[ดนตรียิ่งใหญ่]
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีเปี่ยมแรงบันดาลใจ ค่อยๆ ดังขึ้น]
[เสียงขัดมือ]
(ผลัก)
[เสียงเตรียมเครื่องมือ]
[เสียงเครื่องมือทำงาน]
[เสียงเครื่องเจาะทำงาน]
[เสียงสัญญาณเครื่องวัดชีพจร]
[เสียงเครื่องเจาะทำงาน]
[เสียงตอกของแข็ง]
[ดนตรีหยุด]
[เอ๊ด] ดูแลด้วย
- [หมอ] ตรงนี้อะไรเนี่ย - [เอ๊ด] ผมว่า
เชื่อมตรงนี้ไหม
[เอ๊ด] เนอะ ต่อตรงนี้ไปเลยเนอะ
ขอพี่ตูนหน่อยครับ จากอีกห้องหนึ่งครับ
[เพลง "แสงสุดท้าย" โดย Bodyslam ดังเบาๆ จากลำโพงคอมพิวเตอร์]
[เอ๊ด] พอเพลงนี้มาแล้วมันคึกคักดี
[เสียงเพลงดังขึ้น]
[ผู้ชาย] ขอให้คนไทยรักกันทุกคนเลย
[เสียงผู้ชายพูดฟังไม่ได้ศัพท์]
[ฝูงชน] ♪ ในค่ำคืนที่ฟ้านั้น ไม่มีดาวอยู่ตรงนี้ ♪
♪ ฉันยังคงก้าวไป ♪
♪ ยังคงมีรักแท้เป็นแสงนำไป ♪
♪ ในคืนที่หลงทาง ♪
♪ กับที่ที่ความฝันนั้น พร้อมเป็นเพื่อนตาย เส้นทางนี้ ♪
♪ ฉันยังมีจุดหมาย ♪
[เพลง "แสงสุดท้าย" โดย Bodyslam บรรเลงโดยเครื่องเป่า]
♪ จะไปจนถึงแสงสุดท้าย ♪
[ดนตรีท่อนโซโล่]
[กลุ่มเด็กผู้ชายตะโกน] เฮ่
[ตูน] ป้ายนี่อยู่ตรงไหนครับ
[คนขับ] ป้ายอยู่ข้างหลังครับ
[ตูน] อ๋อ
ตอนเด็กๆ ป้ายมันจะชัดกว่านี้ใช่ไหมฮะ
[คนขับ] ครับ
- มันจะอยู่ตรงสะพานใช่ไหมครับ - [คนขับ] ใช่ครับ
- เมื่อก่อนยังไม่มีตัวอาคารครับ - อ๋อ
ไม่ได้มานานแล้วฮะ
เกิน 20 ปีแน่ๆ
อือๆ มัธยมเลยมั้ง
หรือประถมนี่แหละ
มาเที่ยวกับที่บ้าน ใช่ๆ
[ดนตรีเปี่ยมพลังใจค่อยๆ ดังขึ้น]
ใจผมเองตอนที่พี่โอ๊ต บอกจะมาที่จุดนี้
ผมเองยังไม่อยากมาเลยด้วยซ้ำ
ผมยังไม่อยากเห็นน่ะ
ผมเป็นประเภทแบบ...
ไม่อยากดูฉากจบอะ
[ตูน] อยากมาเห็นแบบ ด้วยวิธีการที่เราตั้งใจ
ผมก็เลยใช้วิธีการว่า "เออ ผมไม่ลงไปแล้วกัน"
อือ
เดี๋ยวมาเอง
- [ทีมงาน] 04:15 น. - [ผู้ชาย 1] พี่ตูน บอดี้สแลมครับ
ขวัญใจชาวร็อก มาอีกแล้วครับผมกับโครงการ
[นักข่าว 1] ก้าวคนละก้าว เพื่อ 11 โรงพยาบาลทั่วประเทศ
[นักข่าว 2] ก้าวผ่าน ระยะทาง 2,191 กิโลเมตร
[นักข่าว 3] เขามีเป้าหมาย 55 วัน
[นักข่าว 4] จากอำเภอเบตงจังหวัดยะลา
[นักข่าว 5] ถึงแม่สาย จังหวัดเชียงราย
[โฆษก 2] นักวิ่งพร้อม
[เสียงดนตรีดังขึ้น]
[โฆษก 2] ปล่อยตัว "ก้าวคนละก้าว"
- สาม สอง หนึ่ง - [โฆษก 3] สาม สอง หนึ่ง
[เสียงหัวใจเต้น]
[ดนตรีหยุด]
(อาทิวราห์ คงมาลัย)
[ตูนส่งเสียงครางอู้อี้]
[ผู้ชาย 1] ถ้าไม่ไหว ชูมือได้เลยนะครับ
[ผู้ชาย 2] ไม่ปล่อยแบบนี้นะครับ
[เสียงตูนหายใจหอบกึ่งคราง]
[ป๊อก] มันจะช่วย เรื่องเผาผลาญไหมเนี่ย
เออ
- [ผู้ชาย 1] ไม่ไหวครับ - [ผู้ชาย 2] ไม่ไหว พอแล้ว
- [เมย์] ขอบคุณค่ะ - [ป๊อก] เตรียมตัวนะ เตรียมตัว
[เมย์] ค่อยๆ วิ่ง ค่อยๆ วิ่งไปเรื่อยๆ
- อย่าเพิ่งหยุดนะ - [ป๊อก] ช้าๆ ครับ ช้าๆ
[ผู้หญิง] ต่ออีก 20 ก้าวนะ
[ป๊อก] หายใจเข้าลึกๆ ครับ ช้าๆ
[เมย์] พี่ตูนคะถ้าเครื่องหยุดแล้ว รีบไปนอนบนเตียงนะคะ
ท่าตะแคงซ้ายเหมือนเดิมนะคะ
[เสียงหายใจหอบ]
[ตูน] เดือนที่ผ่านมา ก็ได้ไปทำหลายเรื่องเลย
ที่เตรียมตัวเข้าวิ่งครั้งนี้ ซ้อมวิ่งด้วยทุกเสาร์
ทัวร์คอนเสิร์ตด้วย
ถ่ายโฆษณาด้วย ไปต่างประเทศ ไปงานอีกอันหนึ่งด้วยอะไรอย่างนี้
ก่อนบินลงมาที่เบตงก็...
ต้องเคลียร์งานจนวันท้ายๆ
ผมบินมา 29
ผมทำงานถึงวันที่ 27
แบบตอนกลางคืนน่ะ
[ผู้ชาย] ท่าทางไม่หมดเว้ย
- [ผู้หญิง] พรุ่งนี้เอาใหม่ดีไหม - [ผู้ชาย] ได้
[ตูน] ร้อนชิบเป๋ง
[เสียงตูนกระแอม]
สีตัวขาวแต่สีแขน...
เหมือนเป็นคนละ...
[ตูน] คนละคน
[เสียงทีมงานหัวเราะ]
[ตูน] นี่ยังไม่เริ่มวิ่งเลยนะ
- เป็นคนสองมาตรฐานครับ ครับ - [ผู้หญิง] โอเค
[เสียงผู้หญิงหัวเราะ]
[แต้ว] ก็เข้าใจอยู่ว่า เขาไม่ได้เป็นนักวิ่งอาชีพ
ภารกิจมากมาย
แต่ในความเป็นจริงต้องวิ่ง วันละ 50 กิโลเมตรในของจริงเนี่ยนะคะ
[แต้ว] จริงๆ เขาซ้อมวิ่ง วันละประมาณ 20 กิโลเมตรเท่านั้น
ที่เป็นประจำ
ห้าสิบกิโลเมตรนี่ วัดดวงว่าจะได้หรือเปล่า
แต่เขามักจะบอกเราเสมอ "พร้อมครับ ซ้อมดีครับ"
[เมย์] ต้นทุนกล้ามเนื้อของนักวิ่ง
มันต้องสะสมแบบ
ฝึกซ้อมกันเป็นปี
โอ้โฮ จะวิ่ง 2,000 กิโลเมตรนี่ ถ้าเป็นนักกีฬาจริงๆ นี่
เขาต้องซ้อมทั้งความทนทานความแข็งแรง
ความยืดหยุ่น
เตรียมตัวกันเป็นปีๆ
ใช้คำว่าปีๆ ก็คือมากกว่าหนึ่งปี
อือ แต่นี่ก็สั้นมาก
[เมย์] ฝันแล้วก็อยากทำเลย อะไรอย่างนี้
[ดนตรีผ่อนคลาย]
ก้าวคนละก้าวเนี่ย เป็นโครงการที่ทำอยู่บนความเชื่อ
ของทีมงานและคนไทยทั้งประเทศ
[เบล] ตูนบอกว่าอยากได้ 700 ล้านบาท ถามว่า 700 ล้านจากไหน
เขาบอกว่าเป็นตัวเลขในอุดมคติ
มาจากการที่คนไทย 70 ล้านคน
บริจาคให้เขาคนละสิบบาท
ในสายวิ่งเนี่ย มันเป็นเรื่องท้าทายมาก
ที่อยู่ๆ ใครจะมาจัดวิ่งเบตงแม่สาย
[ป๊อก] ไม่มี
[โอ๊ต] ถ้าพูดภาษาชาวบ้าน ก็คือมันเป็นเกม
มันเป็นเกมของคุณอาทิวราห์ คงมาลัย
ที่มีเงื่อนไข
ในการวางไว้แล้วว่า 55 วัน
[โอ๊ต] จากเบตงไปแม่สาย
เพราะฉะนั้นผมมีหน้าที่ในการทำทีม
ก็เลยต้องให้เขาวิ่ง ให้ถึง 55 วันให้ได้
[ป๊อก] ในแต่ละวันเราจะวิ่ง ไม่น้อยกว่าวันละ 50 กิโลเมตร
โดยจะแบ่งเป็นห้าเซต เซตละสิบกิโลเมตร
สิบกิโลเมตรพักหนึ่งครั้ง ครั้งละ ประมาณ 40 นาทีถึงชั่วโมงหนึ่ง
เพื่อฟื้นฟูกล้ามเนื้อ แล้วกลับไปวิ่งใหม่
[เมย์] สิ่งที่กลัวคือหนึ่ง ภาวะกล้ามเนื้อสลาย
ก็คือมัดกล้ามเนื้อของเราเนี่ยค่ะ มันแตก
พอแตกออกก็จะเกิดสารบางอย่าง
ที่มันล่องลอยออกมา จากตัวกล้ามเนื้อเอง
ทำให้เกิดภาวะหนึ่งคือไตวาย
อันที่สองก็คือเป็นลมแดด
ก็คือเรื่องของความร้อน ที่ทำให้ร่างกายเกิดขาดน้ำ
เกิดความร้อน ในอุณหภูมิแกนกลางลำตัวสูงขึ้น
อันนี้อันตราย
อันที่สามเรื่องของหัวใจขาดเลือด
อยู่ๆ วิ่งมาแบบหัวใจมันไม่ไหวแล้ว มันเกิดการขาดเลือดกะทันหัน
อันนี้ก็เป็นภาวะฉุกเฉินเหมือนกัน
[เป้ง] กรณีที่แย่ที่สุด ที่จะเกิดขึ้นสำหรับกรณีนี้
คือจริงๆ ไม่มีใครอยากรับโปรเจกต์นี้
ผมไม่อยากมาดู หมอคนไหนไม่อยากมาดู
เพราะกรณีที่แย่ที่สุดจริงๆ คือตาย
[ดนตรีหยุด]
[เสียงสัญญาณอัดจากกล้อง]
วันที่หนึ่ง
พฤศจิกายนนะครับ
สี่...
04:47 น. แล้วตอนนี้
ก็...
[เสียงสูดหายใจลึก]
[เสียงผ่อนลมหายใจเบา]
วันนี้เป็นวันแรกที่จะวิ่ง
จากที่เบตงไป...
ที่เชียงรายนะฮะ ก็...
ตื่นเต้นหน่อย แล้วก็...
[ทีมงาน] กดปุ่มที่ตัวรถลงมาสิ
[ตูน] เมื่อคืนก็นอนประมาณสี่ทุ่ม...
ครึ่ง ตื่นตีสี่
แปดนาทีล่ะมั้ง คิดว่า
คิดว่าวันนี้น่าจะพร้อม
วันที่ 1 พฤศจิกายน
ก็จะมีสมาธิที่สุด
[เสียงกดปิดวิดีโอ]
(ศูนย์ กิโลเมตร)
[เสียงเร่งเครื่องยนต์]
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
[เสียงฝูงชนดังอื้ออึง]
[เสียงฝูงชนโห่ร้อง]
รอดูตูนจ้ะ
- [เอ็ม] ใครนะ - ตูนจ้ะ ตูน บอดี้สแลมน่ะ
[เสียงหัวเราะ] [เอ็ม] อือ
- [ผู้หญิง 1] สวัสดีจ้ะ - ขอบคุณครับๆ
[ผู้หญิง 2] พี่ตูน มารับทางนี้ด้วยๆ
พี่ตูน
[ทีมงาน] ขอบคุณทุกคน ที่ออกมาร่วมกันเห็นด้วย
และช่วยกันในโครงการก้าวคนละก้าว
[ผู้หญิง 3] ไม่ชัดน่ะ
[ทีมงาน] คนละเล็กคนละน้อย สิบบาท ยี่สิบบาท
- [ผู้หญิง 4] เอากล้องอื่น - [ทีมงาน] เอาที่ทุกคนไม่เดือดร้อน
เพื่อระดมทุน เพื่อ 11 โรงพยาบาลทั่วประเทศ
โอ้โฮ ตั้งใจทำสองสามวันแล้วลูก
[เสียงหัวเราะร่าเริง]
เป็นสิ่งที่ผมเชื่อว่าหลายคน น่าจะยิ้มได้ น่าจะมีความสุขได้
- [ทีมงาน] จากการที่ - [ผู้หญิง 5] พยายามหน่อย
[ทีมงาน] พลังของทุกคน คนละนิดคนละน้อย
ออกมาในครั้งนี้
และมันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ จริงๆ นะครับ
สู้ๆ
[เสียงหัวเราะ] [เด็ก 1] แม่ เขามารับอะ
พี่ตูน
[เด็ก 2] แม่เร็วๆ
[เด็ก 1] มารับกันเลยนะ
[ฝูงชนโห่ร้อง]
ขอบคุณมากนะ ขอบคุณมากๆ
ขอบคุณมากนะ
รอซูเปอร์สตาร์ไทยแลนด์
[เสียงหัวเราะเขินๆ ]
ร้องว่าอะไร
[ทำเสียงเป็นทำนองเพลง]
[เอ็ม] เอ่อ อันนั้นเพลงของลาบานูนครับ
ร้องไม่เป็นไม่ใช้ภาษาไทย
ชอบเมื่อก่อนนี้ ชอบเพราะ เขาเป็นนักร้องธรรมดาทั่วๆ ไป
เพลงเขาก็เพราะ
[ผู้หญิง 1] แต่ตอนนี้ชอบมากขึ้น มากที่สุดเลย
เพราะอย่างนี้แหละพี่ เห็นเขามารอกันทุกคนเลย
ไม่มีใครที่ตอนนี้ไม่ชอบพี่ตูนหรอก
[ผู้หญิง 1 กลั้วหัวเราะ] รักเลย รักเลยล่ะ รักมากด้วย
[ผู้หญิง 2] ตัวเองก็ออกมาดูสิ
พี่ตูนกำลังจะมา เร็วๆ เดี๋ยวไม่ทันพี่ตูนนะ
[ผู้ชาย] มาแล้วตูนมาแล้ว
ลูกตูน ลูกก้อย โชคดีนะลูกนะ
- สู้ๆ นะลูกนะ - [ตูน] ขอบคุณครับ ขอบคุณมากเลยครับ
[ผู้หญิง 2] พี่ตูนกำลังจะมาแล้ว บอกให้ลูกออกมาก่อน
- จริงน่ะสิ - [ผู้หญิง 3] แป๊บหนึ่งนะ
เอ้า ใครเขาจะมาโกหกล่ะ ออกมาดูบนถนนซิเนี่ย
- หันหน้ามาด้วยครับ - [ก้อย] น่ารัก
[ตูน] ขอบคุณครับ ครับ
- ขอบคุณนะ ขอบคุณครับ - [ก้อย] น่ารักจังเลย
ตั้งใจเรียนนะครับ ตั้งใจเรียนนะ
เห็นพี่ตูนด้วยเนอะ
[เสียงผู้ชายหัวเราะ]
นี่ 60 แล้วจะเรียกพี่อะ [เสียงหัวเราะ]
ยกให้เขาเป็นพี่
[เสียงหัวเราะ]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ตูน] วิ่งวันที่สองนะครับ
หยุดครับๆ
[ตูน] คนมาสองข้างทาง เยอะมาก แล้วก็เรา...
ประทับใจ
ชาวบ้านที่มาต้อนรับ
เด็กน้อยที่มา
ให้กำลังใจข้างทาง ดีมากเลยครับ
สองข้างทางมัน...
มันน่าจดจำแล้วมันก็คุ้มค่า ที่จะอยู่ตรงนั้นนานๆ มาก
แตะมือๆ นักเรียน แตะมือกัน [เสียงเด็กนักเรียนร้องดีใจ]
- เย่ - [เด็กๆ ] เย่
- [ตูน] แตะมือๆ - [ทีมงาน] ไปต่อครับ
พี่ตูนไปแล้ว
เย่ ได้แตะมือพี่ตูนแล้ว
[เสียงปรบมือ] เย่
[ผู้หญิง] เร็วๆ [เด็กหญิง] หูย มือเขาหอม
อยากลองดมกลิ่นน่ะ
- เออ - เออ
[ตูน] วันนี้วันที่สี่
เซตที่สอง ถึงจะนาน แต่มันมีความสุขมาก
ประมาณสามชั่วโมง
แต่รู้สึกดีมาก
คนออกมาข้างทางยิ้มแย้มฮะ
[ผู้หญิง] บริจาคเงินช่วยก่อน
- [ทีมงาน] ถ่ายรวมเลยครับ - โห แมนยูด้วย
[เสียงหัวเราะ] ขอบคุณนะครับ
- [ตูน] โอเคนะครับ - [ผู้หญิง] พ่อ บริจาคหน่อยสิ
[ตูน] ลองเปลี่ยน ไปเชียร์สเปอร์บ้างไหมครับ
[ทุกคนหัวเราะ] ได้ครับ
[ผู้ชาย] เขาไปแล้ว
[เอ็ม] จะพูดภาษาใต้เนี่ย อยากสอนประโยคอะไร
[เสียงหัวเราะ] [ภาษาใต้] มากินข้าวบ้านป้าบ้าง
[เสียงหัวเราะ]
นี่ แวะมานอนกับป้าบ้าง
[เสียงหัวเราะ]
[ภาษาใต้] ไม่ได้ มันไม่เหมาะ
[เสียงหัวเราะเฮฮา]
เหลืออีก
ไม่ถึงกิโลเมตรครับ
เดี๋ยวพี่ตูนมาครับ
พี่ตูนเป็นอะไร
เวลาเห็นพี่ตูนเดินมานะ
มึงก็ร้องเลย กูบอกหนึ่งสองสาม มึงก็...
- นะ - เอา ก็ได้จับมือ
สมมติพี่ตูนเดินมา หนึ่งสองสาม
♪ ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน ♪
ดังๆ สิ
- ♪ จะหกล้มคลุกคลานเท่าไร ♪ - ไม่ได้ยินเลยเนี่ย
- [เด็กชาย 1] มึงต้องตะโกนร้องดังๆ - ใครจะทำ
เวลาพี่ตูนมา พี่ตูนจะถ่ายรูปกับเราเว้ย
- ได้นะ - เอ้อ
เวลาร้องดังๆ พี่ตูนจะถ่ายรูปกับเรา
ตะโกนให้เสียงแหบไปหมดเลย
[เด็กๆ หัวเราะและเสียงนกหวีด]
- [เด็กชาย] หนึ่ง - [ผู้ชาย 1] ไม่เอานะครับ
- [ผู้ชาย 2] ไม่ออกมานะครับ - สอง สาม
♪ ชีวิตมันต้องเดินตามหา ♪
[เสียงฝูงชนอื้ออึง] ♪ ความฝัน ♪
[ฝูงชนส่งเสียงกรี๊ด ดังกลบเสียงร้องของเด็กชาย]
♪ หกล้มคลุกคลานเท่าไร ♪
[เสียงกรี๊ด]
[เด็กชาย 2] ถ่ายรูปกับพี่หน่อย
- พอแล้ว แสบ - [เด็กชาย 3] พี่ตูนสู้ๆ
เสียงแหบ
[เสียงฝูงชนปรบมือและโห่ร้องยินดี]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เมย์] ในขณะที่เรากำลังฮาร์ดเวิร์ก
- กาแฟดีกว่าพล - [พล] ได้ครับ
อือ ปัดโธ่
[ตูน] รวดเร็วมาก
[เสียงกาแฟกระฉอก] อุ๊ย
- [พล] ขอโทษครับๆ - [ตูน] ไม่เป็นไร ผมผิดเองๆ อือ
ปื๊ดเจ็บไหมฮะ
[ปื๊ด] เอ๊ย ไม่เป็นไรครับ
- [ตูน] ทิชชี่ครับ - [ปื๊ด] หัวผมแข็งนิดหน่อย
- [เอ็ม] ทิชชูครับ - [โอ๊ต] เล่นยังฮะ
ขอบคุณครับ [เสียงหัวเราะ]
[โอ๊ต] น้ำเต้าหูน่ะกินกันด้วย
[ตูน] เต้าหู้ๆ
- ขอแม็กก้าหน่อยครับ - [เอ็ม] แม็กกี้ครับ
อื้อ อันนี้ก็อร่อยนะ
ขอบคุณครับใครแก้ให้ฮะ
[โอ๊ตหัวเราะหึ] แถวๆ นี้แหละ
เอ็มแก้ให้เหรอ
- [โอ๊ต] เอ่อ... - เอ็มแก้ให้ใช่เปล่า
ขอบคุณเอ็มมากครับ
[เสียงก้อนน้ำแข็งกระทบกัน]
[เมย์] เซตนี้โอเคเนอะ
- [ผู้หญิง] ลงไปโบกรถหน่อย - โอเคขอบคุณครับ
ก็แบบนี้อีก 200 กว่าเซต
[โบวี่] เพิ่มค่ะ [อ๊อฟหัวเราะแห้งๆ ]
- สบาย - [อ๊อฟ] สบาย
มีคน...
วุ่นวายกับขาผมมากเลย ตอนนี้สองคน [เสียงลูบขา]
น้องโบวี่กับน้องอ๊อฟ
[ตูน] และน้องเอ็มและน้องพล
เอ็มจะถ่ายอะไรเยอะแยะเนี่ย
[เสียงหัวเราะ] [โบวี่] อุ๊ย
[เสียงหัวเราะขบขัน]
นี่คือความในใจหรือเปล่า
นี่คือความในใจที่อยากจะบอกเอ็ม
[เสียงเอ็มหัวเราะแห้ง]
[เสียงเปิดประตู]
[เอ็ม] ผมเข้าไปถ่าย ตอนพี่เก็บปัสสาวะไม่ได้ใช่ไหมฮะ
อยากถ่ายไหมล่ะ
[เสียงเอ็มและทีมงานหัวเราะ]
[เสียงตูนหัวเราะหึ]
[เสียงล็อกประตู]
มันจะเป็นหนังอีกแบบหนึ่งเลยนะ
[เสียทีมงานหัวเราะ] เออ มันจะไม่ใช่หนังสารคดีวิ่งแล้วนะ
[ตูน] อือๆ
[เสียงฝนตกฟ้าร้อง]
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ตูน] ไม่ตอบว่ากลัวตาย หรือไม่กลัวตาย แค่ไม่ได้คิด
[เพลง "เตรียมตัวตาย" โดย Bodyslam]
[ตูน] ถ้าเราเอามาเป็นข้อแม้ ของการออกไปทำอะไร
หรือไม่ออกไปทำอะไรอย่างนี้ บางทีมันแบบ...
มันเหมือนไม่ได้ใช้พลังชีวิตเรา อย่างเต็มที่อะ
มันไม่คุ้มที่จะแบบ เฮ้ย
ทีหนึ่งเว้ยในชีวิตแบบ เกิดมาแล้วแบบ...
เหมือนแบบที่วิ่งครั้งนี้ก็ตาม อะไรอย่างนี้
ก็ไม่ได้แบบ เอาเรื่องตายเรื่องอะไรมาเป็นแบบ...
อืม...
♪ ฉันเคยหวาดกลัวความตาย ♪
♪ กลัวในวันที่สุดท้าย เรื่องราวชีวิต ♪
♪ จบลงเหลือไว้เพียงร่าง ว่างเปล่า ♪
♪ ไม่มีความหมาย ไม่มีสักหยดน้ำตา ♪
♪ ใครสักคนก็พอ ♪
♪ ชีวิต ตายให้มีความหมาย ♪
♪ เพื่อคำว่ารัก ไม่ยิ่งใหญ่ ♪
♪ แค่เธอจำไว้เพียงพอ ♪
คือพวกเราเป็นส่วนหนึ่งในทีมการแพทย์
ที่พี่ตูนเนี่ยทำ เพื่อช่วยเหลือพวกเราโดยเฉพาะ
[พยาบาล] เราก็เลยอยากทำอะไร เพื่อพี่ตูนบ้างน่ะค่ะ
แม้จะแค่มายืนรอให้กำลังใจ แต่พวกเราก็
เต็มใจที่มารอกลางสายฝนมากๆ เลยค่ะ
[เอ็ม] โอเคอันนี้ตอบแบบทางการ เอาแบบไม่ทางการหน่อย
[พล] เออ ส่วนตัว
- โดยส่วนตัว - รู้สึกยังไงเหรอคะ
- [พล] ส่วนตัวๆ - [เอ็ม] เอ้า
จริงๆ ก็อยากเซลฟี่ กับพี่ตูนนะคะ แต่ก็...
[พยาบาล] ตำรวจเยอะ [เสียงหัวเราะ]
[ผู้หญิงตะโกน] ตูนสู้ๆ ค่ะ
[พล] แล้วถ้าพี่ตูนวิ่งผ่านมาตรงนี้
แล้วมาหยุดตรงนี้ พี่จะพูดอะไรกับพี่ตูน
พี่ตูนสู้ๆ นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
[พล] ไม่เอา อันนี้ทางการ เอาส่วนตัว
- อ้าว - [พล] เอาส่วนตัวๆ
พี่ตูนคะ ถ่ายรูปกับหนูหน่อยค่ะ
[เสียงหัวเราะ] ค่ะ
[เสียงปรบมือและเสียงกรี๊ดกร๊าด]
[พยาบาล 2] พี่ตูน
- ขอบคุณค่ะๆ - ขอบคุณค่ะๆ
สู้ๆ นะฮะ
[เสียงปรบมือ] สู้ๆ นะ
[ทีมงาน 1] เมย์เดย์
เนี่ยๆ รถติดแล้ว
ขอบคุณครับ ขอบคุณมากๆ เลย
[ผู้ชาย 1] ขอรูปหนึ่งครับ
- ขอบคุณมากๆ - ขอให้เดินทางปลอดภัย
- ขอให้โชคดีๆ - [ผู้ชาย 2] อย่าเพิ่งเข้าหาพี่ตูน
รอนานเลย ขอโทษทีนะครับ
[ตูน] คนเยอะตลอดทางเลย
- ถ่ายรูปให้ยายด้วย - มาสายเลยๆ
มาสายเลยๆ
ถ่ายรูปให้ยายด้วยค่ะ
อุ๊ยยาย มีไอโฟนด้วย
- ค่ะ - โอ้โฮ
ยิ้มครับ ยิ้มหวานๆ
- สาวๆ ต้องยิ้มหวาน - จ้ะ
ยายรักจังเลย
เอ่อ ผมก็รักคุณยายครับ
- สุขภาพแข็งแรงนะครับยายครับ - ขอบคุณนะครับคุณยาย
[ตูน] อนุโมทนาบุญด้วยจ้ะ
- [ก้อย] ขอบคุณนะคะ - คุณยายระวังนะครับ
- [ผู้หญิง 1] ว้ายหลับตา - รัก สมใจแล้ว
สมใจได้รักแล้ว
[ผู้หญิง 2][ภาษาใต้] สมใจเลยนะ
มีความสุขมาก
[ผู้หญิง 3] ยายอย่าร้อง
ฮะ
ดีใจค่ะ ดีใจ
[เสียงหัวเราะ]
ยายดีใจ ยายดีใจ
บอกด้วยยายปลื้มใจจังเลย
[เสียงหัวเราะ]
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจ]
- [กบ] ♪ พี่ตูนสู้ๆ ♪ - [ผู้ชาย 1] ♪ พี่ตูนสู้ๆ ♪
[เสียงโห่ร้องยินดี] [ผู้ชาย 1] ♪ พี่ตูนสู้ๆ ♪
[เสียงโห่ร้องและหัวเราะยินดี]
[ก้อย] โอ้โฮ
[ผู้ชาย 2] เป็นไงบ้าง
[เสียงหัวเราะ]
[เสียงปรบมือ] [ผู้ชาย 2] โห ปิดแบบไม่ต้องตาม
[เสียงหัวเราะเฮฮา]
ดีมากเลย
- [ผู้ชาย 3] วิ่งด้วยกันๆ - วิ่งเลย
วิ่งด้วยกัน วิ่งด้วยกันเลย มาเลย
มาข้างหน้าเลย
- [ผู้ชาย 3] มาเลยๆ - มาข้างหน้าเลยพี่กบ
[เสียงหัวเราะ] [กบ] สวัสดีครับ
- [ผู้ชาย 4] แป๊บหนึ่งนะพี่ - [ผู้ชาย 5] เอ้าไปๆ
[กบ] สวัสดีครับ
- [เด็กหญิง] ร้องเพลงวงเขาให้หน่อย - กี่กิโลเมตรแล้ว
[ผู้หญิง] พี่ตูน
[เสียงฝูงชนอื้ออึงจากไกลๆ ]
[กบ] คือการแต่งเพลงให้ตูนร้องเนี่ย
มันเกิดจากสองมุมก็คือ
เดาเขาด้วย แล้วก็ดูเขาด้วย
มันเป็นเรื่องของการอยู่ด้วยกัน แล้วมันไปด้วยกัน
โดยสุดท้ายก็แทบจะไม่ต้องบอกว่า จะเขียนอะไรอะไรอย่างนี้
มันคง มันออกมาเองน่ะ
[กบ] มันเหมือนกับสิงร่างกันได้แล้ว อะไรอย่างนี้
[เสียงกรี๊ดและเสียงโห่ร้อง]
ทุกวันทุกคืนตูนกลับมาจากคอนเสิร์ต
ภาพที่ผมเห็นก็คือ เขาจะนั่งถอดเสื้ออยู่
นั่งกินหมูปิ้งอยู่ตรงนี้
แต่เมื่อกี้เขาเพิ่งเจอคนเป็นหมื่นมา
แต่ว่าเขาเข้าบ้านปุ๊บเขาก็ กลายเป็นแบบ คนธรรมดาคนหนึ่ง
บางวันก็หน้าตาสดใส
บางวันก็นั่งซึมๆ
ผมรู้เลยว่าบางวันที่เขากลับมาแล้ว เขานั่งซึมเนี่ย เขาโดนอะไรมาบ้าง
[เสียงผู้คนโห่ร้องดังแว่ว]
[กบ] เขาโดนความเป็นหมื่น เป็นพันคนเนี่ย
กระแทกใส่เขามาอีกแล้ว
มันเหมือนคลื่นที่โหมซัดมา แล้วเขาก็ยืนท้ามันอยู่คนเดียว
บนชายหาดแห่งเวทีนี้อะไรอย่างนี้ เหมือนแบบ...
เสียงกรี๊ดจะทำให้คนมันเป็นบ้าได้ ถ้ารับมือกับมันไม่เป็น
[เสียงคนจำนวนมากโห่ร้องลั่น]
[ดนตรีสงบค่อยๆ ดังขึ้น]
[กบ] นั่นคือที่มาของคำว่า
จากคนร้อยพันที่ยืนใกล้กัน กับรู้สึกว่าไกลแสนไกล
อะไรมันหายไปจากหัวใจของเรา
แต่ว่า...
คนเป็นหมื่นเป็นพัน เสียงกรี๊ด ความสำเร็จนั้น
มันเติมอะไรหัวใจเขาไม่เต็ม
สักที
[เสียงเปลวไฟดังก้อง]
[กบ] คนที่จะผ่านจุด โดดเด่นแต่เดียวดายเนี่ย
เขาจะผ่านมันยังไง
เออ เขาจะเอาวิธีไหนบำบัด สุดท้ายแล้ว...
มันมีเรื่องอื่นในชีวิต
ที่เขารู้สึกว่า...
เออ มันก็สำคัญพอๆ กับการร้องเพลง
แต่ก่อนชีวิตเขาแบบ การร้องเพลงต้อง...
สุดเท่านั้น
แต่พอเขาได้ไปเจอการวิ่ง
เออ มันพาเขาไปอีกโลกหนึ่ง เป็นการชนะตัวเองอีกแบบหนึ่ง
เขาก็สร้างยอดเขาขึ้นมาอีกลูกหนึ่ง
เป็นยอดเขาแห่งการวิ่ง
พอมันมีหลายยอดเขาเนี่ย มันก็ทำให้ รู้สึกว่าชีวิตไม่ต้องไปโฟกัส
อยู่ที่ความท้าทายเดียว
[ดนตรีสงบ]
[กบ] เราว่าตูน เจอความสุขโดยแท้จริงแล้ว
ความสุขของการอะไรรู้เปล่า
การให้โดยที่แบบ...
ไม่ได้หวังอะไรแบบ...
เนี่ย มันไม่ใช่การยืนอยู่บนยอดเขา แห่งความสำเร็จมีชื่อเสียง ไม่ใช่
ความสุขของกูแบบ...
เหี้ย...
ให้คนมีความสุข ให้คนมีพลังน่ะ
(ฮิปโปรคลับ)
[เสียงผู้คนพูดคุยกันวุ่นวาย]
- [ทีมงาน] อื้อฮือ - โอ้ พี่กบสุดยอด
[ทีมงาน][ภาษาอีสาน] สุดยอด มาจากไหนจำไม่ได้เลย
เซอร์ไพรส์
- [กบ] พอดูออกไหมๆ - นึกว่าเด็กแว้นที่ไหนมา
- [กบ] กลัวการ์ดเขาไม่ให้เข้า - [ผู้ชาย] สบายจริงๆ
[กบ] ตอนแรกกลัวการ์ดจะแบบ...
เอ๊ะ ไอ้พวกเด็กสก๊อยสี่ห้าคนริมถนน
ไหวเนอะ
- มันดี - [ก้อย] เฮ้ยเขาหน้าเหนื่อยมากเลยนะ
พอเจอพี่กบปั๊บแบบ...
[ก้อยทำหายใจเฮือก] [ผู้ชาย] เซอร์ไพรส์เลย
- เหมือนชุบชีวิต - เวลาเจอทุกคนแหละ
- [ผู้ชาย] เราว่าดี - เนี่ย เมธีอะ
[พูดสำเนียงใต้] พี่ต้องไปนะ พี่ต้องไปให้ได้เลย
- ไอ้เหี้ยเดือดว่ะ - [กบ] ยิ่งเดือด
[ก้อย] อันนี้ฟอร์มทีมแล้วเหรอ
[กบ] เจ็บสุดตรงไหน อันไหน
[ตูน] ตรงนี้เจ็บสุด
- ร้องไห้คือเรื่องสบายๆ - [กบ] มันคงเจ็บไปทั้งหมดแล้วมั้ง
[ตูน] ใช่ๆ คือถ้ากดน่ะเจ็บหมด
- [ทีมงาน] รองเท้าล่ะ - [ตูน] แต่เจ็บสุดแถวนี้
- [กบ] นี่ถ้าใช้สัญชาตญาณบอก - [ก้อย] รู้เลยว่าออกจากนี่
[กบ] ก็คือยังไหวแน่ๆ
ไหวๆ พี่ ผมว่าผมจบ
[ทีมงาน] พี่โอ๊ตให้ออกแล้วค่ะ
บาย พักผ่อนตูน
ได้ๆ เดี๋ยวลงไปแล้วนี่ เดี๋ยวเปลี่ยนกางเกงลงไปเลย
[ก้อย] วันนี้พี่กินแล้วเหรอ
[เสียงฝูงชนอื้ออึง]
[พิธีกร] นักกีฬาพร้อม
สาม สอง หนึ่ง ออกวิ่งเลยครับ
[ผู้ชาย 1] เร็วๆ ไปเร็วๆ
[ผู้หญิง] เพิ่งเริ่มอะ
[เสียงมอเตอร์ไซค์เร่งเครื่อง]
[เสียงนกหวีดและเสียงการจราจร]
[ผู้ชาย 2] พี่ตูน ขอมือหน่อยครับ ขอมือหน่อยพี่
[ฝูงชนส่งเสียงอื้ออึง]
[ฝูงชนส่งเสียงโห่ร้องให้กำลังใจ]
รถติดหน่อยนะพี่ คนเขามารอพี่ตูนกัน
ใครวะ
[เสียงหัวเราะขำขัน]
ใคร
[เสียงอื้ออึงวุ่นวาย]
[ทีมงาน] ไม่ดันครับๆ
เปิดช่องให้ตูนได้มีอากาศหน่อยครับ
[ฝูงชน] พี่ตูนสู้ๆ พี่ตูนสู้ๆ
[ผู้ชาย 3] พี่ตูนสู้ๆ
ขอบคุณมากนะครับ
ขอบคุณมากครับผม
[โอ๊ต] พี่ตูนจะเป็นคนที่
ถนอมน้ำใจคนมาก
แคร์คนมาก
ผมถามว่า
"พี่ตูน ทำไมพี่ตูนวิ่งล่ะ
[โอ๊ต] พี่ตูนไม่วิ่งผ่านเด็ก ผ่านคนแก่ ผ่านกีตาร์
ผ่านอะไรไปเลย เพื่อให้ระยะเวลามันเร็วขึ้น"
พี่ตูนบอกว่า "ผมทำไม่ได้
ถ้าผมวิ่งผ่านเขาไปแล้ว ผมไม่ได้ทักเขา
ภาพผมจะจำอยู่ในหัว
ว่าผมวิ่งผ่านคนแก่คนนี้ไป แล้วผมไม่ได้ทัก
วิ่งผ่านเด็กคนนี้ไปแล้วผมไม่ได้ทัก
ผมรู้สึกผิด"
[ผู้หญิงกรี๊ดดังจากไกลๆ ] พี่ตูน
[ทีมงาน 1] เอ้า ปรบมือ ให้พี่ตูนหน่อยเร็วๆ ปรบมือ
[เสียงปรบมือและร้องกรี๊ด]
[โอ๊ต] ไปยาวๆ
ไม่เซลฟี่นะจ๊ะ ถ่าย ถ่ายได้ๆ
เซลฟี่ตัวเองเลย เซลฟี่ตัวเอง
พอพี่ตูนเดินผ่านแชะเลยนะครับ
- พี่ขอแป๊บหนึ่งค่ะ - ได้ครับ
[ตูน] พี่ว่า ไม่ต้องให้เข้าไปเตือนแล้ว
[โอ๊ต] ไหวนะ
โอ๊ย ระวังพี่โอ๊ตๆ ไม่เอา
พี่โอ๊ต เดินไปก่อนเลยพี่ [เสียงตบบ่า]
[ทีมงาน 2] พี่โอ๊ตออกมาเลยครับ
[ทีมงาน 1] เดินไปเลยครับ
[ดนตรีตึงเครียด]
(ทีมงาน)
เจ้าหน้าที่ร้อยคนก็เอาไม่อยู่
[โอ๊ตอุทานน้ำเสียงเหนื่อย]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงโอ๊ตถอนหายใจ]
[ตูน] คือเขาอุตส่าห์มา
คือเราก็หวังให้คนอื่นเห็นใจเรา แต่เรา...
เราคิดว่าเราออกมาตรงนี้ เราๆ ...
[เสียงจิ๊ปาก] มันเป็น...
เราทำอะไรได้ก็ต้องทำครับ
[ผู้ชายตอบรับเสียงเบา] ใช่
ถ้าไม่พร้อมก็อย่าออกมา
[ผู้ชาย] อือ
คือถ้าเราไม่พร้อม ก็ต้องอยู่บ้านเลยครับ
[เสียงนกร้อง]
[ตูน] กราบสวัสดีคุณครูนะครับ แล้วก็ท่านผู้ใหญ่ฮะ
[เสียงโห่ร้องและปรบมือ] [ตูน] แล้วก็...
นักเรียนทุกท่านที่...
นักเรียนทุกท่านนะฮะ
[เสียงตูนและชาวบ้านหัวเราะ]
[นักเรียน] ♪ หนึ่ง สอง หนึ่งสองสาม หนึ่งสอง หนึ่งสอง หนึ่ง ♪
♪ ก้าวคนละก้าว พี่ตูนสู้ๆ ♪
[โอ๊ต] เย่
ขอบคุณนะครับผม เอ้า เดี๋ยวเรามอบให้พี่ตูนนะครับ
[เสียงปรบมือ]
ถ่ายรูปหน่อยนะครับ
[พิธีกร 1] สวัสดีครับพี่ๆ น้องๆ
[พิธีกร 2] เว้นที่ตรงกลาง นิดหนึ่งครับผม
[โอ๊ต] รวมๆ กันสักหนึ่งช็อต สำหรับนักเรียนนะฮะ
[เด็กๆ โห่ร้องดีใจ]
[โอ๊ต] เอ้าๆ มาๆ
ลุก เอ้าๆ เอาดีๆ เลย ลุก
อย่ารุมลุง อย่ารุมลุง
หันหน้าหากล้องสิลูก หันหน้าหากล้อง
[ตูน] พรุ่งนี้ก็สองโรงเรียนเนอะ
[โอ๊ต] พรุ่งนี้สองโรงเรียนเช้าเย็น
- เราก็จัดฉากทันถูกไหม - [โอ๊ต] ถูกต้องจ้ะ
ถ้ามีเวทีเอาบนเวทีนะ
[เสียงโอ๊ตขำ] เมื่อวานก็เห็นเวที แต่มันยากเหรอ
- เพราะว่า... - มันไม่ยากหรอก ตอนลงเวทีมัน...
- บนเวทีดีกว่า - ไม่...
เพราะไม่งั้นเด็กมันไม่เห็นไง
แต่ว่าเฮียจะลงยากเลยนะ ไม่เป็นไรใช่เปล่า
- เฮ้ย ไม่เกี่ยว ได้ๆ - โอเค
ได้ ได้อยู่แล้ว
- ได้ก็โอเค - ข้างล่างมัน...
เด็กมันไม่เห็นเลย เขายืนถ่ายรูปกันก็...
- เด็กมันตัวกระจิดหนึ่ง - [โอ๊ต] โอเค
จ้ะ ยอมจ้ะ
ไม่ๆ ไม่ได้ๆ
- [โอ๊ต] เอ้าๆ - เป็นเรื่องงานๆ
[โอ๊ต] เออๆ ชอบใช้คำพูดผิดเนอะ
แล้วเฮียก็ชอบ...
[โอ๊ตหัวเราะขบขัน] โห แม่ง...
เตะได้กูเตะไปแล้ว
[เสียงหัวเราะ]
ไม่ได้อยากเอาชนะ มันเรื่องงาน
[เสียงทุกคนหัวเราะ]
- [โอ๊ต] เฮียกำลังใส่อารมณ์ - [เบล] นี่ค้างตั้งแต่วันก่อนแล้ว
- ไม่ใช่เหรอพี่โอ๊ต - เรื่องงานล้วนๆ ไอ้ห่าแม่ง
"ยอม" ยอมคืออะไรวะ
[เสียงทุกคนหัวเราะ]
- [โอ๊ต] ก็เราใช้คำพูดผิดไง - วิ่งกูก็เครียดแล้วไอ้ห่า
- [โอ๊ต] อะๆ แล้วควรว่าไง - มึงจะมาหาว่ากูเป็นคนอยากเอาชนะอีก
ไม่ๆ เรากดคำว่า รับทราบก็ได้ "รับทราบครับ"
- อะ - โนๆ แบบก็...
[ตูน] เออก็โอเค โอเคกว่าอย่างนี้
โอเคแล้วๆ
[ตูน] ยอมจ้ะ แม่งแบบเหมือนแบบผมแม่ง...
ต้องมายอมผม
- มันไม่ใช่ - ไม่ใช่ๆ เว้ย
[โอ๊ต] เขาไม่ค่อยชอบคำว่า "ยอมจ้ะ"
ผม "ยอมจ้ะ" กับเขาอย่างนี้สองครั้งแล้ว
คำว่า "ยอมจ้ะ" ของผม คือโอเคเดี๋ยวทำให้
แต่คำว่า "ยอมจ้ะ" ของเขา คือหมายถึงว่า
- เหมือนเขาอะดื้อ - [เบล] ซึ่งเขาไม่ดื้อ
- เหมือนเขาดื้อ - [เบล] แล้วเขาดื้อไหม
[เสียงพ่นลมหายใจขำ] ฮะ
[เบล] เขาดื้อไหมล่ะ
เฮ้ย เอ็มมันอัดอยู่
[เบล] แล้วเขาดื้อไหม ทำไมมันถึงยากล่ะ
- ฮะ - [เบล] เขาดื้อไหม
เอาแบบสมมติว่าความดื้อเป็นพัดลม
- [โอ๊ต] อือ - มีสามเบอร์เขาเบอร์ไหน
[โอ๊ต] พี่ว่าเบอร์ไหนแรงสุดล่ะ
ถ้ามีสามเบอร์ กูว่าเขาน่าจะเบอร์ 20 อะ
[โอ๊ตหัวเราะ] เหรอ
เขาแม่งโคตรดื้อเลย
- [โอ๊ต] เออ - ดื้อมาก
[ผู้หญิง 1] พี่คะ ถ่ายรูปกับพวกเราด้วยค่ะ
[ผู้หญิง 2] ส่งรูปให้หน่อยค่ะ
[เสียงเจี๊ยวจ๊าว]
[ผู้หญิง 3] จัดรูปนี้ไป
แม่พี่ค่ะ ขออนุญาตนะคะ
- [ผู้ชาย 1] อย่าล้อมมาเยอะๆ - ยิ้มหน่อยครับ
- [ผู้หญิง 4] ขอหนูถ่ายรูปหน่อย - แม่ยิ้มหน่อยแม่
- [ทีมงาน 1] ติดอยู่นี่ไง - พ่อๆ
- เงยหน้าหน่อยพ่อ - พ่อๆ มองกล้อง
[ทีมงาน 1] ข้างหลังขอนะครับ
[เสียงกรี๊ดกร๊าด] [ทีมงาน 2] ขอบคุณครับ ขอบคุณนะครับ
- ยังไม่ได้ถ่ายรูปด้วยเลย - ส่งต่อเลยนะครับ
[ตูน] ซอร์รี่นะครับ
[ผู้หญิง 5] ถ่ายด้วยค่ะ
[เสียงฝนตก]
[ผู้หญิง 6] ถ่ายรูปหน่อยค่ะ
[ตูน] ก็ตอนแรกเนี่ย พี่โอ๊ตบอกว่า
หกกิโลเมตร เจ็ดกิโลเมตร โห อือ แอบดีใจเว้ย
แต่เป็นหกกิโลเมตรที่คนเยอะที่สุด
มันคือการต่อแถวเซลฟี่ ที่ยาวที่สุดที่เคยทำ
[ผู้ชาย 2] ทางด้านนี้ด้วยนะครับ
[เด็กชาย] เฮ้ย ไปไหนแล้ว
[เสียงฝูงชนเจี๊ยวจ๊าว]
- [ทีมงาน 2] ก้าวเลยจ้ะ วิ่งเลยค่ะ - [ผู้หญิง 7] ค่ะ
[ตูน] ผ่านไปชั่วโมงกว่า เพิ่งได้ สองกิโลเมตร 2.5 กิโลเมตร
- ที่ผมไป ที่ผมลงไป เจ็บหลัง - [โอ๊ต] อือ
[ทีมงาน] เมย์มีอะไรซัพพอร์ตเปล่า
[หมอ] พี่ว่าไปทางนี้
- [อ๊อฟ] เสร็จแล้วตรงไหน - [หมอ] แล้วก็มาทางนี้
แล้วก็มาตรงนี้
- [อ๊อฟ] ทุกส่วนเลยสิ - [หมอ] เออ
แล้วก็ตรงนี้
[เสียงฉีกเทป]
[เสียงตูนครางเจ็บ]
คือถ้าไม่ก้ม ไม่อะไรเนี่ย ผมก็ไม่เป็นไร
แต่ถ้าเอี้ยวเมื่อไหร่เนี่ย
- ปวดแบบ... - [เมย์] อันนี้คือซัพพอร์ตไว้นะคะ
เหมือนเราใส่ที่รัดหลังไว้นะคะ
[เสียงน้ำเกลือหยด]
- [อ๊อฟ] บอกว่ายัง - [เมย์] อือ
โอ๊ย
[ตูนส่งเสียงคราง]
[ดนตรีสงบแฝงตึงเครียด]
[เสียงฝูงชนอื้ออึง]
[ฝูงชนส่งเสียงอื้ออึงวุ่นวาย]
[ทีมงาน 1] ขอเลนวิ่งครับพี่น้องครับ
[เด็กหญิง] ขอกอดหน่อยค่ะ
[ฝูงชนโห่ร้องและส่งเสียงกรี๊ด]
[เบล] นักวิ่งเข้าซ้ายเลยนะครับ นักวิ่งเข้าซ้ายเลยนะครับ
ขอการจราจรเคลื่อนตัวนิดหนึ่งนะครับ
นักวิ่งเข้าซ้ายเลยนะครับ
[ทีมงาน 2] พี่ตูนให้สัญญาณนะครับ ว่าขอสองแถว
เพื่อไม่ให้เป็นการรบกวน
กับพ่อแม่พี่น้อง ที่เขาใช้รถใช้ถนนอยู่นะฮะ
[ทีมงาน 3] ข้างหน้าไม่แซงกันนะครับ สองแถวนะครับ
[เสียงแตรรถมอเตอร์ไซค์]
[เสียงแตรรถยนต์]
[เสียงแตรรถยนต์ดังยาว]
[การ์ด] ขออนุญาต เคลียร์พื้นที่นะครับ
[เสียงฝูงชนอื้ออึง]
[ผู้หญิง] เดินเร็วๆ สิหนู ระวัง
(ตำรวจ)
[เบล] อะ ทุกคนครับ ฉีกออกซ้าย ฉีกออกซ้ายเลยครับ
นักวิ่งท่านอื่นนะครับ หลบซ้ายหลบขวาเลยนะครับ
[ฝูงชนส่งเสียงอื้ออึงวุ่นวาย]
จ๊ะเอ๋ ฝากหน่อยจ้ะ
อะๆ [เสียงวิ่งขั้นบันได]
[โอ๊ต] เซตนี้ทำสปีดเร็วเหรอฮะ
- มันไม่มีระเบียบครับ - ไม่มีระเบียบใช่ไหมครับ
- มันไม่มีระเบียบครับ - ครับ
คนที่มาวิ่ง เขาก็วิ่งนำหน้าไปเรื่อย
[โอ๊ต] ใช่ๆ ผมเตือนเขาทุกครั้งแหละฮะ
วิ่งไปเรื่อยเลย แล้วก็...
[เสียงเปิดประตูรถ]
[เมย์] จ๊ะเอ๋
แม่งไม่มีระเบียบหมอเมย์
- [โอ๊ต] ไม่อันนี้คือ - [เมย์] เห็นแล้ว
- ขอโทษ พี่ขอโทษครับ - [พล] ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรครับ
[เสียงตบพื้นแรง]
[เสียงจากวิทยุสื่อสาร]
- ขอโทษพล - [พล] ไม่เป็นไรครับ ได้อยู่
- [โอ๊ต] เขาหนักกว่าทุกทีนะ - [พล] เจ็บมากอยู่ไหมครับ
[เมย์] คือวันนี้มันดู...
[เสียงของกระแทกพื้นดังลั่น]
[ดนตรีตึงเครียด]
[ตูน] มันเละเทะ
[เมย์] แล้วดูผิดหวังด้วย
มันเละเทะ มันเละเทะมาก
[เสียงปัดกล้อง]
[เสียงรถเร่งเครื่อง]
[ดนตรีหยุด]
[ทีมงาน 1] ทิ้งระยะๆ ระยะห่าง
- ระยะห่าง - [ทีมงาน 2] อย่าไปตรงนั้น
สิบหกกิโลเมตรแห่งความทรมาน
ข้อเท้าซ้าย
- [เมย์] ข้อเท้าซ้าย - ข้อเท้าซ้ายครับ
- [อ๊อฟ] ปวดหรือเปล่า - [ตูน] ปวดๆ แบบ...
[อ๊อฟ] ปวดแปล๊บๆ ปวดเกร็งๆ หรือยังไง
- [ตูน] ปวดแบบ - เฮีย
- เอ่อ เช็กสภาพหน่อย - [ตูน] ได้
- เป็นไงบ้าง - [ตูน] ต่อได้เลย
- เมื่อกี้เป็นไงบ้างขา - [ตูน] ก็ดี
- เมื่อกี้เห็นเดินกะเผลก - [ตูน] ไม่ มันมีจุดเดียว
จุดเดิมใช่เปล่า
[ตูน] ไม่ๆ ซ้าย
- ซ้าย มาใหม่ - [ตูน] อันนี้ใหม่
วันนี้หดเหลือสามไหมล่ะ
สามเซตไหม
มันไหวไหม หรือมันไม่ไหว
[ตูน] ยังไงมันก็ต้องไป
[เสียงตูนถอนหายใจ]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[เมย์] เนื่องจากตอนนี้มันอักเสบ แล้วก็...
- [ทีมงาน] ได้ค่ะ เป็นไงบ้าง - [เมย์] อยู่ในเลเวลของอาการบวม
เขาเป็นมาหลายวันแล้ว
- แต่เขาไม่ได้บอก - บอกๆ
เขาบอกไว้แต่ว่า...
- ไม่ได้มีโอกาสได้... - นี่อย่ามาหาว่าผมเงียบ
- ผมบอกตลอด เจ็บไง - ตีเลย มีเวลาให้ไหม
ผมบอก แต่บอกไง
- บอกๆ - แล้วเวลามันมีที่ไหนล่ะ
- เดี๋ยว ทำหน้าอย่างนี้ - ใครผิด พี่โอ๊ตผิด
- เดี๋ยวจะกระโดดถีบ - [โอ๊ต] อะๆ
- [หมอ] อุ๊ย - ผมบอกหมด
ผมบอกหมดว่าเจ็บอะไร ผมบอก
- กระโดดถีบ - จริงๆ อย่าบอกว่า
- ผมไม่ได้บอกสิ - [เมย์] งั้นกระโดดถีบพี่โอ๊ตได้ไหม
- สองที - [โอ๊ต] ได้ๆ ผมรับเอง
อะๆ นอนไปเหอะ เอาหัวถึงหมอนก็พอ
อย่าบอกว่าผมไม่ได้บอก
[ทีมงาน 1] เงินท่านส่งได้เลยนะครับ
ขออนุญาตวิ่งนะครับ ส่งเงินข้างหลังได้เลยนะครับ
[ผู้หญิง 1] พี่ตูนสู้ๆ
[ทีมงาน 1] ขออนุญาตวิ่งนะครับ ส่งด้านหลังได้เลยครับ
[ดนตรีหม่นหมอง]
[เมย์] แต่พอกระชากความเร็วแบบนี้ แล้วเลี้ยว
- [ทีมงาน 2] มอเตอร์ไซค์อย่าตัดขบวน - วิ่งมาแล้วเลี้ยวฟุ่บเข้าไปเลย
[ผู้หญิง 2] ขอหน่อยนะ
งานใหญ่
ก็ไม่รู้ ตอนนี้ยังไม่เป๋นี่
[เมย์] ตอนนี้เห็น โอ๊ะนั่นๆ เข่าเหมือนจะแบบ...
[ทีมงาน 1] ขออนุญาตวิ่งนะครับ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
[เบล] แซงขวาไปได้เลยครับผม
[เสียงมอเตอร์ไซค์เร่งเครื่อง]
[ดนตรีหม่นหมองเสียงดังขึ้น]
ไม่ไหวแล้ว
- เข้าใจครับ - [ทีมงาน 3] ข้างนี้ปวดด้วยไหมครับ
[ทีมงาน 4] ตรงนี้เลยนะ
[เมย์] ไม่ได้ ขา ขามัน...
[เสียงร้องเจ็บปวด]
[ทีมงาน 4] นุเข้าใจผิด
[ทีมงาน 3] จบไหมพี่ ผ่านะฮะ
[เมย์] จบไหม จบ
[โอ๊ต] เหลืออีกกี่กิโลฯ พี่ต่อ
- [ต่อ] สี่ครับ - [ก้อย] เหลืออีกสี่
- [โอ๊ต] อีกสี่นะตูน - [ทีมงาน 3] เยอะนี่
[โอ๊ต] เดินนะ เดินนะ
เดี๋ยวจ๊อกกิ้งเบาๆ ลองหน้าขาดู
[โอ๊ต] ได้ไหมตูน เรียกหมอไหม
- [ทีมงาน 3] เออ ไปเรียกหมอ - [เมย์] ระวังนะ ระวังๆ
[ทีมงาน 3] ติดรถชาวบ้าน
[ทีมงาน 5] เดินไป
ไม่โอเค
[เสียงนกหวีดดัง]
[ทีมงาน 6] ต้องเรียก รถพยาบาลหรือเปล่า
[ทีมงาน 7] เมื่อกี้ยังดีอยู่เลย
[ทีมงาน 2] ขอโทษ ไม่ถ่ายรูปแล้วนะครับ
ขอโทษทีครับ
- ไม่ถ่ายรูปเนอะ - [ป๊อก] ขออนุญาตนะ
- [เมย์] ลุกขึ้นได้เปล่า - [ตูน] โทษทีพี่ๆ
โทษทีนะครับ โทษนะครับ
- [ผู้ชาย 1] ไม่เป็นไรตูน - [ผู้ชาย 2] ไม่เป็นไรครับ
- [ผู้ชาย 3] ไม่เป็นไรครับ - [ผู้ชาย 1] ไม่เป็นไร
[ผู้หญิง 3] พี่ตูน ไม่เป็นไร [เสียงปรบมือ]
พอแล้ว พอแล้ว ดีมากแล้ว สุดยอดแล้ว
[เสียงปรบมือต้อนรับ]
[ผู้ชาย] สู้ๆ นะครับ
[เสียงตูนร้องโหยหวน]
[เสียงตูนร้องครางเจ็บปวดทรมาน]
[ทีมงาน] โอเค ไม่ต้องร้อง ไม่เป็นไร
[เสียงตูนร้องครางเจ็บ]
[เมย์] ทุกๆ วันของพี่ตูนเนี่ย มันมีค่า
การนอนสามชั่วโมงสี่ชั่วโมง
เราต้องการให้กล้ามเนื้อ มันฟื้นตัวให้ได้ดีที่สุด
เราก็จะมีเทคนิคในการคลายกล้ามเนื้อ ที่มันใช้งานมาหนักๆ
หรืออักเสบโดยการใช้เข็มเล็กๆ
ปลายเข็มเนี่ย มันจะเข้าไปสะกิดปมกล้ามเนื้อ
ที่มันรัดมากๆ เนี่ย ให้ดีดคลายหลุดออก
[เสียงตูนร้องครางโหยหวน]
กล้ามเนื้อที่ปลดล็อก หลุดออกปั๊บเนี่ย
มันจะสามารถลงไปใช้งานต่อได้เลย
[ตูนร้องลั่น] โอ๊ย
พอแล้ว พอแล้วไหม
[เสียงสูดปาก] ไม่เอา
[เมย์] หนึ่งสองสามสี่ห้า
- [ทีมงาน] เจ็บแล้ว - [เมย์] อะ หก ขอเช็ดหน่อย
ให้พักๆ
- ห้าจุดเลิกแล้ว - พอแล้ว ไม่เอาแล้ว
- เจ็บจริงนะหมอ - [เมย์] ไปก่อน
อะ เลิกแล้ว เก็บๆ [เสียงตูนถอนหายใจ]
[เมย์] เด้งหลุดซะอีก เสียดายมาก
ไป พอแล้ว เลิก
- [ทีมงาน] ไปนะ - [ตูน] ได้
[เมย์] เสร็จแล้ว ตามสัญญา
[เสียงสูดหายใจเฮือก] เหี้ย
[เสียงทีมงานถอนหายใจ]
[ทีมงาน] เจ็บนะ
[เสียงคนคุยกันไกลๆ ]
[เสียงนกร้อง]
- [ผู้ชาย 1] ช่วยสอง - [ผู้ชาย 2] ช่วยสองเหรอ
[ดนตรีหยุด]
[เสียงผู้คนพูดคุยกัน]
พลได้ยินพี่หรือพลหลับเนี่ย
[โอ๊ต] ตูนก็คอหักเหมือนกัน
[เสียงทีมงานหัวเราะ]
[พล] ไม่หลับๆ
โอเค งั้นพลไปปลุกเฮียหน่อยเร็ว
แล้วเอากายภาพมาทำได้แล้ว นะ
[พูดเสียงเบา] ยืนยันไหมให้ผมปลุกเองเนี่ย
บิวๆ วอสอง ยืนยันไหมให้ผมปลุกเองเนี่ย
[พล] ไม่กล้าปลุกว่ะ
[เสียงสัญญาณคลื่นวิทยุ]
- [พล] ไปสิ - พี่อะครับ
- ปลุกพี่ตูน - พี่ก็ปลุกสิ
[กระซิบ] ไอ้บ้า
ไม่กล้าปลุกเว้ย
[กระซิบ] พี่ก็ปลุกสิ
กูอีกแล้ว
[กระซิบ] อ้าว ด้วยกันๆ
[เสียงรูดซิป]
[พล] พี่ตูนครับ
สี่โมงสิบแล้วนะ
- [ก้อย] พี่ตูน - [ตูน] ฮะ
[เสียงกดสวิตช์ไฟ]
[เสียงเครื่องชงกาแฟทำงาน]
[เบล] รถที่อยู่ทางฝั่งด้านโน้นน่ะ
ก็ม้วนออกทางช่องผ่านหัวจ่าย มาด้านหลังเนี่ยได้หมดเลย
- [โอ๊ต] ไม่ไหวเหรอ - ไหว
- [เอ็ม] เพิ่งตื่นดีไหมพี่ตูน - ฮะ
- น่านอนมาก - หลับสนิทราวกับเป็นกลางคืน
[เอ็ม] หลับดีด้วย
[เสียงทีมงานจากวิทยุ] พี่อ้วนๆ เขาจะเอานี่
จะสแตนด์บายเลยไหม
[โอ๊ต] ก็ได้แต่เป็นห่วง
พี่ตูนไม่ได้เรียนรู้ว่า ตัวเองจะเจ็บน้อยลง
หรือเจ็บมากขึ้นซะด้วยซ้ำ
พี่ตูนแค่รู้ว่า
จะต้องรีเฟรช รีบูตตัวเอง
ออกมาให้พร้อม สำหรับการก้าวในเซตต่อไป
เท่านั้น
- [อ๊อฟ] สู้นะ - สู้สิวะ
[เสียงเครื่องนวด]
[อ๊อฟ] ไม่เจ็บเว้ยเฮ้ย
[ผู้ชาย 1] ถ่ายกับลุงบ้าง
[เสียงผู้คนพูดคุยกัน]
[ผู้ชาย 2] พี่ตูนสู้ๆ นะครับ
โตไวๆ นะครับ
[เสียงหัวเราะ]
[ผู้หญิง] สู้ๆ นะคะ
[เพลง "ก้าวที่ยิ่งใหญ่" โดย ครูยุ่ง บางสะพาน]
[เสียงดนตรีดังจากลำโพง]
♪ อาทิวราห์ คงมาลัย ♪
♪ พี่น้องชาวไทยจำไว้ให้ดี ♪
♪ จดจำชื่อของผู้ชายคนนี้ ♪
♪ คนที่ทำดีเพื่อแผ่นดินไทย ♪
♪ ก้าวคนละก้าว ♪
♪ กล่าวถึงเรื่องราวอันยิ่งใหญ่ ♪
♪ มากันเถิดพี่น้องผองไทย ♪
- ♪ ร่วมส่งแรงใจ ไปให้เธอ ♪ - ♪ ร่วมส่งแรงใจ ไปให้เธอ ♪
- [ตูน] ร้องเก่งจังเลย - ♪ ตูน บอดี้สแลม ♪
- ♪ ตูน บอดี้สแลม ♪
[เด็กหญิง] พี่ตูน
- ♪ ตูน บอดี้สแลม ♪ - [เด็กๆ ] ♪ ตูน บอดี้สแลม ♪
[พ่อแพรว] สู้ๆ
พี่ตูนสู้ๆ
เฮ้ย น้องแพรว มาแล้ว
[เสียงหัวเราะ] น้องแพรว
[พ่อแพรว] สวัสดีครับ
- มาแล้วค่ะ - [ตูน] เป็นไงบ้าง
เป็นไงบ้างๆ
- ดีขึ้นไหม ดีขึ้นบ้างหรือยัง - ดีค่ะ
ดีขึ้นนะ ดีขึ้นนะ
แล้วเป็นไงครับพ่อสวัสดีครับ
- [พ่อแพรว] ครับ สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
- [เด็กหญิง] เฮ้ย เห็นพี่ตูนด้วย - เย่ เจอแล้ว
- [ช่างภาพ 1] มองกล้องพี่หน่อย - [ช่างภาพ 2] มองกล้องหน่อย
- [ช่างภาพ 1] อีกรูป หนึ่งสองสาม - [ช่างภาพ 2] ชูนิ้วหน่อย
- ชูนิ้วหน่อย - [ช่างภาพ 1] อะ ยิ้มหน่อย
- [ตูน] ก็เจอ... - [แม่แพรว] สวัสดีค่ะ
น้องเขากับแม่เขาช่วงที่
วิ่งที่บางสะพานเสร็จแล้ว
[ดนตรีอบอุ่น]
[ผู้หญิง 1] ใส่เงินยังอะ
- [ผู้หญิง 2] ให้ยังล่ะลูก - [ผู้หญิง 3] ให้แล้วๆ
[นักข่าว 1] เดี๋ยวไปต่อที่ คุณตูนบอดี้สแลมนะคะ
ก็วิ่งการกุศลค่ะ เพื่อจัดซื้อเครื่องมือแพทย์
ให้กับโรงพยาบาลบางสะพานนะคะ
[นักข่าว 2] วิ่งสิบวัน จำนวน 400 กิโลเมตร
จากกรุงเทพฯ ถึง ประจวบคีรีขันธ์ครับ
- [นักข่าว 3] และทำได้เกินเป้าด้วย - [นักข่าว 4] ครับ
[นักข่าว 3] ทะลุไปแล้วนะคะ ยอดบริจาค
หกสิบสามล้านบาทคุณผู้ชมคะ
[เสียงกรี๊ดและปรบมือ]
[เสียงปรบมือและโห่ร้องยินดี]
[ตูน] วิ่งเสร็จแล้ว
ผมก็กลับไปบางสะพานแล้วก็ไปดู
คุณหมอเขาพาทัวร์อะไรอย่างนี้นะฮะ
เออว่ามันตรงนี้
ปรับปรุงนั่นๆ นี่ จากงบประมาณที่ทุกคนช่วยกันบริจาค
แล้วก็พาไปเจอน้องเขากับคุณแม่
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เอ๊ด] น้องแพรวเนี่ย เป็นนักวิ่งประจำโรงเรียน
เป็นนักกีฬา ชอบวิ่ง แล้วก็...
วันที่เกิดเหตุก็คือเขาจะวิ่งข้ามถนน
พอดีไม่เห็นรถเทรลเลอร์ ที่กำลังวิ่งผ่านมา
เพราะงั้นรถเทรลเลอร์ก็เลยชนแล้วก็
ทับขาน้องเขาทั้งสองข้างนะครับ
[เอ๊ด] กระดูกหักละเอียดหลายท่อน ที่ขาทั้งสองข้างนะครับ
แล้วก็กล้ามเนื้อเส้นเอ็นเส้นเลือด
เส้นประสาทต่างๆ ก็มีการบาดเจ็บ ค่อนข้างรุนแรงนะครับ
[แพรว] เห็นขาตัวเองแล้ว ไม่น่าจะรอดค่ะ
รู้สึกท้อค่ะ
เหมือนไม่อยากมีชีวิตแล้วค่ะ
[เอ๊ด] เราทำการผ่าตัด
เรื่องของการยึดกระดูกต่างๆ ซึ่งเป็นเครื่องมือมาตรฐาน
ที่โรงพยาบาลมีอยู่แล้ว แต่พอ
กระดูกที่ยึดไปหมดแล้ว ปัญหาใหญ่ตามมาก็คือ
แผลใหญ่ตั้งแต่ต้นขา ลงไปถึงข้อเท้าทั้งสองข้าง
ไม่มีเนื้อหุ้มไม่มีหนังหุ้ม
ซึ่งถ้าทิ้งไว้นานก็มีโอกาสติดเชื้อ มีโอกาสที่
จะต้องถูกตัดขา
ก็ต้องทำทุกอย่าง เพื่อให้ปิดแผลให้เร็วที่สุด
แล้วเครื่องมือนี้ ในเขตจังหวัดเราไม่มี
ก็เลยได้งบบริจาค จากโครงการก้าวของคุณตูนเนี่ย
ถึงได้คิดว่าเออ เราต้องซื้อเครื่องมือนี้มาแล้ว
ขั้นตอนนี้ช่วยได้เยอะเลย ไม่งั้นเนี่ย
ไม่รู้ว่าแผลตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง
เพราะว่ายังคงอีกนานเลยฮะ
[เอ๊ดหัวเราะ] เริ่มยืนนั่นแหละ เริ่มแล้ว
[เสียงถอนหายใจ]
[เสียงสูดน้ำมูก]
ไหวเนอะ ไหว
[เสียงสั่นเครือ] อีกนิดเดียว
[ตูน] โอ้โฮ ตอนนั้น เราดีใจมากเลยนะ เพราะว่า
สิ่งที่เราร่วมด้วยช่วยกัน
มันเป็นรูปธรรมแล้วก็...
[เสียงจิ๊ปาก] คือเราดีใจมาก ดีใจมาก
[ดนตรีซึ้ง]
[พ่อแพรว] ในซอยครับ แวะไปหาผมได้นะฮะ
[ตูน] สวัสดีครับ ไปก่อนนะ
เจอคราวหน้าเดี๋ยวต้องยืนได้แล้วนะ
นะ สัญญานะ
สัญญาก่อน
- [ทีมงาน] สัญญาก่อนสิ - [ตูน] สัญญาก่อน
- [ทีมงาน] เอ้อ - [แม่แพรว] สัญญากัน
[ตูน] พยายามหน่อยนะ
[ตูน] พอเราได้เห็น ได้ยินเรื่องราวแบบนี้
มันก็ตอกย้ำว่า
[ตูนจิ๊ปาก] อย่างน้อยเราควรทำอะไรบ้าง
แน่นอนมันไม่ได้แก้ปัญหาแบบ...
ทั้งระบบได้ 100 เปอร์เซ็นต์
หรือมันไม่ได้เป็นวิธีการ ที่ถูกต้อง 100 เปอร์เซ็นต์
แต่ผมถามว่ามันมีวิธีการไหน ที่ถูกต้อง 100 เปอร์เซ็นต์บ้าง
ในขณะที่เราถกกัน มันมีคนที่ป่วย รอการรักษาอยู่ตลอดเวลา
รอคิวอยู่ตลอดเวลา รอเครื่องมือบางชิ้น
ถ้ามันเพิ่มเติมได้สัก...
เครื่องหนึ่ง มันก็จะช่วยรักษาชีวิตคนได้อีก
คนสองคนเพิ่มเติม ผมว่ามัน...
มันก็ดีกว่าไม่ทำอะไรเลยแล้วก็นั่ง
ถกกันอยู่ นั่งเถียงกันอยู่
ถ้ามันจะไม่ได้ทำให้มัน ใครเดือดร้อนหรือว่าอะไรอย่างนี้
เราควรทำนะ
[เบล] คือหลังจากการวิ่งกรุงเทพฯ บางสะพาน 400 กิโลเมตรเนี่ย
มันก่อให้เกิดภาพหนึ่ง ของตูนขึ้นมา ก็คือ...
ผู้ชายผู้เสียสละ ผู้วิ่งช่วยเหลือโรงพยาบาล
มันมีอยู่ช่วงหนึ่งที่มีข่าว
ช่วงปลายปีคือเขาแสดงผลประกอบการ
ของโรงพยาบาลศูนย์ทั่วประเทศ
ว่าตอนนี้ขาดทุนอยู่ แล้วเขาก็พาดหัวข่าว
[เบล] ว่าพี่ตูนช่วยด้วย
แต่เราไม่คิดว่าตูนเขาคิดจริง
[ดนตรีไทยทำนองฮึกเหิม]
[ดนตรีสนุกสนาน]
[เสียงโห่ร้อง]
[เสียงโห่ร้องสนุกสนาน]
[เสียงฆ้อง]
(ซูเปอร์ตูนของฉัน)
อะนี่ค่ะ เหงื่อพี่ตูนค่ะ
[เสียงหัวเราะเฮฮา]
หอมมากเลยค่ะ
[ดนตรีสนุกสนาน]
[เสียงเครื่องบินใบพัด]
(หนึ่งพันกิโลเมตร)
[เสียงโห่ร้องยินดี]
[โอ๊ต] แล้วเดี๋ยวจุดต่อไปจะมี...
พอเข้าเส้นชัยใช่ไหมฮะ
รบกวนขึ้นรถตู้เลยนะ
เดี๋ยวเขาจะพาไปจุดโดดร่ม
ฮะ
ไปโดดร่ม
[เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์]
[ดนตรีสนุกสนาน]
[พิธีกรหญิง] ป้ายนี้เขียนว่า
นำเงินไปแตะขอบฟ้ามาให้พี่ตูนนะคะ
อยากเห็นคนไทยบินได้
ไม่ธรรมดาค่ะ ในวันนี้คนไทยบินได้
และบินนำเงินบริจาคนี้
มามอบให้โครงการก้าวคนละก้าว
[พิธีกรชาย] แม้ร่างกาย จะเหน็ดเหนื่อยแค่ไหน
เขาได้ทำเพื่อส่วนรวมจริงๆ
ให้ส่งเสียงขอบคุณ
ให้พี่ตูนจงเจริญ
- [พิธีกร] ไช - [ฝูงชน] โย
♪ เรารักคนทำดี ♪
[นักร้อง] ♪ เรารักตูน บอดี้สแลม ♪
[ฝูงชน] พี่ตูนสู้ๆ พี่ตูนสู้ๆ
พี่ตูนสู้ๆ
[ฝูงชนปรบมือและโห่ร้องยินดี]
[ดนตรีจบ]
- ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ - [ผู้หญิง] จ้ะ
[ตูน] หลายๆ คน
ให้ค่าผมเป็นคนสำคัญ เป็นฮีโร่
จริงๆ แล้วผมไม่กล้ารับ และผมไม่กล้าคิดที่จะเป็น
ผมไม่กล้าแม้แต่จะคิดฮะ
จริงๆ ฮีโร่ ผมย้ำนักย้ำหนาว่า
[ตูน] ไม่ได้อยู่บนเวที
ตรงนี้แต่ประการใด ฮีโร่
อยู่ที่โรงพยาบาลใส่ชุดสีขาวๆ
ฮีโร่ที่แท้จริงยืนเสื้อขาว อยู่ข้างหลังผมนี่ครับผม
ส่งเสียงเชียร์พวกเขาหน่อยเร็ว [ฝูงชนโห่ร้อง]
- ♪ คุณหมอสู้ๆ พยาบาลสู้ๆ ♪ - ♪ คุณหมอสู้ๆ พยาบาลสู้ๆ ♪
- คุณหมอสู้ๆ พยาบาลสู้ๆ - [ฝูงชน] คุณหมอสู้ๆ พยาบาลสู้ๆ
คุณหมอสู้ๆ พยาบาลสู้ๆ
[ตูน] ขอบคุณมากครับ
[ตูน] แค่อยากชวนคุยว่ามันแบบ
เราไม่ใช่คนดีเด่นอะไรขนาดนั้นน่ะ
[ฝูงชนโห่ร้องและปรบมือ]
- [ผู้หญิง] พี่ตูน - [ตูน] เราถือว่ามันเป็นตัวเราไว้
[ตูนจิ๊ปาก] เมื่อเราแบบรู้สึกว่า เออมัน...
มันกลายเป็นแบบนี้ได้ไงอะไรอย่างนี้
เรา ถ้าให้มา เราก็ขออนุญาตให้กลับไปแล้วกัน
อะไรอย่างนี้แบบมัน ทุกคนนั่นแหละ ที่มานั่นแหละคือ...
คือคนพิเศษคือคนสำคัญ ฮีโร่ตัวจริง
ที่มาร่วมด้วยช่วยกัน
จริงๆ เพราะว่ามันไม่ใช่สตางค์เรา สตางค์เขา
ที่มาช่วยกัน
เราเป็นแค่คนบอกเล่าเรื่อง
ว่าตรงนี้มี ตรงนี้มี ตรงนี้มี มาช่วยกัน
เออ ฉะนั้นมันไม่ใช่เราที่เป็นฮีโร่
เขาต้องอยาก เขาต้องรับรู้ว่า เขาคือฮีโร่
ผมก็จะพยายามพูดให้อย่างนี้เพื่อแบบ
เราไม่อยากเป็น เราไม่อยากเป็นฮีโร่
เราไม่อยากเป็น เราไม่... [เสียงสูดปาก]
เราไม่ชอบ เราไม่ๆ
เออ เราไม่ อือ...
- [ทีมงาน] พี่ตูนครับ - [ตูน] ครับผม
- [ทีมงาน] มีคิวถ่ายรูปคิวหนึ่ง - [ตูน] โอเค
- สวัสดีจ้ะ - สวัสดีจ้ะ
- [ตูน] ขอบคุณครับ - ขอบคุณที่ช่วยเหลือโรงพยาบาลนะ
[ตูน] ครับ ขอบคุณครับ
- ขอบคุณครับ - ค่ะ
[ทีมงาน] ชิดซ้ายหน่อยจ้ะ
ขอทางหน่อยครับๆ
[เสียงนกหวีด]
[ดนตรีซึ่งปนเศร้า]
[พิธีกร] ชายคนหนึ่ง ซึ่งมีความรักประเทศชาติ
แล้วก็ [ฝูงชนโห่ร้อง]
[พิธีกร] สละแรงกายแรงใจทั้งหมด
ที่เขารวบรวมได้ ก็ขอให้พี่น้อง
ช่วยกันยกย่องวีรบุรุษของเรา อีกครั้งหนึ่งครับ
[ฝูงชนปรบมือและโห่ร้อง]
[เสียงโห่ร้อง]
[กบ] ไอ้ความที่ยก
ให้ตูนเพอร์เฟกต์เนี่ย แม่งโคตรอันตรายเลย
เวลาตูนทำพลาดมานิดหนึ่งเนี่ย
มันจะเป็นร้อยเท่าเลย
[เสียงฝูงชนโห่ร้องลั่น]
[ตูน] วิ่งด้วยกันไหม เร็ว
[ผู้หญิง] สู้ๆ ค่ะ
[กบ] ที่บอกว่าคนดีๆ ทำอย่างนี้
ผมกำลังจะบอกว่าสุดท้ายแล้วทุกคนน่ะ
มันมีหลายมุมอยู่ในชีวิตอยู่แล้วล่ะ
และตูนเขาก็เป็น แค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่มี
รัก โลภ โกรธ หลง
มีทุกอย่างที่คนคนหนึ่งจะเป็น เผลอๆ จะมากกว่าด้วยซ้ำ
ในบางมุมนะ
[เพลง "คราม" โดย Bodyslam]
♪ เธอจะอยู่หรือไป ♪
♪ สักวันถ้าคนที่เธอเคยไว้ใจ ♪
♪ ถึงตอนสุดท้ายไม่เป็นอย่างฝัน ♪
♪ มันไม่มีอะไรสวยงาม ♪
♪ สิ่งที่อยู่ข้างในหัวใจ ♪
♪ ที่ใครไม่เคยหยั่งถึง ♪
♪ ถ้าหากตรงนั้นมันอันตราย ♪
♪ ที่สุดจะมีใครเข้าใจข้างในใจฉัน ♪
[เพลงหยุด]
[เสียงแตรรถ]
[เสียงนกร้อง]
ก็คือกล้ามเนื้อมันเป็นแบบนี้เยอะมาก
[เมย์] ก็ไม่น่าจะมีเวลาได้ฟื้นฟู
[ตูน] วันนี้พักวันที่สอง
จริงๆ วันนี้วันที่ 5 ธันวาคมนี่ ต้องออกวิ่ง
แต่ว่า
เขา...
ให้ อยากให้พักอีกวันหนึ่ง เพราะว่ามันมี
ค่าเลือดอะไรที่มันน่าเป็นห่วง อะไรอย่างนี้ อือ
บางทีแบบมันขึ้นสูงไปหน่อย
[ตูน] อือ
ก็เลยวันนี้ก็กะว่าอยู่ในห้องทั้งวัน นอนเต็มที่แล้วก็
ทำกายภาพไปด้วย แล้วก็มีให้น้ำเกลือ อือ
[ตูน] มันก็มีช่วงที่แบบผมก็เดาๆ ไป แล้วผมก็คิดแบบ
คิดขึ้นมาเออถ้ามาทำเป็นหนัง อะไรอย่างนี้
เดี๋ยวนะขอเรียบเรียงก่อน มัน...
[เสียงผู้คนร้องกรี๊ดกร๊าด]
[เสียงกรี๊ดลั่น]
[ตูน] นักร้องคนหนึ่ง
ดังมากอะไรอย่างนี้ แล้วก็แบบ
ไปเดินถนนไม่ได้ ไปกินก๋วยเตี๋ยวข้างทางไม่ได้
ไปเดินห้างไม่ได้ ไม่มีชีวิตที่แบบ
อย่างคนอื่นเขามีกันอะไรอย่างนี้
ไม่ใช่เรานะ แต่เป็นหนัง
[ตูน] แล้วก็อยากมี
อยากแบบใช้ชีวิตอิสระ
อยากไปไหนก็ได้ ไปได้ อยากไปกินอะไรก็กินได้
อยู่ไหนวะ
[ตูน] สุดท้ายก็ไปไหว้พระขอ
ก็ขอเล่นๆ ก็แบบไม่ได้คิดอะไร
เช้าวันรุ่งขึ้น แม่งเสือกเป็นจริงเว้ย
เหี้ยแม่งเสือกเป็นจริง
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ตูน] ไม่มีคนทัก ไม่มีคนมาขอถ่ายรูปเฉยเลย
แบบ อ้าวเฮ้ย
แม่งดีใจ
เริ่มเลยวันนั้นก็แบบ
ไปกินข้าวข้างทาง
ร้านที่แบบอยากไปกินมานานแต่ไม่ได้ไป
ไปเที่ยวทะเลไปเล่นสไลเดอร์ ไปแบบอะไรอย่างนี้ แบบ...
เฮ้ยดีว่ะ
มีความสุขแฮปปี้มาก
แต่ใช้ชีวิตสักพักแบบนี้ มันก็แบบ เริ่มเบื่อ
อยากจะกลับมาเป็นคนเดิม
ที่ได้ร้องเพลง
อ้าว ทำไงล่ะวะ
[เสียงหัวเราะ]
[ดนตรีหยุด]
แม่งทำไงล่ะ
[ตูน] โอเค ย้อนกลับไปตอนสมัยนั้น
แม่งเริ่มจากตรงไหนวะ
อ๋อ แม่งเริ่มจากประกวดดนตรี
โอเคอะ เวทีประกวด แต่แม่งอายุเกินน่ะ
ไปประกวดร้องเพลง ก็ตกรอบอะไรอย่างนี้ แบบ...
รู้นะว่าแบบมันขั้นตอนมันเป็นยังไง
รู้ๆ เห็นมา ทำมาเอง
แต่ทำแบบนั้นกับตอนนี้ ไม่ได้
สุดท้ายไม่ว่า ไม่รู้นะ ว่ามันจะจบยังไง
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เสียงผู้คนเฮฮา]
[ตูน] แม่งควรจะจบแบบ ไปสำเร็จเป็นอีกอย่างหนึ่งอะ
ไปเป็นแค่นักร้องกลางคืน
ที่มีความสุขมาก
มีความรักที่ดี มีครอบครัวก็คงจบ
อะไรอย่างนี้ก็ได้นะ
เออขนลุก ทำไมแบบ...
คือแบบ
[ตูน] เพราะว่ามันเป็นสิ่งที่เราแบบ
บางทีแม่งก็อยากเป็นแค่นั้นน่ะ ที่มีความสุข ที่มี...
ความรัก
[ดนตรีสงบ]
[เพลง "ทางกลับบ้าน" โดย Bodyslam]
[ตูน] มันคงไม่ได้มีมุมแบบ
ช่วงเวลาไหนที่แบบเป็นต้นเหตุ ของการที่เราเป็นคนแบบนี้
อือ สะสมมา
สภาวะการเลี้ยงดู การอยู่อาศัย
หรือแม้แต่แบบ
[เสียงโห่ร้อง]
[ตูน] กรรมพันธุ์
♪ ในวันที่ใจ มืดหม่น ♪
♪ วันที่ชีวิตหลงทางมาไกล ♪
♪ ในวันที่ใจ วุ่นวาย ♪
♪ ยิ่งทำให้คิดถึงบ้านเรา ♪
♪ เมื่อไหร่ที่ล้มยังคิดถึงพ่อ ♪
♪ เมื่อไหร่ที่ท้อยังคิดถึงแม่ ♪
[แม่ตูน] อะ
[เพลงหยุด]
มีอะไรกินไหมแม่
- [แม่ตูน] อือ มีปาท่องโก๋ - [ทีมงาน] ตูนๆ
- มันมีข้าวต้ม - กับอะไร โอ้
ข้าวๆ ไม่ค่อยครับแม่
- ข้าวไม่ค่อย - อยากกินพวกขนมปัง
- อะ นี่ - อะ ขอบคุณครับ
อะ โอเค
[แม่ตูน] เอ้า ลองนี่คำหนึ่ง
- ไม่เอาๆ - [เมย์] ชิมๆ
- [แม่ตูน] อร่อย - [เมย์] ชิมๆ คำหนึ่ง
ไม่เอามันกินไอ้นี่อยู่
[แม่ตูน] กินหน่อยน่า อีกคำหนึ่งนะคนดีนะ
- พอแล้ว พอแล้ว - โอ๋ คนดีๆ
- [แม่ตูน] นะ เชื่อแม่หน่อยนะคนดี - ไม่เอาครับ
- เดี๋ยวเก็บหน่อย - เฮ้ย ไม่เอาเว้ย ดื้อจริงๆ
[แม่ตูน] ตูน กินก๋วยเตี๋ยวไหม แม่ให้เขาใส่ปิ่นโตไว้ให้แล้ว
ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น
เดี๋ยวไปกินที่โรงเรียนดีไหม
เดี๋ยวแม่ไปเอาก๋วยเตี๋ยว มาให้แล้วกัน
แต่ว่าจะกินไม่กินก็...
[แม่ตูน] ตอนเด็กๆ พอถึงเวลาป้อนข้าวให้กิน
ก็...
มาทางนี้ พอมาทางนี้ ก็หนีไปทางนี้
มาทางนี้ก็หนีไปทางนี้
หนีอยู่นั่นแหละ แบบ...
[ทำเสียงหน่าย] หูย
[เสียงกระแอมไอ] ไม่รู้จะ...
ไม่รู้จะทำยังไงให้มันกินน่ะ มันไม่กิน
[เสียงผู้ชายจากวิทยุสื่อสาร ฟังไม่ได้ศัพท์]
[แม่ตูน] แล้วตอนเล็กๆ พี่ตูนเลี้ยงยากมาก
ร้องไห้ตลอด
ร้องมากๆ ร้องเก่ง ร้องแบบโอ้โฮ
แบบมันจะร้องให้ปอดขยายหรืออะไรยังไง
ร้องไม่มีสาเหตุ
- ครับ - แต๊งกิ้วๆ
- รักนะจุ๊บๆ - [ตูน] อือ
[เสียงนกร้อง]
[เสียงอุทานปวดเมื่อย]
เอาเสียงเอ้อๆ นั่นออกไปนะ
[เสียงเครื่องเล่นวิดีโอทำงาน]
[พ่อตูน] ตูนครับ การ์ตูนครับ
[พ่อตูนส่งเสียงหยอกล้อ]
[พ่อตูน] จ๊ะเอ๋
[เสียงพ่อตูนหัวเราะ]
[พ่อตูน] ต้องเขินด้วยเหรอ เฮ้ยนั่งขี้หรือไง
หา
[ตูนตอนเด็ก] การ์ตูนดู
[พ่อตูน] การ์ตูนทำอะไรลูก
- [ตูนตอนเด็ก] การ์ตูนดู - [พ่อตูน] ดูอะไรครับ
[เสียงนกร้อง]
[พ่อตูน] ตูนครับ การ์ตูนครับ
จ๊ะเอ๋
[เสียงพ่อตูนและตูนขำ]
[พ่อตูน] การ์ตูนเล่นอะไรลูก
ฮะ
การ์ตูนเล่นอะไรครับ
[เสียงหยิบไมโครโฟน]
[พ่อตูน] ฮัลโหลๆ หนึ่งสองสามสี่ มาแล้วครับ
กิ๊กก๊อก วงดนตรีกิ๊กก๊อก
กลับมาอีกครั้งหนึ่งตามคำขอ
วันที่ 17 พฤษภาฯ
พ.ศ. 2530
ต่อไปนี้เด็กชายการ์ตูนจะร้องเพลง
เร็ว
[ตูนตอนเด็ก] ♪ สบาย สบาย ♪
♪ ถูกใจก็คบกันไป ♪
♪ เพราะฉันเป็นคนไม่สนอะไร ♪
♪ ไม่เคยคิดกวนใจใคร ♪
♪ สบาย สบาย ♪
♪ หากเราจะคบกันไป ♪
♪ คบกันไป ♪
♪ ฉันขอเพียงความรักและจริงใจ ♪
♪ ไม่เคยต้องการอะไร ♪
♪ สบาย สบาย ♪
จบ
เชิญคุณพ่อมาบรรเลงเพลง
- [พ่อตูน] เอาเลยเหรอ - [ตูนตอนเด็ก] เอายัง
[พ่อตูน] ของพ่อต้องเพลงแสนรัก
[เสียงพ่อตูนหัวเราะ]
[เสียงรับไมโครโฟน]
[พ่อตูนร้องเสียงเล็ก] ♪ สายตาเธอบ่งบอก ♪
[พ่อตูนและตูนตอนเด็กร้องพร้อมกัน] ♪ เห็นใจกันอย่าหลอก ♪
[พ่อตูน] ♪ จะรักใคร ♪
[พ่อตูนและตูนตอนเด็กร้องพร้อมกัน] ♪ ไม่ต้องห่วงอย่าลวงฉันเลย ♪
♪ ถึงต้องช้ำใจตาย ♪
♪ ฉันก็พร้อมยอมตาย ♪
♪ เป็นเพราะเธอ ♪
♪ อย่างไรทนได้เสมอ ♪
[เสียงพ่อตูนและตูนตอนเด็ก ฮัมทำนองเพลงด้วยกัน]
[พ่อตูน] เลี้ยงให้ดีที่สุดดีกว่า
[เสียงพ่อตูนและตูนตอนเด็ก ฮัมทำนองเพลงด้วยกัน]
[พ่อตูน] ไม่ต้องไปคาดหวัง ว่าเขาจะเป็นอะไร
- [ตูนตอนเด็ก] จบ - [พ่อตูน] ยังไม่จบ
เขาจะเป็นอะไรก็เป็น
เขาก็เป็นของเขา
[เสียงพ่อตูนและตูนตอนเด็ก ฮัมทำนองเพลงด้วยกัน]
[พ่อตูน] เรามีแค่หน้าที่แค่...
สนับสนุนให้ถึงที่ให้ถึงไหนแล้วก็
ถ้าเขาจะทำอะไรก็เป็นเรื่องของเขา
[เสียงพ่อตูนและตูนตอนเด็กหัวเราะ]
[ตูนตอนเด็ก] อายเขา ไปในโน้นเถอะน่า
[ดนตรีหวานซึ้งอบอุ่น]
[เสียงพลิกหน้าสมุดรูปถ่าย]
[แม่ตูน] เราก็เลี้ยงลูกของเรา เหมือนคนธรรมดาทั่วๆ ไป ดูสิ
เราก็ไม่นึกว่า จิตใจเขาจะใหญ่โตขนาดนี้
แม่ก็นั่งหวั่นวิตก
นู่นนี่นั่นไปเรื่อยๆ
ร่างกายเขาจะเป็นยังไง
[แม่ตูน] มันจะอะไรนะ ไตวายเฉียบพลันไหม
เราไม่มีคิดดีๆ หรอก เราก็จะคิดห่วงไง
ไอ้ความห่วงมันทำให้เราคิด
คิดลบอยู่เรื่อยเลยนะ
แต่ว่าบางทีเราจะมานั่งสอน เหมือนกับเด็ก
ห้าขวบสิบขวบมันก็ไม่ได้ใช่ไหม
[เสียงปรบมือ] [แม่ตูน] เพราะเขา 38 แล้ว
มันพ้นวัย ที่เราจะไปนั่งจ้ำจี้จ้ำไชแล้ว
[แม่ตูน] รู้มาว่าเออ พี่ตูนชอบกระโดด
ขึ้นไปกระโดดขึ้นไปอะไร ต่ออะไรอย่างนี้แบบ
[แม่ตูนจิ๊ปากและสูดหายใจ]
[แม่ตูน] เราจะบอก "ตูน อย่ากระโดด" ได้ไหม
แม่ว่าไม่ได้นะ
ใช่เปล่า "ตูน อย่ากระโดด
ร้องธรรมดา ยืนนิ่งๆ "
วุ้ย พูดเป็นร้อยครั้งน่ะ
เออ แล้วเขาทำไหม
"ตูนอย่ากระโดดนะ มันอันตรายนะ
อย่าขึ้นไปสูงนะ" อย่าอะไรๆ อย่างนี้นะ
[แม่ตูนจิ๊ปาก] มันบอกไม่ได้ มันพูดไม่ได้
"ตูน อย่าแกว่งคอแรงนะ" เคยพูด
แต่เขาทำไหมล่ะ
ถ้าเขาไม่ทำ เขาแกว่งเป็นเขาก็แกว่ง
[อ๊อฟ] ผมว่าตูนน่ะ เขาเป็นคนต้องการเอาชนะ
อะไรก็ตามที่เขาตั้งใจไว้อยู่แล้ว
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องร้องเพลง หรือเรื่องอะไรอย่างนี้
อย่างสมมติถ้าเรามีเพลง ที่เสียงสูงมากๆ เนี่ย
[อ๊อฟ] เราบอกว่าลดคีย์ไหม
ซึ่งมันก็คงง่ายขึ้นแหละ แต่เขาก็
"ไม่ ไม่พี่ ลองดู"
เขาก็จะเอาจนได้ จนกระทั่งมัน
คอมันแตกมันพังไปก็ได้
แต่ว่ากูไม่เปลี่ยนคีย์ไง
[ดนตรีหวานซึ้งอบอุ่น]
[กบ] ไอ้ความเชื่อเนี่ย
มันมีเชื้อเพลิงมาจากความดื้อเว้ย
ถ้าสำเร็จจะเรียกว่าเชื่อ
ถ้าล้มเหลวจะเรียกว่าดื้อ
อะไรอย่างนี้ แต่มันคือเชื้อเพลิงเดียวกัน
[เสียงผู้คนโห่ร้อง]
[กบ] ตูนเขาดื้อ ในเส้นทางของเขามาตลอด
แต่พอมันสำเร็จมากๆ มันเลยกลายเป็นความเชื่อไป
ก็เป็นการ
ส่งต่อพลังความดื้อเนี่ยไปให้เด็กๆ
เด็กรุ่นใหม่ๆ
มันคือการ
ยืนยันในตัวตนว่าเราจะเลือกทำแบบนี้
จริงๆ
[เพลง "ความเชื่อ" โดย Bodyslam ทำนองฮึกเหิม]
♪ ชีวิตมันต้องเดินตามหาความฝัน ♪
[เสียงกีตาร์โซโล่เพลง "ความเชื่อ" โดย Bodyslam]
[ตูน] ส่งเสียงให้เด็ก จากทุ่งมหาหน่อยครับ
[ฝูงชนกรี๊ดและโห่ร้องชื่นชม]
ขอบคุณครับ
[เพลงหยุด]
- ยอดมากเลย - [เด็กหญิง] พี่ตูน
เยี่ยมมากๆ เลย
[ดนตรีสงบ]
- [เด็กชาย 1] พี่ๆ มาถึงแล้ว - [เด็กชาย 2] เออ ใช่
[เสียงหัวเราะ]
ปื๊ด
[เพื่อน 1] พี่ปื๊ด พี่ปื๊ดใจเย็น ใจเย็นๆ
มันซาบซึ้งมากเลย อย่าร้องๆ
[เอ็ม] เป็นไง เป็นไง ความรู้สึกเป็นไงบ้างครับ
สุดยอดครับ เพิ่งได้เจอครับ
[เอ็ม] ครั้งแรก
- เล่าความรู้สึกหน่อย - [ทีมงาน] น้องรู้สึกยังไงบ้าง
[เพื่อน 2] โคตรโชคดีเลยครับพี่
ได้เล่นเพลงกับศิลปินครั้งแรก
สนุกมากครับ
พี่เขาเล่นได้สุดยอดมาก มันมาก
[เสียงฝูงชนอื้ออึง]
[เด็กชาย 1] โอ้โฮ พี่คนนี้แม่ง
ผมโคตรชอบเลยครับพี่
ออกกำลังกายบ้างนะ
- [เด็กชาย 2] ซึ้ง - [เด็กชาย 3] เอาจริงๆ
[เด็กชาย 1] รู้สึกแบบ โคตรมีความสุขเลย
[ตูน] สิ่งที่เราร้อง สิ่งที่เราพูดถึง
สิ่งที่เราคิด เราก็
ใช้ตัวเองอ้างอิงเป็นหลักก่อน
เราไม่มีปัญญาหรอก ไปให้กำลังใจใครในตอนแรกน่ะ
เพราะในขณะแรก ที่เราเริ่มร้องเพลง เริ่มที่จะ
เดินขึ้นบันไดความฝันของเราเอง
เราก็ต้องใช้พลังเยอะแยะถูกไหมฮะ
เรายังไม่มีเหลือเฟือ พอที่จะไปแบ่งปันอยู่แล้ว
แล้วสุดท้ายสิ่งที่เราทำเพื่อตัวเอง
ไม่ว่าจะเป็นเพลง ที่ให้กำลังใจตัวเอง หรือ...
อะไรก็ตาม
พอมันเดินทางไปไกลกว่าที่เราคิด
ไปให้กำลังใจคนได้มากมันก็
เออ มันก็...
[เสียงตูนจิ๊ปาก]
[ตูน] มันก็ จะใช้คำว่าอะไร
มันไม่ใช่คำว่ากำไรด้วย มันใช้คำว่า
มันสวยงาม เออมันสวยงามที่
ที่คนอื่นก็ได้รับพลังเดียวกัน
[ดนตรีซึ้งผ่อนคลาย]
ไป
[ทีมงาน] วีหนึ่งพร้อมลงนะครับ
[เสียงเดินลงบันได]
[เพลง "ความเชื่อ" โดย Bodyslam ร้องประสานเสียง]
♪ ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง ♪
♪ แม้พลาดพลั้ง สักกี่ครั้งยังฝันไกล ♪
♪ แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ♪
♪ ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ ♪
♪ แม้ท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง ♪
♪ แม้พลาดพลั้ง สักกี่ครั้งยังฝันไกล ♪
♪ แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ♪
♪ ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ ♪
- [ภาษาเหนือ] สู้ๆ นะคะ - [ภาษาเหนือ] สู้ๆ นะคะ
[นักศึกษาพยาบาลพูดประสานเสียง] อีกนิดเดียวจะถึงแล้วค่ะ
♪ ฉันท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง ♪
♪ แม้พลาดพลั้ง สักกี่ครั้งยังฝันไกล ♪
♪ แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ♪
♪ ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ ♪
♪ แม้ท้อแท้สักกี่ทียังมีหวัง ♪
♪ แม้พลาดพลั้ง สักกี่ครั้งยังฝันไกล ♪
♪ แม้ฉันล้มฉันก็คงไม่ตาย ♪
♪ ฉันยังไม่ตาย ฉันยังคงหายใจ ♪
[เพลงหยุด]
[ทีมงาน 1] พี่ตูนคะ
[ทีมงาน 2] สองพันๆ
- [เอ็ม] สองพันแล้ว เย่ - [ตูน] เย่
[ทีมงาน 3] เสียงเฮนะครับ ของการที่
เลขไมล์
บนรถการ์มิน
ถึง 2,000 กิโลเมตรแล้ว
[ช่างภาพ] อีกรอบหนึ่ง [เสียงชัตเตอร์]
[ช่างภาพ] อะหนึ่ง พร้อมหนึ่ง ขอนิดหนึ่งลืมตานะครับ หนึ่งสองสาม
[ตูนพูดออกวิทยุสื่อสาร] ไม่มีอะไรจะพูดอะ 200 กม.ที่เหลือก็
ขอให้มีความสุขกับการทำงานทุกคน
แล้วก็มีแรงพลังดีๆ นะครับ ขอบคุณทุกคนอีกครั้ง
ถ้าผม... [เสียงตูนหายใจหอบ]
[ตูน] เอ่อ เครียดไปตึงไปยังไงก็
กราบขอประทานอภัย ไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ
ขอบคุณทุกคน ขอให้มีความสุขฮะ
[ทีมงาน 4 ตอบกลับ] ขอบคุณครับ
[ทีมงาน 5 ตอบกลับ] ขอบคุณครับ
[ทีมงาน 6] ขอบคุณครับ
[โอ๊ต] เฮียให้พลังแต่เช้าเลย ตอนนี้เลยตื่นเลย
[พล] อ้าว เสียงเฮีย ขอบคุณครับ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ตูนกระแอม] เมื่อกี้เขาถามผมว่า "อิ๊ด"
"อิ๊ด" ไหม
- "อิ๊ด" คืออะไร - [ทีมงาน] ออก 10:40 น.
เขาบอกว่า "อิ๊ด" คือเหนื่อย
แต่จริงๆ ถ้าบ้านผมเนี่ย "อิ๊ด" น่ะแปลว่ากิน
[เอ็ม] บ้านอยู่ไหนพี่
[เสียงเอ็มขำ]
เอ้า ก็อิ๊ดแปลว่ากิน บ้านอยู่ไหนล่ะคุณ
[ตูน] คุณต้องรู้สิ เอ้อ
คุณมีความรู้ไหม
ไม่อิ๊ดครับ
[เสียงเอ็มขำ]
ปวดครับ ปวด
[เอ็ม] ปวดอะไร
[เสียงร้องด้วยความเจ็บปวด]
นี่คือเสียงของความพึงพอใจ
ของนักวิ่งของเรานะครับที่
[เสียงหัวเราะ]
ที่โดนหมอกดถูกเส้น
[โน้ส] อือ จัดเข้าไปอีกชุดหนึ่ง
[เสียงหมอหัวเราะ]
[โน้ส] เราต้องให้ที่เขาชอบ
เพราะเขาเหนื่อยมาตั้งนานแล้ว จัดเข้าไป
คุณซูมเข้าไปที่หน้าของเขา
นี่คือรอยยิ้มแห่งความพึงพอใจนะครับ
ทุกอย่างที่ตูนวิ่งมาเนี่ย เพื่อให้ได้
การตอบแทน แบบนี้
นี่คือรางวัลๆ จัดเข้าไป
[โน้ส] ดีมาก
- [เบล] ไม่ปวด - ไม่ปวด
ไม่ปวด โธ่
ใครเขาปวดกัน
[เบล] นั่น โกหก
- [ก้อย] เอาใหม่นะคะ - เอ้า ในส่วนของสับปะรดวันนี้เรามี
[เสียงเบลและทีมงานหัวเราะ]
ภูแลแนะนำ
[โอ๊ต] มาถึงภูแลหรือยัง ยังนี่ ภูแลมันต้อง
ภาค เอ่อ เชียงราย
- แล้วนกแลอะ - [โอ๊ต] หา
[เบล] นกแลคือนกแก้ว
เสียงแจ้วๆ
- ไม่ต่อล่ะ - [ตูน] ผู้ชายนะ
เออ
- [เบล] ลูกเหรอ - ขี้
- [ก้อย] เขาใช้ไอ้... - [ตูน] พลมา
- [โน้ส] เราก็หลบไปท้ายรถ - [ตูน] มาเร็วๆ
- สุดท้ายบนรถเซตสุดท้ายเตรียมตัว - [โน้ส] มาๆ
- [ตูน] เป็นไดอารี่ไว้หน่อย - [โน้ส] เจ้าของอัลบั้ม
[ตูน] หนึ่งสองสาม [เสียงหัวเราะหึ]
[เสียงถ่ายรูป]
[เอ็ม] นี่ๆ
[ตูน] เร็วๆ
เซตสุดท้ายแล้ว ไม่มีอีกแล้วนะ
[เสียงถ่ายรูป]
- [ทีมงาน] แล้วเจอกัน - [ก้อย] เฮ้ย
- ไม่มีอีกแล้วๆ - [ก้อย] ทำไมพูดแบบนี้
ไม่มีอีกแล้ว ไม่ทำอีกแล้ว
[เสียงหัวเราะ]
- ไม่มีอีกแล้ว - [โน้ส] โอ๊ย
- อีสานครับ อีสานๆ - ไม่เอา
- [โน้ส] อย่าๆ มึงอย่าเพิ่งงอก - ไม่เอาแล้ว
- เอางานนี้ให้เสร็จก่อน - ขอบคุณมาก
- [โอ๊ต] ครับ - ขอบคุณมาก
ขอบคุณมากๆ
[ทำเสียงแหบ] ไม่เอาอีกแล้ว
ไม่เจอมึง ถึงมีก็ไม่เอาไอ้เอ็มอีกแล้ว
[เอ็ม] เออๆ
[ตูน] แม่งถ่ายทั้งวันไอ้นี่
[เสียงหัวเราะ] เอ้า ก็งานมัน
[ดนตรีเปี่ยมแรงบันดาลใจ]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงฝูงชนโห่ร้องดังแว่ว]
[โอ๊ต] ห้า สี่ สาม สอง มาเลยครับ
[เสียงยิงพลุกระดาษ]
[ฝูงชนโห่ร้องและปรบมือยินดี]
[แม่ตูน] คือเราจะว่าเขาบ้าไง
พอขึ้นไปถ่ายรูปตรงนั้นเขาก็บอก
เนี่ยแม่ คนบ้ามันทำได้
แล้วบังเอิญเก่งอีก
[เสียงแม่ตูนหัวเราะ]
[เสียงปรบมือโห่ร้อง]
[ผู้หญิง] มองกล้องนี้ค่ะ กล้องใหญ่ค่ะ
ค่ะ กล้องนี้นะคะ
[ผู้ชาย] ขอทางนี้อีกนิดหนึ่งครับ
- [โอ๊ต] ตื่นไว้ ตื่นไว้ - อย่าเพิ่งหลับตื่นๆ
[ผู้หญิง] ขอบคุณค่ะ
[ดู๋] ไทยแลนด์เรคคอร์ดครับ
บันทึกไทยจะขอมอบเกียรติบัตร ว่าเป็นคนไทยคนแรก
ที่วิ่งจากเบตงมาถึงแม่สาย
ด้วยการวัดระยะทางที่เป็นมาตรฐานสากล
จึงขอมอบเกียรติบัตรไว้
ณ บัดนี้ครับ
[เสียงปรบมือโห่ร้องยินดี]
[ดนตรีซึ้งเปี่ยมความหวัง]
[กบ] ผมจำวินาทีที่ตูนถือไอ้ป้าย
ไอ้บันทึกสถิติที่บนเวทีที่แม่สาย
แล้วเขาชกกำปั้นแบบนี้
ผมไม่เคยเห็นมาก่อน
เราก็นั่งเดาในใจนะ ตูนจะทำท่าอะไรวะ เข้าเส้นชัย
เป็นนักบอลน่ะ โห ไถลตามพื้น
จะอะไรอย่างนี้
สะใจ ตะโกน หรือว่า
ก้มลงไปซบหน้ากับดินนั่งร้องไห้
อะไรก็ตามแต่
ตูนทำอะไร ตูนชก "ได้แล้วเว้ย" คือแค่นี้
เหมือนแค่คนยิงประตูเบาๆ เข้าโกลหนู แบบ...
[กบ] คือเขาไม่ได้คิดว่า สิ่งที่เขาทำมันยิ่งใหญ่แบบ...
แต่นะ แต่ว่าในใจเขา
มันใหญ่มาก แล้วแบบเขาทำได้
คำว่า "กูทำได้" เนี่ยแม่ง
มีผลมหาศาลเลยนะ
"กูทำได้" ในความหมาย ของตูนคนเดียวมันคือ
"กูวิ่งได้ กูทำได้"
แต่ความหมายที่ขยายใหญ่ไปกว่านั้นคือ
"กูทำได้
ทุกคนก็ต้องทำได้"
[เสียงปรบมือและโห่ร้องยินดี]
[ดนตรีซึ้งเปี่ยมความหวัง เสียงดังขึ้น]
[ดนตรีหยุด]
[เอ็ม] ถ้าพูดกับตัวเอง ในอนาคตได้ ตอนนี้พี่จะพูดว่าอะไร
ถ้าสมมติมันมาถึงวันนั้นได้
ที่มีมาถึงตรงนี้ใช่ไหมฮะ
มันก็น่าจะเป็นบอกว่า อืม ก็...
ก็ดีแล้วมั้งที่ทำมัน อะไรอย่างนี้
[ตูน] อือๆ
ก็บอกคนนั้นว่าแบบเออก็...
[ตูน] ดีใจด้วย
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ตูน] มันไม่ใช่คำว่าโล่ง มันเหมือนแบบ
เพราะโล่งมันคือเรายกมันออกไป
แต่ตอนนี้มันยังอยู่
ผมว่าพวกเราทุกคนต่างรู้สึกว่าแบบ
มันไม่ได้หายไปไหน มันแบบ
มันมีก้อนมวลอะไรที่เราแบบ
ยึดยวงกันอยู่ มันเหมือนเกิดแบบ
สิ่งปลูกสร้างในหัวใจไว้ แล้วแบบ...
ไม่ ไม่มีทางออกไปไหนแล้ว คือแบบ...
[ตูน] อือ
[เพลง "แสงสวรรค์" โดย Bodyslam]
♪ แสงทองส่องนภา ♪
♪ ใจที่อ่อนล้า ♪
♪ กลับมาตื่นอีกหน ♪
♪ ปล่อยฝันไปกับฟ้าคราม ♪
♪ ไปกับสายลม ♪
♪ โลกยังแสนงดงาม ♪
♪ หมู่นกที่ยังโผบิน ♪
♪ ใจที่ผกผิน ♪
♪ มาจนเกือบสุดฟ้า ♪
♪ หยุดพักเพียงรอให้ฝนเริ่มซา ♪
♪ บอกใจรู้ที่จะเรียนหยุดยั้ง ♪
♪ รู้ที่เคยผิดพลั้ง ♪
♪ วันที่เมฆบดบังทางเดินชีวิต ♪
♪ ล้มคือธรรมดา ♪
♪ ต้องหยุดฟื้นกำลังวังชา ♪
♪ รับทุกบทเรียนจากฟ้า ♪
♪ รับว่าใจเหนื่อยล้า ♪
♪ ยังศรัทธาและคอยที่จะเรียนรู้ ♪
♪ แพ้คือธรรมดาเข้าใจ ♪
♪ หากยังมีพรุ่งนี้ ♪
♪ ขับรถ ♪
♪ ต้องเชื่อแสงไฟ ♪
♪ รีบขนาดไหน ♪
♪ ยังต้องเจอไฟแดง ♪
- ♪ หยุดพัก ♪ - ♪ หยุดพัก ♪
♪ คอยใจฟื้นคืนเรี่ยวแรง ♪
♪ บอกใจรู้ที่จะเรียนหยุดยั้ง ♪
♪ รู้ที่เคยผิดพลั้ง ♪
♪ วันที่เมฆบดบังทางเดินชีวิต ♪
♪ ล้มคือธรรมดา ♪
♪ ต้องหยุดฟื้นกำลังวังชา ♪
♪ รับทุกบทเรียนจากฟ้า ♪
♪ รับว่าใจเหนื่อยล้า ♪
♪ ยังศรัทธาและคอยที่จะเรียนรู้ ♪
♪ แพ้คือธรรมดาเข้าใจ ♪
♪ หากยังมีพรุ่งนี้อีกไกล ♪
[เสียงกีตาร์โซโล่]
♪ ไม่ถอดใจ ♪
♪ เคยบอกเอาไว้ ♪
♪ อย่าคิดหยุดพักอย่ารั้งรอ ♪
♪ จนฝันสลายไป ♪
♪ จงรักศักดิ์ศรีจนชีพวาย ♪
♪ อย่าคิดสับสน ♪
♪ เมื่อพรุ่งนี้ยังมีให้หายใจ ♪
♪ หากรีบหากร้อนอาจเสียหาย ♪
♪ โลกนี้ ♪
♪ เป็นดังห้องเรียนห้องใหญ่ ♪
♪ รู้ที่จะเรียนหยุดยั้ง ♪
♪ รู้ที่เคยผิดพลั้ง ♪
♪ วันที่เมฆบดบังทางเดินชีวิต ♪
♪ ล้มคือธรรมดา ♪
♪ ต้องหยุดฟื้นกำลังวังชา ♪
♪ รับทุกบทเรียนจากฟ้า ♪
♪ รับว่าใจเหนื่อยล้า ♪
♪ ยังศรัทธาและคอยที่จะเรียนรู้ ♪
♪ แพ้คือธรรมดาเข้าใจ ♪
♪ หากยังมีพรุ่งนี้อีกไกล ♪
♪ และล้มคือธรรมดา ♪
♪ เข้าใจ ♪
[เพลงจบ]
[ตูนตอนเด็กร้องเพลง "สบาย สบาย" โดย เบิร์ด ธงไชย]
♪ สบาย สบาย ♪
♪ ถูกใจก็คบกันไป ♪
♪ เพราะฉันเป็นคนไม่สนอะไร ♪
♪ ไม่เคยคิดกวนใจใคร ♪
♪ สบาย สบาย ♪
♪ หากเราจะคบกันไป คบกันไป ♪
♪ ฉันขอเพียงความรักและจริงใจ ♪
♪ ไม่เคยต้องการอะไร ♪
♪ สบาย สบาย ♪
♪ แล้วเธอก็คงเข้าใจ ♪
♪ เรานั้นจะอยู่เรียนรู้กันไป ♪
♪ จะทุกข์จะสุขเพียงไหน ♪
♪ สบาย สบาย ♪
♪ แม้วันใดที่ใจเธอเปลี่ยน ♪
♪ ไม่เห็นจะแปลกเมื่อรู้จากปาก ♪
♪ ว่าคิดจะจากฉันไป ♪
♪ ก็คงเข้าใจ ♪
♪ ว่าเธอต้องไป ♪
♪ ก็คงเสียใจและคงเสียดาย ♪
♪ แต่ก็ยังสบาย ♪
♪ สบาย สบาย ♪
♪ หากเธอจะทิ้งกันไป ทิ้งกันไป ♪
♪ เพราะฉันเป็นคนไม่สนใจใคร ♪
♪ ไม่เคยคิด... ♪
อะไรวะ
♪ ไม่เคย... ♪
♪ ไม่สนใจใคร ♪
♪ ก็คงเลิกรากันไป ♪
♪ แบบสบาย ♪
[ตูนตอนเด็กทำเสียงเลียนทำนองเพลง]
จบ
[เสียงพ่อแม่ตูนหัวเราะ]
[ดนตรีหยุด]
[ตูนตอนเด็ก] อือ โอเค สบายดี
[พ่อตูน] ก็ร้องไปสิ
[ตูนตอนเด็ก] ตูน... [ทำเสียงนึกออก]
[ตูนตอนเด็ก] เออ จริงด้วย นึกเพลงได้แล้ว
[พ่อตูน] เพลงอะไร
[ตูนตอนเด็ก] มา หนึ่ง สอง สาม
♪ นี่คือสถาน ♪
♪ แห่งบ้านทรายทอง ♪
♪ ที่ฉันปองมาสู่ ♪
[ตูนตอนเด็กร้องเพลง "บ้านทรายทอง" โดย สวลี ผกาพันธุ์]
[ตูนตอนเด็ก] ♪ ฉันยังไม่รู้ ♪
- ♪ เขาจะต้อนรับ ♪ - [พี่สาวตูน] ♪ เขาจะต้อนรับ ♪
- [ตูนตอนเด็ก] ♪ ขับสู้เพียงไหน ♪ - [พี่สาวตูน] ♪ ขับสู้เพียงไหน ♪
[ตูนตอนเด็ก] ♪ อาจมียิ้มอาบ ♪
♪ ฉาบบนสีหน้า ♪
♪ ว่ามีน้ำใจ ♪
♪ แต่สิ่งซ่อนไว้ ♪
♪ ในดวงจิต ♪
♪ คือความริษยา ♪
[พ่อตูน] เอ้า ให้แม่ร้องบ้าง
[แม่ตูน] ไม่เอา
[พ่อตูน] เอ้า ตูนมาร้องเร็ว ไปๆ ตูนร้อง
[พี่สาวตูน] อัดได้แล้ว
[ตูนตอนเด็ก] ♪ น้ำตานอง ♪
♪ อาบสองแก้ม ♪
♪ สายลมแย้ม ♪
♪ พัดผ่านมา ♪
♪ นาฬิกาบอกเวลา ♪
♪ ดังเตือนว่าเลยเวลานอน ♪
♪ ทอดถอนใจให้คำนึง ♪
♪ หวังวันหนึ่งให้ผ่านไป ♪
♪ ร่างของเธอปรนเปรอชาย ♪
♪ ด้วยดวงใจแหลกเหลวระบม ♪
[เสียงไมโครโฟนตก]
- [ตูนตอนเด็ก] ดูสิ - [พ่อตูน] ไหนว่าจับ
โห ทุเรียนติดไมค์แล้ว
เอ้า ว้าย
[เสียงตูนตอนเด็กหัวเราะ]
[พ่อตูน] โอ้โฮ เสร็จเลย
- [พี่สาวตูน] พ่อร้องสิ - [พ่อตูน] พ่อร้องอะไรเล่า
ทุเรียนติดไมค์หมดเลย [เสียงพี่สาวตูนหัวเราะ]
[ตูนตอนเด็ก] ♪ เธอจะอยู่ที่ไหน ♪
♪ ฉันนั้นไม่เคยห่าง ♪
♪ เธอจะทุกข์ จะผิดจะพลั้ง ♪
♪ ฉันยังคอยห่วงใย ♪
♪ เธอไม่เคยจะรู้ ♪
♪ และไม่คิดอะไร ♪
♪ แต่คนหวังดีด้วยใจ ♪
♪ กลับกลายเป็นคนกล้ำกลืน ♪
♪ เหมือนเป็นคนอื่น ที่เธอไม่เคยสนใจ ♪
♪ เหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เธอ ♪
♪ คุ้นเคยแต่มองข้ามไป ♪
♪ ใจเปี่ยมด้วยรักและความห่วงใย ♪
♪ ฉันนั้นให้ทุกอย่าง ♪
♪ อยากให้เธอ ♪
♪ เจอะเจอแต่วันที่ดี ♪
♪ คงจะมีเพียงฉัน ♪
♪ แม้ว่าวันคืนผ่าน ♪
♪ คงเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น ♪
♪ แต่เธอไม่เคยต้องการ ♪
♪ จะมองในความหวังดี ♪
♪ เหมือนเป็นคนอื่น ♪
♪ ที่เธอไม่เคยสนใจ ♪
♪ เหมือนเป็นเพียงสิ่งที่เธอ ♪
♪ คุ้นเคยแต่มองข้ามไป ♪
♪ ใจเปี่ยมด้วยรักและความห่วงใย ♪
♪ ฉันนั้นให้ทุกอย่าง ♪
♪ อยากให้เธอ ♪
♪ เจอะเจอแต่วันที่ดี ♪
♪ คงจะมีเพียงฉัน ♪
♪ แม้ว่าวันคืนผ่าน ♪
♪ ความหวังยังเกิดกับฉัน ♪
♪ คงเหมือนเดิมอยู่อย่างนั้น ♪
♪ แต่เธอไม่เคยต้องการ ♪
♪ จะมองในความหวังดี ♪
[ตูนตอนเด็ก] จบๆ
แจ๋วหลบ
จบแล้ว
[เสียงวางไมโครโฟน] [พ่อตูน] เอามาให้พ่อ
- [ตูนตอนเด็ก] พ่อร้องสองเพลง - [พ่อตูน] อะไร
- หมดแล้วนะ - [พี่สาวตูน] อัดแล้ว
- [พ่อตูน] เร็ว - [พี่สาวตูน] อัดเทป
[ตูนตอนเด็ก] เดี๋ยวมีอีกอะ เดี๋ยวมีอีก
คำบรรยายโดย: ภัทรานันท์ บุณยานันทน์