[เสียงคนโห่ร้อง]
Downloaded from YTS.MX
[เพลงประกอบบรรเลง]
Official YIFY movies site: YTS.MX
[เพลงประกอบหยุด]
[เสียงลมพัดฉวัดเฉวียน]
[ดนตรีทำนองปลุกใจบรรเลง]
[เสียงผิวปาก]
[ดนตรีหยุด]
เราต้องแบ่งกำลังเป็นสามส่วนด้วยกัน
อัคคีกับไอ้จุก
โจมตีด้านซ้าย
- ได้เลยจ่า - หมู
[จ่าดับ] ไอ้ตังกวยกับไอ้กล้า
โจมตีด้านขวา
ได้
ส่วนไอ้ดั่นกับไอ้หมัดเนี่ย
ไปด้านหน้าเลย
เฮ้ย
แล้วไอ้หมัดล่ะ
อ้าว
มันไปไหนล่ะ
[ดนตรีฮึกเหิมดังขึ้น]
สวัสดี เพื่อนๆ ทุกคน
ใครเป็นเพื่อนมึง
ก็พวกมึงนั่นแหละ
[อัคคี] อ้าว ไอ้เหี้ยนี่พูดกวนส้นตีนแล้วนะ
มึงเป็นใครวะ
กูชื่อเหมาะ เชิงมวย
เป็นพี่ชายไอ้หมัดจากภาคแรก
[กล้า] เฮ้ย แล้วไอ้หมัดล่ะ
ไอ้หมัดน่ะมันโดนเซียนมวยตีขาหัก
มันก็เลยให้กูมาทำงานแทน
[จ่าดับ] มันจะแทนกันได้ยังไงวะ
มึงเก่งกว่าไอ้หมัดหรือเปล่า ฮะ
[หัวเราะในลำคอ]
[กล้า] อ้าว เฮ้ย
ลองดูก็ได้
[ทุกคนร้องตกใจ]
[ผู้คนด้านล่างร้องโวยวาย]
[ผู้ชาย] เอายังไงดีพี่
[เสียงรัวกลองเร้าใจ]
[ทุกคนร้องโวยวาย]
มึงยิงกูสิ
กูมีเสือเผ่น
[หัวเราะ] ไอ้เหี้ยเอ๊ย แม่งลืมใส่ลูก
[ทุกคนหัวเราะ]
เอาเลย พี่ท่าน
พี่ท่าน
[หลายคนพูดพร้อมกัน] ติดแล้วใช่ไหม
ติดแล้วเว้ย ติดแล้วก็ไปเลย
[ทุกคนร้องโวยวาย]
วิ่งทำไม ไม่มีลูก
[ผู้กอง] สมแล้วที่เป็นหน่วยพิเศษ ที่ผมฝึกมากับมือ
ยอดเยี่ยม
มึงหายไปไหนมาเนี่ย ผู้กอง
ไหนบอกจะพากำลังมาช่วยไง
กูหลงทาง
[ทุกคนส่งเสียงไม่พอใจ]
[กล้า] ถุย แม่งลงทั้งปีอะ
เอาเหอะ
นี่ แล้วเป็นไง
เพื่อนใหม่ ไอ้เหมาะ
ฝีมือมันใช้ได้ไหม
โอ้โฮ ใช้ได้ พวกกูจะตาย ก็เพราะมันเนี่ยแหละ
[ผู้กอง] เฮ้ย อย่าๆ
อย่าทะเลาะกัน
ผมมีภารกิจใหม่ให้พวกคุณทำ
[ทุกคนถอนใจเซ็ง]
กล้าขัดคำสั่งผมเหรอ
อย่าให้ผมต้องสั่งลงโทษพวกคุณเลย
[จุก] ทำไมยังงั้นเล่า ทำไมยังงั้น
[ทุกคนหัวเราะ]
- ขอโทษครับจ่า - ติดแล้วเว้ย
ขอโทษ ผมไม่ลงโทษพวกคุณแล้วครับ
เหี้ยเอ๊ย แม่งเล่นเหี้ยอะไรกันเนี่ย
กูจะตายอยู่แล้ว
[ทุกคนส่งเสียงไม่พอใจ]
[ผู้กองร้องเสียงหลง] ขอโทษครับ
ขอโทษครับ
เอาอีกไหม เอาอีกไหม
[ผู้กอง] ไม่ครับ ผมไม่ทำแล้วครับ
- [จ่าดับ] ไม่ทำแล้วนะ - รู้จักกลัวเหรอ
แม่ง ไอ้ห่า
[ทุกคนร้องโวยวาย]
[หัวเราะ]
[จุก] เฮ้ย จ่าดับ
- [จ่าดับ] หา - ไม่ได้เรียกแก มันดับไม่ได้
[ทุกคนร้องโวยวายตกใจ]
[ผู้กองส่งเสียงร้อง]
ช่วยกูด้วย ช่วยกูด้วย [โวยวาย]
[ผู้กอง] มึง
[ทุกคนร้องโวยวาย]
(7 ประจัญบาน 2)
[ผู้บรรยาย] เจ็ดกรกฎาคม พุทธศักราช 2480
ญี่ปุ่นได้ยกทัพบุกยึดครองดินแดนจีน
เช่น เซี่ยงไฮ้ นานกิง และเกาะไหหลำ
โดยประเทศญี่ปุ่นมีแนวความคิดว่า
ชนชาติเอเชียไม่ควรเป็น อาณานิคมขึ้นของชาติมหาอำนาจตะวันตก
แต่ถ้าจำเป็นต้องเป็นอาณานิคมของชนชาติอื่น
ก็ควรจะเป็นอาณานิคมของชนชาติเอเชียด้วยกัน
และชนชาติตะวันตกเป็นการขัดขวาง ต่อการขยายอิทธิพลของญี่ปุ่น
รวมทั้งประเทศที่น่าจะขัดขวางก็คือจีน
ในช่วงเวลาเดียวกัน คนญี่ปุ่นได้เข้ามาทำมาค้าขาย
และอยู่อาศัยในประเทศไทยเป็นจำนวนมาก
สร้างความเคลือบแคลงสงสัย ให้แก่ทางการไทยว่า
ชาวญี่ปุ่นกลุ่มนี้มีจุดประสงค์ใดกันแน่
ขอบคุณมาก
- [ชายแก่] สุริยะจะไปไหนครับ - ไปถ่ายรูป
- วันนี้ไม่เปิดร้านเหรอจ๊ะ - หยุดครับวันนี้
[ผู้ชาย] ชาวญี่ปุ่นผู้นี้มีชื่อว่า
นายสุริยะ เอบาต้า
ซึ่งเข้ามาอยู่ในไทย โดยยึดอาชีพเปิดห้องถ่ายภาพ
และพ่อของนายสุริยะ…
- [เสียงระเบิดดังสนั่น] - ทำการรบอย่างเหี้ยมโหด
และนายสุริยะมีพฤติกรรมหลายอย่าง
ที่น่าสงสัยว่ากำลังหาข้อมูลต่างๆ ของประเทศไทย
แล้วส่งกลับไปที่ญี่ปุ่น
ซึ่งเราต้องสืบให้ได้ว่า
- นายสุริยะ เอบาต้า - [เสียงกดถ่ายรูป]
กำลังทำอะไรที่เป็นภัย ต่อความมั่นคงของชาติไทยหรือไม่
- ไปพระรามหก - ครับ ได้ครับ
กำลังถอย ถอย ถอย
อัคคีไปเร็ว ตังกวยรอ
[ตังกวย] ตามไปดิ
ทำไมกูต้องเข็นด้วยวะ
[ผู้กอง] เฮ้ย
อีนี่หมูนี่นาย
[แม่ค้า] หมูพ่อมึงเหรอ
อีนี่หมู
[เสียงคนเอะอะโวยวาย]
[จุก] จ่า ผมสักนะเนี่ย
[ผู้คนเอะอะโวยวาย]
[ตังกวยหอบ]
หยุดรถ ผมจะลงตรงนี้
[ร้องเจ็บ]
เฮ้ย พวกมึงไปนอนทำเหี้ยอะไรกันวะเนี่ย
[ดั่น] มึงหัวเราะทำเหี้ยอะไรวะ ตามมันไปดิ
ผู้กอง
[อัคคี] โอ้โฮ ไปทำเหี้ยอะไรมาเนี่ย ถึงเละขนาดเนี่ยผู้กอง
[ดั่น] ไปโดนหมาที่ไหนฟัดมาวะเนี่ย
เฮ้ย เป็นไง ไอ้สุริยะล่ะ
มันหนีไปแล้ว
โธ่เว้ย
ไอ้อัคคี
มึงไปตามไอ้จุกกับจ่าดับในร้านไป
กูจะไปตามไอ้เหมาะ มันดูต้นทางอยู่หลังร้าน
ไป
[จ่าดับ] เฮ้ย
นี่มันทำแผนที่ทั้งประเทศเลยเหรอวะ
นั่นสิจ่า
- [เสียงตีหัว] - [ร้องเจ็บ]
ทำอะไร เขาให้มาดูต้นทาง
ก็ดูข้างในดิ
เฮ้ย ดูมั่งดิ
เฮ้ย
เสียอารมณ์ว่ะ
มึงน่ะอาบน้ำช้า กูปวดขี้จะตายอยู่แล้ว
[เสียงผายลม]
[ร้องเสียงหลง]
[เหมาะ] เฮ้ย
- ผู้กอง - [ผู้กองอาเจียน]
ผู้กองเป็นอะไรวะ
[ผู้กองอาเจียน]
[เหมาะ] เฮ้ย เหม็นเหี้ยอะไรวะเนี่ย
ใครอะ
สุริยะหรือเปล่า
[เสียงของหล่น]
[ทุกคนร้องตกใจ]
[ทุกคนบ่นพึมพำ]
สุริยะใช่ไหมครับ
[จุกร้องตกใจ]
สุริยะแน่ๆ
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
โอ๊ย แม่งฟันกู
ไอ้เหี้ย มึงฟันไม่เกรงใจรอยสักกูเลยอะ
[ดนตรีหยุด]
โอ้โฮ จ่าแม่งโคตรเก่งเลยเฮ้ย
ใช่จ่า ฉลาดสุดๆ เลยอะ
[ทุกคนหัวเราะ]
[จุกร้องตกใจ]
สุริยะเก่งกว่าจ่าอีกอะ
[อัคคี] มันเล่นใส่เสื้อเกราะ มันขี้โกงนี่หว่า
- มึงตาย - ผู้กอง อย่า
เฮ้ย
จะบ้าหรือไง ขนาดกูสัก แม่งยังฟันยับเลย ไม่เห็นเหรอ
[ทุกคนส่งเสียงเชียร์]
จับมันเลย ไอ้เนี่ย ไอ้นี่น่ะเป็นโรคจิต
ตอนฉันแก้ผ้าอาบน้ำ แก้ผ้าอาบน้ำนะ
พ่อสุริยะของพี่ เป็นอะไรมากไหม
[ตะโกน] ช่วยกูด้วย ช่วยกูด้วย
เฮ้ย พวกเรา
[ทุกคนร้องโวยวาย]
เฮ้ย
[เสียงคลื่นทะเล]
[ตำรวจ] ทำอะไรทีหลังระวังหน่อยสิ
[เพลง "ค่ำแล้วในฤดูหนาว" บรรเลง]
♪ พอย่างเข้าเขตหน้าหนาว ♪
♪ ลมหนาวก็โชยพัดกระหน่ำ ♪
♪ สายลมเอื่อยมาในเวลาค่ำ ♪
♪ ฉ่ำชื่นกว่าทุกวัน ♪
♪ น้ำค้างพร่างพรมลมเย็นรำเพย ♪
♪ หนาวโอ้อกเอยหนาวจนสั่น ♪
♪ เสียงเรไรร้องก้องสนั่น ♪
♪ ทำให้ฉันเป็นสุขใจ ♪
[เพลงหยุด]
[พูดญี่ปุ่น] อย่าโจมตีจนกว่าจะได้รับคำสั่ง
ฉันจะเจรจากับพวกคนไทยก่อน
ถ้าเป็นไปได้
ก็จะไม่มีใครต้องตาย
ครับท่าน
ไป
ตำรวจ
ตำรวจครับ ตำรวจ
ตำรวจ
[ผู้ชายตะโกนจากที่ไกล]
[ผู้ชาย] เขามียิงกัน
ตำรวจเขาไล่จับอยู่นู่นแน่ะ
ใครอะ
[เสียงเดินขึ้นบันได]
ใคร
[เสียงเดินขึ้นบันได]
กูถามว่าใคร
[พูดญี่ปุ่น] เราคือกองทัพบกจักรวรรคิญี่ปุ่น
อ้าว เฮ้ย!
[พูดญี่ปุ่น] ยิง
[ดนตรีปลุกใจบรรเลง]
[ผู้บรรยาย] วันที่ 8 ธันวาคม พุทธศักราช 2484
ตั้งแต่เวลาประมาณตีสอง
กองทหารญี่ปุ่นได้เข้าสู่ประเทศไทยโดยทางทะเล
ในเขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์ ชุมพร สุราษฎร์ธานี
นครศรีธรรมราช สงขลา ปัตตานี และบางปู สมุทรปราการ
บางส่วนทางบกได้เข้ามาทาง จังหวัดพระตะบองและพิบูลสงคราม
เกือบทุกแห่ง ทหาร ตำรวจ ยุวชนทหารไทยได้ทำการต่อสู้อย่างดุเดือด
ในเรื่องนี้ อัครราชทูตญี่ปุ่น ได้ชี้แจ้งต่อนายกรัฐมนตรีว่า
ได้ประกาศสงคราม กับอังกฤษและสหรัฐอเมริกาแล้ว
แต่ไม่ได้ถือว่าไทยเป็นศัตรู
หากแต่มีความจำเป็น ต้องขอทางเดินผ่านอาณาเขตประเทศไทย
[เสียงผ่านโทรโข่ง] หยุดยิง หยุดยิง ขอให้ทุกคนหยุดยิงกันทั้งสองฝ่าย
รัฐบาลไทยได้ให้ญี่ปุ่นผ่านเข้าประเทศได้
ขอให้ทุกฝ่ายหยุดยิง
[ทหารพูดญี่ปุ่น] หยุดยิง
[พูดญี่ปุ่น] ทุกคนหยุดยิงเดี๋ยวนี้
[พูดญี่ปุ่น] รัฐบาลไทยจะให้ กองทัพญี่ปุ่นเข้ามา
[ทหารญี่ปุ่น] วางปืนลง
[ผู้ชายตะโกนอย่างหวาดกลัว] หนีเร็ว พวกญี่ปุ่นบุก เร็ว หนีเร็ว
อ้าว นั่นพ่อสุริยะใช่ไหม ที่อยู่ร้านถ่ายรูปใช่ไหม
[ตะโกนตกใจ]
[พูดญี่ปุ่น] พ่อนายกับฉันเป็นเพื่อนสนิทกัน
ฉันอยากแก้แค้นที่เขาถูกฆ่า
แต่รัฐบาลไทย…
อยากจัดการ
คดีนี้เอง
นายต้องใจเย็นๆ
พยายามอย่าใจร้อน
ไม่งั้นจะเกิดการตอบโต้
[เสียงรถแล่นเข้ามา]
[พูดญี่ปุ่น] เรามารับตัวนักโทษ
กูพูดถูกปะวะ
[พูดญี่ปุ่น] ขอบคุณ
[พูดญี่ปุ่น] ปล่อยตัวเขา
ไป
[กระแอม] ขอทางหน่อย
[พูดญี่ปุ่น] กลับมา
พวกมันรวมหัวกัน
มันพูดอะไรของมันวะ
กูจะไปรู้เหี้ยมันเหรอ
ถามปืนมันดูดิ
นี่เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ
พวกมันมาชิงตัวผู้ต้องหา
แหม ไอ้พวกเหี้ยนี่มันเหี้ยจริงๆ
ปลอมตัวมาเป็นทหารไทย
ผมสองคนนี่แหละครับ รัฐบาลไทยส่งมาจริงๆ
กูจำมึงได้
[ชาวบ้านกรีดร้อง]
- ได้แล้วโว้ย - เร็ว
[จ่าดับ] ไปสิวะ
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
กูไม่ตายหรอก ไอ้ควาย กูมีเสือเผ่นโว้ย
มึงน่ะตาย
ทำไมวะ
[จุก] ไอ้บ้าเอ๊ย รอกูด้วย
[แม่ค้าร้องตะโกน]
[ชาวบ้านร้องตกใจ]
[ครางเจ็บ]
ใครเตะกู
เฮ้ย จ่าดับ
เฮ้ย ไป
จุก
จับแทนกูที
[จุก] นี่มึงทำเหี้ยอะไรเนี่ย เฮ้ย
บ้าเอ๊ย จะตามไปถึงไหนวะ
ไปเร็ว
[อัคคี] นี่แน่ะ มึง
[จุก] นี่แน่ะ
[อัคคี] เอาไปอีกเม็ดนึงเลย
[จุก] นี่ๆ
นี่แน่ะ
[อัคคี] นี่แน่ะ
[อัคคีกับจุกร้องตกใจ]
[อัคคี] เป็นไงล่ะ เต็มตาเลย
[ดนตรีหยุด]
- โอ้โห - [หัวเราะชอบใจ]
ไอ้บ้านี่มันทนจริงๆ เว้ย
เหนียวเหลือเกินนะมึง
[จุก] มึงนี่มันดื้อจริงๆ เลย
[พูดญี่ปุ่น] ฉันจะไม่สู้กับแก
[อัคคี] เหี้ยอะไรของมึงวะเนี่ย มานี่มา เดี๋ยวกูเล่าอะไรให้ฟัง
เหนียวมาก หนังเหนียว
[เหมาะ] ตายยากนักนะ
[ตังกวย] ขออีกทีๆ
อยู่เฉยๆ
ทำไมล่ะฮะ
[อัคคี] เฮ้ย
พร้อมยัง
[พูดญี่ปุ่น] อย่าทำฉันเลย ปล่อยฉันไปเถอะ
เหี้ยอะไรของมึงเนี่ย
มันแปลว่าอะไรวะ
มันด่ามึงนะเนี่ย
[เหมาะ] ไม่ใช่ มันบอกว่ามันน่ะพร้อมแล้ว
[ทุกคนตอบรับพร้อมกัน]
ภาษาญี่ปุ่นเป๊ะเลยนะมึง
พร้อมแล้วก็…
[พูดญี่ปุ่น] ลาก่อน
[พูดญี่ปุ่น]
[ล่าม] ถ้าท่านไม่อยากมีปัญหา กับกองทัพของญี่ปุ่น
ท่านรีบไปจัดการ ตามจับผู้ต้องหาทั้งหมด
มาให้พวกเรา
เราจะตามจับคนผิด
มาลงโทษตามกฎหมายของไทย
[พูดญี่ปุ่น]
จับพวกมันมาให้เรา
[ดนตรีเร้าใจแนวญี่ปุ่นบรรเลง]
[ร้องฮึดสู้]
[เสียงหวือ]
[ร้องตะโกน]
[ร้องเจ็บ]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีบรรเลงต่อ]
[พูดญี่ปุ่น] แกตายแน่
[ผู้บรรยาย] สู้ต่อไปเถอะ เจ็ดเซียนซามูไร
กำจัดเจ็ดประจัญบานให้ได้
[กล้า] เอ้า จอด
จอด จอด จอด
ไปๆ
[ห่านร้องเสียงดัง]
[ผู้ชาย] คนไทยหรือเปล่า
- คนไทยแน่นอน - [ผู้ชาย] ไม่ได้
พวกเพื่อนลื้ออะนะเป็นตัวฉิบหาย
อั๊วไม่ให้อยู่หรอก
โธ่ เตี่ย
ถ้าเตี่ยไม่ช่วยนะ
พวกญี่ปุ่นมันเอาตายแน่เลยนะ ช่วยหน่อยนะเตี่ย
ตังกวย ลื้อไม่รู้อะไร
ที่นี่นะเป็นสมาคมลับต่อต้านญี่ปุ่น
ถ้าพวกลื้อมาอยู่…
แล้วพวกญี่ปุ่นตามมาเจอ
มันไม่ฉิบหายกันหมดเหรอวะ
โห ไม่ฉิบหายหรอกน่า
พวกอั๊วดีนะ
นะ ช่วยเพื่อนอั๊วหน่อย นะ
เฮ้ย ใครมาวะ ปล่อยให้ห่านมันร้องอยู่ได้
[ทุกคนส่งเสียงโวยวาย]
เข้ามา ไอ้พวกฉิบหาย
[พูดพร้อมกัน] ขอบคุณครับเตี่ย ที่ให้พวกเราอาศัยอยู่
อั๊วไม่ให้พวกมึงอยู่
แต่อั๊วรำคาญเสียงห่านโว้ย
ไอ้ฉิบหาย
อ้าว ใครมาอีก
[ร้องเพลงงิ้ว]
[ผู้ชาย] เตี่ย ผมมีข่าวไม่ดีจะมาบอก
ตอนนี้พวกญี่ปุ่นมันเริ่มรู้แล้วว่าที่นี่
เป็นแหล่งซ่องสุมของกองกำลังต่อต้านญี่ปุ่น
งั้นเตี่ยต้องระวังตัวดีๆ
เดี๋ยวเดือดร้อน
จ่าดับใช่ไหมครับเนี่ย
[ทุกคนร้องโวยวาย]
จ่าดับจริงๆ ด้วย
[เตี่ย] พวกมันไปทำอะไรเหรอครับ
ไม่ได้ทำอะไร พวกนี้น่ะ สุดยอดวีรบุรุษเลยนะครับเนี่ย
[เตี่ย] วีรบุรุษ
- นี่ฆ่าญี่ปุ่นตายไปตั้งหลายคนแล้วนะครับ - ญี่ปุ่นตาย
ดีใจจริงๆ เลยที่ได้เจอตัวจริง
[ทุกคนส่งเสียงตอบรับ]
มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะครับ
คือว่าตอนนี้พวกเรา ถูกทหารญี่ปุ่นมันตามล่าอยู่
พวกเรายังไม่มีที่หลบ
ก็ที่นี่ไงครับ
อยู่ที่นี่พวกลื้อต้องช่วยกันทำงาน
[เตี่ย] อัคคีกับจ่าดับ
ไปเป็นยามเฝ้าประตู
ตังกวยกับดั่น
ไปช่วยเขาตัดกระดาษ
ส่วนที่เหลืออีกสามตัวนี่
เอาหนังสือพิมพ์นี้ไปส่งตามแผนที่นี้
ป้า ก๋วยเตี๋ยวน้ำชาม
[จุก] เตี่ย ไอ้ตังกวยอะ
แม่งโคตรสบายเลย
- สบายยังไงวะ - วันวันฟังแต่วิทยุ
นี่ มึงน่ะไม่รู้อะไร
ที่เตี่ยให้ไอ้ตังกวยฟังวิทยุ ฟังข่าวสู้รบจากต่างประเทศเนี่ย
เพื่อต้องการเอามาพิมพ์
โอ้โฮ ไอ้เหมาะ
มึงกับไอ้หมัดน้องมึงเนี่ย รู้ไปทุกเรื่องเลยนะ
ไม่รู้เลยสักเรื่องได้ไหม
อ้าว ก็กูฉลาดน่ะ
ฉลาด ฉลาดตายแหละ เหอะ
ดูไอ้หมัดน้องมึงสิ
- ทำไม - ฉลาดมาก
ภาคนี้เลยไม่ได้มา
เฮ้ย เดี๋ยว มึงเงียบแป๊บ
ทำไม
[เสียงผายลม]
[หัวเราะ]
ค่อยสบายใจหน่อย
มึงนี่ตดเหม็นอย่างเหี้ย
เฮ้ย เอางี้ มึงรอกูแป๊บนะ
เดี๋ยวกูเข้าป่าทำธุระนิดนึง
[จุก] ยุ่งจริงๆ เลย
นี่ เฮ้ย ไวๆ หน่อย
[ดนตรีลึกลับบรรเลง]
[เสียงหวือ]
โห ไอ้เหี้ย
ติดอะไรขนาดนี้
อือหือ แดกอะไรเข้าไปวะเมื่อเช้า ขี้เหม็นฉิบหาย
[ดนตรีลึกลับบรรเลง]
[เสียงอาเจียน]
[เสียงขากถุยจะอ้วก]
[พูดญี่ปุ่น] ตายซะ!
[เสียงอาเจียน]
[พูดญี่ปุ่น] นายคุ้นเคยกับโปรเจกต์ สะพานข้ามแม่น้ำแควใช่ไหม
[พูดญี่ปุ่น] ครับ
[พูดญี่ปุ่น] ฉันว่านาย
[พูดญี่ปุ่น] ควรไปประจำที่นั่น
[พูดญี่ปุ่น] ขอโทษครับ
ผมต้องฆ่าเจ็ดประจัญบาน เพื่อล้างแค้นให้พ่อ
[พูดญี่ปุ่น] อย่าเอาปัญหาส่วนตัว
มาปนกับเรื่องของชาติสิ
ไปประจำการที่นั่น
[ผู้ชายกรีดร้อง]
[พูดญี่ปุ่น] เจอที่ซ่อนพวกมันแล้วครับ
[พูดญี่ปุ่น] นี่เขียนว่า คืนนี้จะมีการนัดเจอกัน
ส่วนนี่เป็นอึของพวกมันคนนึงครับ
เดี๋ยวเราไปกินข้าวกันก่อนไหมครับ
คงไปไม่ได้หรอกค่ะ
เพราะว่าโฉมต้องรีบกลับบ้านน่ะ
น่าเสียดายจริงๆ
งั้นวันนี้ผมไม่ไปส่งนะครับ เพราะว่าผมต้องไปรบ
ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
งั้นโฉมไปก่อนนะคะ ที่รัก
[พูดญี่ปุ่นผิดๆ ถูกๆ]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
คนเรือ ไปสถานีรถไฟบางกอกน้อยจ้ะ
กางเกงสีแสบดีนี่
คุณนายเคยชอบไม่ใช่เหรอครับ
พี่ดับ
คิดถึงจัง
โกรธโฉมเหรอ หือ
โกรธที่โฉมไม่เขียนจดหมายตอบใช่ไหม
แล้วพี่น่ะเป็นไงมาไง
ถึงได้ตกอับมาเป็นคนแจวเรือแบบเนี่ย
หือ
[ทำเสียงหมั่นไส้]
ถามทำไมไม่ตอบ
พูดด้วยไม่พูดใช่ไหม
โฉมรู้นะ
ที่จริง พี่ยังรักแล้วก็คิดถึงโฉมอยู่
หือ ใช่ไหม
ใช่ไหม ใช่ไหม
หือ หือ
ทำไมทำตัวแบบนี้ล่ะ
แบบไหนล่ะ
ก็…
ทำตัวเป็นกะหรี่
ที่ไปนอนกับทหารญี่ปุ่นน่ะ
[ร้องตกใจ]
อ้าว แล้วไอ้จ่าเขาเป็นเหี้ยอะไรวะน่ะ
อกหัก
ทำไมถึงอกหักล่ะ
ก็อีนางคุณนายโฉม เมียเก่าแกน่ะสิ
แม่งหนีไปนอนกับทหารญี่ปุ่น
แกไปเจอเข้าที่ตลาด
น่าสงสารจริงๆ
[จ่าดับ] พี่ครับ
พี่ครับ
พี่ช่วยด้วยครับ
พี่
เฮ้ย ไอ้ดั่น เขาให้มาทำงาน เอาแต่ป้อหญิงนะมึงอะ
โธ่เอ๊ย จ่า จ่าแก่แล้ว
โธ่ จ่าจะไปรู้เหรอว่า ความรักของหนุ่มสาวอะ
มันซาบซ่าแค่ไหน
ซ่ามากนักเหรอ
ไอ้ที่ว่าซาบซ่าของมึงเนี่ยมันขนาดไหนวะ
ปัดโธ่
มึงไม่รู้ เดี๋ยวกูโชว์ให้มึงดู
[ร้องคำราม]
[ร้องตะโกน]
[ร้องครวญคราง]
อีซิ่วซิ่ว
กูขอร้องมึงนะ มึงอย่าไปบอกเพื่อนกู
ได้เลยพี่
[ร้องไห้]
[ร้องเจ็บ]
ไอ้ดั่น
มันโดนระเบิดถังขี้ซะแล้ว
คนไทยเปล่า
[สำเนียงจีน] คนไทยแน่นอน
[อัคคี] เหี้ย คนไทยตรงไหนวะ
ไหนดูซิ
[สำเนียงจีน] โห คนไทยแน่นอนเลยเนี่ย เชิญข้างในเลยเฮีย
เชิญข้างในเลย
โคตรเหมือนคนไทยฉิบหายเลย
พี่น้องทุกคน
เราคงรู้เรื่องที่ญี่ปุ่น
ทำกับพ่อแม่พี่น้องของเรา ที่ประเทศจีนมาแล้วว่า…
พวกมันโหดเหี้ยมขนาดไหน
[ห่านร้องเสียงดัง]
ไปตามพวกเรามาเร็ว
คนไทยรึเปล่า
เจ๊ก
[ทุกคนหัวเราะ]
[เสียงชู่ให้เงียบ]
เฮ้ย ถ้ามึงเป็นเจ๊กอะ มึงร้องเพลงเจ๊กให้กูฟังซิ
[สำเนียงจีน] วันเพ็ญ
♪ เดือนสิบสอง น้ำก็นองเต็มตลิ่ง ♪
[ทุกคนร้องโวยวาย]
[ทุกคนหัวเราะชอบใจ]
ผู้กอง มึงเป็นเหี้ยอะไรของมึงเนี่ย
ไหนบอกว่าถูกจับไปแล้วไง
นี่เป็นคำสั่ง
ขอจับพวกคุณส่งให้รัฐบาล
ยกมือขึ้น
[จุก] มานี่เลย
[เสียงฝีเท้าคนวิ่งเข้ามา]
[ทุกคน] ไปเว้ย ไป
มีอะไรเหรอครับท่าน
[พูดญี่ปุ่น] ค้นซิ
[เตี่ย] ท่านครับๆ
ท่านครับ
[ไอสำลัก]
[พ่นลมออกจมูก]
เล่นงิ้วให้ดูหน่อยสิ
เล่น
[ทำเสียงตามงิ้ว] ฉิบหายแล้ว
มันเป็นข้าศึก
มันต้องถูกฆ่า
♪ มันเป็นข้าศึก ♪
♪ มันต้องถูกฆ่า ♪
♪ มันเป็นข้าศึก ♪
♪ มันต้องถูกฆ่า ♪
♪ ฉิบหายแล้ว ♪
[ร้องตะโกนแบบงิ้ว]
♪ เราเป็นข้าศึก ♪
♪ เราถูกไล่ฆ่า ♪
♪ เราเป็นข้าศึก ♪
♪ เราถูกไล่ฆ่า ♪
♪ ฉิบหายแล้ว ♪
♪ มันเป็นข้าศึก ♪
♪ มันถูกไล่ฆ่า ♪
♪ มันเป็นข้าศึก ♪
♪ มันถูกไล่ฆ่า ♪
[พูดญี่ปุ่น] เจอคนนึงครับ
ท่านครับ มันขี้เกียจสันหลังยาว
อั๊วก็เลยจับมันขังไว้
พวกมึงอีกเจ็ดตัวอยู่ไหน
ลบหน้าออกให้หมดทุกคน
ทุกคนที่เล่นงิ้ว
เป็นกะเทยกันหมดทุกคน
อย่าดูเลยครับท่าน
[ร้องเจ็บ]
เตี่ย
[เตี่ยโอดโอย] เจ็บ
[ร้องโอดโอย]
[เสียงเตือนเครื่องบินทิ้งระเบิด]
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
[จุก] ยังไง น้องสาว
[คำราม]
ไอ้เหี้ยเอ๊ย
[อัคคี] โธ่ ไอ้สัตว์
คิดว่ากูมองไม่เห็นมึงหรือไง
นี่แน่ะ ไอ้สัตว์ หายตัวได้เหรอ
นี่แน่ะมึง
นี่แน่ะ
[พูดญี่ปุ่น] คิดว่าจะหนีไปได้เหรอ
- ลาก่อน ไอ้ตังกวย - ตาย
[หัวเราะ]
[ดั่น] ไอ้สัตว์เอ๊ย
อะไรของมึงนักหนาวะ
[พูดญี่ปุ่น]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น]
[โอดโอยเจ็บ]
[กล้า] ใครวะ
มึงอย่าหนีนะมึง
แดกหมัดกูเถอะมึง
[หัวเราะแหะๆ]
[พูดญี่ปุ่น] ไง
แดกหมัดกูเถอะมึง
[ร้องเจ็บ]
ใครฟันกูวะ
เจอแล้ว
นี่แน่ะ
มึงตาย
[พูดญี่ปุ่น] ยอมแล้ว
อยู่นี่เองเหรอมึง
[จ่าดับ] จะไปไหน
[อัคคี] มึงตาย
[พูดญี่ปุ่น] ฆ่าพวกมัน
[ตังกวย] เตี่ย
- เตี่ย - มาช่วยกันหน่อยเร็ว
- [ตำรวจ] มันมายังไงวะน่ะ - เตี่ย
เตี่ย
[ตำรวจ] มันมายังไงของมันวะ
เตี่ย
จ่า นี่เห็นชาวบ้านเขาบอกว่า พวกญึ่ปุ่นมันจับเตี่ยตังกวยไป
เตี่ย
[ตังกวยสะอื้น]
อีโฉมมันคบอยู่กับทหารญี่ปุ่น
กูจะลองไปถามมันดู
เผื่อมันจะรู้เรื่องบ้าง
แม่ หวัดดีครับ
[แม่โฉมร้องสะอื้น]
จ่าดับเหรอ
ช่วยแม่ด้วย
แม่ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
มันทิ้งระเบิดทุกวันเลย
แล้วโฉมล่ะแม่
มันถูกญี่ปุ่นฉุดไปหลายวันแล้ว
มันจะถูกญี่ปุ่นฉุดไปได้ยังไง
ก็ฉันเห็นว่ามันไปกับพวกญี่ปุ่นเองนี่
มันไม่อยากทำอย่างนั้นหรอก
บ้านและกิจการของแม่กำลังโดนยึด
มันก็เลยช่วยทางบ้าน
ให้ได้ค้าขายกับญี่ปุ่นก็เท่านั้นเอง
แต่มันน่ะร้องไห้เสียใจทุกวันเลยนะ
[เพลง "นางฟ้าจำแลง" บรรเลง]
♪ โฉมเอยโฉมงามอร่ามแท้แลตะลึง ♪
♪ ได้เจอครั้งหนึ่งเสน่ห์ซึ้งตรึงใจ ♪
♪ ครั้งเดียวได้ชมสมัครภิรมย์รักใคร่ ♪
♪ พันผูกใจไม่ร้างรา ♪
♪ น้ำคำลือเลื่องไปทั่วทั้งเมืองนานมา ♪
♪ ชมว่าวิไลงามตาดังเทพธิดาองค์หนึ่ง ♪
♪ มาเห็นเต็มตาพลอยพารำพึง ♪
♪ ติดตรึงชวนให้คะนึงอาจินต์ ♪
[ผู้ชาย] หนูโว้ย
[โวยวายตกใจ]
♪ นางฟ้าองค์ใดแปลงกายลงมา ♪
♪ จึงงามดังเทพธิดาลาวัณย์ ♪
[เพลงหยุด]
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[จ่าดับตะโกน] โฉม
โฉม
[พูดเสียงเบา] โฉม
[อัคคี] มึงบอกมา มึงจับคนจีน กับผู้หญิงไทยอีกคนนึงไปไว้ไหน
[ทหารญี่ปุ่นร้องเจ็บปวด]
[เหมาะ] นี่แน่ะไม่รู้
[ทหารญี่ปุ่นร้องเจ็บปวด]
[เหมาะ] ไม่รู้
ไม่รู้ ไม่รู้
ไม่รู้ นี่แน่ะ
[จ่าดับ] บอกมา
[เหมาะ] ปากแข็งจริงๆ
[อัคคี] เอาไงดีล่ะเนี่ย
[จ่าดับ] ไอ้ตังกวย
ไอ้ตังกวย กูรู้มาว่าไอ้พวกญี่ปุ่นมันชอบกินเนื้อคน
[คำรามโกรธ]
ป่านนี้ มันจับเตี่ยมึงไปทำสุกี้กินแล้วมั้ง
[ตังกวยกรีดร้อง]
[ทุกคนส่งเสียงเชียร์]
[ทุกคนร้องตกใจ]
[จุก] จ่าไม่น่าไปยุมันเลย
แล้วทีนี้จะเอาไงอะ
[จ่าดับ] ไอ้ตังกวย
เฮ้ย เดี๋ยวมันก็ตายพอดี
เดี๋ยวมึงก็ไม่รู้หรอกว่าเตี่ยมึงอยู่ที่ไหน
[กล้า] มึงก็รีบบอกมันดิ เดี๋ยวแม่งก็กัดตายห่าหรอกมึง
[พูดญี่ปุ่น] ผมไม่เข้าใจว่าคุณพูดอะไร
ปล่อยผมไปเถอะ
[อัคคี] มันพูดว่าอะไรอะจ่า
[จ่าดับ] ไม่รู้
กูได้ยินแต่รุนดะ รุนดะ
รุนดะ รุนดะ
[คำราม]
[ทหารญี่ปุ่นร้องเจ็บ]
[ทหารญี่ปุ่น] ไปแล้วโว้ย
[ทุกคนร้องตะโกน]
[จุก] ไอ้เหี้ย พูดไทยได้นี่หว่า
[ตังกวยคำราม]
จ่าเป็นไง จับได้เปล่า
จ่า จับมันได้หรือเปล่า
อ๋อ ไม่ได้อะ
แต่กูตามไปจนรู้ว่า…
มันไปรักอยู่กับผู้หญิงไทยคนนึง
อีห่าเอ๊ย อีพวกขายชาติ
เสือกไปรักกับคนญี่ปุ่น
นั่นน่ะดิ
แต่ไม่เป็นไรนะ เรื่องนี้เดี๋ยวกูจัดการเอง
เฮ้ย ไม่ได้หรอก
ยังไงพวกเราก็ต้องไปช่วยกันน่ะ
ใช่ ไอ้จุกพูดถูก
ยังไงจ่าต้องพาพวกเรา ไปดูหน้าอีห่านั่นหน่อยแล้วกัน
[เสียงสั่น] เดี๋ยว ไม่ต้องไป จะไปทำอะไร
ไม่มีอะไรน่าดูเลย หน้าตาก็งั้นๆ แหละ
นี่กูยังสงสัยเลยนะว่า ไอ้ญี่ปุ่นไปหลงรักได้ยังไง
หน้าตาธรรมดามากเลย ทุเรศด้วยซ้ำ
[หาวเสียงดัง]
[ดนตรีสดใสบรรเลง]
ตอนแรก ไหนจ่าบอกว่าไม่สวยไง
[กล้า] นั่นน่ะดิ
- จ่าคิดอะไรอยู่หรือเปล่าเนี่ย - เออ
บ้าเหรอ คิดอะไร
ก็แค่อยากจะแก้แค้นให้ตังกวย แค่นั้นแหละ
[จุก] อยากเป็นมะพร้าวให้เธอขูด
เป็นแค่กระต่ายก็เอา
ขูดก้ากก้าก
[ทุกคนส่งเสียงสยิว]
เอาสบู่ไหมจ๊ะน้อง
[ส่งเสียงตกใจ]
มึงยั่วกูเหรอ
[จ่าดับ] มึงมานี่
[แม่อัง] ลูกอังศุมาลย์ มาตีขิมให้แม่ฟังหน่อยสิจ๊ะ
จ้ะแม่
[เสียงขิมบรรเลง]
[พูดพร้อมกัน] อังศุมาลย์
[อัคคี] และนี่ก็คือแผนที่ตลาดท่าเตียน
ท่าเตียนเนี่ย ข้าไปสืบทราบมาว่า
อีน้องอังศุมาลย์เนี่ยชอบไปที่นี่เป็นประจำ
จุดที่สำคัญที่สุดก็คือตรงนี้
ตรงนี้เอง เราก็จะวางพระเอกของงานไว้
พวกมึงไม่ต้องห่วงนะว่า
พี่อัคคีจะเป็นพระเอกของงาน
เพราะว่าตัวพี่อัคคีเองเนี่ย
ได้ลดละเลิกเรื่องผู้หญิงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
[หัวเราะ]
เอาเป็นว่า
ผู้ที่เหมาะสมที่จะเป็นพระเอกของงานนี้
[กระซิบ] ได้แก่…
จ่าดับครับผม
[ทุกคนส่งเสียงฮือฮา]
[เหมาะ] แก่ไปมั้ง
นะ อัคคีนะ มึงช่วยกูหน่อยนะ
กูให้มึงสิบตังค์เลยอะ
โห จ่า สิบตังค์จะไปทำเหี้ยอะไรได้เล่า
[จ่าดับ] อะๆ
กูหมดตัวแล้วนะมึง
ยี่สิบตังค์ นะ
ช่วยหน่อยนะ
เห็นแก่จ่านะ
เดี๋ยวผมจัดให้
[หัวเราะชอบใจ]
[อัคคี] เราจะรอจนกว่า เมื่อหล่อนแล้วก็แฟนหนุ่มของมันเนี่ย
เดินทางมาถึงที่ซะก่อน
แล้วพวกเราค่อยลงมือ
หลังจากนั้นให้ไอ้จุกจัดการ
ขว้างระเบิดปลอมไปที่ผู้คนตรงนั้น
ตั้ม
เมื่อแยกทั้งสองออกจากกันได้แล้ว
ต้องอาศัยจังหวะชุลมุนนี่แหละ
ไอ้ดั่น ไอ้กล้า ไอ้ตังกวย ไอ้เหมาะ
เป็นหน้าที่ของพวกมึงแล้ว ที่จะต้องจัดการกับ
ไอ้โกโบต้า
[โกโบต้ากรีดร้อง]
[เหมาะ] ไปเว้ย
[อัคคี] หลังจากนั้นก็จะเป็นตา ของพระเอกของเรา
พระเอกมาแล้ว [ลากเสียงยาว]
โอ้โห เท่โคตรๆ
แล้วทั้งคู่ก็ครองรักกัน ตราบจนชั่วฟ้าดินสลาย
- [จุก] เหี้ยอะไรแน่เนี่ย - จ่า
เฮ้ย เลอะเทอะ [ฮึดฮัด]
[ทุกคนกรีดร้อง]
คุณผู้หญิงครับ เชิญทางนี้ครับ
ช่วยด้วยค่ะ
[จ่าดับครางเซ็ง]
นี่ครับ ไอ้พวกนี้ครับ
ที่มันคิดจะฆ่านายช่างน่ะครับ
ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย
[อัคคี] ช่วยด้วยครับ ไอ้พวกนี้จะฆ่าทหารญี่ปุ่นครับ
- ช่วยด้วย ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย - ไอ้อัคคี ฝากไว้ก่อนเถอะมึง
[เหมาะ] ไป เอาตัวรอดคนเดียวเว้ย ไป
แดกอีกแล้วครับ
แดกกูอีกแล้ว
[อัคคี] เฮ้ย โกโบต้า
มึงจะทำอะไรกู
ตังค์กูหมดแล้ว กูจะแทงด้วยดาบ
เฮ้ย มันจะเป็นได้ยังไงเล่า
มึงเอาดาบมาแทง แล้วมึงเสียกูขึ้นมาเนี่ย
เกิดมึงชักดาบขึ้นมา กูก็แย่สิ
น้องอังล่ะจ๊ะ หมดตูดหรือยัง
แล้วตาหน้าเนี่ย น้องอังจะเอาอะไรแทงพี่จ๊ะ
จะเอาอะไรแทงจ๊ะ แทงสิ แทงสิจ๊ะ แทงสิ
หมดแล้ว
เหลือแค่เนี่ย เอาขิมไปแล้วกัน
แหม จริงๆ พี่ก็กะเล่นสนุกๆ ล่ะนะ
ไม่คิดว่ามันจะเลยเถิดอะไรมาขนาดนี้เลย
เอ้า ว่าไง นายช่างโกโบต้า
ตานี้มึงจะเอาอะไรแทงกูจ๊ะ
หมดแล้ว ไม่เหลืออะไรแล้ว
ยังมีอีกอย่างนึง
ถ้านายช่างรับข้อเสนอของผมนะ
เอาเป็นว่าตาหน้าเนี่ย ถ้าใครชนะ
ได้น้องอังไปเป็นเมีย
[หัวเราะสะใจ]
[อัคคี] เฮ้ย ฉิบหายแล้ว
[อังศุมาลย์] มา
[โกโบต้าร้องตะโกน]
[อัคคี] ขำเหี้ยอะไรล่ะ
[จ่าดับ] เฮ้ย ทีหลังนะ
น่าจะให้น้องอังเนี่ย
เอาเลือดกะล่อน ออกจากหัวมึงบ้างนะ ไอ้อัคคี
โธ่ จ่า ซ้ำเติมกันอยู่ได้
พวกมึงไม่ต้องเลย
กูจัดการเอง
นี่ จ่า
ฮะ
อย่าลืมเรื่องเตี่ยฉันนะ
ก็กำลังจัดการเรื่องเตี่ยมึงอยู่
ถ้าจีบน้องอังได้นะ
เราก็ให้น้องอังเนี่ยไปหลอกถามไอ้โกโบต้าว่า
ไอ้ทหารญี่ปุ่นมันจับเตี่ยไว้ที่ไหน
เข้าใจหรือเปล่า ไอ้ควาย
จ่าสนใจแต่อีนางมารนั่นน่ะ
ไม่เห็นสนใจเตี่ยฉันเลย
นี่ มึงอย่าไปเรียกน้องเขาอย่างนั้นนะโว้ย
ไม่แดกก็ไปดีกว่า
- เดี๋ยวๆ จ่า - อะไร
น้องอังน่ะ
ให้ฉันจัดการเองดีกว่านะ
จ่าแก่แล้ว น้องเขาไม่ชอบหรอก นั่งลง
มึงไม่ต้องเลย มึงไม่ต้องเลย
เดี๋ยวมึงก็ไปหลงรักเขาจริงๆ จังๆ หรอก
โน่นเลย เมียมึงที่โรงงิ้วอะไรนั่นน่ะ
- โน่นเลย - อ้าวๆ
เรื่องงานนะโว้ย จริงจังกันหน่อย
เมียหรือผัววะ ฮะ
สงสัยจะผัวมัน จ่า
[หัวเราะชอบใจ]
[ตังกวย] นี่ จ่า
กว่าจะจีบกันเสร็จน่ะ เตี่ยฉันก็ตายพอดี
นี่
ข่มขืนมันเลยดีกว่า
- [ส่งเสียงเห็นด้วย] - เฮ้ย ไม่ได้
เรื่องนี้มันต้องนิ่มนวลหน่อย
[เน้นคำ] นิ่มนวลหน่อย
จ่าอย่าบอกนะว่าจ่ารักเด็กน่ะ
- หรือจ่าจะเอาเอง - บ้า
บ้าน่า
ไม่ใช่อย่างนั้น เอางี้
เดี๋ยวพวกมึงหาว่ากูเอาเปรียบพวกมึงนะ
จับไม้สั้นไม้ยาว
ใครที่ได้ไม้ยาวที่สุดคนนั้นไป
ตกลงไหม ฮะ
[จุก] เออ ดีๆ
อ่ะ เอา ถือ
นี่
เดี๋ยวพวกมึงเลือกกันดีๆ นะ
เจ็ดอัน
เฮ้ย
หายไปไหนวะ
เฮ้ย
มันหายไปไหนกันหมดวะ
เฮ้ย มึง เฮ้ย รอกูด้วย
[จ่าดับร้องตะโกน]
[จ่าดับตะโกน] เฮ้ย ทิ้งกูเหรอ
[ทุกคนหัวเราะ]
[จ่าดับ] เฮ้ย รอกูด้วยสิวะ
เฮ้ย
หลอกกูเหรอ
เฮ้ย
คนลากจ๊ะ
ไปวัดพระแก้วจ้ะ
ได้ครับ
เดี๋ยวครับๆ
เชิญเลยครับ คุณผู้หญิงครับ
ใกล้ไกลแค่ไหน ผมพร้อมให้บริการครับ
แต่สามคนคงไม่ไหวนะครับ
เชิญคุณป้าคุณยายคันนู้นแล้วกัน
เชิญครับ คุณผู้หญิง
ก็ดีเหมือนกัน
งั้นแม่กับยายไปคันนี้นะจ๊ะ
จะได้ไม่ต้องเบียดกัน
อ้าว เฮ้ย
หลบหน่อยครับ หลบหน่อยครับ
ตามมาเร็วๆ นะจ๊ะแม่ ยาย
[จ่าดับ] เร็ว เร็วสิ
ไม่ทันแล้ว เร็ว
[แม่อังร้องวี้ดว้าย]
[แม่อัง] แรงเยอะ
อุ๊ย เจอกันอีกแล้วนะคะ
สงสัยจะเป็นบุพเพสันนิวาส
อายจังเลย
เฮ้ย ไอ้แมวขโมย
เอาน้องอังกูคืนมา
เอาป้าของมึงคืนไป
[ดนตรีตื่นเต้นบรรเลง]
คนลาก จะพาฉันไปไหนเนี่ย
จะไปถึงทุ่งบางกะปิแล้วนะ
- [แม่อังกรีดร้อง] - นั่งเฉยๆ เถอะ
[ยาย] สนุกจัง
[จ่าดับ] คุณผู้หญิง
ไอ้นี่น่ะเป็นโจรปล้นสวาท ที่หลวงต้องการตัวอยู่
[ผู้หญิงทุกคนกรีดร้อง]
จอดให้ฉันลงเดี๋ยวนี้นะ
- จ่า - อะไร
จ่าเล่นอย่างนี้เลยเหรอ
- ทำไมล่ะ - ได้
[ผู้หญิงทุกคนร้องตกใจ]
มา คุณผู้หญิงเป็นอะไรไหมครับ
ปล่อยฉัน
ไม่ต้องมาจับ
[แม่อัง] โอ๊ย รอด้วยค่ะ
โอ๊ย รอก่อน
[อังศุมาลย์] แม่
[จ่าดับ] ไอ้โจรบ้ากาม
มึง มึง
อุ๊ย ระวังค่ะ
- อุ๊ย ระวังนะคะ - ตำรวจ แม่
- ตำรวจ - [จ่าดับร้อง]
เฮ้ย เป็นบ้าอะไรเนี่ยจ่า
[จ่าดับส่งเสียงร้อง]
เฮ้ย ตำรวจ
คุณตำรวจ จับเลยครับ
[เสียงนกหวีด]
ไอ้ผู้ร้ายฆ่าข่มขืน
- [จ่าดับโอดโอย] - เป็นอะไรไหมคะ
เป็นอะไรไหมคะ
เจ็บ มันเจ็บ เจ็บอยู่ข้างในเนี่ยครับ
เจ็บเจียนจะตายอยู่แล้ว
- [จ่าดับร้องเจ็บ] - ถ้าอย่างนั้น
พาไปรักษาตัวที่บ้านนะคะ
ไปรักษาตัวที่บ้านนะคะ
ไปค่ะ ไป
มาลูก มา พาผู้ชายไปเร็ว
[ยาย] เจต
นี่
[ยายส่งเสียงเรียก]
[ยายกรีดร้อง]
[จ่าดับร้องเจ็บ]
ขอโทษค่ะ เจ็บเหรอคะ
เปล่าครับ ร้อน
[จ่าดับร้องเจ็บ]
ขอโทษค่ะ ขอโทษ
[จ่าดับส่งเสียงร้อง]
ตรงนี้ครับ ตรงนี้
กับข้าวมาแล้วค่ะ
คุณคะ มาช่วยหน่อยเร็ว
[แม่อัง] นวดให้แล้วกันค่ะ
[จ่าดับไอ]
คุณลุงดับเนี่ย เขาเก่งมากเลยนะคะคุณ
อย่าเรียกคุณลุงดับเลยครับ
คนกันเอง
นี่ผัวใหม่มึงเหรอ
[จ่าดับ] ไม่ใช่ครับ ไม่ใช่
[แม่อังหัวเราะคิกคัก]
เอ่อ คุยกันไปก่อนนะคะ
เดี๋ยวอังไปดูแกงในครัวก่อน สงสัยจะเคี่ยวได้ที่แล้ว
[แม่อัง] ขอโทษด้วยนะคะ
[จ่าดับ] ไม่ต้องครับ ผมจั๊กจี้ครับ
[ทั้งสองหัวเราะ]
[จ่าดับร้องครวญคราง]
- [จ่าดับหัวเราะ] - ทำไมคุณถึงไว้ใจมัน
เขาช่วยฉันไว้นะคะ
จริงๆ นะอัง คนที่คุณพาเข้าบ้าน ไม่น่าจะใช่คนดี
แล้วอีกอย่าง ผมก็คุ้นๆ หน้ามัน
แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน
คิดไม่ออกก็ไม่ต้องคิดค่ะ
ไปทานข้าวกันดีกว่า ไป
คุณไม่เชื่อผม ผมจะไม่กินข้าว
ผมไม่อยากกินข้าวด้วยกับมัน
คุณทำอย่างงี้ คุณไม่ให้เกียรติฉันนะ
[จ่าดับ] ขอโทษนะครับ
คือ…
ผมจะมาลากลับแล้วครับ
ต้องขอโทษจริงๆ
ผมไม่ตั้งใจ จะให้ครอบครัวของคุณทะเลาะกัน
ผมลาล่ะครับ
เดี๋ยวค่ะ คุณลุงคะ อย่าเพิ่งไปค่ะ
ขอร้องล่ะครับ
เรียกพี่ได้ไหม
ค่ะ
พี่…
พี่ดับ
- พี่ดับ - ครับ
อย่าเพิ่งไปนะคะ
อยู่ทานข้าวด้วยกันก่อนนะคะ
วันนี้อังทำสุดฝีมือเลยนะคะ
คุณก็เหมือนกันนะ โกโบต้า
ทำตัวเป็นเด็กไปได้
ไปทานข้าวเร็ว
ไปค่ะ คุณลุง
พี่ดับครับ
เอ่อ พี่ดับ
ไปค่ะ
พี่ดับขา
มาทานข้าวได้แล้วล่ะค่ะ
แหก
[ทุกคนหัวเราะ]
เสียงดัง เบาๆ หน่อย กูหนวกหู
เฮ้ย กวนส้นตีนอะไรของมึงเนี่ย
กูสักเสือเผ่นนะโว้ย
ไอ้จุก ใจเย็น ไอ้เหี้ย
ใจเย็น วันนี้วันดีเว้ย อย่ามีเรื่องเว้ย
วันเนี่ย มันเป็นวันมงคลของจ่า ต้องให้เกียรติเขาหน่อย
[หัวเราะเสียงดัง]
จ่า จ่ารู้ยัง มันเอาเตี่ยฉันไปซ่อนไว้ไหน
- จ่ารู้หรือยังว่า… - เฮ้ย
อะไรของมึงเนี่ย ไอ้ตังกวย
อะไรนักหนาเนี่ย
ก็จ่าไม่สนใจฉันเลยอะ
ป่านนี้มันเอาเตี่ยฉัน ไปซ่อนไว้ไหนแล้วก็ไม่รู้
น่าเสียใจแทนเตี่ย
ที่เลี้ยงดูพวกมึงมา
นี่อะไร วันวันแม่งเอาแต่จีบหญิง
เลี้ยงเสียข้าวสุก
ใครจะไปแดกข้าวดิบล่ะ ไอ้เหี้ย
มึงเงียบไปเลย
จ่า จ่ามันคนเนรคุณ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บรรเลง]
นี่มึงด่ากูเหรอ ฮะ
- ไอ้เจ๊กบ้า - อ้าว
[ตังกวย] จะมีเรื่องเหรอ
[ทุกคนเอะอะโวยวาย]
[เสียงจากวิทยุ] ประกาศจากรัฐบาลไทย
ขณะนี้รัฐบาลญี่ปุ่นและรัฐบาลไทย
มีความยินดีที่ร้อยโทโกโบต้า
และนางสาวอังศุมาลย์ ได้มีความรักชอบพอซึ่งกันและกัน
รัฐบาลทั้งสองประเทศ จึงจะเชื่อมสัมพันธไมตรีอันดีต่อกัน
โดยจัดงานหมั้นให้แก่ทั้งคู่ในเร็ววันนี้
เป็นความยินดีอย่างยิ่งนะครับ
- ที่ทั้งสองประเทศจะได้ปรองดองกัน - [โกโบต้าหัวเราะ]
พวกเอ็งกำลังจะตาย
อยากจะฝากอะไร ยังสาวไทยคนสวยของฉันไหม
ฉันจะบอกให้ตอนกำลัง…
กำลัง…
ตอนกำลัง… [หัวเราะ]
[ร้องตะโกนกับหัวเราะสะใจสลับกัน]
[โกโบต้าหัวเราะไม่หยุด]
ป่านนี้พ่อมึงคงตายห่าไปแล้ว
หรือไม่ก็ต้องถูกใช้แรงงานอย่างทาส
หรือไม่ก็ถูกฝรั่งเอาตูดจนตาย
[โกโบต้าหัวเราะ]
[ทำเสียงหอบแรง]
อั๊วไม่ไหวแล้ว อั๊วไม่ไหวแล้ว
- ไอ้หย้า - [ตังกวยตะโกน]
[พูดญี่ปุ่น] ยิง
[เสียงเตือนเครื่องบินทิ้งระเบิด]
[ทุกคนโวยวายไม่ได้ศัพท์]
ไป
เฮ้ย บอกมามึงเอาเตี่ยกูไปซ่อนไว้ไหน
[โกโบต้าร้องคราง]
[โกโบต้า] บอกแล้วๆ
เขาเอาคนจีนไปทำสะพานรถไฟที่กาญจนบุรี
[จ่าดับ] ก็แค่นั้นเองแหละ
ถ้ามึงบอกแต่แรกนะ มึงก็ไม่ต้องเจ็บตัว
เฮ้ย
[อังศุมาลย์] โกโบต้า
โกโบต้า
[เพลง "คู่กรรม" บรรเลง]
โกโบต้า
อย่าตายนะโกโบต้า
พาผมไปโรง…
อย่าค่ะ อย่าพูด
เดี๋ยวคุณจะเป็นอะไรไปมากกว่านี้อีก
ผมกำลังจะตาย
คุณต้องไม่ตาย
หลังจากเลิกสงครามแล้ว
เราจะไปอยู่ที่ญี่ปุ่น
คุณจะพาฉันไปดูดอกซากุระบาน
[ร้องไห้สะอื้น]
เมื่อถึงเทศกาลมัตสึริ
เราจะพบกันที่ทางช้างเผือก
- โกโบต้า โกโบต้า - ♪ วิญญาณฉันรอ ♪
- ♪ ที่ทางช้างเผือก ♪ - โกโบต้า
♪ เลือกเธอรักเธอ ♪
♪ ไม่ร้างลาไกล ♪
อีกไม่ช้า
- เราจะพบกันที่ทางช้างเผือก - ♪ ดั่งหิ่งห้อยเฝ้าคอย ♪
♪ จนชีพวาย ♪
- ♪ ใต้ลำพู รอคู่… ♪ - ♪ ใต้ลำพู รอคู่… ♪
[เพลงหยุด]
[พูดญี่ปุ่น] จะไปไหน
[พูดดัตช์] เวร
เฮ้ย ไอ้ฝรั่ง มานี่ซิ
สวัสดีครับ ขอบคุณครับ ขอบคุณครับ
เออ ดีเว้ยเฮ้ย
พูดไทยชัด ถอดเสื้อมานี่ซิ
ขอบคุณครับพี่ ขอบคุณไหมครับ
อ้าว
ไอ้ห่านี่พูดได้คำเดียวเหรอมึงน่ะ
- ไป - [จุก] ยิงกูให้ร่วงน้ำเลยนะ
ยิงกลางหน้าอกนะเว้ย กูมีเสือเผ่น
[เหมาะ] มีเสือเผ่น ยิงโดนก็ตายสิวะ
[จ่าดับ] เฮ้ย
ยืนอยู่ทำไมเล่า ไปได้แล้ว ไป
ขอบคุณครับพี่ ขอบคุณครับ
หมั่นไส้ ใหญ่กว่ากูอีก
อย่ายิงโดนนะไอ้เหี้ย
[ร้องเจ็บ]
[ส่งเสียงดีใจ]
[พูดญี่ปุ่น] ถ้าพยายามหนีอีก
โดยยิงแน่
[กล้า] เดี๋ยวพวกมันจำได้
- ไป - [เหมาะหัวเราะ]
เฉี่ยวหูนิดเดียว ไอ้เหี้ยเอ๊ย
[พูดญี่ปุ่น] มาทำอะไรที่นี่
[ดั่นส่งเสียงตะโกน]
[ผู้ชายครวญคราง]
[พวกผู้หญิงร้องไห้]
ใส่เสื้อเลยครับ
[ผู้หญิง] ไอ้เหี้ย
ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์
ไอ้คนเลว
เฮ้ยๆ
เฮ้ย อย่าเสียงดัง เดี๋ยวข้างนอกก็ได้ยินหมดหรอก
นี่ อยากถูกจับหรือยังไง
คุณโฉมครับ มันเกิดอะไรขึ้นน่ะ
ไอ้พวกญี่ปุ่นน่ะ มันจับพวกเรามาปรนเปรอมัน
ไอ้ยุ่นเอ๊ย
คนเยอะแยะขนาดนี้
เราจะไปหาเตี่ยไอ้ตังกวยได้ที่ไหนวะ
[เหมาะ] อ้าว ผู้กอง
ไอ้เหมาะ ไอ้กล้า
กูว่าแล้ว ยังไงพวกมึงต้องไม่ทิ้งกู
แล้วนี่มึงเป็นไปอีกเนี่ย
มึงปลอมตัวเป็นอะไรอีกแล้ว ผู้กอง
ปลอมห่าอะไรล่ะ
พวกมึงช่วยกูออกไปจากที่นี่เร็ว
[กล้า] นั่งลงผู้กอง
มึงทำอะไรเนี่ย ช่วยกูออกไปจากที่นี่เร็วๆ
- [ผู้กองร้องเจ็บ] - เงียบก่อน เดี๋ยวก็ตายห่ากันหมด
ตีกูทำไมวะ กูเจ็บนะโว้ย
[ผู้กองส่งเสียงร้องเจ็บ]
[เหมาะกับกล้าแสร้งหัวเราะ]
[ทหารพูดญี่ปุ่น] เยี่ยม สุดยอด
[ผู้กองตะโกนโวย]
ไอ้เหี้ยสองตัวนี้เป็นคนไทยปลอมตัวมา
ไอ้เหี้ยผู้กองนี่
[พูดญี่ปุ่น] มีผู้บุกรุก
ลูกชายมึงและเพื่อนๆ อยู่ไหน
[ทหารพูดญี่ปุ่น] ขอโทษครับ เราจับผู้บุกรุกมาได้
จ่า ไอ้ดั่นกับไอ้จุกทำไมมันช้าจังล่ะ
[พูดญี่ปุ่น] ค้นให้ทั่ว พวกมันอยู่แถวนี้ละ
[สุริยะพูดญี่ปุ่น] ไป
[ทหารพูดญี่ปุ่น] ครับ
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
มึงจะตายไม่ใช่น้อย
[ส่งเสียงเยาะเย้ย]
[พวกผู้หญิงกรีดร้อง]
[โอดโอยเจ็บ]
เตี่ย ผมมาช่วยเตี่ยแล้ว
[กรีดร้อง] เตี่ย เตี่ย
[ร้องเจ็บ]
[ตังกวย] เตี่ย
[กรีดร้อง]
[เสียงปืนกลกระหน่ำ]
[ตังกวย] อดทนไว้เตี่ย ฟื้นสิเตี่ย
จ่า ช่วยเตี่ยกูด้วย
พวกมึงยืนทำอะไรอยู่
ช่วยเตี่ยกูหน่อย เตี่ย
เตี่ย อย่าหลับนะเตี่ย
ผู้กอง ช่วยเตี่ยกูด้วย
เตี่ย
อาตังกวย มึงฟังเตี่ยให้ดีนะ
ถึงแม้เราเป็นคนจีน
เราได้อาศัยแผ่นดินไทยนี้อยู่
อย่าได้เนรคุณแผ่นดินนี้นะ
ลื้อและพวกลื้อทุกคน
ช่วยกันปกป้องแผ่นดินไทยนี้ให้ดี
อย่าให้ใครมาย่ำยีเป็น…
อันขาด
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[ร้องขาดใจ] เตี่ย เตี่ย
เตี่ย
[ตังกวยร้องครวญคราง]
ตังกวย ตัดใจซะเถอะวะ
เตี่ยมึงไปดีแล้ว
เตี่ย
[จุก] เฮ้ย จ่า
[ดนตรีเศร้าสลดบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]
[พูดญี่ปุ่น] บ้าไปแล้วเหรอ สุริยะ
ถึงจะอยู่ในช่วงสงคราม
ก็ไม่มีเหตุผลให้ฆ่านักโทษ
พอสงครามจบแล้ว
ฉันจะพานายส่งศาลทหาร
[กัดฟันและร้องด้วยความเจ็บปวด]
[ตะโกน] ไปกระทืบมัน
[ดนตรีเร้าใจบรรเลง]
[พูดญี่ปุ่น] ไม่มีใครเอาชนะ ทหารญี่ปุ่นได้
ฆ่าพวกมันให้หมด
[ทหารญี่ปุ่นทุกคน] ครับ
เฮ้ย
[จ่าดับร้องคำราม]
[จ่าดับ] ไขว้เอว
[เสียงปืนดังรัวๆ]
[ผู้กอง] มึงจะไปไหน
ลงไป
[ผู้กอง] มึงเจอกูแน่ ไอ้สุริยะ
[ทุกคนร้องโวยวาย]
[ทุกคนร้องไล่กันอย่างเร่งรีบ]
[จุก] เร็วๆ
[ทุกคนร้องไล่กันอย่างเร่งรีบ]
มึงตาย ไอ้สุริยะ
[ทุกคนร้องโวยวาย]
[ผู้กอง] เฮ้ย ทางนี้
ทางนี้โว้ย
[อัคคี] กล้า มึงขึ้นมา
เกาะแน่นๆ ไว้
[จุก] กูกลัวความสูง
[จ่าดับร้องตะโกน]
เฮ้ย มันหนักเกินไปสองกิโลโว้ย เครื่องจะตก
[จุก] มึงแหละหนักเกิน ลงไป ไอ้ผู้กอง
เฮ้ย แล้วใครจะขับเครื่องบินล่ะวะ
กูเองก็ไม่รู้โว้ย
ไอ้พวกเหี้ยเอ๊ย
- มึงจะทำอะไรอะ - [ตังกวยร้องครวญคราง]
[ทุกคนโห่ร้องดีใจ]
[อัคคี] เล็งหน่อยดิ
[กล้า] เฮ้ย ไอ้เหมาะ ไอ้เหี้ย มึงขับเครื่องบินเป็นด้วยเหรอวะ
โหย มันไม่ยากหรอก มันคงเหมือนว่าวนั่นแหละ
มันติดลมบน มันก็ไปของมันได้
[ทุกคนร้องโหวกเหวก]
ไหนบอก มึงขับเป็นไงวะ
- [ทุกคนร้องโหวกเหวก] - ระวัง เบรก
[จุก] เฮ้ย มันขับเป็นหรือเปล่าวะเนี่ย
[ทุกคนร้องโหวกเหวก]
ไอ้เหมาะ เบรก
[ทุกคนตะโกนเสียงดัง]
[จ่าดับ] เฮ้ย
[กล้า] มึงตาย
ดอกนี้เพื่อเตี่ย
[สุริยะกรีดร้อง]
[ทุกคนส่งเสียงเวทนา]
[ทุกคนร้องตะโกน]
[สุริยะกรีดร้อง]
[กล้า] จ่าไม่กลัวมันขี้แตกเหรอ
- [จ่าดับ] เอาละ - เอาละนะ
[ทุกคนร้องตะโกน]
โห แม่งโคตร… แม่งโคตรอึดเลยจ่า
[พูดญี่ปุ่น] แกตายแน่
- จ่า - ยังไม่ตายอีก
- เหี้ยเอ๊ย - [กล้า] ระเบิด
[โห่ขันหมาก]
[โห่รับ]
ที่พวกผมมาวันนี้
เนื่องเสียจากว่า…
หนุ่มสาวคู่นี้เขารักกัน
[ยายหัวเราะ]
[อัคคี] หนุ่มเหี้ยไร แก่ตายห่าอยู่แล้ว
[กระซิบ] ไอ้ตังกวย มึงเห็นตีนกาจ่าหรือเปล่า
[หัวเราะชอบใจ]
[จุก] เฮ้ย เงียบๆ หน่อย
กูลืมหมดแล้วว่ากูพูดอะไร
หนุ่มสาวคู่นี้น่ะเขารักกันมานานแล้ว
กระผมคิดว่า…
ถ้าเขาได้เอากัน คงจะเข้ากันได้ดี
[ทุกคนหัวเราะ]
- แหม พูดอะไรก็ไม่รู้อะ - [ยายหัวเราะ]
- ซึ้งจังเลย - [ทุกคนหัวเราะ]
- บ้าพูดอะไรไม่รู้ - อ้าว
ไอ้เหี้ย กูเจ็บนะโว้ย
[เสียงอ่อนหวาน] นี่ ไม่เอาน่าจุก
เมื่อกี้จุกพูดผิดนะ
อย่าไปว่าคุณแม่เขาสิ
แหม พี่จ่าก็
จะแต่งงานกันอยู่แล้วอะ ยังเรียกคุณแม่อยู่ได้อะค่ะ
เรียกน้องเยาวมาลย์
[ทุกคนหัวเราะ]
เยาวมาลย์
อย่างเนี่ยไม่เยาว์แล้วโว้ย
เงียบๆ หน่อย
เฮ้ย
- ผมมาขอหนูอังนะ - หา
ไม่ได้มาขอคุณแม่
พี่จ่าจ๋า ทำอย่างงี้กับเยาวมาลย์ได้ยังไง
- ได้เยาวมาลย์แล้วจะทิ้งกันไปง่ายๆ ได้ยังไง - เฮ้ย เดี๋ยว ได้กันตอนไหนวะ
ไอ้ดับ มึงเลวมาก
ได้แม่ฉันแล้ว ยังจะมาขอฉันอีก
- ไม่ใช่อย่างนั้นนะน้องอัง - [แม่อังร้องไห้]
- จ่า - ไม่ยอม
พี่จ่า
กินหอยไม่สดเนี่ยระวังท้องเสียนะจ่า
โธ่เว้ย เฮ้ย
พวกมึงเงียบๆ หน่อยได้ไหมวะ
[แม่อัง] พี่จ่าจ๋า พี่จ่า
- เป็นเรื่องเข้าใจผิดกันทั้งนั้นแหละจ้ะ น้องอัง - อย่าทิ้งน้องไป
คือว่าจ่าน่ะ เขารักหนูอัง ไม่ได้รักแม่นะครับ
[กรีดร้อง] ไม่จริงๆ
ไม่จริงๆ
โห อีเหี้ย
กูเจ็บนะ
ไอ้โล้น มึงต่อยแม่กูเหรอ
อย่า อย่านะอัง
นี่แม่ยกจ่าให้ เอาไปเลย
แม่เปลี่ยนใจแล้ว แม่เอาคนนี้ดีกว่า
- ไม่เอา - ต่อยหนักดีลูก
กูไม่เอา
เอาอีกจ้ะ ต่อยอีกเลย
ดีๆ กูเอาด้วย
ไอ้นี่ก็หล่อ ไอ้นี่ก็หล่อ
งั้นกูเอาน้องอังนะ
เฮ้ย เดี๋ยว ข้ามศพกูก่อนเลย ไอ้ดั่น
ไม่ต้องห่วง
เห็นไหม เขาไม่ชอบมึงหรอก เขาชอบกู
พี่ดับ
[เสียงปืน]
เฮ้ย
ได้เป็นศพกันทุกตัวแน่
[พวกผู้ชายโวยวาย]
[แม่อัง] รอด้วย
- รอด้วย - [ตังกวยร้องตะโกน]
[อัคคี] ยาย
เฮ้ย ยาย
ไอ้เจ็ดเวรตะไล มึงตาย
[ดนตรีคึกคักบรรเลง]
[ดนตรีหยุด]