Downloaded from YTS.MX
NETFLIX MEMPERSEMBAHKAN
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dia duduk di mana?
Berdekatan dengan dapur.
Celaka kau!
Awak nampak pokok senget di sana itu?
Pokok mana?
Saya nampak.
Ayuh,
masuk gear undur.
Perlahan-lahan.
Jangan kuat sangat...
Berhenti.
KERETA PENGAJAR
Awak pergi jauh sangat.
Buat semula.
Jangan tekan minyak kuat sangat.
Mula dari awal.
SEKOLAH MEMANDU DRAGON PORT
En. Zhang,
ini kali keenam...
awak ambil ujian?
Musim pun dah banyak kali bertukar.
Saya perlu jaga nama baik sekolah memandu ini.
Awak tahu kenapa awak asyik gagal ujian?
Sebab awak sibuk nak memandu kereta manual.
Tapi memandu kereta automatik bukannya memandu.
Jika kereta itu bergerak, maksudnya awak memandu.
Peduli apa jika ia bukan manual?
Sekejap.
Helo?
Awak di mana?
Saya sedang bekerja.
Hakim marah hari ini.
Dia tanya kenapa si ayah tak datang.
Cakaplah saya bekerja.
Dia nak tahu pendapat awak.
Boleh tak awak datang minta hakim beri A-Ho peluang?
Kenapa awak tak cakap sendiri?
Hakim nak jumpa awak dan tanya pendapat awak.
Awak nak tahu pendapat saya?
Saya harap dia dipenjarakan
sampai tua dan mati.
Sanggup awak cakap begitu?
Boleh awak datang esok?
Baiklah.
Masalah di rumahkah?
MAHKAMAH DAERAH TAIPEI TAIWAN
Adakah awak galakkan Radish untuk serang Oden?
Tidak.
Jadi kenapa dia potong tangan Oden?
Saya tak tahu.
Awak tak tahu?
Awak tahu tak yang dia ada parang?
Hanya selepas kami sampai.
Jadi awak tahu tak awak boleh bunuh orang dengan parang?
Kami cuma nak takutkan dia.
Motosikal yang awak naik malam itu...
Siapa yang curi?
Cakaplah.
A-Ho, beritahu mereka.
Awak nak salahkan sayakah?
- Beritahulah. - Saya tak tanya awak.
Duduk.
TEMPAT DUDUK MANGSA
Saya yang curi.
Pembantu, nak cakap apa-apa?
Yang Arif,
harap Yang Arif nampak anak muda ini berasa sesal.
Beri dia peluang untuk pulih dan dibebaskan.
Ibu bapa nak cakap apa-apa?
Tuan.
Jika nak tahu pendapat saya, saya boleh kata dengan jelas...
sebagai ibu bapa, kami gagal untuk didik dia.
Saya tak rasa kami akan berjaya.
Saya harap awak penjarakan dia untuk ubah dia.
Kenapa awak cakap begitu kepada hakim?
Macam yang saya cakap di telefon, penjarakan sampai tua dan mati.
Awak tak boleh beri dia peluang langsung?
Bukankah saya beri dia peluang untuk dipenjarakan dan berubah?
Ayah,
kenapa ayah di sini?
Ayah bawa duit pengajian.
Ayah lupa nak beri semalam.
"Ambil peluang. Pilih jalanmu."
AMBIL PELUANG PILIH JALANMU
Penggal ini hampir tamat. Kenapa baru beri sekarang?
Ayah nak beri awak galakan.
Jika awak tak perlukannya, jadikannya buku nota.
Ayah pergi dulu.
Duit ada dalam buku itu. Jangan lupa bayar.
APA YANG AWAK IMPIKAN?
Chen Jian Ho tinggal di sinikah?
Boleh saya tanya siapa...
Boleh bercakap di dalam?
Awak sibukkah?
Mari sini.
Nama dia Xiao Yu.
Berusia 15 tahun, gred sembilan.
Saya nampak sikapnya pelik kebelakangan ini.
Saya bawa dia berjumpa doktor.
Doktor cakap dia mengandung.
Saya tanya dia siapa ayahnya.
Dia cakap Chen Jian Ho.
Boleh saya jumpa pelakunya?
Awak tak tahukah?
Tahu apa?
A-Ho dah ditahan.
Ditahan di mana?
Dia buat masalah baru-baru ini.
Dia di tahanan juvenil sekarang.
Baguslah, Xiao Yu.
Awak tak sebut langsung tentang ini.
Mak jenis apa awak ini?
Awak tak nak cakap apa-apakah?
Saya...
Baiklah.
Jumpa di mahkamah.
Berdiri tegak.
Saya nak tanya maklumat peribadi awak.
Sila jawab dengan jelas.
Siapa nama awak?
Chen Jian Ho.
Sebutkan tarikh lahir awak.
19 April 1996.
Nombor pengenalan.
A151907326.
Kenapa awak dimasukkan ke sini?
Menyerang orang.
Berapa lama awak dihukum?
Tiga tahun.
Melutut.
101896.
- Sini. - Berdiri.
Ambil barang awak.
Masuk.
CHEN JIAN HO 101896
"Mereka yang mengawal diri mereka melakukan kesalahan,"
kata Sima Guang.
"Seorang cendekiawan yang mencari Jalan,
tapi malu dengan pakaian dan makanan teruk,
tak patut dilayan."
Ingat, "pakaian dan makanan teruk" ini
tak bermaksud "menjijikkan".
Ada yang fikir ia "pakaian buruk," tapi bukan itu maksudnya.
Ia...
Hei, awak.
Awak di sana.
Ya, awak.
Adakah awak
tak setuju dengan kandungan syarahan saya?
Tidak, encik.
Atau...
Atau awak tak percayakan kata-kata Sima Guang?
Encik sendiri percaya tak?
Secara jujurnya, saya pun tak percaya.
Tapi saya percaya
awak akan keluar dari kelas saya.
Pergi!
Mari kita teruskan.
KERETA PENGAJAR
Bersedia untuk tukar laluan.
Beri isyarat lagi 30 meter.
Tengok 90 darjah dari setiap arah.
Pastikan tiada kereta datang.
Bersedia untuk tukar laluan.
Menukar laluan.
Menukar laluan selesai.
Puan.
Awak memandu di tengah-tengah dua laluan.
Oh.
Saya rasa sangat berbeza
memandu di jalan raya.
Cikgu, awak dah berkahwin?
Saya dah berkahwin.
Awak ada berapa orang anak?
Seorang.
Dia dah bekerja?
Belum.
Dia akan belajar perubatan tahun depan.
Budak baru,
bila awak masuk sini?
Di sini, awak perlu tanya jika tak tahu peraturan.
Faham?
Awak bisukah?
A-Bin, biar saya buat.
Bertegur sapa pun tak boleh?
Awak bisukah?
Berdiri.
Berdiri tegak.
Awak tak boleh berdirikah?
Awak tak boleh berdiri?
Celaka kau.
- Hentikannya. - Sial, lepaskan.
Cukuplah.
Berdiri.
AMBIL PELUANG
En. Chen.
Saya ayah Oden.
Ada masalahkah?
Ia berkaitan Oden.
Hakim dah buat keputusan.
Pampasan sivil untuk 1.5 juta.
Ada kaitan dengan sayakah?
PILIH JALANMU
Tak, saya ke rumah Radish.
Saya nampak rumah dia. Cuma ada nenek dia saja di sana.
Ibu bapanya dah tiada.
Dengan rumah mereka begitu,
mereka tak mampu nak bayar.
Encik.
Siapa nama awak?
Patutkah saya panggil awak Oden Senior?
Nama keluarga kami Qiu.
En. Qiu.
Balik dan tanya Oden
siapa yang potong tangan dia.
Jika A-Ho yang potong,
saya akan pergi ambil duit sekarang dan bayar.
En. Chen.
Jangan dekat dengan saya.
Apa...
Hentikannya!
- Apa ini? - Hentikannya!
Chen Jian Ho.
Kenapa pukul Huang Shi Long?
Dia pukul saya dulu.
Awak pukul dulu?
Saya cuma tak nak mereka bergaduh.
Tak nak mereka bergaduh.
Awak tak rasa mencekik dia itu melampau?
Dengar sini, Chen Jian Ho.
Sikap awak menentukan berapa lama awak di sini.
Awak boleh cari masalah setiap hari.
Tapi dengar cakap saya,
awak akan berada di sini paling lama.
Boleh kita hentikannya sekarang?
Chen Jian Ho.
Pandang saya.
Boleh tak?
Huang Shi Long.
Boleh tak?
Tulis kenyataan. Jangan tengok.
Awak juga.
Chen Jian Ho, cepat.
Mak awak di sini.
Chen Jian Ho, tingkap lima.
Xiao Sheng Xuan, tingkap lapan.
Angkat telefon, sebut nombor dan nama awak.
101896, Chen Jian Ho.
Apa dah berlaku?
Tiada apa-apa.
Saya terlanggar tingkap.
Kalau nak menipu pun, bijak sikit.
Tingkap apa yang akan buat muka awak begitu?
Mak nak tanya.
Awak ada musuhkah di luar?
Awak ada hutang sesiapa?
Ada tak apa-apa yang awak belum beritahu kami?
Awak perlu beritahu kami.
Jangan biarkan kami bingung apabila mereka datang ke rumah.
Semuanya baik-baik saja.
Berhenti cakap begitu.
Awak perlukan apa-apa?
Boleh tak belikan saya dua...
146?
- 146. - Ya.
Juga, dua pasang 904.
904.
Dua pasang.
Sedikit mi segera dan snek.
Juga, satu 428.
428 itu apa?
Telur besi.
Kenapa awak nak telur besi?
Saya dah lama tak makan telur itu.
Nak berapa banyak?
Lima.
Banyaknya.
Mak akan beli dua.
Tengok apa kaitan dua nombor itu.
Tengok, 8 x 2 ialah 16, bukan?
2 x 8 juga ialah 16.
Begitulah seterusnya.
Tengok, 8 x 3 ialah 24.
3 x 8 juga ialah 24.
Maksudnya ialah...
Tengok ini.
Lawatan Chen Jian Ho dah tamat.
Baiklah, terima kasih.
Tinggalkan barang di sini.
Saya akan pulangkan selepas pemeriksaan.
Ini buku teks awak.
Apabila awak masuk,
awak akan berada di barisan belakang kelas itu.
Pergilah.
Untuk penambahan,
kita kata 1 + 2 + 3 ialah 6.
Kalau saya tukarkannya,
1 + 3 + 2...
Hati-hati.
Huang, apa awak buat?
Duduk tegak.
Pandang depan.
Chen Jian Ho, awak juga.
Ambil barang awak.
Duduk.
Cepat.
Murid-murid, pandang depan.
Maaf.
Sikitnya awak makan.
Awak masih marahkan cikgu sastera?
Helo, saya Guo Xiao Zhen.
Mak saya bawa banyak makanan hari ini.
Saya tak boleh habiskan.
Mari makan sama-sama.
Makan sepuas-puasnya.
Pastikan awak kenyang.
Jangan tidur malam ini
atau saya tumbuk sampai awak muntah.
6 x 1 = 6.
6 x 2 = 12.
6 x 3 = 18.
6 x 4 = 24.
6 x 5 = 30.
6 x 6.
36.
6 x 6 = 36.
6 x 7.
40.
6 x 8.
48.
Jika enam orang beli amfetamina daripada awak,
setiap orang lapan bungkus,
berapa banyak bungkusan awak jual?
48.
Betul.
Itulah maksud "6 x 8 = 48".
Jadi, jika lapan orang tetak awak,
setiap seorang tetak enam kali,
berapa banyak kali awak ditetak?
48 juga.
Bodoh.
Lima kali ditetak dan awak mati.
Tak perlu tetak banyak kali.
Saya Chen Jian Ho.
Semua orang panggil saya A-Ho.
Awak pun boleh panggil A-Ho.
Guo Xiao Zhen.
Ada orang jemput awak?
Tidak.
Saya nak naik bas.
Boleh saya ikut awak?
Awak nak ke arah yang samakah?
Tak mengapa. Saya akan balik nanti.
Helo, saya Chen Jian Hao.
Saya tahu.
Mana awak tahu?
Awak terkenal di sekolah ujian.
Cikgu-cikgu bangga dengan awak.
Hari itu,
saya tanya awak sesuatu.
Kenapa awak tak jawab?
Hari itu, awak tanya banyak soalan.
Saya tak tahu cara nak jawab.
Bukannya saya kenal awak.
Kenapa awak tiada dalam kelas?
Saya baru masuk bulan lepas.
Saya dah ambil ujian itu dua kali.
Saya hampir nak putus asa,
tapi saya teruskan.
Awak naik bas yang mana?
257.
Bukankah cikgu sastera ada sebut
buku Ajaran Berjimat untuk Anakku Sima Guang?
Saya tiba-tiba teringat
kisah Sima Guang memecahkan tangki air.
Awak pernah dengar?
Maksud awak, apabila...
Sima Guang
pecahkan tangki air
dan selamatkan seorang budak daripada lemas di dalamnya?
Tidak.
Kisah sebenarnya ialah...
Sima Guang dan sekumpulan kanak-kanak bermain sorok-sorok.
Sima Guang jadi yang pertama mencari.
Selepas dia jumpa semua kanak-kanak itu,
dia tiba-tiba cakap,
"Seorang budak hilang."
Semua orang pandang satu sama lain dan berkata,
"Tidak. Semua orang di sini.
Siapa yang hilang?"
Tapi Sima Guang bertegas juga.
Seorang budak masih belum ditemui.
Mereka tak tahu nak buat apa.
Jadi mereka mula mencari budak yang dia sebut itu.
Selepas lama mencari,
akhirnya di bawah sebatang pokok,
mereka jumpa tangki air yang besar.
Semua orang teruja melihat tangki air itu.
Mereka menunjuk padanya dan kata,
"Pasti dia di dalam itu."
Tapi cuma Sima Guang
yang tak berganjak.
Sima Guang ambil...
257.
Kemudian?
Kemudian Sima Guang
ambil batu besar
dan baling pada tangki air.
Tangki air itu pecah.
Tapi tiada air yang keluar.
Semua orang terperanjat.
Sebab mereka nampak ada budak kecil
duduk di sudut gelap tangki itu
sambil memandang ke luar.
Awak tahu siapa budak itu?
Budak itu ialah Sima Guang.
Maaf.
Saya beritahu awak
kisah yang teruk.
Sampai awak terlepas bas.
Awak nak balik?
Ya, jumpa nanti.
Jumpa nanti.
Kenapa awak di sini?
Saya mencari Chen Jian Ho.
Mak awak tahu awak di sini?
Naiklah.
SEKOLAH MEMANDU DRAGON PORT
Itu ayah A-Ho.
Nama dia Xiao Yu.
Dia kawan A-Ho.
SEKOLAH MEMANDU DRAGON PORT
Tunggu sini sekejap.
Beberapa hari lalu,
mak dia datang
dan cakap dia mengandung.
Itu anak A-Ho.
Saya nak beritahu awak lebih awal, tapi dia...
Dia tiba-tiba datang.
Untuk apa?
Dia mencari A-Ho.
Awak dah gilakah?
Awak tak cakap apa anak awak dah buat?
"Anak awak"?
Dia anak awak juga.
Tak mengapalah.
Saya nak beritahu awak sesuatu juga.
Awak tahu tak ada Oden Senior?
Dia ayah Oden.
Dia datang jumpa saya sendiri.
Dia nak kita bayar pampasan lebih sejuta.
Anak awak memang melampau.
Dia ditahan, tapi kita masih perlu selesaikan masalah dia.
Boleh tak awak senyap?
Saya dah tak tahan lagi.
Hubungi mak budak itu dan hantar dia ke rumah.
Xiao Yu.
Awak buat apa?
Saya nak balik.
- Jangan buat begitu. - Pergi.
- Nak balik. - Jangan.
Awak nak ke mana lewat begini?
Saya nak balik.
Sudahlah.
Pergi.
- Kenapa ini? - Pergi. Saya nak balik.
Baiklah.
Saya nak balik.
Apa yang berlaku semalam?
Saya baru bercakap dengan dia tentang bayi itu.
Saya tanya jika dia nak gugurkannya.
Dia cakap dia nak simpan kandungannya.
Jadi saya tanya siapa yang akan menjaganya.
Dia senyap saja.
Kami mula bergaduh.
Dia ada beritahu awak?
Beritahu saya apa?
Yang saya bukan mak dia.
Ingat tak sepuluh tahun lalu,
ada berita tentang bas pelancongan terbakar di lebuh raya?
Ramai yang terkorban waktu itu.
Kakak saya dan suami dia antara mangsanya.
Mereka tinggalkan seorang anak.
Anak itu ialah Xiao Yu.
Kami nak besarkan dia sendiri.
Keluarga ipar kakak saya tak membantah.
Xiao Yu anak yang comel dulu.
Dia berubah apabila dah besar.
Awak dah berkahwin?
Sejak saya jaga dia beberapa tahun lalu,
saya tiada masa...
Saya tiada teman lelaki, apatah lagi suami.
Yang saya boleh buat sekarang ialah...
pastikan Xiao Yu bersama saya...
sehingga dia bersalin.
Itu yang terbaik untuk awak,
Xiao Yu dan A-Ho.
Apa pendapat awak?
- Tengok baik-baik. - Baiklah.
Saya nak buat rambut depan sekarang.
Berapa lama lagi?
Hampir siap. Cuma tinggal rambut depan saja.
Beri perhatian.
Awak nak lepaskan rambut?
- Lepaskannya. - Jika sebelah saja?
- Tidak. - Lepaskan.
Baiklah.
Xiao Yu.
Awak tenung apa?
Tolong bawakan itu.
Ia panas.
Gulungkannya. Beg ada di situ.
Gulungkan wayar itu.
Jangan biar ia serabut.
Betulkan kerusi, penyandar,
periksa tali pinggang
dan periksa cermin.
Periksa cermin di sebelah kiri dan kanan.
Hidupkan kereta.
Halangan di depan.
Pemeriksa minta lencongan.
Nyalakan isyarat.
Bersedia menukar laluan.
Tengok 90 darjah di setiap arah. Pastikan tiada kereta datang.
Menukar laluan.
Selesai menukar laluan.
Encik, perlahan-lahan.
Kita bukannya berlumba.
Dah berapa lama awak memandu?
Lima belas tahun.
Berapa umur awak sekarang?
Dua puluh tujuh.
Awak mula memandu masa berusia 13 tahun?
Ya.
Kenapa sekarang baru nak ambil lesen?
Tiada masa untuk ambil ujian.
Awak bekerja sebagai apa?
Saya tukang cuci di Dewan Bandar Raya.
Baiklah, cukuplah itu.
Pergi kiri di persilangan itu.
En. Chen,
awak dah fikirkan tentang
hal yang saya cakap hari itu?
Fikirkan?
Tentang 1.5 juta itu.
Saya dah fikir masak-masak
dan saya takkan bayar awak sesen pun.
Kasihanilah kami.
Kenapa awak tak jaga anak awak elok-elok?
Awak patut tahu ini akan berlaku jika dia buat masalah.
Apa kata dia yang tentukan?
Awak nak biar orang asing tentukan?
Apa masalah awak?
Awak masuk dalam kereta saya.
Saya tak pedulikan awak pun.
Jangan melampau.
Hentikan kereta.
Keluar.
Bukan awak.
Awak.
Keluar.
Saya takkan berikan satu sen pun.
Saya akan jumpa bos awak.
Saya akan beritahu segalanya.
Saya orang awam yang dilindungi undang-undang.
Mahkamah dah buat keputusan. Ia dah selesai.
Jadi, pergi jumpa keluarga Radish.
Jika keluarga mereka ada masalah,
jadilah orang yang baik
dan bantu mereka carikan peguam.
Sanggup awak cakap begitu?
Tunggu, satu perkara lagi.
Tak kisahlah jika awak jumpa bos saya atau siapa pun.
Tiada gunanya.
Hei.
Sanggup awak cakap begitu?
Mak.
Kenapa?
Semuanya okey.
Jangan cakap begitu.
Saya tahu ada yang tak kena.
Xiao Yu ada pemeriksaan esok.
Mak sibuk.
Mak cik dia tiada di Taipei.
Mak minta ayah awak bawakan dia.
Mak fikir mungkin mereka boleh saling mengenali,
tapi ayah awak naik angin.
Saya boleh bawa Xiao Yu.
Bukankah awak ada kelas?
Tak mengapa. Saya pergi lewat sedikit.
Pergilah tidur, mak.
Helo.
Boleh saya masuk?
Ya.
Awak buat apa?
Saya berlatih membuat tocang.
Mak cik dan pak cik bergaduh besar.
Awak akan biasa nanti.
Boleh saya bawa awak pergi pemeriksaan?
Baiklah.
Atau awak nak jumpa A-Ho?
Awak nak jumpa dia?
Bolehkah?
Boleh.
Jika mak cik tahu, dia akan marah tak?
Janganlah biar dia tahu.
Hati-hati.
Tutup.
Satu.
Satu, dua, satu.
Satu, dua.
Cakap "satu".
Dua.
Tiga.
Empat.
Satu, dua.
Tiga, empat.
Satu, dua.
Tiga, empat.
- Satu, dua, tiga. - Empat.
Sekali lagi.
Kuat lagi.
Satu.
Satu, dua.
Satu, satu, dua.
Satu, dua.
- Helo. - Boleh saya bantu?
Kami nak berjumpa seseorang.
Nama banduan?
Chen Jian Ho.
Apa hubungan awak?
Saya abang dia.
Gadis ini pula?
Teman wanita dia.
Teman wanita tak boleh melawat. Dia bukan keluarga.
Maaf, kami datang dari Taipei.
Boleh awak beri kami pengecualian?
Maaf. Tak boleh.
Ini peraturan institusi.
Baiklah, terima kasih.
Maaf sebab tak periksa dulu.
Patutkah kita datang lain kali?
Tak apa. Awak masuklah.
Ada apa?
Saya masuk seorang diri.
Okey, masuklah.
Zhou Zheng Long, tingkap lima.
Chen Jian Ho, tingkap tujuh.
Angkat telefon, sebutkan nombor dan nama awak.
101896, Chen Jian Ho.
Kenapa awak datang?
Saya bawa Xiao Yu pergi buat pemeriksaan pranatal.
Saya tanya jika dia nak jumpa awak.
- Jadi, kami datang. - Pemeriksaan?
Awak tak tahukah?
Xiao Yu dah nak bersalin.
Mak tak beritahu awak?
Tak guna.
Jian Ho, kawal perasaan awak
atau lawatan awak dibatalkan.
Xiao Yu di mana?
Dia di luar. Dia tak boleh masuk.
Mak dah banyak kali datang.
Dia macam nak cakap sesuatu, tapi dia tak cakap.
Awak pun tak cakap apa-apa.
Mak tahu sebab ada orang bawa Xiao Yu ke rumah kita.
Mak berdiam sebab tak nak awak risau.
Tapi kenapa awak...
- Berhenti. - Awak nak lari daripada masalahkah?
- Kenapa datang? - Awak tak peduli?
Awak bawa Xiao Yu, tapi saya tak boleh jumpa dia.
Kenapa awak yang beritahu saya hal ini, bukannya mak?
- Chen Jian Ho, boleh bertenang tak? - Chen...
Saya di sini sekarang. Saya tak boleh buat apa-apa.
Jian Ho, berhenti bercakap.
Masa lawatan dah tamat.
A-Wen.
Bau apa itu?
Ada orang bawa trak kumbahan dan sembur najis di merata tempat.
Bos sangat marah.
- Apa kaitannya dengan saya? - Dia nak jumpa awak.
Pergi tengok.
Mana dia?
PEMBINAAN DA ZHAN
Celaka.
Busuknya.
Mari sini.
A-Wen.
Tengok.
Ini trak kumbahan yang dibawa ke sini pagi tadi.
Pelik.
Tiada sesiapa nampak.
Segalanya dah terlambat apabila saya jumpa.
Ia dah disembur di merata tempat.
Kemudian, saya dapat tahu dia datang nak jumpa awak.
Apa patut kita buat?
Hari itu, awak tinggalkan saya di perkuburan di gunung.
Saya terus berjalan sampai malam. Saya tak jumpa jalan.
Awak kejam.
Kenapa awak tak hubungi polis?
Saya dah telefon.
Mereka pergi...
bersarapan.
Mereka minta saya hubungi mereka apabila ada nyawa dalam bahaya.
Bagaimana sekarang?
Awak uruskan.
Letakkan hos awak.
Bawa trak itu keluar.
Mari kita bercakap di pejabat.
Nak cakap apa lagi? Melainkan awak janji...
Kalau tak, tiada apa nak dicakapkan.
Itu satu paksaan, bukan?
Pergi dapatkan duit itu hari ini.
Saya takkan pergi selagi tak dapat duit itu.
Saya cakap saya takkan pergi.
Jangan lupa
anak awak yang potong tangan anak saya.
Awak perlu bertanggungjawab.
Bos awak...
Bos...
Awak bos, bukan?
Awak buat keputusan.
A-Wen,
berapa banyak yang dia nak?
Anak saya tak potong tangan anak dia.
AMBIL PELUANG PILIH JALANMU
Tak perlu cakap tentang itu.
Sebenarnya, anak awak pun patut bertanggungjawab.
Jika awak tak bayar, dia akan buat banyak masalah.
Sekolah kita akan ditutup nanti.
Mahkamah pula?
Apa keputusannya?
1.5 juta.
Macam keterlaluan saja?
Biar saya bincang dengan dia dan tanya kalau 600,000 cukup.
600,000 pun saya tiada.
Cuba minta dia 200,000.
Saya akan beri dalam tiga hari.
Itu terlalu sedikit.
200,000 tanggungjawab saya.
Suruh dia minta baki selebihnya daripada keluarga Radish.
Siapa itu?
Zhang, dari tingkat empat.
En. Chen.
Maaf, saya tahu dah lewat.
Tapi ada orang di bawah.
Dia macam anak awak. Boleh awak pergi tengok?
Itu bukan A-Hao.
SENYAP DAN HORMAT
Pn. Chen.
Saya Xiao Zhen. Saya hubungi puan tadi.
Tunggu saya di dalam kereta.
Bagaimana awak kenal dia?
Kami di kelas yang sama di sekolah ujian.
Kamu selalu berjumpa?
Ada satu ketika itu,
dia selalu hantar saya pulang.
Bila kali terakhir kamu berjumpa?
Sabtu lepas.
Kami ke zoo bersama.
Zoo?
Dia ada nampak pelik tak?
Dia tak pula tunjuk tanda-tanda pelik
pada hari itu.
Dia baik dengan semua orang.
Kadang-kadang sampai macam...
dia berikan semua kebaikan kepada orang lain
dan lupa tentang diri dia.
Dalam perjalanan balik,
dia tanya saya,
"Awak rasa apa yang paling indah di dunia?"
Ia benda hidupkah?
Dia kata, "Matahari."
Dia tak cakap kenapa.
Dia cuma ketawa.
Kemudian?
Itulah
kali terakhir kami berjumpa.
Kenapa?
Dia tak datang ke kelas lagi.
Saya mesej dia.
Dia tak balas.
Kenapa pula?
Saya masih nampak dia hari-hari, keluar awal...
dan balik lewat malam.
Saya fikir...
dia pergi ke kelas.
Pada hari ia berlaku,
dia tiba-tiba hantar mesej kepada saya.
Mesej apa?
Awak belum tengok?
Dia padam semua mesej dan rekod
dari telefon bimbitnya.
Dia kemaskan bilik dia...
macam dia tak nak susahkan kami.
Boleh awak hantarkan saya mesej itu?
Pn. Chen, saya minta maaf.
Saya benar-benar...
Saya tak tahu bagaimana boleh jadi begini.
Awak teman wanita diakah?
Entahlah.
Tapi saya selalu harap begitu.
Benda paling indah di dunia ialah matahari.
Apa saja latitudnya,
setiap tempat di Bumi sepanjang tahun,
menerima jangka masa siang dan malam yang sama.
Kita ke zoo beberapa hari lalu.
Matahari memancar...
terik sehingga haiwan tak dapat tahan.
Semua haiwan cari tempat berlindung.
Saya ada perasaan yang saya tak boleh jelaskan.
Saya juga berharap saya ada tempat berlindung
seperti haiwan-haiwan itu.
Tapi apabila saya tengok sekeliling,
bukan haiwan saja yang boleh cari tempat berlindung,
tapi awak,
adik saya,
termasuklah Sima Guang.
Kamu boleh jumpa tempat berlindung.
Tapi saya tak boleh.
Saya tiada tangki air
dan tempat berlindung,
tapi cuma matahari...
24 jam, tanpa gangguan,
terik dan panas,
menyinari segalanya.
Jian Ho...
Berhenti!
Berhenti lari!
Berhenti!
Tunggu!
Cangkung.
Tolong cangkung.
Ini berkaitan abang awakkah?
A-Ho.
Ada banyak perkara yang kita tak boleh ubah.
Kami bersimpati tentang abang awak.
Tapi tiada gunanya jika
awak terus sedih begini.
Fikirkan keluarga awak.
Mereka sedang menunggu awak.
Tunggu untuk apa?
Tunggu untuk saya jadi lebih baik?
Tunggu untuk saya jadi sebaik abang saya?
Semenjak kami kecil,
semua orang sukakan dia.
Markahnya bagus.
Dia kacak.
Dia hebat.
Apabila dia gagal ke kolej perubatan, dia nak ambil semula ujian.
Dia sangat hebat.
Sangat hebat sehingga saya bencikan dia.
Mereka kata saya tak guna
dan teruk.
Sekurang-kurangnya saya masih ada.
Abang saya pula?
Dia sangat bagus dan cuma buat satu kesalahan dalam hidup dia...
iaitu bunuh diri.
Dia hebat.
Comelnya.
Dia suka tidur.
Jangan kejutkan dia.
Xiao Yu.
Awak patut berehat.
Xiao Yu belum berjumpa A-Ho
sejak dia tinggal dengan kita.
Saya fikir
apabila bayi ini berusia sebulan,
kita bawa Xiao Yu berjumpa A-Ho.
Baiklah.
Tapi...
Tapi mereka perlu berkahwin dulu
sebelum Xiao Yu boleh berjumpa dia.
A-Ho itu bagaimana orangnya?
Saya langsung tak kenal dia.
Masa dia berusia empat tahun,
dia suka naik basikal dengan saya.
Saya fikir naik basikal dengan dia...
takkan mendatangkan masalah.
Tapi tak lama kemudian,
sebaik saja dia naik basikal itu,
dia tak nak turun
dan nak saya terus mengayuh.
Kadangkala, kami naik basikal sampai dua atau tiga jam.
Dia tak nak turun.
Kalau awak tak benarkan dia naik?
Dia akan buat perangai.
Dia takkan tidur pada waktu malam.
Dia merengek saja.
Ia berterusan
selama dua tahun...
sehingga dia masuk sekolah rendah.
Dia tak suka pergi sekolah.
Tak pasti jika rakan sekelasnya ada buat apa-apa kepada dia.
Kalau saya tanya, dia tak jawab.
Di sekolah menengah, dia jadi orang yang berbeza.
Dia sertai pasukan tinju.
Dia bergaduh di sekolah.
Dia bergaduh di luar sekolah...
sehingga kejadian itu berlaku.
Daripada cara awak cerita tentang dia,
bagaimana saya nak biarkan Xiao Yu bersama dia?
Mestilah tak boleh.
Tapi kita boleh risau bersama.
Lepaskan tekanan. Relaks.
Jangan bercakap atau bergerak.
SEMOGA DIRAHMATI
Maaf buat kamu menunggu. Saya Michael.
Saya Amy.
Chen Jian Ho.
Wang Ming Yu.
Chen Jian Ho, awak nak kahwini Wang Ming Yu?
Ya.
Wang Ming Yu, awak nak kahwini Chen Jian Ho?
Ya.
Isteri tandatangan di kanan, suami di sebelah kiri.
Untuk meriahkan suasana...
AMBIL PELUANG PILIH JALANMU
Pertama sekali,
mari ucapkan tahniah kepada yang lulus.
Dengan lesen memandu ini,
kamu akan mulakan hidup baru.
Kamu boleh minta ibu bapa kamu
duit untuk beli kereta baru.
AMBIL PELUANG PILIH JALANMU
Mereka yang memandu tanpa lesen dulu
boleh berlumba tanpa risau,
tanpa risau ditangkap.
Bagi pelajar yang tak lulus,
jangan bersedih.
Hidup ini memang sukar.
Bulan lepas,
saya kebumikan anak saya.
Saya juga perlu kuatkan diri
dan terus mengajar kamu.
Hidup ini tentang mengambil peluang dan pilih jalan kita sendiri.
Perkara yang menyakitkan akan berlalu
dan dilupakan.
Saya sentiasa fikir
hidup ini macam jalan raya.
Selagi kamu pegang stereng dengan erat,
berhenti apabila lampu isyarat merah,
bergerak perlahan apabila lampu bertukar hijau
dan pandu dengan tenang,
kehidupan pasti akan berjalan lancar.
Bagi mereka yang gagal,
ingat di mana silap kamu
dan betulkan pada masa depan.
Perkara ini menimpa anak saya
sebab saya tak beri perhatian.
- Walaupun saya beri perhatian, - A-Wen.
mungkin saya tak fikir ia serius.
- Jadi inilah yang berlaku. - A-Wen.
- Orang...
Ada apa?
Kelas dah tamat. Ada yang perlu ke tempat kerja.
A-Wen.
Kenapa dengan awak?
Apa maksud awak?
Ada orang cakap masa awak bercakap dengan pelajar,
awak bersikap pelik dan terganggu.
Apa kaitan pengebumian anak awak
dengan gagal ujian?
Awak menakutkan orang.
Tak, saya cuma nak yakinkan mereka.
Apa kata awak cuti sebulan?
Awak pecat saya?
Tengok diri awak.
Rambut awak dah beruban. Ia menyedihkan.
Jika saya pecat awak begini,
kemudian orang dapat tahu dan cerita ini tersebar,
habislah saya.
Baris ketiga.
- Sedikit lagi. - Lagi.
Hei, jika dah cukup, jangan ambil lagi.
Orang lain pun nak makan.
Baiklah.
Letak balik.
Chen Jian Ho, kalau awak dah habis makan,
siapkan barang di bilik awak dan bersedia untuk keluar.
Hati bunga
Tersembunyi di sebalik pistil
Musim bunga dah berlalu
Hatimu
Dah melupakan musim itu
Dan tak pernah biarkan yang lain Memahami dengan mudah
Apa kata kau
Pegang tanganku
Bersama, kita akan mendengar Irama matahari dan bulan
Siang berganti malam
Berapa banyak kebahagiaan Dan kesedihan dalam hidup
Musim bunga datang dan pergi
Bunga layu dan berkembang
Kalaulah kau sanggup
Biarkan mimpi mengalir Ke dalam lautan hatimu
Musim bunga datang dan pergi
Bunga layu dan berkembang
Kalaulah kau sanggup
Biarkan mimpi mengalir Ke dalam lautan hatimu
Ini dia.
Ayah awak ada kelas pagi ini,
jadi dia tak dapat jemput awak.
Tak apa.
Apa rancangan awak selepas ini?
Cari kerja.
KERETA PENGAJAR
Kerja apa?
Tengoklah nanti.
Apa-apalah.
Kenapa awak bersikap begini?
Awak nak apa daripada saya?
Nak saya peluk dia dan puji dia?
Dia tak tegur saya pun. Saya nak buat apa?
Kerja ini senang saja.
Awak kena jaga stok dan pindahkan barang.
Awak mungkin perlu bekerja lebih masa.
Awak kerja apa dulu?
Saya baru keluar dari tahanan juvenil.
Yakah?
Kerja ini biasa saja.
Awak cuma perlu berusaha.
Jika awak berusaha, kami akan ajar awak kemahiran yang perlu, faham?
Awak muda. Buat saja kerja itu.
Awak takkan apa-apa.
Awak bekerja di mana dulu?
Saya baru keluar tahanan juvenil.
Jadi...
Tahanan?
Taoyuan, Changhua, Kaohsiung?
Changhua.
Datang kerja esok.
Ada dua syif,
8 pagi sehingga 4 petang
dan 1 petang sehingga 9 malam.
Awak ambil syif kedualah.
A-Sheng,
beri dia kereta untuk berlatih.
Tinggikan lagi,
bukan begitu.
Begini. Buat begini.
Basuh dari atas ke bawah.
- Awak boleh buat? - Ya.
Tinggi lagi.
Tangan kanan...
Sekali lagi.
Maaf, Pn. Chen.
Tiada masalah.
UNTUK DISEWA
Jaga-jaga kepala.
Ruang ini lebih kurang 66 meter persegi.
Bilik ini gelap-gelita.
Apa kata awak buka lampu?
Awak nak merompakkah?
Bilik ini dulu bilik rehat.
Sekarang dah macam pejabat atau bilik tidur awak.
Awak dah hampir sebulan di sini.
Awak lari dari rumahkah? Isteri awak halau awak?
Bagaimana saya nak balik?
Selepas A-Ho balik,
saya tak boleh cakap dengan dia.
Saya berkurung di bilik sepanjang hari,
tak nak ke mana-mana
sebab takut terserempak dengan dia.
- Begitu juga isteri saya. - Baiklah.
Awak beranilah sikit.
Awak seorang ayah.
Kenapa nak bergaduh dengan anak awak?
Awak nak abaikan dia
dan biarkan keadaan jadi teruk?
Ayah.
Ayah nak ke mana?
Ayah nak keluar
pergi beli rokok.
Oh.
Saya balik beberapa hari lalu,
tapi saya tak nampak ayah.
Bila?
Beberapa hari lalu.
Awak nak apa-apa daripada ayah?
Saya nak jumpa ayah.
Ayah.
Saya tak boleh ikut ayah.
Saya nak ke arah sini.
Awak nak ke mana?
Saya nak balik.
AMBIL PELUANG PILIH JALANMU
Selamat datang.
Encik nak apa?
Sekotak rokok Longlife.
90.
Encik beri saya 1,000.
Boleh saya beri encik syiling 50? Saya tiada baki yang cukup.
Tiada masalah.
Baki encik 910.
Ayah,
nak pergi minum?
Bukankah awak kerja mencuci kereta?
Selepas kedai itu tutup pukul 9,
saya ke sini untuk syif malam.
Awak tak penatkah?
Saya boleh tidur selama lima ke enam jam.
Lama-lama biasalah.
Kenapa ayah keluar lewat malam?
Abang awak datang berjumpa ayah.
Abang saya?
Ayah mimpikan abang awak...
Dia di lorong sebelah.
Jadi ayah nak tengok jika dia masih di situ?
Ayah...
Ayah tahu tak dia melawat saya?
Ayah tahu.
Mak awak beritahu ayah.
Dia bawa Xiao Yu berjumpa awak.
Dia ada berjumpa saya
sekali lagi selepas itu.
Untuk apa?
Dia cuma cakap...
"Saya nak jumpa awak."
Kenapa?
Tiada apa-apa.
Dalam mimpi ayah, dia cakap perkara yang sama.
"Saya nak jumpa ayah."
Dia seorang yang baik...
dan selalu memikirkan orang lain.
Tapi sebenarnya, tiada siapa tahu apa yang dia fikirkan.
Dah tak penting lagi.
Ayah.
Saya nak pindah keluar.
Awak tak selesa di rumah?
Sebenarnya, semenjak saya balik,
saya memang nak pindah keluar.
Saya tak terfikir ayah akan pindah dulu.
Ayah tak balik.
Mak tak cakap apa-apa.
Dia langsung tak merungut.
Saya harap ayah akan balik.
KASIH SAYANG
Sekarang pukul berapa?
Hampir pukul tiga.
Saya nak lelapkan mata saja.
Sedar-sedar, saya terlena.
Saya nak bincang sesuatu dengan awak,
tapi awak tak balik.
Jadi saya buat keputusan sendiri.
Apa dia?
Saya sewa sebuah kedai.
Saya nak buka salun kecantikan.
Kenapa?
Xiao Yu masih muda.
Dia tak patut bekerja di kelab.
Jika kita ada kedai sendiri, senang dia nak jaga anaknya
dan Xiao Yu boleh bekerja lebih lama.
Bagaimana awak nak bayar sewa?
Sebab itu saya nak tanya awak...
Boleh kita lepaskan polisi insurans yang kita ada?
Baiklah.
Buat apa yang awak fikir terbaik.
TIGA TAHUN KEMUDIAN
Siapa itu?
A-Ho.
Ini saya.
Aduhai, A-Ho.
Saya tak fikir awak di sini.
Ini kereta bos awakkah?
Pelanggan tinggalkannya di sini.
Radish, jangan rosakkannya, faham?
Bagaimana nak buka?
Sekarang saya kena lap lagi.
Saya cuma tanya bagaimana nak buka.
Saya tak pernah tengok kereta ini.
Radish, jangan buat begitu.
Saya cuma duduk di dalam. Apa saya buat?
A-Ho.
Duduk sebelah saya.
Saya nak cakap sesuatu.
Boleh beritahu di luar?
Awak nak cakap apa?
Jangan merokok dalam ini.
Awak tak tegur masa saya nyalakannya.
Apabila saya dah merokok, baru awak nak berleter?
A-Ho,
berapa lama awak ditahan?
Setahun setengah.
Biar betul! Setahun setengah.
Selepas awak keluar,
awak tak fikir nak melawat saya?
Saya tak tahu awak di mana.
Awak akan tahu jika awak bertanya.
Awak tahu tak, A-Ho,
selepas saya keluar, saya terus tanya awak di mana?
Kereta awak ada bekas abu?
Saya cuma tanya mana nak buang abu.
Kenapa pandang saya begitu?
Sakitlah tangan awak nanti.
A-Ho,
saya nak buat perniagaan.
Boleh saya pinjam 1.5 juta?
Mana saya nak cari 1.5 juta?
Saya langsung tiada duit, faham?
Kita akan berjumpa lagi.
Fikirkannya.
Tak perlu beri jawapan lagi.
Bagaimana nak keluar?
NASIB BAIK DAN KEMAKMURAN UNTUK SEMUA
Pn. Chen.
Puan ingat saya?
Saya kawan A-Ho, Radish.
Saya nampak puan, jadi saya datang untuk tegur puan.
Puan apa khabar?
Baik.
Semuanya baik.
Siapa mereka berdua?
Isteri dan anak A-Ho.
Awak bekas teman wanita A-Ho, Xiao Yu?
Awak dah tinggi dan nampak matang. Saya hampir tak kenal awak.
Awak ada jumpa A-Ho?
Ada.
A-Ho tak beritahu puan?
Saya jumpa dia minggu lepas.
Awak buat apa sekarang?
Saya bekerja.
Pn. Chen,
ini kad nama saya.
Syarikat kami menawarkan servis pengurusan kewangan.
Pn. Chen, beritahu jika puan perlukan bantuan.
Puan pasti sibuk. Pergilah.
Beritahu jika ada apa-apa.
Selamat tinggal, adik.
Selamat tinggal.
A-Ho.
A-Ho, telefon.
Helo?
A-Ho.
Kenapa awak tak jawab telefon awak?
Awak mengabaikan panggilan saya?
Tak, saya sedang bekerja.
Awak lapang sekarang?
Saya belanja kopi.
Bukan sekarang.
Saya masih bekerja.
Sekejap saja.
Radish, saya tak boleh.
Saya ada kereta nak dicuci.
Apa kata saya minta bos awak untuk beri awak waktu rehat?
Awak dengar tak?
Kita jumpa pukul 3:00. Saya tunggu awak di luar kedai.
Awak tak patut datang.
Abang Chao,
boleh saya rehat untuk dua jam pada pukul 3:00?
Kawan saya di hospital. Saya nak tengok dia.
Dia sakit terukkah?
Tak.
Baiklah.
Masa saya jumpa mak awak,
dia bawa banyak barang
dan berjalan dengan isteri dan anak awak berhampiran pasar.
Aduhai, A-Ho. Awak hebat.
Saya ingatkan awak main-main saja dengan dia.
Tak sangka kamu berkahwin.
Bukankah awak di tahanan?
Bagaimana awak ada masa untuk ada anak?
Kenapa pandang begitu?
Saya bukan nak minta duit hari ini.
Radish, saya memang tiada duit.
Saya tahu.
Isteri dan anak awak terlalu muda.
Awak tak perlu jelaskannya.
POLIS
A-Ho,
pergi ke lorong bersebelahan stesen polis.
Awak akan nampak pejabat peguam.
Ada enam peluru di dalam sana.
Tembak semuanya di pejabat itu...
dan terus bergerak ke depan.
Awak nampak tempat letak kereta.
Pergi ke tandas B1. Ada tong sampah di pintu itu.
Letak beg dan awak boleh pergi.
Kenapa awak tak pergi sendiri?
A-Ho,
ini permintaan orang lain.
Saya terus fikirkan awak.
Tolong saya buat ini
dan saya akan lupakan duit yang saya minta itu.
Saya ada cakap saya nak beri duit itu?
Awak berani lawan saya?
Ada kot dalam beg itu.
Awak pakailah.
Baiklah, polis datang untuk tulis saman.
Bantu saya.
Saya takkan ganggu awak lagi.
SYARIKAT HARTANAH WANFU
Encik, boleh saya bantu?
Saya nak jumpa Radish.
Dia keluar.
Oh.
Silakan duduk.
Awak nak minuman?
Tidak.
Pak Cik Chen,
awak dah lama menunggu?
Tidak juga.
Pak Cik Chen, bagaimana pak cik naik?
Awak cakap lif rosak
dan saya patut naik tangga.
Saya...
naik tangga.
Pak Cik Chen memang patuh.
Saya bergurau saja.
Oh.
Pak Cik Chen, kenapa pak cik nak jumpa saya?
Boleh kita cari tempat senyap
untuk berbincang?
Ia agak senyap di sini.
Tak bolehkah bercakap di sini?
Baiklah.
Pak cik nak bercakap di luar?
Ini dah cukup senyap?
Kenapa, Pak Cik Chen?
Isteri saya beritahu saya yang
awak dah keluar.
Memandangkan awak dah keluar,
saya risau keadaan sukar bagi awak.
Sukar? Apa maksud pak cik?
Mungkin awak nak buat perniagaan dan lain-lain.
Pak Cik Chen,
saya ingatkan pak cik datang nak minta bantuan saya.
Saya tak fikir pak cik nak bantu saya.
Pak Cik Chen, saya tak rasa pak cik peduli keadaan saya.
Pak cik cuma nak saya jauhi anak pak cik...
dan tak ganggu dia.
Tidak.
Bukan itu maksud saya.
Pada hari saya keluar,
saya tak jumpa rumah lama saya.
Pak cik tahu kenapa?
Rumah saya dirampas.
Nenek saya masih tinggal di sana waktu itu.
Dia dipaksa tinggal di rumah penjagaan.
Apabila mahkamah menuntut pampasan,
kami tiada duit.
Masa itu, kenapa pak cik tak fikir untuk membantu?
Sekarang pak cik beri sampul duit...
dan cakap pak cik nak bantu?
Pak Cik Chen,
pak cik risaukan sesuatukah?
Tidak.
Saya tak risaukan apa-apa.
Tak mengapa. Cakap apa yang pak cik risaukan.
Pak cik risau saya akan suruh A-Ho buat perkara melampau.
Pak Cik Chen, bertenang.
Keadaan A-Ho baik sekarang.
Dia takkan apa-apa.
Sekurang-kurangnya,
dia takkan jadi macam abang dia.
Saya dengar abang dia...
Bila awak keluar?
Hampir tiga tahun.
Awak juga bekerja
di sini selama ini?
Ya.
Awak pula?
Dah berapa lama awak di sini?
Saya datang untuk bekerja dengan ayah saya dulu.
Tapi hanya lepas saya kehilangan tangan,
saya mula bekerja keras.
Akhirnya,
tangan awak
tak dapat dicantum semula?
Mestilah tak boleh.
Radish potong habis.
Sekali saja, tangan saya jatuh dalam sup.
Doktor cakap
jika ia jatuh dalam lubang najis,
saya masih ada peluang.
Tapi disebabkan ia sup,
tiada lagi peluang.
Semua otot jadi kecut.
Apa?
Nak tengok keadaannya?
Tengok.
Macam leher ayam tanpa kepala.
Awak boleh rasa apa-apa?
Rasa apa-apa?
Awak nak tanya
kalau tangan saya rasa apa-apa?
Beri saya tangan awak.
Bertenang, saya takkan potong.
Letak jari ini bersama.
Pisahkannya.
Kuat lagi.
Tolak kuat lagi.
Itulah rasa tiada tangan.
Oden.
Saya minta maaf.
Baiklah.
Sambung kerja.
Saya pergi dulu.
Hei.
Apa dia?
Ini kopi, bukan asid.
Kenapa awak gementar?
Radish, saya baru nak pergi.
Baguslah.
Saya lapang sekarang.
Apa kata kita pergi bersama?
Kereta ini berbeza.
Hei, jangan masuk.
Hati-hati.
Kopi itu...
Dulu, saya perlu jelaskan kepada bos kenapa kereta berbau rokok.
Saya takkan merokok lagi.
Saya nak minum kopi saja.
Saya ada kerja lain pada pukul 12.
Awak bekerja keras.
Kerja apa?
Saya ada syif lewat malam.
A-Ho,
awak ada dua pilihan sekarang.
Satu,
pergi kerja dan saya akan tunggu awak kembali.
Atau dua,
kita pandu sekarang,
berseronok
dan terus kembali.
Bukankah hari itu awak cakap itu yang terakhir?
Awak nak apa daripada saya?
A-Ho,
awak berbeza...
daripada lima tahun lepas.
Pergilah kerja.
Tengok muka awak.
Saya akan minum kopi di sini.
Kalau kopi saya tumpah,
nanti saya bersihkan.
Tolong jangan pandu kereta ini.
Mestilah perlu pandu kereta ini.
Bila orang macam kita
akan dapat peluang memandu kereta ini?
Awak rasa saya berhutang dengan awak?
Tolonglah cakap.
Mestilah awak hutang saya.
Masa kita pergi cari Oden,
saya suruh potong tangan diakah?
A-Ho,
saya bukannya nak beritahu awak perasaan saya.
Tapi sebab awak dah sebut,
biar saya beritahu saja.
Masa awak dibuli oleh Oden dan minta saya lepaskan kemarahan awak,
saya terus bersetuju.
Saya menyerbu masuk dan lihat Oden,
saya terus tetak dia waktu itu.
Saya langsung tak menyesal.
Sekarang pun saya rasa begitu.
Radish, saya tak fikir awak boleh lakukannya.
Bukankah kita cuma nak menakutkan dia?
Takutkan dia!
Saya pegang parang, awak pegang pisau buah...
Awak juga curi motosikal.
Bila awak cakap nak takutkan dia saja?
Di mahkamah,
awak salahkan saya.
Saya ditahan tiga tahun lebih lama.
Apabila awak keluar,
awak langsung tak melawat saya.
Hentikan kereta di selekoh itu.
TANAH UNTUK DIJUAL
Keluar sekarang.
Ke kanan, ikut jalan itu.
Teruskan berjalan.
Tanya lelaki yang awak jumpa
di mana nak beli oren.
Awak ingat pistol hari itu?
Saya ada simpan.
Baiklah.
Katakan saya hutang awak.
Tapi ini memang kali terakhir.
Di mana nak beli oren?
TANAH UNTUK DIJUAL
Awak dah makan?
Saya...
belum makan.
Boleh saya...
pergi sekarang?
Radish.
Sial.
Awak nak apa?
Awak ada masa?
Mari berjalan-jalan.
Baiklah.
ELAKKAN KEBAKARAN HUTAN
Awak tak apa-apa?
Awak tercederakah?
Saya tak apa-apa.
Tepat 65 longgokan.
Hari itu, lepas awak pergi,
apa yang berlaku sebenarnya?
Selepas saya pergi balik...
Selepas saya pergi balik,
saya tak nampak Radish.
Bukankah dia tunggu awak di kereta?
Saya tak tahu.
Apabila saya kembali,
saya tak jumpa dia.
Kenapa awak tak guna duit itu? Nak beri kepada seseorang?
Saya tak pernah tengok duit sebanyak itu.
Saya tak berani nak menggunakannya
dan saya tak tahu bila Radish akan kembali untuknya.
Siapa Radish pada awak?
Seorang...
Seorang yang menyusahkan.
Ambillah.
Ini upah penghantaran awak.
Ini...
Ambillah.
Radish takkan menyusahkan awak lagi.
Kenapa?
Dia dah beberapa minggu mati.
Saya dengar dia dibelasah sampai mati.
Mukanya pecah sehingga sukar dicam.
Hentikan kereta.
Awak tak lambatkah nak ke salun?
Tak mengapa.
Xiao Yu dah cukup mahir. Tiada masalah.
Saya lebih risaukan A-Ho.
Hidup dia tak begitu stabil.
Kerja cuci kereta tiada masa depan.
Awak perlu beritahu A-Ho,
"Ambil peluang. Pilih jalanmu."
Jangan ulangi kata-kata itu.
"Ambil peluang. Pilih jalanmu." Boleh tak awak serius?
Setiap kali awak cakap begitu, kami fikir ia satu jenaka.
Anak sulung awak dah tiada.
Anak bongsu awak hidup susah.
Awak ada bantu dia?
Awak bantu dia tak?
"Ambil peluang. Pilih jalanmu."
Awak ikut moto awak itu?
Jika ya,
kenapa awak masih mengajar memandu?
Suatu tengah hari,
saya makan bekal di pejabat...
dan ada satu berita di televisyen.
Seseorang melepaskan tembakan di pejabat peguam.
SEKOLAH MEMANDU DRAGON PORT
Kamera sekuriti merakam penjenayah dari belakang.
Dia kurus dan pendek.
Waktu itu, saya rasa aneh,
tapi saya tak pasti...
BERITA JAM 12:00
Awak ingat awak beritahu saya tentang Radish?
Bukankah dia tinggalkan kad nama dia?
Saya ada jumpa Radish selepas itu.
Saya tawarkan dia 200,000
dengan harapan dia ambil duit itu dan tak ganggu A-Ho lagi.
Saya tunggu selama dua jam.
Dia kembali
dan memanggil saya,
"Pak Cik Chen."
Dia menegur saya dengan baik.
Tapi setiap kata-katanya menyakiti saya.
Awak tahu saya mengajar memandu.
Apa patut saya buat?
Selepas itu, saya tak pergi kerja selama dua minggu.
Awak tak peduli pukul berapa saya balik
dan tak tanya saya nak ke mana.
Saya cuma duduk di seberang kedai cuci kereta A-Ho,
melihat anak awak pergi dan balik kerja setiap hari.
Saya ikut dia ke kedai runcit,
lihat dia masuk dan balik kerja.
Saya perhatikan dia 24 jam.
Saya tak tahu apa yang saya buat.
Suatu hari,
Radish muncul di depan kedai cuci kereta itu.
Tak lama kemudian,
mereka pandu keluar sebuah Bentley
dan pergi ke arah timur laut.
Awak tahu Bentley itu apa, bukan?
Ia kereta import berkelas tinggi.
Kalau bekerja seumur hidup di sekolah memandu itu pun
saya takkan mampu membelinya.
Saya padam lampu
dan ikut mereka dari jauh.
Kami memandu lama...
dan akhirnya berhenti di tempat sunyi.
Saya nampak A-Ho keluar,
dia bawa sebuah beg
dan pergi ke sebuah lorong.
Awak tahu saya mengajar memandu.
Saya tak bijak.
Saya nak bantu anak saya, tapi tak tahu caranya.
Selepas itu...
Radish keluar dari kereta itu.
Dia berdiri di sebelah Bentley itu.
Saya tak berfikir.
Saya tekan saja minyak kereta.
Cermin depan saya pecah.
Apabila saya keluar,
Radish terbaring dan tak bernyawa.
Saya heret dia jauh ke semak-samun di tepi jalan.
Hujan mula lebat.
Radish takkan kembali.
Saya tinggalkan dia di situ.
Apabila saya pergi,
hujan masih turun.
Saya terfikir jika A-Ho ada payung
dan jika dia tak apa-apa.
Dalam kerja saya, saya jumpa ramai wanita penyibuk
yang suka bergosip.
Mereka selalu tanya,
"Cikgu Chen, awak dah berkahwin?"
"Awak ada berapa ramai anak?"
Saya selalu cakap, "Cuma seorang."
Awak tahu kenapa saya cakap seorang?
Sebab dalam fikiran saya,
saya tak pernah pedulikan A-Ho.
Tapi beberapa tahun ini,
wanita-wanita sibuk yang lain terus bertanya soalan yang sama.
"Cikgu Chen,
awak ada berapa ramai anak?"
Saya masih jawab, "Cuma seorang."
Sebab saya memang ada seorang anak sekarang.
Mak.
Mak buat apa?
Mengemas bilik abang awak.
Berhenti tengok.
Tolong mak bawa buku-buku itu ke ruang tamu.
Ayah awak nak kitar semula.
Mak,
tengok ini.
2013 AMBIL PELUANG. PILIH JALANMU
2012 AMBIL PELUANG. PILIH JALANMU
2011 AMBIL PELUANG. PILIH JALANMU
2010 AMBIL PELUANG. PILIH JALANMU
2009 AMBIL PELUANG. PILIH JALANMU
Pasti ayah berikan dia semua ini.
Dia tak tulis apa-apa.
Dia tak pernah menggunakannya.
Letakkan di longgokan buku lain.
Jangan biar ayah awak tengok.
Mak,
cuaca hari ini elok.
Apa kata kita pergi ambil angin?
Mari, mak.
Awak buat apa?
Mak, saya nak pinjam basikal ini.
Tengok sekeliling.
Bila awak belajar membuka kunci?
Mak, saya tahu caranya semenjak kecil.
Marilah.
Naik.
Tak baiklah.
Mak, cepat. Naiklah.
Cepat.
Okey tak?
Okey.
Terjemahan sari kata oleh Najihah Malek