Downloaded from YTS.MX
‎(NETFLIX ขอเสนอ)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎มันนั่งตรงไหน
‎ใกล้ๆ ห้องครัว
‎ไอ้สารเลว
‎เห็นต้นไม้โค้งๆ โน่นไหม
‎ต้นไหนครับ
‎อ้อ เห็นแล้ว
‎ไหนดูซิ
‎เข้าเกียร์ถอยหลัง
‎ถอยไปช้าๆ
‎อย่าเหยียบแรง...
‎หยุดๆ ๆ
‎(รถครูฝึกสอน)
‎เลยแล้ว
‎เริ่มใหม่เลย
‎อย่าเหยียบคันเร่งแรง
‎เริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นเลย
‎(โรงเรียนสอนขับรถดรากอนพอร์ต)
‎คุณจาง
‎คุณสอบใบขับขี่
‎มาหกรอบแล้วใช่ไหม
‎ตั้งแต่ผมใส่ชุดแขนยาว ‎จนมาเป็นแขนสั้น
‎ผมต้องรักษาชื่อเสียงที่โรงเรียนนะ
‎รู้ไหมทำไมคุณถึงสอบไม่ผ่านสักที
‎เพราะคุณดึงดันจะขับเกียร์ธรรมดาไง
‎แต่ขับเกียร์อัตโนมัติ ‎มันไม่เหมือนขับรถนี่
‎ถ้ารถเคลื่อนที่ ‎มันก็คือการขับรถแล้ว
‎ใครจะสนว่าเกียร์ธรรมดาไหม
‎รอเดี๋ยวนะ
‎ฮัลโหล
‎คุณอยู่ไหน
‎ผมทำงานอยู่
‎วันนี้ผู้พิพากษาโมโหมาก
‎ท่านถามว่าทำไมพ่อของเด็กไม่มา
‎บอกท่านไปสิว่าผมทำงานอยู่
‎ท่านอยากฟังความเห็นคุณ
‎คุณมาบอกท่านว่า ‎ให้โอกาสอาเหอหน่อยไม่ได้เหรอ
‎ทำไมคุณไม่บอกเองล่ะ
‎ผู้พิพากษาอยากเจอคุณ ‎และฟังความเห็นคุณ
‎อยากรู้ไหมผมคิดยังไง
‎ผมอยากให้เขาโดนขัง
‎จนแก่ตาย
‎คุณพูดแบบนั้นได้ยังไงน่ะ
‎คุณมาพรุ่งนี้ได้ไหม
‎ก็ได้
‎ปัญหาที่บ้านเหรอ
‎(ศาลจังหวัดไทเปไต้หวัน)
‎เธอได้ยุให้แรดิชทำร้ายโอเด้ง ‎หรือเปล่าในตอนแรก
‎เปล่าครับ
‎แล้วแรดิชตัดมือเขาทิ้งทำไม
‎ผมไม่รู้
‎เธอไม่รู้เหรอ
‎รู้ไหมว่าเขาพกมีดมาเชเต้ไปด้วย
‎รู้ตอนที่ไปถึงแล้วครับ
‎แล้วรู้ไหมว่ามีดมาเชเต้ ‎ใช้ฆ่าคนตายได้
‎เราอยากขู่ให้เขากลัวแค่นั้นครับ
‎มอเตอร์ไซค์ที่เธอขี่คืนนั้น
‎ใครเป็นคนขโมยมา
‎ใครขโมยมา
‎ตอบสิ
‎อาเหอ บอกไปสิ
‎จะโยนให้ฉันผิดหมดเลยเหรอ !
‎- บอกไปสิ ! ‎- ฉันไม่ได้ถามเธอ
‎นั่งลง
‎(ที่นั่งฝั่งผู้ตกเป็นเหยื่อ)
‎ผมขโมยเอง
‎ทนาย มีอะไรจะพูดไหม
‎ศาลที่เคารพ
‎โปรดเห็นว่าเด็กหนุ่มคนนี้ ‎สำนึกผิดอย่างมาก
‎ให้โอกาสเขาปรับปรุงตัว ‎และกลับสู่สังคมด้วย
‎พ่อแม่มีอะไรจะพูดไหม
‎ท่านครับ
‎ถ้าอยากฟังความเห็นผม ‎ผมบอกได้เลยอย่างไม่อ้อมค้อม
‎ในฐานะพ่อแม่ ‎เราล้มเหลวในการอบรมสั่งสอนเขา
‎ผมว่าในอนาคต เราก็คงทำไม่สำเร็จ
‎ผมหวังว่าท่านจะจับเขาไปดัดสันดาน
‎ทำไมคุณพูดแบบนั้นกับผู้พิพากษา
‎อย่างที่บอกในโทรศัพท์ ‎ให้เขาโดนขังจนแก่ตาย
‎คุณให้โอกาสเขาหน่อยไม่ได้เหรอไง
‎ผมก็เพิ่งให้โอกาสเขาถูกจับขัง ‎แล้วสำนึกผิดไม่ใช่เหรอไง
‎พ่อครับ
‎มาทำอะไรที่นี่ครับ
‎พ่อเอาเงินค่าเรียนมาให้น่ะ
‎พ่อลืมให้แกเมื่อวาน
‎"ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง"
‎(ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎เกือบจบเทอมแล้ว ‎ทำไมถึงเพิ่งเอามาให้ครับ
‎กำลังใจเล็กๆ น้อยๆ น่ะ
‎ถ้าไม่อยากได้ ‎ก็เอาไปเขียนเล่นแล้วกัน
‎พ่อไม่กวนแล้ว
‎เงินอยู่ในหนังสือนะ ‎อย่าลืมเอาไปจ่าย
‎(คุณฝันถึงอะไร)
‎นี่บ้านของเฉินเจี้ยนเหอไหม
‎คุณเป็นใครคะ
‎ขอเข้าไปคุยได้ไหม
‎ยุ่งอยู่เหรอ
‎มานี่สิ
‎เธอชื่อเสี่ยวยหวี้
‎อายุ 15 เรียนอยู่ ม.3
‎ฉันเห็นว่าพักนี้เธอทำตัวแปลกๆ
‎ก็เลยพาเธอไปหาหมอ
‎หมอบอกว่าเธอท้อง
‎ฉันถามว่าใครเป็นพ่อเด็ก
‎เธอบอกว่าเฉินเจี้ยนเหอ
‎ขอฉันดูหน้าคนทำหน่อยสิ
‎คุณไม่รู้หรอกเหรอ
‎รู้อะไร
‎อาเหอถูกจับ
‎ถูกจับไปไหน
‎ไม่กี่วันก่อนเขาไปมีเรื่อง
‎ตอนนี้อยู่สถานพินิจ
‎ดีจังนะ เสี่ยวยหวี้
‎ไม่พูดถึงเรื่องนี้สักคำ
‎แล้วคุณเป็นแม่ประสาอะไรน่ะ
‎จะไม่พูดอะไรหน่อยเหรอ
‎ฉัน...
‎ก็ได้
‎งั้นเจอกันในศาล
‎ยืนตัวตรง
‎ฉันจะถามข้อมูลส่วนตัวของเธอ
‎ช่วยตอบเสียงดังฟังชัดด้วย
‎ชื่ออะไร
‎เฉินเจี้ยนเหอ
‎บอกวันเดือนปีเกิดมา
‎วันที่ 19 เมษายน 1996
‎เลขบัตรประชาชน
‎เอ 151907326
‎ถูกจับมาข้อหาอะไร
‎ทำร้ายร่างกาย
‎โดนโทษนานเท่าไหร่
‎สามปีครับ
‎คุกเข่าลง
‎ผู้ต้องหา 101896
‎- ครับ ‎- ลุกขึ้น
‎หยิบข้าวของขึ้นมา
‎เข้าไปข้างใน
‎(เฉินเจี้ยนเหอ 101896)
‎"ผู้ครองตัวดี ย่อมทำผิดน้อย"
‎ซือหม่ากวงกล่าวไว้
‎"บัณฑิตผู้ขวนขวาย
‎แต่กลับรังเกียจเสื้อผ้า ‎และอาหารต่ำค่า
‎ไม่ควรค่าให้ถูกพูดถึง"
‎ที่ว่า "เสื้อผ้าและอาหารต่ำค่า"
‎ไม่ใช่ว่า "น่ารังเกียจ"
‎บางคนคิดว่าคือ "เสื้อผ้าไม่ดี" ‎แต่ไม่ใช่อย่างนั้น
‎มันคือ...
‎นี่เธอ
‎เธอนั่นน่ะ
‎เธอน่ะ !
‎เธอนั่นแหละ
‎เธอ...
‎ไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ฉันสอนเหรอ
‎ไม่ใช่ครับ
‎หรือว่า...
‎เธอไม่เชื่อคำพูดของซือหม่ากวง
‎แล้วครูเชื่อไหมครับ
‎พูดตามตรง ฉันก็ไม่เชื่อเหมือนกัน
‎แต่ฉันเชื่อว่า
‎เธอต้องไสหัวออกไปจากชั้นเรียนของฉัน
‎ไปสิ !
‎มาเรียนกันต่อ
‎(รถครูฝึกสอน)
‎เตรียมเปลี่ยนเลน
‎เปิดไฟเลี้ยว 30 เมตรล่วงหน้า
‎มองแต่ละทาง 90 องศา
‎ยืนยันว่าไม่มีรถขับมา
‎เตรียมเปลี่ยนเลน
‎เปลี่ยนเลน
‎เปลี่ยนเลนเรียบร้อย
‎คุณครับ
‎คุณขับคร่อมเลนอยู่
‎เหรอคะ
‎รู้สึกต่างกันมากเลยค่ะ
‎ขับบนถนนจริงนี่
‎ครูแต่งงานหรือยังคะ
‎แต่งแล้วครับ
‎มีลูกกี่คนคะ
‎หนึ่งคน
‎ทำงานหรือยังคะ
‎ยังเลยครับ
‎ปีหน้าเขาจะเข้าเรียนแพทย์
‎เด็กใหม่
‎มานานหรือยัง
‎มาอยู่ที่นี่ ถ้าไม่รู้กฎก็ต้องถาม
‎เข้าใจไหม
‎เป็นใบ้เหรอไง
‎อาปิน ฉันเอง
‎ไม่รู้จักทักทายเหรอ
‎เป็นใบ้เหรอไง
‎ลุกขึ้นมา
‎ลุกขึ้น
‎ลุกขึ้นยืน
‎ลุกขึ้นยืนสิ
‎อะไรวะ ยืนไม่ได้เหรอ
‎ยืนไม่ได้เหรอ
‎ไอ้เวรนี่ !
‎- หยุดนะ ! ‎- ปล่อยสิวะ !
‎ล็อกคอแบบนั้นแหละ
‎ลุกขึ้น
‎(ฉกฉวยวันเวลา)
‎คุณเฉิน !
‎ผมเป็นพ่อของโอเด้ง
‎มีอะไรเหรอครับ
‎เกี่ยวกับโอเด้งน่ะ
‎ศาลตัดสินแล้ว
‎ต้องจ่ายค่าชดเชย 1.5 ล้าน
‎แล้วเกี่ยวกับผมเหรอ
‎(เลือกเส้นทางตัวเอง)
‎ไม่หรอก ผมไปบ้านแรดิชมา
‎เจอบ้านเขาก็จริง แต่มีแค่ยายเขาอยู่
‎พ่อแม่เขาไม่อยู่นั่นแล้ว
‎ดูจากที่ทิ้งบ้านไว้แบบนั้น
‎พวกเขาไม่มีจ่ายสักแดงเดียว
‎คุณครับ
‎ให้เรียกคุณอะไรดี
‎ให้ผมเรียกว่าพ่อโอเด้งไหม
‎ผมนามสกุลชิว
‎คุณชิว
‎กลับบ้านไปถามโอเด้งนะ
‎ว่าใครเป็นคนตัดแขนเขา
‎ถ้าอาเหอเป็นคนตัด
‎ผมจะไปกดเงินมาจ่ายคุณเดี๋ยวนี้เลย
‎คุณเฉิน !
‎อย่ามายุ่งกับผม !
‎อะไรวะ !
‎หยุดนะ !
‎หยุดสิวะ !
‎- เกิดบ้าอะไรขึ้น ‎- หยุด !
‎เฉินเจี้ยนเหอ
‎ชกหวางชื่อหลงทำไม
‎เขาชกผมก่อน
‎เธอเริ่มก่อนเหรอ
‎ผมแค่ไม่อยากให้พวกเขาสู้กัน
‎ไม่อยากให้พวกเขาสู้กัน
‎ไม่คิดว่าการรัดคอเขา ‎มันจะเกินไปหน่อยเหรอ
‎เฉินเจี้ยนเหอ ฟังนะ
‎เธอจะอยู่นี่นานแค่ไหน ‎ขึ้นอยู่กับความประพฤติ
‎จะก่อปัญหาทุกวันก็ได้
‎แต่ฉันขอบอกเลย
‎เธอจะได้อยู่ที่นี่นานกว่าคนอื่น
‎ทีนี้จะหยุดได้หรือยัง
‎เฉินเจี้ยนเหอ
‎มองหน้าฉัน
‎หยุดได้ไหม
‎หวางชื่อหลง
‎เธอล่ะหยุดได้ไหม
‎หยุดได้ไหม
‎เขียนลงไป หยุดจ้องหน้ากัน
‎เธอก็ด้วย
‎เร็วๆ เฉินเจี้ยนเหอ
‎แม่เธอรอเยี่ยมอยู่
‎เฉินเจี้ยนเหอ ช่องห้า
‎เซียวเฉิงเสวียน ช่องแปด
‎ยกหูโทรศัพท์ขึ้นมา ‎แล้วบอกรหัสประจำตัวกับชื่อ
‎หมายเลข 101896 เฉินเจี้ยนเหอ
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ
‎ไม่มีอะไรครับ
‎ผมชนหน้าต่าง
‎ถ้าจะโกหกก็ใช้สมองหน่อย
‎หน้าต่างแบบไหน ‎ทำหน้าแกเละแบบนี้
‎แม่ถามหน่อยเถอะ
‎แกมีศัตรูข้างนอกไหม
‎แกติดเงินใครหรือเปล่า
‎มีเรื่องบ้าบออะไร ‎ที่แกยังไม่ได้บอกเรา
‎แกต้องบอกเรานะ
‎อย่าให้เราไม่รู้เรื่อง ‎ตอนพวกนั้นมาถึงประตูบ้านแล้ว
‎ไม่มีอะไรครับ
‎อย่าเอาแต่บอกแม่ว่าไม่มีอะไร
‎แกอยากได้อะไรไหม
‎แม่ซื้อของเบอร์ 146...
‎ให้สองอันได้ไหม
‎- เบอร์ 146 ‎- อือ
‎แล้วก็เบอร์ 904 สองอัน
‎เบอร์ 904
‎สองอัน
‎บะหมี่สำเร็จรูปกับขนม
‎แล้วก็เบอร์ 428
‎เบอร์ 428 คืออะไร
‎ไข่ต้มสมุนไพร
‎ทำไมอยากกินไข่ต้มสมุนไพร
‎ผมไม่ได้กินมานานแล้ว
‎เอากี่ฟอง
‎ห้าฟอง
‎เยอะเกินไปนะ
‎ซื้อมาสองฟองนะ
‎ดูความสัมพันธ์ของเลขสองตัวนี้
‎แปดคูณสองเท่ากับ 16 ใช่ไหม
‎สองคูณแปดก็เท่ากับ 16
‎นอกจากนี้
‎แปดคูณสามเท่ากับ 24
‎สามคูณแปดก็เท่ากับ 24
‎พูดได้ว่า
‎ดูนี่...
‎ครู หมดเวลาเยี่ยมเขาแล้ว
‎โอเค ขอบคุณนะ
‎วางของไว้ตรงนี้
‎ฉันจะคืนให้หลังตรวจเสร็จ
‎นี่หนังสือเรียนของเธอ
‎พอเข้าไปแล้ว
‎ให้เธอนั่งแถวหลังสุดของห้อง
‎ไปได้
‎สำหรับการบวก
‎หนึ่งบวกสองบวกสามเท่ากับหก
‎ถ้าครูสลับที่พวกมัน
‎หนึ่งบวกสามบวกสอง...
‎ระวังหน่อย
‎หวาง ทำอะไรน่ะ
‎นั่งตัวตรงๆ
‎ตามองข้างหน้า
‎เฉินเจี้ยนเหอก็ด้วย
‎เก็บข้าวของขึ้นมา
‎ไปนั่งที่
‎เร็วเข้าสิ
‎ทุกคนที่เหลือตามองมาข้างหน้า
‎ขอโทษนะ
‎นายกินน้อยจัง
‎ยังโกรธครูสอนวรรณกรรมอยู่เหรอ
‎สวัสดี ฉันชื่อกัวเสี่ยวเจิน
‎วันนี้แม่ฉันซื้อของกินมาเยอะ
‎ฉันกินคนเดียวไม่หมด
‎มากินด้วยกันสิ
‎กินให้เยอะๆ
‎เอาให้อิ่มที่สุด
‎คืนนี้อย่าหลับล่ะ
‎ไม่งั้นฉันจะอัดให้อ้วกแตก
‎หกหนึ่ง หก
‎หกสอง 12
‎หกสาม 18
‎หกสี่ 24
‎หกห้า 30
‎หกหก...
‎เท่ากับ 36
‎หกหก 36
‎หกเจ็ด
‎เท่ากับ 40
‎หกแปด...
‎เท่ากับ 48
‎ถ้าคนหกคนซื้อยาบ้าจากนาย
‎คนละแปดถุง
‎นายขายได้ทั้งหมดกี่ถุง
‎ขายได้ 48 ถุง
‎ถูกต้อง
‎นั่นแหละความหมาย ‎ของหกคูณแปดเท่ากับ 48
‎ถ้าคนแปดคนฟันนาย
‎แต่ละคนฟันนายไปหกครั้ง
‎นายถูกฟันทั้งหมดกี่ครั้ง
‎ก็ 48 ครั้ง
‎ไอ้โง่
‎ถูกฟันห้าครั้งก็ตายแล้ว
‎ไม่จำเป็นต้องฟันเพิ่ม
‎ฉันชื่อเฉินเจี้ยนเหอ
‎ใครๆ ก็เรียกว่าอาเหอ
‎นายเรียกว่าอาเหอก็ได้
‎กัวเสี่ยวเจิน
‎มีใครมารับเธอไหม
‎ไม่มี
‎ฉันกลับรถเมล์
‎ฉันนั่งไปกับเธอได้ไหม
‎กลับทางเดียวกันเหรอ
‎ไม่เป็นไร ฉันค่อยกลับทีหลังได้
‎สวัสดี ฉันชื่อเฉินเจี้ยนห่าว
‎ฉันรู้
‎รู้ได้ไง
‎นายดังนะที่โรงเรียนกวดวิชา
‎ครูหลายคนชมนาย
‎คราวก่อน...
‎ที่ฉันถามนาย
‎ทำไมถึงไม่ตอบล่ะ
‎ก็เธอถามตั้งหลายอย่าง
‎ฉันเลยไม่รู้จะตอบยังไง
‎แล้วฉันก็ไม่รู้จักเธอ
‎ทำไมฉันไม่เคยเห็นเธอในชั้นเรียน
‎ฉันเพิ่งเข้ามาเรียนเดือนที่แล้ว
‎ฉันสอบไปสองครั้งแล้ว
‎เกือบจะยอมแพ้
‎แต่ก็มาลงเอยเรียนอยู่นี่
‎เธอขึ้นรถสายไหน
‎สาย 257
‎ล่าสุดครูสอนวรรณกรรมพูดถึง
‎บทเรียนสอนบุตรเรื่องความมัธยัสถ์ ‎ของซือหม่ากวงใช่ไหม
‎จู่ๆ ก็ทำให้ฉันนึกถึง
‎เรื่องที่ซือหม่ากวง ‎ทำลายโอ่งน้ำในวัยเด็ก
‎เธอเคยได้ยินไหม
‎นายหมายถึงตอนที่...
‎ซือหม่ากวง
‎ทำลายโอ่งน้ำ
‎แล้วช่วยเด็กที่จมน้ำ ‎ในโอ่งนั่นได้เหรอ
‎ไม่ใช่
‎เรื่องจริงก็คือ...
‎ซือหม่ากวงและกลุ่มเด็กๆ ‎เล่นซ่อนแอบกันอยู่
‎ซือหม่ากวงเป็น "คนหา" ก่อน
‎หลังเจอเด็กทุกคน
‎จู่ๆ เขาก็พูดว่า
‎"เด็กยังหายไปหนึ่งคน"
‎ทุกคนมองหน้ากันแล้วพูดว่า
‎"ไม่นะ ทุกคนอยู่ที่นี่หมดแล้ว
‎ใครหายไปเหรอ"
‎แต่ซือหม่ากวงยังยืนกราน
‎ยังหาเด็กคนหนึ่งไม่เจอ
‎ทุกคนไม่รู้จะทำยังไง
‎เลยเริ่มออกตามหาเด็กที่เขาพูดถึง
‎หลังจากหาอยู่นาน
‎ในที่สุด ใต้ต้นไม้หนึ่ง
‎พวกเขาพบโอ่งน้ำขนาดใหญ่
‎ทุกคนตื่นเต้นหลังได้เห็นโอ่งใบนั้น
‎พวกเขาชี้ไปที่โอ่งแล้วพูดว่า
‎"เขาต้องอยู่ในนั้นแน่นอน"
‎แต่มีเพียงซือหม่ากวง
‎ที่ยืนอยู่กับที่
‎ซือหม่ากวงหยิบ...
‎รถสาย 257 มาแล้ว
‎แล้วยังไงต่อ
‎จากนั้นซือหม่ากวง
‎ก็หยิบหินก้อนใหญ่ขึ้นมา
‎แล้วทุ่มใส่โอ่งน้ำ
‎โอ่งน้ำใบนั้นแตก
‎แต่ไม่มีน้ำไหลออกมา
‎ทุกคนประหลาดใจกัน
‎เพราะพวกเขาเห็นเด็กตัวเล็กคนหนึ่ง
‎นั่งอยู่ตรงมุมมืดในโอ่ง
‎และมองออกมาข้างนอก
‎รู้ไหมว่าเด็กคนนั้นเป็นใคร
‎เป็นตัวซือหม่ากวงเอง
‎ขอโทษนะ
‎ที่ฉันเล่า...
‎เรื่องห่วยๆ ให้เธอฟัง
‎เลยทำให้เธอตกรถ
‎กลับแล้วเหรอ
‎ใช่ เจอกันนะ
‎แล้วเจอกัน
‎ทำไมถึงมาอยู่นี่
‎หนูมาหาเฉินเจี้ยนเหอ
‎แม่หนูรู้ไหมว่ามาที่นี่
‎ตามฉันมา
‎(โรงเรียนสอนขับรถดรากอนพอร์ต)
‎เขาเป็นพ่อของอาเหอ
‎เธอชื่อเสี่ยวยหวี้
‎เป็นเพื่อนอาเหอ
‎(โรงเรียนสอนขับรถดรากอนพอร์ต)
‎รอในนี้สักครู่นะ
‎ไม่กี่วันก่อน
‎แม่เธอมาหา
‎และบอกฉันว่าเธอท้อง
‎เด็กเป็นลูกของอาเหอ
‎ฉันอยากบอกคุณก่อนหน้านี้ แต่เธอ...
‎จู่ๆ เธอก็โผล่มา
‎มาทำไม
‎เธอมาหาอาเหอ
‎คุณบ้าหรือเปล่า
‎ไม่ได้บอกเหรอว่า ‎ลูกคุณทำอะไรลงไป
‎"ลูกคุณ" งั้นเหรอ
‎เขาก็เป็นลูกคุณเหมือนกันนะ
‎ช่างเถอะ
‎ผมก็มีเรื่องจะบอกคุณเหมือนกัน
‎รู้ไหมว่าโอเด้งมีผู้ปกครอง
‎เขาเป็นพ่อของโอเด้ง
‎เขามาหาผมไม่นานมานี้
‎อยากให้เราจ่ายเงินชดเชยหนึ่งล้าน
‎ลูกคุณนี่มันจริงๆ เลย
‎ถูกจับอยู่แท้ๆ แต่เรายังต้อง ‎มาตามล้างตามเช็ด !
‎พูดเบาๆ หน่อยได้ไหม
‎ผมหมดความอดทนแล้ว !
‎โทรหาแม่เด็กคนนั้นเลย ‎แล้วส่งเธอกลับบ้านไป !
‎เสี่ยวยหวี้ !
‎ทำอะไรน่ะ
‎หนูจะกลับบ้าน !
‎- อย่าทำงั้น ! ‎- ไปให้พ้น !
‎- หนูจะกลับบ้าน ‎- อย่านะ
‎ดึกขนาดนี้แล้วหนูจะไปไหน !
‎หนูจะกลับบ้าน !
‎หยุดนะ !
‎ไปให้พ้น !
‎- เกิดอะไรขึ้นครับ ‎- หลีกไป หนูจะกลับ
‎เอาละๆ
‎หนูจะกลับบ้าน
‎เมื่อวานเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎ฉันแค่คุยกับเธอเรื่องเด็กในท้อง
‎ถามว่าอยากเอาออกไหม
‎เธอบอกว่าอยากเก็บไว้
‎ฉันก็เลยถามว่าแล้วใครจะเป็นคนดูแล
‎เธอไม่ตอบอะไร
‎จากนั้นเราก็ทะเลาะกัน
‎เธอได้บอกคุณไหม
‎บอกอะไรเหรอ
‎ว่าฉันไม่ใช่แม่แท้ๆ
‎จำได้ไหมเมื่อสิบปีก่อน
‎มีข่าวว่ารถทัวร์ไฟไหม้บนทางด่วน
‎หลายชีวิตสูญไปในเพลิงไหม้
‎พี่สาวฉันกับสามีเธอเป็นหนึ่งในนั้น
‎พวกเขาทิ้งลูกไว้
‎ก็คือเสี่ยวยหวี้
‎เราตัดสินใจเลี้ยงเธอกันเอง
‎ครอบครัวสามีพี่สาวไม่คัดค้าน
‎ตอนเด็กๆ เสี่ยวยหวี้เป็นเด็กน่ารัก
‎เธอเปลี่ยนไปเมื่อโตขึ้น
‎คุณแต่งงานหรือยัง
‎ช่วงหลายปีที่ดูแลเธอ
‎ฉันไม่มีเวลาจะ...
‎อย่าว่าแต่เรื่องแฟนเลย ‎เรื่องแต่งงานก็ไม่ได้คิด
‎ที่ฉันทำได้ทั้งหมดตอนนี้
‎คือให้เสี่ยวยหวี้มาอยู่กับฉัน
‎จนเธอคลอดเด็กออกมา
‎แบบนั้นคงดีที่สุดกับคุณ...
‎กับเสี่ยวยหวี้ และอาเหอ
‎คุณคิดว่าไง
‎- ตั้งใจดูที่ฉันทำให้ดีนะ ‎- ค่ะ
‎ฉันจะจัดหน้าม้าข้างหน้าแล้ว
‎อีกนานแค่ไหนน่ะ
‎เกือบเสร็จแล้วค่ะ เหลือแค่หน้าม้า
‎ตั้งใจดูสิ
‎อยากปล่อยผมลงมาไหม
‎- ปล่อยค่ะ ‎- ปัดไปไว้ข้างไหม
‎ไม่ ปล่อยไปเลย
‎โอเค
‎เสี่ยวยหวี้
‎มองอะไรอยู่น่ะ
‎ช่วยหยิบของพวกนั้นมาเลย
‎มันร้อนนะ
‎ม้วนเก็บซะ ถุงอยู่ตรงนั้น
‎ม้วนสายขึ้นมา
‎อย่าให้พันกัน
‎ปรับเบาะ ปรับพนักพิง
‎เช็กเข็มขัดนิรภัย
‎แล้วก็เช็กกระจก
‎ตรวจดูกระจกมองซ้าย ‎ตรวจดูกระจกมองขวา
‎สตาร์ตรถเลย
‎ข้างหน้ามีสิ่งกีดขวาง
‎ผู้สอบต้องการขับอ้อม
‎เปิดไฟเลี้ยว
‎เตรียมตัวเปลี่ยนเลน
‎มองไปแต่ละทาง 90 องศา ‎ยืนยันว่าไม่มีรถมา
‎เปลี่ยนเลน
‎เปลี่ยนเลนเรียบร้อย
‎คุณ ขับช้าลงหน่อย
‎เราไม่ได้แข่งแรลลี่อยู่นะ
‎คุณขับรถมานานแค่ไหนแล้ว
‎ขับมา 15 ปีแล้วครับ
‎ตอนนี้อายุเท่าไหร่
‎อายุ 27 ครับ
‎เริ่มขับตอนอายุ 13 เลยเหรอ
‎ครับ
‎ทำไมมาสอบใบขับขี่เอาป่านนี้
‎ผมไม่มีเวลามาสอบน่ะครับ
‎คุณทำงานอะไรเหรอ
‎ผมเป็นคนทำความสะอาดที่ศาลากลาง
‎เอาละ ไม่ต้องพูดแล้ว
‎เลี้ยวซ้ายตรงแยกนี้
‎คุณเฉิน
‎คุณลองคิดดูหรือยัง
‎เรื่องที่ผมพูดคราวที่แล้ว
‎คิดหรือยังเหรอ
‎เรื่องเงิน 1.5 ล้านน่ะ
‎ผมคิดเยอะเลยแหละ
‎และผมจะไม่จ่ายคุณสักแดงเดียว
‎สงสารเราหน่อยเถอะ
‎ทำไมคุณไม่ดูแลลูกชายตัวเองให้ดี
‎น่าจะรู้นี่ว่าอาจเกิดเรื่องแบบนี้ ‎ถ้าเขาไปมีเรื่อง
‎ให้หมอนี่เป็นคนตัดสินดีไหม
‎จะให้คนแปลกหน้าตัดสินเหรอ
‎บ้าอะไรของคุณน่ะ
‎คุณขึ้นรถผมมาเอง
‎ผมอยากเมินคุณแต่แรก
‎อย่าได้ใจเกินไปนัก
‎จอดรถ
‎ลงไป
‎ไม่ใช่คุณ
‎คุณน่ะ ลงมา
‎ลงมาเลย
‎คุณไม่มีทางได้เงินจากผมสักแดงเดียว
‎ผมจะไปหาหัวหน้าคุณ
‎เล่าให้เขาฟังทุกอย่าง
‎ผมเป็นพลเมืองดีที่มีกฎหมายคุ้มครอง
‎ศาลตัดสินไปแล้ว เรื่องมันจบแล้ว
‎ไปเรียกร้องจากครอบครัวแรดิชสิ
‎ถ้าครอบครัวพวกนั้นมีปัญหา
‎ก็ทำตัวเป็นพลเมืองดี
‎แล้วช่วยพวกเขาหาทนายซะ
‎เฮ้ย พูดแบบนั้นได้ไง
‎เดี๋ยว อีกเรื่องนะ
‎ถึงคุณจะไปหาหัวหน้าผมหรือใครก็ตาม
‎ก็ไม่มีประโยชน์
‎เฮ้ยๆ
‎พูดแบบนั้นได้ไงน่ะ
‎แม่ครับ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่มีอะไร
‎อย่าพูดว่าไม่มีอะไร
‎ผมรู้ว่ามีเรื่องผิดปกติ
‎เสี่ยวยหวี้ต้องไปตรวจครรภ์พรุ่งนี้
‎แม่งานยุ่ง
‎น้าเธอไม่ได้อยู่ไทเป
‎แม่ขอให้พ่อลูกพาไป
‎คิดว่าทั้งสองคน ‎จะได้ทำความรู้จักกันให้ดีขึ้น
‎แต่พ่อแกดันโมโห
‎ผมพาไปเองก็ได้
‎ไม่มีเรียนเหรอ
‎ไม่เป็นไรครับ ผมค่อยเข้าเรียนคาบสอง
‎ไปนอนเถอะครับแม่
‎สวัสดี
‎ขอเข้าไปได้ไหม
‎ค่ะ
‎ทำอะไรอยู่
‎ฝึกถักเปียอยู่ค่ะ
‎คุณลุงกับคุณป้าทะเลาะกันใหญ่โตเลย
‎เดี๋ยวเธอก็ชิน
‎พรุ่งนี้ฉันพาเธอไปแทนได้ไหม
‎ได้ค่ะ
‎หรืออยากไปเจออาเหอ
‎อยากเจอเขาไหม
‎ได้เหรอคะ
‎ได้สิ
‎คุณป้าจะโกรธหรือเปล่าคะถ้ารู้เข้า
‎งั้นก็อย่าให้รู้สิ
‎ระวังนะ
‎ปิดประตู
‎หนึ่ง !
‎หนึ่ง สอง หนึ่ง !
‎หนึ่ง สอง !
‎พูดว่าหนึ่ง !
‎สอง !
‎สาม !
‎สี่ !
‎หนึ่ง สอง !
‎สาม สี่ !
‎หนึ่ง สอง !
‎สาม สี่ !
‎- หนึ่ง สอง สาม ! ‎- สี่ !
‎อีกครั้ง !
‎ดังอีก !
‎หนึ่ง !
‎หนึ่ง สอง !
‎หนึ่ง หนึ่ง สอง !
‎หนึ่ง สอง !
‎- สวัสดีครับ ‎- มีอะไรให้ช่วยครับ
‎เราอยากมาเยี่ยมคนครับ
‎เยี่ยมคนชื่ออะไร
‎เฉินเจี้ยนเหอ
‎เป็นอะไรกับเขาครับ
‎ผมเป็นพี่ชายเขา
‎ผู้หญิงคนนี้ล่ะ
‎แฟนเขาครับ
‎แฟนเข้าไปเยี่ยมไม่ได้ครับ ‎เธอไม่ใช่สมาชิกในครอบครัว
‎ขอโทษครับ แต่เรามาจากไทเป
‎ช่วยผ่อนผันให้เราหน่อยได้ไหมครับ
‎ไม่ได้หรอกครับ
‎มันเป็นกฎของที่นี่
‎ครับ ขอบคุณครับ
‎ขอโทษนะที่ฉันไม่ได้เช็กก่อน
‎ไว้กลับมาใหม่คราวหน้าแล้วกันดีไหม
‎ไม่เป็นไรค่ะ คุณเข้าไปเถอะ
‎ว่ายังไงครับ
‎ผมเข้าไปคนเดียวครับ
‎ได้ งั้นเข้ามาคนเดียวนะ
‎โจวเจิ้งหลง ช่องห้า
‎เฉินเจี้ยนเหอ ช่องเจ็ด
‎ยกหูโทรศัพท์ขึ้น ‎แล้วบอกรหัสประจำตัวกับชื่อ
‎หมายเลข 101896 เฉินเจี้ยนเหอ
‎มาที่นี่ทำไม
‎ฉันจะพาเสี่ยวยหวี้ไปตรวจครรภ์
‎ก็เลยถามว่าเธออยากเจอนายไหม
‎- ก็เลยมา ‎- ตรวจครรภ์เหรอ
‎นายไม่รู้เหรอ
‎เธอจะคลอดในอีกสองสามเดือน
‎แม่ไม่ได้บอกเหรอ
‎ให้ตายสิวะ
‎เจี้ยนเหอ ควบคุมอารมณ์ด้วย
‎ไม่อย่างนั้นจะยกเลิกการเยี่ยม
‎แล้วตอนนี้เธออยู่ไหน
‎อยู่ข้างนอกน่ะ เธอเข้ามาไม่ได้
‎แม่มาเป็นล้านครั้งแล้ว
‎เหมือนอยากพูดอะไรสักอย่าง ‎แต่ก็ไม่พูด
‎นายก็ไม่พูดเหมือนกัน
‎แม่รู้เพราะมีคน ‎พาเสี่ยวยหวี้ไปที่บ้านเรา
‎แม่ไม่พูดเพราะไม่อยากให้นายกังวล
‎แต่ทำไมนาย...
‎- หยุดพูดเลย ‎- พยายามเลี่ยงปัญหาเหรอ
‎- พี่มาทำไม ‎- หรือว่าไม่สนใจ
‎พี่ลากเสี่ยวยหวี้มานี่ ‎แต่ผมเจอเธอไม่ได้
‎ทำไมถึงเป็นพี่ไม่ใช่แม่ ‎ที่บอกผมเรื่องนี้
‎- ใจเย็นก่อนได้ไหม ‎- เฉินเจี้ยนเหอ
‎ผมอยู่ในนี้ ทำอะไรไม่ได้เข้าใจไหม
‎เจี้ยนเหอหยุดพูดได้แล้ว
‎หมดเวลาเยี่ยมแล้ว
‎อาเหวิน !
‎กลิ่นอะไรน่ะ
‎มีคนขับรถดูดส้วมมา ‎แล้วฉีดขี้ไปทั่วเลย
‎หัวหน้าโมโหมาก
‎- แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน ‎- เขามาหาคุณ
‎ไปดูสิ
‎เขาอยู่ไหน !
‎(บ.ก่อสร้างต้าจ่าน)
‎ไอ้สารเลว !
‎เหม็นฉิบหาย !
‎มานี่เลย !
‎อาเหวิน
‎ดูสิ
‎เขาขับรถดูดส้วมมาที่นี่เมื่อเช้านี้
‎แปลกมาก
‎ไม่มีใครเห็นเหตุการณ์
‎ฉันมาเห็นก็สายไปแล้ว
‎พ่นขี้เละเทะไปหมดเลย
‎ตอนหลังฉันมารู้ว่าเขาโผล่มาเพราะนาย
‎ทีนี้จะทำยังไงดี
‎วันนั้นนายทิ้งฉันไว้ที่สุสานบนเขา !
‎ฉันเดินไปเรื่อยจนฟ้ามืด ‎ก็ยังหาทางลงไม่เจอ !
‎ไอ้ใจดำ !
‎ทำไมไม่แจ้งตำรวจล่ะ
‎แจ้งไปแล้ว
‎พวกเขาออกไป...
‎ไปกินข้าวเช้า
‎บอกให้โทรแจ้งตอนที่ ‎มีชีวิตคนตกอยู่ในอันตรายจริงๆ
‎เอาไงดีล่ะทีนี้
‎นายจัดการเลยนะ
‎วางสายฉีดลงก่อนเถอะนะ
‎ขับรถนั่นไปไว้ที่อื่น
‎ไว้ไปคุยกันที่สำนักงาน
‎มีอะไรให้คุยอีก ! ‎เว้นแต่นายจะสัญญา !
‎ไม่งั้นก็ไม่มีอะไรต้องคุย !
‎มัดมือชกกันชัดๆ เลยนี่
‎นายต้องไปกดเงินมาวันนี้ !
‎ไม่มีเงิน ฉันก็อยู่นี่แหละ !
‎บอกเลยนะว่าฉันไม่ไปไหนแน่ !
‎อย่าลืมนะว่า
‎- ลูกนายฟันแขนลูกฉันขาด ! ‎- ว่าไงนะ
‎นายจะไม่รับผิดชอบได้ยังไง !
‎หัวหน้านายน่ะ !
‎หัวหน้า !
‎คุณเป็นหัวหน้าใช่ไหม !
‎คุณตัดสินว่าจะเอาไง !
‎อาเหวิน
‎เขาต้องการเงินเท่าไหร่
‎ลูกชายผมไม่ได้ฟันแขนลูกเขา
‎(ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎อย่าเพิ่งพูดจุดนั้น
‎พูดตามตรงนะ ‎ลูกชายคุณก็ควรรับผิดชอบด้วย
‎ถ้าไม่จ่ายเขา เขาจะสร้างปัญหาอีก
‎สุดท้ายเราอาจต้องปิดบริษัท
‎แล้วศาลล่ะ
‎ศาลตัดสินว่าไง
‎ต้องจ่าย 1.5 ล้าน
‎ไม่มากไปหน่อยเหรอ
‎ฉันจะลองคุยกับเขาดู ‎ว่าเงิน 600,000 จะพอไหม
‎เงิน 600,000 ผมก็ไม่มี
‎ถ้าอยากได้ความจริง บอกไปว่า 200,000
‎ผมจะหามาให้ภายในสามวัน
‎นั่นก็น้อยเกินไปนะ
‎ผมว่า 200,000 เหมาะสมดีแล้ว
‎บอกเขาให้ไปเรียกส่วนที่เหลือ ‎จากครอบครัวแรดิช
‎ใครครับ
‎ผมจาง จากชั้นสี่
‎คุณเฉิน
‎คือผมรู้ว่าดึกแล้ว
‎แต่มีบางคนอยู่ข้างล่าง
‎ดูเหมือนลูกชายคุณเลย ‎ลงไปดูหน่อยได้ไหม
‎นั่นไม่ใช่อาห่าว
‎ไม่ใช่อาห่าว !
‎นั่นไม่ใช่อาห่าว
‎(โปรดสงบเงียบและสำรวม)
‎คุณนายเฉิน
‎หนูชื่อเสี่ยวเจิน ‎ที่โทรหาคุณก่อนนี้
‎ไปรอฉันที่รถนะ
‎พวกเธอรู้จักกันได้ยังไง
‎เราเรียนกวดวิชาห้องเดียวกันค่ะ
‎ได้เจอกันบ่อยไหม
‎สักช่วงหนึ่งค่ะ
‎เขามักไปส่งหนูกลับบ้าน
‎เจอกันครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่เหรอ
‎วันเสาร์ที่แล้วค่ะ
‎เราไปสวนสัตว์ด้วยกัน
‎สวนสัตว์เหรอ
‎วันนั้นเขาดูแปลกไปไหม
‎หนูรู้สึกว่าวันนั้นเขา...
‎ก็เหมือนปกติ
‎เขาดีกับคนอื่นๆ
‎บางครั้งก็ดูเหมือนว่า
‎เขามอบความดีทั้งหมดให้คนอื่นไป
‎และลืมเก็บไว้ให้ตัวเอง
‎ระหว่างทางกลับบ้าน
‎เขาถามหนูว่า
‎เธอคิดว่าอะไรยุติธรรมที่สุดในโลก
‎ใช่สิ่งมีชีวิตหรือเปล่า
‎เขาบอกว่าคือดวงอาทิตย์
‎เขาไม่ได้บอกว่าเพราะอะไร
‎แค่หัวเราะออกมา
‎แล้วจากนั้นล่ะ
‎จากนั้น
‎เราก็ไม่ได้เจอกันอีก
‎ทำไมเหรอ
‎เขาไม่ไปเรียนอีกเลย
‎หนูส่งข้อความหาเขา
‎เขาก็ไม่ตอบ
‎เป็นไปได้ยังไงกัน
‎น้ายังเห็นเขาออกจากบ้าน ‎แต่เช้าทุกวัน
‎และกลับมาบ้านดึกดื่น
‎น้าคิดว่า
‎เขาไปเรียนกวดวิชา
‎วันที่เกิดเรื่องขึ้น
‎จู่ๆ เขาก็ส่งข้อความมาหาหนู
‎ข้อความอะไร
‎คุณน้ายังไม่เห็นเหรอคะ
‎เขาลบข้อความและไฟล์เสียงทั้งหมด
‎ออกจากมือถือ
‎เขาจัดห้องตัวเองด้วย
‎เหมือนว่าเขาไม่อยากรบกวนเรา
‎ส่งข้อความนั่นให้น้าหน่อยได้ไหม
‎คุณนายเฉิน หนูขอโทษค่ะ
‎หนู...
‎หนูไม่รู้จริงๆ ว่าเรื่องมัน ‎กลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง
‎หนูเป็นแฟนเขาเหรอ
‎หนูก็ไม่รู้ค่ะ
‎แต่หนูหวังตลอดว่าจะได้เป็น
‎สิ่งที่ยุติธรรมที่สุดในโลก ‎คือดวงอาทิตย์
‎ไม่ว่าจะอยู่ละติจูดไหน
‎ทุกพื้นที่บนโลก ตลอดทั้งปี
‎ก็มีกลางวันและกลางคืน ‎อย่างเท่าเทียมกัน
‎ไม่กี่วันก่อนที่เราไปสวนสัตว์
‎ดวงอาทิตย์สาดแสง...
‎รุนแรงจนพวกสัตว์ทนไม่ไหว
‎พวกมันต่างหาที่ร่มหลบแดด
‎ฉันรู้สึกไม่แน่ใจ ‎อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้
‎ฉันก็หวังให้ตัวเอง ‎ทำได้อย่างสัตว์เหล่านั้น
‎ให้ตัวเองหลบใต้ร่มเงาได้
‎แต่เมื่อมองไปรอบตัว
‎ฉันก็รู้ว่าไม่ใช่แค่สัตว์ ‎ที่หาที่หลบในร่มเงาได้
‎แต่เธอ
‎น้องชายฉัน
‎แม้แต่ซือหม่ากวง
‎ทุกคนหามุมมืดใต้ร่มเงาได้
‎แต่ฉันทำไม่ได้
‎ฉันไม่มีโอ่งน้ำ
‎ไม่มีที่ซ่อน
‎มีแต่แสงอาทิตย์
‎สาดส่องตลอด 24 ชั่วโมง ไม่หยุดพัก
‎ส่องสว่างและอบอุ่น
‎สาดแสงใส่ทุกสิ่ง
‎เจี้ยนเหอ !
‎หยุด !
‎หยุดวิ่ง !
‎หยุด !
‎รอตรงนี้ !
‎นั่งยองลงไป
‎นั่งยองลงให้หมด
‎ใช่เรื่องพี่ชายเธอไหม
‎อาเหอ
‎มีหลายเรื่องที่เราเปลี่ยนไม่ได้
‎เราเสียใจเรื่องพี่ชายเธอ
‎แต่จะมัวเสียใจแบบนี้ไม่ได้
‎มันไม่มีประโยชน์
‎นึกถึงครอบครัวเธอสิ
‎พวกเขารอเธออยู่ข้างนอกนั่น
‎รออะไร
‎รอให้ผมอยู่ในนี้ ‎แล้วเป็นคนดีขึ้นเหรอ
‎รอให้ผมเป็นคนดีได้เท่าพี่ชายผมเหรอ
‎ตั้งแต่เด็กแล้ว
‎ทุกคนรักเขา
‎เขาเรียนดี
‎เขาหล่อ
‎เขาโดดเด่น
‎พอเข้าวิทยาลัยแพทย์ไม่ได้ ‎เขาก็ตัดสินใจสอบใหม่
‎เขายอดเยี่ยมมาก
‎ยอดเยี่ยมจนผมเริ่มเกลียดเขา
‎พวกเขาบอกว่าผมเฮงซวย
‎และห่วยแตก
‎แต่อย่างน้อยผมก็ยังอยู่
‎แต่พี่ชายผมล่ะ
‎เขาประเสริฐมาก ‎จนทำผิดแค่อย่างเดียวในชีวิต
‎นั่นคือกระโดดลงจากที่สูงขนาดนั้น
‎เขายอดเยี่ยมมาก
‎ยอดเยี่ยมจริงๆ
‎น่ารักจัง
‎เจ้าตัวน้อยดูจะชอบนอนมากๆ
‎อย่าปลุกเขาล่ะ
‎เสี่ยวยหวี้
‎หนูพักผ่อนนะ
‎ตั้งแต่เสี่ยวยหวี้ย้ายมาอยู่กับเรา
‎เธอก็ไม่ได้เจออาเหอเลย
‎ฉันคิดว่า
‎พอเด็กอายุหนึ่งเดือนแล้ว
‎เราจะพาเสี่ยวยหวี้ไปเจอเขา
‎ได้สิ
‎แต่ว่า...
‎แต่พวกเขาต้องแต่งกันก่อน
‎เสี่ยวยหวี้ถึงจะไปเจอเขาได้
‎อาเหอเป็นคนยังไงเหรอ
‎ฉันไม่รู้จักเขาเลย
‎ตอนเขาอายุสี่ขวบ
‎เขาชอบนั่งซ้อนท้ายจักรยานฉัน
‎ฉันคิดว่าไม่เป็นไร
‎ที่ให้เขานั่งไปกับฉัน
‎แต่หลังจากนั้นไม่นาน
‎ทันทีที่เขาขึ้นนั่ง
‎เขาก็ไม่ยอมลงเลย
‎และอยากให้ฉันปั่นต่อไปเรื่อยๆ
‎ตอนนั้นเราขี่จักรยานกัน ‎สองถึงสามชั่วโมงเลย
‎เขาไม่ยอมลง
‎ถ้าไม่ให้เขาซ้อนท้ายไปล่ะ
‎เขาก็จะสร้างปัญหา
‎ไม่ยอมนอนตอนกลางคืน
‎เขาจะงอแงทั้งคืน
‎เป็นแบบนี้
‎อยู่ประมาณสองปี
‎จนเขาขึ้นชั้นประถม
‎ตอนเรียนชั้นประถม ‎เขาไม่มีความสุขเลย
‎ฉันสงสัยว่าเพื่อนร่วมชั้น ‎แกล้งเขาหรือเปล่า
‎เวลาถามเขาก็ไม่ตอบ
‎ตอนอยู่มัธยมต้น ‎เขาเปลี่ยนเป็นคนละคน
‎เข้ากลุ่มชกมวย
‎มีเรื่องในโรงเรียน
‎มีเรื่องนอกโรงเรียน
‎จนกระทั่งเกิดเรื่องนั้นขึ้น
‎จากที่คุณพูดถึงเขา
‎ฉันจะวางใจให้เสี่ยวยหวี้ ‎อยู่กับเขาได้ยังไง
‎คุณวางใจไม่ได้อยู่แล้ว
‎แต่อย่างน้อย เราก็ได้กังวลด้วยกัน
‎ลดความเกร็ง ผ่อนคลาย
‎โปรดอย่าพูดหรือเคลื่อนไหว
‎(ขอให้โชคดีมีสุข)
‎ขอโทษที่ให้รอครับ ผมชื่อไมเคิล
‎ฉันชื่อเอมี่ค่ะ
‎เฉินเจี้ยนเหอ
‎หวังหมิงยหวี้
‎เฉินเจี้ยนเหอ ‎คุณอยากแต่งงานกับหวังหมิงยหวี้ไหม
‎อยากครับ
‎หวังหมิงยหวี้ ‎คุณอยากแต่งงานกับเฉินเจี้ยนเหอไหม
‎อยากค่ะ
‎ภรรยาเซ็นชื่อด้านขวา ‎สามีเซ็นชื่อด้านซ้าย
‎สร้างบรรยากาศน่ะครับ
‎(ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎อันดับแรก
‎ขอแสดงความยินดีกับคนที่สอบผ่าน
‎ด้วยใบขับขี่นี้
‎ชีวิตใหม่ของคุณเริ่มต้นขึ้นแล้ว
‎ในที่สุดคุณไปขอเงิน
‎กับพ่อแม่เพื่อเอาไปซื้อรถได้
‎(ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎คนที่เคยขับรถโดยไม่มีใบขับขี่
‎ก็ไปแข่งรถบนถนนได้โดยไร้กังวล
‎ไม่กลัวว่าจะโดนจับ
‎สำหรับนักเรียนที่สอบไม่ผ่าน
‎อย่าเสียใจไป
‎ยังไงชีวิต ‎ก็เต็มไปด้วยอุปสรรคอยู่แล้ว
‎เดือนที่แล้ว
‎ผมจัดงานศพให้ลูกชาย
‎ผมเองก็ต้องตั้งสติ
‎และสอนพวกคุณต่อไป
‎ชีวิตคือการฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง
‎เรื่องเลวร้ายจะผ่านไปเสมอ
‎และถูกลืม
‎ผมคิดอยู่เสมอว่า
‎ชีวิตก็เหมือนถนน
‎ตราบใดที่มือกุมพวงมาลัยรถ
‎หยุดเมื่อเจอไฟแดง
‎ค่อยๆ เร่งเครื่องเมื่อเห็นไฟเขียว
‎แล้วขับไปอย่างมั่นคง
‎เช่นนั้นถนนแห่งชีวิต ‎ก็จะราบรื่นไร้อันตราย
‎สำหรับผู้ที่สอบไม่ผ่าน
‎จำไว้ว่าตัวเองทำพลาดตรงไหน
‎และแก้ไขใหม่ครั้งหน้า
‎เหตุที่เกิดเรื่องนี้ขึ้นกับลูกชายผม
‎เป็นเพราะผมไม่ใส่ใจ
‎- ถึงแม้ผมจะใส่ใจ... ‎- อาเหวิน
‎ผมก็อาจไม่คิดจริงจัง
‎- เรื่องจึงกลายเป็นแบบนี้ ‎- อาเหวิน
‎- ผู้คน...
‎มีอะไร
‎ชั้นเรียนเลิกแล้ว ‎บางคนต้องไปทำงานต่อนะ
‎อาเหวิน !
‎นายเป็นอะไรไป
‎หมายความว่าไงครับ
‎มีคนเพิ่งบอกฉันว่า ‎นายพูดกับนักเรียน
‎นายทำตัวแปลกๆ ดูเหม่อลอย
‎งานศพลูกนาย
‎เกี่ยวอะไรกับสอบใบขับขี่ไม่ผ่านกัน
‎นายทำให้คนเขากลัวนะ
‎เปล่านะครับ ‎ผมแค่ปลอบใจพวกเขาเอง
‎ฉันว่าพักสักเดือนเถอะ
‎คุณไล่ผมออกเหรอ
‎ดูตัวเองหน่อยเถอะ
‎ผมหงอกหมดแล้ว ดูน่าเวทนามาก
‎ถ้าฉันไล่นายออกแบบนี้
‎แล้วเรื่องแพร่ออกไปในวงการ
‎ฉันก็ซวยสิ
‎แถวสาม
‎ขออีกนิดสิ
‎นี่ ถ้าได้ไปพอแล้วก็อย่าขอเพิ่ม
‎คนอื่นก็ต้องกินด้วย
‎ก็ได้
‎วางคืนเลย
‎เฉินเจี้ยนเหอ กินเสร็จแล้ว
‎ไปเก็บของในห้อง เตรียมปล่อยตัว
‎หัวใจดอกไม้
‎ซ่อนอยู่ในเกสร
‎ผ่านพ้นฤดูผลิบาน
‎หัวใจเธอ
‎ลืมเลือนฤดูกาล
‎ไม่ยอมให้ใครหยั่งถึงง่ายดาย
‎ทำไมเธอ
‎ไม่จับมือฉันล่ะ
‎สองเราจะฟังบทเพลง ‎แห่งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์
‎วันคืนผันเปลี่ยน
‎คืนแล้วคืนเล่า
‎ชีวิตเต็มไปด้วยสุข ‎และทุกข์มากมายเท่าใดกัน
‎ฤดูใบไม้ผลิผ่านมาและผ่านไป
‎ดอกไม้ร่วงโรยและเบ่งบาน
‎หากเพียงใจต้องการ
‎ปล่อยให้ฝันล่องลอยเข้าไปสู่ใจ
‎ฤดูใบไม้ผลิผ่านมาและผ่านไป
‎ดอกไม้ร่วงโรยและเบ่งบาน
‎หากเพียงใจต้องการ
‎ปล่อยให้ฝันล่องลอยเข้าไปสู่ใจ
‎เอานี่
‎พ่อมีสอนตอนเช้า
‎เลยมารับแกด้วยกันไม่ได้
‎ไม่เป็นไรครับ
‎แล้วคิดจะทำยังไงต่อ
‎หางานทำครับ
‎(รถครูฝึกสอน)
‎งานประเภทไหน
‎ดูก่อน
‎อะไรก็ได้ที่มีให้ทำ
‎ทำไมทำตัวแบบนี้
‎คุณต้องการอะไรจากผม
‎ให้ผมกอดเขา ‎แล้วบอกว่าทำได้ดีเหรอ
‎เขาไม่ทักผมด้วยซ้ำ ‎จะให้ผมทำยังไง
‎มันเป็นงานง่ายๆ
‎ทำในคลังสินค้าและขนย้ายกล่อง
‎เราอาจขอให้ทำล่วงเวลา
‎เคยทำงานอะไรมาบ้าง
‎ผมเพิ่งออกจากสถานพินิจมาน่ะครับ
‎งั้นเหรอ
‎งานที่นี่ไม่ยาก
‎แค่ต้องขยันทำงาน
‎ถ้าขยันนะ เราจะสอนทักษะ ‎ที่จำเป็นให้ เข้าใจไหม
‎นายยังเด็ก ตั้งใจทำงานไป
‎ไม่มีปัญหาแน่
‎แล้วเคยทำงานที่ไหนมาล่ะ
‎ผมเพิ่งออกมาจากสถานพินิจครับ
‎งั้นเหรอ
‎สถานพินิจเหรอ
‎เถาหยวน จางฮว่า หรือเกาสยงล่ะ
‎จางฮว่าครับ
‎มาทำงานวันพรุ่งนี้
‎มีสองกะ
‎ตอนแปดโมงเช้าถึงบ่ายสี่
‎กับบ่ายโมงถึงหนึ่งทุ่ม
‎ทำกะที่สองได้ไหม
‎อาเชิ่ง !
‎เอารถฉันให้เขาฝึก
‎ยกขึ้นสูงกว่านี้
‎ไม่ใช่แบบนั้น
‎แบบนี้ ทำแบบนี้
‎ล้างจากบนลงล่าง
‎- ทำได้ไหม ‎- ได้ครับ
‎ยกสูงอีก
‎มือขวาน่ะ
‎อีกครั้ง
‎คุณนายเฉิน ขอโทษครับ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎(ให้เช่า)
‎ระวังหัวนะครับ
‎ห้องนี้ประมาณ 66 ตารางเมตร
‎ห้องมืดตื๋อ
‎ทำไมไม่เปิดไฟ
‎พยายามจะขโมยของเหรอไง
‎ห้องนี้เคยเป็นห้องพักพนักงาน
‎ตอนนี้เป็นห้องทำงาน ‎และห้องนอนนายไปซะแล้วด้วย
‎นายอยู่ที่นี่มาเกือบเดือนแล้วนะ
‎หนีออกจากบ้านมาเหรอไง ‎หรือโดนเมียไล่ออกมา
‎ผมจะกลับได้ยังไง
‎หลังจากอาเหอกลับมา
‎ผมไม่ได้พูดอะไรกับเขาสักคำ
‎ผมอยู่แต่ในห้องทั้งวัน
‎ไม่อยากออกไปไหน
‎ที่จะต้องเจอหน้าเขา
‎- เมียผมก็เหมือนกัน ‎- เอาละๆ
‎เข้มแข็งหน่อยสิ
‎นายเป็นพ่อนะ
‎ทะเลาะกับลูกตัวเองทำไม
‎นายคิดจะเมินเขา
‎แล้วปล่อยให้ทุกอย่างพังเหรอไง
‎พ่อ
‎จะไปไหนครับ
‎พ่อออกมาเดินเล่น
‎มาซื้อบุหรี่
‎อ้อ
‎ไม่กี่วันก่อนผมกลับไปบ้าน
‎แต่ไม่เจอพ่อ
‎กลับไปเมื่อไหร่
‎ไม่กี่วันก่อน
‎มีเรื่องให้พ่อช่วยเหรอ
‎ผมมาหาพ่อ
‎พ่อ
‎ผมไปด้วยไม่ได้แล้ว
‎ผมต้องไปทางนี้
‎แกจะไปไหน
‎ผมต้องกลับไป
‎(ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎ยินดีต้อนรับ
‎รับอะไรดีครับ
‎ลองไลฟ์ขาวซองอ่อนหนึ่งซอง
‎ทั้งหมด 90 ครับ
‎รับมา 1,000
‎ทอน 50 ด้วยเหรียญได้ไหมครับ ‎พอดีว่าแบงก์ไม่พอ
‎ได้ ไม่มีปัญหา
‎ทอน 910 ครับ
‎พ่อครับ
‎ดื่มอะไรหน่อยไหม
‎แกทำงานที่ร้านล้างรถไม่ใช่เหรอ
‎พอร้านล้างรถปิดตอนสามทุ่ม
‎ผมมาทำกะดึกที่นี่ต่อ
‎ไม่เหนื่อยไปเหรอ
‎ผมได้นอนห้าหรือหกชั่วโมง
‎ก็ไหวอยู่ครับ
‎พ่อออกมาทำไมดึกดื่น
‎พี่ชายแกมาหาพ่อ
‎พี่เหรอ
‎พ่อฝันถึงพี่แก
‎เขาอยู่ตรงซอยถัดไป
‎พ่อก็เลยมาดูว่าพี่ยังอยู่ไหมเหรอ
‎พ่อครับ
‎รู้ไหมว่าพี่ไปเยี่ยมผม
‎รู้
‎แม่แกบอกแล้ว
‎เขาพาเสี่ยวยหวี้ไปเจอแก
‎นอกจากครั้งนั้น
‎ยังมีอีกครั้ง
‎เขาไปทำไม
‎พี่พูดแค่ว่า
‎"ฉันมาหานาย"
‎มีอะไรเหรอครับ
‎ไม่มีอะไร
‎ในฝันเมื่อกี้เขาก็พูดประโยคเดียวกัน
‎"ผมมาหาพ่อ"
‎พี่เป็นคนดีมาก
‎และคิดถึงคนอื่นเสมอ
‎แต่จริงๆ แล้วเราทุกคน ‎ไม่มีใครรู้เลยว่าเขาคิดอะไร
‎ตอนนี้ไม่สำคัญแล้ว
‎พ่อครับ
‎ผมจะย้ายออก
‎อยู่บ้านไม่ดีตรงไหน
‎อันที่จริง ตั้งแต่ผมกลับมา
‎ผมก็อยากย้ายออกมาตลอด
‎แค่ไม่คิดว่าพ่อจะย้ายออกไปก่อน
‎พ่อไม่กลับบ้าน
‎แม่ก็ไม่พูดอะไรเลย
‎แม่ไม่บ่นสักนิด
‎ผมอยากให้พ่อกลับบ้านได้
‎(รัก)
‎กี่โมงแล้ว
‎เกือบบ่ายสาม
‎ฉันกะว่าจะงีบสักหน่อย
‎เผลอหลับไปก่อนจะรู้ตัวอีก
‎ฉันอยากคุยบางเรื่องกับคุณ
‎แต่คุณไม่กลับบ้าน
‎ฉันก็เลยตัดสินใจเอง
‎เรื่องอะไร
‎ฉันเช่าร้าน
‎อยากเปิดร้านเสริมสวย
‎ทำไมล่ะ
‎เสี่ยวยหวี้ยังเด็ก
‎เธอไม่ควรทำงานในสถานเริงรมย์
‎ถ้าเรามีร้านของตัวเอง ‎จะดูแลเด็กได้ง่ายกว่า
‎เสี่ยวยหวี้ก็มีเวลาทำงานมากขึ้น
‎จะเอาเงินที่ไหนจ่าย
‎เพราะงั้นฉันเลยอยากถามคุณ
‎เราเลิกจ่ายประกันได้ไหม
‎ก็ได้
‎ทำอย่างที่คิดว่าดีสุดเถอะ
‎(สามปีต่อมา)
‎ใครครับ
‎อาเหอ
‎ฉันเอง
‎ให้ตายสิ อาเหอ
‎ไม่คิดว่าจะมาหลบอยู่ที่นี่
‎รถเจ้านายเหรอ
‎ลูกค้าทิ้งไว้คืนหนึ่ง
‎แรดิช อย่ายุ่งกับรถน่า
‎เปิดยังไงเหรอ
‎ทีนี้ฉันก็ต้องเช็ดอีกรอบ
‎ก็แค่ถามว่าเปิดยังไงเอง
‎ฉันไม่เคยเห็นรถแบบนี้มาก่อน
‎อย่าทำแบบนั้นได้ไหม
‎ฉันแค่ลองนั่งดู ทำอะไรที่ไหนล่ะ
‎อาเหอ
‎มานั่งในนี้
‎ฉันอยากบอกบางอย่าง
‎บอกข้างนอกนี่ไม่ได้เหรอ
‎อยากพูดอะไรล่ะ
‎สูบข้างในรถไม่ได้
‎ตอนฉันจุด ไม่เห็นนายพูดอะไร
‎จะมาเริ่มบ่นตอนฉันสูบแล้วเหรอ
‎อาเหอ
‎นายอยู่ในนั้นนานแค่ไหน
‎ปีครึ่ง
‎ให้ตาย ปีครึ่งเหรอนี่
‎หลังจากนายออกมา
‎ไม่คิดจะไปเยี่ยมฉันหน่อยเหรอ
‎ฉันไม่รู้ว่านายอยู่ไหน
‎ถ้าถามคนอื่นนายคงรู้แล้ว
‎รู้ไหม อาเหอ
‎สิ่งแรกที่ฉันทำหลังออกมา ‎คือถามว่านายอยู่ไหน
‎รถนายมีที่เขี่ยบุหรี่ไหม
‎ฉันแค่ถามหาที่เขี่ยบุหรี่
‎ทำไมต้องมองฉันแบบนั้น
‎มือนายไม่ร้อนเหรอน่ะ
‎อาเหอ
‎ฉันอยากทำธุรกิจ
‎ขอยืมสัก 1.5 ล้านได้ไหม
‎ฉันจะไปเอาเงิน 1.5 ล้านมาจากไหน
‎เงินติดตัวยังไม่มีเลย
‎ฉันจะกลับมาหานาย
‎คิดดูดีๆ แล้วกัน
‎อย่าเพิ่งรีบตอบ
‎เปิดออกไปยังไงน่ะ
‎(ขอให้ทุกท่านโชคดีและร่ำรวย)
‎คุณนายเฉิน
‎คุณนายเฉิน !
‎จำผมได้ไหม
‎ผมเพื่อนอาเหอ แรดิชไง
‎เห็นจากด้านหลังคิดว่าเป็นคุณ ‎ก็เลยเดินมาทักทาย
‎เป็นยังไงบ้างครับ
‎ก็ดีจ้ะ
‎ไม่มีอะไรหรอกจ้ะ
‎สองคนนี้ใครเหรอครับ
‎ภรรยากับลูกของอาเหอน่ะ
‎เธอคงไม่ใช่แฟนเก่าอาเหอ ‎ที่ชื่อเสี่ยวยหวี้ใช่ไหม
‎สูงขึ้นนะ ดูโตขึ้นจนฉันจำแทบไม่ได้
‎ได้เจออาเหอหรือยัง
‎เจอแล้วครับ
‎อาเหอไม่ได้บอกเหรอ
‎ผมไปหาเขาอาทิตย์ก่อน
‎ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ
‎ทำงานครับ
‎คุณนายเฉิน
‎นี่นามบัตรผม
‎บริษัทเรารับจัดการด้านการเงิน
‎ถ้าต้องการความช่วยเหลือก็บอกนะครับ
‎คุณคงยุ่ง ผมไม่รบกวนเวลาแล้ว
‎บอกผมนะถ้าต้องการอะไร
‎ลาก่อน เจ้าหนู
‎ลานะ
‎บ๊ายบาย
‎อาเหอ
‎อาเหอ โทรศัพท์น่ะ
‎สวัสดีครับ
‎อาเหอ
‎ฉันโทรเข้ามือถือ ทำไมไม่รับ
‎จงใจไม่รับสายฉันเหรอ
‎เปล่า ฉันทำงานอยู่
‎ตอนนี้ว่างไหม
‎ฉันจะเลี้ยงกาแฟ
‎ตอนนี้ไม่ได้
‎ฉันทำงานอยู่
‎ไม่นานหรอกน่า
‎แรดิช ฉันไปไม่ได้จริงๆ
‎ฉันยังต้องล้างรถ
‎งั้นฉันโทรหาเจ้านายนาย ‎ให้เขาปล่อยนายไปพักดีไหม
‎ฟังอยู่หรือเปล่า
‎บ่ายสามเป็นไง ‎ฉันจะรอหน้าร้านล้างรถ
‎นายไม่ควรมาที่นี่
‎พี่เฉา
‎ผมขอพักสองชั่วโมง ‎ตอนบ่ายสามได้ไหมครับ
‎เพื่อนผมเข้าโรงพยาบาล ‎ผมอยากไปเยี่ยมเขา
‎ร้ายแรงหรือเปล่า
‎ไม่ครับ
‎ก็ได้
‎ตอนที่ฉันเจอแม่นายวันก่อน
‎เห็นถือของพะรุงพะรัง
‎เดินอยู่กับเมียและลูกนาย ‎บนถนนแถวตลาด
‎ให้ตายสิ อาเหอ นายนี่มันสุดยอดเลย
‎นึกว่าเล่นๆ กับเด็กนั่นเสียอีก
‎ไม่คิดว่าจะแต่งงานด้วย
‎นายถูกจับไม่ใช่เหรอ
‎เอาเวลาที่ไหนไปมีลูก
‎ทำหน้าแบบนั้นทำไม
‎วันนี้ฉันไม่ได้มาถามเรื่องเงินนะ
‎แรดิช ฉันไม่มีเงินจริงๆ
‎ฉันรู้
‎เมียกับลูกนายยังเด็ก
‎ไม่ต้องอธิบายหรอก
‎(ตำรวจ)
‎อาเหอ
‎เข้าไปในซอยข้างสถานีตำรวจ
‎นายจะเจอสำนักงานผู้ออกกฎหมาย
‎ในนี้มีกระสุนหกลูก
‎ยิงใส่สำนักงานให้หมด
‎แล้วก็วิ่งไปเรื่อยๆ
‎นายจะเจออาคารจอดรถ
‎ไปที่ห้องน้ำชั้นบีหนึ่ง ‎มีถังขยะข้างประตู
‎ทิ้งกระเป๋าลงถัง ก็จบงาน
‎ทำไมนายไม่ลงมือเอง
‎อาเหอ
‎นี่เป็นคำขอจากคนอื่น
‎ฉันคิดถึงนายทันทีเลย
‎ช่วยฉันหนนี้หน่อย
‎แล้วฉันจะลืมเรื่องเงินที่ขอนายไป
‎ฉันบอกเหรอว่าจะให้เงินนาย
‎นายกล้าปฏิเสธเหรอ
‎มีเสื้อนอกอยู่ในกระเป๋า
‎เอาไปใส่ได้
‎เอาละ ตำรวจจะมาเขียนใบสั่งแล้ว
‎ช่วยฉันหนนี้หน่อย
‎แล้วฉันจะไม่กวนนายอีก
‎(บ.อสังหาริมทรัพย์วั่นฝู)
‎มีอะไรให้ช่วยครับ
‎ผมมาหาแรดิช
‎เขาออกไปข้างนอก
‎อ้อ
‎เชิญนั่งก่อนครับ
‎ดื่มอะไรหน่อยไหม
‎ไม่เป็นไร
‎ลุงเฉิน
‎รอนานไหมครับ
‎ไม่นาน
‎ลุงเฉินขึ้นมานี่ยังไง
‎นายบอกว่าลิฟต์เสีย
‎ฉันควรขึ้นบันไดมา
‎ฉันก็เลย...
‎ขึ้นบันไดมา
‎ใครให้ทำอะไรลุงเฉินก็ทำสินะ
‎ผมล้อเล่นน่ะ
‎อ้อ
‎ทำไมลุงเฉินถึงอยากเจอผมล่ะ
‎เราไปหาที่เงียบๆ
‎คุยกันได้ไหม
‎ที่นี่ก็เงียบนะครับ
‎ไม่สะดวกคุยที่นี่เหรอ
‎ได้ครับ
‎ไปคุยข้างนอกไหม
‎เงียบพอไหมครับ
‎ลุงเฉินทำงี้หมายความว่าไง
‎ฉันได้ยินจากภรรยาว่า
‎นายออกมาแล้ว
‎ในเมื่อนายเพิ่งออกมา
‎ฉันเป็นห่วงว่านายจะลำบาก
‎ลำบากเหรอ หมายความว่าไง
‎นายอาจวางแผนจะทำธุรกิจ ‎หรืออะไรพวกนั้น
‎ลุงเฉิน
‎ผมนึกว่าวันนี้ลุงมาขอให้ผมช่วย
‎ไม่คิดว่าลุงจะอยากช่วยผม
‎ผมว่าลุงไม่สนหรอกว่าผมจะลำบาก
‎ลุงแค่อยากให้ผม ‎อยู่ห่างๆ จากลูกชายลุง
‎และอย่าไปกวนเขา
‎ไม่ใช่
‎ฉันไม่ได้คิดแบบนั้น
‎วันที่ผมออกมา
‎ผมหาบ้านตัวเองไม่เจอ
‎รู้ไหมทำไม
‎บ้านผมถูกยึด
‎ตอนนั้นยายผมยังอยู่ที่นั่น
‎ยายถูกบีบให้ไปอยู่บ้านพักคนชรา
‎พอศาลตัดสินให้จ่ายค่าชดเชย
‎ครอบครัวผมไม่มีเงิน
‎ตอนนั้นทำไมไม่คิดจะช่วยหน่อยล่ะครับ
‎ตอนนี้มายื่นซองให้
‎และบอกว่าอยากช่วยผม
‎ลุงเฉิน
‎กังวลอะไรเหรอครับ
‎เปล่า
‎ฉันไม่ได้กังวลอะไร
‎ไม่เป็นไร งั้นผมจะบอกให้
‎ลุงกังวลว่าผม ‎จะชวนอาเหอไปทำเรื่องร้ายแรง
‎ลุงเฉินไม่ต้องห่วงหรอก
‎ตอนนี้อาเหอไปได้ดีแล้ว
‎เขาไม่เป็นไรหรอก
‎อย่างน้อย...
‎ก็คงไม่เป็นเหมือนพี่ชาย
‎ได้ยินว่าพี่เขา...
‎ออกมานานแค่ไหนแล้ว
‎เกือบสามปีแล้ว
‎แล้วนี่นาย
‎ทำงานอยู่นี่เหรอ
‎ใช่
‎นายล่ะ
‎ทำงานที่นี่นานแค่ไหนแล้ว
‎ฉันมาทำที่นี่กับพ่อตั้งนานแล้ว
‎เพียงแต่หลังจากเสียมือไป
‎ฉันถึงได้เริ่มตั้งใจทำงาน
‎สุดท้ายแล้ว...
‎พวกเขาก็ต่อ...
‎แขนกลับให้ไม่ได้เหรอ
‎ไม่ได้อยู่แล้ว
‎แรดิชตัดซะขาดสะบั้น
‎ฉับเดียว มือฉันก็กระเด็นลงหม้อ
‎หมอบอกว่า
‎ถ้าตกลงไปในบ่อขี้
‎ยังจะมีโอกาสมากกว่า
‎แต่เพราะมันตกลงในหม้อ
‎เลยหมดโอกาส
‎กล้ามเนื้อมันหดตัวหมด
‎อะไร
‎อยากเห็นมือด้วนๆ ของฉันเหรอ
‎ดูสิ
‎เหมือนคอไก่ที่ไม่มีหัวเลย
‎รู้สึกอะไรไหม
‎รู้สึกอะไรล่ะ
‎นายจะถามฉันเหรอว่า
‎รู้สึกอะไรตรงนี้ไหม
‎ยื่นมือมาสิ
‎ใจเย็น ฉันไม่ฟันทิ้งหรอก
‎นิ้วชิดกัน
‎ทีนี้กางนิ้วออก
‎แรงอีก
‎ออกแรงขึ้นอีก
‎นั่นแหละความรู้สึกของการไม่มีมือ
‎โอเด้ง
‎ฉันขอโทษจริงๆ
‎เอาเถอะ
‎ไปทำงานต่อ
‎ฉันจะไปแล้ว
‎เฮ้ย
‎อะไรล่ะ
‎นี่มันกาแฟ ไม่ใช่กรดสักหน่อย
‎จะกลัวอะไรล่ะ
‎แรดิช ฉันจะไปแล้ว
‎พอดีเลย
‎ฉันว่างอยู่สักพัก
‎ทำไมไม่ไปด้วยกันล่ะ
‎ไม่ใช่คันเดิมนี่
‎เฮ้ย อย่าเข้าไป
‎ระวังหน่อย
‎กาแฟน่ะ
‎ครั้งที่แล้วฉันต้องอธิบายเจ้านายว่า ‎ทำไมมีกลิ่นบุหรี่
‎ครั้งนี้ฉันไม่สูบหรอก
‎แค่ดื่มกาแฟเท่านั้น
‎ฉันมีอีกงานตอนเที่ยงคืน
‎ทำงานหนักนะ
‎งานอะไรเหรอ
‎ฉันทำกะดึก
‎อาเหอ
‎ตอนนี้นายมีสองทางเลือก
‎หนึ่ง
‎ไปทำงาน ฉันจะรออยู่นี่ ‎จนกว่านายจะกลับมา
‎หรือสอง
‎เราขับรถออกไปเดี๋ยวนี้
‎ขับรถให้สนุก
‎แล้วค่อยกลับมา
‎ไหนว่าครั้งที่แล้วคือครั้งสุดท้าย !
‎ต้องการอะไรจากฉัน !
‎อาเหอ
‎นายเปลี่ยนไปนะ
‎จากเมื่อห้าปีที่แล้ว
‎ไปทำงานเถอะ
‎ดูหน้านายสิ
‎ฉันจะนั่งจิบกาแฟอยู่ตรงนี้
‎ถ้าหกเลอะเทอะ
‎ฉันจะช่วยเช็ดออกให้
‎ไม่ขับคันนี้ได้ไหม
‎เราต้องขับคันนี้สิ
‎เมื่อไหร่คนแบบเรา
‎จะมีโอกาสได้ขับรถแบบนี้กัน
‎นายรู้สึกว่าฉันติดค้างนายเหรอ
‎พูดมาตรงๆ เลยได้ไหม
‎นายติดค้างฉันอยู่แล้ว
‎ตอนที่เราไปหาโอเด้ง
‎ฉันบอกให้นายตัดมือเขาเหรอ
‎อาเหอ
‎ฉันไม่คิดจะพูดเรื่องความรู้สึก
‎แต่ในเมื่อนายพูดขึ้นมา
‎ไหนๆ ก็พูดเลยแล้วกัน
‎ตอนนายถูกโอเด้งทำร้าย ‎แล้วมาขอให้ฉันช่วยล้างแค้น
‎ฉันตกลงโดยไม่ลังเล
‎โผล่พรวดเข้าไปเจอโอเด้ง
‎ฉันฟันเขาตรงนั้นทันที
‎ไม่เคยนึกเสียใจเลยสักครั้ง
‎แม้แต่ตอนนี้ก็เหมือนกัน
‎แรดิช ฉันไม่คิดว่านายจะทำจริง
‎ไหนตกลงกันว่าแค่จะขู่ให้เขากลัวไง
‎ขู่ให้กลัว
‎ฉันกับมีดมาเชเต้ ‎นายกับมีดปอกแตงโม
‎แถมนายขโมยมอเตอร์ไซค์ด้วย
‎นายบอกตอนไหนว่าแค่ขู่
‎ในศาล
‎นายโยนให้ฉันผิดทุกอย่าง
‎ฉันติดอยู่ในนั้นนานกว่านายสามปี
‎ตอนที่นายออกมา
‎นายไม่ไปเยี่ยมฉันสักครั้ง
‎เลยโค้งนั้นไปแล้วจอดเข้าข้างทางเลย
‎(ขายที่ดิน)
‎ลงไป
‎เลี้ยวขวา เข้าซอยนั้นไป
‎เดินไปเรื่อยๆ
‎ถามคนที่นายเจอ
‎ว่าซื้อส้มที่ไหน
‎จำปืนคราวที่แล้วได้ไหม
‎ฉันเก็บไว้ในที่ปลอดภัย
‎ก็ได้
‎เอาเป็นว่าฉันติดค้างนาย
‎แต่นี่คือครั้งสุดท้ายแล้วจริงๆ
‎ซื้อส้มได้ที่ไหน
‎(ขายที่ดิน)
‎กินอะไรหรือยัง
‎คือ...
‎ยังครับ
‎ผม...
‎ไปได้หรือยัง
‎แรดิช !
‎ให้ตายสิวะ
‎(ร้านคูลคาร์)
‎ต้องการอะไร !
‎คุณมีเวลาไหม
‎ไปเดินเล่นกัน
‎เอาสิ
‎(ป้องกันไฟป่า)
‎เป็นอะไรไหม
‎ข้อเท้าแพลงหรือเปล่า
‎ไม่เป็นไร
‎มี 65 ปึกพอดีครับ
‎หลังนายกลับไปวันนั้น
‎เกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎หลังจากผมกลับไป...
‎หลังจากผมกลับไป
‎ก็ไม่เจอแรดิชแล้ว
‎เขารอนายอยู่ในรถไม่ใช่เหรอ
‎ผมไม่รู้
‎พอกลับไป
‎ก็หาเขาไม่เจอ
‎ทำไมไม่เอาเงินไปใช้ ‎จะเอาไปให้คนอื่นเหรอ
‎ผมไม่เคยเห็นเงินเยอะขนาดนี้มาก่อน
‎ก็เลยไม่กล้าใช้
‎แล้วก็ไม่รู้ว่าแรดิช ‎จะกลับมาเอาเมื่อไหร่
‎แรดิชเป็นอะไรกับนาย
‎เป็น...
‎เป็นคนที่มักหาเรื่องมาให้ผม
‎เอาไป
‎ค่าส่งของของนาย
‎นี่...
‎เอาไปเถอะ
‎แรดิชจะไม่หาเรื่องให้นายอีก
‎ทำไมล่ะ
‎เขาตายไปหลายสัปดาห์แล้ว
‎ได้ยินว่าถูกซ้อมจนตาย
‎หน้าเขาโดนซ้อมเละจนจำไม่ได้
‎จอดรถ
‎จะไม่ไปเปิดร้านสายเหรอ
‎ไม่เป็นไรหรอก
‎เสี่ยวยหวี้เก่งขึ้นแล้ว ‎ไม่มีปัญหาหรอก
‎ผมเป็นห่วงอาเหอมากกว่า
‎ชีวิตเขายังไม่มั่นคง
‎แล้วทำงานล้างรถก็ไม่มีอนาคต
‎คุณต้องบอกอาเหอนะ
‎ฉกฉวยวันเวลา ‎และเลือกเส้นทางตัวเอง
‎อย่าเอาแต่พูดประโยคนั้นซ้ำๆ น่า
‎"ฉกฉวยวันเวลาและเลือกเส้นทางตัวเอง" ‎จริงจังหน่อยได้ไหม
‎ทุกครั้งที่คุณพูดแบบนั้น ‎เราทำเหมือนว่ามันเป็นมุกตลก
‎ลูกคนโตคุณจากไปแล้ว
‎ลูกคนเล็กยังแทบตั้งตัวไม่ได้
‎คุณเคยได้ช่วยเขาไหม
‎เคยได้ช่วยหรือเปล่า
‎"ฉกฉวยวันเวลาและเลือกเส้นทางตัวเอง"
‎คุณใช้ชีวิตตามคตินั่นไหม
‎ถ้าใช้
‎แล้วทำไมยังเป็นครูสอนขับรถ
‎เที่ยงวันหนึ่ง
‎ผมกินข้าวกล่องอยู่ที่ทำงาน
‎ตอนที่มีข่าวออกทีวี
‎มีคนยิงปืนใส่สำนักงานผู้ออกกฎหมาย
‎(โรงเรียนสอนขับรถดรากอนพอร์ต)
‎กล้องวงจรปิด ‎จับภาพด้านหลังของคนร้ายได้
‎คนร้ายผอมและเตี้ย
‎ตอนนั้นผมคิดว่ามันแปลก
‎แต่ก็ไม่แน่ใจ
‎(ข่าวเที่ยงวัน)
‎จำที่คุณบอกผมเรื่องแรดิชได้ไหม
‎เขาให้นามบัตรคุณไว้ไม่ใช่เหรอ
‎ผมไปเจอเขามา
‎ให้เงินเขา 200,000
‎หวังว่าหลังเขารับเงินไป ‎จะไม่มายุ่งกับอาเหออีก
‎ผมรอเขาอยู่สองชั่วโมง
‎เขากลับมา
‎เอาแต่เรียกผมว่า
‎"ลุงเฉินๆ"
‎เขาต้อนรับผมอย่างดี
‎แต่ทุกคำพูดของเขาทรมานผม
‎คุณรู้ว่าผมเป็นครูสอนขับรถ
‎ผมจะทำอะไรได้
‎หลังจากนั้นผมไม่ไปทำงานสองอาทิตย์
‎คุณไม่สนว่าผมจะกลับบ้านกี่โมง
‎และไม่ถามว่าผมไปไหน
‎ผมไปนั่งอยู่ตรงข้าม ‎ร้านล้างรถที่อาเหอทำงาน
‎ดูลูกคุณไปทำงานและเลิกงานทุกวัน
‎จากนั้นก็ตามเขาไปร้านสะดวกซื้อ
‎ดูเขาทำงานและเลิกงาน
‎ผมเป็นเหมือน ‎พี่เลี้ยงอาเหอ 24 ชั่วโมง
‎ผมไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรอยู่
‎วันหนึ่ง
‎แรดิชก็โผล่ไปที่ร้านล้างรถในที่สุด
‎ไม่นานหลังจากนั้น
‎พวกเขาก็ขับรถเบนท์ลีย์ออกไป
‎ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ
‎รู้จักรถเบนท์ลีย์ใช่ไหม
‎มันเป็นรถนำเข้าราคาแพง
‎ต่อให้ทำงานที่ ‎โรงเรียนสอนขับรถทั้งชีวิต
‎ผมก็ซื้อรถแบบนั้นไม่ได้
‎ผมปิดไฟหน้า
‎และขับตามพวกเขาไป
‎เราขับไปนานมาก
‎สุดท้ายก็จอดที่ไหนไม่รู้
‎ผมเห็นอาเหอลงจากรถ
‎สะพายกระเป๋าไปใบหนึ่ง
‎แล้วเดินเข้าซอยไป
‎คุณรู้ว่าผมเป็นครูสอนขับรถ
‎ผมไม่ฉลาด
‎ผมอยากทำอะไรเพื่อลูก ‎แต่ไม่รู้ต้องทำอะไร
‎หลังจากนั้นไม่นาน
‎แรดิชก็ลงจากรถ
‎มายืนอยู่ข้างเบนท์ลีย์
‎ผมไม่ทันคิด
‎ทำก็แค่เหยียบคันเร่งหนเดียว
‎กระจกหน้ารถผมแตก
‎พอลงไปดู...
‎แรดิชก็นอนอยู่บนพื้น ไร้ชีวิต
‎ผมลากเขาไปไว้ในพงหญ้าข้างถนน
‎ฝนเริ่มตกลงมาหนักมาก
‎แรดิชจะไม่กลับมาแล้ว
‎ผมทิ้งเขาไว้ที่นั่น
‎ตอนที่จากมา
‎ฝนยังตกอยู่
‎ผมคิดด้วยซ้ำว่าอาเหอมีร่มหรือเปล่า
‎แล้วเขาจะเป็นอะไรไหม
‎ในสายงานของผม ‎ผมได้เจอผู้หญิงมากมาย
‎ที่ช่างสอดรู้สอดเห็น
‎พวกหล่อนมักถามผมว่า
‎"ครูเฉินแต่งงานหรือยัง"
‎"มีลูกกี่คน"
‎ผมตอบเสมอว่ามีแค่หนึ่งคน
‎รู้ไหมทำไมผมตอบแบบนั้น
‎เพราะในความคิดผม
‎ผมไม่เคยยอมรับอาเหอเลย
‎แต่สองสามปีหลังนี้
‎ผู้หญิงสอดรู้สอดเห็นคนอื่น ‎ก็ยังถามผมเหมือนเดิม
‎"ครูเฉิน
‎มีลูกกี่คน"
‎ผมยังตอบว่ามีแค่หนึ่งคน
‎เพราะตอนนี้ผมมีแค่หนึ่งคนจริงๆ
‎แม่ครับ
‎แม่ทำอะไรอยู่ครับ
‎เก็บห้องของพี่แกน่ะ
‎เลิกจ้องได้แล้ว
‎ช่วยเอาพวกหนังสือ ‎ไปที่ห้องนั่งเล่นที
‎พ่อลูกจะเอาไปโรงงานรีไซเคิล
‎แม่
‎ดูนี่สิ
‎(ปี 2013 ‎ฉกฉวยวันเวลาและเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎(ปี 2012 ‎ฉกฉวยวันเวลาและเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎(ปี 2011 ‎ฉกฉวยวันเวลาและเลือกเส้นทางตัวเอง)
‎(ปี 2010)
‎(ปี 2009)
‎พ่อคงให้พี่
‎ไม่ได้เขียนอะไรลงไปเลย
‎ดูเหมือนพี่ไม่เคยเอามาใช้
‎เอาไปรวมไว้กับกองหนังสือ
‎อย่าให้พ่อเห็น
‎แม่ครับ
‎วันนี้อากาศดี
‎เราไปเดินเล่นกันไหม
‎ไปกันเถอะครับ
‎ทำอะไรน่ะ
‎แม่ ผมจะยืมจักรยานคันนี้
‎ดูต้นทางหน่อย
‎ไปเรียนวิธีปลดล็อกมาตอนไหน
‎ผมทำเป็นตั้งแต่เด็กแล้ว
‎ไปกันเถอะ
‎ขึ้นมาสิครับ
‎แบบนี้ไม่ดีนะ
‎แม่ เร็วเข้า ขึ้นมา
‎เร็วสิครับ
‎พร้อมไหม
‎พร้อม
‎คำบรรยายโดย สิรี แซ่อุ่ย