Downloaded from YTS.MX
‎(ผลงานภาพยนตร์อนิเมะจาก NETFLIX)
Official YIFY movies site: YTS.MX
‎ฉันอยากช่วยนาย ‎อยากได้ยินนายพูดว่า "ฉันรักเธอ"
‎ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย
‎นี่มันที่ไหนกัน
‎ทุกคนไปไหนกันหมด
‎หลงทางเหรอ
‎นี่...
‎มิโยะไปบอกพ่อสิว่าอยากอยู่กับแม่
‎เราจะได้อยู่ด้วยกันทุกวัน
‎พ่อจะแต่งงานใหม่เหรอ
‎คงงั้น ตอนนี้เธอก็มาอยู่กับเราแล้ว
‎- โธ่เอ๊ย ‎- ไม่ได้เลยสักตัว
‎- เอาแต่ใจกันทั้งนั้น ‎- มิโยะ...
‎แม่ไม่ว่าอะไรหรอก ลูกมีสิทธิ์จะโกรธได้เต็มที่
‎แต่เรื่องบางเรื่องน่ะ เด็กยังไม่เข้าใจ...
‎งั้นก็เลิกพูดเรื่องที่หนูไม่เข้าใจได้แล้ว
‎มิโยะ เดี๋ยวสิ
‎เกลียดจริงๆ
‎ฉันเกลียดโลกบ้านี่จริงๆ
‎น่าจะแตกไปให้รู้แล้วรู้รอด
‎(โคมแมว)
‎หน้ากากเหรอ
‎ยินดีต้อนรับ อยากลองใส่สักอันมั้ยล่ะ
‎โยริ
‎อรุณสวัสดิ์
‎อ้าว อรุณสวัสดิ์ มีอะไรเหรอ
‎หน้าบูดเหมือนเคยเลยนะ
‎- แต่ก็น่ารักเหมือนเดิม ‎- พูดอะไรของเธอน่ะ
‎อะไรเหรอ
‎- โทษนะ ฝากกระเป๋าหน่อย ‎- พอเถอะน่า...
‎- พี่สาวฉันนี่พิลึกคนชะมัด ‎- โห จริงเหรอ
‎สำเร็จแล้ว
‎ฮิโนเดะซันไรส์ ปล่อยพลังจู่โจม
‎พูดจริงๆ นะ พอเหอะ
‎นี่เป็นการแสดงความรักไงล่ะ
‎ฮิโนเดะ เดี๋ยวก่อน
‎- รอก่อนสิ ฮิโนเดะๆ ‎- รอไม่ไหวแล้ว
‎เซ็กซี่ขาดใจไปเลย
‎ได้ยินมั้ย เขาบอกว่า "รอไม่ไหวแล้ว"
‎แบบนี้มันเชิญชวนกันชัดๆ
‎เหมือนถามว่า "ขอจูบได้มั้ย" ‎"รอก่อน" "รอไม่ไหวแล้ว"
‎- แล้วเราก็สบตากัน เป็นเรื่องเลย ‎- อรุณสวัสดิ์
‎- โห สุดยอด ‎- แล้วไงต่อ
‎แค่นั้นแหละ เสียดายจัง...
‎ฉันได้ยินเสียงเซ็กซี่ของฮิโนเดะแล้ว
‎ทีนี้ก็นอนตายตาหลับซะที เข้าใจใช่มั้ย
‎- ไม่เลยสักนิด ‎- ฮิโนเดะ นายน่าจะทำดีกับมุเกะมากกว่านี้นะ
‎นั่นสิ
‎- ฮิโนเดะน่าจะกระซิบใส่หู ‎- อย่าไปสน
‎ด้วยเสียงสุดเซ็กซี่แล้วก็...
‎เจ็บนะ เป็นบ้าอะไรของเธอ
‎หนวกหู หุบปากๆๆๆ
‎ฮิโนเดะๆ ฉันขออัดเสียงนายไว้ในมือถือได้มั้ย
‎จะได้เอาไว้ฟังก่อนนอน ‎คงจะฝันดีสุดๆ ไปเลยละ
‎สมกับที่ได้ชื่อว่า "มุเกะ" จริงๆ ‎มนุษย์สุดเพี้ยนเกินหยั่ง
‎เขาพูดว่า "รอไม่ไหวแล้ว" จริงๆด้วย
‎เรื่องนี้มันน่าเศร้าจริงๆ นะ
‎เรื่องอะไร
‎ก็เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาไม่สนใจ ‎เธอก็ยังตื๊อไม่เลิก มันน่าเศร้าจริงๆ
‎ก็ใช่ แต่ว่านะ...
‎ไม่มีผู้หญิงคนไหนอยู่ใกล้เขาเท่าฉันแล้ว ‎ก็แปลว่าฉันพิเศษกว่าใครไม่ใช่เหรอ
‎เธอพูดเหมือนพวกโรคจิตชอบสะกดรอยตามเลย
‎บอกหน่อย ทำไมต้องเป็นฮิโนเดะด้วย
‎เขาเคยส่งสัญญาณให้เธอถอย ‎แต่ตอนนี้เขาเมินเธอไปเลย
‎- โยริ ‎- อะไร
‎อยากรู้เหรอ
‎จำตอนที่ฝนตกในงานเทศกาลได้มั้ย
‎งานที่ฉันไปไม่ได้ ‎เพราะต้องไปงานศพคุณย่าน่ะเหรอ
‎วันนั้นน่ะ... เรานั่งอิงแอบกัน ‎แค่เราสองคนเท่านั้น
‎มันเงียบจนไม่รู้เลยว่างานเทศกาลยังจัดอยู่มั้ย
‎เหมือนทุกอย่างในโลกหายวับไปเลย
‎จริงด้วย
‎โลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่ฉันเกลียด ‎และสิ่งที่ฉันไม่ต้องการ
‎แต่ถ้าก้าวออกไปจากตรงนี้แล้วไม่มีโลกให้เห็นอีก
‎ฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎นายนี่โรแมนติกนะเนี่ย
‎แบบนั้นฉันไม่เอาจริงๆ นะ
‎จั๊กจี้นะ
‎นายหัวเราะเหมือนเด็กน้อยเลยเนอะ
‎ฉันเคยเบื่อโลกนี้สุดๆ ‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันไม่แย่ขนาดนั้น
‎เพราะฉันได้พบกับฮิโนเดะ
‎มุเกะ
‎- ไอศกรีมหล่นแน่ะ ‎- มีสติหน่อย
‎เธอชักจะแยกโลกจินตนาการ ‎กับความจริงไม่ออกแล้วนะ
‎ไอศกรีมของฉันก็ด้วย...
‎แบบนี้มันน่าเศร้า ฉันไม่ชอบเลย
‎โลกเรียกมุเกะ กลับมาหาเราซะดีๆ
‎แต่ฉันพูดเรื่องจริงนะ ทำไมเธอไม่เชื่อ....
‎ฉันไม่ยักรู้ว่าเธอไม่ชอบแมว
‎ก็แล้วแต่ว่าเมื่อไหร่ ที่ไหน และแมวตัวไหน
‎แล้วเจอกันนะ โยริ
‎พรุ่งนี้ก็ฝากเนื้อฝากตัวเหมือนเดิมนะ
‎อย่ามาพูดอะไรไม่เข้าท่า ไปละ
‎บายจ้า
‎มิโยะ
‎- หวัดดีค่ะ... ‎- หนูเป็นอะไรรึเปล่า
‎อุ๊ยตาย นี่ผอมลงรึเปล่า
‎- ก็ไม่เท่าไหร่... ‎- ผอมจนเหลือแต่กระดูกแล้ว
‎หนูไม่ได้ผอมลงเลยค่ะ...
‎มิโยะไม่รู้หรอกว่าฉันสงสารหนูขนาดไหน
‎- ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ จริงๆ นะ หนู... ‎- เขาทำอาหารให้เธอกินรึเปล่า
‎ทำสิคะ
‎คนนั้นมาอยู่ด้วยใช่มั้ย
‎เธอโดนบังคับให้กินอาหารที่ไม่ชอบรึเปล่า
‎- ก็ไม่... ‎- มิโยะ
‎- อุ๊ยตาย หวัดดีค่ะ ‎- หวัดดีค่ะ
‎ไปก่อนนะ มิโยะ
‎- ขอตัวก่อนนะคะ ‎- ลาก่อนค่ะ
‎พอเข้าวัยมนุษย์ป้า ‎ก็อดสอดรู้สอดเห็นไม่ได้เลยสินะ
‎กลับมาแล้วค่ะ คุณคาโอรุ
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้านจ้ะ มิโยะ
‎คินาโกะ
‎นี่ พยากรณ์อากาศบอกว่าพรุ่งนี้ก็อากาศแจ่มใสอีก
‎ฉันจะเอาที่นอนออกมาตากแดด...
‎- ไม่ต้องห่วงที่นอนห้องหนูหรอกค่ะ ‎- ตากแดดแล้วมันจะฟูนุ่มขึ้นนะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ ไว้คราวหน้าหนูเอาออกมาตากเอง
‎- ไม่รบกวนดีกว่า ‎- ไม่เห็นเป็นไรเลย
‎คินาโกะ
‎คินาโกะ กลับมาแล้วจ้ะ
‎ต้องเลี้ยงมาตั้งแต่เล็กสินะ แมวมันถึงจะชอบ
‎ในตู้เย็นมีไอศกรีมนะ
‎ระหว่างกลับบ้านกินมาแล้วค่ะ
‎เหรอจ๊ะ
‎เชิญคุณคาโอรุตามสบายเลยค่ะ ‎กินกับคินาโกะก็ได้
‎จ้ะ...
‎- อาหารเย็นเสร็จแล้วจะเรียกนะ ‎- ค่ะ
‎คินาโกะ กินขนมมั้ย
‎คุณคาโอรุพยายามทำดีด้วย ‎แต่อย่ามายุ่งกับฉันจะดีกว่า
‎ฉันมีแผนแล้ว
‎อยู่ไหนนะ
‎ฉันมีแผนแล้ว
‎ไร้รสนิยม
‎ยูมิ
‎อย่างน้อยช่วยแม่พับผ้าก็ยังดี
‎ต้องช่วยด้วยเหรอ
‎กลับมาแล้วครับ
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎เคนโตะ
‎ฮึบ
‎อธิบายมาซิ ทำไมถึงไม่เอาให้แม่ดู
‎ลูกจะเรียนต่อที่มัธยมปลายอิจิไม่ใช่เหรอ
‎ก็ยังคิดอยู่
‎ตั้งใจจริงจังหน่อยสิ เราหวังพึ่งพาลูกนะ
‎หวังจะให้ลูกชายหาเลี้ยงครอบครัวเนี่ยนะ ‎โบราณชะมัดเลย
‎ตัวเองไม่เห็นช่วยอะไรเลย
‎- กลับมาแล้วครับ พ่อ ‎- ก็ได้ๆ...
‎จะไปหาคุณตาก็ทำการบ้านให้เสร็จก่อนสิ
‎ผมไม่มีการบ้าน
‎- โห กางเกงในแม่ตัวใหญ่จัง ‎- เงียบน่ะ
‎ทาโร่
‎ยังไม่มาเหรอ
‎ทาโร่
‎กลิ่นเหมือนแสงแดดเลย
‎ฮิโนเดะ...
‎เคน
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎แม่เขามีเรื่องต้องคิดเยอะ
‎แกก็อย่าคิดมากเลย
‎แกน่ะฉลาดกว่าตาเยอะ
‎ตาเข้าใจว่าทำไมซาจิโกะถึงได้คาดหวังกับแกสูง
‎ตาเท่สุดๆ ไปเลย
‎สภาวะจิตใจมันสะท้อนออกมาในงานที่ทำนะ
‎ครับ...
‎หิวมั้ย
‎ตาครับ ผมขอยืมห้องครัวหน่อยได้มั้ย
‎เอาสิ พักสักหน่อยก็ดี
‎วันนี้แกโชคดีนะ ทาโร่
‎ทาโร่ชอบกินอาหารฝีมือเคนที่สุดเลยสินะ
‎เจ้านี่ไม่เคยเลียขนหรือลับเล็บเลย
‎แมวอะไรประหลาดจริงๆ
‎น่ากลัวจัง
‎แกคือทาโร่กลับชาติมาเกิดสินะ
‎น่าจะมีคนอื่นให้อาหารมันอีก ‎ดูท่ามันจะต้องอ้วนแน่
‎ผมชอบแมวอ้วนๆ
‎อย่าให้อ้วนเกินก็แล้วกัน
‎ทาโร่ จะไปแล้วเหรอ
‎มันคงมีบ้านหลายหลังให้กลับน่ะ
‎โอ๊ะ แย่แล้ว
‎สุดยอด สุดๆ ไปเลย
‎"จะไปแล้วเหรอ" สุดๆ เลย เสียงเคลิ้มมาก
‎แย่แล้ว
‎ได้แล้ว... เอ๊ะ...
‎แมว แมวนี่แม่ น่ารักจังเลย
‎อะไร ทำไมไม่บอกว่าทาโร่มาที่นี่
‎ฉันซื้อขนมมาให้มันด้วย
‎นี่ ยังอยู่รึเปล่า ทาโร่
‎ไม่ทันทักทายเจ้าของก็ไปซะแล้ว ‎ไม่มีมารยาทเลย
‎มันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงของเรานะ ‎และผมต่างหากที่เป็นคนเจอมัน
‎วันเทศกาลที่ฝนตกน่ะเหรอ
‎นายหนีเรียนกวดวิชา แม่ก็เลยโมโหใหญ่
‎กลับก่อนนะ
‎ได้เลย ขอบคุณที่เหนื่อยนะครับ
‎ขอบคุณค่ะ
‎เงียบไปเลย
‎ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย
‎วันนั้น...
‎(เทศกาลเทนโน)
‎ก็ได้ งั้นผมไม่ไปแล้ว
‎เปลืองเงินเปล่าๆ สินะ
‎ไม่เห็นสนเลย
‎ผมก็ไม่ได้อยากเรียนกวดวิชาอยู่แล้ว แค่นี้นะ
‎วันนั้นแหละที่ผมได้เจอทาโร่
‎ไม่น่าปวดห้องน้ำในร่างนี้เลย
‎ฉันสู้สุดใจแน่ เจ้าแมวลาย
‎อ๋อ นายเองเหรอ
‎เธอน่าจะไปบ้านฮิโนเดะ
‎จะได้ใช้เวลาอยู่กับเขามากขึ้นไง
‎ไม่ได้ ฉันต้องเช็ดก้นก่อน
‎แมวไม่ต้องเช็ดก้นหรอก
‎เราใช้ลิ้นเลียร่างกาย ‎เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมด้วย
‎ฟังแล้วแหวะชะมัด
‎เธอต้องเปิดใจมากกว่านี้
‎เธอควรจะสนุกกับการใช้ชีวิตอย่างแมว ‎ไม่งั้นก็เสียดายเวลาเปล่า
‎ฉันก็สนุกอยู่นี่ไง โอเคนะ
‎อ๋อ เหรอ
‎ถ้างั้นก็เก็บหน้ากากนั่นไปเลย ‎แลกกับหน้ามนุษย์ของเธอไงล่ะ
‎- อะไรนะ ‎- เธอไม่ต้องใช้แล้วไม่ใช่เหรอ
‎ไม่เอาหรอก
‎ฉันขายหน้ากากแมวให้มนุษย์ที่อยากเป็นแมว
‎ขายหน้ากากมนุษย์ให้กับแมวที่อยากเป็นมนุษย์ ‎นี่แหละงานของฉัน
‎ชีวิตแมวอันน่าสนุกรอเธออยู่แล้ว
‎เลิกตามฉันสักที
‎โยนหน้ามนุษย์อันน่าเบื่อทิ้งไป ‎แล้วสนุกกับชีวิตแมวอันแสนหวาน
‎เอ๊ะ หายไปแล้ว
‎อะไรของเขา ‎"สนุกกับชีวิตแมวอันแสนหวาน" เนี่ยนะ
‎ฉันเอาใจช่วยนะ
‎เธอควรจะบอกฮิโนเดะ ‎ว่า "ทาโร่" คือใครกันแน่
‎บอกไปเลย "ฉันเอง มุเกะไง"
‎เขาจะได้เลิกวางท่าเย็นชา ‎แล้วหลงเธอหัวปักหัวปำ
‎ไม่หรอก ไม่จริง ไม่มีทางเป็นไปได้
‎อันดับแรก เขาไม่มีทางเชื่อฉัน ‎และต่อให้เขาเชื่อ
‎แล้วเกิดส่งผลตรงกันข้าม ‎เขาเกลียดเจ้าทาโร่ขึ้นมาล่ะ
‎ฉันต้องเก็บข้อมูลในร่างเจ้าทาโร่มากกว่านี้
‎แล้วใช้สิ่งที่ฉันรู้เพื่อเข้าใกล้เขาในร่างมุเกะ
‎ถ้าเธอคิดจะทำแบบนั้น มันไม่น่าจะได้ผลเลยนะ
‎หนวกหูๆๆๆ
‎รู้อะไรมั้ย นายทำตัวน่าสงสัย
‎นายไม่เก็บเงิน ‎จากการแลกเปลี่ยนหน้ากากแมวกับคน
‎แล้วนายได้อะไร
‎ฉันแค่พยายามจะลด ใช้ซ้ำ และหมุนเวียนน่ะ
‎โกหก
‎เอ๊ะ
‎อะไรน่ะ
‎มันต้ม มันต้ม
‎มิโยะชอบกินจริงๆ ใช่มั้ยล่ะ
‎เอาละ อ้าปากจ้ะ
‎- แหม ‎- อ้าปากจ้ะ
‎- อร่อยมาก ชอบจัง ‎- จริงเหรอจ๊ะ
‎กินมันต้มซะหน่อยสิ ของโปรดไม่ใช่เหรอ
‎จืดไปเหรอจ๊ะ
‎ไม่เลย อร่อยแล้ว
‎แบบนี้ดีต่อสุขภาพกว่า ‎รสชาติเหมือนในร้านหรูเลย
‎จริงเหรอคะ
‎เนอะ มิโยะ
‎หนูไม่เคยกินร้านหรู
‎เด็กอย่างหนูชอบเนื้อมันๆ ‎กับอาหารรสจัดมากกว่า
‎เดี๋ยวก็อ้วนหรอก
‎ฮิโนเดะบอกว่าชอบให้หนูอ้วนๆ น่ะ
‎ฮิโนเดะเหรอ ใครน่ะ แฟนเหรอ
‎ไม่เกี่ยวกับพ่อซะหน่อย
‎แปลว่าใช่สินะ เขาเป็นคนยังไง
‎คาโอรุรู้เรื่องนี้มั้ย
‎ไม่ค่ะ...
‎ลูกน่าจะพาเขามาบ้านให้คาโอรุรู้จักไว้
‎เอ๊ะ
‎เป็นผู้หญิงเหมือนกัน ‎น่าจะคุยเรื่องนี้กันได้สนิทใจกว่า
‎มีอะไรก็คุยกับคาโอรุได้ทุกเรื่อง
‎เรียนชั้นเดียวกันรึเปล่า หรือเป็นรุ่นพี่
‎ใครเป็นฝ่ายสารภาพรักก่อน
‎เขาไม่ใช่แฟนหนู
‎ไม่ต้องอายหรอก
‎เลิกยุ่งกับหนูสักทีเถอะ หนูรู้ว่าหนูไม่ควรอยู่ที่นี่
‎ใช่แล้ว
‎ฉันจะแต่งงานกับฮิโนเดะ...
‎และย้ายออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
‎ถ้าจะทำแบบนั้นได้...
‎ฉันต้องไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดมือไป
‎ฉันรักเขา ไม่ใช่แค่เพราะเขาเก็บฉันไปเลี้ยง
‎เขาตั้งชื่อให้ฉัน ‎ซึ่งเป็นแมวตัวเมียว่า "ทาโร่" ด้วย
‎นั่นเป็นชื่อหมาตัวก่อนของเขา ‎แปลว่าเขารักแล้วรักเลย
‎เขาฉลาด แต่ก็ไม่ละเลยคนอื่น
‎ทาโร่
‎ฉันรู้จักตัวจริงของฮิโนเดะ
‎เขาเมินเวลาฉันเป็นมุเกะ ซึ่งมันเศร้ามาก
‎แต่เวลาฉันเป็นทาโร่ เขาน่ารักกับฉันมากเลย
‎ฉันรักแกนะ ทาโร่
‎กลิ่นตัวเหมือนแสงแดดตลอดเลยนะ
‎ฮิโนเดะ
‎ฉัน... ที่จริงฉัน...
‎มีอะไรเหรอ
‎ฉันพูดไม่ได้
‎ฉันไม่มีความกล้าที่จะบอกเขาว่าฉันคือมุเกะ
‎แกนี่โชคดีจังนะ ทาโร่
‎ฮิโนเดะ มีเรื่องอะไรเหรอ
‎ฉันจะช่วยอะไรนายได้
‎พรุ่งนี้ฉันต้องทำข้าวกล่องเอง
‎ทำข้าวกล่องเองเนี่ยนะ
‎อยากกินจัง...
‎ฮิโนเดะซันไรส์ ปล่อยพลังจู่โจม
‎พอเหอะ มุเกะ...
‎ไปกินข้าวกลางวันกันเถอะ
‎เอ้านี่ 50 เยน
‎วันนี้พ่อเป็นคนทำข้าวกล่องให้ฉันล่ะ
‎แปลว่าวันนี้เธอจะได้กินระเบิดข้าวปั้นสินะ
‎ใช่
‎ดีจังเลยนะ
‎ดีอะไรล่ะ กินแล้วกรามหลุดแน่เลย
‎แล้วสาหร่ายก็เหี่ยวทุกที
‎มนุษย์สุดเพี้ยนเกินหยั่ง ‎กอริลล่าป่าเถื่อนน่ารำคาญ
‎พักนี้ทำไมยัยนั่นถึงติดฮิโนเดะนัก
‎ไม่รู้สิ
‎ฉันชักจะรำคาญแล้ว
‎ฉันสงสารฮิโนเดะน่ะ นี่มัน "มุเกะ" เลยนะ
‎- ฉันรู้ ‎- พวกนี้เป็นบ้าอะไร
‎อยากพูดอะไรก็เชิญเลย ฉันไม่สนหรอก
‎พูดถึงฮิโนเดะนะ พักนี้วางท่าหยิ่งยโสชอบกล
‎งั้นเหรอ
‎เหมือนตัวเองดีวิเศษกว่าคนอื่น
‎หา
‎อยู่ๆ เกรดก็พุ่ง แปลกชะมัดเลย
‎ต้องโกงข้อสอบแน่
‎เมื่อก่อนก็เกรดพอๆ กับฉัน สมัย...
‎มุเกะ เธอคิดจะทำอะไรน่ะ
‎- อาหารน่ากินจัง ‎- กินเลยนะครับ
‎หยุดนะ
‎มุเกะ ใจเย็นๆ นะ มุเกะ ใครก็ได้ห้ามเธอที
‎ที่พูดถึงฮิโนเดะน่ะหมายความว่าไง ถอนคำพูดนะ
‎- อะไร จะบ้าเหรอ ‎- ยัยนี่...
‎มุเกะ
‎เฮ้ย
‎มุเกะ
‎เป็นอะไรของเธอน่ะ
‎ตอนเป็นแมว ง่ายกว่านี้เยอะเลย
‎- เลือด มีเลือดออกด้วย ‎- นี่เธอบ้ารึเปล่า
‎ฉันต่างหากที่ต้องพูดแบบนั้น
‎อะไรนะ
‎ฮิโนเดะน่ะ
‎พยายามอย่างหนักเสมอ
‎- หยุดพูดเรื่องไม่จริงเกี่ยวกับเขานะ ไม่งั้น... ‎- มุเกะ
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎"เป็นอะไรรึเปล่า"
‎- นี่ ไปกันเถอะ ‎- ไปสิ
‎ฉันสบายดี ปกติดีทุกอย่าง
‎นี่นายห่วงฉันเหรอ
‎ไปห้องพยาบาลเถอะ
‎- ไม่ต้องหรอก จริงๆ นะ... ‎- ไปกันเร็ว
‎ก็ได้
‎ไม่ต้องก็ได้นะ ฉันเก็บเองได้
‎ฉันแบ่งข้าวกล่องให้เธอกินละกัน
‎อะไรนะๆ เดี๋ยว จริงเหรอ
‎นี่มัน... มันหวานต้มนี่นา
‎ไม่ยักรู้ว่านายทำข้าวกล่องได้
‎- นี่ทำเองหมดเลยเหรอ ‎- ใช่
‎สุดยอดไปเลย
‎น่าจะให้พ่อฉันมาหัดกับนายเนอะ
‎ดูสีสิ ความแวววาวอีก ต้องเค็มแน่ๆ เลย
‎อย่าบ่นน่า
‎ฉันชมต่างหาก รสชาติเหมือนฝีมือแม่เลย
‎เธอก็ไม่น่าไปสนใจสองคนนั้นเลย
‎จริงด้วย
‎จะพูดถึงฉันยังไงน่ะฉันไม่ว่าหรอก
‎แต่ฉันไม่ยอมให้พวกเขาพูดจาให้ร้ายนายแบบนั้น
‎มันต้มนี่อร่อยสุดๆ
‎- นี่ ‎- มุเกะ จะทำอะไรน่ะ
‎มันต้มของฮิโนเดะ...
‎เค็มมาก
‎ต้องบอกว่าอร่อยมากสิ
‎"เค็มมาก" เนี่ยนะ
‎เข้าใจแล้ว ก็ได้ งั้น...
‎- มันต้มของฮิโนเดะ... ‎- พอแล้ว
‎ไม่ต้องพูดใหม่ก็ได้
‎ทำไมล่ะ
‎ข้าวก็อาจจะเค็มเหมือนกันนะ มุเกะ
‎เงียบเหอะ
‎ฮิโนเดะหัวเราะฉันเหรอเนี่ย
‎อย่ากระโจนลงจากตึกอีกล่ะ
‎เธอไม่ใช่แมวซะหน่อย
‎แถ่นแท้น
‎กลิ่นเดียวกันเลย
‎นี่ ฮิโนเดะก็กินอีกสิ อ้ำ
‎นี่ข้าวกล่องของฉันนะ
‎(มิโยะเป็นลูกสาวฉัน ไม่ใช่ลูกคุณ)
‎(ทำไมคุณใจร้ายขนาดนี้ หยุดทำร้ายแกได้แล้ว)
‎ฮิโนเดะซันไรส์ ลูกกระโดด
‎ประตูไม่ได้ล็อก
‎เรียบร้อย
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎ขาไปโดนอะไรมา เจ็บมั้ย
‎อ๋อ นี่เหรอ แค่แผลถลอกน่ะ
‎- แต่... ‎- จริงๆ ค่ะ
‎- หนูเอากล่องข้าวไปไว้ในอ่างนะคะ ‎- จ้ะ
‎หัวหอมเหรอ แปลว่าเราจะได้กิน...
‎แกงกะหรี่ใช่มั้ย หรือจะเป็นเนื้อผัดมันฝรั่ง
‎มิโยะ มีอะไรดีๆ รึเปล่า ท่าทางอารมณ์ดีจัง
‎อ๋อ เปล่า ไม่มีค่ะ ไม่มีเลย
‎"เป็นอะไรรึเปล่า"
‎ฮิโนเดะ
‎แย่แล้ว อยากเห็นเขาหัวเราะอีกจัง
‎ลงได้สมเป็นแมวมาก
‎ดูเหมือนจะยังไม่กลับแฮะ
‎นี่พูดจริงเหรอ
‎เราไม่มีเงินจะดูแลโรงงานต่อแล้ว ‎มันแพงเกินไป
‎ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป เงินเดือนซากางุจิ ‎เราก็จ่ายไม่ไหว
‎แต่ตายัง...
‎อย่าพูดจาเอาแต่ใจสิ ตาสายตาย่ำแย่ลงทุกวัน
‎ตาก็อยากทำต่อ แต่แม่แกพูดถูก
‎ตาแน่ใจเหรอ
‎ขอโทษนะ เคนโตะ
‎ลูกไปเตรียมสอบเรียนต่อดีกว่า
‎ถ้าแกยังอยากใช้เตาเผา ก็รีบๆ ใช้เข้านะ
‎นี่จะปิดโรงงานจริงๆ เหรอ
‎ใช่
‎- แล้วคุณซากางุจิล่ะ ‎- เขาก็จะลาออก
‎จริงเหรอ
‎ฟังนะ หนูคิดอะไรออกแล้ว
‎เราน่าจะขอให้คุณซากางุจิเปิดสอนปั้นหม้อ
‎เมืองนี้มีคนสอนปั้นหม้อมากเกินไปแล้ว
‎ไม่ได้อะไรขึ้นมาหรอก
‎อะไรกัน
‎สาวๆ ในเมืองน่าจะสนใจมาก ‎ถ้าคุณซากางุจิเป็นคนสอน
‎- หนูเองก็จะเข้าเรียนด้วย ‎- ไม่ผ่านจ้ะ
‎อะไร ทำไมล่ะ
‎ฮิโนเดะ...
‎หมูเปรี้ยวหวานอร่อยจัง
‎จริงเหรอ
‎ใช่มั้ยล่ะ หัวหอมนี่มีผลมากเลย
‎ทำไมอร่อยขนาดนี้
‎ก็รสเข้มข้นอย่างที่ลูกชอบไง
‎ฉันดีใจนะที่เธอชอบ
‎ฮิโนเดะท่าทางเศร้าจัง
‎แต่ฉันช่วยเขาไม่ได้ ‎จะในร่างมุเกะหรือทาโร่ก็ไม่ได้ทั้งนั้น
‎แล้วหมูเปรี้ยวหวานก็อร่อยมาก บ้าที่สุดเลย
‎ทาโร่
‎เอ๊ะ นี่แกขาเจ็บเหรอ
‎จริงๆ ด้วย
‎เป็นอะไรรึเปล่า
‎มีแผลที่เดียวกันเลย
‎ถ้าฉันพูดตรงๆ แบบยัยนั่นได้ก็ดีสินะ
‎ฉันอยากจะปั้นหม้อต่อ ‎ฉันรู้ว่าสถานการณ์โรงงานไม่ดี
‎ฉันอยากบอกพวกเขาว่า ‎"ฉันจะรับผิดชอบโรงงานเอง"
‎แต่ฉันเองก็ไม่มั่นใจ... ก็เลยไม่พูดอะไร
‎ตาเนี่ยสุดยอดเลยนะ
‎ดินธรรมดา พออยู่ในมือของตา ‎ก็จะเปลี่ยนรูปทรงเปลี่ยนสีได้สารพัด
‎ฉันอยากเป็นแบบตามาตั้งแต่เด็ก
‎แต่ฉันพูดไม่ได้...
‎ถ้าเป็นมุเกะ ฉันรู้ว่าเธอจะต้องพูดออกไป
‎ฮิโนเดะ ฉันก็เหมือนนาย
‎ฉันพูดอย่างที่ใจอยากจะพูดจริงๆ ไม่ได้
‎ฮิโนเดะเป็นคนที่เยี่ยมยอดมากนะ
‎ฉันเคยอยากให้ถึงวันสิ้นโลก ทุกวันเลย
‎แต่ตอนนี้... หลังจากได้พบนาย...
‎หลังจากหลงรักนาย โลกก็ดูสวยงามสำหรับฉัน
‎ฉัน... ฉันอยากช่วยนาย
‎ฉันอยากได้ยินนายบอกว่า "ฉันรักเธอ"
‎ฉันต้องศึกษางานเครื่องปั้นให้มากกว่านี้
‎ตอนนี้ผลงานฉันธรรมดามาก
‎ฉันต้องเข้าโรงเรียนมัธยมปลายโทโนโมริ
‎ฉันต้องบอกแม่ว่าวางแผนอะไรไว้
‎ทาโร่ ไปกันเถอะ
‎บอกความจริงเขารึยังล่ะ
‎ก็ยังน่ะสิ
‎เหรอ ขืนเป็นแบบนี้ ถ้าเธอไม่มีวันบอกเขา
‎ทำไมเธอถึงไม่...
‎เป็นแมวไปตลอดเลยล่ะ
‎ไม่เอาหรอก ถ้าเป็นแมว ‎ฉันก็ช่วยอะไรฮิโนเดะไม่ได้น่ะสิ
‎ถึงเป็นคน เธอก็ช่วยอะไรเขาไม่ได้อยู่ดี
‎- นั่นมัน... ‎- หรือไม่จริง
‎แน่ใจรึว่าไม่จริง
‎ในฐานะแมว เธอจะได้อยู่ใกล้กับฮิโนเดะ
‎เธอจะได้คอยเฝ้ามองเขา ‎ได้นอน ได้เขามาให้อาหาร ได้นอน
‎ได้อึ ได้นอน...
‎ชีวิตดีจะตายใช่มั้ยล่ะ
‎ฮิโนเดะเองก็จะมีความสุขเหมือนกัน
‎หนวกหูๆๆ
‎โลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่ฉันเกลียด ‎และสิ่งที่ฉันไม่ต้องการ
‎แต่ถ้าก้าวออกไปจากตรงนี้แล้วไม่มีโลกให้เห็นอีก
‎ฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
‎แบบนั้นฉันไม่เอาจริงๆ นะ
‎จั๊กจี้
‎เอาละ
‎มีอะไรแปลกๆ แฮะ คุณคาโอรุเข้าห้องเราเหรอ
‎รองเท้าก็ยังอยู่ คงจะออกไปทางหน้าต่าง
‎ออกไปเวลานี้โดยไม่ใส่รองเท้าเนี่ยนะ
‎- แย่แล้ว ‎- พักนี้แกชอบแอบออกไปข้างนอก
‎ทำยังไงดีคะ ฉันจะดุแกก็ดูจะไม่เหมาะ
‎ผมรู้ว่าคุณรู้สึกยังไง
‎เดี๋ยว อะไรกัน
‎มิโยะเหรอ
‎อะไรคะ
‎มิโยะ ออกไปไหนมารึเปล่า
‎ฉันจะชวนมาดื่มชาด้วยกันน่ะ แต่เธอไม่อยู่ในห้อง
‎- คือ... หนูอยู่บนหลังคาน่ะ ‎- เอ๊ะ
‎บางทีเราก็อยากรู้สึกว่ามีลมเย็นพัดผ่านหน้าน่ะ
‎งั้นก็ฝันดีนะคะ
‎- ฝันดี... ‎- ฝันดีจ้ะ
‎ฮิโนเดะซันไรส์...
‎ฉันไม่อยากเอ่ยคำพูดที่ว่างเปล่า ‎เพื่อปกป้องตัวเอง
‎ฉันอยากพูดตรงๆ จนแทงใจดำ ‎แบบฮิโนเดะมากกว่า
‎ไม่ใช่ละ
‎ใครต้องการซาซากิ มิโยะบ้างล่ะ
‎ฮิโนเดะ มิโยะ... มาดูตะวันขึ้นด้วยกันเถอะ
‎อย่างเธอเนี่ยนะอ่านหนังสือจนดึก
‎ฉันมัวแต่คิดถึงชีวิตตัวเองน่ะ
‎- อรุณสวัสดิ์ ‎- ไง
‎- หวัดดี ‎- เป็นไง
‎- หวัดดี ‎- หวัดดี
‎มีอะไรเหรอ
‎อะไรน่ะ
‎- ฮิโนเดะ ‎- อะไรเหรอ
‎ฉันเขียนมาให้นายน่ะ
‎- เอ๊ะ ‎- อะไร
‎(ถึงฮิโนเดะ เคนโตะ)
‎นั่นจดหมายรึเปล่า คุณมุเกะ
‎ไม่ใช่เรื่องของนายซะหน่อย
‎จดหมายรักเหรอ
‎- เอาคืนมานะ ‎- นิโบริ
‎- ได้แล้ว ‎- มุเกะ
‎คุณมุเกะๆ ทางนี้
‎- ได้เวลาสารภาพรักแล้ว ‎- พอได้แล้ว
‎จะอ่านดังๆ ให้ฟังกันดีมั้ยนะ
‎แถ่นแท้น
‎- หยุดนะ นายสองคน ‎- นายจะอ่านจริงๆ เหรอ บันไน
‎ยัยนี่เอาจริงแฮะ น่าสมเพชอะไรขนาดนั้น
‎"ถึงฮิโนเดะ ฉันมีความสุขทุกครั้งเวลาเจอนาย"
‎- บันไน ‎- "ฮิโนเดะซันไรส์ไม่ใช่แค่เล่นคำ"
‎เอาคืนมานะ
‎"ฉันรู้สึกแบบนั้นกับนายจริงๆ ‎นายคือแสงอาทิตย์ของฉัน"
‎- นี่ไม่ใช่จดหมายของนายนะ ‎- เอาคืนมา
‎- "ฮิโนเดะซันไรส์
‎คือตอนที่ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า
‎- ทำให้เราอบอุ่นหัวใจ" ‎- หยุดนะ
‎เอาคืนมา
‎ทำไมถึงได้หัวปักหัวปำขนาดนี้
‎อายขนาดนั้นเลยเหรอ
‎ทำไมฉันต้องอายด้วย ‎อย่าทำเป็นเล่นกับความรู้สึกของฉันนะ
‎นี่ สาวสารภาพแล้ว นายจะรับรักมั้ย
‎คุณซันไรส์
‎ฮิโนเดะ...
‎เอ๊ะ
‎ทำไม
‎สารภาพรักเลยๆๆ
‎หนวกหู
‎ฉันแค่อยากให้กำลังใจฮิโนเดะน่ะ
‎ฉันก็เหมือนฮิโนเดะ ‎ไม่กล้าพูดความรู้สึกจริงๆ ออกมา
‎- ฉันก็เลย... ‎- ฉันไม่เหมือนเธอซะหน่อย
‎นี่มันน่าอายสำหรับฉัน
‎เคยคิดถึงความรู้สึกฉันบ้างมั้ย ‎เขาเล่นอ่านต่อหน้าทุกคน
‎ฉันเกลียดคนจอมตื๊ออย่างเธอ
‎แต่... ถ้าฉันบอกกับตัวนายเองล่ะ
‎พอได้แล้ว ไม่ได้ยินรึไง ฉันเกลียดเธอ
‎เกลียดเหรอ
‎เกลียดมาก
‎งั้นเหรอ
‎เกลียดมากเลยสินะ
‎มุเกะ
‎แย่จังเลยนะ
‎มุเกะ
‎ไปตายซะ
‎ฉันถึงได้บอกให้ตัดใจจากเขาไงล่ะ
‎คนร้องไห้ควรจะเป็นฉันมากกว่านะ
‎ตัดใจจากฮิโนเดะซะทีเถอะ
‎อะไร ฉันทำไม่ได้หรอก
‎ตัดใจซะ ไม่งั้นเราเลิกคบกัน
‎ฉันก็ทำไม่ได้เหมือนกัน
‎- โยริ ‎- ยัยโง่เอ๊ย
‎มิโยะ อยู่รึเปล่า
‎- อยู่ค่ะ ‎- มาดื่มชามั้ย
‎ขอผ่านดีกว่าค่ะ
‎ฉันเข้าไปได้มั้ย
‎เอ๊ะ แป๊บนึงค่ะ
‎เอาละ เชิญค่ะ
‎หนูดื่มชาไม่ได้ กำลังลดน้ำหนักอยู่
‎มิโยะ...
‎เธออึดอัดรึเปล่าที่มีฉันอยู่ด้วย
‎อะไรกันเนี่ย พูดอย่างกับละคร
‎ไม่เลยค่ะ ไม่มีทางหรอก
‎ทำไมถึงยิ้มแบบนั้น มิโยะน่ะชอบยิ้มแบบนั้นประจำ
‎เธอกำลังฝืนทำในสิ่งที่ไม่ใช่ตัวเองรึเปล่า
‎- สำหรับมิโยะ ฉัน... ‎- เห็นแก่ตัว
‎อะไรนะ เห็นแก่ตัว...
‎เห็นแก่ตัวกันทั้งนั้น เอาแต่ใจตัวเองกันน่าดู
‎มิโยะ
‎ถ้าหนูฝืนยิ้มแล้วจะทำไม
‎หนูทำเพราะหนูอยากทำ
‎เป็นแม่เลี้ยงแล้วยังไงเหรอ
‎คุณกับพ่อรู้อยู่แล้วว่าหนูไม่ได้มีความสุขกับเรื่องนี้
‎แต่หนูก็พยายามจะอยู่กับพวกคุณ ‎อย่างสงบสุขไม่ใช่เหรอ
‎แล้วตอนนี้...
‎คุณอยากให้หนูเลิกยิ้ม ถ้าใจไม่ยิ้มจริงๆ เนี่ยนะ
‎- มีแต่คุณอยากได้อย่างโน้นอย่างนี้สินะ ‎- มิโยะ
‎แม่ก็อีกคน
‎แม่ทิ้งหนูไปเฉยๆ
‎ตอนนี้กลับมาบอกว่าอยากอยู่กับหนูเนี่ยนะ
‎หนูไม่สนแม่ ไม่สนพ่อ ไม่สนคุณคาโอรุ
‎จะเป็นยังไงกันก็ช่าง
‎หนูไม่ต้องการใครทั้งนั้น
‎- มิโยะ ‎- มิโยะ
‎เดี๋ยวสิ
‎กลับมาก่อน
‎มิโยะ
‎จะเป็นยังไงก็ช่าง...
‎คุณคาโอรุ คินาโกะ พ่อ แม่...
‎ถ้าทุกคนจะเกลียดฉันก็ไม่เป็นไร
‎ฉันต้องการฮิโนเดะคนเดียว
‎ฉันนี่มันโง่จริงๆ โยริพูดถูก
‎ที่เขาแบ่งข้าวกล่องให้ฉันกิน ‎มันไม่ได้มีความหมายอะไรเลย
‎แต่ฉันออกตัวแรง เขียนจดหมายถึงเขา
‎เขาบอกออกมาแล้วว่าเกลียดฉันมาก
‎ทำไมนะ
‎ฉันอยากฟังเขาพูดว่า "ฉันรักเธอ" ต่างหาก
‎ฉันอยากฟังเขาพูดว่า "ฉันรักเธอ"
‎ฮิโนเดะซันไรส์ก็คือ
‎ตอนที่ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า ‎ทำให้เราอบอุ่นหัวใจ
‎เวลาอยู่กับนาย ฉันรู้สึกอบอุ่นและปั่นป่วนในใจ
‎ฉันว่าคนอื่นก็รู้สึกเหมือนกัน
‎แต่ถ้าอะไรๆ ไม่เป็นอย่างที่นายต้องการ ‎ก็อย่าโทษตัวเองเลยนะ...
‎ฉันก็เหมือนฮิโนเดะ ‎ไม่กล้าพูดความรู้สึกจริงๆ ออกมา
‎ทำไมยัยนั่นถึงพูดแบบนั้น
‎ฉันไม่เคยเล่าปัญหาตัวเองให้ใครฟังเลยนี่
‎ปกติไม่มาดึกแบบนี้นี่
‎จำจานที่แกเหยียบได้มั้ย แกทิ้งรอยเท้าไว้น่ะ
‎มันสุดยอดไปเลย ตาประทับใจมาก
‎"ฉันไม่เหมือนเธอ..."
‎กลิ่นแสงแดด
‎กลิ่นยัยนั่น
‎เธอดูไม่เหมือนคนที่จะมีปัญหา ‎ในการแสดงความรู้สึกเลยนี่
‎เดี๋ยวนะๆ
‎ฉันรักเธอ
‎อย่างนั้นหรอกเหรอ
‎"ฉันรักเธอ"
‎แล้วถ้าฉันเป็นทาโร่ เขาจะรักฉันมั้ย
‎ฮิโนเดะซันไรส์
‎ฉันฝันมาตลอดว่าจะได้ดูพระอาทิตย์ขึ้นกับฮิโนเดะ
‎นี่มัน...
‎จริงด้วย นี่บ้านฮิโนเดะ
‎เดี๋ยว แย่แล้ว สายป่านนี้แล้ว ‎ฉันไปโรงเรียนไม่ทันแน่
‎จริงด้วย ฉันเป็นแมว ฉันไม่ต้องไปก็ได้
‎แมวขายหน้ากาก
‎ทุกอย่างดีขึ้นเวลาเธอเป็นแมว
‎ท้องฟ้าสดใสเต็มไปด้วยสายรุ้ง
‎ฉันเป็นแมว เธอเชื่อฉันได้ ฉันพูดไม่ผิดหรอก
‎พอแล้ว
‎หมายความว่าไง
‎พอกันทีกับการเป็นมิโยะ
‎ใช่มั้ยล่ะ ดีแล้ว ดีมาก
‎พอกันที
‎- ขอบใจนะ ‎- นั่นอะไร
‎หน้ามนุษย์ของเธอไง
‎มันจะหลุดออกเมื่อเธอแน่ใจว่า ‎เธอไม่อยากเป็นมนุษย์อีกต่อไป
‎ทีนี้เธอก็จะเป็นแมวไปเรื่อยๆ
‎เอ๊ะ ฉันกลับไปเป็นคนไม่ได้แล้วเหรอ
‎ได้สิ ถ้าเธอใส่หน้ากากนี้กลับเข้าไปไงล่ะ
‎แต่เธอต้องทำก่อนที่จะกลายเป็นแมวจริงๆ
‎ต้องใช้เวลาอีกหน่อย ‎กว่าการกลายร่างจะสมบูรณ์น่ะ
‎เมื่อถึงเวลานั้น ‎ฉันจะพาเธอไปยังสถานที่อันสวยงาม
‎จะได้ฉลองกัน
‎เดี๋ยว ฉันยังไม่ได้...
‎ลาก่อน มุเกะ
‎ฟุกาเสะกับฮิโนเดะ มากับครูหน่อย
‎(ห้องอาจารย์ใหญ่)
‎หนีออกจากบ้านเหรอคะ
‎พวกเธอรู้อะไรบ้างมั้ย
‎ไม่ค่ะ...
‎- ฮิโนเดะใช่มั้ยจ๊ะ ‎- ครับ
‎- เธอคบกับมิโยะอยู่รึเปล่า ‎- เอ๊ะ
‎มิโยะเคยพูดถึงเธอครั้งนึง
‎เขาอาจไปที่บ้านเธอก็ได้
‎- เอ่อคือ... ‎- บอกความจริงเรามาเถอะ
‎เราไม่โกรธหรอก
‎พวกเขาไม่ได้คบกันค่ะ
‎แต่มิโยะแอบออกจากห้องทุกวัน...
‎พวกเขาไม่ได้คบกันค่ะ
‎หนูรู้ดี หนูเดินกลับบ้านกับมุเกะทุกวัน
‎ถ้าหนูรู้ว่ามิโยะอยู่ที่ไหนก็บอกเราด้วยนะ
‎ถ้าหนูรู้ หนู...
‎คงไม่เป็นเพื่อนที่ไร้ประโยชน์แบบนี้
‎ขอตัวนะครับ...
‎ขอบคุณนะ
‎มีเรื่องอะไร เกี่ยวกับมุเกะรึเปล่า
‎ใช่... เธอหนีออกจากบ้าน
‎จริงเหรอ
‎คราวนี้เธอต้องโกรธบันไนกับนิโบริมากแน่ๆ
‎ฉันก็ไม่แน่ใจ
‎เธอไม่มีทางหนีออกจากบ้าน ‎เพราะคนงี่เง่าพวกนี้หรอก
‎งั้นเหรอ
‎ฟุกาเสะเป็นเพื่อนเธอมาตั้งแต่ประถมใช่มั้ย
‎เธอเป็นมนุษย์สุดเพี้ยนเกินหยั่งสำหรับเรา ‎แต่ไม่ใช่สำหรับฟุกาเสะที่รู้จักเธอดี
‎ฉันจะไปตามหามุเกะ
‎- เอ๊ะ ตอนนี้น่ะเหรอ ‎- อะไรนะ
‎- อิซามิ ช่วยบอกอาจารย์.... ‎- ไม่ได้นะ
‎- หยุดก่อน ฉันจะไปตามหาคนเดียว ‎- นี่เธอจะ...
‎- ห้ามนายไปตามหานะ ‎- อะไรกัน
‎- นี่ มีเรื่องอะไรกัน ‎- เดี๋ยว อย่านะ
‎- อิซามิ ‎- ผมมาดูพวกเขาครับ
‎เอาละ กลับห้องได้แล้ว
‎งั้นเหรอ ฉันไม่รู้เรื่องครอบครัวเธอมาก่อนเลย
‎แม่ทิ้งไปตั้งแต่เธออยู่ประถม
‎เพื่อนในห้องไม่คบด้วยก็เพราะเรื่องนั้น
‎ฉันเป็นเพื่อนสนิทเธอมาก่อนแล้ว
‎แต่เธอไม่อยากให้พวกนั้นข่มขู่ฉัน...
‎นั่นสิ... ก็คงอย่างนั้น
‎"คงงั้น" เหรอ
‎โยริ
‎โยริโกะจะเดินกลับบ้านกับเรา ใช่มั้ย
‎โยริโกะบอกว่าไม่ต้องการ ‎มนุษย์สุดเพี้ยนเกินหยั่งอย่างเธอ
‎- แม่เธอก็คงพูดแบบนี้เหมือนกัน ‎- ไปกันเถอะ โยริโกะ
‎ไปสิ...
‎เจ็บนะ
‎เธอจะบ้าเหรอ ทำไมทำแบบนี้
‎ฉันจะฟ้องครู
‎นี่มันแกล้งกันชัดๆ
‎ฉันก็ไม่ต้องการเธอเหมือนกัน ‎ทั้งโยริทั้งแม่นั่นแหละ
‎ฉันไม่ต้องการใครเลย ไม่ต้องการๆ
‎เดี๋ยวสิ
‎เดี๋ยวก่อน มุเกะ
‎ฉันต้องการมุเกะนะ
‎เธออาจไม่ต้องการฉัน แต่ฉันต้องการเธอนะ
‎มุเกะ
‎มุเกะ ฉันขอโทษ
‎เดี๋ยวสิ มุเกะ
‎มุเกะ ฉันขอโทษ
‎ตอนนั้นแหละที่ฉันรู้ว่า...
‎มุเกะมักจะทำท่าเหมือนเป็นคนกล้า ‎เธอทำเป็นว่าตัวเองสบายดี...
‎แม้เวลาที่ในใจเธอเจ็บปวด
‎นี่ ฮิโนเดะ นายพูดจริงๆ รึเปล่า ‎ที่บอกมุเกะว่าเกลียดน่ะ
‎เอ๊ะ
‎ถ้านายพูดจริง ฉันก็อยากให้นายเลิกสนใจมุเกะ
‎อะไรนะ
‎อย่าให้ความหวังมุเกะ
‎ฉัน...
‎เดี๋ยว ไม่เอา อย่าเพิ่งพูดอะไรนะ
‎ฉันต้องแน่ใจก่อนว่านายชอบมุเกะจริงๆ รึเปล่า
‎ถ้าจริง เธอควรเป็นคนแรก ‎ที่ได้ยินจากปากนาย ไม่ใช่ฉัน
‎ฉันไม่ได้เกลียดมุเกะจริงๆ หรอก
‎(โรงเรียนมัธยมปลายโทโกนาเมะ)
‎เพื่อนๆ เรียกมิโยะว่า "มุเกะ"
‎ใช่ สมญานามของแกน่ะ
‎ฉันไม่เคยรู้เลย คุณแม่มิโยะรู้รึเปล่า
‎- เอ๊ะ... ‎- มีอะไรคะ
‎เธอมาที่นี่
‎เดี๋ยว นั่นมอเตอร์ไซค์ของแม่นี่
‎ฉันถึงได้บอกให้คุณซื้อสมาร์ทโฟนให้ลูกไง
‎ว่าแต่คุณไปโรงเรียนลูกทำไม
‎คิดบ้างมั้ยว่าเพื่อนๆ ลูก ‎จะพูดถึงคุณสองคนว่ายังไง
‎เราคิดว่าเพื่อนๆ แกน่าจะรู้อะไรบ้าง
‎งั้นก็โทรหาเพื่อนแกสิ ‎อย่าบอกนะว่าคุณไม่รู้จักเพื่อนของมิโยะเลย
‎ก็ไม่รู้น่ะสิ
‎เป็นพ่อประสาอะไร
‎แกไม่ได้ไปบ้านคุณมิกิใช่มั้ยคะ
‎หมายความว่าไง
‎มิโยะน่ะ...
‎ลูกฉันไม่เป็นตัวของตัวเองเวลาอยู่กับคุณ
‎แกเป็นเด็กดีเกินกว่าจะแสดงออกตรงๆ ‎แต่คุณจะไปรู้อะไร
‎คุณยัดเยียดตัวเองเข้ามาในชีวิตลูกฉัน ‎เข้ามาในครอบครัวนี้
‎นี่ไม่รู้ตัวเลยสินะ
‎คุณมิกิต่างหากที่เคยคิดถึงความรู้สึกของลูกบ้างมั้ย
‎ตอนที่ทิ้งแกไปน่ะ
‎หา
‎คุณไม่รู้เลยเหรอว่า ‎ทำให้มิโยะเจ็บปวดขนาดไหน...
‎- นี่ๆ ‎- พูดอะไรของเธอ
‎ฉันอยากกลับมาเป็นแม่ของลูกอีกครั้ง ‎แต่เธอนั่นแหละที่ขวางไว้
‎เฮ้ พอที
‎- ฉันแค่อยากให้มิโยะ... ‎- อะไรกันเนี่ย
‎เวลานี้คงไม่เหมาะจะบอกลา
‎มุเกะ...
‎เธออยู่ที่ไหน
‎โยริ
‎ฟุกาเสะ ครูตามหาเธอตั้งนานแน่ะ
‎ขอโทษค่ะ
‎เจอซาซากิรึยัง
‎ยังค่ะ...
‎งั้นเหรอ ปล่อยให้พ่อแม่เขาจัดการเองเถอะ
‎- กลับไปเรียนกันดีกว่า ‎- ค่ะ
‎ฮิโนเดะล่ะ
‎เขาไปตามหามิโยะที่สถานีรถไฟค่ะ
‎เดี๋ยว ฮิโนเดะมาตามหาฉันเหรอ
‎จริงเหรอเนี่ย
‎เรารู้แค่นั้น ครูรู้ว่าเธอเป็นห่วงเพื่อน
‎แต่เรื่องนี้ให้ผู้ใหญ่จัดการดีกว่า
‎เดี๋ยวเคนโตะก็น่าจะกลับมาแล้ว
‎แกนี่จะต้อง...
‎ฟังไม่ถนัดเลยค่ะคุณตา
‎พูดใหม่ได้มั้ย
‎โทษนะ ฉันไม่รู้จะเอาอะไรให้แกกินดี
‎กลับมาแล้วครับตา
‎กลับมาแล้วเหรอ
‎แม่ยังไม่กลับสินะ
‎อ้าว ทาโร่
‎ผมต้องออกไปข้างนอกอีก
‎ตาช่วยหาข้ออ้างบอกแม่ได้มั้ยครับ
‎ได้สิ
‎ทาโร่อาจจะตามหาเธอเจอก็ได้เนอะ
‎คนต่อไป เชิญค่ะ
‎ไปไหนของเขานะ
‎หรือว่า... ทุกคนออกตามหาฉัน
‎ฉันไม่รู้อะไรเกี่ยวกับยัยนั่นเลย
‎เธอชอบไปที่ไหนบ่อยๆ ‎เธอชอบอะไร เธอคิดอะไร
‎ฉันไม่เคยรู้เลยว่าเธอผ่านอะไรมาบ้าง
‎เวลาอยู่กับฉัน เธอพยายามยิ้ม พยายามหัวเราะ
‎เทียบกับฉันแล้ว เธอเข้มแข็งและสุดยอดมาก
‎นี่เป็นการแสดงความรักไงล่ะ
‎จริงด้วย
‎ฉันกลัวว่าเธอจะเห็นตัวจริงของฉัน ‎ที่ไม่มีดีอะไรเลย
‎ฮิโนเดะ...
‎ฉันต้องขอโทษเธอ เธอจะกลับมาใช่มั้ย
‎นายสุดยอดมากนะ ฮิโนเดะ ฉันรู้ดี
‎นายรักครอบครัว นายรักเพื่อน
‎นายใจดีกับสัตว์
‎เพราะอย่างนั้นไง... ฉันถึงรักนาย
‎มุเกะ...
‎ว่าไง
‎ฉันน่าจะ...
‎เอ๊ะ
‎จดหมายของเธอ... ถ้าเพียงแต่ฉัน...
‎ไม่เห็นเข้าใจเลยว่าเขาพูดอะไร
‎ฉันกำลังจะกลายเป็นแมวจริงๆ แล้วสินะ
‎ฉันพลาดแล้ว
‎ฉันน่าจะบอกเขาให้ลืมฉัน ‎ก่อนที่จะต้องกลายเป็นแมวจริงๆ
‎ฉันอยากกลับไปเป็นคน
‎อรุณสวัสดิ์
‎ฮิโนเดะ
‎อรุณสวัสดิ์
‎อรุณสวัสดิ์...
‎เธอกลับมาได้สามวันแล้ว
‎และเธอก็ไม่ปล่อยพลังซันไรส์อีกเลย
‎ใช่
‎เธอมีอะไรแปลกๆ ไป...
‎ไม่รู้ยังเสียใจเรื่องจดหมายนั่นอยู่รึเปล่า
‎นายขอโทษเธอแล้วใช่มั้ย
‎ใช่
‎อุ๊ย น่ารักจังเลย น้องเหมียวมาจากไหนจ๊ะ
‎ฉันเห็นมันไปทั่วเมืองเลย
‎มันมองเราด้วย
‎- ดูตาคู่นั้นสิ ‎- มานี่มา น้องเหมียว
‎แย่ละสิ
‎เติม "ไอเอ็นจี" หลังคำกริยาก็จะได้อาการนาม
‎ขอตัวอย่างแรกหน่อย ซาซากิ
‎เอ่อ... "ฉันเกลียดข้าวแห้ง"
‎- เดี๋ยวนะ ‎- หนูไม่แน่ใจ...
‎พวกเขาหัวเราะกับมุกของเธอ
‎ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ‎ยัยมุเกะตัวปลอมนี่มัน...
‎นี่ แมวขายหน้ากาก
‎ออกมาสิ แมวขายหน้ากาก
‎เอ๊ะ
‎กลับมาแล้วค่ะ
‎มิโยะ คุณโยจิ มิโยะกลับมาแล้ว
‎อะไรนะ มิโยะ
‎ลูกกลับมาแล้ว เป็นอะไรรึเปล่า ‎พ่อเป็นห่วงแทบแย่
‎มีใครทำอะไรลูกรึเปล่า
‎- เปียกไปทั้งตัวเลย ‎- หนูสบายดีค่ะ
‎เดี๋ยวก็เป็นหวัดหรอก
‎นี่ค่ะ ฉันจะไปเปิดน้ำลงอ่างเตรียมไว้
‎แล้วค่อยมากินข้าวกันหลังจาก...
‎ตายแล้ว ฉันไม่ได้...
‎ขอบใจนะ
‎ความรู้สึกของผู้อื่นเป็นสิ่งที่เราไม่รู้
‎เราทำได้อย่างมากก็แค่เดา
‎เราไม่ควรคิดเอาเองว่ารู้จักผู้อื่นดีแล้ว
‎ไปละนะ
‎จ้ะ บาย
‎อะไรกัน มุเกะ รอก่อนสิ
‎ฉันลืมสนิทเลยว่าเราจะต้องเดินกลับบ้านด้วยกัน
‎เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย
‎สบายมาก
‎นี่ ฮิโนเดะ คืนนี้ฉันว่าจะไปนอนบ้านนายล่ะ
‎หา
‎พูดอะไรของเธอเนี่ย
‎ฉันจะไปบ้านนาย กินอาหารของนาย ‎แล้วเราก็จะนอนด้วยกัน
‎- อะไรนะ ‎- เดี๋ยวนะ
‎นี่จะบ้าเหรอ
‎นี่เธอคิดจะเล่นตลกอะไร
‎- ไม่ได้เหรอ ‎- ไม่ได้สิ
‎เธอเป็นอะไรของเธอ
‎คนเขาอุตส่าห์เป็นห่วง
‎ไปกันเถอะ อิซามิ
‎มุเกะ...
‎มนุษย์สุดเพี้ยนเกินหยั่งจริงๆ
‎ฉันชื่นชมฟุกาเสะนะที่เป็นเพื่อนยัยนี่มาได้ตั้งนาน
‎- ขอบใจ ‎- ไปนะ
‎โดนปฏิเสธซะแล้ว
‎แล้วเธอคาดหวังอะไรล่ะ
‎นั่นสินะ
‎แล้วเจอกันนะ
‎บาย...
‎ไงจ๊ะ น้องเหมียว
‎เอ๊ะ ทำไมฉันฟังออกล่ะ
‎เพราะฉันยังมีความเป็นแมวอยู่ ‎ยังไม่เป็นคนเต็มตัวไงล่ะ
‎เธอคือคินาโกะสินะ
‎โป๊ะเชะ
‎คินาโกะ ฟังนะ...
‎ฉันอยากกลับไปเป็นคน
‎ขอหน้าฉันคืนเถอะ
‎ฉันไม่เข้าใจเลยว่าฮิโนเดะพูดอะไร
‎ก็เพราะเธอกำลังจะกลายเป็นแมวจริงๆ ไงล่ะ
‎ไม่ต้องห่วง ฉันจะช่วยให้ฝันของเธอเป็นจริง
‎ฉันจะเป็นแฟนกับฮิโนเดะ
‎เดี๋ยว เธอแน่ใจนะว่าแบบนี้ดีแล้ว
‎นี่ คินาโกะ
‎พูดตามตรงนะ ฉันชอบเป็นแมวมากกว่า
‎งั้นทำไมเธอถึง...
‎ฉันทำเพื่อเธอคนนั้น
‎ใคร คุณคาโอรุเหรอ
‎เธอคนนั้นทำให้ฉันมีความสุข
‎ฉันอยากตอบแทนเธอน่ะ
‎คนมีชีวิตอยู่นานกว่าแมวเยอะ
‎นี่ฉันเกือบจะหมดอายุขัยแล้ว
‎ฉันอยากให้คาโอรุมีความสุข ‎แม้แต่ตอนที่ไม่มีคินาโกะแล้ว
‎เธอจะใช้ชีวิตเป็นแมว ‎ส่วนฉันก็จะใช้ชีวิตเป็นเธอ
‎ฉันจะมาแทนที่เธอในฐานะลูกสาวของคาโอรุ
‎ไม่นะ... ไม่เอาๆๆ
‎ฉันอยากอยู่กับฮิโนเดะ...
‎สายเกินไปแล้วล่ะ
‎ฉันกับแมวขายหน้ากาก
‎จะได้อายุขัยของเธอคนละครึ่ง ‎เราตกลงกันไว้แบบนั้น
‎ไม่นะ... ฉันจะแก้ไขเรื่องนี้ยังไง
‎แมวขายหน้ากากอยู่ไหน
‎เขาชอบอยู่ฝั่งโน้นนะ
‎ฝั่งโน้นเหรอ ฉันจะไปที่นั่นได้ยังไง
‎เธอน่าจะมองเห็นได้ถ้าเป็นแมวแล้ว
‎นั่นอะไร ทางเดินเหรอ
‎ถ้ามองเห็น ก็แปลว่า ‎การกลายร่างใกล้สมบูรณ์แล้ว
‎เดี๋ยวสิ
‎ฉันรอไปงานเทศกาลไม่ไหวแล้ว
‎งานเทศกาลเหรอ
‎(แมวหาย ‎ชื่อคินาโกะ อายุ 12 ปี)
‎ขอโทษนะ คาโอรุ...
‎นี่อะไร
‎ประตูโทริอิน่ารักจัง ของแมวเหรอ
‎ฉันอยากกลับไปเป็นมิโยะแล้ว
‎ไม่ได้ๆๆ
‎แมวขายหน้ากาก
‎จะกลับไปใช้ชีวิตมนุษย์ที่แสนทุกข์ยากทำไม
‎เลียก้นตัวเองตามประสาแมวที่ดี ‎แล้วให้ฮิโนเดะดูแลเธอสิ
‎"ฝั่งโน้น" อยู่ที่ไหน ‎แล้ว "งานเทศกาล" นี่คืออะไร แล้ว...
‎ฉันได้ยินมาจากคินาโกะ ‎คินาโกะเอาใบหน้าฉันไป
‎ในวันเทศกาลฤดูร้อนครั้งต่อไป ‎เธอจะกลายเป็นแมวจริงๆ
‎งานเทศกาลฤดูร้อน
‎อะไรเนี่ย
‎เดี๋ยวสิ ฉัน... ฉัน...
‎ฉันอยากกลับไปเป็นคนจริงๆ นะ
‎ฉันอยากบอกฮิโนเดะว่าฉันรู้สึกยังไงกับเขา
‎เธอน่าจะมองเห็นได้ถ้าเธอเป็นแมว
‎เอ๊ะ นั่นอะไร
‎เอ๊ะ...
‎อะไรกัน
‎นี่มันอะไรกัน
‎ฉันต้องไปที่นั่น
‎(ฟุกาเสะ โยริโกะ)
‎ของนี่มันใช้ยังไงนะ
‎- กดแค่นี้เหรอ ‎- ฮัลโหล
‎ว่าไง
‎ชินกับการใช้โทรศัพท์รึยัง
‎ยังเลย...
‎เธอไปอยู่หลังเขาที่ไหนมา ‎เอาเถอะ เรื่องงานเทศกาลวันนี้น่ะ...
‎งานเทศกาล...
‎อิซามิโทรมา
‎เขาชวนเราสองคนไปเที่ยวงานเทศกาล ‎กับเขาแล้วก็ฮิโนเดะ
‎งานเทศกาลเหรอ
‎เธอจะว่ายังไง
‎ฉันคิดว่าจะไปกับคุณคาโอรุน่ะ
‎อ้าว เหรอ แล้วแม่เธอล่ะ
‎แม่ยังไม่รู้เบอร์มือถือฉันเลย
‎งั้นเหรอ
‎คุณคาโอรุ เป็นอะไรรึเปล่าคะ
‎มิโยะจะออกไปข้างนอกเหรอ
‎เปล่าค่ะ
‎คินาโกะยังไม่กลับมาเลย
‎มันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
‎ถ้ามันจะลืมฉันก็ไม่เป็นไรหรอก
‎ฉันหวังแค่ให้มีคนดูแลมันน่ะ
‎ฉันจะออกไปตามหามันหน่อย
‎คาโอรุ
‎"คุณ" คาโอรุ...
‎คินาโกะ... คินาโกะ...
‎ไม่มีทางลืมคุณหรอกค่ะ
‎คินาโกะมีความสุขที่สุดเวลาอยู่กับคุณ
‎มันรักคุณมาก
‎ฉันก็หวังอย่างนั้น ขอบใจนะ
‎คาโอรุ...
‎งั้นเหรอ
‎แต่นายก็น่าจะมานะ
‎- ฉันจะไป แล้วเจอกัน ‎- เจอกัน
‎เคนโตะ
‎ไปงานเทศกาลกันเถอะ ‎นายน่าจะไปชวนคุณซากางุจิด้วยนะ
‎ผมจะไปกับเพื่อนน่ะ
‎งั้นก็ชวนคุณซากางุจิก่อนเป็นไง
‎แล้วค่อยบอกเขาว่านายไปไม่ได้
‎พี่ก็บอกเองสิ
‎เอาจริงเหรอ งั้นก็ต้องลองถามคุณตา...
‎ยัยนั่นไม่มาเหรอ
‎ทำอะไรอยู่น่ะ
‎ฉันมีอะไรจะถามนายหน่อย
‎อะไร เข้ามาทางประตูหน้าสิ
‎ฮิโนเดะรู้สีกยังไงกับฉัน
‎- เอ๊ะ รู้สึกยังไงเหรอ ‎- ชอบฉันรึเปล่า
‎หา
‎พูดอะไรของเธอน่ะ พักนี้ทำไมทำตัวแปลกๆ
‎เธอไม่เคยพูดแบบนี้เลยนี่
‎ว่าแล้วเชียว นายดูฉันออก
‎พูดอะไรน่ะ
‎นายรู้ว่าฉันไม่ใช่มุเกะตัวจริง
‎นี่เธอ เลิกล้อเล่น...
‎เฮ้ย
‎"เฮ้ย..."
‎สรุปว่าเธอไม่อยากเป็นมุเกะอีกต่อไปใช่มั้ย
‎ฉันพลาดไปแล้ว
‎มุเกะมาแทนคินาโกะไม่ได้
‎ฉันไม่คิดว่าคาโอรุจะรักคินาโกะขนาดนี้
‎ทาโร่คือมุเกะเหรอ...
‎เพราะอย่างนี้เอง ‎ถึงได้มีกลิ่นเหมือนแสงแดดทั้งคู่
‎ฉันรักเธอ
‎ฉันน่าจะรู้เร็วกว่านี้
‎แต่ฉันก็สงสารเด็กคนนั้นนะ
‎แม่ตัวเองก็ไร้ความรับผิดชอบสุดๆ ‎เธอไม่ผิดหรอกที่อยากเป็นแมว
‎เธอคงอยู่ยากน่าดู
‎เธอนึกไม่ออกเลยว่าเคยมีใครรักเธอบ้าง
‎แม้แต่พ่อแม่ของตัวเอง
‎ตอนนี้คนที่จะช่วยเธอได้ก็เลยมีแต่นายคนเดียว
‎ช่วยหน่อยนะ
‎ช่วยเหรอ ฉันเนี่ยนะ
‎ฮิโนเดะทำได้อยู่แล้ว
‎รู้สึกเหมือนถูกหลอกใช้เลย
‎เกาะแมวเหรอ
‎ใช่แล้ว ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์จะตื่นวันนี้แหละ
‎มันมีพลังเปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นแมวได้ถาวร
‎ทำใจให้เชื่อได้ยากจริงๆ
‎- ส่งมือมา ‎- ได้..
‎ห้ามปล่อยนะ
‎เกาะแมวนั่นน่ะ อยู่อีกฝั่งของสะพานนี้
‎สะพานไหน
‎ไม่เป็นไรหรอก ฉันมองเห็น
‎เดี๋ยว หมายความว่าไง
‎มีอะไรอยู่ตรงนี้ด้วย
‎ถ้าปล่อยมือฉัน นายจะตกลงไป
‎นายต้องเป็นแมวถึงจะเห็นสะพานนี้
‎ฉันรับไม่ไหวแล้ว
‎ฮิโนเดะช้าจังเลยนะ
‎นั่นสิ...
‎แต่ฝนตกแบบนี้ก็จัดงานเทศกาลไม่ได้อยู่ดี
‎นั่นสิ...
‎- อยากไปหาอะไรดื่มแทนมั้ย ‎- เอ๊ะ นั่นมัน...
‎โยริ
‎ว่าไง
‎มุเกะ ตอนนี้อยู่ไหนน่ะ
‎อยู่... บนสะพานมั้ง
‎อะไรนะ ฉันเห็นคุณคาโอรุ
‎เธอกำลังตามหาแมวกลางสายฝน ‎ร่มก็ไม่ได้พกมาด้วย
‎งั้นเหรอ
‎อยู่คนเดียวรึเปล่า
‎เปล่า อยู่กับฮิโนเดะ
‎อะไรนะ
‎เดี๋ยว ใครชวนใครน่ะ
‎ก็คงเป็นฉันชวนเขานั่นแหละ
‎เข้าใจแล้ว มุเกะ สู้ๆ นะ ฉันเอาใจช่วย
‎พรุ่งนี้ต้องเล่าให้หมดเลยนะว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
‎ได้ มุเกะกำลังมีความสุขมาก
‎พูดอะไรของเธอน่ะ...
‎นี่ ช้าหน่อยสิ
‎ที่นี่ที่ไหนน่ะ
‎มองทางไหนก็มีแต่แมว แล้วก็มีแต่เวลากลางคืน
‎ไม่มีเวลามามัวแปลกใจ ฉันต้องหาเขาให้เจอ
‎ขอโทษค่ะ รู้จักคุณแมวขายหน้ากากมั้ยคะ
‎แมวขายหน้ากากเหรอ มันคืออะไร
‎- อร่อยมั้ย ‎- ก่อนไปน่าจะกินอะไรหน่อยนะ
‎ใช่ เธอจะต้องชอบอาหารของเรา
‎หนูของเราสดมากนะ
‎ไม่เป็นไรค่ะ
‎เหรอ อร่อยจริงๆ นะ
‎มีใครรู้จักบ้างมั้ยคะ แมวขายหน้ากากน่ะ
‎แมวขายหน้ากาก
‎- นี่ คุณหนู... ‎- ใคร ฉันเหรอ
‎- เธอเป็นมนุษย์ครึ่งนึงใช่มั้ย ‎- เอ๊ะ
‎เธอถูกแย่งใบหน้าไปสินะ
‎คุณรู้จักแมวขายหน้ากากใช่มั้ย
‎บอกหน่อยว่าเขาอยู่ไหน
‎ฉันต้องเจอเขา จะให้ทำอะไรก็ได้
‎(บาร์มนุษย์-แมว)
‎เข้ามาสิ
‎พวกเรา มีแขกมาใหม่
‎นี่มัน...
‎งั้น... นี่ก็คือเกาะแมว
‎และทุกคนในร้านนี้ก็เคยเป็นมนุษย์มาก่อนสินะ
‎ใช่แล้ว
‎เธอเองก็อยากเป็นแมวใช่มั้ย
‎ชีวิตตอนเป็นคนคงจะลำบากมากเลยสินะ
‎มนุษย์น่ะชั่วร้ายจะตายใช่มั้ยล่ะ
‎ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก
‎- นี่เธอ ‎- คะ
‎ถ้าอยากจะกลับไปเป็นคนละก็
‎เธอควรจะรีบไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
‎แต่เป็นแมวแบบนี้ ฉันคุยกับคนไม่ได้
‎ฉันต้องบอกใครคนหนึ่งว่าฉันรู้สึกยังไง
‎- เพราะงั้น... ‎- แล้วยังมัวทำอะไรอยู่ที่นี่
‎พอแมวขายหน้ากากได้อายุขัยของเธอไป ‎เธอก็จะติดอยู่ที่นี่ชั่วชีวิต
‎ไม่มีทางกลับไปเป็นมนุษย์ได้อีก
‎นั่นแหละ... ปัญหา
‎- นั่นคนเหรอ ‎- ฉันไม่ได้เจอคนมานานมาก
‎- นึกถึงอดีตเลย ‎- มนุษย์แมวรึเปล่า
‎ระวังหัวด้วย
‎- บอกช้าไปนะ ‎- ขอโทษ
‎ขอโทษค่ะ
‎ดูเหมือนจะไม่อยู่
‎อันนี้เป็นไง
‎เอาละ ทีนี้ก็ตีลังกานะ
‎นี่มันที่ไหน
‎ฉันมองเห็นรอบตัวแล้ว แปลว่าฉันเป็นแมว...
‎ทำไมเป็นเฉพาะมือล่ะ
‎ไม่รู้สิ
‎ยินดีต้อนรับ
‎นายคือฮิโนเดะสินะ
‎- แมวขายหน้ากาก ‎- "แมวขายหน้ากาก" เหรอ
‎นี่ ฟังนะ ฉันต้องเอาใบหน้านี้คืนให้มุเกะ
‎- เพราะฉะนั้น... ‎- อะไรกัน
‎แปลว่าเธอไม่อยากได้อายุขัยของมุเกะแล้วเหรอ
‎ถ้างั้น ฉันจะยึดส่วนของเธอมาด้วย ‎ไม่ว่าอะไรใช่มั้ย
‎เดี๋ยวก่อน
‎นี่ ทุกคนไม่เคยนึกเสียใจเลยเหรอ
‎ฉันเคย แต่จะมามัวเสียใจให้มันได้อะไรล่ะ
‎มีแต่จะยิ่งหดหู่ใจเปล่าๆ
‎เราหนีมาแล้ว
‎เราทุกคนเลือกแล้วที่จะวิ่งหนีปัญหา
‎ใช่เลย
‎อย่างฉันนี่
‎ฉันหนีความรับผิดชอบในฐานะแม่
‎ฉันเอาแต่ไม่แน่ใจว่า ‎ฉันให้ความรักกับลูกมากเท่าที่ควรรึเปล่า
‎ฉันเริ่มรู้สึกว่าพวกเขารู้ว่าฉันทำหน้าที่ได้ไม่ดี
‎ฉันก็เลยหนีมา
‎ฉันก็เหมือนกัน ฉันไม่รู้ว่าจะรักหรือรับรักยังไงดี
‎ฉันไม่มั่นใจจนอึดอัดไปหมด ก็เลยต้องหนีมา
‎เรายอมรับการตัดสินใจของตัวเอง
‎แต่เธอยังมีชีวิตข้างหน้ารออยู่
‎ไปบอกคนพิเศษว่าเธอรู้สึกยังไง
‎ฉันรู้ว่าเธอทำได้
‎- ค่ะ ‎- น่าเสียดาย
‎อะไรน่ะ
‎ฮิโนเดะไม่ได้อยู่ในแดนมนุษย์
‎- อะไรนะ ‎- ตอนนี้เขาถูกขังอยู่ในร้านฉัน
‎ฮิโนเดะน่ะเหรอ ทำไม
‎เขามาตามหาเธอที่นี่
‎อะไรนะ โกหกน่า
‎ฮิโนเดะไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันคือทาโร่
‎แมวที่ได้ใบหน้าของเธอไปน่ะ คินาโกะใช่มั้ย
‎แมวตัวนั้นมากับเขาด้วย เขาคงรู้เรื่องแล้วละ
‎คินาโกะอยู่กับเขาเหรอ
‎ใช่แล้วขอรับ
‎ทำไมไม่รออีกหน่อยก็ไม่รู้
‎เดี๋ยวเธอก็จะกลายเป็นแมวจริงอยู่แล้ว
‎ฮิโนเดะมาตามหาฉันเหรอ ทำไมล่ะ
‎จะให้พวกนี้มาทำลายแผนของเราไม่ได้
‎รีบไปที่ดินแดนแห่งสัญญากันเถอะ
‎หยุดก่อน
‎เธอยังเด็กอยู่เลยนะ
‎เด็กเหลืออายุขัยที่ยาวนานกว่า นานกว่านายมาก
‎ฉันอยากได้อายุขัยของเธอ
‎เราต้องช่วยฮิโนเดะคนนี้
‎ไปร้านของเขากันเถอะ
‎ค่ะ ขอบคุณนะคะ ทุกคนด้วย
‎- เร็วเข้า ‎- ค่ะ
‎ฮิโนเดะคือคนพิเศษของเธอใช่มั้ย
‎- ค่ะ ‎- เขามาหาเธอสินะ
‎- ก็ไม่แน่ใจ ‎- เขาต้องกล้ามากถึงได้มาที่นี่
‎ไม่ขยับเลย
‎ที่นี่แหละ
‎มีใครอยู่ตรงนั้นมั้ยครับ
‎เปิดประตูหน่อยครับ
‎- ฮิโนเดะ ‎- ได้โปรด
‎ขอบคุณมากครับ
‎ทาโร่ ไม่ใช่สิ มุเกะใช่มั้ย
‎ฉันเข้าใจที่ฮิโนเดะพูดแล้ว
‎มือนาย...
‎ฉันใส่หน้ากาก แต่ไม่กลายเป็นแมว
‎เป็นแต่มือ...
‎สมกับเป็นฮิโนเดะ
‎แปลว่าอะไรเนี่ย
‎เอาหน้าเธอคืนไปได้แล้ว
‎คินาโกะ
‎กลับไปเป็นมิโยะ ซาซากิเถอะนะ
‎ในที่สุด
‎เอ๊ะ
‎ทำไมล่ะ
‎มุเกะ
‎เดี๋ยวสิ
‎แย่แล้ว ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์จะตื่นแล้ว
‎- ไปกันเถอะ ‎- ไปเลย
‎- เดี๋ยว วิ่งกันเร็วจัง ‎- เร็วเข้า
‎มาเลย เร็วเข้า
‎นี่ก็วิ่งสุดฝีเท้าแล้ว
‎ขอบใจ
‎ทำไมมุเกะไม่กลับมาเป็นคนล่ะ
‎ในใจลึกๆ เธอยังเชื่อว่าการกลับไปเป็นคน ‎มีแต่จะทำให้เจ็บปวดทรมาน
‎อยู่ที่นายแล้วล่ะ
‎ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ‎ฮิโนเดะก็จะกลายเป็นแมวอีกคน
‎หรืออาจจะครึ่งคนครึ่งแมว อะไรก็ช่าง
‎มีความสุขสุดๆ เลย
‎ฮิโนเดะ ฮิโนเดะ
‎มุเกะ
‎- ฮิโนเดะ ไม่นะ อย่าเป็นฮิโนเดะนะ ‎- นี่ ทำตัวดีๆ หน่อย
‎หยุดนะ
‎ฉันต้องกลับไปเป็นคน
‎อะไรเนี่ย
‎นี่ เธอต้องดูแลชีวิตตัวเองให้ดีกว่านี้สิ
‎ตอนนี้มันเป็นของฉันแล้วนะ
‎เดี๋ยวๆ กลับมาก่อน
‎นี่มันอะไรกัน
‎ฮิโนเดะจะอยู่ที่นี่ไม่ได้ เขาต้องกลับไป
‎เขาบอกว่าอยากศึกษางานเครื่องปั้น ‎เขาอยากเป็นอย่างคุณตา
‎ฮิโนเดะ ทางนี้
‎มุเกะ
‎ฮิโนเดะ
‎ขอโทษค่ะ นี่ขาขึ้นใช่มั้ยคะ
‎อะไร อ๋อ ใช่
‎ฉันขอติดไปด้วยคนได้มั้ย
‎อ๋อ ได้สิ
‎มันจะขึ้นใช่มั้ย
‎เรียบร้อย
‎- มันจะขึ้นใช่มั้ย ‎- ไปเลย
‎ฮิโนเดะ
‎ฮิโนเดะ ไม่นะ
‎กลับไปซะ
‎- เดี๋ยวสิ ‎- เฮ้ย
‎มุเกะ
‎ฮิโนเดะ
‎นายทำได้ ฮิโนเดะ
‎กลับบ้านกันเถอะ มุเกะ
‎ฉัน...
‎ฮิโนเดะ ฉัน...
‎ขอโทษนะ
‎เธอจะขอโทษฉันทำไม
‎ฉันน่ะไม่ใช่คนฉลาดเท่าไหร่หรอกนะ
‎ฉันมักจะรู้ว่าใครคอยช่วยเหลือฉัน
‎คอยให้กำลังใจฉันมาตลอด ‎ก็ตอนที่เสียพวกเขาไปแล้ว
‎ฉันเป็นแบบนี้เสมอ
‎ฉัน...
‎ฉันเพิ่งมารู้ความจริง ‎ก็ตอนที่ฉันรู้ว่าที่จริงแล้วเธอคือทาโร่
‎เธอให้กำลังใจฉันที่โรงเรียน ‎เธอทำแบบนั้นเสมอ
‎เดี๋ยว จริงเหรอ นายพูดจริงๆ เหรอ ฮิโนเดะ
‎เพราะฉะนั้นจากนี้ไปฉันต้องเปลี่ยน...
‎เป็นเหมือนเดิมก็ดีอยู่แล้ว
‎แมวขายหน้ากาก
‎ฉันจะเอาอายุขัยนายมาด้วย...
‎- เป็นการชดใช้ ‎- ปล่อยเขาไปนะ
‎ขอต้อนรับสู่ดินแดนแห่งสัญญา
‎พวกเธอไม่มีทางออกจากที่นี่ได้
‎พวกเธอจะกลายเป็นแมว ‎กับครึ่งคนครึ่งแมวในอีกไม่นาน
‎อายุขัยของพวกเธอจะเป็นของฉัน
‎อีกนิดเดียว อีกนิดเดียวเท่านั้น
‎ชีวิตของพวกเธอจะเป็นของฉัน ‎ฉันจะเป็นแมวแสนสุข
‎แมวจะมีความสุขชั่วนิจนิรันดร์
‎ถ้าเราออกไปจากตรงนี้...
‎แล้วไม่มีโลกให้เห็นอีก...
‎ไม่หรอก...
‎จะเป็นอะไรก็เป็นไป
‎ฉันไม่อยากให้มุเกะหายไป
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ฉันก็ไม่อยากให้ฮิโนเดะหายไป
‎อะไรเนี่ย โอ๊ย
‎- เจ็บๆๆ ไม่นะ นาย... ‎- เปลี่ยนมุเกะกลับมาเหมือนเดิมนะ
‎- เราจะแก้ไขได้ยังไง ‎- ฮิโนเดะ
‎- บอกมา ‎- ก็เจ้าตัวเขาไม่อยากกลับน่ะ
‎- ฉันอยากกลับ ‎- แต่ใบหน้าเธอไม่อยากกลับ
‎ต่อให้เธอกลับไปเป็นคน ‎ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก
‎ไม่จริง
‎พอเรากลับไปแล้ว เราจะ...
‎เราจะทำให้ดีกว่าเดิม
‎ใช่ เราจะทำให้ดีกว่าเดิม
‎ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ตื่นแล้ว
‎- ร่างกายของฉัน... ‎- อะไรเนี่ย...
‎ฉันต้องขอโทษด้วยนะ...
‎- อะไรนะ ‎- โห ดีงามมาก
‎- ต่อไปฉันก็จะดึงของนาย แล้ว... ‎- หยุดนะ
‎ไม่นะ อายุขัยของฉัน
‎เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อนๆๆ
‎- เดี๋ยวก่อนๆๆ ‎- ฉันจะพามุเกะไปด้วย
‎ทำไมใจร้ายกับเธอแบบนี้
‎- ไม่ใช่ความผิดของมุเกะเลย ‎- มานี่
‎- มาเลยมา ‎- เธอไม่ผิดเลยที่เจ็บปวดขนาดนี้
‎ไม่ใช่หรอก
‎ความผิดฉันทั้งหมดนั่นแหละ
‎ฉันต้องทำอะไรสักอย่าง ไม่งั้นฉันต้องเสียใจแน่
‎ฉันอยากตอบแทนความรู้สึกของเขา
‎ไม่ใช่แต่ฮิโนเดะ
‎คุณคาโอรุ พ่อ แม่ด้วย...
‎ฉัน... ฉันไม่เคยบอกความรู้สึกที่แท้จริง ‎กับพวกเขาเลย
‎- ยอมแพ้ซะเถอะ ‎- ฉัน...
‎ฉันเกลียดที่นี่
‎ฉันอยากกลับ ให้ฉันกลับไปนะ
‎- เรา... ต้องกลับไปให้ได้ ‎- ฮิโนเดะ
‎ทำตัวดีๆ หน่อย ‎ไม่งั้นฉันจะฉีกกระชากพวกเธอเป็นชิ้นๆ
‎อะไรเนี่ย
‎บอกแล้วไงว่าอย่ายุ่งกับพวกเขา
‎พวกนาย
‎ลงมือเลย
‎ไม่นะ หยุด
‎ขอโทษที่ให้รอนานนะ
‎ขอบคุณครับ...
‎พวกเขามาช่วยเราแล้ว
‎- มุเกะ... ‎- ฮิโนเดะ
‎ฉันอยากรู้จักมุเกะมากกว่านี้
‎ฮิโนเดะ...
‎อย่างท่าปล่อยพลังฮิโนเดะซันไรส์ของเธอน่ะ
‎เธอชอบทำอะไรที่เพี้ยนสุดๆ
‎แต่ฉันก็อยากเห็นทุกด้านของเธอ
‎ไม่ใช่แค่หน้ายิ้มแย้ม ‎ฉันอยากเห็นหน้าเธอเวลาโกรธด้วย
‎แล้วก็หน้าเธอเวลาเอาแต่ใจด้วย
‎นายแน่ใจนะ ถ้าเห็นแต่ด้านแย่ๆ ‎นายจะไม่เกลียดฉันไปเลยเหรอ
‎และฉันอยากบอกมุเกะในร่างมนุษย์...
‎ว่าฉันรักเธอ
‎ฉันอยากเห็นเธอยิ้มอีกครั้ง
‎ฉันก็เหมือนกัน
‎ฉันอยากเห็นฮิโนเดะหัวเราะเหมือนเป็นเด็กอีก
‎ฉันอยากบอกว่า...
‎ฉันรักนาย
‎ฉันไม่อยากรอให้ใครมารัก ‎ฉันอยากบอกออกไปว่าฉันรู้สึกยังไง
‎เพราะฉะนั้น เรากลับไปด้วยกันเถอะ
‎กลับไปยังที่ของเรา
‎เธอก็ควรกลับบ้านเหมือนกันนะ ‎กลับไปดูแลเจ้าของให้ดี
‎เข้าใจแล้ว เอาละ ไปกันเถอะ
‎- ไปสิ ‎- ไปสิ
‎ขอบคุณทุกคนมากครับ
‎ขอบคุณมากค่ะ
‎บ๊ายบาย
‎ดูแลตัวเองนะ
‎ขอบคุณมากนะ ฮิโนเดะ คินาโกะ
‎ฉันทำให้พวกเธอเป็นห่วง
‎ไม่ใช่แค่เราสองคนหรอก
‎ฟุกาเสะกับอิซามิก็ห่วง ตอนที่รู้ข่าวว่าเธอหนีมา
‎บันไนกับนิโบริก็ด้วย ‎พวกเขาแค่พยายามไม่แสดงออก
‎พ่อแม่เธอก็เป็นห่วงแทบบ้าแล้ว
‎เธออาจจะไม่รู้ แต่มีคนรักเธอเยอะนะ
‎ฉันพยายามปิดใจจากทุกคน
‎คุณคาโอรุ พ่อ แม่...
‎ฉันบอกตัวเองว่าไม่ต้องการใคร ‎พวกเขาก็แค่หุ่นไล่กาที่ไร้ความหมาย
‎แต่ตอนนี้... ฉันรู้แล้วว่าฉันคิดผิด
‎กลับไปฉันจะลองรักพวกเขาดูด้วย
‎ฉันกลับเป็นคนแล้ว
‎ฉันด้วย
‎หวังว่าทุกคนที่อยู่ฝั่งโน้นจะมีความสุขเหมือนกันนะ
‎ใช่
‎มุเกะ... ฉันรักเธอ
‎ฉันก็เหมือนกัน ฉันรักฮิโนเดะมาก
‎(กลับมาแล้วค่ะ)
‎(กลับมาแล้ว...)
‎(คินาโกะ)
‎(ดีใจจังที่แกกลับมา)
‎(คินาโกะชอบฉันแล้ว)
‎(แหม ชอบหน่อยน่า...)
‎(ผม...)
‎(ผมอยากเป็นช่างปั้นครับ)
‎(แบบนี้เตาเผาคงไม่ต้อง ‎ไปอยู่ในห้องเก็บของแล้วสิ)
‎(ขอบคุณครับ)
‎(จะทำอะไรก็ทำเถอะ...)
‎(ฉันชอบคุณค่ะ...)
‎(อ๋อ แต่ผม...)
‎(ผมมีคู่หมั้นแล้ว...)
‎(ขอโทษนะ...)
‎(โอ๊ย...)
‎(รอก่อน)
‎(จับมือกันด้วยเหรอ)
‎(เธอบอกรักเขาเนี่ยนะ)
‎(เขาก็รักเธอด้วยเหรอ)
‎(ฉันดีใจกับเธอจริงๆ)
‎(ขอบใจ)
‎(แล้วเจอกันนะคะ)
‎(เจอกันจ้ะ...)
‎(อรุณสวัสดิ์)
‎(- อรุณสวัสดิ์... ‎- อรุณสวัสดิ์)
‎(วันนี้ก็ฝากตัวด้วยนะ)
‎(ไง...)
‎(อะไรเหรอ)
‎(อ๋อ เปล่า)
‎(เลิกจ้องได้แล้ว)
‎(อย่าสนใจฉันเลย)
‎(เราไม่มีอะไรกัน เข้าใจมั้ย)
‎(ไม่มีก็ไม่มี)
‎(ไม่นะ จริงๆ)
‎(อ๋อ เหรอ)
‎(ฮิโนเดะซันไรส์...)
‎(ปล่อยพลังจู่โจม)
‎(อวสาน)
‎ฮิโนเดะซันไรส์ก็คือ
‎ตอนที่ดวงตะวันโผล่พ้นขอบฟ้า ‎ทำให้เราอบอุ่นหัวใจ
‎คำบรรยายโดย ขีดขิน จินดาอนันต์