Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Benim yerime de sev -Benim yerime de sev
-Bekletme hayatı -Bekletme hayatı
-Bu kadarına razıysan yaşa gitsin -Bu kadarına razıysan yaşa gitsin
-Kaç kişiyiz savunan sevdayı -Kaç kişiyiz savunan sevdayı
Evet. İşte bu.
Abi, notlarını kurtardım.
Geri zekâlı herif!
Çarpmak kaçmak ne lan? Kaçmak ne?
Baba, ne yapacağımı bilemedim. Çok karanlıktı, etrafta kimse yoktu.
Hem kendini mahvettin hem bizi.
Atıf, ölümü gör kurtar çocuğu.
İyi akşamlar Atıf. Senin araç bir kazaya karışmış.
Biliyorum komiserim, iyi akşamlar. Ben de şimdi duydum.
-Benim oğlan… -Çarptığı adam öldü.
Bizimle gelecek.
Baran, duydun komiserimi. Hadi yürü.
Baba, nasıl ama ben bir şey…
Oğlum. Gelip geçer hemen.
Sen küçüksün oğlum. Abini alırlarsa hayatı kayar.
Birazcık yatıp çıkarsın.
Hadi yürü oğlum. Hadi.
Abi, götürecekler beni.
-Hadi oğlum. -Gel.
Geçmiş olsun.
Geçmiş olsun Baran.
Geçmiş olsun.
Baran.
Oğlum, önce çıktın kapıdan var ya, tanımadım ha.
Gözler aynı ama ha.
Canım kardeşimi tanımıyordum neredeyse.
Lidya, bak bu amcan.
-Baran, yapma. Baran, Allah aşkına. -Ya oğlum, bıraksana.
İnat etme işte. Almaya geldim seni. Gidelim evimize.
-Lan bırak. -Baran, ne olursun ya, yapma.
Seni bir kere bıraktım. Bir daha da ölsem bırakmam, anlıyor musun?
Yalvarayım mı? Ayaklarına kapanayım mı?
Ne olursun, bir şans daha ver Baran bana.
Sen daha iyi hisset diye mi? O iş öyle olmayacak bu sefer.
Öyle bir borcum yok sana.
Baran, kimsemiz kalmadı oğlum.
Ne senin ne benim kimsemiz kalmadı oğlum. Bir birbirimiz varız artık bu hayatta.
Bana bir şans daha vereceksin Baran.
Baba, lütfen kalk, kalk.
Amcam bizi sevmiyormuş demek ki.
Lan, kalk git şuradan, abuk sabuk kızın önünde rezil etme…
-Vereceksin Baran! -Vermeyeceğim lan!
Al. Ben de böyle oturuyorum, burada kalıyorum o zaman.
Hiçbir yere gitmiyorum.
İçki mi içtin lan sen?
Tabii.
Amca. Dur.
Ben mi yalvarsam? Olur mu?
Çok yakışıklı.
Fatih, kapat şu kapıyı.
15 yıl Fatih ya. 15 yıl olmuş ya.
Tanımıyoruz ki Fatih. Haksız mıyım?
Kimi tanımıyoruz, kardeşim ya adam benim. Nasıl tanıyayım daha ya bu adamı?
Senden benden daha sağlamdır, söyleyeyim.
İçtin, değil mi yine?
Tabii ki.
Zor ikna ettim çocuğu, buraya getirdim. Duyacak, ayıp da demiyorsun.
-Ne kadar kalacakmış? -Ne kadar lazımsa o kadar Arzu.
Köpüğünü içmeme izin veriyorlar sadece.
-Ne? Neyin? -Kahvenin.
Sen en çok hangisini seviyorsun?
"Lakte" mi? "Amerikano" mu?
"Cortado" mu? Ee…
Adam içeride psikopatlarla, manyaklarla, ne idüğü belirsiz tiplerle kalmış ya.
Pes. Vallahi pes.
Ya, tatile gidiyoruz ya Arzucuğum. Aşkım ya. Tatile gidiyoruz ya zaten biz.
Ya, ne olur bak.
Ne olur, kalsın. Azıcık şurada rahat etsin çocuk biraz ya.
Olur Fatih. Olur, rahat etsin çocuk. Doğru söylüyorsun.
Ne bok yiyorsak yiyelim. Çocuğun rahatı önemli.
Ne alakası var?
Batırdın ya sen her şeyi hani? Onunla alakası var.
Hâlâ rahat etsin diyorsun. Katil olmuş adam için bir de.
Sen orada kaç yaşındasın?
14.
Abi, götürecekler beni.
Eğilir misin?
-Hı? -Eğil.
-Niye? -İşte.
Biraz daha eğil.
-Niye ya? -Eğil işte.
Çok asık suratlısın, ondan belli olmuyor.
Ne belli olmuyor?
Ne kadar yakışıklı olduğun.
-Öyle miymişim? -Kızlar söylemedi mi sana hiç?
Söylemedi kimse.
-Çocukluk fotoğraflarımı gördün mü? -Görmedim.
-Göstereyim mi? -Göster bakalım.
Oh be. Bir şeye de tamam dedin sonunda.
Balım aferin diyor. Öpecekmiş seni.
-Eğileyim mi yine? -Evet.
Lidya.
Yemekten önce ödevin bitecek diye anlaşmadık mı güzelim?
Niye sözümü dinlemiyorsun benim?
Ama anne, ödevlerimi bitirdim dedim ya.
Tamam, olsun. Üstünden geç.
Ya ama amcama fotoğraflarımı gösterecektim.
Aa! Lidya, insanlar öyle sıkboğaz edilmez.
Ya etmiyorum ki.
Tamam, hadi, odana git sen. Yorma insanları, hadi.
Yormuyor. Sorun yok.
Olsun. Öğrenmesi lazım bazı şeyleri.
Arzu. Tamam Arzucuğum. Hadi, tamam.
-Baba. -Aşkım.
Amcam dümdüz kahve seviyormuş. Dümdüz Türk kahvesi.
Oo, hakikaten. Gitti kafa, sormadık da hakikaten. Ne içersin?
İçmeyeceğim ben bir şey. Öylesine geldim zaten buraya.
Rahatsız ettim, kusura bakmayın.
Hadi Lidya, gel.
Gel canım.
-Baran, nereye? Saçmalama. -Ya, bırak.
-Ölümü gör, gitme oğlum. -Çekil şuradan!
Baran! Abinim oğlum senin. Lafımı, sözümü dinleyeceksin.
Ya biriniz de adam yerine koyun artık beni bu evde be.
Her bok için yalvartmayın be.
Senin diğer boklarını bilemem. Ama bu boka yalvarsan da işe yaramaz.
Çekil şuradan.
Bırak şunu Baran.
-Lan çekil! -Baran! Oğlum, bak.
Senin her görüşüne geldim oğlum, tamam mı?
Her görüşüne geldim, bir kere çıkmadın karşıma.
Para gönderdim, onu da almadın. Tek bir satır bir şey yazmadın.
Aklın sıra sen cezalandırdın mı zannediyorsun beni?
Lan, her geldiğimde
gözünün içine nasıl bakacağım diye kıvrana kıvrana oraya geldim.
Bir kere karşıma çıkmadın ya, sen bana kıyak yaptın oğlum.
Tek bir kelime bir şey söylemedin.
Mahkemede de söylemedin.
Niye ağzını açıp bir şey söylemiyorsun oğlum?
Niye bunlar beni sattı demiyorsun?
Senin cezan bitti, çıktın Baran. Ben çıkamıyorum.
Kendi hapishanemi kendim yarattım oğlum ben burada.
Kızımı mutsuz edeceğim diye korkuyorum lan.
Yardım et bana, Allah aşkına yalvarıyorum ya.
Baran.
Yaşayamayacağım bu vicdan azabıyla.
Balım haklıymış.
Bebekken bile benziyormuşuz birbirimize.
Sen çok usluymuşsun. Babam anlattı hep.
Hiç ağlatmazmışsın onu.
Hiç üzmezmişsin onu.
Kalacaksın, değil mi?
Pardon birader, bakar mısın?
Pardon, bir şey soracağım.
-Ya bir siktir git lan. -Ne diyorsun lan sen?
Ne oluyor be?
Pardon ya, ben görmedim. Kusura bakma.
-Hasta mısın nesin? -Hop! Süha, arkadaşım o.
Ne yapıyorsun oğlum? Manyak, gir içeri.
-Ya sabır. -Tamam. Gir içeri manyak.
Allah Allah. Bütün manyaklar beni buluyor.
Erken çıkmışsın.
Niye haber vermiyorsun?
Karşılardım seni, hazırlık yapardım. Ayıp değil mi?
-Ne hazırlığı? Pasta mı keseceksin? -Gelip alırdım oğlum seni.
Niye göt durumuna düşürüyorsun durduk yere?
Uzatacak mısın?
Hiç gezip baktın mı, kiralık dükkân var mıymış?
Sıkıntı yok kardeşim. Buradayım, gerekli adaptasyon sağlanacak.
-Rota oluşturuluyor. -Ne diyorsun, rota mota ya?
-Bu dükkân işi tek şansım. Baktın mı? -Baktım. Bir tane var, fiyatı da uygun.
-Kimmiş peki sahibi? -Emekli bir amca ya.
Yahu tamam, ben buradayım, bana bırak. Emniyet kemerini bağla.
Kuş sıçtı lan.
Baran, dışarıdayız abi.
Gök var, rüzgâr var, kuş var. Kuş sıçıyor oğlum, omzuma bak.
İstersek piyango bileti alırız.
Para çıkarsa tatile… Lan oğlum, Sicilya'ya gideriz.
Hep konuşuyorduk ya abi içerideyken.
Var, bir sürü hayal var. Hepsini yaparız. Anlıyorsun, değil mi?
Anlıyorum, anlıyorum da… Hayalim şu dükkân. Hadi kalk, göster.
Dur lan, şu boku sileyim.
Kurtulacağız bu boklardan sonunda.
Hiç oraya takılmasın kafan abi. Burayı bir gör, halledeceğiz hemen.
Esat Efendi.
-Vizitin bittiyse bize de mesaiye uğra. -Geliyorum usta.
Bak, üç sokak aşağı ineceksin. Üçüncü kısım, 56 numara.
Dükkân orada. Ha.
-Kutlama yapacağız, kaybolma akşam. -Tamam, tamam.
Esat, kimdir bu adam?
Usta, müsaadenle, benim çalışmam lazım da biraz.
Nereden tanıyorsun?
Hapisten arkadaşım usta.
Oğlum, burası başka bir âlem, tamam mı? Burada iti kopuğu barındırmazlar.
Bakma, baştan bilseydim sen de barınamazdın.
Nereden anladın usta, itin uğursuzun teki olduğunu?
Lan, nereden anlamayacağım? Manyağın biri, belli.
Usta, yapma gözünü seveyim ya.
Yahu Baran'ı tanısan şu dediğine kendin utanırsın, yapma.
Hem itin de uğursuzun da,
katilin de tillahı dışarıda, sen daha iyi biliyorsun.
Yapma, insaf.
Veli. Şunu açsana bize. Arkadaşın doğum günü de.
-Hemen abi. -Sağ ol.
-Niye yalan söylüyorsun lan? -İyi ki varsın demek için.
Sağlığına.
…çıkan yaz seferine
Bağlamışsındır
-Vurunca dibine sakız rakısının -Vurunca dibine sakız rakısının
-Biraz da ağlamışsındır -Biraz da ağlamışsındır
Benim yerime de sev
-Bekletme hayatı -Bekletme hayatı
-Bu kadarına razıysan yaşa gitsin -Bu kadarına razıysan yaşa gitsin
-Kaç kişiyiz savunan sevdayı? -Kaç kişiyiz savunan sevdayı?
Vay kardeşim benim ya. Sen şimdi aşk acısı çekeceksin.
Geleceksin, benim beynimi sikeceksin.
Buraya geleceğiz, küfelik olacağız. İşimiz var senle ha.
Ne bu?
-Aşk acısı. -Allah Allah.
Nasıl olmuş? Ben yaptım.
-Çok güzel. -Esat.
Şu dükkân işini yarın bir an önce halledelim de
kafam rahatlasın benim.
En azından kalacak yerim olur yani.
Rahat edemedin mi abinde?
Ne oluyor sana ya? Suratın beş karış. Derdin ne senin?
Dükkân sahibi.
-Ee, ne olmuş dükkân sahibine? -Son anda ağız değiştirdi lavuk.
Birisi fazla para teklif etmiş.
O da peşinatı iki katına çıkardı.
"Ya ödeyin ya da ötekine vereceğim" diyor.
-Öteki kim? -Biri işte.
Epey para teklif etmiş ama.
Lan, ben şimdi nasıl vereyim iki katını?
Sikeceğim böyle işi.
-Oğlum, sıkma canını. -Nasıl sıkmayayım canımı?
Bu kadarını biriktirdim zaten. Tek çıkar yolum o dükkândı lan.
O dükkânı tutabilmek için kimlerin ağız kokusunu çektim,
biliyor musun sen?
Gözünü seveyim yapma. Başka dükkân bakarız oğlum, tamam.
-Abinle mi konuşsan bir? -Esat, bak kırmayayım kalbini senin.
Ne oğlum? Kıracaksan kır. Koskoca mühendis. Bırak yardım etsin.
-Kendine yardım etsin. -Hayır, sana etsin.
-Borçlu oğlum sana o. -Uzatma.
Ne uzatma? Hâlâ neyin gururunu yapıyorsun lan?
Ömrünün yarısı hapishanede geçmiş. Çektiğin acının, kederin haddi hesabı yok.
Hâlâ kendine dert yüklüyorsun. Yapma. Versin parayı.
Abin hayatını sana borçlu kardeşim, tamam mı?
Dükkân ne amına koyayım ya? Hayat diyorum.
Ben de borçluyum sana.
Dibine kadar hem de.
Yemin ediyorum halledeceğiz. Merak etme sen.
Ne yapıyorsun burada?
Seni bekledim.
Sana fotoğraflarımı göstereyim.
Sonra baksak? Pertim çıktı bugün.
Pertin mi? O ne ya?
-Yorgunum yani. -Hadi.
Bak, bu Zıpzıp. Parkta köpek kaçırdı.
Ama olsun, Balım var.
Ben onu da hep yanımda taşıyorum. Kimse kaçırmasın diye.
Aferin sana. Hiç bırakma onu, tamam mı?
Lidya, orada mısın?
Baran, gelir misin? Konuşalım biraz.
Ben geldim.
Hi, babam geldi!
Baran, biz gidiyoruz, biliyorsun.
Buraya böyle birkaç önemli şey not aldım. En önemlisi şu.
Her perşembe Aynur Hanım gelir, temizliğe sabah sekizde.
Akşam altı gibi de çıkar gider.
Evde erkek varken huzursuz oluyor.
Sen kendini ona göre ayarlarsın.
Çöpleri dokuzda çıkarıyoruz.
Kesinlikle sigara içmiyoruz. Buranın insanları titizdir.
Yemek yerken nihale koyarsan sevinirim.
Ha, unutmadan, en önemlisi.
Biri bir şey sorarsa falan sana, Almanya'dan geldin.
-Herkes her şeyi anlamak zorunda değil. -Ya ama ayıp artık Arzu, ayıp artık ya.
Yanlış bir şey mi söyledim ben şu anda Fatih?
Aşkım, güzelim, bir tanem, hadi sen azıcık odana git, olur mu?
Hani bugün kavga etmeyecektiniz?
-Hadi anneciğim, odana. -Hadi aşkım, hadi.
Ayıp olan ne, Fatih? Herkesin içinde bana bağırman dışında.
Kaldır şu listeyi. Yemin ediyorum, sinirim, asabım bozuluyor Arzu.
Bu çocuk geri zekâlı mı, havluyu nasıl kullansın,
yemeğini nasıl yesin diye anlatıyorsun, aptal mı bu çocuk ya?
Bak Arzu, sabrımın sınırlarını zorlama kadın.
Sabır konusunu açacaksak benim de söyleyeceklerim var Fatih.
Baran, sen iyi bir çocuğa benziyorsun canım.
Hani başına bir şey gelsin istemem ben senin.
Abinle falan böyle dışarılarda yan yana sakın görünme bence.
Hani dizini falan sakatlarsın maazallah.
Arzu, ne olursun bak.
Elimden bir kaza çıkacak. Lütfen yapma, tamam mı?
Normal.
Alışkınsın sen kazalara çünkü.
Baran, abiciğim, azıcık bir dışarı çıksana.
Yengenle konuşacağız belli ki.
Niye çıkıyor? Aileden değil miydi? Duysun her şeyi, öğrensin.
Baran, o içeridekilere var ya, onlara bile pabucunu ters giydirir bu.
Benim gibi dımdızlak kalıverirsin.
Hah, ortağı gibi, şantiyedeki boyacısı gibi, işçisi gibi.
Hani yani güvenip de
iş yapacağını düşünüyorsan, aklından geçiriyorsan diye söylüyorum.
Bunun daha çocuğunun okul taksitini ödeyecek parası yok.
Hatta bu evin kirasını falan da ödeyemiyoruz yani.
Öyle bir hâldeyiz, bil diye söylüyorum.
Yardım edecekmiş. Eder, bekle.
Beklemiyorum yardım filan.
Ben dükkânı tuttum.
Kendi işimi kuracağım.
Kocanın da yardımına ihtiyacım yok yani.
Ben eşyalarımı almaya gelmiştim zaten.
Baran, abiciğim ya. Bir…
Oğlum, yengen delirdi herhâlde. Ne bileyim, öyle bir şey yaşıyor kadın.
Ne bakıyorsun sen ona ya?
Ben sana bakamıyorum, sana.
Beni bırak, git ailene sahip çık. Tamam mı?
-Gece nerede kaldın oğlum sen? -Sahilde, boş ver.
Bu araba neymiş ya?
Kalantor bir bey getirdi onu. Baba yadigârıymış.
Çekil bakayım.
Ne yapacaksın bugün?
Bugün iş ilanlarına bakacağım. Devren kiralık filan bakacağım.
-Sen ne yapacaksın? -Çalışacağım.
Adam bu antikayı bırakıp gitti. Adam ederseniz de iyi para veririm dedi.
Bizimkinin eli ayağı titredi tabii.
Hepimiz tek yürek olduk. Baktık, ettik.
Ama ne çare.
Toprağı bol olsun.
Ne yaptın oğlum? Kıyılır mı lan buna?
İki yıl oldu oğlum.
Ne yapıyorsunuz burada?
-Usta. -Hı?
Benden izinsiz kimse ellemeyecek demedim mi?
-Usta, bırak baksın. Baran zaten bu işin… -Hadi kardeşim, hadi.
İşimiz gücümüz var.
Haberleşiriz.
Bu herifi bir daha burada görmeyeceğim.
-Abi, kolay gelsin. -Buyur delikanlı.
Ya, bir şey soracağım. Burada bildiğin kiralık dükkânlar var mı?
Arka sokakta bir yer devrediyordu ama. Bir bak istersen.
-Arka sokakta mı? -Evet, hemen arkada.
Sağ olasın, iyi günler.
-Usta, kolay gelsin. -Sağ ol.
-Dükkânı siz mi devrediyorsunuz? -Devretmiyorum, vazgeçtim.
-Tamam, eyvallah. Kolay gelsin. -Hadi rastgele.
Oğlum, sen bir sıkma canını ya.
Bir sürü yer var burada. Bakacağız, halledeceğiz.
Bir sürü ihtimal var abi. Halledeceğiz, sakin.
Dur, dur. Burası neymiş lan?
Metruk. Yıkarlar yakında burayı.
-Emin misin? -Görmüyor musun? Yıkık dökük işte.
-Sahipsiz miymiş? -Bilmiyorum ki.
Hadi gidelim.
Baran abi?
Hatırladın, değil mi? Selami ben. Sanayiden.
-Ha, hatırladım. Geç, otursana. -Eyvallah.
Esat abi gönderdi beni. Senin şu dükkân işi tamam.
Nasıl ya?
Mal sahibinin vicdanı el vermemiş. E, senin hakkındı sonuçta.
Beni gönderdi, hem önden bir kapora alalım hem de şu belgeleri imzalayalım diye.
-Adam bir anda imana mı geldi? -Onur abi işte.
Başta bir gözü boyanmıştı da sonra içine sinmedi.
İyi adamdır, bakma sen. Kendi gelemedi, apar topar beni gönderdi.
Ha, sen başka bir yer buldum diyorsan.
Yok, yok, başka bir yer bulmadım ya. Aç, bakalım şuna bir.
Şöyle.
Nasıl oldu ya öyle bir anda?
Tamam.
-Ne yapacağız şimdi? -Şöyle, şuraya bir imza alacağım.
-Çok iyi. -Bir de kapora alabilirsem.
Vallaha bu kadar çıkıyor, yeter mi?
-Hayırlı olsun diyelim. -Eyvallah ya, sağ olasın.
-Görüşürüz. -Hadi selametle.
Alo?
Evet, benim.
Siz amcası mısınız?
-Durumu nasıl? -Ufak bir operasyon geçirdi.
Şimdi iyi ama annesini kaybettik.
Başınız sağ olsun.
Sizi çok sordu.
Babası?
-Babası nasıl? -Doktor size bilgi verecek.
İsterseniz abinizi görebilirsiniz.
Evet, Duygu Hanım, anlıyorum sizi ama yani benim de durumum ortada.
Emin olun, yardımcı olmak isterdim ama…
-Hayır, yani… -Dedim ya, babam Alzheimer.
-Üç tane çocuk. -Tamam. Yapacak bir şey yok.
-Elimden başka bir şey gelmiyor. -Tamam, sağ olun.
-Kusura bakmayın. İyi akşamlar. -Sağ olun.
Ne diyor?
-Ya, Lidya'nın dedesi Alzheimer'mış. -Ee?
Hem onunla hem de üç çocukla ilgileniyorum diyor.
-Benden hayır yok diyor yani. -Yuh!
Teyzesi olacak bir de ha.
Şu dükkân işi ne oldu ya?
Senin çocuktan ses çıkmadı.
Şu derdi atlatalım da dalalım bir an önce dükkâna.
Daha mal sahibiyle bile tanışmadım.
Hangi çocuk lan?
Senin gönderdiğin çocuk var ya. Selami mi ne? Arkadaşın hani.
Mal sahibi vicdan yapmış, kaporayı verdim. Evrakları imzaladım filan.
Oğlum, ben kimseyi göndermedim sana.
Mal sahibi çoktan verdi dükkânı. Selami falan da tanımam ben.
Tufaya getirmişler seni.
-Lan, sözleşme imzaladım ben bu çocukla. -Ah be oğlum be. Ah be abi ya.
Oğlum, sen nasıl yersin ya bunu?
Ufak bir operasyon geçirdi. Şimdi iyi ama annesini kaybettik.
Sizi çok sordu.
Babam Alzheimer. Üç tane çocuk. Elimden başka bir şey gelmiyor.
Hatırladın, değil mi? Selami ben. Sanayiden. Bir de kapora alabilirsem.
Mal sahibi çoktan verdi dükkânı. Selami falan tanımam.
Oğlum, sen nasıl yersin ya bunu?
Lidya.
Amca.
Dur, dur, kalkma..
Kalkma, kalkma.
Balım gitmiş, biliyor musun?
Annem de gitmiş.
Beraberler midir sence?
Bilmiyorum.
Başın sağ olsun.
Başın sağ olsun ne demek?
Yani, sen çok yaşa manasında.
Sen de çok yaşa.
Amca, sen de onların yanına gitmeyeceksin, değil mi?
-Babam iyileşecek, değil mi? -Hı hı.
Gitme amca. Beni yalnız bırakma lütfen.
Gitme, ne olur yanımda kal.
Yıllarca kazık attınız bana.
Ben yine hiçbir şey yapamıyorum.
Yine çaresiz bıraktınız beni.
N'aber?
Ben seninle konuşmuyorum.
Neden?
-Neredeydin? -Bir işim vardı, onu hallettim.
Hem sana bir sürpriz yaptım.
Merak etmiyor musun?
Bak.
Çok özlemiş seni.
-Sevinmedin mi? -Demek annemin yanında kimsesi yok.
Yalnız hep orada.
Yok canım yani, var.
-Var… -Kim var?
Iı…
Şeyler var, melekler.
Yemin et.
Ama bak, üzülüyor, hiç sarılmadın bile Balım'a.
Özür dilerim Balım.
Amca, sen de elini ver.
Ha, Esat.
Hastaneye gelip Lidya'ya bakar mısın? Dükkân işiyle uğraşacağım kardeşim.
Eyvallah. Hakkın ödenmez, sağ olasın.
-Hayırlı işler abiciğim. -Eyvallah. Ne tarafa?
-Oto sanayiye. -Tamam.
N'aber kardeşim? Çok mu beklettim?
Al.
-Ne bu? -Bir bak.
Sigorta kapsamı dışı ödenmesi gereken tutar…
410 bin TL mi?
Ne bu?
Bu ne?
15 gün hastanemizde yattınız, kalktınız, yediniz, içtiniz,
aha bu da sıçtığınızın parası demişler.
Hay sikeceğim ya.
Abinde yok mudur? Koskoca mühendis ne de olsa.
-Yok işte. Adam batmış. -Nereden biliyorsun oğlum?
Bulalım avukatını, muhasebecisini. Soralım, vardır belki.
Yok, biliyorum. Karısı söylemişti.
Karısı söylemiş.
Kaldı 350 bin.
-Ne yapacağız? -Abinin hurdayı satacağız.
Ne diyorsun Şefik abi?
-70 veririm. -Ne yaptın be, öldürdün sen de.
-Hayırlı işler Şefik. -Sağ ol Musa abi.
Ne yapıyorsun? Adam mı çarpıyorsun yine?
Anca 70 eder. Senin hatırına 90.
90 ne lan?
Hacı Murat mı bu? Görmüyor musun arabayı?
Çık bakalım sen önce bir. Çık bakalım, çık.
Musa abi, 120.
Şefik kardeş, bunları kazıklarsan bunlar da gelir beni kazıklar, ona göre.
150 bin. Daha da kuruş işlemez.
150 iyi. Hayırlı olsun.
Bunca zamandır yanındayım, ilk defa birine iyilik yaparken gördüm.
Kıçını kaşı.
-Ver abi. -Al bakalım.
-Hadi hayrını gör. -Esat!
Buyur usta.
-Ver bakalım. -Neyi?
Komisyonumu. %10'u benim.
Usta yapma, acil lazım bu para. Hatta eksiğimiz bile var.
Ver komisyonumu.
Ver Esat, ver.
Kaldı 135 bin.
Lan, tövbe tövbe. Tam insan çıktı diyoruz.
Hastane parasıydı o.
Abisi canıyla cebelleşiyor şu anda usta. Ölüm döşeğinde herif.
Usta, tek hayaliydi o dükkân.
Yıllardır yemedi içmedi, para biriktirdi çocuk.
O da bir anda gitti. Kaldı dımdızlak ortada.
Gözünü seveyim, bugüne kadar hiçbir şey istemedim senden.
Hemen atlama istersen, bir iyice düşün.
En azından durumunu toplayana kadar şurada bir iş versen çocuğa.
-Hem sayesinde komisyon da aldın. -Komisyon mu aldım?
Kazıklanacaktı lan salak. Sayemde yırttı.
Sen niye taktın bu çocuğa usta?
Bırak çalışsın şurada. Vereceğin üç kuruş para zaten.
Hadi işine bak, işine.
Usta, etme.
Sen bu çocukla içerideyken ne yaşadığımızı bilmiyorsun.
Bilmiyorsun usta.
Yok, yıkanmamış. Pislik içinde.
Cafer abi, vallaha yıkadım. Bak kestim de.
Gel, ben sana nasıl yıkanacağını göstereyim.
-Gel. -Abi.
-Bırak onu lan!
-Gel. -Gel.
-Abi, yapma, abi. -Yürü, geç şuraya.
Biz… Biz vicdansızların arasındaydık orada.
Biraz vicdan be. Ha?
Herkesin hatası olur, pişmanlığı olur.
Bunu da en iyi sen bilirsin usta.
Neyi biliyormuşum lan ben, ha? Ne demek istiyorsun?
-İcap edeni diyorum usta. -Ne diyorsun lan?
Sen o çocuğun ne yaşadığını bilmiyorsun usta.
Ama ben senin ne yaşadığını da ne yaşattığını da biliyorum.
Lan, seni gebertirim bak.
Anladık, ailenle beraber gömmüşsün kendini de toprağa.
İçinde iyilik, güzellik kalmamış, anladık.
Kimseye bir hayrın yok. Olsun diye bir derdin de yok.
O çocuğa baktığında hatırına kendini getirme.
Benzer hiçbir tarafınız yok sizin.
Musa abi, o çocuk katil değil.
Tamam mı? O çocuk bunca yıl abisinin yerine hapis yattı.
Sen şimdi koy bunu o terazine.
Bir bak sen.
Bir bak.
Baran Bey, durumu kötü. Şu an sevk etmek pek iyi fikir değil.
Keşke burada tutabilseydik.
Tutsaydınız da yedi ceddimiz borcunu ödeseydi.
Bitkiden farksız olduktan sonra ha özel hastane ha devlet hastanesi,
ne fark eder?
Baba! Nereye götürüyorsunuz babamı?
-Bırakın babamı. -Şşt. Sakin ol.
Daha güzel bir hastaneye götürüyorlar babanı.
-Hayır, ben de gideceğim. -Gitmeyeceksin, bırak şunu.
-Baba! -Lidya, bırak! Bırak kendini hırpalamayı!
Gel Lidyacığım, gidelim.
Bakacak kimsesi yok hocam.
Ben de bakamam.
Abimin durumu ortada zaten.
Şu durumdayken Lidya'nın güvendiği birinin yanında kalması çok önemli.
Pişt.
-Bu ne lan? -O kadar cefa çektik, tamir ettik.
Biraz da sefa sürelim. Sürmeyelim mi?
-Atla. -Ben süreceğim, kalk.
Nedir durum? Ne oldu şimdi?
Olması gereken neyse o oldu.
-O ne demek? Anlatsana düzgünce. -Anlatacağım sonra.
Şimdi değil.
Tahsilim yok.
İşim gücüm yok.
Kendim de beş para etmez herifin tekiyim zaten.
-Ama aile önemli. -Böyle bir adama çocuk emanet edilir mi?
Lidya'yı çocuk esirgeme kurumuna göndermeye gönlün el veriyor mu?
El veriyor mu?
Ne yapıyorsun lan?
Baran!
Beş param yok.
-Baran, yavaş! -Beş para etmez herifin tekiyim.
Şimdi de kızım için korkuyorum Baran.
-Amca. -Baran!
Çocuk esirgeme kurumuna göndermeyi onaylıyor musun?
Biz birbirimize benziyoruz.
Bana benzemeyecek.
Lidya.
-Amca. -Lidya.
A-a! Eşyalara ne oldu amca?
Satmak zorunda kaldım.
Olsun.
Balım'a da yap.
Keşke televizyonumuz olsaymış.
Sana sevdiğim grubu açardım.
-Neymiş en sevdiğin grup? -BTS.
O nasıl isimmiş ya öyle? BTS.
-Koreli onlar. -Ha?
-Sen Korece biliyor musun? -Yo, şart mı?
Doğru, değil.
Ben senin en sevdiğin şarkıcıyı biliyorum. Babam öğretmişti bana.
Neymiş?
Bence talih, bence şansın
Bir de aşkın adresi yok
Gidene boş ver
Gelene hoş geldin de Başka çaresi yok
Hadi yemeğimizi yiyelim.
Gelene hoş geldin de başka
Dur sen bakayım burada.
İyi günler evladım. Sen Fatih'in kardeşi olmalısın, değil mi?
Bana senden bahsetmişti.
Öncelikle başın sağ olsun. Çok üzüldüm.
Dostlar sağ olsun. Buyurun.
Abine de Allah şifalar versin tez zamanda.
Sağ ol amca, buyur.
Rahatsız ediyorum ama ben sizin ev sahibinizim.
Aslında böyle bir zamanda gelmek istemezdim
ama duruşma geçen hafta karara bağlandı.
Tebligatın size gelmiş olması lazım ama evde yoktunuz tabii ki.
İki gün içinde evi boşaltmanız gerekiyor.
Zammı geçtim, aylardır kirayı ödemiyorlardı.
Anladım. Iı, bana biraz zaman verebilir misiniz?
Borcunu ödersen,
yeni kirayı da kabul edersen burada oturabilirsiniz.
Ama evi hemen şimdi boşaltırsanız borcunuzu silerim.
Helalleşiriz, herkes yoluna gider. Karar senin.
Amca, bak, bu zamana kadar göz yummuşsun işte.
Bana biraz daha zaman versen, bir iş güç bulsam.
Peki ama lütfen fazla uzamasın.
-Tamam, sağ olun. -İyi günler.
Aslında çok iyi bir amca.
Annem sevmiyor sadece.
Hadi gel.
Biliyor musun, biz kedileri besliyoruz onunla birlikte.
-Yoğurt ister misin? -Evet.
-Tamam mı bu kadar? -Tamam.
-Su? -Koy.
-Götür bunları. -Tamam.
-Bir şey diyeceğim. -Hı?
Biz bir kere babamla X-Men izliyorduk.
Dünyanın en güçlü kahramanı kim diye.
Hı?
Kimi söyledi tahmin et.
-Örümcek Adam mı? -I-ıh.
-Demir Adam mı? -O da değil.
-Kimmiş, biliyor musun? -Kim?
Tamir Adam'mış.
Sallamış. Yok öyle bir şey.
Var işte.
Senmişsin.
Tamir edemeyeceğin hiçbir şey yokmuş diyor babam.
O yüzden Tamir Adam diyormuş sana o.
Keşke babamı da tamir edebilsen. Balım gibi aynı.
-Ustam, kolay gelsin. -Sağ olun.
-Hoş geldiniz. -Hoş buldum.
Kalfa arıyor musun ustam?
Yok kardeşim.
Do-re-mi-fa-sol-la-si-do
Kolay gelsin. Esat yok mu?
İşi vardı dışarıda. Dışarıya gönderdim.
Eyvallah, iyi günler.
Sen ne yaptın ya? İş bulabildin mi?
Yok ya. Bulamadım.
Valla, mazimi duyan kaçıyor.
Anlatma sen de.
Anlatmazsan sen de unutursun çünkü.
-Olmaz öyle. -Niye olmasın? Olur, çok kolay.
Kolay değil. Anlatmasam da gören görüyor usta.
Birinin canını aldıysan eğer,
o zaman onun tabutunu ömrünün sonuna kadar taşırsın.
Usta.
O yüzden öğütlerini kendine sakla.
Ben taşıyamadım ama.
Canını aldıklarımın tabutunu taşıyamadım.
O gece çok içtim.
Sızmış kalmışım sonra.
Gözümü bir açtım…
…ev yerinde yoktu.
Yakmışım.
İçindekilerle birlikte.
Bir tek ben kurtuldum.
"Sen hayatta sigarayı bırakamazsın" derdi Semra.
Nasıl bıraktım ama?
Bir gecede.
Başın sağ olsun.
Şunu görüyor musun sen?
Ne o?
Şunu.
Bunu halledersen iş senin.
Onunla uğraşmam ben.
Ama bak, araba için canımı veririm.
Tamam lan.
Dört günün var yalnız.
Lan, kim var lan orada?
Çık lan dışarı, çık!
Ne yapıyorsun, manyak mısın?
Tamir ediyorum ama zorluyor bu sefer.
Allah Allah ya. Deli ettin kendini.
Benim yerime de sev
Bekletme hayatı
Bu kadarına razıysan Yaşa gitsin
Kaç kişiyiz savunan sevdayı
Boşuna uğraşıyor, yazık.
Hem vaktinden oluyor hem işe alınmayacak.
Usta, ne diye oyalıyorsun çocuğu? Yapamayacak işte, görmüyor musun?
İş ver dedin, verdik oğlum. Daha ne konuşuyorsun?
Ya, iş ver dedim usta. Bedava çalıştır demedim, gözünü seveyim.
Karnı doyuyor işte, fena mı?
Usta, boşa vakit harcamasın çocuk. Adamakıllı bir iş bulsun.
Gözünü seveyim, bırak gitsin.
Hadi güzelim. Hadi aslanım.
Hadi güzelim. Bismillah.
Yes be. Yes, yes.
Lan, ne yaptın sen? Ne yaptın oğlum? Ne yaptın lan?
Ha siktir be!
Siktir ya!
Olsun abi. Sen elinden geleni yaptın, sesini duyduk en azından.
Haftalık beş bin alırsın.
Bugün yoruldun biraz, dinlen. Yarın başla.
Ya olmadı ama. Çalışmadı.
Olmayacaktı zaten.
Ama bırakmadın.
Eyvallah.
-Lan! -Dur oğlum, sırtım ağrıyor. Dur.
İki günde iliğe çevirdin herifi. Helal olsun lan sana.
Aslında çalışırdı da, ateşleme sistemine yarın bakacağım.
Hastasın oğlum sen.
Sen bana bir sigara sar. Bir de bir kahve, bir su. Ah, dur.
Annem olsa izin vermezdi, biliyor musun? Babam alırdı hep gizlice.
Dur, üstünü başını kirleteceksin.
Kötü de kokuyormuşum ya.
Bak.
Bunlar bende yoktu.
-Sevdin mi? -Evet.
-Git şuradan. -Ne yapıyorsun?
Benim sıramdı, önüme geçtin.
-Neden ittin ki? Görmedim seni. -İyi misin?
Aferin sana. Tuttun kendini, ağlamadın.
Ağlasaydın eğer, seni zayıf, kendini bir bok sanırdı.
Bok zaten o, bok.
-Şşt. Küfür yok ama, ayıp. -Sen dedin şimdi.
Tamam, büyükler bazen edebilir. Etmese iyi olur tabii de. Neyse.
Bak şimdi, ben her zaman yanında olmayabilirim.
O yüzden senin kendini korumayı öğrenmen lazım, tamam mı?
Kalk bakayım ayağa. Gel.
Ellerini yumruk yap.
Vur. Vur şimdi.
-Amca. Ben kimseye vuramam. -Ama kendini korumayı öğrenmen lazım.
Hadi vur, bir şey olmaz.
-Anneme söz verdim, vuramam. -Vuramayacaksın ki zaten.
Dene. Gördün mü?
Ah. Boşlukları kapat. Tak. Kapatman lazım orayı.
Ya!
-Hazır mısın? -Evet.
-Hadi gel. -Tamam.
-Şunu aldım. -Ha, dur, onu ben taşıyacağım.
-Taşıyabilecek misin? -Hı hı.
Gel hadi.
-Uykusu nasıl olacak? -Olacak bir şekil.
İdare edeceğiz işte. Allah razı olsun senden.
İkiniz dikkat edin de.
Yakalanmayın Musa'ya, valla ikimiz de kovuluruz ha.
Cık. Merak etme. Yan tarafta bir iş var.
Gece çalışıp kirayı çıkarırım.
Bir iki saat uyusaydın mesaiden önce.
-Cık. -Perişan olacağına.
Yarın sabah gelip alacağım zaten direkt Lidya'yı.
Hastaneye götüreceğim. Orada hemşireler ilgilenir artık.
Saçmalama lan, ne hastanesi?
Hastası var, mevtası var. Perişan olacak çocuk.
Ya, ne yapayım? Var mı başka bir yol, söyle.
Sen de haklısın, ne diyeyim valla.
Lidya, güzelim.
Ben şimdi gideceğim, tamam mı?
Sabah gelip seni alacağım.
Esat abin sana iyi bakacak. Korkma, tamam mı?
Örümcek ağları var orada ama.
-Nerede? -Orada.
Olsun.
Ne olacak ki? Örümceklerin canı yok mu?
Onların da bir ailesi var. Ha? Yaşamasınlar mı?
Yaşasınlar, tamam.
Nereye?
Şey, iş için geldim abi, tuvalet temizliği.
Tamam, geç.
Çekil.
İğrenç.
Telli dobinaj
Arabada çanta
Janta nikelaj
Kara kutu telsiz
Öttü yersiz
Bizi ele verdin
Hiç habersiz
Uyandı manita
Gitti bensiz
Kapana kısıldık
Burda hepimiz
-Bir sıkıntı mı var? -Yok.
Şşt, bana bak.
Canın sıkılıyorsa gel, sen de çek bir çizik.
İstemez.
Keyfin bilir.
Pardon kardeş. Malafatı hiçbir yere sığdıramıyoruz.
Pardon yani.
Pardon dedik ama. Demedik mi?
Dedin, dedin. Hadi git.
-Nasıl? -Hadi git bak işine, hadi.
-İşime bakayım? Ben? -Aynen kardeşim, hadi uzatma.
Ya uzatasım varsa?
Olay çıkmasın, hadi.
Çıksın, çıksın. Hadi olay çıksın.
Allah'ım, sen çok büyükmüşsün.
Ne istersen o olurmuş.
O zaman lütfen babamın iyi olmasını iste. O çok iyi bir baba.
Baran amcam da iyi olsun. O da çok iyi biri.
Ama bugün onu dövmüşler.
Onun da yaraları çabuk geçsin.
Bana çok iyi bakıyor.
Ben de üzgün görünmemeye çalışıyorum. Çok uslu duruyorum.
Amcam beni bırakmasın diye ağlamıyorum bile.
Ne olur, hiç ayrılmayalım.
Anneme de orada iyi bak, tamam mı?
Korkmasın orada tek başına.
Âmin.
Sen şimdi burada beni bekle, tamam mı?
-Ben gelip alacağım seni. Balım da… -Ne zaman?
-Ha? -Ne zaman?
Iı, gün… Gün batmadan geleceğim.
Tamam mı? Balım da sende kalsın. Hadi geç şuraya. Geç, otur.
Hadi.
Ziyaret yasak. Çıkın lütfen.
Iı, ya…
Babasını çok özledi. Duramadı evde, o yüzden geldik.
Bunlar ne peki?
Ya, babasına lazım olur filan diye aldık işte öyle.
Bu hâldeyken?
Ya, biraz kalsa burada? Uyusa?
Sonra gelip alsam?
İyi, peki. Tamam.
Birkaç saat idare ederiz ama sonra almak zorundasınız.
Peki, teşekkür ederim.
Kolay gelsin usta.
Geç kaldım biraz, kusura bakma. Bir daha olmaz.
Ne bu hâlin oğlum?
Kavgaya falan mı karıştın?
Yok ya. Şey, kavgaya karışmadım.
-Yokuştan düştüm inerken. -Hı.
Bir dur hele.
Şu senin herhâlde.
Düşürmüşüm. Eyvallah.
Bugün çalışma sen.
-Ha? -Bugün çalışma.
Dalgın dalgın iş yapma. Daha beter bozarsın.
Git hadi.
Geç.
-Nereye gidiyoruz? -Şimdi görürsün.
Uf, benim artık banyo yapmam lazım.
-Kafam kaşınıyor. -Tamam canım.
-Ya, neredeyiz? -Dur.
-Tokanı versene. -Ne yapacaksın ki?
Merhaba kedicik.
-Gel. Gel Lidya. -Neden buraya geldik?
Yıkanmak için.
Ama burası bizim evimiz değil ki.
İzinsiz giremeyiz buraya.
Evet, yaptığımız yanlış
ama bazen doğruya varmak için yanlışın civarından geçmek gerekir.
Sen bir şey yapmadın. Amcan yaptı, öyle düşün.
Ama ya bu evin sahipleri gelirse?
Gelmez. Az önce dışarıda komşuyla konuşurken duydum.
İki gün gelmeyeceklermiş. Rahat ol.
Ama sonra Allah'tan özür dileyeceğiz, değil mi?
Aynen.
Pisi pisi.
Bak, mama. Gel.
Dur, sırtım ağrıyor.
Dur, biri arıyor.
Geç şöyle.
Esat amcan arıyor. Alo?
Abi, acil gelmen lazım.
Oğlum, sakin ol. Ne oldu?
Dükkân sahibi geldi oğlum. Bekliyor. Koş.
-A-a. -Lan, acil, hadi.
Tamam, geliyoruz hemen.
-Bulduk Lidya. -Neyi?
-Bulduk, çabuk. Koş, hazır ol. -Neyi?
Acele etmemiz lazım, çabuk. Dikkat.
Pardon.
Sen kimsin?
Iı, ben bahçıvanım. Siz?
Öyle mi? Memnun oldum. Ben de 20 yıllık bu evin bahçıvanıyım.
Koş, koş, koş. Koş, koş, koş. Gel buraya.
Gel, gel, soldan, gel.
Koş, koş, koş.
Geç. Geç, koş.
Şşt, şşt. Gel, gel, gel, gel.
Geç böyle bir saniye. Geç.
-Sana izinsiz girmeyelim demiştim. -Şşt.
-Allah'tan özür de dilemedik. -Şşt.
-Oh, iyi oldu bize. -Tamam.
Haklısın, gel şimdi özür dileyelim.
Allah'ım, senden çok özür dileriz. Biz bir hata yaptık.
Ama kirlenmiştik, duş almamız gerekiyordu. O yüzden yaptık. Oldu mu?
-Başkasının banyosunda. -Tamam, bir daha olmaz.
Söz. Âmin.
Oldu mu?
Babam olsa böyle şeyler yapmazdı hiç.
Böyle kaçmak zorunda da kalmazdık.
Esat.
-Hadi gel, bakalım şu eve. -Hah. Nereye bakıyorsun abi?
Adam bekledi, bekledi, gitti. Emlakçı aradı.
Yeni müşteri mi çıkmış, ne olmuş. Ne dediysem anlamadı.
-Gitti. -Üf. Hay ben böyle işe ya.
Lidyacığım, gel, içeri geçelim amcacığım. Ver onu da bana.
Musa ustam da yok zaten bugün. Mezarlığa gitti.
Su versene bize.
Yok abi. Ben beceremedim.
Biraz dinlensin, götürüp teslim edeceğim.
Saçma sapan konuşma Allah aşkına. Acele karar verme. Bir dur.
Lan, ne acele kararı oğlum? Manyak mısın sen ya?
Kızı gittim, hırsız gibi milletin evine soktum.
Başkasının küvetinde duş aldırdım lan kıza.
Yakalandık. Zar zor kurtulduk ellerinden.
Kızın en azından karnı doyar. Ne bileyim ben.
Yatacak yeri olur adamakıllı.
Denedim oğlum, denedim, olmuyor. Yapamıyorum lan Esat.
-Perişan ettim kızı. -Amca.
Lidya.
Bak, bize kalacak yer buldum.
-Nereden buldun güzelim? -Buradan buldum.
Bu amca verdi anahtarını.
-Ustanmış senin. -Ha siktir ya.
Çocuğun yanında küfürlü konuşma terbiyesiz herif.
Pardon usta.
Usta, kusura bakma. Lidya benim yeğenim. Abim biraz rahatsız…
Tamam, tamam, benim başımı ağrıtmayın yeter.
O deponun anahtarı arka taraftaki.
Epeydir kilitliydi ama.
Anahtarla aç, gir. Temizle. Ne yapacaksan.
Sabahları geç kalmaya da bahanen olmaz işte bundan sonra.
Örümcek ailesi de yokmuş orada.
Esat'ın odasını daha çok seviyorlarmış.
Bakın.
Balım'a arkadaş.
-Artık o da yalnız kalmayacak. -Oğlum, sen mi konuştun bu adamla?
-Bir şey mi dedin? -Yok oğlum, ne diyeceğim.
Ne bileyim, yaşlandı ya, ahiret korkusu sardı herhâlde.
Gideyim de deterjan meterjan bir şey bulup geleyim. Geliyorum.
Bak.
Babamı çizmedim daha ama.
Dönünce çizeceğim.
Özür dilerim.
Sana kötü konuştum.
Sen benim iyiliğim için yanlış yaptın.
-Barıştık mı? -Barıştık.
Neyse, benim hemen buraları temizlemem gerekiyor.
-Hı? -Hadi.
Sen de temizle, yardım et bana birazcık.
O amca kızar bize yoksa.
-Usta. -Hı?
Boşuna uğraşmışız ya o kadar.
-Ne diyorsun? -Valla.
Bunun sorunu ateşleme sisteminde ya da bobinlerde değilmiş.
Neredeymiş peki?
Neredeymiş, biliyor musun?
İçinde uzun süre benzin kalmış. Bu araç ne zamandır kullanılmıyor?
Nasıl akıl ettin oğlum ya?
Bak, biz bunca herif hiç akıl edemedik, biliyor musun?
-Balım söyledi. -Hadi canım.
Bunun benzinini boşaltıp tankı temizlememiz lazım.
Sonra adamı ararsın, gelir alır.
Hadi iyi geceler.
Vay anasını.
Sahipsiz değilmişsin demek ki.
Bazı şeylerin tamiri olmaz derler.
Her bir parçası bozulmuş, arızalanmış bir çocuk ruhunun mesela.
Yalan.
Nereden kırıldığını bilirsen nereden tamir edeceğini de bilirsin.
Lan.
Ne yapıyorsunuz siz? Usta görürse kovar hepinizi bu saatte.
-Manyak mısınız lan? -Yo, kendisi ısmarladı zaten.
Mustang'in şerefine.
Gitti mi lan?
Vay! Gitmiş.
Usta.
Al, iç.
-Yok, ben mesaideyken almayayım hiç. -İç lan işte, iç, tamam. Al.
Sen?
Biz tövbeliyiz, biliyorsun.
Al, bu da senin payın.
Eyvallah.
-Geleceğim birazdan. Tutsana şunu. -Nereye lan?
-Ha, usta, yakala. -Lan.
Hayat çıkmaz bir sokak gibi görünse de
bazen beklemediğin yerden yeni bir yol açar sana.
Yol uzun ama umut dolu.
Kolay gelsin.
Sağ ol.
Oha oğlum. Ne yaptın lan böyle?
Cillop gibi olmuş ha.
Güzel oldu ama daha çok iş var.
Bak, şu yukarıya seninki gibi bir oda yapacağım.
Orası da Lidya'nın odası olur. Ne diyorsun?
Olur abi, sen yaparsın da olmaz mı oğlum.
Senin paran pulun falan kaldı mı? Ne durumdasın?
Olacak bu iş. Rahat ol.
Hallediyoruz kardeşim.
Bir ayda adam ettin lan şu dükkânı. Helal olsun sana.
Bak, duvara falan gelmesin ha. Deliniyor sonra.
12'den vururum seni.
Dikkat ediyoruz, merak etme.
-Bak Esat abi. -Hı?
-Şöyle tutacaksın bileğini. -Öyle tutuyorum.
-Sağ ol usta. -Afiyet olsun.
Eyvallah.
Esat abi, biliyor musun? Babamla konuştum. Hastaneden çıkıyormuş.
Duydum Lidyacığım. Amcan söyledi.
-Musa usta. -Hı?
Amcam çay değil, düz kahve seviyor. Dümdüz Türk kahvesi.
Allah Allah!
E, o zaman bir zahmet kendisi yapsın beyefendi.
O zaman kırk yılın hatırı olmaz ki.
-Kim demiş ya bunu? Nereden çıktı, ha? -Kim diyecek?
Kim diyecek? Balım tabii ki.
Balım mı diyor?
Lidya. Gel amcam, devam edelim biz.
At bakalım, göster bir daha.
Böyle tutacaksın, tutamıyorsun işte.
Baran, ben girdim şimdi sanayiye. İki dakikaya oradayım.
Tamam.
Esat, Lidya'nın eşyalarını getirsene.
Lidyacığım.
Gitme vakti geldi.
Şşt.
Ne konuştuk ama biz?
Ağlamak yok.
Aynen öyle, ağlamak yok.
-Sen de bizimle gel. -Bunu konuştuk ama.
İstediğin zaman buraya gelebilirsin.
Buradaki herkes seni çok seviyor.
Esat abin, Musa amcan.
Oğlum, ne yapıyorsun ya? E, motorun kapağını koparacaksın.
Ben geleceğim. Göreceğim nasıl olsa sizi.
Çekil.
Musa usta.
-Ha kızım? -Güle güle.
Giden söylemez ki kızım onu, kalan söyler.
Güle güle Lidya, değil mi?
Aşkım.
Gel babasının güzeli.
Cimcime.
Baran, kardeşim. Her şey için çok teşekkür ederim.
Hadi gel aşkım.
Şşt. Lidya.
Ayrılmıyoruz ki biz.
Bak, ben seni hep görmeye geleceğim. Tamam mı?
Beraber parkta gezeceğiz seninle, hamburger yiyeceğiz.
Tamam mı güzelim?
Balım seninle kalacak.
-Hayır ama sen onsuz nasıl yapacaksın? -Balım sana bakacak.
Gözüm arkada kalır yoksa.
Bak. Bu da uğurlu taşım.
Burada sakla bunu, tamam mı?
Tamam.
Gel. Gel aşkım.
Dur!
-Lidya, ne oldu kızım? -Dur!
Seni seviyorum amca.
Ben de seni çok seviyorum.
Çok seviyorum.
Hoşça kal amca.
Gel.
Lidya, ben bu resimdekileri anladım da şu esmer kız kim?
-Senin sevgilin. -Benim sevgilim yok ki.
Olacak yakında. Biz Balım'la konuştuk.
Var aklımda biri.
Her şey tamam da, bir bu eksik, değil mi?
Yakışıklılığın boşa gitmesin istiyoruz ama.
Yeme artık, yeter.
-Niye yemiyormuşum ya? -Eve gideceğiz.
-Hı? -Bizim fırınımız bozuldu.
Sen bir bak. Babam evde aç.
O aç bırakmaz kendini.
Ayrıca fırın tamiri işinden filan hiç anlamıyorum.
Sen o koskoca metruk binayı bile tamir ettin.
"Metruk"u sen nereden biliyorsun?
Ya tamam, hadi, ben de yardım edeceğim sana.
Amca, bir şey söyleyeyim mi?
Babam bana kahve yapmayı öğretti. Kahve yapacağım sana evde.
Onu içince kırk yıl hatırım olacak.
Senin bende kırk yıl değil,
kırk bin yıl hatırın var.
Tamam, hadi gidelim.
Bunları da ziyan etmeyelim.
-Kedilere veririz. -Aferin.
Bizim karşı komşumuz var, Gizem abla. O da kedileri çok seviyor.
Bir de o çok güzel kurabiye yapıyor.
Bak sen ya.
Esmer mi peki bu Gizem abla?
Evet.
Evdeyse belki ona da bir merhaba deriz. Olur mu?
-Merhaba deriz? -Evet.
-Şimdi mi? -Eve gidince.
-Yalnız mı yaşıyor? -Evet.
Tamam, bakarız.
Henüz onun kadar iyi bir tamirci çıkmadı karşıma.
Umarım bir gün ben de onun gibi ustalaşırım.
Artık ne kimsesizim
ne de metruk.
Sürüyoruz bu hayatı.