Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
เอาเลย ปล่อยลงมา ใช่ รอกน่ะ
อันที่อยู่ทางขวา
ปล่อยเชือกเลย
เชือกมันติดน่ะครับ
มันไม่ลง ปล่อยลงมา
ปล่อยลงมา ระวังนะ มันแพง
- ราวมันเอียง - ระวังนะคะ
(แชมป์การแข่งขันวิทยาศาสตร์ชวาตะวันตก ก้าวสู่ระดับชาติ)
อ้าว เกิดอะไรขึ้น
จาติมาแล้ว
- ว้าว จาติ - ว้าว จาติ
- แชมป์วิทย์ - นั่นอะไร
- เขาเก่งมากเลย - ผมจัดการเองครับ
- พี่ชาย ได้ยินผมไหม - ได้ยิน
โอเค ฟังนะ
โอเค ขยับไปทางซ้ายของผม ทางขวาของคุณ โอเคนะ
นั่นแหละ สองครั้ง
ครับ อีกหน่อย
- โอเค พอไหม - พอแล้ว โอเค พอแล้ว
ครูคะ จาติมาแล้ว
จาติ! ยินดีด้วยนะ เธอเก่งมาก
- แชมป์ของชวาตะวันตก - ทั่วชวาตะวันตก
ใช่ ชวาตะวันตก
ขอแสดงความยินดีกับทีมคาบาเรต์
ที่ชนะการแข่งขันคาบาเรต์ทั่วเมืองบันดุง
และตอนนี้ เชิญพบกับความภาคภูมิใจของโรงเรียนเรา
จาติ อิลฮามี
ขึ้นมาสิ จาติ
เร็วเข้า ขึ้นมาสิ
เขาได้สร้างประวัติศาสตร์
เป็นนักเรียนคนแรก จากโรงเรียนเอสเอ็มพี บันดุง รายา
ที่ผ่านเข้ารอบการแข่งขันวิทยาศาสตร์ระดับชาติ
จาติ แชมป์ของเรา
เอาเลย จาติ
พูดอะไรหน่อยสิ
- พูดสิ - จาติ นายเจ๋งมาก!
ให้เขาพูดก่อนสิ
ไม่ต้องอาย พูดเลย
- เร็วๆ หน่อย เรามีสอบ - ใจเย็นๆ
ถือถ้วยรางวัลไว้
จาติ
ดูเด็กคนอื่นๆ สิ พ่อภูมิใจแกนะ
ไม่มีใครทำได้สำเร็จมากกว่าแกแล้ว
- จาติ ไม่เป็นไรใช่ไหม - เร็วเข้า
อนาคตของแก… ตอนนี้อยู่ในระดับชาติแล้ว
มันจะสดใสที่สุด…
- ตอนนี้แกแค่… ประเด็นคือ พ่อ… - จาติ!
แกทำได้นะ จาติ
จาติ!
- จาติ! - เขาวิ่งหนีไปทำไม
เขาวิ่งหนีไปทำไม
(อันดับที่หนึ่ง)
(ห้องเรียนการอ่านและเขียน)
จาติ
เป็นอะไร
ไม่เป็นไรนะ หายใจลึกๆ
หายใจช้าๆ
หายใจเข้า นั่นแหละ
จาติ
เป็นอะไรหรือเปล่า
แกเพิ่งชนะไม่ใช่เหรอ
แกควรจะดีใจสิ แพ้แล้วตื่นตระหนกก็ว่าไปอย่าง
แล้วเมื่อกี้มันเรื่องอะไรกัน
ผมตื่นตระหนกไง
ตัวก็ไม่ได้ร้อนสักหน่อย
อาจเป็นเพราะแกไม่ค่อยได้ละหมาด จาติ
- พ่อไม่ค่อยเห็นแกตื่นมา… - ผมละหมาดไม่เคยขาดเลยนะ
แกขาดละหมาดซุบฮิบ่อยมาก
เพราะงั้นพอตื่นมาต้องละหมาดก่อน แล้วค่อยอาบน้ำและกินมื้อเช้า
- โอเค - นั่นคือขั้นตอน
ตอนนี้ผมเหนื่อยมาก
ใช่ แกเหนื่อย
พ่อบอกแกมาตลอด
นี่
ใส่แจ็กเก็ตซะ
ยังไงพ่อก็คือคนที่รู้จักแชมป์ของพ่อดีที่สุด
(คุณนายอีส - แขกโรงแรม)
แป๊บนะ จาติ
สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
ครับ อีกสักครู่ผมก็จะไปถึงแล้วครับ เจอกันที่ศาลากลางนะครับ
ผมจะรอคุณอยู่ที่นั่น ผมกำลังไป
จาติ! เฮ่!
ไปกันเถอะ
ขอโทษนะครับที่ให้รอ
- ไม่เป็นไรค่ะ - ให้ผมช่วยนะ สบายดีไหมครับ
- ไม่เป็นไรค่ะ มันหนักมากน่ะ - ไม่เป็นไรครับ ให้ผมช่วยเข็นนะ
- ขอบคุณค่ะ - ยินดีครับ
มันเป็นปรัชญาของโรงแรมเรา
ที่ว่าแขกไม่ใช่พระเจ้า แต่เป็นครอบครัว มันเป็นแบบนั้นแหละครับ
ขอบคุณมากนะคะ
ผมเลยลาออกจากงานออฟฟิศที่จาการ์ตา
แล้วเราก็ย้ายกลับมาบันดุงกันทั้งครอบครัว
เพื่อให้ทุกอย่างมันราบรื่นมากขึ้นครับ
โอ้โฮ คุณทำให้ฉันรู้สึกเป็นแม่ที่ด้อยไปเลย
อาจเป็นเพราะผมโตมาโดยที่ไม่มีพ่อ
ผมเลยอยากให้จาติลูกชายของผม
ได้รู้ว่าการมีพ่ออยู่ด้วยทุกที่เป็นยังไง
คุณเยี่ยมมากเลยค่ะ
ผมอยากให้ลูกประสบความสำเร็จครับ
ถ้าเราประสบความสำเร็จ เราก็จะมีความสุข
มีใครบ้างที่ประสบความสำเร็จแล้วไม่มีความสุข ใช่ไหมครับ
ใช่ คุณพูดถูก
- ขอบคุณค่ะ รอสักครู่นะคะ - ขอบคุณมากครับ
ช่วยเขาหน่อยนะ
คุณอูยัน
- เห็นไหม ฉันบอกแล้ว คุณน่าจะฟังฉัน - ขอโทษครับ
ทำไมมาช้าจัง
- เก็บซะ อย่าทำตกนะ - ทำสองอย่างพร้อมกัน
- ยินดีต้อนรับค่ะ - เชิญครับ ทางนี้เลย
คุณคะ
คุณผู้หญิง
- เป็นไงบ้าง - ไม่เป็นไรครับ แม่
- มึนไหม เจ็บไหม คลื่นไส้ไหม - ไม่…
อยากกินซุปไหม
(ฉันก่อนเป็นฉัน)
ทุกคน!
เร็วเข้า!
วิ่งให้เร็วกว่านี้ วิ่งไป!
ไปเร็ว จาติ เธอทำได้!
สู้ๆ จาติ!
นั่นแหละ วิ่งไป เย่!
เยี่ยม จาติ ดีมาก
- ผมได้ที่เท่าไหร่ครับ - ที่หก ไม่เลวเลย
- พ่อผมอยู่ไหน - เก่งมาก
- พ่อ ผมไปหาพ่อแป๊บนึงนะ - ได้ ไปเถอะ
จาติ
พูดตามตรงนะ
ตอนที่แกแพ้ แกดูดีใจนะ
แกดีใจจริงๆ หรือแค่เอาใจครูจูเน็ด
จาติ
มานี่สิ
ลองไปนั่งตรงนั้น
ไปนั่งตรงนั้น
จาติ
รู้ไหม
รู้ไหมว่าทุกๆ วันพ่อเห็นอะไร ตอนพ่อนั่งทำงานอยู่ตรงนั้น
นี่ ดูสิ นี่
ดูนี่สิ
ทั้งหมดนี้คือถ้วยรางวัลอันดับที่หนึ่งของแก
ดูสิ ในรูปพวกนี้ทุกใบ แกเป็นแชมป์
นี่คือสิ่งที่พ่อเห็น
พ่อรู้ว่ามันไม่ง่ายเลยที่จะได้แชมป์ทั้งหมดนี้
มันยาก พ่อรู้
ทั้งหมดนี้คือแรงบันดาลใจ ให้พ่อทำงานหนักมาตลอด
เพื่อแกไง จาติ
ห้องนี้อาจจะเล็กนะ จาติ
ไม่เป็นไร พ่ออยู่ในห้องเล็กๆ แบบนี้ได้
แต่มันไม่เหมาะกับแก
สำหรับแก ห้องมันต้องใหญ่กว่านี้ จาติ
โดยเฉพาะอนาคตของแก มันต้องใหญ่กว่านี้มาก
ผมแค่ไปแข่งวิ่งเอง ทำไมต้องพูดถึงอนาคตด้วย
นั่นแหละประเด็น "แค่ไปแข่งวิ่ง"
ใช่ไหม
แปลว่าแกรู้ว่าอะไรสำคัญกับแกจริงๆ
หมายความว่าไง
- ผมเตรียมตัวเพื่อการแข่งขันนะ - การแข่งขัน
นั่นไม่ใช่การแข่งขันธรรมดาๆ
นี่เป็นการแข่งขันระดับชาติ ทั่วทั้งอินโดนีเซีย
มีกี่จังหวัดนะ
ตอนนี้มีกี่จังหวัด
สมัยพ่อมี 27 จังหวัด ตอนนี้มีกี่จังหวัด
ประมาณ 30 หรือ 33 กี่จังหวัด
- สามสิบแปดครับ - สามสิบแปดจังหวัด จาติ
นั่นหมายความว่า แกต้องแข่งกับเด็กอีก 37 คนที่เหมือนแก
ตอนนี้พวกเขาตั้งใจเรียนกันหนักมาก จาติ
ถ้าอยากได้ที่หนึ่ง
แกต้องตั้งใจเรียนให้มากกว่าเดิม 37 เท่า
พ่อแค่อยากให้แกตั้งใจเรียน
พ่อจะอยู่เคียงข้างแกเสมอ
ตอนแกเป็นแชมป์ พ่อจะอยู่เคียงข้างแก
พ่อทำแบบนี้ก็เพราะพ่อรักแก
เข้าใจไหม
จาติ
ไม่เอาน่า จาติ
แกเป็นผู้ชาย
ทำไมถึงอ่อนแอแบบนี้ ร้องไห้ทำไม
(ดี. จาตี อิลฮามี - ห้อง 9 เอ)
ทำให้เราดูหน่อยค่ะ ครู
- โอเค นับถึงสาม - โอเค
- ได้ค่ะ - สาม
- สอง หนึ่ง - สอง หนึ่ง
เอาละ
พอแล้ว
ครูเก่งแล้ว พวกเธอยังต้องฝึกอีกเยอะ
จาติ!
มาเลย
มาสิ ไม่เป็นไร
ปรบมือให้เขาหน่อย
เอาเลย
นายทำได้ จาติ
- นายทำได้ - โอเคนะ
เขาทำไม่ได้หรอก เขาไม่รอดแน่
- ล้มหงายท้องเลย - โอ๊ย
- จาติ เป็นอะไรไหม - ล้มหงายท้องเลย
พอได้แล้ว ทุกคน หยุด อย่าหัวเราะเยาะเพื่อน
นายหัวเราะเยาะฉันเหรอ
จาติ
ใจเย็นๆ จาติ ใจเย็นๆ
- ใจเย็นๆ - จาติ พอแล้ว
- อะไร อยากมีเรื่องเหรอ - อยากมีเรื่องเหรอ
- ใจเย็นๆ จาติ ใจเย็นๆ
- ครูครับ - ครูครับ
ครูครับ…
ทำอะไรวะ อวดเก่งหรือไง
- เดวา หยุดนะ เดวา! - ครูคะ
- จาติ เป็นอะไรไป
ทำแบบนี้ทำไม จาติ
ผมว่าลูกผมไม่ได้ทำอะไรผิด
จากเรื่องที่เล่ามา เขาถูกยั่วยุชัดๆ
คุณครับ ผมขอโทษจริงๆ
ผมแค่หัวเราะ
คุณหัวเราะลูกผม ใช่ไหม
ใช่ แต่ก็ไม่ใช่ครับ ทุกคนก็แค่หัวเราะกันเล่นๆ
อะไรนะ หัวเราะเล่นๆ เหรอ มีหัวเราะเล่นๆ มีหัวเราะ…
- หัวเราะก็คือหัวเราะ - ใจเย็นๆ ครับ คุณจายา
- จาติแค่ถูกพักการเรียน ไม่ได้ถูกไล่ออก - ใช่
จาติไม่จำเป็นต้องเพอร์เฟกต์ตลอดเวลา ใช่ไหม
นี่ยังคงเป็นเรื่องปกติ จริงๆ แล้ว มันเป็นบทเรียนที่มีค่าสำหรับเขา
ใช่ไหม จาติ
ครูครับ ลูกชายผม มีผลงานหลายอย่างที่โรงเรียนนี้
- ครับ - เขานำชื่อเสียงมาสู่โรงเรียนนี้นะครับ
ก็จริง แต่เขาปรี่เข้าใส่เพื่อนร่วมชั้น
- และพร้อมที่จะต่อย… - ทางโรงเรียน…
- ปฏิบัติกับเด็กเรียนดีแบบนี้ได้ยังไง - ลูกเริ่มก่อนเหรอ ทำไมล่ะ นี่
- อีกครั้งนะครับ - จริงเหรอ
- ผมแค่อยากจะพูดถึงประเด็นนั้น - ใจเย็นๆ
- โรงเรียนนี้ไม่คู่ควรกับลูกผม - ได้โปรดเถอะครับ
กลับบ้านกันเถอะ พอแล้ว
- คุณจายา - ใจเย็นๆ
- ที่รัก - พอแล้ว กลับกันเถอะ ออกไป
ไร้สาระสิ้นดี
คุณครูคะ ฉันต้องขอโทษด้วยจริงๆ
- ขอตัวก่อนนะคะ - ดูแลตัวเองด้วยครับ
คุณผู้หญิง ขอโทษนะครับ ผมขอคุยด้วยได้ไหม
พรุ่งนี้…
ไป
ไป ห้า หก เจ็ด แปด
ไป ห้า หก ไป
(แชมป์การแข่งขันวิทยาศาสตร์ชวาตะวันตก ดี. จาตี อิลฮามี)
ไป
โรงเรียนตูนาส เมอเดกา อยากรับจาติเข้าเรียน ที่รัก
- คุณไม่อยากให้จาติไปโรงเรียนเหรอ - อยากสิ แต่…
ใช่ จาติต้องไปโรงเรียน
แต่ไม่ควรเป็นโรงเรียนแปลกๆ แบบนั้น
โรงเรียนเมอเดกานั่นไม่ใช้สมุดพก
จาติกำลังจะขึ้นมัธยมปลาย โรงเรียนมัธยมปลายดูเกรดในสมุดพก
ถ้าไม่มีเกรด พวกเขาจะประเมินอะไร
หน้าตาเหรอ เป็นไปไม่ได้
ผมแค่ต้องการสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับจาติ ผมถึงได้ทำแบบนี้
เราต้องคิดก่อนว่าจะเลือกโรงเรียนไหน
ชีวิตของจาติไม่ได้มีแค่เรื่องเรียน
โรงเรียนมัธยมปลายมีตั้งเยอะตั้งแยะ
โอเค ถ้าคุณสนใจแค่ตัวเลข แล้วความสุขของจาติล่ะ
ในที่สุดก็มา ยินดีต้อนรับค่ะ คุณผู้หญิง
- เธอคือจาติใช่ไหม เข้ามาเลย ทางนี้จ้ะ - ขอบคุณค่ะ
- ไปเดินดูโรงเรียนกัน - มาเร็ว
นี่คือโรงเรียนตูนาส เมอเดกา
- สวัสดีค่ะ คุณปันจิ - สวัสดีครับ คุณผู้หญิง
- ทางนี้เลยค่ะ - ที่นี่ไม่ใส่ชุดนักเรียนใช่ไหมคะ
ไม่ใส่ค่ะ นักเรียนใส่ชุดอะไรก็ได้
สิ่งสำคัญที่สุดคือนักเรียนต้องรู้สึกสบายใจกับที่นี่
นี่ห้องประวัติศาสตร์ น่าสนใจใช่ไหมคะ
นี่ห้องศิลปะค่ะ รุ่นน้องและรุ่นพี่มารวมตัวกันที่นี่
- งั้นก็ไม่มีระบบอาวุโสใช่ไหมคะ - ไม่มีค่ะ
เรามีความสุขที่นี่และแบ่งปันเรื่องราวของเรา
นี่พื้นที่จัดแสดงนิทรรศการของเรา
ค่ะ ร่วมกัน
รุ่นน้อง รุ่นพี่ ทุกคนมารวมกันที่นี่
เห็นไหมคะ พวกเขากำลังรวมตัวกันอยู่
งั้นพวกเขาก็เรียนที่นี่ได้ด้วยเหรอ
ใช่ค่ะ พวกเขาพูดคุยกันได้ทุกที่ที่สะดวก
สวัสดีจ้ะ ทุกคน
พวกเขากำลังคุยกันเรื่อง…
นี่ห้องเรียนของฮัตตา
เข้ามาสิคะ
สวัสดี จาติ
- สวัสดีจ้ะ ทุกคน - สวัสดีค่ะ
- สบายดีไหมจ๊ะ - สบายดีค่ะ
จ้ะ อะซา
เอโก
เอโก นี่โทรโข่งนะ ขอโทษ
- ครูจูเน็ด - จาติ
- ผมอยากขอโทษ ผมไม่ได้คิดร้ายอะไร - เอโก เอ้านี่
สวัสดี จาติ
- สวัสดีครับ - ฉันครูไซน์อุดดิน
บังเอิญอะไรอย่างนี้
ครูจูเน็ดเป็นพี่ชายฝาแฝดของฉัน
- พระเจ้า - ใช่
- ครูจูเน็ดเป็นยังไงบ้างครับ - เขาสุขภาพแข็งแรง
- เขาสบายดี - อีกครั้งนะครับ ผมต้องขอโทษด้วย
- ผมไม่ได้มีเจตนาร้ายอะไร - เขาให้อภัยเธอ
เขาบอกฉันแล้ว
เขาให้อภัยเธอแล้ว มันไม่ใช่ความผิดของเธอ เข้าใจไหม
โอเคนะ
ถ้าเธอมาเรียนที่นี่
ฉันจะเป็นครูประจำชั้นของเธอ
ม.สาม
โอเคนะ
เอโก มานี่หน่อย
ทีเจกับซูอาร์ มานี่สิ
- ครับครู - โอเค
พวกเขาอาจเป็นเพื่อนร่วมชั้นม.สามของเธอ
ผมอยู่ม.หนึ่งนะครับครู
- ขอโทษที ครูลืมน่ะ ซูอาร์ - ไม่เป็นไรครับ
- นี่เอโก - เอโก
- จับมือกันสิ - จาติ
- ซูอาร์ - ซูอาร์
- ครูคะ หนูขอไปเก็บของต่อได้ไหม - ไปสิ
ค่ะ
- ผมด้วยครับ - ได้
เป็นอะไรเหรอ ยูนา
ครูคะ เอโก เร็วค่ะ
- มีอะไร - ยูนาเสียงหายค่ะ
ใจเย็น แต่งหน้ายังไม่เสร็จเลย อะซา เดี๋ยวก่อน
เรายังไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่า จะได้ถ่ายหรือเปล่า ดาลิ
หมายความว่าไงที่ว่าเราอาจไม่ได้ถ่าย
- ดูเองสิ - จาติ ขอโทษที รออยู่ตรงนี้สักครู่นะ
เป็นไปได้ไง
- ใจเย็นๆ - ฉันขอตัวแป๊บนึงนะ
- จะให้ฉันใจเย็นได้ไง - คุณผู้หญิง
จะให้เราใจเย็นได้ไง
- นายต้องมีแผนสำรองสิ ใช่ไหม - จะทำยังไงดี
เร็วสิ
ดาลิ
หยุดซะทีได้ไหม
นายสัญญาเองว่าฉันจะไม่ต้องออกกล้อง
มันเป็นเรื่องเร่งด่วน ดาลิ ฉันต้องด้นสด
ฉันไม่อยากออกกล้อง เครื่องดื่มของฉันอยู่ไหน
- มันอยู่ไหน - อยู่นั่นไง
ระวังนะ มันร้อน ยูนา ดื่มก่อนสิ
ลองดูสิ
ดื่มสิ
- ลองดื่มดูก่อน - มันร้อนเกินไป
พูดสิ ลองดื่มดู ลองพูดซิ
ดื่มแล้วก็พูด เอาเลย
- โธ่ ไม่นะ - เป็นไปไม่ได้
พระเจ้า นายคือจาติใช่ไหม
จาติคนนั้นใช่ไหม
- คนไหน - มานี่สิ ทุกคน นี่จาติ
- อะไรนะ จาติไหน - จาติคนนั้นไง
- คนไหน - ทำไมถึงไม่รู้จักเนี่ย
- คนไหนล่ะ จาติไหน ไม้สักน่ะเหรอ - คนไหน
ใจเย็นๆ
แป๊บนะ
- อะไร - ถอยไป…
- มันไม่ได้ผล - ถอยไป
มีอะไรเหรอ
- ไม่รู้จักเขาได้ยังไงกัน - ฉันไม่รู้จักจริงๆ
- แชมป์แข่งขันวิทยาศาสตร์ไง - ไม่เคยได้ยินเลย
มีป้ายโฆษณาเขาอยู่ทุกที่ เขาอย่างกับคนดังเลย
คนดังเหรอ
เขาเคยเป็นดาราเด็กด้วยเหรอ
หยุดนะ มานี่ก่อน
ฟังนะ ถ้าให้อิบนูแทนยูนาล่ะ
- เห็นด้วย - ดีเลย
ไม่ได้ ไร้สาระน่า
จะมีมนุษย์ถ้ำอาหรับได้ยังไง
- เราจะสร้างขึ้นมา - เราจะสร้างขึ้นมา
มันเป็นไปไม่ได้
โอเค พอแล้ว…
ใจเย็นๆ…
ฉันเป็นโปรดิวเซอร์ ฉันมีสิทธิ์ตัดสินใจ
- โอเคไหม - โอเค
นายจะเป็นนักเรียนใหม่ใช่ไหม
เขานี่แหละ
เอาไหม
หนังเรื่องอะไร
- กล้วยเหรอ - เขาอาจจะซื่อบื้อ
ดูเขาเหมาะสมดีนะ
และ… แอ็กชั่น!
คัต…
เอ็นด์สเลท
- ตีกลับหัวสิ - แบบนี้เหรอ
(นั่นมันยุคก่อนประวัติศาสตร์)
มันกลับด้าน เอ็นด์สเลทต้องแบบนี้
- ผมต้องเอานี่ไปส่ง - ไม่ได้ มันเสียงดังพอแล้ว
ทีเจ มานี่หน่อย
- ฉากสอง ช็อตหนึ่ง เทคหนึ่ง - อะไรเหรอ
อย่าลืมสิ พวกเธอเป็นวานร แสดงความสร้างสรรค์หน่อย
- ใส่ความรู้สึกอีก - จะถ่ายใหม่เหรอ
ใช่ แน่อยู่แล้ว
- เมื่อกี้ก็ดีแล้วนะ - เอโก
อะไร
ยามบอกว่าซูอาร์กับดาลิเข้ามาไม่ได้
- เราเสียงดังเกินไป - โอเค
อย่าเสียงดัง
แต่สำรวจการเคลื่อนไหวให้มากขึ้น
โอเคนะ เทคสอง
เดินกล้อง และแอ็กชั่น!
ไม่ใช่แบบนั้นค่ะคุณ
จาติ! นี่!
แกทำอะไรของแกดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้
- นึกว่าล้มซะอีก แกทำอะไรอยู่ - สำลักเหรอ
เปล่า ผมอยากเป็นลิง
- วานร เป็นวานร - เป็นลิงหรือวานรกันแน่
ไม่ครับ ผมอยากเป็นวานร สำหรับโปรเจกต์โรงเรียน
โปรเจกต์โรงเรียนแกคือเป็นลิงเหรอ ยังไง
- ลิงเหรอ - วานร
มันเป็นโปรเจกต์ ทำไปเถอะลูก
- อย่านอนดึกนะ - วิชาอะไร
ขอเป็นลิงเหรอ
มันคืออะไรกัน
โยกไปโยกมา น่ารักจัง
ขอบใจนะ จาติ
- ที่มาช่วยงานวันเกิดหลานฉัน - เป่า…
ฉันได้ยินจากพ่อเธอว่า
เธอไม่ค่อยสบายใจกับที่โรงเรียนใหม่เหรอ
อาจเพราะเป็นโรงเรียนใหม่ และมันก็…
จะพูดยังไงดี มันมีสไตล์ที่อิสระ
มันก็เลยแตกต่าง
อดทนหน่อยนะ
เพื่ออนาคตของเธอ เรามาลืมอดีตกันเถอะ
ขอบคุณมากครับ
สิ่งสำคัญคือเธอจะต้องชนะการแข่งขันระดับชาติ
อาเมน จาติขยันเรียนมาตลอด
ผมมั่นใจว่าเขาเป็นแชมป์ได้แน่
จาติ
ฉันจะรอเธอที่โรงเรียนนะ ฉันจะจัดการทุกอย่างเอง
ขอบคุณมากครับ
ไปเล่นอีกสิ
- เล่นกับจาติอีก สุขสันต์วันเกิด - เล่นอีกสิ
- คุณอยากดื่มอะไร - มีอะไรเย็นๆ ไหม
มี อยากดื่มกาแฟไหม เรามีนะ
ผมไม่มีวันย้ายโรงเรียนหรอก
ผมมีความสุขที่โรงเรียนตูนาส เมอเดกาครับพ่อ
ชีวิตไม่ได้มีแต่เรื่องความสุข
ความสุขตอนเด็กไม่มีประโยชน์ ถ้าโตมาไม่ประสบความสำเร็จ
- ความสนุกตอนนั้นทำให้พ่อเป็นแบบนี้เหรอ - จาติ
ที่รัก
เป้าหมายที่แท้จริงของคุณคืออะไร
อยากให้จาติไปเรียนหรือไปแข่งขันกันแน่
- ทั้งสองอย่าง - ทำไมต้องทั้งสองอย่าง
ถ้าจาติชนะ โรงเรียนมัธยมปลายดีๆ ก็จะรับเขาเข้าเรียน
มันก็จริง แต่…
การสร้างเครือข่ายเริ่มจากมัธยมปลาย
แต่ปัญหาคือจาติเลือกทั้งสองอย่างไม่ได้ เลือกได้แค่อย่างเดียว
พ่อ ผมสัญญา ผมจะเรียนมัธยมปลาย ที่ไหนก็ตามที่พ่ออยากให้ผมไปเรียน
แต่ตอนนี้ขอผมเรียนมัธยมต้นที่นี่ก่อนนะพ่อ ผมอยากลองดู
ข้อตกลงคือ…
แกมีเวลาถึงแค่จบเทอมนี้เท่านั้น
- ที่รัก - ถามจริง
จะไปไหน กินข้าวก่อน
ที่รัก พอแล้วค่ะ
แล้วคุณจะได้เห็น
โรงเรียนที่อิสระแบบนั้น ท้าทายจาติไม่มากพอหรอก
- เฮ้ย! - ดามาร์ จาตี อิลฮามี! ให้ตายสิ
เห็นไหม พฤติกรรมแบบนั้น
ช่วงนี้เขาเป็นแบบนี้ ใครสอนเขาทำแบบนั้น กระแทกโน่นกระแทกนี่
การถ่ายทำที่พิพิธภัณฑ์เมื่อวาน
นั่นเป็นโปรเจกต์ของเอโกที่อะซาช่วยทำ
(โปรเจกต์สุดท้าย: "รอยเท้าของโลกเรา")
ตอนนี้เธอควรไปเข้ากลุ่มกับคนอื่นก่อน
ผมควรเข้ากลุ่มกับใครดีครับ
ฉันจะทำสุสานจำลองที่นี่
หลุมหนึ่งสำหรับเหยื่อปี 1998 รูมอห์ เกอดง การยิงปริศนา
การสังหารในปี 1965 และ 1966…
ยังมีอีกเยอะมากที่ยังไม่คลี่คลาย
ทำไมโปรเจกต์ของเธอถึงได้เครียดขนาดนี้ล่ะ
ก็แน่ละ ฉันอยากเป็นเหมือนมูนีร์
- อะไรนะ - มูนีร์ นายรู้จักเขาใช่ไหม
- รู้จัก - ใช่ นั่นแหละ
แต่เป็นเวอร์ชันที่ไม่ถูกฆ่า
เพราะงั้นนายต้องจริงจัง และตั้งใจทำโปรเจกต์ของนาย จาติ
นายโดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่ามาใช่ไหม
ฉันก็เหมือนกัน
เพราะฉันไม่เลื่อนชั้นสองปี
ฉันอ่านหนังสือไม่ออก
แต่ไม่ใช่เพราะฉันโง่นะ
ฉันเป็นโรคดิสเล็กเซีย
ที่โรงเรียนเก่า ถ้าอ่านหนังสือไม่ออกก็โดนไล่ออก
วาดรูปด้วยกันไหม
ฉันเชื่อว่าทุกคนวาดรูปได้
โดยเฉพาะสิ่งต่างๆ ในชีวิตประจำวัน
เอาเลย วาดรูปตัวเองสิ
นี่
เริ่มวาดเลย
ขอบใจนะ
ไปดูโปรเจกต์ของเพื่อนคนอื่นๆ เถอะ
ไปสิ
ขอบใจนะ จาติ
คัต อะซา
เธอแสดงเป็นไหมเนี่ย
เธออยู่ตรงนี้ก็ได้ ขยับซ้าย ขวา จับอะไรสักอย่างไว้
เธอดูเหมือนกำลังอั้นอึอยู่เลย
เธอทำแบบนี้ก็ได้
อาจจะแบบนี้…
ขอความช่วยเหลือ
มันเจ็บ ช่วยด้วย
แล้วก็หันซ้าย ขวา ค้างไว้ ยังเจ็บอยู่
- แต่นี่มันช่วงสงครามนะ - เธอก็ยังเกิดมาเป็นเด็กทารกอยู่ดี
เอโก นี่ใบอนุญาตสร้างสรรค์ของฉันนะ
- ทำไมนายถึงได้บงการนักล่ะ - เธอขอให้ช่วยนะ อะซา
ฉันช่วยเธอ เธอช่วยฉัน นี่คือวิธีที่ฉันช่วย
- นายรับฟังคำติชมไม่ได้ใช่ไหม - ฉันเนี่ยนะ รับฟังคำติชมไม่ได้งั้นเหรอ
เธอต่างหากที่รับฟังมันไม่ได้ อะซา
ฉันเคยแสดงหนังมาแล้ว
นี่ ฉันเคยแสดงหนังนะ
ใครได้รับรางวัล นักแสดงเด็กยอดเยี่ยมที่เอฟเอฟไอ ฉันไง
เอคโคเวียโน่ ปรานาต้า โลเรนโซ่
- เช็กดูออนไลน์ได้ - ใช่ แต่นี่เป็นเรื่องของยายฉัน
ยายเธอ มันคงออกมาแย่อยู่ดี
นายบอกว่ากำกับได้ งั้นก็ถ่ายทำมันสิ
ฉันช่วยอะซาไม่ไหวแล้ว
นายลุยเลย
นายช่วยเธอแล้วกัน
- เอโก - อะซา
- เอโก! - ฝนตก
สิบวินาทีใช่ไหม
ใช่
โอเค
เสร็จแล้วเหรอ
ใช่ เสร็จแล้ว
งั้นคัตเลยนะ
ยายทวดของเธอเกิดในกระท่อมเหรอ
ฉันก็ไม่รู้
อย่างน้อยก็ในที่มืดๆ เพราะตอนนั้นเป็นช่วงสงคราม
งั้นมันก็ไม่ตรงกับ ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์น่ะสิ อะซา
ที่อินโดนีเซีย ประวัติศาสตร์มันบิดเบือนได้ง่าย จาติ
ครอบครัวของเราไม่ค่อยบันทึกอะไรไว้
ฉันเลยอยากตรวจสอบให้แน่ใจด้วยการสัมภาษณ์
นี่
ฉันทำการ์ดอัญมณีครอบครัว
เพื่อให้พวกเขาเล่าเรื่องราว
สำหรับการนำเสนอ
เราจะบันทึกคำตอบของครอบครัวเรา
แล้วเปรียบเทียบผลลัพธ์กัน
เพื่อให้มันน่าสนใจ
ทำไมต้องทำให้ยุ่งยากด้วยล่ะ ทำไมต้องเปรียบเทียบ
แค่เรื่องราวก็พอแล้ว ว่าไหม
เราต้องคิดวิเคราะห์แยกแยะเรื่องพวกนี้ จาติ
ความทรงจำไม่ได้บอกความจริงเสมอไป
แต่ประวัติศาสตร์ ก็ไม่ได้ถูกต้องตามความจริงเสมอไป
แล้วเราควรเชื่ออะไร
นั่นแหละเหตุผลที่คำถามแต่ละข้อในการ์ด ถึงต้องให้สมาชิกในครอบครัวทุกคนตอบ
ครอบครัวเธอใช่ไหม
ก็ใช่น่ะสิ จะเป็นใครได้อีกล่ะ
อะซา
ฉันทำโปรเจกต์กับเธอได้ไหม
ได้สิ
แต่ต้องจริงจังนะ
สัญญานะ
สัญญา
- เรากลับมาแล้ว - ขอโทษนะครับ
ยินดีต้อนรับกลับมา
ทำไมเปียกโชกแบบนั้นล่ะ
จู่ๆ ฝนก็ตก หนูจะขึ้นไปเตรียมตัวข้างบนนะคะ
จาติ อะซาบอกว่าเธอก็เป็นหอบหืด ใช่ไหม
ไม่ใช่ครับ คุณป้า จริงๆ แล้วแม่ผมเป็นน่ะ
ผมเพิ่งจะเริ่มรู้สึกหายใจไม่ค่อยออก
อ๋อ แล้วพกยาพ่นติดตัวไว้หรือเปล่า
- เปล่าครับ - เธอควรพกยาพ่นติดตัวไว้ตลอดนะ
อาการกำเริบกะทันหันมันอันตรายมาก
ก็จริงครับ คุณป้า
โชคดีที่ฉันไม่เป็น จาติ
ถึงพ่อฉันจะเป็นหอบหืดเหมือนกันก็เถอะ
ลูกจ๊ะ พรุ่งนี้จะไปบ้านพ่อใช่ไหม
อย่าลืมเอาของที่เขาสั่งไปด้วยนะ
ขนมปังกรอบมันสำปะหลังหมักทอด เตือนเธอด้วยนะ
- โอเค - ครับ คุณป้า
กันลืม
เสร็จแล้ว
- แม่ควรสับมันด้วย - จาติ งั้นช่วยแก้ไขให้หน่อย
ฉันจะอ่านให้ฟัง
"การมีลูกเปลี่ยนตัวตนของคุณไหม"
นี่มันคำถามอะไรกัน อะซา ลูกตั้งคำถามที่ตอบยากมากเลย
ขออนุญาตนะครับ คุณป้า
บางทีหลังจากที่คุณมีลูก
คุณก็เริ่มสวมฮิญาบ
ไม่ใช่
ฉันจะบอกพวกเธอสองคนนะ
ยิ่งเราอายุมากขึ้น เราก็ยิ่งใกล้ถึงวาระสุดท้าย
ใจเราต้องสงบ
เมื่อก่อนฉันใช้ชีวิตไปตามมีตามเกิด
ฉันยอมรับทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต
ได้ มาเลย
กลายเป็นว่าชีวิตคือการเดินทางเพื่อค้นหา
แต่โดยรวมแล้ว ฉันคิดว่า…
การเปลี่ยนแปลงนั้นมาจากภายใน
นั่นแหละ
บางทีแม่อาจอธิบายเพิ่มเติมได้ว่า แม่รู้สึกยังไงตอนหนูเกิด
จะพูดยังไงดี
มันเปลี่ยนไปแน่นอน อะซา
ก่อนหน้านี้ พ่อไม่เคยคิดถึง
ความกังวลเกี่ยวกับเรื่องโน้นเรื่องนี้
แต่พอลูกเกิด…
เอ่อ…
พ่อก็กลายเป็น…
คนที่คิดถึงอนาคตมากขึ้น
- นี่ครับ คุณลุง - ขอบใจนะ จาติ
พ่อก็เลย…
เมื่อก่อนนี้ พ่อเคยถูกเลิกจ้าง
ในอเมริกาเคยมีวิกฤตการเงินในปี 2008
บริษัทที่พ่อทำงานอยู่ได้รับผลกระทบ
แต่ว่ากันว่ามีทางออกเสมอ
มีทางออกเสมอ
พ่อไม่เคยคิดเลย
ว่าจะได้มีคาเฟ่ใหญ่ขนาดนี้
- กลับมาแล้วค่ะ - กลับมาแล้วเหรอ
- เป็นอะไรคะ - โปรเจกต์ของอะซาน่ะสิ
- ร้องไห้ทำไมคะ - ไม่รู้สิ มันซับซ้อนน่ะ
โถ น่าสงสาร
ไงจ๊ะ อะซา
นี่จ้ะ ชุดสำหรับเธอกับแม่เธอ
ขอบคุณค่ะ คุณน้า เอ๊ย… แม่
ขอแนะนำนะ นี่เพื่อนอะซา
- สวัสดีครับ พี่สาว เอ๊ย… คุณน้า - ดีอันจ้ะ
ผมจาติครับ
- เสร็จแล้วเหรอ - ค่ะ เสร็จแล้ว
เสร็จแล้วสินะ
- อะซา พ่อแม่เธอ… - ใช่ พวกเขาหย่ากันแล้ว จาติ
เกือบสามปีแล้ว
เสียใจด้วยนะ
พ่อจะแต่งงานเดือนหน้า
เพราะงั้นโปรเจกต์ของเราต้องออกมาดี
- นี่จะเอาไปเซอร์ไพรส์ในงานแต่งเหรอ - เปล่า ไม่ใช่
จะเอาไปทำพอร์ตขอทุนการศึกษาน่ะ
พ่อกับดีอันอยากเริ่มโปรแกรมเพื่อมีลูกทันที
แม่บอกว่าโปรแกรมทำเด็กหลอดแก้วมันแพง
ถ้าฉันได้ทุนเรียนก็จะช่วยได้เยอะเลย
จะได้ลดภาระ
พรุ่งนี้ฉันควรไปบ้านนายกี่โมง
อะไรนะ เธอจะไปบ้านฉันทำไม
- ไปถ่ายวิดีโอพ่อแม่นายไง - จาติใช่ไหม
แค่ครอบครัวเธอไม่พอเหรอ
สองคนก็ต้องสองครอบครัว แล้วเราจะเอาผลลัพธ์มาเปรียบเทียบกัน
เพื่อการทบทวนตนเอง
การทบทวนตนเองเหรอ
ใช่ โปรเจกต์ของเราจะได้คะแนน จากการทบทวนตนเองของเรา จาติ
อะซา
พ่อแม่ฉันเรื่องเยอะมาก
ครอบครัวนายมีแค่พ่อแม่เหรอ
เอ้านี่
อย่าลืมถ่ายวิดีโอด้วยแล้วกัน
โอเค ไปเลยครับ ฉันไปก่อนนะ
แม่เก็บรูปครอบครัวไว้ที่นี่ไม่เยอะหรอก
และอัลบั้มรูปก็โดนน้ำท่วมที่จาการ์ตา
- จาติ ช่วยแม่ยกหน่อย หนักจัง - ได้ครับ
โอ้โฮ
ทำไมต้องเก็บทุกอย่างไว้ในห้องเก็บของด้วยครับ
แล้วจะให้แม่เก็บมันไว้ที่ไหนล่ะ
แขวนไว้บนผนังโรงแรมเหรอ
ก็ไม่ใช่หรอก
- เดี๋ยวนะ ลูกต้องใช้กี่รูป - เยอะที่สุดเท่าที่จะหาได้แหละครับ
นี่อะไรครับแม่
ที่เหลืออยู่ไหนนะ
แม่ว่ามีแค่นี้แหละ
- ไม่มีแล้ว ทั้งหมดมีแค่นี้แหละ - แม่
นี่ผมเหรอ
- ไหนดูซิ - นี่ครับ
พระเจ้า จาติ นี่รูปพ่อของลูก เขาต้องไม่ชอบแน่ที่ลูกยุ่งกับมัน
- ทำไมล่ะ แม่ - เขาต้องไม่ชอบแน่
- แม่ เดี๋ยวก่อน - พอแล้ว
นี่ใครครับ แม่
- พี่น้องพ่อเหรอครับ - ใช่จ้ะ พอได้แล้ว จาติ
แล้วคนนี้ล่ะ
นั่นลุงยายัน ลูกพี่ลูกน้องของพ่อน่ะ
- เอาละ พอแล้ว วางลง - ลูกพี่ลูกน้องเหรอ เขาตายแล้วเหรอ
ไม่ เขายังมีชีวิตอยู่
ถ้าแม่จำไม่ผิดนะ
- แม่ ทำไมพูดแบบนั้นล่ะ เดี๋ยวก่อน - พอแล้ว ลูกนี่ชอบถามตรงๆ ตลอด
- แล้วก็ชอบขุดคุ้ย ปิดมันซะ - ผมเรียนโรงเรียนดีๆ
เพื่อเรียนรู้วิธีคิดวิเคราะห์ แป๊บนึง
เอาเลย อยากถามอะไรอีก
นี่ใครครับ
นั่นลุงยายัน ลูกพี่ลูกน้องของพ่อ
แม่รู้แค่ว่าล่าสุดเขาทำงานที่บ้านผีสิงที่บรากา
หลังจากนั้นแม่ก็ไม่ได้ข่าวหรือเจอเขาอีกเลย
เขาทะเลาะกับพ่อของลูก
- พอแล้ว - ทะเลาะกันเหรอ
สนใจแค่ครอบครัวฝั่งแม่ก็พอ
- มันซับซ้อนเกินไปแล้ว - ไม่ได้หรอกครับ แม่
ผมมีพ่อแม่สองคน ผมสัญญากับกลุ่มทำโปรเจกต์ไว้แล้ว
จาติ ลูกย้ายโรงเรียนเพื่อจะได้ไม่เครียด
แต่ตอนนี้แม่กลับเครียดแทน เก็บมันซะ
พอแล้ว
- ไปแก้ปัญหากับเพื่อนแล้วกัน - นี่อะไรครับ
ผู้หญิงคนนั้นชื่ออะไรนะ
- อะซา - ใช่ อะซา
หาวิธีทำโปรเจกต์นี้โดยที่ไม่ต้องรบกวนแม่ ไปสิ
เขารื้อค้นทุกอย่างเลย
- "สวัสดีครับ" - สวัสดี
"ผมมีคำถามเกี่ยวกับฟูลันลูกชายผม
เขาอายุเกือบ 16 ปีแล้ว แต่ช่วงนี้เขามีปัญหา
เขาเคยเป็นเด็กที่อยู่ในโอวาทและเรียนเก่ง
- แต่ตอนนี้เขาไม่เชื่อฟังและถูกไล่ออก" - พระเจ้าช่วย
"เขากลายเป็นคนดื้อรั้น เกเร
นี่คือสิ่งที่คนพูดกันว่า ลูกคือบททดสอบที่ยากลำบากใช่ไหม"
ส่งเขาไปโรงเรียนประจำที่การุตสิครับ
- เชิญครับ อุสตัด - โอเค ผมขอถามคุณหน่อย
ตราบใดที่มนุษย์เราเลี้ยงลูก
มนุษย์ย่อมทำผิดพลาดอย่างแน่นอน
ถ้าพ่อแม่ไม่สามารถสั่งสอนและชี้นำพวกเขาได้
ลูกก็อาจกลายเป็นศัตรูของพวกเขา
เราต้องเข้าใจว่า
อัลกุรอานกล่าวถึงบทบาทของลูกไว้สองอย่าง
หนึ่ง
ลูกคือสิ่งปลอบประโลมใจ
สอง
- ลูกคือผู้ที่ทำให้โลกสวยงาม - ขอสรรเสริญพระเจ้า
ทั้งสองอย่างนี้ จะทำให้เรามีความสุขอย่างแน่นอน ใช่ไหม
- ใช่แล้ว - ใช่แล้ว
ลูกไม่ใช่บททดสอบ
ไม่ใช่ศัตรู หรือความทุกข์ยาก
ใครๆ ก็สร้างปัญหาได้
แต่ใครๆ ก็สร้างความสุขได้เช่นกัน
ตอนเด็กๆ พ่อเป็นยังไงครับ
แล้วปู่กับย่าล่ะ ตอนนั้นพวกเขาเป็นยังไง
พ่อเป็นคนที่จิตใจดีหรือชอบสร้างปัญหา
เรื่องมันยาวน่ะ
เราต้องเดินกันไปอีกไกลครับพ่อ
ไกลไม่พอหรอก เรื่องมันยาวมาก
พ่อ
ถือร่มไว้
แป๊บนึงนะ
- ทำอะไรน่ะ - โอเค
- จังหวะดีมากเลยพ่อ - อะไร
ผมจะถ่ายพ่อเล่าเรื่องนะ เล่าเลยครับ
เรื่องอะไร
เรื่องที่พ่อพูดเมื่อกี้ไง
นี่สำหรับโปรเจกต์โรงเรียน ต้องถ่ายวิดีโอด้วยน่ะครับ พ่อ
พ่อ
เล่าสิ ผมถ่ายอยู่นะ
- สำหรับโปรเจกต์โรงเรียน - จะให้พ่อพูดอะไร
นะครับ เล่าให้ผมฟังหน่อย เกี่ยวกับ…
- พี่น้องแท้ๆ ของพ่อ คนที่… - เขาตายไปแล้ว
จะพูดถึงอดีตทำไม สนใจแต่อนาคตเถอะ
จะเรียนต่อที่ไหน อยากทำงานอะไร
- ลืมเรื่องในอดีตไปซะ - โปรเจกต์นี้เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ครับพ่อ
- งั้นก็เปลี่ยนโปรเจกต์สิ - ผมเปลี่ยนไม่ได้
พ่อไม่ได้เป็นเจ้าของโรงเรียนนะ เล่าสิ มันเป็นยังไง
- ไว้ค่อยคุยกัน - พ่อ
- ไว้ทีหลัง - นิดเดียวเอง พ่อ
ฝนก็ตก แกยังมาเซ้าซี้เรื่องถ่ายวิดีโออีก
- กลับบ้านก่อน แม่รออยู่ - ทำไมพ่อเป็นแบบนี้นะ
พ่อ
- พอแล้ว ไว้ทีหลัง - พ่ออยากให้ผมสอบตกเหรอ
ไว้ทีหลัง!
- พ่อ! - ฝนตกอยู่นะ จาติ
(การแก้ปัญหา)
คัต อะซา
คัต…
แสดงให้ดูมีอารมณ์ร่วมกว่านี้ได้ไหม อะซา
ซัล
ทดสอบบอล
- ฟีร์ดา - มีอะไรเหรอ เอโก
ฟีร์ดา!
มีอะไรเหรอ เอโก
- ปู่เธออยู่ไหม - อยู่ ที่เดิมนั่นแหละ
- ที่เดิมเหรอ - ใช่
แน่ใจนะ
เอโก แบบนี้มันโอเคจริงเหรอ
ไม่เป็นไรหรอก จาติ เชื่อฉันสิ โอเคนะ
- ฟีร์ดา ใกล้ถึงหรือยัง - ใกล้แล้ว ตรงโน้นไง
หวัดดีค่ะ ปู่
สวัสดี
- มีคนมาหาปู่ค่ะ - อ๋อเหรอ เข้ามาสิ
โอเคค่ะ
- ปู่คะ - ว่าไง
มีคนอยากให้ปู่ช่วยน่ะค่ะ
- ครับ คุณปู่ - ผมเอโก
- นี่ใคร - ผมจาติ
มีอะไรเหรอ
จาติ ไปตรงนั้น ไปเร็ว
ขออนุญาตนะครับ คุณปู่
นี่แหละ
คุณภาพงานสร้าง
หวังว่าคงไม่เป็นไรนะครับ คุณปู่
ฉันเข้าไปในป่าลึกแล้วก็ลื่นล้ม
ฉันกลิ้งไปจนถึงในถ้ำ
มันมืดสนิท เจ็บไปหมดทั้งตัว มึนหัวมาก
คิดว่าฉันต้องตายแน่ๆ
แล้วจู่ๆ ฉันก็ได้ยินเสียง เสียงแบบนี้…
(ห้องเรียนกี ฮัดจาร์ เดวันตารา)
- นี่ปู่นายจริงๆ เหรอ - ฉันจะโกหกเธอทำไมล่ะ
ดูหน้าตาก็คล้ายๆ กันอยู่นะ
แต่…
เขาพูดเวอร์เกินไป
รู้สึกคุ้นๆ นะ
เอโก
อะซา
- เอโก - อะซา
เอโก อะซา พอได้แล้ว
ฉันไม่ชอบเพื่อนที่โกหก
- โดยเฉพาะถ้ามันเกี่ยวกับโปรเจกต์ของฉัน - อะซา
อะซา ฉันขอโทษ
โปรเจกต์งานกลุ่ม
เธอก็เวอร์เกินไปนะ อะซา ไม่ยอมให้อภัยเหรอ
มีอายะฮ์ที่พูดถึงการให้อภัยใช่ไหมครับครู
- ใช่ อัลฮูญูรัต อายะฮ์… - ครูคะ ขอโทษค่ะ
- อย่าพูดถึงอายะฮ์และฮะดีษเลยค่ะ - เอ่อ…
- ความผิดหวังของหนูไม่สำคัญเหรอคะ - เธอเริ่มก่อนนะ อะซา
- หยุด… - ทำไมต้องเป็นฉัน
ผมเข้าใจนะว่าอะซารู้สึกยังไง
เวลาไม่มีใครสนใจความรู้สึกของผม
ไม่มีใครรับฟัง
อะซา ฉันขอถอนตัวจากโปรเจกต์นี้
ฉันเข้าใจนะว่าจาติรู้สึกยังไง
นี่ไม่ได้โจมตีกันนะ อะซา
แต่พูดตามตรง การทำงานกลุ่มกับเธอมันเครียด
เธอชอบกดดันคนอื่น อะซา
ขอโทษนะ อะซา
แต่เธอไม่ค่อยฟังเพื่อนเลย
ฉันแค่ทำตามเธอมาตลอด
- เพราะฉันกลัวเธอ - นี่ หยุดพูดได้แล้ว
นี่ไม่ใช่ความผิดของอะซา เป็นความผิดฉันเอง
ถ้าจะประท้วงก็ประท้วงได้ แต่ไม่ใช่แบบนี้
อะซาอธิบายให้ฟังแล้วว่า
ทำไมเธอถึงต้องจริงจังกับโปรเจกต์นี้
โอเค
ฉันอยากขอโทษ…
ทุกคนเลย
สิ่งที่พวกเธอทำเมื่อกี้…
เป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงรักยิ่งนัก
จาติ เอาเลย
อ่านความหมายของอัลฮูญูรัต อายะฮ์ที่สิบ
จำไว้ให้ขึ้นใจ
จำไว้ให้ขึ้นใจทุกคน เข้าใจไหม
ด้วยพระนามของพระเจ้า
"แท้จริง
บรรดาผู้ศรัทธานั้นเป็นพี่น้องกัน"
"ดังนั้นจงประนีประนอมระหว่างพี่น้องของเจ้า"
"และจงยำเกรงอัลลอฮ์
เพื่อที่เจ้าจะได้รับความเมตตา"
คุณตาฉันเคยเป็นผู้พิพากษา
เป็นคนซื่อสัตย์ที่สุด
- ใช่ ซื่อสัตย์ - ในชวา
ในชวาทั้งหมด
ทั่วทั้งชวา อะซา
จนถึงจุดที่อาชีพการงานของเขา
ไม่มีความคืบหน้า จาติ
จริงเหรอ จะสัมภาษณ์คุณตาเหรอ
ตอนนี้เขาจำได้แค่เรื่องสำคัญๆ เท่านั้น
สัมภาษณ์ยายแทนดีกว่าไหม
ไม่เป็นไรค่ะ คุณยาย คำถามง่ายๆ
- สวัสดีครับ คุณยาย - สวัสดีจ้ะ
นี่เพื่อนหนูค่ะ ชื่อจาติ
นั่งตรงนี้ก็ได้จ้ะ ยายจะไปงานชุมนุม
- สายแล้ว - โอเค
มันเป็นงานชุมนุมทางศาสนา ไว้เจอกันนะ
บาย
- บาย - บาย
คำถามง่ายๆ
การมีหนูทำให้คุณตาเปลี่ยนไปไหมคะ
คืออย่างนี้ค่ะ
อย่างเช่น
คุณตารู้สึกยังไงตอนที่หนูเกิดมา
ฉันไม่รู้สึกอะไรเลย
ขออนุญาตนะครับ คุณตา
บางทีคำถามน่าจะเป็น…
ตอนที่ลูกสาวคุณตาคลอดอะซาน่ะครับ
คุณตารู้สึกยังไงตอนที่ได้อุ้มอะซาตอนเป็นทารก
ฉันดีใจมากเลยตอนที่ได้อุ้มอะซาครั้งแรก
ฉันรู้สึกขอบคุณ
แต่…
อะซาไม่ได้เกิดจากลูกสาวฉัน
ฉันเป็นคนเจออะซา
- อะไรนะ - อะไรนะ
ตอนนั้น…
ฉันเป็นพยานผู้เชี่ยวชาญในคดีหนึ่ง
ทางขวาของศาลจาการ์ตาใต้
มีท่ารถสามล้อเครื่อง
ฉันอยากนั่งรถสามล้อเครื่องกลับบ้าน แต่ทุกคนที่นั่นชุลมุนวุ่นวายมาก
มีเด็กทารกถูกแม่ทิ้งไว้ในรถสามล้อเครื่อง
เธอได้รับบาดเจ็บที่แก้ม
มันครูดกับด้านในของรถสามล้อเครื่อง
เห็นไหม
แผลเป็นที่แก้มฉัน
พ่อแม่บอกว่ามันเกิดขึ้นตอนที่ฉันหัดเดินแล้วล้ม
ทำไมพวกเขา ถึงโกหกได้เสมอต้นเสมอปลายกันจัง
แต่ไม่เคยพูดความจริงกับฉัน
ฉันไม่สนหรอกว่าฉันเป็นลูกใคร จาติ
ฉันก็เป็นฉันเหมือนเดิม
ฉันไม่ชอบคนโกหก
แม้แต่พ่อแม่เธอเหรอ
โดยเฉพาะถ้าเป็นพ่อแม่ฉัน
ตั้งแต่เห็นเด็กคนนั้นครั้งแรก ก็รู้สึกเลยว่าเขาต้องดื้อมากแน่
แถมยังถูกตามใจอีก
ตอนกินอาหารเช้า
เขาขอน้ำเปล่าจากแม่ แม่ก็ไปเอามาให้
พ่อ
จริงจังหน่อยสิ
ถ่ายอยู่เหรอ
ผมต้องถ่ายครับพ่อ
พอแล้ว วางกล้องลงสักครู่ก่อน ช่วยพ่อหน่อย
ยกที่นอนขึ้น หาโทรศัพท์กันก่อน
นี่เรื่องสำคัญนะ มาเร็ว
อายะฮ์แรกของอิกเราะอ์
อ่านมันนะพ่อ
แทนที่จะหาโทรศัพท์ที่แขกทำหาย
เดี๋ยวนี้เถียงเก่งนะ ดูสิ
โปรเจกต์นี้ก็เพื่อให้เป็นไปตาม ข้อตกลงของเราด้วย ใช่ไหมพ่อ
- ดูซิ อยู่ตรงนั้นไหม - ไม่มี
- เรื่องแบบนั้น ไปถามแม่สิ - ครอบครัวนี้เริ่มจากแม่กับพ่อนะ
แกอยากคุยเรื่องประวัติครอบครัวเหรอ ให้เล่าเรื่องการต่อสู้ดิ้นรนเหรอ
พ่อ โอเค หนึ่ง สอง สาม
การต่อสู้ดิ้นรนของพ่อเพื่อแก…
นี่คือสิ่งที่พ่อต่อสู้เพื่อมัน
ที่นอนเหรอครับ
- ไม่ใช่ที่นอน โรงแรมนี้ต่างหาก - โรงแรมนี้ไม่ใช่ของพ่อด้วยซ้ำ
ใช่ พ่อรู้ว่ามันไม่ใช่ของพ่อ
คิดว่าพ่อชอบอยู่ที่นี่เหรอ
ทำไมพ่อต้องกล้ำกลืนฝืนทนด้วย
เราอยู่ที่นี่เพื่อให้แกได้เรียนโรงเรียนดีๆ
เพื่อให้แกได้นอนหลับสบาย
ขอแค่ให้แกไม่ต้องตากแดดตากฝน แค่นั้นก็พอแล้ว
หาให้เจอสิ
นั่นเป็นความรับผิดชอบของพ่อแม่
จาติ
ไม่ใช่พ่อแม่ทุกคนหรอกนะ ที่รับผิดชอบลูกของตัวเอง
มีพ่อแม่มากมายที่ทำร้ายลูก
พ่อแม่ที่รักลูกไม่เท่ากัน
พ่อแม่ที่ไม่สนใจลูกของตัวเองเลย
พอแล้ว ช่วยพ่อหาโทรศัพท์หน่อย นี่มันสำคัญนะ
วางกล้องก่อน
เร็วเข้า ดูใต้เตียงซิ หาให้ทั่วเลย
ชีวิตคือบททดสอบ โดยเฉพาะเมื่อเป็นเรื่องครอบครัว
- พระเจ้าทรงกำหนดไว้ - ผมรู้ครับ
ทำไมทุกอย่างต้องเป็นบททดสอบด้วย
- ชีวิตจะแค่สงบสุขไม่ได้เหรอ - จาติ
บททดสอบคือวิธีแสดงความรักของพระเจ้า
เข้าใจไหม
มีแต่ครูเท่านั้นแหละที่พูดแบบนี้
จาติ
ตอนที่ฉันสอนพละ มันเหนื่อยใช่ไหม
เธอคิดว่าจุดประสงค์คืออะไร
เพื่อให้เราแข็งแรง
ถ้าครูอยากให้นักเรียนแข็งแรง เรียนรู้
แปลว่าครูห่วงใยหรือเปล่า
จาติ
เวลาเธอมีปัญหา
บอกครูหน่อย
เธอขอความช่วยเหลือจากใคร
พระเจ้า
ลูกไม่รู้จะขออะไร
ลูกมีปัญหาเยอะมาก
อย่างแรก
พระองค์ต้องรู้แน่ๆ
พ่อของลูกน่ารำคาญมาก
แต่ถ้าจะให้เรียงลำดับความสำคัญ
โปรดช่วยอะซาก่อน
ที่รัก บอกความจริงที่ขมขื่นมาเถอะ
- มันจะต่อยแล้ว - อย่าเข้ามานะ ฉันกลัว
- นั่นไง - ระวัง
อยู่ในกระถาง
- พ่อ แม่ - จาติ ช้าๆ
- มีตัวต่อ - นั่นไม่ใช่ตัวต่อ ผึ้งต่างหาก
ตัวต่อเป็นนักล่าผึ้ง
พ่อรู้ได้ไง
พ่อรู้เยอะนะ แต่แกไม่เคยอยากฟังต่างหาก
ทะเลาะกันตลอด
มันอยู่ไหน
- พ่อ นี่ไง - ไหน ช่วยด้วย ฆ่ามันเลย
- เดี๋ยว ตอนนี้เลยเหรอ - ใช้อันนี้
- เดี๋ยว กระถางนั่น หยิบมา - หยิบมา…
ช้าๆ…
เดี๋ยวนะ
- นี่ครับแม่ - ช้าๆ
- เร็วเข้า หนึ่ง สอง สาม… - เอาเลย
นั่นไง มันบินไปทางนั้น ตรงนั้น
มันอยู่ไหน ที่รัก
- พ่อ - ไหน
- มันเข้าไปแล้ว เข้าไปตรงนั้น
- เร็วเข้า - ไหน
มันไปตรงนั้น
- พ่อ เร็วเข้า ทางนี้ - ไปเร็ว
ตามมันไป ไหน
- อยู่ไหน - มันเข้าไปในนี้
โอ๊ย
ทำไมมันมาอยู่ตรงนี้
เมื่อวานฉันหาเหยือกกับจานน่ะ
- เก็บให้เรียบร้อย อยู่ไหน - นี่ไง พ่อ ตรงนั้น
- ไหน - ไหน
เมื่อกี้มันอยู่ตรงนั้น
คุณออกไปดูข้างนอกซิ มันอาจจะออกไปทางช่องนั้น
- ที่รัก มานี่ - มันอยู่ตรงนั้นเหรอ
ตรงนี้
ที่รัก ทางนี้
- พ่อ ตรงนี้ - ไหน
- นั่นไง เห็นไหม - มันอยู่ไหน
- อยู่ตรงนั้น - ไหน จาติ เร็วเข้า
ต้องจับมันให้ได้
- อย่าให้มันบินไปที่แขก อยู่ไหน - อยู่ข้างหลังนั่น
- อยู่ไหน - อาจจะอยู่หลังกล่องนั่น
- จาติ จะไปไหน - แป๊บนึง ผมจะออกไปดูข้างนอกครับพ่อ
มันอยู่ไหน
- มันไม่ได้อยู่ตรงนั้น ที่รัก - อะไรนะ
โอเค มานี่
สวัสดี ว้าว เยี่ยมมากเลย
รู้สึกเหมือนเป็นคนดัง
- ที่รัก สวยจัง - ปากหวาน
คุณลืมไปแล้ว ตอนนั้นก็ใช้กล้องนี้ถ่ายคุณเหมือนกัน ใช่ไหม
เรื่องเก่าแล้วน่า
คุณยาย คุณตา
หนุ่มหล่อ ทำไมเงียบจัง
โดนอะซาด่าเหรอ
นี่ ลูก ยิ้มหน่อย
- ช้าๆ - ยิ้มหน่อย
พ่อ เอากล้องมาให้หนู
มีอะไร…
ที่พวกคุณอยากรู้เกี่ยวกับครอบครัว ตอนที่พวกคุณยังเด็กไหมคะ
ลูกจ๊ะ สับการ์ดพวกนั้นก่อนสิ
- ใช่ - ตอบมาสิคะแม่
- ตอบสิ ตอบเลย - อะไรนะ
ฉันตอบเอง
- ดีอัน - ตอบเลย
ฉันหวังว่าจะมีใครบอกฉันตอนเด็กๆ ว่าฉันแพ้กุ้ง
วันก่อนฉันกินอาหารทะเลแล้วตาบวม
- คนมองกันทั้งร้านเลย - น่าสงสาร
มันคันมาก
- แพ้เหรอ - แพ้จริงๆ ครับแม่
สำหรับพ่อ ปรากฏว่าครอบครัวของปู่ทวดเรา
เป็นพ่อค้ามาหลายชั่วอายุคน
พ่อเลยไม่ต้องกลัวการเป็นผู้ประกอบการ
ใช่แล้ว เห็นด้วย
- ใช่ - แล้ว…
มีอะไร…
ในวัยเด็กที่หนูควรรู้ไหมคะ
อะไรนะ
คุณตาคะ
มีอะไรในวัยเด็กที่หนูควรรู้ไหมคะ
อะซา หยุดเถอะ พอแล้ว
เถอะน่า อะซา หยุดเถอะ
- จาติ ปล่อย - พอแล้ว
- จาติ - จาติ จาติ
อะซา ไม่ อะซา เธอต้อง…
- พอได้แล้ว ปล่อย - จาติ หยุดเถอะ
ทางขวา…
- นี่อะไร - ของศาลจาการ์ตาใต้…
- ให้ฉัน… - ศาล…
ถ่ายวิดีโอคุณตาไว้เหรอ
ผมไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไร
นี่วิดีโอที่ถ่ายตอนพ่อบอกเธอว่าพ่อเจอเธอ
เด็กทารกถูกแม่…
- ของเธอทิ้งไว้… - พ่อ
ฉันนึกว่าเรายังไม่ควรพูดเรื่องนี้ซะอีก
- เธอได้รับบาดเจ็บที่แก้ม - พระเจ้าช่วย
อะซา
ทำไมไม่มีใครบอกหนูตรงๆ ว่าหนูถูกเก็บมาเลี้ยง
ทำไมทุกคนต้องโกหกหนู
- ลูกจ๊ะ - อะซา…
ไม่… อะซา ฟังก่อนนะ อะซา…
ปล่อยเธอไปก่อน เธอจะยิ่งโกรธ
เราจะทำยังไงดี แอนดรูว์
อะซา เธอจะวิ่งไปไกลแค่ไหน
ไม่มีใครขอให้นายวิ่งตามฉันนี่
ฉันไม่อยากให้พ่อแม่เธอคิดว่า ฉันไม่ใช่เพื่อนที่ห่วงใยเธอ
เธอเต็มใจวิ่งตามฉันมาเหรอ
หายใจลึกๆ อะซา
หายใจ
เอาเลย
ช้าๆ
หายใจ
อะซา
ไม่ใช่ทุกครอบครัวหรอกที่เต็มใจโกหก
เพื่อให้ลูกของตัวเองรู้สึกเป็นที่ยอมรับ อะซา
แล้วครอบครัวที่แท้จริงของฉันล่ะ
ครอบครัวที่แท้จริงมันสำคัญยังไง
พ่อฉัน
พ่อแท้ๆ ของฉัน
เขาเห็นข้อบกพร่องของฉันบ่อยกว่า
มันรู้สึกไม่ดีเลย
ทุกเช้าที่ฉันตื่นขึ้นมา ฉันรู้สึกว่าฉันเป็นลูกที่ไม่ดีพอ
ทุกเช้าที่ฉันตื่นขึ้นมา
ฉันจำได้ว่าฉันเป็นเด็กที่ถูกทอดทิ้ง
แต่มันเห็นได้ชัดเลยนะ
พวกเขารักเธอ
ฉันไม่รู้ว่า…
พวกเขารักฉันจริงๆ หรือเปล่า
หรือแค่สงสารฉัน
จาติ
ฉันเกิดมาทำไมเนี่ย
ลูกจ๊ะ
ลูกแม่
พ่อขอโทษนะลูก
เป็นความผิดของพ่อเอง
ไม่ใช่ความผิดของตา
ไม่ใช่ความผิดของยาย
ไม่ใช่ความผิดของแม่
แม่ก็รบเร้าให้พ่อบอกลูกเหมือนกัน
พ่อยังไม่พร้อมที่จะบอกลูก
พ่อยังไม่พร้อมที่จะให้ลูกรู้
พ่อคะ หนูนำความโชคร้ายมาให้เหรอ
พ่อกับแม่ถึงได้หย่ากัน
เปล่า ไม่ใช่อย่างนั้นเลย อะซา
แม่มีลูกแท้ๆ ไม่ได้เพราะเก็บหนูมาเลี้ยงเหรอคะ
อย่าพูดแบบนั้นสิ
มานี่สิลูก
นี่
ลูก…
ไม่ได้นำความโชคร้ายมาให้หรอกนะจ๊ะ
ลูกคือความโชคดีต่างหาก
ลูกคือความโชคดีของแม่ ของพ่อ ของคุณยาย ของคุณตา
ที่ทำให้เรายังอยู่ด้วยกันจนถึงตอนนี้
มานี่สิ
มานี่สิลูก
มาสิ
ยกโทษให้พ่อนะ
ลูกคือทุกสิ่งทุกอย่างของพ่อ
ของแม่ด้วย
ของคุณยาย
ของคุณตา
ของทุกคนเลยนะลูก
ยกเว้นพ่อแม่แท้ๆ ของหนูใช่ไหมคะแม่
- ทำไมพวกเขาถึงใจร้ายขนาดนั้น - ลูกแม่
โอ๋ๆ ลูกแม่
ลูกมีเรานะจ๊ะ
ลูกมีแม่กับพ่อของลูก
ลูกมีคุณยาย
ลูกมีคุณตา
ในความคิดของฉันนะ เราต้องต่อสู้เพื่อความจริง จาติ
ไปดูพวกเขากันเถอะ เธอไม่สงสัยเหรอ จาติ
ฉันจะไปด้วย
- แต่… - ไปกันเถอะ จาติ
เห็นไหม ฉันพูดถูก
ทุกคนจะสนับสนุนนาย จาติ
เอ้านี่
ยินดีต้อนรับเด็กๆ มีบางอย่างที่ฉันอยากบอก
กฎของบ้านผีสิงบรากาติดอยู่ที่ประตู
ตรงสุดทางเดินและด้านซ้ายของผู้เข้าชม
- ไปกันเถอะ จาติ - โอเค ทุกคน
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
ประตูบ้านผีสิงเปิดแล้ว ระวังด้วย อย่าผลักกันนะ
- ขึ้นไปดีๆ ระวังด้วยนะ ทุกคน - เตรียมตัวกันเถอะ
ระวังนะ
บ้านผีสิงบรากาจะปิดอีกครั้งในอีกห้านาที
ไม่เป็นไร เรามาด้วยกัน ใช่ไหม
นี่
ฉันเอามาจากตู้ยาของแม่ ใช้มันสิ
กดสองครั้ง
อยากออกไปไหม ไหวหรือเปล่า
อะซา ฉันออกไปข้างนอกกับเขาดีกว่า
ไปกันเถอะ ระวังนะ
- ขอโทษนะ - ทีเจ!
จาติ นายก็รู้ว่าฉันชอบวิทยาศาสตร์ ฉันขอไปกับพวกเขานะ
- อิบนู! - อิบนู!
- ฉัน! - ฉัน!
ดาลิ เธออายุจะ 17 แล้วนะ เธอควรไปกับพวกเขา
นายดูแลฉันด้วยนะ
- เอโก - อะซา
นี่แหละบ้านผีสิงบรากาของจริง
จำไว้นะ ผีก็เป็นคนเหมือนกัน
- ห้ามแตะต้องหรือทำร้ายพวกเขา - อย่าทิ้งฉันไว้ข้างหลังนะ
โอเค ดาลิ
- อะซา ได้ยินฉันไหม - ได้ยิน
พี่
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
- จาติ ไม่เป็นไรใช่ไหม - ไม่เป็นไร
- ไม่ถามฉันเหรอ - เสียงอะไรน่ะ
หวัดดี
เสียงอะไรอีกแล้ว
เอโก เร็วเข้า
- พอแล้ว อะซา ฉันเหนื่อย - จาติ!
- จาติ ใช้ยาพ่นอีกที - อยู่ไหน
หายใจลึกๆ
- หายใจลึกๆ ยาพ่น! - อะซา
- หายใจสิ หายใจลึกๆ - ผี!
- ยาพ่น! - ใจเย็นๆ
ทุกคน เรียกลุงยายัน!
- ลุงยายัน! - ลุงยายัน!
ยาพ่นอยู่ไหน
ลุงยายัน
เป็นอะไร
ฉันเอง ยายันมาแล้ว
- นี่จาติ - จาติ
จาติ
จาติ จาติ ตื่นสิ
- จาติ - เราจะทำไงดี
พาเขาไปโรงพยาบาลสิ
จาติ
ขอบคุณพระเจ้า
- ขอบคุณพระเจ้า - ขอบคุณพระเจ้า
จาติ
จาติ ใช้ยาพ่นก่อน
ทำไมหมอนี่ยังไม่ไปอีก
- ขอบคุณนะ ทุกคน - ไม่เป็นไร
- โอเค เราไปทำงานต่อละนะ - ค่ะ ขอโทษนะที่รบกวน
- บาย ทุกคน - บาย ขอบคุณนะ
จาติ
นี่ลุงเองนะ ลุงยายัน
- ลุงเหรอ - นายป่วยมากเลยเหรอ
ส่วนเธอ
โปรเจกต์โรงเรียนของเธอนี่มันไร้สาระสิ้นดี
- เอโก - มันเกิดขึ้นได้ยังไง
ขอโทษครับลุง
ผมอยากถาม
เรื่องพี่น้องแท้ๆ ของพ่อที่ตายไปแล้ว
พระเจ้า
นี่ไม่ใช่น้องชายของพ่อนาย
เขาเป็นพี่ของพ่อนาย เป็นลุงของนาย
ตอนนี้เขายังแข็งแรงดีอยู่เลย
พ่อนายเคยพานายกลับไปบ้านเกิดของเขาไหม
- ไม่เคย - น่าเสียดาย
พ่อไม่เคยพูดถึงครอบครัวของเขาเลยครับลุง
จริงเหรอ
ทำไมพ่อนายถึงเป็นแบบนั้นนะ
ยินดีต้อนรับสู่บ้านผีสิงบรากา
ก่อนจะเริ่ม เราอยากบอกอะไรบางอย่าง
ครับ
- พร้อมครับ ลุง - ทุกคนพร้อมไหม
(บ้านผีสิงบรากา)
ผึ้งจะหาทางกลับบ้านเจอไหม
ประเด็นคือ ผึ้งไม่กลับมาเองหรอก
นายจะไปบ้านลุงหรือเปล่า
ฉันกลัว อะซา
นี่ ถ้านายกลัว
แล้วจะถ่อมาไกลถึงที่นี่ทำไม เดินทางตั้งสองชั่วโมง
คุณครับ
- คุณเกอนีอยู่ไหม - ตอนนี้คุณเกอนีไม่อยู่ครับ
- ขอโทษนะครับ - เชิญครับ
คุณครับ คุณเกอนีอยู่ที่นี่หรือเปล่า
- อยู่ครับ - ข้างล่างโน่นเหรอ
ใช่ครับ ข้างล่างโน่น มากับผมสิ
บ้านนี้แหละ ที่อยู่ทางขวานั่น
โอเค เห็นแล้วครับ
- ขอบคุณนะ - ครับ
- ขอบคุณครับ - ครับ
- คุณเป็นใคร - ฉันเป็นพี่ชายเธอ
พี่ชายเหรอ
พี่ชายหนูเหรอ
- พี่ชายหนู - ฉันเป็นพี่ชายเธอ
เมรันตี
มีคนมาหาค่ะ
มีคนมาหา
ลุงครับ
ลุงเหรอ
ผมเองครับ
จาติ
จาติเหรอ
พระเจ้า
กอดด้วยคน
พระเจ้า
เป็นไงบ้าง
พ่อนายกับฉัน…
เคยฝันอยากมีฟาร์มผึ้งแบบนี้
มาเล่นกับอะยูสิ
ดูนั่นสิ
แต่…
โชคชะตามันพลิกผัน
ฉันเลยต้องดูแลมันคนเดียว
ถ้าลุงกับพ่อสนิทกันขนาดนั้น
ทำไมพ่อถึงทำเหมือนลุงไม่มีตัวตนล่ะครับ
ถึงขั้นโกหกเกี่ยวกับมันด้วย
ก็…
เพราะฉันทำให้พ่อนายผิดหวังมาก
ตอนที่ฉันยังหนุ่ม
ฉันเอาแต่ดื่มเหล้า
เมาหัวราน้ำ
ฉันน่าจะตายไปซะ
จะตายอยู่แล้ว น่าจะตายไปเลย
ถ้าแค่เรื่องนั้น
ทำไมการที่พ่อบอกผม ถึงเป็นเรื่องยากนักล่ะครับ
ปิดกล้องนั่นก่อน
พ่อนายโกรธ
ที่ฉันทำเพื่อนบ้านท้อง
พ่อนายเหนื่อยมากเพราะฉันกับปู่นาย
พ่อนายกลัวว่าจะต้องแบกรับภาระชีวิตของทุกคน
ตอนนั้นเขาเพิ่งแต่งงาน
เขาอยากมีครอบครัวที่มีความสุขเป็นของตัวเอง
เขาอยากทำให้นายมีความสุข จาติ
หรือเขาอาจจะเห็นแก่ตัวก็ได้ครับลุง
จาติ
พ่อนายไม่ใช่คนเลว
บางทีถ้าเขาไม่ทิ้งเราไป
ฉันก็คงไม่รู้จักความรับผิดชอบ
ลูกฉัน
เมรันตี
เป็นดาวน์ซินโดรม
ตั้งแต่เกิด
หน้าตาเธอไม่เหมือนคนอื่น
แต่ตั้งแต่วินาทีแรกที่ฉันอุ้มเธอ
ฉันก็ตกหลุมรักชีวิต
ค่อยๆ เริ่มเข้าใจว่า
การเลี้ยงดู การเติบโต
และการทำใจยอมรับชีวิตคืออะไร
หยิบกล่องนั่นมาสิ
ใบนั้นน่ะ เร็วสิ หยิบมาเลย
เปิดสิ
นี่คือคำอธิษฐานของปู่นาย
สำหรับครอบครัวของนาย
ปู่นายเป็นช่างไม้
เขาเชื่อว่าชะตากรรมของเด็ก
ก็เหมือนไม้
มันสามารถทำให้เป็นรูปร่างได้
ปู่เคยพูดว่า
หลานคนแรกของเขาต้องชื่อดามาร์
แต่พ่อนายไม่ยอม
ลูกคนแรกของเขาต้องชื่อจาติ
ไปสิ เข้าไปดูข้างใน
พ่อของปู่… เขาเป็นใคร ปู่ทวดของนายใช่ไหม
ตอนที่เขาอายุเท่านาย เขาถูกญี่ปุ่นจับตัวไป
ถูกบังคับให้เป็นกรรมกรโรมูชา
ขุดถ้ำในตาฮูรา
พอกลับมาที่หมู่บ้าน ไม่มีใครในครอบครัวของเขารอดชีวิตเลยสักคน
การมีพ่อที่โกรธชีวิต มันไม่ง่ายเลย
ปู่ทวดของนายดุ
แต่ปู่ของนายดุกว่าอีก
งั้นพ่อผมก็โกรธชีวิตของตัวเองเหรอครับ
เขาเคยตีนายไหม
ปู่เคยตีลุงกับพ่อผมไหม
- ไอ้โง่ - เมตตาผมเถอะพ่อ
ไอ้ลูกเนรคุณ
ใครสอนให้แกทำตัวแบบนี้
ใช้สมองบ้างสิ ไอ้โง่
แกมันน่าขายหน้า
เดินเร็วๆ ไอ้งั่ง!
ฟังฉันสิ เดินเร็วๆ!
เดินเร็วๆ
จาติ
ไอ้โง่!
แกพาใครมาที่นี่ ไอ้โง่ แกถูกเลี้ยงมาให้ฉลาดนะ
ใครสอนให้แกทำตัวแบบนี้
เรื่องง่ายๆ แค่นี้แกยังทำไม่ได้เลย ใครสอนให้แกทำแบบนี้
ใช้สมองหน่อยสิ ไอ้โง่
ไง เองกอส เมื่อไหร่จะกลับบ้าน
- ผมกลับบ้านก่อนนะ - ได้ เชิญเลยครับ
มาคนเดียวเหรอ ไม่พาลูกชายมาด้วยเหรอ
ด้วยพระนามของพระเจ้า…
เชิญครับ ดื่มน้ำก่อนนะ
ดื่มสิ
ดื่มเลย
ไม่ครับ ขอบคุณ
- น้ำนี่ได้รับพรแล้ว ดื่มสิ - ไม่ครับ
- มันดีนะ ดื่มสิ - ไม่!
ใจเย็นๆ
ลองวิธีที่สองกัน
- ได้ ลองวิธีที่สองกัน - โอเค
ขอโทษนะครับ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
ขอโทษนะ ขอเวลาสักครู่
- เอาเลย - ปล่อยนะ
- ปล่อยผม - เอาเลย
- พระเจ้า! ที่รัก! - พระเจ้า!
พระเจ้า
หลีกไป
- พระเจ้า - เสร็จแล้วเหรอ
ครับ ไม่เลวเลย พอแล้ว
- ไม่ต้องพ่นให้หมดแก้วเหรอ - ไม่ต้อง
สำหรับการรุกยะห์ แค่นี้ก็พอแล้ว
อะไรนะ รุกยะห์เหรอ
ที่รัก รุกยะห์เขาไม่ได้ทำกันแบบนี้
รุกยะห์คือการท่องบทสวดและสวดมนต์ให้คนอื่น
- ไม่ใช่พ่นน้ำใส่หน้าแบบนี้ - พ่อ!
ผมไม่ได้ถูกผีเข้านะ
พูดเบาๆ เราขอให้เขาช่วยอยู่นะ
ลูกชายคุณไม่ได้ถูกผีเข้า แค่ถูกญินสัมผัสเท่านั้น
ญินหนอน อาจเป็นเพราะเขาชอบหลับ ในตอนที่ต้องละหมาดอัสร์
ถึงได้นอนดิ้นไปดิ้นมาบนพื้นอยู่บ่อยๆ ใช่ไหม
ไม่ค่ะ ไม่เกี่ยวกับญินหรอก
- ไม่ ตอนนั้น… - ไม่เกี่ยวกับญินแน่นอน
ไม่มีญินเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ คุณดูหนังสยองขวัญมากเกินไป
ตอนนั้นเขานอนดิ้นแบบนี้อยู่บนพื้นใช่ไหม
- อะไร ผมแค่แกล้งทำเป็นวานรน่ะพ่อ - เห็นไหม เขาอยากเป็นวานร ไม่ใช่หนอน
มนุษย์เด็กอยากเป็นวานรเหรอ แค่นั้นก็แปลกพอแล้ว
- จาติ เดี๋ยว ยังไม่เสร็จนะ - พระเจ้า
จาติ!
ที่รัก มันต้องเป็นเรื่องโกหกแน่ๆ
- ขอตัวแป๊บนะ - ได้ครับ
จาติ!
เกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ
จาติ!
ไม่ ลูกฉันสบายดี มันไม่จริง
- ไม่ - ถ้าจะกระแทกประตู
- ทีหลังไปทำที่บ้านของแก - ออกไป
แกไม่เคารพพ่อมากขึ้นทุกวัน
ใครทำให้ผมเป็นแบบนี้ล่ะ
เป็นความผิดของใคร
พ่อไม่รู้…
หรือพ่อไม่อยากตอบ
แก…
(และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า "ข้าแต่พระเจ้าของเรา ขอพระองค์โปรดประทานแก่เรา…")
ไปละหมาดซุบฮิกันเถอะ
คุณแน่ใจเหรอคะ
แน่ใจครับ
ผมคิดเรื่องนี้อย่างรอบคอบ และก็ตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว
ผมคิดว่าจาติควรจะสอบวันนี้…
ผมแค่ไม่อยากให้เขา เป็นภาระของครอบครัวเราในอนาคต
คุณครับ
ขออนุญาตนะครับ
ผมคิดว่าจาติอายุมากพอ
ที่จะได้พูดบ้างนะครับ
- ใช่แล้ว - ด้วยความเคารพนะครับ
- เจ๋งมากเลย - ผมคิดว่าจาติยังไม่โตพอ
ที่จะได้รับการปลดปล่อยหรือเป็นอิสระ
หรืออะไรก็ตามที่โรงเรียนนี้เรียกมัน
ฉะนั้นผมจะรับผิดชอบเรื่องจาติเองครับ
คุณเป็นพ่อแม่ของใครคะ
เราเป็นพ่อแม่ของจาติ
นี่ไงจาติ
เขาดูมีความสุขกับที่นี่มากเลย ว่าไหมคะ
ผมไม่สนหรอกว่าจะต้องเรียนที่ไหน
ผมขอทำโปรเจกต์โรงเรียนที่นี่ให้เสร็จก่อน
ในขณะที่เรารำลึกถึงเหยื่อไร้ชื่อ ของความอยุติธรรมทางประวัติศาสตร์นี้
นั่นคือเหตุผลที่ฉันสร้างสิ่งนี้ขึ้น เพื่อเหยื่อในปี 1998…
สวัสดีครับ ทุกคน
ขอบคุณที่มาร่วมงานและสนับสนุน
การแสดงผลงานของโรงเรียนตูนาส เมอเดกา
และต่อไป การแสดงผลงานสุดท้าย
จะนำเสนอโดยอะซาและจาติ
ขอบคุณครับ เชิญเลยครับ
ลูกแม่!
เรามาอยู่ตรงนี้
เพื่อพาทุกคนเดินทางย้อนกลับสู่อดีต
โดยเฉพาะยุคก่อนประวัติศาสตร์
แนวคิดโปรเจกต์ของเราได้เปลี่ยนไป
เดิมทีเราทำเกมการ์ดอัญมณีครอบครัว
แต่การเดินทางของเราพิสูจน์ว่า
ประวัติชีวิตนั้น
ไม่ใช่แค่เกม
ชีวิตไม่ได้มีแค่การแพ้ชนะ
ผู้ชนะอาจเขียน ประวัติศาสตร์ของประเทศชาติขึ้นใหม่ได้
เราอาจถูกบังคับให้ลืม
แต่ประวัติศาสตร์ส่วนตัวของเรา
รอคอยที่จะได้รับการยอมรับเสมอ
ตามผมมาสิครับ
เชิญครับ
โปรเจกต์นี้คือการเผชิญกับอดีตของครอบครัวเรา
เริ่มจากครอบครัวที่เรารู้จัก
หรือคนที่เรายังไม่รู้จัก
จาติ
อะซา ฉันทำไม่ได้
ครูครับ ผมขอโทษ ผมทำต่อไม่ได้
- จาติ - จาติ
ขอโทษนะครับ ผมขอถอนตัวจากโปรเจกต์นี้
- นี่สำคัญกับนายนะ - มันมี…
ขอโทษจริงๆ อะซา
ขอโทษนะ
- จาติ - จาติ
- หมายความว่าไงยกเลิก
- กลับบ้านกันเถอะ - ทำไมถึงจะกลับบ้านล่ะ
ยินดีต้อนรับ ทุกคน ผมมาจากยุคก่อนประวัติศาสตร์
เขาเยี่ยมมากเลย
- นี่มันอะไรกัน - เอโก
- นายไม่ได้ยินเหรอ - ใจเย็นๆ
ได้ยินอะไร ในนั้นมันร้อนจะตาย
ทำอะไรน่ะ
จายา
- ยายันเหรอ - ใช่
แกทำโปรเจกต์เกี่ยวกับอะไรเนี่ย
มันคืออะไร
เด็กก็คือเด็กน่ะ
นายมาเมื่อไหร่
- ดามาร์ จาตี อิลฮามี เป็นอะไรเนี่ย - จาติ
พอแล้วครับแม่ ผมเหนื่อย ผมแค่พยายามช่วย
- แต่ไม่ใช่ด้วยการล็อกประตูนะ จาติ - จาติ มานี่ เด็กดี
ทำไงดีล่ะ ลูกแม่
- ลุง เรียกเขามาหน่อย - หักมุมซะงั้น
- เจ๋งจริง - พังมันเลย
นายสุดยอดเลย จาติ
- จายา - แหกคอก
- พระเจ้า - พระเจ้า กุญแจ
กุญแจอยู่ไหน
ทุกคน หากุญแจกันเถอะ
จาติทำเกินไปแล้ว
นั่งลงก่อน นั่งลง
หายใจลึกๆ
- ลูกแม่ - มันไม่ได้อยู่ที่นี่ เราหาทั่วทุกที่แล้ว
ลองหาตรงนี้ซิ
ฉันเห็นมันอยู่ตรงนั้น
กุญแจอยู่ไหน
เดี๋ยวนะ ที่รัก
สำหรับฉัน… อาจจะใช่
ในแง่ของรูปลักษณ์ ฉันสวมผ้าคลุมศีรษะ
นั่นเปลี่ยนไปแน่นอน จาติ ฉันดูแตกต่างออกไป นั่นที่แน่ๆ
มันเป็นแบบนี้
แต่โดยรวมแล้ว…
ฉันคิดว่า…
จริงๆ แล้วการเปลี่ยนแปลงมาจากภายใน
ผมต้องถ่ายนะครับพ่อ
พอแล้ว วางกล้องลงสักครู่ก่อน ช่วยพ่อหน่อย
ยกที่นอนขึ้น หาโทรศัพท์กันก่อน นี่เรื่องสำคัญนะ มาเร็ว
เกอนี
มาเร็ว
พี่มาที่นี่เพื่อจาติหรือเพื่อผม
จาติคือคนที่ไปตามหาฉัน
ฉันไม่ได้มาตามหาเขา
เป็นไปไม่ได้
เอาเลย พูดมาสิ ไม่ต้องโกหก
เกิดอะไรขึ้น
คนที่โกหกจาติอาจเป็นนายก็ได้
ผมโกหกจาติยังไงเหรอ
เกอนี
ขอโทษนะ
พี่ก็เห็นแล้วนี่ ครอบครัวผมสบายดี
ขอแค่อย่ามารบกวนเรา อย่ามาทำให้ทุกอย่างพัง แค่นั้นแหละ โอเคไหม
ใครกันแน่ที่ทำให้ทุกอย่างพัง จายา
นายคือคนที่ทิ้งเรามา
จาติคือคนที่ไปหาฉัน
ผมทิ้งมาเพื่อปกป้องลูกผม
ผมไม่อยากให้จาติเป็นเหมือนพี่
หรือเหมือนพ่อ ผมไม่อยากให้เป็นแบบนั้น
จายา
ตอนพ่อป่วย
ในช่วงวาระสุดท้ายของชีวิต
พ่อมองหาใคร
นายไง
- เขามองหาผมหรือเงินของผม - อย่าพูดแบบนั้นสิ ขอร้อง
ผมไม่มีเงิน
- เงินที่ผมมีคือเงินของครอบครัว - พระเจ้า มันไม่เกี่ยวกับเงิน
- สาบานได้ มันไม่เกี่ยวกับเงิน - ไม่
จายา
เราก็มีเงิน
ฟาร์มผึ้งนั่น
ความฝันของเรา ฉันทำให้มันเป็นจริง
เพราะงั้นมันไม่เกี่ยวกับเงิน ไม่เกี่ยวเลย สาบานได้
มีพ่อแม่ที่ทำร้ายลูกตัวเอง
พ่อแม่ที่รักลูกไม่เท่ากัน
- พ่อแม่ที่ไม่สนใจ… - ฉันเห็นกับตา
พ่อเปลี่ยนไป
พ่อเขียนคำอธิษฐานให้นายทุกวัน
เขาเขียนลงบนกระดาษแล้วเก็บมันไว้ในกระป๋อง
เขาเปลี่ยนไป เขาไม่เหมือนเดิม เขากลายเป็นคนดี
- นั่นคือสิ่งที่พี่เห็นเหรอ - ใช่
- พี่เห็นเหรอ - ใช่
แล้วพี่เห็นไหมว่าตลอดเวลามานี้พ่อทำกับผมยังไง
เห็นไหม
พี่ก็เห็นว่าผมโดนทุบตีตลอด
ตั้งแต่ผมยังเด็ก
พ่อทุบตีผม
ตั้งแต่เด็ก ผมสาบานไว้ว่าจะไม่เป็นเหมือนพ่อ
ผมอยากเป็นพ่อที่ดีที่สุดสำหรับจาติ
ผมไม่เหมือนพ่อ
จายา
ฉันก็โดนทุบตีเหมือนกัน
ไม่ต่างกันเลย
ฉันเองก็ทุกข์ทรมาน
ฉันก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
ฉันต้องการความช่วยเหลือ ต้องการนาย
ตอนนายออกจากบ้านไป
ลูกฉันเกิดแล้ว เธอชื่อเมรันตี
นายไม่รู้ด้วยซ้ำใช่ไหม
ฉันเตรียมใจยอมรับแล้วว่าเมรันตีไม่มีอา
ไม่มีลูกพี่ลูกน้อง
นั่นเป็นความผิดของผมเหรอ พี่โทษผมเหรอ
พี่โทษผมเพราะพี่โดนทุบตีเหรอ
พ่อคือคนที่ทุบตีพี่ ไม่ใช่ผม
แต่คนที่ทุบตีผมคือพ่อกับพี่
- ตอนนี้พี่มาพูดแบบนี้… - พอแล้ว จายา
ทุกคนเปลี่ยนไปแล้ว
ทุกคนทำใจยอมรับได้แล้ว
ยกเว้นนาย นายไม่เหนื่อยเหรอ
- ฉันเหนื่อย - ผมสงบสุขมาตลอด
รู้ไหมว่าใครทำลายความสงบสุขของผม
พี่กับพ่อไง พี่กับพ่อทำลายชีวิตผม
มันพังหมด
แล้วตอนนี้พี่มาที่นี่พูดอะไรแบบนี้เหรอ
ไม่เห็นเหรอว่าพี่เคยทำกับผมยังไง พี่มันไอ้คนเสแสร้ง
- ฉันเป็นคนเสแสร้งยังไง - เป็นสิ
ยังไง
พี่จำไม่ได้เหรอ
ที่ทุบตีผมน่ะ หรือพี่เมาจนจำไม่ได้
เมาเละเทะ ทุบตีผม พี่จำไม่ได้เหรอ
สำหรับผม พี่จะเป็นไอ้คนเสแสร้งเสมอ
คนเสแสร้ง!
ฉันบอกนายทุกอย่างแล้ว
จายา ทุกอย่างเป็นเรื่องในอดีต
ทุกคนเปลี่ยนไปแล้ว พอเถอะ จายา ฉันเหนื่อย
- ช่างเถอะ… - นายไม่เปลี่ยนไปเลย
ไม่ ไม่จำเป็น
พอ ไม่ต้องพูดแล้ว ที่ผมได้ยินมีแค่อย่างเดียว
สำหรับผม มันก็แค่การเสแสร้ง พอเถอะ พอ!
งั้นก็เอาเลย
- บอกมาสิว่านายต้องการอะไร - พี่ล่ะต้องการอะไร พูดมาเลย
อยากต่อยฉันเหรอ
- เอาเลย ต่อยฉันสิ - ผมจะได้เป็นเหมือนพี่ เหมือนพ่อเหรอ
ไม่มีทาง
ผมไม่เคยต่อยใครโดยไม่มีเหตุผล
ผมไม่เคยทุบตีจาติเลยสักครั้ง
ผมเป็นเหมือนพ่อเหรอ ไม่เลย
ผมไม่เหมือน!
- แล้วพี่ต้องการอะไร - เอาเลย
- ต่อยฉันสิ - ต่อยพี่เหรอ
- เอาเลย - กี่ครั้งดี
เพื่ออะไร
เพื่อให้เจ็บเหรอ
ไม่ ตอนที่พี่กับพ่อทุบตีผม มันไม่ใช่แค่เจ็บ
แต่ชีวิตผมพังยับเยิน! พังยับเยิน!
พี่คืนชีวิตให้ผมได้ไหม คืนไม่ได้!
พี่เป็นพี่ชายที่ดี ที่ผมต้องการในตอนนั้นได้ไหม ก็ไม่ได้!
- ก็เหมือนกัน - เหมือนกันอะไร
พูดมาสิ
ผมเงียบมาตลอด
แม้แต่ตอนโดนทุบตี ผมก็เงียบ ผมร้องไห้คนเดียว
พี่ต้องการอะไร
อยู่ๆ ก็โผล่มาแบบนี้ พูดแบบนี้ พี่มันไอ้คนเสแสร้ง!
ชีวิตผมพังพินาศ พี่ พังพินาศ!
- มันเป็นความผิดของใคร - ใจเย็นๆ นี่!
เกิดอะไรขึ้น
ที่รัก หยุดเลยนะ เกอนี คุณก็ด้วย
จะทะเลาะกันไปถึงเมื่อไหร่
ฉันเหนื่อยนะ ที่ต้องเก็บทุกอย่างไว้ในใจแบบนี้มาหลายปี
ฉันเหนื่อยที่ต้องโกหกจาติมาตลอด
นี่เหรอที่เรียกว่าพี่น้องกัน ถามจริง
พี่น้องต้องช่วยเหลือกันและดูแลกันสิ
ไม่ใช่ทำลายกัน
ใจเย็นๆ สิ เกอนี คุณก็ด้วย
พระเจ้า…
ที่รัก
จาติต้องการลุงของเขา
เมรันตีก็ต้องการอาของเธอ ต้องการเรา
ช่วยหาทางทำให้พวกคุณสองคนเข้ากันได้ทีเถอะ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
รู้ไหม ที่รัก
ไม่ช้าก็เร็ว จาติก็จะทำตามอย่างคุณ
ฉันกลัว
ฉันกลัวมากเลย…
ว่าจาติจะทิ้งเราไปเหมือนที่คุณทิ้งพ่อคุณ
คุณอยากให้เป็นแบบนั้นเหรอ ที่รัก
- อะซา - อะซา
ลูกจ๊ะ
ให้จาตินอนพักก่อน
ขอบใจนะ อะซา
ที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ
ก็…
เพื่อนกันก็ต้องทำแบบนี้แหละ
เพื่อนกันก็ต้องทำแบบนี้อยู่แล้ว
ขอบใจนะ
ขอบคุณมากที่พาจาติกลับบ้าน
มันเป็นส่วนหนึ่งของการเป็นวัยรุ่นน่ะ
- ดีแล้วที่จาติกลับมาอยู่กับพ่อแม่ - อะซา
ใช่
ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณเขาหรือยัง
ลุงครับ
เมรันตี
ปลา
อยากเล่นกับปลาไหม
สวัสดีค่ะ เกอนี
เข้ามาสิ
ลูกให้อาหารเยอะเกินไปแล้ว ให้ตัวที่อยู่ข้างบนสิ เมรันตี
ลองให้ตัวที่อยู่ข้างบนสิ
ตัวที่อยู่ข้างบน
เร็วสิ ลองค่อยๆ ให้มัน
มันเปียก ค่อยๆ นะ
อยากนั่งไหม มานี่สิ
มานี่
- ไหน - ตรงนี้ไง ปลาอยู่นั่นไง เร็วเข้า
- ปลาว่ายหนีไปแล้ว - ขอโทษนะ
ที่จู่ๆ ก็เข้ามาในชีวิตนาย
แต่นายไม่เหมือนพ่อ
จาติก็ไม่เหมือนเราเหมือนกัน
- อยากเอามันไปไหม - ค่ะ
ฉันถือให้นะ
- นี่ค่ะ เกอนี - ครับ
เดินทางปลอดภัยนะ เกอนี
(โปรดอธิษฐานขอพรให้ลูกผมได้รับชัยชนะด้วย ดี. จาตี อิลฮามี)
ลองดูสิ จาติ
อีกที
จาติ
แกพูดอะไรกับลุงเกอนี เขาถึงได้มาที่นี่
ไม่เป็นไร บอกพ่อมาเถอะ
ผม…
ผมอยากให้พ่อกับลุงคืนดีกัน
ถ้าพ่อคืนดีกับลุง
อัลลอฮ์จะต้องรักพ่อแน่ๆ
ถ้าอัลลอฮ์รักพ่อ
ใจพ่อก็จะสงบสุขแน่นอน
แล้วพ่อก็อาจจะยอมรับทุกอย่างได้ด้วยดี
แล้วหลังจากนั้น
พ่ออาจจะรักผมในแบบที่ผมเป็นก็ได้
ผมแค่ไม่อยากรู้สึกว่าถ้าผมล้มเหลว
หรือแพ้
หรือทำผิดพลาด
ผมจะกลัวไม่กล้ากลับบ้าน
ผมแค่อยากเป็นลูกของพ่อเสมอ
ผมสัญญาว่าจะไม่ปิดประตูกระแทกอีก
ผมสัญญา
พ่อขอโทษ จาติ พ่อขอโทษ
พ่อขอโทษจริงๆ
เอาเลย
ลองปิดประตูอีกที
อีกที
นี่ ใช้อันนี้
มาลองดูกัน เปิดมัน
- จาติ วางนี่ลง - ตรงนี้
จายา ช่วยถือหน่อย
ไม่ต้องกลัว
ผึ้งเป็นสัตว์ที่ดี จาติ
พร้อมไหม นี่ไง
ดูนี่สิ ทุกคน เห็นไหม
ชั้นบนสุดหมายความว่าน้ำผึ้งพร้อมให้เก็บแล้ว
- ตรงนี้เหรอ - ใช่ นั่นแหละ
ทำตามขั้นตอนการผลิตน้ำผึ้งต่อไป
เห็นไหม เราต้องคุยกับผึ้ง
(ฉันก่อนเป็นฉัน)
คำบรรยายโดย ชายมาศ สายน้ำผึ้ง