Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Hadi, indirin. Evet, makarayı aç.
Sağdaki! İpi gevşet, kardeşim.
İp sıkıştı efendim.
Olmuyor. İndirin şunu.
İndirin. Dikkatli olun, pahalı.
-Dengesiz duruyor. -Dikkat edin.
BATI JAVA BİLİM YARIŞMASI ŞAMPİYONU ULUSAL YARIŞMADA BAŞARILAR
Ne oldu?
Jati geldi.
-Vay, Jati. -Vay, Jati.
-Bilim şampiyonu. -Nasıl?
-Bu çocuk çok iyi. -Bana bırakın efendim.
-Beni duyuyor musun? -Evet, duyuyorum.
Tamam, lütfen dinle.
Benim soluma kaydır, kendi sağına. Tamam mı?
Evet, iki kez. Devam et.
-Tamam. Şimdi oldu mu? -Evet, oldu.
Hocam, Jati geldi.
Jati! Tebrikler, harikasın!
-Batı Java şampiyonu. -Batı Java'nın tümü.
Evet, Batı Java.
Bandung'da yapılan şehir çapındaki kabare yarışmasını kazanan
kabare ekibini tebrik ederiz.
Şimdi de karşınızda okulumuzun medarı iftiharı.
Jati Ilhami.
Gelsene Jati.
Hadi gel.
Jati tarihe geçti.
Ülke çapındaki bilim yarışmasına katılmaya hak kazanan
ilk SMP Bandung Raya öğrencisi.
Şampiyonumuz Jati.
Hadi Jati.
Bir şeyler söyle.
-Hadi. -Jati, süpersin!
Rahat bırak çocuğu.
Utangaçlık etme. Hadi.
-Çabuk ol, sınavımız var. -Sakin ol.
Ödülü eline al.
Jati.
Diğer çocuklara bak. Gururumsun.
Senden daha başarılı kimse yok.
-Jati, iyi misin? -Hadisene.
Geleceğin… Ülke çapında.
…en zeki…
-Şimdi… Şöyle ki… -Jati!
Yapabilirsin Jati.
Jati!
-Jati! -Niye kaçıyor?
Niye kaçtı ki?
BİRİNCİ
OKUMA YAZMA ODASI
Jati.
Ne oldu?
Bir şey yok. Derin bir nefes al.
Yavaş nefes al.
Nefes al. İşte böyle.
Jati?
İyi misin?
Yarışmayı kazandın ya.
Mutlu olman lazım. İnsan kaybedince paniğe kapılır.
O neydi öyle?
Paniğe kapıldım.
Ateşin yok gibi.
Belki pek namaz kılmadığındandır Jati.
-Sabahları… -Yapma, namazı hiç aksatmıyorum.
Sabahları pek kılmıyorsun.
Sabah uyanınca önce namaz kıl. Sonra duş ve kahvaltı.
-Tamam. -Bu sırayla.
Çok yorgunum.
Anladım, yorgunsun.
Baştan beri söylüyorum.
Al. Giy şu ceketi.
Ne de olsa şampiyonumu en iyi ben tanırım.
IIS HANIM - OTEL MÜŞTERİSİ
Bir saniye Jati.
Alo, hanımefendi.
Evet, birazdan orada olurum. Belediyede buluşuruz.
Sizi orada beklerim. Şu an yoldayım.
Jati! Hey!
Gelsene.
Pardon, beklettim.
-Olsun. -Ben alayım. Nasılsınız?
-Zahmet olur, çok ağır. -Sorun değil, alırım.
-Teşekkürler. -Ne demek.
Otelimizin felsefesi bu.
Müşterilerimiz kral değil, ailemizdir.
Çok teşekkürler efendim.
Cakarta'daki ofis işini bıraktım.
Sonra daha sakin bir hayat sürmek için ailecek Bandung'a taşındık efendim.
Ebeveyn olarak kendimi yetersiz hissettim şimdi.
Belki babasız büyüdüğümdendir.
O yüzden oğlum Jati'nin babası hep yanında olsun istiyorum.
Müthişsiniz.
Oğlum başarılı olsun istiyorum. Başarılı insan, mutlu insandır.
Başarılı olup da mutsuz olan var mı?
Haklısınız.
-Teşekkürler. Bir saniye bekleteceğim. -Çok teşekkürler.
Beyefendiyle ilgilen.
Uyan Bey.
-Demiştim sana. Beni dinlesene. -Pardon.
Nerede kaldınız?
-Götür. Düşürme. -Bir taşla iki kuş.
-Hoş geldiniz. -Buyurun, bu taraftan.
Beyefendi.
Hanımefendi.
-Nasılsın? -İyiyim anne.
-Başın dönüyor mu? Ağrı, bulantı var mı? -Yok…
Çorba içer misin?
BENDEN ÖNCEKİ BEN
Çocuklar! Hadi!
Hadi!
Daha hızlı koş! Devam et!
Hadi Jati! Yapabilirsin!
Hadi Jati!
Evet, devam et. İşte bu!
Harika Jati! Çok iyi!
-Kaçıncı oldum hocam? -Altıncı. Fena değil.
-Babam nerede? -Bravo.
-Baba. Babamın yanına gideyim. -Tabii, git.
Jati. Doğruyu söyle.
Kaybedince sevinmiş göründün. Gerçekten öyle mi?
Derdin Juned Bey'i hoşnut etmek miydi?
Jati.
Kalk. Şuraya otur.
Oraya geç.
Jati.
Her gün orada oturup çalışırken neler görüyorum, biliyor musun?
Baksana. Şuraya bak.
Bunlar birincilik ödüllerin. Bütün bu fotoğraflarda şampiyonsun.
Bunları görüyorum işte.
Bunları kolay başarmadın, biliyorum.
Zor, biliyorum.
Bunlar bunca zamandır bana çalışma hevesi aşılıyor.
Senin için Jati.
Bu oda küçük olabilir Jati.
Sorun değil. Bu küçük odada olmaktan gocunmuyorum.
Ama senin yerin burası değil.
Senin odan daha büyük olmalı Jati.
Geleceğin bundan çok daha parlak olmalı.
Alt tarafı bir koşu yarışıydı. Gelecekle ne alakası var?
"Alt tarafı." Bunu diyorum işte.
Tamam mı?
Senin için neyin önemli olduğunu bil demek istiyorum.
Nasıl yani?
-Yarışmaya hazırlanıyorum. -Yarışma.
Öylesine bir yarışma değil bu.
Ülke çapında. Endonezya'nın tamamından bahsediyoruz.
Neydi?
Kaç il vardı? Benim zamanımda 27'ydi.
Şimdi kaç tane? 32-33 falan mı? Kaç?
-38. -38 Jati!
Yani tıpkı senin gibi olan 37 çocukla rekabet edeceksin!
Onlar şu an ders çalışıyor Jati.
Birinci olmak istiyorsan eskisinden 37 kat fazla çalışman gerek.
Sadece buna yoğunlaşmanı istiyorum.
Ben hep yanında olacağım.
Şampiyon olduğunda yanında olacağım.
Bunu seni sevdiğimden yapıyorum.
Anladın mı?
Jati?
Aman be. Yapma böyle Jati.
Erkek adamsın sen.
Niye bu kadar hassassın? Niye ağlıyorsun?
Lütfen gösterin hocam.
-Üçe kadar sayın. -Peki.
-Peki hocam. -Bir.
-İki, üç. -İki, üç.
Lütfen…
Yeter.
Ben işin ustasıyım zaten. Sizin çok yol katetmeniz lazım.
Jati!
Gelsene.
Çekinme.
Arkadaşınızı alkışlayın.
Hadi.
Başaracaksın Jati.
-Yaparsın. -Tamam mı?
Yapamayacak bence.
-Yere yapıştı. -Yazık.
-Jati, iyi misin? -Düştü.
Yeter çocuklar. Arkadaşınıza gülmeyin.
Bana mı gülüyorsunuz?
Jati.
Sakin ol Jati. Dur.
-Sakin ol. -Jati, yeter.
-Ne? Dayak mı istiyorsun? -Sen?
-Dayak mı istiyorsun? -Sakin ol Jati. Dur.
-Hocam. -Hocam.
Hocam…
Ne o, şov mu yapıyorsun?
-Dewa, dur. Dewa! -Hocam.
-Jati, ne oldu?
Neden Jati?
Oğlumun bir suçu yok bence. Anlatılanlara bakılırsa onu kışkırtmışlar.
Özür dilerim beyefendi.
Güldüm sadece.
Oğluma güldünüz, değil mi?
Evet ama tam öyle değil efendim. Herkes öylesine gülüyordu.
Ne? Öylesine gülmek neymiş?
-Gülmek, gülmektir. -Sakin olun Jaya Bey.
-Jati uzaklaştırma aldı, okuldan atılmadı. -Evet.
Jati sürekli mükemmel olmak zorunda değil.
Normal şeyler bunlar. Hatta ona iyi bir ders olur.
Değil mi Jati?
Beyefendi, oğlum çok başarılı bir öğrenci.
-Evet. -Bu okulu şereflendirdi.
Evet ama arkadaşlarını kovalıyordu.
-Kavga edecekti… -Bu nasıl okul?
-Başarılı öğrencilere gıcıksınız. -Sen mi başlattın?
-Tekrarlıyorum… -Cidden mi?
-Söylemek istedim. -Sakin olun.
-Bu okul oğluma layık değil. -Lütfen.
Eve gidelim. Yeter.
-Jaya Bey. -Sakin olun.
-Canım. -Yeter, gidiyoruz. Hadi.
Saçmalık resmen.
Beyefendi, hanımefendi, özür dilerim.
-Affedersiniz. -Güle güle.
Özür dilerim hanımefendi. Biraz konuşabilir miyiz?
Yarın…
Hadi.
Hadi. Beş, altı, yedi, sekiz.
Beş, altı. Hadi.
Hadi.
Tunas Merdeka, Jati'yi kabul etmiş.
-Jati okusun istemiyor musun? -Evet ama…
Evet, Jati mutlaka okumalı.
Ama öyle tuhaf bir okula gitmemeli.
Merdeka Ortaokulu karne sistemi kullanmıyor.
Jati yakında liseye başlayacak. Liseler karneye bakar.
Karne yoksa neye bakacaklar ki?
Tipine mi bakacaklar? Olmaz öyle şey.
Jati'nin iyiliğini istiyorum, hepsi bu. Ondan böyle davranıyorum.
Ona düzgün bir okul bulmamız gerek.
Jati'nin hayatı okuldan ibaret değil.
Şehirde bir sürü lise var.
Karne diye tutturdun. Jati'nin mutluluğu ne olacak?
Buyursunlar! Hoş geldiniz.
-Sen Jati'sin, değil mi? Gelin. -Hoş bulduk.
-Okulu gezelim. -Hadi.
Tunas Merdeka Ortaokulu.
-Günaydın Panji Bey. -Günaydın.
-Buyurun. -Üniforma yok, değil mi?
Yok. Serbest kıyafet.
En önemli şey öğrencilerin rahat etmesi.
Burası tarih odamız. İlginç, değil mi?
Burası sanat odası. Orta ikiler ve üçler burada toplanıyor.
-Alt-üst yok yani. -Aynen öyle.
Herkese merhaba.
Hatta'nın dersliği.
Buyurun lütfen.
Merhaba Jati.
-Herkese günaydın. -Günaydın.
-Nasılsınız? -İyiyiz hocam.
Evet Asa.
Echo.
Echo. Megafon geldi. Affedersin.
-Juned Bey. -Jati?
-Özür dilerim. İstemeden oldu. -Echo, al.
Merhaba Jati.
-Merhaba. -Ben Zainuddin Bey.
Tesadüfe bak. Juned Bey ikiz kardeşim.
-Hadi ya. -Evet.
-Juned Bey nasıl, iyi mi? -Sağlığı sıhhati yerinde.
-Gayet iyi. -Tekrar özür dilerim.
-İstemeden oldu. -Seni affetti.
Kendi söyledi.
Affedildin. Senin suçun yoktu, tamam mı?
Tamam mı?
Bu okula kaydolursan rehber öğretmenin ben olacağım.
Dokuzuncu sınıf. Tamam mı?
Echo, gelsene.
TJ, Suar, buraya gelin.
-Hocam. -Tamam.
Bunlar dokuzuncu sınıftaki arkadaşların.
Hocam, ben yedinci sınıftayım.
-Pardon, unutmuşum Suar. -Önemli değil.
-Bu Echo. -Echo.
-Tokalaşın. -Jati.
-Suar. -Suar.
-Temizliğe devam edeyim mi? -Tamam.
Peki.
-Ben de hocam. -Tabii.
Ne oldu Yuna?
Hocam! Echo, çabuk gel.
-Ne oldu? -Yuna'nın sesi kısıldı.
Sakin ol. Makyajı daha bitmedi. Asa, bekle.
Çekim yapacağımız kesin değil bile Dali.
Ne demek kesin değil?
-Kendin bak. -Jati, pardon. Sen burada bekle.
Nasıl olur?
-Sakin ol. -Birazdan gelirim.
-Nasıl olayım? -Hanımefendi?
Nasıl sakin olalım?
-Başka planın vardır herhâlde. -Şimdi ne olacak?
Hadi.
Dali.
Yapma.
Kamera önüne çıkmayacağıma söz vermiştin.
Durum acil Dali. Doğaçlama yapmam gerek.
İstemiyorum. İçeceğim nerede?
-Nerede? -Orada.
Dikkat edin, çok sıcak. Yuna, al iç şunu.
Hadi, tadına bak.
İç.
-İç. -Çok sıcak.
Konuş. Bunu iç, sonra konuşmayı dene.
İç, sonra konuş. Hadi.
-Eyvah. -Böyle olmayacak.
Hayda. Sen Jati misin?
Bildiğimiz Jati mi?
-Nasıl yani? -Gelin arkadaşlar. Bu Jati.
-Ne? Jati kim? -Bildiğimiz Jati.
-Hangi Jati? -Nasıl bilmezsiniz?
-Hangi Jati? Jati deyip durma! -Hangisi?
Sakin ol.
Bir saniye.
-Ne? -Çekilin biraz.
-Olmaz. -Çekilin.
Ne oldu?
-Onu nasıl tanımazsınız? -Kim, hiçbir fikrim yok.
-Bilim yarışması şampiyonu. -Hiç duymadım.
Afişi her yerde. Artist gibi bir şey.
Artist mi?
Çocuk oyuncu mu yani?
Yapma. Buraya gel.
Yuna'nın yerine Ibnu geçse olur mu?
-Olur. -Süper.
Hayır, saçmalamayın.
Arap mağara adamı mı olur?
-Yaparız. -Yaparız.
Mümkün değil.
Tamam, yeter.
Sakin olun.
Yapımcı benim, kararı ben veririm.
-Tamam mı? -Tamam.
Yeni öğrencisin, değil mi?
Olur bence.
İstiyor musun?
Hangi film?
-Muz mu? -Kıt akıllı olabilir.
Bence olur.
Ve… Motor!
Kestik…
Klaket.
-Klaket diyorum. Ters duruyor. -Böyle mi?
TARİH ÖNCESİNDEN GELEN
Ters. Böyle durması lazım.
-Bunu götürmem lazım. -Hayır, gürültü olur.
TJ, gelsene.
-Sahne iki, plan bir, çekim bir. -Ne oldu?
Unutmayın, gorilsiniz siz! Biraz yaratıcı olun!
-Daha hisli. -Tekrar mı?
Tabii. Doğal olarak.
-İyiydi. -Echo.
Ne?
Güvenlik Suar'la Dali'yi içeri almıyor.
-Çok gürültü yapıyormuşuz. -Tamam.
Sesinizi alçaltın ama hareketleriniz daha cesur olsun.
Tamam mı? Çekim iki.
Başlıyoruz. Ve motor!
Öyle değil abi.
Jati! Hey!
Gece gece ne yapıyorsun yahu?
-Düştün sandım. Ne yapıyordun? -Boğazın mı kötü?
Hayır. Maymun olmak istiyorum.
-Goril yani. -Maymun mu, goril mi?
Okul projesi için goril olacağım.
Proje maymun olmak mı? Nasıl?
-Maymun mu? -Goril.
Proje işte. Devam et.
-Çok geç yatma. -Hangi ders için?
Maymun olmanı mı istediler?
Bu nasıl iş?
Sallanıyor sağa sola, şirin mi şirin
Torunumun doğum gününde yardım ettiğin için sağ ol Jati.
Üfle…
Baban söyledi. Yeni okulunda rahat değilmişsin.
Belki yeni bir okul olduğundandır. Biraz şey yani…
Nasıl derler? Özgür ruhlu.
O yüzden diğer okullardan farklı.
Sık dişini, tamam mı?
Geçmişi boş ver, geleceğe odaklan.
Çok sağ olun efendim.
Ülke çapındaki yarışmayı kazanabilirsin. Önemli olan bu.
İnşallah. Jati hep çok çalışkandır.
Şampiyon olabileceğine şüphem yok.
Jati.
Seni okulda bekleyeceğim. Her şeyi halledeceğim.
Çok sağ olun efendim.
Gidin, oynayın.
-Jati'yle oyna. İyi ki doğdun. -Oynayın hadi.
-Ne içersiniz? -Soğuk bir şey var mı?
Evet. Kahvemiz var, içer misiniz?
Oraya nakil olmam.
Tunas Merdeka'da mutluyum baba.
Hayat mutluluktan ibaret değil.
İleride başarılı olmayacaksan şimdi mutlu olmanın anlamı yok.
-Sen çok eğlendin diye mi böylesin? -Jati.
Canım. Amacın ne, söylesene. Jati'nin okuması mı, yarışması mı?
-İkisi birden. -Neden?
Jati kazanırsa istediği liseye girer.
Doğru ama…
Çevre edinme işi liseden başlar.
Ama Jati ikisini birden seçemez. Birini seçmek zorunda!
Baba, söz, istediğin listeye gideceğim.
Ama ortaokulu burada okuyayım. Denemek istiyorum baba.
Peki o zaman.
Bu dönemin sonuna kadar vaktin var. Sana o kadar mühlet veriyorum.
-Canım. -Pes ya.
Ne yapıyorsun? Yemeğini ye.
Canım, yeter ama.
Göreceksin.
O özgür ruhlu okul Jati'yi gerektiği kadar zorlamayacak.
-Hey! -Damar Jati Ilhami!
Ne yapıyorsun sen?
Şu tavırlara bak.
Son zamanlarda hep böyle. Kapı çarpmayı kimden öğrendi?
Dün müzede yapılan çekim.
Echo'nun projesi, Asa da yardım ediyor.
FİNAL PROJESİ: "DÜNYAMIZIN AYAK İZLERİ"
Sen de gruplardan birine katıl.
Kimi seçeyim sizce?
Buraya minyatür mezarlar yapacağım.
1998 kurbanları, Rumoh Geudong, gizemli vurulma olayları için.
1965 ve 1966'da öldürülenler…
Açıklığa kavuşmamış çok şey var.
Niye bu kadar ağır bir proje seçtin?
Munir gibi olmak istiyorum da ondan.
-Ne? -Munir. Onu tanıyorsun, değil mi?
-Evet. -Aynen.
Ama öldürülmeyen versiyonu.
İşte bu yüzden ciddi olup projene odaklanman gerek Jati.
Eski okulundan atılmıştın, değil mi?
Ben de öyle. Çünkü iki sene sınıfta kaldım.
Okuyamıyorum.
Ama aptal olduğumdan değil.
Disleksi var bende.
Eski okulumda okuyamayanı sınıfta bırakıyorlardı.
Bana katıl istersen.
Bence herkes resim çizebilir, hele de gündelik hayatta gördüğü şeyleri.
Hadi, kendini çiz.
Al.
Çizmeye başla.
Sağ ol.
En iyisi diğer arkadaşların projelerine bak.
Hadi. Sağ ol Jati.
Kestik Asa.
Düzgün oynar mısın?
Oraya geçebilirsin. Sağa sola yürü, eline bir şeyler al.
Kakanı tutuyormuş gibiydin.
Böyle yapabilirsin.
Böyle mesela…
Yardım iste.
Acıyor. İmdat!
Biraz kıvran şöyle. Canın yanıyor.
-Ama savaş dönemi. -Yine de insan bebek olarak doğdun.
Yaratıcı özgürlüğümü kullanıyorum Echo.
-Niye despotluk ediyorsun? -Yardım istedin Asa.
Yardımlaşıyoruz işte. Benim yardım etme tarzım bu.
-Eleştiri kaldıramıyorsun. -Ben mi? Ben mi kaldıramıyorum?
Asıl sen kaldıramıyorsun Asa.
En azından benim oyunculuk yapmışlığım var.
Oyunculuk yaptım.
FFI'da En İyi Çocuk Oyuncu ödülünü aldım.
Ben, Echoviano Pranata Lorenzo.
-İnternetten bak. -Evet ama kadın benim ninem.
Senin ninen. Zaten kötü olurdu.
Yönetebilirim dedin. Tamam, yönet o zaman.
Ben pes ediyorum.
Al, sen uğraş. Ona yardım et.
-Echo. -Asa.
-Echo! -Yağmur yağıyor!
10 saniye oldu mu?
Evet.
Tamam.
-Bu kadar mı yani? -Evet, bu kadar.
Kesiyorum.
Büyük ninen barakada mı doğmuş yani?
Bilmem.
Karanlık bir yerde doğduğu kesin. Ne de olsa savaş dönemi.
O zaman tarihî gerçeklerle uyuşmuyor Asa.
Endonezya'da tarihi çarpıtmak kolaydır Jati.
Ailelerimiz pek bir şeyi belgelemez.
O yüzden röportaj yaparak teyit etmek istiyorum.
Bak.
Hikâyelerini paylaşsınlar diye soyağacı kartları yaptım.
Sunum için ailelerimizin cevaplarını kaydedip
sonuçları kıyaslayacağız.
İlginç olsun diye.
Niye kıyas yapıp karmaşıklaştırıyorsun?
Hikâyenin kendisi yetmez mi?
Bu hikâyelere eleştirel yaklaşmalıyız.
Hafıza her zaman gerçeği söylemez. Ama tarih de hep dürüst değildir.
Hangisine inanmak gerek?
O yüzden karttaki her soruya ailenin her üyesi ayrı ayrı cevap verecek.
-Senin ailen, değil mi? -Herhâlde. Başka kim olacak?
Asa.
Projene katılabilir miyim?
Tabii. Ama ciddi ol, tamam mı?
Söz mü?
Söz.
-Merhaba. -Merhaba.
Hoş geldiniz.
Niye sırılsıklamsın?
Birden yağmaya başladı. Gidip yukarıyı hazırlayayım.
Jati. Asa sende de astım olduğunu söyledi.
Hayır teyze, astımlı olan annem.
Bende de nefes darlığı başladı.
Anladım. Yanında fısfıs taşıyor musun?
-Hayır. -Hep taşıman lazım.
Aniden kriz gelirse tehlikeli olabilir.
Haklısın teyze.
Neyse ki bende astım yok Jati. Oysaki babamda da var.
Canım, yarın babana gidiyorsun, değil mi?
Siparişini götürmeyi unutma.
Kasava bisküvisi. Sen ona hatırlat.
-Tamam. -Peki.
Ne olur ne olmaz.
Tamam.
-Karıştırman lazım anne. -Jati, sen montajlarsın.
Okuyayım.
"Çocuk doğurmak insanın kişiliğini değiştirir mi?"
Bu ne biçim soru Asa? Amma karmaşık.
Bir saniye teyze.
Belki çocuğunuz olduktan sonra türban takmaya başladınız?
Hayır.
Size şunu söyleyeyim.
İnsan yaşlandıkça yolun sonuna yaklaşır.
İçimizin rahat olması gerekir.
Önceden hayatı akışına bırakırdım.
Olan biten her şeyi kabul ederdim.
"Aman, ne olacak" derdim.
Meğer hayat bir arayış yolculuğuymuş.
Ama daha genel konuşacak olursam…
…bence gerçek değişim insanın içinden başlar.
Öyle işte.
Ben doğunca ne hissettiğini biraz anlatır mısın?
Nasıl desem?
Kesinlikle değişti Asa.
Önceden pek bir şeye kafa yormazdım.
Kaygılandığım çok şey yoktu.
Ama sen doğduktan sonra…
Yani…
Geleceği daha çok düşünür oldum.
-Buyur amca. -Sağ ol Jati.
Yani…
Bir keresinde işten çıkarıldım.
2008'de Amerika'da mali kriz oldu.
Çalıştığım şirket de bundan etkilendi.
Ama her şeyin çözümü vardır derler.
Dermansız dert yoktur.
Böyle büyük bir kafem olacağı kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi…
-Merhaba. -Geldin demek.
-Ne oldu? -Asa'nın projesi.
-Niye ağlıyorsun? -Bilmem. Karmaşık.
Kıyamam sana.
Merhaba Asa.
Al. Annenle ikinize üniforma getirdim.
Sağ ol teyze. Yani anne.
Tanıştırayım. Asa'nın arkadaşı.
-Merhaba abla. Yani teyze. -Dian.
Ben Jati.
-Bitti mi? -Evet, bitti.
Tamam o zaman.
-Asa, annenle baban… -Evet.
Boşandılar Jati. Neredeyse üç yıl olacak.
Üzüldüm.
Babam gelecek ay evleniyor.
O yüzden projemiz düzgün olmalı.
-Sürpriz düğün hediyesi falan mı? -Hayır, değil.
Portfolyom için. Bursa başvuracağım.
Babamla Dian hemen çocuk yapmaya çalışmak istiyorlar.
Annem tüp bebek işi pahalı dedi.
O yüzden burs alırsam çok iyi olur.
Yükü azaltır.
Yarın size kaçta geleyim?
Ne? Bize gelmek nereden çıktı?
-Annenleri çekeceğiz ya. -Jati?
Senin ailen yetmez mi?
İki grup üyesi, iki aile demek. Sonra sonuçları kıyaslayacağız.
Üstüne düşüneceğiz.
Düşünecek miyiz?
Evet. Projemize bireysel düşüncelerimiz üzerinden not verilecek Jati.
Asa. Benimkiler karmaşık insanlar.
Tek akraban annen baban mı?
Al. Çekmeyi unutma.
Tamam. Gidelim efendim. Ben gideyim.
Burada çok aile resmi yok sanırım.
Hem albümler Cakarta'daki selde ıslandı.
-Jati, yardım et, çok ağır. -Tamam.
Hadi bakalım.
Niye her şey depoda duruyor?
Başka nereye koyabilirim?
Otel duvarlarına mı asayım?
Yok canım.
-Dur. Kaç fotoğraf lazım? -Mümkün olduğunca çok.
Bu ne anne?
Gerisi nerede acaba?
Başka yok sanırım.
Başka bir şey yok. Hepsi bu.
Anne.
Bu ben miyim?
-Bakayım. -Bak.
Tanrım, Jati! Onlar babanın. Dokunman hoşuna gitmez.
-Neden anne? -Gitmez işte.
-Anne, dur. -Yeter.
Bu kim anne?
-Babamın kardeşi mi? -Evet. Yeter Jati.
Peki bu?
Babanın kuzeni, Yayan amcan.
-Hadi. Yeter, bırak. -Kuzeni mi? Öldü mü?
Hayır, hayatta. İnşallah öyledir yani.
Anne, niye öyle diyorsun? Dur.
Yeter, çok patavatsızsın. Meraklısın da. Kapat şunu.
Eleştirel düşünmeyi öğrenmek için iyi bir okula gittim.
Bir saniye.
İyi, tamam. Başka ne soracaksın?
Bu kim?
Babanın kuzeni, Yayan amcan.
En son Braga'daki hayaletli evde çalıştığını biliyorum.
Ondan sonra ondan haber alan, onu gören olmadı.
Babanla kavga ettiler.
-Yeter. -Kavga mı?
Benim akrabalarıma bak.
-Ortalığı karıştırma. -Olmaz anne.
İki ebeveynim var. Proje grubuma söz verdim.
Jati, stres olmamak için okul değiştirdin ama bu sefer de ben strese oluyorum.
Bırak şunu. Yeter, hadi.
-Arkadaşınla hallet. -Bu ne?
Kızın adı neydi?
-Asa. -Evet, Asa'yla hallet.
Bir yolunu bulup ödevini beni uğraştırmadan yap.
Hadi git.
Her yeri karıştırıyor.
-"Selamünaleyküm hocam." -Aleykümselam.
"Oğlum Fulan'la ilgili bir sorum olacak.
Neredeyse 16 yaşında ama bu aralar başını derde sokuyor.
Eskiden söz dinlerdi. Notları da iyiydi.
-Şimdi isyan ediyor ve okuldan atıldı." -Tövbeler olsun.
"Hırçın ve dik başlı oldu.
Çocuk musibettir diyenler bunu mu kastediyor?
Onu Garut'a yatılı okula yollasın.
-Buyurun hocam. -Tamam. Size şunu sorayım.
Sonuçta yetiştirdiğimiz çocuk, insan.
Hatasız kul olmaz.
Anne babalar çocuklarını eğitmez, onlara yol göstermezse
çocuk anne babasına düşman bile olabilir.
Şunu anlamamız gerek. Kuran'da çocuklara iki rol biçilmiştir.
Birincisi nedir?
Çocuk insanın ruhuna iyi gelir.
İkincisi nedir?
-Çocuk, dünyayı güzelleştirir. -Maşallah.
Her iki şekilde de bizi mutlu eder, değil mi?
-Doğru. -Doğru.
Çocuk dediğin imtihan olmamalı.
Düşman da olmamalı, musibet de.
Herkes sorun çıkarabilir
ama herkes mutluluk kaynağı da olabilir.
Çocukken nasıldın baba?
Ya babaannemle dedem? Onlar nasıllardı?
Sessiz sakin miydin yoksa yaramaz mıydın?
Uzun hikâye.
Yolumuz uzun baba.
Hikâye çok uzun, bitmez.
Baba, şunu tutsana.
Bir saniye.
-Ne yapıyorsun? -Tamam.
-Tam zamanı baba. -Neyin?
Seni filme alacağım. Konuş.
-Ne diyeyim? -Sorduğum sorulara cevap ver.
Okul ödevi için. Filme almam gerek baba.
Baba.
Hadi, çekmeye başladım.
-Ne diyeyim ki? -Ödev için.
Lütfen anlat baba. Mesela öz kardeşini.
-Hani şu… -Vefat etti.
Geçmişi niye deşiyorsun? Geleceğe odaklan.
Nerede okuyacaksın? Nasıl bir işe girmek istiyorsun?
-Geçmişi boş ver. -Projenin konusu geçmiş baba.
-O zaman başka proje yap. -Olmaz.
Okulun sahibi değilsin. Anlat işte.
-Sonra. -Baba.
-Sonra. -Biraz anlat.
Yağmur yağıyor, sen film falan diyorsun.
-Hele eve varalım. Annen bekliyor. -Niye böyle yapıyorsun? Baba.
-Yeter. Sonra. -Ödevden kötü not mu alayım?
Sonra!
-Baba! -Yağmur yağıyor Jati!
SORUN ÇÖZME
Kestik Asa.
Kestik…
Biraz daha duygulu oynar mısın Asa?
Sal.
Deneme atışı.
-Firda! -Ne istiyorsun Echo?
Firda!
Ne var Echo?
-Deden buralarda mı? -Her zamanki yerinde.
-Orada mı? -Evet.
Emin misin?
Echo, sorun olmaz mı?
Bir şey olmaz Jati, güven bana. Tamam mı?
-Firda, yaklaştık mı? -Evet, yaklaştık. Şurası.
Merhaba dede!
Merhaba.
-Biri seni arıyor. -Anladım. Buyurun, gelin.
Tamam.
-Dede. -Efendim?
Birinin yardımına ihtiyacı var.
-Evet dede. -Ben Echo.
-Bu kim? -Ben Jati.
Mesele nedir?
Jati, şöyle geç. Hadi.
Müsaadenle dede.
Çok iyi. Sıkı yapım olacak!
Umarım sakıncası yoktur.
Ormanın derinliklerindeydim. Ayağım kaydı.
Yuvarlandım, kendimi bir mağarada buldum.
Zifiri karanlıktı. Her yerim ağrıyordu, başım dönüyordu.
Kesin öleceğim dedim.
Aniden bir ses duydum. Böyle…
KI HADJAR DEWANTARA ÇALIŞMA ODASI
-Bu gerçekten senin deden mi? -Niye yalan söyleyeyim?
Benziyorsunuz.
Ama…
Abartıyor.
Nedense tanıdık geldi.
Echo.
Asa.
-Echo. -Asa.
Echo, Asa, yeter.
Yalan söyleyen insanları sevmem.
-Hele de konu ödevse. -Asa.
Asa, özür dilerim.
Ödev.
Aşırı tepki veriyorsun Asa. Beni affetmeyecek misin?
Affetmekle ilgili bir sure var, değil mi?
-Evet. Hucurât Suresi… -Pardon hocam.
-Şimdi surelere falan girmeyelim. -Yani…
-Duygularımın önemi yok mu? -Sen başlattın Asa.
-Susun. -Nasıl ben başlattım?
Asa'nın hislerini anlıyorum.
Hislerine saygı gösterilmiyor.
Sesi duyulmuyor.
Asa, projeden çekiliyorum.
Jati'nin hislerini anlıyorum.
Bu bir saldırı değil Asa.
Ama seninle grup çalışması yapmak stresli olabiliyor gerçekten.
İnsanı azarlıyorsun Asa.
Kusura bakma Asa.
Ama arkadaşlarını pek dinlemiyorsun.
Bunca zaman her dediğini yaptım.
-Çünkü senden korkuyorum. -Yapmayın böyle.
Suç Asa'da değil, bende.
İsterseniz isyan edin ama böyle değil.
Asa bu projeyi neden ciddiye aldığını açıkladı.
Tamam.
Özür dilerim…
Herkesten.
Az önce yaptığınız şey Allah'ın çok hoşuna gitmiştir.
Jati, hadi bakalım.
Hucurât Suresi, onuncu ayetin mealini oku.
Üzerine düşün.
Hepiniz düşünün, tamam mı?
Bismillahirrahmanirrahim.
"Kuran der ki, bütün müminler kardeştir.
O yüzden kardeşler arasındaki anlaşmazlıklara çare bulunmalı.
Allah'tan korkun ki size rahmet etsin."
Dedem eskiden hâkimdi. En dürüst hâkim oydu.
En dürüst oydu demek.
Java'da. Java'nın her yerinde.
Bütün Java'da diyeceksin Asa.
Ama kariyerinde bir türlü ilerleyemedi Jati.
Ciddi misin? Dedenle mi röportaj yapacaksın?
Artık sadece önemli şeyleri hatırlıyor.
Onun yerine benimle yap.
Bir şey olmaz nine. Sorular kolay.
-Merhaba nine. -Merhaba.
Bu arkadaşım Jati.
Tamam, siz oturun. Ben hatme gidiyorum.
-Geciktim. Hatim indireceğiz. -Tamam.
Görüşürüz. Hadi hoşça kalın.
-Güle güle. -Güle güle.
Sorular kolay.
Benim dünyaya gelişim senin kişiliğini değiştirdi mi dede?
Şöyle ki… Mesela…
Ben doğunca ne hissettin?
Hiçbir şey hissetmedim.
Pardon dede.
Belki şöyle sormak lazım…
Kızın, Asa'yı doğurduktan sonra
Asa'yı kucağına aldığında ne hissettin?
Asa'yı ilk kez kucağıma alınca o kadar mutlu oldum ki.
Çok şükrettim.
Yalnız…
…Asa'yı benim kızım doğurmadı.
Asa bulundu.
-Ne? -Ne?
O zamanlar
bir vakada bilirkişi olarak görevliydim.
Güney Cakarta adliyesinin sağında bir tuktuk durağı vardı.
Eve tuktukla gitmek istedim ama bir kargaşa gördüm.
Meğer bir anne bebeğini tuktukun içinde terk etmiş.
Bebeğin yanağı yaralıydı. Tuktukun içine sürtünüp çizilmiş.
Bak işte. Yanağımdaki yara izi.
Annemler yürümeyi öğrenirken düştüğümü söylemişti.
Bunca zaman bana nasıl yalan söylerler?
Nasıl dürüst olmazlar?
Kimin çocuğu olduğum umurumda değil Jati.
Ben hep aynıyım.
Yalan söyleyenleri sevmem.
Anne baban olsa da mı?
Özellikle anne babamsa.
O çocuğu gördüğüm an çok yaramaz olacağını anlamıştım.
Üstelik şımarık da.
Kahvaltıda annesinden su istedi, annesi de kalkıp getirdi.
Baba. Ciddi ol.
-Çekiyor musun? -Çekmem lazım baba.
Yeter, biraz bırak şunu da yardım et.
Yatağı kaldır, telefonu bulalım. Çok önemli. Gelsene.
Alak suresinin ilk ayeti. Oku baba.
Müşterinin telefonunu arayacağına.
Amma hazırcevap oldun. Bak.
Ödevle anlaşmamızı da yerine getirmiş olacağız, değil mi?
Bak bakayım, orada mı? Yok.
-Böyle şeyleri annenden istesene. -Bu aile hem annem hem babamla başladı.
Ne istiyorsun, geçmişi konuşmak mı? Mücadelelerden bahsetmemi mi?
Tamam baba. Bir, iki, üç.
Senin için verdiğim mücadele… Uğruna savaştığım şey bu işte.
Yatak mı?
-Yatak değil, otel. -Otel senin değil ki baba.
Benim değil, biliyorum.
Burada yaşamayı seviyor muyum sence?
Gururumu neden çiğniyorum?
İyi bir okula gidesin, okula yakın olalım diye burada yaşıyoruz.
Sen rahat uyuyabilesin diye.
Sen sıcakta ya da yağmurda kalma, yeter.
Bul şu telefonu.
Ebeveyn olarak sorumluluğun bu.
Jati, her ebeveyn çocuğuna karşı sorumlu davranmaz.
Çocuğunu istismar eden ebeveynler var.
Çocukları arasında ayrım yapanlar. Çocuklarını hiç umursamayanlar.
Yeter, yardım et de bulalım şu telefonu. Çok önemli.
Bırak onu.
Hadi, yatağın altına bak. Her yeri ara.
Hayat bir sınavdır canım. Hele de konu aile olunca.
-Kararı Tanrı verir. -Biliyorum.
Niye her şey sınav olmak zorunda?
-Huzur içinde yaşayamaz mıyız? -Jati.
Tanrı sevgisini sınavlarla gösterir. Tamam mı?
Bunu anca sen söylersin.
Jati.
Beden eğitimi dersi verirken yoruluyorum, öyle değil mi?
Amaç ne sence?
Sağlığımızı korumak.
Bir öğretmen öğrencilerinin sağlıklı olmasını, öğrenmesini istiyorsa
onları umursuyor mudur?
Jati.
Söyle bakalım.
Başın derde girince kimden yardım istiyorsun?
Allah'ım.
Ne için dua etsem, bilmiyorum.
Bir sürü derdim var.
Öncelikle…
Bunu biliyorsun zaten. Babam çok gıcık.
Ama önem sırasına göre dizecek olursam
lütfen önce Asa'ya yardım et.
Canım, doğruyu söyle.
-Geliyor. -Gelme, korkuyorum.
-Orada. -Dikkat et.
Saksıya girdi.
-Anne, baba. -Jati! Yavaş.
-Eşek arısı var. -Eşek arısı değil, bal arısı.
-Eşek arıları bal arılarını avlar. -Nereden biliyorsun baba?
Çok bilgiliyimdir. Sen beni dinlemiyorsun sadece.
Didişip durmayın.
-Nerede? -Nerede?
-Baba, orada. -Nerede? Yardım et. Öldür şunu!
-Dur. Şimdi mi? -Bununla.
-Dur. Saksıyı al. -Al onu.
Yavaş.
Bir dakika.
-Aldım anne. -Yavaş.
-Hadi. Bir, iki, üç… -Vur.
O tarafa gitti. Orada.
Nerede canım?
-Baba. -Nerede?
-Oraya girdi.
-Hadi. -Nerede?
Oraya gitti.
-Baba, gel! -Hadi.
Kovala şunu. Nerede?
-Nerede? -Buraya girdi.
Bu niye burada yahu?
Dün kavanoz ve tabak arıyordum.
-Kaldır şunu. Nerede? -Burada baba!
-Nerede? -Nerede?
Demin şuradaydı.
Sen çık. Belki bir deliğe girmiştir.
-Canım, gelsene. -Orada mı?
Burada!
Canım, burada işte.
-Baba! Burada. -Nerede?
-Orada! Görüyor musun? -Nerede?
-Orada. -Nerede Jati? Hadi, yakalamalıyız.
-Müşterilere ulaşmasın. Nerede? -Onun arkasında.
-Nerede? -Kutunun arkasında olabilir.
-Jati, nereye gidiyorsun? -Dışarı bakacağım baba.
Nerede bu?
-Orada değil canım. -Ne?
Tamam, gel.
Selam. Vay, çok klas.
Ünlü gibi hissettim.
-Canım. Çok güzelsin. -Yağcı!
Unuttun mu? Seni de bununla çekmişlerdi.
Fi tarihinde.
Ninesi, dedesi.
Niye sessizsin yakışıklı?
Asa seni payladı mı?
Canım, gülümse.
-Yavaş. -Gülümse.
Baba, kamerayı ver.
Gençliğinizde
ailenizle ilgili keşke öğrenseydim dediğiniz bir şey var mı?
Canım, kartları karıştırsana.
-Tamam. -Cevap ver anne.
-Cevap ver hadi. -Soru neydi?
Ben cevap vereyim.
-Dian. -Buyur.
Keşke gençliğimde karidese alerjim olduğunu söyleselerdi.
Geçen gün deniz ürünü yedim, gözlerim şişip kapandı.
-Bütün restoran ona baktı. -Vah canım.
Kaşınıyor.
-Alerji mi? -Gerçekten alerjisi var anne.
Ben de büyük dedemizin ailesinin nesiller boyu tüccar olduğunu öğrendim.
Girişimci olmaktan korkmamalıymışım yani.
Evet, orası öyle.
-Evet. -Peki…
Benim çocukluğumda öğrenmiş olmam gereken bir şey var mı?
Ne?
Dede…
Çocukken neyi öğrenmeliydim?
Asa, sus. Yeter.
Dur, yapma Asa.
-Jati, bırak. -Yeter.
-Jati. -Jati?
Asa. Hayır Asa, şey yapman lazım…
-Yeter, bırak. -Jati. Durun.
Güney Cakarta…
-Bu ne? -…adliyesinin…
-Bakayım… -…sağında…
Dedeni mi çektin?
Ne dediğini duyamıyorum.
Bulunduğunu bu çekimi yaparken söylemiştim.
Meğer bir anne bebeğini…
-tuktukun içinde… -Baba.
Şimdilik söylemeyeceğiz sanıyordum.
-Bebeğin yanağı yaralıydı. -Eyvah.
Asa.
Niye kimse gerçeği, evlatlık olduğumu söylemedi?
Niye hepiniz bana yalan söylediniz?
-Canım. -Asa…
Hayır. Asa, bir dinle. Asa…
Kendi hâline bırak yoksa iyice öfkelenir.
Ne yapsak? Andrew?
Asa, nereye kadar kaçacaksın?
Peşimden gel diyen olmadı.
Anne baban beni umursamaz bir arkadaş sanmasın.
İsteyerek mi geliyorsun?
Nefes al Asa.
Nefes al.
İşte böyle. Yavaşça nefes al.
Asa.
Her aile, çocuğu kabul edildiğini hissetsin diye
isteye isteye yalan söylemez Asa.
Ya gerçek ailem?
Gerçek aileni ne yapacaksın?
Benim babam.
öz babam olsa da…
…hep eksiklerimi görüyor.
Güzel bir his değil.
Sabah uyandığımda evlat olarak yetersiz hissediyorum.
Ben de sabah uyandığımda
terk edilmiş bir çocuk olduğumu hatırlıyorum.
Ama çok belli.
Seni seviyorlar.
Bilmiyorum…
Beni gerçekten seviyorlar mı yoksa bana acıyorlar mı?
Jati, neden doğdum ki?
Canım.
Bir tanem.
Özür dilerim canım.
Suç bende. Dedenin suçu yok.
Ninenin de.
Annenin de suçu yok. O da sana söylemem için baskı yaptı.
Hazır değildim canım. Öğrenmene hazır değildim.
Baba, ben uğursuz muyum?
Annemle boşandınız.
Yok öyle bir şey Asa.
Annem beni evlat edindi diye mi kendi çocuğu olmuyor?
Öyle deme.
Bana bak canım.
Hey.
Sen…
…uğursuz değilsin canım.
Bir lütufsun sen.
Benim için, baban için, ninen için, deden için bir lütufsun.
Senin sayende şimdiye kadar bir arada kaldık.
Gel.
Gel canım.
Hadi.
Affet beni.
Sen benim her şeyimsin.
Benim de her şeyimsin.
Ninenin de.
Dedenin de.
Hepimiz için öylesin canım.
Öz anne babam dışında, değil mi anne?
-Niye bu kadar kalpsizlermiş? -Bir tanem.
Tamam canım.
Biz yanındayız.
Baban ve ben yanındayız.
Ninen yanında.
Deden yanında.
Bana göre gerçek uğruna savaşılmalı Jati.
Hadi gidip onları görelim. Merak etmiyor musun Jati?
Size eşlik ederim.
-Ama… -Hadi Jati.
Bak işte, haklıymışım. Herkes seni destekliyor Jati.
Al.
Hoş geldiniz çocuklar. Size birkaç şey söyleyeceğim.
Braga Korku Evi'nin kuralları ziyaretçilerin sol tarafında
ve sondaki kapıda yazıyor.
-Hadi Jati. -Tamam çocuklar!
-Hadi! -Hadi!
Evin kapısı açık. Dikkat edin. İtişmeyin.
-Dikkatli çıkın. Herkes dikkat etsin. -Hadi çıkalım.
Dikkat edin.
…Braga korku treni beş dakika içinde kapanacak.
Sorun yok. Birlikte geldik işte.
Al. Annemin ilaç dolabından aldım.
Bunu kullan. İki kez basacaksın.
Çıkalım mı? İyi misin?
Asa, ben onunla çıkayım.
Hadi. Dikkat et.
-Pardon. -TJ!
Jati, bilimi severim, biliyorsun. Ben de onlarla gideyim.
-Ibnu! -Ibnu!
-Ben! -Ben!
Dali, neredeyse 17 yaşındasın. Onlarla gitsene.
Beni kolla, tamam mı?
-Echo. -Asa.
Gerçek Braga Korku Evi.
Unutmayın, hayaletler de insandır.
-Onlara dokunmayın, onları incitmeyin. -Beni bırakıp gitmeyin.
Tamam Dali.
-Asa, beni duyuyor musun? -Duyuyorum.
Abla?
Hadi, yürüyün.
-Jati, iyi misin? -İyiyim.
-Bana sormadın mı? -Bu ses ne?
Merhaba.
Bu ses ne böyle?
Echo, hadi.
-Yeter Asa, yoruldum. -Jati!
-Jati, fısfısı tekrar kullan. -Nerede?
Nefes al.
-Nefes. Fısfıs! -Asa.
-Derin nefes al. -Hayalet!
-Fısfıs! -Sakin ol.
Yayan amcayı çağırın!
-Yayan amca! -Yayan amca!
Fısfıs nerede?
Yayan amca!
Ne oldu?
Benim, Yayan! Geldim!
-Bu Jati. -Jati mi?
Jati?
Jati. Jati, kendine gel.
-Jati. -Ne yapsak?
Hastaneye götürelim.
Jati.
Şükürler olsun.
-Şükürler olsun. -Şükürler olsun.
Jati.
Jati, fısfısı kullan.
Adam niye gitmedi?
-Hepiniz sağ olun. -Ne demek.
-İşe geri dönelim. -Tamam. Zahmet oldu, pardon.
-Görüşürüz. -Görüşürüz. Teşekkürler.
Jati.
Ben Yayan amcan.
-Amca? -Çok mu fenasın?
Ne diyeyim, ödeviniz de bir âlemmiş gerçekten.
-Echo. -Nasıl oldu ki bu?
Kusura bakma amca.
Babamın ölen öz kardeşini sormak istiyordum.
Üstüme iyilik sağlık.
Bu babanın küçük kardeşi değil.
Abisi. Amcan.
Sağlığı, sıhhati yerinde.
Seni hiç memleketine götürüyor mu?
-Hayır. -Öyle mi? Çok yazık.
Babam ailesinden hiç bahsetmiyor amca.
Sahi mi?
Niye böyle oldu bu adam?
Braga Korku Evi'ne hoş geldiniz.
Başlamadan önce söylemek istediğimiz birkaç şey var.
Tamam.
-Hazırız amca. -Herkes hazır mı?
Arı evinin yolunu bulur mu?
Arılar kendi başlarına geri dönmez.
Amcanın evine gidecek misin?
Korkuyorum Asa.
Bak, korkuyorsan iki saatlik yolu neden geldin?
Beyefendi.
-Geni Bey burada mı? -Şu an yok.
-Pardon. -Buyurun.
Beyefendi. Geni Bey burada mı?
-Burada. -Aşağıda mı?
Evet, aşağıda. Gelin.
Ev burası. Sağda.
Tamam, anladım.
-Sağ olun. -Tabii.
-Sen kimsin? -Ben senin abinim.
Abi.
Abim mi?
-Abi. -Ben senin abinim.
Meranti.
Misafirimiz var.
-Amca. -Amca mı?
Benim.
-Jati. -Jati?
Allah.
Ben de geleyim.
Hey Allah'ım.
Nasıldı?
Babanla ikimiz hayal kuruyorduk. Böyle bir arı çiftliği istiyorduk.
Gel, Ayu'yla dur.
Şuraya baksana.
Ama takdiriilahî yolumuzu farklı çizdi.
Ben de işi tek başıma yapmaya başladım.
Madem o kadar yakındınız, babam neden sen yokmuşsun gibi davranıyor?
Hatta yalan söylüyor.
Yani…
Babanı çok hayal kırıklığına uğrattım da ondan.
Gençliğimde içkiye epey düşkündüm.
Ne biçim hayat bu?
Ölsem yeridir. Zaten yarı yolu geçtim.
Tek mesele oysa
babam bana söylemekte neden bu kadar zorlandı amca?
Kapat şunu.
Ben komşuyu hamile bırakınca baban bana çok kızdı.
Baban, dedenden ve benden ötürü çok yorulmuştu.
Herkesin hayatının yükünü taşıması gerekeceğinden korkuyordu.
O sıralar yeni evlenmişti.
Kendi ailesini kurup mutlu olmak istiyordu.
Sizi mutlu etmek istiyordu Jati.
Ya da bencilin teki amca.
Jati.
Baban kötü biri değil.
O gitmese sorumluluk nedir, öğrenemeyecektim belki.
Çocuğum, yani Meranti, Down sendromlu.
Doğduğu andan itibaren yüzü farklıydı.
Ama onu kucağıma aldığım an
hayata âşık oldum.
Yavaş yavaş anlamaya başladım.
Büyütmenin, büyümenin, hayatla barış yapmanın
ne demek olduğunu.
Şu kutuyu al.
Bak, orada. Al onu.
Aç.
Bunlar dedenin duaları.
Bütün aileniz için.
Deden marangozdu.
Çocukların kaderinin ahşap gibi olduğunu düşünürdü.
Şekillendirilebileceğini.
Deden hep ilk torunumun adı Damar olsun derdi.
Baban reddetti.
İlk çocuğunun adı illa Jati olsun istedi.
Gir, içeri bak.
Dedenin babası neyin oluyor? Büyük deden, değil mi?
Senin yaşındayken onu Japonlar kaçırmış.
Onu zorla romusha işçisi yapmışlar. Tahura'da mağara kazmış.
Köyüne geri döndüğünde ailesinden kimseyi sağ bulamamış.
Babanın hayata kızgın olması kolay şey değil.
Büyük deden sert adammış ama deden daha da sertti.
Yani babam kendi hayatına mı kızgın?
Sana hiç vurdu mu?
Dedem hiç sana ve babama vurdu mu?
-Aptal! -Ne olur yapma baba.
Ne nankör çocuksun!
Böyle davranmayı kimden öğrendin?
Kafanı kullan. Aptal!
Yüz karasısın sen!
Daha hızlı çalış! Salak!
Sana diyorum! Daha hızlı çalış!
Daha hızlı!
Jati!
Aptal!
-Buraya kimi getirdin? -Seni akıllı yetiştirdik!
Böyle davranmayı kimden öğrendin?
Böyle basit bir şeyi bile yapamıyorsun. Bunu sana kim öğretti?
Kafanı kullan. Aptal!
Engkos. Eve ne zaman geleceksin?
-Ben eve gideyim. -Tabii, git.
Yalnız mısın? Oğlunu getirmedin mi?
Allah kabul etsin.
Buyur, önce şunu bir iç.
Hadi.
İç.
Hayır, teşekkürler.
-Okunmuş su bu. İç. -Hayır.
-Bir şey yok, iç işte. -Hayır!
Sakin ol.
İkinci yöntemi deneyelim.
-Evet, deneyelim. -Tamam.
Affedersiniz.
Ne oluyor?
Müsaadenizle. Bir saniye.
-Hadi. -Bırak beni!
-Bırak! -Hadi!
-Eyvahlar olsun! Canım! -Rabbim!
Şükürler olsun.
Çekil!
-Eyvah. -Oldu mu?
Fena değil. Bu kadarı yeter.
-Hepsi bitmese de olur mu? -Olur. Rukye için bu miktar yeter.
Ne? Rukye mi?
Canım, rukye böyle bir şey değil!
Rukye dediğin dua okumak, biri için dua etmektir.
-Tükürmek değil. -Baba!
İçime şeytan girmedi!
Bağırma. Adam yardım ediyor.
Oğlunuzun içine şeytan girmemiş, ona cin değmiş.
Solucan cin.
İkindi namazı saatinde uyuduğundan olabilir.
O yüzden sık sık yerde kıvranıyordur.
Hayır, cin falan yok.
-Ama o… -Cin falan yok diyorum.
Cin falan yok. Fazla korku filmi izlemişsiniz.
Ama bir keresinde yerde kıvranmıştı.
-Goril taklidi yapıyordum baba! -Solucan değil, goril olmak istiyor!
İnsan goril olmak ister mi hiç? Bu bile yeterince tuhaf!
-Jati, dur! Daha bitmedi! -Ya Rabbim!
Jati!
Canım, belli ki yalan.
-Bir saniye. -Tabii.
Jati!
Asıl mesele nedir hocam?
Jati!
Hayır, çocuğum iyi. Doğru değil bu.
Kapı çarpacaksan
büyüyüp kendi evinde çarp!
Saygı falan kalmamış sende!
Beni kim bu hâle getirdi?
Kimin suçu bu?
Bilmiyor musun, cevap vermek mi istemiyorsun?
Bana bak…
TANRI'DAN YARDIM DİLEYENLER…
Namazımızı kılalım mı?
Emin misiniz efendim?
Eminim.
Uzun uzun düşündüm. Son kararım bu yönde.
Bence Jati bugün sınava girse iyi olur.
Gelecekte ailemize yük olmasını istemiyorum, hepsi bu.
Beyefendi. İzninizle araya gireceğim.
Bence Jati'nin yaşı yeterince büyük.
Ona da fikri sorulmalı.
Saygısızlık gibi olmasın
ama bence Jati özgür kalacak ya da bağımsız olacak yaşta değil.
Veya okul buna ne diyorsa.
Jati'nin sorumluluğunu tamamen ben alıyorum efendim.
Hangi öğrencinin velisisiniz?
Jati'nin.
Bu Jati.
Çok mutlu görünüyor, değil mi?
Hangi okula gidersem gideyim.
Yeter ki önce buradaki ödevimi bitireyim.
…bu tarihî eşitsizliğin adsız kurbanlarını düşünüyoruz.
Bu eseri 1998 kurbanları için yaptım…
Merhaba. Hepinize günaydın.
Tunas Merdeka Ortaokulu sergisine destek verdiğiniz için teşekkür ederiz.
Sırada sergimizin son çalışması var.
Bu çalışma Asa ve Jati'nin eseri.
Teşekkürler. Hadi bakalım.
Canım!
Bu çalışmada amacımız sizleri geçmişte yolculuğa çıkarmaktı.
Hatta tarih öncesi dönemde.
Projemizin konsepti değişti.
Başta soyağacı kart oyunu tasarlamıştık.
Ama yolculuğumuz şunu kanıtladı.
Hayatın tarihi bir oyundan çok ötedir.
Hayatta tek mesele kazanmak, kaybetmek değil.
Galipler bir ulusun tarihini baştan yazabilir.
Bize zorla bir şeyler unutturulabilir.
Ama kişisel tarihimiz…
…hep ortaya çıkmayı bekler.
Buyurun.
Bu projenin konusu ailemizin geçmişiyle yüzleşmek.
Bildiğimiz, tanıdığımız aile üyeleriyle…
…veya tanımadıklarımızla başlamak.
Jati.
Asa, yapamayacağım.
Özür dilerim hocam. Yapamam.
-Jati. -Jati.
Üzgünüm, projeden çekiliyorum.
-Bunu yapman önemli. -Zaten…
Üzgünüm Asa.
Üzgünüm.
-Jati! -Jati.
-Ne demek çekiliyorum?
-Eve gidelim. -Niye gidiyoruz ki?
Hepiniz hoş geldiniz. Ben tarih öncesi zamanlardanım.
Çok iyi.
-Bu ne? -Echo.
-Duymadın mı? -Sakin ol.
Neyi? İçeride piştim.
Ne yapıyorsun?
Jaya.
-Yayan, sen misin? -Evet.
Konusu ne bu ödevin?
Çocuklar işte.
Ne zaman geldin?
-Damar Jati Ilhami! Ne oluyorsun? -Jati.
Yeter anne! Usandım. Tek derdim yardım etmek.
-Ama kapıyı kilitleyerek olmaz Jati! -Jati! Buraya gel oğlum!
Ne yapacağız? Canım!
-Amca, onu çağır. -Sürprizli.
-Süper ya. -Kır!
Müthişsin Jati.
-Jaya! -Ezber bozucu.
-Eyvahlar olsun. -Eyvah, anahtar.
Anahtar nerede?
Hadi. Herkes anahtarı arasın.
Jati fazla ileri gitti.
Gel. Şöyle otur.
Nefes al.
-Canım. -Yok. Bakmadığımız yer kalmadı.
Şuraya bak.
Orada görmüştüm.
Anahtar nerede?
Bekle canım.
Bana göre… Evet, belki.
Görünüşe gelirsek, türbanlıyım.
Bu her şeyi değiştiriyor Jati. Farklı görünüyorum, orası kesin.
Böyle.
Ama daha genel konuşacak olursam
bence gerçek değişim insanın içinden başlar.
Çekmem lazım baba.
Yeter, biraz bırak şunu da yardım et.
Yatağı kaldır, telefonu bulalım. Çok önemli. Gelsene.
Abi?
Hadi.
Jati için mi geldin, benim için mi?
Jati beni arayıp buldu.
Ben onu aramadım.
Mümkün değil.
Hadi, konuş. Yalan söylemene gerek yok.
Ne oluyor?
Belki sen Jati'ye yalan söyledin.
Ne yalan söylemişim?
Abi. Üzgünüm.
Senin de gördüğün gibi ailem gayet iyi.
Bizi rahatsız etme, her şeyi mahvetme. Başka bir şey istemiyorum, tamam mı?
Bir şeyleri mahvetmeye çalışan kim Jaya?
Çekip giden sensin.
Jati bana geldi.
Çocuğumu korumak için gittim.
Jati senin gibi olsun istemiyorum.
Babam gibi de olsun istemiyorum.
Jaya.
Babam hastayken, ölüm döşeğindeyken
yanında kimi istedi dersin?
Seni.
-Beni mi istedi, paramı mı? -Öyle deme. Lütfen.
Param yok.
-Olan para da ailem için. -Pes yahu. Mesele para değil.
-Yemin ederim değil. -Yok.
Jaya, benim de param var.
Arı çiftliği.
Hayalimizi gerçekleştirdim.
Yani yemin ederim mesele para değil.
Çocuğunu istismar eden ebeveynler var.
-Çocukları arasında ayrım yapanlar. -Gözlerimle gördüm.
Babam değişti.
Her gün sana dualar yazdı.
Kâğıda yazıp bir kutuya koydu.
Değişti, farklı birine dönüştü. İyi bir insan oldu.
-Bunu gördün, öyle mi? -Evet.
-Gördün. -Gördüm.
Babamın bana nasıl davrandığını gördün mü peki?
Gördün mü?
Hep dayak yediğimi gördün.
Çocukluğumdan itibaren babamdan dayak yedim.
Babam gibi olmayacağıma yemin ettim.
Jati'ye çok iyi babalık etmek istiyorum.
Babam gibi değilim ben.
Jaya.
Ben de dayak yedim.
Aynı senin gibi.
Ben de çile çektim.
Ben de kurbandım.
Yardıma, sana ihtiyacım vardı.
Sen evden gittikten sonra…
…çocuğum oldu.
Adı Meranti.
Haberin bile yoktu, değil mi?
Meranti'nin amcası, kuzenleri olmayacağını
kabullenmeye hazırdım.
Kabahat bende mi? Beni mi suçluyorsun?
Benim yüzümden mi dayak yedin?
Seni ben dövmedim, babam dövdü.
Ama beni babamla ikiniz dövdünüz.
-Şimdi karşıma geçmiş… -Yeter Jaya.
Herkes değişti.
Herkes hayatla barıştı.
Senin dışında. Yorulmadın mı?
-Ben yoruldum. -Ben hep hayatla barışıktım.
Huzurumu kim bozdu dersin?
Babam ve sen. Hayatımı mahvettiniz.
Hayatım mahvoldu. Şimdi buraya gelip ettiğin laflara bak.
Bana nasıl davrandığını unuttun mu?
-İki yüzlüsün. -Ne iki yüzlüsü?
-Öylesin! -Ne iki yüzlülüğümü gördün?
Hatırlamıyorsun demek.
Beni dövdün. Sarhoş muydun yoksa?
Ayyaş beni dövdüğünü unutmuş.
Bana göre hep iki yüzlü olacaksın. İki yüzlü!
Diyeceğimi dedim ben.
Jaya, bunlar geçmişte kaldı.
Herkes değişti. Yeter Jaya, yoruldum.
-Her neyse… -Sen değişmedin.
Gerek yok, konuşma artık. Tek bir şey duyuyorum.
İki yüzlü laflar sadece. Tamam, yeter!
O zaman sen konuş.
-Söyle, ne istiyorsun? -Sen ne istiyorsun? Onu söyle!
Beni dövmek mi istiyorsun?
-Tamam, döv. -Senin gibi, babam gibi mi olayım?
Hayatta olmaz.
Sebepsiz yere kimseye vurmuşluğum yok.
Jati'ye bir kez olsun vurmadım.
Babam gibi miyim? Hayır. Farklıyım ben!
-E, ne istiyorsun? -Hadi.
-Vur bana. -Vurayım mı?
-Vur. -Kaç kere vurayım? Ne için?
Canın acısın diye mi?
Hayır, babamla beni dövdüğünüzde acı çekmekle kalmadım ben.
Hayatım mahvoldu!
Hayatımı bana geri verebilir misin? Hayır!
O zamanlar ihtiyacım olan düzgün abi olabilir misin? Hayır!
-Aynen. -Ne aynen?
Söyle!
Hep sessiz kaldım!
Dayak yediğimde bile sustum! Tek başıma ağladım!
Ne istiyorsun?
Birden çıkagelip böyle laflar ediyorsun. İki yüzlüsün sen!
Hayatım mahvoldu abi! Mahvoldu!
-Kimin yüzünden? -Sakin olun! Size diyorum!
Ne oluyor yahu?
Canım, yapma. Geni, sen de.
Daha ne kadar böyle kavga edeceksiniz?
Yıllardır her şeyi içime atmaktan yoruldum artık!
Jati'ye yalan söylemekten usandım.
Kardeş olmak böyle bir şey mi?
Kardeşler yardımlaşıp birbirini kollamalı. Birbirini kırıp dökmemeli.
Sakin ol artık! Sen de Geni!
Canım.
Jati'nin amcasına ihtiyacı var.
Meranti'nin de amcasına, bizlere ihtiyacı var.
Lütfen bir şekilde iyi geçinin.
Artık nasıl olur, bilmiyorum gerçi.
Farkında mısın canım?
Jati er geç sana benzeyecek.
Bundan korkuyorum. Hem de çok.
Jati de senin babanı bıraktığın gibi bizi bırakacak.
Öyle mi olsun istiyorsun canım?
-Asa. -Asa.
Canım?
Bir tanem?
Jati biraz dinlensin.
Sağ ol Asa.
Hep yanımda olduğun için.
Eh… Arkadaşlar bunun içindir.
Arkadaşlar bunun içindir.
Sağ ol.
Jati'yi eve getirdiğin için çok sağ ol.
Delikanlı işte, normal.
-Jati iyi ki anne babasıyla. -Asa.
Öyle.
Teşekkürler.
Sen teşekkür ettin mi?
Amca.
Meranti.
Balık.
Balıklarla oynamak ister misin?
Merhaba Geni. Gel.
Fazla yem atıyorsun. Üsttekileri besle. Meranti.
Üsttekileri besle.
Üsttekileri.
Hadi, yavaşça.
Yavaş, ıslanma.
İstersen otur.
Gel.
-Nerede? -Orada işte. Balıklar! Hadi!
-Gittiler… -Özür dilerim.
Birden hayatına girdim.
Ama sen babam gibi değilsin.
Jati de bizim gibi değil.
-Getirir misin? -Evet.
Ben alayım.
-Al Geni. -Oldu mu?
İyi yolculuklar Geni.
ÇOCUĞUMUN KAZANMASI İÇİN DUA EDİN D. JATI ILHAMI
Kapat Jati.
Tekrar.
Jati.
Geni amcana ne dedin de buraya geldi?
Söyle, kızmayacağım.
Ben…
Amcamla ikiniz barışın istiyorum.
Barışırsanız…
…Allah seni sever.
Allah seni severse de…
…huzura kavuşursun.
O zaman her şeyi zarafetle kabul edersin.
O zaman da…
…belki beni olduğum gibi seversin.
Başarısız olursam ya da kaybedersem
veya hata yaparsam
eve dönmeye korkmak istemiyorum.
Hep oğlun olmak istiyorum baba.
Söz, bir daha kapıyı çarpmayacağım.
Söz veriyorum.
Özür dilerim Jati. Özür dilerim.
Çok özür dilerim.
Hadi, hadi. Kapıyı tekrar dene.
Bir daha.
Al, bunu tak.
Bakalım. Açsana.
Jati, bunu yere koy.
Koyayım.
Jaya, sen bunu al.
Korkacak bir şey yok.
Bal arıları zararsızdır Jati.
Hazır mısın? Hadi bakalım.
Buraya bakın. Görüyor musunuz?
Üst katmana bakılırsa balı toplama vakti gelmiş.
-Bu mu? -Evet, o.
Bal yapım sürecine devam edelim.
Görüyor musun? Arılarla konuşmalıyız.
BENDEN ÖNCEKİ BEN
Alt yazı çevirmeni: Bilge Gündüz Smith