Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Nerede o? Nerede!
Bilmiyorum. Yıllardır görmedim.
-Nerede o? -Bilmiyorum. Yemin ederim.
-Yalan söylüyorsun! -Bilmiyorum!
-Yalan söylüyorsun! -Yemin ediyorum!
Nerede o! Cevap ver nerede o!
Bilmiyorum. Yıllardır görmedim onu.
Yalan söyleme! Nerede o?
Bilmiyorum dedim.
Yemin ederim!
-Bilmiyorum! -Yalan söylüyorsun!
Yemin ediyorum. Bilmiyorum.
Yemin ederim bilmiyorum.
Bilmiyorum, vallahi bilmiyorum.
Sakin ol, lütfen.
Pazartesi.
Salı.
Çarşamba.
Perşembe.
Cuma.
Cumartesi.
Nasıl oldu oğlum?
Kalk hadi!
Şikâyetçi olmadı senden, çıkıyorsun.
Kardeşim…
Ortalığı fena karıştırmışsın.
-Sorma ya. -O kırdığın lavuk kimdi peki?
Önemli değil. Geç.
Vallahi değil lan.
Bak bak!
Şu kalkışa bak, serseri.
Maganda işte ya!
Artık bunlar her yerde!
Ne güzel ya!
Ortalığın amına koy, biz temizleyelim.
Temizleme Umut, ben temizlerim!
Sen önce Levent abiyi bir sakinleştir de…
Kusura bakma Levent Abi.
Tutamadım kendimi akşam.
Ne yapmışın lan?
Barın ağzına sıçmışsın!
Toplarız abi.
Hadi abi ya. Sanki toplamakla geçecek!
Masrafı kim ödeyecek?
Kesersin alacağımdan.
Abi bir de diyor ki
"Kesersin alacağımdan."
Sanki bak motoru satsa
ne olacak sanki, çıkartamaz o parayı değil mi Levent Abi?
Hadi git. 100 bin lira getir motorunu al.
Şimdi topla eşyalarını siktir git buradan!
Abim biraz ayıp olmadı mı ya?
Ne ayıbı lan!
Almaya geleceğim, bir tane çizik olmasın.
Çakallık yapma lan göt!
Abi sana bir şey diyeyim mi, ayak üstü bizi sikecekler he!
Sen de konuşma lan! Göt!
Adem, sabahtan beri uğraşıyorsun.
Gelecekler şimdi, hadi!
Ya koskoca bahçe görmüyor musun?
Evet sabahtan beri çalışıyorum.
Ama ne yapayım? Elimden bu kadar geliyor.
Ben sabahtan beri bir tepsi börek açtım, pırasalı.
Baklava yaptım, camları sildim.
-Ütüleri bitirdim. Geldiler! -Tamam Nimet!
Geldiler!
Hoş geldiniz Erdinç Bey.
-Hoş bulduk Adem Bey. -Hoş geldiniz Zehra Hanım.
-Hoş geldiniz. -Hoş bulduk.
Nimet, yemek hazırdır inşallah.
Pırasalı börek açtım size.
Ay inanmıyorum, e rejime gireceğiz dedik ya sana!
Hafif olsun diye pırasalı yaptım.
-He öyle oluyor yani? -Olur olur.
Aman ne var canım, biz de yarın başlarız perhize.
Ay senin de canına minnet hayatım.
Hayal'im, nasıl geçti imtihanın?
-Güzeldi. -Söyle bakayım.
Ablama sorulacak soru mu bu Nimet Abla?
Bu sene de bölüm birincisi olacağı kesin bence.
Hayır yani, çıtayı arşa çıkarıyor sonra olan bana oluyor.
Bak şimdi!
Keşke sen de ablanı biraz örnek alsan da
-şu derslere birazcık asılsan. -Yani…
Öyle deme baba.
Onun da çok güzel yetenekleri var.
Mesela çok iyi resim yapıyor, ben yapamıyorum öyle.
Resim yapmakla hukuk fakültesi kazanılsa…
Güzel sanatlar kazanılıyor ama.
O konuyu annenle konuşup kapatmıştık.
-İstersen bir daha açmayalım ha? -Tamam babacığım, tamam.
-Hadi bakalım. -Hayal!
Sabahtan beri seni bekliyorum. Neredesin kızım sen ya?
-Herkes mekânda! Hadi gel biz de gidelim. -Ececiğim, Hayal yorgun.
-Siz evde oturun hadi. -Anne!
Ne yapacaklar evde oturup?
Bir rahat bırak ablamı, yeter!
Tamam bence de gitsinler.
Ama erken dönün tamam mı?
-Tamam, söz. -Canım benim, güzelim!
Buyurun hanımım.
Gel şuraya oturalım.
Seninki geliyor!
Nerden benimki oluyor ya o?
Kızım, sana olan aşkını duymayan mı kaldı ya?
Ya bence tatlı çocuk.
Bir şans ver!
Her sene aynı muhabbet. Başka bir yere mi gitsek acaba…
Al işte…
-Hayal. -Oğuz.
Ne mânâ ama.
Oğlum, senin var ya gözünü bile görmek istemiyor.
Vazgeç artık şu sevdadan ya.
Sen işine bak kardeşim, tamam mı?
Birader, senin iyiliğini düşünüyoruz burada.
Düşünme, ben düşünürüm iyiliğimi.
Eyvallah.
Sen burnunu sokma, tamam?
Bak göreceksin,
o kız bir gün benim olacak tamam mı?
Herkes görecek!
Görelim abi.
Senin bu kardeşin var ya bu kardeşin…
Âşık oldu!
Daha dün gece tanıştık kendisiyle.
Görsen, bir içim su.
Adeta bir çiçek çiçek.
Sen harbiden kafayı yemişsin oğlum.
Hay canını yediğim ya.
Ayrıca da kardeşim, zengin bir ailenin kızı.
Kızın seninle ne işi olur oğlum?
Daha ne bok olduğumu bilmiyor ki birader.
-Beni okumuş zengin biri sanıyor. -Yapma ya!
Öyle âşık edene kadar biraz takılırız.
Sonrası kolay.
Teferruat yani.
Duyuyor musun Hasan Dayıcığım, ne işler karıştırıyor bu yine…
Maşallah, bugün yine çok mutlusun.
Bu da hep bana tutuluyor ama…
-Ne okumuş? -İşletme okumuş.
Ya aslında babasının inşaat firmasında çalışabilirmiş.
Ama araba tutkusu olduğu için galericilik yapmaya başlamış.
Çok vizyonlu bir hareketmiş!
Bu arada Ferrari'siyle fotoğrafı var Instagram'da.
Şuna bak!
-Ponçik! -Çok güzel!
-Hızı hiç sevmem, biliyorsun! -Tabii, biliyorum.
Arayım mı? Gelsin gezdirsin bizi.
Yok ya, ben gelmeyeyim.
Ayrıca, gitmek istiyorsan sen git.
Ben böyle otur otur çok sıkıldım ama ya!
Sen ara git o zaman.
-Arayım değil mi? -Ara!
Şimdi mi?
Ee tamam, tamam güzelim.
Sen konum at. Ben beş dakikaya geliyorum.
-Müsait mi? -Müsait, hanımefendi. Buyurun.
Kardeşim!
Hanımefendiyi gideceği yere kadar sen atıversene.
Ben niye atıyorum oğlum?
Beni kız çağırdı oğlum, acelem var. Şimdi ilk günden reddetmek olmaz.
-Bana ne oğlum! -Ya ne demek bana ne amına koyayım!
40 yılda bir işim düştü sana ya.
Daha ne kadar bekleyeceğim, hadi artık!
Hadi!
-Bak acelesi varmış. -Geldim.
-Geldim! -Aslan kardeşim benim! Aslan!
İHANET AŞKI BİTİRDİ
ÇİFTE İHANET
İHANET AŞKI BİTİRDİ
ÇİFTE İHANET
DÜĞÜN İPTAL
Çok affedersiniz.
-İyi misiniz? -İyiyim. Çok iyiyim.
İyi değilim!
Ağlamaya değmez.
Değmez.
-Sen taksici değil misin? -Nasıl anladınız?
Taksimetreyi açmamışsın.
-Sen Black'teki barmen çocuk değil misin? -Barmendim.
Konuştuk seninle bir iki kere ya.
-Ne oldu? -Artık çalışmıyorum orada.
Al, bir şeye ihtiyacın olursa benim otelde barda iş bulurum ben sana.
Teşekkür ederim.
Sen beni dinliyor musun?
-Alo? -Prensesim geldim ben.
Geldin mi?
Hadi gel, bekliyorum.
Tamam, geliyorum.
İnanmıyorum ya motoru da varmış.
Bravo! Tam kendine göre birini bulmuşsun.
Çok tatlı değil mi?
-Nereye gidiyorsun ayrıca? -Fatih'in yanına.
Ece saçmalama, daha tanımıyorsun çocuğu.
Motoruna falan binemezsin.
Ya asıl eğlenceli olan da bu zaten.
Ece, dinliyor musun?
Lan sıçarım çocuğun rızkına!
Para nerede diyorum, sakladığın yeri söyle!
Lan para nerede? Esin!
Pazartesi.
-Para nerede diyorum lan! Esin? -Salı.
Çarşamba.
-Parayı nereye koydun lan? -Perşembe.
Cuma. Cumartesi.
Pazar.
Çocuğumuzun rızkı o bizim.
Yapma gözünü seveyim.
Çocuğuna da sana da lan!
Para nerede lan?
Para nerede? Nerede? Nerede?
Para nerede lan!
Nereye sakladın? 50 kere söyletme bana, para nerede?
Hey! Para nerede diyorum ya!
Sen beni duymuyor musun lan?
Para nerede lan? Kodumun parası nerede?
-Nerede… -Ne olursun!
Kodumun parası nerede lan? Nerede lan bu?
Nerede lan? Oğlum bana kendini öldürtme!
Para nerede? Bana kendini öldürtme diyorum!
Esin para nerede?
-Dur! -Esin, o para bana gerek!
-Ne olur! -O para bana gerek Esin!
Nerede? O para benim Esin!
Benim param nerede Esin?
Kendini öldürtme!
Çocuğu… Bırak!
Benim çocuğum lan o!
Benim çocuğum, senin değil lan!
Para nerede lan? Delirtme lan! Nerede lan!
Delirtme lan beni! Delirtme lan!
Ne yapıyorsun sen be! Geri zekâlı mısın?
Eziyordun beni!
Taksiye binmek için yağmurun altında bekliyorsun.
Geri zekâlı olan ben mi oluyorum?
Bak…
Binecek misin?
Ne yaptın sen ya?
Zoru başardın kızım. Valla tebrikler!
Çok özür dilerim. Anlamadım. Elimde kaldı.
-Öderim. -O kadar kolay mı ya?
Günlük yevmiyemi kim karşılayacak benim?
Kaç gün sanayide yatacak belki bu araba.
Tamam! Onu da öderim!
Ne kazanıyorsun sanki!
Sen ne kazanıyorsun ya?
Öyle baba parasıyla hayat kolay tabii, değil mi?
Nereye gideceksin? Söyle, bırakayım bir an önce seni.
Riva Caddesi.
Ne yapıyorsun?
Bir sakin ol. Elini yüzünü sil. Peçete.
O çırpı bacaklarına kalmadım senin!
Sağ ol.
Pardon bu arada.
Kusura bakma, nasıl oldu anlamadım.
Gerçekten, söyle masrafı neyse ben hâlledeyim.
Sorun değil.
Kırıktı zaten.
-Kırık mıydı? -Evet.
Sen geri zekâlısın gerçekten ya!
O incecik bileklerinle onu kıracağına inanıyorsun
yine geri zekâlı ben oluyorum ha?
Çek sağa ineceğim, çek ineceğim.
Seninle uğraşamam ben.
İneceğim, gerçekten ineceğim. Durur musun şurada?
-Emin misin? -Evet, eminim. Dur. Dur. Dur.
-Tekrar bineceksin ama… -Binmeyeceğim.
Daha kötü görünemem zaten! Şu hâlime bak!
Kötü görünmüyorsun bence, gayet iyisin!
Allah kahretsin ya!
Ne yapıyorsun ya?
Al şunu giy.
Gerçekten denize düşen yılana sarılırmış.
Yılan da oldum ha şimdi?
Pardon!
Bu da…
Neredeydi bu peçete?
Hadi, eve gitmek istiyorum hemen!
Hemen!
Akşam ev bir partisine gideceğim.
Bir arkadaşını alıp sen de gelsene.
-Eğleniriz! -E tamam olur!
-Olur olur. Kaçta? Nerde? -Saat 11'de.
-Ben sana konum atarım. -Tamam.
Yalnız gelme ama.
Şey, bu arada bunu sana nasıl geri verebilirim?
Geri vermene gerek yok.
Doğru pardon, yani
alt tarafı bir hoodie. Gerek yok.
Bak, yine sinirlendin bana.
Bu sefer hoşuma gitti ama.
Allah Allah. O niye?
Benden hoşlandığına emin oldum çünkü.
Geri zekâlısın ya!
-Kimdi o konuştuğun çocuk? -Geri zekâlının teki. Boş ver.
Budur ya budur!
İyi ki ısrar edip getirmişim seni.
Bana bak Ece! Bir saat durup gideceğiz.
Zaten annem izin vermedi. Evden kaçtığımı öğrenirse beni mahveder.
Ya tamam. Biraz rahatla. Eğlenmene bak!
Alo?
Alo, güzelim.
Ha geldik biz, şimdi içeri giriyoruz.
-Haber edeyim dedim sana. -Tamam.
Gelmişler!
Oğlum kandırdın mı lan beni?
İş var, parası da iyi deyip beni getirdin buraya!
E ne yapayım kardeşim? Başka türlü gelmezsin ki sen.
Kız da bana yalnız gelme dedi. Ben ne yapayım?
Ya bir siktir git ya!
Ben motor için para denkleştirmeye çalışıyorum,
senin beni getirdiğin yere bak Fatih!
Ya bir saat be güzel kardeşim!
Bir saat gireceğiz şurada eğleneceğiz, evimize gideceğiz. Valla.
40 yılda bir işim düştü sana. Ne olur yarı yolda bırakma beni ya!
Ulan var ya…
Hadi bak, hem motorunu kurtarmanda ben de yardım edeceğim senin.
Söz, valla bak, beraber kurtaracağız motoru.
Tamam geç sen, geliyorum ben.
-Harbi mi? -Geç!
Hadi be, ne olur yalnız bırakma.
Tamam, geç.
Alo?
Esma, arayacağım ben seni birazdan.
Tamam artık çok içtin, bırak.
Fatih!
İyi akşamlar.
Tanıştırayım. En yakın arkadaşım Hayal.
Merhaba Hayal. Fatih ben, çok memnun oldum.
Merhaba, ben de.
Senin de arkadaşın gelecekti, nerede?
Burada burada. Gelir şimdi kendisi.
-İş ortağındı, değil mi? -Aynen öyle.
Galeride birlikteyiz biz arkadaşımla.
Şimdi bir de hayırlı olsununuzu alırız.
İnşaat işine giriyoruz.
Anlayacağınız para bizde bok yani.
Ha Rüzgâr da gelmiş zaten.
Adı gibidir kendisi. Tanıştırayım,
Ece ve Hayal.
Siz isterseniz kendinize kandıracak başka kızlar bulun ha?
-Yürü Ece gidiyoruz! Hadi! -Ne oluyor ya!
Görmüyor musun kızım? Yalan söylüyor bunlar ya.
Ne yalancısı ya?
Ne yalanı?
Kime yalancı diyorsun sen?
Sana diyorum. Bırak kolumu.
Hayal, bir problem mi var?
Ha, sen kimsin lan?
Sen kimsin oğlum asıl ha?
Ne yapıyorsun?
-Ne yapıyorsun? -Ne yapıyorsun?
-Sen kimsin oğlum? -Rüzgâr!
Oğlum seni evinden aldırırım!
Gülme lan bana öyle! -Evimden aldıracakmış…
-Aldırsana lan! Lale! -Bana bak! Nasıl konuşuyorsun sen ya?
Bu züppelerden olmadığım için böyle davranıyorsun, değil mi?
Onlar gibi olsam kırıtırdın karşımda.
-Ya beni bir bırak! -Dur!
Özür dile benden.
-Dilemeyeceğim! -Özür dile benden!
-Dilemeyeceğim! -Dileyeceksin.
Sen kimsin ya?
Sen kendini ne zannediyorsun? Hadsize bak!
Ne hakla benim arkadaşıma yumruk atarsın?
Sana diyorum!
Duyuyor musun beni?
Ben kime konuşuyorum acaba?
Bana bak!
Az önce bana söylediğin o çirkin lafı geri alacaksın!
Almıyorum!
Salak mısın sen?
Bugünkü ıslanman yetmemiş sana anlaşılan.
Ruh hastasısın ya!
-Özür dile benden! -Dilemiyorum!
Bir gün benden mutlaka özür dileyeceksin!
Çok beklersin!
Geri zekâlı!
Islanmak istersen haberim olsun!
Defol git!
Kimin bu?
Birinin değil. Öyle barda buldum atmışımdır cebime.
Motorun nerde lan?
-100 bini veren motoru alıyormuş. -Ne diyorsun lan!
Sen söyledin değil mi? Ondan çağırdın beni.
Sana yardım etmek istedim.
Evet ya, kız yardım etmeye çalışıyor sana.
Bir sakinleş. Benimle yarış
-motorunu geri al. -Oğlum bas git lan işine!
-Ne oldu korktun mu? -Oğlum ne korkacağım lan senden!
Bak…
Belki bu fikrini değiştirir.
Benimle yarış motorunu geri al.
Anlaştık.
Güzel.
Polisler geliyor, dağılın!
Para sende kalsın, motorunu alırsın öyle gelirsin.
-Kaybolma bir yere! -Görüşeceğiz seninle!
Koş sen, ben sana alo derim.
Dikkat et, dikkat et!
Ne oldu lan buldun mu parayı?
Oğlum sana bir şey diyeyim mi?
Hiç heveslenme, hayatta geri almaz seni işe.
-Ver motorumu! -İş buldun mu?
Var birkaç yer.
Hadi gel tekrar başla burada.
Sağ ol, istemez.
Bırak gurur yapmayı.
Sinirle konuştuğumu biliyorsun.
Sana burada ihtiyaç var.
Geç bara işte.
Eyvallah.
Hemen kabul etti ya. Hay sıçayım!
Hey, yuvaya dönmüşsün.
-Ne içersin? -Ne önerirsin?
"Hidden Desire."
İçinde ne var?
Gizli arzuları ortaya çıkartan sihirli bir iksir diyelim.
İstediğin kadar kalabilirsin.
Sen sıkılıncaya kadar yani.
Senden kolay sıkılmam.
Güzel geceydi, uğra arada bara.
E hadi kaçtım ben o zaman.
Dur, nereye gidiyorsun sen?
-Gideceksin illa? -Evet, gideceğim.
İyi git ama o telefonun açık olsun.
Hadi ya! Merak etme beni.
Haber ver!
-Hoş geldin güzellik. -Hoş bulduk.
-Ne haber? -İyiyim, sen?
Çok iyiyim ben de.
Siz göreceksiniz…
-Hayal? -Ay!
-Korktum! -Özür dilerim.
-Ne haber? -İyi.
Senden ne haber Oğuz?
Eyvallah, hadi hayırlı akşamlar!
Rüzgâr. Şimdi iki tane arkadaş geldi.
Fatih'i sordular.
Benden bir tane daha yok!
Geldik mi?
Benden bir tane daha yok!
Anladık be güzelim.
Senden bir tane daha yok be yavrum, tamam mı?
Olamaz zaten!
Burada mı kalıyorsun?
Ha, ne yapalım? Buna da şükür.
-Neyse, değişiklik severim. -Harbi mi?
Bana mı dedin?
Dur bakayım…
Şşt derken?
Fatih sen misin len?
Ha benim, taksi mi lazım?
-Şimdi siktir! -İmdat!
-Ne oluyor lan? -Yardım edin!
Kimsiniz ulan siz?
-Yardım edin! -Kimsiniz ulan?
Sus lan! Sus!
Yardım edin! Kimse yok mu?
Fatih!
Kimse yok mu?
Dağılın lan!
Bırakın!
Yardım edin!
Oğlum, kimin köpeklerisiniz lan? Kalk lan!
Kalk lan ayağa! Kim yolladı lan sizi?
Kimin köpeklerisiniz? Cevap ver lan!
Gidin lan buradan!
-Hay Allah! -Siktir gidin lan!
Başımız gelene bak amına koyayım!
Fatih!
-Ambulansı arayalım ambulansı! -Fatih!
-İyi misin lan?
Hadi ambulans çağıracağım, kalk!
Telefonum nerede benim?
Ambulansa falan gerek yok güzelim, tamam, iyiyim ben.
-Oğlum iyi misin lan? -İyiyim kardeşim, iyiyim.
Amına koyduğumun çocukları.
Kimdi oğlum bunlar?
Burada bekle.
Burada bekle ne demek oğlum? Kimdi bunlar Rüzgâr?
-Ben biliyorum kim olduklarını. -Söyle de biz de bilelim kardeşim.
Oğlum yediğimiz dayakla burada mı bekleyeceğiz?
-Ne saçmalıyorsun lan sen? -Fatih, bekle.
Oğlum, ne demek bekle? Rüzgâr!
Rüzgâr!
Tamam, biliyorum.
Bana karşı hiçbir şey hissetmiyorsun.
Hissetmeyeceksin de.
Yıllardır bunu söyleyip duruyorsun.
Ama beni görmezden gelmene, yok saymanı dayanamıyorum anladın mı?
Dayanamıyorum.
Peki…
Bari eskisi gibi arkadaş olalım mı tekrardan?
Lütfen.
Al işte!
Rüzgâr?
-Seni var ya… -Rüzgâr.
Rüzgâr!
-Ne var lan? -Senin amına koyacağım!
Lan oğlum sen adam mısın lan, köpeklerini göndermişsin?
-Kendi işini kendin hâlletsene göt! -Dur!
Ama o ağzını kıracağım senin! Bekle!
-Oğuz, lütfen git! -Kıza dua et.
-Dur! -Oğlum…
Oğuz, lütfen git. Lütfen git. Benim için git! Lütfen!
Rüzgâr ne yaptığını zannediyorsun ya sen benim sitemin önünde?
-Lütfen git Oğuz. -Görüşeceğiz ama seninle, bekle!
Görüşelim, bekliyorum!
-Git! -Sen kendini yırt,
manitan böyle kaçsın gitsin!
O benim sevgilim değil be, geri zekâlı!
Gecenin bir saati neden birliktesin o zaman?
Sana ne! Sana ne! Yürü git şuradan!
Senin amına koyacağım oğlum!
Ne istiyorsun çocuktan ya?
Rüzgâr, defol git!
Gidiyorum zaten!
Ece'nin nerede olduğunu merak etmiyorsun herhâlde?
Nerede?
Fatih'in yanında.
-Tamam ver telefonunu, arayacağım. -Hayır.
Ya evde kalmış benimki, ne demek hayır?
Bin hadi.
Ben senin motoruna bineceğime ölürüm daha iyi, tamam mı?
Sen bilirsin.
Tamam ver, bineyim. Ver.
Ama yavaş süreceksin.
-Tamam mı, yavaş süreceksin? -Tamam, hadi.
Tut şunu.
Hadi!
-Motora da mı binmedin daha önce? -Binmedim, bisiklete de binmedim ben.
Konumuz bu mu şu an?
Çekil, ben binerim.
Ver kaskı.
Bu benim kaskım.
Bekle…
Yavaş sür!
-Sıkı tutun! -Tutmuyorum!
Sıkı tutun!
Hâlâ mı acıyor?
Yani bir öpsen geçecek Ece ama…
Sabahtan beri öpüyorum ya zaten Fatih.
Ya tamam, gel!
Ece?
-İyi misin? -İyiyim, çok iyiyim.
Fatih, çok geçmiş olsun.
Allah razı olsun Hayal!
Ben anlamadım, Oğuz nasıl böyle bir şey yaptı…
Yani hâlâ yaptığına inanamıyorum.
O kadar da uzun uzun konuştuk, dostluktan falan bahsetti o kadar.
Uzun uzun konuştunuz yani?
Sevgilin değilse eski sevgilin o zaman.
Barışmaya çalışıyor değil mi seninle?
Sana ne Rüzgâr?
Ne bu böyle?
Yoksa sen Hayal'i mi kıskanıyorsun?
Kıskanmak mı? Ne kıskanacağım onu ya?
Ay…
Şuraya az daha buz tutar mısın?
Seni de mi dövdüler?
Bırak, istemez.
İsteyip istemediğini sormadım zaten! Enfekte olmasın. Dur.
Gel.
-Çok pardon, çok özür dilerim! -Ne dedin?
Çok özür dilerim, bilerek olmadı.
Söylemiştim sana daha önce özür dileyeceğini.
Hayır ben niye seninle uğraşıyorsam? Bana ne yani!
Diğer tarafını ben morartmadan gidiyorum, gerçekten ya.
Tamam, gitme.
Ben de özür dilerim.
İyi tamam.
Dur bakayım.
Ne kadar da meraklısın kalmaya.
Gel sen, gel gel.
-Gel hadi, ben seni eve bırakayım. -Bence de.
Ece…
O telefonun açık olsun.
Açık açık.
Çabuk in o motordan!
Senin ne işin var benim kızımın yanında?
Ben sadece kızınızı bırakmak için yani…
Hâlâ cevap veriyor bak!
Baba…
İnanmıyorum sana Hayal ya! Bir de motora mı biniyorsun?
Kızım sen bizi deli mi edeceksin ya?
-Anne, tamam bir de sen başlama, yeter! -Sus!
Kızımın yanında bir daha görmeyeceğim seni.
Babacığım, utandırıyorsun beni.
Geç eve. Geç eve, sonra konuşacağız biz içeride.
Defol! Bir daha kızımın yanında görmeyeceğim seni. Gebertirim.
Defol buradan şimdi!
Defol!
-Hayal… -Konuşmak istemiyorum anne.
Sen konuşmayacaksın zaten, ben konuşacağım!
Bir daha bu çocukla görüşmeyeceksin, tamam mı?
Asla! Anlaşıldı mı?
Anlaşıldı mı dedim?
-Anlaşıldı. -Güzel!
Şimdi üstünü değiştir, dinlen.
Tamam. Boş ver sen onları. Niye dinliyorsun ki?
Hiç genç olmadılar sanki.
Sen olmasan ben ne yapardım?
Alo?
-Alo, Rüzgâr? -Kimsin?
Hayal ben.
Fatih'ten aldım numaranı. Yani…
Ece'ye söyledim, o Fatih'ten almış…
Neyse, ben bu akşam olanlar için
çok özür dilerim,
babamın yaptıkları için.
Alo, Rüzgâr?
Evet?
Cevap vermeyince kapadın sandım.
Bir şey demeyecek misin?
Özür dilemek için mi aradın yoksa beni mi özledin?
Ya sen gerçekten…
Tamam, hiç aramadım farz et, tamam mı? Kapatıyorum!
Dur sinirlenme.
Hem özlemek utanılacak bir şey değil ki.
Kapatıyorum!
Sabah birlikte kahvaltı yapalım mı?
Kahvaltı mı?
Yani, bilmem…
Hem beni görmek için çıldırıyorsun hem de "bilmem" diyorsun.
Kadınları anlamak cidden zor.
Tamam, düzeltiyorum: Kahvaltı da yapmayalım
hatta mümkünse bir daha görüşmeyelim, olur mu?
Sabah telefonun açık olsun, arayacağım seni.
Hadi uyu şimdi, iyi geceler!
Ne var?
-Nereye? -Gel benimle. Gel.
Rüzgâr!
-Hayır ya! -Evet.
-Hayır hayır, binmeyeceğim. -Gel. Öğreneceksin.
-Ama bilmediğim şeyler… -Korkma, bana güven, öğreteceğim sana.
Kocaman getirmişsin.
Sen ne ara ayarladın bunları ya?
-Çok tatlı değil mi ama? -Tatlı da yani, dur…
-Tut elimi. -Bir dakika…
-Bin. -Bindim.
Sol ayağını sol pedalın üzerine atar mısın?
-Ama tut beni. -Tamam, tutuyorum. Düşmeyeceksin hiç.
-Tamam. -Pedalı çevirmeye başladıktan sonra
alışıyorsun, gideceksin.
-Sandığın kadar zor değil gerçekten. -Tamam, deneyeceğim şimdi.
-Tut ama bırakma, tamam mı? -Tamam.
-Çok zor. -Çok iyisin! Süper gidiyorsun!
Süper gidiyorsun!
-Tamam. -Çevir.
-Çeviriyorum. Sağ? -Çevir.
Sol. Sağ.
Sol… Tamam, tamam, dur.
Rüzgar! Rüzgar, düşüyorum!
-İyi misin? -Bir dakika!
-Ne oldu? -Ayağımı burktum.
-Cidden mi? -Evet.
-Kucağıma alayım mı? -Olur.
Sağ ol!
-Basamıyor musun hiç? -Hayır.
Ne gülüyorsun?
Hiç!
-Bir şey yok değil mi bileğinde? -Şaka yaptım ama yani, gülelim diye.
Pardon.
Seni kucağıma almam için böyle numaralara ihtiyacın yok.
"Senin için çıldırıyorum." demen yeterli.
Ne alâkâsı var?
Çıldırıyorsun.
Yok!
Çıldırıyorsun.
Ne alâkâ?
Kabul et.
Etmiyorum.
Ay Rüzgâr, pamuk şeker alalım mı?
-Hadi ya! -Sen baş belasısın ya!
Hadi gel, lütfen! Canım çekti.
Ay elma şekeri de varmış!
-Bunu da alalım. -Bir tanesini seç onu alalım.
İkisini de alalım.
İyi tamam, alalım.
Ben hiç daha önce elma şekeri yemedim, biliyor musun?
Nasıl yemedin? Çocukken dışarı da mı çıkmadın hiç?
Yok, şey…
Tamam, hadi ver.
Abi kolay gelsin.
-Hoş geldiniz. -Şunların ikisini almak istiyoruz.
100 lira.
-Şöyle buyur. -Teşekkürler.
Kolay gelsin.
-Evet, hangisini? -Bunu yiyeceğim!
Bana biraz kendinden bahsetsene. İşte, nerede doğdun büyüdün?
Ne kadar zamandır taksicilik yapıyorsun? Mesela.
Ne kadar meraklısın.
Başımı omzuna yaslıyorum, hâlâ ne kadar meraklısın diyorsun.
Birazcık hakkım var herhâlde, değil mi?
Tamam, var evet.
İzmir'de doğup büyüdüm ben.
10 yaşında annemi kaybettim.
O günden beri de babamı hiç görmedim.
Sokaklarda büyüdüm diyebilirim yani.
Öyle, taksiciliğe de gelince, Fatih'in yerine işe çıkmıştım o gün.
Normalde barda çalışıyorum.
Öyle sıradan bir hayatım var yani.
Sen okuyor musun?
Ha ben? Şey…
Evet, hukuk fakültesi son sınıf öğrencisiyim ben de.
Hadi ya, avukat mı olacaksın?
Aslında…
Babamın hayali.
Onun gibi çok güçlü ve büyük bir avukat olmamı istiyor.
Senin hayalin ne peki?
Benim hayalim hiç gerçekleşmeyecek bir şey.
Neymiş o?
Şarkı söylemek istiyorum.
Sahnede olmak istiyorum.
Böyle, yüzlerce insan benim şarkıma eşlik etsin, beraber söyleyelim istiyorum.
E tamam da bu gerçekleşmeyecek bir şey değil ki.
Ay yok ben asla o kadar cesur olamam. Mümkün değil!
Neyse, senin hayalin ne?
Sensin.
Bana bakınca çok güzel oluyorsun.
Hayret!
Ağzından ilk defa güzel bir şey duydum.
Bana bakınca sadece. Öyle havaya girme hemen!
İyi.
Bakmıyorum o zaman.
Tamam ya, ne dedik sanki!
Bak, şu an çok güzelsin mesela.
Aşkım nereye geldiğime inanamayacaksın.
Fatih beni motor yarışına getirdi.
Sen de gelsene!
Yok gelemem ben, yeni girdim eve zaten.
E seninkinin yarışını kaçıracaksın yani.
Benimki derken?
-Rüzgâr mı yarışıyor? -Evet…
Alo, Rüzgâr?
Ne yarışından bahsediyorsun?
Yani yarışamazsın!
-Söz verdim, vazgeçemem! -Hayır! Yok söz möz!
-Vazgeçiyorsun! Hemen! -O züppelere benzemem ben!
Bende söz ağızdan bir kere çıkar.
Kapatmam lazım.
Rüz…
Rüzgâr ya… Off!
Hilal…
Ben de tam sana gelecektim.
Benim acil çıkmam gerekiyor. İdare eder misin?
-Edemem. Bugün işim var. -Ne demek işim var Hilal ya?
Tamam tamam, şaka şaka!
Sen hemen hazırlan, arka kapıdan sız!
Gerisi bende zaten. Ben bizimkileri oyalarım.
-Aşkımsın! -Bay bay!
Rüzgâr!
Fazla hayal kurma!
Bu kadar!
Daha fazlası yok!
Ne diyorsun ya? Sen kimsin?
Ben onun kızıyım.
O toka benim yalnız. Nereden buldun onu?
Ver.
O asla sadık kalamaz.
-Ne yapıyorsun sen… -Bana bak!
Parçalarım seni!
-Seni gebertirim! -Saçını var ya…
-Ne yapıyorsun? -Bas git buradan!
Ne yapıyorsunuz ya?
Sakin ol!
Ne işin var burada ya?
Bana bak!
Bir daha öyle motordu yarıştı görürsem gebertirim seni, öldürürüm.
Duydun mu?
Merak etmen hoşuma gitti.
Sen beni duymuyor musun ya? Ya diyorum ki
-bir daha… -Tamam. Bir daha yok.
Tamam.
İyi.
Bak…
O kişi tamamen geçmişte kaldı.
Sana asla ihanet etmem.
Bana güvenebilirsin.
Ben zaten güveniyorum sana.
Vay!
Sen erkeğine laf edeni
parçalayacak kadar cesur bir savaşçısın yani!
Ya Rüzgâr!
Dalga geçme benimle!
Aslan parçası!
Aynı zamanda da evden kaçmış bir savaşçıyım.
Sensin o!
Yürü!
Yakalanırsam sorarım sana.
Neredeydin?
Abla özür dilerim. Kusura bakma, sana da haber veremedim.
Annem telefonumu aldı da elimden.
Sen odana git, seninle sonra konuşacağız.
Umarım düşündüğüm şey değildir.
Ne düşündün anne, anlamadım.
Sakın kızım…
Sakın bir yanlış yapayım deme.
Sakın yanlış birine âşık olayım deme.
Senin için doğru biri kim peki?
O serserinin olmadığı kesin.
Anne, ne kadar ön yargılısın ya…
Daha çocuğu tanımıyorsun bile.
Yoksa görüşüyor musun onunla?
Ha?
Cevap ver!
Evet.
Ben sana görüşmeyeceksin demedim mi?
Anne, bırakın da kendi hayatıma biraz ben karışayım!
Neyin doğru neyin yanlış olduğuna ben karar vereyim.
Bu benim hayatım ya!
Senin böyle bir hakkın yok Hayal.
Anladın mı?
Senin hata yapma ve sonra da o hata yüzünden
üzülme gibi bir hakkın yok!
Anladın mı? Buna izin vermem!
-Rüzgâr? -Hayal, iyi misin?
İyiyim.
Ne oldu? Sen ağlıyorsun. Neyin var?
Yok bir şeyim. İyiyim, merak etme.
Annemle tartıştık biraz o kadar.
Gelip seni almamı ister misin?
Hayır, sakın!
Eve girerken yakaladı beni. Çıkamam bir daha.
Kapatmam lazım.
Efendim?
Hangi pencere senin?
O ne demek? Sen deli misin? Buraya mı geldin?
Seni görmem gerekiyor.
Sen çıldırmışsın!
Nasıl geldin? Niye geldin ya?
Yavaş yavaş! Dur!
Ne haber sulu göz?
Karar ver artık. Sert kız mısın sulu göz mü?
-Annemler burada, niye geliyorsun? -Biliyorum.
Babam içeride. Biliyorsan da niye geliyorsun o zaman?
Aynısı bende vardı.
İlk görüşte âşık olduğum bir kıza verdim.
Cidden âşık mı oldun sen bana?
Aslında, hissettiğim şey aşk mı bilmiyorum.
Aşk nasıl bir şey onu da bilmiyorum.
Herkes dünyadaki en güzel duygunun aşk olduğundan bahsediyor.
Ama gözlerine bakarken hissettiğim tek şey korku.
Seni kaybetmekten çok korkuyorum.
Beraber uyuyalım mı?
Günaydın! Bu bir rüya değildi.
Akşam yine kaçıracağım seni, hazır ol.
Hayal…
Sana bir şey söylemem lazım.
Olur. Dinliyorum.
Rüzgâr.
Korkutma beni, söyle ne oldu?
Bizimle mi ilgili? Kötü bir şey mi? Ne?
Bizimle ilgili değil de…
Benimle ilgili, geçmişimle ilgili yani.
Adı üstünde, geçmiş.
Tabii ki anlatmak istersen seni dinlerim ama…
Ben geçmişten konuşmayı sevmiyorum.
Ben de sevmiyorum zaten ama
bilmen gerekiyor.
Peki.
Ne oldu?
Ben gece hiç denize girmedim, biliyor musun?
-Gerçekten mi? -Evet.
Gel hadi buraya.
-Ne oldu? -Hayal nerede?
Arkadaşlarıyla tiyatroya gitti.
Sen de buna inandın?
-Ya niye evden çıkmasına izin veriyorsun? -Ya ne saçmalıyorsun Erdinç?
Konuştuk, söz verdi bana.
Kızımızı nasıl etkisi altına aldığının farkında değil misin?
-O çocuk tehlikeli! -Ne tehlikesi ya?
Erdinç, ne tehlikesi?
Benim kızınızı üzmek ya da geleceğine mani olmak gibi bir niyetim yok.
Olamaz da zaten.
Sen eğer Hayal'i geçici bir heves, bir eğlence olarak görüyorsan…
Bak, Hayal çocuk.
Sana kapılıp bütün geleceğini mahvedebilir.
Bakın, benim kızınıza karşı olan duygularım geçici bir heves değil.
Sen ne vaat edebilirsin ki benim kızıma?
Onun için her şeyi yaparım.
Daha açık konuşacağım.
Ben senin hakkındaki her şeyi biliyorum Rüzgâr!
Rüzgâr Yılmaz.
Geçmişini.
Her şeyini.
Siz benim hakkımda hiçbir şey bilmiyorsunuz.
Bence Hayal de bilmiyor.
Senin geçmişini benden öğrenmesini ister misin?
-Bakın, ben sandığınız gibi biri değilim. -Konu kapandı.
Bu sana son uyarım.
Bir daha asla bu kadar yumuşak olmayacağım.
Eğer Hayal'i gerçekten seviyorsan
onun temiz geleceğini
kendi geçmişinle kirletmezsin.
Öldüreceğim lan seni!
Seni öldürürüm lan!
Yapamam mı? Neyi yapamazsın?
Neyi yapamam lan? Yapamam ha?
Nerede lan?
Lan param nerede diyorum sana!
Vuramam, ha? Ben seni vuramam ha?
Öyle mi? Öyle mi ha?
Vuramam mı seni ha?
-Baba yapma! -Geç lan odana!
Geç odana, siktir git!
-Geç odana! Kes sesini sen! -Yapma!
-Kes sesini! -Yapma, oğlumuz yapma.
Yapma!
O benim oğlum!
Öldü.
Ne yaptın sen?
Vallahi korkutacaktım.
Silahı çektim.
Kurşun kötü yere geldi.
Metin…
Öldü, değil mi?
Öldü.
Metin, öldü. Metin, bana yardım et!
Metin, ben içeri giremem!
Ben polisim.
-Beni yaşatmazlar. -Yaşatmazlar tabii!
Bittin sen!
Allah kahretsin seni Sezgin!
-Allah seni kahretsin! -Bana yardım et Metin!
Evet öldü. Bana yardım et lan.
Ben sana yıllardır yardım etmeye çalışıyorum!
Kumarı bırak, yok! İçkiyi bırak, yok!
Bırakacağım, söz veriyorum lan!
Söz veriyorum, yok.
Yok!
Bırakacağım lan. Bu çocuğa kim bakacak?
Bu Rüzgâr'a kim bakacak lan? Çocuk sersefil kalır.
Bana yardım et Metin!
Öldü o.
Ben ne yapabilirim ki?
Ancak kaza olduğuna tanıklık edebilirim.
Elimden başka ne gelir?
Kaza…
Ee?
Hayal'i aramaktan vazgeçecek, değil mi?
Hayır, vazgeçmeyecek.
"Ben Hayal'i seviyorum." deyip duruyor.
Takıntılı oğlan.
Bizim, Hayal'i ondan uzak tutmamız gerek.
Velhasıl…
Hemen bir tatil programı yapalım.
Ha?
Şöyle ailecek bir yere gidelim. Avrupa'ya gidelim.
Bütün şehirleri gezelim.
Ne dersin?
Sen de işin oldukça git gel yaparsın,
ben kızlarla kalırım.
Olur valla.
Olur.
Bana da iyi gelir.
Ne oldu babacığım? Neye ihtiyacın var?
Tatile, kızım.
Tatil bana çok iyi gelir.
Annenle konuşuyorduk da şimdi, beraber ailecek bir tatile gidelim dedik.
Hem sen Paris'i bir daha görmek istemiştin.
-Evet. -Sana da iyi gelir, ha kızım?
Yani neni düşündüğünüz için, öyle mi?
Benim için?
Ben bilmiyorum muyum ya,
sırf beni buradan uzaklaştırmak için yapıyorsunuz!
Ha?
Baba, ben Rüzgâr'ı seviyorum.
Tamam mı?
Hiçbir yere gelmeyeceğim.
Size iyi tatiller!
Ah be kızım ah…
Bilsen ki hepsi senin için…
Rüzgâr of!
Neredesin Rüzgâr? Neredesin?
-Sıkışmış bu! -Tamam tamam!
Pardon!
Rüzgâr'ı gördün mü? Burada mı?
Yok, görmedim. İki saat önce kayboldu ortadan.
-Telefonuna ulaşamıyorum. -Ben de ulaşamıyorum.
Ulaşırsan haber versene ona gelsin, yoksa Levent abi onu…
-Ne? -Sen şunu tut! Boş ver…
-Tutsana şunu. -Böyle?
Çek! Çek! Çek!
Pardon, tamam şey yaparız…
Salak kadın.
Hayal biraz konuşabilir miyiz?
Ne konuşacağız anne?
Hiçbir şey konuşmak istemiyorum. Çıkar mısın dışarı?
Hayalciğim…
Bak, biz sadece senin iyiliğini istiyoruz.
-Benim iyiliğimi mi istiyorsunuz? -Evet.
Siz bana uygun gördüğünüz hayatı yaşamamı istiyorsunuz
benim istediğim hayatı değil!
Siz benim ne isteyip ne istemediğimi bile sormuyorsunuz.
Elinizden gelse beni kafese kapatacaksınız anne.
Sen istesen de istemesen de ben Rüzgâr'ı seviyorum
ve ondan da vazgeçmeyeceğim.
Öyle mi?
Sen sevdiğin adamın kim olduğunu bile bilmiyorsun.
Nabız sıfır. Hastayı kaybediyoruz.
Anne!
Oğlum!
Canım oğlum!
Seni çok özledim anne.
-Yakışıklı oğlum, bir bakayım sana. -Sen hiç değişmemişsin anne.
Ben de seninle burada kalayım anne.
Kalp masajına başlıyoruz.
Bir daha deniyoruz, yükselt!
Kalamazsın.
Çok yalnızım anne, lütfen. Yalvarırım affet beni! Burada kalayım.
Asıl sen beni affet oğlum.
Lütfen anne!
Alo!
Ece.
Bence Rüzgâr'ın başına bir şey geldi.
Bu kadar uzun süre ulaşamıyor olmam normal değil.
Rüzgâr!
Kardeşim!
Ne oldu oğlum sana böyle?
İyi misin?
İyiyim.
Ben de senden haber alamayınca şehir dışına çıktın falan zannettim ya.
Hayal’in haberi var mı burada olduğumdan?
Valla duyduğum gibi fırladım geldim. Bekle hemen arayayım.
Hayır! Hayır! Kimseye bir şey söyleme.
Ece'ye de bir şey söyleme.
-Kardeşim… -Dediğimi yap!
Peki.
Peki, kardeşim.
Şimdi konuştum Fatih'le. Rüzgâr şehir dışındaymış.
Gerçekten mi? İyiymiş yani.
Niye haber vermemiş bana? Ne zaman dönecek?
Arıyor, kendin sorarsın.
Alo Rüzgâr! Aşkım iyi misin?
İyiyim.
Çok korkuttun beni.
Niye haber vermiyorsun gittiğini?
Ne zaman döneceksin?
-Bilmiyorum. -Bilmiyor musun?
Rüzgâr eğer sebep ailemin tavrıysa, bak bunu aşabiliriz.
Ben sana dair her şeyi biliyorum. Geçmişini, yaşadıklarını.
Bunların hiçbiri benim için dert değil.
Dön, hâlledelim.
Ya Hayal…
Sen biraz fazla ciddiye aldın galiba.
Ben birine bağlı kalamam.
Yani…
Buraya kadarmış ama. Kusura bakma yani.
Rüzgâr,
ne diyorsun sen?
Birine bağlı kalmak istemiyorum.
Nefret ediyorum senden! Senden nefret ediyorum!
Ya neyin inadını yapıyorsun be kardeşim?
Baksana oğlum şu hâline!
Köpek gibi de seviyorsun kızı.
Sevmek az gelir amına koyayım!
Ölüyorum oğlum o kız için!
Harbi mi lan?
Yolu niye değiştin oğlum? Delirdin mi lan?
Bak, delirmedim çünkü seni Hayal'e götürüyorum kardeşim.
Ece'yle konuştum. Buluşturacağım sizi.
Ya hadi boş yapma! Çevir şu arabayı.
Ya ne boşu be oğlum ya! Ne boşu ya!
Babası yüzünden, değil mi lan?
Biliyorum oğlum ben her şeyi.
Kaza günü babası bara gelip konuşmuş seninle.
Sen de bu yüzden ondan vazgeçtin ondan, değil mi?
Bak sana ne diyeceğim…
Siktir et kardeş.
Siktir et amına koyayım!
Kız seni seviyor mu sevmiyor mu, sen ona bakacaksın.
O kadar basit değil Fatih. Hem adam haklı.
Benimle gibi biriyle evlenmesini niye istesin?
Hay ben böyle kaderin amına koyayım ya.
-Koy! -Nasıl dayanıyorsun?
Bazen kabul etmek en doğrusu.
Her şeyi mi kabul edeceğiz ulan?
Sevdiğimiz için, hayalimiz için hiç mi savaşmayacağız biz?
Sen istersen götünü yırt, biz doğuştan kaybetmişiz.
Hadi ya!
Ben doğuştan falan kaybetmedim amına koyayım!
Benim hayatım da böyle gitmeyecek, tamam mı?
Sevdiğim ve hayalim için sonuna kadar savaşacağım!
Günün sonunda da alacağım onu, bak gör!
Senin gibi korkakça bahaneler bulup kimseyi yarı yolda bırakmam ben!
Anca kaç zaten, anca kaç.
Benden de kaç, her şeyden kaç amına koyayım! Rüzgâr!
Korkaksın oğlum sen!
Korkaksın amına…
Şimdi beni iyi dinle Rüzgâr.
Bu bir kazaydı.
Biliyorsun değil mi?
Baban hiç böyle olsun ister mi evladım?
Hiç ister miyim oğlum öyle bir şey olsun?
Bilmeden oldu oğlum.
Ben böyle olsun ister miyim?
Bak Rüzgâr…
Eğer baban hapse girerse onu orada yaşatmazlar.
Anlıyor musun?
Ona da bir şey olsun istemezsin değil mi evladım?
Tamam.
Şimdi beni iyi dinle.
Olayı sen üstleneceksin.
Tamam mı?
Anneni yanlışlıkla sen vurdun.
Ben vurmadım!
Biliyorum oğlum.
Tabii sen vurmadın.
Güçlü ol!
Aslan oğlum, güçlü ol!
Öyleymiş gibi…
Oyun yani.
Tamam mı?
Güçlü ol!
Ufacıksın lan daha.
Minnacıksın…
Seni şimdi ıslahevine alacaklar.
Birkaç ay yatacaksın. Sonra da çıkacaksın.
Hem bak ben yanındayım.
Biz yanındayız. Metin amcan hep yanında olacak senin.
Söz veriyorum oğlum.
Ben de ilgileneceğim seninle, tamam mı?
Korkacak hiçbir şey yok.
Hiçbir şey yok.
Tamam mı?
Ama bak,
babanın da ölmesini istemiyorsan başka çaren yok.
Tamam mı?
Annenle baban kavga ediyordu, korktun değil mi?
Panik oldun.
Onları ayırmak için silahı ateşledin.
-Biz yanındayız. -Yanlışlıkla annene isabet etti.
-Baban yanında. Ailen yanında. -Böyle diyeceğiz.
-Tamam mı? -Tamam.
Senden bir iyilik isteyeceğim.
Birini bulmam lazım.
Metin?
Kardeşim?
Rakı içer misin?
Oğlum sen nasıl adamsın?
Nasıl insansın lan sen?
Senin insanlığına güvenip
o çocuğun günahına nasıl girdim lan ben?
Kendimi o günden beri affedemiyorum!
Senin hatanın bedeli benim omuzlarımda yük,
hayatımda kabus oldu!
Dinle beni.
Rüzgâr her yerde seni arıyor.
Eğer ki,
o çocuğun kalan hayatını da mahvetmeye kalkarsan…
…ona bırakmam.
Kendi ellerimle
ben öldürürüm seni.
Duydun mu?
Metin?
Aşkım sana nasıl baktığını gördün, değil mi?
Yok, kim?
Ne kadar yakışıklı ya.
-Yeni mi geldi acaba? -Ne bileyim ben?
Buraya doğru geliyor. Kesin seninle konuşacak.
Sakın tersleme çocuğu!
-Hayal? -Evet?
Bayağı sensin.
-Nasıl? Biz tanışıyor muyuz? -Mert ben.
Lisede beraber okumuştuk ya.
-Ah Mert! Merhaba, nasılsın? -Şu an bayağı iyiyim.
-İyi. -Bayağıdır seni arıyordum.
Tesadüfün böylesi!
Demek aynı lisedeydiniz.
-Yoksa sevgili falan mıydınız? -Maalesef değildik.
Ben Hayal'e bayağı âşıktım, bir aralar…
Ama açılacak kadar cesur değildim.
Şimdi de maşallahın var.
Çocukluk ama değil mi? Geldi geçti. Ne yapalım…
Pek öyle değil ama…
Ne yapıyorsunuz?
Size bir şeyler ısmarlayayım? -Olur!
Benim derse yetişmem lazım. O yüzden…
Okul çıkışı?
Babam alacak beni.
Bir program yaptık da biz, çıkışta.
Tamam o zaman, ısrar yok. Başka zaman.
Telefonumu vereyim sana.
Olur. Al.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
-Demek baban alacak seni? -Evet.
Yalana bak!
Senin aklın hâlâ Rüzgâr'da da ondan istemiyorsun başka kimseyi.
Çivi çiviyi söker kızım. Başka türlü unutmazsın.
-Değil benim aklım Rüzgâr'da falan! -Tabii.
Hayal, iyi misin?
-Hayal? -İyiyim iyiyim.
Emin misin?
İyiyim. Biraz yorgunum, ondan.
Tamam, vazgeçtim ben derse girmeyeceğim
eve gidip dinleneceğim.
-Tamam, ben de geleyim. -Yok.
Gelme sen. Haberleşiriz.
İyi tamam.
Rüzgâr eğer sebep ailemin tavrıysa,
bak bunu aşabiliriz.
Ben sana dair her şeyi biliyorum. Geçmişini, yaşadıklarını.
Bunların hiçbiri benim için dert değil.
Dön, hâlledelim.
Ya Hayal,
sen biraz fazla ciddiye aldın galiba.
Ben birine bağlı kalamam.
Buraya kadarmış ama. Kusura bakma yani.
Nefret ediyorum senden!
Senden nefret ediyorum!
Hayal?
Neden bana bir veda bile etmedin?
Ya sen bana bir vedayı bile çok mu gördün?
Ya konuşsana!
Niye hiçbir şey söylemeden sen beni terk ettin ya?
-Tamam, sakin ol. -Ne yaptım ben sana?
-Neden? -Rüzgârcığım, bir problem mi var?
-Yok! Tamam, anladım ben. -Hayal, bekle…
Hayal! Bekle, Hayal…
-Bekle, Hayal… -Bırak beni!
-Konuşalım. -Seninle konuşmak istemiyorum!
Seni duymak da istemiyorum!
Hiçbir şey istemiyorum, anladın mı?
Ya sen beni bıraktın ya!
Sen bana bir veda bile etmedin!
-Bekle! -Nefret ediyorum ya senden!
Nefret! Nefret!
-Neden mi istiyorsun? -Neden ya?
Neden bir veda bile etmedin ya? Çok gördün!
Ben dibi olmayan bir karanlığım Hayal!
Ben 10 yaşında annesinin ölmesine sebep olmuş iğrenç biriyim.
Her gece babasını bulduğunda nasıl öldüreceğini planlayan
pislik herifin tekiyim ben!
Kimin hayatına girdiysem sikip attım. Mahvettim.
Kaçmayım, ne yapayım ben senden?
Sen benim gibi bir adamı ne yapacaksın?
Rüzgâr?
Veda etmeden gitmek istemezdim.
Ama bu benim için çok zor.
Üzgünüm.
Hoşça kal!
Yine kaçtın Rüzgâr.
Korkaksın.
Korkak.
Önümüzdeki ay sonu imza günü için daha uygun olur.
Hemen kitap fuarına katılmış olurum.
Tamam. Tamam, haber bekliyorum senden.
-Merhaba. -Merhaba.
Levent yok mu?
Bugün geç gelir muhtemelen, burada değil.
Hadi ya…
Neyse, Onur geldi dersin.
Bana sana kitabımı bırakayım, ona teslim edersin, olur mu?
Sadece Bir An.
Ne anlatıyor bu kitap?
Aşkı.
Aşkın sadece bir kez yaşanacağını.
Nasıl yani?
-İnsanlar sadece bir kez mi âşık oluyor? -Evet.
Evet. Tabii şanslıysa o da.
Aşkı hiç yaşamadan ölenler de var.
Aşkı hissettim zannedenler, buldum zannedenler.
Aşk sadece bir anın içine sıkıştırılmış koskocaman bir evren.
İçinde yok olup, tekrar tekrar doğduğun bir dünya.
Onsuz nefes bile almanın anlamsızlığıyla…
…gülüşüyle kendini cennette hissetme arasında geçen kısa bir an.
Aynen öyle.
Aşk sadece bir an.
Ve bu anın tekrarı yok.
-Kolay gelsin. -Eyvallah.
Hayal.
Eve geri geldim ama yoktun.
Yazdıklarımı unut lütfen.
Seni kaybetmek istemiyorum.
Hayatımda bir kez olsun canım ne istiyorsa onu yapayım istedim.
Ben de bunu yapmak istedim.
Hiçbir şeyden korkmayalım artık.
Seninle olacak olan her şeye hazırım.
Bana bir şans daha ver.
Rüzgâr…
Yapamam.
Hayal…
Neden?
Neden korkup kaçıyorsun şimdi?
Anlamıyorsun beni.
Bak…
Hayal?
Hayal? Hayal?
-Abla? -Hayal?
-Abla! -Hayal?
Abla? Abla?
Yaşadığı bir üzüntü hastalığını tetiklemiş olabilir.
Biliyorsunuz ki bu gibi durumlarda moral çok önemli.
Anlıyorum.
-Tekrardan geçmiş olsun. -Sağ olun doktor.
Otur.
Tut elini, bırakma.
Bak istemiyorum anne, istemiyorum. Gerçekten canım çok acıyor.
Ama Hayalciğim, biz konuştuk bunu seninle.
Tedavi olmazsan iyileşemezsin anneciğim.
Gerçekten istemiyorum.
Canım benim.
Haydi bir tanem, ben seni bekleyeceğim tamam mı?
İyileşeceksin tamam mı kızım?
Ben gitmek istiyorum! Beni çıkarın buradan!
Hayır, Hayalciğim. Kızım ne yapıyorsun sen?
İntihar etmeye mi çalışıyorsun Hayal?
Kızım, sen yeniden hastalandığını neden bize söylemedin?
Bak, ben doktorlarla konuştum. Tüm imkânlarını seferber edecekler.
Kızım daha önce başardık, iyileştik.
-Bak Hayal, yeniden başarabiliriz. -İstemiyorum.
Anne istemiyorum, başarmak istemiyorum.
Ben bir dakika dahi burada kalmak istemiyorum.
-Beni çıkarın artık! -Erdinç, bir şey söyle.
-Lütfen. -Anne yeter!
Yeter ya! Ablamı artık rahat bırak lütfen!
Lütfen, anne bak!
Ona kötülük yaptığını görmüyor musun hâlâ?
Anlaman için daha ne söylemesi, ne yapması lazım ya?
Daha ne yaşasın?
Rüzgâr beni götür.
Hayal! Hayal yapma…
Kızım, gitme!
O serseriyle gitmesine engel olabilirdik.
Her şey onun yüzünden! Kızımızın hayatını mahvetti.
Sen de bir şeyler yapabilirdin! Engel olabilirdin!
Yeter!
Hayal'e ne kadar zarar verdiğinin farkında değil misin?
Ne diyorsun sen ya Erdinç?
Biliyordum. Biliyordum.
Kızım. Tedavi olacaksın değil mi? Ha? Olacaksın değil mi?
Bak, yarın hemen biletleri alıyorum ben, tamam mı?
Her şeyi ayarlıyorum yurt dışında devam ediyoruz, tamam mı?
Tamam mı anneciğim?
Gelmiyorum ben hiçbir yere.
Niye?
Niye gelmiyorsun?
Onun yüzünden değil mi?
O serseri yüzünden değil mi?
-Selda, yeter. -Bırak beni!
Bırak! O benim kızım!
Ben doğurdum onu, ben!
Anladın mı?
-Onun için en iyisini ben… -Yeter!
Yeter!
Yeter artık!
Ben sırf bu yüzden hiçbir yere gelmiyorum!
Sırf bu yüzden tedavi olmayacağım!
Bir kere ya…
Hayatımda bir kez olsun seçim şansım olsun diye!
Yeter artık, yoruldum!
Yoruldum, bıktım ben!
Ben saçlarım dökülsün istemiyorum artık ya!
İstemiyorum, ben tedavi olmayacağım!
Her gün morluk içinde uyanmak istemiyorum ben!
Delik deşik olmak istemiyorum!
Kaç gün kaldı baba benim ömrüm?
Ne dedi doktor? Kaç gün?
10 gün, bir ay, altı ay?
Bir saatim bile kalsa özgürce yaşayacağım ben!
Duydunuz mu?
30 tane 40 tane ilaç içmek istemiyorum!
Benim yaşıtlarımın saçları upuzunken
ben kısacık saçla kalmak istemiyorum artık baba!
Bir şey söyle! Ben ölümü beklemek istemiyorum!
İstemiyorum! Ben acı içinde ölümü beklemek istemiyorum!
Baba, istemiyorum!
İstemiyorum!
Yapmayın artık, ne olur yapmayın lütfen!
Ne olur bırakın beni, rahat bırakın!
Ben istemiyorum.
Ne olur artık rahat bırakın beni, lütfen!
Aşkım bak.
-En güzellerine layıksın. -Teşekkürler.
Biz geldik!
Sürpriz!
-Şaka yapıyorsun. -Aşkım, Fatih bana evlenme teklifi etti.
Tebrik ederim. Fatih…
Bakayım!
Bak aşkım!
Ayrıca bu geceyi asla kaçıramazdım.
O niye?
Şimdi sizleri mükemmel sesi olan bir kızla tanıştırmak istiyorum.
Sevgilim. Senden bahsediyorum.
Hayır! Yapma!
Hadi git sahneye!
Belki binlerce kişi yok
ama burada bulunan herkes seni dinlemek için sabırsızlanıyor şu an.
Hiç sanmıyorum.
Kim bilir kaç günüm kaldı seninle?
Acısı, sevinci ve her şeyiyle
Kim bilir daha ne kadar sürecek?
Kim bilir
Yetmiyor bu sevgi bir tek an için
Son defa insafa gel benim için
Ne olur erteleme artık beni
Ne olur
Yaptığım en büyük hata senin için savaşmamaktı.
Bak, Hayal…
Tedavi olman lazım.
Tamam.
Tedavi olacağım.
Biliyor musun…
Bugün benim için yaptığın bu, çok güzeldi.
Eğer sen olmasaydın ben
onca insanın karşısında şarkı söyleyemezdim.
Konuşamazdım bile.
Senin yanındayken hiçbir şeyden korkmuyorum.
Uzun zaman sonra ilk defa
gerçekten yaşadığımı,
nefes aldığımı hissettim.
Bana nefes oldun.
Çok teşekkür ederim.
Hep yanındayım senin.
O kadar güzel şarkı söyleyeceğini beklemiyordum bugün.
Hadi gidelim Hayal, hava soğudu.
Hayal?
Hayal, hadi bebeğim gidelim.
Hayal?
Hayal!
Hayal?
Hayal? Gidelim hadi!
Hayal! Hadi gidelim! Kendine gel!
Hayal!
Hayır!
Hayal!
Hayır!
Bazen
en saf ruhlar
dünyada kısa bir süre kalır.
Çünkü onların ışığı cennete aittir.
Bazı çiçekler
baharı görmeden solsa bile
onların kokusu daima baharı hatırlatır.
Tıpkı Hayal gibi.
Kızınız nadide bir çiçekti.
-Kızım? -Baba?
-Müsait misin? Gelebilir miyim? -Tabii.
Otursana.
Annenle ben…
Biz bunu senin için aldık.
-Bu nedir babacığım? -Aç bak bakalım.
Bu şimdiye kadar bana aldığınız en güzel hediye.
Kızım…
Kızım, annenle ben her zaman sizin için en iyi olanı yapmaya çalıştık.
Sizi korumaya, size sahip çıkmaya çalıştık.
Anne-baba olmak bu yani, sevmek bu zannettik
çünkü biz böyle gördük.
Yani böyle büyütüldük.
Yani sizin ne istediğinizi,
ruhunuzun neye ihtiyacı olduğunu hiç düşünmedik bile.
Şimdi anlıyorum ki
anne-baba olmak,
sevmek başka bir şeymiş.
Bundan sonra
ne yapmak istiyorsan,
ne istiyorsan
senin yanındayız.
Senin arkandayız.
Hayallerini özgürce yaşa kızım.
Biz artık her zaman arkandayız.
Çok teşekkür ederim!
Rüzgâr…
Sana vermem gereken bir şey var.
Ablamdan.
Rüzgâr,
canım sevgilim,
Bu yazdıklarımı okuduğuna gör hayatta değilim.
Nerede nasıl öldüm bilmiyorum ama
umarım son nefesimi hep olmak istediğim yerde
senin kollarında vermişimdir.
Şimdi bunları söylerken
seni ilk gördüğüm o an aklıma geliyor.
Bakamamıştım bile gözlerine.
Kaçmıştım senden.
Sanki bakarsam bir güç beni sana tutsak edecekti.
Korktum sana kapılmaktan.
Çok korktum.
Ama ne kadar sana kızsam da
yine sana çıktı tüm yollarım.
Her gördüğümde daha fazla bağlandım,
daha fazla tutundum sana.
Hayata tutunur gibi.
Hiç ölmeyecek gibi.
Ben tekrar doğdum seninle.
Sanki bunca acıyı, bunca cefayı hiç çekmemiş,
hayat sanki beni hiç yıpratmamış,
bana hiç kötü davranmamış gibi.
Meğer gülmek, tebessüm etmek ne güzelmiş.
Dokunmak, hissetmek,
sevmek, sevilmek ne güzelmiş…
Ne güzelmiş öpmek.
Hiç korkmadan, hiç susmadan
bağıra çağıra yaşamak…
Hislerinden, kendinden utanmadan
âşık olmak ne de güzelmiş!
Ben ilk defa ölümden korkmadım.
Sen nefes oldun bana.
Sadece bir an bile olsa
seni özgürce sevebilmek yeterdi.
Hadi söz ver bana.
Beni hep sevgiyle anımsa,
aşkla hatırla.
İsyan etme, küsme.
Yaşamaktan, nefes almaktan vazgeçme.
Efendim Levent abi, beni çağırmışsın?
Rüzgâr ben artık çalışmayacağım.
Spor yapacağım,
bol bol eğleneceğim.
Bar artık senin.
Her an anın mucizelerle dolu olduğunu unutma.
Hayallerinin peşinden git.
Biliyorum ben, içinde kırgın bir çocuk var senin.
Gördüm ben o çocuğu.
Aslında isyanın da, kavgan da
o çocuğu yaralayan babana
Rüzgâr…
Affet onu.
Biliyorum bunu yapmak hiç kolay değil.
Ama inan ki nefretle, kinle dolu bir kalple yaşamak daha zor.
Ben senin merhametini gördüm.
Kimsenin, merhametini elinden almasına izin verme.
Kimse pis elleriyle kirletmesin seni.
Sen ona benzeme.
Vazgeç.
Vazgeç Rüzgâr.
İyileşmek,
cesur olmak bazen de vazgeçebilmektir.
Bunu sakın unutma.
O güzel kalbin her zaman heyecanla atsın.
Tekrar âşık ol!
Tekrar sev!
Korkma birisini sevmekten.
Asla çekinme.
Benden olsun Yağmur.
Kalbinle benimle olduğunu bil
ve içindeki o nefreti sök at.
Hep sevgiyle doldur kalbini.
Beni de içinde sevgi ile yaşat.
Sakın yanlış anlama, bu bir veda değil sevgilim.
Ben hep bir nefes kadar yakınındayım.
Aynı denizin üstünde, aynı gökyüzünün altındayız.
Gece biziz, yıldızlar da biziz.
Görünenin çok ötesinde bir yerlerdeyiz.
Beni tekrar görmek istiyorsan eğer
kapat o güzel gözlerini.
Ben hep orada olacağım.
Seni hiç bitmeyecek,
hiç tükenmeyecek bir özlemle bekliyorum.
Sadece bir ansa aşk,
sadece bir ansa yaşamak
ve ölmek de sadece bir ansa
biz her anın ötesindeyiz.
Seni seviyorum sevgilim.
Hoşça kal.