Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
โซยอน
นี่แหละ
โซยอน
อีกไม่นานแล้วนะ
ลูกจะได้เกิดใหม่
กีซู
ยางกีซู
หยุดนะ
ปล่อยโซยอนไปได้แล้ว
ผมจะทำให้เธอฟื้นกลับมา
ถ้าคุณห้ามผม เธอก็ตายอยู่ดี
- ผมจะยิงนะครับ - กีซู
การทดลองในมนุษย์ที่น่ากลัวของคุณ พรากชีวิตคนไปร้อยกว่าชีวิตแล้ว
มันไม่ช่วยให้โซยอนฟื้นกลับมาหรอก
ถ้าคุณอยากช่วยลูกจริงๆ ก็ปล่อยเธอไป
ไม่ ผมพบวิธีแล้ว ผมทำสำเร็จแล้ว
เห็นไหม ผมคือหลักฐานตัวเป็นๆ
ผมทดลองกับตัวเองแล้ว
เราทำให้โซยอนฟื้นได้แล้ว
ยางกีซู
ไม่ได้นะ
อย่าแตะต้องมัน
เอาตัวเขาไป
โซยอนกำลังจะตาย พวกคุณฆ่าเธอ
(แผ่นดินไหวรุนแรง)
โซยอน
ไม่!
(นักล่ากลางนรก)
อะไรกันเนี่ย
ให้ตายสิ ซวยแล้วไง เวรแล้ว
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยด้วย
ออกไปให้พ้น
เฮ้ย มานี่ซิ
นี่ ผมจะจับมันได้อยู่แล้วนะ
ใครจับได้ก็ช่างเถอะ มา ช่วยกันขนไปให้หมด
ให้ตายสิ น่าอร่อยจริงๆ
ยายคะ หนูบอกแล้วไง ว่าถ้ามีงานให้ช่วยก็บอก
ไม่เป็นไรจ้ะ ซูนา
ยายแค่ออกไปสูดอากาศ
ยายเข่าไม่ดีนะคะ
นั่งก่อนค่ะ ยาย หนูจัดการต่อเอง
ยายจำไม่ได้แล้วว่าฝนตกครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่
แถวนี้มีแต่น้ำเน่าทั้งนั้นเลย
ซูนา เราหารถสักคัน
แล้วย้ายไปย่านรถเมล์กันดีไหม
หนูว่า
หนูอยู่ที่นี่กับยายดีกว่าค่ะ
ที่นั่นคนเยอะกว่า แต่ก็ไม่ได้แปลว่าจะปลอดภัยนะคะ
จำตอนที่เราโดนมนุษย์กินคนลากไปได้ไหม
พวกนั้นก็เคยเป็นคนใจดีก่อนที่จะเกิดภัยแล้ง
คนในโลกไม่ได้ชั่วแบบนั้นทุกคนหรอกจ้ะ
แต่คนส่วนใหญ่ที่หนูเจอก็เป็นแบบนั้น
ซูนา
ยายคิดอย่างนี้นะ
คนเราทำอะไรก็ได้อย่างนั้น
ถึงจะดูเหมือนคนเลวมีมากมาย
แต่ถ้าเราต้อนรับผู้อื่นต่อไป
เราก็ต้องเจอคนดีๆ แน่นอน
ยายเชื่ออย่างนั้น
ยายเชื่อในตัวคนอื่นมากไปแล้วค่ะ
ก่อนโลกล่มสลาย มันก็อาจจะเป็นแบบนั้น
น่าเศร้านะ หนูจำไม่ค่อยได้แล้ว ว่าสมัยก่อนมันเป็นยังไง
ที่จริง วันนี้เราอาจต้องไปย่านรถเมล์
- นัมซานจะมาวันนี้แล้วเหรอ - อืม
เราต้องทนดื่มน้ำเน่าอีกนานแค่ไหนกัน
ฝนไม่ตกสักหยดมากี่เดือนแล้วเนี่ย
แค่นี้จิ๊บจ๊อย
ปีที่แล้วเราเจอหน้าแล้งนานกว่าหกเดือน
นี่ เราได้เนื้อมา
รีบมาทางนี้เร็ว
เอาละ ต่อแถวเลย ทุกคน ต่อแถว
เตรียมของมาแลกไว้เลยนะ
นี่คุณ ต่อแถวดีๆ สิ
โอเค
รองเท้าบู๊ต
- พี่ซาน - รองเท้าบู๊ตเหรอ
คนต่อไป
ไม่ อันนี้ไม่ได้
ผมว่าดูดีนะ
เอาไป
โอ๊ย ตกใจหมดเลย
แค่นี้น่าจะพอนะ
ถ้าฉันจะขอทั้งหางเลย
เอาทั้งอันเลย
มันกินได้ไหมล่ะ เอาออกไปเลย
พอสถานการณ์นี้สิ้นสุดลง
แล้วทุกอย่างดีขึ้น มันก็จะ…
มองโลกแง่ดีจัง เจ๊
โลกล่มสลายไปตั้งสามปีกว่าแล้วนะ
ยอมรับความจริงได้แล้ว
นี่ เอานี่ไปเถอะ เอาไป
จริงๆ เราไม่ควรทำแบบนี้นะ แต่เจ๊เอานี่ไป แล้วไม่ต้องบอกใคร
กินดิบเลยเหรอ
ทำให้สุกก่อน มันมีพิษ
นี่อะไร
- ข้าว - ข้าวเหรอ
ขอบคุณค่ะ
- พี่จีวาน - ซูนา
สวัสดีค่ะ ลุง
ไง ซูนา สวัสดีครับ ยาย
สวัสดีจ้ะ
ไม่เห็นต้องมาไกลขนาดนี้เลย
เราแวะไปหาตอนกลับก็ได้ ยายคงลำบากน่าดู
ตายจริง ไม่หรอก เรามาน่ะดีแล้ว
ยังไงซูนาก็เป็นหนี้ชีวิตนัมซาน
นี่มันก็สามปีแล้วนะ
เราพึ่งพาพวกเธอมานานมาก ฉันเลยรู้สึกแย่น่ะจ้ะ
ไม่ต้องก็ได้
ขอบคุณครับ ยาย
แค่ซูนาโตมาเป็นคนดี ผมก็ดีใจแล้ว
ขอบคุณค่ะ ลุง
ไม่เป็นไรน่า
- เอาละ เอาเนื้อไปสิ - ซูนา
ฉันจับจระเข้ได้นะ รู้ไหม
แน่ใจนะว่าไม่ใช่ลุงนัมซานจับได้
ฉันจับมันได้เองจริงๆ
หนูเอานี่มาแลกนะคะ ลุง
ภาพวาดของเธอเหรอ ไหนดูซิ
ว้าว มาสเตอร์พีซเลย
สุดยอด
- ขอบใจนะ - ยินดีค่ะ
ของฉันล่ะ ฉันก็ไปล่าด้วยนะ
เราไปกันเถอะ มีคนรอต่อคิวอีก
ขอโทษค่ะ
ไปก่อนนะคะ ลุง
กลับดีๆ นะ โชคดีครับ ยาย
- ไปก่อนนะ - บ๊ายบาย
คนต่อไป
แหม ที่นี่อย่างกับหมู่บ้านเลยว่ะ
อยู่กันแบบขยันขันแข็งเลย
ฟังนะ ประชาชนย่านรถเมล์
พวกเราขอแนะนำตัว
เรามาจากสถานีตำรวจจัมซิลนะ
ดูนี่ เห็นนี่ไหม
ถ้าพวกคุณให้ความร่วมมือ
ก็ไม่มีใครต้องเจ็บตัว เข้าใจไหม
แม่ง ไม่มีใครตอบเลย
เหตุผลที่เรามา
ไหนดูซิ นี่ไง
เรามาตามล่าอาชญากรโฉด
แล้วก็บังเอิญว่า
เราตามเบาะแสเขามาถึงย่านนี้
ผมอยากขอความร่วมมือพวกคุณ โอเคนะ
เดี๋ยวนะ เฮ้ย
เฮ้ย ผู้ชายคนนั้นเหมือนเลย ดูสิ
- เหมือนเลย - เออ จับมา
ไม่ใช่ผมนะ
เฮ้ย นั่นน่ะ จับคนที่ทองเต็มตัวมาด้วย
ปล่อย ฉันเป็นผู้หญิงนะ
เออ รู้แล้ว คนร้ายก็เป็นผู้หญิง
นั่นผู้หญิงเหรอ
เฮ้ย คุณๆ
ตามมา
ปล่อยนะ ไอ้เบื๊อก
แรงเยอะนี่ ไอ้เวร
เป็นตำรวจจริงเหรอ
บอกแล้วใช่ไหม ถ้าไม่ให้ความร่วมมือจะเจ็บตัว
อายุเท่าไหร่แล้วจ๊ะ
ถามทำไม
ฉันดีใจที่ได้เจอเธอน่ะสิ
เด็กรุ่นเธอน่ะหายไปหมดแล้ว
ไปให้พ้นนะ ตัวเหม็น
- ไปค่ะ ยาย - ไปเถอะ
ยัยบ้านั่น
- ไอ้สารเลว - เฮ้ย ว่าไงนะ
หยุดนะ ไอ้กุ๊ย
จริงๆ เลย
- ยาย - ไอ้ชาติชั่ว
ซูนา ไม่เป็นไรนะ
เฮ้ย หยุด
ออกไป
ถอย
ทำบ้าอะไรวะ
ตาย
โอ๊ยเจ็บว่ะ
แกเป็นหัวหน้าเหรอ
เปล่าครับพี่ ผมไม่ใช่หัวหน้า
แล้วใครเป็นหัวหน้าแก
ไทเกอร์ครับพี่
ไทเกอร์ ไอ้เวรนั่นยังไม่ตายอีกเหรอ
นี่ เอาน้ำมาจากไหน
จากอะพาร์ตเมนต์ครับพี่
- อะพาร์ตเมนต์ - ครับพี่
ฉันเคยเดินทางไปไกล แต่ไม่เคยเจออะพาร์ตเมนต์เลยสักตึก
ผมไม่ได้โกหกนะ
มันอยู่ไกลพอสมควร
พื้นที่รอบตึกมันค่อนข้างแปลก ก็เลยมองเห็นยากหน่อย
ที่นั่นมีน้ำสะอาดครับพี่
ฟังนะ ถ้าพวกแกมาแถวนี้อีก ฉันจะฆ่าให้หมด เข้าใจไหม
ครับพี่ เข้าใจแล้ว
ไปบอกไทเกอร์ด้วย
ครับพี่
แต่ให้ผมบอกว่าพี่เป็นใครครับ
นัมซาน
อ้าว พี่คือนัมซานเหรอ
ครับพี่ เข้าใจแล้ว
เฮ้ย ลุก
ขอโทษครับพี่
รีบไปเลย
เป็นอะไรหรือเปล่า ไม่เป็นไรใช่ไหม ยาย
ปลอดภัยดีจ้ะ เธอล่ะ
ผมไม่เป็นไร
งานดีแฮะ
นัมซาน
นี่ เรื่องเมื่อกี้นี้น่ะ อาจจะไม่ใช่เรื่องเหลวไหลทั้งหมดนะ
เรื่องอะไร
ไอ้เวรนั่นบอกว่าได้น้ำมาจากอะพาร์ตเมนต์
ดูเหมือนที่นั่นจะมีอยู่จริง คนอยากไปที่นั่นกันมากๆ เลยนะ
ผมได้ยินว่าที่นั่นมีคนเพียบ แทบจะเป็นสวรรค์บนดินเลยละ
อยากไปก็ไปเถอะ
ผมแค่อยากรู้อยากเห็น
อีกอย่าง ไม่ใช่ว่าอยากไปแล้วจะไปได้
มีแค่คนที่ถูกเลือกที่เข้าได้
ไอ้พวกนั้นเป็นใครกัน
ซูนา
นี่
พวกนายเป็นใคร
ไม่เป็นไร พวกเขาไม่ใช่คนเลวจ้ะ
ไม่เป็นไรจริงๆ ค่ะ ลุง
เธอเป็นคุณครู
ครูสอนอะไร
สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จัก
เรามีสถานที่ปลอดภัยอยู่ที่โซลค่ะ
ฉันเป็นครูและหัวหน้ากลุ่มอาสาสมัครที่นั่น
คงมาจากที่ที่ผมบอกแน่เลย
แต่ทำไมมาหาเราคะ
เราให้ความสำคัญกับการปกป้อง ครอบครัวที่มีเด็กวัยรุ่น
เราเชื่อว่าต้องปกป้องเยาวชน เพื่ออนาคตของมนุษยชาติค่ะ
ซูนา ถ้าเธอไปกับเรา
คุณยายจะได้มีชีวิตที่ยืนยาว สุขภาพดี
เรามีน้ำสะอาดกับอาหารเตรียมไว้ให้
น้ำสะอาดเหรอ
ตายจริง ขอบคุณพระเจ้า
สถานที่ดีๆ แบบนั้นตกเป็นเป้าของพวกแก๊งแน่
คุณจะรับรองความปลอดภัยยังไง
เรามีอดีตทหารเป็นกองกำลังคุ้มกันติดอาวุธ
แก๊งที่เพ่นพ่านแถวแดนรกร้าง ไม่กล้าเข้าไปเล่นงานเราเลยค่ะ
สองคนนี้พอจะไปกับเราได้ไหมคะ
พวกเขาเป็นเหมือนครอบครัวหนู
ขอโทษด้วยนะ
เรารับแค่ครอบครัวโดยตรงเท่านั้น
คุณยาย
ยังตัดสินใจไม่ได้เหรอคะ
หวังว่าคุณยาย จะตัดสินใจได้ถูกนะคะ เพื่อตัวซูนาเอง
ถ้าปฏิเสธ โอกาสอาจจะตกเป็นของเด็กคนอื่นนะ
ยายหนูไม่ค่อยสบาย เดินไกลคงไม่ได้ค่ะ
เรามีหมอรออยู่ตรงจุดครึ่งทาง
เพื่อขนส่งคนที่มีปัญหาสุขภาพโดยปลอดภัย
คุณครูพูดถูก ไปเถอะ ซูนา
ที่ไหนก็คงจะดีกว่าที่นี่
ใช่ เธอควรไปอยู่ที่ที่ดีกว่านี้นะ
แล้วฉันจะไปหา
ได้ค่ะ
ลุงด้วยนะคะ
ไปหาหนูด้วย
ได้เลย แล้วฉันจะไป
รอแป๊บนะคะ ยาย
คุณนัมซาน
ขอบคุณมากนะที่ช่วย
ไม่เป็นไรครับ รักษาตัวนะ ยาย
รักษาตัวนะ ยาย
แค่ฝึกวาดน่ะ
ขอบใจนะ
เดี๋ยวฟ้ามืดแล้วจะเดินลำบาก รีบไปกันเถอะค่ะ
อ้อ จริงด้วย
- ยาย - จ้ะ
เธอเห็นหน้าผมชัดๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่นะ
พี่ คิดว่าซูนาแอบชอบผมไหม ดูจากทุกอย่างที่เกิดขึ้น
อืม ไม่หรอก
ซูนาจากเราไปแล้ว ชีวิตจะเหลือความสุขอะไรอีก
ที่นี่อันตรายเกินไปสำหรับซูนา
เรื่องแบบวันนี้เกิดขึ้นบ่อยเกินไป
ต่อไปพี่ก็ปกป้องเธอได้ เหมือนวันนี้ไง
ฉันเนี่ยนะ ปกป้องคนอื่น ลูกสาวตัวเองยังปกป้องไม่ได้เลย
ให้ตายสิ
พี่พูดแบบนี้อีกแล้วนะ
แต่ซูนาก็หน้าเหมือนลูกสาวพี่จริงๆ
เดี๋ยวนะ
ถ้าพี่แต่งงานแล้วรับผมเป็นลูก
เราก็ย้ายเข้าอะพาร์ตเมนต์ได้สิ
ใช่ไหม
พี่คิดยังไงกับเจ๊คนที่ใส่ทองเต็มตัว
- นี่ - ผมจริงจังนะพี่
โลกล่มสลายไปแล้วก็จริง แต่นายจะใช้ชีวิตแบบช่างหัวมันไม่ได้นะ
- พรหมลิขิตไม่นำพาความรักของผมเลย - โว้ย
คู่แต่งงานรักกัน หน้าเหมือนกัน พี่กับเจ๊หน้าเหมือนกันอยู่แล้ว
อีกอย่าง ถ้าเจ๊แต่งหน้า เธอก็สวยนะ
นี่ เจ๊แกเอางูยัดจมูก ใครเขาทำกัน
เงียบได้แล้ว เข้าใจไหม หุบปาก
จะไปไหนน่ะ
นายพล่ามเยอะเกิน ฉันจะไปข้างนอก
ล่ารอบดึกเหรอพี่
- ใช่ - ผมไปด้วย
ยาย ไหวไหมคะ
จ้ะ ไม่เป็นไร
- ไม่ต้องห่วงยาย - เดินระวังนะคะ
ไม่ต้องกลัวค่ะ พวกเขาอยู่กลุ่มอาสาสมัครของเรา
อ๋อ ค่ะ
นี่ครอบครัวจากทางตะวันตก
ขอบคุณที่ทุ่มเทนะ
ขอบคุณทุกคนที่มาไกลขนาดนี้
ยินดีที่ได้รู้จัก
เดินระวังๆ ตามมาทางนี้นะคะ
ฉันอีจูเย อายุ 18 เธอล่ะ
ฉันฮันซูนา อายุ 18 เหมือนกัน
จริงเหรอ เป็นเพื่อนกันไหม
ได้สิ เป็นเพื่อนกันนะ
ฉันไม่ได้เจอเพื่อนรุ่นเดียวกันมานานมากแล้ว
เหมือนกันเลย
แถวที่ฉันอยู่ไม่มีใครอายุรุ่นเดียวกันเลย
จะว่าไป เธออยู่ย่านไหนเหรอ
ฉันอยู่ในเต็นท์ ใกล้ๆ ย่านรถเมล์กับยายน่ะ
ยินดีที่ได้รู้จักนะ จูเย
พ่อแม่ให้ฉันอยู่ใต้ดิน เพราะข้างนอกไม่ปลอดภัย
คงลำบากน่าดูเลยนะ
เรื่องอื่นก็พอทนได้
แต่แมลงกับหนูไต่ตามตัวนี่สิ
ฉันต้องคอยขยับแขนขาตลอด
ไม่งั้นมันจะคิดว่าฉันเป็นศพ แล้วมากัดแทะ
อย่างน้อย เราก็จะได้ลืมชีวิตแบบนั้นแล้วละ
ใช่ ได้ข่าวว่าที่นั่นสุดยอดเลย
ไปถึงแล้วฉันจะรีบอาบน้ำเลย
ฉันยังรู้สึกเหมือนมีแมลงไต่ตัวอยู่เลย
ซูนาจะไปถึงหรือยังนะ
ผมอยากไปกับซูนาด้วยจังเลย
โธ่เอ๊ย ผมไม่อยากปล่อยเธอไปเลย
เราไปหาเธอก็ได้นี่
ไม่ละ
เจ๊ที่ใส่ทอง
แม่เลี้ยงใหม่ ผมก็ไม่อยากให้หลุดมือนะ
เฮ้ยๆ ก็ได้ ไม่เล่นแล้ว
ระวังนะ
ยาย เป็นอะไรไหมคะ
หยุดพักสักครู่นะ
พาคุณยายของซูนา
กับคุณพ่อของเธอไปสถานีแพทย์ที่ฉันบอกกันเถอะ
พื้นที่ข้างหน้าอันตราย เราไม่อยากให้คุณล้า
หัวหน้าโอกับหัวหน้าชเวจะพาไปเองนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ขอบคุณมากที่ดูแลเราอย่างดีนะคะ
ฝากดูแลยายหนูดีๆ ด้วยนะคะ
ได้จ้ะ ไม่ต้องห่วงนะ
หัวหน้าชเว
ครับ ผมจะดูแลให้เอง
- ผมพาเขาไปเอง - ขอบคุณครับ
ช้าๆ นะ
พ่อ เจอกันพรุ่งนี้นะ
เอาละ เราก็ไปกันเถอะ
ซูนา ไม่ต้องห่วงยาย ไปก่อนเลยนะ
เจ้าทึ่ม
ตรงนี้ไม่มีอะไร
ไปดูกับดักของเราดีกว่า
โอเค
รถของเราอยู่นี่
จากตรงนี้เราจะขึ้นรถไป
ขอโทษนะคะ
ถ้ารถอยู่ใกล้แค่นี้ เราพาคุณยายมากับเราก็ได้นี่
เรารอก่อนก็ได้นะ
ทุกคนเดินมาทั้งคืนแล้ว รออีกไม่กี่ชั่วโมงไม่เป็นไรหรอก
ใช่ไหม ทุกคน
แม่ หนูหิวน้ำ
ตอนนี้เราไม่มีน้ำเลย
อดทนก่อนนะ
ตายจริง ทำยังไงดีล่ะ
เราจะส่งรถกลับมารับพวกคุณยายพรุ่งนี้
ไม่ต้องห่วงนะ
ไปกันเถอะ ทุกคน
ขึ้นรถเลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - ได้เลย
ตายจริง คงจะเหนื่อยสินะ
ไม่ต้องห่วงยายนักหรอก
ฉันว่ายายไม่เป็นไรแน่
นับจำนวนด้วย
สมัยนี้ยังมีคนทำความดีอยู่อีก
โธ่เอ๊ย จริงด้วยค่ะ ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะคะ
ไม่เป็นไรครับ
เอาละ เรามาถึงที่หมายแล้ว
ไหนล่ะศูนย์การแพทย์
ข้างล่างโน่นไง
นั่นยายไม่ใช่เหรอ
ยาย
ยาย ฟื้นสิ ยาย
พวกบ้านี่มันอะไรเนี่ย
อะไรวะเนี่ย
เข้ามาเลย ไอ้ชั่ว
แกฆ่ายายทำไม
คนไร้ประโยชน์สมควรตาย
ไอ้สารเลว
ซูนาล่ะ อยู่ไหน
ตายได้แล้ว
จีวาน
เธอเป็นใคร
พี่ซาน เราต้องรีบไป ซูนาตกอยู่ในอันตราย
ใจเย็นๆ เก็บกวาดแถวนี้ก่อน
จะทิ้งยายไว้แบบนั้นเหรอ
ใกล้ถึงแล้วนะ ทุกคน
เก็บข้าวของส่วนตัวได้เลย
เธอมาตามหาฉันเหรอ
ใช่ ฉันต้องการให้คุณช่วย
ฉันต้องช่วยชีวิต คนที่อะพาร์ตเมนต์กับลูกน้องของฉัน
ที่ถามคือทำไมต้องเจาะจงมาให้เราช่วย
อีกอย่าง พวกบ้านั่นมันตัวอะไร อะพาร์ตเมนต์อีก
นี่ นายน่ะอย่ายุ่งเลย
ช่วยฉันด้วยเถอะ
ไม่น่าใช่มนุษย์ ฆ่าได้ด้วยการตัดหัวเหรอ
ใช่ค่ะ
พวกมันเป็นตัวอะไรกันแน่
ฉันชื่ออีอึนโฮ
เป็นจ่าในหน่วยปฏิบัติการพิเศษกองทัพอากาศ
- ลงไปหาผู้รอดชีวิต - ครับผม
เราตรวจตราอยู่บนฟ้าในวันที่เกิดแผ่นดินไหวใหญ่
ระหว่างค้นหาผู้รอดชีวิต เราเจออะพาร์ตเมนต์ตึกหนึ่งที่ไม่ถล่ม
หน่วยของเราเจอชั้นหินอุ้มน้ำที่นั่น
พวกเรากับผู้รอดชีวิต ช่วยกันซ่อมแซมอะพาร์ตเมนต์
แต่วันหนึ่ง
ก็มีผู้ชายคนหนึ่งมาหา
ยางกีซู
หมอคนเดียวที่รอดตาย
เขาช่วยได้เยอะเพราะเป็นหมอ
แต่วันหนึ่ง เขาก็เผยธาตุแท้
คุณหมอยาง ฉันมาตรวจสอบ
มีพ่อแม่ร้องทุกข์มา
ว่าส่งลูกมารักษาแล้วหายไปเลย
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
อีอึนโฮ ทำอะไรของเธอน่ะ
รีบอธิบายมาสิ
จ่าควอน
คิดไหมว่าถึงเวลาที่จ่าอีควรรู้ด้วยได้แล้ว
อึนโฮ โลกนี้ไม่มีหวังแล้วละ
ตอนนี้ เราต้อง…
เชื่อมั่นคุณหมอยาง
ผมแค่ให้คำแนะนำเขาเท่านั้น
กับของขวัญเล็กๆ น้อยๆ
- ทำอะไรน่ะ - ดูสิ
นี่คือการค้นพบของคุณหมอยาง
จ่าอีอึนโฮ
ดูผมสิ
คุณคิดว่าคนอย่างผมรอดตาย
จากแผ่นดินไหวแรงขนาดนั้นได้ยังไง
ผมไม่ได้ดื่มน้ำเลยตั้งสองสามเดือน
ผมคืออนาคตของมนุษยชาติ
ถึงยังไง อะพาร์ตเมนต์นี้ ก็อยู่ได้ไม่นาน ทุกคนจะต้องตาย
ความไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลง ทำให้ทุกคนต้องตาย
ผมจะช่วยให้คุณรอด
ไอ้โรคจิต
เด็กๆ อยู่ที่ไหน
- เอาตัวเธอไป - อยู่ไหน
ใจเย็นๆ
ปล่อยฉัน พวกชั่ว
อีอึนโฮ
ดูเหมือนยางกีซูจะทำการทดลองแปลกๆ กับมนุษย์
คนกลายเป็นแบบนั้นเพราะการทดลองของเขา
- ถ้าคุณช่วยฉัน… - นี่
ตอนนี้ฉันจะไปรับซูนา
ถ้าเธอขัดขวาง ฉันจะฆ่าเธอก่อน
เข้าใจไหม
อะพาร์ตเมนต์ของเรา มีคนอาศัยอยู่มากกว่า 30 ครอบครัว
แล้วตึกก็มีไฟฟ้าให้ใช้ จากแผงโซลาร์เซลล์ที่เราติดตั้งไว้
(มาสร้างอนาคตใหม่ด้วยกัน)
นั่นผักกาดหอมเหรอ
มะเขือเทศก็มี
(ยินดีต้อนรับเพื่อนบ้านใหม่)
(ยินดีต้อนรับสู่อนาคตใหม่ของมนุษยชาติ)
ช่วยหลีกทางด้วยค่ะ
คุณหมอยางกีซูมาแล้วค่ะ
สวัสดีทุกคน
ผมชื่อยางกีซู เป็นผู้บริหารที่นี่
ยินดีต้อนรับทุกคน
พวกคุณคงจะทนลำบากหลายอย่างมาจากข้างนอก
ที่สภาพแวดล้อมโหดร้ายอย่างแท้จริง
พวกคุณผ่านอุปสรรคข้างนอก ที่คนเถื่อนนับไม่ถ้วนเพ่นพ่านกันอิสระ
แต่คุณไม่ต้องกังวลอีกแล้ว
เราจะจัดหาน้ำสะอาดกับอาหารให้
เราจะปกป้องคุณจากภัยข้างนอก
นี่ เอาน้ำให้พวกเขาก่อน
นี่คือน้ำสะอาดที่เรากรองเองในอะพาร์ตเมนต์นี้
ยายของหนูน่าจะใกล้มาถึงแล้ว
หนูขออีกขวดได้ไหมคะ
ขอบคุณค่ะ
พวกมันจับเด็กไป เหมือนที่จับซูนา
เด็กๆ คงเป็นตัวทดลองแน่ๆ
ไอ้พวกสารเลวนั่น บัดซบ
ไปเถอะพี่ เราต้องรีบไปช่วยซูนา
อยากตายหรือไง
วู่วามบุกเข้าไปก็ไม่ช่วยอะไร
ที่นั่นรักษาความปลอดภัยแน่นหนากว่าที่คุณคิด
พวกมันยิงผู้บุกรุกทันทีที่เห็น
ตอนรุ่งเช้า ฉันจะจัดการพวกยามที่ประตูหน้า
และเบนความสนใจคนอื่นๆ
ถ้าคุณเข้าคุกใต้ดินไปช่วยลูกน้องฉันได้ก่อน
เราก็ร่วมมือกันได้
เธอแน่ใจนะว่าลูกน้องอะไรของเธอนี่ไว้ใจได้
พูดจาไร้มารยาทอีกแล้ว เด็กเปรต
กี่ขวบแล้ว
อายุ 18 แล้วเว้ย ยัยป้า
- อยากตายเหรอ - ยัยนี่ ปล่อย
เฮ้ย หยุด ทะเลาะกันมากเดี๋ยวชอบกัน
คิดให้ดีก่อน
(สปาแลนด์)
เอเมน นั่นแหละ
ลูกพี่ ผมจัดการพวกมันหมดแล้ว
รีบสู้กันเข้าสิ
นี่ พวก
- เอาเลย - นี่
อยากเห็นเลือดเมียกระฉูดหรือไง
แม่งเอ๊ย แพ้อีกแล้ว
เฮ้ย พุงกี
มีอะไรเหลือให้เดิมพันอีกไหม
ไอ้หมูตอนหัวโล้น
ฉันยังเหลืออีกคนเว้ย เจ้าบ้า
นี่ ฉันช่วยให้นายไม่ติดคุกตลอดชีวิตนะ
แต่มาตอบแทนด้วยการลามปามแบบนี้
- เคารพกันหน่อย ไอ้เวร - เล่นแม่งเลย
ไอ้สารเลว มานี่เลย
แม่งเอ๊ย
ไทเกอร์
อะไรเล่า ไอ้บัดซบ
เฮ้ย ฆ่าพวกแม่งให้หมด
ทุกคนหยุด
ไทเกอร์อยู่ไหน
ดูสิใครมา
ไม่เจอกันนานเลยนะ นัมซาน
อยู่นี่เอง ไอ้ชาติชั่วตัวแดงเป็นมันเทศ
ลูกพี่ หมอนี่แหละ
อย่างโหดเลย
เพราะแก ฉันถึงได้เลิกชกมวยแล้วชีวิตพังทลาย
ฉันรอล้างแค้นมาทั้งชีวิต แล้วแกก็มา มาลงหลุมศพตัวเองแท้ๆ
ฉันมีเรื่องจะถาม แต่เปลี่ยนใจแล้ว
เพราะแกไม่ให้เกียรติกันเลย
- อัดแกให้ยับเหมือนสมัยก่อนดีกว่า - ที่นี่ไม่ใช่เวทีมวยนะ
มวยข้างถนนมันต่างกัน ไอ้ชาติหมา
เฮ้ย พุงกี
ถ้าแกโค่นไอ้กอริลลานั่นได้ ฉันจะยกทาสให้แกครึ่งหนึ่ง
ครึ่งเดียวเองเหรอ
ไว้ฆ่าไอ้เวรนี่แล้ว แกจะเป็นรายต่อไป ไอ้อ้วนทุเรศ
ฆ่าไอ้กอริลลานั่นซะ
ไอ้เวรนั่น
เร็วเข้า ออกไปซะ
เดี๋ยว
โอ๊ย โคตรเจ็บเลย
- เจ็บจังเลยโว้ย - ลุกขึ้น มานี่
เฮ้ย หนีเร็ว
เฮ้ย
โอ๊ย ฉันเจ็บคางจะตายอยู่แล้ว
สวัสดีค่ะ
พอจะทราบไหมคะว่ายายจะมาเมื่อไหร่
ยายเหรอ
ยายไหน
เราส่งรถไปเมื่อเช้า คุณยายน่าจะมาถึงก่อนมื้อเย็นจ้ะ
ไม่ต้องห่วงนะ กลับไปที่เดิมก่อนเถอะ
ค่ะ
ทำไมต้องพยายามขนาดนี้เพื่อเด็กคนเดียว
เด็กๆ คือความหวังของเรานะ
เราจะให้เด็กผิดหวังไม่ได้
ความหวังของเราคือหมอยางกีซูต่างหาก
วันนี้เราจะประกาศเกรดเฉลี่ยที่รอกันมานาน
ที่หนึ่ง
คิมฮักยง
ห้อง 604 อีกยูยอน ห้อง 607
ที่สาม ชเวจูยอง ห้อง 601
ที่สี่ จางชางซู ห้อง 608
โทษนะ ขอโทษครับ
เขาพูดถึงเกรดอะไรเหรอ เรามาใหม่ครับ
ครอบครัวของเด็กที่สอบได้ที่หนึ่ง
จะได้ห้องอะพาร์ตเมนต์ที่หรูที่สุด
อิจฉาจังเลยนะ
ลูกฉันได้ที่โหล่ตลอดเลย
ครอบครัวของนักเรียนที่ได้เกรดสูงสุด
จะไม่ต้องทำงานและได้รับบัตรอาหารฟรี
ครอบครัวคิมฮักยง เชิญเดินออกมาครับ
- ยินดีด้วย - ขอบคุณมาก
ขอบคุณครับ
ลูกก็เป็นที่หนึ่งได้ใช่ไหม
ได้สิคะ
นักเรียนคือความหวังของเรา
นักเรียนคืออนาคตของเรา
ขอให้ทุกคนเชื่อมั่นในลูกตัวเอง และคอยให้กำลังใจ
เอาละ บอกลาครอบครัวกันได้แล้ว
อย่างที่อธิบายไปแล้ว นักเรียนจะได้พักอยู่ที่ชั้นแปด
- หา - อะไรนะ
ครูไม่เคยบอกนะคะ
เราอธิบายกับคุณยายแล้วนะ คุณยายไม่ได้บอกเหรอจ๊ะ
แปลว่าหนูจะต้องแยกกันอยู่กับยายเหรอคะ
แปลว่าเราจะไม่ได้เจอจูเยเหรอ
ถ้าคุณลงชื่อขอเข้าพบ ฉันจะนัดเวลาให้เจอกันค่ะ
ถ้าลงชื่อขอเข้าพบ ก็เจอกันได้ตลอดใช่ไหม
แน่นอนค่ะ
หนูไปก่อนนะคะ หนูจะเอาที่หนึ่งให้ได้เลย
กินข้าวให้ครบทุกมื้อนะลูก
- ไปเถอะ - ฝากลูกด้วยนะครับ
ค่ะ ดูแลลูกฉันให้ดีนะคะ
ส่วนผู้ปกครอง ตามมาทางนี้ครับ
เชื่อฟังพี่เขานะลูก แล้วเจอกันจ้ะ
- ได้ค่ะ - ซองวอน ดูแลกยูรินด้วยนะ
ได้ฮะ
ทางนี้ครับ
นี่คือน้ำสะอาดที่เด็กๆ ของเราดื่ม
ถ้าคุณดูตรงนี้ คุณจะเห็นวิธีการ
กรองน้ำสกปรกเป็นน้ำที่เราดื่มได้
น้ำดื่มได้คือน้ำที่สำคัญที่สุด
พี่ซาน ในนี้มีปืนด้วย
เออ
นี่ พวกแกเอาปืนกับน้ำมาจากไหน
ได้มาจากอะพาร์ตเมนต์ใช่ไหม
- ไม่รู้เหรอ - เรารู้ไหมนะว่าเอามาจากไหน
อะไรนะ
สรุปแกรู้ไหม
ผมไม่รู้ ไม่รู้เลย
เออ งั้นก็งีบไปก่อน
แกล่ะ
- ผมไม่… - หลับไปเลย
- แกล่ะ ไม่รู้ใช่ไหม - ไม่รู้
แกล่ะ
ไม่รู้
แกล่ะ รู้ไหม ไม่รู้เหรอ
แกก็ไม่รู้อะไรหรอก
- ผมรู้จริงๆ ครับ - ไม่รู้หรอก
ผมเป็นคนเดียวที่ไปตกลงกับเขา พี่ต้องมีผม
ขอโทษนะ
เราต้องทำงานแบบนี้ทุกวันเหรอ
ทั้งวันก็ทำอยู่แค่นี้แหละ
พวกนั้นผูกขาดน้ำทั้งหมด
น้ำสะอาดมากๆ ด้วย
พวกนั้นผูกขาดน้ำเหรอ
ใช่ น้ำคืออำนาจ
พวกนั้นแค่นั่งอยู่เฉยๆ
ส่วนแก๊งอย่างเราก็เอาสินค้าไปแลกน้ำ
แล้วแกเอาอะไรไปแลก
คน
ตอนแรกเอาใครไปพวกมันรับหมด
แต่ตอนนี้พวกมันให้เราหาแต่เด็กๆ ไปให้
- เด็กวัยรุ่น - ทำไมต้องเด็ก
ไม่รู้เหมือนกัน
ขายคนทั้งที่ไม่รู้ว่าขายไปทำอะไรเนี่ยนะ
- เฮ้ย - อะไร…
- เดี๋ยวก่อน - ไม่เอาน่า ใจเย็นๆ
ตอนพวกแกไปย่านรถเมล์
พวกแกพยายามพาซูนาไป เพราะอย่างนี้เองเหรอ
- ใช่ - ไอ้ชาติหมา
เฮ้ย ใจเย็น
เฮ้ย พวกน้องทำไมหัวร้อนงี้ล่ะ
- เออ ช่างเถอะน่า - ปล่อยผม
เอาน่า อย่าถือสาเลย
พวกเราก็ต้องทำมาหากินนะ
ยังไง พวกแกเข้าไปได้ยังไง
เรา…
เข้าได้แค่เฉพาะวันส่ง
วันที่เราเข้าไปส่งสินค้า
วันส่งเหรอ
เอาเถอะ แกคงพูดเหนื่อยแล้ว นอนสักงีบนะ
จริงๆ ผมก็ไม่ง่วงนะพี่
เออ นอนไปเถอะ
หัวหน้าชเวจัดการผู้ปกครองแก่ๆ ของเด็กๆ แล้ว
เด็กใหม่ หญิงอายุ 18 ทั้งคู่คือฮันซูนากับอีจูเย
รวมสองคนที่มาใหม่แล้ว ทั้งหมดก็มี 19 คน
เด็กๆ แข็งแรงกว่าที่เราคิดไว้มาก
- เข้าใจแล้ว คอยดูไว้อย่าให้คลาดสายตา - ได้ค่ะ
เด็กอาจไม่ได้ดื่มน้ำสะอาดมานานแล้ว รู้นะว่าต้องทำยังไง
ฉันจะเตรียมทุกอย่างให้พร้อมค่ะ
ผมจะเข้าพบเด็กๆ เย็นนี้
คุณไปได้แล้ว
คุณควรเช็ดหน้านะ
ไปเถอะ
สวัสดีจ้ะ เด็กๆ
มานี่จ้ะ ทางนี้
ยืนตรงนี้นะ
ทุกคน คำนับ
ยินดีที่ได้รู้จัก
เอาละ ทุกคน วันนี้เรามีเพื่อนใหม่มา
- แนะนำตัวเองก่อนสิ จูเย - ค่ะ
ฉันชื่ออีจูเยนะ
อายุ 18 ชอบกิน
ฉันไม่ชอบแมลง
ยินดีที่ได้รู้จักทุกคน
ว้าว ปรบมือให้เธอหน่อยค่ะ ดีใจนะที่เธอมาอยู่กับเรา
ซูนาด้วยจ้ะ
ซูนา
ไม่ต้องกลัว พูดตามสบายจ้ะ
ฉันชื่อฮันซูนา
ฉันชอบวาดรูป ไม่ชอบ…
ชีวิตสังคม
ว้าว ปรบมือให้เธอหน่อยจ้ะ
ไปนั่งตรงที่ว่างได้เลยนะ
- โอเค - ไปเลยจ้ะ
สวัสดี
เอาละ วันนี้
เราจะเรียนจุดประสงค์ ของการเปลี่ยนแปลงการเผาผลาญ
ทุกคนเปิดหนังสือจ้ะ
ก่อนอื่น มาพูดถึง โครงสร้างร่างกายมนุษย์ในปัจจุบันก่อน
ข้อจำกัดทางร่างกายทำให้เราต้องดื่มน้ำ
และกินอาหารเพื่อความอยู่รอด
เราได้สิ้นเปลืองทรัพยากร ไปมากมายกับผู้คนที่ไม่มีประโยชน์
นี่คือจุดอ่อนที่เรารู้
และด้วยภาวะขาดน้ำในโลกปัจจุบัน
มนุษย์จึงต้องมีโครงสร้าง ร่างกายแบบใหม่เพื่อเอาชนะจุดอ่อนนี้
เป้าหมายของเราคือ การสร้างระบบเผาผลาญแบบใหม่
ทำให้เราสร้างเผ่าพันธุ์มนุษย์
ที่จะอยู่รอดได้เป็นเวลานาน โดยไม่มีน้ำและอาหารยังชีพ
เราตั้งใจเพิ่มประชากรมนุษย์ที่กำลังค่อยๆ ลดลง
เพื่อที่จะเปิดความเป็นไปได้ ต่อการกลับสู่โลกศิวิไลซ์
ดังนั้น เมื่อน้ำและอาหารขาดแคลนในโลกนี้
พวกเธอต้องไม่ลืม ความเมตตาของคุณหมอยางกีซู
และทำหน้าที่ของตัวเอง
เมื่อเราพัฒนาระบบเผาผลาญ จากงานวิจัยของคุณหมอยางได้แล้ว
มนุษยชาติก็จะได้มีร่างกาย ที่ปรับตัวเข้ากับโลกใหม่ได้
ตั้งใจเรียนด้วย ซูนา
หนูไม่เข้าใจค่ะ
คนข้างนอกไม่มีน้ำจะดื่มด้วยซ้ำ
แต่คนในนี้ดื่มได้ตามใจ แถมยังอาบน้ำได้อีก
ทุกคนในนี้พูดถึงแต่คุณหมอยางกีซู
แต่ทำไมคุณหมอยางกีซู ไม่แบ่งน้ำให้คนข้างนอกบ้าง
ซูนา
โลกข้างนอกมีแต่คนไร้อารยธรรม
คุณหมอยางเสียลูกสาวสุดที่รักไป ก็เพราะคนพวกนั้น
การจะมีส่วนกับมนุษยชาติยุคใหม่
เธอต้องมีคุณสมบัติ
ต้องมีคุณสมบัติแบบไหนกันเหรอคะ
คนที่ช่วยงานวิจัยของคุณหมอค่ะ
หนูก็อยากช่วยงานวิจัยของคุณหมอ
ดูเหมือนเธอจะมีคุณสมบัตินะ จูเย
ช่วยสอนให้ซูนาเข้าใจด้วยนะ จูเย
ค่ะ คุณครู
ทีนี้ สำหรับบทเรียนต่อไป
เราจะมาเรียนเรื่องสิ่งมีชีวิต ที่เก่งเรื่องการเอาตัวรอด
เดี๋ยวคุณหมอยางจะมาพบพวกเรา
ขอให้ทุกคนแสดงความขอบคุณ ด้วยการต้อนรับเขาอย่างอบอุ่นนะ
- ครับคุณครู - ค่ะคุณครู
รู้ใช่ไหมว่าอาหารนี้มาจากน้ำพักน้ำแรงพ่อแม่
ขอให้ทุกคนรับประทานด้วยความขอบคุณ
มีน้ำด้วย สิ่งที่ล้ำค่าที่สุดในโลก
ดื่มให้หมดจนหยดสุดท้ายนะ
คุณหมอยางกีซู กรองน้ำให้พวกเธอเป็นพิเศษเลย
จูเย
สวัสดี ทุกคน
ปรบมือหน่อย ทุกคน
ทั้งหมด ทำความเคารพ
"นักเรียนคือความหวังของเรา"
พวกเธอคงรู้คติของอะพาร์ตเมนต์เราดี
เราถึงได้มอบอาหารและน้ำ สุดพิเศษให้กับนักเรียน
อย่างที่รู้ เราอยู่ในโลก ที่อาหารและน้ำขาดแคลนมากๆ
ฉันทำงานทั้งวันทั้งคืนเพื่อสร้างโลก
ที่เราจะอยู่รอดได้ด้วยน้ำและอาหารเพียงน้อยนิด
จนกว่าจะถึงวันนั้น ขอให้กินทุกอย่างให้หมด
อย่าให้อาหารหรือน้ำที่ล้ำค่าต้องเหลือทิ้ง
รับทราบ
- ว่าไง - คุณหมอคะ
นั่นเหรอ
- เธอชื่ออะไร - อีจูเยค่ะ
- อีจูเย - ใช่ค่ะ
- อายุ 18 เหรอ - ใช่ค่ะ
ฉันได้ยินว่าเธออยากช่วยทำวิจัย
เรามาคุยเรื่องนั้นกันวันนี้เลย
- ได้เลยค่ะ - โอเค
พวกเธอกินข้าวก่อนดีกว่า
อีกสามชั่วโมงฉันจะส่งคนมารับไปที่ห้องทดลอง
ขอบคุณค่ะ คุณหมอ
- เอาละ - ไปค่ะ
ขอโทษนะคะ
ยายหนูมาถึงหรือยังคะ
ถึงแล้ว ไม่ต้องห่วง
งั้นหนูขอไปหายาย
ครูคิม
ยังไม่ได้อธิบายกับเธออีกเหรอ
ขอโทษค่ะ
ซูนา
คุณยายป่วยหนักกว่าที่เราคิดไว้มาก
ท่านต้องเข้ารับการรักษาสักสองสามวัน
ยายป่วยขนาดนั้นเลยเหรอคะ
พักผ่อนนิดหน่อยก็หายแล้วจ้ะ
อีกประมาณวันเดียวก็คงเข้าเยี่ยมได้
คุณหมอยางกีซูรักษาเอง ไม่ต้อง…
ฉันรักษาคุณยายเอง ท่านจะดีขึ้นมาก
ไม่ต้องห่วงอะไรเลยนะ แล้วก็…
เธอชื่อซูนาค่ะ
ซูนา ตอนนี้เธอขาดสารอาหารหนักมาก รู้ไหม
กินของดีๆ ให้ร่างกายแข็งแรงซะ
นี่
เอาละ กินข้าวให้อร่อยนะ
อย่าลืมนะว่าพวกเธอคืออนาคตของเรา
เอาละ ปิดแผลซะ
ได้ค่ะ
นี่มัน 20 กว่าชั่วโมงแล้วนะ
หัวหน้าชเวกับหัวหน้าโอยังไม่กลับมาเลย
ถ้าฉีดยาช้ากว่านี้อาจจะอันตราย
ตอนนี้ยังไม่เป็นไร
ผมว่าเราควรแจกเข็มส่วนตัวไว้ เพื่อสถานการณ์แบบนี้นะครับ
ตอนนี้ยังอันตรายเกินไปที่จะให้พกเอง
อีกอย่าง เราไม่รู้ว่าจะมีผลข้างเคียงอะไรบ้าง
เราต้องฉีดยานี่ไปอีกนานแค่ไหน
เด็กเริ่มหายากขึ้นทุกทีแล้วนะ
เราใกล้ถึงเป้าหมายแล้ว
อดทนไว้ก่อนนะ
กลับไปทำงานได้
พวกนี้สนใจแต่ตัวเอง ศักดิ์ศรีมนุษย์เหรอ มันถูกลืมไปนานแล้ว
งานวิจัยนี้ต้องสำเร็จโดยเร็วที่สุด
เราจะได้ฝันถึงชีวิตที่มีความหมายกว่านี้
ต้องให้ถึงวันนั้นก่อน คนถึงจะยอมรับและเห็นคุณค่า
ของชีวิตที่เสียสละไป กับวิวัฒนาการที่ล้มเหลว ว่ามันจำเป็น
วันนั้นจะมาถึง ใช่ไหม
ได้เวลาเปลี่ยนกะแล้ว
ขอโทษนะคะ
เราลงชื่อขอเข้าพบลูกไปแล้ว
ให้ไปพบได้ที่ไหนคะ
เข้าพบเหรอ พบใคร
คุณครูบอกว่าเราเข้าพบลูกเราได้
หลังจากเลิกงานทุกวัน
ที่นี่ไม่มีนโยบายนั้น
ครูบอกเราจริงๆ นะคะ
ถ้าจูเยเข้ามาในนี้ไม่ได้ เราไปหาลูกเองก็ได้ค่ะ
ชั้นแปดห้ามผู้อยู่อาศัยทั่วไปเข้า คุณไปไม่ได้
แล้วคุณครูอยู่ไหน
ไม่สิ เอางี้ดีกว่า ลูกผมอยู่ไหน
หมายความว่ายังไง เราไปหาลูกไม่ได้เหรอ
เราตกลงกันไว้แล้ว
- พวกเขาเจอลูกไม่ได้ - หวังว่าลูกเราจะปลอดภัยนะ
ไม่ต้องสนใจ เปลี่ยนกะไป
พรุ่งนี้ค่อยคุยกัน
เดี๋ยวสิ ลูกเราอยู่ที่ไหน
เธออยู่ไหน ไอ้พวกชั่ว
บอกกี่ครั้งแล้วว่าไม่ให้รบกวนตอนทำการทดลอง
ขอโทษครับ คนเห็นเยอะเกินไป มันจัดการยาก
ลำบากขนาดนี้กว่าจะได้เด็กมา
อยู่ในห้องกรองน้ำใช่ไหม ไปเลย
จ่าคัง ขึ้นไปข้างบน เตรียมยากับสายสวนไว้
ได้ค่ะ
ให้ตายสิ โคตรขายหน้าเลย
ขอผมเจอลูกเถอะ
คุณโกหกเราทำไม ทำไม
คุณครูบอกว่าเราเจอเธอคืนนี้ได้
ไปถามครูสิ
- ใจเย็นๆ นะ - ไปถามเลย
ปล่อยนะ คุณครูอยู่ไหน
ทำไมต้องโกหกอยู่เรื่อย
มีเรื่องอะไรกันครับ
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
คุณหมอครับ จูเยอยู่ไหน
คุณบอกว่าเราเจอลูกได้ จะมากลับลำไม่ได้นะ
คุณ จูเยสบายดีครับ
เธอทำได้ดีมาก
คุณหมอคะ ให้เราเจอกับจูเยเถอะค่ะ
ไม่เอาน่า อย่างอแงสิครับ
ใจเย็นๆ ก่อนนะ
ก็ได้ งั้นไปที่ห้องทดลองผมนะ
ผมจะพาไปพบจูเย
ไปกันเลย มาครับ
ไปเลย
(ทดลองการงอกของสัตว์เลื้อยคลาน)
(ทดลองกับทหารห้านาย)
(เด็กอายุสิบขวบ เจ็ดคน ตายหมด เด็กอายุ 17 ปี สี่คน ตายหมด)
จูเย
มาทางนี้สิ
ลูกสาวเราอยู่ที่นี่เหรอ
ทำไม…
เห็นไหม ลูกคุณสบายดี
- จูเย - จูเย
อย่าครับ อย่าไปกระตุ้นจูเย
เดี๋ยวจะเป็นอันตรายถึงชีวิต
จูเยเป็นทรัพยากรที่มีค่าสำหรับอะพาร์ตเมนต์
เธอทำหน้าที่อย่างน่าชื่นชม
คุณหมอ นี่มันอะไรกันคะ
จูเยป่วยเหรอ
ไม่ เธอไม่ได้ป่วย
เด็กอายุรุ่นเธอมีสิ่งที่พิเศษ
"เด็กคือความหวังของเรา" รู้คำขวัญของอะพาร์ตเมนต์ใช่ไหม
ดูนี่นะ นี่ลูกผมเอง
ทุกคนบอกว่าเธอตายแล้ว แต่ผมคืนชีพให้เธอได้
ผมได้สร้างมนุษย์อมตะขึ้นมา
อะไร
จุดกำเนิดมนุษย์พันธุ์ใหม่อยู่บนบ่าของลูกสาวคุณ
คุณเข้าใจหรือยัง ว่าเธอมีบทบาทสำคัญในการวิจัยของผม
จูเย
เดี๋ยวก่อน บอกว่าอย่ากระตุ้นเธอไง
บอกแล้วว่าอย่าแตะต้องเธอ ให้ตายสิ
- จูเยเป็นอะไร - ให้ตายสิ
ลูกเราเป็นอะไร เธอเป็นอะไร
- จูเย - ก็บอกแล้วว่าอย่าแตะต้องเธอ
พระเจ้า ทำอะไรสักอย่างสิ
ทำอะไรสักอย่างเร็ว
เธอเป็นอะไร
จูเยเป็นอะไรไป
เป็นอะไรไป จูเย
- ลูกเราตายแล้วเหรอ - ฟื้นสิ
จูเย
ผมไม่อยู่นานเกินไป
เพราะแบบนี้ไงถึงบอกว่าอย่ารบกวน
- จูเย - จูเย
จูเย
- ดูสิเกิดอะไรขึ้น - จูเย
คุณไม่รู้เลยใช่ไหม ว่างานวิจัยนี้สำคัญแค่ไหน ใช่ไหม
ผมทั้งหาข้าวให้กิน หาที่ให้ซุกหัวนอนไม่ใช่หรือไง
แต่คุณก็ยังไม่รู้จักอดทน
ส่งหน่วยเก็บกวาดขึ้นมาห้องทดลอง
ซูนา เธอมาทำอะไรที่นี่
ได้จังหวะพอดีเลย
ขอบคุณนะที่มากับฉัน
ฉันดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคนดีๆ
ฉันแค่มาพาซูนากลับ
อีกอย่าง
ถ้าซูนาไม่กลับมา หมอนั่นก็ไม่เลิกบ่น
ฉันไม่ใช่คนดีหรอก
ฉันน่ะมือเปื้อนเลือดมาเยอะ
เช้าแล้ว
ตื่นได้แล้ว จีวาน
เราจะไปแล้วเหรอ
เป็นเด็กนี่มันคงจะดีนะ
ยาได้ผลกับเธอดีมากๆ แถมไม่มีผลข้างเคียงเลยด้วย
ฉันรู้ว่าคุณต้องการเด็กพวกนั้นทำไม
คุณใช้เราเป็นหนูทดลองเพื่อให้ตัวเองรอด
ไม่ต้องห่วง
ฉันไม่ปล่อยให้เธอตายง่ายๆ หรอก
ความอยู่รอดของเราขึ้นอยู่กับเด็ก
บางทีเราก็เจอเรื่องติดขัดเหมือนอย่างจูเย
คุณทำบ้าอะไรกับสมองเด็กคนอื่น
เด็กอายุเท่าเธอน่ะ ในต่อมใต้สมอง มีสิ่งที่สำคัญต่องานวิจัยของฉัน
แน่นอน ฉันต้องปรับสภาพนิดหน่อยถึงจะใช้ได้
น้ำที่เธอดื่มในห้องเรียนน่ะ มันช่วยปรับ
สุดยอดเลยไหมล่ะ
ที่น้ำดื่มอย่างเดียวส่งผลได้ขนาดนี้
แล้วยายฉันล่ะ
เธอเชื่อจริงๆ เหรอว่าข้างนอกมีศูนย์การแพทย์
คนอ่อนแอในกลุ่มต้องถูกกำจัด
เพื่อให้มนุษย์พันธุ์ใหม่ผงาดขึ้นมา
อยู่นิ่งๆ
นี่ อย่าให้พลาดนะ
ไว้ใจได้เลยพี่
- เป็นไงบ้าง - หน้าไปโดนอะไรมา
ไม่กี่วันก่อน ฉันมีเรื่องกับไอ้กอริลลาบ้าน่ะ
วันนี้ธุระอะไร
ฉันมาส่งสินค้า
ฉันบอกให้มาเฉพาะวันส่ง
ให้ตายสิ
วันนี้ผ่านมาพอดี
ก็เลยว่าจะมาส่ง แล้วก็มาคุยด้วยหน่อย
เฮ้ย เอาออกไปนะ
- ดูหลังรถซิ - ครับ
ดับเครื่อง
เกิดอะไรขึ้น
จับแน่นๆ นะ ทุกคน
ช้าหน่อยพี่
ไม่ๆ
เฮ้ย ไอ้เวรเอ๊ย
ไอ้บ้าระห่ำ เสียสติไปแล้ว
จีวาน
เราเจอคนพวกนี้ตอนไปรับซูนา
ไปบอกคุณหมอ
โอเค
จ่าอีจะเข้าไปในคุก
อย่าตามไปนะ
ฉันเตรียมของขวัญไว้ให้เธอ
เข้าไปเลย เร็วเข้า
อย่าฆ่าผม ผมขอโทษ
ไม่ต้องยิงผมก็ได้
ทางนี้
แม่งเอ๊ย ดีนะที่ไม่โดนยิง
ไม่ต้องกังวลนะ ซูนา
อะไรอีกล่ะ
คุณหมอยาง
ขอโทษค่ะ แต่นี่เรื่องด่วน
จ่าอีมากับนายพรานสองคน จากหมู่บ้านของซูนาค่ะ
เดี๋ยวจ่าควอนก็จัดการเองแหละ
เพื่อนเธอคงมาหาสินะ ซูนา
แต่คงไม่ได้เจอกันหรอก
- แน่ใจนะว่าทางนี้ - แน่ใจสิ
แล้วทำไมพวกมันไม่ตามมา
ทุกคน ฉันเอง ไม่เป็นไรใช่ไหม
พี่ซาน
เฮ้ย
ลุกขึ้น
ลูกน้องเธอดูไม่ค่อยชอบเรานะ
เฮ้ย ดูดีๆ สิ
เจ้าพวกนี้ไม่ใช่มนุษย์แล้ว
ตั้งสติหน่อย
พวกนายยังไม่ตายใช่ไหม
เจ้าพวกนี้มันตัวอะไรกัน
ปฏิบัติการล้มเหลว
ฉันขอโทษ
แจ้งผู้อาศัยอะพาร์ตเมนต์ทุกท่าน
อย่างที่ทราบ ผู้บุกรุกมาก่ออันตราย
ต่อความปลอดภัยของอะพาร์ตเมนต์และผู้อาศัย
ขอให้ทุกคนอยู่ในห้อง
ห้ามออกจากห้องโดยเด็ดขาด
เราได้เพิ่มการคุ้มกัน
ในห้องเรียนกับห้องพักนักเรียนแล้ว ห้ามออกมาข้างนอกโดยเด็ดขาด
เรื่องสุดท้าย
ผมขอแจ้งผู้บุกรุกที่ชั้นใต้ดิน
จ่าอีอึนโฮกับนายพราน
ว่าคุณไม่มีทางบรรลุเป้าหมาย
ยอมแพ้แล้วกลับไปซะ
แล้วผมจะไว้ชีวิตคุณ
ไอ้เวรนั่น
ผมจะให้โอกาสครั้งสุดท้าย
ชั้นใต้ดินมีอินเทอร์คอม กดปุ่มแล้วตอบมาซะ
ถ้าอยากกลับไปเป็นๆ กดหนึ่ง
แต่ถ้าอยากติดอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ไปตลอดกาล
ก็กดสอง
เรากดหนึ่ง
แต่เราจะเอาซูนาไปด้วย
ไปช่วยซูนากันเถอะ
เธอจะไปด้วยใช่ไหม
จ่าควอน
อย่าให้พวกนั้นเข้าห้องผมได้เด็ดขาด
รับทราบครับ
ทีมเอไปที่บันได ทีมบีไปชั้นใต้ดิน
ฉันไปชั้นกลางเอง อย่าให้พวกมันขึ้นมาได้เด็ดขาด
ภาวนาอย่าให้เพื่อนเธอ มาขัดขวางการทดลองเลยนะ
ถ้าเธอตายไปอีกคน
เราก็ไม่เหลือใครมาแทนแล้ว
อดทนหน่อย โอเคนะ
ทำยังไงดี
กระสุนเราใกล้หมดแล้ว
นี่ เอาอาวุธพวกมันมา
ไปหาซูนา ทางนี้ฉันจัดการเอง
- พี่จะไหวเหรอ - ไปเถอะน่า
ระวังตัวด้วยนะ
ให้ตายสิ
อยู่ไหนเนี่ย บ้าจริง
เฮ้ย จีวาน
เกิดอะไรขึ้น
ขึ้นไปเลย
ตามมานะ อึนโฮ
นายขึ้นไปเลย
- แล้วเธอล่ะ - ไปสิ
อีอึนโฮ
อย่าฆ่าพวกเราเลย เราเป็นแค่คนงาน
ฉันมาหาเด็กชื่อซูนา
เด็กใหม่ที่เพิ่งมาอยู่ไหน
เด็กทุกคนอยู่ชั้นแปดครับ
พวกนายก็รีบไปตามหาลูกตัวเองเถอะ
อีอึนโฮ
ยังมัวแต่ช่วยคนอื่น จนลืมหาทางหนีเอาตัวรอดอีกสินะ
ซูนา
อย่ายิง ทำแบบนี้ทำไม
โอ๊ย เข่าฉัน
ถึงเวลายอมรับความจริงแล้ว
โลกที่เรารู้จักมันไม่มีอีกแล้ว
เราควรสร้างโลกใหม่ด้วยกัน
โลกที่ฉันอยากได้
ไม่มีคนอย่างคุณอยู่ในนั้น
อีอึนโฮ สุดท้ายแล้ว เธอก็ยัง…
อะไรน่ะ
ฮันซูนาอยู่ไหน
เธออยู่ไหน
เธออยู่ในห้องทดลอง
นำทางไป
เด็กๆ หนีไปซะ ไม่อยากเจอพ่อแม่หรือไง
- ไปเร็วๆ - เฮ้ย
เดินมาอีกก้าวเดียว สมองนังนี่กระจายแน่
ยิงเลย ยังไงนังนั่นก็อยู่ได้อีกไม่นาน
จ่าควอน เสียสติไปแล้วเหรอคะ
เฮ้ย พ่อหนุ่มทหาร
ทำไมลิฟต์ที่นี่ใช้ไม่ได้ล่ะ
ไป ฉันจัดการหมอนี่เอง
หมอนี่มันยังไงเนี่ย
อะไรติดหน้าหรือไง
แกคือนายพรานสินะ
จะให้เป็นอะไรอีกล่ะ นายพันหรือไง
ตลกนี่
ฉันตามหาแกอยู่
เออ ฉันไม่มีเวลา รีบๆ เลย
พ่อทำสำเร็จแล้ว
ลูกรอมานานเกินไปแล้วใช่ไหม
ใช่
ไอ้ปีศาจ
แกคิดจริงๆ เหรอ
ว่าวิธีนี้จะช่วยลูกแกได้
เธอนี่สุดยอดจริงๆ ซูนา
ปกติคนอื่นไม่ฟื้นเร็วขนาดนี้นะ
เป็นเด็กนี่มันคงจะดีจริงๆ
ยายเคยบอกฉัน
ว่าคนเรา…
ทำอะไรก็ได้อย่างนั้น
แกต้องชดใช้
ให้กับทุกอย่างที่ทำลงไป
คิดเหรอ
ว่าลูกแกจะยอมรับ
ตัวแกในตอนนี้
อยากโดนตัดลิ้นหรือไง
แกบอกว่าการปรับสภาพคือขั้นตอนสำคัญใช่ไหม
น้ำแปลกๆ ที่แกให้ฉันมาน่ะ
ฉันไม่ได้ดื่มเลยสักหยด
เธอนี่มัน…
สุดยอดไปเลยนะ
ที่มันส่งผลได้ขนาดนี้
พระเจ้าช่วย คุณหมอ
อย่าเข้ามานะ
วางปืนลง
ทิ้งปืนซะ
บ้าจริง
ไอ้โรคจิต
- พาโซยอนหนีไปก่อน - อะไรนะ
- บอกให้เตรียมพาโซยอนหนีไง - ค่ะ
ทำไมพวกแกไม่ยอมตายสักที
แกฆ่าฉันไม่ได้
ให้ตายสิ หน้าตาทุเรศจริงๆ
คิมฮักยง
ฮักยง
- ฮักยงลูกแม่ - ไม่เป็นไรนะ
เป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น
พี่จีวาน
เอาละ รีบหนีเลย
ไป เร็วเข้า
ไม่นะ
คุณหมอ
ช่วยฉันด้วย
คุณบอกว่าจะช่วยฉัน ยา
ยาอยู่ไหน ยา
ยังไงคุณก็ตายอยู่ดี
ไม่นะ อย่านะ
ไอ้สารเลว
เกิดอะไรขึ้นบนนั้นน่ะ
ไม่เป็นไรนะ ลูกจะปลอดภัย
เราเริ่มต้นกันใหม่ได้ ลูกเชื่อใจพ่อใช่ไหม
เกิดอะไรขึ้น
เฮ้ย จีวาน
จีวาน
เฮ้ย ฟื้นสิ มาเร็ว
ซูนา
ซูนา ไม่เป็นไรใช่ไหม
ลุง
รีบหนีไปจากที่นี่เถอะ
ไอ้พวกเวรนั่น
บอกให้อยู่ในห้องก็ยังจะออกมากันอีก
คุณหมอยาง
นั่นคุณหมอยาง
คุณหมอ เกิดอะไรขึ้นในนั้น
ลูกเรายังอยู่ข้างใน
ไม่ต้องมาถาม ไปให้พ้น
เราทำทุกอย่างที่คุณสั่ง คุณทำอะไรลูกเรา
ปล่อยฉัน
พวกแกเกาะบารมีลูก ใช้ชีวิตสุขสบาย
- หน้าเขา… - ยังจะมาทำตัวเป็นพ่อแม่ที่ดีอีกเหรอ
โซยอน
ทุกคนปลอดภัยใช่ไหม
- ใช่ - ยางกีซูล่ะ
ถ้าไปด้วยกันอาจจะไล่ไม่ทัน เธอรีบพาเด็กๆ หนีไปซะ
รับทราบ
ไปกันเถอะ
ระวังตัวนะคะ ลุง
รีบไปได้แล้ว
อะไรเนี่ย
โซยอน
หยุดนะ
เขาเป็นปีศาจ
ไอ้พวกสวะชั้นต่ำ
ตายซะ
ตายซะให้หมด
ตาย
พวกแกทุกคนสมควรตาย ฉันควรฆ่าพวกแกให้หมด
สวะไร้ประโยชน์ พวกวิวัฒนาการล้มเหลว
ซ่อนตัวให้ดีเถอะ
โซยอน
ไม่เป็นไรนะ โซยอน
ไม่เป็นไร พ่อจะช่วยลูกเอง
ไม่เป็นไรนะ ลูกจะต้องปลอดภัย พ่อขอโทษ
พ่อขอโทษจริงๆ
ยางกีซู
อย่าเข้ามานะ
อย่าเข้ามา
ฉันจะช่วยลูกฉัน
อย่าเข้ามานะโว้ย
พอได้แล้ว ไอ้ปีศาจ
แกคิดผิด
แกช่วยใครไม่ได้หรอก
แม้แต่ลูกตัวเอง
พวกแกทำลายทุกอย่าง
พวกแกทำพังหมด
ฉันไม่ผิด
พวกแกทำลายทุกอย่าง
พวกแก…
พวกแกทำลาย…
เธอจะทำยังไงต่อไป
ฉันจะเริ่มต้นใหม่ที่นี่
ฝนตก
ฝนตกแล้ว
ฝนตก
ฝนตกจริงๆ ด้วย
นานแค่ไหนแล้วนะ
ฝนไม่ตกมานานมากจริงๆ
กลับบ้านกันเถอะค่ะ
ใช่ กลับกันเถอะ
โอ๊ย สดชื่นจริงๆ
เข้าแถวดีๆ นะ ทุกคน
- เดินหน้าไปเลยค่ะ ไป - ซูนา
ซูนา หมูขาวแบบนี้อร่อยมากนะ รู้ไหม
นั่น…
โชคดีกับเจ๊นะคะ ลุง
"โชคดี" อะไรกันเล่า
- ทางนี้ครับ คุณแม่เลี้ยง - "แม่เลี้ยง" อะไรของนาย
ผมไม่ดื่ม
ผูกโบว์อะไรของเจ๊แกน่ะ
- ถอย - จะไปไหนน่ะ ลุง
ฉันไม่ได้รอดมาเพื่อเจออะไรแบบนี้นะ
(ตัวละคร เหตุการณ์ องค์กร สถานที่ และฉากต่างๆ)
(ในภาพยนตร์เรื่องนี้ล้วนสมมุติขึ้นทั้งสิ้น)
คำบรรยายโดย วรากรณ์ จันทา