Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
So-yeon.
Oo.
So-yeon.
Maghintay ka lang.
Mabubuhay ka ulit.
Gi-su!
Yang Gi-su!
Tigil.
Bitawan mo siya.
Bubuhayin ko siya. Mamamatay din siya kung pipigilan mo ako.
-Sir, ipuputok ko ito. -Gi-su.
Higit 100 na'ng namatay sa human experiments mo.
Di nito maibabalik si So-yeon.
Kung gusto mong iligtas ang anak mo, pakawalan mo siya.
Hindi, nakahanap na ako ng paraan. Nagtagumpay ako.
Tingnan mo. Ako'ng pruweba. Sinubukan ko sa sarili ko.
Mabubuhay na ulit si So-yeon.
Yang Gi-su!
Hindi, wag.
-Wag mong hawakan! -Dalhin n'yo siya sa labas.
Mamamatay si So-yeon. Papatayin n'yo siya!
ALERTO: LINDOL
So-yeon.
Hindi!
BADLAND HUNTERS
'Tang ina?
Shit, patay na ako.
Tulong! Tulungan n'yo ako!
Lumayo ka sa akin!
Uy, halika rito.
Mahuhuli ko na dapat 'yan.
Importante pa ba 'yon? Kunin natin ang lahat.
Mukhang masarap 'to.
Lola, sabi ko, sabihan mo ako kung may kailangang gawin.
Ayos lang ako, Su-na. Nagpahangin lang ako.
Lola, mahina'ng mga tuhod mo.
Umupo ka. Ako na'ng bahala sa iba.
Hindi ko maalala kung kailan huling umulan.
Walang maiinom na tubig dito.
Su-na, maghanap kaya tayo ng kotse
at lumipat sa Bus District?
Tingin ko,
mas mabuting dito na lang tayo tumira.
Di tayo magiging ligtas doon dahil lang marami'ng tao.
Naaalala mo, kinaladkad tayo ng mga kanibal?
Bago'ng tagtuyot, mababait na tao rin sila.
Hindi lahat sa mundo, ganoon kasama.
Ganoon 'yong karamihan sa mga taong nakita ko.
Su-na.
Ito ang paniniwala ko.
Aanihin mo ang itinanim mo.
Mukhang marami ang masasama,
pero maging bukas ka pa rin sa mga tao, at makakatagpo ka ng mababait.
Naniniwala ako riyan.
Masyado kang nagtitiwala sa mga tao.
Ganyan siguro bago nagunaw 'yong mundo.
Pasensiya na, di ko talaga maalala 'yong buhay noon.
Ang totoo, kailangan nating bumisita sa Bus District ngayon.
-Ngayon ba ang dating ni Nam San? -Oo.
Hanggang kailan tayo magtitiis sa maruming tubig?
Ilang buwan nang di umuulan.
Wala 'to. Noong nakaraang taon, mahigit anim na buwan 'yong tagtuyot.
Uy! May karne kami!
Halikayo, bilis!
Sige, pumila kayong lahat. Pila na! Ihanda ninyo'ng mga kalakal n'yo.
Uy, manong! Pumila ka nang maayos.
Sige.
Rubber boots.
-San. -Rubber boots?
Susunod.
Hindi puwede 'yan.
Ayos kaya.
Eto, kunin mo.
Letse, tinakot mo ako.
Sakto na siguro 'to
para makuha ko 'yang buong buntot.
Whole.
Nakakain ba 'yan? Itabi mo nga.
Pag kumalma na 'yong sitwasyon at maayos na'ng lahat, ito…
Positibo kang tao, miss.
Mahigit tatlong taon na mula noong magunaw ang mundo.
-Tanggapin mo na 'yong realidad. -Uy, eto. Kunin mo 'to. Eto.
Bawal 'to, pero pasekreto naming ibibigay sa 'yo.
-Kakainin ko nang hilaw? -Lutuin mo muna. Makamandag 'yan.
Ano 'yon?
-Kanin. -Kanin?
Salamat.
-Hello, kuya. -Su-na.
Hello, manong.
Uy, Su-na. Hello, ma'am.
Hello.
Di n'yo kailangang pumunta rito.
Puwede kaming dumaan pauwi. Nahirapan pa'ng lola mo.
Diyos ko. Hindi, dapat pumunta kami.
Utang ni Su-na ang buhay niya kay Nam San.
Tatlong taon na rin ang lumipas.
Matagal na kaming umaasa sa inyo, nakakahiya naman.
Nag-abala pa kayo. Salamat, ma'am.
Masaya akong lumaki si Su-na bilang mabuting tao.
Salamat, manong.
-Oo. Sige, kumuha kayo ng karne. -Su-na.
Ako'ng nakahuli sa buwaya.
Sigurado kang di si Mr. Nam San?
Ako talaga.
Ito'ng ipapalit ko, manong.
Painting mo? Tingnan natin.
Wow, masterpiece.
Ang ganda.
-Salamat. -Walang anuman.
'Yong akin? Kasama niya akong manghuli.
Halika na. May mga naghihintay pa sa likod.
Pasensiya na po.
Sige, manong.
Ingat. Sige, ma'am.
-Aalis na kami. -Sige.
Susunod.
Naku, halos gumawa na sila ng lintik na village dito.
Ang sisipag mabuhay. Putsa.
Makinig kayo, mga taga-Bus District!
Magpapakilala kami.
Galing kami sa Jamsil Police Station, okay? Tingnan n'yo ito. Nakikita n'yo?
Basta makisama lang kayo,
walang masasaktan, okay?
Lintik, walang sumasagot.
Ano, nandito kami dahil…
Tingnan natin. Eto na.
May hinahanap kaming kilalang kriminal,
at nagkataon lang
na namataan siya sa lugar na 'to.
Kaya gusto kong hingin 'yong kooperasyon ninyo. Okay?
Teka. Uy.
Uy, kamukha niya 'yong lalaking 'yon. Kita mo?
-Kamukha niya. -Kunin mo siya.
Di ako 'yon!
Uy, doon. Kunin mo'ng nakabalot sa ginto.
Bitawan mo ako. Babae ako.
Oo, alam ko. Babae ang lalaking 'to.
Babae siya?
Hoy! Ikaw!
Tara na.
Bitawan mo ako. Lintik.
Ang lakas mo, gago.
Pulis ka talaga?
Ano'ng sinabi namin? Masasaktan 'yong di makikisama.
Ilang taon ka na?
Ano naman sa inyo?
Masaya lang akong makilala ka.
Halos wala nang mga batang kaedad mo.
Umalis na kayo. Ang baho n'yo.
Tara na, Lola.
Baliw 'tong malditang 'to.
-Gagong 'yan. -Ano'ng sinabi mo?
Tumigil ka nang loko ka!
Seryoso.
-Lola! -Gago ka!
Su-na, ayos ka lang ba?
Hoy, teka nga.
Alis.
Tabi.
Putsa, ano'ng ginagawa mo?
Mamatay ka na!
Aray, ang hapdi.
Ikaw ba 'yong boss?
Hindi, hindi ako 'yong boss, sir.
Sino'ng boss mo?
Ano, si Tiger, sir.
Si Tiger? Buhay pa'ng gagong 'yon?
Hoy, saan mo nakuha 'tong tubig?
Sa apartment, sir.
-Apartment? -Opo, sir.
Marami na akong napuntahan, wala akong nakitang apartment.
Totoo 'yon, sir.
Medyo malayo rito,
napapaligiran ng kakaibang lupain, kaya medyo mahirap makita.
May malinis na tubig doon, sir.
Makinig ka, pag bumalik pa kayo rito, papatayin ko kayong lahat. Kuha mo?
Opo, sir. Kuha ko.
Sabihin mo kay Tiger.
Opo, sir.
Pero sino'ng sasabihin kong nagpapasabi?
-Si Nam San. -Ikaw pala 'yong Nam San.
Opo, sir. Kuha ko.
Hoy, tumayo ka.
Pasensiya na, sir.
Bilisan mo!
Ayos ka lang? Kayo, ma'am?
Ayos lang ako. Ikaw?
Ayos lang din po.
Ang cute mo.
Nam San.
Alam n'yo, parang di puro kalokohan 'yong usapan kanina.
Anong usapan?
Sabi ng gagong 'yon, sa apartment niya nakuha 'yong tubig.
Totoo pala 'yong lugar. Desperado 'yong mga taong pumunta roon.
Balita ko, maraming tao roon at parang paraiso talaga.
Pumunta ka kung gusto mo.
Curious lang ako. 'Yon lang.
At saka, di ka basta-basta makakapunta. Pinipili lang 'yong mga puwedeng pumasok.
Sino'ng mga lokong 'yon?
Su-na!
Hoy.
Sino kayo?
Ayos lang. Hindi sila masasamang tao.
Ayos lang talaga, manong.
Teacher siya.
Teacher ng?
Hello. Nice to meet you.
May itinayo kami na ligtas na lugar sa Seoul.
Teacher ako at lider ng isang volunteer group doon.
Baka galing sila roon sa nabanggit ko kanina.
Pero bakit kami?
Inuuna namin 'yong proteksiyon ng mga pamilyang may mga bata.
Dapat protektahan ang kabataan para sa kinabukasan ng sangkatauhan.
Kung sasama ka sa amin,
hahaba 'yong buhay ng lola mo at magiging malusog siya.
May malinis na tubig at pagkain kami para sa inyo.
Malinis na tubig?
Naku, salamat sa Diyos.
Ganyan kagandang lugar, siguradong target ng mga gang.
Sigurado kang ligtas 'yan?
May armadong seguridad kami na parte ng militar dati.
Di kami gagalawin ng gangs na nag-iikot sa wastelands.
Puwede ba namin silang isama?
Parang pamilya ko na sila.
Pasensiya na.
Magkadugo lang 'yong tinatanggap namin.
Ma'am,
di pa po ba kayo nakakapagdesisyon?
Sana tama ang maging desisyon n'yo para sa kapakanan ni Su-na.
Kung hindi, mapupunta sa ibang bata ang puwesto.
Masama 'yong pakiramdam ng lola ko, kaya di siya makakalakad nang matagal.
May medical staff kami sa kalagitnaan ng biyahe
para masigurong ligtas 'yong biyahe ng mga may isyu sa kalusugan.
-Tama siya. Tara na, Su-na. -Kahit saan, mas maganda kaysa rito.
Tama. Dapat tumira ka sa mas maayos na lugar.
Pupuntahan kita.
Okay.
Kayo rin, manong.
Puntahan n'yo ako.
Oo, pupuntahan kita.
Teka lang, Lola.
Mr. Nam San.
Salamat sa lahat ng tulong mo.
Walang anuman. Ingat po kayo, ma'am.
Ingat po, ma'am.
Practice sketch lang 'yan.
Salamat.
Mahirap maglakad pag lumubog na'ng araw. Bilisan natin.
Sige.
-Lola. -Sige.
Kailan niya ako natingnan nang mabuti?
Nagkagusto kaya sa 'kin si Suna pagkatapos ng mga nangyari?
Hindi.
Paano tayo sasaya ngayong iniwan na tayo ni Su-na?
Masyadong delikado rito para kay Su-na.
Madalas mangyari 'yong gaya kanina.
Gaya kanina, puwede mo rin siyang protektahan.
Ako, protektor? Di ko nga naprotektahan ang anak ko.
Naku.
Ayan ka na naman.
Pero kamukha talaga ni Su-na 'yong anak mo.
Teka!
Kung magpapakasal ka at aampunin mo ako, di ba makakapasok din tayo sa apartment?
Tama? 'Yong babae na nakabalot sa ginto kaya?
-Hoy. -Seryoso ako.
Nagunaw ang mundo, pero di ako susuko sa buhay.
-Di na kami magkakatuluyan. -Diyos ko.
Ang nagmamahalang mag-asawa, magkahawig. Magkamukha kayo.
Maganda rin siya pag may makeup.
Hoy, nilagay niya'ng ahas sa ilong niya. Tao ba 'yon?
Tama na 'yan, okay? Tama na.
Saan ka pupunta?
-Ang daldal mo. Lalabas na lang ako. -Para mag-night hunt?
-Oo. -Sasama ako sa 'yo.
-Lola, ayos ka lang ba? -Oo, ayos lang ako.
-Wag mo akong pansinin. -Ingat sa paglakad.
-Kalma po. Galing sila sa volunteer group. -Ah, ganoon.
-Ito'ng mga pamilya galing sa kanluran. -Sige, salamat.
Salamat sa pagdayo n'yo rito. Masaya akong makilala kayo.
Sumunod kayo. Ingat lang.
Ako si Lee Ju-ye. Eighteen na ako. Ikaw?
-Ako si Han Su-na. Eighteen na rin. -Talaga? Puwedeng makipagkaibigan?
Sige, magkaibigan na tayo.
Matagal na akong walang nakikilala na kaedad ko.
Ako rin.
Wala rin akong kaedad sa lugar namin.
Saan ka nakatira dati?
Nakatira kami ni Lola dati sa tent malapit sa Bus District.
Nice to meet you, Ju-ye.
Dahil delikado sa labas, pinatira ako ng mga magulang ko underground.
Ang hirap siguro noon.
Kaya naman, maliban lang sa mga insekto at daga na gumagapang sa katawan ko ro'n.
Iginalaw-galaw ko pa 'yong mga braso at paa ko.
Baka sinunggaban na nila ako kung nagmukha akong bangkay.
Ang mahalaga, tapos na tayo sa ganoong buhay.
Oo, balita ko maganda 'yong lugar.
Maliligo ako agad pagdating ko roon. Parang may mga insekto pa rin sa balat ko.
Nando'n na kaya si Su-na?
Gusto kong sumama sa kanya ro'n.
Naku, ayaw ko talagang umalis siya.
Puntahan na lang natin siya.
Hindi.
Ang babaeng naka-ginto.
Ang gusto kong maging stepmom.
Uy, sige. Hindi na.
Ingat.
Lola, ayos ka lang ba?
Tumigil muna tayo.
Dalhin natin 'yong lola ni Su-na
at 'yong tatay mo sa medical station na binanggit ko kanina.
Mapanganib na'ng lupain mula rito. Ayaw naming mahirapan kayo.
Dadalhin kayo nina Mr. Oh at Mr. Choi doon.
Salamat.
Maraming salamat sa pag-aalaga mo sa amin.
Alagaan n'yo po nang mabuti 'yong lola ko.
Oo naman. Wag kang mag-alala.
-Mr. Choi. -Aalagaan ko po siya nang mabuti.
-Ako na'ng bahala sa kanya. -Salamat.
Dahan-dahan.
Papa, magkikita tayo bukas, okay?
Sige, umalis na tayo.
Su-na, wag mo akong alalahanin. Mauna ka na.
Tanga.
Wala rito. Tingnan natin 'yong patibong.
Okay.
Mga sasakyan namin 'to. Puwede na tayong sumakay mula rito.
Teka lang.
Kung ganito kalapit 'yong mga kotse, naisama sana natin 'yong lola ko.
Puwede tayong maghintay.
Buong gabing naglakad ang lahat. Ano pa'ng ilang oras na paghihintay?
Tama ba sa inyo 'yon?
Ma, nauuhaw na ako.
Wala tayong tubig.
Kapit lang.
Naku, ano'ng gagawin natin?
Magpapadala ulit kami rito ng kotse bukas.
Wag kang mag-alala.
Tara na.
Pumasok na kayo.
-Salamat. -Sige.
Naku, siguradong pagod ka na.
Wag mo masyadong alalahanin ang lola mo. Ayos lang 'yon.
Bilangin n'yo sila.
May mga gumagawa pa rin talaga ng kabutihan sa mundo ngayon.
Naku, tama siya. Pasensiya na sa lahat ng abala.
Walang anuman.
Sige, nandito na tayo.
Nasaan 'yong medical facility?
Do'n sa baba.
Si Lola ba 'yan?
Lola!
Lola. Gumising ka, Lola!
Anong klaseng mga gago 'to?
Lintik, ano 'yan?
Halika rito, ulol.
-Bakit mo pinatay si Lola? -Dapat mamatay ang mga inutil.
Putang ina mo!
Si Su-na. Nasaan siya?
Mamatay ka na!
Ji-wan!
Hoy, sino ka?
San, umalis na tayo. Nasa peligro si Su-na.
Kumalma ka. Linisin muna natin 'to.
Iiwan mo lang si Lola?
Malapit na po tayo.
Ayusin n'yo na'ng mga gamit n'yo.
Nandito ka para sa akin?
Opo, kailangan ko 'yong tulong n'yo.
Ililigtas ko'ng mga residente sa apartment at 'yong mga tao ko.
Bakit sa amin ka humihingi ng tulong?
Bakit ganito'ng mga gagong 'to? At 'yong apartment?
Hoy, wag kang makialam.
Sana tulungan mo ako.
Parang di sila tao. Kailangan silang pugutan para mamatay?
Opo.
Ano ba'ng mga 'to?
Ako si Lee Eun-ho. Sarhento ako noon sa CCU Air Force special ops unit.
-Maghahanap tayo ng survivors sa baba. -Opo.
Nanood kami mula sa langit noong araw ng matinding lindol.
Habang naghahanap ng survivors, may nakita kaming apartment na di gumuho.
Binutasan ng unit namin 'yong aquifer doon.
At kasama 'yong survivors, ginawa namin ang lahat para maitayo ulit ang apartment.
Pero isang araw,
may lalaking lumapit sa amin.
Si Yang Gi-su.
Ang nag-iisang doktor na nakaligtas.
Nakatulong siya bilang doktor,
pero isang araw, ipinakita niya'ng totoong kulay niya.
Dr. Yang, may gusto po akong linawin. May mga magulang na nagreklamo.
Di na bumalik 'yong mga anak nilang kinuha mo.
Ano'ng nangyayari?
Lee Eun-ho, ano sa tingin mo 'yong ginagawa mo?
Magpaliwanag na kayo.
Sergeant Kwon.
Di ba oras na para malaman na rin ni Sergeant Lee?
Eun-ho, wala nang pag-asa 'yong mundo.
Ngayon dapat tayong…
magtiwala kay Dr. Yang.
Binigyan ko lang siya ng payo
na may kasamang munting regalo.
Ano'ng ginagawa mo?
Eto. Ito'ng pinakabagong breakthrough ni Dr. Yang.
Sergeant Lee Eun-ho? Tingnan mo ako.
Tingin mo, paano nakaligtas 'yong isang tulad ko
mula sa matinding lindol na 'yon?
Isang beses, dalawa o tatlong buwan akong walang tubig.
Ako'ng kinabukasan ng sangkatauhan.
Di rin magtatagal ang apartment. Lahat, mamamatay.
Mamamatay ang lahat pag di natin tinanggap ang pagbabago.
Tutulungan kitang makaligtas.
Baliw ka na, gago.
Nasaan ang mga bata?
-Damputin n'yo. -Saan?
Kumalma ka.
Pakawalan mo ako, gago!
Hoy, Lee Eun-ho!
Ginamit ni Yang Gi-su 'yong mga tao sa experiments niya.
Ganyan na sila ngayon dahil sa experiments.
-Kung tutulungan mo ako… -Hoy.
Kukunin ko na si Su-na.
Kung haharang ka, ikaw 'yong una kong papatayin.
Kuha mo?
Higit sa 30 pamilya 'yong nakatira sa apartment namin,
at may kuryente rito dahil sa solar panels na inilagay namin.
GUMAWA NG BAGONG BUKAS
Lettuce ba 'yan?
May mga kamatis din.
WELCOME SA KINABUKASAN NG BAGONG SANGKATAUHAN
Padaanin n'yo.
Lalabas na si Dr. Yang Gi-su.
Hello sa inyong lahat.
Ako si Yang Gi-su, at ako'ng namamahala sa lugar na 'to.
Maligayang pagdating.
Marami siguro kayong pinagdaanang paghihirap.
Malala 'yong mga kondisyon n'yo sa labas.
Nahirapan kayo roon dahil sa dami ng mga gumagalang salbahe.
Pero wag na kayong mag-alala.
Bibigyan namin kayo ng malinis na tubig at pagkain,
at poprotektahan namin kayo mula sa mga panganib sa labas.
Sige. Bigyan mo muna sila ng tubig.
Kami mismo'ng nag-purify ng tubig.
Parating na po 'yong lola ko.
Puwedeng humingi pa ng isa?
Salamat.
Kumukuha sila ng mga bata, gaya ng pagkuha nila kay Su-na.
Sila yata ang subject ng experiment.
'Tang ina ng mga 'yon! Lintik! Tara na. Iligtas na natin si Su-na!
Nagpapakamatay ka ba? Kung susugod ka lang, di ka makakatulong.
Mas mahigpit sa akala mo'ng security nila. Binabaril nila agad 'yong mga tagalabas.
Pagsikat ng araw, ako na'ng bahala sa mga bantay sa main gate,
at kukunin ko'ng atensiyon ng iba.
Kung makukuha mo sa underground prison ang mga kasama ko…
puwede tayong magsanib-puwersa.
Sigurado kang mapagkakatiwalaan sila?
Ang bastos mo talaga magsalita, bata.
-Ilang taon ka na? -Ale, 18 na ako.
-Gusto mong mamatay? -Letse. Bitaw!
Hoy, tama na. Baka magkagustuhan pa kayo.
Pag-isipan natin 'to.
Amen. Oo.
Boss, iniligpit ko na silang lahat.
Bilis, laban na!
Uy, pare.
-Simulan n'yo na. -Hoy.
Gusto mong sumirit 'yong dugo ng asawa mo?
Letse, talo na naman tayo!
Hoy, Pung-gi.
May itataya ka pa ba?
Panot kang baboy ka, gago.
May isa pa, 'tang ina mo.
Dahil sa akin, di ka nabulok sa kulungan, tapos babastusin mo lang ako.
-Rumespeto ka, gago. -Bugbugin sila!
Putang ina mo. Halika rito.
Lintik.
Tiger!
Ano, gago?
Hoy, patayin n'yo silang lahat!
Tumigil kayo!
Nasaan si Tiger?
Tingnan mo nga naman. Ang tagal na nating di nagkita.
Ayan ang gago. Namumula't mataba, parang kamote.
Sir, siya 'yong gago.
Halimaw siya.
Salamat sa 'yo, huminto ako sa boksing at napahamak.
Buong buhay kong hinintay ito, ngayon parang nagpiprisinta kang mamatay.
Magtatanong sana ako, pero nagbago ang isip ko
kasi ayaw ko sa ugali mo.
-Bubugbugin kita gaya ng dati. -Wala na tayo sa ring.
Anak ng puta, iba kasi 'yong street fighting!
Hoy, Pung-gi.
Pabagsakin mo'ng gorilya, at sayo na'ng kalahati ng mga alipin ko.
Kalahati?
Taba, isusunod kita pag napatay ko na'ng gagong 'yon.
Patayin natin 'yong gorilya!
'Tang inang 'yon.
Bilis! Labas!
Teka.
Lintik. Sobrang sakit.
-Sobrang sakit. -Tayo. Halika.
Hoy, takbo!
Hoy!
Diyos ko, ang sakit ng baba ko.
Hello.
Kailan po kaya darating 'yong lola ko?
Lola?
Kaninong lola?
Nagpadala kami ng sasakyan kaninang umaga, kaya dapat bago maghapunan.
Wag kang mag-alala. Bumalik ka muna sa puwesto mo.
Okay.
-Di ba sobra 'yong effort mo para sa bata? -Sila'ng pag-asa natin.
Di natin sila puwedeng biguin.
Si Dr. Yang Gi-su 'yong pag-asa natin, okay?
Ibabahagi na namin 'yong hinihintay n'yong mga grado.
'Yong nanguna.
Kim Hak-yong.
Unit 604. Lee Gyu-yeon, Unit 607.
Pangatlo. Choi Ju-yeong, Unit 601.
Pang-apat. Jang Chang-su, Unit 608.
Excuse me.
Anong grades 'yong sinasabi niya? Bago lang kami rito.
'Yong pamilya ng nangungunang estudyante,
doon na titira sa pinakamagandang unit ng apartment.
Nakakainggit ka naman.
Laging nasa huli ang anak ko.
Ang mga pamilya ng mga estudyanteng matataas ang grado,
di magtatrabaho at bibigyan ng libreng meal pass.
Mga kapamilya ni Kim Hak-yong, umabante kayo.
-Congratulations. -Salamat.
Salamat.
Kaya mo ring manguna, di ba?
Siyempre.
Mga estudyante 'yong pag-asa natin!
Sila'ng kinabukasan natin!
Magtiwala kayo sa mga anak n'yo at suportahan n'yo sila!
Sige, oras na para magpaalam.
Gaya ng sabi namin, sa eighth floor ang mga estudyante.
-Ano? -Ano?
Hindi mo nabanggit 'yan.
Ipinaliwanag namin sa lola mo. Di ba niya sinabi sa 'yo?
Kung ganoon, di ko makakasama'ng lola ko?
Di namin makikita si Ju-ye?
Kung hihingi kayo ng meeting, gagawan ko ng paraan 'yan.
-Tapos makikita namin siya kahit kailan? -Siyempre.
Aalis na ako. Promise, mangunguna ako.
Wag kang magpapagutom, okay?
-Tara. -Ingatan n'yo siya.
-Sige po, alagaan n'yo siya nang mabuti. -Mga magulang, sumunod kayo sa akin.
Makinig ka sa kuya mo. Bibisita kami.
-Okay. -Seong-won, alagaan mo si Gyu-rin.
Okay.
Dito tayo.
Ito 'yong malinis na tubig na iniinom ng mga bata.
Makikita n'yo rito 'yong proseso ng pagsala sa maruming tubig
para gawing inumin. Ito'ng pinakamahalagang tubig sa lahat.
San, may mga baril pa sila rito.
Gano'n.
Hoy, saan n'yo nakuha itong mga baril at tubig?
Nakuha n'yo sa apartment, ano?
-Di n'yo alam? -Alam ba natin kung saan natin nakuha?
Ano?
-Ano, alam mo ba? -Di ko alam. Basta ako, hindi.
Okay. Umidlip ka muna.
Ikaw?
-Di ko masyadong… -Tulog na.
-Ikaw? Di mo alam, 'no? -Hindi.
Ikaw?
Hindi mo alam.
Ikaw? Alam mo ba? Hindi?
Wala kang alam.
-Meron po. -Wala.
Ako lang 'yong nakikipag-areglo. Kakailanganin mo ako, sir.
Excuse me.
Kailangan ba nating gawin 'to araw-araw?
Ito'ng ginagawa namin buong araw.
May monopoly sila sa lahat ng tubig. Sobrang linis pa no'ng tubig.
May monopoly sila ro'n?
Oo, kaya may kapangyarihan sila.
Paupo-upo lang sila habang binibigyan sila ng goods ng mga gang para sa tubig.
Anong goods?
Mga tao.
Noong una, ayos lang kahit sino'ng dalhin, pero ngayon mga bata na lang 'yong puwede.
-Teenagers. -Bakit mga bata?
-Ano, di ko na alam. -At binentahan mo pa rin sila?
-Hoy. -Ano…?
-Teka. -Kalma lang.
'Tang ina, kaya mo ba sinubukang kunin si Su-na sa Bus District?
-Oo. -Putang ina mo.
-Kalma. -Uy, mga bata. Bakit ang init ng ulo n'yo?
-Hayaan mo na. -Bitawan mo ako, okay?
Kalma. Hayaan mo na.
-Kailangan din naming maghanapbuhay. -Ano? Paano kayo nakakapasok sa loob?
Puwede…
lang kaming pumasok sa mga araw na naghahatid kami ng goods.
Delivery days? Sige, baka pagod ka nang magsalita. Umidlip ka.
-Ano, di naman ako masyadong pagod. -Hindi, umidlip ka.
Si Mr. Choi 'yong nag-asikaso sa matatandang guardian ng mga bata.
Parehong 18-year-old girls ang mga bago, sina Han Su-na at Lee Ju-ye.
Kasama 'yong dalawang bagong recruits, meron na tayong 19 sa kabuuan.
Mas malusog sila kaysa sa inasahan natin.
-Sige. Bantayan mo sila. -Okay.
Matagal silang di nakainom ng malinis na tubig. Alam mo na.
Ihahanda ko'ng lahat.
Bibisitahin ko sila mamayang gabi. Sige na.
Punasan mo'ng mukha mo.
Tara na.
Hello sa inyong lahat.
Eto. Dito kayo.
Tumayo kayo rito.
Attention. Bow.
Nice to meet you.
Sige. Ngayon araw, may mga bago tayong kaibigan sa klase.
-Magpakilala ka muna, Ju-ye. -Okay.
Ako si Lee Ju-ye.
Eighteen na ako, at mahilig akong kumain.
Ayaw ko sa mga insekto. Masaya akong makilala kayo.
Wow, palakpakan natin siya. Masaya kaming makasama ka.
Ikaw naman, Su-na.
Su-na?
Wag kang kabahan. Natural lang.
Ako si Han Su-na.
Mahilig akong mag-drawing, at ayaw ko sa…
komunal na buhay.
Wow, palakpakan natin siya!
Umupo kayo sa mga bakanteng upuan doon.
-Okay. -Sige na.
Hello.
Sige, ngayong araw, pag-aaralan natin
kung para saan 'yong metabolic changes. Buksan ninyo'ng mga libro.
Pag-usapan muna natin 'yong human body structure ngayon.
Dahil sa physical limitations natin, umiinom at kumakain tayo para mabuhay,
kaya maraming resources na 'yong nasayang sa mga taong hindi nakatulong.
Ito'ng mga kilalang kahinaan. At dahil sa kakulangan ng tubig sa mundo,
kailangan natin ng bagong body structure na mananaig laban sa mga kahinaang ito.
Layunin nating makabuo ng bagong metabolic system,
para makagawa tayo ng bagong lahi ng tao na mabubuhay nang walang tubig at pagkain.
Dadagdagan natin ang bumababang populasyon ng tao
para magkaroon ng tsansang bumalik tayo sa pagiging sibilisadong lipunan.
Kaya, dahil sa kulangan sa tubig at pagkain sa mundong ito,
wag n'yong kalimutan ang awa ni Dr. Yang Gi-su
at gawin ninyo'ng tungkulin n'yo.
Pag mas maayos na'ng metoblic systems dahil sa research ni Dr. Yang,
mabibigyan ang sangkatauhan ng katawang angkop sa bagong mundong ito.
Makinig ka, Su-na.
Di ko naiintindihan. Halos walang mainom na tubig 'yong mga tao sa labas,
pero malaya kayong umiinom at naliligo rito.
Paulit-ulit kayo rito tungkol kay Dr. Yang Gi-su,
pero bakit di niya binibigyan ng tubig 'yong ibang tao?
Su-na.
Maraming salbahe sa labas.
Nawala'ng pinakamamahal na anak ni Dr. Yang dahil sa mga taong gano'n.
Para maging parte ng bagong sangkatauhan,
marami kang kailangang ipasa.
Ano'ng mga kailangan?
Mga taong tumutulong sa research ng doktor.
Gusto ko ring tumulong sa research ng doktor.
Mukhang papasa ka, Ju-ye.
Ipaintindi mo kay Su-na, Ju-ye.
Opo, ma'am.
Ngayon, 'yong susunod nating aralin,
tungkol sa organisms na magaling sa survival.
Bibisitahin tayo ni Dr. Yang mamaya,
kaya taos-puso natin siyang salubungin bilang pasasalamat.
Opo, ma'am.
Pinaghirapan ng mga magulang n'yo ang pagkaing ito, tama?
Kumain tayo nang may pasasalamat.
At may tubig, na pinakamahalaga sa mundo. Inumin n'yo hanggang sa huling patak.
Si Dr. Yang Gi-su mismo 'yong nagpa-purify niyan para sa inyo.
Ju-ye.
Hello sa inyong lahat.
Palakpakan natin siya.
Attention. Bow.
"Mga estudyante ang pag-asa natin." Alam ninyo'ng motto nitong apartment.
Kaya espesyal na pagkain at tubig 'yong ibinibigay namin sa mga estudyante.
Alam n'yo, nabubuhay tayo sa mundong kulang sa pagkain at tubig.
Nagtatrabaho ako araw at gabi para gumawa ng mundo
kung saan puwede tayong mabuhay sa kaunting pagkain at tubig.
Hanggang dumating ang araw na 'yon, ubusin ninyo'ng lahat
at wag kayong magtira ng pagkain o tubig.
Opo, sir.
-Ano? -Doc.
Ah, doon?
-Ano'ng pangalan? -Lee Ju-ye.
-Ako po 'yon.
-Labing-walong taon ka na? -Opo.
Narinig kong gusto mong tumulong sa research ko.
Magkonsulta ka agad mamaya sa akin.
-Tama. Siyempre. -Okay.
Kumain ka kaya muna?
Pagkatapos ng tatlong oras, ipapasundo kita, pumunta ka sa lab ko.
Salamat, Doc.
-Sige. -Tara na po.
Excuse me.
Dumating na po ba 'yong lola ko?
Oo. Wag kang mag-alala.
Dalhin n'yo ako sa kanya.
Ms. Kim.
Di mo naipaliwanag sa kanya?
Sorry, sir.
Su-na.
Mas malala pala 'yong sakit ng lola mo, kaya aabot sa tatlong araw 'yong paggamot.
Ganyan kalala 'yong sakit niya?
Kailangan niya lang magpahinga. Ilang araw na lang, makikita mo na siya.
Si Dr. Yang Gi-su mismo 'yong gumagamot sa kanya, kaya…
Ako mismo'ng nag-aalaga sa kanya, kaya gagaling talaga siya.
Kaya wag kang mag-alala. At…
Siya si Su-na.
Su-na, sobrang malnourished ka ngayon.
Kaya kumain ka nang mabuti at magpagaling ka.
Eto.
Sige, sana magustuhan ninyo'ng hapunan.
At wag n'yong kalimutan, kayo 'yong kinabukasan ng lahat.
Sige. Linisin mo.
Opo, sir.
Mahigit 20 oras na. Di pa bumabalik sina Sergeants Choi at Oh.
Delikado kung magtatagal pa.
Ayos lang. Sa ngayon.
Dahil sa mga ganito, dapat mamigay tayo ng personal na panturok.
Masyadong delikado kung dadalhin 'yon.
At saka, di tayo sigurado sa lalabas na side effects.
Gaano katagal natin kakailanganin 'yong injections?
Nauubusan na kami ng mga batang dadalhin.
Malapit na tayo.
Kapit lang.
Magtrabaho ka na.
Sarili lang nila 'yong iniisip nila. Dignidad ng tao? Di na uso 'yon.
Kailangang gumana na 'yong research ko
para magkaroon na ng saysay ang buhay.
At pagdating ng araw na 'yon, tatanggapin at pahahalagahan ng mga tao
na kinailangang magsakripisyo ng evolutionary rejects.
Darating 'yong araw, di ba?
Magpapalit na ng mga toka.
Excuse me.
Humingi kami kanina ng meeting sa anak namin.
-Saan namin siya pupuntahan? -Meeting? Para saan?
Sabi ng teacher, puwede naming makita 'yong anak namin pagkatapos ng trabaho.
Walang ganyang patakaran dito.
Sinabi niya sa amin kanina.
Kahit kami na lang ang pumunta kay Ju-ye.
Bawal sa mga ordinaryong residente ang eighth floor. Bawal kayo.
Teka, nasaan 'yong teacher?
Di, alam mo? Nasaan ang anak ko?
Ano, di namin siya puwedeng makita? May kasunduan tayo!
-Bawal daw. -Sana ayos lang 'yong mga anak natin.
Sige na. Magpalit na kayo ng mga toka.
Mag-usap tayo bukas.
Uy, teka. Nasaan ang anak namin?
Mga gago kayo! Nasaan siya?
Di ba sinabi ko na, walang manggugulo pag tutok ako sa experiment?
Sorry po. Marami'ng saksi, kaya di namin kinaya.
Nahirapan tayong kunin 'yong mga bata.
Nasa purification facility sila?
Sergeant Kang, ihanda mo sa taas 'yong drugs at catheter.
Opo, sir.
Lintik, nakakahiya ito.
Ilabas ninyo'ng anak ko!
Bakit n'yo kami niloko? Bakit?
Sabi ng teacher, makikita namin siya ngayong gabi!
Tanungin mo siya.
-Kumalma kayo. -Tanungin mo.
-Bitawan n'yo ako. Nasaan 'yong teacher? -Bakit kayo nagsisinungaling?
Ano 'to?
Ano'ng nangyayari rito?
Doc, nasaan si Ju-ye?
Sabi mo, makikita namin siya. Di mo 'yon puwedeng bawiin.
Sir, ayos lang si Ju-ye.
Ayos na ayos.
Payagan mo kaming makita si Ju-ye.
Ano ba, wag kayong ganito.
Huminahon kayo.
Sige. Bakit di tayo pumunta sa lab ko? Dadalhin ko kayo kay Ju-ye.
Tara na. Okay?
Tara na.
REPTILE REGENERATION EXPERIMENT
NAG-EXPERIMENT SA LIMANG SUNDALO
PITONG 10 TAONG GULANG, PATAY APAT NA 17 TAONG GULANG, PATAY
Ju-ye.
Dito po tayo.
Ano, nandito po ba'ng anak namin?
Bakit…
Kita n'yo? Ayos lang siya.
-Ju-ye! -Ju-ye!
Teka, wag n'yong i-stimulate si Ju-ye!
Manganganib 'yong buhay niya. Mahalagang asset si Ju-ye sa apartment.
-Ginagampanan niya 'yong tungkulin niya. -Doc, ano'ng mga ito?
May sakit ba si Ju-ye?
Wala. 'Yong mga kaedad niya, may espesyal na taglay dito.
"Pag-asa natin ang mga bata." Di ba 'yon ang motto ng apartment?
Ngayon, tingnan n'yo. Ito 'yong anak ko.
Sabi ng lahat, patay na siya, pero binuhay ko siya.
Kung iisipin, gumawa ako ng taong imortal.
Ano?
Nakasalalay po sa anak n'yo ang pagkakaroon ng bagong sangkatauhan.
Nakukuha ninyo'ng mahalagang papel niya sa research ko?
Ju-ye.
Teka! Sabi ko, wag mong i-stimulate ang anak mo!
Sabi ko, wag mo siyang hawakan! Ano ba 'yan!
-Ano'ng problema? -Diyos ko!
Ano'ng nangyayari sa anak namin? Ano'ng problema?
-Ju-ye! -Sabi ko, wag mo siyang hawakan!
Diyos ko, tulungan mo siya!
Tulungan mo siya!
Ano'ng nangyayari sa kanya?
Ano'ng nangyayari kay Ju-ye?
-Ano'ng problema, Ju-ye? -Patay na ba'ng anak namin?
Gising.
-Ju-ye. -Masyado akong matagal nawala.
Sinabi ko na, wag n'yo akong guluhin!
-Ju-ye. -Ju-ye?
Ju-ye!
-'Yan tuloy. -Ju-ye.
Di n'yo alam kung gaano kahalaga 'yong research na ito, ano?
Pinakain at pinatira ko kayo rito, di ba?
Pero di kayo nakatiis?
Papuntahin 'yong mga taga-linis sa lab.
Su-na, ano'ng ginagawa mo rito?
Sakto'ng dating mo.
Salamat sa pagsama sa akin.
Salamat at mabubuting tao 'yong nakilala ko.
Babawiin ko lang si Su-na.
At saka,
ngangawa lang 'yan hangga't wala si Su-na.
Hindi ako mabuting tao.
Marami nang dumanak na dugo dahil sa akin.
Umaga na.
Gising, Ji-wan.
Aalis na tayo?
Ang saya siguro maging bata.
Gumagana 'yong drugs sa 'yo, at wala kang side effects.
Alam ko kung bakit kailangan mo ng mga bata.
Ginagamit n'yo kami bilang lab rats para mabuhay kayo.
Wag kang mag-alala. Di ka basta-basta mamamatay.
Nakasalalay sa mga bata 'yong survival. Pero may mga palpak din gaya ng kay Ju-ye.
Ano'ng ginagawa mo sa ulo ng mga bata?
Sa edad n'yo, nasa pituitary glands n'yo ang kailangan sa research ko.
Siyempre, aayusin ko muna bago ko gamitin.
Ang tubig na iniinom n'yo sa classroom? Ito'ng epekto noon.
Di ba ang galing, makakamit natin ito dahil lang sa iniinom na tubig?
Ano'ng ginawa mo sa lola ko?
Naniwala ka talagang may medical facility?
Dapat matanggal 'yong mahihina sa atin para makabangon 'yong bagong sangkatauhan.
Wag kang malikot.
-Hoy, wag kang papalpak. -Magtiwala kayo sa akin.
-Kumusta? -Ano'ng nangyari sa mukha mo?
May nakaaway akong gagong gorilya no'ng isang araw.
Ano'ng ginagawa mo rito?
Maghahatid ako ng goods.
Sabi ko, pumunta ka lang pag delivery days.
Lintik.
Ano, alam mo na, napadaan na ako,
kaya naisip kong mag-deliver at makipagkita sa kaibigan ko.
Wag mong itutok sa mukha ko.
-Tingnan mo'ng likod. -Opo.
Patayin mo'ng makina.
Ano 'yan?
Kumapit kayo!
Dahan-dahan!
Wag!
Putang ina mo, hoy!
Baliw kang gago ka! Baliw!
Ji-wan!
Nakita namin sila no'ng sinundo namin si Su-na.
-Sabihin mo sa doktor. -Okay.
Pupunta si Sergeant Lee sa kulungan. Wag n'yong sundan sa loob.
May regalo ako para sa kanya.
Pasok, bilis!
Wag n'yo akong patayin. Sorry!
Di ako kasama sa babarilin.
Dito.
Putsa, salamat sa Diyos, di ako nabaril.
Kalma lang, Su-na.
Ano na naman?
Dr. Yang.
Sorry po, importante lang.
Kasama ni Sergeant Lee ang dalawang hunters sa village ni Su-na.
Kaya na 'yan ni Sergeant Kwon.
Binisita ka yata ng mga kaibigan mo, Su-na.
Di mo sila makikita.
-Sigurado kang dito ang daan? -Sigurado ako.
Bakit di nila tayo sinusundan?
Guys, ako 'to. Ayos lang kayo?
San!
Hoy!
Hoy, tayo.
Mukhang ayaw sa atin ng mga tao mo.
Uy, umayos ka.
Hindi tao ang mga 'to.
Gumising ka!
Buhay pa kayo?
Ano ba'ng mga halimaw na ito?
Palpak 'yong operation.
Pasensiya na.
Sa lahat ng residente ng apartment, may mga nanloob sa ating nagbabanta
sa kaligtasan ng apartment at mga residente nito.
Wag kayong lalabas ng bahay.
Kahit ano'ng mangyari, wag kayong lalabas.
Pinaigting namin ang seguridad
sa classrooms at student dorms, kaya siguraduhin n'yong di kayo lalabas.
Panghuli,
gusto kong sabihin sa mga nanloob sa basement,
sina Sergeant Lee Eun-ho at 'yong hunter,
di n'yo makukuha ang gusto n'yo,
kaya sumuko na kayo at umalis.
-Pag sumunod kayo, di ko kayo papatayin. -Gagong 'yan.
Binibigyan ko kayo ng huling pagkakataon.
May intercom sa basement. Pindutin n'yo at sumagot kayo.
Number one kung gusto n'yo na makaalis nang buhay.
O kung gusto n'yong makulong sa basement habambuhay,
number two 'yon!
Pipili kami ng isa.
Pero kukunin namin ang Su-na namin.
Kunin na natin si Su-na.
Sasama ka, di ba?
Sergeant Kwon.
Wag mo silang paakyatin sa kuwarto ko.
Copy, sir.
Team A, sa hagdan, at Team B, sa basement.
Ako sa gitna. Wag n'yo silang paakyatin, kahit ano'ng mangyari.
Ipagdasal mong di nakakagulo sa experiment 'yong mga kaibigan mo, okay?
Kung mamamatay ka rin,
wala na kaming ipapalit sa 'yo.
Kaya kapit lang, okay?
-Ano na? -Mauubusan na tayo ng bala.
Kunin ninyo'ng mga armas.
Hanapin mo si Su-na. Ako na rito.
-Kaya mo ba? -Umalis ka na.
Ingat po.
Lintik.
Nasaan na 'yon? Lintik.
Hoy, Ji-wan!
Ano'ng nangyayari?
Umakyat na tayo.
Sumunod ka, ate!
Mauna ka na.
-Ikaw? -Umalis ka na!
Lee Eun-ho.
Wag mo kaming patayin. Mga trabahador lang kami!
May hinahanap akong bata, si Su-na.
'Yong mga bagong dating na bata?
Lahat ng bata, nasa eighth floor.
Hanapin n'yo na rin ang mga anak n'yo.
Lee Eun-ho.
Mas inuuna mo pa ring tulungan 'yong iba… kaysa iligtas 'yong sarili mo.
Su-na.
Wag kang magpapaputok. Ano'ng problema?
Diyos ko, mga tuhod ko.
Tanggapin mo na'ng realidad. Wala na'ng mundong alam natin noon.
Gumawa tayo ng bagong mundo.
'Yong mundong gusto ko,
walang mga taong katulad mo.
Lee Eun-ho, hanggang sa huli talaga…
Ano 'yan?
Nasaan si Han Su-na?
Nasaan siya?
Nasa laboratory.
Dalhin mo ako roon.
Lumabas na kayo. Ayaw n'yong makita ang mga magulang n'yo?
-Bilisan mo. -Hoy.
Pag lumapit ka, pasasabugin ko'ng utak niya.
Gawin mo'ng gusto mo. Mamamatay na rin naman siya.
Hoy, Sergeant Kwon. Nababaliw ka na ba?
Hoy, boy sundalo! Bakit di gumagana 'yong mga elevator dito?
Sige na. Ako na'ng bahala sa gagong 'to.
Anong klaseng gago 'to?
Nag-makeup ka ba?
-Ikaw 'yong hunter? -Ano'ng akala mo sa akin? Manliligaw?
Nakakatawa.
-Kanina pa kita hinahanap. -Oo. Nagmamadali ako. Bilisan natin.
Nagawa na ni Daddy.
Ang tagal mong naghintay, 'no?
Tama.
Halimaw ka.
Akala mo talaga
na ito'ng makakapagligtas sa anak mo?
Iba ka talaga, Su-na.
Di mabilis magising ang ibang subjects.
Masarap siguro maging bata.
Sabi ng lola ko…
'yong mga tao…
inaani 'yong itinatanim nila.
Pagbabayaran mo
ang lahat ng ginawa mo.
Tingin mo ba…
matatanggap ng anak mo
kung ano ka na ngayon?
Gusto mong putulin ko 'yong dila mo?
Kailangang mabago ang composition, 'no?
Alam mo 'yong kakaibang tubig na ibinigay mo?
Hindi ko ininom 'yon.
Ikaw na…
Di ba ang galing…
na makakamit natin 'yong ganito?
Diyos ko. Doc.
Wag kang lalapit.
Ibaba mo'ng baril.
Ibaba mo!
Putsa.
Baliw kang gago ka.
-Kunin mo muna si So-yeon. -Ano po?
-Sabi ko, ihanda mo na si So-yeon! -Opo.
-Bakit ayaw mamatay ng mga gagong 'to? -Di mo ako mapapatay.
Putsa, ang pangit ng ungas na 'to.
Kim Hak-yong!
Hak-yong!
-Naku, Hak-yong. -Ayos ka lang ba?
Ano'ng problema? Ano'ng nangyari sa 'yo?
Kuya!
Sige, tara na.
Sige na. Bilis.
Hala!
Doc.
Tulungan mo ako.
Sabi mo, ililigtas mo ako. 'Yong shot.
Nasaan 'yong shot? 'Yong shot.
Mamamatay ka rin naman.
Hindi, wag. Parang awa mo na, wag.
Putang ina mo, hoy!
Ano'ng nangyari sa taas?
Okay lang. Magiging okay ka.
Magsisimula tayo ulit. May tiwala ka sa papa mo, di ba?
Ano 'to?
Hoy, Ji-wan!
Ji-wan!
Hoy! Gumising ka. Sige na.
Su-na.
Su-na, ayos ka lang?
Manong.
Bilis. Umalis na tayo.
Mga gagong 'yon. Sinabing sa loob lang, tapos lahat, lumabas.
Dr. Yang!
Si Dr. Yang!
Doc, ano'ng nangyari sa loob?
Nasa loob pa 'yong anak namin!
Malay ko! Tumabi kayo!
Ginawa namin ang lahat ng sinabi mo. Ano'ng ginawa mo sa mga anak namin?
Bitawan n'yo ako! Namuhay kayo sa luho dahil ginamit ninyo'ng mga anak n'yo.
-'Yong mukha niya… -Ngayon mga mabuting magulang na kayo?
So-yeon.
Ayos lang ba kayo?
-Oo. -Paano si Yang Gi-su?
Baka makatakas siya kung sabay tayo. Dalhin mo'ng mga bata.
Sige po.
Tara na.
Mag-ingat ka, manong.
Bilisan n'yo.
Ano 'to?
So-yeon.
Tama na!
Halimaw siya.
Mga hampaslupa.
Mamatay na kayo!
Mamatay na kayong lahat! Mamatay kayo!
Dapat lang kayong mamatay! Papatayin ko kayo isa-isa.
Mga walang silbi. Evolutionary rejects. Magtago na kayo, eto na ako!
So-yeon.
Okay lang, So-yeon.
Okay lang. Bubuhayin ka ulit ni Daddy.
Okay lang. Magiging okay ka. Pasensiya na.
Patawarin mo ako.
Yang Gi-su!
Wag kang lalapit!
Wag kang lalapit.
Ililigtas ko 'yong anak ko.
Wag kang lalapit!
Tama na 'yan, halimaw!
Nagkamali ka.
Wala kang nailigtas.
Kahit ang anak mo.
Sinira n'yo ang lahat.
Hindi ako nagkamali.
Sinira n'yo ang lahat.
Kayo…
Sinira n'yo…
-Ano na'ng gagawin mo? -Magsisimula ulit ako rito.
Umuulan!
Umuulan talaga.
Gaano katagal na ba?
Matagal na mula no'ng huling umulan.
Umuwi na tayo.
Sige, tara na.
Diyos ko, ang sarap sa pakiramdam!
Pumila po kayo nang maayos!
-Abante. Sige. -Su-na.
Su-na, masarap talaga 'yong mga ganitong puting baboy.
Si…
-Good luck sa kanya, manong. -Anong "good luck"?
-Dito, Stepmom! -Anong "Stepmom"?
Ano, hindi po ako umiinom.
Bakit naka-ribbon siya?
-Tabi. -Saan ka pupunta?
Di ako nabuhay para tiisin ito.
GAWA-GAWA LANG ANG LAHAT NG TAO, PANGYAYARI, ORGANISASYON,
LOKASYON, AT TAGPO SA PELIKULA
Tagapagsalin ng Subtitle: Marionne Dominique Mancol