Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Alam mo ba ang mukha, pangalan, o edad ni Lee? Kahit kasarian?
Hibang ka na.
Team Two na'ng hahawak sa kaso. Labas ka na.
Huhulihin ko si Lee.
Gusto mong mahuli si Mr. Lee?
Gawin mo. Tutulungan kita.
Ang pangalan ng nakaligtas ay Seo Young-rak.
May babaeng manggagawa na namatay sa pabrika. Anak siya no'n.
Ginawa ba talaga 'to ni Lee?
Sino si Mr. Lee?
Hulihin natin si Mr. Lee.
May pabrika ng asin sa Taean.
May dalawang chemist, parehong henyo.
Pero ipinanganak silang may problema sa pakikipag-usap.
Bumati ka. Si Brian, ang director.
Brian? Wala siya sa listahan.
LEE IN-MU, DIRECTOR
YONGSAN STATION
Maligayang pagdating, Chairman.
Ako nga si Mr. Lee.
Kilala ko si Mr. Lee.
Pag matagal kang nakatutok sa isang tao,
magkakaroon ka ng di maipaliwanag at kakaibang kutob.
Kaya bakit parang di ka totoo para sa akin?
Ano 'yon?
Padala po ito ni Mr. Lee.
Ikaw ang nagpadala. Pero di mo alam?
MR. LEE
Walang hiya ka!
Tumayo ka, gago.
Ano'ng ginagawa n'yo?
Ang pinakamalaki mong pagkakamali
ay ang kahibangan mo na kaya mong maging si Mr. Lee.
At ang lakas ng loob mong magpanggap na si Mr. Lee sa harap ko.
Taos-puso akong humihingi ng tawad
sa kahibangan ko at lakas ng loob, kaya pakiusap…
MR. LEE
Lintik.
Sinabi ko sa 'yong may tiwala ako sa 'yo.
Nahuli mo nga siya.
Ikaw…
Papunta si Mr. Lee sa unang palapag.
Ire-report ba natin 'to?
Tabi! Tumabi kayo!
-Ano ba… -May hinimatay yata.
Hala.
Laika.
Lintik.
BELIEVER 2
Huminto muna tayo saglit.
ATM PARA SA LAHAT 365
RECEIVING BANK: GB SAENARA BANK
RECIPIENT: KIM JAE-SEOK (CEMETERY)
Sila ang nagpopondo sa Ewoo Shipping.
Pag pareho silang namatay, wala nang popondo kay Brian.
Ibig sabihin, mawawalan siya ng pambayad sa grupo ni Jin Ha-rim.
Pwede niyang ipambayad ang Laika.
Tanga. Di tayo nakagawa.
Di mo ba naaalala ang gulo na 'yon?
'Tang ina.
Kinuha lahat ng pulis ang mga materyales.
Sino'ng nagsabi sa 'yo tungkol sa kanila?
Si Park Sun-chang.
MR. LEE
Sinabi niya bago siya maputulan ng braso.
Walang hiya na 'yon. Dalawang braso dapat ang pinutol natin, e.
E, bakit hindi mo pinatay si Brian?
Kailangan pa natin siya.
Nagkalat ang mga pabrika niya ng materyales sa buong bansa.
Makuha muna dapat natin ang mga materyales,
saka gumawa ng Laika.
AUTHORIZED PERSONNEL ONLY
Tapos?
Darating si Lee.
Alam mo kung nasaan si Lee?
Malalaman ko rin.
Nagpadala ako ng imbitasyon kay Bo-ryeong kahapon.
Magugustuhan niya kaya ang imbitasyon?
Kung siya ang Lee na kilala ko…
Ituturo niya sa atin
ang lugar
kung nasaan ang totoong Lee.
DALIAN
Mga 'tang inang 'to.
Mahigit 99 na porsiyentong puro.
Hay, naku.
Ewoo Shipping.
Nakipag-ugnayan sila sa 'tin bago palakihin ang negosyo nila sa China.
Tapos, bumisita si Director Ha-rim sa Korea, sinubukan ang mga produkto nila,
at pumirma ng kasunduan para bumili ng 5 kilo ng Laika.
Tayo rin ang nagbigay ng materyales sa Ewoo Shipping para sa paggawa nito.
Kaya gumawa sila ng 5 kilo ng Laika, pero kinumpiska ng mga pulis sa Korea.
Wala na ito ngayon.
Gaano karami ang ibinigay natin?
Nasa 20 bilyon kung sa presyo ngayon. Sa Korean won.
Sino ang kinatawan ng Ewoo Shipping sa kontratang ito?
Heto.
Ang ating dakilang director na si Jin Ha-rim
ay nagbigay ng 20 bilyong halaga ng materyales,
para lang bumalik nang patay na at itong sample lang ang hawak?
Napakagaling.
Nakatanggap ako ng report na kumpirmadong
nakita nila ang 5 kilo ng Laika, gaya ng sample na 'yan.
Mukhang ang Ewoo Shipping nga ang gumawa ng produkto.
Kailan ito kailangang dalhin sa buyer?
May 15 na araw na lang.
Tawagan mo sila't sabihing wag mag-alala. Aabot tayo sa itinakdang oras.
Pero halos ubos na ang materyales natin.
Noong nakaraan, dinala ni Director Ha-rim sa Seoul
ang lahat ng madadala niyang materyales.
Plano mo bang pumunta mismo sa Korea?
Pumunta dapat ako.
Ituturo ko sa kanila ang mangyayari kung tatalunin nila tayo.
Ano po ang evidence number?
Evidence number 13 sa Yongsan Station.
-Detective, sandali. -Titingnan ko lang kung magbubukas.
-I-scan ko lang ang barcode. -Oo, teka.
Lintik.
Sigurado ka pa bang si Seo Young-rak 'yon?
Bakit ba ayaw mo siyang tigilan? Di ko talaga maintindihan.
Kung sakali…
dahil ba kina Dong-woo at Soo-jung?
Una na 'ko.
Tingnan natin.
May dumaan nang doktor kanina.
Sa Department of Neurology ako.
Patingin ng chart.
Aleluya.
Pina-block ko agad ang mga account mo, pero na-withdraw na ang lahat ng pera.
Mukhang si Seo Young-rak ang may gawa.
Mukhang gustong-gusto ng atensiyon ng ating Mr. Seo Young-rak.
Natalo ako sa digmaan,
mawawala talaga sa akin ang mga 'yon.
Di na 'yon kailangang alalahanin pa.
Kailan siya darating galing China?
Inaasahang darating siya sa isang araw.
Ang bisitang 'yon…
ang magdadala sa atin sa paraiso.
Ilagay n'yo kami sa kasong ito.
Akala mong namimili lang tayo ng kakainin sa restaurant, a?
Hawak na ng Central Investigation ang lahat ng tungkol sa Ewoo Shipping.
Pwede kaming makipagtulungan, di ba?
Patapos na ang hawak naming kaso, kaya namin.
May regional squad bang nasa kaso ng lasing?
Dahan-dahan lang. Isipin mo na lang na pabuya ito.
Walang dahilan para bigyan ako ng pabuya.
Bakit hindi? Nahuli mo ang sikat na Mr. Lee.
Ilang beses ko bang sasabihin? Hindi si Mr. Lee si Brian.
Iniisip mo pa rin na si Seo Young-rak si Mr. Lee?
May nasamsam na Laika na nagkakahalagang 20 billion won
sa insidente sa Yongsan, Commissioner.
Kasabay noon, dinukot ang dalawang direktor na namamahala ng pera niya.
Di ba halata kung sino'ng nasa likod nito? Nariyan pa si Mr. Lee.
Wala tayong magagawa.
Wag mo nang intindihin, pakialaman, o isipin.
Paano pag nahuli ang totoong Mr. Lee? Ano'ng gagawin n'yo?
Sa pagyuko sa lintik na camera naman ako pinakamagaling.
Pero kung gagawa ka ulit ng gulo sa paghuli kay Mr. Lee,
-di na sapat ang pagyuko. -Commissioner!
Isa lang ang dahilan kaya ko pinalagpas ang pagkamatay no'ng babae at ni Dong-woo.
Nahuli mo si Mr. Lee.
Tapusin mo na ito sa Yongsan Station habang mabait pa ako.
Tingin n'yo ba kuwarto n'yo ito? Di ba kayo sanay kumatok?
Panoorin n'yo ang nasa TV.
…ay namatay, at magkasamang nakatakas sa ospital.
Si Lee ay kilala bilang Mr. Lee,
ang lider ng pinakamalaking drug ring sa Asia.
Nagkaroon ng kaguluhan sa…
Talaga nga naman.
WELCOME TO KOREA SEOB SO-CHEON
PANGALAN: SEOB SO-CHEON
Mas maganda ka sa personal,
mas maganda rin ang dating mo kumpara sa litrato.
Kilala mo ba kung sino ako?
Oo naman.
Director Seob So-cheon.
Sa China, sa halip na ang pangalan mo,
Big Knife ang tawag sa 'yo.
Nasaan ang lahat ng Laika?
Sa kasamaang palad, sa ngayon,
nakamkam ng mga pulis ang lahat.
Parang mga anak ko sila.
Parang bumagsak ang langit.
At wala kang planong magbayad ng pera kung wala sa 'yo ang produkto?
Siyempre, 'yon ang una kong plano.
Pero may problemang biglang dumating.
Biglang nawala ang dalawa sa mga direktor ko.
Kasabay no'n,
bigla ring nawala ang mga materyales ng Laika na itinago namin.
Napakahabang kuwento.
Sa makatuwid,
wala kang produkto, pera, o materyales.
E, bakit nakipagkita ka pa sa akin?
Mr. Seo Young-rak.
Di lang niya hawak ang mga produkto at pera ngayon,
siya rin ang tanging nakakagawa ng pinakamagandang Laika.
Higit pa do'n, marami pa akong materyales sa Thailand.
Doble siguro 'yon ng halagang nawala sa akin.
Narinig ko na si Mr. Lee
ay may mga pabrika rin sa maiinit na bansa.
Ano naman?
Tulad ng nakikita mo,
medyo hirap ang katawan ko sa ngayon.
Kung matutulungan mo akong makarating sa lugar na 'yon,
babayaran kita
sa mga nawala mong materyales nang buong-buo.
Ano sa tingin mo?
Mukhang
hindi lang si Jin Ha-rim
ang naging biktima ng taong iyon.
Balita ko, kapatid na di mo kadugo si Jin Ha-rim.
Napakasakit siguro ng nangyari.
Oo, sobrang sakit talaga.
Marami kang materyales sa bodega mo?
Sobrang dami.
Captain Jo.
Natukoy ko na kung sino ang pangalan sa ATM receipt.
Kim Jae-seok. Ipinanganak noong 1958 at namatay noong 1994.
Thirty-seven siya noon.
Kasal siya kay Lee Myeong-hui, at may isa silang anak.
Para sa maintenance ng sementeryo ang pera.
Sige. Pwede mo bang tingnan ang travel records ng dalawang ito?
Sige, sir.
LEE IN-MU NG EWOO SHIPPING, NAKATAKAS
NAKATUTOK ANG PULIS KAY LEE
Kim Jae-seok. Ewoo Shipping. Ang mga gagong 'to.
May resulta na ng digital forensics sa phone ni Park Sun-chang.
Kung titingnan ang log, nagre-reset siya ng phone kada 24 oras.
Para siyang may OCD.
Lagi siyang nagbubura files kada reset.
May data raw tayo ng GPS location niya.
Buti, gumamit siya ng navigation app sa phone, kaya may record tayo.
Kuha rin ito ng CCTV sa pabrika ni Brian.
Si Seo Young-rak 'yan, di ba?
Gagong 'yon. Talaga bang gagawa siya ulit at magbebenta ng Laika?
Tiningnan ko ang travel records ni Kim Jae-seok gaya ng sabi mo.
Nagtapos ng Theology si Kim Jae-seok noong college.
Tapos, sumali sa volunteer group sa ibang bansa.
Ikinasal kay Lee Myeong-hui, isa pang volunteer,
lumipat sa Cambodia noong 1990, at namahala siya ng bukid do'n.
May taga-Korean Association na nakakaalala sa kanilang dalawa.
Nasaan ang taong 'yon?
Titingnan ko at sasabihan kita agad.
Okay.
Titingnan natin ang bawat lokasyon sa loob ng dalawang kilometro
mula sa highway kung saan nagtagal si Park Sun-chang ng higit sampung minuto.
Baka may nakatagong pabrika sa isa sa mga lugar na 'yon, at doon,
makikita natin si Seo Young-rak.
'Tang ina.
Kadiri. Masusuka na 'ko.
Kaya ba nito ang 12?
Sapat na 'to.
Maglabas tayo ng dalawa.
Pwede bang dito gawin?
Tingin ko, pwede nating gawin dito.
Hoy.
Bitawan n'yo 'yan kung ayaw n'yong mamatay.
Sino ang mga gagong 'to?
At ano'ng laman ng truck n'yo?
Ako si Seo Young-rak mula sa headquarters.
Headquarters?
Kailan lang, may narinig akong
mga daga na naglalabas-masok sa mga pabrika.
Di ba? Ikaw pala 'yon, Mr. Seo.
Tama ba?
Chief Woo.
Dati kayong nagtatrabaho rito, tama?
Narinig kong may umaangkin sa pabrika
matapos itong ipasara nang di patas.
Pero di ko inakalang narito pa kayo.
Sabihin mo sa 'kin. Hindi ko rin alam.
Di tayo nagkakaintindihan.
-Di kami ipinadala ng kompanya. -E, sino pala?
Akala mo ba, wala akong mata at tenga dahil nakakulong ako rito?
Alam ko na ang lahat ng nangyayari ngayon. Umalis ka na habang mabait pa ako.
Marami pa akong gagawin diyan.
Di n'yo na naman naintindihan.
Narito kami para magtrabaho, di para magnakaw.
Trabaho?
Oo.
May sapat kaming materyales gaya ng nakita n'yo sa truck sa labas.
Narito kami para gumawa ng Laika mula sa mga materyales na 'yon.
Ito lang ang lugar kung saan pwedeng gumawa nang di halata.
Kayong tatlo ang gagawa ng Laika?
May gusto akong ipakita sa inyo.
Hoy.
Dahan-dahan lang.
-Hoy, Dong-su. -Oo.
Aba? Mukhang tunay 'to.
Ingat.
Dito.
Hello?
Uy.
Dalhin mo sa ospital kung may sakit siya.
Hindi ko siya madadala ngayon.
Hindi naman sa ayoko. Ano'ng problema mo?
Di nga ako makakapunta. Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Gusto ko rin naman…
Tatawag ako mamaya.
Tara na.
May dalawa pa tayong titingnan ngayong gabi.
Sige, sir.
Mas mabuting palitan nang madalas ang benda.
Nakita ko ang mga kasama mo, dala 'yong aso.
Pumunta sila sa bayan para humanap ng klinika ng hayop.
Kailangan niya ng bagong benda at gamot sa pamamaga.
Alam mo'ng mangyayari pag gumawa ka ng kalokohan, 'no?
Kalokohan? Tulad ng?
Nandito ang lahat ng materyales, at pati ako.
Ano'ng gagawin mo sa pera pag naibenta mo ang droga?
Ano sa tingin mo? Kailangan kong umuwi.
Ano ang mga 'yon?
-Ano… -Dalawang van?
Tingnan n'yo kung ano 'yan.
Sige.
'Tang ina ka! Wag ka sabing gagawa ng kalokohan…
Galing ka sa China?
Gusto ko ang bilis ng utak mo.
Ano'ng ginagawa mo rito, Mr. Seo?
Gumagawa ako ng Laika.
Sigurado akong narito ka para ro'n. 'Yon lang ang paraan para mabuhay ako.
Ano'ng klaseng gulo ito?
Di tugma ang mga kuwento n'yo.
Sige, sabihin nating ikaw ang gumagawa. Paano ang mga materyales?
Mukhang hindi sapat ang mga 'to.
Kung bibigyan mo pa ako ng oras, magagawa ko ang dami na ipinangako ko.
Ipinangako?
Nangako ka ba sa akin?
Oo.
Kay Mr. Jin Ha-rim.
Kung may sapat na materyales,
kaya kong gumawa ng Laika na nawala sa 'yo sa insidente nang 10, hindi, 20 beses.
Marami akong magagawa para sa 'yo.
Gusto kong makilala si Mr. Lee.
PADALA NG BACKUP. ITO'NG ADDRESS…
Captain. Tumawag na ako ng backup, hintayin natin sila.
Walang oras para maghintay.
-Captain, pakiusap. -Hibang ka ba?
Paano kung makatakas siya ulit?
-Gago ka. Buwisit. -Captain Jo.
Natatakot ako.
-E, di, wag kang sumama. -Captain Jo!
Lintik.
Alam kong nagtatrabaho ka kay Mr. Lee.
-Hayaan mo rin akong magtrabaho kasama mo. -Bakit?
Sabihin mo.
Dahil kaya kong tulungan si Mr. Lee sa anumang gusto niya.
Tulong? Ano'ng maitutulong mo?
Ako lang ang kailangan ni Mr. Lee.
Inutusan ka niyang kunin ang Laika sa anumang paraan, tama?
Siguradong magugustuhan din ako ni Mr. Lee.
Walang kikilos!
Walang kikilos. Walang gagalaw.
Ang lalaking iyon.
Walang gagalaw, gago! Diyan lang kayo, kuha n'yo?
Captain Jo, ayos ka lang?
Harangan mo ang labasan. Walang tatakas.
Hinarangan mo ba?
Kang Duk-cheon!
Kang Duk-cheon! Nasaan ka?
Duk-cheon!
Hoy.
Kang Duk-cheon!
Kang Duk-cheon.
"Kung nagugutom ang iyong kaaway, pakainin mo,
kung nauuhaw, painumin mo."
Amen.
ABISO NG PAGDINIG PANGALAN: JO WON-HO
Hindi ba't nilinaw ko na sa 'yo nang pirmahan ko ang kaso?
Tapusin mo na sabi kay Lee In-mu.
Di ba't sabi ko sa 'yo, wag kang makikigulo?
Ikaw…
Suspendido ka ng anim na buwan sa pamumuno ko.
Mas humanda ka pag nagpulong ang komite!
Lagi siyang overtime, buong gabi, at kahit Sabado't Linggo.
Pero kahit kailan, wala akong sinabing masama tungkol sa 'yo.
Kung may mangyari kay Duk-cheon,
alam kong poprotektahan mo siya. Sigurado akong gagawin mo 'yon.
May sakit ang anak namin, kaya nakiusap akong umuwi na siya.
Sabi ko, ako mismo'ng tatawag sa 'yo, pero tumanggi siya.
Humihingi ako ng tawad.
Wag ka nang makiramay, at umalis ka na. Si Duk-cheon…
ay masyadong mabait at matatanggap 'yan, pero ako, hindi.
Umalis ka na.
Nasa 'kin ang address ng nakakaalala kina Kim Jae-seok.
GARDEN FARM ADDRESS
Garden ito sa Yongsang-dong, Andong, North Gyeongsang Province.
Tiningnan ko ang permit ng bukid,
at mukhang normal ang lahat.
Bumisita tayo matapos tingnan ang mga pabrika.
Bawal mag-aksaya ng oras.
Sabihin mo, pupunta tayo bukas.
Di yata ako makakasama bukas…
Ano'ng di makakasama?
Ano pa'ng mas mahalaga rito ngayon? Ano?
Sige, sir.
Pagdating natin at nakuha na ang mga materyales, patayin n'yo sila.
"Patawarin mo ako, Director Lee." Subukan mong sabihin sa 'kin.
Sige na.
Ba't mo sinabi kay Big Knife kung nasaan ako?
Ngayon, di mo na 'ko magagalaw dahil sa Laika.
Ikaw ang may gawa sa akin nito,
kaya di pa rin magiging sapat
kahit dukutin ko ang mga mata mo at basagin ang ulo mo.
Pero hindi ko magawa…
Sa kabila noon,
mas tinitingnan ko ang kabuoan.
AKO NA'NG PUPUNTA, MAGPAHINGA KA
Taga-Dongbu Police Station ho ako.
Detective ka?
Oo. Kilala n'yo ba si Mr. Kim Jae-seok?
A, oo. Kilala ko nga.
Naaalala ko ang pamilya ni Kim Jae-seok.
Ka-edad ng anak ko ang anak niya,
kaya salitan kami sa pag-aalaga pag kailangan.
Ang pangalan ng bata, U-ram nga ba 'yon?
Sa malapit kayo nakatira?
Magkakalapit lang ang lahat doon sa Koreatown.
Usap-usapan noon na nagtatanim siya ng poppies, bulaklak ng opyo,
o kung anuman 'yon.
Kaya naaalala ko siya.
Oo, tama.
Nabanggit niya na nakikipagsosyo siya sa isang Chinese.
Chinese? Ano'ng trabaho ng kasosyo niya?
Wala akong ideya. "Mister" ang tawag sa kanya, akala mong guro.
Pero wala akong ideya sa trabaho niya.
"Mister"?
Sa aming dalawa lang, Mr. Lee ang tawag namin sa kanya.
Parang ganoon.
"Mr. Lee."
Noong una 'kong pumasok sa negosyong ito,
may chemist sa Jeju Island na supplier ng mga droga.
Pinagkakalat niyang siya raw si Mr. Lee.
Tapos isang araw,
nagkita sila ng mga 'yan.
JEJU LABINDALAWANG TAON NA ANG NAKALIPAS
Ikaw ba si Mr. Lee?
Lintik.
Natutuwa kayo?
Bakit may maingay na bumbilya kang nakabukas sa katirikan ng araw?
Bakit?
Di ko kailanman… Pakiusap…
Magpapaliwanag ako.
Tatlong Mr. Lee na ang nakita ko ngayong taon.
Ba't ba lagi n'yong ginugulo si Mr. Lee, at nauuwi sa ganito?
Mr. Im, Mr. Choi, Mr. Park.
At…
Hindi ko maalala.
Pakiusap, wag mo akong patayin.
Ibuka mo'ng bibig mo.
Ibuka mo ang bibig mo.
Ba't ba lagi mong ginagawa ang gusto mo?
Wag kang makialam.
Di mo ba alam na nauubos na ang mga chemist?
Wala kang alam.
Hirap ka pa rin bang humusga sa kung sino'ng papatayin o hindi?
So-cheon.
Noong sinubukan mo akong patayin sa Macao,
sinabi ko na pugutan ka, pero pinigilan ako
ni Bo-ryeong.
"Buhayin natin siya. Di ka ba naaawa sa kanya?"
'Tang ina.
Bigla akong natauhan nang sabihin niya 'yon.
"Bubuhayin ko siya."
"Hahayaan ko siyang maging kaawa-awa, gaya ng kung ano siya lagi."
Kung makikialam ka sa lahat, mamamatay ka.
Alam mo naman ang kalakaran dito, di ba?
Mamamatay ka.
Halika rito.
Diyos ko.
Sa totoo lang, hindi ako sigurado,
pero doon ko nalaman
na totoong tao si Mr. Lee
at hindi siya nagpakita ng awa kailanman
sa mga taong nagpapanggap bilang siya.
Alam mo 'yon, pero nagpanggap ka pa rin bilang siya.
Bakit?
Alam n'yo ba ang totoong pangalan ni Mr. Lee?
O edad niya o kung taga-saan siya? Kahit ano.
E, wala siyang sinasabi tungkol sa sarili niya.
Narinig ko na dati siyang nagtatrabaho sa isang eskuwelahan sa Busan,
malapit sa Chinatown.
May isang tao rito.
Lee Yang-gwak.
-Ipinanganak noong 1955. -Teka.
Sige.
Nagturo siya ng science dito mula 1988 hanggang 1990.
Nagpunta siya sa Thailand para sa exchange student program.
-Thailand? -Oo.
Hindi Cambodia?
-Hindi, tingnan mo rito. -Oo.
Sabi rito, paaralan sa Thailand.
LEE YANG-GWAK
KIM SO-YEON
NA-TRACK KO ANG VAN
DALA NI SEOB SI RAK, NAKABARKO SILA PA-THAILAND
KASAMA RIN SI BRIAN
Captain Jo!
Captain Jo.
Nagkakagulo sa headquarters dahil sa 'yo.
Nasagad na si Commissioner at gusto kang ilagay sa wanted list.
Sasama ako sa 'yo.
Tama na.
Ano'ng gagawin mo?
Wala kang karapatang mag-imbestiga roon.
Walang pakialam sa 'yo ang mga tao roon.
Sasama ako.
Sabi nang tama na, e.
-Pumunta po kayo sa departure hall. -Sige, salamat.
Captain Jo.
Captain Jo!
THAILAND KRABI
Limang araw, limang kilo.
Ang pinakamaganda.
Limang kilo ng pinakamaganda.
Pag nagawa ko 'yon sa limang araw, ano'ng sunod?
Di ko sinabing pwede kang magtanong.
Makikilala ko ba si Mr. Lee?
Mr. Lee ka nang Mr. Lee.
Lintik.
EUN-GWAN
-Gago ka! -Wag. Ang mga materyales muna.
Kumanan ka!
Salamat po, Diyos Ama.
MUNICIPAL SCHOOL 1 TALADKAO
-Heto'ng tsaa. Naku, upo lang kayo. -Sige.
Kilalang-kilala ko si Mr. Lee.
Matangkad at magandang lalaki.
Ganoon ba.
Nagtapos ako sa paaralang ito. Gustong-gusto siya ng lahat dito.
Oo nga pala, paano mo nakilala si Mr. Lee?
May utang na loob ako sa kanya dati,
kaya babati sana ako at narito na rin ako sa Thailand.
Ganoon ba. Tama ang pinuntahan mo.
Alam mo ba kung nasaan siya ngayon?
Sa Loomfangsoh.
-Loom… -'Yon ang pangalan ng bayan.
-Ganoon ba. -Oo.
Doon siya nakatira. Sandali lang. Baka…
Baka nakauwi na siya ngayon. Teka.
Galing, a. May pumuntang Korean detective diyan?
Korean detective…
Pasensiya na.
Di sana ako nakaabala.
Kakausapin ko siya't papaalisin na.
Pag ginalaw natin siya, baka magulo ang lahat.
Patayin mo siya.
Sige, naiintindihan ko.
Pauwi na raw siya, kaya mauna na kaya tayo?
-Ihahatid kita. Malapit lang ako ro'n. -Naku, hindi na.
Ayos lang. Baka nakauwi na si Mr. Lee habang nasa daan tayo.
Ganoon ba.
Saan pumunta si Mr. Seo Young-rak?
Magkaiba ang dinaanan ng dalawang kotse.
Gaya ng inaasahan ko,
maruming maglaro si Big Knife.
Pasensiya na.
Dumating na ba 'yong mga piping drug chemist?
Oo, dumating sila kaninang umaga.
Mayroon kang isang mensahe.
Ako ito.
May problema. May napuntahan ako, pero di ko alam kung saan ito.
Makinig ka.
Dapat mong mahanap si Captain Jo.
May GPS tracker siya sa 'kin, makikita ro'n ang lokasyon ko.
Kailangan mong sundan ang tracker kahit ano'ng mangyari.
Hanapin muna natin ang lalaking 'yan.
Tara kay Jay.
At sa wakas…
makikita na natin ang katapusan.
Dito ang daan.
Naku. Wala pa yata si Mr. Lee.
Gano'n ba.
Bakit di tayo maghintay sa loob?
-Sige. -Lapit na 'yon.
Naglilinis ako minsan ng bahay at mga gamit niya.
Ayan. Pasok ka.
Sige.
Ano?
Akala mo, a.
Pumasok ka.
Alam mo, pagsisisihan mo ito, Detective.
Pumasok ka.
Paano ba 'yan?
Uy, gutom na 'ko.
Wala nang oras.
Ayos, a.
Ordinaryo lang.
NAWALA KO SI RAK. AATAKE TAYO PAG NAHANAP NATIN SIYA. HUMANDA KAYO.
-Kukunin ko 'yon. -Dali. Nagmamadali tayo. Wala nang oras.
Hoy. Bumangon ka na.
Lintik.
'Tang ina, pare.
Ano ba ang inaasahan mong mapapala mo
sa paghahanap at pang-aabala kay Mr. Lee?
Balita ko, nahuli na si Mr. Lee sa Korea,
pero mukhang di ganoon ang kaso, 'no? Captain Jo Won-ho.
Tama ka. Hindi nga ganoon.
Mahaba-haba pa ang lalakbayin natin bago matapos ito.
Lintik. Bakit ngingiti-ngiti ka diyan?
Captain Jo.
Umayos ka. Alam mo ba kung nasaan ka?
Loomfangsoh.
Libingan 'yon.
Libingan mo.
Ngayon.
Heto na.
Mismo.
-Oo, mismo. -Ha? Ano?
Wala akong pakialam sa 'yo.
Dalhin mo rito'ng gago mong amo.
Ano?
'Tang ina!
SEOB SO-CHEON
Hay.
Aba. Tingnan mo nga naman.
Dito pa tayo nagkita, Captain Jo.
Ako ang may halaga, hindi ikaw.
DALAWAMPU'T SIYAM NA ORAS ANG NAKALIPAS
Nang ibigay mo 'ko sa babaeng 'yon,
nawalan ka na ng silbi kay Mr. Lee.
Pagdating natin sa Thailand,
hahanap siya ng tamang oras
at susubukang tapusin ako.
May dalawang tao si Mr. Lee na handang sumunod sa kanya anumang oras.
Si Jin Ha-rim ang isa, ang namamahala ng grupo.
Si Big Knife ang isa, si Seob So-cheon, ang tagalinis ng kalat.
Pero ang babaeng 'yon,
walang kapantay ang selos niya.
Pinalabas pa niyang traydor si Jin Ha-rim sa Macao at sinubukang patayin
para sa kanya lang ang lahat ng atensiyon ni Mr. Lee.
Kaya naman
mas poprotektahan niya ang pabrika ni Mr. Lee.
At dadalhin niya tayo
sa mayaman, malawak, at masaganang lupain.
Di magiging madali ang pagkuha sa pabrika.
Siyempre, hindi. Di ito magiging madali.
Pero kung tutulungan mo ako, Mr. Seo,
mas magiging madali ang lahat.
Sa isang kondisyon.
Ibigay n'yo sa akin nang buhay si Captain Jo.
Si Captain Jo Won-ho?
Kailangan ko siya sa huli kong plano.
Parte rin ba ako ng huli mong plano?
Director Seob.
Ang maawaing Director Seob.
Mr. Seo Young-rak, tingnan mo nga naman.
Nakuha mo ang mensahe?
Oo naman.
Si Captain Jo?
Grabe ang kuwento ng pag-iibigan n'yong dalawa.
Ngayon, hahayaan kong mag-usap…
ang magkasintahan.
Hoy, Seo Young-rak. Ipaliwanag mo ang sitwasyon ngayon.
Ayos ka lang ba?
Ano'ng nangyayari ngayon?
Magkakakampi tayong lahat dito.
Nagpapatawa ka ba o ano?
Simple lang.
Si Director Lee, ako, at ikaw, Captain Jo,
si Mr. Lee ang habol natin.
Mas desperado tayong abutin ang mga layunin natin.
Gusto mong kalimutan natin ang lahat, magtulungan, at kunin ang mga gusto natin?
Gusto ni Brian maging si Mr. Lee.
Gusto kong mahuli si Mr. Lee.
Pero alam mo,
wala akong ideya kung ano'ng gusto mo kay Mr. Lee.
May isang bagay akong itatanong.
Dahil ba kina Kim Jae-seok at Lee Myeong-hui?
O, siya, sige.
Pwede na ba tayong pumunta sa lupaing mayaman, malawak, at masagana?
Nakita mo ba ang sample?
Kumusta?
MR. LEE
Hello?
Mr. Lee?
-Ano'ng kailangan mo? -Pinapunta ako ni Jay.
Kaya ko nang tapusin ito nang di nagkakaproblema.
Oo naman. Hindi ako nag-aalala.
Nabasa mo ba ang report?
Oo.
Ano sa tingin mo?
Maganda ang produkto.
Talaga? Sobrang saya ko, Mr. Lee.
Nagtatrabaho ako nang mabuti, alam mo.
Kasama ko ang chemist na gumawa ng sample.
Gusto mo ba siyang makausap?
Hindi kita tinawagan para pag-usapan ang Laika.
Hindi mo na kailangang mag-report sa 'kin.
Tinawagan kita para sabihin 'yon.
Pinayagan lang kitang ipagpatuloy ang negosyo sa pangalan ko.
Di 'yon pahintulot na pigilan ang isang taong umalis na.
Pero bumawi na ako sa lahat.
Kaya, Papa…
este Mr. Lee.
Kailangan mong bumalik.
So-cheon.
Di dahil sa pagkakamali mo kaya ako nagretiro.
Gusto ko na lang ngayong magpasarap dito kasama ang pamilya ko.
Bumisita ka minsan.
Pumunta ka't maghapunan kasama kami.
Ano'ng sinasabi niya?
Ba't ba ginagawa ng lahat ang gusto nila?
Nasaan si Mr. Lee ngayon?
Bata pa si So-cheon.
LABINTATLONG TAON NA ANG NAKALIPAS CHINA
LEGAL OPINION
Nagawa niya 'to nang di alam ang mangyayari.
WALANG KONTROL SI SEOB SO-CHEON
AT WALANG PAGSISISI SA MGA NAGAWA…
Palalagpasin ko ito.
Mr. Lee.
Bigyan mo siya ng isa pang pagkakataon.
Gusto mo bang iligtas ang babaeng gusto kang patayin?
Muntik na 'kong mamatay.
So-cheon.
Dahil sa 'yo.
Masama'ng magsinungaling.
Akala mo ba, hindi ko malalaman
pag nagsinungaling ka para idiin ang kapatid mo?
Ano?
So-cheon.
Bakit ka ba galit na galit kay Ha-rim?
Nagseselos ka ba?
Nag-aalala ka ba na papalitan ka ni Ha-rim?
Tama ba?
Malinaw na ba?
Papa.
Hello? Ha-rim, ako ito.
Pag nagkamali ulit si So-cheon,
ikaw na ang bahala sa gagawin.
Ang sabi ko, wag mo akong tatawagin nang ganoon.
Bakit?
Kailangan mo ng pamilya?
Di ba't luho na 'yon
na di mo kayang bilhin?
Kausapin mo nga siya?
Papuntahin mo rito si Mr. Lee. Alukin mo siya ng Laika.
Sige, nasaan nga si Mr. Lee?
Sisirain ko kayong lahat, simula sa 'yo.
Hindi, di ka pa pwedeng mamatay.
Dahil dahan-dahan kong tatapusin ang mga buhay n'yo.
Lahat kayo na sumubok na inisin si Mr. Lee.
Sasabihin ko…
Sasabihin ko kay Mr. Lee na pumunta rito,
na igagawa ko siya ng Laika.
Gagawin mo?
Sasabihin mo sa kanya?
Talaga?
Oo.
Bilisan mo, a?
Kaya nasaan ba si Mr. Lee? Ha?
Papa! Siya ang papa ko!
Wag mong babanggitin ang pangalan niya!
Diyos ko.
Panginoon ko.
Ano? Maayos n'yo bang nailigpit si Big Knife?
Ang demonyong 'yon.
Ano na ang plano mo ngayon?
May isa pang tao na dapat ligpitin.
Ang gagong 'to.
Sa totoo lang,
wala kaming masyadong inaasahan sa 'yo.
Paulit-ulit kong sinasabi sa 'yo,
di ako pwedeng mamatay hangga't di ko nahuhuli si Mr. Lee.
Kaya mabubuhay tayong lahat, o mamamatay kang mag-isa rito.
Mamili ka.
Di ikaw ang tinutukoy ko, Captain Jo.
Si Mr. Seo Young-rak ang tinutukoy ko.
May isang bagay akong hindi napansin noong una pa lang.
Na si Mr. Lee ay totoong tao
at ako ay isang pekeng Mr. Lee.
Paanong alam ni Mr. Seo Young-rak…
ang lahat?
Gago ka…
Bitawan mo ako!
Bitawan mo ako, gago!
Lintik.
Mr. Seo Young-rak.
Kausapin mo ako.
Noong araw na 'yon,
may isang tao pa na hindi mo nakita.
Tumahimik ka! Gagawin ko ang gusto ko!
Naroon ka, Mr. Seo Young-rak?
Ako rin,
may mahalagang natutunan noong araw na 'yon.
Pag nagpanggap akong si Mr. Lee,
makikita ko ang mga tunay na galamay ni Mr. Lee.
At kung patuloy ko silang tutugisin,
makikilala ko ang totoong Mr. Lee.
Kaya sa totoo lang, natuwa ako noong nakita kitang
nagpapanggap na si Mr. Lee.
Habang nakatutok sa 'yo ang lahat,
nagawa ko ang plano ko.
Inilabas ko ang sample ng Laika para maintriga si Mr. Lee.
Sige, sir.
Sinadya kong nakawan ang mga pabrika para malaman ang lokasyon ko at madakip.
At tinulungan kitang planuhin ang katapusan.
Mukhang…
minaliit kita, Mr. Seo.
Lubos akong nagsisisi, aking Panginoon.
Pero ito ang problema ng mga tao.
Pag nagiging kampante, di na nakakapag-isip nang maayos.
Kaya sila nakikipagkampihang ganito kung kani-kanino, at madaling nagtitiwala.
Inilabas mo ang mga sample ng Laika para maintriga si Mr. Lee,
sinadyang ilantad ang lokasyon ng pabrika para madakip,
at tinulungan mo rin akong planuhin ang katapusan.
Pag-isipan mong mabuti.
Mr. Seo Young-rak,
inuulit mo lang ang mga pagkakamali ko noong nakaraang buwan.
Ang kahibangan mong nanalo ka na, tama?
Ang lakas ng loob mong isipin na mahahanap mo si Mr. Lee.
Limang kilo ng pinakamagandang Laika.
Sobra pa 'yon…
para maisabuhay mo ang pagiging Mr. Lee mula ngayon.
Hindi. Di 'yan ang tinutukoy ko.
Nagsagawa ako ng masusing pananaliksik sa 'yo, Mr. Seo.
"Sino ang taong ito?"
"Paano niya natuklasan ang formula para makagawa ng Laika?"
"Simple lang ang plano ko, pero bakit siya komplikado?"
Hindi ko makuha.
"Sige."
"Wala na akong magagawa. Susubukan kong alukin siya ng kasunduan."
Pero siyempre,
nagkamali ako na maliitin ka, at nauwi ako sa ganitong estado.
"Paghihiganti?"
"Paghihiganti 'yon. Oo, paghihiganti mo iyon."
"Baka mas maging pursigido ni Mr. Seo
na hanapin si Mr. Lee kaysa sa akin."
Makinig ka, Mr. Seo Young-rak.
Sasama sa akin ang dalawang ito.
At magtatrabaho silang mabuti
sa paggawa ng Laika para sa akin.
Di nila magagawa ang Laika nang wala ako.
'Yon ba talaga ang tingin mo?
Ano'ng ginagawa mo?
Ano 'to?
Ano 'yan? Tama na!
Hindi na siya makakakita ulit.
Tama na!
Kasalanan mo ito, Mr. Seo Young-rak.
At saka…
Makinig ka.
Aalis ka,
hahanapin mo si Mr. Lee at papatayin.
Pag nakumpirma kong patay na siya,
pag-iisipan ko kung hahayaan ko ang dalawang ito…
na mabuhay o mamatay.
Naiintindihan mo ba?
Ginagawa mo 'to para malaman kung nasaan si Mr. Lee…
Sumasagot ka na naman.
Wag.
Wag!
Ayos lang 'yan. Ayos lang.
Matatapos din ito.
Nasaktan din ako, 'tang ina ka.
Tama na.
Gagawin ko na.
Gagawin ko na sabi!
Kung iisipin mo…
napakaraming kung ano-anong nangyari
dahil sa pangalang "Mr. Lee."
Makinig ka.
Pagkatapos ng araw na ito, isang tao na lang
ang matitira sa pangalang 'yon.
Ganitong magnegosyo, Mr. Seo Young-rak.
Aleluya.
Captain Jo.
Nakikilala mo ba 'ko?
Bakit ka nandito?
Akala ko, di ka na magigising ngayon, e.
Tumawag ang Thai police, may tatlong araw na.
Tatlong araw?
May nakita silang pabrika ng droga na pag-aari ng isang grupo, at nando'n ka.
-Talaga? -Ayos ka lang ba?
Ang mga gagong 'to.
Bakit siya tumatawa?
Ano'ng pangalan mo?
Mga…
Korean siya, di ba?
NORWAY BEITOSTØLEN
Ang Laika mo…
ay kahanga-hanga.
Salamat.
Mas bata ka sa inaakala ko.
Mas bata sa akin noong una 'kong pumasok sa negosyong ito.
Pwede ko bang itanong kung paano mo sinimulan ang drogang ito?
Noong una, interesado lang akong matuto.
"Ano ang limitasyon sa kasiyahang maaaring maranasan ng utak ng tao?"
Naiintindihan ko na ngayon
na para maabot ang limitasyon, kailangan mong lumagpas sa linya.
Sa linya?
Lahat ng batas at moralidad.
Ang linya na mga tao lang din ang gumawa.
Parang kabaligtaran, hindi ba?
Lahat ng tao ay gustong maging masaya.
Pero isinasakripisyo at tinitiis nila ang maraming bagay sa buhay
alang-alang sa kaligayahan, pero magiging malungkot lang din sa huli.
Naniniwala ka ba sa Diyos?
Ako, hindi.
Naniniwala lang ako sa napatunayang siyensiya.
Paano mo susukatin ang kasiyahang ito?
Gaano ang itinatagal nito?
At nauulit ba ito sa parehong paraan?
Ang ganda, di ba?
Nabibili ng tao ang kaligayahan, at ibinebenta ko ito.
Mas arogante ka pala sa inaakala ko.
"Arogante."
Naaalala mo ba, 25 taon na ang nakalipas?
May mag-asawang sumakay sa barko ng smuggler.
Nagbigay ka ng tubig at pagkaing naka-bag.
Nagtiwala ang mag-asawa sa kabutihan mo.
Pero
walang awa mong sinira ang tiwala nila.
Sa totoo lang,
hindi ko na natatandaan.
Napakatagal na no'n.
Malupit bang pakinggan?
E, ano'ng pinagsisisihan mo?
Pamilya.
Para malinaw…
kung paano ako nagbago.
Naging ordinaryo na ako.
Madali lang naman,
pero nakakabagot ang mabuhay nang ordinaryo.
Pamilya mo ba talaga sila?
May isang tao na desperadong maging pamilya mo.
Isang tao na itinuring kang ama.
Nakatulong ang phone niya na mahanap kita.
Pinatay ko siya.
At ang pamilya mo.
Pinatay ko sila.
Pag tinitingnan kita…
naaalala ko ang sarili ko noon.
Ano'ng tingin mo?
Gusto mo bang maging pamilya ko?
Makinig ka.
Hindi mo alam…
kung ano ang pamilya.
Ganoon ba.
Sayang naman.
MAGALING!
ALELUYA!
Ngayong wala na rin akong makita, ang tahimik ng mundo.
'Yon ang gusto ko rito.
Sabihin mo kung ano ang gusto mong makita ngayon…
o kahit anong gusto mong malaman.
Ano'ng kulay ng langit ngayon?
Maliwanag at maaliwalas.
Ayos 'yon.
Ano'ng iniisip mo noong nilagyan mo ng tracker si Laika?
Kutob ko lang 'yon.
Oo nga. Magaling ang kutob mo, una pa lang tayong magkakilala.
Kung ganoon…
tama rin ba ako rito?
ISANG PROPESOR, NATAGPUANG PATAY SA BAHAY
Sabi na nga ba.
Si Mr. Lee.
Anong tipo ng tao si Mr. Lee?
May anak siyang babae…
at may isang apo.
Mabait sa mga kapitbahay.
Ordinaryo lang, na gaya natin,
mababaon din sa limot kalaunan.
Bakit mo ako pinapunta rito?
Anong tipo ng tao ang mga magulang ko?
Katulad ba sila ni Mr. Lee?
Sulit ba ang pinaghirapan ko…
para maipaghiganti sila?
Alam mo ba kung gaano katindi ang amoy ng nabubulok na laman ng tao?
Kahit wala na 'ko sa kung saan namatay ang mga magulang ko,
sinusundan pa rin ako ng amoy na 'yon.
Kahit gaano pa katagal ang lumipas, hindi mawala-wala.
Kaya hinanap ko si Mr. Lee.
Akala ko, di na ako guguluhin ng amoy na 'yon
pag nahanap ko siya at nagawa ang gusto ko.
Pero naaamoy ko pa rin.
Ginawa ko ang lahat ng gusto kong gawin sa buhay ko.
Alam mo bang di ko na maibabalik ang dati?
Seo Young-rak.
Alisin mo'ng kamay mo sa baril.
Magiging si Mr. Lee ako.
Arestuhin mo ako.
Ikaw naman.
Pag nagawa mo na ang lahat ng layunin mo…
makakabalik ka ba sa dati?
Bilang gantimpala sa kanyang nagawa sa imbestigasyon sa droga,
inanunsiyo ng National Police Agency ang promotion
ni Sr. Inspector Jo Won-ho, Narcotics Unit Captain.
Higit sa lahat, binigyan siya ng papuri
sa kanyang mahusay na pakikipagtulungan sa Interpol.
Dagdag ng ahensiya, ang pagpupursigi ni Superintendent Jo
ang dahilan ng pagtatagumpay ng kaso.
Noon, si Superintendent Jo…
BELIEVER 2
BILANG ALAALA KAY KIM JU-HYUK
Tagapagsalin ng Subtitle: G Ganias