Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Znasz twarz, imię lub wiek Lee? Albo chociaż płeć?
Oszalałeś.
Przekażę sprawę Drużynie Drugiej.
Złapię Lee.
Chcesz złapać pana Lee?
Zrób to. Pomogę ci.
Ocalały nazywa się Seo Young-rak.
Wśród zabitych była pracownica fabryki. Jego matka.
Lee naprawdę to zrobił?
Kim jest Lee?
Dorwijmy Lee.
W Taean jest fabryka soli.
Dwóch chemików, geniuszy.
Ale urodzili się z zaburzeniem mowy.
Przywitaj się. To Brian, dyrektor.
Brian? Nie było go na liście.
LEE IN-MU, DYREKTOR
STACJA YONGSAN
Witam, przewodniczący Jin.
Jestem panem Lee.
Znam pana Lee.
Kiedy długo masz obsesję na punkcie jednej osoby,
nabierasz dziwnego i niewytłumaczalnego przekonania.
Dlaczego nie wydaje mi się, że to prawda?
O co chodzi?
Pan Lee to przysłał.
Podobno ty to przysłałeś. I nic o tym nie wiesz?
PAN LEE
Ty sukinsynu.
Wstawaj, dupku.
Co wy robicie, do cholery?
Twoim największym błędem
było to, że uroiło ci się, że naprawdę możesz być panem Lee.
I lekkomyślnie udawałeś pana Lee przede mną.
Z całego serca przepraszam
za urojenia i lekkomyślność. Proszę…
PAN LEE
Cholera.
Mówiłem, że w ciebie wierzę.
Złapałeś go.
Ty nędzny…
Pan Lee idzie na pierwsze piętro.
Wezwać kogoś?
Z drogi! Odsunąć się!
- Co jest? - Ktoś zemdlał.
O nie.
Łajka.
Cholera.
WYZNAWCA 2
Musimy się zatrzymać.
BANKOMAT
ODBIORCA: BANK GB SAENARA
ODBIORCA: KIM JAE-SEOK KOLUMBARIUM
Oni finansują Ewoo Shipping.
Gdy obaj zginą, Brian straci źródło funduszy.
Nie będzie miał pieniędzy, by spłacić gang Jin Ha-rima.
Może zapłacić łajką.
Idioto. Nie zrobiliśmy jej.
Nie pamiętasz tego bałaganu?
Kurwa.
Policja zabrała wszystkie surowce.
Kto powiedział ci o tych gnojkach?
Park Sun-chang.
PAN LEE
Powiedział, zanim stracił rękę.
A to sukinsyn. Powinniśmy odciąć mu obie ręce.
Dlaczego nie zabiłeś Briana?
Nadal jest użyteczny.
Jego fabryki surowców są w całym kraju.
Najpierw musimy zdobyć surowce i zrobić łajkę.
TYLKO DLA PRACOWNIKÓW
I?
Lee przyjdzie.
Wiesz, gdzie jest Lee?
Wkrótce się dowiem.
Wysłałem zaproszenie poprzez Bo-ryeong.
Myślisz, że Lee przyjmie zaproszenie?
Jeśli to Lee, którego znam…
to ona nas doprowadzi
do miejsca,
w którym jest prawdziwy Lee.
DALIAN
Skurwiele.
Ma ponad 99% czystości.
Wielkie nieba.
Ewoo Shipping.
Skontaktowali się z naszym gangiem przed wejściem do Chin.
Potem dyrektor Ha-rim odwiedził Koreę i sam sprawdził towar.
Potem podpisali umowę na zakup pięciu kilo łajki.
Dostarczyliśmy też surowce do produkcji do Ewoo Shipping.
Zrobili pięć kilogramów łajki. Skonfiskowała je koreańska policja.
- Towar przepadł. - Ile surowców przekazaliśmy?
Przy obecnych stawkach za około 20 miliardów koreańskich wonów.
Kto był pełnomocnikiem Ewoo Shipping?
Proszę.
SEO YOUNG-RAK
Nasz wspaniały dyrektor Jin Ha-rim
dostarczył im surowce za 20 miliardów
i wrócił martwy z jedną próbką w ręku?
Świetna robota.
Otrzymałem raport, który potwierdził
istnienie pięciu kilogramów łajki takich jak ta próbka.
Wygląda na to, że stworzono je w Ewoo Shipping.
Kiedy musimy dostarczyć towar?
Zostało 15 dni.
Uspokój klienta. Dotrzymamy terminu.
Surowce prawie się skończyły.
Ostatnio dyrektor Ha-rim
zabrał wszystko, co mógł, i wywiózł do Seulu.
Pani dyrektor sama pojedzie do Korei?
Muszę.
Pokażę im, co ich czeka, jeśli ośmielą się nas wyrolować.
Proszę podać numer ewidencyjny.
Numer 13, stacja Yongsan.
Przepraszam.
Sprawdzę, czy się włącza.
- Zeskanuję kod kreskowy. - Jasne.
Cholera.
Jesteś pan pewien, że to Seo Young-rak?
Czemu ma pan obsesję na jego punkcie? Nie rozumiem.
Może to…
przez Dong-woo i Soo-jung?
Dobra robota.
Zobaczymy.
Lekarz już był na obchodzie.
Jestem z neurologii.
Sprawdzę kartę.
Alleluja.
Zamroziłam pańskie konta,
ale zostały już całkowicie opróżnione.
To sprawka Seo Young-raka.
Nasz drogi pan Seo Young-rak
koniecznie chce zwrócić na siebie uwagę.
Przegrałem wojnę,
więc straciłem łupy wojenne.
Nie ma co się nad tym rozwodzić.
Kiedy przyjedzie kobieta z Chin?
Ma przylecieć pojutrze w ciągu dnia.
Ten gość…
zawiedzie nas do raju.
Proszę nam to przydzielić.
To nie restauracja, żeby sobie wybierać.
Wszystkie sprawy Ewoo Shipping przekazano do centrali.
Zawsze możemy współpracować.
Prawie zakończyliśmy obecną sprawę.
Każdy ma swoje zadania.
Odpręż się. Potraktuj to jako nagrodę.
Nie ma powodu, by mnie nagradzać.
Czemu nie? Złapałeś niesławnego pana Lee.
Ile razy mam powtarzać? Brian nie jest panem Lee.
Nadal myślisz, że Seo Young-rak to pan Lee?
Policja skonfiskowała w Yongsen łajkę wartą ponad 20 miliardów wonów.
I porwano dwóch dyrektorów zarządzających jego funduszami.
Wiadomo, kto za tym stoi. Pan Lee wciąż działa.
Nie nasza sprawa.
Zostaw to. Nawet o tym nie myśl.
A jeśli prawdziwy pan Lee zostanie złapany? Co wtedy?
Świetnie posypuję sobie głowę popiołem przed kamerami.
Nie rób kłopotów, próbując złapać pana Lee.
- Bo będzie źle! - Komisarzu!
Tylko z jednego powodu odpuściłem ci śmierć dziewczyny i Dong-woo.
Bo złapałeś pana Lee.
Zakończ to na stacji Yongsan, pókim dobry.
Nie jesteś u siebie. Nie umiesz pukać?
Musicie to zobaczyć.
…został zabity. Razem uciekli ze szpitala.
Lee był znany jako pan Lee,
szef największego gangu narkotykowego w Azji.
Podczas wewnętrznego konfliktu…
Bez żartów.
WITAMY W KOREI SEOB SO-CHEON
Wygląda pani lepiej, niż na zdjęciu.
Jest pani o wiele piękniejsza na żywo.
Wie pan, kim jestem?
Oczywiście.
Dyrektor Seob So-cheon.
W Chinach ludzie nazywają panią
Wielkim nożem.
Gdzie jest cała łajka?
Niestety obecnie
wszystko zostało przejęte przez policję.
Jakbym stracił własne dzieci.
Niebo spadło mi na głowę.
I nie zamierza pan zapłacić, skoro nie ma pan towaru?
Oczywiście taki był mój plan.
Ale coś mi niespodziewanie przeszkodziło.
Dwóch moich dyrektorów nagle zniknęło.
W tym samym czasie
zaginęły też surowce, które potajemnie ukryliśmy.
Co za długa historia.
Podsumowując,
nie ma pan towaru, pieniędzy ani surowców.
Więc czemu pan się ze mną spotkał?
Pan Seo Young-rak.
Obecnie nie tylko ma towar i pieniądze,
ale też jest jedynym chemikiem zdolnym wyprodukować najlepszą łajkę.
Poza tym mam w Tajlandii mnóstwo surowców.
Pewnie dwa razy tyle, ile straciłem.
Słyszałem, że pan Lee
też ma fabryki w ciepłym kraju.
I co z tego?
Jak pani widzi,
trudno mi tu być fizycznie.
Jeśli pomoże mi pani się tam dostać,
zrekompensuję pani
za utracone surowce.
I to z nawiązką.
Co pani na to?
Cóż,
nie tylko Jin Ha-rim
padł jego ofiarą.
Podobno
Jin Ha-rim był pani przyrodnim bratem.
Z pewnością bardzo pani cierpi.
Tak, cholernie cierpię.
Ma pan w magazynie
pod dostatkiem surowców?
Bardzo dużo.
Kapitanie Jo.
Zidentyfikowałam osobę z potwierdzenia z bankomatu.
Kim Jae-seok. Żył od 1958 do 1994 roku.
Zmarł w wieku 37 lat.
Był żonaty z Lee Myeong-hui i mieli dziecko.
To była opłata za miejsce na cmentarzu.
Dobra. Możesz też sprawdzić rejestr podróży tej dwójki?
Tak jest.
UCIECZKA LEE, PREZESA EWOO SHIPPING. ŚCIGA GO POLICJA
Kim Jae-seok. Ewoo Shipping. Co za dupki.
Mam wyniki badań śledczych komórki Park Sun-changa.
Według danych co 24 godziny
przywracał ustawienia fabryczne.
Jakby miał nerwicę natręctw.
W międzyczasie kasował pliki.
Nie mamy jego lokalizacji?
Na szczęście użył nawigacji w telefonie,
więc mamy zapis.
Oraz nagranie z monitoringu z fabryki Briana.
To pewnie Seo Young-rak?
Szaleniec. Czy naprawdę znów wyprodukuje łajkę i ją sprzeda?
Sprawdziłam rejestr podróży Kim Jae-seoka.
Kim Jae-seok studiował teologię na uniwersytecie.
Po studiach odbył wolontariat za granicą.
Poślubił wolontariuszkę Lee Myeong-hui
i przeniósł się na farmę do Kambodży w 1990 roku.
Ktoś ze Stowarzyszenia Koreańczyków ich pamiętał.
- Gdzie jest ta osoba? - Sprawdzę i dam znać.
Dobrze.
Przeszukamy teren w promieniu dwóch kilometrów od drogi,
gdzie Park Sun-chang spędził ponad dziesięć minut.
W jednym z tych miejsc musi być ukryta fabryka.
Znajdziemy Seo Young-raka.
Kurwa.
To obrzydliwe. Zaraz się rzygam.
Możemy z tego zrobić 12?
Wystarczy.
Wyciągnijmy dwie beczki.
Może zrobimy tu?
Chyba nam się uda.
Hej.
Łapy precz, jeśli chcecie żyć.
Co to za gnojki?
I co macie w aucie?
Jestem Seo Young-rak z centrali.
Z centrali?
Ostatnio podobno szczury
kręcą się po pustych fabrykach.
Prawda? Czyli to ty, Seo.
Prawda?
Kierowniku Woo.
Pracowaliście tu kiedyś, prawda?
Słyszałem o przejęciu fabryki
po niesłusznych zwolnieniach.
Nie spodziewałem się was tutaj.
Ja też się nie spodziewałem.
To nieporozumienie.
Firma nas nie przysłała.
Więc kto to zrobił?
Myślisz, że jestem ślepy i głuchy, bo tu tkwię?
Już wiem, co się dzieje.
Zjeżdżaj, pókim dobry.
- Znam się na tym. - Kolejne nieporozumienie.
Nie chcemy kraść. Przyszliśmy do pracy.
Do pracy?
Tak.
Mamy dość surowców, jak widać po ciężarówce.
Przybyliśmy tu, by zrobić łajkę z tych surowców.
Tu nie będziemy zwracać na siebie uwagi.
Wasza trójka będzie robić łajkę?
Chcę coś panu pokazać.
Hej.
Powoli.
- Dong-su. - Tak.
Myślę, że jest prawdziwa.
Ostrożnie.
Proszę.
Halo?
Hej.
Zabierz go do szpitala, jeśli trzeba.
Nie mogę go teraz zawieźć.
Nie dlatego, że nie chcę. No coś ty?
Nie mogę. Dobry Boże, coś ty?
Też chcę…
Oddzwonię.
Jedziemy.
Sprawdzimy jeszcze dwa miejsca.
Tak jest.
Lepiej częściej zmieniać bandaż.
Ci, którzy z tobą byli, zabrali gdzieś psa.
Poszli do miasta, by znaleźć weterynarza.
Potrzebował nowych bandaży i zastrzyku przeciwzapalnego.
Wiesz, co się stanie, jeśli coś wywiniesz?
Niby co wywinę?
Jestem tu razem ze wszystkimi surowcami.
Co zamierza pan zrobić z pieniędzmi ze sprzedaży narkotyków?
A jak myślisz? Wracam do domu.
Co to jest?
- Co… - Dwa autobusy?
Idźcie to sprawdzić.
Dobra.
Ty skurwielu! Miałeś nic nie wywijać!
Przyjechała pani z Chin?
Jesteś bystry. To dobrze.
Co pan tu robił, panie Seo?
Robiłem łajkę.
Na pewno po to pani tu przyjechała. Tylko dzięki temu przeżyję.
Co wy kombinujecie?
Wszyscy mówicie co innego.
Dobra, powiedzmy, że robisz łajkę. A co z surowcami?
Jest ich dużo za mało.
Jeśli da mi pani trochę czasu, zarobię tyle, ile obiecałem.
Obiecałeś?
Obiecałeś mi coś?
Tak.
Z panem Jin Ha-rimem.
Mając dość surowców,
wyprodukuję dziesięć razy więcej łajki, niż pani straciła.
Mogę dużo dla pani zrobić.
Chciałbym poznać pana Lee.
POTRZEBNE WSPARCIE. ADRES…
Kapitanie Jo. Wezwałem wsparcie. Wejdziemy razem.
Nie możemy czekać.
- Kapitanie Jo, proszę. - Oszalałeś?
A jeśli znów go zgubimy?
- Cholera. - Kapitanie Jo.
Boję się.
- To tu poczekaj. - Kapitanie!
Cholera.
Wiem, że pracuje pani dla pana Lee.
- Proszę dać mi z panią pracować. - Dlaczego?
Gadaj.
Bo mogę pomóc panu Lee we wszystkim, co zechce.
Pomóc? W czym?
Pan Lee potrzebuje tylko mnie.
Musiał wydać pani rozkaz odzyskania łajki za wszelką cenę.
Na pewno mnie też chciałby mieć.
Nie ruszać się!
Stać. Nie ruszać się.
Co za facet.
Nie ruszaj się, dupku! Zostań tam, rozumiesz?
W porządku, kapitanie?
Zablokuj wejście. Nie zgub ich.
Co z wejściem?
Kang Duk-cheon!
Kang Duk-cheon! Gdzie jesteś?
Duk-cheon!
Hej.
Kang Duk-cheon!
Kang Duk-cheon.
Gdy wróg jest głodny, nakarm go.
Gdy jest spragniony, napój go.
Amen.
WEZWANIE JO WON-HO
Nie wyraziłem się jasno, kiedy autoryzowałem sprawę?
Miałeś skończyć na Lee In-mu.
Mówiłem ci, żebyś nie kombinował.
Jesteś…
zawieszony na pół roku z mojego rozkazu.
Szykuj się na komisję dyscyplinarną!
Zawsze pracował po godzinach, w nocy, a nawet w weekendy.
Ale nigdy nie powiedziałam o panu złego słowa.
Wiedziałam, że jeśli coś stanie się Duk-cheonowi,
ochroni go pan. Byłam pewna, że pan to zrobi.
Nasze dziecko było chore, więc błagałam, żeby wrócił do domu.
Powiedziałam, że sama do pana zadzwonię, ale zabronił.
Przepraszam.
Proszę mu się nie kłaniać i wyjść. Duk-cheon…
jest zbyt miły i przyjmie ukłon.
A ja tego nie chcę.
Proszę wyjść.
Mam adres osoby, która pamięta Kim Jae-seoka i jego żonę.
To farma w Yongsang-dong, Andong, w prowincji North Gyeongsang.
Sprawdziłem pozwolenia farmy i wszystko gra.
Wpadnijmy w weekend, po sprawdzeniu fabryk.
Musimy się spieszyć.
Pojedźmy tam jutro.
Chyba nie dam rady jutro…
Jak to?
Co jest teraz ważniejsze?
Co?
Tak jest.
Gdy zabezpieczymy surowce, rozerwiemy ich na strzępy.
„Przepraszam, dyrektorze Lee”. Powiedz tak do mnie.
No śmiało.
Czemu wydałeś mnie Wielkiemu nożowi?
Teraz nie możesz mi nic zrobić przez łajkę.
Przez ciebie jestem w tym stanie,
więc nie wystarczyłoby nawet,
gdybym wyłupił ci oczy i rozwalił głowę.
Niestety nie mogłem…
Mimo wszystko patrzę na
szerszą perspektywę.
PÓJDĘ SAM, PROSZĘ ODPOCZĄĆ
Jestem z komisariatu w Dongbu.
Detektyw?
Tak. Zna pan może pana Kim Jae-seoka?
Tak. Znam.
Pamiętam rodzinę Kim Jae-seoka.
Jego syn był w tym samym wieku co mój, więc wymienialiśmy się opieką.
Ich dzieciak nie nazywał się U-ram?
Mieszkał pan niedaleko?
W dzielnicy koreańskiej wszyscy mieszkali blisko.
Krążyły plotki, że sadził maki, kwiaty opium i tym podobne.
Dlatego go pamiętam.
No tak.
Wspomniał o współpracy z jakimś Chińczykiem.
Z Chińczykiem? Co robi jego partner?
Nie mam pojęcia. Nazywano go panem, jakby był nauczycielem.
Ale nie mam pojęcia, co robił.
„Pan”?
Nazywaliśmy go po prostu panem Lee.
Coś w tym stylu.
„Pan Lee”.
Gdy wszedłem w ten interes,
na wyspie Czedżu był pewien chemik, który dostarczał dragi.
Cały czas gadał, że jest panem Lee.
Pewnego dnia
natknął się na nich.
CZEDŻU 12 LAT TEMU
Pan Lee?
Cholera.
Fajnie?
Po co ci ta głośna żarówka w środku dnia?
Co?
Nigdy bym… proszę…
Wszystko wyjaśnię.
W tym roku spotkałem trzech panów Lee.
Czemu zadzierasz z panem Lee i pakujesz się w kłopoty?
Pan Im. Pan Choi. Pan Park.
I…
Nie pamiętam.
Proszę, nie zabijaj mnie.
Otwórz usta.
Zawsze robisz, co chcesz?
Nie wtrącaj się.
Nie wiesz, że chemicy są na wymarciu?
Dziecinada.
Nadal nie wiesz, kogo trzeba zabić?
So-cheon.
Gdy próbowałaś mnie zabić w Makau,
sugerowałem, żeby odciąć ci głowę, ale Bo-ryeong mnie powstrzymała.
„Dajmy jej żyć.
Nie żal ci jej?”
Cholera.
Opamiętałem się, gdy mi to powiedziała.
„Dam jej żyć.
Niech dalej będzie żałosna,
tak jak zawsze była”.
Zginiesz, jeśli będziesz we wszystko się mieszać.
Wiesz, jaki jest ten biznes?
Skończysz martwa.
Chodź tu.
Boże.
Szczerze mówiąc, nie byłem pewien,
ale wtedy dowiedziałem się,
że pan Lee był prawdziwą osobą.
I że nigdy nie okazał litości tym,
którzy się pod niego podszywali.
Wiedziałeś to, a i tak postanowiłeś się podszyć.
Dlaczego?
Zna pan prawdziwe nazwisko tego pana Lee?
Albo wiek czy rodzinne miasto? Cokolwiek.
Nigdy nie mówił o sobie.
Słyszałem, że pracował w szkole w Busan, niedaleko Chinatown.
Jest tu ktoś taki.
Lee Yang-gwak.
- Urodzony w 1955 roku. - Chwila.
Jasne.
Nauczyciel przyrody,
pracował tu w latach 1988-1990.
Pojechał do Tajlandii na wymianę studencką.
- Do Tajlandii? - Tak.
Nie do Kambodży?
- Nie, proszę spojrzeć. - Tak.
Jest mowa o szkole w Tajlandii.
LEE YANG-GWAK
KIM SO-YEON
NAMIERZYŁAM VANA
SEOB ZABRAŁA RAKA DO TAJLANDII
BRIAN TEŻ BYŁ Z NIMI NA ŁODZI
Kapitanie Jo!
Kapitanie Jo.
Przez pana w centrali panuje chaos.
Komisarz się wściekł. Chce pana ścigać.
Polecę z panem.
Przestań.
Co pan zamierza?
Nie ma pan prawa prowadzić śledztwa.
Nie będzie miał pan wsparcia.
Polecę z panem.
Kazałem ci przestać.
- Proszę przejść do hali odlotów. - Dziękuję.
Kapitanie Jo.
Kapitanie Jo!
TAJLANDIA KRABI
Pięć dni. Pięć kilogramów.
Najlepszej.
Pięć kilo najlepszej.
Jeśli zdążę w pięć dni, co dalej?
Nie pozwoliłam ci zadawać pytań.
Spotkam się z panem Lee?
Ciągle gadasz o panu Lee. Gęba ci się nie zamyka.
Cholera.
EUN-GWAN
- Ty dupku! - Najpierw surowce.
W prawo!
Dziękuję, Boże Ojcze.
SZKOŁA MIEJSKA NR 1 TALADCHAO
Herbata. Proszę siedzieć.
Dobrze.
Znam pana Lee bardzo dobrze.
Wysoki, przystojny mężczyzna.
Rozumiem.
Skończyłem tę szkołę. Wszyscy go tu kochają.
Skąd pan zna pana Lee?
Byłem kiedyś jego dłużnikiem.
Skoro tu jestem, postanowiłem go odwiedzić.
Rozumiem. Dobrze pan trafił.
Wie pan może, gdzie jest pan Lee?
Loomfangsoh.
- Loom… - To nazwa miasta.
- Rozumiem. - Tak.
Tam mieszka. Chwileczkę. Może już…
Może już wrócił do domu. Sekundę.
Interesujące.
Pojawił się koreański detektyw?
Koreański detektyw…
Przepraszam.
Mam nadzieję, że nie przeszkadzam.
Pogadam z nim i go odeślę.
Lepiej nie robić sobie z nim kłopotów.
Rozwal go.
Dobrze. Rozumiem.
Mówił, że niedługo wróci. Może pójdziemy do niego?
- Zaprowadzę pana. Mieszkam niedaleko. - Nie trzeba.
W porządku. Pan Lee wróci, gdy będziemy w drodze.
Rozumiem.
Gdzie podział się Seo Young-rak?
Samochody się rozjechały.
Tak jak się spodziewałem,
Wielki nóż ma słabe maniery.
Przepraszam.
Przyjechali ci niemi chemicy?
Tak, przyjechali dziś rano.
Masz jedną wiadomość.
To ja.
Mamy problem.
Gdzieś dotarłem, ale nie wiem, gdzie.
Słuchaj.
Musisz znaleźć kapitana Jo.
Ma GPS, który pokazuje moją lokalizację.
Musisz za wszelką cenę śledzić moją lokalizację.
Najpierw znajdźmy tego człowieka.
Jedź do Jaya.
I wreszcie…
widzimy, że zbliża się koniec.
Tędy, proszę.
O rany. Chyba pan Lee jeszcze nie wrócił.
Rozumiem.
Poczekamy w środku?
- Jasne. - Wróci.
Czasem przychodzę i sprzątam jego dom.
Proszę wejść.
Jasne.
Co?
Coś kręcisz.
Wejdź.
Pożałuje pan tego, detektywie.
Wejdź.
Co tu zrobić?
Zgłodniałem.
Nie mamy czasu.
Nieźle.
Może być.
ZGUBIŁEM RAKA. ZAATAKUJEMY, GDY GO ZNAJDZIEMY. BĄDŹCIE GOTOWI
Ja to wezmę.
Pospiesz się. Nie mamy czasu.
No już. Wstawaj.
Cholera.
Co właściwie chciałeś osiągnąć,
nękając pana Lee i bezustannie go szukając? Co?
Słyszałem, że pana Lee złapano już w Korei,
ale chyba tak nie było, kapitanie Jo Won-ho.
To prawda. Nie złapano go.
Przed nami długa droga, zanim to się skończy.
Cholera. Czemu się uśmiechasz?
Kapitanie Jo.
Weź się w garść. Wiesz, gdzie jesteś?
Loomfangsoh.
To oznacza grób.
Twój grób.
No już.
Chodźmy.
Właśnie.
- Właśnie. - Że co?
Nic od ciebie nie chcę.
Sprowadź jebanego szefa.
Co?
Kurwa!
SEOB SO-CHEON
Rany.
O rety. Kogo my tu mamy?
Cóż za spotkanie, kapitanie Jo.
To ja się na coś przydam, nie ty.
29 GODZIN TEMU
Gdy oddałeś mnie tej kobiecie,
stałeś się bezużyteczny dla pana Lee.
Gdy dotrzemy do Tajlandii,
znajdzie odpowiedni moment
i spróbuje coś mi zrobić.
Dwie osoby są na skinienie pana Lee.
Jin Ha-rim, który zarządza gangiem.
Oraz Wielki nóż, Seob So-cheon, odpowiedzialna za sprzątanie śmieci.
Ale ta kobieta jest…
niewiarygodnie zazdrosna.
Wrobiła nawet Jin Ha-rima w zdradę w Makau i próbowała go zabić,
by skupić uwagę pana Lee na sobie.
Dlatego
będzie chronić fabrykę pana Lee bardziej niż kiedykolwiek.
Zaprowadzi nas
do krainy mlekiem i miodem płynącej.
Nie będzie łatwo przejąć fabrykę.
Oczywiście. To nie będzie łatwe.
Ale jeśli mi pan pomoże, panie Seo,
to będzie nam łatwiej.
Pod jednym warunkiem.
Utrzymaj dla mnie kapitana Jo przy życiu.
Kapitana Jo Won-ho?
Potrzebuję go do swojego planu.
Czy znajdę się w finałowej fazie tego planu?
Dyrektor Seob.
Miłosierna dyrektor Seob.
Pan Seo Young-rak. O wilku mowa.
Sprawdziłeś wiadomość?
Oczywiście.
Co z kapitanem Jo?
To wspaniała historia miłosna.
Teraz pozwolę, by kochankowie…
porozmawiali ze sobą.
Seo Young-rak. Wyjaśnij tę sytuację.
PRYWATNY NUMER
Wszystko gra?
Co się teraz dzieje?
Wszyscy chcemy tego samego.
Żartujesz sobie ze mnie?
To proste.
Dyrektor Lee, ja i pan, kapitanie Jo,
wszyscy chcemy pana Lee.
Desperacko chcemy osiągnąć cel.
Mamy o wszystkim zapomnieć, współpracować i zdobyć to, czego chcemy?
Brian chce być panem Lee.
Ja chcę schwytać pana Lee.
Ale
nie mam pojęcia, czego ty chcesz od pana Lee.
Pozwól, że spytam o jedno.
Robisz to dla Kim Jae-seoka i Lee Myeong-hui?
Dobrze.
Kraina mlekiem i miodem płynąca.
Jedziemy?
Widziała pani próbkę?
I jak?
PAN LEE
Halo?
Panie Lee?
- O co chodzi? - Jay to przysłał.
Mogę zakończyć tę sprawę bez żadnych problemów.
Oczywiście. Nie martwię się.
Czytał pan raport?
Tak.
I co pan uważa?
Całkiem niezły towar.
Naprawdę? Cieszę się, panie Lee.
Ciężko pracuję.
Jestem tu z chemikiem, który zrobił próbkę.
Podać go do telefonu?
Nie dzwoniłem, żeby rozmawiać o łajce.
Nie musisz już wysyłać mi raportów.
Dzwoniłem, żeby ci to powiedzieć.
Pozwoliłem ci prowadzić interes pod moim nazwiskiem.
A nie powstrzymywać kogoś, kto już odszedł.
Ale wszystko naprawiłam.
Tato…
To znaczy, panie Lee.
Czyli musisz wrócić.
So-cheon.
Nie jestem na emeryturze przez ciebie.
Chcę tylko odpocząć z rodziną.
Powinnaś kiedyś wpaść.
Zjeść z nami kolację.
O czym on mówi?
Dlaczego każdy robi, co chce?
Gdzie jest pan Lee?
So-cheon to jeszcze dziecko.
13 LAT TEMU CHINY
OPINIA PRAWNA
Nie wiedziała, co się stanie.
SEOB SO-CHEON DZIAŁA IMPULSYWNIE I NIE MA WYRZUTÓW SUMIENIA…
Daruję jej to.
Panie Lee.
Proszę dać jej jeszcze jedną szansę.
Chcesz uratować dziewczynę, która chce cię zabić?
Prawie mnie zabili.
So-cheon.
To przez ciebie.
Kłamstwo jest okropne.
Myślałaś, że się nie dowiem,
że wrobiłaś starszego brata?
Co?
So-cheon.
Czemu tak nienawidzisz Ha-rima?
Jesteś zazdrosna?
Boisz się, że Ha-rim zajmie twoje miejsce?
Co?
Dobrze widzisz?
Tato.
Halo? Ha-rim, to ja.
Jeśli So-cheon znów nawali,
weź sprawy w swoje ręce.
Mówiłem, żebyś mnie tak nie nazywała.
Dlaczego?
Potrzebujesz rodziny?
To luksus,
na który cię nie stać.
Porozmawiasz z nim?
Zaproś tu pana Lee.
Zaproponuj mu łajkę.
Dobrze. Gdzie jest pan Lee?
Zniszczę
was wszystkich, zaczynając od ciebie.
Nie możesz jeszcze umrzeć.
Będę zabijać was bardzo powoli.
Wszystkich, którzy ośmielili się irytować pana Lee.
Poproszę
pana Lee, żeby tu przyjechał.
Powiem mu, że zrobię łajkę.
Poprosisz go?
Powiesz mu?
Naprawdę?
Tak.
To zrób to szybko.
Gdzie jest pan Lee? Co?
To mój tata!
Nie waż się wymawiać jego imienia!
Dobry Boże.
Boże.
Więc
załatwiliście Wielki nóż?
Straszna suka.
Jaki masz plan?
Została jeszcze jedna osoba do załatwienia.
Jasna cholera.
Szczerze mówiąc,
nie oczekiwaliśmy od ciebie zbyt wiele.
Wciąż ci powtarzam,
że nie mogę umrzeć, póki nie złapię pana Lee.
Więc
albo razem przeżyjemy, albo zginiesz sam.
Co wybierasz?
Nie mówiłem o tobie, kapitanie Jo.
Mówiłem o panu Seo Young-raku.
Przez cały czas coś mi umykało.
To, że pan Lee jest prawdziwą osobą,
a ja jestem fałszywym panem Lee.
Skąd nasz drogi Seo Young-rak…
to wszystko wie?
Ty dupku…
Puszczaj!
Puść mnie, ty cholero!
Cholera…
Cholera.
Panie Seo Young-rak.
Gadaj.
Tamtego dnia…
nie zauważyłeś pewnej osoby.
Zamknij się!
Będę robić, co chcę!
Był pan tam, panie Seo Young-rak?
Dowiedziałem się…
wtedy czegoś bardzo ważnego.
Gdybym udawał pana Lee,
natknąłbym się na jego sługusów.
Gdybym dalej ścigał tych sługusów,
poznałbym prawdziwego pana Lee.
Dlatego byłam zachwycony, gdy pojawiłeś się,
udając pana Lee.
Gdy wszyscy patrzyli na ciebie,
udało mi się zrealizować mój plan.
Wysłałem próbkę z łajki, by zaciekawić pana Lee.
Tak jest.
Opróżniłem fabryki, by ujawnić swoją lokalizację i dać się złapać.
Pomogłem ci zaplanować finał.
Nie doceniłem pana,
panie Seo.
Okazuję
rozpaczliwą skruchę przed Bogiem.
Ludzie już tacy są.
Gdy są zbyt pewni siebie,
wpływa to na ich osądy.
Dlatego współpracują z każdym
i łatwo mu ufają.
Wypuścił pan próbki łajki, by zaintrygować pana Lee.
Ujawnił pan lokalizację fabryki, żeby dać się złapać
i pomógł mi pan zaplanować finał.
Proszę pomyśleć.
Panie Seo Young-rak,
popełnia pan te same błędy, co ja miesiąc temu.
Uroiło się panu, że pan wygrał, prawda?
Lekkomyślnie sądził pan, że znajdzie pana Lee.
Pięć kilogramów najlepszej łajki.
To powinno…
wystarczyć, by przybrać nazwisko pana Lee.
Nie.
Nie o tym mówię.
W międzyczasie pana sprawdziłem, panie Seo.
„Kto to jest?
Jak odkrył trudną formułę produkcji łajki?
Mój plan jest prosty, ale dlaczego on jest tak trudny?”
Nie mogłem tego rozgryźć.
„Dobrze.
Nie mam wyboru. Zaproponuję mu układ”.
Ale oczywiście
popełniłem błąd, nie doceniając pana.
I skończyłem w tym stanie.
„Zemsta?
No tak, chodziło o zemstę.
Być może pan Seo będzie się starał
szukać pana Lee jeszcze bardziej niż ja”.
Słuchaj, panie Seo Young-rak.
Ci dwoje pójdą ze mną.
Będą bardzo ciężko pracować,
by zrobić dla mnie łajkę.
Beze mnie nie wyprodukują łajki.
Naprawdę tak sądzisz?
Co robisz?
Co?
Co? Przestań!
Już nigdy nie będzie widziała.
Przestań!
To pańska wina, panie Seo Young-rak.
Poza tym…
Słuchaj.
Pojedziesz tam,
znajdziesz pana Lee i go zabijesz.
Gdy tylko potwierdzę jego śmierć,
zastanowię się, czy pozwolić im…
żyć czy umrzeć.
Rozumie pan?
Udawałeś, żeby wykurzyć pana Lee…
Znowu pyskujesz.
Nie rób tego.
Nie rób tego!
Już dobrze. W porządku.
Zaraz będzie po wszystkim.
Też cierpiałem, pieprzony dupku.
Przestań.
Zrobię to.
Powiedziałem, że to zrobię!
Jeśli się zastanowić…
było wiele zwrotów akcji
z powodu nazwiska „pan Lee”.
Słuchaj uważnie.
Po dzisiejszym dniu pod tym nazwiskiem pozostaje
tylko jedna osoba.
Tak się robi interesy, panie Seo Young-rak.
Alleluja.
Kapitanie Jo.
Poznaje mnie pan?
Co tu robisz?
Tym razem myślałam, że się pan nie obudzi.
Wezwali mnie tu trzy dni temu.
Trzy dni?
Znaleźli fabrykę narkotyków gangu. Był pan w niej.
- Naprawdę? - Wszystko gra?
Co za gnoje.
Dlaczego on się śmieje?
Jak się pan nazywa?
O rany…
To Koreańczyk, prawda?
NORWEGIA BEITOSTØLEN
Twoja łajka…
robi całkiem niezłe wrażenie.
Dziękuję.
Jesteś młodszy niż myślałem.
Młodszy ode mnie, gdy wszedłem w ten biznes.
Mogę zapytać,
jak pan zaczął produkcję?
Na początku była to czysto akademicka ciekawość.
„Jaka jest granica przyjemności, jakiej może doświadczać ludzki mózg?”
Teraz rozumiem,
że aby osiągnąć tę granicę, trzeba przekroczyć inne granice.
Jakie granice?
Prawa i moralności.
Granice wyznaczone przez ludzi.
Czy to nie ironia losu?
Wszyscy ludzie chcą być szczęśliwi.
Ale poddają się i znoszą wiele rzeczy w życiu
w imię szczęścia, a i tak kończą nieszczęśliwi.
Wierzysz w Boga?
Ja nie.
Wierzę tylko w sprawdzoną naukę.
Jak byś zmierzył przyjemność ilościowo?
Ile trwa?
Czy powtarza się w ten sam sposób?
To piękne, prawda?
Ludzie kupują szczęście,
a ja je sprzedaję.
Nie sądziłem, że jest pan tak arogancki.
„Arogancki”.
Pamięta pan, co było 25 lat temu?
Młode małżeństwo wsiadło na łódź przemytnika.
Dał im pan wodę pitną i jedzenie.
To małżeństwo
zaufało pańskiej dobroci.
A pan
postanowił ich brutalnie zdradzić.
Szczerze mówiąc,
nie pamiętam niczego takiego.
To było zbyt dawno temu.
Czy to brzmi okrutnie?
Więc czego pan żałuje?
Rodziny.
A dokładniej…
tego, jak się zmieniłem.
Stałem się zupełnie zwyczajny.
To dość proste,
ale nudne, żyć tak zwyczajnym życiem.
To naprawdę cała pańska rodzina?
Ktoś bardzo chciał być członkiem tej rodziny.
Ktoś, kto uważał pana za ojca.
Jej telefon pomógł mi pana znaleźć.
Zabiłem ją.
I pańską rodzinę.
Zabiłem ich.
Przypominasz mi…
mnie sprzed wielu lat.
Co ty na to?
Zostaniesz moją rodziną?
Proszę pana.
Nie wie pan…
czym jest rodzina.
Rozumiem.
Wielka szkoda.
DOBRA ROBOTA!
ALLELUJA!
Odkąd nic nie widzę, świat jest taki cichy.
To mi się w tym podoba.
Powiedz, co chcesz zobaczyć…
Czy coś cię ciekawi?
Jaki jest kolor nieba?
Jest jasne i czyste.
Pięknie.
Czemu umieścił pan GPS w Łajce?
Miałem nosa.
Jasne.
Miał pan nosa, odkąd się poznaliśmy.
Więc…
teraz też mam rację?
PROFESOR ZNALEZIONY MARTWY W DOMU
Rozumiem.
Pan Lee.
Jaki był pan Lee?
Miał córkę
i wnuczkę.
Był miły dla sąsiadów.
Był tak zwyczajny jak my.
Z czasem o nim zapomną.
Czemu mnie tu wezwałeś?
Jacy byli moi rodzice?
Byli jak pan Lee?
Byli warci moich wysiłków,
żeby się za nich mścić?
Wie pan, jak śmierdzi gnijące ludzkie ciało?
Nawet po wyjściu z kontenera, w którym zginęli,
ten zapach zawsze mnie prześladował.
Nigdy mnie nie opuścił.
Dlatego szukałem pana Lee.
Myślałem, że zapach zniknie,
gdy go znajdę i zrobię, co chciałem.
Ale nadal go czuję.
Zrobiłem w życiu wszystko, co chciałem.
Wiedział pan, że już nigdy nie będzie tak jak dawniej?
Seo Young-rak.
Odłóż broń.
Będę panem Lee.
Aresztuje mnie pan?
Pańska kolej.
Gdy osiągnie pan wszystko, co chciał…
czy będzie tak jak dawniej?
W nagrodę za osiągnięcia w śledztwie w sprawie narkotyków
przyznano specjalny awans
starszemu inspektorowi Jo Won-ho.
Chwalono go za bezprecedensowe osiągnięcia we współpracy z Interpolem.
Dzięki uporowi nadinspektora Jo udało się osiągnąć sukces.
Wcześniej nadinspektor Jo…
WYZNAWCA 2
PAMIĘCI KIMA JU-HYUKA
Napisy: Katarzyna Błachnio-Sitkiewicz