Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jest tak gorąco.
Pan Hasan długo nie wraca.
Jeszcze go nie ma.
Chce mi się pić.
Napij się kawy, póki jest gorąca. Proszę, kawa dla pana.
- Czekaliśmy na nią. - Powoli.
- Dziękuję. - Smacznego.
- Też poproszę. - Oczywiście, to dla pana, panie Yaumil.
- Proszę poczekać. - Dziękuję, Ben.
- Dzięki, Ben. - Nie ma za co.
Pijcie, póki jest gorąca.
Proszę, częstujcie się.
Proszę pić, póki gorąca.
Kawa dla pana.
- Dobrze. - Orzeźwiająca.
To pan Hasan.
- Oby miał dobre wieści. - Mam nadzieję.
- Pokój z wami - I z wami niech będzie pokój.
Co nowego?
Mam dobrą i złą wiadomość.
Dobra wiadomość jest taka,
że firma zgodziła się spotkać z naszymi przedstawicielami,
aby przedyskutować i renegocjować żądania.
Chwała Bogu!
Zaproponują nam lepszą ofertę.
Negocjacje?
Więc co teraz robimy?
Najlepiej będzie, jeśli wrócimy do domu i odpoczniemy.
Uważam, że to zły pomysł.
Jeśli usuniemy blokadę, będą mogli tu wejść.
Zgadza się!
Uspokójcie się, musimy myśleć pozytywnie.
Uspokójcie się.
Wróćcie do domów i odpocznijcie.
Przygotujemy lepsze argumenty na negocjację.
- Dobrze? - A jaka jest zła wiadomość?
Zła wiadomość…
ZRÓWNOWAŻONA PLANETA, STOP WYLESIANIU
Z drogi!
Naprzód!
Koniec tego!
Hej!
Ouch!
Ruszać się!
Proszę pana!
- Wycofać się! - Odwrót!
Hej!
Biegiem!
- Biegiem, durnie! - Już!
Przekroczyli granicę!
Jakie negocjacje? To jest prześladowanie!
Proszę, by każdy, kto może, wrócił do domu.
Udzielimy z paniami pomocy, jeśli ktoś potrzebuje opatrunku.
Znajdę nam jakiś pojazd.
Poproszę. Dziękuję.
Potrzebujemy go do przewożenia rannych do przychodni.
Trzymaj się, Ben.
- Pokój z wami. - I z wami pokój.
Bracie!
- Cześć, Jod! - Cześć, kolego od kawy!
Co jest z twoją twarzą? Wdałeś się w bójkę?
Pobili mnie jacyś bandyci.
Ty i te twoje wybryki…
Idź opatrzyć rany.
Nic mi nie jest, to tylko kilka zadrapań.
W końcu jestem facetem.
Co to jest?
Musisz to zobaczyć.
Filosofi Diskopi jest gotowa! Widzisz?
- Ga, zgaś światło! - Dobra.
- Tadam! - Ekstra!
- Zabawa w klimacie disco, co? - Przywitaj się, Aga!
- Beni! - Aga tam jest?
Cześć, Ben!
Co mu się stało?
To nic takiego, tylko kilka zadrapań.
Spokojnie.
Ben, za dwa dni
otwieramy Filosofi Diskopi.
Kupię ci bilet, musisz tutaj być!
Chyba do was nie dołączę. Mamy tu sporo problemów.
Co tam robisz?
Musisz przyjechać! Kropka!
W porządku!
Za dużo gadasz.
BRAWA DLA FILOSOFI DISKOPI OPOWIEMY O ZAŁOŻYCIELU!
- Gdzie on jest? - Nie wiem.
Co z nim?
Jody.
Cześć!
Nie znaleźliśmy Bena.
Co masz na myśli?
Przeszukaliśmy całe lotnisko.
Pytaliśmy nawet obsługę, ale nie znaleźliśmy go.
Nie było pasażera zwanego Beni Susilo.
Jego numer był nieosiągalny.
Próbowałem dzwonić.
Numer, pod który dzwonisz, jest nieosiągalny.
Prosimy spróbować ponownie.
Gdzie jest ten facet?
Numer, pod który dzwonisz, jest nieosiągalny.
- Widzisz? - Prosimy spróbować ponownie.
- Hej. - Hej.
Zamiast siedzieć tutaj i się martwić,
może pojedziesz do rodzinnego miasta Bena?
Kawiarnia?
Damy sobie radę z chłopakami.
Jod. Ben ma tylko ciebie.
Ben! Beni!
Ben!
Beni! Ben!
Beni!
JESTEŚMY GOTOWI, ABY SŁUŻYĆ LUDZIOM POSTERUNEK POLICJI
Kim pan jest?
Spokojnie. Nie bój się.
Jestem Hasan.
Wiem, kogo szukasz.
Jestem przyjacielem ojca Bena.
Traktuję Bena jak własnego syna.
Również go szukałem, ale nie znalazłem niczego.
Właśnie zgłosiłem znikniecie na policji.
Z jakim skutkiem?
Powiedzieli, że nie jestem spokrewniony.
Więc nie jest dobrze?
Mieliśmy starcie z ochroną firmy.
Kilku protestujących zostało rannych, więc Ben i ja zajęliśmy się nimi.
Potem Ben poszedł po jakieś auta dla nas.
Od tamtej pory słuch po nim zaginął.
Znalazłem jego telefon.
To jest dżungla.
Jesteśmy tu sami, miej oczy dookoła głowy.
Dzwoń, gdybyś czegoś potrzebował.
Proszę pana!
- Już jest. Dziękuję. - Dobrze.
Nie ma za co.
Czy ma pani ładowarkę do tego telefonu?
Mam jedną.
Co za dureń…
Pan Hasan? Możemy się zobaczyć?
Możemy spotkać się wieczorem.
Dobrze, do widzenia.
Dziękuję pani.
- Pana napój. - Dziękuję.
Cześć. Przepraszam…
Proszę pani. To, co zawsze.
Proszę.
- Tu są pieniądze. - Dziękuję.
Chodź.
Dziękuję pani.
Wyłaź!
Sekundę…
Czekaj.
No dalej!
Poczekaj chwilę.
- Kogo szukasz? - Możesz opuścić broń?
Chcesz pieniędzy?
Mogę ci je dać, jeśli chcesz.
Ty dupku!
Na kolana! Już!
Szukam mojego przyjaciela.
- Mam tutaj… - Co?
Chwilę…
To jest on.
Widzisz?
Gdzie mój przyjaciel?
Ty dupku!
No dalej! Szybko!
Co…?
Otwierać!
Właź!
Przepraszam pana.
Przepraszam.
Ty durniu…
Ben…
Ben. Beni!
Myślałem, że nie żyjesz.
Beni…
Wal się, Ben.
Co tutaj robisz?
Cholera!
Nie było cię, więc przyjechałem po ciebie. Ty świnio!
Wstawaj, stary!
Jeśli Tubir zobaczy, że się lenisz, zakatrupi nas!
- Chodź na kawę! - Skąd się tu wziąłeś?
- Ktoś dał mi twój telefon. - Nie siedź za długo.
Jeśli zachorujesz, będę miał kłopoty.
Co za gówniarz…
Człowiek o imieniu Hasan.
Jak on się czuje?
- Nic mu nie jest. - Dzięki Bogu.
Kim są ci ludzie?
To starszyzna z okolicznych wiosek.
Niektórzy należą do społeczności wiosek rolniczych.
Walczyli, gdy firma próbowała przejąć ich ziemię.
Są tacy sami jak ja.
Przeciwstawiliśmy się,
więc trzymają nas jako zakładników, żeby straszyć ludzi.
Liczą, że mieszkańcy wsi zmienią zdanie i zgodzą się na przeniesienie.
Wtedy firma będzie mogła przejąć ich ziemię.
Cóż…
Lepiej się wyśpij.
Odpocznij.
Jasne.
- Szybciej, marudo! - Co to jest?
No dalej!
Mieszczuchy… Na co się tak gapicie?
- Co? - Uważaj, jak chodzisz!
Co teraz?
- Dalej! - Szybko!
No już!
No dalej! Pospieszcie się!
Szybko!
Pospieszcie się!
Hej!
No dalej!
Dalej, mieszczuchy!
- Hej! - Nie gap się!
Pospieszcie się!
Cholera…
Chodź tu!
Trzymaj! Jeszcze trochę!
Masz tyle mięśni, a belki nosisz jedną po drugiej!
Jod, weź to…
Nie siedź tak bezczynnie. Bo się wezmą za ciebie.
- Gdzie mam to zanieść? - Chodź.
No dalej!
Dalej! Odłóż to!
Wracaj tam! Szybko!
Pif-paf!
Podejdź tu!
Co to za symbol?
Oczy, nos… Gdzie są usta?
Jak śmiesz!
Kto to jest?
To jest szef.
Nazywają go Tubir.
Tubir?
Bo robi dużo hałasu.
Tem!
Co to jest?
Kto to?
Dobrze pracuje?
Nie znasz go?
Co tak wolno? No dalej!
Moja noga…
Ben, spójrz tam!
Hej!
Jod! Hej, Jod!
- Wal się! - Dość!
Jesteś tu nowy? Myślisz, że jesteś bohaterem, co?
Kim ty właściwie jesteś?
Mówiłem, że przyszedłem tu,
żeby znaleźć przyjaciela, Bena, tego długowłosego, mas.
Nie mów do mnie per „mas”!
Nie każdy Jawajczyk może mówić mi „bracie”.
Nie rób tego więcej!
Wybacz.
- To jest woda. - Połóż ją tam.
Ale…
nie jesteśmy niebezpieczni.
Co to znaczy?
Twój kumpel zorganizował protest!
- Jest przemądrzały. - Ty jesteś przemądrzały!
Ale on jest gorszy ode mnie,
bo niczego nie wie.
Tak przy okazji…
- To dla ciebie. - Co to jest?
Dam ci pieniądze.
Ale pozwól nam odejść.
Sądzisz, że pieniądze wszystko załatwią?
Jestem Tubir…
Mam swoje zasady.
Zasady!
- Cek! - Jestem!
Gdzie jest moja kawa?
Co to jest?
To kawa czy ulepek? Wsypałeś za dużo cukru.
Zrób to porządnie!
Patrzcie! Ktoś próbuje uciekać!
Wstawaj!
Co jest?
Widzisz, co będzie, gdy spróbujesz?
Gdy spróbujesz uciec?
Zrozumiano?
Właź!
Co za dranie…
Połóż się tutaj.
Ty łajdaku!
Łajdak!
Nie ruszaj się!
- Co? - Ty łajdaku!
Widzicie?
Nie próbujcie uciekać!
- Obejrzyj go. - Wszystko dobrze?
Nic ci nie jest?
Wszystko w porządku?
Co on ci zrobił?
Daj mi rękę.
Nie mogą nas tak prześladować.
- Musimy się bronić. - Masz rację.
Masz rację.
Nie zwracaj uwagi.
Po prostu jedz.
Sprawdzałeś tam?
Jedz. Co się stało?
Mądrala!
Co to jest?
Nic dziwnego, że go złapali. Źle zaplanował ucieczkę.
Mam pewien pomysł.
Jaki pomysł?
Nie wiem, jak to zrobić.
Ale…
Ten Tubir…
Wścieka się, gdy jego ludzie robią mu kawę.
Co się tak szczerzysz?
Ty też!
To jest to!
Czym się zajmujesz?
Jesteś baristą.
Jeśli polubi twoją kawę,
przynajmniej będziesz mógł chodzić po tym miejscu.
Wtedy obmyślimy kolejny punkt.
Rozumiem…
To dobry pomysł.
Czas minął!
- Do pracy! - Wstawać! Czas do pracy!
Zaczekaj chwilę…
- Zaczekaj chwilę… - Na co się patrzysz?
Uważasz się za bohatera? Rusz dupę i do roboty!
Nie jesteś superbohaterem! Pracuj!
Wstawać! Przestań się gapić!
- Do pracy! - Daj mi skończyć.
No dalej!
- W lewo? - W tę stronę?
Trochę w prawo.
W prawo!
To jest lewo. Powiedziałem, że w prawo!
Trochę do góry!
Tylko trochę!
- Hej! - Proszę.
Antena! Cek!
- Tak? - Moja kawa!
Nie umiesz jej zrobić dobrze?
Ta twoja kawa smakuje jak gówno!
Spokojnie!
- Odwróć się! - Chciałem tylko…
Chcę tylko zaproponować kawę Tubirowi.
- Bzdura! - Robię dobrą kawę. Będzie ci smakować.
On za dużo gada!
- Co…? - Zamknij się!
Aa Tubirze…
Jestem baristą.
Codziennie parzę kawę.
Oszukałbym cię, mówiąc, że moja kawa źle smakuje.
A jeśli jest niedobra?
Wtedy możesz strzelić mu w głowę.
Naprawdę?
Tem.
Jest gotowa.
Chodźmy.
Usiądź.
Ty ją zrobiłeś?
Tak.
Jest naprawdę dobra.
Cek! To jest prawdziwa kawa! Taką mogę pić.
Nie smakuje jak ten twój ulepek.
Jasne!
Proszę mi wybaczyć.
Czy mogę dać trochę moim przyjaciołom?
Oczywiście, śmiało.
Ale nie za dużo, bo jest taka dobra.
Następnym razem zrobię więcej.
Wspaniale!
Doskonale!
Świetnie!
Proszę mi wybaczyć.
Tak się robi kawę.
Kawę, którą można wypić.
Głupek!
Panowie, mam trochę kawy.
Możemy się nią podzielić.
Proszę…
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Ładnie pachnie.
Jest naprawdę dobra.
Napij się.
Proszę.
Dziękuję, Ben.
Dziękuję panu.
Wal się!
Założyłem się z Tubirem o swoją głowę.
Ale plan się powiódł, prawda?
Mój Boże…
Teraz…
Możemy…
Planujecie coś?
Mogę pomóc, jeśli chcecie.
Co robicie? Idźcie pilnować terenu!
Chodź.
Proszę.
Z lasu prowadzą dwie drogi.
Główna trasa to ta, którą zrobili.
Ale wybranie tej trasy do głównej drogi byłoby zbyt ryzykowne.
Mogę pokazać wam skrót.
Choć to skomplikowane.
Zawsze, gdy oglądają mecz badmintona, ich czujność jest obniżona.
Gele i Encek zasypiają za każdym razem, gdy pełnią nocną wartę.
Te dwa czynniki pozwolą wam uciec.
Trasa, którą narysowałem, prowadzi w dół.
Jeśli się pospieszycie,
po dziesięciu minutach będziecie bezpieczni.
- Rozumiecie? - Tak.
Więc jak możemy stąd uciec?
Ben!
Jody!
I jak?
- Nikogo nie ma. - Na tyłach też nie ma nikogo.
Gdzie oni są?
Mówiłem ci, że jutro jest finał, a w telewizorze tylko szumy!
Głupek!
Nie możesz dobrze wykonywać swojej pracy?
Encek! Pilnuj ich!
Wiesz, że jutro jest mecz dla dzieci naszego narodu.
Chcesz, żeby wygrali, prawda?
Głupek!
Jutro jest finał.
Indonezja kontra Chiny.
Dobrze!
Będą skupieni na grze.
Jesteście gotowi?
Uciekniemy małą grupą?
Nie.
Uciekniecie we dwójkę.
- Ale… - My jesteśmy za starzy.
Tylko was spowolnimy.
Jesteście młodzi.
Macie nadzieję.
Los tej ziemi jest w waszych rękach.
Wykorzystajcie tę szansę.
Poszliśmy na policję.
- Ale nie znaleźliśmy żadnych śladów. - Rozumiem.
Nie ma sensu tego zgłaszać.
Próbujemy ich odnaleźć na własną rękę.
Jeśli się czegoś dowiemy, natychmiast was powiadomię.
Będziemy czekać na dobre wieści.
Oczywiście.
Jak najszybciej.
Brać go!
- Uważaj! - Brać go!
Dalej!
- Uderz! - Tak jest!
Dawaj!
Dalej!
No dalej!
Encek! Ty tępaku!
Ty głupi gnoju!
- On się tylko bawi. - Ty też!
Encek! Zawołaj gościa od kawy!
Muszę się zrelaksować.
Na co się patrzysz?
Co teraz zrobimy?
Co robimy, proszę pana?
Gdzie jest gość od kawy?
Tak!
Ruszać się!
Uciekli!
Łapać ich!
Chwila! Łapać ich!
Dalej, Cek!
Brać ich!
Szybciej!
Stać!
No dalej, Jody!
Cholera!
Jody! Chodź.
Gdzie są ci kretyni?
Hej! Ben!
Weź to.
Co mam z tym zrobić? Cholera!
Szybko!
- Gdzie oni są? - Tutaj.
Cholera!
Hej! Nie uciekać!
Uważaj, Jody!
Cholera!
Gonić ich!
Ty to zrób!
Ja się nim zajmę. Mają broń.
Jod! Chodź tu!
Cek, pomóż mi.
Dobra.
Ben, w prawo czy w lewo?
W lewo.
Idź dalej!
Cholera…
Jod!
Jod…
Uważaj! Trzymaj się mnie.
Uważaj. Trzymaj się…
Możemy się tam schronić.
Uważaj…
Wytrzymaj…
Możemy się tu schronić.
- Daj mi usiąść. - Nie, czekaj.
Powoli. Chodź tu.
Ouch…
Ben, jest ci zimno?
Tu jest tak zimno.
Zbliż się do ognia.
Podejdź bliżej ognia.
Podejdź tu. Jest ciepło, prawda?
Odpocznij trochę.
Zabiłem kogoś…
Ben, zabiłem kogoś.
Ben…
Beni…
Ben, proszę, pomóż mi.
- Ben. Beni… - Zamknij się.
Zamknij się, Jod!
Zamknij się!
Po prostu śpij. Chodź tu.
Jestem taki zmęczony.
Jestem zmęczony.
Jod.
Jod, obudź się! Nie zasypiaj!
- Znajdę dla ciebie wodę. - Ben…
Ben.
To rzeka, Jod! Udało nam się!
Jody!
Jody, udało nam się!
Znalazłem rzekę! Jody!
Jod!
Jody, znalazłem rzekę!
Obudź się! Dojdziemy tam w pięć minut!
Musimy tylko jeszcze trochę przejść.
Odłóż to.
Nie jesteśmy źli.
- Odłóż to! - Nie jesteśmy źli.
No dalej!
- Chodź, Jago! - Dalej.
To jest nasza wioska. Chodźcie!
Jago. Zabierz go do domu Mak Lis.
Dobrze.
Mak! Mak Lis!
Mak Lis!
Zabierzcie go. Trzeba opatrzyć ranę.
Dobrze.
Gdzie was przetrzymywali?
Skąd to masz?
Mak! Mak Lis!
Mak Lis prosiła, żebym ci to dał. Wypij to, proszę.
Pij. To nie jest trujące.
Dzięki Bogu, w samą porę otrzymał pomoc.
Gdyby przyszedł minutę później,
infekcja mogłaby go zabić.
Miejmy nadzieję, że pojutrze jego stan się poprawi.
Przepraszam, Mak Lis.
Ty. Chodź ze mną do głównego domu.
Mogę do nich dołączyć?
Idź.
Kim jesteś?
- Firma cię przysłała? - Szpiegujesz nas?
To na pewno zły człowiek!
Mówiłem, nazywam się Ben, jestem baristą. Jody to mój przyjaciel.
Czemu masz broń? Czemu on jest ranny?
Odpowiadaj!
Mieszkam w tej okolicy.
Zajmuję się uprawą kawy.
Protestowałem razem z rolnikami,
ponieważ firma chciała odebrać im ziemię.
W końcu protest przeszedł w zamieszki.
Tamtej nocy zostałem porwany.
Mój przyjaciel przybył tu, by mnie odszukać, i też go porwano.
Nas i 15 innych mężczyzn więzili nielegalni drwale.
- Kazano nam pracować i torować drogę… - Jak uciekliście?
Czemu tylko wy? Gdzie pozostali?
- Mów! - Bora!
- Daj mu skończyć. - Może kłamać.
- Na pewno kłamie… - Racja!
- Tambora! - On kłamie!
No dalej.
Gdzie jest mapa?
Wiem, że jestem młodsza od ciebie,
ale nigdy nie krzycz na mnie przy tylu ludziach!
Dopóki ojca nie ma w domu, ja strzegę tej wioski.
To mój obowiązek.
Od sześciu miesięcy nie mamy wieści od ojca.
Obyś potrafiła prowadzić nas tak, jak on!
On zawsze słuchał innych.
Chcę tylko powiedzieć, że coś tu nie gra.
Jeśli naprawdę zmierzali do miasta,
nie powinni byli przekraczać rzeki.
Albo ich oszukano,
albo oni oszukują nas.
Ben!
Bądź szczery!
Skąd się tu wzięliście?
Jestem szczery.
Powiedziano mi, że muszę znaleźć rzekę,
aby znaleźć główną drogę prowadzącą do miasta.
Pan Hamid tak mówił!
Pan Hamid?
Pan Hamid dał mi mapę.
Czy ma bliznę na szyi?
Bora!
Ojciec wciąż żyje.
Ojciec wciąż żyje, Tambora.
Ojciec wciąż żyje.
Ojciec…
To ojciec przysłał tu Bena i Jody'ego, żeby nam powiedzieć, że wciąż żyje.
- Ojciec wciąż żyje. - Ojciec żyje?
Zanieś to tam.
Jani…
Ojciec wciąż żyje, Jago.
Ojciec wciąż żyje…
Może inni też żyją.
Ojciec wciąż żyje…
Ben!
Naprawdę jesteś kimś.
Ocknąłeś się szybciej, niż przypuszczałam.
Gdzie jesteśmy?
Jesteśmy w wiosce pana Hamida.
Oni nas uratowali.
Jestem Rinjani, najstarsze dziecko pana Hamida.
Ja jestem Mak Lis.
Matka wszystkich dzieci w tej wiosce.
Jestem Musang.
Najsłodsze dziecko w okolicy.
Udało nam się.
Większość z nich to wieśniacy.
Pilnują tej wioski od pokoleń.
Czy chodzą do szkoły?
Do szkoły idą ci, których na to stać, jak ja.
Na terenie dzielnicy.
Dwa lata temu skończyłam szkołę średnią w dzielnicy.
Ale od kilku lat naciskają na nas,
żebyśmy się stąd przenieśli.
Mówisz o relokacji?
A, no tak. Ja jestem Tambora.
Młodsza siostra Rinjani.
A ja, Jody.
Musimy się dowiedzieć, gdzie jest ten obóz.
Co zamierzacie zrobić?
Pomóc uciec naszym rodzicom.
- Co jeszcze? - Tambora…
Lepiej zgłosić to na policję w mieście.
Więc nie wskażecie nam drogi?
Są dobrze uzbrojeni.
My mamy tylko pistolet, w którym została jedna kula.
Chcecie umrzeć na darmo?
Nie można liczyć na innych.
To jest dżungla.
Nasz los jest w naszych własnych rękach.
Stodoła się pali.
Pomocy!
Pali się!
Ogień!
- Pomocy! - Pożar!
Pożar!
Jani!
Poszli w tamtą stronę!
Pożar!
Biegiem!
Bora!
Hej!
Jani!
W stodole prawie nic nie zostało.
Dalej!
Teraz rozumiesz?
Mamy iść na policję?
Dalej!
Co się dzieje, u licha?
Jeśli wrócimy do obozu, będziemy się prosić o śmierć.
O mało nie zginąłeś na moich oczach.
Wiem.
Ale…
Ale co?
Przyjechałeś, by mnie odnaleźć.
Jestem z tobą.
Cały i zdrowy.
Udało nam się.
Czego teraz chcesz?
Jestem ci za to wdzięczny.
Gdyby nie oni, być może wróciłbym do Dżakarty jako trup.
Zawdzięczam im swoje życie.
Może poprosimy ich tylko o wskazówki?
Jeśli się zgubimy,
minie wiele dni, zanim znajdziemy obóz.
Stracimy czas i energię.
A jeśli odmówią?
Nie możemy ich zmusić.
Widzieli, jak moja strzała przeszyła ciało tego intruza.
Chcesz im grozić?
Sama to powiedziałaś.
Jesteś przywódcą tej wioski pod nieobecność naszego ojca.
Ojciec mówił, że sama walka nie jest najważniejsza.
Liczy się to, jak będziemy walczyć.
Jeśli zagrozimy Benowi i Jody'emu,
czym będziemy się różnić od tych złych ludzi?
Dzień dobry.
Przepraszam.
Przyszedłem tu, żeby przeprosić.
Ja…
Nie mogłem…
Nie miałem okazji podziękować ci
za uratowanie mi życia.
I przyszedłem tu,
aby przeprosić,
bo nie mogę zaprowadzić was do obozu.
W porządku.
Rozumiem.
Nie jesteś nam nic winien, Jody.
Możesz wrócić do domu.
Zasłużyłeś, by wrócić do swojego życia.
Jod!
Chodźmy!
Bo zrobi się późno!
Teraz rozumiem, dlaczego dwa razy opuściłeś nas.
Co?
Wróciłeś do rodzinnego miasta.
Żyjesz z tym, co jest tutaj.
O czym ty mówisz?
Żyłem, ciągle licząc.
Wszystko kręciło się wokół matematyki. Liczby.
Zapomniałem, że mogę zrobić z moim życiem coś innego,
niż tylko myśleć o liczbach.
Jesteś pijany?
Wrócę do obozu.
Pomogę Rinjani uratować starszyznę tej wioski.
Jesteś na haju? A może pijany?
Nie mogę wrócić do Dżakarty.
- To nie film akcji. - Nie mogę udawać, że nic się nie stało.
Czy wyglądamy jak Rambo?
Jesteś Chuckiem Norrisem?
Zanim wypowiesz górnolotne frazesy,
pamiętaj, że to ja zorganizowałem ten protest.
I co z tego wynikło?
Zostałem porwany i pobity.
Byłeś tam.
Prawie zginęliśmy.
Prawie straciliśmy życie.
Nie pamiętam, ile kul przeleciało nam nad głową.
Zajmujemy się kawą.
Robimy kawę.
Powinniśmy już wracać.
Osoba zabita strzałą Rinjani sprawiła, że przemyślałem to…
dlaczego musiałem kogoś zabić.
Musimy przetrwać.
Ben…
Ta ziemia to ich życie.
Ich rodziny w obozie też są ich życiem.
Wyobraź sobie…
gdyby pan Hamid był moim ojcem…
albo twoim.
Co byśmy zrobili?
Jeśli pójdziemy od południa, to cała droga będzie wiodła w górę.
Musimy więc nadłożyć drogi, aby dostać się na tę wysokość.
Będziemy mijać dwa skrzyżowania.
Prawda, Ben?
Pierwsze skrzyżowanie to dawna droga dla pojazdów.
Na drugim skrzyżowaniu są dwie nachodzące na siebie duże skały.
Znam to miejsce.
Możemy przejść przez las Pohon Jangkung
i wyjść na północ od podnóża.
To miejsce, w którym pracowaliśmy?
- Zgadza się? - Tak, to prawda.
To jest obszar wyrębu.
Pomogłeś nam z tą informacją, Musang.
Ale musisz pilnować wioski. Nie idź z nami.
Nie, pójdę z wami. Mogę wam pomóc.
To zbyt niebezpieczne.
Mak Lis cię potrzebuje.
Jeśli wyruszymy jutro rano,
dotrzemy o północy, by ich szpiegować.
Dziękuję, że dołączyłeś do nas.
Musang!
Pójdę z wami!
Idźcie przodem.
Mogę pomóc.
Musang, jeśli pójdziesz z nami, kto będzie pilnował wioski?
- Jesteś tu potrzebny. - Mogę atakować z daleka.
- Musang, zaufaj mi. - Muszę iść z wami.
Jesteś potrzebny w naszej wiosce.
Musang, posłuchaj Bory.
- To skała, o której wspomniał Musang. - Tak.
Jody i ja przyszliśmy stamtąd.
Więc ta droga idzie na północ.
Chyba jest tam posterunek straży. Będziemy ich obserwować.
Jod, idę z nimi.
Hej, Beni!
Ben! Czekaj!
- Kto tam? - Cholera!
Głupi facet!
Sprawdź tam!
Beni, ty draniu.
Kto tam jest?
Musang!
- Jago! - Musang?
Kazałam ci pilnować wioski.
Dlaczego nie posłuchałeś?
Gdybym spóźnił się choćby o sekundę,
Jago zostałby zastrzelony, a oni usłyszeliby wystrzał.
Ma rację.
Dobrze. Możesz iść za nami, skradając się.
Ale nie wchodź do obozu.
Dobrze.
- Jody. - Tak?
Rozejrzyj się. Ty znasz to miejsce lepiej.
Potrzebujesz tego?
Jesteś jak Doraemon.
Encek i Gele są na straży.
Mamy szansę.
Często zasypiają na nocnej zmianie.
Mogę to pożyczyć?
Widzisz coś?
Cholera!
Co tu robi pan Hasan?
Daj mi zobaczyć.
Dał ci mój telefon.
Zanim spotkałeś Enceka, umówiłeś się z nim.
- To naprawdę pan Hasan. - Oszukał mnie.
O co chodzi?
Ten człowiek ma na imię Hasan,
wraz z Benem przewodzi ruchowi rolników protestujących przeciwko firmie.
- Trzymaj się! - Na razie!
- Sprawdźcie teren! - Dobra!
Encek i Gele pewnie już śpią.
Chodźcie.
Mamy dziś dużo szczęścia.
Chodź, Musang.
Dobrze.
Rozdzielmy się.
Czworo w tę, a reszta w tamtą stronę.
Teraz! Uważajcie!
- Dalej! - Który to?
To ten.
Wy weźcie samochody. Ja zajmę się tym.
- Teraz. - Już.
Cholera! Nie ma kluczyków!
Poważnie?
- Co robisz? - Szukam kabli.
Po co? Naoglądałeś się za dużo filmów.
Mam!
Szybko!
No już!
Dalej.
Szybko! Wsiadajcie!
- Szybko! - No dalej!
Szybciej!
Ben, ruchy!
Uciekli! Hej!
Co się dzieje?
Padnij!
Padnij! Na dół!
Padnij!
Co się stało?
Wszystko w porządku?
- Jody'ego tu nie ma! - Co?
- Wciąż jest w obozie! - Jody!
Kto umie prowadzić?
- Ja! - Prowadź! Przepraszam pana.
Cholera!
Ten dzieciak udaje twardziela!
Rinjani.
Jody!
A masz, zasrańcu!
Cholera!
Mieszczuch…
Dasz radę strzelić?
Pociągnij za spust!
Zastrzel mnie!
Strzelaj!
Tak to się robi.
Ben!
Nie spodziewałem się tego…
Mam dość walki na próżno.
Lepiej być ich sprzymierzeńcem.
Zastrzeliłeś mojego towarzysza.
Sprawiliście tyle problemów!
Hasan!
Ben!
Ben! Wstawaj!
Jago, kluczyki są w samochodzie!
Szybko! Musimy jechać!
No dalej!
Szybko, Jago!
- Bracie… - Gdzie oni?
- Brać ich! Łap ich, durniu! - Hej!
Hasan!
Hasan…
Ben, trzymaj się…
Jago, gonią nas!
Stójcie, gnoje!
Jago! Szybciej!
Pospiesz się!
Stójcie, gnoje!
Pospiesz się! Jago, szybciej!
No dalej!
Dupki! Zatrzymać się!
Stać!
Z drogi!
Cholera!
Zastrzel ich!
Padnij!
Uważaj!
Musang, uważaj!
- Cholera! - Zasrańcy!
Cholera!
Dalej, Jago!
Ben, jeszcze trochę…
Jeszcze troszeczkę.
Ben?
- Nie zasypiaj. - Poczekaj jeszcze chwilę.
- Beni! - Jest zimno.
- Zostań ze mną. - Jago, szybciej!
Beni! Zostań ze mną!
Zostań ze mną, Ben!
- Ben! - Jeszcze trochę…
Beni! Zostań ze mną… Cholera!
Jago!
Zostań ze mną!
Nie myśl o końcu tej drogi
Zostań ze mną, draniu.
- Ben, daj spokój! - Jago!
Jago, szybciej!
Beni.
Beni! Ben!
Jeszcze tylko kawałek.
Trzymaj się! Jago!
Nie myśl o końcu tej drogi
Nie myśl o…
Śpiewaj ze mną, Ben!
Śpiewaj, ty draniu!
Nie myśl o końcu tej drogi
Trzymaj się, Ben! Wytrzymaj!
Nie myśl o końcu tej drogi
Powtarzaj za mną.
- Ben… - Nie myśl
O końcu tej drogi
Jesteśmy wolni
Jeszcze trochę, Ben.
SPOŁECZNA PRZYCHODNIA ZDROWIA
DLA GLENNA FREDLY'EGO
Napisy: Marlena Wilczak