Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Noong 1997…
IMF BAILOUT REQUESTED
…bumagsak ang ekonomiya ng bansa.
Nagpalaboy-laboy ang mga tao sa kalsada…
at tumira sa malayo ang pamilya ko.
South Korea?
Hinding-hindi na ako babalik sa bansang 'yon.
Mag-iinspeksiyon kami.
Uy, Sergeant Park!
Hindi, wala ako sa Gimpo. Nasa El Dorado ako.
Oo, sobrang layo ng lugar na 'to.
Ibigay mo muna 'yong address.
'Yong bag mo. Hawakan mo.
Calle? Ano'ng spelling no'n?
Sir, iinspeksiyonin namin kayo.
Akala mo di ako makakakuha ng taxi? Ano ka ba, airport 'to! Talaga?
Tingnan n'yo 'yon. May mga binubugbog sila.
Wag!
Mukhang may naaksidente.
Parang patay na 'yon.
Di tayo magtatagal dito.
Ayos na lahat.
Magtiwala ka lang sa tatay mo.
Isipin na lang nating tollgate ito.
Tollgate papuntang US, okay?
Colombia.
Maikli lang ang paglalarawan ng geography book ko dito.
Lupain daw ito ng kape.
Pag naayos 'yong visa natin, pupunta tayo sa US.
Kook-hee, may tiwala ka sa tatay mo, di ba?
At alam mo 'yong kasabihan, "Assarabia Colombia!"
Tigilan mo 'yan!
Alis! Gagasgasan mo lang!
- Lilinisin kong mabuti. - Magtanong ka muna!
- Magagasgas! - Bahala ka sa buhay mo, gago!
Di sila nakikinig.
Mapapahamak ako pag nagasgas! Tingnan mo 'yan.
- Ano 'yon? - Wag 'yong bag ko!
May baril siya! Baril!
Akin na 'yang bag, gago! Akin na!
- Ipon natin 'yan! - Gusto mo ba akong mamatay?
Akin na!
- Hindi! - May baril siya!
Ma, may baril siya! Hayaan mo na!
Hindi! Hoy, 'yong bag ko!
Hoy, Kook-hee.
Pulis!
Kook-hee!
Nasisiraan ka na ba?
Uy, Kook-hee! Delikado!
Kook-hee!
Hoy, tarantado!
Hoy, tabi!
Punyeta ka!
PAGKAMIT SA COLOMBIAN DREAM
Ibalik mo.
- Wag kang humawak ng kahit ano. - Ngayon na.
Sergeant Park!
Ba't ka naman ganyan?
Ipinadala sa Vietnam War si Tatay no'ng kaedad ko siya.
Ilang beses daw siyang muntik mamatay sa Vietnam,
at 'yong tauhan niya na niligtas niya no'n,
mayaman na sa Colombia.
Tutulungan daw kami ng taong 'yon pag pumunta kami doon.
Ibang klase.
Magtiwala daw kami kay Tatay.
Sige na.
Sergeant Park.
Magkasama tayong nagbuwis ng dugo, di ba?
Ano?
Muntik na 'kong mamatay dahil sa 'yo.
Naaalala mo?
Di mo na maalala?
Muntik akong mamatay sa pagtakbo.
- Di bale na. - Hindi, kasi…
Ano ba naman 'to? Hay, naku.
Uy, bata.
Oo, ikaw.
Dito, di mo pwedeng habulin 'yong nagnakaw sa 'yo.
Mapapahamak ka.
Di ito Korea.
SAN ANDRESITO MARKET
Gandang hapon!
Diana, okay ka lang?
Siyempre, ikaw?
- Magandang araw. - Salamat.
Uy. Sunod lang kayo.
Nagbebenta ng damit mula Pyeonghwa Market ang mga Korean sa San Andresito Market.
Para makuha ang paninda,
kailangan nila ng koneksiyon sa tiwaling customs ng Colombia.
…di gaya sa Seoul…
Parang pamilya nila si Sergeant Park. Nasa customs ang father-in-law niya.
Ba't di ka pumupunta sa retreat?
Kailangang suyuin siya ng sinumang may dalang ng produkto mula Korea.
Kaya siya naging leader ng mga negosyanteng Koreano.
Alam mo ba? Gusto niya ng mas mababang upa.
Binabantayan kita.
- Sergeant. - Uy, Miguel!
Tatay!
Walang pakialam ang mga tao dito sa dati mong buhay.
- Hello, sir. - Kumusta.
Di na ako naniniwala sa sinasabi ni Tatay
na may utang sa kanya si Sergeant Park noong Vietnam War,
pero naniniwala akong talagang matagumpay siya
dito sa Bogotá.
Ito ang…
asawa mo?
Di ito Korea. Siya ang boss dito.
Wag kang manigarilyo sa shop.
- Okay. - Okay?
Okay.
Salamat, Mrs. Park. Ay, Boss pala.
Matanda na siya.
- Okay lang 'yan. - Ha?
Hindi, teka lang!
Hindi, Lucia!
Siya ang magtatrabaho.
Okay? Hindi siya.
Siya ang magtatrabaho dito.
Magtatrabaho ka sa akin.
Okay?
Ako na.
Magtatrabaho ako dito.
Ikaw, trabaho.
Magtrabaho dito, nang mabuti.
- Trabaho… - 'Yan.
- Dito. - Good.
Isa pa.
Okay!
Ayos!
Very good!
Excuse me! Sorry.
Koreano ako.
"Mas maganda siya kaysa kay Maria."
Tabi!
- Kook-hee! - Oo!
Sampung polka dots pa!
Bilis!
Sampu pa!
Okay, kukuha ako agad…
Walang gagalaw! 'Tang ina kayo!
Tara na! Tabi!
Nagtrabaho na din ulit ang nanay ko.
Nagtrabaho siya sa patahian hanggang 19 siya,
nakilala ang tatay ko do'n, at nagpakasal sila.
Ayaw na niyang isipin yong mga panahong 'yon,
pero bumalik siya ulit sa pananahi.
May hinawakang maliit na pabrika si Tatay at nagkautang siya
na unti-unting lumaki.
Pero sabi niya, di niya kasalanan 'yon.
IMF BAILOUT REQUESTED
Kasalanan daw ng Korea.
"Alis"? Sino ka ba, ha?
Lalo naging mainitin ang ulo niya pagdating dito,
kaya lalong lumayo ang loob ng ibang Koreano sa kanya.
Mga tarantado sila na umalis sa Korea matapos nilang manggulo do'n.
Tigilan mo na 'yan.
Mag-ingat ka sa mga gagong Koreanong 'yon, okay?
Please, tama na. Alang-alang man lang kay Kook-hee.
Tigil, 'tang ina ka!
Tara na! Tabi!
Tapos na ang 20th century, at simula na ng 21st.
Kook-hee!
Gusto mong subukan 'to?
Astig 'to!
Di ako pwedeng mag-drugs.
Dapat handa akong bumalik sa Korea anumang oras.
Gusto niya ng convoy do'n kahit di 'yon teritoryo ng mga rebelde?
Ang mahal ng armed security!
Sa totoo lang, ni hindi mo naman titingnan kung may armed security.
Lagi na lang may dahilan 'yang gagong Soo-young na 'yan.
Kailangan nating humanap ng magbabantay sa kanya.
Naiinis ka? Ba't di ikaw ang pumunta do'n?
Oo, maganda 'yon, 'no?
Kaya mong harapin
kahit rebelde o customs. Di ba?
Ba't ako nadamay dito?
Dahil pamangkin kita.
Walang-hiyang 'to.
Tito, ang sinasabi ko,
kailangan mo ng taong mapagkakatiwalaan!
Hoy, wag!
- Mga walang modo! - Tatay.
- Tara na, 'Tay. - Hoy!
Tatay.
- Ayos ka lang, 'Tay? - Oo.
Tinulak ako ng gagong 'yan!
Di mo ba ako kilala?
Suntukin mo ako.
Sige, suntukin mo 'ko.
Kook-hee, wag.
Suntukin mo ako.
Suntukin mo ako. Sige na.
Lakasan mo 'yong suntok.
Oo, suntukin mo ako.
- Emilio! - Malakas!
Magkano ba?
Kaka-22 mo lang?
Maagang birthday.
Maagang birthday?
Maaga din birthday ko.
Kaedad kita no'ng pumunta ako sa bansang 'to.
Pagkatapos ko sa military, dinala ko lahat ng ipon ko mula sa Vietnam,
at pumunta ako sa Pyeonghwa Market para bumili ng lingerie,
gaya ng mga bra at panty, at dinala ko lahat sa Columbia.
Hoy, Cuca!
Alejandro!
- Kumusta ka, kaibigan? - Kaibigan!
Si Alejandro, ang pinuno ng Colombia Merchants Association.
Malapit siya sa mga opisyal ng Bogotá
at, may mga tsismis na malapit din siya sa kartel.
Business partners ang mga 'yon
at di pwedeng paghiwalayin.
Binobola na naman ako ng gagong 'yon, ha?
Cuca pa rin ang tawag niya sa 'kin.
Sa'n na tayo?
Mga lingerie…
A, oo, sa lingerie.
No'ng una, binebenta ko 'yon sa may Medellín.
Pero sunod nang sunod 'yong mga hayop na tagaroon,
nakangisi tapos kumakanta tuwing dadaan ako na may pasan na paninda.
La cucaracha, la cuca…
Grabe.
Kahit may shop na ako, kumakanta pa rin sila.
La cucaracha, la cucaracha…
Walang-hiya.
Alam mo ba'ng ibig sabihin ng "la cucaracha"?
Opo.
Ipis.
Kook-hee.
Po?
Masasabi ko.
Iba ka.
Iba ka sa tatay mo at sa ibang mga Koreano dito.
Alam mo 'yon?
Sinasabi ko na maaasahan ka.
Pwede kang pagkatiwalaan.
At masipag ka rin.
Ba't ka pinangalanan ng tatay mo ng katunog ng "cookie"?
Tinatawanan ka tuloy.
E, kung ganito?
Ikaw si Cookie, ako si Cream.
Ang ganda ng team natin no'n, pare.
Dapat expert ka sa pag-iwas sa mga rebelde
at pagdaan sa checkpoint para magpuslit ng produkto.
LABAS NG BUENAVENTURA PORT
At may isang sanay na sanay na sa gano'ng trabaho.
Sino ka?
Sino 'yan?
Tao ako ni Mr. Park Jang-su. Ako si…
Punyeta naman.
Ba't ayaw niyang magtiwala sa 'kin?
Pinapunta ka ni Lil' Peck? Si Little Park?
Walang armed security.
Inalis na 'yong red alert.
Kaya pinabalik ko na 'yong security.
Akala n'yo sa 'kin, tanga?
Wala nang oras. Ikarga n'yo na.
Tumatawid ng Pacific Ocean ang mga container mula Busan Port
tapos darating dito sa Buenaventura.
Buwan-buwang dumarating ang kalakal,
at kung legal na padadaanin sa customs, halos walang matitira.
Kaya 1% lang ng mga kalakal ang dinedeklara.
'Yon ang patakaran ni Sergeant Park at trabaho ng lalaking 'yan.
COLOMBIAN CUSTOMS
- Eto. - Okay.
At kung susundin ang patakaran ni Sergeant Park,
kailangan ding sundin ang patakaran ng Colombia.
Pag sumunod ka,
bubukas ang gate.
Pass!
Abrakadabra.
Good luck!
Salamat!
Pass!
TUHÚBU PLAIN
Patingin ng papeles.
Di mo ba narinig?
Akin na 'yong papeles.
Pero…
Sige.
…may mga exception sa patakaran.
Grabe, makabayan 'tong gagong 'to.
Ano'ng poblema?
Maghintay kayo nang isang oras.
May darating na kakilala ko.
Sige.
Ibig sabihin may namatay d'yan.
Madadala daw ng mga 'yan sa langit 'yong mga kaluluwa.
Di, okay lang ako.
Alam mo ba kung ilang bangkay ang nakalibing d'yan?
Wag kang makulit. Subukan mo 'to. Mare-relax ka agad.
- Sige na. - Hindi. Ilegal sa Korea. Hindi.
Duwag.
Bahala ka.
- Ano'ng nangyayari? Ano? - Pucha, 'yong mga taga-customs.
Bakit?
Maghintay ka dito.
Uy!
- Gandang hapon! - Ano'ng ginagawa niya?
May problema ba?
- Hello. - Ba't may sirena?
Miguel! Naririnig mo ba ako?
Miguel!
Ano'ng nangyayari?
Naririnig mo ba ako?
- Si Kook-hee 'to. - Ano?
May dumating na kotse, pero di ko alam kung pulis o customs.
Lintik, ba't ang malas natin ngayon?
Pupunta ako d'yan. Hintay lang kayo.
Okay.
Labas.
- Alis ka na. - Labas.
Buksan mo. Labas.
Bilisan mo!
Wala naman 'yan.
Wag mong isara 'yong pinto. Itigil mo ang truck.
Ano ba!
Kook-hee!
- Wag kang gagalaw! - Ano ba, relax.
Pa'nong relax?
Walang kakayahan ang tatay ko.
Walang sigla ang nanay ko.
Sabi ni Sergeant Park, may tiwala siya sa 'kin,
kaya anumang mangyari, dapat magustuhan niya ako,
Sira-ulo ka. Ano 'yan?
Labas ka na. Ang baho.
Muntik ka nang patayin ng mga lintik na 'yon.
DIAN BOGOTÁ CUSTOMS
Carlos!
Isang yakap lang ni Sergeant Park, pinalaya ako.
CUSTOMS WAREHOUSE
Dito, walang tamang ginagawa…
Tumayo ka. Uwi na tayo.
…pero walang imposible.
Assarabia Colombia.
Kung pag-uusapan ang geology,
gawa sa sedimentary rock ang silangang bahagi ng Andes.
Hindi granite.
Ano'ng ibig sabihin no'n?
Ibig sabihin, pinakamagaganda ang emerald ng bansang 'to.
Uy, halika.
Purong emerald sila.
Pero paano mo nailalabas ng bansa?
- Paano? - Oo.
Itago mo lang tapos umalis ka! Ano'ng inaalala n'yo?
Mga ignorante.
Yari tayo.
Doktor, di ka na nag-a-acupuncture?
Paano mo nasabi?
Doktor pa rin ako.
Acupuncturist si Dr. Hong
pero mas kumikita siya sa pagpupuslit ng mga emerald.
Hoy, Panty!
Tawagin mo.
- Kook-hee! - Panty?
Alam mo kasi…
- Ang cute niya. - Gusto ng tito ko 'yong mga gaya niya.
Mga padalos-dalos.
Bumili ng club sa city si Little Park.
Dapat magustuhan ka niya.
May tatlong shop si Little Park.
May tatlong shop at tatlong lover.
Lahat sila mga babaeng tagarito.
Balita ko, malakas 'yong club mo sa city.
Kung Korean-style 'yon, gusto kong makita.
Sa edad mong 'yan, lahat gusto mo pa ring makita.
- Jae-ung, kuha ka ng upuan. - Upuan?
Maupo ka.
Tatagayan kita.
- Daan ka lang minsan. - Okay.
Mga kapwa ko alumni ng Korea University.
Hello.
Magagaling sila. Masarap ang buhay nila dito bilang exchange students.
Oo nga!
Mula ngayon, alumni ka na ng Korea University.
Okay!
- Ano'ng ginagawa mo? - Korea University!
Korea University grad si Soo-young.
Pumunta daw siya sa Bogotá bilang expat ng Daewoo Motors.
Nang magsara ang expat branch dahil sa krisis sa IMF,
tinulungan niya si Sergeant Park sa customs at nanirahan dito.
Kuya mo na ako mula ngayon.
Niloloko mo ba ako? "Kuya"? Ni hindi ka nga kilala ng bata.
Ano 'to, reunion?
Ba't sinama mo lahat ng utusan mo?
Oo nga pala, makinig kayong lahat.
Lagot kayo sa 'kin pag nanggulo kayo ulit sa club ko.
Umalis ang mga estudyanteng 'to sa kanila para mag-aral sa malayo.
Pwede sila sa Korean gatherings. Di naman sila malakas kumain.
Kain lang kayo.
O siya, sige. Alagaan mo ang mga kababayan mo.
Bantayan mo sila pag umiinom sila.
"Bantayan sila"?
Oo, bantayan mo sila.
Little Park, di ba pinapunta mo 'tong batang 'to para bantayan ako?
Kung wala kang tiwala sa 'kin, ikaw na ang gumawa, Lil' Peck.
Lagi mo akong pinag-iinitan.
Ano? "Lil' Peck"?
Sorry po.
Ang tapang mo, ano?
- Ilang taon ka na? - Sorry.
- Ano ba. - Ba't mo tinulak?
- Maupo ka. - Halika!
- Ano? - Hoy! Seryoso, umupo ka na.
Naiinis na ako sa inyo, pambihira naman!
Ibaligtad mo 'yong mesa.
Si Soo-young ang nagsimula!
Umuwi na kayong lahat.
Tama na 'to.
Ano?
Itigil ang music!
Pambihira.
Tito na ang itawag mo sa 'kin.
Po?
Okay lang.
Magkasama kaming nagbuwis ng dugo ng tatay mo.
Ako rin, pagdating ng araw, Boss.
Sige.
Wag kang magmadali.
Sa Buddhism, may tinatawag na "Anim na Landas."
Ibig sabihin dumadaan lahat ng nilalang sa anim na mundo,
mula sa pinakamababa sa lupa hanggang pinakamataas sa langit,
base sa karma nila.
Parang gano'n sa bansang 'to.
Mula Zone 1, kung saan ka nakatira, hanggang sa Zone 2, 3, 4, 5, at 6.
Ngayon, nasa Zone 6 tayo.
Mayayaman lang ang nakatira dito.
Umiinom ka ba?
Opo.
Pero para makarating dito,
may kailangan ka pa.
Di sapat 'yong puro sipag lang.
Alam mo 'yon, di ba?
Sige.
Pamangkin ko, gusto kong mabuhay ka at makarating
dito sa Zone 6.
Noong araw na 'yon, sa unang pagkakataon, ayokong bumalik sa Korea.
Hoy!
Tara na!
Pucha. Bilis!
Ingat, JP.
- Gandang gabi! - Uy, wow.
- Na-miss kita, kaibigan. - Oo nga.
Sa paglago ng smuggling, at pagdami ng mga truck,
lumaki din ang kita namin.
- Pass. - Sige na, goal na 'yon, e.
Ayan, sa 'yo na.
Yeah!
Ahn Jung-hwan!
Ano'ng ginagawa mo?
Ahn Jung-hwan!
UMABANTE SA SEMIFINALS ANG SOUTH KOREA
Next month daw meron na.
Salamat.
Sige, tara, inom tayo.
Ayos.
- Good job. - Wag! Wag mong hawakan ang buhok ko.
- Good job. - Wag!
Bakit? Sabi ko lang, good job. Hoy!
Wag mong ibuga sa 'kin 'yan, hayop ka!
Ano'ng pangalan mo?
Carla.
- Kook-hee. - Cookie?
- Jump! - Jump!
Tingnan mo! Ang ganda, di ba?
Di ba? Langit!
Uy, di ba si Kook-hee 'yon?
Ba't kasama niya sila?
Siyempre. Binabantayan siya ng gagong Soo-young na 'yon.
Si Soo-young naman ang namamahala sa customs para kay Mr. Park.
Maraming nagbabantay sa kanya, kaya mahirap siyang isali.
- Di ba? Kook-hee. - Ha?
Unang negosyo ko 'to,
kaya tulungan mo ako.
Naiintindihan mo, di ba?
Ang alin, Jae-ung?
Kaya mo ba nang walang tulong ni Sergeant Park?
Ano ba, di totoo 'yan.
Kaya natin nang walang tulong ni Sergeant Park.
Isa pa, kasi…
Uy.
Plano 'to ni Soo-young.
Kilala mo naman siya, di ba?
Dapat may sarili ka ring shop.
Hanggang kailan ka
magiging utusan ng iba?
Jae-ung.
Sa tingin mo, gaano katagal ako magiging utusan?
Ha? Ga'no katagal?
Utusan daw.
Okay.
Tarantado ka.
- Alis. - Sino ka sa tingin mo?
- Ano, gago ka? 'Tang ina mo! - Ano?
'Tang ina mo.
Wag mo akong alalahanin. Isipin mo ang sarili mo.
Gusto ko lang naman na…
Ano'ng nangyayari?
Sang-mook!
Tumigil kayo!
Tarantado ka!
- Ano'ng nangyayari? - Tigil.
Tabi, buwisit.
Halika dito, gago.
Halikayo! Papatayin ko kayong lahat, mga 'tang ina n'yo!
Bitawan mo 'ko!
'Tang ina mo!
Jae-ung! Hoy, tarantado ka!
Shit.
Tumahimik kayong lahat. Lintik.
Tumahimik kayong lahat.
Sabi ko tumahimik kayong lahat!
Hoy, ano'ng nangyayari? Ano 'tong gulong 'to?
Baril na walang bala?
Pambihira.
Ba't di n'yo tanungin 'yong gagong nagsimula ng gulong 'to?
Llama .38.
Nakasukbit dapat ito sa pulis.
Ba't niya winawasiwas?
Nandito ka na.
Grabe, ang tatanga n'yo.
Ipinahiya n'yo talaga ako.
Tapos nakipag-away pa kayo
para lang mabugbog?
Eto, makakatulong 'to sa pagdumi.
Maganda rin sa bato at di agad puputi ang buhok.
Wow!
Ibig sabihin di ito alak. Gamot ito.
Magbebenta ka talaga nito?
Buong taon na spring ang panahon sa bansang 'to.
Pa'no ka magbebenta ng parka?
Oo nga, para kang nagbenta ng heater sa Tatacoa Desert
at ref sa South Pole.
Nakapunta ka na ba sa desyerto?
- Nakapunta ka na sa Tatacoa? - Di pa.
Sobrang lamig sa desyerto pag gabi.
A.
At sa South Pole?
Puro frozen lang ba kinakain ng mga tao do'n, di galing sa ref?
Pinakaimportanteng parte ng ref 'yong pampalamig.
Mas malamig pag spring.
Parang baliktad na pag-iisip, 'no?
Oo nga!
Kung ano-ano lang ang binebenta ni Sergeant Park.
Bagong konsepto ang binebenta ko.
Isang bagong konsepto.
Tingnan mo 'to. Magaan at mukhang cool, di ba?
Siguradong bebenta 'to.
Hoy, gago!
Wag mong hawakan 'yan. Mahal 'yan.
Di ka rin pwedeng umupo!
Upo.
Madaling makakuha ng hitman dito sa halagang 100,000 won.
Ba't ka bumunot ng baril?
Kasi nasa Colombia tayo.
Sana gayahin n'yo si Kook-hee kahit konti.
Kook-hee ka nang Kook-hee.
Pero sa totoo lang, two years ang tanda ko sa kanya.
Nasasaktan talaga ako
pag lagi mo akong kinukumpara sa kanya.
Soo-young, mas bata si Kook-hee sa 'kin,
pero ang labo niyang magsalita, minsan magalang, minsan hindi.
Naiinis talaga ako do'n.
Pero di naman siya masamang tao.
Pinapabalik ito sa 'yo. Sabi niya, alam mo na daw.
Uy, inom ka rin.
Maganda 'to sa pagdumi, pampasigla, at di puputi ang buhok.
Bata, may tiwala ka ba kay Park Jang-su?
Cuca!
La cucaracha, la cucaracha!
Di-ri-ri-ri
'Yan ang tawag nila sa kanya.
Kinuwento rin ba niya 'yong pagpuslit niya ng mga panty sa kumot?
Pucha, pare. Kasinungalingan 'yon.
Naging chicken sexer siya sa Peru,
nadawit sa gulo kaya napunta sa Colombia.
May nabalitaan ka na ba
na nagsimulang magtrabaho kay Park Jang-su at nagtagumpay?
Wala.
Una, magtitiwala siya sa 'yo, tapos gagamitin ka niya.
Pag wala ka nang silbi, wala ka nang kuwenta sa kanya.
Uy, Kook-hee.
Bakit ba masyado mo siyang inaalala, Tito?
Magpakatotoo tayo.
Gusto niyang magbenta ng parka dito. Tingin mo gagana 'yon?
Sa South America?
Kaya ang hina mo, e.
- Bakit? - Ba't di mabebenta?
Magaan sila, mainit, stylish, at bago.
Di ba?
Tingnan mo 'yang suot mo.
Ano'ng alam mo sa fashion? Panty lang ang alam mo.
O siya,
kung kukunin natin 'yong unang shipment ng gagong Soo-young na 'yon,
di siya makakakilos agad.
Gano'n ba?
Tapos, tatargetin natin 'yong pabrika ni Soo-young sa China,
talunin siya sa bidding, atin na.
Okay.
Tingin mo, makakaalis ka sa Zone 1?
Di ka makakaalis, hinding-hindi.
Siya nga pala,
ba't mo pinapunta si Kook-hee kay Soo-young?
Kailangan natin siyang subukan.
Si Soo-young?
Hindi, si Kook-hee.
Si Kook-hee? Bakit?
Kukunin ni Soo-young 'yong produkto niya sa Bogotá.
Sino sa tingin mo ang kukunin niyang kasama?
Wala kang tiwala kay Kook-hee?
Nagtitiwala ka ba sa mga tao?
Ako?
May tiwala ako sa 'yo, Tito.
- May tiwala ka sa 'kin? - Oo naman. Amen.
Grabe, salamat.
Kalokohan. Lokohin mo ang patay.
Hello.
Binalik mo ba 'yong package?
Yes, sir.
Walang sinabi si Soo-young?
Tinanong niya kung may tiwala ako sa 'yo, Boss.
Sabi ko sa 'yo, Tito ang itawag mo sa 'kin.
Ano?
May tiwala ka ba sa 'kin?
Sabi ko kung di dahil sa inyo wala akong makakain.
Ano pa?
Wala na.
Wala na?
Hawakan mo 'to.
Magagamit mo 'yan balang araw.
Colombia ito.
Ihahalo ni Soo-young 'yong produkto niya sa produkto natin sa customs.
Mga kahon 'yon na may orange na sticker.
Kook-hee, dalhin mo 'yon sa 'kin.
May proposal ako sa 'yo.
Tandaan mo. Orange na sticker.
Dito.
O, Miguel.
Wag mong pansinin pag umalis si Kook-hee dala ang isang truck.
Kasi blue ang sticker ng mga produkto ni Soo-young.
Di mahalaga yong mga may orange na sticker.
Susubukan ka niya.
Wala kang tiwala kay Kook-hee?
Nagtitiwala ka talaga sa mga tao?
Lintik. Sino ba'ng mapagkakatiwalaan?
Sinabi ko ba, magtiwala ka sa 'kin?
Magtiwala ka sa sarili mo.
Tarantado!
Mga 'tang ina n'yo.
Ano'ng ginagawa mo?
Soo-young.
Kook-hee!
Shit, pare.
Ang galing mo.
Okay? Ang galing mo.
- Ang init, 'no? - Uy, good job.
Grabe. Ang dami pa.
Tama si Soo-young.
Patok 'yong negosyo.
Excited 'yong mga tagarito kasi bago ito.
Nagbenta na rin ng duck down parka ang mga Colombian.
Pero mas maganda pa rin 'yong amin.
Di naman 'to kagandahan.
Matalino si Soo-young.
Para madaling magpuslit, dapat may koneksiyon siya sa customs,
kaya nilakihan niya 'yong parte ni Sergeant Park.
SIX PATHS CEO PARK JANG-SU
Di matatanggihan ni Sergeant Park 'yong offer.
Nandito si Mr. Park.
Di maiiwasan na mailang…
Uy, Kook-hee.
…pero nakakalimot ang tao dahil sa pera.
Gaya ng pagpuslit nila papasok ng mga produkto,
nagpuslit palabas ang mga Koreano ng pera.
Tuloy-tuloy ang papuslit na pagpapadala ng pera sa bayan nila.
Pinadaan ang pera sa Hong Kong,
tapos sa China,
tapos sa Korea.
Kapayapaan ang katumbas ng pera.
Bumili ako ng bagong bahay sa Zone 3…
pero simula pa lang 'to.
Okay lang, Ma. Bahay natin 'to.
Sabi ni Soo-young
kailangan naming pumunta sa dagat.
Tara na!
One, two, three!
Uy, naiinggit ka?
Ha?
Noong panahon ng krisis ng IMF, maraming umuwing walang pera,
pero masuwerte ang mga gagong 'yan kasi mayayaman ang magulang nila.
Sabi nila, iba ang glow ng mayayaman,
pero ba't ang papangit nila?
Akin na ang kamay mo.
- Ha? - Akin na ang kamay mo.
- Napanood mo ba 'yong unang James Bond? - Hindi.
Ito 'yong relo ni Sean Connery mula noon.
Rolex Submariner.
Ang ganda, 'no?
Ano 'to?
Para sa 'kin? Mukhang mamahalin 'to.
Kaya nga binibigay ko sa 'yo. Bibigyan ba kita ng patapon?
Ang saya!
Soo-young.
Matagal ko na 'tong iniisip.
Ba't di ka bumalik sa Korea?
Ba't ako babalik?
E di, siguradong walang kuwenta ang buhay ko.
Pero tingnan mo 'to.
Punong-puno
ng buhay ang lugar na 'to, di ba?
Lupain ng oportunidad.
Ano'ng pangarap mo?
Kailangan pa ba no'n?
Ako, pangarap ko
na makapagpatayo ng napakagandang shopping mall dito sa Colombia.
'Yong kababaliwan ng mga South American.
Bakit? Di ka naniniwalang kaya ko?
Iniisip mong habambuhay akong magpupuslit ng duck down parka, 'no?
Hindi, naniniwala ako sa 'yo.
Naniniwala ako.
Pwede n'yo po ba akong isama sa pangarap n'yo?
- Boss? - Ano ba, bitawan mo nga ako.
- Oo naman. Maganda 'yon. - Ayos.
Mukhang maganda ang shopping mall.
Sabi ng chairman namin noon,
"Malaki ang mundo, at napakaraming dapat gawin."
Noon, may nagsabi sa 'kin na dahil do'n kaya nalugi ang Daewoo.
At nagpapasalamat ako na nalugi sila. Lintik na Daewoo.
Salamat!
Mali 'to. Sumosobra na sila!
Kung di tayo kikilos,
sasakupin na ng mga pesteng 'yon ang merkado!
Mababait at masisipag naman sila.
Kaya di ko na problema 'to.
Di naman sila gano'n.
Mga manloloko sila,
na pwede kang traydorin anumang oras.
Sa tingin ko, mabubuting tao 'yong mga sinisiraan mo.
Wag mong kalimutan, smuggler ka rin.
Nagkakamali ka, Carlos.
Ginagastos namin dito 'yong kita namin.
Sila, pinapadala nila sa Korea.
Pag-isipan natin.
Mas malaki ang parte mo sa Pasko.
Sige.
Nakakatawa ka pa.
Perez! Kumusta? Ang sipag mo naman, pare.
Inumin n'yo 'to.
Wag kang lumapit.
Bakit?
Ano'ng problema niya?
Perez!
Ano'ng nangyayari?
Perez.
Hoy!
Kalma lang. Easy lang kayo!
Ibaba n'yo 'yong mga baril at mag-usap tayo.
- Arestuhin sila. - Aim.
Ano ba'ng problema n'yo?
Pasok! Bilis!
Control stand 6-0-7.
Inuulit ko, control stand 6-0-7.
Ano'ng ibig mong sabihing kinuha?
Kumalma kayo.
- Kumalma? - Mga gagong 'yon.
Sampung araw na lang, Pasko na!
- Wala kaming ibebenta! - Peak season na.
- Tabi! - Tama na.
Pag di kami nakabenta ngayon, lagot kami. Alam n'yo 'yon!
- Ano'ng gagawin namin? - Ano ba.
- Tawagan n'yo siya ngayon! - Ayusin n'yo 'to!
Ba't biglang ginawa ni Carlos 'yon?
No'ng nag-poker kami last week,
hinayaan namin siyang manalo. Okay naman lahat.
Hoy, Jeon Soo-young.
May alam ka ba?
Ano'ng alam ko?
Pinaghihinalaan mo ba ako?
Dalawang container ng produkto ko ang kinuha nila!
Nasa 400 milyong won 'yon!
Oo na. Naiinis lang ako. 'Yon lang.
Di ba dapat ikaw ang kausap nila? Ba't sinisisi mo ako? Pucha!
Punong-puno na ako sa 'yo.
Sa tingin mo, kaya mo na?
Kasi pinalaki mo agad 'yong negosyo mo!
Nasa panganib lagi ang buhay ko.
Ikaw, ano'ng ginagawa mo sa kuwarto?
Ano'ng ginagawa n'yo?
Tumahimik kayo.
Mula ngayon, magsalita lang kayo kung may plano kayo.
May idea kayo?
Cúcuta.
Ano'ng meron sa Cúcuta?
Maraming puslit na produkto ang Venezuela.
Kung makakapunta tayo sa Cúcuta…
Uy, tama ka.
Kung nasa Cúcuta tayo, pwede tayong kumuha ng produkto sa Venezuela.
Di produkto ng Korea,
pero mairaraos tayo hanggang maayos natin 'to, di ba?
Sino'ng pupunta do'n?
Sino'ng pupunta sa teritoryo ng mga rebelde?
Balita ko maraming armadong rebelde do'n.
Di ko alam kung tama 'to.
May iba ka pang plano?
Grabe.
Ang gulo nito.
May 200 milyong won din ako do'n.
'Yon na lahat ng pera ko.
Kung wala 'yon, yari ako.
Okay.
'Yan na lahat.
Sige.
Di na gaya ng dati 'yong mga rebelde.
Ba't di mo siya samahan, Mr. Park?
Oo nga.
Delikado para sa kanya na mag-isang dalhin lahat ng perang 'yan.
Mama! Ano 'yong…
Pambihira. 'Yan na ang ginagawa mo ngayon?
Akin na 'yan.
Pwede kang magsimula ulit.
'Yong ano…
- Akin na. - Ang ano?
Ibigay mo na lang, Kook-hee!
Alam ko ang tungkol do'n, kaya…
Nasaan?
- Kook-hee. - Ibaba mo 'yan.
Ibaba mo 'yan. Punyeta!
Bitawan mo ako! Ibaba mo 'yan!
- Kook-hee. - Bitaw!
- Ano'ng ginagawa mo? - Kook-hee, akin na, please.
- Ibigay mo na sa 'kin! - Ibaba mo 'yan!
Shit, ba't ka nagpaputok?
Pag nahuli tayo, kasalanan mo!
Tabi!
Lintik!
Kook-hee.
Tatay.
'Yong pera ko.
- 'Yong pera ko. - Tatay, may sugat ka.
'Tang inang Colombia.
- Colombia. - Wag ka nang magsalita.
Wag kang magsalita sabi! 'Tang ina!
Tatay.
Pagod na ako.
Kook-hee.
Tatay.
Ano ba naman.
Tatay!
Hoy, anong…
Wag na.
Kook-hee.
Alam kong di ito
ang tamang oras para sabihin 'to…
pero paano 'yong pera?
Babayaran ko po kayo, sir.
Ano'ng gagawin mo?
Ni hindi kami makapagtinda, winala mo pa 'yong natitira naming kapital.
Ano'ng gagawin mo?
Babayaran ko po kayo.
Paano mo kami babayaran?
Ano? Bitawan mo ako! Sinabi ko lang 'yong iniisip ng lahat!
Babayaran ko kayo.
Sabi ko, babayaran ko kayo!
Bitawan mo ako!
'Yong pera ko!
Bitawan mo ako.
'Yon na lang ang natitira sa 'min!
Patawarin n'yo ako. Babayaran ko po kayo.
Babayaran ko po kayo.
Eto. Umalis ka.
Sa malayo. Kahit saan.
Saan ako pupunta?
Nandito 'yong shop ko. Di ako aalis.
Tangang 'to.
Anumang oras, pwedeng may bumaril sa 'yo.
Ano'ng gagawin mo?
Mga gago kasing taga-customs.
Binigay lahat ng produkto natin kay Alejandro…
Ano'ng sabi mo?
Ano'ng ginawa ng customs?
Shit.
Binigay nila lahat ng produkto natin.
Kinuha nila 'yong mga produkto natin at dinala sa bodega ni Alejandro.
Makukuha 'yon ng mga negosyanteng Colombian bago Pasko.
Para magsara ang mga Koreano.
Umalis ka dito.
Para mabuhay ka.
Shit.
Hindi! Kalokohan!
Hindi.
Hindi, 'tang ina! Buwisit!
'Yong 50,000 piso ko, ha!
Kalma lang, gago. Ngayon pa lang gumaganda 'yong laro.
Sino ka?
Ano'ng kailangan mo?
Di mo narinig?
Tinatanong kita!
Kukunin ko 'yong mga produkto.
Kukunin mo?
Di ba dapat bukas pa?
Alam mo…
Alam mong mainitin ang ulo ng boss.
E di, sana tumawag ka muna.
Di kami tanga.
- Pare. - Wag na.
Nangungulit kasi si Alejandro.
Gago talaga si Alejandro.
- Salamat sa sigarilyo. - Oo.
Pero kailangan ko pa ring tingnan.
Ang ingay naman ng taong 'yon.
Ayaw sumagot.
Busy ako. Bilisan natin.
Ikaw ang una dito?
Paano 'yong ibang mga truck?
'Tang ina, di ka dapat mag-isang pupunta.
Wag kang tatakbo.
Wag!
Please, wag!
Tama na!
Wag!
Wag.
Please, tama na. Wag mo siyang patayin!
Bitawan mo ako! 'Tang ina mo!
Bitawan mo ako!
Dumating si Miguel dahil sa utos ni Sergeant Park.
Nakaraos kami sa holiday rush,
pero di pa 'to tapos.
Ang mga tao dito,
di humahawak ng baril pag Pasko.
Di ba masyadong tahimik, Soo-young?
Kung makikiramdam tayo at di makikialam, wala tayong problema.
Siya nga pala…
pa'no si Kook-hee?
Si Kook-hee?
Nakokonsensiya ka na ba?
Ikaw ang nagsabi sa kanya.
Sabi mo maghintay ng tamang tiyempo para sabihin sa kanya…
Pucha!
Sinabi kong gawin mo 'yon?
Pinapalabas mo na binayaran ko siya para gawin 'yon!
Ginawa ko ba 'yon?
Hindi nga, pero…
Korea University grad ba siya?
Ba't nag-aalala ka sa kanya?
Magsara ka nang maaga.
Alejandro.
Ano ba? Tarantadong 'to!
Ano'ng problema mo, ha?
Di ako 'yon. Nagkakamali ka!
Hindi? Di ikaw 'yon?
Ninakawan ng tao mo 'yong bodega ko, pero di mo inutos 'yon?
Kung nanakawan ko 'yong bodega mo,
di gano'n ang gagawin ko!
Di mo ba 'ko kilala?
Ako si Park Jang-su, 'tang ina mo!
- Hello, Jae-ung. - Nasaan ka?
Papunta na ako.
Bakit na naman?
Nag-aalala ka ba?
Okay ka lang ba?
Okay ka lang, di ba?
Wala na ring magagawa si Alejandro ngayong nakialam na ang customs.
Sabi ni Mr. Park siya na ang bahala, kaya wag kang mag-alala.
Grabe, Kook-hee. Sorry. Di ko dapat sinabi 'yon.
Jae-ung.
Kayo lang ni Soo-young ang pumunta sa libing ng tatay ko.
Kayo lang ang kaibigan ko, di ba?
Sige.
Nakakapagod ngayon.
Sige.
Ayusin natin 'to.
Wag kang masyadong mag-isip. Basta ibigay mo 'yong bata.
Magiging magkaibigan tayo ulit.
Kakalimutan natin ang lahat.
Kaibigan.
Mabilis makalimot ang mga Colombian.
Mahirap 'yong araw-araw na buhay dito.
Napakahirap.
Cheers.
Nandito ka.
Ayaw nang palakihin ni Don Alejandro 'yong gulo dahil sa nangyari.
Okay na lahat.
Pero grabe, kalahati ng kita natin ang hinihingi nitong pangit na 'to.
Alam mo ba?
Ano?
Bakit?
Teka lang.
Bata, nakalimutan mo na ba kung nasaan ka?
Nasa Colombia ka.
Espanyol ang salita dito.
Makinig kang mabuti.
Wala akong pera o kahit ano para sa mga magnanakaw na gaya mo.
'Yong hitman na binayaran mo,
binayaran ko nang doble.
'Tang ina mo!
Ano'ng ginawa mo?
Hindi.
Di ko alam ang iniisip mo,
pero kalokohan 'yon.
Kook-hee.
Bakit?
Ha?
Kailangan kong mabuhay at makarating sa Zone 6.
Tito.
Pagiging maawain ang landas tungo sa kaliwanagan.
Pagiging maawain ang landas tungo sa kaliwanagan!
Carlos, congratulations sa promotion mo.
At nakikiramay kami.
Matagal mo nang kaibigan si Alejandro.
Pag nahuli na ang pumatay, malalaman natin kung sino ang nasa likod nito.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Maraming nagtataka kung saan nakuha ni Alejandro
'yong Korean products sa bodega niya.
Hayaan mong tumulong ang mga Koreano sa pagpapasiglang muli
ng ekonomiya ng Colombia.
Isa lang ang sasabihin ko sa 'yo.
Ayoko ng cake.
Magugustuhan mo rin 'yon.
Ganito magpasalamat ang mga Koreano.
Mensahe ba 'to ni Kook-hee?
Ito ang hiling ng lahat ng negosyante.
Nahanap na namin siya, Kook-hee.
'Yong pumatay sa tatay mo.
Hanggang sa muli, kaibigan.
Nanahimik si Sergeant Park.
Ngayon,
takot na ang mga tao sa 'kin.
PAGKALIPAS NG 3 TAON
Kapalit ng di pagbabayad ng custom duties sa Bogotá,
nagpatuloy ang panunuhol at katiwalian.
Puno ng napakaraming smuggled goods ang San Andresito Market,
at sa kabila ng pagtutol ng mga smuggler,
di titigil ang mga raid.
Ipinakilala na ng Kongreso ang Anti-Smuggling Act,
at puputulin namin lahat ng ilegal na gawain
sa San Andresito Market.
Anti-Smuggling Act?
Sabihin mo sa kanila isaksak nila sa baga nila!
May produkto ba ang bansang 'to na hindi pinuslit?
Wag kang magalit.
E, ang customs?
May kumakalat na tsismis na iri-raid nila ang palengke.
Kook-hee!
Maayos ba ang biyahe mo?
Wow, ang ganda ng vibe mo pagkagaling mo sa Seoul!
Ngayon lang 'yan!
Reporma, punyeta.
Di ito simpleng problema.
Mas mura na ang Chinese goods ngayon, at lumaki 'yong gastos natin.
Kailangan din nating sumabay.
Sandali.
Sinasabi mo bang tanggapin natin 'yong Anti-Smuggling Act?
Gano'n ba?
Nasa Bogotá tayo.
Colombia ito.
Sa tingin mo, gaano katagal 'to?
Kailangan lang nating mag-lay low, gaya ng dati.
Tungkol ba sa smuggling ang Anti-Smuggling Act?
Sila?
Gusto lang nilang mapaalis sa San Andresito ang mga Koreano.
Bakit parang wala kang alam?
Uy, Jae-ung.
Nakita ko may bagong babae si Carlos.
Malaki ang gastos ngayon. Alam mo ang ibig kong sabihin?
Maghanda ka.
'Tol, tama na.
Ako ang magdedesisyon.
Tarantadong 'yon!
HONORARY DIPLOMA
PRESIDENTIAL COMMENDATION SONG KOOK-HEE
Hoy!
Wag n'yong pakialaman 'yan!
Tabi! Tumabi kayo, mga gago.
Bitawan n'yo 'yan!
- Wag. - Wag n'yong hawakan!
Bitawan n'yo ang mga 'yan!
Tumabi kayo sabi!
Sandali lang!
Wag n'yong pakialaman 'yan!
Pag-usapan na lang natin 'to.
Sandali!
Nagiging marahas na ang protesta
laban sa Anti-Smuggling Act.
Sa Santa Fe shopping district, kung saan pinakamatindi ang pagprotesta,
nakikipagmatigasan ngayon sa mga pulis ang mga Koreanong migrante.
Bakit n'yo ginagawa 'to?
Sabi mo maghihintay ka.
Tulungan mo ako!
Tingnan mo sila!
Di na sila makontrol.
Ano'ng gusto mong gawin ko?
Sir.
Ano ba.
Magtiwala ka sa 'kin! Ako ang bahala!
Sanches.
Papasukin mo 'yong lalaking papunta d'yan.
Siya na daw ang bahala.
Walang mawawala sa 'tin.
GUSTO NAMING MABUHAY
Siguruhin n'yong mabubuhay kami!
Pulis at customs, umalis kayo!
Mamamatay tayong lahat. Lintik!
Kukumbinsihin ko sila, okay?
Sino'ng kukumbinsihin mo? Kanino ka ba kampi?
Wala nang oras para d'yan!
Mr. Song, balita ko sinusuportahan mo 'yong Act!
Payag ba kami do'n?
Wala sa 'min ang pumayag!
- Siguruhin n'yong mabubuhay kami! - Siguruhin n'yong mabubuhay kami!
Bilisan n'yo. Gibain n'yo.
Lumayo kayo!
Bitawan mo ako!
Shit, ang hapdi ng mata ko! Mga tarantado kayo!
Hoy, mga 'tang ina n'yo!
- Ano ba? - 'Tang ina mo!
Hayaan mo na!
Ilabas n'yo silang lahat!
Gawin ninyo lahat!
Ganito.
Ibigay n'yo 'yong gusto nila!
Kung ano man 'yon!
Mga inutil.
Lintik. Hay, naku.
Nasa hukay na ang isang paa ko.
Pero di na pwede ang cake box para sa nangyaring 'to.
Dapat siguro apple crate na ang ibigay natin sa kanya.
Ano sa tingin mo?
Bawal ang sigarilyo sa diabetic. Naging habit ko na lang 'to.
Ano?
Ano'ng sinabi mo, Tito?
Ano ba'ng sasabihin ko?
Presidente ako ng Korean Association, pero wala akong kapangyarihan.
Alam mo, kami ng mga kababayan ko,
neutral lang kami lagi.
Pero, siya nga pala…
di umaalis ang monghe sa templo dahil ayaw nila sa templo.
'Yong punong monghe ang ayaw nila.
Wag ka ring gagawa ng di tama, Tito.
Mag-set up ka ng meeting.
Sige.
Mukhang maganda ang shopping mall.
Terranova.
Ang sosyal ng pangalan.
Ga'no na ba katagal?
Kailan lang.
Magbabago rin naman ang merkado.
Mga legal na shop lang ang matitira.
So, ikaw ang legal na negosyante, ako 'yong hamak na ilegal na smuggler?
Di ko sinabi 'yan, 'tol.
Sige.
Wala na rin naman si Sergeant Park.
Oo, ikaw na ang boss.
Ikaw ang pinakamalaki ang malulugi.
Naiintindihan ko.
Kaya umalis ka na rin.
Wag mo nang pakialaman 'yong merkado.
Wag mo akong tawaging "boss."
Uy, boss.
Kung ayaw ng monghe sa templo, dapat umalis siya.
Ba't niya babaguhin 'yong buong templo?
Punyeta naman!
Gusto mo ng mall na kababaliwan ng mga South American.
Naaalala mo?
'Tol, pasensiya na.
Wag ganito.
Pangarap natin 'yon.
"Natin"?
Kaya subukan mong…
Pangarap "natin"?
Atin ba 'yon?
Ha? Atin?
Tama na.
Pangarap ko 'yon. Pa'no 'yon naging atin?
Ano'ng sinasabi mo?
Isasara natin 'yong mga ruta ng smuggling.
At puro legal na produkto lang
ang ibebenta ng bagong shopping mall.
Legal? Malaking kalokohan.
Katangahan 'yong pagpunta ko dito.
Tayo na kayong lahat. Tara na!
Mga dayuhan pa rin naman tayo sa bansang 'to, di ba?
Tayo ang mahihirapan, di sila.
Hoy, sa tingin mo, naging madali ang buhay namin dito?
Sa nakikita ko,
wala kang alam sa mga pamamaraan namin dito.
Pamamaraan n'yo dito?
Kung gagawin n'yo ang paraan ko,
aakuin ko 'yong pagkalugi sa mga mawawalang produkto.
Babayaran ko nang buo.
Di lang mga nawala ang problema!
Magiging ganito na simula ngayon, di ba?
Kung lalo kaming malugi,
babayaran mo rin ba 'yon?
Ha?
Ba't di ka makasagot?
Bumubuo kami…
ng Korean Businessman Association.
Sapat na ba 'yon?
'Yong bagong shopping mall.
Kailangang may mag-manage nito.
Bigyan mo kami ng karapatang mag-manage,
at pag-iisipan namin.
Mr. Park.
Sabihin mong tumigil na siya.
Pinagdaanan na natin lahat dito sa nakalipas na 20 taon.
Di ba?
Di tayo pwedeng bumagsak nang ganito,
di ba?
Magagamit mo 'yan balang araw.
Colombia ito.
'TANG INA
Ilagay mo do'n sa rack.
Dapat itapon na 'to.
Hello? Papunta na 'ko.
Nand'yan na.
Kook-hee!
Tara na.
'Tang inang Colombia.
Ikaw 'yon, 'no?
Oo, tarantado. Masaya ka na?
Sabihin mo kay Kook-hee na di ako 'yon.
Tingin mo magiging ligtas ka?
Sabihin mo na ikaw ang may gawa no'n, punyeta!
Ikaw ang magsabi sa kanya, gago!
Close kayo ni Kook-hee.
Tagal mo nang sumisipsip sa kanya.
Bakit? Nag-aalala ka na di siya maniniwala?
Duwag.
Bahala ka, 'tang ina mo!
Tarantadong tanga!
Magaling na ba 'yong mga sugat mo?
Security level two ang kotseng 'to.
May 22 armor plate.
Gawa sa polycarbonate 'yong mga bintana, di salamin.
Oo, ang ganda.
Maganda at matibay.
Alam mo…
malaki ang pasasalamat ko sa 'yo.
Oo nga.
Tutulungan kita hangga't kaya ko.
Sandali lang ako.
Hindi, ayos lang. Wag kang magmadali.
ACUPUNCTURE CLINIC
Hoy!
Ako 'to.
Oo!
Di mo ba naintindihan?
I-cancel mo 'yong flight ko sa makalawa!
Tapos i-book mo ako sa susunod na flight!
Oo, kahit saan!
'Yong pinakamabilis!
Oo, okay 'yan.
Eto.
Kung malayo ang biyahe mo,
mas maganda ang mga emerald.
Siya nga pala,
saan ka ba pupunta?
Ewan ko. Di na mahalaga 'yon.
Basta lugar para makapag-lay low hanggang humupa ang lahat.
Tingin ko, di gano'n kadaling huhupa 'yan.
Sandali. Dadagdagan ko pa 'yan.
Di ako 'yon.
Di ako ang gumawa no'n.
Alam ko.
Ano?
Alam kong di mo 'yon ginawa, 'tol.
Ako ang gumawa.
Ano'ng sinasabi mo?
Kung may impeksiyon at puno ng nana, kailangan 'tong paputukin.
Akala ng lahat may nagtangkang pumatay sa 'kin,
pero nabigo.
Kaya…
wala nang ibang susubok.
- Itigil mo na 'yang kalokohan mo, gago. - Tama na, 'tol.
Walang nasaktan.
Kailangan mo lang bumalik sa lugar mo.
Tarantado ka, napakayabang mo pa rin, 'no?
Di ko na uulitin.
Nabigo sila, kaya walang susubok?
Papatayin kita, tarantado ka!
Tingin mo titigil ako do'n?
Papatayin ko rin
'yong nanay mo at…
Wag kang gagalaw. May nilalagay akong acupuncture needle.
Sana wala nang mangyaring ganito sa 'tin ulit.
Bakit ka pupunta sa ibang bansa
para lang umasta nang ganito sa mga kababayan natin?
Naaalala mo pa?
Sabi mo, dapat makarating ako sa Zone 6.
Naaalala ko.
Pero sa totoo lang,
di ko inasahang magagawa mo.
Ibang klase.
Grabe. Okay. Tama na.
Pagod na 'ko.
Grabe.
La cucaracha, la cucaracha
Hindi na makalakad
Kasi wala na
Kasi kulang na
Hihithit ng marijuana
La cucaracha
Hindi na…
Tito.
Bakit ka tinawag na ipis ng mga tagarito?
Madalang makakita ng Asian ang mga gagong 'yon.
Isa pa, medyo maliit ako.
Tingin ko akala nila uto-uto ako.
Mga gagong 'yon, walang namang sinabi.
Alam mo ba kung aling nilalang sa mundo
ay mabubuhay hanggang sa huli?
Alin?
Ipis.
La cucaracha.
Wow.
Makahulugan 'yon.
Nakakapagod…
ang buhay.
Mr. Song, tumabi muna tayo. Iihi ako.
Bulletproof 'yan!
Bulletproof!
Di masisira!
Tanga!
Ba't di mo maintindihan, buwisit ka?
Di ito mababasag!
Naiintindihan mo?
Hello?
Naririnig mo 'ko?
Maganda rin ang soundproofing nito.
Grabe.
Kakaiba, 'no?
Pinapunta ko 'yong asawa't anak ko sa Seoul kahit ayaw nila.
Mahigit tatlong taon na mula no'ng sinabi kong sasamahan ko sila.
Di ko talaga alam ba't di ako makaalis dito.
Anyway, iba talaga ang mahal kong pamangkin.
Di ba?
Iba sa tatay mo at iba sa mga Koreano dito.
Pero alam mo…
sobrang kakaiba ka.
Mapapahamak ka pag kakaiba ka.
Mag-hello ka.
Ang panganay na anak ni Alejandro.
Ibang klase.
BOGOTÁ
CITY OF THE LOST
Nagsalin ng Subtitle: Ivy Grace Quinto