Downloaded from YTS.MX
Uy?
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Nagda-drive ka ba o nagba-bike? -Nasa kotse ako.
Nasa Østerport ako ngayon.
Østerport? Akala ko, nasa Nyhavn ka.
Tinatanong mo ba kung kailan ako uuwi?
Hindi, kailangan ko ng emotional support. Mag-isa ako lagi sa lahat,
di ko kaya 'yong tantrums pag may karga akong bata,
di ko maalagaan 'yong isa…
Gets ko, pero…
Kailangan ko lang ng suporta pag nagwawala 'yong isa dito.
Kumusta kayo?
Nasa bahay 'yong kids kasama'ng asawa ko.
-Kailangan ko lang ng suporta. -Parang di ka tumatawag dahil do'n.
Parang kailangan mo lang maglabas, binabaling mo sa 'kin.
Nakaupo ako dito, walang magawa.
Di ko binabaling sa 'yo. Tumatawag ako para itanong kung kailan ka uuwi.
Kailangan ko ng suporta. 'Yon lang.
Napunta ako sa ganitong sitwasyon, wala akong matawagan
para makakuha ng suporta, alam mo 'yon?
Tingnan mo 'to. Magkita na lang tayo.
-Magkita na lang tayo. -Bye.
Bye.
Ang astig, pare.
Ang astig, pare! Pucha, ang astig nito!
Astig 'to. Sobrang astig talaga.
Royal Arena, parinig naman!
Parang sa loob ko, nagmamadali ako lagi. Ibig sabihin ko…
May bagay na nasa paligid lang
na mas nakakabaliw, mas malaki, mas maingay kaysa dati.
Hi, ako si Christopher.
'Yong pakiramdam ko na dapat magawa ko 'to ang nag-drive sa 'kin sa maraming taon,
alam ko, di ko 'to mararating kung wala 'yon, kung wala 'yong fire.
Ano'ng pangarap mo? Sa music mo?
Millions sold. Sold-out na Madison Square Garden.
Walang limit, di ba?
450 million streams. Sa Korea.
Ina-accept ko lagi lahat.
Bawat chance na pwedeng marinig 'yong music ko.
Kaya niyang kumanta at gumawa ng music,
at ngayong gabi, may debut din siya bilang artista.
Main character sa bagong Danish film ang musician na si Christopher
na tinatawag na A Beautiful Life.
Pinapaakyat mo 'ko sa stage na may 100 tao, pinagmumukhang tanga.
Naisip ko agad, "Malaking pagkakataon 'to.
"Ito 'yong gusto kong gawin."
Siyempre, kailangan kong i-compose 'yong buong soundtrack para sa movie.
Parang sira na'ng buhay ko Parang sira na'ng kinabukasan ko
Pinalabas 'yong movie mo globally.
MUSICIAN NAG-DEBUT BILANG AKTOR
-Sa 190 na bansa bukas. -Ano'ng pakiramdam?
Sobrang excited akong makita kung pa'no tatanggapin ng audience.
CHRISTOPHER NISSEN - MUSICIAN, AKTOR
NO. 1 WORLDWIDE SA NETFLIX.
COPENHAGEN, 2023
Di ko alam kung pa'no isa-summarize 'to. Nakakabaliw lang.
Pucha, nakakabaliw 'to.
Parang marami tayong dapat baguhin sa mga plano natin.
Dapat siguro, magkaroon tayo ng "A Beautiful Life" tour.
-Worldwide tour? -Oo.
Pucha!
Minsan lang 'yong ganitong chance.
Oo, pare. Bukas lahat ng opportunities.
Medyo kabaligtaran, di ba?
Sinabihan ako, nakapasok sa US top ten 'yong movie, tapos…
Mag-celebrate tayo kasama'ng bote ng gatas.
Top sa lahat ng platforms. Instagram, Spotify, Netflix.
Nangunguna!
Tingnan mo 'yong mukhang 'to.
Ito mismo'ng pakiramdam ko paggising ko kanina.
Ano?
Ano'ng ibig sabihin no'n, di ba?
Ano kaya'ng meron do'n? Life-changing, alam mo 'yon.
…di nandito para tumawa
Naiiyak lang ako
Tuwing naiisip ko Ang oras na nagkasundo tayong
Magpaalam
Hindi madaling sabihin sa gaya mo
I-play natin 'yong sinulat ko.
Tabi. Magpe-play ako ng hits.
25, nalampasan ang pagsubok ng panahon Nahuhulog pa din ako
Nagbanta sa 'tin ang buhawi
Sabi mo, baby, kumapit ka nang mahigpit
Best years ko sa 'yo, honey
-Sobrang ganda! -Di ba, ang ganda?
Bago umalis, kailangan naming marinig lahat ng kanta sa new album mo.
Handa na kayong marinig 'yong bago?
Ang saya lang na magkakasama tayo sa apat na araw.
Oo.
Nulle, ano 'yong exciting para sa 'yo sa pagpunta natin sa Bornholm?
Mag-Krølle-Bølle ice cream, di ba?
Kahit ako, excited do'n.
-Okay 'yang sound. -Honey, tingnan mo ikaw.
Okay 'yang sound.
Ayos na tayo.
Bago i-start 'yong kotse, itapon mo'ng maruming diapers
sa basurahan sa labas pag wala nang laman.
-Oo. -Nasa loob sa entrance.
-Saang basurahan pwedeng ilagay? -Sa general waste, baby.
Oo naman. Gamitin mo'ng utak mo, Christopher. General waste.
May sasabihin ako sa 'yo na good news.
-Okay 'yan. -Sa kabaligtaran.
-Seryoso ka ba? -Oo.
-Tungkol ba sa Portugal? -Oo. May TV show sa Korea.
Saka promotions na malalaki.
Nag-book ba tayo ng tickets kahapon o no'ng isang araw?
Hay! Parang di tayo magsa-summer vacation ngayong taon.
Pwede naman tayo sa susunod.
Dito lang tayo, di ba? Di natin talaga kailangan ng…
-Ang sakit no'n, Isabelle! -'Yan din ang pakiramdam ko.
Kukurutin ba kita?
-Tungkol diyan. -Sa January tayo pupunta.
Oo, pero, honey, sobrang layo naman no'n.
Dapat magkasama tayo bilang pamilya, kahit saglit lang.
-Limang araw lang 'yong na-book natin. -Oo. Tama.
-Di tayo mawawala ng dalawang linggo. -Hindi.
Pero siyempre, dapat. Kung importante talaga 'yan.
May ganito na sa diaper bag?
Flexible tickets 'yong binili ko para pwedeng ma-cancel.
-Ang suwerte naman. -Oo.
O i-postpone mo na. Pwede naman sa September.
-Tapos… -Concert ko sa Royal Arena.
May tour ka sa October, November?
Ayan, sweetie.
-Nasa kotse na ba lahat? -Hindi. Dalawang bag pa.
Bitbitin na lang natin pag nag-lock na tayo.
Okay ba?
Ang lamig, di ba?
-Tingnan mo 'to. -Sige.
Wow! Ang galing. Sixty.
Ang sarap magkaroon ng ilang araw na ganito.
-Makakauwi na tayo, maaga sa isang linggo. -Christopher.
Kailan tayo tatalon sa Opal Lake, maglalaro ng mini golf, Ludo,
gagawa ng pancakes, lahat ng gusto kong gawin?
Lahat ng gusto mo. Maglaro ng Ludo, solitaire…
Maglaro ng mini golf. Gusto ko 'yong mini golf.
May 20-30 years pa tayo para mag-beach sa Bornholm, walang gagawin.
'Yong pagkakataong meron ako ngayon, nandito, kasi nangyayari na ngayon.
Sige. Kaya nga ina-accept mo lahat
kaya maaga tayong aalis sa Bornholm, ika-cancel natin 'yong Portugal at iba pa.
Kasi inuuna mo'ng trabaho mo ngayon, di ba?
Hindi din kasi ako mahilig sa bakasyon.
Masarap kung apat na araw,
tapos di na ako mapakali, iisipin ko kung dapat mag-work out o mag-jet ski.
May seven ducklings do'n. Dalawang swan. Ang cute nila, di ba?
Seven. Kailangan nating bilisan, honey. Dalawa pa lang 'to.
-Gusto mo, seven na anak? -Hindi, pero gusto ko pa.
Three o four lang. Alam mo 'yon?
Kung papapiliin ka, ilang anak ang gusto mo?
-Dalawa. -Di nga?
-Oo. Okay na 'ko do'n. -Di ka na pala pwedeng magkaaanak.
Hindi.
-Pwede ka pang gumawa ng isa ngayon? -Hindi!
Four months pa.
-Wow. -Hi. Kiss.
-Pero kaya mo ba talaga? -Pakiramdam ko lang…
Di ka magsisisi sa mga anak mo, saka ako…
Di natin pag-uusapan 'yong pagsisisi. Kasi di naman.
Sigurado ako do'n.
Pero sa lahat ng nangyayari, busy tayo sa dalawang anak natin…
Nakakapagod.
Magpapangatlong anak ka ba ngayon kung sasabihin ko,
magiging ganito pa din?
Magiging ganito talaga.
Kahit may parang dream career ka,
gusto ko pa din magkaroon tayo ng…
"Parang dream career."
"Di porke't may pangarap kang maging musician,
"ibig sabihin, di na ako dapat magkaanak. Ngayon na!"
Pangarap mo din magkaroon ng maraming anak.
Marami akong pangarap, pero di magkaroon ng pangatlong anak ngayon.
Dami kong sinasabi.
Ano'ng mangyayari, kung simula ngayon, sasabihin mo na,
"Sa susunod na ten years, magfo-focus ako sa pagiging tatay"?
"Kasi nandito na sila ngayon. Malapit sila sa 'kin ngayon."
-Di na babalik 'yong unang ten years. -Pucha, magandang tanong 'yan.
Pa'no kung tumanggi ka sa trabaho?
Nakahanap ka ng madaling trabaho, uuwi araw-araw,
susunduin sila sa daycare, nandiyan araw-araw, sa weekend?
-Ano'ng mangyayari sa 'yo? -Makakapag-slow down ako nang konti.
Masi-stress ako sa ibang bagay, alam mo 'yon? 'Yong "pa'no kung?"
Pa'no kung di ako huminto? Pa'no kung nagtuloy-tuloy ako?
Una, isa sa mga dahilan kung bakit ko 'to ginagawa kasi naisip ko,
gusto kong sagarin 'yong potensyal ko.
-Alam ko na… -Bakit?
-Ewan ko. -'Yan ba'ng meaning ng buhay?
Sagarin 'yong potensyal ng isang tao?
-Importante 'yon sa 'kin. -Oo.
'Yong alam kong may potensyal ako na magtuloy-tuloy.
Parang konti lang 'yong tao na gano'n.
May potensyal 'to.
Tama na'ng pagpaplano nang maaga
Maaayos din tayo
Wala nang magiging tamang panahon
A, sabi ko, "Masyado pa akong bata"
Bata pa ako di ko kayang magpalaki ng anak
Parang tapos na'ng buhay ko Parang sira na'ng kinabukasan ko
At mami-miss ko 'yong mga panahong Tayong dalawa lang
Sinulat ko 'tong kantang 'to, "A Beautiful Life",
no'ng napag-usapan namin ni Cille na magkaroon ng anak.
Para 'kong mamamatay na
Sa maganda kong buhay
-3, 2, 1! -Wag!
Alam ko, matagal na, na gusto kong maging tatay,
pero naiisip ko lagi na mali 'yong timing.
Hi!
No'ng panahon na 'yon, simpleng "magandang buhay" lang para sa 'kin.
Pakiramdam ko, "Wala nang mas astig pa dito."
Milano.
Isa sa pinakakinakatakutan ko,
'yong mawala 'yong parte na in love lang kayo.
Galing sa dalawa, naging tatlo, nakakabaliw 'yong pagbabago.
Ya-ba-da-ba-doo.
Parang tapos na'ng buhay ko Parang sira na'ng kinabukasan ko
At mami-miss ko 'yong mga panahong Tayong dalawa lang
Ayoko talagang bitawan lahat ng gusto ko
Para 'kong mamamatay na, nagpapaalam
Nice and chill 'yong simula namin sa golden, funky bird…
A, shet! Shet!
Na tama 'yong sinabi niya
na walang magiging perfect timing sa buhay namin.
Akala ko, magpapaalam na 'ko sa magandang buhay,
pero naiisip ko din, sa kaloob-looban ko, pag dumating 'yong baby, may pagkakataon
na mababago no'n ang lahat, magbibigay ng bagong lalim,
magkakaroon ng bagong meaning.
Magkakaroon ng bagong meaning 'yong buong buhay namin.
Hi, pumpkin. Hi.
Ibang tao 'to na nakadepende sa 'yo nang buo,
lahat ng kailangan ng batang 'to para matuto, ibigay mo, ituro mo.
'Yong responsibilidad, bigat ng lahat.
Di ko na maisip 'yong buhay na wala'ng mga bata ngayon.
Hi.
Do'n sa puntong 'yon. 'Yon ang pinakamagandang buhay.
'Yong pinakaimportanteng bagay na meron ka.
Parang tapos na'ng buhay ko Parang sira na'ng kinabukasan ko
At mami-miss ko 'yong mga panahong Tayong dalawa lang
Ayoko talagang bitawan lahat ng gusto ko
Para 'kong mamamatay na
'Yon ang punto ng kanta,
na gusto kong simulan 'tong bagong chapter.
May inaabangan akong mas importante kaysa music.
Hi…
Pinanganak si Bella. Lumabas 'yong movie, nag-top sa charts,
nakapag-world tour kami.
Sa kabaligtaran, hinahatak ako no'n palayo sa mismong bagay
na pupuntahan ko, naging busy pa ako lalo,
nasira talaga.
Para 'kong mamamatay na, nagpapaalam
Sa maganda 'kong buhay
ARAW BAGO ANG WORLD TOUR
Wag! Hindi 'yan!
Nulle, alam mo ba, babalik na sa trabaho si Papa?
Mami-miss mo si Papa pag nag-tour siya?
-Di po. -Ha? Di mo ako mami-miss?
-Di po. -Bakit hindi?
-Miss Papa. -Mami-miss mo ba si Papa, konti?
Mami-miss kita, sobra.
Bakit di 'to nangyari eight years ago?
Maganda sana kung nangyari 'to three years ago.
Pangarap talaga 'to
na makapag-perfom ka sa ibang bansa, pinakaastig 'yon.
Lagi kang parang… "Di ako naniniwalang mangyayari 'to."
Hay. Hindi ko lang kasi nakikita 'yon na kaligayahan.
Naiintindihan ko, dapat mag-perform ka agad.
Kailangan mong samantalahin 'yong pagkakataon.
-Pero hindi… -Hindi lang tama sa buhay-pamilya.
Napakaimportante no'n lagi. Wala nang mas importante pa do'n.
Wala.
-Wala. Pero… -Kuha mo. Wala nang mas importante.
A, sobrang cute niya.
Bago pa 'yong mga bata at si Cille, nangarap ako,
ngayon, may pagkakataon na ako para tuparin.
'Yong gusto kong tumayo sa harap, sa gitna ng stage… Lagi akong meron no'n.
Pupunta ka ba sa party mamayang gabi?
Sana magpunta ka
Sigurado ako na 'yon ang gusto kong gawin, ang kailangan kong gawin.
May disiplina lagi, 'yong pagsisikap, 'yong gustong gusto ko.
Walang dahilan para tumigil
kasi walang mangyayari. Dapat may gawin ako, mag-create.
Tinutuloy ko lang.
Oh, oh-oh
Parang mas gusto ko 'to kaysa ibang tao.
Kahit ano'ng nakataya. Kahit ano'ng mangyari.
Kaya ko sinulat lahat ng kanta,
kaya ako gumugol ng maraming oras sa pagtugtog, dahil dito.
Matagal ko nang gusto 'yong world tour, gusto ko laging sabihin,
"What's up, New Yorkers?"
May pagkakataon na ngayon.
Alam ko lang na di ako hihinto ngayon.
mas itotodo ko pa, tapos manalo, matalo.
Isang kiss na lang.
Pag lumaki na'ng mga bata, may isip na para maintindihan
na umalis ako, pwede kong sabihin
na tinutupad ko'ng pangarap ko, di ba?
Sana, may mahanap silang bagay na gano'n din nila kagusto
na masasabi nila,
"Gagawin ko 'to kahit ano'ng mangyari."
Hello, guys. Si Christopher 'to, nasa airport na tayo.
Sobrang excited na 'ko. Kitakits tayo, malapit na.
Parang mga agila Lumilipad, nakatingin sa ibaba sa
Mga tao, nakikinig kay Bowie kumakanta
Mga hero, sa radio
Paulit-ulit
No'ng mga bata pa tayo No'ng mga bata pa tayo
Nagsimula nang
Mangarap ng malayang mundo
Nagawa natin.
Unang sold-out show sa States.
Dapat siguro, meron tayong lahat no'ng tattoo sa LA, sa likod.
Pucha, ang saya-saya ko ngayon. Wow, pare.
Nagsi-sink in na ngayon. Naiintindihan ko na.
3, 2, 1…
Ang taas ng sikat ng araw, Ma
Lumalawak ang gubat kaya…
World tour, baby!
Nasa launch pad na tayo.
Thirty seconds.
Lumalawak ang gubat kaya…
Hi, sweetie. Nagtatrabaho ako, sweetie. Kakanta ako.
Lumalawak ang gubat kaya…
Gusto ko'ng bisikleta ko Dadalhin ako sa, a…
Tinitigasan na 'ko…
Pucha, 10, 9, 8…
Salamat, sweetie. Love you.
-Love you. Bye. -Love you din.
Grabe 'yon.
Maraming mga bansa, maraming cities, maraming mga kultura.
Nakakabaliw pag inisip mo. Simula pa lang 'to.
Mahal, high na high ako Naligaw ako ng landas
Mahal, high na high ako
Siguradong mabibigo
New York City, baby!
CHINA
Mahal…
Nakasakay ako sa alon sa maraming punto ng buhay ko,
pag nasubukan mo nang sumakay sa alon,
parang hahabulin mo 'yong susunod, alam mo 'yon?
Pag nakasakay ka na, dapat alam mo na kahit anong oras, titigil 'yon.
Di magtatagal habambuhay. Ang tindi pag nasa gitna ka na no'n.
Di magtatagal habambuhay pero dahil do'n, special 'yon.
Sa surfing, pag sumakay ka sa alon ng 15 seconds,
sulit pa din.
Magpa-paddle ka ulit ng 15 minutes kasi ang magical no'n. Bakit gano'n?
Kasi di panghabambuhay.
'Yon ang hinahabol ko. 'Yong adrenaline rush. 'Yong alon.
Wow, astig niya. Ang galing.
Ayan.
Pag maganda'ng mood ko… Alam mo 'yon…
Pag maganda ang gising ko, nakatulog ako nang maayos,
nagpapasalamat ako sa lahat, maayos lahat.
"Siyempre, dapat gawin niya." Oo, mahirap, pero isang bagay 'yon
na pinili namin, kaya…
Masaya 'yong mga bata. Panatag sila,
pag nakita nila 'yong papa nila, masaya din sila…
Masaya sila, masaya din kami. Infinite 'yong positivity.
Sa ibang araw, pag pagod na pagod ako,
di nakatulog nang maayos 'yong isa sa mga bata, umiiyak,
o ang pangit ng mga nangyayari o nakabasag ako ng 60 na baso
bago mag alas-diyes ng umaga, pakiramdam ko, parang…
Bakit wala siya ngayon? Bakit siya pumayag sa ganito?
Bakit namin pinili 'to?
Di ba pwedeng pumili ng tahimik na buhay na may lugar para magkasama kami?
Di ka ba makakakuha ng trabaho sa tabi-tabi gaya ng iba?
May kapalit 'yan pag pinili mong sundin 'yong passion o pangarap mo.
'Yong mga nasa paligid mo, may kapalit. Pinagbabayaran niya din, pero…
Oo.
Hi, Bella.
Hi, sweetie. Hi, my love.
Ang cute niya talaga. Pucha, ang hirap nito sa 'kin.
Hi, sweetie. Hi.
Hi. Hi, sweetie.
Hi.
-Kiss. Ayun… -Bye.
Hey!
Para akong si Ray Charles.
Ayusin na natin.
Dapat mag-start ka na bago magsimula.
Tapos papasok ka sa…
Hindi! Ang galing no'n! Gusto ko pang tumugtog! Ang galing!
-Nasa labas pa din sila. -Talaga?
Hindi.
Hindi, wala akong paki. Tara, guys. I-acoustic guitar natin.
Kailangan nating gawin.
Kung magpe-perform kami, gagawin naming acoustic lahat.
Bababa kami diyan sa inyo.
Ready na, guys?
"Mahal, buntis ako," sabi niya
At nakita ko ang buong buhay ko Tumambad sa harap ng mga mata ko
Sumisigaw pa din sila 20 minutes pagkatapos ng concert.
"More! Gusto pa namin!" Ang astig. Pucha, grabe.
Diyos ko.
Kantahin n'yo.
Parang tapos na'ng buhay ko Parang sira na'ng kinabukasan ko
'Yong nangyari, 'yong kanina, ang dahilan kaya ko ginagawa'ng ginagawa ko.
Gusto ko, pag-alis nila, isipin nila,
"Pure, honest, tunay na passion 'yon."
Pag gano'n, aalis sila na motivated, inspired, lahat na.
Do'n nagiging totoo at magical 'yong music.
Pucha, grabe. Gusto ko lang mag-play ng music!
Gusto ko talagang mag-play ng music, pare!
Yes!
NANDIYAN NA SI PAPA
Ma, tara! Buksan mo po. Buksan mo 'yong pinto.
Bubuksan natin, sweetie.
Pinapanood natin ang mga ulap Na nagbabago ng hugis
Hinihintay ang bagyo, nilalasap ang ulan
Pero kung nakatayo lang tayo ngayon Mahuhuli na ang lahat
Okay. Simulan na natin ngayon.
Ngayon saka bukas, band rehearsals.
-May meeting ako kay Jannick ngayon. -Oo, bukas.
Nalagay ko si Jannick bukas, ngayon 'yon.
Tapos may fashion show ako, tapos susunduin ko'ng mga bata.
-Fashion show. -Fashion Week.
Bukas, magre-rehearse ka ulit maghapon, tapos may shows, presentations ako.
-Tapos, dinner sa gabi? -Oo, may dinner ako sa gabi.
-Hindi pwede. -Honey.
-Isang dinner lang. -Anim na araw akong mawawala.
Pupunta ka sa dinner ni Georg Jensen. Aalis ako ng ganito,
Wednesday, Thursday, Friday, Saturday, Sunday, Monday.
Wag kang magpunta sa dinner bago ako umalis.
-In-accept ko'ng invitation, matagal na. -Wala 'kong paki.
Pero, honey?
Magpunta ka kay Georg Jensen, aalis ako ng one week.
Bumawi na lang tayo pagbalik ko. May modeling job ka sa Mallorca.
Oo, sa Sunday saka sa Monday.
-Parang ngayon mo lang nalaman. -OMG.
-Kausap ko 'yong pader. -Lilinawin ko lang.
Aalis ako ng anim na araw. Lalabas ka ng gabi bago 'yon.
-Pagbalik ko, aalis ka ng dalawang araw? -Isa.
Naa-appreciate ko na mas komplikado na ngayon
pag nag-accept ako ng trip kasi kailangan mas pagplanuhan pa,
hindi tulad dati, biyahe lang ako nang biyahe.
Pero gusto kong mag-accept ng work minsan-minsan.
Tumanggi na ako simula no'ng nagkaanak tayo nang dalawa.
-Nag-reject na ako ng mga work sa abroad. -Pareho lang 'yon…
Ngayon, nag-accept ako two jobs. Tingnan mo kung kailan ka pupunta sa Asia.
Kaya ayokong tingnan 'yong calendar ko. Parang…
Ang totoo, isang araw lang kasi ang nakikita mo.
Alam ko lahat 'to. Di na 'to nakakagulat sa 'kin.
Di 'to nakakagulat sa 'kin.
Ang hirap lang pag naisip mong limang araw ka lang sa bahay sa isang buwan.
Tama.
Mahirap 'yong sitwasyon, kasi sobrang understanding niya sa 'kin,
pwede ako sa halos kahit ano. Hindi siya tumatanggi.
Pero pag nasa bahay ako, binibigay ko lahat ng oras ko sa kanila, alam mo 'yon?
Kaya pag nakauwi na ako, ang dami na niyang naplano…
Di ko siya mapipigilang gawin 'yon. Ang masasabi ko lang, mawawala ako ng…
Di kami magkikita ng seven-eight days.
Maganda sana kung magkakasama kami sa huling gabi.
Hi, Mikkel.
-Hi. -Hi, Chris.
Kantahin mo nang buong puso mo Gamitin mo nang tama
Para sa mga tao, para sa mga anak ko
Nagtanim ako ng buto, diniligan
Sa lahat ng mga araw Na nandito ka sa tabi ko
At ngayon alam ko na
Hindi ako nag-iisa
Pinapalago mo pero higit sa lahat
Binigyan mo ako ng papaniwalaan ko
Inaantok ka pa. Pagod na pagod ka.
Ginising ka ng ate mo. Sobrang excited siyang gisingin ka.
Ready ka nang pumasok sa kinder, sweetie? Wag natin kalimutan ang lunchbox mo.
Pangarap kong magkaroon ng pamilya, buhay-pamilya, gusto ko 'to.
Pero nafi-feel ko din,
dahil nasa trip lagi si Christopher, wala siya nang matagal,
dapat, maging matatag ako sa bahay,
'yong pundasyon, structure, relaxation, lahat 'yon, gusto kong maging gano'n.
Ibig sabihin, dapat mas marami akong i-give up na bagay kahit ayaw ko,
mga bagay na nakakapag-inspire din sa 'kin.
Okay, ganito… Kumusta tayo diyan sa gilid?
May transition pag kumanta ka na.
-Naririnig mo ba 'ko? -Gusto mong pag-usapan 'yong dinner.
Parang sobra lang. Saka kasi…
Kaya nga din ako tumatawag. Masaya ako na tanggihan 'yon.
Iiwan ko lahat para sa 'yo.
Pero di lang 'yon para sa 'kin. Hindi lang 'yon dahil gusto kong gawin mo.
Dapat, gusto mo kasi kaming makasama sa huling gabi.
Honey, makakasama ko 'yong mga bata,
gusto kong kasama 'yong mga bata,
pero gusto kong gawin 'yon para makasama ka sandali.
O kayong lahat, siyempre.
Pero gagawin ko 'to para sa 'yo, kung pinili kong di umalis.
TO-DOS NI NOELLE MAGSIPILYO - MAGSUKLAY - MAGLARO, KUMANTA
Kailangan kong maging responsable. Pinili naming magkaanak.
Ang pinakaimportante, kaligayahan nila.
Saka…
'Yan ang lagi kong sinasabi sa sarili ko.
Tungkol do'n 'yong mga susunod na taon.
Tapos, makakahanap na ako ng oras para ituloy 'yong career ko.
Madaling kumbinsihin ang sarili ko. Mas madali lang sabihin kaysa gawin.
Sa ngayon, alam mo 'yon?
Sabihin mo, ba-bye.
-Bye. -Bye.
-May kiss ba 'ko? -Bye.
Salamat, sweetie!
Parang nagsisimula na 'yong second half ng double life ko.
Paano ka kakapit Kung wala ka nang makapitan?
Ano 'yong home run Kung home 'yon na wala ka?
Nasusunog na'ng mundo natin Umiikot pa rin 'yong sa 'yo
Pag naiisip ko 'yon Di pa 'ko handang umalis
Mas lalo kong naiisip Lalong ayokong umalis
Nabenta namin, 400 tickets, paakyat na 'ko sa stage, alam mo 'yon?
Parang nakakatawa, pucha.
Ngayon, kakanta ako sa venue na walang laman.
Nakakainis talaga!
Nag-perform kami sa 400-500 katao sa Paris. Ang ganda no'n.
Hindi sa konting tickets lang 'yong nabenta nila.
Kundi masyadong malaki 'yong na-book nilang venue.
Pucha, nakaka-pressure 'to, four hours na lang, aakyat na ako sa stage.
Kailangan ko silang bigyan
ng astig na show, tapos wala ako sa posisyon
para magawa ko 'yon.
Nandiyan ka ba? Ba, ba…
Pucha, wala ako sa kondisyon ngayon.
Ang problema, may malfunction tayo sa electricity.
Ang laki ng problema na kailangan naming mag-apologize.
Palpak talaga.
Magpe-perform tayo sa PA?
May side fills na parang PA pero nagse-send ng sound sa 'yo.
-Wow. -Naisip ko na din…
Kailangan ng kuryente no'n,
pero pwede kang umupo sa monitor boxes sa gitna.
-Mukhang maganda 'yan. -Ang ganda no'n.
-Ibang iba ang gagawin natin. -Lahat.
Setup na walang mic? Sa stage?
May mics.
-Magra-rock and roll tayo dito. -Oo.
Di ko alam kung uubra, kung maganda ba o basura talaga.
Sobrang gulo ng sitwasyon,
ang magagawa ko na lang, lumabas, gawin ang kaya ko.
Kumusta, Sao Paulo?
Di ko mapapangakong perfect show 'to, pero isa lang ang mapapangako ko.
Maaalala ko 'to habambuhay, magiging sobrang special ng gabi na 'to.
Mahal, mag-isa ako, yeah
Halikan mo lang ako, baby
Lahat, magiging…
ma…
ayos
Pucha, pare…
Sino'ng makakaisip na magkakagano'n?
Magical 'yon!
Astig na rollercoaster ride 'yong ngayon.
Pagod na pagod ako ngayon. Para akong nag-marathon.
Sabihin mo bakit umiikot pa rin ang mundo
Bakit ang lakas humuni ng mga ibon
Parang di nila naiintindihan, wala ka na
At walang dahilan Para sumikat ang mga bituin
Kaya sabihin mo sa kanila Sayang lang ang oras nila
Kasi wala ka ngayong gabi, ang tindi
Tumuloy ka nang wala ako
Pero wag mo 'kong kalimutan
At itong litratong 'to
Ang nag-iisang patunay na nagmahalan tayo
Hi, sweetheart. Hi, pumpkin.
Nasa library kayo, sweetie?
Nage-enjoy ba kayo?
-Pwede ka ba mag-"hi"? -Hi.
Magdo-drawing pa tayo ng rainbows?
-One para kay Mama. -Salamat. Isa pa. Salamat, sweetie.
Nag-send si Cille ng pictures ni Nulle,
naka-ponytail siya, parang dalaga na, isipin mo…
Sa pictures na tinitingnan ko no'ng isang buwan lang,
para siyang maliit na baby.
Ang daming nangyayari habang wala ka. Lalo na sa six months old,
gano'n din sa 2.5 years old.
Nasi-skip mo'ng lahat ng detalye, at 'yong mga 'yon ang importante.
Pinapakilala nila'ng sarili nila, nakikita mong lumalaki, naa-attach sa 'yo.
Lahat ng bagay na nami-miss ko.
First year ng buhay niya, "ba-bye" lang.
Di mo na mababalik 'yon. Di ka makakabawi do'n.
Hindi 'yan ang na-imagine ko sa buhay ko bilang tatay.
"Gumawa tayo ng mga bata, pero wag natin silang samahan."
Pero alam ko din,
kailangan din niya'ng papa niya.
Sabi ni Cille, nagigising siya sa gabi, sinasabi, "Nasa'n si Papa?"
"Tinutupad niya 'yong pangarap niya."
Ano'ng pinakaimportante ngayon?
Makasama ko'ng pamilya ko at mga anak ko?
O sa mga concert na 'to ba kasi, "Ngayon na'ng pagkakataon ko.
"Dapat, gawin ko ngayon, o pagsisisihan ko sa buong buhay ko."
Di gano'n kasaya, pero ito 'yong importante.
Di lang 'to tungkol sa nararamdaman ko ngayon
at sinasabi ng damdamin ko pero sa huling sampung taon
at lahat ng pinaghirapan ko.
Di ako makapunta sa ramp, sasabihin ko, "Aalis na ako."
Malamang, ang pinakaimportanteng bagay…
tanggapin na ang hirap-hirap magkaroon ng dalawang anak at career
tapos basta, "Tanggapin mo, bro."
Ikaw mismo'ng nagdesisyon nito. Nagdesisyon kang magtrabaho.
Naisip mo, gusto mo ng dalawang anak.
Wag kang umangal.
Sabihin mo kung alam mo
Kung fool's gold 'to
"Fool's Gold," parang sumisimbolo 'yon sa success ko.
Tingin mo, nasa 'tin na'ng kailangan natin para dito?
Oo naman.
Sabihin mo kung alam mo Kung fool's gold 'to
Pag sobrang ganda para maging totoo Nasa maling daan ka
Sa lahat ng mga mabababaw na bagay na pinapangarap ko ng maraming taon,
totoong gold ba'ng hinahabol ko, o "fool's gold"?
Walang katapusang tanong 'yon. Worth it ba?
May totoong gold ba sa dulo ng rainbow,
o makakaabot ba ako sa dulo ng rainbow, maiisip na,
"Bakit ko ba ginawa 'yon? May gold ako sa bahay, di ba?"
…alam
-Saan… A, oo. Ayos lang. -Sobrang ganda.
Pucha, gusto ko'ng kantang 'to.
Pucha, sobrang powerful.
Mukhang tapos na, 'no?
Anak, wag 'yong kutsilyo. Hugasan natin 'yong kutsilyo.
-Hi. -Hi, honey.
Sabihin mo kay Papa kung sino'ng nagpunta sa school ngayon.
-Easter Bunny. -Easter Bunny?
Talaga? Kuwentuhan mo ako ng cool story tungkol sa Easter Bunny, Noelle.
Mas gusto kong sabihin ni Papa kung ano'ng plano.
Sabi ni Emil, hindi ka uuwi sa Sunday,
ang totoo, sa Tuesday pa, wala kang sinabi.
Sana talaga, makauwi ka ng ilang araw pagkatapos sa Nashville,
para may dalawang araw ka para mag-adjust.
Pero wala na 'kong balita do'n.
Di ako sigurado sa susunod na mangyayari, kasi…
Pero di ka pwedeng bumaba sa plane sa Sunday, tapos babangon ka sa Monday
na may jet lag, haharap ka sa maraming tao sa Sweden.
I-postpone mo kaya ng dalawang araw,
para makapag-adjust ka sa time difference, makapagpahinga?
Kasi wala nang ibang pagpipilian.
Sawa na 'kong di ka umuuwi sa bahay ngayon, ha?
-Gusto ko lang, umuwi ka. -Oo.
Ganito na lang. Hindi ako…
Di ako masyadong natutuwang mas matagal ka pang mawawala.
Pag sobrang ganda para maging totoo Nasa maling daan ka
Masyado pa 'kong bata para magsisi Pag nahulog sa fool's gold
Bago ko makalimutan, pwede mong ipakita Sa 'kin ang langit? Kasi ayaw ng mata kong
Tingnan kung gaano na kalayo
Sabihin mo, alam mo bang
Fool's gold 'to?
Parang pakiramdam ko, si Cecilie na ako dati,
bago magkaanak, 'yong taong kilala ko halos buong buhay ko,
medyo naluluma na.
Sobrang daming bagay na pakiramdam ko, parte ng pagkatao ko,
nakatali sa trabaho ko.
Nagsulat ako ng book na Instagrim. Tungkol sa mental health, social media.
Sana may maiparating ako sa inyo
na di n'yo alam, at maliwanagan kayo sa topic
na naniniwala akong dapat pagtuunan ng pansin.
Ngayong linggo, napakaraming bumatikos kay Cille.
Nag-publish siya ng book, at humaharap sa criticism sa pagiging ipokrita.
Tinatanong ng mga tao, "Pwede ka bang maging model ng program na 'yan?"
Nagalit 'yong nanghuhusgang mga tao.
Walang preno-preno, parang galit na galit sila.
Wow! Ang daming nakuhang atensyon ng book ko na Instagrim
na ilalabas bukas.
Maraming salamat sa interes n'yo, salamat sa lahat ng nag-send ng love.
Pero may naririnig din akong criticisms, sineseryoso ko 'yon.
Sabihin mo'ng nararamdaman mo, ano'ng nangyayari, ano'ng bago.
Ano'ng plano…
Sinasabi sa 'kin ng lahat, mag-unplug muna ako,
wag ko munang isipin 'yon.
Ingatan ko muna'ng sarili ko. Pag kumalma na lahat,
pwede ko nang ituloy, sumagot sa debate nang maayos.
Na di naman talaga 'to tungkol sa 'kin. Gano'n talaga ang social media.
-Di ko na mababago. -Di mo mababago 'yong Instagram.
Kung ano ang social media.
Kita naman na di ko naparating nang malinaw ang message ko.
Kailangan kong panindigan 'yon. Alam kong parte ako ng problema.
Naisip ko na kabaligtaran pala.
Malayo pa para maging perfect ako, sa kabaligtaran. Nalilito ako gaya ng iba.
Alam mo'ng dapat nating gawin bilang bansa?
Mas maging aware tayo tungkol sa kung ano 'to,
gumawa ng regulations, gawan 'to ng pangalan
para makapagsimula ng usapan, turuan 'yong mga kabataan…
Honey, makinig ka sa sarili mo. Makinig ka sa sarili mo.
Kung pa'no mo 'ko kinakausap ngayon, di ba?
Ganyan kita gustong magsalita sa video.
-Di ko sinusubukang… -Hindi. Honey.
-Honey, di ko sinasabing… -Marami akong di pwedeng sabihin.
-Di ko sinasabing… -Nasaktan na ako, ayoko nang tumuloy.
-Sinasabi ko… -Ayoko nang tumuloy.
Di ako hard sa 'yo o critical nang wala lang.
Pakiramdam ko lang, kilala kita, saka alam ko na pag nando'n ka na,
nagsalita ka, galing sa puso mo, at totoo, maaabot mo'ng mga tao.
Mas maraming opinyon 'yong pinaghahalo mo sa speech mo,
mas maraming gagawa ng ibang versions at advisors na sasali.
Ginawa ko na'ng kaya ko kasi… Buong araw na may nakabalalak sa lalamunan ko.
'Yon na'ng pinakamaayos na magagawa ko. Basta… Tama na.
Ayoko nang ikuwento'ng nangyari. Umuwi ka, tulungan mo 'ko sa diskarte.
Sige.
-Sorry? -Malaking pagkakamali 'yong sa Deadline.
Nakikinig ka pa ba?
Oo, pero sabi nila, kailangan kong tumulong magbuhat.
Di pwede.
Magpapahinga na ba tayo? I-kiss mo na si Papa.
-Matutulog na tayo. -Hindi.
Deserve ko, may little kiss, baby.
-Napuputol ka. Ano 'yon? -Wala. Hindi importante.
-Bye, Nulle. Sweet dreams. -Paputol-putol ka.
Sorry. Nasa New York ako.
Ang pangit ng signal sa New York.
Nasa New York ka?
Okay 'yan, honey.
-Nakakabaliw. -Excited ka na sa show?
Oo. Nakipag-meeting ako kay…
May 10,000 meetings na kami sa tour na 'to
saka 'yong bagong album, di mo pa naririnig.
Noelle? Umakyat ka sa taas, kunin mo'ng… Ma, pakibigyan si Noelle…
Wow! Nakakabaliw 'yong ganitong usapan.
Ano 'yon?
Lahat ng usapan natin, ganito.
Hindi tayo makapag-usap kasi may sumisigaw…
Bigyan mo lang ako ng oras Aayusin ko na talaga
Umpisahan mo
Umpisahan mo, sabay tayong kakanta
Lahat ng kirot na 'to
Wag kang umalis Kasi alam kong kaya kong baguhin
Ang matigas kong puso
Galing sa puso 'yang kantang 'yan.
-Shet, talaga. -Pa'no?
Dapat medyo malungkot ka para makapagsulat nang ganyan.
Ha? Tungkol saan?
Tungkol sa pakiramdam mo, di ka sapat.
Tungkol sa paghingi ng tawad. Kasi nakalimutan mong magpaalam.
Sobrang naging makasarili, tama? Masyadong lumaki ang ulo.
-Oo. -Nakakagawa ng mga maling desisyon.
Sa mga panahon na napakaimportante.
…ipapakita'ng kulay ko sa 'yo Kahit ano pa'ng nakataya
Sabihin mo kung…
Kasi alam kong kaya kong baguhin Ang matigas kong puso
Mahirap pag di naka-sync, alam mo 'yon?
Ganyan kami nitong mga araw, sa tingin ko.
Dahil sa negative comments, sa lahat na din.
Sinubukan niyang mag-share sa 'kin,
na di ko talaga maramdaman.
Nasa ibang lugar ako, di ako maka-relate sa hirap na 'yon,
sa trauma na pinagdadaanan niya.
May pinagdadaanan siya, may malaking problema.
Tapos, ako naman, "flying high," nasa world tour ako.
Gusto kong i-share lahat 'to sa kanya pero di niya ma-absorb.
Hindi siya maka-relate. Walang lakas.
Wala pa 'kong lakas para makinig sa kanya.
Sinubukan ko. Tingin ko, sinubukan niya din, pero…
Pareho kami lagi ng frequency, ng wavelength.
Ngayon lang kami nag-usap nang di magkaintindihan,
pucha, ang hirap makipag-usap, maging parang…
Nakita ko sa mukha niya, habang nakatingin siya sa 'kin,
"Nawawala ka na."
Tapos ilang beses akong tumingin sa kanya, "Ano ba'ng di mo naiintindihan?"
Lahat ng problema sa 'kin
Alam kong pinapakita ko sa 'yo
Mahirap lunukin ang katotohanan
Binibigyan mo ako ng mabibitawan ko
Pakiramdam ko lumalamig ang mga kamay mo
Pag hinihila kita palapit Gusto ko lang ipaalam sa 'yo
Ikaw lang ang nagsasara
Kaya pag-usapan natin
Kung bibigyan mo ako ng oras
Pangako mas pagbubutihan ko, umpisahan mo
Sabay tayong kakanta Kasi sa lahat ng kirot na 'to
Wag kang umalis Kasi alam kong kaya kong baguhin
Ang matigas kong puso
Hello! Hi.
-Hello! -Hello!
Kakaiba 'yong Korea.
Sa Korea talaga nangyari lahat.
-Kita tayo bukas, Chris. -Kita tayo bukas.
Ba-bye!
Grabe.
Para akong lumapag sa ibang planeta.
Nararamdaman ko na kung ano'ng nangyayari.
Diyos ko, magiging astig na shows 'to. Nakakabaliw talaga.
Pakshet! Diyos ko! Tingnan mo kung ga'no kalaki!
Hindi.
Hindi!
Kinikilabutan ako.
Ang bangis nito. Wow!
-Malaking screen ba 'yan? -May isa din sa gilid.
-Wow! -Sobrang laki.
-Ang bangis nito. -Ang astig ng lugar.
Pinakamalaking concert 'to na na-headline ako.
Kahit kailan.
Hihigitan natin 'yan sa isang buwan sa Royal Arena, pero…
Maraming trabahong ginagawa dito na di alam ng mga tao, di pinapakita.
Ilang oras akong nakasuot ng clown hat.
Annyeonghaseyo, W Korea, si Christopher 'to.
Promotions, commercials.
"Ako si Christopher. Bago kong single, blah."
Mapapakinggan n'yo sa paborito n'yong platform.
"Annyeonghaseyo, si Christopher 'to."
Gusto ko'ng Korea.
Lahat ng 'yon, nagko-contribute para makatayo ako do'n, masabi kong,
"Korea, parinig naman diyan."
Hello. Hi.
Malaki ang potensyal dito, na dapat,
madali kang makibagay, handa kang mag-entertain.
Showtime, baby.
Entertainer ako.
Teka, teka, teka, teka
'Yong entertainer. Gusto mo bang tumayo ako sa isang paa?
Kaya ko 'yon. Gusto mong mag-juggle ako? Napag-aralan ko nang gawin 'yan.
Gagayahin ko 'yong boses ng manok? Ga'no kalakas?
-"Jeg elsker." -Jeg elsker.
-"Elsker". Oo. -Elsker.
Ang focus ko lang, 'yong malalaking concerts natin.
Nagkakaroon na ng sense, na lahat ng bagay na parang walang saysay,
may saysay din pala.
Ang galing mo talagang magpakasama Cheers!
Sabi ko, "A, sige. Kaya pala."
Nasa street food kitchen ako, nagpe-perform ng "Bad".
'Yong promotion mo kay Young Ji, nakagawa ka ng kanta kasama siya.
Hinahabol ako lagi ng problema Hinahabol ako lagi ng problema
Lakasan mo lang do'n sa huli.
Hinahabol ako lagi ng problema
Ayos! Ang hirap no'n! Ang astig no'n!
Annyeonghaseyo sa Korean fans ko.
Hammer time!
Dito, walang "konti lang".
"Konting makeup lang." Pierrot!
Gusto ko 'tong clown shoes.
"Gagawa ako ng malaking malaking palabas."
Ayos ka lang ba?
Ang bait. Tingnan mo, sino'ng tumatawag.
Hi, Nulle. Kumusta, anak? Ano'ng meron?
Uuwi na sana kami, isang oras na.
Miss na kita, sweetie. Nakikita mo ba 'yong kakainin ko?
-Burger. -Oo, burger.
-Di ba, sobrang late na kung nasa'n ka? -Oo, madaling araw na.
Nakakaloka lang. Puro sigaw saka iyak 'yong kaharap ko,
kahit alam kong kasi pagod na siya,
baka may maliliit na pasa, kung ano pa.
Ano lang… Wow! Hinga nang malalim.
Excited na 'kong makita mo…
Sa 'yo na makita'ng ginawa ko ngayon.
Maiintindihan mo kung bakit parang 14 hours akong sinisigawan.
-Gano'n din ba'ng nararamdaman mo? -Oo.
Seryoso?
Mahirap, na ibang version.
Lagi akong on-the-go, kailangan kong mag-perform,
laging may mga bagong tao na kailangan kong makilala, maka-relate…
Lahat, scripted, kailangan kong makabisa…
Nasa penthouse apartment ako sa Seoul, umiinom ng champagne,
kumakain ng burgers, spaghetti Bolognese sa madaling araw.
-Kasi hindi ko… -Umiinom ka ng champagne? Oo, bakit hindi?
Cheers.
Cheers, honey.
Iinom ako ng milk o kahit ano.
Nakakainis lang, wala tayo sa Portugal ngayon.
Kaya masaya akong marinig na importante'ng ginagawa mo ngayon.
-Oo, tingnan natin. -Importante sa 'kin.
Ano'ng mangyayari pagkatapos?
Snapshot 'to ng nararamdaman ko.
Snapshot 'to ng pakiramdam na maging ako ngayon.
Pucha, nakikipagkarera ka, 10,000 kilometers per hour,
na alam na alam mong nasa collision course ka, di ba?
Tapos, nabangga ka nga.
Pero nasa orbit ako sa paligid ni Cille, di ba?
Binabalik mo ako sa orbit.
Pag bumalik ako galing sa tour, tapos wala akong base na meron ako ngayon,
iniisip ko, puro alak, drugs na lang ang buhay ko,
puro babae, kalituhan, ilusyon ng sobrang ambisyon,
walang tiwala sa sarili, kung wala 'yong kakapitan,
mawawalan ka ng kontrol.
Wala akong paki sa gulo na ginawa ko Gusto lang kitang maging proud
Oo. Gusto ko 'yong "gulo na ginawa ko".
-"Sorry sa gulo na ginawa ko." -"Sorry sa gulo na ginawa ko."
Parehong kuwento lang 'yong nakikita mo, paulit-ulit, di ba?
Malulungkot na millionaires, malulungkot, na sobrang sikat, sobrang successful,
talented na musicians na naligaw.
Kaya importante na may taong parang,
"Ikaw 'yong witness ko sa buhay, ikaw 'yong kasama ko, nasa likod kita
"kahit ano'ng mangyari, maiintindihan mo'ng nararamdaman ko
"kasi nando'n ka na sa simula pa lang, nakita mo lahat ng hirap at ginhawa."
Ang daming nangyari. Parang buong five years sa isa.
Hindi na makontrol.
No'ng pinalabas 'yong movie,
lumabas 'yong album, nag-world tour kami agad
habang nagpapaayos ng bahay, na-criticize si Cille
habang may dalawang anak, parang medyo…
Ang tindi no'n.
Ang tindi talaga, kaya walang…
Walang kakaiba kung pakiramdam namin, pressured kami,
para kaming nabubuhay na magkahiwalay.
Di pa kami nagkakasama sa buhay. Shet, di pa talaga.
Panahon na para mabuhay kami nang magkasama.
Pwedeng magpunta dito si Cille ng ilang araw
para makita 'yong nangyayari sa Korea, kasi di pa niya nakikita 'to.
Kaya pupunta siya bukas.
Astig mag-perform sa harap ng 12,000 tao. Kahit saan.
Kailangan niyang makita 'yon.
Malaking achievement 'to. Tungkol 'to sa lahat ng sinakripisyo naming dalawa.
Marami din siyang sinakripisyo gaya ko para mangyari 'to,
kaya tama lang na maging parte siya nito
makita 'yong resulta nito, tama?
Sino'ng magliligtas sa kalooban ko Pag nawala na'ng pagmamahal mo?
Sino'ng magbabalik sa 'kin sa orbit?
Kailangan kong bilisan babangga na 'ko
Binabalik mo 'ko sa orbit
Nandiyan ka na pala!
Maliit na matter Lumalapit lang sa atmosphere mo
Welcome sa Korea.
Meteor man sa collision course Walang gagawin dito
Alam kong parang napakalayo ko Basta isipin mo, lagi akong nasa malapit
Tingnan mo'ng langit sa itaas Magpapakita ang bahid ng liwanag
Pinanganak ako para maging spaceman
Alam na ng nanay ko
Ngayon, nagkaka-vertigo na ako sa 'yo Full speed kaya
Sino'ng magliligtas sa kalooban ko Pag nawala na'ng pagmamahal mo?
Sino'ng magbabalik sa 'kin sa orbit?
Kailangan kong bilisan nababangga na 'ko
Binabalik mo ako sa orbit
Sino'ng magliligtas sa kalooban ko Pag nawala na'ng pagmamahal mo?
Sino'ng magbabalik sa 'kin sa orbit?
At pag tiningnan mo 'ko Tinitingnan mo 'ko nang deretso
Kaya ikaw ang gusto ko
-Diyos ko. -Ang bangis no'n.
-Pucha, grabe 'yon. -Grabe.
Sobrang astig no'ng huli, sobrang lakas ng pagkakanta mo.
Ang galing natin do'n. Pucha…
-Ayos! -Ayos!
Dinrawing mo ba 'yan?
-Pwede ka bang mag-hi? -Hi.
Ang hirap ngayon.
Miss na miss ko'ng mga bata ngayon.
Pag may umuwi, ikaw, medyo, "Gusto ko na din umuwi."
Ang busy ng buong linggo. Nakakaubos ng energy.
Nararamdaman ko na. Pagod na 'ko.
Paggising ko, sabi ng katawan ko, "Higa."
Astig ngayong gabi! Mga 500 katao dito. Maganda 'to.
May setlist tayo.
Wow!
-Ang sama ng pakiramdam ko. -Talaga?
Oo. Ang sama talaga.
Paggising ko kaninang umaga na ganito, sa lalamunan ko din,
naisip ko, "Eto na naman tayo."
Magiging okay din 'to. Lagi naman.
Pag may kinalaman sa health mo,
ang pinakaimportante, maganda'ng pakiramdam mo.
Ikaw ang pinakaimportanteng gear sa gulong na 'to.
Pag nasira ka, wala nang gagana.
Sinisisi ko lang ang sarili ko.
Nagpapa-pressure ako lagi,
ina-accept ko 'yong mga alam kong di maganda'ng outcome,
pero importante lahat, gusto kong gawin lahat.
Pag-uwi natin, may dalawang araw tayo bago umalis ulit,
tuloy-tuloy tayo simula September 3 hanggang November 15.
Magpo-promote tayo.
Walang oras para magpahinga. Walang oras para masanay.
-Thirteen concerts, 'no? -Oo.
Parang nakaka-stress na tumingin nang gano'n kalayo, di ba?
-Pero kailangan natin. -Oo, medyo nga.
Nakaka-disappoint lang na dapat i-cancel, 'no?
Di masaya kahit saan tingnan.
Pwede magtanggal ng kanta para ma-save 'yong boses mo.
Pwede kong i-suggest, "I Hope This Song"…
Okay. Gawin natin 'yan. Alisin 'yong "I Hope This Song"…
Pinakaastig na trabaho 'to sa mundo, pinakamasarap 'yong feeling na nasa stage.
Kapag may lakas ka.
Kumusta'ng pakiramdam n'yo?
Oo, pero, wow… Nakakainis pag sobrang hirap saka…
Nakakainis talaga pag di ka handa.
Tapos, dadaan ka sa apartment block 101, 102, 103, iisipin mo,
"Marami 'yong gagawin lahat, makaupo lang sa tour bus, sa pagod."
Di ko alam kung pa'no mo nagawa nang maayos, pero…
-Sobrang sakit, pare! -Talaga?
-Ang hirap talaga, pare. -Hindi nahalata.
-Iba 'yong effort. -Oo. Talaga.
-Parang di naman… -Parang mas lalo kang gumaling.
Di gano'n kapangit pero nakakainis na nandito ulit ako,
kasalanan ko mismo.
Pucha, 'kainis talaga.
Ganito ako hanggang matapos tayo sa Beijing o i-cancel na lang.
Di ko kaya 'yong ganitong pakiramdam.
Kung itutuloy ko'ng isa pang show na ganito sa Beijing,
baka mas maging malaki 'yong damage na pagbayaran ko, di ba?
Di ko kaya pag nag-cancel.
Pakiramdam ko, mag-isa lang ako do'n,
kasi ako lang ang nakakaalam ng lagay ko talaga.
'Musta, pare?
Walang concert bukas.
-Sigurado 'yan. -Ano'ng sabi nila?
Chineck niya'ng lalamunan ko, may tonsillitis daw ako.
Tapos nag-COVID test ako, positive.
Shet.
Ngayon, may masarap na Chinese medicine ako.
Parang dapat may mag-cancel. Lahat 'to.
May tonsillitis at COVID ka, three weeks na lang, first concert na.
Pinakamalaking show 'yon.
ROYAL ARENA CONCERT 3 LINGGO
Dapat may mag-alaga sa 'yo sa susunod na 14 days.
Wag kang ma-down dahil diyan.
Oo, pero mag-isa lang akong magsasalita na canceled na lahat 'yon.
Ako 'yong magsasabi na canceled na,
lahat, sinasabi kung ga'no kaimportante 'tong lahat,
nagbayad sila, na-excite, millions na views sa harap ko.
Ang hirap i-cancel.
Dapat may mag-alaga sa 'yo.
Grabe, may COVID ka.
-Oo. -Nakakalungkot.
'Yong sa stage kahapon ang pinakamahirap sa 'kin.
-Hay, honey… -Sobrang nakaka-pressure.
Wala nang mas malala pa.
Iniisip ko pareho, 'yong Lollapalooza, Djursland Bank Arena,
saka Royal Arena, limang pinakaimportanteng gigs 'yon,
three weeks na lang, alam mo 'yon?
Parang gusto ko munang ihinto lahat.
Gumagaan pakiramdam ko pag naiisip kong uuwi na 'ko.
Sa totoo lang, hindi ko talaga
kaya 'yong tatlong linggo pa na malayo. Sa tatlong linggo.
Di na ako halos makauwi bago pa maghanda na umalis ulit.
Ang hirap talaga no'n sa 'kin.
-Sweetie, tingnan mo kung sino'ng umuwi. -Hi, Nulle!
-Pa… -Hi, pumpkin.
Hi, mouse!
-Hi, sweetie. -Pwede ba siyang mag-kiss?
3, 2, 1. Ayos!
Simula ng taon na 'to, naging tatay ako.
Di ko pa masyadong nagagawa 'yon.
Mas marami 'yong araw na wala ako kaysa nandito.
Wala talaga ako sa importanteng moments.
Palapit na siya. Tara dito. Oo.
Oo! Bella.
Ako naman.
Nakakalakad na si Bella!
Nakakapaglakad ka na, sweetie!
Seryoso, ngayon lang siya nakalakad nang gano'n.
Wow!
Habang nasa tour ka, medyo mahirap nitong two months sa inyo
sa asawa mo, na humarap sa maraming criticism sa book niya.
Pa'no 'yong proseso na 'yon para sa 'yo,
para sa buong pamilya mo?
'Yong magkalayo kami,
'yong matagal akong malayo, naging mahirap talaga.
Mag-isa sa bahay kasama'ng dalawang anak.
Masasabi ko lang, importanteng usapan 'yon.
Okay na nagsimula siyang magpaliwanag.
Proud ako sa kanya, topic 'yon na buo ang suporta ko.
Ang galing.
Sige. Next subject na tayo.
Ang pinakaimportante kay Cecilie, mailabas 'yong message,
magsimula ng conversation, dialogue sa social media.
Okay na nagsimula na siyang magpaliwanag.
Proud ako sa kanya, topic 'yon na buo ang suporta ko.
Ang galing.
ROYAL ARENA CONCERT 7 ARAW
Dapat yata nating pag-usapan 'yong tour.
Oo.
-Masyadong mabilis 'to. -Oo nga.
-Di ba pwedeng may ma-move? -Hindi, parang
imposible lang.
May tatlong show pagkatapos agad sa Royal.
Pinakamalaking concert, tapos deretso uwi, pahinga.
Tapos European tour agad, 16 shows sa 20 days.
-'Yon nga, e. -Alam ko, di ko kaya 'to.
Mapapagod ako nito.
Kung itutuloy natin 'yong three concerts, ang naiwan sa 'tin…
May 13 na natitira, naubos mo na lahat ng lakas mo…
Na-experience n'yo na 'yan, maraming beses dati.
-Oo. -Bakit di sila natuto do'n?
Mas okay kung mas konti 'yong concerts.
-Kaysa pilitin nang ganyan. -Oo.
Di ako magaling magsalita, humindi.
Mahina ako sa pag-set ng boundaries. Mahina sa pagsasalita, magsabi na,
"Hindi tayo tuloy. Canceled lahat.
"Alam ko, seven months tayong naghanda sa tour,
"maraming tickets na'ng nabenta, tapos, di tuloy.
"'Yon ang tama para sa 'kin. Di para sa iba, pero para sa 'kin, tama."
Mahirap talaga, saka alam mo 'yon, marami kang nadi-disappoint.
-Hi, boss. Nice to see you. -Hi, pare. Ikaw din.
Kailangan ko lang magpahinga nang lampas dalawang linggo.
Ang gaspang ng mga daliri. Cute, ang gaspang ng mga daliri.
Itong mga 'to?
Parang, makinig kayo, guys, kasi
-nag… -Teka lang.
Pag handa na kayo.
Nag-decide na 'ko na 'yong European tour na naka-schedule
dalawang araw pagtapos ng Royal Arena, ipo-postpone natin.
Postponed muna hanggang next year.
Personally, sa 'kin, 'yong decision na 'to…
Kailangan ko lang. Kailangan ko lang ng pahinga.
Parang, first time talaga 'to na,
nararamdaman ko, bawat buto sa katawan ko, na kailangan ko ng pahinga.
Nakakabuwisit, pero gano'n ang mangyayari.
-Hindi rin okay sa 'min. -Tama ka.
Suportado ka namin, sana nasasabi ko 'to bilang kaming lahat.
Deserve mo na gumaan ang pakiramdam, maging masaya, mag-enjoy sa ginagawa mo.
-Oo. -Kundi, walang kuwenta 'to.
Oo nga.
Ayos.
Hi, honey.
Gusto ko lang sabihin sa 'yo na naging okay lahat.
Anim na buwan na tayong magkakasama. Di ako makapaniwala.
Welcome sa bagong Chris.
Magkita na lang tayo.
Oo.
Oo. Bye.
Naiintindihan ko kung bakit ako umoo sa lahat ng deals last year.
'Yong pumayag sa lahat last year,
naiintindihan niya 'yong nakaupo dito ngayon, na tumatanggi.
Di ka pwedeng basta lang magtuloy-tuloy.
Parang "full circle" talaga.
Parang ideal na ending sa chapter, ganito,
"Dapat naka-secure 'to, matibay ang pagkakatali."
Pucha! Eto na.
Maririnig mo 'yong energy, tumataas na. Sabay nangyayari.
Sabay lagi.
-Uy. -Hi, my love.
-Kinakabahan ka ba? -Oo. Nagsisimula na, totoo na 'to.
Lumabas ako para tingnan. Grabe, sobrang daming tao.
-Astig. -Ang daming tao.
Napunta ako sa sitwasyon na nawala ako sa kung ano talaga'ng importante sa 'kin.
Konti na lang, pagbabayaran ko na, mawawala na si Cille at mga bata sa 'kin.
Nasagad ko 'yon.
Handa na 'kong mag-iba ng approach sa mga gagawin ko.
Iniisip ko, ako lang ba
'Yong nakakakitang mangyayari 'to?
Mali ang ginagawa natin
Sa matagal na panahon
Di ba nakakatawa
Na puro tayo reklamo pero walang ginagawa
Kahit alam nating di natin 'to kayang
Alisin?
-Pinapanood nating… -…magbago ang hugis ng mga ulap
Hinihintay ang bagyo, nilalasap ang ulan
Pero kung nakatayo lang tayo ngayon Mahuhuli na'ng lahat
Kung nagdadasal ka para sa pagbabago Wag ka nang maghintay
Buklatin mo'ng mga page May mga desisyon kang gagawin
Minsan lang sa buhay mo
Kukuha ba tayo ng…
…higit pa sa kaya nating ibigay?
Nagsasaya, parang ligtas lagi…
Pinapanood nating Magbago ang hugis ng mga ulap
Hinihintay ang bagyo, nilalasap ang ulan
Pero kung nakatayo lang tayo ngayon Mahuhuli na'ng lahat
Kung nagdadasal ka para sa pagbabago Wag ka nang maghintay
Buklatin mo'ng mga page May mga desisyon kang gagawin
Minsan lang sa buhay mo
Kung nagdadasal ka para sa pagbabago Wag ka nang maghintay
Buklatin mo'ng mga page May mga desisyon kang gagawin
Minsan lang sa buhay mo
-Handa na 'kong magpahinga ng… -Six months.
Nakakaloka 'to.
Nakakaloka talaga.
Sa kalye sa gabi, parang hindi ka umalis
Pero umalis ka at kinaya ko
Dapat malaman mong nag-iwan ka Ng permanenteng marka
Hi.
-Ikaw 'yong susundo sa mga bata. -Oo. Mag-greet ka sa kanila.
-Salamat. Maggi-greet ako. -Please.
-Mahal kita! -Same to you!
Dito ako di nasanay, umupo, walang ginagawa.
Nakatitig sa pader.
Nakaupo lang ako dito, iniisip, "Shet."
May 16,000 tao, sumisigaw sa harap ko ngayon.
Nakaupo ako dito, iniisip, "Bakit sobrang tahimik?
"Kakaiba. Hello?
"Wala bang gustong pumalakpak sa 'kin?"
Sino ako, kung gano'n?
Kung di ako masipag, kung pa-easy easy lang ako, sino ako?
Sino ako no'n?
Ayaw mo bang mag-dinner?
Gusto mo nang matulog? Ano'ng gusto mong kainin pagkatapos ng ice cream?
Minsan mage-enjoy ka lang talaga dito. May nagme-makeup sa 'yo.
Halika dito!
-Sabihin mo nga, "Pa". -Pa.
-'Yon na. -Dapat ibaba nang konti'ng tuhod ko.
Yum…
'Yon na! Tapos na!
-Sabihin mo nga, "Ma". -Pa!
-Tama, sweetie! Ang galing mo! -Sabihin mo nga, "Ma".
Anak, pinamper kita ng 18 months,
kaya pakisabi, "Ma".
-Papa! -Bella?
-Halika dito. Pwede mo bang sabihin "Pa"? -Papa.
-Sabihin mo, "Ma". -Pa.
Ayan! Tama! Pwede ka nang mag-ice cream.
Hindi! Ako'ng nag-brush ng ngipin niya.
Masaya ako na nakasama kita. Di ka distracted o absent-minded.
Nandito 'yong isip mo sa 'min. May sense ba 'yon?
Madalas, pag physically present ako, nando'n din naman ang isip ko.
Pero baka ako lang 'yon.
Oo… Iba nitong nakaraang 18 months.
Ibig sabihin ko…
Kailangan kong hanapin 'yong balance kung saan ako magiging best…
Na kalmado sa bahay, makakapag-focus ako sa pagiging creative.
Una ang pamilya,
dapat do'n mo ibaling 'yong energy mo kung gusto mong sumaya.
-'Yan ang logical way para tingnan 'yon. -Tama naman…
Ibang bagay, magpapahirap sa 'yo.
Sige. Pero di ka makakagawa ng best album nang ganyan.
Kasi ang kailangan, obsession, ibigay mo lahat, alam mo 'yon…
Para maging successful sa isang bagay, kailangan ng 100% attention ko.
Pero di pwedeng ibigay lahat.
Simula ngayon, may isa ka pang role, kailangan mong maging tatay.
-Di pwedeng di ka maging tatay. -Alam ko 'yan.
Sa susunod na ten years, pinakaimportante 'yon sa kanila.
Gusto ka nila, pagkatapos no'n, mas marami pa silang gusto.
Gusto mo'ng tono ko, di ba?
Hindi ko gusto 'yong tono, pero malinaw 'yong message mo.
-Hindi sa di ako naga-agree do'n. -Hindi.
Pero di mo kailangang taasan 'yong boses mo habang sinasabi mo sa 'kin.
Umiiwas ka sa responsibilidad mo sa sinasabi mo na,
"Isa lang ang kaya kong gawin, 100%."
Pa'no 'yong iba? Hindi ako nagagalit.
Gusto ko lang sabihin 'yon nang tapat, may pagmamahal.
Ikaw 'yong pinakamaraming comments sa sitwasyon,
kailangan mo din maging understanding.
Hi, sweetie! Hi, my love! Pansin mo ba, palubog na'ng araw?
Kasi hindi ka nabubuhay kung nagpipigil ka
Mas masarap ang halik kung binabalik mo
Gano'n lang talaga
Gano'n nangyayari
Kung sa malungkot na daan, nahanap mo'ng Pauwi, buti pa, magpalamig ka lang
Pag nahanap mo'ng fool's gold
Fool's gold
Nagsalin ng Subtitle: Redelyn Teodoro Juan