Downloaded from YTS.MX
Tak?
Official YIFY movies site: YTS.MX
- Jedziesz samochodem czy rowerem? - Samochodem.
Jestem przy stacji Østerport.
Østerport? Nie jesteś w Nyhavn?
- Chcesz wiedzieć, kiedy wrócę? - Dzwonię po wsparcie emocjonalne.
Jestem ze wszystkim sama i histeria dzieci mnie przerasta.
Trzymam jedno na rękach, a drugim nie mogę się zająć…
Rozumiem, ale…
Potrzebuję wsparcia, kiedy któreś się awanturuje.
Jak się macie?
Dzieci są w domu z żoną.
- Potrzebuję wsparcia. - Chyba nie dlatego dzwonisz.
Raczej chcesz wylać na mnie frustrację. A ja tu siedzę i nic nie mogę poradzić.
Nie. Chcę wiedzieć, kiedy będziesz w domu.
Po prostu potrzebuję wsparcia.
Co i rusz jakieś cyrki, a ja nie mam do kogo zadzwonić
po odrobinę wsparcia.
Popatrz.
To na razie.
- Na razie. - Pa.
Szaleństwo, stary!
Niesamowite. Zajebiście.
Niesamowita sprawa.
Royal Arena, zróbcie hałas!
Jest we mnie coś, co zawsze każe mi się śpieszyć.
Tuż za rogiem czeka coś
bardziej szalonego i głośniejszego niż kiedykolwiek wcześniej.
Jestem Christopher.
To poczucie pośpiechu napędza mnie od wielu lat
i wiem, że bez jego ognia bym sobie nie poradził.
Jakie jest twoje marzenie?
Sprzedać miliony albumów, zagrać w Madison Square Garden…
450 milionów odtworzeń w Korei.
Zawsze na wszystko odpowiadałem „tak”.
Korzystałem z każdej okazji, by pokazać moją muzykę.
Śpiewa i komponuje muzykę, a dziś debiutuje jako aktor.
Piosenkarz Christopher gra główną rolę w nowym duńskim filmie Piękne życie.
Musiałem zrobić z siebie kretyna przed setkami ludzi.
Od razu pomyślałem: „To wielka szansa. Chcę to zrobić.
Oczywiście muszę skomponować całą muzykę do filmu”.
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Twój film ma globalną dystrybucję.
- W 190 krajach. - Jakie to uczucie?
Jestem strasznie ciekaw, jak zostanie przyjęty na świecie.
GLOBALNY NUMER 1
KOPENHAGA – 2023
Brak mi słów. Po prostu szaleństwo.
Kurwa, szaleństwo.
Chyba musimy niedługo zmienić sporo planów.
Powinniśmy pomyśleć o trasie filmowej.
- O światowej trasie? - Tak.
Ożeż kurwa!
Normalnie szansa życia.
No. Wszystkie drzwi stoją otworem.
Niezły kontrast, co?
Film dopiero co trafił do top 10 w USA, a teraz…
Uczcijmy to butelką mleka.
Jest hitem na wszystkich platformach. Instagram, Spotify, Netflix.
Wielkim hitem.
Ale ma minę.
Tak samo się czułem rano.
Co?
Co to oznacza?
Co to za sobą pociągnie?
To może odmienić moje życie.
CHRISTOPHER: NAPRAWDĘ PIĘKNE ŻYCIE
…zgasł twój śmiech
Więc łkam
Kiedy myślę o tej chwili W której powiedzieliśmy
Żegnaj
Niełatwo to powiedzieć Komuś takiemu jak ty
Zagram jeszcze coś mojego.
Przesuń się. Tata będzie grał hity.
Wytrzymałem życia 25 lat
Wciąż spadałem w dół
Gdy tornado nadeszło
Powiedziałaś: „Skarbie, trzymaj się”
Dałem ci najlepsze lata, skarbie
- Piękna. - Prawda?
Musisz nam jeszcze zagrać wszystkie piosenki z nowego albumu.
Chcecie posłuchać?
Miło, że spędzimy razem następne cztery dni.
No.
Nulle, co najbardziej chcesz zrobić podczas wycieczki na Bornholm?
Pewnie zjeść lody, co?
Też bym już zjadła.
- Super grasz. - Popatrz na siebie, złotko.
Możemy jechać.
Zanim odpalisz silnik, wyrzuć jeszcze brudne pieluchy.
- Dobra. - Są przy drzwiach.
- Do którego kosza? - Do zmieszanych, kochanie.
No przecież, że do zmieszanych. Głupio pytam.
Mam wspaniałe wieści.
- Brzmi dobrze. - A tak naprawdę fatalne.
- Serio? - Tak.
- Chodzi o Portugalię? - Tak. Wyskoczył program w Korei.
Wielka akcja promocyjna.
- Właśnie kupiliśmy bilety. - No wiem.
Cholera. No to w tym roku chyba nie pojedziemy na wakacje.
Możemy pojechać kiedy indziej.
Zostaniemy tutaj, tak? Bo przecież nie potrzebowaliśmy…
- To bolało, Isabelle! - Mnie też zabolało.
Uszczypnąć cię?
- Te wieści zabolały. - Pojedziemy w styczniu.
Tak, kochanie. Ale do stycznia jeszcze daleko.
A my potrzebujemy trochę czasu w rodzinnym gronie.
- To miało być tylko pięć dni. - Wiem.
- Nie dwa tygodnie. - No.
Ale jasne, jedź. Skoro to takie ważne.
Włożyłeś to do worka z pieluchami?
Kupiłem bilety z możliwością zwrotu.
- Co za szczęście. - No.
Możemy przesunąć wyjazd. Na wrzesień.
- A potem… - Gram na Royal Arenie.
- A potem trasa? - Tak.
No już, słonko.
- Wszystko jest w samochodzie? - Jeszcze dwie walizki.
Weźmiemy je, zamykając drzwi.
Podoba ci się?
Zimna woda, co?
- Patrz. - No?
Imponujące. Sześćdziesiąt!
Miło spędzić tak parę dni.
- Teraz możemy wrócić tydzień wcześniej. - Christopher!
A kiedy popływamy w jeziorze Opal, pogramy w minigolfa i chińczyka,
zrobimy naleśniki i porobimy wszystko, na co czekałam?
Na to właśnie czekałaś. Na chińczyka, pasjansa…
I minigolfa. Uwielbiam go.
Mamy jeszcze 20-30 lat na lenienie się na Bornholmie.
A tę szansę mam tylko teraz.
I dlatego zawsze mówisz „tak”,
dlatego skracamy tu pobyt, odwołujemy Portugalię i tak dalej.
Bo twoja praca jest teraz najważniejsza, tak?
Poza tym nie przepadam za wakacjami.
Przez cztery dni jest super, a potem zaczynam się nudzić.
Chcę iść na siłownię albo na narty wodne.
Zobacz, siedem kaczątek i dwa łabędzie. Słodkie, co?
Siedem. Musimy się pośpieszyć. My mamy tylko dwa.
- Chcesz siedmioro dzieci? - Nie, ale jeszcze chcę.
Troje albo czworo. Wiesz?
Gdybyś miał wybierać, ile chciałbyś mieć dzieci?
- Dwoje. - Żartujesz.
Tyle wystarczy.
- Czyli więcej nie możesz mieć. - No.
- Mogłabyś teraz mieć kolejne? - Nie.
Ale za cztery miesiące.
No cześć. Buziak.
- Naprawdę byś mogła? - Po prostu czuję…
Dzieci nigdy się nie żałuje, a ja…
Nie mówię, że byśmy żałowali. Nie mam wątpliwości, że nie.
Ale tyle się dzieje, a my już dwójką ledwo wyrabiamy.
To męczące.
Chciałabyś trzeciego dziecka, gdyby życie nie miało zwolnić?
Nie zwolni.
Wymarzyłeś sobie jakąś tam karierę,
ale ja i tak chciałabym, żebyśmy…
„Jakąś tam karierę”.
„To, że postanowiłeś zostać muzykiem, nie znaczy, że mam nie mieć dzieci.
I to zaraz!”
Też marzysz o kolejnych dzieciach.
O wielu rzeczach marzę, ale nie o tym, żeby mieć teraz trzecie dziecko.
Co by się stało, gdybyś postanowił
przez następne dziesięć lat skupić się na byciu ojcem?
Bo dzieci są tutaj teraz. Teraz masz je przy sobie.
- Pierwsze dziesięć lat nie wróci. - Kurwa, dobre pytanie.
Gdybyś zaczął odmawiać zleceń?
Znalazł jakąś łatwą pracę,
odbierał dzieci z przedszkola i spędzał z nimi każdy dzień i weekend?
- Co by ci się stało? - Mógłbym trochę zwolnić.
Ale stresowałbym się czym innym. Poczuciem niepewności.
„A gdybym nie zwolnił? Gdybym dalej parł naprzód?”
Robię to, co robię, przede wszystkim dlatego,
żeby na maksa wykorzystać potencjał.
- Wiem, że… - Dlaczego?
- Nie wiem. - O to chodzi w życiu?
Żeby na maksa wykorzystać potencjał?
- To dla mnie ważne. - No.
Świadomość, że mam potencjał, żeby odnieść sukces.
Niewielu ludzi go ma.
Ten się nadaje.
W łeb wzięły wszystkie plany
Lecz radę sobie damy
Czas nigdy nie jest łaskawy
Pomyślałem, że jeszcze nie czas
Nie może być ojcem Taki dzieciak jak ja
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Będę tęsknił za czasem Gdy byliśmy tylko ty i ja
Piosenkę A Beautiful Life napisałem,
kiedy rozmawialiśmy z Cille o tym, żeby mieć dzieci.
Coś we mnie umiera
Z pięknym życiem, które znam
- Trzy, cztery! - Nie!
Zawsze wiedziałem, że chcę być ojcem,
ale ciągle miałem wrażenie, że to nie jest ten moment.
Cześć!
Ten czas był dla mnie właśnie takim „pięknym życiem”.
Czułem, że lepiej być nie może.
Milano!
Najbardziej się obawiałem,
że przestaniemy być po prostu zakochaną parą.
Pojawiła się trzecia osoba. To była kosmiczna zmiana.
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Będę tęsknił za czasem Gdy byliśmy tylko ty i ja
Nie chcę z rąk wypuszczać Wszystkiego, co kocham
Coś we mnie umiera Gdy pożegnać się czas
Na początek złote ustrojstwo jedzie powolutku…
O w mordę!
Słusznie zwróciła uwagę,
że idealna chwila nigdy nie nadejdzie.
Myślałem, że żegnam się z pięknym życiem, ale w sercu wiedziałem,
że nadejście dziecka wszystko zmieni, nada wszystkiemu nową głębię.
Nada wszystkiemu nowy sens.
Że nasze życie nabierze nowego sensu.
Cześć, słonko.
To nowy człowiek w stu procentach zależny od ciebie.
Musisz nauczyć go wszystkiego, co potrzebuje wiedzieć.
Bierzesz na barki odpowiedzialność.
A teraz nie wyobrażam sobie życia bez tych dzieciaków.
Cześć.
Nauczyć się dostrzec w tym najpiękniejsze życie
to właśnie największy skarb.
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Będę tęsknił za czasem Gdy byliśmy tylko ty i ja
Nie chcę z rąk wypuszczać Wszystkiego, co kocham
Coś we mnie umiera
Piosenka mówi o tym,
jak nie mogę się doczekać tego nowego rozdziału.
W którym coś będzie ważniejsze niż muzyka.
Cześć.
Urodziła się Bella.
Film miał premierę, stał się hitem i zaowocował światową trasą.
I paradoksalnie odciąga mnie od tego, do czego zmierzałem.
Mam jeszcze mniej czasu. To pojebana sprawa.
Coś we mnie umiera Gdy pożegnać się czas
Z pięknym życiem, które znam
PRZEDDZIEŃ TRASY
Nie! Nie tak!
Nulle, wiesz, że tata wraca do pracy?
Będziesz tęskniła za tatą?
- Nie. - Co? Nie?
- Nie. - Dlaczego nie?
- Tęsknię za tatą. - Będziesz tęskniła?
Ja będę bardzo tęsknił.
Dlaczego to się nie stało osiem lat temu?
Trzy lata temu byłoby wspaniale.
Zawsze marzyłeś, żeby występować za granicą.
Fantastycznie, że się udało.
Ty nigdy za bardzo nie wierzyłaś, że mi się to uda.
Oj, przestań. Ale dla mnie to nie jest szczęście.
Rozumiem, że liczy się czas.
Trzeba kuć żelazo, póki gorące.
- Ale to nie… - Ale to się kłóci z życiem rodzinnym.
Muzyka ciągle jest najważniejsza. Nie ma nic ważniejszego.
Nie.
- Nie, ale… - Tak. Nie ma nic ważniejszego.
Ale śliczna.
Miałem to marzenie od wielu lat.
A teraz mam szansę je spełnić.
Od zawsze pragnąłem występować na scenie.
Czy przyjdziesz dziś na imprezę?
Mam nadzieję, że tak
Nie miałem wątpliwości, że tego pragnę. Że muszę to robić.
Byłem zdyscyplinowany i cały czas ciężko pracowałem.
Siedząc bezczynnie, nic się nie osiągnie.
Musiałem tworzyć.
Parłem do przodu.
Czuję, że pragnąłem tego mocniej niż inni.
Za wszelką cenę.
Dlatego pisałem tyle piosenek
i dlatego tak wiele czasu spędzałem na grze.
Marzyłem o światowej trasie. I żeby móc zawołać:
„Jak się masz, Nowy Jorku?”.
Teraz mam na to szansę.
Wiem, że nie wcisnę teraz hamulca.
Wcisnę gaz do dechy i albo się uda, albo nie.
Jeszcze jeden buziak.
Kiedy dziewczynki podrosną na tyle, żeby zrozumieć, że postanowiłem pojechać,
będę mógł im wytłumaczyć, że podążałem za marzeniem.
Może same też odkryją w sobie pasję,
która każe im powiedzieć:
„Muszę to zrobić za wszelką cenę”.
Cześć, tu Christopher. Jesteśmy na lotnisku.
Strasznie się ekscytuję. Do zobaczenia niedługo.
Niczym orły
Szybujemy, spoglądając na ludzi
I słuchamy, jak Bowie śpiewa
Heroes w radiu
W koło i w koło, i w koło
Gdy byliśmy młodzi Gdy byliśmy młodzi
Już wtedy zaczęliśmy
Śnić o wolności
NOWY JORK
Udało się.
Pierwszy wyprzedany koncert w Stanach.
W Los Angeles wszyscy powinniśmy to sobie wytatuować na plecach.
Ale zajebiste uczucie, stary.
Teraz to do mnie dociera.
Trzy, dwa, jeden…
Słonko już czerwone, mamo
I las ogarnia… Hu!
Światowa trasa!
Jesteśmy w blokach startowych.
Pół minuty.
I las ogarnia… Hu!
Cześć, kochanie. Pracuję. Będę śpiewał piosenki.
I las ogarnia…
Uwielbiam mój rower Zajadę nim aż do…
Kutas mi stoi!
Jeszcze tylko dziesięć, dziewięć, osiem…
Dzięki. Kocham cię.
- Kocham cię, pa. - Ja ciebie też.
Szaleństwo.
Tyle krajów, tyle miast, tyle różnych kultur.
Szalona sprawa. A to dopiero początek.
Skarbie, jestem na haju I się gubię
Czuję się jak w raju
Lecz pożałuję
Nowy Jork, kotku!
CHINY
Skarbie, jestem…
SEUL
Wiele razy byłem w życiu na fali.
Kiedy raz się ją złapie,
zawsze szuka się kolejnej.
Gdy jest się na fali, trzeba pamiętać, że to ulotne.
Fala to coś niezwykle intensywnego, ale nie trwa wiecznie.
Właśnie dlatego jest tak wyjątkowa.
W surfingu falę łapie się na 15 sekund, ale i tak jest warto.
I przez 15 minut wiosłuje się z powrotem, bo to magiczne uczucie.
Dlaczego? Bo nie trwa wiecznie.
Za tym właśnie gonię. Za zastrzykiem adrenaliny. Za falą.
Niesamowita.
Super.
Proszę.
W dobre dni… Wiecie…
Kiedy się wyśpię i obudzę pełna energii,
czuję wdzięczność i wszystko jest w porządku.
„Jasne, że powinien to robić”. Nie jest łatwo, ale to właśnie wybraliśmy.
Dziewczynki są szczęśliwe i bezpieczne.
Kiedy widzą tatę, są szczęśliwe.
A wtedy my też jesteśmy.
To niekończący się krąg szczęścia.
W inne dni jestem wycieńczona.
Jedna z małych nie śpi i płacze, wszystko idzie nie tak
albo tłukę 60 szklanek przed dziesiątą rano.
I wtedy myślę:
„Dlaczego go nie ma?
Dlaczego się na to zgodził? Dlaczego wybraliśmy takie życie?
Nie lepsze byłoby ciche życie, w którym moglibyśmy być razem?
Nie mógłby pracować za rogiem jak wszyscy inni?”.
Tak intensywna pogoń za pasją ma swoją cenę.
Płacą ją ludzie wokół ciebie. On też ją płaci, ale…
Tak.
Cześć, Bella!
Cześć, kochanie.
Ale jest urocza. Kurwa, nie mogę.
Cześć, kochanie.
No cześć.
Cześć.
- Buziaki! - Pa.
Czuję się trochę jak Ray Charles.
To teraz wszystko razem.
Musisz wejść przed tym…
I wchodzisz na…
No nie, ale było super! Chcę grać dalej! Było genialnie!
- Ludzie wciąż są. - Serio?
No nie.
Pierdolę. Chodźcie. Teraz na gitarę akustyczną.
Musimy to zrobić.
Jeśli mamy zagrać, to w stu procentach akustycznie.
I zejdziemy do was.
Gotowi?
Powiedziała: „Jestem w ciąży, kochany”
I nagle życie całe
Przed oczami mi przeleciało
Krzyczeli jeszcze 20 minut po zakończeniu koncertu.
„Więcej! Chcemy więcej!” Kurwa, zarąbiście!
Jezu.
Razem!
Zdaje się, że to koniec Że w gruzach runął mój świat
Właśnie dla takich chwil robię to, co robię.
Chcę, żeby ludzie myśleli:
„To była czysta, szczera, autentyczna pasja”.
Wtedy wychodzą z koncertu pełni motywacji i inspiracji.
Wtedy muzyka staje się prawdziwa i magiczna.
Kurwa, co za szaleństwo. Kocham grać muzykę!
Naprawdę kocham!
Tak!
TATA W DOMU
Mamo, chodź! Otwórz mu!
Już otwieramy, kochanie.
Patrzymy, jak chmury zmieniają kształt
Czekamy na burzę, by smakować deszcz
Jeśli będziemy stać w miejscu Zrobi się za późno
Dobra. Zacznijmy od dziś.
- Dziś i jutro mam próby. - Ja mam teraz spotkanie z Jannickiem.
- Ma być jutro. - Źle wpisałam. Jest dziś.
Potem mam pokaz mody, a później odbieram dzieci.
- Pokaz mody. - Trwa Fashion Week.
Jutro cały dzień masz próby, a ja mam pokazy i prezentacje.
- I kolację? - Tak, wieczorem mam kolację.
- Niemożliwe. - Skarbie.
- To jedna kolacja. - Wyjeżdżam na sześć dni.
Idziesz na kolację z Georgiem Jensenem. Nie będzie mnie od środy do poniedziałku.
Nie idź tuż przed moim wyjazdem.
- Przyjęłam zaproszenie dawno temu. - Mam to gdzieś.
- Kochanie? - Ty masz kolację, ja wyjazd.
Sprawdźmy, co dalej. Ty masz zdjęcia na Majorce.
W niedzielę i w poniedziałek.
- Przecież o tym wiesz. - O Boże.
- Jak mówić do ściany. - To podsumujmy.
Nie ma cię wieczorem przed moim wyjazdem, a jak wrócę, to jeszcze dwa dni?
Jeden.
Wiem, że jest teraz o wiele trudniej,
bo moje wyjazdy wymagają więcej planowania.
Wcześniej cały czas gdzieś jeździłam.
Ale raz na jakiś czas lubię powiedzieć „tak”.
Odkąd mamy dwoje dzieci, cały czas odmawiałam.
- Odrzucałam oferty z zagranicy. - To to samo…
Teraz przyjęłam dwa zlecenia. Sprawdź, kiedy lecisz do Azji.
Dlatego nie chcę sprawdzać kalendarza. To…
Fakt jest taki, że patrzysz tylko o dzień do przodu.
Mnie te plany nie zaskakują.
Mnie też nie.
Ale to jednak uderza, że jesteś w domu pięć dni w miesiącu.
Tak.
To trudna sytuacja, bo ona jest bardzo wyrozumiała.
Prawie wszystko mi wolno. Nigdy nie mówi „nie”.
Ale kiedy ja jestem w domu, cały czas spędzam z nimi.
Więc kiedy jestem, a ona zrobi mnóstwo planów…
Nie mogę jej tego zabronić.
Mogę tylko powiedzieć, że kiedy wyjadę, nie zobaczymy się przez siedem-osiem dni.
Byłoby super spędzić ostatni wieczór razem.
Cześć, Mikkel.
- Cześć. - Cześć, Chris.
Śpiewaj z serca, chwytaj dzień
Dla mych bliskich, moich córek
Zasadziłem ziarno, a ty je podlałaś
Na wszystkie dni, kiedy byłaś przy mnie ty
I teraz wiem
Nie jestem sam
Sprawiasz, że ono rośnie Lecz najważniejsze, że
Dajesz mi coś, w co mogę wierzyć
Też przydałaby ci się kawa. Jesteś zmęczona.
Starsza siostra cię obudziła. Nie mogła się doczekać.
Gotowa do przedszkola? Nie zapomnij drugiego śniadania.
Moim marzeniem jest rodzina i życie rodzinne. Kocham to.
Ale równocześnie czuję,
że przez to, jak wiele Christopher podróżuje,
ja muszę być w domu prawdziwą skałą.
Stanowić fundament, zapewniać spokój. I chcę, by tak było.
Dlatego muszę rezygnować z większej ilości przedsięwzięć.
Z tego, co mnie pasjonuje.
Będzie: „Jak się bawicie po prawej?”.
Kiedy zaczynasz śpiewać, jest przejście.
- Słyszysz mnie? - Chciałeś pogadać o tej kolacji.
To trochę za dużo. Bo…
Dlatego dzwonię. Mogę z niej zrezygnować.
Dla ciebie ze wszystkiego mogę.
Ale to nie tylko dla mnie. Nie chodzi o to, że ja tego chcę.
Powinnaś to zrobić, żeby spędzić ten wieczór z nami.
Kochanie, z dziewczynkami będę spędzała cały czas.
I chcę go z nimi spędzać.
Ale tego wieczora chodzi o czas z tobą.
A właściwie z wami wszystkimi.
Ale jeśli nie pójdę, to zrobię to dla ciebie.
OBOWIĄZKI NOELLE
Muszę sprostać obowiązkom. Sami zdecydowaliśmy się na dzieci.
Najważniejsze jest ich szczęście.
I…
tak sobie powtarzam.
Przez kilka lat liczy się tylko to.
Potem będę miała trochę czasu na własną karierę.
Łatwo mi to sobie wytłumaczyć. Ale w praktyce jest trudniej.
Rozumiecie?
Powiedz „pa, pa”.
- Pa, pa. - Pa, pa.
- Dostanę buziaka? - Pa, pa.
Dziękuję, słonko!
Czuję się, jakby zaczynała się druga połowa mojego podwójnego życia.
Jak mam się trzymać Gdy nie ma czego się złapać?
Co znaczą sukcesy Kiedy bez ciebie mam żyć
Ja nie mogę ruszyć A ty przed siebie wciąż mkniesz
Gdy tak o tym myślę Nie jestem jeszcze gotów iść
Im dłużej o tym myślę Nie jestem jeszcze gotów iść
Sprzedaliśmy 400 biletów i zaraz wchodzę na scenę.
To będzie wyglądało żałośnie.
Będę grał dla pustej sali!
Beznadzieja.
W Paryżu graliśmy dla 400-500 osób. I było zajebiście!
To nie tak, że sprzedali za mało biletów.
Tylko zarezerwowali o wiele za dużą salę.
Czuję zajebiście dużą presję, a za cztery godziny wchodzę na scenę.
Muszę dać ludziom dobre show,
ale nie będę, kurwa, w stanie.
Echo! Echo, echo…
Kurwa, nie mogę.
Mamy problemy z prądem.
I to poważne. Przepraszają za to.
Kaszana.
Mamy grać przez system PA?
Mamy side fille, które działają jak PA, ale są skierowane w twoją stronę.
Pomyślałem też…
Trzeba by ogarnąć kable,
ale mógłbyś siedzieć na środku z paroma odsłuchami.
- Brzmi mega. - Świetny pomysł.
- To byłoby wyjątkowe. - Kompletnie.
- Setup bez mikrofonów? Na ziemi? - Z mikrofonami.
- To będzie rock’n’roll. - O tak.
Nie mam pojęcia, czy to zadziała ani czy będzie dobrze brzmiało.
Sytuacja jest tak powalona,
że mogę tylko wyjść i dać z siebie wszystko.
Jak się masz, São Paulo?
Nie mogę obiecać, że będzie idealnie, ale jedno mogę obiecać.
To będzie wyjątkowa noc, którą zapamiętam na zawsze.
Kotku, jestem całkiem sam, tak
Pocałuj mnie, skarbie
Kocham cię!
A wszystko będzie już
W porządku
Ożeż kurwa!
Kto by pomyślał? Było magicznie!
Dzień jak rollercoaster.
Padam z nóg.
Jakbym przebiegł maraton.
Powiedz, dlaczego świat wciąż się kręci
Dlaczego ptaki tak głośno śpiewają
Jakby nie rozumiały, że odeszłaś
Nie ma powodu, by gwiazdy lśniły
Więc powiedz im, że tracą czas
Bo nie ma tu ciebie dziś, o nie
Odeszłaś ode mnie
Lecz nie zapomnij o mnie
A to zdjęcie
To jedyny dowód, że kochaliśmy się
Hej, słonko. Hej, złotko.
Jesteś w bibliotece?
Dobrze się bawisz?
- Przywitasz się? - Cześć.
Narysujemy więcej tęcz?
- Jedna dla mamy. - Dziękuję.
I jeszcze jedna. Dziękuję, słonko.
Cille wysłała mi zdjęcie,
na którym Nulle ma kucyka i wygląda jak duża dziewczynka.
Na zdjęciach sprzed ledwie miesiąca wygląda jak małe dziecko.
Pod nieobecność wiele człowieka omija.
Zwłaszcza z półrocznym dzieckiem. Ale dwuipółletnim też.
Traci się drobne, ale bardzo ważne rzeczy.
One pozwalają poznać dziecko, wytworzyć z nim więź.
I ja to wszystko tracę.
Pierwszy rok jej życia już mija.
Tego nie da się odzyskać. Nie da się tego nadrobić.
Nie tak sobie wyobrażałem ojcostwo.
Zrobiłem dzieci, ale nie spędzam z nimi czasu.
Ale wiem też…
że ona potrzebuje taty.
Podobno budzi się w nocy i pyta, gdzie tata.
„Goni za marzeniem”.
Co jest w tej chwili najważniejsze?
To, żeby być z rodziną? Z córeczkami?
Czy żeby grać te koncerty, bo to moja szansa?
Bo muszę skorzystać z niej teraz albo całe życie będę żałował?
Nie jest mi przyjemnie, ale to właśnie jest ważne.
Liczy się nie tylko to, co w tym momencie czuję,
ale też praca, jaką wykonałem przez ostatnie dziesięć lat.
Nie mogę dotrzeć do wjazdu na autostradę, a potem stwierdzić, że zawracam.
Najważniejsze to zaakceptować, że niełatwo mieć dwoje dzieci i karierę.
To powiedzieć: „Weź się w garść.
Sam podjąłeś te decyzje. Sam postanowiłeś robić karierę.
Sam zdecydowałeś się na dwoje dzieci.
Przestań jojczyć”.
Powiedz mi, czy wiesz
Złoto głupców
Fool’s Gold symbolizuje mój sukces.
Myślisz, że mamy wszystko?
Jasne.
Powiedz mi, czy wiesz Złoto głupców
Jeśli wydaje się zbyt pięknie Jesteś na niewłaściwej drodze
Wiele lat goniłem za płytkimi rzeczami.
Szukam prawdziwego złota czy może to tylko złoto głupców?
To odwieczne pytanie. Czy to jest tego warte?
Czy na końcu tęczy znajdę złoto, czy pomyślę tylko:
„Po cholerę mi to było? Przecież mam złoto w domu”.
- Gdzie… A, okej. - Świetnie.
Uwielbiam tę nutę.
Potężny utwór.
No to chyba gotowe.
Nie tym nożem, słonko. Umyjemy nóż.
- Cześć. - Cześć, kochanie.
Powiecie tacie, kto odwiedził was w przedszkolu?
- Zajączek Wielkanocny. - Zajączek?
Niemożliwe!
Opowiesz mi o nim coś fajnego, Noelle?
Niech tata opowie nam o swoich planach.
Emil mówi, że nie wracasz w niedzielę,
tylko dopiero we wtorek.
Nic nie mówiłeś.
Mam nadzieję, że wpadniesz na parę dni po Nashville,
żeby trochę się aklimatyzować.
Ale nic więcej nie słyszałam.
Nie wiem, co będzie dalej, bo…
Nie możesz przylecieć w niedzielę,
a w poniedziałek na jet lagu występować w Szwecji.
Może przesuń to o dwa dni,
żeby przyzwyczaić się do strefy czasowej i złapać oddech?
Nie ma innej możliwości.
Mam dość tego, że cię nie ma. Chcę, żebyś wrócił do domu.
Tak.
Powiem tak.
Nie jestem…
Nie jestem zachwycona, że nie będzie cię jeszcze dłużej.
Jeśli wydaje się zbyt pięknie Jesteś na niewłaściwej drodze
Jestem zbyt młody, by żałować Że nabrałem się na złoto głupców
Nim zapomnę, proszę Pokaż mi niebo
Moje oczy nie widzą Jak daleko się rozciąga
Powiedz mi, czy wiesz
Złoto głupców
Czuję, że Cecilie sprzed narodzin dzieci, ta, którą byłam przez większość życia,
powoli zanika.
Wiele kluczowych dla mnie elementów mojej tożsamości
wiąże się z moją pracą.
Napisałam książkę Instagrim o zdrowiu psychicznym i social mediach.
Mam nadzieję, że dowiecie się z niej czegoś nowego
i że rzuci nieco światła na temat, o którym za mało się mówi.
Kontrowersje wokół książki autorstwa Cillemouse.
Po publikacji książki spotkała się z zarzutami hipokryzji.
Ludzie pytają: „Ty miałabyś tego twarzą?”.
Rozdrażniła opinię publiczną.
Ludzie się nie hamują. Poczuli krew.
Moja książka, która jutro ma premierę, przyciągnęła mnóstwo uwagi.
Dziękuję za wasze zainteresowanie i za przesyłane mi słowa wsparcia.
Słyszę jednak też głosy krytyczne i biorę je sobie do serca.
NOWY JORK
Powiedz, jak się czujesz i co nowego.
Jaki masz plan?
Wszyscy radzą mi się gdzieś zaszyć
i nie myśleć o tej sprawie.
Zająć się sobą. A kiedy sytuacja się już uspokoi,
mogę do tego wrócić i wnieść coś ważnego do debaty.
Kiedy nie będę w centrum uwagi. Takie są social media.
- Ich nie zmienię. - Instagrama nie zmienisz.
Widać nie wyraziłam się dość jasno.
Muszę wziąć za to odpowiedzialność. Wiem, że jestem częścią problemu.
Zdaję sobie sprawę, że to paradoks.
Nie jestem ideałem. Wręcz przeciwnie.
Jestem równie zagubiona jak inni.
Powinniśmy jako społeczeństwo uświadamiać ludziom ten problem
i wprowadzić regulacje i obowiązkowe oznaczenia,
żeby rozpocząć konwersację i nauczyć młodych ludzi…
Kochanie, posłuchaj się.
Tak samo, jak teraz mówisz do mnie,
powinnaś mówić w tym filmiku.
- Nie staram się… - Nie. Kochanie…
- Nie mówię, że… - Wielu rzeczy nie wolno mi powiedzieć.
- Nie mówię… - Dłużej już nie mogłam.
- Chodzi mi o to… - Nie mogłam.
Nie krytykuję cię dla zasady.
Po prostu czuję, że cię znam,
i wiem, że kiedy mówisz od serca i jesteś autentyczna,
ludzie cię słuchają.
Im więcej opinii wpływa na twoją odpowiedź,
im więcej słuchasz spin doktorów i królewskich doradców…
Poradziłam sobie, jak mogłam. Cały dzień miałam gulę w gardle.
Lepiej nie mogłam sobie poradzić. Ale dość już o tym.
Nie chcę już o tym mówić. Wracaj i pomóż mi wymyślić strategię.
Dobra.
- Co tam? - Występ w Deadline to był błąd.
Słuchasz mnie w ogóle?
Tak, ale chcą, żebym pomógł nosić sprzęt.
Mogą zapomnieć.
Położymy się do łóżeczka? Ucałuj tatusia.
- A potem do łóżka. - Nie.
Zasługuję na buziaka, słonko.
- Przerywa cię. Co mówiłeś? - Nic, nieważne.
- Pa, Nulle. Słodkich snów. - Słyszę co drugie zdanie.
Wybacz. Jestem w Nowym Jorku.
On słynie z kiepskiego zasięgu.
Jesteś w Nowym Jorku?
Super, kochanie.
- Szaleństwo. - Ekscytujesz się?
Tak. Miałem spotkanie z…
Mieliśmy tysiące spotkań o tej trasie i o nowym albumie,
a ty nic nie słyszałaś.
Noelle, wejdź na górę i przynieś mamie…
Nie da się rozmawiać.
Co mówisz?
Każda rozmowa tak wygląda.
Przy tych krzykach nie da się rozmawiać.
Jeśli dasz mi czas Przysięgam, że się poprawię
Rzuć mi koło ratunkowe
Zaśpiewamy razem
Tak wiele bólu
Nie odchodź Bo wiem, że mogę zmienić
Moje uparte serce
Prosto z serca.
- No, zdecydowanie. - Jak ty to robisz?
Trzeba być trochę smutnym, żeby coś takiego napisać.
To znaczy co?
O tym, że jest ci źle.
Że prosisz o przebaczenie, bo zapomniałeś poprosić o pozwolenie.
Że byłeś troszkę zbyt samolubny. Za bardzo myślałeś o sobie.
- Łapię. - Podejmowałeś złe decyzje.
W zbyt ważnych chwilach.
…prawdziwe oblicze
Bez względu na wszystko
Powiedz, że…
Bo wiem, że mogę zmienić Moje uparte serce
Jest ciężko, kiedy nadaje się na innych falach.
A tak chyba ostatnio mamy.
Przez tę aferę, ale też ogólnie.
Próbowała mi się wyżalić,
a ja nie mogłem postawić się na jej miejscu.
Jestem w innej sytuacji i nie mogę wczuć się w ból
i traumę, której doświadcza.
Przeżyła pewien przełom. Kryzys.
A ja w tym samym czasie jestem na fali, w trasie.
Chciałem się tym z nią podzielić, ale to po niej spływa.
Nie potrafi się w to wczuć. Nie ma na to siły.
A ja nie mam siły słuchać jej.
Próbowałem. I ona chyba też, ale…
Zawsze nadawaliśmy na tych samych falach.
Pierwszy raz mówimy innym językiem
i cholernie ciężko nam się porozumieć.
Widziałem to w jej twarzy. Myślała: „Jesteś kompletnie nieobecny”.
I ja też parę razy myślałem sobie: „Czego, do cholery, nie rozumiesz?”.
Problemy są we mnie
A widzę je w tobie, tak, wiem
Niełatwo przełknąć prawdę
Mając ciebie, mam coś do stracenia
Dłoni twojej czuję chłód
Gdy chcę przyciągnąć cię do siebie
Chcę tylko powiedzieć ci
Że tylko ty się zamykasz
Więc nie poddawaj się
Jeśli dasz mi czas
Przysięgam, że się poprawię Rzuć mi koło ratunkowe
Zaśpiewamy razem Bo cały ten ból
Nie odchodź Bo wiem, że mogę zmienić
Moje uparte serce
Cześć!
Korea jest niesamowita.
Tam odniosłem prawdziwy sukces.
- Do jutra, Chris. - Do jutra.
Na razie!
Szaleństwo.
Jakbym wylądował na innej planecie.
Zaczyna do mnie docierać, co się dzieje.
Jezu, te koncerty będą niesamowite. Coś niewiarygodnego.
O kurde! Boże! Ale ogromna!
Nie!
Mam gęsią skórkę.
Niesamowite!
- To jest ogromny ekran? - A po tamtej stronie drugi.
Gigantyczny.
- Niesamowite. - Czadowe miejsce.
Nigdy nie byłem główną gwiazdą tak wielkiego koncertu.
Za miesiąc na Royal Arenie będzie większy, ale…
Coś takiego wymaga mnóstwo pracy, której na zewnątrz nie widać.
Wielu godzin robienia z siebie błazna.
Annyeonghaseo, W Korea. Tu Christopher.
Promosy, reklamy.
„To mój nowy singiel, bla bla…”
Posłuchajcie go na ulubionej platformie.
„Cześć, tu Christopher”.
Kocham Koreę.
To wszystko sprawia, że mogę zawołać ze sceny:
„Koreo, zróbcie hałas!”.
Cześć!
Jest tutaj wielki potencjał,
ale trzeba być elastycznym i chętnym zabawiać ludzi.
Jedziemy!
Jestem showmanem.
Czekaj, czekaj, czekaj
Umiem bawić ludzi. Mam stanąć na jednej nodze?
Mogę to zrobić. Mam żonglować? Właśnie się nauczyłem.
Mam gdakać?
Jak głośno?
- „Kocham…” - „Kocham…”
- „Kocham”. Tak. - „Kocham”.
Skupiam się wyłącznie na tych wielkich koncertach.
One mają tak wielki sens, że nawet te bezsensowne rzeczy
nabierają sensu.
Jesteś dobra w byciu złą. Zdrowie!
Nagle to zrozumiałem.
Byłem w knajpie ze street foodem i grałem Bad.
Promo z Young Ji zaowocowało wspólną piosenką.
Kłopoty znajdują mnie Kłopoty znajdują mnie
To ostatnie w górę.
Kłopoty znajdują mnie
To było trudne! Ogień.
Annyeonghaseyo, fani z Korei!
Hammer time!
Tutaj nie znają terminu „odrobina”.
„Odrobina makijażu”. Jak u Pierrota!
Uwielbiam buty klauna.
„Zrobimy ogromniaste przedstawienie!”
Mam sześciopak. Popatrz tylko!
Wszystko gra?
Jak miło. Zobacz, kto dzwoni.
Cześć, Nulle.
Co się stało, kochanie?
Od jakiejś godziny staramy się wrócić do domu.
Tęsknię, słonko.
Widzisz, co będę jadł?
- Burgera. - Tak jest!
- A u ciebie nie jest strasznie późno? - Tak, północ.
Szaleństwo. Właśnie oberwałam czterema porcjami krzyków i płaczu.
Wiem, że to ze zmęczenia
i dlatego, że chyba zrobiła sobie siniaka, ale…
Ale muszę wziąć głęboki oddech.
Nie mogę się doczekać, aż zobaczysz, co dziś robiłem.
Czuję się, jakby przez 14 godzin na mnie krzyczeli.
- Też tak się czujesz? - Tak.
- Serio? - Mam ciężko na inny sposób.
Cały czas muszę występować.
Ciągle muszę poznawać ludzi i łapać z nimi kontakt…
Wszystko jest wyreżyserowane i muszę zapamiętywać…
Siedzę w penthousie w Seulu
i o północy piję szampana i jem burgery i spaghetti bolognese.
- Bo nie… - Szampana? Czemu nie?
Zdrowie.
Zdrowie, kochanie.
Ja łyknę sobie mleka czy czegoś.
- Słabo, że nie jesteśmy w Portugalii. - No.
Dlatego cieszę się, że to, co robisz, jest tego warte.
- Zobaczymy. - To wiele znaczy.
Kurde, co było dalej?
Utwór wyraża to, jak się teraz czuję. Jak to jest być w tej chwili mną.
Zapierniczasz przed siebie z prędkością milion na godzinę
z pełną świadomością, że jesteś na kursie kolizyjnym.
Aż w końcu się rozbijasz.
Ale ja jestem na orbicie wokół Cille.
Sprowadza mnie znów na orbitę.
Gdybym wrócił z trasy i nie miał takiej przystani,
moje życie pewnie byłoby pełne alkoholu, narkotyków,
kobiet, zagubienia, manii wielkości i kompleksów.
Bo bez takiej kotwicy traci się kontrolę.
Mam gdzieś, że zostawiam za sobą chaos
Staram się tylko dać ci powód do dumy
Tak. Podoba mi się to „chaos”, ale…
- „Wybacz, jaki zostawiam za sobą”. - No tak.
Ta historia powtarza się raz za razem.
Nieszczęśliwi milionerzy
i nieszczęśliwi słynni, fantastycznie utalentowani muzycy
kompletnie gubią się w życiu.
Dlatego to ważne, żeby mieć w życiu jedną osobę,
która będzie świadkiem twojego życia, która zawsze będzie przy tobie.
Która zrozumie, jak się czujesz,
bo była z tobą od początku i widziała twoje wzloty i upadki.
Wiele się zdarzyło. To jeden rok, a zdaje się jak pięć.
Co za kocioł.
Premiera filmu, premiera albumu, potem od razu światowa trasa,
równocześnie remont domu, gównoburza wokół Cille,
a do tego dwójka dzieci.
Było intensywnie.
Bardzo intensywnie.
Więc nic dziwnego, że czujemy presję.
Jakbyśmy prowadzili równoległe życia.
Bo nie mieliśmy wspólnego. Kurde, nie mieliśmy.
Czas robić rzeczy razem.
Cille może przyjechać tu na parę dni
i zobaczyć, co się dzieje w Korei, bo nie miała okazji.
Będzie tu jutro.
To coś niesamowitego występować przed 12 000 ludzi.
Gdziekolwiek.
Musi to zobaczyć.
To ogromny sukces, dla którego wiele razem poświęciliśmy.
Ona nie mniej niż ja.
Zasługuje, by być tego częścią i zobaczyć, jak się opłaciło.
Kto ocali moją duszę Jeśli twoja miłość ostygnie?
Kto mnie sprowadzi Znów na orbitę?
Pędzę bez opamiętania I tracę pod nogami grunt
A ty sprowadzasz mnie Znów na orbitę
Jesteś!
Mały odłamek materii Beztrosko wpada w twoją atmosferę
Witaj w Korei.
Człowiek-meteor na kursie kolizyjnym To nie jest jego miejsce
Wydaje się, że jestem tak daleko Lecz wiedz, że zawsze jestem tuż
Wystarczy, że spojrzysz w niebo A pojawi się świetlisty pas
Urodziłem się, by lecieć w kosmos
I moja mama już wie
Mam przez ciebie zawroty głowy Lecz pędzę, ile sił
Kto ocali moją duszę Jeśli twoja miłość ostygnie?
Kto mnie sprowadzi Znów na orbitę?
Pędzę bez opamiętania I tracę pod nogami grunt
A ty sprowadzasz mnie Znów na orbitę
Kto ocali moją duszę Jeśli twoja miłość ostygnie?
Kto mnie sprowadzi Znów na orbitę?
Kiedy na mnie patrzysz Naprawdę patrzysz na mnie
Dlatego jesteś wszystkim O czym marzyłem
- Jezu. - Niewiarygodne!
- Szaleństwo. - Co nie?
Ta głośna partia na końcu była niesamowita.
Wyszło zajebiście!
- Tak! - Tak!
SZANGHAJ
Ty to narysowałaś?
- Przywitasz się? - Cześć!
Jest mi ciężko.
Bardzo dziś tęsknię za dziewczynkami.
Kiedy ktoś wraca do domu, myślę: „Też bym tak chciał”.
To był długi tydzień. Bardzo wyczerpujący.
Teraz czuję to zmęczenie.
Budzę się, a ciało mówi mi: „Połóż się”.
Ale będzie dziś zajebiście! Będzie 500 osób. Genialnie.
Mamy setlistę.
- Fatalnie się czuję. - Serio?
No. Chujowo.
Od rana tak się czuję. Gardło też mnie boli.
Wstałem i pomyślałem: „Ech, znowu”.
Ale będzie dobrze. Zawsze jest.
Jeśli chodzi o twoje zdrowie,
to najważniejsze, żebyś ty dobrze się czuł.
Jesteś najważniejszym trybem w tym mechanizmie.
Bez ciebie nic nie działa.
Winię tylko siebie.
Ciągle ulegam presji
i zgadzam się na rzeczy, które muszą wyjść kiepsko.
Ale wszystko jest ważne i wszystko chciałbym zrobić.
W domu spędzimy dwa dni,
a potem wracamy do pracy od 3 września do 15 listopada.
Robimy promosy.
Nie ma kiedy odpocząć, nie ma kiedy się aklimatyzować.
- Trzynaście koncertów, tak? - Tak.
To przytłaczające sięgać wzrokiem tak daleko.
- Ale nie mamy wyjścia. - Nie mamy.
Odwoływanie koncertów boli.
No nie jest miłe.
Wytnijmy piosenkę, żeby cię oszczędzać.
Proponuję I Hope This Song…
Dobra. Zróbmy tak. Wytnijmy ją.
To najlepsza praca na świecie. Stać na scenie to cudowne uczucie.
Kiedy ma się energię.
Jak się macie?
Naprawdę. Ale jest beznadziejnie, kiedy robi się za ciężko.
Kiedy nie czujesz się na siłach.
A potem mijasz setny apartamentowiec i myślisz:
„Wielu dałoby się pociąć, żeby wracać bez sił z koncertu”.
Nie wiem, jak ty to zrobiłeś.
- Cholernie bolało. - Tak?
- Beznadzieja. - Nie było widać.
- Fantastyczna robota. - Serio.
- Brzmiałeś jak w pełni sił. - Dużo lepiej.
Nie było źle, ale wkurza mnie, że znowu tak mam.
I to z własnej winy.
Wkurwia mnie to.
Jeśli po Pekinie nie dojdę do siebie, odwołuję trasę.
W tym stanie nie dam rady.
Jeśli w Pekinie znowu tak się nadwyrężę,
mogę zapłacić za to zbyt słoną cenę.
Nie zniósłbym odwołania koncertów.
Czuję się z tym samotny, bo tylko ja wiem, co czuję.
PEKIŃSKI SZPITAL RODZINNY
I jak, stary?
- Jutro nie gramy. To na pewno. - Co powiedzieli?
Że to zapalenie migdałków.
Zrobiłem test na koronawirusa i wyszedł pozytywny.
Kurde.
I dostałem pyszne chińskie leki.
Ktoś musi to wszystko odwołać.
Masz zapalenie migdałków i koronawirusa, a pierwszy koncert za trzy tygodnie.
Największy, jaki grałeś.
Ktoś musi się tobą zająć przez następne 14 dni.
Nie pozwól temu cię złamać.
Masz rację.
Ale w takich przypadkach sam muszę powiedzieć „nie”.
A wszyscy mi powtarzają, jakie to wszystko jest ważne.
Machają mi przed nosem pieniędzmi, marchewkami i milionami wyświetleń.
Trudno z tego zrezygnować.
Ktoś musi zacząć się tobą opiekować.
Że też dostałeś covida.
- No. - Masakra.
Nigdy nie miałem na scenie takich trudności jak wczoraj.
- Kochanie… - Presja było ogromna.
Nie ma nic gorszego.
Zbliżają się Lollapalooza, Djursland Bank Arena i Royal Arena.
Pięć najważniejszych koncertów w ciągu najbliższych trzech tygodni.
Całą resztę chcę odwołać.
Na samą myśl o powrocie do domu czuję się odrobinę lepiej.
Trudno mi się pogodzić z tym, żeby za trzy tygodnie znowu wyjechać.
Za trzy tygodnie.
Ledwie wrócę do domu i znowu będę musiał się zbierać.
To okropnie trudne.
- Patrz, kto wrócił, słonko. - Cześć, Nulle!
- Tata! - Cześć, kotku.
Cześć, myszko!
- Cześć. - Dasz mu buziaka?
Trzy, dwa, jeden. Tak!
Na początku tego roku zostałem ojcem.
I niewiele byłem w domu.
Częściej mnie nie było, niż byłem.
Omijają mnie różne cenne chwile.
Idzie. No chodź. Tak!
Bella!
Teraz moja kolej.
Bella umie chodzić!
Umiesz chodzić, słonko!
Wcześniej tak nie potrafiła.
Kiedy byłeś w trasie, twoja żona przeżywała trudne miesiące.
Krytykowano ją za jej książkę.
Jak wpłynęło to na ciebie i na całą twoją rodzinę?
Tak długa rozłąka z rodziną jest bardzo trudna.
Została sama z dwójką dzieci.
Mogę tylko powiedzieć, że to bardzo ważny temat.
Wspaniale, że rozpoczęła ten dialog.
Jestem z niej bardzo dumny i w pełni popieram te starania.
Są wspaniałe.
Przejdźmy do kolejnego tematu.
Najważniejsze dla Cecilie było to, żeby nagłośnić temat
i rozpocząć debatę społeczną.
To wspaniale, że jej się to udało.
Jestem z niej bardzo dumny i w pełni popieram te starania.
Są wspaniałe.
KONCERT NA ROYAL ARENIE 7 DNI
Musimy porozmawiać o trasie.
Tak.
- Pędzi o wiele za szybko. - Zdecydowanie.
Da się coś poprzesuwać?
Nie, to chyba praktycznie niemożliwe.
I mamy trzy koncerty po Royal Arenie.
Największy koncert, jaki grałem, a potem prosto do łóżka.
I zaraz trasa po Europie z 16 koncertami w 20 dni.
- Właśnie. - To nie wypali.
Wycieńczy mnie to.
Zagramy trzy koncerty,
przed nami będzie kolejne 13, a ja będę już bez energii.
- Wiele razy byliście już w tej sytuacji. - Tak.
Czemu niczego się nie uczą?
Lepiej grać mniej koncertów.
- Zamiast się zajeżdżać. - Fakt.
Jestem kiepski w odmawianiu.
W stawianiu granic.
W tym, żeby oświadczyć: „Nie jedziemy. Wszystko odwołuję.
Szykowaliśmy się przez siedem miesięcy
i sprzedaliśmy bilety, ale nie przyjadę.
To dla mnie właściwa decyzja. Nie dla innych, ale dla mnie”.
To bardzo trudne. Wiem, że rozczarowuję wiele osób.
- Cześć. Miło cię widzieć. - Cześć, stary.
Potrzebuję więcej niż dwóch tygodni przerwy.
Mam takie jakby ogłoszenie.
- Podjąłem… - Chwila.
Poczekam.
Podjąłem decyzję, że europejska trasa zaplanowana na dwa dni po Royal Arenie
zostanie przesunięta na początek przyszłego roku.
To decyzja podjęta z powodów osobistych.
Po prostu potrzebuję tej przerwy.
Chyba pierwszy raz w życiu
czułem każdą kością w ciele, że potrzebuję przerwy.
Szkoda, ale tak będzie.
- Chory nie będziesz grał. - Właśnie.
Chyba mogę powiedzieć za wszystkich, że masz nasze pełne poparcie.
Zasługujesz, żeby czuć się dobrze i cieszyć się tym, co robisz.
Inaczej to nie ma sensu.
Właśnie.
Super.
Cześć, skarbie.
Chciałem ci tylko powiedzieć, że poszło dobrze.
Mamy dla siebie pół roku. Nie mieści mi się to w głowie.
Nadszedł nowy Chris.
Do zobaczenia.
Tak.
Tak. Pa.
Rozumiem, dlaczego rok temu na to wszystko się zgodziłem.
Koleś, który rok temu na wszystko się zgadzał,
rozumie kolesia, który siedzi tu teraz i czasami odmawia.
Zmiany są konieczne.
Czuję, że zatoczyłem koło.
Że to idealne zamknięcie rozdziału.
Trzeba na nim zawiązać wstążkę.
No, kurwa! To jedziemy.
Słychać, jak tam też zaczyna się gotować. W tym samym czasie.
Zawsze równocześnie.
- Cześć! - Cześć, kochanie.
- Masz motyle w brzuchu? - Zaczyna to do mnie docierać.
Wyszłam zerknąć. Ale tam jest mnóstwo ludzi!
- Niesamowite. - Ale tłum.
Straciłem kontakt z tym, co dla mnie naprawdę ważne.
Byłem bliski zapłaty najwyższej ceny. Mogłem stracić Cille i dzieci.
Cisnąłem bez opamiętania.
Jestem gotów postępować inaczej.
Zastanawiałem się, czy tylko ja
Się tego spodziewałem
Wszystko robiliśmy nie tak
Przez tak długi czas
To zabawne
Że wciąż narzekamy Lecz siedzimy bezczynnie
Choć wiemy, że wtedy problemy
Nie znikną
- Patrzymy… - …jak chmury zmieniają kształt
Czekamy na burzę, by smakować deszcz
Jeśli będziemy stać w miejscu Zrobi się za późno
Jeśli pragniesz zmiany Lepiej nie czekaj
Przewracaj strony Bo pewnych wyborów dokonuje się
Tylko raz w życiu
Czy bierzemy…
…więcej niż możemy dać
Czy się bawimy Jakby nie było ryzyka…
Patrzymy, jak chmury zmieniają kształt
Czekamy na burzę, by smakować deszcz
Jeśli będziemy stać w miejscu Zrobi się za późno
Jeśli pragniesz zmiany Lepiej nie czekaj
Przewracaj strony Bo pewnych wyborów dokonuje się
Tylko raz w życiu
Jeśli pragniesz zmiany Lepiej nie czekaj
Przewracaj strony Bo pewnych wyborów dokonuje się
Tylko raz w życiu
- Jestem gotów zrobić przerwę na… - Sześć miesięcy.
Szaleństwo.
…na ulicy w nocy Jakbyś nigdy nie odeszła
Ale odeszłaś A ja wciąż jeszcze trwam
Wiedz, że zostawiłaś bliznę na zawsze
Cześć.
- Odbierzesz dziewczynki. - Dobra. Miłego przyjęcia.
- Przekażę pozdrowienia. - Słusznie.
- Kocham cię! - A ja ciebie!
Nie mam wprawy w siedzeniu bezczynnie i patrzeniu się w przestrzeń.
Siedzę i myślę: „Cholera”.
Przed chwilą krzyczało przede mną 16 000 ludzi.
A teraz siedzę i myślę:
„Co tu tak cicho? Dziwne. Halo!
Nikt nie ma ochoty bić mi brawo”?
Kim w takim razie jestem?
Jeśli nie jestem tym pracowitym gościem, tylko żyję sobie powoli, to kim jestem?
Nie chcesz kolacji?
Chcesz iść prosto do łóżka? A co zjesz po lodach?
Miło, kiedy raz na jakiś czas ktoś inny robi ci makijaż.
Chodź tutaj!
- Powiesz „tata”? - Tata.
- Tak jest. - Chyba powinnam ugiąć kolana.
Mniam, mniam…
Mamy to! Koniec!
- Powiesz „mama”? - Tata!
- Tak jest, słonko! Brawo! - A powiesz „mama”?
Bombardowałam cię miłością przez ostatnie 18 miesięcy,
więc powiedz „mama”, co?
- Tata! - Bella?
- Chodź. Powiesz „tata”? - Tata.
- Powiesz „mama”? - Tata.
Tak jest! Teraz możesz dostać lody.
Nie! Już jej umyłam zęby!
Miło było mieć cię obok. Nie byłeś rozkojarzony ani nieobecny.
Byłeś z nami też myślami. Rozumiesz?
Zwykle kiedy jestem gdzieś ciałem, jestem też i myślami.
Ale może to tylko ja.
Tak… Ostatnich 18 miesięcy wyglądało inaczej.
Wiesz…
Muszę znaleźć równowagę, która pozwoli mi rozkwitnąć.
Która da nam spokój w domu i pozwoli mi skupić się na twórczości.
Rodzina jest na pierwszym miejscu.
W nią musisz wlewać energię, jeśli chcesz się dobrze czuć.
- To racjonalne podejście. - Brzmi rozsądnie.
- Wszystko inne to pułapka. - Jasne.
Ale tak nie napiszę najlepszego albumu.
Do tego potrzeba obsesji. Trzeba pójść na całość.
Jeśli chcę być w czymś wybitny, muszę poświęcić temu 100% uwagi.
Ale nie możesz.
Od teraz masz jeden obowiązek: być ojcem.
Nigdy nie przestaniesz nim być.
Wiem.
Następne dziesięć lat to dla nich najważniejszy okres.
Potrzebują ciebie, a niedługo będą potrzebowały o wiele więcej.
Podoba ci się mój ton, co?
Nie podoba mi się, ale wyraziłaś się jasno.
Ze wszystkim się zgadzam.
Ale nie musisz tego mówić w tak protekcjonalny sposób.
Uciekasz od odpowiedzialności, mówiąc: „Tylko jedno mogę robić na 100%”.
A reszta?
Staram się to powiedzieć szczerze i z miłością.
Wiesz o tej sytuacji więcej niż ktokolwiek inny,
więc wykaż się zrozumieniem.
Cześć, słonko! Cześć, kochanie! Widziałaś ten zachód słońca?
Bo gdy się hamujesz Tak naprawdę nie żyjesz
Pocałunek jest lepszy Gdy go odwzajemniasz
Tak już po prostu jest
Tak już jest
Jeśli ta samotna droga prowadzi do domu
Lepiej zachowaj w sercu ten chłód
Gdy znalazłeś złoto głupców
Złoto głupców
Napisy: Juliusz P. Braun