Downloaded from YTS.MX
Efendim?
Official YIFY movies site: YTS.MX
-Araba mı sürüyorsun, bisiklet mi? -Arabadayım.
Şu an Østerport'tayım.
Østerport mu? Nyhavn'dasın sanıyordum.
-Geliş vaktimi mi soracaksın? -Hayır, duygusal desteğe ihtiyacım var.
Her şeyle tek başıma ilgileniyorum ve bir çocuk kucağımdayken
ötekinin sinir kriziyle başa çıkamıyorum…
Anlıyorum, ama…
Desteğe ihtiyaç duyuyorum çünkü bir tanesi arkada çıldırıyor.
Nasılsınız?
Çocuklarım eşimle birlikte evde.
-Desteğe ihtiyacım var. -Bence bu yüzden aramıyorsun.
Bence şu an yakınma ihtiyacı duyuyorsun
ve bana yakınıyorsun ama benim de elim kolum bağlı.
Hayır, yakındığım yok. Ne zaman geleceğini sormak için aradım.
Desteğe ihtiyacım var. Hepsi o.
Kendimi birden kaosun içinde buluyorum
ve destek için arayabileceğim kimse yok.
Şuna bakın siz.
Hadi görüşürüz.
-Görüşürüz. -Bye.
Bye.
Çok acayipmiş, dostum!
Yok böyle bir şey dostum! Manyak bir şey bu!
Akılalmaz. Kesinlikle akılalmaz.
Royal Arena, biraz gürültü yap!
İçimde sürekli koşturmak isteyen bir şey var. Yani…
Sanki hemen köşede bir şey var
ve o şey bugüne kadarki her şeyden daha çılgınca, daha büyük, daha bomba.
Merhaba, ben Christopher.
Bu aciliyet hissi yıllarca beni kamçılayan şey oldu
ve biliyorum ki içimde bu ateş olmadan başaramazdım.
Müziğine dair hayalin ne?
Milyonluk albüm satışı. MSG'de konser. Sınır gökyüzü, değil mi?
450 milyon dinleme. Kore'de.
Ben her zaman her şeye evet dedim.
Müziğimin duyulması için her fırsata.
Şarkı söylüyor, beste yapıyor
ve bu akşam ilk filmi yayınlanıyor.
Müzisyen Christopher
Danimarka yapımı yeni film Hayat Güzel'de başrol oynuyor.
Senin için yüzlerce kişi önünde sahneye çıktım.
Saniyesinde "Bu çok büyük bir fırsat. Yapmak istiyorum" diye düşündüm.
"Tabii ki filmdeki tüm şarkıları ben bestelemeliyim."
Hayatım bitti âdeta Karardı bütün geleceğim
Oynadığın film dünya çapında yayınlanacak.
-Yarın 190 ülkede. -Nasıl bir his?
Seyircinin tepkisini göreceğim için aşırı heyecanlıyım.
NETFLIX'TE BİR NUMARA
KOPENHAG, 2023
Nasıl özetleyeceğimi bilmiyorum. Bildiğin delilik.
Düpedüz delilik.
Bence planlarımızı hızlıca bir gözden geçirmeliyiz.
"Hayat Güzel" turnesine çıkmayı bir düşünmeliyiz.
-Dünya turnesi mi? -Evet.
Siktir!
Bu hayatımın fırsatı.
Evet dostum. Tüm kapılar açık.
Güzel tezat oldu, değil mi?
Filmin ABD'de ilk 10'a girdiğini duydum ve…
Bir biberon sütle kutluyoruz.
Tüm platformlarda patlama yaptı. Instagram, Spotify, Netflix.
Uçuşa geçti.
Şu surata bakın.
Sabah uyandığımda benim eşkâl.
Ne?
"Ne anlama geliyor?" diyorsun.
Nasıl fırsatlara gebe? Bütün hayatımı değiştirebilir.
CHRISTOPHER - HAYAT GERÇEKTEN GÜZEL
Sadece ağlıyorum Her düşündüğümde
Elveda demeye anlaştığımız o anı
Senin gibi birine Veda etmesi kolay değil
Başka bir bestemi çalayım.
Çekilelim. Hitlerimi çalıyorum.
25'tim, zamana karşı koydum Hâlâ serbest düşüşteydim
Kasırga uyardı bizi
Dedin ki sıkı tutun bebeğim
En iyi yıllarımı sana sundum hayatım
-Çok güzel! -Değil mi?
Tam evden çıkmadan yeni albümünü dinlemeseydik olmazdı.
Yeni albüme hazır mıyız?
-Dört gün beraber olmak çok hoş olacak. -Evet.
Nulle, Bornholm'a gidince en çok yapmayı istediğin şey ne?
Krølle-Bølle dondurması yemek, değil mi?
Ben yemek için can atıyorum.
-Harika bir tını. -Bravo tatlım.
Harika tını.
Hazırız.
Arabayı çalıştırmadan önce dışarıdaki çöpe kirli bezleri at.
-Olur. -Girişin oradalar.
-Hangi çöp kutusuna? -Genel atığa bebeğim.
Evet ya, kafanı kullan Christopher. Tabii ki genel atığa.
Sana harika haberlerim var.
-Süper. -Ama başka bir dünyada harika.
-Ciddi misin? -Evet.
-Portekiz'le mi ilgili? -Evet. Kore'de bir program çıktı.
Büyük bir tanıtım işi.
Biletleri alalı daha iki gün olmadı, değil mi?
Lanet olsun! Bu yaz tatile çıkamıyoruz yani.
Ama başka zaman çıkarız.
Ne olacak, burada kalırız, değil mi? Zaten tatile de ihtiyacımız…
-Canım yandı Isabelle! -Ben de öyle hissediyorum.
Çimdireyim mi seni?
-Bu arada. -Ocakta gideriz.
Evet ama ocağa daha çok var tatlım.
Ailece iki saniye beraber olalım artık.
-Hepi topu beş günlük bir tatil. -Evet.
-İki haftalığına gitmiyoruz. -Yok.
Ama sen git tabii. O kadar önemliyse. Bez çantasına bunlardan koydun mu?
Esnek bilet almıştım, iptal edebilirsin.
Ne şanslıyız.
Erteleyebiliriz de. Eylülde gidebiliriz.
-Ve… -Royal Arena konserim var.
-Ekim ve kasımda turnedesin? -Evet.
Yok bir şey canım.
-Her şey arabada mı? -Hayır. İki çanta daha var.
Onları çıkarken alırız.
Güzel mi?
Soğuk, değil mi?
-Bunu izle. -Tamam.
Vay be! Etkileyici. Altmış kere sekti.
Böyle birkaç gün geçirmek çok güzel.
-Şimdi eve bir hafta erken gidebiliriz. -Christopher!
Ne zaman Opal Gölü'ne atlayıp yüzeceğiz, mini golf ve kızmabirader oynayacağız?
Pankek yiyip istediğim şeyleri yapacağız?
İstediğin şeyler de kızmabirader oynamak, iskambil oynamak.
Mini golf oynamak. Mini golf çok severim gerçi.
Bornholm'da yan gelip yatacağımız 20-30 yılımız olacak.
Ama şu anki fırsata şu an olduğu için sahibim.
Tabii. Bu yüzden her şeye evet diyorsun
ve bu yüzden Bornholm'a erken gelip Portekiz'i iptal ediyoruz.
Çünkü işin önce geliyor, öyle değil mi?
Tatile de o kadar meraklı değilim.
İlk dört gün harika geçiyor,
sonra huzursuzlanıyorum, spor yapasım, jet skiye binesim geliyor.
Şurada yedi yavru var. Ve iki kuğu. Çok tatlı değiller mi?
Yedi. Hızlanmamız lazım hayatım. Bizde sadece iki tane var.
-Yedi çocuk mu istiyorsun? -Hayır ama daha yapalım.
Üç dört falan.
Hani işte…
Kaç çocuğunun olmasını tercih edersin?
-İki. -Ciddi olamazsın.
-Evet, iki iyi. -Çocuk kotanı doldurdun yani.
Aynen.
-Şu an bir çocuk daha ister miydin? -Yok.
Ama dört aya olur.
-Vay canına. -Selam. Öp bakalım.
-Gerçekten ister miydin? -Yani şey…
İnsan çocuk yaptığı için asla pişman olmaz ve ben…
Konu pişman olmak değil. Çünkü olmayız. Ondan şüphem yok.
Ama şu an bunca şey olurken ve iki çocukla zor baş ederken…
Ben çok yoruluyorum.
Böyle devam edeceğini söylesem üçüncü bir çocuk ister miydin?
Böyle devam edecek zaten.
Sırf bir kariyer hayalin var diye.
Ben istiyorum ki biz…
"Kariyer hayalim."
"Sırf sen müzisyen olmaya heves ettin diye
daha fazla çocuk yapmayacak değilim. Hem de hemen yapacağım!"
Daha fazla çocuk senin de hayalin.
Bende hayal dolu
ama şu an üçüncü çocuğu yapamam, onu diyeyim.
Mesela şu andan itibaren şöyle desen nasıl olurdu?
"Önümüzdeki 10 yıl babalığa odaklanacağım.
Çünkü çocuklarım şu an buradalar. Şu an yanımdalar."
-İlk 10 yıl geri gelmeyecek. -Çok güzel soru.
Teklifleri reddetsen nasıl olurdu?
Kolay bir iş bulup her gün eve gelsen,
çocukları kreşten alıp bütün hafta etrafta olsan?
-Sana ne olurdu? -Biraz yavaşlayabilirdim.
Ama başka şeyler beni strese sokardı. "Ne olurdu?" düşüncesi.
Durmasam ne olurdu? Devam etsem ne olurdu?
Bence bunu yapma sebeplerimden biri, en temel olanı
potansiyelimi kullanmak istiyorum.
-Biliyorum ki… -Neden?
-Bilmiyorum. -Hayatın anlamı bu mu?
Kişinin potansiyelini en iyi şekilde kullanması mı?
-Benim için anlamlı. -Evet.
Sonuna kadar gidecek potansiyelimin olduğunu bilmek.
Bence bu fazla kişide yok.
Bu epey sekecek bence.
Gelecek planlarımıza elveda
Ama altından kalkarız biz
Doğru zaman diye bir şey yok
Dedim ki, ben daha çok gencim
Kendim çocukken Nasıl çocuk büyütürüm?
Hayatım bitti âdeta Karardı bütün geleceğim
Baş başa olduğumuz zamanları Çok özleyeceğim
"A Beautiful Life"ı, bu şarkıyı
Cille'yle çocuk yapmayı konuşurken yazdım.
Bir parça ölüyorum sanki
Güzel hayatıma
-Üç, iki, bir! -Hayır!
Baba olmak istediğimi hep biliyordum
ama doğru zaman değil diye düşünüyordum.
Merhaba!
Ve o sırada hayat benim için "güzel hayat"tı.
"Bundan müthişi olmaz" gibi geliyordu.
Milano, Milano.
En büyük korkularımdan biri âşık bir çift olduğumuz faslın bitmesiydi.
Ve iki kişiden üç kişiye çıkmak epey büyük bir değişim.
Hayatım bitti âdeta Karardı bütün geleceğim
Baş başa olduğumuz zamanları Çok özleyeceğim
Vazgeçmek istemiyorum Sevdiğim hiçbir şeyden
Bir parça ölüyorum sanki Veda ederken
Hafif bir başlangıç yapıyoruz.
Güzel hayatıma
Oha, ağzına sıçayım!
Eşim haklı olarak
bizim hayatımızda zamanlamanın mükemmel olamayacağını hatırlattı.
Bunun o güzel hayata bir veda olduğunu düşünsem de
aynı zamanda içten içe
o bebeğin hayatımıza girdiği noktada her şeyi değiştireceğini,
her şeye yeni bir derinlik ve anlam getireceğini de biliyordum.
Hayatımız yeni bir anlam kazanacaktı.
Merhaba Bella. Merhaba.
%100 size bağımlı olan başka bir canlı
ve bu küçük canlının öğrenmesi gereken her şeyi siz öğretmelisiniz.
Büyük bir sorumluluk ve yük.
Şu anda hayatımı çocuklarım olmadan hayal edemiyorum.
Merhaba.
Bu noktaya gelmek. Hayatların en güzeli bu.
Sahip olduğum en kıymetli şey.
Hayatım bitti âdeta Karardı bütün geleceğim
Baş başa olduğumuz zamanları Çok özleyeceğim
Vazgeçmek istemiyorum Sevdiğim hiçbir şeyden
Bir parça ölüyorum sanki
Şarkı da şuradan çıktı,
hayatımın bu yeni döneminin başlamasını,
bir şeylerin müzikten daha önemli olmasını dört gözle bekliyordum.
Merhaba.
Bella doğdu.
Film yayınlanıp liste başına yerleşince dünya turnesine çıktık.
Paradoks da bu, turne yüzünden yöneldiğim o noktadan kopmuş oluyorum
ve daha meşgulüm.
Çok boktan bir durum yani.
Bir parça ölüyorum sanki Veda ederken
Güzel hayatıma
Hayır! Öyle olmaz!
Nulle, baban tekrar işe dönecek, biliyor musun?
Turnedeyken babanı özleyecek misin?
-Hayır. -Ne? Beni özlemeyecek misin?
-Hayır. -Neden?
-Babayı özlemek. -Babanı birazcık özleyecek misin?
Ben seni çok özleyeceğim.
Bu neden sekiz yıl önce olamadı ki?
Üç yıl önce bile olsa muhteşem olurdu.
Yurt dışında konser vermen her zaman hayalin bir parçasıydı,
yani müthiş bir şey oluyor.
Sen hep şey diyordun…
"Bence bu olmayacak."
Yapma. Bunu mutluluk sebebi olarak görmüyorum sadece.
Bir aciliyet hissi var, onu anlıyorum.
Bu sektörde demir tavında dövülür.
-Ama şey değil… -Ama aile hayatıyla uyumsuz.
Çünkü iş hep aşırı önemli. Bundan önemli bir şey yok.
Yok.
-Yok ama… -Çektiniz mi? Daha önemli bir şey yok.
Ay, çok tatlı.
Çocuklar ve Cille'den çok önce bu hayalim vardı
ve şimdi bunu gerçeğe dönüştürme şansım var.
Sahnenin en önünde ve ortasında olma arzusu…
Bu bende hep vardı.
Bu akşamki partiye geliyor musun?
Umarım gelirsin
Ne yapmak istediğime dair kafamda tek bir şüphe yoktu.
Gerekli disipline hep sahiptim, hep çok emek verdim, kendimi paraladım.
Bir an boş durmadım çünkü durursan bir bok olmaz.
Bir şey yaratmalıyım. Dişimi sıkmalıyım.
Bence bunu diğerlerinden çok daha fazla istedim.
Ne pahasına olursa olsun.
Tüm o şarkıları yazmamın, saatlerce enstrüman çalmamın sebebi buydu.
Dünya turnesine çıkmak hep hayalimdi,
"Nasılsın New York?" diyebilmek hayalimdi.
O kapı şu an açık.
Şu an dur tuşuna basmayacağımı biliyorum.
Canımı dişime takacağım ve ya batacağım ya çıkacağım.
Son bir öpücük.
Kızlar büyüyüp gitme kararı aldığımı anlayacak yaşa geldiklerinde
hayallerimin peşinden gittiğimi söyleyerek bu kararın arkasında durabilirim.
Tabii umarım "Ne pahasına olursa olsun bunu yapmak zorundayım" diyecekleri
tutkularını onlar da bulurlar.
Merhaba arkadaşlar, ben Christopher, havaalanındayız.
Tarif edemeyeceğim kadar heyecanlıyım. Çok yakında görüşürüz.
Ve tıpkı kartallar gibi
Uçup bakarken aşağıdaki insanlara
Radyoda dinlerken Bowie'nin "Heroes"unu
Tekrar, tekrar, tekrar
Biz daha gençken
Çoktan başlamıştım bile
Özgür Dünya'nın hayalini kurmaya
Geldik bakalım.
ABD'deki ilk kapalı gişe konser.
Bence hepimiz Los Angeles'ta sırtımıza şöyle bir dövme yaptıralım.
Şu an harika ötesi hissediyorum. Vay be.
Şu an dank etti. Şu an anlıyorum.
Üç, iki, bir…
Güneş kıpkızıl parlıyor anneciğim
Ve orman bir büyüyor ki…
Dünya turnesi bebeğim!
Fırlatma rampasındayız.
30 saniye.
Ve orman bir büyüyor ki…
Selam canım. Çalışıyorum canım. Şarkı söyleyeceğim.
Ve orman bir büyüyor ki…
Bisikletimi çok severim Onunla her yere…
-Benim alet dikildi! -Benim alet dikildi!
Yani, on, dokuz, sekiz…
Sağ ol canım. Seni seviyorum.
-Sizi seviyorum. -Biz de seni.
Acayip bir şey.
Bir sürü ülke, bir sürü şehir, bir sürü farklı kültür.
Düşününce akılalmaz geliyor. Bu daha başlangıç.
Aşkım, öyle bir uçtum ki
Yolumu şaşırdım
Aşkım, öyle bir coştum ki
Çuvallamam an meselesi
New York, bebeğim!
ÇİN
Aşkım, öyle…
SEUL
Hayatımın birçok noktasında dalgalar üstünde ilerledim,
ve bir dalgayla işin bitince
bir sonrakinin peşine düşersin, anlatabiliyor muyum?
Dalganın üstündeyken her an bitebileceğinin farkında olmalısın.
Sonsuza dek sürmesi mümkün değil.
O andayken inanılmaz geliyor.
Sonsuza dek sürmeyecek ama bunu özel kılan da o.
Sörf yaparken dalgada 15 saniye kayarsın ve yine de buna değer.
Sonra 15 dakika geri kulaç atarsın çünkü büyülüdür.
Bunun nedeni ne peki?
Sonsuza dek sürmemesi.
Peşinde olduğum şey bu. O adrenalin. O dalga.
Vay be, adam işini biliyor. Müthiş.
Alın bakalım.
İyi günlerde… Yani şey…
Enerjik uyanırsam, iyi uyumuşsam
her şey için minnettar hissediyorum.
"Tabii ki bunu yapmalı" diyorum. Evet, zor ama bunu biz seçtik, yani…
Kızlar mutlu. Güvende hissediyorlar, babalarını görünce mutlu da oluyorlar…
Onlar mutlu, biz de mutluyuz. Bitmeyen bir pozitif döngü var.
Ama bazı günler hiç takatim olmuyor
ve çocuklardan biri iyi uyumamışsa ve ağlıyorsa
ya da her şey ters gidiyorsa ya da saat 10 olmadan
yüz tane bardak kırmışsam şey gibi hissediyorum…
Şu an niye uzakta? Bunu niye kabul etti?
Neden bu hayatı seçtik?
Birlikte olmamızın mümkün olduğu sessiz sakin bir hayatı seçemez miyiz?
Niye herkes gibi köşede bir yerde bir iş bulamıyorsun?
Tutkunun ya da hayalinin peşinden öyle bir şevkle gitmenin bir bedeli var.
Etrafındakilerine patlayan bir bedel. O da bedel ödüyor, ama…
Evet.
Merhaba Bella.
Selam tatlım. Selam aşkım.
Aşırı tatlı. Kafayı yiyeceğim.
Selam canım. Selam.
Selam. Selam tatlım.
Selam.
-Öpüyoruz. Evet… -Hoşça kalın.
Biraz Ray Charles gibi hissediyorum.
Toparlayalım şunu.
Şeyden önce başlamalısın.
Ve şeyde gireceksin…
Hayır, hayır! Harikaydı! Çalmaya devam etmek istiyorum! Müthişti!
-Hâlâ dışarıdalar. -Öyle mi?
Hayır, hayır.
Hayır, sikerler. Hadi çocuklar. Akustik gitarla yapalım.
Yapmazsak olmaz.
Bunu yapacaksak tamamen akustik yapacağız.
Ve yanınıza geleceğiz.
Hazır mısınız?
"Bebeğim, hamileyim" dedi.
Canlandı gözlerimin önünde
Bütün hayatım
Konser biteli 20 dakika oldu, hâlâ bağırıyorlar.
"Devam edin! Devam edin istiyoruz!"
Çok acayip. Akıl alır gibi değil.
Tanrım.
Söyle.
Hayatım bitti âdeta Karardı bütün geleceğim
O an yaşanan şey yaptığım şeyi yapma sebebim.
Konserden ayrılırken
"Bu saf, dürüst, sahici tutkuydu" diye düşünsünler istiyorum.
Bu olursa şevkle ve ilham almış hissederek konserden çıkıyorlar.
Müzik ancak o zaman gerçek ve büyülü oluyor.
Ulan, delireceğim. Müzik yapmayı çok seviyorum ya!
Müzik yapmayı çok seviyorum ulan!
Evet!
BABAMIZ DÖNDÜ
Anne, hadi! Kapıyı aç. Babama kapıyı aç.
Açacağız canım benim.
Seyrediyoruz bulutların aldığı şekilleri
Fırtınayı beklerken tadıyoruz yağmuru
Ama şimdi bir şey yapmazsak Sonra çok geç olacak
Tamam. Bugünden başlayalım.
Bugün ve yarın, grup provası.
-Jannick'le toplantım var. -Evet, yarın.
Yanlışlıkla yarına eklemişim, bugün.
Sonra defilem var, ardından çocukları alacağım.
-Defile ha? -Moda Haftası'ndayız.
Yarın yine tüm gün prova yapıyorsun. Benim de defilelerim ve sunumlarım var.
-Akşama da yemek mi? -Evet, akşama yemek planım var.
-Yok artık. -Aşkım.
-Tek bir yemek. -Altı gün olmayacağım.
Georg Jensen yemeğine gidiyorsun. Ben hangi günler yokum?
Çarşamba, perşembe, cuma, cumartesi, pazar, pazartesi.
Ben gitmeden yemeğe gitme.
-Daveti uzun zaman önce kabul ettim. -Umurumda değil.
Ama tatlım?
Tamam, sen yemeğe git, ben bir hafta yokum.
Döndüğümde kaldığımız yerden devam edelim. Mallorca'da modellik işin var.
Evet, pazar ve pazartesi.
-Sanki bilmiyorsun da. -Tanrım.
-Duvarla konuşuyorum. -Şunu netleştireyim.
Altı günlüğüne gideceğim, sen son gece yoksun.
-Döndüğümde de iki gün mü yoksun? -Bir.
Şu an seyahatli işleri kabul edince daha komplike oluyor, anlıyorum
çünkü seyahate evet dersem daha fazla planlamak gerekiyor,
eski günlerin aksine, eskiden sürekli seyahat ederdim.
Ama arada sırada bu işlere evet diyebilmeyi seviyorum.
Kızlarımız olduğundan beri hep hayır dedim.
-Yurt dışı işlerini reddettim. -Aynı…
Şu an iki işe evet dedim. Asya'ya gidiş tarihini kontrol et.
Takvimime bu yüzden bakmak istemiyorum. Sanki…
Eğri oturup doğru konuşalım, senin ancak yarının belli oluyor.
Bunun farkındayım, hiç şaşırmadım.
Ben de şaşırmadım.
Ama ayda sadece beş gün evde olunca iş ciddiye biniyor.
Evet.
Zor bir durum çünkü bana karşı çok anlayışlı
ve ne istersem yapabiliyorum, asla hayır demiyor.
Ama hani evdeyken de tüm vaktimi onlarla geçiriyorum…
Yani nihayet eve gelince onun bir sürü planı olunca…
Plan yapmasını yasaklayamam. Ben şu kadar gün yokum diyebilirim ancak.
Bir hafta ayrı kalacağız.
Son gecemizi beraber geçirebilsek harika olurdu.
Selam Mikkel.
-Selam. -Selam Chris.
Coşkuyla söyle şarkını, vererek hakkını
Sevdiklerim için, kızlarım için
Bir tohum ektim ve suladım
Yanı başımdan ayrılmadığın her gün
Ve artık biliyorum
Yalnız değilim
Sen büyütüyorsun onu
Ama her şeyden önemlisi
Bana inanacak bir şey veriyorsun
Sana da kahve lazım. Çok yorgunsun.
Ablan seni uyandırdı. Seni uyandıracağı için çok heyecanlıydı.
Anaokuluna hazır mısın tatlım? Beslenme çantanı unutmayalım.
Benim hayalim bir ailemin, aile yaşantımın olması
ve bunu çok seviyorum.
Ama bir yandan şöyle de hissediyorum,
Christopher çok seyahat edip burada olmadığı için
evin temel direği ben olmak zorundayım,
düzeni, istikrarı, huzuru ben sağlamalıyım ve bunu istiyorum da.
Bu da beni istediğim birçok şeyden feragat etmeye mecbur bırakıyor,
hayatıma ışıltı katan şeylerden.
Tamam, dize şu. "Sağ tarafta durumlar nasıl?"
Sen şarkıyı söylemeye başladığında bir geçiş var.
-Duyuyor musun? -Akşam yemeğini konuşmak istiyordun.
Bence biraz abartı. Şeyden de çünkü…
O yüzden aradım. Seve seve iptal ederim.
Senin için her şeyi iptal ederim.
Ama bu bana bir lütuf olmamalı. Sırf ben istiyorum diye olmaz.
Son gecemizi beraber geçirmek istediğin için olmalı.
Hayatım, tüm vaktimi kızlarla geçireceğim,
geçirmek de istiyorum.
Ama bunu seninle vakit geçirmek için istiyorum.
Daha doğrusu üçünüzle tabii.
Ama gitmemeyi seçersem bunu senin için yapacağım.
NOELLE'İN İŞLERİ DİŞ FIRÇALA - SAÇ TARA - OYUN OYNA
Sorumluluklarımı yerine getirmeliyim. Çocuk sahibi olmayı seçtik.
En önemli şey onların mutluluğu.
Ve…
Kendime hep bunu hatırlatıyorum.
Bu birkaç yıl bununla ilgili.
Sonrasında kariyerime odaklanmak için vaktim olacak.
Kendimi buna ikna edebiliyorum. Ama söylemesi kolay işte.
Şu an için yani.
Güle güle deyin.
-Güle güle. -Güle güle.
-Öpücük var mı? -Güle güle.
Teşekkürler tatlım!
Şu an ikili hayatımın ikinci yarısı başlıyormuş gibi geliyor.
Nasıl dayanıyorsun Tutunacak dalın olmadığında?
Koşsam da başarıdan başarıya Kaç yazar evimde sen olmadıktan sonra?
Bizim dünyamız yanıyor Ama seninki dönmeye devam ediyor
Ve düşününce anlıyorum Hazır değilim gitmeye
Düşündükçe anlıyorum Hazır değilim gitmeye
400 bilet sattık ve sahneye çıkmak üzereyim.
Aşırı saçma gözükecek.
Şimdi boş mekânda çalacağım.
Çok berbat bir durum.
Paris'te 400, 500 kişiye çaldık. Harika da geçti.
Sorun az bilet satmaları değil,
sorun aşırı büyük bir mekân ayarlamış olmaları.
Üzerimde devasa bir baskı var ve dört saate sahneye çıkacağım.
Ve bir şekilde
iyi bir konser vermeliyim ama verebilecek bir hâlde olmayacağım.
Orada mısın? Mısın, mısın…
Siktir, hiç içimden gelmiyor.
Sorun şu, elektrikle ilgili sıkıntı yaşıyoruz.
O kadar büyük bir sorun ki özür dilemeliyim.
Tam bir rezalet.
PA sisteminden mi çalacağız?
PA gibi çalışacak side fill'ler var ama sesi sana doğru yolluyorlar.
-Vay canına. -Şeyi de düşündüm.
Elektrik gerekiyor
ama birkaç monitör hoparlörle ortada da oturabilirsin.
-Süper olur. -Harika plan.
-Bambaşka bir şey yapmış oluruz. -Bambaşka.
Mikrofonsuz bir düzen mi? Sahnede?
Mikrofonlu.
-Rock 'n' roll takılacağız. -Evet.
İşe yarayacak mı,
ses güzel mi çıkacak, bok gibi mi çıkacak, bilmiyorum.
Durum o kadar saçma ki
yapabileceğim tek şey sahneye çıkıp çabalamak.
N'aber Sao Paulo?
Size mükemmel bir konser sözü veremiyorum ama şunun sözünü veriyorum.
Bunu sonsuza dek hatırlayacağım ve çok özel bir gece olacak.
Aşkım, tek başımayım, evet
Sadece öp beni bebeğim
Ve her şey
Yoluna…
…girecek
Siktir.
Kimin aklına gelirdi ulan?
Büyülüydü!
Bugün akılalmazdı, tam bir cümbüştü.
Şu an iflahım kesilmiş durumda. Maraton koşmuş gibiyim.
Söyle, dünya neden hâlâ dönüyor?
Kuşlar neden böyle şakıyor?
Senin artık olmadığını Anlamıyorlar sanki
Yıldızların parlaması için de Hiçbir sebep yok
Söyle, boşuna harcamasınlar vakitlerini
Çünkü bu gece burada değilsin sen, ah
Bensiz yoluna devam ettin
Ama beni unutma
Ve bu fotoğraf
Aşkımızın tek kanıtı şimdi
Selam tatlım. Selam canım benim.
Kütüphanede misiniz hayatım?
Eğlenceli mi?
-"Merhaba" de hadi. -Merhaba.
Daha fazla gökkuşağı çizelim mi?
-Bir tane de anneme. -Sağ ol.
Bir tane daha. Sağ ol tatlım.
Cille, Nulle'nin fotoğraflarını yolladı,
saçı at kuyruğu yapılmış, koca kız gibi duruyor ve…
Daha bir ay önceki fotoğraflarına bakıyorum,
küçücük bir bebek.
Biraz uzak kalsan hemen büyüyorlar.
Özellikle altı aylık bebek ama 2,5 yaş da öyle.
Tüm küçük şeyleri kaçırıyorsun ve bunlar küçük dönüm noktaları.
Onları tanımanı, büyüdüklerini fark etmeni ve aranda bağ oluşmasını sağlayan şeyler.
Bir sürü şey kaçırıyorum.
Hayatının ilk yılına "güle güle" dedik bile.
Bu geri gelmiyor. Bunun telafisi olmuyor.
Bir baba olarak hayatımı böyle hayal etmemiştim.
"Hadi çocuk yapıp onlarla vakit geçirmeyelim."
Şunu biliyorum ki
babasına da ihtiyacı var.
Geceleri uyanıp "Babam nerede?" diye soruyormuş.
"Hayalinin peşinden gidiyor."
Şu an en önemli şey ne?
Ailem ve kızlarımla olmak mı?
Yoksa "Gün bugün" diye bu konserleri vermek mi?
"Şimdi bunun peşinden gitmezsem bir ömür pişman olacağım" diye?
O kadar keyifli değil ama önemli olan bu.
Mesele sadece şu an nasıl hissettiğim, hislerimin bana neler söylediği değil.
Mesele ayrıca 10 yıldır verdiğim emek.
Rampanın ucuna kadar gelip "Ben geri dönüyorum" diyemem.
Belki de en önemlisi…
…iki çocuk ve kariyer sahibi olmanın zorluğunu kabul edip
"Başa gelen çekilir" de.
Bu kararları sen verdin. Kalkıp buralara gelmeye sen karar verdin.
İki çocuk istediğine sen karar verdin.
Mızmızlanmayı kes.
Biliyorsan söyle
Ahmağın altını mı bu?
"Fool's Gold" bir nevi başarımı simgeliyor.
Bu kayıt oldu mu sence?
Evet, tabii.
Biliyorsan söyle Ahmağın altını mı bu?
Gerçek olamayacak kadar güzelse Yanlış yoldasındır
Uzun yıllardır kovaladığım tüm bu yüzeysel şeyleri kovalarken
gerçek altının mı peşindeyim yoksa ahmağın altını dedikleri şeyin mi?
Can alıcı soru şu. Buna değer mi?
Gökkuşağının altında gerçek altın var mı yoksa oraya ulaştığımda
"Bunu neden yaptım ki? Benim altınım evimdeydi" mi diyeceğim?
…söyle
-Nereye… Ha, tamam. Sorun yok. -Çok güzel.
-Bu şarkıya bayılıyorum. -Aşırı güçlü.
Bence bitti. Öyle, değil mi?
Canım, o bıçak olmaz. Onu yıkayalım.
-Selam. -Selam hayatım.
Bugün anaokulunda sizi kim ziyaret etti, babana söylesene.
-Paskalya Tavşanı. -Paskalya Tavşanı mı?
Sahi mi? Bana Paskalya Tavşanı'yla ilgili hikâye anlatır mısın Noelle?
Bence babamız bize planını söylesin.
Emil pazar günü dönmeyeceğini söyledi,
hatta salıya kadar dönmüyormuşsun ve sen bir şey demedin.
Nashville sonrası birkaç gün evde olmanı umuyorum,
birkaç gün alışıp kendine gel diye.
Ama bana haber verilmedi.
Sırada ne var, emin değilim. Çünkü…
Ama hayatım pazar günü uçaktan inip pazartesi günü uyanıp
jetlag bir hâlde İsveç'te bir sürü insanın karşısına geçemezsin.
İki gün ertelesen ya?
Saat farkına uyum sağlayıp biraz soluklanırsın?
Çünkü başka seçenek yok.
Evde olmamandan bıktım, tamam mı?
-Eve gelmeni istiyorum. -Evet.
Yani şöyle anlatayım. Gelişinin…
Gelişinin uzamasına çok sevindiğimi söyleyemem.
Gerçek olamayacak kadar güzelse Yanlış yoldasındır
Ahmak altınına kansam da Pişman olmam, çok gencim daha
Unutmadan, gösterir misin bana cenneti?
Çünkü gözlerim O kadar ilerisini göstermiyor bana
Söyle bana, biliyor musun
Ahmak altını mı bu?
Sanki çocuklardan önceki Cecilie, hayatımın çoğunda olduğum kişi
yavaş yavaş siliniyor.
Kimliğimin parçası olduğunu düşündüğüm çok fazla şey işimle ilintili.
Instagrim adında bir kitap yazdım. Ruh sağlığı ve sosyal medyayla ilgili.
Umarım size bilmediğiniz bir şeyler aktarabilirim
ve üzerine daha çok eğilmemiz gerektiğine inandığım bu konuyu biraz aydınlatırım.
"cillemusen" bu hafta sert eleştiri oklarının hedefi oldu.
Bir kitap yayınladı ve riyakârlıkla suçlanıyor.
İnsanlar "Bu davanın yüzü sen olabilir misin?" diye soruyor.
Gündeme bomba gibi düştü.
İnsanlar demediğini bırakmadı, hunharca yerden yere vuruluyor.
Vay canına! Yarın yayınlanacak olan kitabım Instagrim büyük bir ilgi topladı.
İlginiz için çok teşekkürler ve sevgi gönderen herkese teşekkürler.
Bununla beraber, eleştirileri duyuyor ve ciddiye alıyorum.
Anlat, nasıl hissediyorsun, neler oluyor, ne var ne yok?
Plan ne?
Herkes projeyi rafa kaldırmamı
ve üstüne düşünmemi ve kendimle ilgilenmemi söylüyor.
Bir süre sonra ortalık sakinleşince
bu tartışmaya devam edip anlamlı bir katkıda bulunabilirim.
Olay kişisel bir şey olmaktan çıkınca. Sosyal medya böyle işte.
-Sosyal medyayı… -Instagram'ı değiştiremezsin.
…değiştiremem.
Mesajımı düzgün aktaramadığım aşikâr.
Bunun sorumluluğunu almalıyım. Sorunun bir parçası olduğumu biliyorum.
Ortadaki paradoksun da farkındayım.
Mükemmel olmaktan çok uzağım. Aksine herkes kadar kafam karışık.
Toplum olarak ne yapmalıyız, biliyor musun?
Bununla ilgili farkındalık yaratıp
doğruca tanımlanmasını, düzenlemeler çıkmasını sağlamalıyız ki
bu konular konuşulsun ve gençler eğitilebilsin.…
Hayatım, dediklerine kulak ver. Kendini bir dinle.
Şu an benimle böyle konuşuyorsun ya? O videoda da böyle konuşmanı isterdim.
-Şey yani… -Hayır. Tatlım…
-Hayatım, ben ondan… -Birçok şeyi söylememe izin verilmiyor.
-Ondan bahsetmiyorum… -Üzgündüm ve devam edemedim.
-Diyorum ki… -Dayanamadım.
Seni eleştirmek için eleştirmiyorum.
Ama seni tanıyorum, bir kere açıldığın zaman,
kalpten konuştuğun zaman insanlara ulaşıyorsun.
Konuşmana ne kadar çok fikir katarsan,
o kadar fazla uzman ve kraliyet danışmanı olaya dâhil oluyor…
Elimden geleni yaptım, çünkü… Bütün gün boğazımda bir düğüm vardı.
Daha iyisi olmayacaktı yani. Neyse… Yeter bu konu.
Ne olduğunu konuşup durmak istemiyorum. Eve gelip strateji oluşturmama yardım et.
Evet.
-Pardon? -En büyük hata Deadline'a çıkmaktı.
-Beni dinliyor musun? -Evet ama ekipmanı taşımaya çağırıyorlar.
Çok beklerler.
Artık gidip yatalım mı? Babana öpücük yolla hadi.
-Sonra da gidip yatalım. -Hayır.
Küçük bir öpücüğü hak ediyorum babacığım.
-Dondun. Ne dedin? -Yok bir şey, önemsiz.
-Hoşça kal Nulle. Tatlı rüyalar. -İki cümlede bir dediğin kesiliyor.
Üzgünüm. New York'tayım. New York'un kötü şebeke kapsamı ünlüdür.
New York'ta mısın?
-Harikaymış. -Akılalmaz.
Konser heyecanı var mı?
Evet. Şeyle toplantım vardı…
Bu turneyle ve yeni albümle ilgili bin tane toplantı yaptık,
onları sana hiç anlatmadım.
Noelle? Yukarı çıkıp… Anne, lütfen Noelle'e…
Vay canına! Böyle konuşmak çok tuhaf ya.
-Ne dedin? -Tüm konuşmalarımız böyle.
Doğru dürüst konuşamıyoruz çünkü hep bir bağırış çağırış…
Yemin ederim, düzeleceğim Bana zaman tanırsan
Bir dize ver bana
Beraber ezgiyle söyleyelim
Bütün bu acı
Çekip gitme Çünkü biliyorum, söz geçirebilirim
İnatçı kalbime
Yüreğinden gelen bir şarkı.
-Aynen öyle. -Nasıl yani?
Böyle bir şarkı yazmak için biraz üzülmek gerek.
Ne? Neye üzülmek?
Yetersiz olduğumu hissetmeye.
Af dilemeye. İzin istemeyi unuttuğun için.
Biraz fazla bencilce davranmaya. Bir kendini düşünmeye.
-Evet. -Kötü kararlar vermeye.
Çok önemli anlarda.
…sana gerçek yüzümü göstereyim Ne pahasına olursa olsun
Söylesene…
Çünkü biliyorum Söz geçirebilirim inatçı kalbime
Aynı frekansta olmamak zor, anlatabiliyor muyum?
Bence bir süredir durumumuz bu.
Yediği linç yüzünden ama genel olarak da böyle.
Benimle paylaşmak istediği şeylere kendimi tam veremediğim oldu.
Farklı bir kafadaydım ve yaşadığı acıyla
empati kuramadım, travmasını anlayamadım.
Bir kırılma anı, bir kriz yaşıyor.
Bense bu sırada dünya turnemdeyim, uçuşa geçtim.
Bunların hepsini onunla paylaşmak istedim ama pek alakadar olmadı.
Yaşadığım şeyi anlayamıyor. Anlayacak enerjisi yok.
Benim de onu dinleyecek enerjim yok.
Denedim. Bence o da denedi, ama…
Bugüne kadar her zaman aynı frekansta olduk.
İlk kez konuşurken ayrı telden çalıyoruz
ve iletişim kurmakta aşırı zorlanıyoruz ve şeyiz yani…
Yüzünde gördüm, bana bakarken "Başka bir âlemdesin" diye düşünüyor.
Ben de ona "Anlattığımın nesini anlamıyorsun?" diye bakıyorum.
Tüm sorunlarımı
Sana yansıtıyorum, biliyorum
Gerçeği kabul etmek zor
Kaybedemeyeceğim kadar değerlisin
Ellerindeki soğukluğu hissediyorum
Seni kendime doğru çekerken
Bilmeni istiyorum ki
Kendini çeken sadece sensin
O yüzden anlat
Yemin ederim, düzeleceğim Bana zaman tanırsan
Bir dize ver bana
Beraber ezgiyle söyleyelim
Çünkü bütün bu acı
Çekip gitme Çünkü biliyorum, söz geçirebilirim
İnatçı kalbime
Merhaba.
-Merhaba! -Merhaba!
Kore olağanüstü.
Kore'de yaptığım çıkış inanılmaz.
-Yarın görüşürüz Chris. -Görüşürüz.
Hoşça kalın!
Çok acayip.
Başka bir gezegene gelmiş gibiyim.
Olanlar kafama yeni yeni dank ediyor.
Tanrım, konserler inanılmaz geçecek. Kafayı yedirtecek cinsten.
Oha lan! Yok artık! Şuranın büyüklüğüne bak!
Hayır, hayır.
Hayır, hayır!
Tüylerim diken diken oldu.
Akıl alır gibi değil. Vay canına!
-Şu büyük ekran mı? -Bu tarafta da var.
-Vay canına. -Devasa.
-Akıl alır gibi değil. -Süper mekân.
Bu, ana sanatçı olarak çıkacağım en büyük konser.
Bugüne kadarki.
Bir aya Royal Arena'da üstüne çıkacağız, ama…
Bu işin istediği mesainin büyük kısmından insanlar bihaber,
bunu onlara göstermiyorsun.
Soytarılıkla geçen bitmek bilmeyen saatler.
Annyeonghaseyo W Kore, ben Christopher.
Tanıtımlar, reklamlar.
"Ben Christopher, yeni teklim…"
Favori platformunuzda dinleyebilirsiniz.
"Annyeonghaseyo, ben Christopher…"
Kore'ye bayılıyorum!
Tüm bunlar sayesinde sahneye çıkıp şunu diyebileceğim,
"Kore, biraz ses çıkar!"
Merhaba. Selam.
Burada büyük bir potansiyel var
ama uyum sağlamaya ve şovmenliğe hazır olmanı gerektiriyor.
Gösteri vakti bebeğim.
Ben bir şovmenim.
Küçük şovmen. Tek ayak üstünde de durayım mı?
Dururum. Jonglörlük yapayım mı? Yeni öğrendim.
Tavuk taklidi mi yapayım?
Kaç desibelde?
-"Jeg elsker…" -Jeg elsker.
-"Elsker". Evet. -Elsker.
Odaklandığım tek şey vereceğimiz bu büyük konserler.
Aşırı anlamsız gözüken bir ton şeyin birden anlamlı gelmesi de
mantıklı aslında.
Yok senin gibi fenası
Şerefe!
"Ha, tamam. Bu yüzden" oldum.
Bir sokak yemeği restoranında "Bad"i söylüyordum.
Young Ji'yle çektiğiniz video sayesinde sonra onunla düet yaptın.
Bela peşimi bırakmıyor Bela peşimi bırakmıyor
Sonuncusunda yukarı çık.
Bela peşimi bırakmıyor
İşte bu! Çok sağlamdı! Yaktın geçtin!
Koreli fanlarıma annyeonghaseyo.
Hammer time!
Burada "biraz" diye bir şey yok.
"Biraz makyaj" desen boya kutusuna düşüyorsun.
Palyaço ayakkabıları süper.
"Şimdi ben büyük bir şov yapacak."
İyi misin?
Ne güzel. Bak, kim arıyor.
Merhaba Nulle.
N'aber tatlım? Neler oluyor?
Bir saattir eve gitmeye çalışıyoruz.
Seni çok özledim tatlım.
Ne yiyeceğim, bak.
-Hamburger. -Evet, hamburger.
-Orada saat aşırı geç değil mi? -Evet, gece yarısı.
Burada durumlar fena.
Saatlerdir ağlamaya ve çığlıklara maruz kalıyorum
ve yorgun olduğu ve küçük bir yarası olduğu için yaptığını bilsem de…
Öyle bir şey ki… Of yani. Derin bir nefes almam gerek.
Şeyi görmeni çok istiyorum…
Bugün yaptıklarımı görmeni.
Neden bana 14 saat bağırmışlar gibi hissettiğimi anlarsın.
-Sen de mi öyle hissediyorsun? -Evet.
-Cidden mi? -Bu da farklı bir şekilde zor.
Sürekli bir performans sergilemem gerek,
durmadan yeni insanlarla tanışıp onlarla sohbet etmem gerek…
Her şey senaryo ve ezberlemem gerek…
Seul'de gecenin köründe bir çatı katı dairesinde şampanya içip
hamburger ve spagetti yiyorum.
-Çünkü anca… -Şampanya mı? İç tabii, neden olmasın?
Şerefe.
Şerefe hayatım.
Ben de bir yudum süt falan içeyim.
Şu anda Portekiz'de olamamamız çok boktan.
O yüzden şu an yaptığın şeyin buna değdiğini duyduğuma sevindim.
-Evet, bakalım. -Bu çok önemli.
Sonrasında ne gelecek?
Nasıl hissettiğimin bir özeti.
Şu an ben olmanın nasıl bir his olduğuna dair bir özet.
Saatte 10 bin km hızla yardırıyorsun
ve çarpışma rotasında olduğunun gayet farkındasın.
Bir noktada kaza yapıyorsun.
Ama Cille'nin etrafındaki yörüngedeyim, tamam mı?
Sen beni tekrar yörüngeme oturtuyorsun.
Turneden dönsem ve şu anki düzenime sahip olmasam
hayatım alkol ve uyuşturucudan ibaret olurdu,
kadınlar, şaşkınlık, ihtişam sanrıları ve düşük özgüvenden.
Çünkü bir dayanak noktan yoksa kontrolden çıkarsın.
Ortalığı duman etmişim, umurumda değil Tek derdim benimle gurur duyman
Evet. "Ortalığı duman etmişim"i sevdim.
"Ortalığı duman ettim, kusura bakma."
Aynı hikâyeye tekrar tekrar tanık oluyoruz, öyle değil mi?
Mutsuz milyonerler, mutsuz, aşırı ünlü, aşırı başarılı
ve inanılmaz yetenekli müzisyenler bu yolda kayboluyor.
O yüzden hayatında sana şunu dedirtecek kişinin olması önemli,
"Hayatımın tanığısın, hayatımın anlamısın,
ne olursa olsun arkamdasın ve neler hissettiğimi anlıyorsun
çünkü en başından beri yanımdaydın, düşüşleri de çıkışları da gördün."
Çok fazla şey oldu. Beş yıl bir yılın içine sıkıştı sanki.
Durum kontrolden çıktı.
Film ve albüm yayınlanır yayınlanmaz dünya turnesine çıktık,
bir yandan evi yeniledik, Cille linç yedi, bir yandan iki çocuk, hepsi birden…
Evet… Boğucu geldi.
Gerçekten boğucuydu, yani şey…
Baskı altında hissetmemizde anormal bir durum yok,
iki paralel hayat yaşadık.
Birlikte bir hayat yaşamadık, cidden yaşamadık.
Birlikte bir şeyler yapmanın vakti geldi.
Cille birkaç günlüğüne buraya gelip
Kore'de neler olduğunu görebilir çünkü görmedi.
Yarın geliyor.
12.000 kişinin önünde sahne almak akılalmaz bir şey. Nerede olursa olsun.
Bunu görmesi lazım.
Çok büyük bir başarı. Tüm fedakârlıklarımız bunun için.
Bunun için o da benim kadar fedakârlık yaptı,
şimdi buna tanık olmayı ve meyvesini görmeyi hak ediyor.
Senin aşkın biterse Ruhumu kim kurtaracak?
Kim oturtacak beni tekrar yörüngeme?
Hızımı alamıyorum Derken yalpalıyorum
Sonra sen oturtuyorsun beni Tekrar yörüngeme
Geldin!
Küçük bir cismim sadece Atmosferine giren rastgele
Kore'ye hoş geldiniz.
Çarpışma rotasında bir meteor adam Burada hiçbir işi yok
Biliyorum, çok uzakta görünüyorum Ama bil ki hep yanı başındayım
Başını kaldır ve gökyüzüne bak Görünecek bir parça ışık
Ben astronot olmak için doğmuşum
Annem çoktandır biliyor
Başımı öyle bir döndürüyorsun ki Tam sürat giderken
Senin aşkın biterse Ruhumu kim kurtaracak?
Kim oturtacak beni tekrar yörüngeme?
Hızımı alamıyorum Derken yalpalıyorum
Sonra sen oturtuyorsun beni Tekrar yörüngeme
Senin aşkın biterse Kim kurtaracak ruhumu?
Kim oturtacak beni tekrar yörüngeme?
Ve bana baktığında Gerçekten bakıyorsun bana
O yüzden sensin Hayallerimi süsleyen tek şey
-Tanrım. -Akılalmazdı.
-Siktir, müthişti. -Müthiş.
En son bağırarak söyledin ya, inanılmazdı.
Sahnenin tozunu attırdık. Ulan…
-Evet! -Evet!
ŞANGAY
Sen mi çizdin?
-"Merhaba" diyecek misin? -Merhaba.
Şu an çok zorlanıyorum.
Bugün kızları çok özledim.
Biri eve dönünce sen de "Ben de eve gitmek istiyorum" diyorsun.
Uzun bir hafta oldu. Takat bırakmadı.
Artık iyice hissediyorum. Yoruldum.
Uyanıyorum ve vücudum "Uzan" diyor.
Bu gece muhteşem geçecek. Burada 500 kişi olacak. Harika olacak.
Şarkı listemiz hazır.
Vay canına!
-Bok gibi hissediyorum. -Gerçekten mi?
Evet. Bok ötesi.
Sabah uyandığımda da böyleydim, boğazım da kötüydü,
"Yine başlıyoruz" diye düşündüm.
Yoluna girecek. Hep giriyor.
Mesele sağlığını ilgilendiriyorsa…
En önemli şey iyi hissetmen.
Bu çarkın en önemli dişlisi sensin.
Sen kırılırsan çark dönmez.
Tek suçlu benim.
Israra dayanamayıp
iyi geçmeyeceğini bildiğim şeyleri kabul ediyorum
ama her şey önemli geliyor ve her şeyi yapmak istiyorum.
Eve döndükten iki gün sonra yine yola çıkacağız
ve 3 Eylül'den 15 Kasım'a kadar devam edeceğiz.
Tanıtım işleri var.
Dinlenmeye vakit yok.
Adapte olmaya vakit yok.
-13 konser, değil mi? -Evet.
O kadar ilerisini düşünmek boğucu, değil mi?
-Ama mecburuz. -Evet, biraz öyle.
İptal etmek çok tatsız olur, değil mi?
Hiç eğlenceli değil.
Sesini korumak için bir şarkı çıkarabiliriz.
Dinamikliği düşünülürse ben "I Hope This Song"u çıkaralım derim.
Peki, öyle yapalım. "Hope This Song"u çıkar.
Bu iş dünyanın en süper işi ve o sahnede olmak müthiş bir his.
Enerjin varsa.
Nasıl hissediyoruz?
Öyle ama cidden yani… Zorlandığında berbat bir iş ve…
İçinden gelmiyorsa cidden berbat bir iş.
Sonra turne otobüsüyle apartmanları tek tek geçerken diyorsun ki,
"Burada yorgun argın oturmak için sağ kolunu verecek çok insan var."
Bu hâlde nasıl becerdin, bilmiyorum, ama…
-Çok canım yandı lan! -Öyle mi?
-Feciydi oğlum. -Hiç çaktırmadın.
-Helal olsun sana. -Evet. Cidden.
-Anlaşılmıyordu… -Çok daha iyi gibiydin.
O kadar kötü değildi
ama yine bu noktada olmak can sıkıcı ve kendi suçum.
Çok sinir bozucu.
Pekin'deki konsere kadar daha kötü hissedersem iptal ederim.
Bu histen nefret ediyorum.
Şu hâlde Pekin'de konser vermek için zorlarsam
konser sonrası ödeyeceğim bedel çok ağır olabilir.
Konser iptal etmeyi kaldıramıyorum.
Bu kararı alırken yalnız hissediyorum çünkü nasıl olduğumu bir ben biliyorum.
PEKİN BİRLEŞİK AİLE HASTANESİ
N'aber kanka?
Yarın konser monser yok.
-Orası kesin. -Ne dediler?
Boğazıma bakıp bademcik iltihabım olduğunu söyledi.
Sonra COVID testi yaptı ve pozitif çıktı.
Siktir.
Bunlar da leziz Çin ilaçlarım.
Bence biri her şeyi iptal etmeli. Toptan.
Bademcik iltihabın var ve COVID'sin ve Royal Arena'daki ilk konser üç haftaya.
En büyük konserin.
Önümüzdeki iki hafta boyunca birinin sana bakması lazım.
Perişan olma.
Çok haklısın
ama bir şeylere hayır deme konusunda yalnız kalıyorum.
Ben hayır demek zorundayım,
herkes tüm konserlerin öneminden bahsediyor,
paraları ve milyonluk izlenme ihtimalini önümde havuç gibi sallıyor.
Geri çevirmesi zor.
Birinin bir an önce seninle ilgilenmesi gerek.
COVID olmana inanamıyorum.
-Evet. -Çok berbat.
Sahnede dünkü kadar zorlandığımı hiç hatırlamıyorum.
-Aşkım… -Büyük baskı altındaydım.
Berbat ötesi.
Önümde Lollapalooza, Djursland Bank Arena
ve Royal Arena var,
bu üç hafta boyunca en önemli beş konserim oralarda.
Diğer tüm konserleri iptal edesim var.
Şu an eve dönme fikri bile biraz iyi hissetmemi sağlıyor.
Doğrusu üç hafta içinde
tekrar üç haftalığına gidecek olmak katlanılmaz bir fikir.
Eve adımımı atar atmaz tekrar yola çıkmaya hazırlanmam lazım.
Bu aşırı zor geliyor.
-Canım, bak kim geldi. -Merhaba Nulle!
-Baba! -Merhaba canım benim.
Merhaba farem!
-Selam canım. -Baban öpsün mü?
Üç, iki, bir. Evet!
Bu yılın başında baba oldum.
Ve pek ailemin yanında olamadım.
Olmadığım günler olduklarımdan fazla.
Çok kıymetli bazı anları kaçırıyorum.
Gelecek.
Gel bana. Evet.
Evet! Bella!
Şimdi sıra bende.
Bella yürüyebiliyor!
Yürüyorsun babacığım!
Daha önce hiç bu kadar yürümemişti.
Vay canına!
Sen turnedeyken karın burada zor aylar geçirdi,
kitabı yüzünden çok eleştiri aldı.
Bu süreç kişisel olarak senin için ve genel olarak ailen için nasıldı?
Birbirimizden ayrı olmak
ve benim bu kadar uzakta olmam gerçekten çok zordu.
Evde iki çocukla yalnız.
Söyleyebileceğim tek şey bunun önemli bir konu olduğu.
Bu diyaloğu başlatması harika.
Onunla gurur duyuyorum ve bu tamamen desteklediğim bir mesele.
Evet, harika.
Peki, bir sonraki konuya geçelim.
Cecilie için en önemli şey bu mesajın yayılmasını sağlayıp
sosyal medyaya dair bir tartışma başlatmaktı.
Bu diyaloğu başlatmış olması harika.
Onunla gurur duyuyorum ve bu tamamen desteklediğim bir mesele.
Evet, harika.
ROYAL ARENA KONSERİ 7 GÜN
Turne hakkında konuşmamız gerek.
Evet.
-Her şey çok hızlı ilerliyor. -Evet, cidden öyle.
Ertelenmesi mümkün bir şey yok mu?
Hayır, görünüşe göre
imkânsıza yakın.
Royal'den sonra hemen üç konserimiz var.
En büyük konserim, sonra doğru eve ve yatağa.
Hemen sonra Avrupa turnesi, 20 günde 16 konser.
-Aynen. -Olmayacak, biliyorum. Pestilim çıkacak.
Üç konseri tamamlarsak o zaman geriye 13 konser kalacak
ama ilk üç konserden enerjimiz bitecek.
Daha önce birçok kez bu durumu yaşadınız.
-Evet. -Neden ders çıkarmıyorlar?
Daha az konser vermek daha iyi olur.
-Bu şekilde zorlamaktansa. -Evet.
Sesimi çıkarıp hayır demeyi beceremiyorum.
Sınır koymayı beceremiyorum.
Arayıp "Gelmiyoruz, her şeyi iptal ettik" demeyi beceremiyorum.
"Yedi aydır bu turneye hazırlanıyoruz
ve bir sürü bilet sattık ama söyle, gelmiyorum.
Diğerlerini bilmem ama,
benim için iyi olan bu" demeyi beceremiyorum.
Çok zor, bir sürü insanı hüsrana uğratacağını biliyorsun.
-Selam patron. Seni görmek güzel. -Selam, seni de.
İki haftadan uzun bir molaya ihtiyacım var.
Paslı parmaklar. Şirin, paslı parmaklar.
Bunlar mı?
"Burayı dinleyin" diye başlamam gereken bir duyurum var.
-Bir karar… -Bir dakika.
Sen işini bitir de.
Royal Arena konserinden iki gün sonra başlaması planlanan
Avrupa turnesini ertelemeye karar verdim.
Gelecek yılın başına ertelenecek.
Şey… Bu karar kişisel anlamda…
Buna ihtiyacım var. Bu araya ihtiyacım var.
Galiba ilk kez, belki hayatımda ilk kez
bir araya ihtiyacım olduğunu iliklerime kadar hissediyorum.
Tatsız bir durum ama böyle olacak.
-Bize uymuyor. -Evet.
Umarım bu diyeceğime diğerleri de katılır, kararını tamamen destekliyoruz.
İyi hissetmeyi, mutlu olmayı
ve yaptığın işten keyif almayı hak ediyorsun.
Yoksa hiçbir anlamı yok zaten.
Aynen öyle.
Süper.
Selam aşkım.
İyi geçtiğini haber vermek için aradım.
Şimdi beraber altı ayımız var. Aklım almıyor.
Yeni Chris'e merhaba de.
Görüşürüz.
Evet.
Evet. Hoşça kal.
Bir yıl önce kabul ettiğim şeylere niye evet dediğimi anlıyorum.
Bir yıl önce her şeye evet diyen adam
şimdi burada oturup bazı şeylere hayır diyen adamı anlıyor.
Durmadan devam edemezsin.
Çember kapanmış gibi hissediyorum.
Hayatımın bu dönemi için mükemmel bir son.
Sanki kocaman bir kurdele kondurup noktalıyorum.
Vay anasını! İşte başlıyoruz.
İçeride enerjinin yükseldiğini duyuyorsun. Aynı anda oluyor.
Hep aynı anda oluyor.
-Selam. -Selam aşkım.
-Midende kelebekler uçuyor mu? -Evet. Şimdi başladı.
Gidip bir bakayım dedim de oha ya, çok fazla insan var.
-Akılalmaz. -Acayip kalabalık.
Kendimi benim için önemli şeylerle bağlantımı kaybettiğim bir durumda buldum.
Olabilecek en ağır bedeli ödemeye, Cille ve çocukları kaybetmeye yakındım.
Sınırı zorladım.
İşleri farklı yürütmeye hazırım.
Merak ediyorum da
Bir ben mi neyin yaklaştığını görüyorum?
Yanlış yapıyoruz bu işi
Hem de çok uzun zamandan beri
Ne acayip değil mi?
Yakınıp duruyoruz Ama hiçbir şey yapmıyoruz
Hem de bilmemize rağmen böyle yaparsak
Bundan kurtulamayacağımızı
-Seyrediyoruz… -Bulutların aldığı şekilleri
Fırtınayı beklerken tadıyoruz yağmuru
Ama şimdi bir şey yapmazsak Sonra çok geç olacak
Değişimse dualarında dilediğin şey Bekleme artık
Geç bir sonraki sayfaya Unutma, bazı seçimleri
Yaparsın ömründe ancak bir kez
Ömründe ancak bir kez
Verebileceğimizden…
Fazlasını mı alıyoruz?
Hiç risk yokmuş gibi Kutlama mı yapıyoruz?
Seyrediyoruz bulutların aldığı şekilleri
Fırtınayı beklerken tadıyoruz yağmuru
Ama şimdi bir şey yapmazsak Sonra çok geç olacak
Değişimse dualarında dilediğin şey Bekleme artık
Geç bir sonraki sayfaya Unutma, bazı seçimleri
Yaparsın ömründe ancak bir kez
Ömründe ancak bir kez
Değişimse dualarında dilediğin şey Bekleme artık
Geç bir sonraki sayfaya Unutma, bazı seçimleri
Yaparsın ömründe ancak bir kez
Ömründe ancak bir kez
-Ara vermeye hazırım. -Altı ay.
İnanılmaz.
Gerçekten inanılmaz.
Geceleri sokakta yürürken Sanki hiç gitmemişsin gibi geliyor
Ama gittin Ve ilerledim ben buraya kadar
Bil ki kalıcı bir yara bıraktın ardında
Merhaba.
-Kızları sen alacaksın. -Evet. İyi etkinlikler.
-Sağ ol. Selamını iletirim. -Lütfen.
-Seni seviyorum! -Ben de!
Bu konuda deneyimsizim, oturup hiçbir şey yapmamakta.
Boşluğa bakmakta.
Burada otururken içimden "Ulan" diyorum.
Daha yeni 16.000 kişi önümde bana bağırıyordu.
Şimdi burada oturmuş, "Niye bu kadar sessiz?" diye düşünüyorum.
"Ne tuhaf, merhaba?"
"Kimse beni alkışlamayacak mı?"
O zaman ben kimim?
O çalışkan adam değilsem, sakince takılırsam, ben kimim?
Kime dönüşürüm?
Yemek yemeyecek misin?
Hemen yatacak mısın? Dondurmandan sonra ne yiyeceksin?
Bazen makyajını başkasının yapması insanın çok hoşuna gidiyor.
Gel buraya!
-"Baba" diyebilir misin? -Baba.
-İşte böyle. -Dizlerimi bükesim var.
Ham yapacak.
Bu kadar! Bitirdik!
-"Anne" der misin? -Baba!
-İşte bu, canım benim! Aferin! -"Anne" der misin?
Anneciğim, bir buçuk yıldır seni sevgiye boğdum,
lütfen "anne" der misin?
-Baba! -Bella?
-Gel. "Baba" der misin? -Baba.
-"Anne" der misin? -Baba.
Evet! İşte böyle! Dondurmayı hak ettin.
Hayır! Dişlerini fırçaladım.
Bir süredir yanında olmak güzel. Dikkatin hiç dağınık değil.
Aklın burada yani, bizimle. Anlatabiliyor muyum?
Genelde fiziksel olarak bir yerdeysem aklım da oradadır.
Ya da belki bana öyle geliyor.
Evet. Şu bir buçuk yıl farklıydı.
Yani…
Dengeyi bulmam lazım, hem ben en iyimi ortaya koymalıyım…
Hem de evdeki durum huzurlu olmalı ve yaratıcı olmaya odaklanabilmeliyim.
Aile her şeyden önce gelir,
iyi hissetmek istiyorsan enerjini kanalize etmen gereken şey o.
-Mantıklı bakış açısı bu yani. -Akla yatıyor ama…
-Yoksa kendine ket vurursun. -Evet.
Ama en iyi albümü öyle yapmıyorsun.
Çünkü albüm onu saplantı hâline getirmeni, var gücünle çabalamanı gerektiriyor…
Bir şeyi dört dörtlük yapacaksam ona ilgimin %100'ünü vermeliyim.
Ama her şeyini adayamazsın.
Şu andan itibaren olman gereken tek bir şey var, o da baba olmak.
Baba olmama seçeneğin yok.
Biliyorum.
Önümüzdeki 10 yıl boyunca onlar için en önemli şey bu.
Seni istiyorlar, daha sonra başka bir sürü şey isteyecekler.
-Ses tonum hoşuna gitti, değil mi? -Tonun hoşuma gitmiyor ama mesajın açık.
-Farklı düşünmüyorum. -Hayır.
Ama böyle üstten bir tonla söylemene gerek yok.
"Sadece bir şeyi %100 yapabilirim" diyerek sorumluluktan kaçıyorsun.
Diğer şeyler ne olacak? Niyetim üstten konuşmak değil.
Bunu dürüstçe ve sevgiyle söylemeye çalışıyorum.
Ama sen de durumumuza diğer herkesten çok hâkimsin,
senin de anlayışlı olman gerek.
Merhaba canım! Merhaba aşkım! Güneş batıyor, fark ettin mi?
Yaşıyor sayılmazsın çünkü Kendini vermezsen
Karşılık verirsen anlamlıdır öpücük
Budur kural
Böyledir bu iş
Ve o ıssız yol dönüp dolaşıp evine çıkarsa İyisi mi hissiz kal yine
Ahmağın altınını bulduğunda
Ahmağın altını
Alt yazı çevirmeni: Ünal Ataman