Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Dames, heren en lgbt'ers…
…graag een daverend applaus voor de enige echte…
Klap in je handen alsof het je niet boeit wat men denkt…
…voor de enige echte…
…Udom Taephanich.
Heel erg bedankt.
Oké, heel erg bedankt.
klap eens in je handjes, blij, blij, blij
Als iemand het podium op komt en mensen schreeuwen en klappen…
…moet die persoon wel beroemd zijn.
Dan ben ik dus beroemd.
Om eerlijk te zijn, weet ik dat wel. Ik ben best wel populair.
Maar ik kan er geen cijfer op plakken. Geen idee.
Ik weet dat niet, want er is geen schaal voor beroemdheid…
…zoals decibellen voor geluid.
Geen idee hoe beroemd ik ben.
Als beroemdheden, acteurs en zangers de deur uit gaan…
…willen mensen foto's en handtekeningen.
Ze weten dat ze beroemd zijn, maar ze weten niet hoe beroemd.
Ik besefte hoe beroemd ik was…
…toen Vinij Lertratanachai me uitnodigde om te komen voetballen.
Kennen jullie hem?
Hij organiseerde Liverpool tegen Manchester United.
Hij belde al voor de zesde keer en ik zei dat ik niet kon…
…omdat hij helemaal in Bang Pa-In was en ik in Bang Kapi.
Het is ver rijden.
Ik zou te laat thuis zijn gekomen.
Dus ik zei dat ik het druk had.
Dat ik geopereerd was aan mijn knie.
Dat ik niet meer gevoetbald had sinds mijn tijd als monnik.
Maar hij belde voor de zesde keer: 'Laten we gaan voetballen.'
Zoals gewoonlijk verzon ik een smoes.
'Ik ben aan het tekenen. Ik heb geen tijd.'
'Kom nu. Het wordt geweldig. Morgen om 16.00 uur.'
'Wie komt er nog meer? Ik wil niet. Ik heb geen voetbalschoenen.'
'Jackson Wang.'
'Met Jackson Wang voetballen? Dat meen je niet?'
'Ja. Hij is in het land. Hij voetbalt graag als hij vrij is.'
'Komt hij echt?'
Ik zou voor hem helemaal naar Betong zijn gegaan.
Het was wel mooi Jackson Wang.
Jullie zouden een kaartje moeten kopen…
…een duur kaartje, om hem van ver af te zien.
Mijn nichtje Ratsamee is echt fan van hem.
Ze heeft veel betaald om hem van ver weg te zien…
…terwijl ik in hetzelfde team kon spelen. Dus ging ik erheen.
De volgende ochtend kocht ik voetbalschoenen…
…en toen zei hij dat het echt voor vips was.
Een exclusieve groep.
Ik voelde me speciaal. Ik was van plan om zelf te rijden.
Maar mijn nichtje Ratsamee…
…had haar haar al gedaan.
Ze kwam helemaal opgedoft langs. 'Alsjeblieft, mag ik met je mee?'
'Nee, het is privé.'
'Alsjeblieft, ik wil Jackson Wang zien. Toen ik hem zag, was hij zo ver weg.'
Ik zei: 'Je komt niet dicht bij hem, want zijn bewakers zijn strikt.'
Jullie weten wel hoe die gasten zijn.
'Alsjeblieft. Ik blijf wel achter het hek.'
Dus liet ik haar rijden.
En toen we daar aankwamen…
…het was bij Royal City Avenue…
…waren er veel bodyguards, omdat het bekend was geworden.
Honderden fans stonden voor het hek op Jackson Wang te wachten.
Ik vond toen…
…dat het gemeen zou zijn om haar buiten te laten…
…dus zei ik: 'Ratsamee, ik neem je wel mee.'
Maar ik zou alleen komen.
Ze vroeg hoe we dat gingen doen.
'Zeg dat je mijn masseuse bent.'
'Maar ik kan geen massages geven.'
'Dat zul je wel moeten.
Als je geluk hebt, krijgt Jackson kramp en mag je zijn lies masseren.'
Ineens had ze zin om met me mee te gaan.
Een bewaker vroeg wie ik was. 'Ah, jij bent Nose. En wie is dat?'
'Dit is mijn masseuse.'
'Ga naar de vipzone daar.'
We parkeerden in de vipzone.
Ik zei: 'Draag mijn spullen. Dan lijk je echt mijn masseuse.'
We liepen ongeveer een meter of vijftien…
…naar een sportzaal met glazen muren en we gingen naar binnen.
Jackson Wang was daar aan het thaiboksen met Tony Jaa.
Heb je de TikTok-clip gezien? Ze boksen en hij draait zich naar mij.
Dan neemt Tony Jaa me mee om me rond te leiden.
Mijn nichtje was zo dichtbij. Dat had ze nooit verwacht.
Normaal kreeg ze te horen dat ze weg moest gaan.
'Wegwezen. Je bent geen vip.'
Maar nu zeiden ze: 'Kom met ons mee.'
Jackson Wang stond daar.
En zij…
Ik zei: 'Maak een foto. Pak je mobieltje.'
'Oom, ik heb knikkende handen.'
Knikkende handen, dat had ik nog nooit gezien.
'Ik heb knikkende handen.'
'Ze mogen nu niet knikken. Dit is je kans.'
'Hij is…
O, wauw.'
'Hup, maak een foto.'
'Ik wil hem niet lastigvallen.'
'Dit is niet het moment.'
Eindelijk…
…was hij klaar met boksen en werden we naar de kleedkamer gebracht.
Ik ging samen met Jackson Wang de kleedkamer in…
…waar modellen en acteurs waren die tot de nieuwe generatie behoorden.
Als ik het me goed herinner, was Golf Pichaya daar.
En Khem Hussawee.
Ze waren minstens 175 centimeter lang en hadden een lichte huid.
En ze trokken hun shirts aan. Er waren er zo veel.
Oat Pramote herkende me. 'Hallo, Nose'. Ik zei hem gedag en ging bij hen zitten.
Je had daar banken en shirts. Er lagen sokken klaar.
Ik pakte mijn schoenen en een zwart tenue…
…omdat Jackson bij het zwarte team zat. Dus ik deed dat aan.
En toen zei Oat tegen me: 'Je zit bij het andere team.'
'Wat? Dat wist ik niet.'
'Dat is jouw team.'
Wie denk je dat bij het andere team zat? Vinij Lertratanachai.
Vinij stelde me aan iemand voor. 'Dit is de ambassadeur van Nepal.'
De Nepalese ambassadeur. Een heel oude man.
'En naast hem zit de neef van de koning van Bhutan.'
Ik wist niet hoe ik me moest gedragen.
Daar heb je Jackson Wang, hier koning Jigmes neef.
Moet ik buigen? Wat moet ik doen als ik hem de bal geef?
'Hoogheid, neem de vrije trap.'
Ik wist niet hoe ik me moest gedragen en ik wilde niet bij dat team.
Ik was daar om met Jackson Wang te voetballen.
Ik wilde naar hem passen. Met hem kletsen. Praten.
Een team vormen. Onze handen ineenslaan voor de start.
Dat zou een eer zijn geweest, maar ik zat in het team met oude mensen.
En nog wel als spits.
Een spits moet goals scoren. En Wang was de spits van het zwarte team.
Aan de andere kant.
De hele wedstrijd zagen we elkaar alleen van heel ver af.
Ik had al zo lang niet gevoetbald. Na vijf minuten had ik al kramp.
Het was 16.00 uur en heel erg heet.
Ik had het zwaar, maar de fans in het stadion…
Er waren ongeveer honderd fans in de vipzone.
Ze waren meegekomen met de Thaise acteurs, zoals de managers van de acteurs…
…en de managers van het buitenlandse team.
Ongeveer honderd man. Ze stonden naast het veld…
…achter een rij struiken.
Ze moesten achter de zijlijn blijven en stonden daar met camera's en lenzen.
Een hele horde.
En na vijf minuten wilde ik me laten wisselen.
Ik kon het niet. Het boeide me niet, omdat ik hem sowieso niet kon zien.
Ik wilde weg, maar het team met oudjes had geen wissels.
Ik liep maar wat rond. Ik kon me niet op de match focussen.
Ik wilde een parasol.
Waar was ik in godsnaam mee bezig?
De wedstrijd kwam niet op tv.
Als er tv-camera's waren geweest, had ik wel gerend.
Maar niemand zag het. Ik zag er niet uit.
Uiteindelijk werd het me te veel. Ik had het zo warm.
Er stonden geen bomen rond het veld.
Ik ben in de schaduw van de gymzaal gaan staan.
En toen besefte ik hoe beroemd ik was.
Er stonden fans bij de struiken om Jackson Wang te zien…
…en ze draaiden om en keken naar mij op zo'n tien meter afstand.
Ik liep van het veld naar de struiken.
'Hé, jij daar.
Dat is Nose. Laten we met hem op de foto gaan.'
Er kwamen er twee of drie op me af.
'Wil je met hem op de foto?' En toen riep iemand:
'Ja, toe maar.'
Zo beroemd ben ik.
'Ja, toe maar.'
O jee.
Het was net een dolksteek in mijn hart.
Ik zag er al niet uit in dat broekje met mijn O-benen en mijn oneffen huid.
En toen…
'Ja, toe maar', en ze namen foto's. Maar enkel om de tijd te doden.
Toen de wedstrijd voorbij was, namen ze ons mee terug naar de kleedkamer…
…om te douchen.
Ik vertrok als een van de eersten, met Jackson Wang en zijn team achter me.
Ze waren allemaal zo knap.
Ik durfde niet op ze te wachten. Ik liep voor ze uit.
Ik weet het nog goed.
Drie mensen in donkere shirts kwamen op me af.
'Nose?'
Even oud als mij, alsof we samen waren opgegroeid.
Alsof ze de eerste shows hadden gezien.
'Mogen we met je op de foto?'
Ik was zo blij dat iemand met me op de foto wilde.
Ik zei: 'Wacht eventjes, ik moet plassen.'
Ik kon het niet meer ophouden.
'Ik ga snel naar de wc en ben zo weer terug.'
Dus ik ging plassen.
Ik ging naar binnen.
Jackson Wang en zijn team waren daar.
Ze waren zich aan het omkleden.
Als ik buiten op de foto zou gaan, zou ik zijn blote borst missen.
Als jullie daar zouden zijn…
…zouden jullie dan gegaan zijn?
Ik wilde het zien. Ze kleedden zich allemaal om.
Ze hadden natuurlijk allemaal sixpacks. En hun huid… Ze straalden.
Ik heb mensen met een gave huid gezien, maar zo'n stralende huid zie je niet vaak.
Net alsof Jackson Wang neonlampen als avondeten eet.
Hij had gewoon iets.
De spelers waren zich aan het omkleden en aan het douchen.
Ik hing rond bij de kleedkamer van Jackson Wang…
…in de hoop een glimp op te vangen.
Dan zou ik een verhaal voor mijn kleinkinderen hebben.
Goed, ik heb mijn behoefte gedaan…
…kleedde me aan en vertrok…
…omdat ik volwassen ben en mijn beloften nakom.
Ik ging naar buiten…
…en er stonden daar honderd mensen te wachten…
…terwijl Jackson Wang douchte.
Ik…
…kwam naar buiten.
De bewaking kwam op me af.
'Wie zoek je?'
'Ik zoek drie mensen van mijn leeftijd.
Ze wilden met me op de foto, maar ik moest eventjes naar de wc.'
'Je zoekt drie mensen?' Hij fluisterde in zijn kraag.
Waarom houden bodyguards ervan om in hun kraag te praten?
Sommige mensen praatten in hun mouwen.
'Geen zorgen. Ik vind ze wel.'
'Wie wou op de foto met hem?'
En weet je wat? Het bleef stil.
Hartstikke stil.
Ik trok aan zijn shirt.
'Verdomme.
Doe dit niet, sukkel.
Ik kan me nergens verstoppen, klootzak.'
Toen hij zag dat ik me schaamde, deed hij nog beter zijn best.
'Hallo allemaal.'
Shit.
'Wie wil op de foto?'
Niemand zei wat.
En dat terwijl iedereen toekeek. Het was zo gênant. Niemand zei wat.
Terwijl iedereen zweeg, stapte er iemand naar voren.
'Ach, waarom ook niet?'
Verdomme.
Ik ben 'Ja, toe maar'-beroemd, 'Ach, waarom ook niet'-beroemd.
Zo beroemd ben ik.
Het leek wel als ik mijn zelfvertrouwen echt helemaal kwijt was.
Echt helemaal.
Ik stapte in de auto.
Meestal is er een afterparty, maar ik wilde daar weg.
We kwamen uit verschillende milieus. Ik was daar even binnen…
…en de bleke, knappe jongens spraken een westerse taal.
Het voelde alsof ik daar niet thuishoorde.
In een kastenstelsel zouden zij de heersende kaste vormen…
…en ik een onaanraakbare zijn.
Dus reed ik naar huis.
Ratsamee zat achter het stuur zijn liedjes te zingen en te fluiten.
De trut. Ik was zo depressief. Ik was mijn zelfvertrouwen kwijt.
Het voelde alsof ik… Ik was er echt kapot van.
Ik was achterhaald. Ik was een achterhaald mens.
Ik had verdomme niet moeten gaan.
Terwijl ik me gekwetst voelde, gebeurden er meer dingen.
Als mensen me interviewen…
…voor een of ander blad of voor een universiteit…
…stellen ze me graag de vraag…
…en vaak aan het eind:
'Is er nog iets dat je tegen de nieuwe generatie wil zeggen?'
Ik?
Iemand zoals ik?
Wat kan ik nu tegen ze zeggen? Ik ben achterhaald.
Wie zijn ze?
Ze zijn de generatie na die van mij. Ze zijn nieuw.
Ik hoor bij Generatie X, en na mij heb je…
…Y, Z en Alfa, toch?
En voor mij heb je de babyboomers.
Wie is er een babyboomer? Prayut.
Je hebt Prayut, Prawit…
…en Bird Thongchai.
Bij Generatie X…
…heb je…
…Loong Phol…
…en Shaman Pla.
Kijk nu hoe het gesteld is met mijn generatie.
Bij Generatie Y heb je Nont Tanont, Gun Napat…
…en Bella. Ze is een Y. Bella maakt deel uit van de Y-generatie.
En dan heb je BOWKYLION nog.
En daarna heb je Generatie Z. 4EVE, toch? 4EVE.
De Alfa's zijn kinderen van beroemdheden, van Saifah en van Chompu en zo.
Dus de volgende generatie, de generatie na mij…
Wat kan ik hen nu zeggen?
Weet je hoe we opgroeiden?
Latere generaties, zoals Generatie Y, laat ik het simpel zeggen…
Jullie zijn opgegroeid met gecondenseerde melk uit zakjes.
Jullie hadden die zakjes je hele leven lang.
Generatie X had die niet. Helemaal niet.
Mijn generatie had alleen maar gecondenseerde melk uit blikjes.
Uit blikjes.
En als je melk wilde drinken…
…moest je daar zowat een loodgieter voor zijn.
Je had zoveel gereedschap nodig.
Een mes, een hakmes, een hamer, een schroevendraaier…
Het was lastig om het in je eentje te doen.
Natuurlijk hadden we toen ook blikopeners.
Ze leken op de drietand van Shiva.
Maar 95% was roestig.
Ze waren gammel en versleten.
Er staken overal stukjes uit.
Ik weet niet waar ze goed voor zijn. Ze zijn waardeloos.
Je kon er niets mee openen. niet eens een blikje vis.
Ik moest het hakmes van mama pakken en de punt gebruiken.
En dan kreeg ik op m'n kop omdat ik haar mes beschadigde.
En ik…
Het was zo moeilijk in je eentje. Je stopte het blikje tussen je benen.
Je sloeg erop. Je zweette je kapot.
En kwam er melk uit het gaatje? -Nee.
De andere kant moest ook open.
Je moest er nog een gat in maken.
En daarna…
…goot je wat melk op een gefrituurde broodstengel…
…en at je het met Ovaltine, maar kwam de melk eruit?
Nee. Dus?
Je blies erin.
Gelukkig was er toen geen covid.
En er was niemand die zo'n blikje in één keer opdronk.
Je moest het bewaren, maar hoe?
Je moest het op een bord met water zetten.
Een bord met water.
Maar dan werd het vochtig en begon het te roesten.
Het randje waar de melk uitkwam, droog op en leek wel besmet met herpes.
Alsof het herpes had.
Dan heb je nog maar weinig trek. En het etiket wordt papperig.
Dus ja, zo leefden we toen. Wat kan ik de jeugd nu leren?
Dat is het enige wat ik weet.
Wat voor jeugd had ik nu? Mijn moeder wilde dat ik dikke wenkbrauwen had.
Kittelbloemen.
We slikten geen voedingssupplementen.
Geen vitamine E voor haargroei.
Kittelbloemen.
We deden bloemen op onze wenkbrauwen, maar Shinchan zag er nog beter uit.
We legden ze er zo op.
En werkte dat?
Nee. Dat is bestudeerd. De bloemen hadden geen enkele invloed.
Anders had je geen wenkbrauwtattoos nodig. Waarom zou je ze er anders op tekenen?
Indiërs en Latino's vinden die bloemen nutteloos.
En die van hen zijn dik.
Zo ben ik opgegroeid.
En dan heb je de hogere neusbrug nog.
Toen hier westerlingen heen kwamen, moesten we hogere neusbruggen hebben.
Dus trokken ze eraan.
Iedereen in de buurt deed dat.
Maar mijn moeder had niet alle informatie.
Normaal gesproken trek je van de brug naar je neuspuntje.
Maar zij begon bij de punt.
Daarom heb ik nu zo'n neus. Wie kan ik hiervoor aanklagen?
En dan had je de bofmythe nog.
Ja, de bof.
Ik ben niet naar een dokter gegaan…
…maar naar een Chinese genezer. En wat deed hij?
Hij schreef 'tijger'.
Hij schreef 'tijger' tegen de bof.
In het paars.
Hij schreef 'tijger'.
En ik wilde echt weten waarom.
Dus ik vroeg dat aan degene die dat deed.
Hij zei dat we volgens de Chinezen met de bof net varkens zijn.
Je kin lijkt op die van een varken.
En ze schrijven 'tijger' om het varken bang te maken.
Heb je dat ooit eerder gehoord?
Shit.
En als we als kinderen aften hadden, smeerden ze spul in onze mond.
Dat deden ze als we mondproblemen hadden.
Ze smeerden er een paars medicijn op.
Maar dat bleef niet zitten.
Het was een paarse vloeistof zonder iets plakkerigs erin.
Ze smeerden hem erop en meteen daarna zag je…
…alleen maar kwijl. En geen enkel medicijn.
Die 'tijger'-behandeling irriteerde me echt.
Als zoiets dingen kleiner maakt, zou je het op je kuiten schrijven, toch?
Dan heb je geen liposuctie nodig.
En jongens die zich niet erg mannelijk voelen…
…schrijven 'paard'.
Dan wordt ie groter.
Of 'anaconda'.
Zo ben ik opgegroeid.
Generatie X is opgegroeid met maar twee soorten koffie.
Oliang.
Oyua.
O betekent zwart.
Liang betekent koud.
Koude zwarte koffie. En oyua is hete zwarte koffie.
Melk toevoegen was speciaal. Dat noem je yoklor. Dat was alles.
Maar nu staan mensen van Generatie X zoals ik…
…aan de balie bij Starbucks…
…alsof we idioot zijn.
Alles is in het Engels.
Oké, espresso…
…cappuccino…
…mokka…
…latte…
…karamel macchiato.
En dan heb je nog een frapp…
…frappuccino.
En wat nog meer? Je moet weten welke bonen je wilt.
Wat? Moet ik het verschil kennen?
Je hebt dark, medium en blond.
En je hebt bonen uit… Ethiopië.
Uit allerlei landen. Moet ik dat weten?
Waarom verbouwt Ethiopië koffie? Ze zijn er toch arm?
Ik dacht dat ze niets te eten hadden.
Ik weet hier helemaal niets van.
Shit, krijg nou wat.
En dan de bekers nog. De bekers. Niet small, medium en large?
Je hebt Ariana Grande en zo.
Wat is dat nu?
En die Venti-onzin.
En dan heb je ook nog tall. Shit. Te veel opties.
Ik hou van de bonen die ze fruity noemen.
Dan vragen ze: 'Wil je fruity?'
Dan denk ik aan oude bands.
Fruity en Kiriboon.
Ik ben zo achterhaald.
Ik was nerveus. 'Nose bestelt iets.' Ik mocht niet idioot overkomen.
'Ik heb al veel koffie op, ik neem wat appelsap.'
Zo is mijn generatie opgegroeid. Wat kan ik de jeugd nu leren?
De dingen die Generatie X of oudere generaties weten…
…doen er volgens mij niet echt meer toe voor jongeren.
Je hebt zoveel geleerd om door te geven aan het nageslacht…
…maar hoe weet je nu dat het niet zoiets zal zijn…
…als Lomotil?
Lomotil. Als je dat kent, betekent dat dat we even oud zijn.
Lomotil was een diarreeremmer voor Generatie X en babyboomers.
Als je ziek was en diarree had, was Lomotil het eerste wat bij je opkwam.
En als je ongesteld was, noemde je maandverband Kotex.
Ook als het een ander merk was.
En hoe noemden we instantnoedels?
We noemden ze Mamanoedels, ook als ze van Yum Yum waren.
En Lomotil ook. Alle diarreeremmers noemden we Lomotil.
Maar Lomotil werd uiteindelijk verboden.
Het was een medicijn dat…
Ze noemen het…
Het vertraagt de stoelgang.
Je poept niet meer, maar de bacterie zit nog in je buik.
Terwijl je daar juist van af moet zien te komen.
Alleen elektrolyten slikken is genoeg.
Maar vroeger slikte je Lomotil, en stel je voor dat je nog erg veel hebt…
…genoeg voor een ondernemer als PIMRYPIE, en ze aan de jongere generaties geeft.
Dat is het 'm.
De medicijnen zouden over de datum zijn en niet gebruikt kunnen worden.
Daarom probeer ik ze niets bij te brengen.
Ze hebben in elk opzicht meer te bieden dan ik.
Informatie en kennis. Ze hebben geen leermeester nodig.
Ze hoeven niemand om zijn geheimen te smeken.
Alles staat op internet. Ik probeer ze niets bij te brengen.
Ouderen hoeven zich enkel te gedragen, zodat ze gerespecteerd worden.
De dingen die je niet wilde dat ze deden…
…kunnen zij nu doodleuk doen.
'Word geen comedian.'
Maar neem nu Lisa.
Of Bam Bam.
Ze zijn succesvol.
'Je bent te jong voor make-up.'
Neem nu Nesty…
…die tiener die transgender is.
Ze gaf als tiener haar moeder een huis.
En Eclaire Juepak, uit de sloppenwijk Khlong Toei.
Ze heeft een huis van 30 miljoen baht vlak bij Opal gekocht.
Kijk nu hoe succesvol ze zijn.
Ik mocht geen kunst maken, omdat daar geen toekomst in zat.
Ze zeiden dat ik honger zou lijden.
Maar weten jullie wie Crybaby is? De cartoonist?
Ze verdiende in twee dagen ruim honderd miljoen.
Ruim honderd miljoen.
De bekendste artiesten van vroeger verdienden dat in heel hun leven nog niet.
Dus denk niet dat je jonge mensen iets kunt bijbrengen.
Hou gewoon je mond.
Zeker alle oude mensen in het parlement.
Juich niet. Meer zeg ik niet.
Zodra ik in de problemen zit, zijn jullie gevlogen.
Als ik nog iets zeg, klaagt Srisuwan me aan.
Die lul heeft te veel vrije tijd.
Klappen is nutteloos. Het boeit me niet.
Wat ik met de jongere generatie wil delen, is niet echt kennis.
Maar een fout van mij.
Oudere mensen hebben het voordeel dat ze meer fouten hebben gemaakt.
Ze hadden er meer gelegenheid voor.
We kunnen van die fouten leren om zo minder fouten te maken.
Wie ervaren zegt te zijn, heeft fouten gemaakt. Dat is zo.
Dus zou ik jongeren wat meer willen vertellen…
…over een fout die ik heb gemaakt.
Ik heb ooit iets zo erg verpest…
…dat het bijna mijn dood werd.
Ik was toen in de twintig.
Ik gedroeg me als een mbo'er. Zoals in 4 Kings.
Omdat ik op de mbo zat…
…droeg ik werkkleding van school.
Ik had een zonnebril op en dat soort dingen.
Ik wist toen niet waarom ik dat deed.
Ik deed zoals de oudere jongens daar.
We liepen samen rond…
…met onze schouders omhoog alsof we het koud hadden…
…of onze heupen uit de kom waren.
We liepen zo.
Ik weet het niet. Net of er steentjes in onze schoenen zaten.
Zo liepen we rond, alsof we gehandicapt waren.
We wisten niet waarom we dat deden.
We liepen zo rond met het idee…
…dat iedereen die naar ons keek met ons wilde vechten.
Dat ze erom vroegen.
Maar als je iemand wilt leren kennen, bekijk je hem. Snap je?
Je kunt niet zonder te praten naar borsten staren.
Dat werkt niet. Of alleen naar hun knieën kijken.
Ik weet niet hoe we daarbij kwamen.
We liepen samen rond, in onze werkkleding.
Ik werd als kind beïnvloed door vrienden.
Als we scholieren tegenkwamen, rosten we ze af.
We pakten hun riemen af.
Maar die pasten niet eens. Ze hadden andere maten.
We sloegen ze en stalen hun kleren. Maar pasten die ons? Nee.
We pakten hun gespen en zo.
We deden wat onze vrienden deden en zeiden dat het voor onze school was.
Dat het voor de eer van onze school was, maar we zijn daar nooit meer teruggeweest.
Ik heb de kleding nooit meer gedragen. Er was geen band. Ik deed met de rest mee.
Toen 4 kings net verschenen was…
…lazen we allemaal het boek Mad Dogs and Co.
Voor wie minder oud is…
…dat is een verhaal over een avontuurlijk leven.
We gingen naar het strand met mijn beste vrienden, Ueng en Peera.
Het was hun idee. Ik deed gewoon mee. Wilai was er ook bij.
We zijn met z'n vieren naar Samet gegaan. Het Samet van dertig jaar geleden.
Er waren geen resorts. We verbleven op het strand zelf.
In een bungalow van natuurlijke materialen.
Je had er kokospalmen…
…dingen van kokosnoten en hout. Allemaal natuurlijke dingen.
En direct aan het strand.
We waren daar twee nachten. De eerste nacht was oké.
De tweede avond gingen we wat drinken in een bar.
Het was een nachtclub met reggae en zo. We dronken bier.
Naast onze tafel zaten acht mensen aan één tafel.
Een van hen vroeg me: 'Udom, wil je een biertje?'
'Nee.' 'Je bent niet vet, man.' Vet was in die tijd een cool woord.
'Je bent niet vet.'
'Ben ik niet vet?
Ik ben een vette gast die ook nog eens deugdzaam is.'
En iedereen hoorde me.
En die jongens…
…stonden alle acht op.
'Hé, deugdzaam, vet kind.'
Ze dreven de spot met me.
Ze beledigden me.
Ik weet niet wat me toen bezielde.
Ik stond op…
…pakte een fles die mijn vriend aan het drinken was…
…en sloeg ermee op een steen.
Er lagen stenen. Ik sloeg de fles kapot om hem scherp te maken.
Ik weet niet waarom ik wilde vechten. Wat had dat nu voor nut?
Ik wilde stoer doen tegenover mijn vrienden.
Ik was mezelf niet. Ik sloeg hem stuk.
Voor iedereen die stoer wil doen…
…je moet eerst leren hoe je een fles stukslaat…
…en hem scherp maakt.
Het was voor mij de eerste keer.
Ik sloeg, en bam.
Ik had alleen de hals nog over.
Hij was puntig, maar het was eerder een tonijnentand dan een haaientand.
Ik had er niemand mee neer kunnen steken.
Ik kon het meteen al schudden.
De andere groep stond op.
Er was veel wrijving. Iedereen gromde.
Ik was bang, maar gedane zaken nemen geen keer.
Mijn vrienden hadden niet goed opgelet, maar uiteindelijk stonden zij ook op.
En de eigenaar kwam naar ons toe. 'Hou op, niet vechten.
Ga weg en ga naar bed.'
Ze stonden op en liepen weg.
En voor ons was het sfeertje verpest, dus rekenden we af.
Ik zei dat ik moest plassen, maar dat deed ik niet.
Het was donker. Die acht jongens liepen tussen de bomen.
Ik ging niet naar de wc, ik volgde ze.
Ik volgde ze uit angst voor waar ze heen gingen.
Waar ze heen zouden gaan.
Ik liep zo om de bomen heen, langs de wc…
…zo'n 20 meter voorbij de bar.
Maar verdomme, ze hadden de hele wijk opgetrommeld.
Die acht jongens hoorden bij een grotere groep.
Ze hadden een kampvuur en speelden muziek.
Net een groep studenten op vakantie. Een reünie of een afscheidsreis of zo.
Net als wij, maar dan met meer mensen.
De acht jongens liepen terug naar hun groep.
Ik dacht dat ze het de rest gingen vertellen…
…dus zei ik tegen mijn groep: 'Ik ben moe, laten we gaan.'
Ze wisten niet wat ik had gezien.
En in de bungalow zei ik: 'Laten we morgen vroeg vertrekken.'
'Met welke veerboot?' 'Met de eerste, om 07.00 uur.'
'Laten we langer blijven.' 'Nee, laten we gaan. Mama mist me vast.'
Ik zocht redenen om vroeg te vertrekken. Ze wisten niet dat we in gevaar waren.
We stonden vroeg op.
Ik pakte mijn koffers.
Zij gingen schelpen rapen.
Kinderen raapten in die tijd schelpen en deden ze in glazen potten.
Je deed er zand in, met een boodschap als souvenir.
Ik wist niet wat ik moest doen.
Er was een schoen die was aangespoeld en daar in het zand lag.
Ik heb hem schoongemaakt.
Ik tekende iets terwijl ik op hen en de veerboot wachtte.
En terwijl ik tekende…
…zag ik halverwege op het strand…
…op ongeveer 80 meter…
…een groep dichterbij komen. En toen ze op 50 meter waren…
…was het net Armageddon.
Ze liepen met veertig man over de hele breedte van het strand.
Ze hadden allemaal iets in hun hand.
Ze kwamen dichterbij en zeiden: 'Wat een klootzak.' 'Wat een lul.'
'Laat me die eikel niet vinden.'
Ik hoorde maar flarden, maar het werd duidelijker…
…toen ze op twintig meter waren.
Het waren de jongens met wie ik ruzie had gehad.
Daar kwamen ze aan. Shit.
Op 15 meter afstand zei ik: 'Peera, Ueng, Wilai, kijk.'
'Dat zijn de jongens van gisteravond.
Udom, blijf hier. Geen zorgen.
Wilai, Peera, kom hierheen. We gaan stokken halen.'
Ze gingen op zoek naar stokken tussen de rotsen.
'Ik ga stokken zoeken. Blijf hier.' Maar ik keek niet naar mijn vrienden.
Ik keek hoe die jongens dichterbij kwamen. Nog tien meter.
Ineens waren ze nog maar op vijf meter.
Er stonden veertig mensen om me heen.
Ze omsingelden me. Ze hadden allemaal iets in hun handen.
Het was net 4 Kings. Kun je je dat voorstellen?
Wilde gasten. Ze liepen zo stoer rond. En daar had je de aanstichter.
Net Jazz Chuanchuen.
Hij kwam naar me toe.
'Verdomme.
Die verrekte kerel.
Wat een klootzak.
Wie is die eikel?'
Wat kon ik nu doen? Ik verstijfde helemaal.
Ik kon niet tegen ze op.
In mijn eentje tegen veertig man. En ik had alleen die schoen.
Had ik ze wat koelte moeten toewaaien?
Hij begon om me heen te draaien. 'Hé, klootzak.'
De anderen porden met stokken alsof ik een drol was. Ze porden mij.
'Denk je dat je vet bent, eikel? Nu piep je wel anders, hè?'
Ze deden alsof ze me al geslagen hadden, maar dat was niet zo.
Ze scholden me uit.
Het was net een ontgroening.
Ze vloekten tegen me en staken hun middelvinger op. 'Piel.'
Ze scholden me uit voor 'piel'. Ik kreeg vier bootladingen pielen.
Genoeg voor nog vier levens.
Zoveel pielen. Meer dan wie dan ook in Azië en het Noordpoolgebied.
Heel veel pielen.
'Klootzak.'
'Zak. Hufter.'
Ze zeiden echt van alles.
Ze haalden met hun handen uit naar mijn gezicht.
Ik was bang en ten einde raad.
Dus plaste ik in mijn broek.
Ik was zo van mijn stuk dat ik in mijn broek plaste.
Ik dacht dat ze dat in de golven niet zouden merken.
Dus deed ik gewoon normaal.
Maar hun leider zag het. Hij was zo'n stoere gast.
'Shit, genoeg. Hij heeft in zijn broek geplast.
Als ik je in Bangkok zie, klootzak, sla ik je helemaal in elkaar.
Hé, kijk je me aan?'
Dat had ik niet moeten doen, maar ik kon niet anders.
Wat moest ik nu doen?
Ze scholden me nog wat meer uit…
…gooiden met stokken en flessen en vertrokken.
En toen ze weg waren, viel ik op het zand alsof ik verkracht was.
Het was het ergste wat ik ooit meegemaakt had.
Ik heb geen woorden voor hoe ik me toen voelde.
Niet veel mensen zullen zoiets meemaken.
Ik zakte in elkaar op het strand en vergat al de rest.
Ik vergat mijn vrienden.
Ik pakte mijn tas. De veerboot lag midden op het strand.
Ik liep erheen.
Ik was de eerste die instapte.
Ik wachtte op het vertrek. De bestemming boeide me niet.
Als iemand ooit de veerboot bij de Ban Phe-pier neemt…
…op het achterdek is het erg heet.
Je hebt veel uitlaatgassen.
Ik ging in het midden zitten.
Uit de zon.
Maar er was toch een lichtpuntje.
Het was tijd voor de boot om te gaan. De bemanning kwam aan boord.
En die 40 jongens…
…kwamen ook aan boord.
Shit.
Kon het nog erger?
Ze kwamen aan boord…
…en joegen me weg als een hond.
'Jij weer? Ga achterin zitten. Ga weg of je krijgt een klap voor je kop.'
Ze stuurden me naar de uitlaat.
Ik moest bijna een uur lang in de zon zitten.
Er waren toen geen sneldiensten.
Ze begonnen weer muziek te maken, te zingen en te dansen.
Ze noemden me een piel als ze daar de tijd voor hadden.
Het waren genoeg pielen voor een aantal levens.
Jeetje. En toen we bij de Ban Phe-pier aankwamen…
…vertrok ik snel.
Ik rende over de pier en sprong eraf.
Ik mocht de Klaeng-Rayong-Bangkok-bus niet missen.
Hij was rood.
Ik stapte gauw in.
De helse ervaring was voorbij. Eindelijk. Shit.
Bij elke tegenslag…
…is er een lichtpuntje.
Ze waren daar ook.
De bus zat vol met ze.
Bomvol.
Ze joegen me weer weg.
De hele bus zat vol met die veertig jongens.
En net als eerder scholden ze me uit…
…tot we in Bangkok waren. Ik ben de bus uitgeglipt…
…terwijl ze me uit bleven schelden.
En vanaf het moment dat ik uit de bus stapte…
…ben ik nooit meer een boefje geweest.
Ik begon weer normaal te lopen.
Met mijn voeten en schouders zoals het hoort.
Het was over. Ik werd weer normaal. Ik heb nu nooit meer ruzie.
Ik wil niemand meer slaan. Het is afgelopen. Het is over.
Toen ik uitstapte, schreeuwden ze en staken ze middelvingers op.
Maar ik was eroverheen. Ik was weer normaal.
Ik vertel jullie dit…
…omdat het een les is.
Ik had graag een grote mond. Geen idee waarom.
Als ik die jongens nu eens terug zou zien…
…alle veertig…
…zou ik het volgende tegen ze zeggen:
'Ik wil jullie bedanken…
…omdat jullie me gespaard hebben.' Laten we eerlijk zijn.
Anders was ik hier nu niet geweest.
Ik had een grote mond en sloeg een fles zonder goede reden stuk.
Ik was mezelf niet en deed met de rest mee.
Ik wilde erbij horen.
Eer betekende niets voor me. Het zat tussen mijn oren.
Ik bied mijn excuses aan aan iedereen die ik pijn heb gedaan.
Dat wil ik zeggen.
Ik ben zo niet meer. Ik wil zo niet meer zijn.
Die boodschap was voor hen.
En mijn drie vrienden, die ik sinds die dag…
…niet gezien heb…
Ik weet niet hoeveel jaar al niet.
Ik ben alles vergeten.
Geen idee hoe ze terugkwamen. Ik spreek ze niet meer.
Het is ruim dertig jaar geleden. Als ik ze nu zou zien…
Eh…
Ik wil gewoon…
…één ding zeggen.
Wilai, Peera, Ueng.
Jullie allemaal.
Hebben jullie die stokken gevonden?
Wat voor stokken zochten jullie? Palissander?
Wachtten jullie op een kapvergunning?
Rot toch op, sukkels.
Waar ik ze ook zie…
…of het nu in het Paragon of in het Chatuchakpark is.
Ik herinner me hem.
'Heb je die stok al gevonden?'
Zonder provocatie. Ik heb dit lang voor me gehouden.
Doet het pijn?
Ik hou van meisjes die als ze lachen hun wangen masseren. Zo schattig.
Zal ik 'tijger' schrijven?
Generatie X'ers die bijna met pensioen gaan, zoals ik…
Als je eenmaal zo oud bent, krijg je een bepaald soort gevoel.
En ik denk dat dit iedereen uit deze generatie overkomt.
Je hunkert naar de natuur.
Je wilt terug naar de natuur, wakker worden in de natuur…
…je eigen groente verbouwen, kippen en varkens fokken en zo.
Je ziet Nam Rapeepat varkens en buffels fokken…
…een met de natuur, en jij wilt dat ook doen.
Ik ook.
Ik wil dat zo graag doen. Ik wil in de natuur zijn.
Ik was een tijdje in Chiang Mai, maar tegenwoordig…
…heb je er te veel toeristen. Ik heb een huis in Nimman.
Ik krijg mijn auto niet eens het huis uit.
Dat is niet genoeg natuur.
Dat was niet goed.
Dus ging ik op zoek naar een plek met meer natuur.
Ik had toen de kans om op vakantie te gaan in Kanchanaburi.
Sai Yok Noi.
Ik sliep op een vlot…
…in Sai Yok Noi.
De eerste dag was ik zo blij. Ik werd wakker met mist op het water.
En 's nachts het gekabbel onder het vlot…
Shit, dat is pas echt leven. Dat is pas echt groen.
Als je er in de regentijd heen gaat…
…hoor je zachte regen over het dak naar beneden stromen.
Dat willen mensen van mijn leeftijd. We willen op zulke plekken zijn.
Na drie dagen twijfelde ik en ging ik weer werken.
Daarna kwam ik weer drie dagen terug en verhuisde ik naar Sai Yok Noi.
Ik had niet veel informatie nodig. Ik had alleen de rivier en een vlot nodig.
Maar ik moest eerst een vlot maken.
Ik wist niet hoe dat moest.
Ik deed maar wat. Ik wist er helemaal niets over.
Waar kon ik nu land kopen? Ik liep daar rond op zoek naar grond.
En weet je wat? Ik ontmoette iemand van daar op een motor…
…die Kaek heette.
Hij reed me voorbij en keek nog eens, alsof hij me herkende.
'Ben jij Nose?'
Hij vond het vast vreemd dat ik daar op dat pad in het bos liep.
Ik liep daar en ik zei: 'Ja, dat ben ik.'
'Wat doe je hier?'
'Ik ben op zoek naar onroerend goed.'
'Zo zul je niets vinden.
Je moet het het dorpshoofd vragen. Maar ik weet wel wat. Waar is het voor?'
Ik zei: 'Voor een vlot.
Ik wil een vlot bouwen en het op het land van iemand zetten.'
'Wie laat je dat nu doen?
Als je het aan een boom hangt en het regent, spoelt het weg.
Wat dan?
Je hebt eerst land nodig. Alles draait om land.'
'Dan wil ik land dicht bij het resort.'
'Hier is het erg duur. Het ligt aan de weg.
Als je iets goedkopers wilt, moet je op de andere oever zoeken.'
Om daar te komen, moest ik over een brug.
Het was bijna tien kilometer, maar ik was vastbesloten.
Ik had geen kennis, alleen een verlangen.
Ik kocht een stukje land, heel erg klein, waar ik een vlot kon aanmeren.
Kaek belde de vlottenbouwer voor me.
Ik ging vaak naar Kanchanaburi voor het vlot af was.
En daarna kon ik dicht bij de echte natuur zijn.
Ik had daar geen buren.
Er waren twee ingangen.
Eén manier was via de Wang Krachae-tempel.
Je moest de tempel in, langs het crematorium…
…het paviljoen en zo, een kilometer tot aan mijn land.
Of via Khao Phang Charoenphol…
…door de poort, langs het crematorium, de 30 honden, het huis van de monniken…
…waar ze lichamen cremeren, een kilometer lang.
Ik zat tussen hen in.
De enige andere mogelijkheid was via de rivier.
Ik ben dol op de natuur. Ik wilde daarginds alleen zijn.
Het leek me een coole manier om te leven.
Alleen zijn, een boek lezen en schrijven.
Gewoon in de natuur zijn. Ik zou mijn eigen eten kunnen verbouwen.
De eerste nacht regende het.
Niet erg. Dat creëert een leuke sfeer.
Het regende en mijn vlot had een veranda. Van hier tot daar.
Alleen een veranda en dan mijn kamer.
Het was tien bij tien meter groot.
De veranda was daar. Dit was de slaapkamer.
Ik had nog geen gordijnen gemaakt.
Dus het was gewoon een raam met bruine folie erop.
Het regende buiten.
Ik kan niet slapen als het licht is.
Maar als het te donker is…
…word ik nerveus…
…want in het donker was het echt pikdonker…
…omdat ik geen buren had.
Het dichtstbijzijnde licht was ver weg.
Een Birmees zou me kunnen komen kelen zonder dat iemand dat door heeft.
Of ik zou opgegeten kunnen worden door een python. Zo donker was het.
Ik hield vol uit liefde voor de natuur.
Ik deed het licht uit, behalve op de veranda.
En ik dacht:
Nose, kijk niet om je heen.
Kijk alleen daar waar het moet.
Ik wist dat ik om twee uur 's nachts moest opstaan om te plassen.
Zoek niet, je vindt 'm sowieso wel. Kijk naar je voeten.
Om twee uur stond ik op.
Ik liep naar de badkamer, deed mijn behoefte en ging weer terug.
En toen ik weer ging liggen…
Hier heb je de spiegel. Het bed, de spiegel en de veranda.
Ik ging liggen, maar zodra mijn hoofd het kussen raakte…
…zag ik vanuit mijn ooghoek…
Shit.
Daar zat een oudje in een sarong dat zo haar haar borstelde.
Ze borstelde haar grijze haar zo.
Ik zag haar maar een fractie van een seconde.
Ik draaide me om.
Shit.
'Waarom keek je nu?'
Ik las me de les.
'Als je niet had gekeken en gewoon was gaan liggen…'
'Dan had ik mijn hoofd gestoten…
…of was ik tegen het bed gebotst. Ik moest wel kijken.'
'Shit. Het is jouw schuld. Je hebt gekeken. Wat nu?'
Ik had ruzie met mezelf.
Ik begon te bidden.
Ik heb heel erg veel gebeden…
…elk gebed dat ik kende, Bahum, zelfs voor liefde en aardigheid.
Maar na een tijdje besefte ik…
…dat ik volwassen was en dat ik daar lang moest blijven.
Geef ik het nu op? Als ik nu faal, faal ik voor altijd.
Waarom trotseer ik mijn angst niet en verzet ik me er niet tegen?
Ik vroeg me af of mijn goede daad was aangekomen.
Misschien was ze enkel op zoek naar een goede daad.
Maar goed, ik probeerde me te vermannen. Ik haalde diep adem.
Ik zette me schrap, draaide me om…
…en keek.
Ze was er nog.
Ze zat daar nog steeds met haar benen aan één kant.
Het was een zwerfhond die zich krabde.
Krijg nou wat.
Een oudje in een sarong?
Idioot, het was een schurftige hond met een vieze vacht.
Ik voelde me zo belachelijk en zielig. Jeetje.
En jij wilt in de natuur zijn?
Daarna ging ik weer naar bed.
Stel dat de hond een geest was?
In de gedaante van een hond?
Onzin. Ga slapen.
Ik vraag morgen wel rond.
Ik vroeg de mensen hoe de hond op het vlot gekomen was.
'Het is vast een tempelhond. Maak je geen zorgen.'
'Vanwege de regen.'
'Het regende. De hond kwam vast op het licht af om warm te blijven.'
'Negeer het. Het houdt ooit wel op. Bouw een hek als je bang bent.'
Elk vlot heeft zo'n hek nodig, dan kan de hond niet meer komen.
Geen honden meer. Een opluchting. Maar zoveel gekko's.
Er waren gekko's.
Hoe zijn ze aan boord gekomen? Zijn ze gesprongen?
'Ze zijn vast onder de plank door gekropen.'
'Je bent echt overal bang voor.'
De gekko's kwamen naar het vlot…
…vanwege de insecten.
Ze hadden de insecten gevolgd. Het is een cyclus.
Ze woonden in de bomen, maar de lamp trok insecten en dus ook gekko's.
En daarna kwamen de slangen.
Er waren slangen. Allerlei dieren. De natuur had het op me gemunt.
Normaal gesproken doe je in Bangkok je schoenen uit…
…en doe je ze later gewoon weer aan.
Toen ik dat daar deed, was het alsof er een sok in zat.
Het was een pad of een kikker.
En ik wist niet wanneer de slangen zouden komen.
Gekko's, slangen, kortschildkevers. Kennen jullie die kevers?
Ze komen na de regen.
Met strepen op hun kont. Het is net alsof je zuur aanraakt.
Er kwamen allerlei dieren naar mijn vlot. Zoals duiven.
Ik dacht dat het een spook was.
Op het dak. Wanneer zijn ze aangekomen? Shit, en waarom zijn het er zo veel?
Fruitvliegjes.
Die komen in de zomer.
Niet alleen of met z'n tweeën, maar met honderdduizenden.
Ik dacht dat ik bij het water boeken nog een keer zou kunnen lezen…
…en scripts zou kunnen schrijven, maar nee, ze vlogen rond mijn ogen.
Ze landden op mijn ogen en liepen rond.
Ik zette mijn bril dichter op mijn neus…
…maar ze kwamen samen en kropen eronderdoor in mijn ogen.
Ze zwermen normaal rond buffels, maar die waren er niet.
Ik moest met ze leren leven.
Ik heb gegoogeld hoe je van fruitvliegjes af kunt komen.
Ik probeerde het op te zoeken, maar het internet…
Ik wil het er niet over hebben.
Ik wilde in de natuur zijn. Geen internet.
Het duurde lang voor ik las dat je pauwenbloemblad kunt gebruiken.
Dat werkt goed tegen fruitvliegjes.
Gelukkig stond er een boom op mijn land, dus klom ik erin en pakte ik wat bladeren.
Ik zette ze bij me in de buurt terwijl ik aan het schrijven was.
Maar de vliegen kropen nog steeds in mijn ogen.
Dus bond ik bladeren aan mijn bril.
Ik leek wel geschift. Net een struik.
Ik zweer het, geloof Google niet. Het heeft niets geholpen.
Ze bleven maar komen en die bladeren stonken vreselijk.
Ik werd er duizelig van en moest niezen.
Ik had allergieën, een loopneus, hoe kon ik nu in de natuur zijn?
Het was zo zwaar om de nachten door te komen.
En zeker sommige nachten.
Ik lag in bed…
…en het enige waar ik aan kon denken…
Ik lag in bed… Een spook?
Ik werd aangevallen door een spook. 'Hoe durf je op mijn land te komen?'
Ik heb Kaek gevraagd of er spoken waren. Mijn land lag tussen twee tempels in.
Was er iemand begraven?
'Ach, als het regent, voert de rivier boomstammen en bamboe mee.
Ze belanden onder het vlot en botsen erop.'
Ik zag er verslagen uit.
Ik geef toe dat ik niet kan koken.
Ik kan het gewoon niet. Zodra de nacht viel…
…wilde ik naar de buurtsuper.
De dichtstbijzijnde buurtsuper was acht kilometer verderop.
Maar dat was het probleem niet. Ik moest door de tempel.
En op het platteland besparen ze geld door de lichten uit te doen.
Ik pakte mijn auto.
Hier is het vlot. Ik moest de heuvel en daarna de weg op.
Het was pikdonker. Mijn koplampen waren de enige lichten.
Buiten was het helemaal donker.
Ik zette mijn koplampen uit en alles om me heen was donker.
Ik reed wat verder.
Bijna bij de tempel. Nog een kilometer. En zodra ik het crematorium zag…
…was de honger over.
Ik maakte thuis instantnoedels.
Het was erg zwaar.
De groente die ik verbouwde, werd opgegeten door wormen.
Wees niet zo naïef. Denk niet dat houtazijn werkt tegen wormen.
Dat werkt niet.
Ik heb de boeren gesproken. Het is slechts een mythe.
Ze raken gedesoriënteerd, maar het schrikt ze niet af.
'Hoe lukt het jullie dan wel?'
'Met gif, jongen.'
Ik heb de waarheid ontdekt…
…toen ik in de natuur graag zelfvoorzienend wilde zijn.
Ik zal het eerlijk zeggen.
Ik had niets voorzien.
Ik kon daar niet blijven.
Het was niks voor mij.
Ik deed alleen alsof ik zelfvoorzienend groente wilde gaan verbouwen.
Dat was maar nep. Het was voor de show. Ik wilde gewoon zo iemand zijn.
Het was niet eenvoudig.
Ik deed alleen maar beroemdheden en influencers na.
Ik zag ze rijst oogsten.
Ze kwamen uit een busje.
Ze smeerden wat zonnebrandcrème op hun lijf…
…stapten uit, poseerden voor Instagram en gingen terug naar de airco.
Degenen die het echt doen…
…zijn de boeren.
Doe niet alsof je een boer bent.
Ik ben geen boer.
Als kind was ik arm. Ik ga nu niet doen alsof ik arm ben.
Toch? Ik wil airconditioning…
…snel internet om Netflix te kijken en geen fruitvliegjes in mijn ogen.
Ik ben een consument.
Laat anderen maar boeren. Ik koop het wel.
Dat is evenwichtig.
Anders zou iedereen wel groente verbouwen.
Ik ben naar de markt in Sai Yok Noi gegaan.
Ze verkochten daar maar weinig, omdat er veel boeren woonden.
Ze verbouwden hun eten zelf.
Als je voedsel verbouwt, kun je na de oogst niet alles op tijd opeten.
Ik had te veel te eten.
Aan wie moest ik dat geven? Ik had geen buren.
Snap je?
Wiens telefoon is dat?
Dingdong.
Is hij van Bella? Laat hem dan maar aan.
Laten we luisteren.
Als ik optreed, is zo'n ringtone rustgevend.
Laat er drie afgaan.
Vertrek maar als je dat niets vindt.
Tijdens Deaw #12…
…heb ik…
…mijn verloving aangekondigd.
Dat was vijf jaar geleden.
Mensen vragen me of ik inmiddels getrouwd ben.
'En dat huis voor de bruid?'
Het huis was toen al af.
En vijf jaar later ben ik nog alleen.
Mensen vragen of ik niet eenzaam ben.
'Het gaat prima.'
'Hoe kan dat nu?'
'Dankzij escortgirls.'
Wisten jullie dat niet?
Ik red me dankzij hen.
Ik heb ze pas heel goed leren kennen.
Ik was niet naïef. Ik wist van ze af, maar ik was nog nooit naar ze toe gegaan.
Een vriend nodigde me pas nog uit…
…voor een zakelijke bijeenkomst in een Japans restaurant.
Het was een chique plek met een enorme vipruimte.
Ik dacht dat we het echt over zaken zouden gaan hebben.
Ik was daar met bekende zakenmannen.
Ik dacht dat ze me er als presentator of zo wilden hebben.
Ik was chic gekleed. We gingen zitten. Ze waren met zes of zeven man.
Ik ging bij ze zitten en we praatten wat. We kletsten wat.
Ze zeiden dat er nog meer mensen zouden komen.
Ik dacht dat ze op zakenmensen doelden. En toen ging de deur open.
Prachtig.
Vier vrouwen.
Ze kwamen binnen en gingen op hun plek zitten.
Een van hen…
…laten we haar Joy noemen, ging naast me zitten.
Ze zijn echt professioneel. Ze doen alsof ze je al lang kennen.
Net schoolvrienden.
'Nose zus, Nose zo.'
Ze horen echt bij de groep. Heel professioneel.
Maar ze doen niets seksueels. Ze bieden alleen maar vermaak.
We hadden lol. We zeiden schunnige dingen.
Maar Joy naast me…
…zei maar weinig.
Dus ik dacht: laat ik een gentleman zijn…
…en wat eten pakken…
Ik zal eerlijk zijn. Ik probeerde te flirten.
Ik pakte wat sushi en legde hem op haar bord.
Ze draaide zich naar me toe, keek en zei: 'Je geeft me maar één hap.
Als ik jou opeet, neem ik twee happen.'
Een echte escortgirl.
Ik gaf haar wasabi.
'Pas op, schat. Het is pittig. Dit is verse wasabi. Hier.'
'Maar…
…ik ben pittiger.'
Daarna zag ik dat ze zo'n jasje droeg dat vrouwen graag dragen.
Een blazer, maar zonder haar armen erin.
Ik begreep niet waarom ze die zo droeg.
Het was vast…
Het was vast lastig om dingen op te pakken.
Net of ze een staaf droeg met dingen die daaraan hingen.
Ik vroeg haar of ze het koud had.
'Als je het koud hebt, laat ik het personeel de airco zachter zetten.'
Ze zei dat ze het niet koud had.
'Maar als ik mijn jasje uitdoe…
…ziet iedereen mijn borsten.
Kun je dat wel aan?'
Ze deed het uit voor ik kon antwoorden.
Ze hing haar jasje over een stoel en draaide zich naar me toe.
Ik was hier.
En het eerste wat ze zei, was:
'Vind je ze groot?'
Ik had nog nooit van mijn leven zo'n gesprek gevoerd.
Een vrouw vroeg of haar borsten groot waren.
Als dit algemeen aanvaard is, doe ik mee.
Mag ik in de trein eens vragen of mijn lul er groot uitziet?
Ik genoot ervan.
Het was een nieuw soort gesprek. Dat schudde me op.
'Eh, nou, ze zijn mooi geproportioneerd.'
Ze zei: 'Ik wil een borstvergroting om er E-cups van te maken.'
En ik vroeg: 'Waarom? Ze zien er al goed uit.'
'Je snapt het niet. Er is veel concurrentie.
Het is een verkoopargument.'
'Ze zien er natuurlijk uit.
Dat is ook een verkoopargument en is tegenwoordig moeilijk te vinden.'
'Je bent te laat.
De operatie is over vier dagen.'
'Echt?'
Ze zuchtte. 'Maar ik kan het sowieso niet laten doen.'
'Waarom niet?'
'Te weinig geld.'
Ik zei dat ze het moest uitstellen.
'Dat kan niet. De chirurg is beroemd.' Ze somde een aantal bekende klanten op.
'Ze zijn echt goed. Een afspraak krijgen is lastig.
En ik heb ze snel nodig.'
'O ja?'
Ik snapte het niet. Was er een wachtlijst om eraan te zuigen?
Ik wist niet wat ik moest zeggen. 'O, oké.'
Ik at opnieuw wat om niet te hoeven praten.
Ik nam een slokje groene thee.
Er viel een ongemakkelijke stilte en toen zei ze:
'Nose?
Als je me helpt…
…en 40.000 baht geeft…
…mag je ze na de operatie als eerste zien.'
Ho eens, daar trap ik niet in.
Ik ben volwassen. Ik heb al veel meegemaakt.
We kennen elkaar net en ze wil 40.000 baht voor een borstvergroting?
Weet je wat ik tegen haar zei?
'Joy…
Wat is je bankrekening?'
Ze gaf me haar account en ik heb het geld meteen overgemaakt.
En vier dagen later zou ik ze als eerste zien.
Zo lang duurde het niet.
Om twee uur 's nachts blokkeerde ze mijn Line-account.
Ik weet dat dit op Netflix komt.
Dus goed…
…als ze kijkt… Ik richt me tot de camera.
Joy…
…die 40.000 baht…
…is geen probleem.
Ik hoef het geld niet terug.
Zo'n professionele dienst was dat geld wel waard…
…maar ik zou je graag om één dingetje willen vragen.
Toen we die nacht naast elkaar lagen, zag ik dat ze mooie tatoeages had.
Hier en hier. Grafische tatoeages.
Joy, ik zou graag…
…een tatoeage…
…met mijn naam willen…
…onder je borst.
De naam van de donateur.
Net zoals in tempels.
Daar staan namen op dienbladen, borden, stoelen…
…en aan de voet van een grafsteen.
Dus wanneer mensen gebruikmaken van haar borsten…
…erover wrijven…
…ze omhoog duwen en erop zuigen…
…eraan snuiven, likken, of wat dan ook…
'Hé, wacht.
'Gedoneerd door Nose Udom Taephanich.'
Wacht even.
'Dat was een goede daad.'
Het is niet zo dat ik niet op zoek ben naar een partner.
Ik date, net als iedereen.
Als je op zoek bent naar de ware, zoek je iemand die je leuk vindt…
…en leer je die persoon kennen.
Maar het punt is dat liefde alleen niet genoeg is.
Bij relaties gaat het om meer dan twee mensen alleen.
Er zijn veel mensen uit de omgeving bij betrokken.
Ouders, familieleden, collega's.
Bij liefde komen veel mensen en persoonlijke details om de hoek kijken.
Over eten, poepen, seks, slapen.
Eten.
Stel je voor…
…dat iemand dol is op eten.
Ze eten veel en dat maakt hem blij.
Maar de ander geeft er niets om. Hij is kieskeurig. Hij lust niet alles.
Hij is veganistisch of eet iets niet vanwege zijn geloof.
Dan is het lastiger.
Ik vel geen oordeel, maar ze passen niet bij elkaar.
We eten meerdere keren per dag.
Eerst het ontbijt, en daarna drie uur later weer.
Wat je eet, vormt altijd een probleem.
Eet je hetzelfde?
En poepen.
Ik had ooit een vriendin. We zijn nog steeds vrienden.
Op reis poepte ze tien dagen lang niet.
Die vrouw poepte niet.
Ik was bezorgd. Hoe doe je dat? Ze zei dat het niet lukte.
Ze dronk water en at van alles, maar er kwam niets uit.
En toen leerde ik hoe iemand eruitziet die niet kan poepen.
Ze vond niets leuk.
Ze wilde niet winkelen of zo. Ze zag er depressief uit.
We liepen rond en haar zweet plakte als waterige diarree.
We voelden ons beroerd. We waren niet gelukkig.
Dat gebeurt er als je niet in hetzelfde ritme poept.
Is mijn partner jaloers? Gaat ze vreemd?
Is ze een alcoholist?
Is ze lui? Je moet met veel dingen rekening houden.
Eten, poepen, seks.
We zijn volwassen en weten dat het belangrijk is.
Ben je compatibel?
Voor mannen vergelijk ik het voor de duidelijkheid met eten.
Seks…
Sommige mannen hebben haast.
Als ze iets eten, zijn ze ongeduldig.
Als ze instantnoedels eten, zijn de noedels nog niet helemaal gaar.
Als ze klaar zijn, vallen ze in slaap.
Maar de vrouw heeft een verfijndere smaak. Ze is eerder een fijnproever.
Er moet een voorafje zijn om de smaakpapillen te prikkelen…
…en dan alles in de juiste volgorde tot aan het hoofdgerecht.
En het dessert om het af te maken.
Er moet een mooi sfeertje met muziek zijn. De geur… Alles moet perfect zijn.
Het is heel verfijnd. Maar de man doet het en valt in slaap.
Hij doet geen moeite. Dus passen ze niet bij elkaar.
Sommige mensen…
…proppen zich vol.
En ze kijken te veel porno.
Hap, hap, hap.
Eerder kwantiteit dan kwaliteit. Ze houden van buffetten.
Ze vreten maar raak. Ze rimmen, pijpen, beffen…
…zuigen aan tenen. Al die rare dingen uit pornofilms.
Sommige mensen zijn net kluizenaars…
…die in een grot wonen en eens per jaar naar buiten komen.
Als je niet compatibel bent, lukt het echt niet.
Eten, poepen, seks, slapen.
Slapen. Dat is heel belangrijk.
Ik had ooit een date.
We wilden elkaar beter leren kennen, dus gingen we op reis naar het buitenland.
We vertrokken.
Het was onze eerste nacht…
…samen in hetzelfde bed.
We hadden nog nooit seks met elkaar gehad.
We gingen naar bed.
Om te laten zien dat ik fatsoenlijk was…
…legde ik een kussen tussen ons in.
Ik was een gentleman.
Ik wilde die grens graag overschrijden, maar ik beheerste me…
…want volwassen relaties zijn serieus.
Ik wilde een serieuze relatie, iemand voor de rest van mijn leven.
Dus we lagen daar in bed en ik probeerde me te gedragen.
Ik ben een oudere man. Ik mag geen frisdrank voor het slapengaan.
Anders laat ik scheten.
Aan één stuk door. En dan val ik uit de genade.
En ik mocht niet snurken, dus klopte ik mijn kussen op…
…zodat ik niet kon omrollen of in een vreemde positie kon belanden.
Ik sliep kaarsrecht.
Als ik mijn nek draai, snurk ik.
En toen probeerde ik te slapen.
Ik deed het licht uit.
We vielen in slaap, en midden in de nacht…
…zo rond 01.00 of 02.00 uur…
…hoorde ik gesnurk.
Ik schrok wakker. 'Shit, niet doen.
Verpest het nu niet.'
Ooit wakker geworden van je eigen gesnurk? Dat je het hoort en ervan schrikt?
Ik zat rechtop in bed. 'Kom op, gedraag je.'
Terwijl ik mijn kussens opklopte, hoorde ik dat gesnurk nog steeds.
Het klonk zo.
Als een door de deur geplette duif.
Echt.
Ik heb veel moeten oefenen…
…omdat ik wilde dat het goed zou klinken.
Elk akkoord.
Ik snurkte niet.
Zij was het.
Wat moest ik nu doen?
Ik kan alleen slapen als het erg donker en stil is.
Ze snurkte.
Ik kende haar niet goed genoeg. Een vriendin had ik geschopt…
…of ik had haar hoofd de andere kant op gerold.
Op de B-kant. Andere muziek. Dit soort muziek had ik nog nooit gehoord.
Kwam het door de manier waarop haar nek gebogen was?
Ik had zulke noten nog nooit gehoord.
Ze bleef snurken.
Vanaf 02.00 uur heb ik geen oog meer dichtgedaan.
Ik lag daar maar.
O jee.
's Ochtends was alles normaal.
Je weet wel wat je vraagt als je iemand net kent.
We gingen naar beneden om in het hotel te ontbijten.
'Goed geslapen?'
Ik ben attent.
En ik zei: 'Heel erg slecht.'
'Waren de kussens te hard?'
'Nee, ze waren oké.' Het was een vijfsterrenhotel.
'Was de matras te hard?'
'Nee, hij was beter dan thuis.'
'Maar…
…waarom kon je dan niet slapen?'
Ik probeerde attent te zijn en zei:
'Je lag te snurken.'
En haar goede humeur verdween ineens.
'Dat is niet grappig.'
Dat zei ze tegen me.
'Hou me niet voor de gek.
Ik heb mijn ex gedumpt omdat hij snurkte en ik niet kon slapen.
Mijn vrienden zeiden dat ik het uit moest maken.
We wisten niet wat we moesten doen.
Op een avond waren we weg en filmde ik hoe hij snurkte.
Ik heb het filmpje naar mijn vrienden gestuurd.
Ze zeiden dat ik hem moest dumpen. Dit is niet grappig.'
Toen werd ze chagrijnig.
We gingen uit en ze was in een rotbui.
Ze deed echt zo van…
Ik ging met haar winkelen, zodat ze zich beter zou voelen.
Tijdens het eten klaarde ze op en daarna kropen we weer in bed.
En weet je…
…als je moe bent, snurk je wel eens. Dat doe ik ook.
Als je moe bent of in de foute houding ligt.
Misschien had ze gesnurkt omdat ze moe was van het reizen.
We gingen slapen, en zo rond hetzelfde tijdstip…
Alsof er een varken gemarteld werd.
Ik wist niet wat ik moest doen. Ik kon niet slapen.
Ik ging rechtop zitten om haar niet wakker te maken.
Mijn telefoon laadde op naast het bed.
Ik trok de stekker eruit.
Ik was ten einde raad…
…dus heb ik het gefilmd.
Lang.
Ik wist niet wat ik anders moest doen. Ik had veel beelden.
En bij het ontbijt vroeg ze het weer:
'Nose…
…hoe heb je geslapen?'
Ik ben attent.
Ik liet het zien.
Ze bekeek de beelden.
Het leek wel…
…alsof ze mijn telefoon wilde laten vallen.
'Nose…
…is dit echt?'
'Het is niet nep. Dat had eeuwen geduurd.'
'Het kan niet waar zijn. Dat kan niet.'
Ze jankte daar in het restaurant.
Ze huilde tranen met tuiten.
Ik kon haar niet troosten. Ik wist niet dat het zo erg zou zijn.
Ik moest haar vertellen…
…dat we allemaal snurken, dat we allemaal wel wat hebben.
En toen gingen we naar huis.
We hebben de reis ingekort. Ze zei niets in het vliegtuig.
En daarna wilde ik helpen.
Ik zei: 'We kunnen een slaaptest in het Samitivej Srinakarin laten doen.'
We moesten in het ziekenhuis slapen.
De artsen en verpleegsters zetten dingen op onze hoofden, slapen en borst…
…helemaal tot aan onze tenen.
We sliepen en lieten ze checken of we aan het ademen of woelen waren.
Al die dingen hebben ze gemeten met een computer.
En toen bekeken ze het.
Ze moet nu voor altijd met een masker op slapen.
Er is geen genezing mogelijk. Snurken valt niet te genezen.
Te ingewikkeld.
Het kan komen door allergieën, overgewicht, zwakke spieren in je tong…
…of een vernauwde luchtweg die leidt tot een gebrek aan zuurstof.
Net als wanneer je boba-thee drinkt.
Normaal komt de thee makkelijk omhoog, maar soms raakt het rietje verstopt.
Zo gaat het.
Ons lichaam heeft zuurstof nodig. Het wil niet sterven.
Vandaar.
Het was tijd om een masker uit te kiezen.
Een belangrijk besluit.
De maskers waren net auto's.
Je had de Chinese modellen en de supercars.
Lichtere modellen waren duur, omdat de machine vochtige zuurstof…
…in je neus spuit.
Het is luid.
Ze sluiten niet goed aan op je gezicht…
…als ze niet op maat gemaakt zijn, dus moet je er veel proberen.
Je hebt er met drie banden…
…die je neus en mond bedekken.
En een lange buis…
…is aangesloten op een machine naast het bed.
Hij stond aan de kant waar ik graag slaap.
Het stopcontact zat daar.
Ze zette hem aan.
Stel je voor.
Het masker en die drie banden. Hoofdbanden zoals bij tennissers.
Banden in het midden en onder de kin, anders glijdt het masker eraf.
Denk niet dat je er opgewonden van kunt raken.
Ze leek net Darth Vader.
Zou jij zin hebben om met Darth Vader te vozen?
'Hé, schat.' En dan draait ze zich om:
'Ik ben je vader.'
Daar gaat mijn lichtzwaard.
Ik vroeg me af…
…of ik ertegen zou kunnen om…
Net of ze een patiënt en ik haar verzorger was.
Kon ik de rest van mijn leven met een invalide vrouw naar bed gaan?
Snap je? In het echte leven moet je keuzes maken in relaties.
En je moet daarvoor uitkomen. Er is geen goed of fout. Maar jij kiest.
Stel dat je man te veel drinkt. Je kiest ervoor om bij hem te zijn.
Of dat hij gokt. Het is jouw keus. Of dat hij verslaafd is aan gamen.
Heb je voor hem gekozen? Dan is het je eigen fout. Zo zit het.
Darth Vader?
Vind je dat wat?
Vergeet het lichtzwaard maar.
Ik heb de laatste tijd veel spookverhalen verteld.
Mensen vragen me of ze waar zijn.
Geen idee, maar hij zit nog in mijn huis.
Veel oudere mensen maken zich zorgen om me.
Ze bellen me en vragen of dat spook er nog is.
'Geen idee, maar ik ben nu moediger. We kunnen nu onder één dak leven.'
Ze vragen of ik een goede daad heb verricht.
En dan zeg ik: 'Geen zorgen. Dat is mijn allerhoogste prioriteit.
Dat is wat ik het liefst doe.'
'Verricht je goede daden?' 'Ja.'
'Komen ze aan?' 'Hoe moet ik dat weten?'
'Dan zou het over moeten zijn.'
'Geen idee. Ik help mijn karmische partners.'
'Nee, je moet hun naam achterhalen.'
'Ho eens, hoe moet ik nu weten…
…van wie de ziel is?
Snap je? Wie stuurde de geest? Waar komt hij vandaan?
Iemand zei dat het zwarte magie was. Maar van wie?
'Ik ken een sjamaan die kan helpen.' 'Waar?'
Hij gaf me zijn nummer en hij zei ook waar hij woonde.
'Waarom is hij zo goed?' 'Je moet gewoon naar hem toe.
Hij geeft je vijf namen en daarna moet je ze om vergeving vragen…
…met wierook, kaarsen en bloemen.
En de ochtend erop is het over.'
'Oké. Ik zal het proberen.'
Ik ging naar die sjamaan.
In het noorden. Ik zeg niet waar ergens.
Ik kon de weg maar niet vinden…
…dus huurde ik een chauffeur in die Ad heette.
Ad was een bleke jongen uit het noorden. Een knappe man. Met één kind.
Hij nam me mee de weg op. Om het kort te houden…
…we kwamen aan bij een huis in Lanna-stijl.
Er stonden daar al mensen.
Ik heb anderhalf uur op mijn beurt gewacht.
Ik ging naar binnen. Het huis was zo groot als dit podium.
Hij zat op een bankje met een driehoekig kussen naast hem.
Ik kroop naar hem toe. Hij vroeg wat ik kwam doen.
En toen legde ik alles uit.
'Ik heb een spook. Iemand zei dat ik vervloekt was.'
'Geen probleem. Ik zal…
…je namen geven.'
'En wat moet ik doen?'
'Je moet in negen tempels bidden.'
Hij gaf me een lijst met tempels.
'Het moeten deze negen tempels zijn, omdat ze verbonden zijn met je karma.'
'Oké, en wat moet ik daarna doen?'
'Daarna stuur je mijn assistent foto's waarop je aan het bidden bent.'
Ik had zijn nummer.
Nadat ik de negen tempels had bezocht…
…zou de assistent de gebeden aannemen als vergoeding en mediteren…
…communiceren met een hogere macht…
…en zo tot een lijst met vijf namen komen.
Ik was klaar.
Dus bedankte ik de sjamaan zoals dat hoort.
Ik liep de deur uit.
'Wacht,' zei hij.
'De eerste gaat, de tweede blijft.'
Ik was de eerste.
De tweede was Ad. Wat?
'Kom hierheen.'
Ik dacht dat ze over mij gingen praten…
…omdat hij wellicht wist dat mijn leven in gevaar was…
…en hij mij dat niet wilde zeggen, dus wachtte ik buiten.
Ad is 35 minuten binnen gebleven. Ik wachtte buiten in de hitte op hem.
Toen hij naar buiten kwam, vroeg ik hem hoe het was gegaan.
'Dat kan ik je hier niet vertellen. Kom mee de auto in.'
We stapten in.
We reden een eindje. 'Zeg het nu.'
'We zijn nog te dichtbij. Ik kan het nog niet zeggen.'
'Shit. Ik moet het nu weten. Vertel het me.'
'Er is tien kilometer verderop een café.'
We stopten daar.
We gingen zitten zonder wat te bestellen. 'Vertel. Wat was er?'
'Ik ging naar binnen…
…en hij deed de deur op slot…
…deed de gordijnen dicht…
…en kwam naar me toe. Zo dichtbij dat ik hem kon voelen ademen.
Hij sprak Noord-Thais.
"Heb je nu problemen?"
"Nee."
"Je zult problemen krijgen.
Maar wacht, ik geef je vijf namen."
"Waar moet ik gaan bidden?"
"Dat hoeft niet."
"Wat moet ik dan doen?" "Shirt uit."'
Ad trok zijn shirt uit. 'Wat heeft hij gedaan?'
'Hij kwam me vragen op welke dag ik geboren was.
Ik zei: "Op zondag, meneer."
En toen raakte hij me zo aan.
"Maandag. Dinsdag.
Woensdag.
Donderdag.
Vrijdag.
Zaterdag. Zondag."'
'En toen?' 'Ik wist niet wat ik moest doen…
…of het een ritueel was. Ik liet me betasten.'
'En toen?' 'Hij vroeg naar mijn geboortemaand.
Ik zei: "September."
"Januari. Februari.
Maart. April.
September.
En de Chinese horoscoop?"
"Ik ben geboren in het jaar van het varken."
"De rat. De os. De tijger. Het konijn.
De aap. De haan. De hond.
Het varken."'
'En toen?'
'Hij zei dat hij het niet kon zien, dat de lijst onduidelijk was.
Dat hij soms alleen maar een voor- of achternaam had.
"En nu?"
"Broek uit."'
Ad trok zijn broek uit…
…en moest op de bank gaan liggen waarop hij zat.
De sjamaan kwam naar hem toe.
Hij vroeg nog eens:
'Op welke dag ben je geboren?' 'Dat weet u.'
'De lijst is onduidelijk.'
Nogmaals: rat, os, betasting. Hij betastte hem de hele tijd.
En Ad vertrok.
Hij liet het vel zien. 'Dit zijn de vijf namen die ik heb.'
Ik keek ernaar. 'Shit.'
Ik zei het zo hard dat de mensen me aankeken.
'Wat bezielde hem nu? Waarom heeft hij dat gedaan?'
'Maak je geen zorgen. Ik ben een man, het was niet erg.'
'Dat was het wel.'
Ik word boos als mensen zoiets vertellen.
Het overkomt niet alleen vrouwen. Ook mannen. Ik voelde me…
'Ik heb je hierheen gebracht.
Ik heb je meegenomen. We gaan terug. We moeten die schoft een lesje leren.'
'Het is niet erg.'
'Nee, hij mag er niet mee wegkomen.'
'Wat wil je doen?'
'Ik ga de confrontatie aan terwijl iedereen erbij is.'
'Sjamaan, hoe kun je dat nu doen?
Wat is er mis met mijn lul?
Waarom moet ik naar negen tempels?
En zo lang reizen.
Ik moet naar Phitsanulok, de bergen in, naar Bangkok.
Het gaat me bijna een maand en 100.000 baht aan vliegtickets kosten.
Had gewoon in mijn lul geknepen.
Wat heb ik misdaan?
Kom hier en betast me.
Ik kleed me wel uit.'
Zo gaan die dingen voor mijn generatie.
We hebben onze beste tijd gehad. We gaan binnenkort met pensioen.
Mensen van deze leeftijd denken hetzelfde. We willen onze bucketlist afmaken.
We krijgen zin om nieuwe dingen te doen. Sommige mensen willen graag…
…skydiven, uit een vliegtuig springen.
Anderen willen bergen beklimmen…
…of met haaien zwemmen. Sommige mensen gaan reizen.
Weet je? Ik heb dat nooit echt leuk gevonden.
Ik heb dat nooit gewild. Die dingen trekken me niet zo.
Ik hou van dingen die me energie geven, maar niet op die manier.
Ik heb pas nog iets heel stimulerends gedaan.
Ik heb een stripclub bezocht.
Jazeker.
Je denkt vast dat ze niet speciaal zijn. Waarom zou je daar nu heen gaan?
Het was niet mijn idee. Een buitenlandse vriend wilde erheen.
Ik vroeg hem naar zijn plannen.
'Eten bij Jay Fai's en naar Wat Prakeaw.'
En zijn laatste halte was een stripclub in Bangla Street in Phuket.
Ik vroeg waarom. En hij zei: 'Ken je die niet? Ik zeg niks.
Je moet het met eigen ogen zien. Je bent Thais.'
Ik wou me niet laten kennen.
Ik moest wel mee.
Dit soort dingen…
…vind ik belangrijk. Die dingen…
…die zinloos lijken, maar ik eigenlijk heel belangrijk vind.
Dus ging ik naar Bangla Street in Phuket om die bar van hem te zoeken.
Hij vertelde me dat de show echt ongelooflijk was.
Ik wist er niets over. Ik liep Bangla Street en de steeg…
…met dansende mensen in.
Mensen wilden selfies met me.
Het was allemaal prima. Ik vroeg waar de bar was.
Ze zeiden…
…dat het een geheime bar was.
Dat hij elke maand van naam veranderde omdat de politie hem steeds weer sloot.
'Ik weet niet waar de bar nu is, maar hij zat in die straat.'
Hij wees een straat aan en ik liep die kant op.
Ik heb de bar gevonden, maar hij had een andere naam.
Ik stapte af op een man die buiten stond. Hij zag er stoer uit.
'Ik zoek een bar.'
'Ben je Thai? Geen Thai. Je mag er niet in.'
Thai mochten er niet in. Logisch.
'Thai zijn niet toegestaan.'
Hij joeg me daar weg.
Het maakte niet uit dat ik Nose Udom was.
Ik gaf het op. Ik was helemaal daarheen gekomen…
…en mocht niet naar binnen. En toen zag ik een gast met een getatoeëerd gezicht.
Ik ging met hem op de foto in de steeg.
Hij zei: 'Nose, wat doe je hier?'
'Ik wilde naar een stripclub.'
Hij liep naar een groep buitenlanders.
'Jij daar,' zei hij tegen de kaartjesverkoper.
'Jij daar.'
'Stop je telefoon weg. Je mag hier niet filmen.'
Het was vast de baas.
Mijn goede daden wierpen vruchten af.
Dit was mijn beloning.
Ik was de enige Thai in de bar.
De ruimte was ongeveer zo groot.
Hij zat vol Koreanen, Chinezen en allerlei andere mensen.
Hij liet me helemaal vooraan zitten.
Hier. Vlak bij het podium. Het was iets hoger.
Zo.
De show was al een tijdje bezig.
Ik kwam midden in de show aan.
Oké. Het was…
…een vrouw van rond de veertig.
Ze kwam dansend het podium op, met sexy moves…
…maar het leek alsof ze te weinig had geslapen.
Alsof ze moe en ondervoed was.
En ze had wellicht financiële problemen. Ze danste alsof ze al veel meegemaakt had.
Dus ze danste.
Er klonk dansmuziek.
Ik had het willen neuriën, maar dan ik moet betalen voor de rechten.
Als ik iets zing of neurie in mijn show, kan ik aangeklaagd worden.
Het is voortaan zwaar voor comedians.
Van mijn staf moet ik dit liedje neuriën, waar ze wel de rechten van hebben.
Het is Thatthong Sound.
Stel je voor dat ze daarop danst.
Ik ken de tekst niet.
Thatthong Sound
Naar de sterren kijken…
Dat werkt niet. Laten we zeggen dat ze aan het dansen was.
Na een poosje pakte ze een kom.
Het was een vissenkom met een gegolfde rand.
Zo groot. Met water erin.
Ze bracht hem hierheen en zette hem zo neer.
En daarna ging ze erboven staan.
Het liedje ging door.
Jezus, had een eenvoudiger liedje voor me geregeld.
En toen stopte de muziek.
Plop.
Ze was helemaal naakt. Ze had helemaal geen kleding aan.
Plop.
Ze maakte een heupbeweging.
En iets levends…
…kwam toen…
…uit haar gleuf. Ik noem het zo.
Dat is een veelgebruikte term. 'Een gleuf.'
Er kwam iets levends uit haar gleuf.
Het kwam eruit…
…en in het begin bewoog het niet.
Het belandde in het water en kwam bovendrijven.
Ik wist dat het een vis was. Vanwege de vorm. En hij spetterde wat.
Maar hij zwom niet.
Geen idee waarom.
Misschien was hij in shock.
Of hij was op zijn kop gevallen. Kun je je die klap voorstellen?
Even later wende hij aan het water en zijn vinnen waren…
Toen begon hij in de kom te zwemmen. Ik zat vooraan. Zo dichtbij.
Ik zag dat het een vis was.
Maar ik dacht: wat is dat voor vis?
Wat voor vis is het?
Ik vroeg me dat net als de rest af.
Een meerval.
Ik stond paf, net als jullie nu. Hij was zo groot.
Zo groot. Ik zat vlakbij. Een meerval.
Hoe kwam die meerval daar nu uit? Ik had zoveel vragen.
Hoe werkte het? Is ze niet geprikt?
Als kind werd ik erdoor geprikt. Het deed zo'n pijn.
Wat had ze met de stekels gedaan?
Waar waren ze gebleven? Hoe slaat ze hem op?
Terwijl ik paf stond, maakte ze nog zo'n beweging.
En toen zwommen er drie meervallen in de kom.
Ik snapte toen waarom mijn buitenlandse vriend zei…
…dat ik dit gezien moest hebben.
Het verbreedde echt mijn horizon.
Ik was gefascineerd.
Ze waren er alle drie uitgekomen. Ik was onder de indruk.
Ik had alleen een fooi voor haar.
Ik heb haar heel veel gegeven.
Ik gaf haar geld.
Daarna raapte ze alles op en toen kwam er iemand anders.
Ze had ook een vissenkom, maar hij was leeg.
De vissen waren misschien thuis. Bij hun moeder.
Toch? Die net van ze bevallen was.
Slaap je of lach je?
Leun je voorover omdat je lacht of val je in slaap?
Dat van net was mijn hoogtepunt.
Wat heb ik verkeerd gedaan? Wat is het probleem?
Ik hou je in het oog.
Terug naar de vissenkom. Deze vrouw was rond de dertig.
Ze zette de kom neer.
En de muziek begon.
Laten we hetzelfde liedje gebruiken.
Ik dwing mezelf er echt toe.
Ze danste op sexy muziek.
Een sexy dans. En toen stopte de muziek.
Ze maakte een heupbeweging en toen…
Weet je wat eruit kwam?
Iets met vier poten.
Een schildpad.
Een roodwangschildpad. Hij was rond, zo groot.
Een roodwangschildpad. Hij was schattig.
Een roodwangschildpad.
Het waren er weer drie. En ze zwommen rond.
De schildpadmoeder.
Zo ziet ze er dus uit.
Wat kan ik haar daar nu voor geven? Ik gaf haar een enorme fooi en ze vertrok.
Ze was heel professioneel, maar leek haar werk niet leuk te vinden.
Ik denk…
…dat het…
…ik weet niet…
Ze moet het zelf weten.
Maar ze genoot er meer van dan die trut.
Ik blijf bij je terugkomen.
Ik laat je niet in slaap vallen.
Ze pakte de kom, zette hem opzij en toen kwam er een derde vrouw op.
Weer een andere vrouw. Ik weet niet hoe oud ze was. Ze was ouder.
Ze danste ook een beetje.
Ze kwamen allemaal zo op. Met een sexy dansje.
Toen de muziek stopte, keek ik vol verwachting…
Ik keek uit naar wat eruit zou komen.
Ik kon daar met niemand praten…
…omdat het allemaal buitenlanders waren.
Ik denk dat ze daar geen Thai verwacht hadden.
Wat zou eruit komen?
Ze stond daar…
…maar er kwam niets uit.
Er was geen kom, maar even later stak iets zijn kop eruit.
Een vogel.
Een gele vogel stak zijn kop eruit.
En toen deed ze zo en vloog de vogel uit haar gleuf.
Hij vloog uit haar gleuf.
Ik meen het. Dit was nog spannender…
…dan zonder parachute skydiven, met krokodillen zwemmen…
…of de Everest beklimmen.
Er kwam een vogel uit haar gleuf.
Op twee meter van me af.
Het leek wel een film.
Maar het was echt. Hij vloog er zo uit.
De vogel vloog weg.
Hij vloog door de ruimte.
Niet zoals in een film waarin ze naar beneden duiken.
Als een vogel die een huis binnenvloog.
Hij was van zijn stuk.
Hij was net uit een grot gekomen en zag ineens al die mensen.
Het publiek klonk zoals jullie. Hij vloog tegen een spiegel en een muur.
Het publiek schreeuwde.
Het leek wel alsof het in scène was gezet.
En waar denk je dat hij landde?
Vlak voor me.
Ik zou willen dat dit verzonnen was, maar het is waar.
En hij landde niet zo. Voorzichtig.
Hij landde en gleed verder.
Hij gleed onder de tafel.
Onder de tafel.
En iedereen…
…keek mijn kant op, omdat ze zich zorgen maakten om de vogel.
Hij was onder de tafel beland.
Ik moest mijn benen optillen, maar wilde hem helpen vangen.
Ik was bang dat ik erop zou trappen, want dit zou haar kind kunnen zijn.
Wat als ik haar kind vermoordde?
Zo.
Het personeel kwam hem halen. Hoe noem je die mensen?
De serveersters en eigenaar kwamen helpen. 'Til je benen op.'
Er stonden mensen om me heen.
De vrouw die de vogel had losgelaten, de vogelmoeder, kwam naar me toe.
Dit is Nose Udom.
'Zit stil. Ga er niet op staan.'
Terwijl ze voor me stond, zei ze:
'Hé…
Is dat Nose?
Hé, het is Nose Udom.'
Ze was de vogel vergeten.
'Nose Udom.
Shit, Nose Udom is hier.'
Haar stemming sloeg ineens om. Ze zag er opgewonden uit.
'Nose, hoe ben je binnengekomen? Wie heeft je binnengelaten?
Ik had je gezien, maar ik dacht dat je Jackie Chan was.
Het is echt Nose Udom. Hé, wacht.'
Ze liet pen en papier halen.
'Ik keek naar je als kind. Geef me papier.'
Ze kroop naar me toe.
'Kun je dit voor me signeren?'
Je moet weten dat ze poedelnaakt was.
Dat was voor haar geen probleem. Het was haar uniform, toch?
Het was heel normaal. Ze deed dat werk vast al tien jaar.
Het was niets nieuws.
Ze hurkte.
'Signeer dit voor me.'
Terwijl ik dat deed, wist ik niet waar ik moest kijken.
Het was de eerste keer dat ik me geen beroemdheid voelde.
Ik voelde me gynaecoloog.
Mijn handtekening leek nergens op.
Hij was helemaal…
Het werd me te veel. Eerst de vogel, en daarna kwam ze op me af en spreidde ze…
En ze was een fan. Het was te veel. Dit was niet te geloven.
'Blijf hier. Mag ik na de show met je op de foto?'
Ze praatte een tijdje met me.
Het leek wel…
Ik wist niet wat ik moest zeggen. Ik stond paf. Ik gaf haar een grote fooi.
En toen vonden we haar vogel.
Ze pakte hem op en bedankte het publiek. We klapten voor haar.
'Nu je hier bent, geef ik een toegift.'
Een toegift?
Ik wilde weten wat ze ging doen.
Ze vertrok even, waarschijnlijk om te bespreken…
…wat ze voor me zouden gaan doen.
En na een tijdje kwamen ze alle drie met een stel bananen tevoorschijn.
Het waren groene bananen.
Ze droegen ze samen.
Er klonk swingende muziek. Ze dansten. En ze hadden de bananen bij zich.
En toen trok ze een banaan van de tros en pelde ze die.
En toen…
…pakte ze…
…die banaan…
…en stak ze hem er zo in.
Ik vroeg me af waarom.
Ze stopte hem er helemaal in.
En toen volgde er een aankondiging.
De dj kwam aan.
'Zou iemand het mandje vast willen houden?'
Wat denk je?
Die kans greep ik aan.
Echt wel. Ze schoof het naar me toe.
'Kom hierheen.' Dus ik ging het podium op.
En ik had dat mandje vast. Ik wist niet waarom.
Ik wist niet hoe ik me moest gedragen. 'Wat nu?'
'Hou het mandje vast. Vang het op als er wat uitkomt.'
Het mandje stond daar.
Er klonk muziek. Ze telden tot drie en drukten…
…en de banaan kwam eruit.
Hij vloog.
Ik wist niet wat ik moest doen. Hij vloog de foute kant op.
Dus ik dook.
De mensen klapten net zoals jullie.
Ik voelde me net zo'n man die met zijn vrouw werkte.
Ik was in extase. Ik vond het geweldig.
En toen de show voorbij was, wikkelde ze zichzelf in een deken…
…en kwam ze met me praten.
Ik vond dat ik interessante dingen geleerd had.
Ik vroeg haar…
…hoe ze die dingen erin kreeg.
Echt. Ik vroeg haar: 'Waar heb je ze gelaten?'
Ik wilde niet aandringen, omdat ze een vrouw was.
Haar antwoord was simpel.
'Het is een kunstje. Je moet het leren.
Dit is mijn tante.
Het kunstje is generaties lang in ons dorp doorgegeven.
Niet iedereen kan het.
Het is een speciaal kunstje.'
En ik geloof haar echt.
'Hier, nog wat geld. Ik heb ervan genoten. Heel erg bedankt.'
We namen afscheid en ik ging terug naar Bangkok.
Ik heb alles op het kantoor verteld.
Ik schepte op.
'Ik heb gezien hoe strippers vogels…'
En een van hen zei: 'Nose.
Waarom zo ver weg? Dat hebben ze hier in Pattaya ook.'
'In Pattaya heb je alleen pingpongshows. Die heb ik gezien.'
'Deze show is beter.
Het zijn mannen.'
'Ze kleden zich gewoon uit. Elke homobar heeft zulke strippers.'
'Nee, dit is anders.
Dat zweer ik.
Ik ben er met vrienden geweest.
Daarna met mijn ouders.
Mijn moeder moest huilen.'
Een attent kind. Mooi.
Ik heb mijn moeder niet meegenomen, alleen mensen van het kantoor.
We zaten met zijn achten in een busje. Vier vrouwen, vier mannen.
In mijn kantoor krijgen zulke dingen echt voorrang.
Werken, ho maar. We doen zulke dingen.
We gingen naar Pattaya. De eerste show was om 21.00 uur.
De kaartjes kostten 400 baht. Ik droeg een masker, maar de anderen niet.
Niemand herkende me. Ik wist dat je vooraan moest gaan zitten.
Met z'n achten op een rij.
Er traden mannen en vrouwen op.
Ik had al eerder vrouwen gezien, dus was ik wat minder enthousiast.
Maar er was er een die rookte.
Ze gebruikte haar gleuf om te roken.
Ze rookte er twee.
Alsof de gleuf in- en uitademde.
Hoe deed ze dat? En hoe blies ze de rook uit?
Waar kwam hij uit?
Ik zag de rook erin en eruit gaan.
Het ballonnendarten was niets bijzonders.
Ik bekeek het gewoon. Maar toen kwamen de mannen.
Daar keek ik naar uit.
Het podium was ongeveer zo groot.
Er was een wenteltrap.
Er was minder licht dan hier.
Alleen hier was het verlicht. Daar had je de trap.
Het was ultraviolet licht.
Witte dingen sprongen er echt uit.
De eerste artiesten waren jonge mannen.
Ze leken me plattelanders. Net alsof ze uit de jungle kwamen.
Ze hadden sixpacks en religieuze tatoeages.
Ze kwamen in hun ondergoed de trap af. Er klonk muziek.
Ze kwamen langzaam naar beneden.
Zo.
De muziek leidde me evengoed af als de bobbel in hun broek.
Ze waren met z'n vieren.
Van ver weg dacht ik: nep.
Niet echt.
Ze waren te lang.
Dat is onmogelijk.
Ze kwamen in het donker aan, maar die van hem gloeide.
Het leek geen lul.
Eerder een arm in het gips.
Hij paste niet in zijn ondergoed.
Het was waanzinnig. Hij liep zo…
Ik zag hem in het donker.
Het was zo'n grote bobbel.
Dat kan niet echt zijn.
Het was iets neps voor toeristen.
Ze stonden met z'n vieren op het podium.
De Vier Hemelse Koningen.
Ze deden een sexy dansje.
Ze streelden zichzelf.
Een van hen stak een handvol kaarsen aan en liet het kaarsvet op hem druppelen.
Het was heel sexy. Sexy muziek.
Aan het eind van de show…
…vroegen we ons met z'n achten af of hij echt was.
Want hij zat nog in zijn broek.
Ik dacht bij mezelf: nee, dat is een dildo.
Ze hebben hem opengesneden en eroverheen gedaan…
…als een extra laagje.
Dat is een goedkope truc. Niet eens de moeite waard.
Toen traden er nog meer vrouwen op. Niet echt boeiend.
En toen kwam er nog een man op.
Muziek.
Wacht even.
Hij had een grote fles met water bij zich.
In een fles water van die grootte zit ongeveer vijf liter.
Vrij zwaar.
Heb je zo'n fles voor me?
Voor de duidelijkheid. Hij kwam zo naar beneden.
Zelfs zo is het al zwaar.
Hij was echt zo groot. Het was dezelfde maat.
Muziek.
Hij liep veel cooler.
Hij begon sexy te dansen. Geen idee wat hij met dat water wou doen.
En aan de fles zat een koord dat gemaakt was van een stuk stof.
Het hing hier zo aan.
Ongeveer tot hier.
Ongeveer 20 centimeter.
Hij liep naar voren.
Ik dacht: waar is die fles nu voor?
En toen liep hij…
…naar Naew in het publiek.
Naew is degene die me daarnet de fles gaf.
Hij vroeg:
'Hang hem eraan.'
'Waaraan?'
'Hieraan.'
En toen trok hij zijn ondergoed uit…
…en hij raakte bijna de kin van Naew.
Als ze dichterbij had gezeten, was ze knock-out geslagen.
Zijn stijve was zo lang. Ik had zoiets van: pas op.
Ze vroeg me of ze het moest doen. Niemand antwoordde. 'Ik doe het maar.'
We mochten geen antwoord geven, omdat ze het wilde proberen.
Ze deed hem eromheen als een bloemenkrans.
En toen hij hing, zou je verwachten met dat gewicht van vijf liter water…
…dat de fles eraf zou glijden.
Maar dat gebeurde niet.
Hij bleef overeind.
En de fles bleef hangen.
Hij was van de grond.
Hij gebruikte zijn… Hoe zal ik het noemen? Pik is niet het juiste woord.
Dat is niet respectvol genoeg. Laten we 'piel' blijven zeggen.
Maar het was niet zomaar een piel.
De meeste klinken zo, maar deze klonk zo:
Piel.
Dit is pas een piel.
Hij kan je zo knock-out slaan.
Hij tilde de fles met zijn piel op.
De hele zaal juichte, zelfs de bareigenaar.
Koreanen, Japanners, allerlei mensen.
'Een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien.'
En hij liet de fles vallen.
Echt, wauw. Ik had hetzelfde gevoel als de keer daarvoor met die vogel.
Hij tilde die fles op.
Hoe kan het dat ik al die prachtige dingen nu pas ontdek?
Ik kwam daar toen pas achter.
Ik dacht dat het het hoogtepunt was.
Maar toen zei hij: 'Wacht, hier is mijn grote broer.'
Hij heette Arty. Hij had een lichte huid.
Hij kwam uit Isan. Scherpe tanden. Dol op zijn werk.
Hij zei: 'Mijn beurt.' En hij pakte twee flessen.
Er zaten twee langere koorden aan.
Hij gaf ze aan Am, de vrouw van Bella.
Hij zat naast naar. Bella is een grote vent.
Hij was de MC in Kao Kon La Kao.
Am is een erg beleefde vrouw.
Ze is erg geduldig.
Die man wilde dat ze de flessen ophing.
Am deed zo.
Maar ze hing ze eraan. En die van Arty was nog groter.
Toen het koorde eraan hing…
Hoe was het mogelijk?
Hij spande zijn spieren en telde tot tien.
Terwijl ze ze eraan hing, keek de vrouw van Bella zo.
'Ik vind dit niets.'
Maar daarna was het alsof er iets in haar ontwaakt was.
Ze huppelde rond.
Haar mond hing wijd open, ze had tranen in haar ogen.
Voor de rest van de avond.
Ik meen het.
Hij tilde ze op en zette ze weer neer. We gaven hem een enorm applaus.
Andere mensen waren ook verbaasd. We bogen voor hem.
Hij verliet het podium met een cowboyhoed voor zijn fooien.
Oké. We gaven hem fooien…
…maar ik was nog sceptisch.
Droeg hij een brace?
Was het echt? Ik had het gezien, maar had hem niet aangeraakt.
Terwijl hij rondging met de hoed…
…kwam hij naar beneden en liep hij langs alle mensen.
Sommigen gaven wat geld. Weinig mensen gaven een fooi.
Hij kwam naar ons toe en toen vroegen we of hij echt was.
Kun je de fles weghalen?
Oké.
Til hem op.
'Is hij echt?'
Hij haalde zijn fooien op.
'Is hij echt?'
Dat wou hij niet zeggen.
Maar hij kwam achter ons staan en gebruikte zijn piel…
…om ons op de rug te tikken.
Kleine tikjes op onze rug.
Net alsof hij onze nek en schouders masseerde.
En Naew deed zo.
'Mijn spieren zitten vast.'
Vier van de jongens pakten haar aan alsof dit een normale service van ze was.
Ze tikten op haar dijen. Ze krijste.
Ze schreeuwde van vreugde.
We waren zo blij, dat we ze een fooi gaven.
We hebben die avond tienduizend baht aan fooien gegeven.
Mijn geld was op.
Ik moest briefgeld wisselen, zodat ik door kon gaan.
We moesten die speciale talenten steunen.
Ik moest geld lenen van de rest. 'Ga pinnen. Ze verdienen meer.
Ik heb dit nog nooit gezien.'
Ze wisten dat we ervan genoten. dus deden ze moeite.
Ze richtten zich op ons.
Er waren vier kanten.
Ze negeerden hen.
De Chinezen gaven ze amper fooi, dus kwamen ze steeds naar ons toe.
Na hun optreden kwamen er meer vrouwen het podium op.
Toen stonden we op. Ik had nog nooit eerder zo genoten.
Het was geweldig. Ik was zo blij. Ze zei: 'Ga nog niet weg.'
De eigenaar zei: 'Vertrek niet.
De laatste act is nog beter.' Hoe kan dat nu?
Dus wachtte ik maar.
Toen was het tijd voor de finale.
Er klonk muziek.
Er kwamen vier jongens…
…met lange trommels op.
Lange trommels.
Ze droegen kleine lange trommels.
Zie je het voor je? De korte soort.
Je had twee trommels en vier jongens.
We dachten dat ze muziek zouden maken.
We dansten en moedigden ze aan alsof het een concert was.
Ze kwamen naar beneden en iemand vroeg me op de trom te slaan.
Ze wisten niet dat ik het was. 'Sla erop,' zei hij. Dus dat deed ik.
De trom had een leren vel.
Mijn hand deed er pijn van.
'Probeer het eens.'
Hij gaf me een trom.
En hij gaf er een aan Naew.
Ze pakte hem aan.
Doe alsof je Naew bent. Je houdt hem vast.
Pak hem vast.
Het trommelvel was hier.
En daarna vroeg hij Naew:
'Hoeveel cha's?'
En Naew zei: 'Cha-cha-cha.'
Hij ging op zijn plek staan…
…trok zijn broek uit…
…en sloeg met zijn piel op de trommel.
Naew wist niet hoe ze moest reageren.
Ze begon te dansen.
Hij zei: 'Hou op met dansen, alsjeblieft. Ik heb de rand geraakt.'
En toen begon hij op twee trommels te slaan.
Wat is dit voor beat?
Ik zweer het je. Ik vond het geweldig.
Ik viel achterover toen hij dat deed.
Ik lag op de grond.
Ik lachte zo hard dat ik van mijn stoel viel.
Hij speelde super. Ze dachten dat ik ineengezakt was.
We gingen voor ze uit ons dak.
Ze trommelden maar raak…
…en wij gaven ze fooien.
We gaven ze zoveel fooien.
Maar ik twijfelde nog. Ik wist niet of het wel echt was.
Dus toen ze klaar waren, stond ik op en vroeg ik:
'Mag ik hem aanraken?'
Ik moest het weten.
Hij stemde er meteen mee in.
Hij stond zo. 'Ga je gang.'
En dat was een van de meest memorabele momenten van mijn leven.
Ik stond op en raakte zijn piel aan.
Ga staan. Je hoeft me niet aan te raken. Zodat jullie zien hoe het ging.
Sta op. Steek je hand uit. Laten we doen alsof.
Pak hem beet.
Zo is het gegaan.
Ik greep hem zo beet…
…en streelde hem van boven tot aan het puntje.
Ik kneep erin. Ik wilde weten of hij nep was.
Is er iets ingespoten? Was het een speciaal effect?
Maar nee, hij was echt.
En ik zei: 'Wauw, dit is pas een echte anaconda.'
Het was echt een heel dikke lul. Ik heb er geen woorden voor.
Het was net bamboe met plakkerige rijst uit Nong Mon.
Of varkensworst uit Ubon. Hoe leg ik dat uit?
En ik was zo gefascineerd dat ik in trance raakte.
Ik had hem beet en sprak met hem.
'Waar kom je vandaan?
Uit Sa Kaeo, hè?
Was hij altijd al zo groot?'
En hij zei tegen me:
'Ik heb nooit geprobeerd om hem groter te maken.
Het is een aangeboren afwijking.' Wat een opschepper.
Had ik maar zo'n afwijking.
'Echt? Ik meen dit, het was leuk om je te ontmoeten.'
Echt.
Net als wanneer je een buitenlander een stevige handdruk geeft.
Ik deed dat met zijn lul.
'Aangenaam.'
Ik kneep er eens goed in. 'Shit, je bent geweldig.
Hoe kan hij nu zo stijf zijn?'
'Ik heb een speciale techniek, maar dat is een geheim.'
We kletsten zo een tijdje. 'En waar komt hij vandaan?'
Ze kwamen uit Bueng Kan…
…uit Suvannakhet en uit Laos. Ik pakte hun microfoons beet…
…terwijl ik met ze praatte.
We hebben lang gepraat.
En toen we uitgepraat waren, gingen we uit elkaar.
Ik was zo onder de indruk en gefascineerd.
Ik moet bekennen, en ik laat dit eruit knippen…
…dat ik terugging naar mijn hotel en de hele tijd bij mezelf dacht:
het is vast simpel.
Het was bijna middernacht.
Ik heb na de show wat khao tom gehaald en was weer terug.
En daarna ging ik douchen.
Ik stond voor een enorme spiegel in het hotel.
Ik probeerde het met mijn bril.
Met deze bril.
Je valt in slaap. Ik ga hier staan.
Jezus.
Hij viel zodra ik hem ophing.
De pootjes braken bijna. Ik heb er maar eentje.
De glazen vielen bijna kapot.
O, misschien viel hij wel vanwege het koordje.
Ik had die middag Yakult gekocht.
Daarmee moest ik beginnen. Ik pakte ze uit de koelkast.
Ik wilde ze ophangen.
Ik pakte twee flesjes.
Jezus.
Nog te zwaar?
O, ik moet ze eerst opdrinken.
Ik heb ze allemaal opgedronken.
En toen had ik lege flesjes.
Het lukte nog niet.
Weet je wat me wel gelukt is?
De dekseltjes.
Ik vouwde ze op tot halve cirkels. Dat lukte me wel.
Dit alles heeft de levens verpest van de echtgenoten van alle vrouwen daar.
Het was over.
We gingen af.
Herinner je je de mollige Bella nog?
Voor de show was hij de enige man in het leven van zijn vrouw.
En toen kwam ze iets tegen…
…wat beter was.
En nu klaagt hij de hele tijd: 'Sinds je ons meenam naar die show…
…en we nu douchen…
Weet je wat ze doet als ze me naakt ziet?
Tjilp.
Zoals volwassenen doen als ze een kind naakt zien.
Zo doet ze tegen me.'
Ik geloof dat het een speciaal talent is.
Ze houden zo'n bar geheim…
…omdat de politie de tent anders zou laten sluiten.
En ik dacht: waarom nu?
Dit zijn speciale, unieke talenten. Ze zijn waardevol.
Als je je lul of je gleuf zo doeltreffend kunt gebruiken…
…is dat niets anders dan een Engelse voetballer…
…die 48 kilometer lang een bal kan hooghouden.
Dan kun je goed koppen, toch?
Een Deense duiker haalde één keer adem…
…dook tot op 202 meter en verbrak het wereldrecord.
Hij heeft goede longen.
Een vrouw stopt een ventilator met haar tong.
In één minuut haalde ze de voorkant ervan af…
…en stopte ze hem.
Met haar tong.
Ze ging zo heen en weer en stopte hem 35 keer in één minuut.
Ze gebruikte haar talenten.
Als je een grote lul hebt, sla je daarmee op een trom.
Of je schiet vogels uit je gleuf.
Vogels, schildpadden, vissen.
Het ultieme dierenreservaat.
De overheid moet het steunen in plaats van geheimhouden.
En niet zo preuts zijn.
Ze moeten die praktijken promoten en onderwijzen.
Net als Thaise massages. Dit is super soft power.
Het is niet soft power, maar super soft power.
De soft power van je softe geslachtsdelen.
Geef het door…
…zodat de mensen weten wat een flamoes allemaal kan.
Dat het net een magazijn is.
Alcazar en Tiffany kunnen meer dan alleen playbacken.
Ze playbacken en maken grappen.
Ze zouden bij de geslachtsoperatie meer ruimte kunnen laten toevoegen…
…voor andere dieren.
Groter dan vogels. Er kunnen krokodillen in.
Buitenlanders zijn daar dol op. Of kogelvissen.
Die zijn schattig als ze bang zijn.
We kunnen de line-up soms geheimhouden en er een verrassing van maken.
En dan komt Crybaby of zo eruit.
Dat zou je kunnen promoten.
En waarom zou je stoppen bij trommels?
Er zijn zoveel muziekinstrumenten.
Waarom geen Thaise xylofoon? Of ze kunnen elkaars nek omhelzen.
Laten we ventilators stoppen met onze pielen.
Dit moet worden ondersteund en niet geheimgehouden worden.
De VVV kan het promoten.
Het is niet nodig om een beroemde acteur voor miljoenen baht in te huren.
Maak gewoon TikTok-filmpjes.
Nodig mensen uit om te komen kijken. Super soft power.
Gebruik mijn ideeën gerust.
Laat de mensen in Pattaya of Phuket zeggen:
'Hallo, welkom.'
Duidelijk?
'Hallo, welkom. Show. Gratis. Vierhonderd baht bier.
Neem een show, geniet, neem plezier, neem genot, neem energie.
Neem girlpower, neem vis, neem schildpadden.
Neem vogels. Neem krokodillen.
Of misschien kogelvis.
Pingpong, ballonnen, roken, bananen.
Kom kijken.
Neem goede Superman.
Goede Superman, goede handdruk. Of een luldruk.
Reuzenlul die de cha-cha-cha speelt en waterflessen optilt.
Reuzenlul die massages geeft. Reuzenlul superster.
Reuzenlul geeft massages. Onze reuzenlul gaat nooit dood.
Onze reuzenlul is freestyle.
Welkom in Thailand.
Hebben de armen rechten? Maar we hebben een lul.
We hebben gleuven.
Doe het, Thailand. Zet de schakelaar om.
Laten we ophouden met die onzin, zodat de Thai comfortabel kunnen leven.
Veilig thuis.
Word wakker. Bedankt.
Ondertiteld door: Robby van den Hoek