Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Son alacantino, fillo do Levante, o sol é o meu padriño.
Podes elixir a guerra, pero non os inimigos.
Sempre fuxindo do Coiote coma o Correcamiños.
Corre, Chimiño, corre!
Corre, Chimo, que te collo!
Chimo!
Que te pillo, Chimo!
Chimo, que te pillo!
Píllao, veña!
Que te como, Chimiño!
Corre, Forrest, corre!
Coidado!
Aí vai o Correcamiños!
Chimo!
Que pasa, tío?
Que te collo!
Como corre!
Coidado!
Que te como!
Chimo, que te collo!
Pero... Oe!
Fillo de puta!
Fillo de puta.
Que fillo de puta.
INIMIGOS
Hoxe empezou a primeira operación saída do verán,
con moito movemento tanto nas estradas coma...
- Lola! Veña. - Xa vou.
Hora?
E 35.
Vállame Deus, non chego.
Tes que almorzar.
Non teño tempo, mamá. Xa xantarei logo.
- Adeus, avó, que teñas bo día. - Que guapa, Carmen.
Son Lola, avó, pero grazas. Ti máis.
Ei, que pasa?
Onte perdiches varios trens.
Traballa menos e máis festa, que nin sabes en que día vives.
Vale.
E as medicinas?
Acabas de darmas.
Acabarei coma el! Meu pobre.
Adeus, padre! Pórtese ben!
- Non está xordo, mamá. - Así oe mellor.
- Veña. - Chao.
Adeus.
- Vamos, avó. - A gorra.
- Ola, Rosa. - Bo día, parella.
Bo día, don Joaquín. Que canción me tocará hoxe?
- Chimo, todo ben? - Si, está máis espelido.
Si? Vale. Entón estas vanlle mellor, non?
Ai, carai! Empeza o baile!
Pois, ale, a bailar logo.
- Despídase do neto. - Non teño netos que vallan.
Adeus, Chimo.
Adeus, avó.
- O cambio. Toma. - Grazas.
- Ola. - Ola.
Un segundiño.
Non podes comer aquí.
Son cinco euros.
Agora son meus.
Política do local.
Bo aniversario.
- Queres galletas? - Quero.
Gustouche o meu irmán?
É feitiño. Un pouco tímido.
- É guapo, non? - Esta noite...
Cariño, vas tardar moito en chegar?
Mamá, xa vou para a casa.
Mira quen está aquí.
O pitiño.
Cólleo, Moreno.
Érguete, Chimo. Cago na puta.
Arriba, meu rei.
Veña.
- Que queredes? - Cartos. Que vai ser?
O de sempre, Chimo.
- Cóllellos, Medina. - Dámos.
- Será posible! - A carteira.
Para, vale?
Veña, arriba.
Mírame. Arriba.
Pégame, Chimo. Ten collóns e pégame.
Pégame, carallo.
Mírame.
Mírame!
Cago no...
Que foi, Louro?
Nada, que o colega caeu da bici.
- Estás ben? - Caralludo.
Pregúntolle a el. Estás ben?
- Si. Estou vivo. - Claro.
Compañeiros, temos un código seis.
Algún coche patrulla pola zona?
Xa te pillarei, coxo de merda.
Veña.
Manchácheste, cabrón.
- Ata logo, Chimiño. - Chao.
Recordos á túa irmá, que soño con ela!
Coidado, non volvas caer.
Que fas aquí, avó? E a mamá?
Parabéns para ti,
nesta data querida.
Moitas felicidades,
moitos anos de vida.
Parabéns.
É a moto que querías.
Mamá.
Foi idea do avó.
Mamá.
Faltábanche 500 euros, non?
E puxemos todos un pouco.
Pero págasme o resto.
- Pero págocho. - Mañá sen falta, vale?
Veña, a cear todos. Veña, padre.
Por certo, esta é Raquel. Creo que xa a coñeces.
- Ola. - Ola.
Gustouche a sorpresa?
Gustou, moito.
Teño unha moza flamenca que canta,
teño unha moza en Madrid, teño unha moza xitana,
teño unha moza moderna que baila, teño unha moza flamenca que canta.
Teño unha moza en Madrid, teño unha moza xitana.
Teño unha moza moderna.
Coidado, vale?
Tranquilo, anano, que sei o que fago.
Vale, pero non te pases.
Non, vas quedar guapo e elegante.
E fágoche unha mecha loura ou azul.
- Lévase moito agora. - Non fodas!
Senta, cagón. Ven.
Si, señor!
Dálle!
Isto fulmínoo.
Arre demo!
Que tunda che dei aos birlos.
- Dáseche moi mal. - Non é o meu.
Un día douche o desquite, vale?
Coxo, quen te viu e quen te ve!
Mira para aí! É a hostia.
Veuche antes a moto ou a paxariña?
A moto, non? Se non...
De que vas, cabrón?
Vaia lingua tes...
Que pasa?
- Úsala só para falar? - Vai murar!
Lisca, Louro.
Hostia! Mira quen se levantou.
- Mandoume marchar? - Mandou.
- Si. - Verdade?
Que carallo fas? Que fas?
Que che pasa?
Xa marcho, Chimo.
É de 125?
Que se é de 125?
Quen é este fato de merda?
Mira que chula.
Dillo, machote.
Dillo, veña.
- Está cagado de medo. - Dillo.
Un amigo da nenez, crica.
- Non, Raquel! - Ei, amodo.
- Tranquilo, Chimo. - Máncasme. Que me...
- Sóltame! - Salta, coxo.
Que me gusta.
Veña, Chimo, salta.
Á pata coxa.
Ale, un pouquiño.
- Dálle! - Fillo de puta!
Aí. Claro que si.
Veña.
Agora, dásme as chaves
e a pasta que tes.
Non llo deas, cona! Non llo deas!
Ten collóns!
Non coma ti, Chimo.
Aprende, Chimiño.
E esa cara, Chimo?
Que temos aquí? Moi ben.
- Nadal. - A ver que hai na carteiriña.
Cartos, cartiños.
Toma, diñeiriño.
Hostia, tío.
E iso?
- Carallo! - Adeus!
Coidado, vale, guapa?
Hai moita xente mala por aí.
Chao.
Chimo, xa estamos sós.
Que alegría. Salta outro pouco.
- Veña, salta. - Ale, salta.
- Veña, dálle. - Claro que si. Aí.
Unha e outra.
Quédache caralluda.
Cacho moto pillou o cabrón!
- Como lle queda, eh! - Que cuco es, meu.
Manda chover!
Hostia, Chimo, que ben soa!
Déixasma un anaco, vale?
Andei buscando a escusa e razón,
perdido sen rumbo, motivo ou noción.
Andei buscando de onde son eu,
a miña fame, nervios, ambición e dor.
Non llo deas, cona!
@CHUSTAMEDINA Louro ataca. Coxo humillado.
Levas semanas sen saír.
Ven cear, veña.
Fixen bacallau.
Tes que comer algo, vale?
Veña.
Come un pouco, vidiña.
Vale?
Fíxeno con tomate, como che gusta.
Policía Nacional. Que desexa?
Quero poñer unha denuncia.
Métete nas túas cousas!
- Iso fago. Ti non tes pelotas! - Para que?
Para que?
Para pararlle os pés ao Louro!
- O Louro? - Si, mamá, o Louro.
O fillo de puta que o facía mexar e cagar por si?
- Cala dunha puta vez! - Non me sae da cona!
- Xa abonda, Lola. - Iso digo eu. Xa abonda.
Abonda de ter o neno entre as pallas.
Toda a puta vida consentíndoo,
e nin lle preocupa o que ti sofres.
E ti sofres porque queres. A vida éche dura para todos.
Coxo de merda!
Padre, míreme.
Míreme. Respire. Míreme!
Padre, míreme.
Xa. Xa vai.
- Ola, Chimo. - Ola, Julia.
Isto está bo, eh.
- Fixéchelo ti? - Fixen.
Si?
Máis ou menos.
Máis ou menos!
Así non tes que ir á casa e volver.
Pero así estou convosco.
Oe, mamá.
Que?
Lembras como facer churros?
Claro. Como non vou?
Abofé!
- Adeus, Mari. Ata logo. - Adeus, bonita.
Ola, amor.
Ata logo, Mari.
Se preguntaras, aforrabas isto.
Vin a por ti.
Falei con Remigio.
Volvo ao súper.
Efectivo ou tarxeta?
Senta.
Xa? Se non comiches nada.
Empezamos cun jab. A garda sempre arriba.
Chimo, a moto.
- A moto. - Agora non, avó.
Bo día.
TEMA: AVE FÉNIX
Vírate para verte.
- Hoxe mollas. - Lola!
Muller!
Sushi!
Chinés!
Pásoo mal, pero todo pasa,
e o futuro chama á porta da casa.
Paz na rúa, paz na praza,
o demo deume nove meses de vantaxe.
Non chego.
- O bocadillo. - Grazas, mamá.
Adeus, avó.
- Viches, mamá? - O que?
"Churro Xa. Servizo a domicilio."
Que é?
- Para os churros a domicilio. - Tía!
O rapaz éche moi listo e espelido. Marcho, que me mata a xefa.
Sempre vai tarde.
Ai, esta nena!
- Bo día, parella. - Bo día, Rosa.
Ale, vamos.
E volveu Eduardo. Vano pasar moi ben.
- Si, e ti tamén. - Si.
- Adeus, querido. - Chao.
Adeus, avó.
Que non me toques, hostia!
Non me toques, carallo!
Sóltame! A tomar polo cu!
Cago na puta.
Cabrón! Quen carallo te cres?
Non me toques.
E non me mires así.
Non me toques. Estás xordo? Que non me toques.
Non me toques.
Que non me toques, hostia! Non me oes?
Para! Nai que te pariu! Quen te cres?
Quen carallo te cres?
Nai que te fixo, tío! Que non me toques. Cona!
Cago na puta.
Merda.
Es un cabrón, tío.
- Ata mañá, Raúl. - Cabrón.
Home, coxo de merda.
Vaia puta merda de moto.
Ven, que che digo algo.
Ven, Chimo. Non teñas medo, hostia!
Non tes collóns ou que? Chimo!
Hostia, non tes collóns!
- Rosa. - Que?
- Oín voces dentro... - En rehabilitación.
- Si. - Raúl López.
- Si. - Veu do hospital de Toledo.
Accidente de tráfico.
Cando as nais nos poñemos pesadas coas motos, é por algo.
Xa.
Coñécelo?
Si, da escola.
Vai quedar así para sempre?
Ai, fillo, pois...
Médica non che son, pero ten lesión medular alta.
Temo que si.
- Perdoa. - Que foi?
Pasa o día no centro? Gustaríame vir velo.
Pois seguro que cho agradece moito.
De luns a sábado. Tráeno ás 9:00 e devólveno á casa ás 17:00.
Vale, grazas.
Dásme as chaves e a pasta que tes.
Non llo deas, cona! Non llo deas!
Ten collóns! Non coma ti, Chimo.
Coidado, vale, guapa? Hai moita xente mala por aí.
Chimo, xa estamos sós.
Que alegría. Salta outro pouco. Veña, salta.
Veña, dálle.
Fillo, poslle o calmante ao avó?
Xa vou.
Auga!
- Por que non mo das? - Porque non podo.
Por que non podes? Dámo.
- Necesito tempo. - Mira.
Págasmo mañá.
Se non, xúroche que che arrinco a cabeza.
MARICARMEN PENDANGA
- Ola. - Ola.
Buscas alguén?
Si, viña ver o Louro.
Ah, es amigo de Raúl?
- Si. - Vale.
Vive aí.
Es o primeiro que vén velo en meses.
Acaban de traelo do centro.
Agarda.
Ábroche eu.
Está só.
Adiante.
- Grazas. - De nada.
Que fas aquí, Chimo?
Eh? Chimo.
Chimo.
Mírame, tío. Mírame, Chimo.
Es parvo, Chimo? Hostia, Chimo!
Chimo!
Non toques, Chimo.
Cago na puta, Chimo!
Non toques iso.
Cago na puta da túa nai. Chimo.
Que queres?
- Que me pidas perdón. - Que pida perdón.
Por que?
Por 1.º da ESO?
Por 2.º? Por 3.º?
Pola moto?
Pola moza? Pola puta da túa irmá?
- Por zoscarche? - Por todo!
E se non?
Non che vou pedir perdón na puta vida. Oíches?
Iso é, ale. Marcha.
Como fas sempre, que es un maricas.
Que che dean, Chimo!
Fillo da gran puta! Que che dean!
Pon a puta música, hostia.
Pon a música, tío.
Que pasa, cariño?
Nada.
Nada?
Iso é bo, ou?
Ti tes inimigos?
Non.
Hai xente que me fixo moito dano,
- e xente á que llo fixen eu... - Ti?
Si. Non son ningunha santa, vale?
Pero non son os meus inimigos.
- Non é o mesmo? - Non.
Só ten inimigos quen quere telos.
- Depende. - De que?
Eu non quería.
Xa o sei, vidiña.
Ti lembras
a Rosario?
Ben dano me fixo.
A miña mellor amiga, e desfíxome a familia.
O teu pai tamén tivo culpa.
Esa podería ser inimiga miña.
Odieina con toda a alma moito tempo. E a el tamén.
Ata pensei en vingarme.
Si, xúrocho.
Pensei en facer barbaridades.
Penseino moi en serio.
Pero tíñavos a ti,
a túa irmá e o avó...
E eles...
Eles perdéronvos.
Ese é o seu castigo.
Pero se podes facer algo e non o fas, es un covarde.
Non, ao contrario.
O valente é quen podendo facelo non o fai.
Devolver o dano, ensúciate máis.
E vivir sucio non está ben.
Boa noite, mamá.
Érgome da cama querendo mandar á merda a metade.
A mestra dicíame que era fato, agora teño a casa reformada.
Auga pasada.
Xa non fumo porros, porque teño alcol no minibar.
Din que vos dea charlas. Sabes o que, profe? Auga pasada.
Mira que o intentei, e cada vez, ben me custaba.
Collóns e esforzo boteille. Ti ves? A fe mo trouxo.
Non critico a quen quere crecer, ven e amósoche un atallo.
Foi o que ela non me dixo, e agora róelle verme no allo.
Auga pasada.
Vina, miroume, atopamos a maneira.
Foi unha conexión rara e agora non me mira á cara.
Déronnos as 12 e as mil, e xa non nos damos nin algo de pena.
É auga pasada dun mes de abril e non os cravos que trago de cea.
Hoxe a vida axudoume, fixo que soubese ver
o que é auga pasada e xa non ten que volver.
Auga pasada. Síntocho, meu, es auga pasada.
Se é auga pasada, é auga que foi e non regresará.
Es auga pasada. Deiche o que tiña, non queda nada.
Cousas da auga pasada. Auga pasada, auga pasada.
Vaste desculpar, fillo de puta.
- Ola. - Ola. Está só?
Si, fillo, coma sempre.
E é mellor así.
Agarda, que che abro.
- Grazas. - Veña, pasádeo ben.
Seguro.
Non pode ser, tío.
- Imos dar unha volta. - Non.
- Vestido ou espido? - Es parvo, Chimo?
É moi fácil.
Pórtate ben, e vas vestido. Se non, espido.
Ten collóns a tocarme.
Para. Que pares, cona, non quero saír.
Cabrón.
Por que?
A ti que che importa?
Sabes que pasa? Que eu tampouco quería saír.
E tiña que facelo todos os putos días.
Así que di: vestido ou espido?
Vestido.
Imos xogar, Chimo?
Algo así, xa o verás.
Mírame.
- Covarde. Covarde. - Coma ti.
Ai, xa sei de que vai isto.
Xa dicía eu, Chimo.
Hostia.
Mira.
- Sóanche? - Non.
- De nada? - Non.
Pois eles lémbranse de ti. Todos.
Puteáchelos. Fodícheslles a vida. Non che soan?
Non, pero como me miran!
Que cara traen! Mira.
Hostia, tío.
Pois claro que non. Como me van soar con esa cara de can?
Sodes máis feos có cu do meu vello.
Ti non rías tanto.
Quen es ti?
Metéroncha coma ao Chimo?
- Que pasa? - Mira o mona.
Que pasa, guapo?
- Guapa vaiche quedar a cara. - Si?
- Estás guapo. - E ti.
- Véxote ben. - Si? Queres un bico?
- Ven aquí. - Dous. E na fronte se queres.
Dáme un biquiño. Ven aquí.
Subnormal!
- Que pasa? - Quitade do medio!
Voulle mexar na cara!
- Abonda! - Se nos chamaches ti.
- Pero abonda. - Vai de aí!
Dálle!
Veña, dálle!
- A poli! - Correde!
Escapades coma cans!
- Algún problema? - Non, o meu amigo caeu da cadeira.
Atención todos.
Axente ferido. Praza de Alxer.
Recibido. Imos para alá.
Arriba.
Vamos.
Pégame.
Por unha vez, ten collóns e pégame.
Tráesme aquí e non me dás? Ti só, veña.
- Un bo puñazo. Veña, Chimo. - Síntoo.
Camiñante, non hai camiño, faise camiño ao andar.
Como non ando, mándolle a Chimo apuxar.
Xa non podo camiñar, o camiño é unha merda tendo que te aturar.
Esperta, a vida non é un soño, e ti es un can paseando o seu dono.
Queres ser valente? Ensínoche. Estás igual agora que de pequenos.
Lembro de neno o que che facía: pegábache, chorabas e eu ría.
Non loitas, non lles gustas ás tías.
Non querería ser teus pais, criaron un covarde. En serio.
Chamaríache pallaso, pero insultaríaos. Es un fracaso.
Que alguén dun golpe che quite a idiotez, os meus non cha deron quitado.
Serei a túa cruz, a cara escura que te aparta da luz
Vesme e berras, son o rei do barrio.
Nin estando nesta cadeira querería ser coma ti.
- Queres que te deite? - Vai tomar polo cu.
É meu pai.
Métete debaixo da cama, Chimo.
Por favor.
Ola.
- Ola. - Mira.
Mira.
Mira, está esperto.
Fillo? Ves?
- Quen é? - O meu fillo.
- O teu fillo? - Mira.
- O fillo. - Si.
Non se dá movido.
- Como non vai dar? - Non dá.
É coma un moneco. Móvoo eu.
Dálle disto e verás...
Non, non llo deas.
Non lle deas, é pequeno.
Ola, María!
Son o Louro, o moneco do Tigre.
Como estás?
Ola, moneco.
Que cabrón.
María, tes un ferrete ou dous.
Que boa estas e que tetas máis boas.
Faille unha palla.
Fágolle unha palla? Veña.
- Non! - Fareille unha palla!
Deixa, non.
Deixa, que se enfada.
Enfádase. Non te enfades, que é broma.
Quérote. Non te enfades, estou de broma cunha amiga.
Vale?
Entón, é fillo teu?
- Se é fillo teu. - É.
É meu fillo. Ou iso dicía a nai, aínda que era ben inútil.
- A cabrona. - Deixa a miña nai en paz.
- Como? - Que deixes a mamá.
- Como que a deixe en paz? - Déixaa.
- Que dixen dela? - Para.
- Dixen que é unha inútil. - Fillo de puta.
- Inútil será a túa. - Non me fales así diante da xente.
- Non me berres! - Non toques a miña nai!
- Non me berres!
- Non a toques! Déixaa en paz! - Non me berres! Pero que che pasa?
Fillo de puta!
- Xa está... - Cala, que estou falando con el.
- Queres que che fale da túa nai? - Non a toques.
- Falo dela? Vasme pegar? - Que vas dicir?
Vasme pegar?
- Vasme pegar? - Que vas dicir?
- É unha filla de puta! - Cabrón.
- Está morta! - Fillo de puta.
Quen che limpa a merda? A túa nai ou eu?
Fillo de puta!
A túa nai morreu, fillo de puta!
A merda límpocha eu!
- Déixao xa. - Cala!
Estou falando con el! Cala a boca!
Non me fales así diante da xente, fillo de puta.
A túa nai está morta
e eu son o que che limpa a merda!
A merda límpocha eu!
Fillo de puta desagradecido!
Xa está, anda.
Xa, vale.
Non, o que non pode é...
Non pode falarme así. Xa está.
Non me dá a gana.
Non me mires. Vaite.
Tranquilo.
Non me mires. Marcha. Déixame en paz.
Xa está, tranquilo.
- Méteme na cama. - Vale.
Déixame só.
Que me deixes só, Chimo.
- Estaba mellor coa túa nai. - Vállame Deus!
Mamá cociñaba mellor.
Lembro as súas lentellas con chourizo.
Que boas!
É un caso.
Hai cousas que non esquece.
- Non. - Eh, padre?
Mira o que atopei.
A ver?
Oi, que guapa, mamá.
Xa, guapísima.
Mira, padre.
Acórdase?
Vin varios locais para alugar.
E a maquinaria?
- É cara. - Xa...
Pedimos un préstamo.
Non hai présa, cariño.
Vale?
Veña, padre.
Moi ben.
DENUNCIAR MALOS TRATOS PAI
- Bo día. - Bo día.
Ale, avó, ata despois, vale?
Ata logo.
Que, como está hoxe?
Tamén tedes piscina?
Os internos, si.
Por que?
Vesme cara de ser o dono?
Como o contes, mátote.
Yung Beef non está mal. Se soubese música, sería a hostia.
Iso din os maricas envexosos.
Sae un que non se corta e fala da vida na rúa,
e os merdasecas renegan da música del.
Que saberás ti!
Que?
Eu non, pero non sei...
Residente, 7 Notas 7 Colores, Kase.O, SFDK, Canserbero...
- En que século vives? - No mesmo ca ti.
Ou non. Vives na prehistoria.
Que che dean.
Denuncia o teu pai. Teño un teléfono.
Como?
- Podes denunciar o teu pai. - Quen te cres?
Que queres? Inda che parto a cara.
Enténdelo ou non?
- Vai tomar polo cu. - Vale.
Que vaias tomar polo cu.
- Se necesitas algo... - Nada de nada.
De ninguén. Vaite.
Vale.
Chimo.
Lévame ao cemiterio.
Ao cemiterio, onde están os mortos. Que pasa?
Podes saír?
Non é o cárcere. Pide permiso e xa.
Un día sentiuse mal, foi ao hospital e xa non volveu.
Cancro.
Sería pola mala vida que lle deu o Tigre.
O cabrón non a levaba ao hospital.
- Síntoo. - Ti que vas sentir!
Que tal a túa irmá?
Ben.
Ten mozo? Está boísima.
Véxoa ás veces.
Ou víaa.
Mi madriña!
Meu pai marchou con outra.
Hai moito tempo. Xa pouco me lembro del.
- Lembras a túa nai? - A ti que che importa?
Perdoa.
Todos os putos días.
E non me pidas perdón, pesado.
ODIO
É aquí.
Acabas de roubar, merdaseca.
Es coma min.
Quen che dera!
Isto non é roubar, é compartir.
Déixame só.
Deixa de usmar dunha puta vez.
Pídeo por favor.
Vai para o carallo!
- "Letras." - Non o mires, Chimo, por favor.
Hostia.
Son caralludas.
- Son túas? - Vai á merda.
Tío, en serio.
Son a hostia.
Rapea. Sábelas?
Son miñas, panoco.
Que sei eu! A min esquécenme.
Xa, pero es parvo.
Veña, dálle.
Dálle, meu.
Pois vou eu.
Escuridade e ruína, o meu non cura, coma o cancro que apagou a súa vida.
Dálle!
Veña.
Fillo de puta.
Escuridade e ruína, o meu non ten cura coma o cancro que apagou a súa vida.
Mamá, perdoa, se me ves desde arriba.
Aínda que igual desde alí mellora a perspectiva.
Papá na droga, coa man moi solta, comendo sobras, ceando demencia.
O fillo do Tigre, criado entre violencia. Quería ser libre, pero perdín a paciencia.
Crecín entre desgraza e carencia. Non tiven infancia, cumprín penitencia.
Papá entre substancias, cumprindo sentenza.
Mamá en ambulancia, dirección a urxencias.
Foise, e agora, de noite, penso nela,
cos ollos chorosos, mirando as estrelas.
Perdín a fe. Quen non dorme non soña.
Sen ter nai, non puiden ser o que ensinan.
- Este é o teu barrio, ou? - É.
Teño fame. Ti non?
Non fodas, cabrón.
Por favor.
- Por favor, non fodas, coxo cabrón. - Mellor.
Á túa casa, non, por favor.
- Chimo. - Non pasa nada.
E estará a miña irmá Lola, que está para mollar, non?
Pero ti es parvo? Sabes quen son?
Para que cona me levas á túa casa?
Chimo.
Vaiche a carne con tomate?
- Xa a cheiro. Que fame teño. - Es un puto covarde.
Así se vingan os covardes. Es un covarde.
- Que si, pequeno. - Non me toques.
- Tranquilo. - Pequeno?
- Acouga. - Non me toques, cago en todo!
Ola, mamá. Pon outro prato.
Mamá, este é Raúl.
O Louro.
Ola, señora.
Ole moi ben.
Ola, Raúl.
Canto tempo.
- Que tal a túa nai? - Hai carne con tomate?
- Son albóndegas con tomate. - Vale.
- Valo poñer onda o avó? - Si.
Si, vale. Así...
- Aí. - Un pouco máis.
- Aí. - Veña, así, perfecto.
Faleceu hai uns anos.
- De verdade, non se preocupe. - Perdoa, non o...
- Non o sabía. - É igual.
- E Lola? - Xa virá.
Se vén.
- Grazas. - Imos comendo.
- Prefires outra cousa? - Non, gústame moito.
- Si? - Si, ole ben.
- Xa o dixeches, lambecús. - É verdade.
É verdade, ole moi ben.
E mellor saberá, non?
Toma.
Non. Vostede non come?
- Como despois, tranquilo. - Ola.
Non sabedes o que me pasou no traballo.
Que fai aquí este cabrón?
- Es parvo, non me estraña... - Lola!
- Hai albóndegas con tomate. Tes fame? - Tiña, pero fóiseme.
Sabes quen é este cabrón, mamá?
Raúl. O Louro.
E se o sabes, que carallo fai nesta casa?
Eu non quería vir.
- Síntoo, xa marcho. - Non. Lola.
Este cabrón fodeuche a vida desde os nove anos.
Lola, ruliña. O teu irmán invitou a comer o amigo, vale?
Senta e come connosco, por favor.
- Devólvelle a moto ao meu irmán, cabrón. - A moto quedou peor ca el.
Senta, nena.
- Que guapa estás. - Que che dean!
- Síntoo, señora. - Non, deixa.
Lola!
Díxenllo de verdade, vale?
Xa, pero non era o momento, ou?
Que sei eu!
Canto máis enfadada e máis guapa estaba, subiume unha cousa...
Pero ti poste cacheiro?
Claro, cabrón. Iso está aquí arriba.
Xa, pero e a gaita?
Dura non se me pon, pero córrome coa cabeza.
- Es un poeta, Louro. - Xa ves.
- Esa dá 70 polo menos. - Si, ho, e sáenlle ás.
- Pódese personalizar. - Si, e poñerlle equipo de música.
E un GPS.
Marchas? Apúntome.
Non. Esperábate.
Sei o que fago, Lola.
- E que fas? - Coidalo.
Ese cabrón non o merece despois do que che fixo sufrir.
Ese cabrón sufriu cen veces máis ca min.
E ademais está toliño por ti.
E que máis?
Recita versos en honor teu.
É poeta, non?
Algo así.
Un poeta que che fodeu a vida e o que queda.
Perde coidado, Lola.
Pero que guapa estás, Lola.
Alegra a cara.
- Ollo coa costa. - Vale.
- Por aquí? Vale. - Á dereita.
- Hai unha focha. - Xa.
- Damos unha volta? - E que estamos a facer?
Non, hostia, máis lonxe.
- Prestaría. - Pois para aquí. Máis á esquerda.
Sabes conducir?
Home, máis ou menos. Por?
Sabes? Abre a porta.
Queres roubala?
É do Tigre. Que lle dean.
Veña, hostia, Chimo.
Empuxa. Forza co pulso, para arriba.
Inútil.
Empuxa para dentro e co pulso para arriba.
- Vale. - Ben, Chimo.
Monta.
Faille unha ponte.
Unha ponte.
Ponte.
- Nin idea? - Cabrón?
Mira debaixo do volante. Ves os cables?
- Vexo. - Vale. O amarelo.
- Xa. - Vale, sepárao.
- Xa está. - Bule, vai á guanteira.
Aí, colle a chave.
A chave, Chimo.
Fillo de puta. E déixaa coa chave dentro?
Ninguén ten pelotas para roubarlle ao Tigre.
Veña, Chimo, dálle, forza. Así.
- Ollo co brazo. - Vale. Si, agora así.
Aí vai. Todo ben?
Creo que si.
Ben, Chimo. Estás forte.
Pecha.
Pasmón.
Pisa o embrague. O da esquerda.
- Xa, cona. - Veña.
A primeira. Agora, pouco a pouco, solta o embrague e...
- Hostia! Síntoo. - Fillo de puta.
- Fillo da gran puta. - Síntoo.
- A seguridade é o primeiro, merdaseca. - Xa.
- Déixasme as mans así? - Si, van así. A tomar polo cu.
- Marchamos. - Merda, mira como me deixas.
Acabas de roubar, merdaseca. Es coma min.
Xa. Quen che dera!
Isto non é roubar, é coller prestado.
Es malísimo, cabrón.
A ver esta.
Esa si que non...
Queres?
De onde sae o de "merdaseca"?
É algo rancio, non?
É do Tigre.
Na mili, había un tipo co que se metían,
e díxolles: "Chamádeme o que sexa menos merdaseca."
Que paspán.
E claro, chamábanlle todos así, ata o capitán.
Hai que ser parvo.
Vés moito aquí, Chimo?
Veño.
A pensar.
Hostia, es ben merdaseca.
Por?
Quen vén a pensar onde é para foder?
En que pensas aquí, Chimo?
En axudar a miña nai.
Quero montar unha churrería con churros a domicilio.
Que a leve mamá e deixe de limpar.
"Churro Xa."
Que ben, Chimo.
Moi ben.
Louro, se puideses...
Desaparecer?
Pedir un desexo.
Desaparecer.
Facerte invisible?
Máis ou menos.
E como?
- Tanto ten. - Louro!
A ver, neno.
E a miña furgoneta?
Non sei, onde a deixaches. Esqueceríaste.
Que carallo vou esquecer?
Roubároncha?
A ver. Onde está a furgoneta?
- Onde está? - Eu non podo conducir.
Vas rir da puta da túa nai.
- Vas rir... - Está na corga.
- O que? - Na corga. De aquí da ponte.
Iso. Na corga.
Veña, lisca. Marcha.
Que lisques!
Agora imos falar ti e mais eu.
Non te preocupes.
Marcha.
Tranquilo.
- Ola, Rosa. - Bo día.
Non veu Raúl?
Non, chamou o pai, van pasar o día xuntos.
Vale, grazas.
Vale.
Vamos.
Vale.
Cabrón.
Vaite, que axiña volve.
Que veña.
Vaite.
Vaite, Chimo.
- Que fas? - Marchamos.
Queres marchar da casa ou non?
- Cando? - Agora.
- De verdade? - Si ou non?
Pero que vas facer?
Que máis meto?
O caderno que hai na mesa.
A beatbox.
Escondida no sofá,
unha bolsa do Tigre.
No moble hai unha foto da miña nai.
Estás listo?
Estou.
Perdóame.
Dálle, Chimo. Forte, Chimo, forte.
Manuela!
Abre!
Que pasa?
Que pasou?
Ai, meu neno!
Vállame Deus!
Que facedes aquí?
Que pasa?
É aquel.
Que foi? Que facedes?
- Lorenzo López? - Si, que?
Pregúntelle ao fillo.
Que dixo?
- Vírese, por favor. - Que dixo?
Vou para a casa. Non me toques!
Collédeo!
- Louro! Que dixeches? - Ao coche!
Non me empurres!
- Louro! - Non te movas.
Levádeo preso!
Non me empurres!
- Non me empurres! - Tranquilízate.
Non me empurres!
Louro!
- Fillo de puta. - Que fixen?
- Que che fixen eu, fillo de puta? - Bravo!
Vaite xa!
Que dixo o Louro?
Que que dixo o Louro, cabrón?
Louro!
Trae a faldriqueira.
Está no armario, arriba.
Ábrea.
Canto che valeu a merda da moto?
- 2500. - 2500?
- Se era un puto monopatín. - Era a hostia.
Cólleo.
Non.
Por favor.
2000 son para min, vale? E...
O resto, para a churrería.
Veña, non me fodas.
Non é un regalo, merdaseca. É unha inversión.
Debo asegurarme o futuro. O de roubar complicouse.
- Ti churreiro? - Non te confundas.
O churreiro es ti. Eu son empresario.
Para que queres 2000 euros?
A ver que tal.
- De tolos! - Si, vas ben.
Arre demo! É coma...
Treme, Alonso, isto é a hostia.
- Ti vesme? Ven aquí. - Vexo, ho.
- Queres foderme? - Vas ver!
Toma.
- E agora, listo? - Si.
Agora que? Píllaa.
Vamos, aquí a tes.
Voute matar, cabrón.
CHURRO XA SERVIZO A DOMICILIO
- Gústache? - Si, moi bonita.
Moi bonita, si.
Quedou ben.
Non mereces menos.
Veña, ensínocha.
- Si. - Vamos!
Grazas.
- Dámo. Non! - Déixamo un pouco, Lola.
- Hostia, Lola! - É meu.
Veña, padre.
Ábrea un chisco.
Ale, paso de ti.
Pasaba horas coa miña nai na piscina.
Era a hostia.
E tamén coas raparigas.
Como aqueles.
Marchamos?
Tes fame? Seguro que trouxeron comida.
Tes que axudarme, Chimo.
Claro. A que?
Non fagas o parvo.
Non me pidas iso.
Vale, tranquilo.
Que facedes?
Nada.
Que aburridos.
Cabrón, es amigo meu.
Diso nada. Son o cabrón que che fodeu a vida.
Tes razón.
Non es o meu amigo.
Por que?
Non rías, cabrón.
Non o entendes?
Se a vida é un regalo e non un castigo, por que abandonas?
Aínda estás e xa marchaches.
Eu, que prometín estar sempre ao teu lado.
A quen lle fago caso? A quen son ou ao que fun?
- Abre, que non chego. - Estou na ducha.
- Abre, por favor. - Merda.
Xa.
O rímmel. Aquí anda.
Deume un recado para ti o Louro.
Que o perdoes. Adeus.
Agarda, Chimo!
Perdoa.
Chimo!
Chimo, oe.
Raúl está ben. Está no hospital.
Vale.
Vamos, veña.
Non é horario de visita.
Xa, coeime.
- Que queres? Esvarei. - Xa.
Dúas rodas así de anchas e esvaran, non?
Vale.
Cando che dan a alta?
Mañá.
E que vas facer? Estragaches a cadeira.
Xa pensarei algo.
Ai, que non chego.
Adeus, avó.
Recolles o avó hoxe?
- Claro, por? - Teño algo que facer.
Vale, xa vou eu. Chao.
Estaste enviciando, xa logo vas roubar rmotos.
Cala, Louro.
- Podo falar xa? - Que?
Non me apetece ir ao fisio.
- É por aí. - Xa o sei.
- Pois se o sabes... - Se o sei, que, Louro?
Atende, Chimo.
- Chimo. - Que?
Mírame.
Grazas.
Que che dean.
Raúl! Eh, Louro!
Veña, hostia!
Estou aquí. Ven.
Raúl!
Mírame. Estou aquí.
Louro.
A amizade é forte, nin a morte nos separa.
Onde non hai respiro aquí o tempo non para.
Se perdes os motivos, tolo, morre a gana.
Sorrío porque para min non hai mañá.
Estamos onde sempre, falándonos coa mirada.
Xa o din todo estas lágrimas na cara.
Deixo marca ao paso, e non pola pisada.
Pagamos con apertas se a cousa está pesada.
Traballo como Chimo facendo envíos.
Por unha nai con soños sen cumprir.
Louro perdeu a súa e seu pai é un malnacido.
Ensinoulle a roubar e a andar en leas.
E agora somos INIMIGOS.
O mundo algo me debe, creo que somos inimigos.
As rúas de Alacant ven os meus descoidos.
Soño con ir lonxe das súas voces e ruídos.
E agora, somos INIMIGOS
No fondo, amámonos, coma Louro e Chimo.
As rúas de Alacant viron os seus descoidos,
o Tigre que come a ilusión dos seus cultivos.
Sé firme e forte se a vida aperta.
Ti decides se picar o colchón inchable.
Algo encherá o baleiro que sentes.
E tes esta familia, sen ti, incompleta.
Carmen está coa Lola cociñando unha receita.
O posto de churros, o avó e a corneta.
Chimo fai sombra, Louro pensa unha letra.
Só quen perdoa chegará á meta.
Se caes, cóllote, e se caio, cóllesme.
Espérate no ceo a que máis te quixo.
Pero non corras, fillo, non es atleta.
Temos tempo, vive e xa me contarás.
E agora somos INIMIGOS.
O mundo algo me debe, creo que somos inimigos.
As rúas de Alacant ven os meus descoidos.
Soño con ir lonxe das súas voces e ruídos.
Somos INIMIGOS.
No fondo, amámonos, coma Louro e Chimo.
As rúas de Alacant viron os seus descoidos,
o Tigre que come a ilusión dos seus cultivos.
Somos INIMIGOS.
O mundo algo me debe, creo que somos inimigos.
Somos INIMIGOS.
Agora somos INIMIGOS, somos INIMIGOS.
As rúas coñécenme, viron os meus descoidos.
E agora somos INIMIGOS.
Somos INIMIGOS. Xa.
Somos INIMIGOS. Só somos INIMIGOS.
Somos INIMIGOS.
Subtítulos: Antía López Cando
Supervisora creativa: María Luisa Lage Garea