Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Witamy na Costa Blanca,
gdzie my, emeryci, możemy cieszyć się starością
w słońcu, ciszy i spokoju.
Stąd możemy spoglądać na przeszłość
i owoce naszej ciężkiej pracy.
Ja pracowałem cholernie ciężko.
Tak bardzo tęskniłem.
Pamiętajcie, że pochodzę z niczego.
- Ferry! - Puść ją!
To strzelaj!
Zaczynałem od zera. Miałem tylko głód i siniaki.
Nigdy nie rzucaj gróźb bez pokrycia.
Przysięgałem, że ani ja, ani żaden Bouman po mnie,
nie będzie żył w nędzy.
Czas wybrać, Ferry.
Zostaniesz wśród małych, czy sięgniesz po swoje?
No i wybrałem.
Piwo dla wszystkich!
Byłem największy.
Miałem wszystko.
Zbudowałem zgraną rodzinę.
Razem z miłością mojego życia, Daan.
Wyjdziesz za mnie?
Z radością.
Bierzemy ślub!
Mieliśmy mnóstwo pieniędzy.
Nieźle jak na kogoś na samozatrudnieniu.
Zonnedauw było naszym królestwem, a ja byłem królem kempingu.
Cóż za królestwo...
Claudia, moja siostra, zmarła za wcześnie.
Jej córka, Sonja, miała tę samą jebaną chorobę.
Co robiłeś o tej porze?
Jej córka, Jezebel,
dorastała bez ojca, ale nie lubię o tym mówić.
Odpowiadasz za niego.
- Dowiem się, co się stało. - Ogarnij to.
Tak uważa Ferry?
Kurwa mać!
Nigdy bym tego nie zrobił, John! Dobrze to wiesz!
Tęsknię za tobą, tatusiu. Dokąd odszedłeś?
Starałem się dbać o swój klan, ale straciłem wszystkich.
Marco...
Larsa...
Remco...
Nawet Johna.
Nikt nie mógł ruszyć tego, co było moje, ale im bardziej chciałem wygrać,
tym więcej traciłem.
Nawet Danielle.
Nie chcę cię więcej widzieć.
Dzięki Dennisowi resztę zabrała policja.
Powiedz, gdzie są piguły, a Ferry nigdy cię nie dopadnie.
Jasna cholera.
Pozostało mi tylko hiszpańskie słońce.
Bardzo tu ciepło.
Ferry Bouman już nie istnieje.
André!
Tak?
- André! - No już...
André!
No dobra.
Pospiesz się!
André, robisz też jako klaun?
Wasze żony wynajęły mnie wczoraj.
- Witaj, Mikołaju. Witamy na przyjęciu. - Cześć. Dziękuję.
Brawo! Niech no cię zobaczę.
Wspaniale. Nie ma świąt bez Mikołaja.
Ta durna broda...
Nie narzekaj tyle.
Rozdaj dzieciom cukierki.
Co powiesz na kolację wieczorem? Możemy zjeść resztki z grilla.
Wybacz, ale wieczór spędzę z rodziną. Może innym razem.
Więcej dla mnie.
Kto chce coś słodkiego?
I trochę w tym kierunku!
Świetnie! Gramy dalej.
Beznadzieja.
Tak jest łatwo.
Trzy uderzenia, pierwsza.
Sprawdźmy kolejny dołek.
Cholera jasna.
Po jednym! André znów prowadzi.
Ostrożnie!
Grinch.
Co?
Tak myślałem.
Co tam?
Co robisz w moim kamperze?
Nic.
- Nic? - Nie. Jez!
Ferry.
Jezebel?
Jak się tu dostałaś?
Na piechotę.
„Cześć, kopę lat, Jezebel.
Jak się masz? Miło cię widzieć”.
Oczywiście. Jasna cholera.
Jak się masz?
Nieźle się ukryłeś.
Sprawdziliśmy cały Benidorm.
No cóż...
- W końcu mnie znalazłaś. - André!
Co?
Cześć.
- To twoja córka? - Nie.
To córka mojej siostrzenicy.
Szukają lokum?
Wszystko gra.
Dzieci proszą o Mikołaja.
Jasne, już wracam.
André?
Googlowałaś kiedyś Ferry’ego Boumana?
Chodźcie.
Coś do picia?
Mam sok pomarańczowy,
colę i mleko.
Mleko czekoladowe wyszło.
Daj mi piwo.
A jemu?
- Jer, napijesz się? - Co?
- Chcesz się napić? - Nie.
Jer?
Jeremy to mój chłopak.
Ile to już?
Osiem lat.
No tak...
Jak się masz?
Potrzebuję kasy.
Jak każdy.
To może być wyrównanie za niewręczone przez lata prezenty.
Ile chcesz?
Pięćdziesiąt tysięcy.
Pięćdziesiąt?
O co chodzi?
Obchodzi cię to?
O co chodzi?
Jesteś niemową, czy co?
- Straciliśmy zaliczkę. - Morda!
Na co?
Ecstasy.
Ecstasy...
- Handlujecie? - I co z tego?
Co z tego? Zdurnieliście?
- Byłeś największym dilerem w Brabancji. - No i?
Skąd mieliście piguły?
Jer je robi.
- Ty ją w to wciągnąłeś? - Puść go!
- Nie! - Daj mi to, idioto.
- Zanim odstrzelisz sobie jaja. - To nie jego wina.
Co z tą zaliczką?
Kupiliśmy sprzęt i PMK.
I gdzie teraz są?
Policja je przejęła.
Coraz lepiej.
Jaja sobie robicie?
- Śmieję się? - A ja, gówniaro?
Pierdol się, chuju.
Wiecie, w co wdepnęliście?
Nie chcę mieć z tym nic wspólnego.
Nie musisz. Daj mi kasę i odjadę.
Kupisz nowy sprzęt?
- Sprzęt i PMK. - Oddasz zaliczkę.
- To pożyczka, oddam ci. - Nie mam kasy.
Rozejrzyj się.
- Mówiłam, że dupek nam nie pomoże. - Ej!
Nic ci nie jestem winien.
Gdzieś ty był?
Zostałam sama.
Idioto.
Może tego tak nie widzisz, ale jesteś mi sporo dłużny.
André!
Naprawdę myślisz, że słońce i drinki rozwiążą te problemy?
To twoje problemy.
- André! - Ja nie mam z tym nic wspólnego.
Pierdol się, Ferry!
Nazywam się André.
André...
W Hiszpanii Mikołaj nie pije.
Ten Mikołaj jest bardzo spragniony.
Ferry.
- Musisz nam pomóc. - Wynoś się.
Obiecaliśmy piguły.
Lexowi.
Lexowi van Dunowi.
Całe 250 000.
Zawracasz mi głowę przez 250 000 sztuk?
Odbiło mu, gdy poprosiliśmy o więcej czasu.
Zlał Jez.
Poważnie.
Mogłeś wtedy zareagować, to byś mi tu teraz nie płakał.
Nie znasz Lexa.
Całkiem zwariował.
Zerwałem z tym.
Dopisz do rachunku.
- André! - Co tam, mały?
- Więcej słodyczy. - Więcej słodyczy?
Nie powinieneś grać w piłkę ze znajomymi?
Inaczej będziesz gruby jak André. A tego chyba nie chcesz, prawda?
Jak masz na imię?
Jonnie.
Ładne imię.
Jasna cholera.
- Co to ma być? - Wyluzuj.
- Może nauczyć cię manier? - Zwariowałeś?
- Spieprzaj! - Puść mojego syna!
- Spadaj! - Spokojnie!
André!
Puszczać!
Spieprzać! No już!
Przepraszam.
Cholera jasna.
Kurwa, potrzebujemy biletu.
- Widzisz coś? - Sama nie wiem.
Cholera.
No przesuń się!
Jasna cholera.
- Ferry... - Morda!
Henk, tu Ferry.
Który Ferry?
Znasz innego?
- Gdzieś ty był? - Słuchaj...
Co wiesz o Lexie van Dunie?
Van Dun...
Nie zbliżaj się.
To wariat.
Obiecałaś mi coś.
Mówię poważnie. Jest całkiem odklejony.
Wszystko dostaniesz.
Torturowałby własną matkę.
Lex, nie!
Już nie jest jak dawniej.
Dziś nikt nie gra fair.
Ciężka rzecz.
Wariaci rządzą królestwem.
No dobra.
Jest do dupy, Fer.
Dziękuję.
Zbieramy się.
Dokąd jedziemy?
Do domu.
Odłóż go. To nie zabawka.
Może i wciągam cię w piguły, ale za to ratuję cię z kempingu.
W nic mnie nie wciągasz.
Pomogę ci z tym bajzlem i znikam.
Cholera jasna. Idiotka.
Ja będę mówił.
Gęba na kłódkę.
Młoda.
- Pierdol się. - Morda.
Goryl miał mnie przestraszyć?
Ty jesteś Lex?
- Ferry. - Bouman.
Myślałem, że nie żyjesz. Co tu robisz?
Jezebel to rodzina.
Jezebel...
Poszłaś do wujka Ferry’ego?
Robimy teraz razem?
- Nie. - Nie?
Nigdy.
Piguł nie będzie. Dostaniesz kasę z powrotem i tyle.
Zaliczka mnie nie obchodzi.
Obiecałem komuś piguły.
- Bardzo cenię sobie swoją reputację. - Czyżby?
Było nie wchodzić w interesy z dziećmi.
Ferry?
Powinienem zabić cię na miejscu.
Nie dość już narobiłeś?
Wiesz, kto to jest?
Przez niego siedziałem trzy lata.
Wyrucha was wszystkich.
Dennis, przyjaciół się nie zdradza.
Wstyd.
Wstydź się.
Wstyd? Myślisz, że to normalne?
Ze mną by się nie odważył. Prawda, Dennis?
Teraz jest mój.
Tyle z twojej reputacji.
Dlatego szanuję twoją.
Powtórzę raz jeszcze.
Potrzebuję piguł za tydzień.
Nie ryzykuję życiem dla 250 000 tabletek.
Podwoisz zamówienie albo nic z tego.
Jezu, kocham go.
No dobra.
Pięćset?
Zapłacę za wszystko.
Pół miliona za pół miliona.
Masz tydzień.
Umowa stoi.
Jeśli tego nie zrobisz, zabiję cię.
Inni już próbowali. Zapytaj Dennisa.
Dennis...
Miała być płotka.
Ona jest płotką.
Płotką, która zna grubą rybę.
To jebany Ferry Bouman!
Potrzebuję piguł, skołuj im PMK.
- Czemu nie wspomniałaś o Dennisie? - Wiedziałam, że tak zareagujesz.
Przez niego wszystko straciliśmy.
Teraz mówisz „my”.
Jak bardzo zgłupieliście, żeby zaufać temu dupkowi?
- Nie jestem głupi! - Nie wtrącaj się!
Dennis pomógł mi po śmierci mamy.
Opiekował się mną.
Kontaktując cię z Lexem?
- Pozwolił nam zebrać kapitał. - Chcesz kapitału?
Idź i pracuj na kasie.
Nie miałam nic, teraz mam przyszłość.
Niezła mi przyszłość.
Dzięki niemu mam cokolwiek.
Owszem! Gówna po łokcie!
To ty wciągasz nas głębiej.
Nie mamy laboratorium, nie mamy PMK.
Powodzenia.
Ja pierdolę.
Zawsze tak zrzędzi?
Tylko przy rodzinie.
Ciesz się, że to ja tu jestem.
Gdyby jej babcia żyła, odcięłaby ci jaja.
I tak nie chcemy dzieci. Choć to nie twoja sprawa.
- Naprawdę? - Tak, to nie twoja sprawa.
Mówię o dzieciach.
Nieważne.
Rozumiem. Jezebel ma większe jaja niż ty.
Skąd ta obsesja na punkcie moich jaj?
Czeka na mężczyznę, który będzie umiał ją ochronić.
Jakie życie czeka dziecko, jeśli jesteś spłukany?
Tak czy siak, jej wybór i moje jaja to nie twoja sprawa.
Pieniądze wkrótce się pojawią, gnoju.
Dalej się złościsz, wujku?
Miałeś nas z tego wyciągnąć,
a podwoiłeś stawkę.
Jeśli mam ubrudzić sobie ręce, chcę wyciągnąć jak najwięcej pieniędzy.
Ile teraz kosztuje kieliszek sangrii?
Chcieliście „budować kapitał”, prawda?
Po to weszliście w gangsterkę.
Oto on, największy diler Brabancji.
I najbardziej chujowy krewny świata.
Jeśli mamy zrobić pół miliona piguł, musimy wziąć się do roboty.
Bez PMK i bez laboratorium?
Do roboty.
Wujek Ferry może coś mieć.
Co to, kurwa, jest?
To śmieci.
To sprzęt od najlepszych piguł w historii.
Kolejki ciągnęły się aż do Sydney.
Sydney. To miasto w Australii.
Pierdol się.
- Co to za stare gówno? - Piękne antyki.
Nie masz wyboru, więc musisz się nimi zadowolić.
Skąd ostatnio mieliście PMK?
Z dark webu.
Z internetu.
KEMPING ZONNEDAUW, WAKACJE DLA KAŻDEGO
ZIELONE DOMY JUTRA, JUŻ 80% SPRZEDANE
O rany!
- To Ferry Bouman. - Pieprzony Ferry Bouman.
Stary!
- Dzięki tobie siedzę w branży. - Odpuść.
To Steve i Dino.
Współpracujemy.
- Steve i Dino. - Tak.
Brzmi jak program dla dzieci.
- Ferry, jesteś legendą. - To zaszczyt cię poznać.
Potrzebujemy PMK.
Na pół miliona piguł.
- Co? - To jasne czy nie?
Psy zgarnęły PMK.
Psy?
To co, grzecznie zadzwonimy?
Nie. Włamiemy się.
Już raz to zrobiliśmy.
Zrobiliśmy dziurę w płocie.
Tak jest.
W środku było laboratorium i PMK.
To zestaw do szkolenia gliniarzy.
Znam drogę, mogę narysować mapę.
Co potem? Po prostu z tym wszystkim wyjdziemy?
Nie włamiemy się na komisariat. Nie dziś, nie jutro. Nigdy.
Mogę pożyczyć telefon? Zadzwonię do Larsa.
Mam to naprawić czy nie?
Pieprzone przedszkole.
- Halo. - Tak?
Lars, to ja. Jak się masz?
Tyle zostało z pałacu.
Masz tupet.
Ogarnie PMK.
- Gra z nami. - Nie bądź naiwna.
Zdradzi cię w mgnieniu oka.
Masz czas do stracenia?
Na ciebie potrzebowałbym sekundy.
Przestań.
Albo to, albo komisariat.
- Zostaw nas samych. - Jasne.
W porządku, Jez. On tylko szczeka.
Jak już posprzątam ten bajzel,
a Lex cię nie zabije, to sam to zrobię.
Wracaj do roboty, a potem do swojej jamy. Nic innego ci nie zostało.
- Ferry! - Dorwę cię.
Wszystko gra?
Kurwa mać, co za bajzel.
- Nic ci nie jest? - Tak. O kurwa.
W magazynie jest PMK.
Możemy obrócić kamerę przy wejściu.
I co potem? Szukamy wielkiej beczki z napisem „PMK”?
Spieszy nam się, to nie czas na tchórzostwo.
Musisz myśleć, musisz być mądrzejszy od reszty.
Ile siedziałeś?
Siedziałem przez tę szmatę.
To jak wejdziemy?
- Nie wejdziemy. - Że co?
Nie przerywaj. Potrzebujemy dwóch furgonetek.
Wiem, skąd możemy je ukraść.
No dobra.
Pojedziemy do magazynu, obrócimy kamerę
i otworzymy drzwi.
Będziemy potrzebować opon. Podpalimy je, żeby się dymiły.
Potem wrzucimy je do środka.
Jak budynek się zadymi, wszyscy będą musieli z niego wyjść.
Nam pozostanie zaczekać.
Co za durny pomysł.
Cierpliwości.
Niedługo przyjadą gliny.
Będzie dobrze.
Jedź.
Czekaj.
Jedź.
Wyłaź!
Na kolana, bo odstrzelę ci łeb!
Szybciej!
Jedź!
Kurwa, Jez!
Jez!
Jebać to.
Ładuj je!
Więcej beczek!
Cholera!
Leż! Twarzą do ziemi! Nie podnoś łba!
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Zwariowałaś? Jedź!
- Szybciej! - Jedź!
Jer!
Jeremy!
Cholera!
Jedź!
Pospiesz się.
- Co się, kurwa, stało? - Nic mu nie jest?
- Oprzyj się na mnie. Nic ci nie jest? - Cholera.
Uważajcie.
- Będzie dobrze. - Tędy.
- Trzy, dwa, jeden. - Uważaj.
- Spieprzaj. - Potrzebuje szpitala.
Z kulą w ramieniu? Przyciągnie gliny.
Podgrzej to i bądź gotowa.
Szybko.
Dobra, rzućmy okiem.
Nie jęcz.
Rzucę okiem.
Przytrzymaj go.
Jezebel!
Kurwa, co to było?
Ferry.
- Bouman, co się, kurwa, stało? - Bouman?
- Wzięliśmy więcej beczek. - Czyj to był pomysł?
- Co to zmieni? - Jego spytaj.
- Mieliśmy plan. - Obaj macie się zamknąć.
Czasem okoliczności się zmieniają. Możecie z tym pobiec do mamusi.
Potrzebujemy miejscówki. Jakieś pomysły?
Znam kogoś.
To do roboty i dość psioczenia.
Pieprzone dzieci.
Kurwa.
Dzięki.
Zdurniałaś?
Trzy beczki.
Myślałam o kolejnej transakcji.
Tak mówisz?
Jesteś lekkomyślna.
Zajmij się tym, jak zniknę, ale masz mnie nie narażać.
Cholera jasna.
Dziadek miał drugą połowę. Zgubił ją.
Co u niego?
Czasem żałujemy naszych decyzji.
No proszę, jest i on.
Jak się masz? Gotowy?
Tak.
Nie da rady.
Poprośmy Dennisa.
Przestań.
Kula wyciągnięta. Sam przez coś takiego przeszedłem.
Trochę paracetamolu i jazda.
Chłopiec stanie się mężczyzną.
Poczekam na zewnątrz.
Zegar tyka!
Z nami koniec?
Nie możesz mnie teraz zostawić.
Przepraszasz?
Chodźcie, jedziemy na przejażdżkę.
Głupi i głupszy. Cud, że to coś jeszcze nie zatonęło.
No proszę.
Nieźle, co nie?
I znowu to samo.
STO TYSIĘCY, PIĘĆ DNI
Więc ruszył za nimi z gołym tyłkiem.
Policja! W nogi!
Stary, wystraszyłeś mnie.
Uprzątnijcie to.
Pizza!
Dzień dobry!
TRZYSTA TYSIĘCY, TRZY DNI
CZTERYSTA TYSIĘCY, DWA DNI
To moje piwo.
Rozgość się.
Co zrobisz z tą kasą?
Kupię nowy sprzęt.
Poważnie? Po tym wszystkim?
Dostaniesz 100 000 euro.
- Starczy na dużo sangrii. - Tak...
Sangria jest lepsza od tego gówna.
Hipokryta.
Ty ile zarobiłeś w życiu?
A ile mi zostało?
Nie jesteśmy tacy sami. Ja przestanę, gdy będę miała dość.
Czyli ile?
Zobaczymy.
Jezebel...
Masz krew Boumanów.
Im dłużej czekasz, tym jest trudniej.
W końcu będzie za późno, a ty stracisz wszystko.
Pieniądze, rodzinę, przyjaciół.
Jeremy’ego.
Od kiedy cię to obchodzi?
Od sprawy z Danielle.
Odezwała się do ciebie?
Macie z Jeremym coś wyjątkowego.
- Nie pij tyle. - Nie jestem ślepy.
Musisz to cenić i chronić.
Jeremy sam to wybrał.
Nie ja go nauczyłam.
Jeremy jest jak pies.
Pójdzie za tobą wszędzie, więc zgarnij hajs i znikaj.
Musisz zobaczyć świat. Aruba jest piękna.
Nie chcę wyjeżdżać.
W końcu wszystko się ułożyło.
To się tylko tak wydaje.
W końcu znów będzie ciężko.
Całe moje życie było ciężkie.
Zdaję sobie sprawę.
Lepiej, niż myślisz.
Wiem, że chcesz dobrze...
ale sama to ogarnę.
Jez!
Robimy dziś imprezę świąteczną.
Po co?
Zostały nam tylko dwa dni.
Idziemy zgodnie z planem.
I tak musimy jeść, więc jeśli chcesz...
Obiecałeś, więc musisz przyjść.
Dennis też tam będzie.
Przyjdę, ale tylko ze względu na ciebie.
Lepiej niech nie wchodzi mi w drogę, inaczej utnę mu jaja.
Ferry.
Nie zapomnij stroju Mikołaja.
Ferry!
- Wesołych świąt. - Nawzajem.
Boże drogi...
Na zdrowie.
Mam coś dla ciebie.
- Ja nic ci nie kupiłam. - W porządku.
Otwórz.
Teraz znów są razem.
Dobra, do boju!
- Ferry! - Kto tak skrzeczał?
- Dino nie umie śpiewać. - Nie.
Panie Bouman, mamy pewną tradycję.
- Jeszcze się nie napiłem. - Ferry, dasz radę.
Ferry!
Już żałuję, że wpadłem.
No ale...
Ciężko pracowaliście.
Zasługujecie na imprezę. Dzięki za support.
Nie ma za co.
Czas na właściwy koncert. Odpalaj.
- Tino Martin? - Jesteś do niego podobny.
Porzuciłaś mnie Widziałem, jak spacerujesz całkiem sama
Duma nie była już ważna
Byłem w szoku, bo od razu wiedziałem
Że źle ci się wiedzie
Wiecznie tańczyłaś i pozowałaś
Zawsze chciałaś się pokazać
Szczęście przyglądało ci się zbyt długo
Co zostało z osoby, którą uwielbiałem?
Gdy mnie zostawiłaś, byłem w rozsypce
Nie układało mi się Lecz ty miałaś to gdzieś
Nawet nie mrugnęłaś okiem
Gdy powiedziałaś mi
Że zasługujesz na więcej
Zostawiłaś mnie Bo chciałaś więcej od życia
Czy to ciebie właśnie widzą moje oczy?
Czy jestem zły, że nie wybrałaś mnie?
Myślałem, że będzie inaczej.
- Jedzenie! - Dennis!
Szama!
- Dennis! - Cześć!
- To ty się darłeś? - Tak.
- Na zdrowie. - Zdrówko.
Pamiętajcie, żeby patrzyć sobie w oczy.
O nie.
Dobre?
Szawarma?
Świąteczne szaleństwo.
Na zdrowie.
Dziękuję.
Jer śpiewa pieśni ludowe.
Za to was kocham.
Leci.
- Blisko. - Teraz ja.
Morda.
Cicho!
Chciałam powiedzieć, że cieszę się, że tu z wami jestem.
Dino, Steve, Jer.
Jestem z nas dumna.
Zgrana z nas drużyna.
Nikt nas nie skłóci!
Pięknie, panowie.
Jer, kocham cię.
No i...
Przepraszam.
Frajer.
Dziękuję, że znowu wpadłeś, brzydalu.
Jesteśmy rodziną.
Lepiej późno niż wcale.
I dzięki za pomoc.
- Ferry! - Tak jest!
Dennis, tobie też mam coś do powiedzenia.
Zawsze przy mnie byłeś.
Ostatnie tygodnie były...
Sama nie wiem, ale...
Dziękuję za tę okazję.
Jesteśmy na drodze do zrobienia interesu życia!
Pijcie, cipy!
Czas na imprezę!
- Lecimy! - Biba!
Z drogi, grubasie.
- Co tam? - Jesteś z Jezebel?
Tak, czemu pytasz?
Klient się niecierpliwi. Są gotowi?
Nie wiem. Jeszcze nie liczyłem.
Chcę się spotkać. Teraz.
Wyślij adres.
Tak, już jadę.
- Muszę gdzieś wyskoczyć. - Teraz?
No dobra.
Jak idzie z pigułami?
Już prawie, zostało tylko 100 000.
Nieźle.
- Było super. Dziękuję. - To ja dziękuję.
- Trzymaj się. - Ty też.
Dokąd on idzie?
Na randkę.
Pośpiewajmy.
Steve.
- Daj kluczyki do auta. - Dokąd jedziesz?
- Kończy się nam alkohol. - Za dużo wypiłeś.
Dawaj kluczyki.
Dobra, nie wściekaj się.
Tylko spokojnie, to auto...
Orżniemy ich?
Ktoś musi zginąć.
- Ferry Bouman. - Kurwa.
To problem?
Nie.
Sam tego nie zrobisz?
Nie chcę, żeby to do mnie wróciło.
Ilu ich jest?
Trzech chłopaków, dziewczyna i Ferry.
A co z resztą?
Ryzyko zawodowe.
Chcę 40 000.
Połowa teraz, a połowa po robocie.
Dam ci 50 000. Po wszystkim.
Jasne?
Dobra.
Jeśli ktoś strzeli, ona zginie.
Odłóżcie broń.
Do tyłu.
Na zapleczu są pieniądze, weź je.
Nie chcę pieniędzy.
Wiesz, kim jestem?
To nic osobistego, tylko interesy.
Interesy?
To ja złożę ci propozycję biznesową.
Od razu strzelę ci w głowę.
Tego chyba nie chcesz.
Albo...
Podwoję 50 000 Lexa.
Ale masz go zabić.
Sto tysięcy?
Twój wybór.
Przedsiębiorczyni.
Mam ci zaufać?
Myślisz, że on ci tyle da?
Zadzwoń i zapytaj.
No dobra.
Za 100 000 przeżyjesz.
A on zginie.
Mądrze.
Wasz przyjaciel jest w zamrażarce.
Będzie go bolała głowa.
Miłego wieczoru.
Kurwa.
Co tu robisz?
Myślisz, że nadal tu rządzisz?
Jestem tu ze względu na nią.
Ty dalej jesteś dla niej nikim.
Jestem jej rodziną.
Niezła rodzinka.
Zabiłeś jej ojca.
- Co? - Wiem, że to ty.
Coś ci się ubzdurało.
Na twoim miejscu uważałbym z takimi hasłami.
Jurgen zginął z tej samej broni co Remco.
To nie ja.
Wszystko wiem.
- Znam prawdę. - Prawdę?
- Tak. - Teraz łatwo ci się gada.
- Zamordowałeś Jurgena. - Nic takiego nie zrobiłem.
Zrzucasz winę na Johna, tchórzu?
John nie zrobiłby samowolki.
Jurgen rozmawiał z glinami.
- Ona miała dziesięć lat. - Chroniliśmy nas wszystkich.
Spierdalaj, Ferry.
Chroniłeś tylko siebie. My byliśmy bez znaczenia.
- To ty zabiłeś Jurgena. - Powiedz to jeszcze raz, a cię zabiję.
Rozumiesz?
To mnie zabij. Pokaż Jez, kim naprawdę jesteś.
John nie zrobiłby samowolki.
- Jurgen rozmawiał z glinami. - Miała dziesięć lat.
- Chroniliśmy nas wszystkich. - Spierdalaj, Ferry.
Jez...
Muszę ci coś powiedzieć.
Halo.
- Witaj, Dennis. - Masz jakiś problem?
Chciałam tylko spytać, czy masz już konkrety.
Jeszcze nie.
- Upewniam się, że nic się nie zmieniło. - Co miałoby się zmienić?
Znasz plan, prawda? Po prostu zrób swoje i tyle.
Przedzwonię ze szczegółami.
- Jebany gnój! - Jez...
Jez!
Sama tam pojadę!
- To zły pomysł. - Nieważne!
- Wymyślimy coś. - Kurwa!
Najpierw musimy mieć piguły.
Spokojnie. Uspokój się.
To nie twoja wina.
No już.
Cholera jasna.
Kurwa mać.
Kurwa!
- Gdzie Jeremy? - W środku.
Jezebel, nie!
Jer!
Jezebel!
Tutaj.
Pomóż mi.
No chodź.
- Co się stało? - Twoje stare śmieci się zapaliły!
No już, ruchy!
Kurwa!
- Gdzieś ty była? - Na spotkaniu z Xią.
- Kto to, kurwa, jest? - Ty pijesz herbatkę, a my harujemy?
- Nie skończyliście reszty? - Jak śmiesz o to pytać?
To zwykłe pytanie, fiucie!
Weźcie stąd te piguły.
Ty zostań w środku.
Cześć.
Przyszedłem po piguły.
Nie tak się robi interesy.
Umówiliśmy się na jutro.
Spłonęło wam laboratorium, więc daj, co macie.
Tu ich nie ma.
Czemu to utrudniasz?
Nasza power couple. No cześć.
Nic tu nie ma.
Jutro. Tak jak mówiłem.
Mnie pasuje dzisiaj.
- Kurwa. - Gdzie te piguły?
- To dzieciak. - Dino!
Kogo tu nie ma?
- Steve’a. - Stevie.
Stevie!
Steve!
Nie widzę go.
Ty go widzisz?
Dzwoń po niego.
Ale już.
No dawaj.
Nie wiem, gdzie on jest.
Miał zadzwonić jutro rano.
Wciąż myślisz, że żartuję?
Nie!
Mówię poważnie.
- Jeremy, idź po Steve’a. - Biegiem, młody.
Ruchy!
Ciągle mnie sprawdzasz, Bouman.
Kiedyś to działało, ale czasy się zmieniły.
Starzejesz się. Widzę to.
Nie radzisz sobie? Twoje miejsce jest w domu starców.
Będziesz się ślinił,
siedząc przy pelargonii.
Jest i on.
Kurwa, co jest? Dino, nie!
Od razu widzę, że coś tu nie gra.
Ile ich tu jest?
- Czterysta. - Czterysta tysięcy.
Za mało, prawda?
Bierz piguły i spieprzaj.
- Miało być 500 000. - Masz dość.
Nie.
To ty chciałeś się popisać.
To ty nie chciałeś ryzykować za 250 000,
więc brakuje nam 100 000.
Lex.
Spokojnie.
Macie czas do jutra, czas na burzę mózgów.
Lex.
Wymyślcie coś!
Odpuść.
Ma ktoś jakiś pomysł?
Jakieś pomysły?
- Nikt? - Mamy PMK i laboratorium!
- Morda. - Zrobimy to u gliniarzy.
- Nie wejdziemy tam. - Ferry!
Jedna noc, jedna partia, 100 000 i tyle.
Jeremy, zamknij się!
Świetny plan.
Jedź z nimi.
Z wujkiem Ferrym i Jezzy.
Jedźcie we troje.
Steve zna trasę, zostaw Jezebel tutaj.
Dziewczyny nie poproszę o wykopanie grobu.
To nie koniec, Bouman.
Jeśli będziecie kombinować, mięczak oberwie.
Jasne?
Mam dość tego cyrku.
Zrób coś z tym, bo cię zabiję.
Jasne? Pa.
CENTRUM SZKOLENIOWE POLICJI I STRAŻY POŻARNEJ
Kurwa!
- Cholera jasna. - Na odwrót.
Sam to zrób.
Kurwa.
Pospiesz się.
Cholera.
Na górę, ruchy.
POLICJA
Nie jest tak źle.
Coś nie tak?
Nie.
Co tu robisz?
Ja tylko...
Tu Nathan, potrzebuję wsparcia w piwnicy.
Nathan, możesz doprecyzować?
Odpowiedz.
Nathan.
Fałszywy alarm.
Będziesz tak stał?
Pieprzony tchórz!
- Nie możesz się doczekać, aż... - Jez!
Zamknij się!
To jakiś obłęd.
Morda. Za późno na to, chuju.
Wesołych świąt.
No dobra, teraz szybciutko.
Możemy pogadać?
Też tego nie chciałem. Przykro mi z powodu Dino.
Spierdalaj!
Siedzę w tym samym szambie.
- Wybuch laboratorium to wina Ferry’ego. - Jeb się.
Piszczy, MDMA jest gotowe.
Nie skrzywdzą Jeremy’ego.
Nie obwiniaj mnie. Sama tego chciałaś.
Oboje się zamknijcie, chcę stąd zniknąć.
Myślisz, że lubię pracować dla Lexa?
Przez niego zostałem z niczym.
Później coś wymyślimy.
Ja i Ferry zajmiemy się przekazaniem.
My zawieziemy towar, a ty wrócisz do domu.
Do Jeremy’ego.
I jutro wszystko będzie już dobrze.
Pieprzony drań!
- Sprzedajny, podstępny sukinsyn! - Cholera!
- Pierdolony gnój! Zabiję go! - Uspokój się!
- Zabiję skurwiela! - Jez.
- Zabiję cię! - Uspokój się!
- Jez. - Co?
To on zabił twojego ojca.
- To nie był rozbój. - Zamknij się.
Myślał, że tata gada z glinami.
Łżesz.
Czemu miałbym kłamać?
- Zamordowałeś Jurgena. - Nic takiego nie zrobiłem.
Zrzucasz winę na Johna, tchórzu?
John nie zrobiłby samowolki.
- Jurgen rozmawiał z glinami. - Miała dziesięć lat.
- Chroniliśmy nas wszystkich. - Spierdalaj, Ferry.
Chroniłeś tylko siebie. My byliśmy bez znaczenia.
To ty zabiłeś Jurgena.
Powiedz to jeszcze raz, a cię zabiję.
To mnie zabij...
Chodź, musimy iść.
No chodź.
- Chodź. - Łapy przy sobie!
Zostań tu.
Albo cię zabiję.
Przysięgam.
Poczta głosowa Dennisa.
- Tak? - Jesteś z Lexem?
- Tak. Czemu pytasz? - Zrób to teraz.
Zabij go!
Xia!
Coś się stało?
Nie mam pojęcia.
NIEZNANY NUMER
Nie odbierzesz?
Nie. Nie teraz.
Gotowi?
Bo już tu jadą.
Bardzo dobrze.
Cholera jasna.
Jebana zdrajczyni!
Wstawaj.
Chodź.
Nic mi nie jest.
No dobra, idziemy.
Jezzy, chodź tu!
Jezzy!
Uciekajcie!
No chodź.
Chodźcie tu, mokre szczury.
No chodźcie.
Spójrz.
To nawet śmieszne, że zginiesz właśnie z moich rąk.
Masz się za bohatera?
Chodź.
No chodź.
Dziękuję.
Napisy: Jędrzej Kogut