Downloaded from YTS.MX
[ดนตรีร็อกจังหวะสนุกบรรเลง]
Official YIFY movies site: YTS.MX
[ดนตรีร็อกบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงเลื่อยไม้]
[เสียงขัดไม้ด้วยกระดาษทราย]
[เสียงชิ้นขนมกระทบตู้]
ไม่เก็บยาเส้นไว้ไปดูดวันอื่นมั่งวะ
ขอโทษครับครู
[เสียงผู้ชายถอนใจแรง เปิดประตู]
- เฮ้ย โอ้โฮ - [ดนตรีหยุด]
[ผู้ชาย 1] เฮ้ย อุ๊ย
กากลงไปเยอะเลยนะครับครูชม ฝีมือครูชมเนี่ย
ปกติเข้าเบ้าตาผมแล้วนะครับเมื่อกี้
ไป เหล่าต้นกล้าน้อยๆ ของพวกเรา มากันแล้วครับ
[ดนตรีดังต่อ]
ไหนดูหน่อยดิ๊ ไอ้พวกตัวปัญหาเรามันสักแค่ไหน
ครับ ก็ ก็ ก็กำลังจะพาไปดูนี่ไงครับ [หัวเราะแหะๆ]
[ผู้ชาย 1] นี่เลยครับคนแรก ใครเห็นก็รู้ว่าตัวตึง
บุกเดี่ยวปล้นบ้านนายพล กวาดเรียบไม่เหลือ
- ตู้เซฟที่ว่าหนัก เขายกคนเดียวเลยครับ - [เสียงออกแรง]
ครูชมเห็นแผลเป็นที่เบ้าตาข้างขวานั่นไหม
บ้างก็ว่าโดนสปาต้า
- บ้างก็ว่าอีโต้ครับ - [ครูชม] เหรอ
งั้นนี่ครับ คนนี้ไม่ธรรมดา
ดีกรีเรียนดี เกรดสี่ทุกวิชา
แต่ร่วมมือกับแม่แท้ๆ ฆ่าหั่นศพพ่อเลี้ยงครับ สภาพศพเนี่ยนะ เขียงหมูอายครับ
- [ครูชม] มีเจ๋งกว่านี้ปะ - มีเจ๋งกว่านี้ไหมเหรอครับ
งั้นคนสุดท้ายนี่เลย คนนี้พีคในพีค
เข้าๆ ออกๆ ศูนย์ฝึกมาแล้วตั้งสี่รอบ
ล่าสุดที่โดนสั่งย้ายมาที่นี่ เพราะว่าเขาเผาบ้านสัมมาสติครับครูชม
[ดนตรีหยุด]
[ครูชม] เผาศูนย์ฝึก
ก่อจลาจล
ทำร้ายร่างกายผู้คุมกับครู
สี่คุกในรอบสามปี
ตกลงจารย์เผาจริงปะเนี่ย
ถ้าเค้าบอกผมเผา
ผมก็เผานั่นแหละ
งั้นถ้ามึงจะเผาที่นี่เมื่อไหร่อะ
บอกละกัน
อยากเห็นว่ะ
- แลบลิ้นเลย - [ดนตรีมาร์ชขึ้นต้นเพลงบรรเลง]
เงยหน้า
[เสียงชัตเตอร์]
[เพลง "เบญจธรรมนำทาง" บรรเลงออกลำโพง]
- [เสียงปัตตาเลี่ยน] - โอ๊ย
จะตัดผมหรือตัดหัวเนี่ยลุง
อยู่เฉยๆ หน้าตรง
♪ แม้ชีวิตผิดพลั้ง ♪
♪ ยังมีสิทธิ์มุ่งหวัง คุณธรรม เบญจธรรม นำทาง ♪
[เยาวชน 1] เหี้ยอะไรวะเนี่ย
เหี้ย เลี้ยงหมูกระทะเฉย
[ผู้ชาย 2] เตาไหน เลือกได้เลย
[เสียงพูดคุยจอแจ]
ไปดิ รออะไรอะ
รอญาติฝั่งแม่มึงส่งโลเคชั่นให้หรือไง
[เสียงพูดคุยจอแจ]
[เสียงย่าง]
กู ตูมตาม
ฉายานี้ไม่ได้มาง่ายๆ นะเว้ย
ถ้ากูระเบิด ตูมตามขึ้นมาละก็
เป็นเรื่องแน่
[ดนตรีน่ากลัว]
- [เสียงงับ] - [หัวเราะ]
[เสียงหัวเราะ]
[ตูมตาม] มึงหัวเราะอะไรวะไอ้หน้าจืด
พวกมึงอะ ไม่ต้องไปกลัวไอ้ตู้มต้ามนี่หรอก
คนที่พวกมึงควรกลัวอะ คือผู้คุมกับหัวเรือต่างหาก
หัวเรือ หัวเรือคืออะไรวะไอ้แห้ง
กูชื่อวิน ไอ้สัตว์ หัวเรือเนี่ยก็คือขาใหญ่สุดของที่นี่
อยู่ที่เนี่ย เก่งเกินก็ตาย อ่อนเกินก็ตาย
มึงอะอยู่นิ่งๆ อย่ามีซีนดีกว่า
[เยาวชน 2] ตอนนี้มึงกำลังสร้างซีน อยู่นะเว้ยเฮ้ย
[ดนตรีระทึกใจ]
[วินกระแอมเบาๆ]
มีเด็กใหม่ไม่รู้ว่ะ ว่าที่นี่ที่ใคร
- [ตูมตามแหะๆ] - อืม อา อา…
พวกมึงจำใส่กะโหลกไว้เลยนะ
- ว่าที่ตรงนี้ - [ตะโกน] คือที่ของแก๊งเขี้ยวอินทรี
[ดนตรีเฮฟวีเมทัลบรรเลง]
[เสียงเอฟเฟกต์ลูกบอลยาง เสียงเป็ด]
นี่พี่บอส
หัวเรือของคุกนี้
ส่วนกู… โจ
มือขวาของแก๊งเขี้ยวอินทรี
พวกมึงอยากรู้ไหมว่ารอยสักนี้ได้มายังไง
หัวหน้าแก๊งคนแรกของกู
เขาคือคนที่สลายความขัดแย้งทั้งปวง
เขาคือคนที่รวบรวมความสามัคคี ให้บ้านเบญจธรรมเป็นปึกแผ่น
เขา… คือ… พญาเขี้ยวอินทรี
[ดนตรีเฮฟวีเมทัล]
อินทรีเหี้ยอะไรมีเขี้ยว
พึมพำเหี้ยอะไร ไอ้สัตว์
[สมาชิกแก๊ง] เฮ้ยๆ เฮ้ยๆ
หรือมึงสงสัย
ในเขี้ยวอินทรี
มึงกล้าเหยียดพญาเขี้ยวอินทรีกูเหรอฮะ
ได้ เดี๋ยวมึงเจอแน่ ไอ้สัตว์
ไหนมึงพูดอะไร มึงพูดมาดิ๊ มึงพูดมาดิ๊ พูดใหม่ดิ๊
[ดนตรีร็อกอุ่นเครื่องเบาๆ]
โทษทีว่ะ กูกลัวจนมือสั่นเลย
[โจ] อ๋อ เหี้ยเนี่ยเหรอ แจ๊บคุกสี่
เหมือนมึงอยากขายเรื่องให้กูเหรอ ไอ้สัตว์
ได้ กูซื้อ ไอ้เหี้ย
[ตะโกน] เฮ้ย เยาวชน!
หยุด!
[เสียงหายใจแรง]
[เสียงฝีเท้า]
กูไม่โง่งัดหน้ามึงตอนนี้หรอก ไอ้เหี้ย
ไว้นอนรวมเมื่อไหร่มึงรู้เรื่อง
[เจ้าหน้าที่ 2] นั่งลงๆ
สวัสดีค่ะ ป้าอัญเอง
ป้าอัญเป็นผู้อำนวยการบ้านเบญจธรรม
ป้าจะไม่พูดคำว่ายินดีต้อนรับ
เพราะมันไม่ใช่เรื่องน่ายินดีที่ลูกเข้ามาอยู่ที่นี่
แต่มันเป็นผลของการกระทำที่ลูกต้องรับผิดชอบ
และก็เป็นสิ่งที่ยุติธรรมที่สุด
ที่ลูกต้องคืนให้กับเหยื่อที่ลูกทำร้าย
หรือเอาชีวิตเขาไป
ป้าจึงอยากให้นี่เป็นการเลี้ยงอำลาล่วงหน้า
และหวังว่าลูกทุกคนจะไม่กลับมาที่นี่อีก
ในฐานะของผู้กระทำผิด
คนเรามีเทวดาแล้วก็ปีศาจอยู่บนบ่าทั้งสองข้าง
แต่เพราะสังคมที่ลูกอยู่ หล่อหลอมให้ปีศาจของลูกเติบโต
ป้าสัญญาว่า ป้าและทุกคนในบ้านเบญจธรรม
จะอยู่เคียงข้างลูกๆ ดึงเอาเทวดาตัวน้อยที่ซ่อนอยู่ในตัวลูกทุกคน
กลับมาอีกครั้ง
[เสียงปรบมือเปาะแปะ]
สุดยอด
[น้ำเสียงประชด] เฮ้ย พวกเรา จะไม่ตบมือให้ผอ.อัญชันแกหน่อยเหรอฮะ
- ตบมือเด้ - [เสียงทุกคนปรบมือ]
[ส่งเสียงวู้ๆ]
[เสียงทุกคนปรบมือต่อเนื่อง]
[พูดไม่ออกเสียง]
[เสียงย่าง]
[แจ๊บ] อื้ม
ผมเป็นอิสลามครับ
[ถอนใจ]
ไก่
[เสียงกะต๊าก]
[เสียงประตูเปิดปิด]
[เสียงพิมพ์คีบอร์ด]
วันหลังก็หัดเก็บอาการบ้าง
[ป้าอัญ] ลูกสาวแท้ๆ ยังไม่เชื่อเลย แล้วใครที่ไหนเขาจะมาเชื่อ
ในสิ่งที่ฉันพยายามจะทำ
[เสียงถอนใจใหญ่]
[น้ำเสียงประชด] เห็นมีแต่เด็กเขามอง ผอ.อัญชันตาเป็นประกายทั้งนั้นนี่
แล้วแกไม่อยากเป็นครูที่ดีบ้างหรือไงฮะ
ทำตัวชุ่ยๆ ไปวันๆ นึง
หนูไม่ได้อยากเป็นซะหน่อย
ไอ้ครูศูนย์ฝึกเยาวชนอะไรเนี่ย
แม่ต่างหากที่ยัดเยียดให้หนูเป็นน่ะ
ก็แล้วไอ้งานศิลปะที่ชอบนั่นน่ะ มันไปรอดไหมล่ะ
[ขึ้นเสียง] แล้วงานที่แม่ชอบอะ
ทุ่มทั้งชีวิตไปให้มัน แล้วได้อะไรกลับคืนมาบ้าง
ถ้าคิดได้แค่นี้
ก็อยู่ไปวันๆ แบบนี้แหละ
[เสียงเดินกระทืบเท้าขึ้นบันได]
[เสียงระบายอารมณ์หงุดหงิด]
- [ถอนใจ] - [เสียงโทรศัพท์สั่น]
[เสียงข้อความเด้ง]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
[เสียงข้อความเด้ง]
[เสียงเปียโนอบอุ่นเศร้า]
[เสียงกดพิมพ์ข้อความ]
[เสียงส่งข้อความ]
- [ชมพูตอนเด็ก] พ่อคะ - จ๋าลูก ว่าไง
เมื่อไหร่แม่จะกลับบ้าน
โธ่ ชมลูกพ่อ
พ่อทำเสร็จละ
ให้ลูก สวยมะ
โห สวยจัง
เดี๋ยวหนูจะปั้นให้เหมือนพ่อเลย คอยดูนะ
ดีจ้ะลูก
[เสียงเปียโนบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงโทรศัพท์สั่น]
[เสียงข้อความเด้ง]
โอ๊ย
(เทศกาลหิมะ 2024)
ซัปโปโร
เด็กกูไม่น่ารอดว่ะ
[ถอนใจ]
[ดนตรีแผ่วลงและหยุด]
[ผู้ชาย 1] เยาวชนทั้งหมด แถวตรง!
[ดนตรีมาร์ชบรรเลงผ่านลำโพง]
[ผู้ชาย 1] เยาวชน กล่าวคำปฏิญาณตน
เราจะทำความดี
[ทุกคน] เราจะทำความดี
[ผู้ชาย 1] มีระเบียบวินัย
มีระเบียบวินัย
[ผู้ชาย 1] ตั้งใจปฏิบัติตน
ตั้งใจปฏิบัติตน
[ผู้ชาย 1] เป็นพลเมืองดีของชาติ
เป็นพลเมืองดีของชาติ
♪ คุณธรรม เบญจธรรม นำทาง ♪
[เสียงกลองทำนองมาร์ช]
[เพลงจบ]
ในนี้ทุกคนจะมีเกรดเป็นของตัวเอง
เด็กใหม่ที่เข้ามาที่นี่จะเริ่มด้วยเกรดดีกันทุกคน
ถ้าเกิดว่าทำตัวดีอะ ก็จะได้เลื่อนเกรด
แล้วถ้าเกิดว่าเกรดถึงเกรดเอ ก็จะมีสิทธิ์ได้กลับไปเยี่ยมบ้าน
แต่ถ้าเกิดว่าทำตัวไม่ดี หรือว่าทำผิดกฎ ก็จะโดนลดเกรด
และก็ถูกทำโทษ
เนี่ยคือวิชาเรียน
ก็เลือกเอาเองว่า จะเรียนสายอาชีพหรือว่าสายสามัญ
กูอะ รีเสิร์ชมาหมดแล้ว
[แจ๊บ] แล้วมึงได้รีเสิร์ชมะ
ว่าวิชาไหนสบายสุด
[กระซิบ] ตอบๆ มันไปดิ
[ถอนใจ]
[เสียงเปิดปิดประตู]
[ทุกคน] สวัสดีครับครู
[ครูชม] เฮ้ย จารย์
มึงลงเรียนวิชานี้ด้วยเหรอเนี่ย
เดี๋ยววันนี้นะ
เราจะทำส่วนแกะสลักของพนักพิงเก้าอี้กัน
[โจ] โห ใครจะทำได้วะ ครู!
- ทำไป - [เสียงตูมตามหัวเราะ]
ผม ผมว่าทำไม้จิ้มฟันดีกว่าไหมครู [หัวเราะ]
ไม้จิ้มฟันเหรอ
ทำงี้แหละ
เครื่องมืออะ ไปหยิบ
แล้วเด็กเก่าสอนเด็กใหม่ด้วย
[เสียงตอกไม้]
[เสียงนกร้อง]
- [เสียงพูดคุยดัง] - [เสียงตอกไม้]
- [เสียงโครมคราม] - [เสียงสะดุ้งเฮือก]
[ถอนใจ จิปาก]
- [ถอนใจใหญ่] - [เสียงตอกไม้]
[เสียงวิ้งดังแว่วขึ้นในหัว]
[เสียงรอบข้างหยุดดัง]
[เสียงวาบ]
- [เสียงเกล็ดหิมะจับตัว] - [เสียงหายใจแรง]
[เสียงวิ้งดังขึ้นในหัว]
นกตัวนี้ใครเป็นคนทำอะ
[ตูมตาม] ผม
เฮ้ย
ไม่ได้ทำ [หัวเราะ]
เอ๊า แล้วใครทำ
ใคร
- [เสียงฝีเท้าวิ่ง กระหืดกระหอบ] - [ครูชม] เฮ้ย
เฮ้ย
นกตัวเนี้ย เธอทำใช่ปะ
มีฝีมือนี่ ไปเรียนมาจากไหนอะ
บ้านผมแกะเทียนพรรษา
แล้วถ้าแกะสลักหิมะอะ ทำได้ใช่อะ
หิมะอะ แบบ
เล็ตอิตโก
เอลซ่า
ไอ้ที่มัน…
โอ๊ย
อะ
ลองแกะดิ๊
ลอง ลอง ลองดูเลย
ไม่ใช่ว่าแกะสลักเป็นแล้วจะแกะอะไรก็ได้นะ
เนื้อเทียนก็อย่างนึง เนื้อไม้ก็อย่างนึง
แต่นี่มันน้ำแข็งเลยนะครู
จะแกะไม่แกะ
[เสียงสูดหายใจ]
[เสียงแซะน้ำแข็ง]
[แจ๊บ] เหี้ย
งานยาก
- [ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจบรรเลง] - [เสียงเซาะน้ำแข็ง]
[เสียงขูดน้ำแข็ง]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงผ่อนหายใจ] อื้ม
เสร็จแล้ว
ต้องเอาไปล้างน้ำก่อนถึงจะเห็น
เฮ้ย
บอกมาก่อน
ให้แกะน้ำแข็งนี่ไปทำไม
[ถอนใจใหญ่]
มันมีเทศกาลหิมะและน้ำแข็งที่ซัปโปโร
เขาจัดงานแข่งแกะสลักหิมะ นานาชาติรุ่นเยาวชนทุกปี
มาฟอร์มทีมไปแข่งด้วยกันปะ
ไร้สาระ
เฮ้ย เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ
คือฉันน่ะเป็นแม่พิมพ์ของชาติ
เอาดีๆ แบบไม่ตอแหลครู
อย่าลืมนะ
ผมแกะเป็นรูปหน้าครูด้วย
[เสียงเอฟเฟกต์หมาคราง]
[ตะโกน] ไอ้เด็กเปรต
(วิวเมืองที่ซัปโปโร จากภูเขาโมอิวะ)
[ดนตรีสร้างแรงบันดาลใจบรรเลง]
[เสียงนกร้อง]
[ดนตรีหยุด]
[เยาวชน 3] พี่ๆ บ้านพี่อยู่แถวไหนอะ
บ้านพี่อยู่แถวไหนอะ
[เยาวชน 4] มึงเสือกอะไรกับบ้านกู
มึงไปถามที่อื่นเลยไป
มันอยากจะฝากจดหมายไปให้ที่บ้าน
แต่มันก็จำบ้านเลขที่ไม่ได้
พ่อแม่มันก็ไม่เคยมาหา มันก็เลยถามคนอื่นเขาไปทั่ว
[เสียงหยัน]
ทำตัวเหมือนอยู่นานนะมึง
เสือกไปเรื่อยอะ ไม่เหนื่อยไม่เมื่อยบ้างเหรอไอ้สัตว์
[พูดไม่ออกเสียง]
- ตูมตาม - ครับพี่
[เสียงหัวเราะ]
กูว่าแล้ว แม่กูต้องมาเยี่ยม
- [ผู้ชาย 1] กินข้าวยังครับ - ยังครับพี่
โอเค
[ผู้ชาย 1] แจ๊บ ญาติมาเยี่ยม
เย็ดแม่เอ๊ย
[ตูมตาม] แม่กูคงยุ่งแหละ
นี่ส้อมลูกอะ
[แม่โจ] มาใกล้ๆ มา
ร้อนนะ ระวังลูก
เดี๋ยวก็ติดคอ อันนี้ๆ อีกอันนึง
[ผู้ชาย 1] อ้าวแจ๊บ ทางนี้ครับ ตามมาเร็วๆ
เป็นอะไรลูก
ฮะ เป็นไร นี่ ปากเปื้อนไปหมดแล้วเนี่ย
[แจ๊บ] มาหาผมทำไม
พ่อได้ยินเรื่องแข่งแกะสลักหิมะ
จากครูอะ
ลูกไม่ลองดูหน่อยเหรอ
ลูกชอบแกะสลักนี่
ครูชมเขา…
เขาชมลูกใหญ่เลยนะ ความจริงเขาเป็นคนน่ารักเลย
อย่าบอกนะว่า
พ่อถ่อมาหาผมเพราะเรื่องแค่เนี้ย
พ่อเลิกได้แล้วนะ
นี่พ่อไม่ได้แตะเหล้าเป็นเดือนเลย
ลูกอยู่ในนี้
ทำตัวดีๆ นะ
จะได้ออกไปไวๆ
[เสียงกีตาร์อะคูสติกทำนองช้าบรรเลงเบาๆ]
[ดนตรีหยุด]
[เสียงวิ่งหอบ]
เป็นเหี้ยอะไร เมื่อกี้มึงมองกูหาแม่มึงเหรอ ไอ้สัตว์
แล้วมึงเป็นเหี้ยอะไร ฮะ
[เสียงเยาวชนพูดกันจอแจ]
[เสียงออกแรงชก]
[เจ้าหน้าที่2] เฮ้ย หยุดๆ
[เสียงเป่านกหวีด]
หยุดดิวะ
กินข้าวหม้อเดียวกันแท้ๆ
มันคุ้มปะ ไปก่อเรื่องจนตกมาเกรดเอฟอะ
ทีนี้จะทำอะไรมันก็ยากไปหมด
เลิกยุ่งกับพ่อผมได้ละ
อะไรวะ
พ่อมาหาทั้งที แทนที่จะดีใจ
วันหลังอย่าเสือก แล้วก็เลิกยุ่งกับผมได้ละ
ฉันอยากเจอพ่อบ้าง
พ่อฉันไปมีครอบครัวใหม่ที่ญี่ปุ่น
แล้วไม่กี่วันก่อนอะ
เขาชวนฉันไปเที่ยว
เป็นครั้งแรกเลยนะเว้ยที่เขาชวนน่ะ
ฉันไม่อยากให้พ่อมองว่าห่วยว่ะ
แล้วถ้าฉันไปญี่ปุ่นในฐานะตัวแทนทีมแกะสลักนะ
พ่อแม่งต้องโคตรภูมิใจอะ
เอาจริงปะครู
ผมเข้าออกคุกมาก็ห้ารอบละ
ใครๆ แม่งก็บอกผมเกินเยียวยา
แล้วผมจะไปเป็นความหวังอะไรของใครได้
ฮึ
ครั้งแรกที่น้ำแข็งเดินทางมาถึงเมืองสยาม
คนไทยไม่เชื่อนะคะ
ว่าน้ำนี่มันจะแข็งตัวจนเป็นก้อนได้
จนกลายเป็นที่มาของสำนวนที่ว่า
ปั้นน้ำเป็นตัว
ที่แปลว่าสร้างเรื่องโกหก
พูดเรื่องที่เป็นไปไม่ได้
(เป็นไปไม่ได้)
[เสียงประตูเปิด]
ครูครับ อย่าลืมพิซซ่านะ หน้าฮาวายเอี้ยนนะครู
แล้วจะเป็นยังไงคะ
ถ้าเด็กจากประเทศเมืองร้อนที่ไม่มีหิมะเนี่ย
แต่กลับไปคว้ารางวัล งานแข่งแกะสลักหิมะที่ซัปโปโรได้
[เสียงพึ่บ]
ดิฉันขอนำเสนอโครงการ พาเด็กบ้านเบญจธรรมไปแข่งชิงทุนแป้งคูลโซน
เพื่อไปแข่งแกะสลักหิมะเยาวชนที่ซัปโปโรค่ะ
[เสียงตูมตามไอ]
[เสียงไอ]
[เสียงถอนใจ]
ฟังดูหวือหวาดีหรอกนะ
แต่ว่า…
ประเทศไทยมันอยู่แนวเส้นศูนย์สูตร
เมืองมันร้อนน้องๆ นรก
คุณจะไปหาหิมะที่ไหนมาให้เด็กมันฝึก
ไม่ต้องห่วงเลยค่ะ ดิฉันคำนวณมาหมดแล้ว
ขอแค่งบฝึกซ้อมเบื้องต้นแค่นั้นเองค่ะ
อีกอย่างนะคะ
คนไทยเราเนี่ยมีชื่อเสียง เรื่องงานช่างมาแต่ไหนแต่ไรค่ะ
แกะไม้
แกะผลไม้
แกะเทียน
ดิฉันมั่นใจนะคะว่า เราแข่งชิงทุนแป้งคูลโซลชนะแน่นอน
[เสียงอธิบดีชาติหัวเราะ]
คุณเอาอะไรมามั่นใจ
ว่าจะชนะในการแข่งขันครั้งนี้
ท่านลองจินตนาการดูนะคะ
คือถ้าโลโก้ของกรมพร้อมกับชื่อ แล้วก็หน้าของท่านอธิบดีเนี่ย
ได้ไปเฉิดฉายอยู่บน ไม่ใช่แค่ในประเทศไทยนะคะ
[พูดน้ำเสียงเร้า] แต่บนเวทีโลกค่ะ
ที่นี่
[เสียงปิ๊ง]
ที่นี่
[เสียงปิ๊ง]
แล้วก็ที่นี่ค่ะ
[เสียงปิ๊งรัวๆ]
[เสียงทุบโต๊ะแรง]
[เสียงขยับเก้าอี้]
ตั้งแต่ผมรับราชการมาจนแทบจะเกษียณ
ยังไม่เคยเห็นโพรเจกต์ไหน
ที่มันเข้าท่า และก็น่าสนใจขนาดนี้
[เสียงอธิบดีหัวเราะ]
[เสียงกดปุ่มไมค์]
ถ้าอย่างงั้นก็ทำให้พวกเราดูเลยสิคะ
เห็นเตรียมน้ำแข็ง เครื่องมืออุปกรณ์พร้อมขนาดเนี้ย
ไม่ใช่ว่าจะให้เด็กๆ มาทำให้พวกเราดูเหรอคะ
คุณครูชมพู
[เสียงกดปุ่มไมค์]
[เสียงหายใจสั่น]
[ดนตรีลุ้นระทึกต่อเนื่อง]
- [เสียงเปิดประตู] - [ผู้ชายครางหอบแรง]
ขอโทษครับ ผมพาพระเอกมาส่งแล้วครับ [หอบ]
นี่แจ๊บ
หัวหน้าทีมแกะสลักของเราค่ะ
[เสียงหอบ]
[หัวเราะ] สานงานต่อ
[เสียงหอบ]
[ครูชม] นี่อยากอยู่ที่นี่ไปจนตายหรือไง
ไม่อยากปีนไปที่สูงกว่านี้บ้างเหรอ
[เสียงถอนใจ]
[ดนตรีกระตุ้นกำลังใจบรรเลง]
[จังหวะดนตรีหนักหน่วงขึ้น]
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
- [เสียงน้ำแข็งหักหล่น] - [ดนตรีหยุดฉับพลัน]
เฮ้ย [เสียงหายใจสั่น]
[พูดกระซิบ] ครูชม
[ครูชม] เอ่อ…
การแกะสลักเนี่ยนะคะ
เราต้องใช้ความอดทนค่ะ
เราต้องค่อยๆ กะเทาะ
จนมันกลายเป็นประติมากรรมชิ้นวิเศษ
เฉกเช่นเดียวกับ วิถีแห่งการอบรมสั่งสอนของพวกเรา
บ้านเบญจธรรม
[เสียงสูดหายใจ]
[ครูชม] เราจะขัดเกลาความหยาบกร้าน
- ทุบนิสัยเสีย - [เสียงเซาะน้ำแข็ง]
เซาะสันดานทราม
เพื่อคืนเยาวชนแสนดีมีคุณภาพ
กลับคืนสู่สังคมค่ะ
ใครจะคิดยังไงผมไม่ทราบ
แต่ส่วนตัวผมแล้ว
ผมให้ผ่าน
[เสียงหายใจแรง]
- [เสียงทุกคนปรบมือ] - [เสียงเฮ]
- ขอบคุณค่ะ - [เสียงปรบมือต่อเนื่อง]
เห็นไหม เธอทำได้
สกินใหม่เหรอครู
แซว
[ครูชม] โอเคทีม
ก่อนที่เราจะไปคว้าแชมป์ที่ซัปโปโรกันนี่นะ
เราแค่ต้องมีเวลาฝึกสองเดือน
เพื่อที่จะไปชนะทุนแป้งคูลโซน
จากนั้น… เราก็เก็บตัวฝึกต่ออีกหนึ่งเดือน
ทีเนี้ย…
[เสียงเอฟเฟกต์อีการ้อง]
[เสียงหัวเราะ]
ฉันทำเรื่องให้ทีมมาเก็บตัวฝึกที่นี่ละ
ส่วนไอ้ทุนตั้งต้นที่ได้มา ฉันเอาไปซื้อเครื่องมือกับอุปกรณ์
แล้วพวกเธอ…
[ผู้ชาย 1] ครับ
อื้ม
อ๋อ…
หาสมาชิกเพิ่ม
ภารกิจแรก เริ่ม
- [เสียงกลองชุดจังหวะมาร์ช] - [เยาวชนคุยกันจอแจ]
(เขี้ยวอินทรี)
[เสียงกลองต่อเนื่อง]
[เสียงกีตาร์จังหวะร็อก]
เชี่ย คนเราแม่งทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอวะ
- [เสียงปรบมือ] - [ผู้ชาย 1] สุดยอด
[เอฟเฟกต์เสียงอีการ้อง]
อร่อย
มึงกินของกูเหรอ
[ครูชม] เนี่ย อุปกรณ์จริงที่เราจะใช้แข่ง
โห นี่ใช้แหกคุกได้เลยนะเนี่ย
[เสียงกระแทก]
ผมล้อเล่นพี่
แทงอีกพันครั้ง
- [ดนตรีกระฉับกระเฉง] - พันครั้ง
[เสียงเปิดประตูพร้อมเสียงหอบคราง]
- [เสียงออกแรงยก] - [เสียงกระแทก]
[เสียงคราง หายใจหอบแรง]
มีอะไรให้ยกอีกไหมครู
อีกเยอะเลย
สูตรทำหิมะเทียม ตอนแกะนะ จะได้ฟีลลิ่งเหมือนแกะหิมะจริงเป๊ะ
นี่ไปเอาสูตรมาจากไหนครับเนี่ย
- จารย์กูดิ - กูเกิล [หัวเราะ]
- รู้ทัน - [ผู้ชาย 1] ทีมเราสามัคคีกันดีมากเลยนะครับ
[ครูชม] ไวกว่านี้ ข้างหลังอะ ไวกว่านี้
ใครมาคนสุดท้าย ไม่ต้องกินข้าวเว้ย
- [เสียงหมาเห่า] - [ครูชม] เอ้า หมาไล่ละ มาๆ
มาเลย
แจ๊บ มึงสอนกูหน่อยดิ
มันอยู่ในนี้ละ มึงแค่ต้องมองให้เห็น
[แจ๊บ] กะเทาะส่วนที่เกินออกไป
ผมว่าผมเกิดมาเพื่อสิ่งนี้อะครับครู
- ก็… [เอฟเฟกต์ช้างร้อง] ก็พอได้อะเนอะ - [ทั้งคู่หัวเราะ]
เนี่ยอย่างน้อยก็ยังเห็นว่า มันเป็นงวงอยู่ตรงเนี้ย เออ
เอ่อ อันนี้หางนะครับครู
- ทำต่อไป - ครับ [หัวเราะ]
[เสียงกีตาร์ร็อก]
จับมัน
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
ปล่อยๆ ปล่อยๆ [ร้องเสียงหลง]
- ไง! ยังๆ มึงยังไม่ขอโทษ - [เสียงหัวเราะ]
ได้ เดี๋ยวมึงเจอกู
- แจ๊บ ขอโทษครูชม - ปล่อยผม
- ขอโทษครูชม แจ๊บ
(ซัปโปโร)
[ดนตรีหยุด]
เอ๊ มึงจะยุกยิกหาแม่มึงเหรอ
จะเอาไหมรูปน่ะ ไอ้สัตว์
โจใช่อะ
อะไร
เธอเป็นเจ้าของรอยสักพวกนี้เหรอ
สนใจมาร่วมทีมกับฉันปะ
[บอส] อย่ามายุ่งกับแก๊งพวกเราเลยครู
ไอ้โจมันไม่สนใจหรอก
แกะสลัก
[เสียงหัวเราะ]
ขี้แพ้ฉิบหาย ใช่ปะโจ
เออ
อะไร ทำไมครูถึงคิดว่า ผมอยากไปรวมทีมกับไอ้พวกติ๋มนั่นด้วยฮะ
- [โจ] ไอ้เหี้ย - [บอส] ตลก
อยากจะ… ยิ่งใหญ่กันอยู่ในรั้วแคบๆ
หรือว่าอยากจะลองออกไปทำอะไร ให้ตัวเองภูมิใจดูสักครั้งหนึ่ง
ก็…
แล้วแต่ละกัน
[บอส] ครูแม่งหยามศักดิ์ศรีเขี้ยวอินทรีเกินไปว่ะ
ชื่อทีม อ่า เรียบร้อย อ้า โล่ง
[ครูชม] ฮอตบอย
ฮอตบอยอะไรวะ
ก็เหล่าวัยรุ่นชายผู้เร่าร้อนไงครู
ถึงหน้าร้อนพวกผมจะอบอ้าว แต่หน้าหนาวพวกผมอบอุ่นนะครู
ฮอตบอย! [หัวเราะ]
เฮ้ย ไม่ได้
ทีมแกะหิมะเราแม่งต้องชื่อโฟรเซ่น
ครู แต่พวกผมคุยกันมาแล้วนะ
ไม่ ต้องโฟรเซ่น อย่ามาเถียง นี่ครูนะเว้ย
ต้องโฟรเซ่น อย่ามาเถียง นี่ครูนะ…
โฟรเซ่น ฟัน
- ฮอตบอย - โฟรเซ่น
- ฮอตบอย
บอยเติมเอสด้วยพี่
- ฮอตบอย - โฟรเซ่น
- ฮอตบอย
โอ๊ย!
- เดี๋ยวผมสรุปให้เอง - [เสียงพิมพ์]
ไปแล้ว
(โฟรเซ่นฮอตบอยส์)
อีพี่บอย!
[ครูชมตะโกน] กลับมา เอาโฟรเซ่นกูคืนมา พี่บอย
สนุกเหี้ยอะไรกันนักหนาวะ
[บอส] ปล่อยพวกแม่งมานานเกินไปละ
[บอส] หมั่นไส้พวกแม่งฉิบหายเลย ไอ้สัตว์
[เสียงพ่นควัน]
[บอส] คืนนี้พวกแม่งมานอนรวมกันคืนแรก
กูว่าเราไปต้อนรับแม่งกันหน่อยดีกว่า
[เสียงถอนใจหนัก]
เอาๆ เอาๆ เอ๊า
ไหนๆ พวกมึงก็เปิดใจกับกูละ
มึงเห็นรอยแผลเป็นสุดโหดที่หน้ากูปะ
คือวันนั้นน่ะ กูนั่งเรียนอยู่
แล้วมีรถไอติมแม่งขับผ่านมา กูกลัวอดแดก
เลยรีบปีนรั้วโรงเรียนไป
สรุปลื่น
หน้าทิ่ม รั้วบาดเกือบเฉียดเบ้าตากูไปนิดนึง
ไอติมก็ไม่ได้แดก เสือกหน้าแหกอีกกู [หัวเราะ]
[ตูมตาม] จริงๆ กูเป็นคนน่ารัก
นี่มึงโอเคเปล่าวะ
ที่ต้องมาอยู่กลุ่มเดียวกับพวกกูอะ
กูไปอยู่กลุ่มพวกมึงตอนไหน
[วินเอื้อนเสียงในคอ]
แฮปปี้ก็บอก ไม่ต้องมาทำซึนหรอก
[เสียงหัวเราะในคอ]
ฮั่นแน่ ไอ้ปากแข็ง
อ้าว ไหนๆ เราก็อยู่กันพร้อมกันแล้ว
มาคิดท่าบูมกลุ่มกันดีมะ ยกไว้ไปบูมกันที่ซัปโปโร
ดีมะ
ไม่อะ
กูไม่บูมกลุ่มกะใคร
เอ๊า งั้นกูบูมกับมึงก็ได้
ใครบูมกับมึง
ไม่มีความสามัคคีกันในหมู่คณะเหรอ ไอ้สัตว์
[ตูมตามถอนใจใหญ่]
อ๊ะ
อย่างน้อยๆ การที่เราได้มาเจอกันอะ
กูคิดว่า…
มันเป็นเพราะพรหมจรรย์
พรหมลิขิต
[หัวเราะลั่น]
[ตูมตาม] หัวไวนะมึงอะ [หัวเราะลั่น]
[เสียงตูมตามหัวเราะลั่นต่อเนื่อง]
[เบรกหัวเราะ]
พรหมลิขิตไหมล่ะมึง
- [เสียงล้มดัง] - [เสียงสะอื้นเบาๆ]
[ดนตรีระทึก]
[เสียงหักข้อนิ้ว]
[บอส] ไหนเขาว่าไอ้แจ๊บคุกสี่มันบ้าเลือด
ใส่เดี่ยวกับคนได้เป็นสิบ ขี้โม้ชิบหาย
[บอส] เอางี้ดีกว่า
[เสียงวินสะอื้นเบาๆ]
โจ เล่นแม่งดิ๊
[ตะโกน] ไอ้เหี้ย ปล่อยกู
มึงมาดวลกับกู
[วิน] ไม่เอา อย่า [ร้องไห้ สะอื้นดัง]
[วินพูดสะอื้น] ปล่อยกู
เร็วดิวะ
- ปล่อยกู - รอแม่มึงมาตัดริบบิ้นเหรอ
[บอส] ไอ้เหี้ยเอ๊ย
[ตะคอก] ว่าแล้ว ไอ้สัตว์
[เสียงนกหวีด]
[เจ้าหน้าที่ 2] มานี่เลย ไอ้พวกหัวโจก จับไปเลย
- [เจ้าหน้าที่ 2] มานี่ - [บอส] ไอ้เหี้ย ไอ้สัตว์
[บอส] ตาย
[ร้องดังลั่น] โอ๊ย
[ครางกัดฟัน]
[เจ้าหน้าที่ 2] ผอ.น่ะใจดีกับพวกมึงเกินไปแล้ว
เด็กสมองหมาปัญญาควาย สันดานเหี้ยอย่างพวกมึง
มันต้องคุยแบบนี้เว้ย
[เสียงกัดฟันอึด]
[สั่งเสียงดัง] ลุก
[ครูชมพูดดัง] มึงหยุดนะเว้ย ลุง
[เจ้าหน้าที่ 2] อย่ามายุ่ง
นี่มันงานของผม
ถ้าลุงไม่หยุดนะ
ฉันจะฟ้อง
นี่มันในคุก เด็กมันทำผิด
มันก็ต้องลงโทษ ธรรมดาเปล่าวะ
ฮะ ครูจะไปฟ้องใคร
ฉันจะฟ้องคนเนี้ย
พรชนก ป.4/1 คุณครูจินตหรา
นี่ถ้าลูกลุงแม่งรู้อะ
ว่าอยู่ที่ทำงานพ่อทำตัวยังไงเนี่ย
ลูกคงจะช็อกน่าดูเลยเนอะ
พอดีถ่ายไว้หลายคลิปเลยอะ
จะบ้าเปล่าวะ
เอาเด็กไม่รู้อิโหน่อิเหน่ มาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย
ลุงแหละมึงบ้าเปล่า
นี่มันเด็กนะเว้ยลุง
โลกมันเปลี่ยนไปแล้วเว้ย
ลุงจะทำเหมือนที่เคยทำไม่ได้
[เสียงหัวเราะ]
โลกเปลี่ยน
แต่เด็กเหี้ยพวกเนี้ย มันไม่เปลี่ยนสันดานเลวกันหรอก
แล้วถ้าพวกเขาเปลี่ยนได้อะ
ผู้ใหญ่อย่างลุงจะทำไง
[เสียงเจ้าหน้าที่ถอนใจใหญ่]
โลกสวยชิบหาย
พอๆ กันทั้งแม่ทั้งลูกเลย
ทำไมมึงไม่สวนมันไปสักหมัดวะ
ปล่อยให้มันทำอยู่ได้
ถ้าเป็นเมื่อก่อน
ผมอยากจะทำอะไรผมก็ทำ
ผมทำแบบนั้นไม่ได้แล้วว่ะครู
ผมมีเรื่องที่อยากจะทำแล้ว
อืม
ดีแล้ว
ฉันภูมิใจในตัวแกว่ะ
เฮ้ย
บิ๊วต์ง่ายเหมือนกันนี่หว่าจารย์อะ
อุ้ย
เสร็จ
ดูดิ๊
แล้วไอ้เรื่องที่ขออะ
มึงตัดสินใจได้ยัง
อะไร
ครูไปขออะไรมัน
เอ่อ…
ความคืบหน้าของโครงการโฟรเซ่นฮอตบอยส์ หลังจากดำเนินการมาสองเดือนนะคะ
บอกเลยว่า
ทีมเวิร์กสุดปังค่ะ
[ดนตรีมาร์ชบรรเลง]
นี่จารย์โจ
สมาชิกคนสุดท้ายของทีมตำแหน่งออกแบบ
ดูฝีมือพี่เขาซะก่อน
[เพลง "เบญจธรรมนำทาง" บรรเลง]
ไอ้เหี้ยนี่แม่งจะเอาสิ่วทุบมือผมให้พิการอะครู
กูได้ทุบยัง ไอ้สัตว์
ทุกคนนะคะ สามัคคีรวมใจ
หยุดๆ
มีสุขร่วมเสพ มีทุกข์ร่วมต้าน
- กูไม่ยอมให้แม่งเข้ากลุ่มหรอก - มึงมาดิ
ทีมโฟรเซ่นฮอตบอยส์ของเรา
เฮ้ย
จะมีแต่พุ่ง
พุ่ง
เข้ามาดิ
กูหลบได้ กูหลบได้กว่ามัน
พุ่งค่ะ
พุ่ง พุ่งจริงๆ ครับครูชม เหมือนที่ครูชมพูดไว้ไม่มีผิด
เหี้ย ไอ้พวกเด็กเหี้ย
[เสียงปรบมือ]
ขอบคุณค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - [เพลงจบ]
[ผู้ชาย 3] คูลโซน
(คูลโซนออดิชัน 2024)
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
- ใหญ่อะไรอย่างนี้วะ - ใช่ครับ
[เสียงพูดคุยจอแจ]
[ครูชม] มาเร็ว มา เข้าแถว
[เสียงสับสวิตช์ไฟดัง]
[ผู้ชาย 4] ใครดับไฟวะ
คูลโซนไหมครับ ดับหัวร้อน
[เสียงปรบมือ]
ขอต้อนรับเข้าสู่คูลโซนออดิชัน 2024
สโนว์สโนว์เบบี้
ผมคือโรเบิร์ต ซีอีโอแห่งแป้งคูลโซน
ปีนี้เรามีแชมป์เก่าจากปีที่แล้ว กลับเข้ามาร่วมแข่งขันด้วย
- นั่นก็คือทีม เทคนิคศรีธนญชัย - [ส่งเสียงวู้ๆ]
ของแทร่ ของแทร่
[โรเบิร์ต] และอาชีวศึกษาเสาวภา
- [เสียงปรบมือ] - โอ้โฮ ผมตื่นเต้นมากครับ
เพราะว่าปีนี้เรามีทีมน้องใหม่ ที่จะเข้ามาแข่งขันชิงทุนกับเรา
ทีมบ้านเบญจธรรม
- โฟรเซ่นฮอตบอยส์ - เย่!
[ชายผมยาว] เฮ้ย บ้านเบญจธรรมนี่มัน…
คุกเด็กไม่ใช่เหรอวะ
[เสียงหายใจเฮือกๆ]
[ทีมเทคนิคฯ] มีดเมิดก็เอาไว้แกะสลักนะ
อย่าเอามาจี้คอจับพวกพี่ เป็นตัวประกันแหกคุกละกัน
โดนจัดแน่ ไอ้เหี้ย เขี้ยวอินทรีอะ ไอ้สัตว์
โอ้โฮเว้ย ห้าวเว้ย
ปล่อยมันเว้ย
ไปเตะเดี๋ยวขี้เรื้อนเปื้อนขาว่ะ
- [ตูมตาม] เหี้ย - จารย์ครับ เขาว่าจารย์หมาอะ
ไม่ต้องพูด
ออลไรต์ ทุกๆ ทีมนะครับ จะต้องเข้าแข่งขันภายใต้สองโจทย์สุดท้าทาย
และจะมีแค่สองทีมเท่านั้น
ที่จะคว้าทุนไปนะครับ
โจทย์แรก คนหล่อแบบนี้ มีคนเดียวในโลกได้ไง
ผมจะให้น้องๆ ทุกทีมนะครับ แกะสลักโฟม
ให้เหมือนกับนายแบบหน้าตาดีที่อยู่ภายใต้ผ้าคลุมนี้
ภายในสามชั่วโมง
และจะมีแค่สามทีมเท่านั้นที่เข้ารอบ
ไม่เป็นไรเว้ย ครูอยู่นี่ เดี๋ยวครูช่วยเอง
และเพื่อเพิ่มความตื่นเต้นนะครับ ปีนี้เราจะให้ครูฝึกแต่ละทีม
สามารถไปเชียร์ได้ในโซนที่เราจัดให้เท่านั้น
เชี่ยแล้วครับครูชม
และนายแบบเอลิสต์สุดหล่อของเรา
- [ดนตรีลุ้น] - คือ…
- [เสียงปล่อยควัน] - [ดนตรีหยุด]
[เสียงคนฮือแล้วเงียบ]
เชี่ย
เอาจริงดิ
เหมือนจะยากนะ แต่ไม่ยากหรอก แค่แปลกนิดหน่อย
[เสียงนาฬิกาบี๊บ]
[เสียงถอนใจ]
[เสียงนาฬิกาบี๊บต่อวินาที]
ทีมอื่นเสร็จหมดแล้วครับ
ก็เออดิ ทำไมมันไม่เสร็จสักทีวะ
โจ เร็วๆ ดิ
เร็ว
ไปเร็ว ไป
เอ้า
มึงเห็นเป็นเรื่องเล่นเหรอ
เป็นเหี้ยอะไรไอ้สัตว์ กูจริงจังเว้ย
เฮ้ยๆ ใจเย็นดิแก๊ง จริงๆ กูก็อยากถีบหน้ามันแหละ
แต่กูว่าอันนี้ได้ว่ะ
อืม เห็นด้วย เห็นแล้วปังตั้งแต่สามวิแรก
เฮ้ยเร็วๆ ดิน้อง ทีมอื่นเขาเริ่มกันไปหมดแล้ว
[พร้อมกัน] เสือก
[พร้อมกัน] สม
รออะไรอะ
- เข้าไปทำดิ - [ตูมตามหัวเราะ]
กูว่ากูได้กลิ่นความสามัคคีว่ะ
มาดิ
เออ ไอ้เหี้ย
[วิน] สามัคคีกี่โมง
เฮ้!
จะทำกันได้ไหมวะ
ครูชมต้องเชื่อมั่น ในเหล่าต้นกล้าน้อยๆ ของพวกเรานะครับ
เชื่อก็ได้วะ
[เสียงสูดหายใจ]
[สวดอธิษฐานงึมงำฟังไม่ได้ศัพท์]
เอ๋า
[โรเบิร์ต] หมดเวลาแล้วครับ
ขอให้ทุกคนหยุดนะครับ วางมือเลยนะครับตอนนี้
เอาละ มา มาดูกัน
ฮู้! รักเลย
นี่มันเด็กทำกันจริงๆ เหรอครับเนี่ย
แชมป์เก่า
[โรเบิร์ต] อื้ม…
- ว้าว - มันก็สมกับเป็นแชมป์เก่าอยู่นะครับครูชม
ไม่เท่าไหร่เว้ย
ดี ชอบ ชอบตรงหัวนม สวย หัวนมสวยมาก
อ้า น้องใหม่ อยากดูจริงๆ
[พูดดัง] เฮ้ย มีป่งมีปีกได้ไงวะเนี่ย
ไม่เห็นเหมือนเลย นี่มันไม่ตรงโจทย์นี่หว่า
จะมาไอเดียบรรเจิดอะไรกันตอนนี้วะ
[ดนตรีเร้า ลุ้น]
นี่มัน… นี่มัน…
เหมือนโคตร!
[โรเบิร์ต] โอ้โฮ…
เหมือนไหม
เหมือนมาก
ใส่ใจทุกๆ รายละเอียด เยี่ยมมากๆ ผ่าน
เย่!
- [ดนตรีจังหวะร่าเริง] - [ทั้งทีมหัวเราะตื่นเต้น]
ดีมาก สุดยอด
- ดีมากเว้ย - อะไรวะเนี่ย
เยี่ยม [หัวเราะ]
[โรเบิร์ต] ว้าว เรามาถึงรอบ เดอะไฟนอลของคูลโซน
โจทย์สุดท้ายมีชื่อว่า
จะเป็นหงส์หรือว่ายีราฟกันนะเนี่ย
- แต่ละโจทย์ กูฟังแล้วเพลีย - กติกามีอยู่ว่าทุกทีม
ต้องแกะสลักน้ำแข็ง เป็นรูปหงส์ตามแบบที่เรากำหนดให้
แล้วถ้าทีมไหนที่ทำคอหงส์ได้ยาวที่สุดสองทีม
รับตั๋วไปซัปโปโรทันที
- [เสียงปรบมือ] - กูว่า…
น้ำแข็งก้อนเนี้ย เราคงทำสูงสุดได้ไม่เกินสองเมตรกว่า
เฮ้ย
แต่กูว่าสามเมตรต่อถึงอยู่นะ
เราต้องเผื่อไว้ วันนี้อากาศร้อน
มึง แต่ถ้าคอหงส์สั้นกว่าทั้งสองทีมเนี่ย
นี่ตุยเย่ตั้งแต่ยังไม่เริ่มแข่งเลยนะ
มึงแน่ใจแล้วนะแจ๊บ
อืม เชื่อกู
ถ้าทำสูงกว่าเนี้ย
ยังไงคอก็หัก
[โรเบิร์ต] พร้อมหรือยัง ถ้าพร้อม
[พูดภาษาญี่ปุ่น] ไดโจคึ
ไป
[ดนตรีร็อกจังหวะมันบรรเลง]
[เสียงขูดน้ำแข็ง]
[ดนตรีร็อกบรรเลงต่อเนื่อง]
เราต้องเชื่อมั่นในทีมพวกเราเว้ย
[เสียงนาฬิกาบี๊บ]
เฮ้ย กินน้ำก่อนเว้ย
[วิน] มึงเอาไปทำน้ำแข็งใสนะ ไอ้สัตว์
[ดนตรีหยุด]
คอหักขึ้นมาแล้วอย่ามาร้องแล้วกัน
ครูชมครับ ผมคิดไปเองรึเปล่าครับว่า
ของเรามันเตี้ยกว่าทั้งสองทีมเลยครับ
[ครูชม] ตอนเนี้ย สิ่งที่ผู้ใหญ่อย่างเราทำได้ก็มีแค่
[พูดหอบ] เชื่อใจเด็กใช่ไหมครับ
[สวดอธิษฐานงึมงำฟังไม่ได้ศัพท์]
หมดเวลาแล้วครับ
ขอให้ทุกคนกรุณาวางมือ
- มาเลย - [บอย] ถ้าดูจากความสวย
- ผมว่าเรา… ได้อยู่นะครับ แต่เรื่องความสูงนี่สิ - อย่าพูด
[โรเบิร์ต] เริ่มจากทีมแชมป์เก่าปีที่แล้วก่อนเลย
อาชีวศึกษาเสาวภา มา ส่งตลับเมตรมา
อะฮ่า… [ส่งเสียงลุ้น]
[ส่งเสียงให้จังหวะลุ้น]
[ส่งเสียงลุ้น]
[พูดดัง] สองร้อยสี่สิบเก้าเซนติเมตร
[โรเบิร์ต] อื้ม เยี่ยมมาก
สองสี่เก้า สองสี่เก้า
[โรเบิร์ต] มา…
เรามาลุ้นทีมน้องใหม่ไฟแรง
โฟรเซ่นฮอตบอยส์ มาส่งตลับเทป มา
[ร้องเสียงสูง] ♪ ลันลา ลันลันลันลาลา ฮ้าเลลูยา ฮ้าเลลูยา ♪
♪ ฮาเลลูยา ฮ้า ♪
สองร้อยสี่สิบหกเซนติเมตร
เท่านั้น
[เสียงปรบมือ]
[ผู้ชายทีมเทคนิคฯ] เด็กๆ ที่วันๆ ใช้แต่กำลังเนี่ย
มาได้แค่นี้ก็ถือว่าดีแล้วนะครับ
ผมล่ะภูมิใจจริงๆ เลย [หัวเราะเยาะ]
[โรเบิร์ต] อะ ไหน ดูทีมแชมป์อีกทีมนึง ศรีธนญชัย
อู้ สวยจริงๆ
เหี้ยเอ๊ย แม่ง หักไม่ทันแล้วมั้งเนี่ยไอ้สัตว์
กูปาสิ่วแม่นนะ
ปะ
♪ พี่มาวัดความยาวของเจ้า หนอ ♪
หักๆ หักๆ หักๆ หักๆ
โอ้โฮ
[โรเบิร์ต] โอ้… โอ้โฮ
ทีมเทคนิคศรีธนญชัย 277 เซนติเมตรครับ
[เสียงปรบมือ]
ตามคาดครับผม โคตรคูลเลยครับวัยรุ่น วู้
[โรเบิร์ต] เป็นอันว่าปีนี้ทีมเทคนิคศรีธนญชัย และทีมอาชีวศึกษาเสาวภา
ได้ทุนไปแข่งต่อที่ซัปโปโร
ถ้าอย่างงั้นเนี่ย ซัปโปโรปีนี้ก็ ทีมผมขอนุญาตไปนะครับ
[เสียงหัวเราะเยาะ]
[บอย] ครูชม
- ครูชมครับ - [กลองจังหวะระทึก]
[บอยตะโกน] ครูชม เด็กๆ ครูชมเสียสติไปแล้ว
เฮ้ย
แดงเจอร์
เหี้ย โดนตีแน่
[กลองเร่งจังหวะหนักหน่วง]
- [เสียงตวัดไม้พลอง] - [กลองหยุด]
เฮ้ย!
[ครูชมตะโกน] ซัปโปโร ใช่ไหม
[เสียงออกแรงตี]
[ตะโกน] เฮ้ย ทำบ้าอะไรวะเนี่ย
แพ้ก็หัดยอมรับบ้างดิวะ
น้ำใจนักกีฬาอะมีไหมเนี่ย
แพ้กูยอมได้
แต่โดนโกงยอมไม่ได้เว้ย
นี่อะไร
เฮ้ย
ก็ลำไส้หงส์ไง
ลำไส้หงส์พ่อมึงเหรอ
เย็ดโด้
ทุกคนคะ ทีมเนี้ยเขาใช้แท่งอะคริลิกดามรอยต่อ
อ้าว ไอ้เหี้ย
[ครูชม] นี่มันโกงกันชัดๆ
นี่เลยค่ะ
อ้อ
[พูดภาษาญี่ปุ่น] เป็นเช่นนี้เองรึ
[โรเบิร์ต] เป็นอันว่า ทีมเทคนิคศรีธนญชัยถูกปรับแพ้ฟาวล์
ส่วนทีมที่จะได้ไปแข่งที่ซัปโปโร แทนก็คือ
- ทีมโฟรเซ่นฮอตบอยส์ - เย่!
[เสียงปรบมือ]
[ส่งเสียงกรี๊ด] เฮ้ย ซัปโปโร
[ดนตรีสนุกสนานผ่อนคลายบรรเลง]
เมื่อกี้แม่งโคตรเจ๋งเลยว่ะครู
[ครูชม] ซัปโปโรของพวกเรา
ซัปโปโร
[เสียงกรี๊ด เสียงเฮ]
[ดนตรีผ่อนคลายบรรเลงต่อเนื่อง]
แม่งอย่างเอาเว้ย ไอ้เหี้ย
[พูดพร้อมกันต่อเนื่อง] หิมะๆ หิมะๆ
[เสียงข้อความเด้ง]
[ดนตรีเร่งจังหวะดังขึ้นแล้วหยุด]
[เสียงเครื่องพรินต์]
[เสียงกระเดื่องกลองดนตรีร็อก]
ยิ้มได้นะคะ
- เสียงชัตเตอร์ - [ผู้หญิง] หนึ่ง ส่อง ซั่ม
[ชัตเตอร์]
- หนึ่ง ส่อง ซั่ม - [ชัตเตอร์]
เรียบร้อยค่ะ
- หนึ่ง ส่อง ซั่ม - [ชัตเตอร์]
เอ่อ ไม่ต้องหันข้างก็ได้ค่ะ
เรียบร้อยค่ะ
(อภิรักษ์อาหารแช่แข็ง)
[โจ] ไอเหี้ยเอ๊ย หนาวสัตว์
[เสียงปากสั่น ครางงอแง]
มาทำอะไรกันที่นี่วะเนี่ย
[ครูชม] แค่ตู้แช่เนื้อยังบ่น
ซัปโปโรเนี่ยอากาศเฉลี่ยติดลบสิบองศาเลยนะ
ลุก ลุกขึ้น
ถอดเสื้อ
เฮ้ย นี่ครูแกล้งพวกผมอีกแล้วเหรอเนี่ย
ถอด
- [เสียงสูดลมเข้าปอด] - [เสียงปากสั่น]
[โจครางดัง]
[เสียงตีถังรัวๆ จังหวะตื่นเต้น]
เซอร์ไพรส์!
มาแล้วเว้ย เสื้อทีมมาแล้วเว้ย เป็นไง
เอาเลยๆ นี่ อะ พี่บอย
[ครูชม] มีของทุกคนคร้าบ
(โฟรเซ่นฮอตบอยส์)
มีธงชาติด้วยนะเว้ย
- [ตูมตาม] อุ๊ย เสื้อบาดคอ - [เสียงหัวเราะ]
[เสียงโจกระแอม]
ผมก็มีอะไรมาเซอร์ไพรส์คุณครูเหมือนกันนะครับ
[ดนตรีซึ้ง อบอุ่น]
[วิน] ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหน
พวกผู้ใหญ่ก็จะทำกับเรา
เหมือนกับเป็นขยะชิ้นหนึ่ง
เทเรารวมกันใส่ในถัง
แล้วก็ปิดมันไว้
ไม่ให้เกะกะสายตาใคร
มีแต่ครูแหละครับ
ที่เห็นค่า
ขอบคุณนะครู ที่…
ทำให้ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น
[เสียงจิปาก]
อะไรวะ
[เสียงวินหัวเราะเบาๆ]
- [เฮพร้อมกัน] - [เสียงชนแก้ว]
ในที่สุดก็ได้เกรดเอ จะได้กลับไปหาแม่แล้วโว้ย
[เสียงขากแห้งๆ ในคอ]
เหี้ย เมาน้ำแดง
[เสียงหัวเราะ]
ได้กลับบ้านกันแล้วอะ อย่าลืมเอาใบขออนุญาต กลับไปให้ที่บ้านเซ็นกันด้วยนะเว้ย
- ฮะ - [ทุกคน] ครับครู
เออ…
กูเคยเล่าให้พวกมึงฟังยังวะ ว่ากูเข้ามาในคุกได้ไง
- ไม่เคยใช่อะ - อือ
- วันนั้นเว้ย - อือ
กูไปแดกเหล้ากับเพื่อน
ไอ้สัตว์เสือกเจอคู่อริ แม่งนั่งอยู่ตรงข้ามกูเลย
เมากันยับทั้งคู่
ในใจกูคิดอยู่สองอย่างเท่านั้นแหละ
ไม่กูฆ่าแม่ง แม่งก็ฆ่ากู
สุดท้ายไอ้เหี้ยนั่นตาย
เพื่อนกูหายหมด วิ่งกันหัวกระเจิง
เหลือแต่ที่บ้านกูนี่แหละ
[แม่โจ] โจ เอาจานมานี่
[โจ] แล้วทุกครั้งที่แกมาเยี่ยมเนี่ย
แม่กูก็เอาแต่ร้องห่มร้องไห้
ส่วนพ่อกูก็ไม่คุยกับกูเลยตั้งแต่วันนั้น
เอาน่า
[วิน] วันนั้น…
พ่อเลี้ยงซ้อมแม่กูเกือบตาย
ตอนนั้นกูคิดออกอย่างเดียวอะ
คือทำยังไงก็ได้ ให้มันไม่มายุ่งกับแม่กูอีก
ถ้าฉันออกจากคุกอะ คราวนี้ฉันจะไม่หาหัวใหม่ละ
เราอยู่กันสองคนแม่ลูกก็พอ เนอะ
[วิน] ตัดสินใจผิดวิเดียว
ชีวิตเปลี่ยนเลย
[ตูมตามพูดแบบคนเมา] ส่วนกู
ที่กูไปปล้นบ้านนายพลนั่นนะ
[หัวเราะหึๆ]
กูทำจริง [หัวเราะ]
[เสียงหัวเราะลั่น]
แต่กูก็รู้สึกผิดนั่นแหละ
[ผู้ชายสำเนียงคนใต้] แทงเสียๆ
พ่อ แม่
[พ่อพูดภาษาถิ่นใต้] อ้าว ออกจากคุกตอนไหนนิ
- ป๊อกเก้าสองเด้งจ้ะลุง - [พ่อ] โอ๊ย
[แม่พูดภาษาถิ่นใต้] นั่น พอมันมาแล้ว กูเสียไพ่เลยนี่ ไอ้ตัวซวย
พอแม่กูตาย
พ่อกูก็เริ่มแดกเหล้า
ตอนไม่เมา เขาก็โอเคอยู่หรอก
กูไม่อยากเป็นเหมือนเขาเลยว่ะ
แต่พอรู้ตัวอีกที
กูก็มาอยู่ที่นี่ละ
วันๆ เห็นแต่ท้องฟ้ากับลวดหนาม
งั้นที่มึงเผาคุกก็คือมึงกะเปลี่ยนวิวว่างั้น
ฮะ
- สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้า แจ๊บ - [ทุกคนเฮ]
แฮปปี้นิวเยียร์นะแจ๊บ
[ทุกคน] แฮปปี้เบิร์ดเดย์
[เสียงหัวเราะ]
ขอบคุณทุกคนนะครับ อะ น้องๆ พักกันก่อนนะ
และทีมต่อไปนะครับ เป็นทีมที่ผมภูมิใจมาก
ยังไม่เคยเข้าแข่ง น้องใหม่ครับ นี่คือทีม…
โฟรเซ่นฮอตบอยส์
- สวัสดีครับ - เชิญๆ เชิญ เชิญทุกคน
[นักข่าว 1] ยืนชิดๆ กันหน่อยครับ
[นักข่าว 2] มองกล้องนี้หน่อยครับ ดีครับ อีกภาพครับ
น้องบอยไม่ค่อยหาแสงเลยนะบอยนะ [หัวเราะ]
ตอนนี้ในโลกโซเชียลให้ความสนใจ กับข่าวทีมโฟรเซ่นฮอตบอยส์มากเลยนะคะ
มีอะไรอยากจะคุยกับพวกเขาบ้างไหมคะ
เอ่อ เรื่องนี้เดี๋ยวผมให้คุณครูพูดดีกว่านะครับ
- ค่ะ - เชิญๆ
- ขอบคุณนะคะที่สนับสนุน - ครับผม
[ครูชม] ก็… [กระแอม]
ไม่มีใครอยากเกิดมาทำผิด หรือว่าเป็นคนไม่ดีหรอกนะคะ
สิ่งที่พวกเขาต้องการก็แค่
โอกาสในการแก้ตัวอีกครั้ง
ดิฉันเชื่อค่ะว่าพวกเขาเปลี่ยนแปลงได้
ยังไงก็วอนสังคมช่วยเชียร์ แล้วก็เป็นกำลังใจให้พวกเด็กๆ ด้วยละกันนะคะ
- โฟรเซ่น - ฮอตบอยส์
เฮ้ย มีแฟนคลับด้วยว่ะ
- ไหน - นั่นไง
[เสียงอุทานตกใจ พูดจอแจ]
- [เสียงครูชมฮึดฮัด] - [เสียงผู้หญิงร้องไห้]
[ผู้หญิงร้องไห้ต่อเนื่อง]
คนที่ฆ่าลูกกู สมควรได้รับโอกาสแก้ตัวด้วยเหรอ
ลูกกูสิ ไม่มีโอกาสแม้แต่จะมีชีวิตอยู่
[อึกอัก]
ขอโทษนะคะคุณแม่ เด็กพวกนี้กระทำความผิดจริง
และก็ไม่มีอะไรจะแก้ตัวด้วยค่ะ
เราสร้างสังคมให้ลูกของคุณปลอดภัยไม่ได้
และเราก็ไม่สามารถทำให้เด็กๆ พวกนี้ เจริญเติบโตอย่างดีได้ค่ะ
ดิฉันในนามของผู้ใหญ่ของสังคมเนี้ย ขอโทษคุณแม่จากใจจริงค่ะ
คนที่เป็นเหยื่อให้สวะพวกนี้ไม่ใช่ลูกมึงนี่
ปล่อยกู กูบอกให้ปล่อยไง
ปล่อย จำไว้นะ
ก่อนนอนทุกคืน กูจะสาปแช่งพวกมึง
ขอให้พวกมึงตกต่ำ ขอให้ชีวิตมึงไม่มีอะไรดี
ไอ้พวกฆาตกร!
[เสียงหายใจหอบ]
ครูชมครับ ผม…
ผมขอถอนตัว
[เปียโนทำนองเศร้าบรรเลง]
เขาพูดถูกแล้วครับ ผมน่าจะตายแทนแม่งไป
โจ โจ
ความผิดของเธอมันเกิดขึ้นไปแล้วเว้ย
มันแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว
สิ่งที่แกทำได้ตอนนี้
แม่งก็คือไม่ลืมเว้ยว่ามึงเคยทำอะไรไว้
ก็สำนึกผิด
มึงก็ใช้ชีวิตต่อไปให้มันดีๆ เว้ย
เข้าใจปะ
พวกเราอยู่เคียงข้างเสมอเว่ย
[โจสะอื้นไห้]
ผมขอโทษ ผมขอโทษ
[เปียโนหยุด]
[เสียงเครื่องบิน]
ว้าว สโนว์
[เสียงทุกคนตื่นเต้น]
[ตูมตาม] หนาวแน่เลย
[บอย] ครูชม หิมะครับ ฮู้ย!
ครูชม หิมะครับผม
[บอยหัวเราะเสียงแหลม ส่งเสียงกริวกราว]
[ตูมตามหัวเราะ]
[ทั้งแก๊งตื่นเต้น] โห
[ทั้งแก๊ง] หิมะๆ หิมะ
[บอยหัวเราะเสียงแหลม]
[ตูมตาม] เจ๋งว่ะ
[ครูชมหัวเราะ ผ่อนลมหายใจแรง]
[บอย] ครูชมครับ มาเล่นหิมะด้วยกันครับ
เล่นอะไร กลับมาใส่เสื้อก่อน มา เดี๋ยวแข็งตายหรอก
มาเร็ว!
[เสียงรถไฟ]
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
(ประเทศไทย)
[โจ] โคตรสวยเลยไอ้สัตว์
[วิน] เริ่ดมาก
[ตูมตามหัวเราะร่วน]
[โจ] มึงดูป้ายนั้นดิ
ไง จารย์ เห็นปะพวกเรามาได้ไกลแค่ไหนอะ
ครูชม เราต้องถ่ายรูปกันครับ
- เออ ตรงนี้เลยปะ - เอาตรงนี้เลยครับครูชม
ไปๆ ไปๆ
- โจกับตูมตามไปอยู่ไฟแดงนู่นเลย - โอเคพี่
- [ตูมตาม] อะไร เรานี่ติดตลกตลอดอะ - [เสียงโทรศัพท์สั่น]
[บอยหัวเราะ] โอเคๆ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[บอย] อ้าวครูชมครับ มาสิครับ ครูชม มาถ่ายรูปครับ
- นึง ส่อง ซั่ม - [เสียงชัตเตอร์]
- [ทุกคน] โฟรเซ่นฮอตบอยส์ - [บอย] ยิ้ม
นึง ส่อง ซั่ม ยิ้ม
- เฮ้ย… - ฮึ
กูเจอรหัสวายฟาย แล้วกูก็เจอไอแพดพี่บอย ไอ้สัตว์
ปังไม่ไหว ไหนดูซิ
ชีวิตเป็นยังไง
[ผู้รายงานข่าวหญิง] มาต่อกันที่ ข่าวถัดไปนะคะ คุณผู้ชมขา
กับข่าวทีมแกะสลักหิมะโฟรเซ่นฮอตบอยส์ค่ะ
ที่ถึงแม้ว่าตอนนี้นะคะ พวกเขาจะบินลัดฟ้า กันไปไกลถึงประเทศญี่ปุ่นแล้วก็จริงนะคะ
แต่ว่าข่าวฉาวทยอยกันเข้ามา แบบไม่หยุดหย่อนเลย
ดิฉันไม่พูดดีกว่าละกันเนาะ เอาเป็นว่าคุณผู้ชมไปดูคลิปกันเลยค่ะ
ก็วันนั้นน่ะ ไอ้เด็กคุกนั่นน่ะ มันก็แหกคุกออกมาทำร้ายพ่อมันอีก
ฉันนี่เห็นกะตาเลยนะ ตอนที่มันวิ่งหนีออกไปจากบ้านน่ะ
นี่อาชญากรแบบเนี้ย ปล่อยให้มันไปเมืองนอกได้ยังไง
ตำรวจโลกอะ เรียกมันกลับมาให้ได้เลยนะ
ก็มันเป็นแบบเนี้ยตั้งแต่มันเด็ก สมควรแล้วต้องไปอยู่ในคุกแบบนั้นน่ะ
เฮ้ยมึง มันเกิดอะไรขึ้นวะ ทำไมไม่เล่าให้พวกกูฟัง
[ผู้หญิง] แต่ครั้งนี้ใหญ่นะ เนี่ยมันวิ่งออกไปอะ
สงสารก็แต่พ่อมันน่ะ มีลูกแบบนี้อะเนอะ…
[กีตาร์อะคูสติกทำนองเศร้าบรรเลง]
[พ่อ] แจ๊บ เหล้าหมดละ ไปซื้อหน่อย
พอได้แล้วมั้งพ่อ
[เสียงขวดแตก]
มึงเกลียดกูมากนักเหรอ
ตอบเดะ ฮะ เงียบเหี้ยอะไร ไม่พูดอะ
ฮะ!
[หายใจหอบแรง]
[เสียงสะอื้น]
ทำไมเราอยู่กันแบบดีๆ เหมือนบ้านอื่นไม่ได้
ใช่เดะ กูไม่ดีเหมือนครูมึงนี่ ฮะ
มึงรักมันมากเหรอ เอามันไปเป็นแม่มึงไหม
[ขึ้นเสียง] อย่ามายุ่งกับครูผม
ได้
พ่อ พ่อพอเถอะ
พ่อ
- [เสียงล้มกระแทก] - โอ๊ย
[เสียงสะอื้น หายใจหอบแรง]
[ผู้รายงานข่าวชาย] ทางทีมข่าวของเรา ได้ลงพื้นที่ไปเพื่อที่จะสัมภาษณ์คุณพ่อของน้องจอ
เฮ้ย ถามก็ตอบดิ
ไปทำเหี้ยอะไรมา
[ผู้สื่อข่าวหญิง] รู้สึกยังไงคะ ที่คุณพ่อถูกลูกชายแท้ๆ ทำร้ายร่างกาย
ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น
ผมไม่อยากว่าร้ายลูกผม
[พ่อ] แจ๊บ
พ่อรักลูกนะแจ๊บ
- [เสียงประตู] - [บอยพูดหอบ] ทุกคน ทุกคนครับ
แย่แล้วครับ
[ผู้สื่อข่าวหญิง] อายุ 18 ปีแล้ว ต้องกลับมารับโทษ…
ฝากดูแลเด็กๆ วันนึงนะพี่บอย
บอกเด็กๆ ด้วยว่าทุกคนทำได้ จากชม
[ผู้สื่อข่าวหญิง] การบริจาค ช่วยเหลือคุณพ่อในครั้งนี้
ตอนนี้ยอดบริจาคไปถึงไหนแล้วคะ คุณธานนท์
แม่งเอ๊ย มีเหี้ยอะไรสำคัญกว่าวันแข่งอีกวะ
[ผู้สื่อข่าวรายงานข่าวต่อเนื่อง]
[บอย] แจ๊บ
- แจ๊บ - [เสียงประตูปิด]
[พ่อ] ชม
ชม
[ดนตรีซึ้ง อบอุ่น]
พ่อ
โอ้โห
พ่อยังเหมือนเดิมเลยนะคะ
เป็นไงบ้างลูก
สบายดีค่ะ
[ดนตรีบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงหัวเราะพูดคุยกัน]
[ดนตรีหยุด]
(วันที่หนึ่ง)
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
(แป้งเย็นคูลโซน ถ่ายทอดสดจากซัปโปโร)
สวัสดีจากซัปโปโรค่ะ ดิฉันมาริโกะ พิธีกรไลฟ์จากแป้งเย็นคูลโซน
สำหรับการแข่งขันแกะสลักหิมะ รุ่นเยาวชนนานาชาติในปีนี้
เรามีผู้เข้าแข่งขันจาก 15 ประเทศ
แกะสลักหิมะขนาดสามคูณสามคูณสามเมตร ภายในเวลาสามวัน
ผู้ที่ได้คะแนนโหวตจากคณะกรรมการ และชาวเมืองซัปโปโรมากที่สุด
จะได้รางวัลชนะเลิศไปค่ะ
[ดนตรีหยุด]
[ทีมจีนพูดภาษาจีน] หนึ่ง สอง สาม
ทีมจีนสู้ๆ
[ดนตรีคึกคักทำนองจีน]
[ดนตรีหยุด]
ไอ้สัตว์ บันไดก็อยู่ข้างๆ ไอ้เหี้ย
- [ทีมอเมริกาส่งเสียงปลุกใจในทีม] - [ดนตรีเร็วคึกคัก]
[ส่งเสียงขู่คำราม]
[ดนตรีหยุด]
ทำไมทุกทีมดูมีปัญหากับพวกเราจังเลยอะ
[ตูมตาม] เราจะรอดกันไหมพี่
(โฟรเซ่นฮอตบอยส์ ไทย)
[เสียงกรนเบาๆ]
แม่งเอ๊ย
คนขึ้นโครงเป็นเสือกมีแค่ไอ้แจ๊บกับครูชมอีก
กูว่า เราต้องไปตามครูชมกับแจ๊บกลับมาว่ะ
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
และนี่ก็เป็นบรรยากาศการแข่งขันนะคะ
จะเห็นว่าทุกทีมเร่งมือกันตั้งแต่วันแรก
เรามาดูโฟรเซ่นฮอตบอยส์กันดีกว่า ว่าพวกเขาทำไปถึงไหนแล้ว
[พูดภาษาญี่ปุ่น] เอ๊ะ หายไปไหนกันหมด
งานยังไม่ไปถึงไหน แล้วทีมโฟรเซ่นฮอตบอยส์ไปไหนคะเนี่ย
(เทศกาลหิมะซัปโปโร ปี 2024)
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
[เสียงในข่าว] ตำรวจโลกอะ เรียกมันกลับมาให้ได้เลยนะ
พูดภาษาญี่ปุ่น
[กระเดื่องกลองจังหวะเร็ว]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น]
[ตูมตามตะโกน] ครูชม! แจ๊บคร้าบ!
เฮ้ย นั่น ดูนั่นดิ
[เสียงหอบ]
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
เราขอดื่มให้กับโค้ชแชมป์แกะสลักหิมะ
โห พ่อ
เว่อร์ไปเปล่า
ดื่มลูกดื่ม ไม่เว่อร์ๆ
นี่ลูก ถ้าลูกอยากมาเที่ยวญี่ปุ่นอีกเมื่อไรนะ
บอกพ่อ มาได้ทุกเมื่อ
แล้ว… ถ้าชมไม่อยากมาเที่ยวแต่อยากมาอยู่อะ
หือ
มาอยู่กับพ่อได้ปะ
[เปียโนทำนองเศร้า]
[เสียงประตูเปิด]
ไอโกะจัง
- [พูดญี่ปุ่น] มานี่ๆ - [พูดญี่ปุ่น] คุณพ่อ
เมื่อกี้กูก็นึกว่ามึงเห็นอะไร
เออ
กูสาบานต่อหน้าก้ามปูเลย
ว่ากูตั้งใจหาแจ๊บอยู่จริงๆ แต่กูหาไม่เจอว่ะ
พี่ว่าพวกมึงไม่ได้ตั้งใจหาเลยนะ
[โจ] แจ๊บแม่งหายไปไหนของแม่งวะ
[ตูมตาม] กูว่าแจ๊บแม่งต้องไปซ่อน ในร้านราเม็งแน่ๆ
[บอย] หยุดคิดเรื่องกินสักแป๊บนึงนะตูมตามนะ
ก็ได้
นี่มัน ที่ไหนวะเนี่ย
- [พูดญี่ปุ่น] สะอาดแล้วจ้ะ - [พูดญี่ปุ่น] ขอบคุณค่ะ
ไม่รู้ว่ามีพี่สาวด้วย น่ารักจังค่ะ
ไอโกะเขาบอกว่า เขามีพี่สาวที่น่ารักจังเลย
หนูบอกพ่อว่าอยากไปสวนสัตว์
พ่อเลยจะพาไปวันพุธนี้
พี่ไปด้วยกันไหมคะ
[พูดญี่ปุ่น] ก็ชวนเธอไปด้วยกันสิคะ
[พูดญี่ปุ่น] อืม ผมว่าอย่าดีกว่า
ไปสนุกกันแค่ครอบครัวเรานั่นแหละ
[เปียโนทำนองเศร้า]
เอ๊ะ
ขอบคุณค่ะ
แต่วันพุธนี้หนูก็จะได้เห็นตัวจริงแล้ว
[ครูชมพูดภาษาญี่ปุ่น] จริงด้วยสิ
[พูดภาษาญี่ปุ่น] พี่ก็เองอยากไปสวนสัตว์
พี่ก็อยากไปเห็นเหมือนกัน
จริงเหรอคะ งั้นไปด้วยกันสิ
ขอโทษนะจ๊ะ ไอโกะจัง
พี่มีเรื่องสำคัญต้องทำ
ขอบคุณค่ะ พ่อ
ขอตัวก่อนนะคะ
[ดนตรีคลาสสิก เปียโนและไวโอลินทำนองเศร้าบรรเลง]
[ดนตรีแผ่วลงและหยุด]
[เสียงหอบ]
[พูดภาษาญี่ปุ่น] พ่อหนุ่ม
มาไหว้ศาลเจ้าเหรอจ๊ะ
มันนึ่งร้อนๆ ของซัปโปโร
กินดูสิ
กินแล้วจะมีแรงเยอะเลยนะ
ป้าเปิดร้านขายแกงกะหรี่
เพราะมันอร่อยมากไงล่ะ
แกงกะหรี่ชามใหญ่ขนาดนี้เลยนะ
อ๋อ
- โฟรเซ่น - ฮอตบอย
บอยเติมเอสด้วยพี่
[โรเบิร์ต] นี่มัน… นี่มัน…
ผมมีเรื่องที่อยากจะทำแล้ว
[ครูชม] ฉันภูมิใจในตัวแกว่ะ
ต่อให้ไม่มีใครเชื่อในตัวเรา
เราก็ต้องเชื่อในตัวเอง
- [ดนตรีดนตรีสร้างพลังบวก] - ครับป้า
ผม… ผมจะกลับไปแข่ง
[พูดญี่ปุ่น] ร้านของป้าน่ะ ถ้าไปจากศาลเจ้า
เดินไปแล้วเลี้ยวขวา
มองไปแล้วเห็นเลย
อ๋อ ให้เลี้ยวขวาแล้วเลี้ยวซ้าย
ก็จะถึงงานแข่งเลยใช่ไหมครับ
อ่า สวัสดีครับ
ถ้าแวะไปร้านป้า ร้านแกงกะหรี่น่ะ
พอกินจนอิ่มแล้ว อย่าลืมสั่งเครื่องดื่มด้วยล่ะ
ครับป้า
[ดนตรีหยุด]
[เสียงการจราจรขวักไขว่]
[เสียงผู้คนจอแจ]
เชี่ย
งานแข่งอยู่ไหนวะ
[เสียงถอนใจหนัก]
เมืองก็ตั้งกว้าง จะไปหามันเจอได้ไงวะ
[เสียงโหวกเหวกภาษาญี่ปุ่น]
เหี้ย ไอ้สัตว์ เจอเฉย
- แจ๊บ อยู่นู่น แจ๊บ - แจ๊บ แจ๊บ
แจ๊บ เฮ้ย
เดี๋ยวๆ ไฟเขียว ไปเร็ว
[เสียงโหวกเหวกภาษาญี่ปุ่น]
อ้าว
ครูชม
แจ๊บ
ทำไมมาอยู่ที่นี่อะ เกิดอะไรขึ้น
[อึกอัก]
แล้ว… ครูอะ ไปหาพ่อมาเป็นไงบ้าง
ครูชม…
เป็นไงน่ะเหรอ
โอเคไหม
ครูขอโทษ
[เสียงสะอื้นไห้]
ครูขอโทษ
ไอ้แจ๊บ โธ่ แจ๊บ
[ครูชมร้องไห้โฮ]
[วิน] นึกว่าชาตินี้จะหาไม่เจอแล้วอะ
ครูเป็นไงบ้าง
พวกเราตั้งใจหาครูแทบตาย ไม่ได้ว่อกแว่กไปไหนเลยครู
เอ่อ ทุกคน
[เสียงครูชมร้องไห้งอแง]
- ไม่เป็นไรครู - [บอย] ดูสิ ครูชมร้องไห้คิดถึงพวกเราทุกคน
- พี่บอย แกหยุดดิ๊ - พวกมึง
- กูขอโทษนะเว้ย - หยุด
ไว้ค่อยเคลียร์กันหน้างานทั้งคู่เลย
ไปเลย ไอ้สัตว์
ไม่ได้เห็นหน้ากวนส้นตีนมึงนานแล้วนะ กูเหงานะเว้ย
- ไป - เออ
[บอย] ไม่เอา ครูชมไม่ร้องแล้ว
- [เสียงโหวกเหวกภาษาญี่ปุ่น] - เหี้ย
ไป ตำรวจ
- ไป - ไปครับครู
- วิ่ง - [ครูชม] ไปไหน ไปไหน
- ไปไหน - ครูอะ วิ่งไปดิ
- ตำรวจ - วิ่งไปไหนเล่า
มาเหอะครู
พี่บอยวิ่งดิ ยืนทำเหี้ยอะไร พี่บอย
พี่บอย
ครูชมครับ
ผมฝากดูแลเด็กๆ ด้วยครับ
นั่นมัน ตำนานหัวเรือแห่งหัวเรือ
[เสียงนก]
พญาเขี้ยวอินทรี
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
ไอ้เหี้ยพี่บอย มึงเองเหรอเนี่ย
ดูไว้ นี่แหละ
เจตนารมณ์ที่แท้จริงแห่งเขี้ยวอินทรี [เสียงก้อง]
ไม่จริงอะ
[เสียงนกอินทรี]
[ดนตรีหยุด]
ทุกคนหนีไป
ไม่ต้องห่วงผม [เสียงก้อง]
อิตาดาคิมัส [เสียงก้อง]
[ตะโกนสุดเสียง] ไอ้พี่บอย
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
[เสียงนกอินทรี]
เฮ้ย พวกมึงจะยืนกันทำเหี้ยอะไร พี่บอยเขาเสียสละเพื่อพวกเราแล้วนะเว้ย
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
จะรอตำรวจรวบหรือไงครู ไปก่อน
[ครูชมแผดเสียง] โว้ย!
[เสียงโหวกเหวกภาษาญี่ปุ่น]
อีพี่บอย มึงทำเหี้ยอะไรเนี่ย
แล้วครูชมจะกลับมาทำเหี้ยอะไรล่ะครับ ไปสิครับ
โอ๊ย หยุด!
[พูดภาษาญี่ปุ่น] มีเรื่องอะไรกันเหรอคะ
[พูดภาษาญี่ปุ่น] เราเจอตัวคนหายน่ะครับ
อิรัสไชมาเซ
ขอโทษมันต้องโกเมนนาไซ
โกเมน โกเมนนาไซ
- โกเมนนาไซ - [ตำรวจ] ไม่เป็นไรครับ
[พูดญี่ปุ่น] เราเจอตัวผู้เข้าแข่งขัน ชาวไทยแล้วครับ
ไปเลย
[บอย] ครูชมครับ เบาๆ ครับ
คุณตำรวจอะ
เขาบอกว่าพวกเราทั้งทีมหายไปนาน
จนคุณมาริโกะเขาเป็นห่วง
เขาเลยส่งรูปไปแจ้งให้ช่วยตามหา
อีตัวต้นเรื่องทำเพื่อนแตกตื่น
เออน่า อยู่กันตรงนี้ครบทีมก็ดีแล้ว
ไป ไปกินข้าวกันดีกว่า
เดี๋ยวนะ
แล้วงานแข่งอะ
เชี่ย
ขอโทษนะครู
เพราะผมเอง ทุกคนเลยเสียวันแรกกันไปฟรีๆ
ครูต่างหากเว้ย
ที่ต้องขอโทษพวกเธออะ
การแข่งขันครั้งเนี้ย
มันก็เหมือนกับชีวิตของพวกเธอ
ถึงพวกเธอจะออกนอกลู่นอกทางกันไปบ้างอะ
แต่สุดท้ายพวกเธอจะกลับตัวกลับใจ
กางปีกโผบินขึ้นฟ้า
ทะยานสูงขึ้น สูงขึ้นแล้วก็สูงขึ้น
พวกมึงเห็นนั่นกันไหม
มึงเห็นกันไหม
นกฟีนิกซ์มันรอเราอยู่ในก้อนหิมะนั่นแล้วเว้ย
[เสียงนกฟีนิกซ์]
ไปเว้ยพวกเรา
ไปเอานกฟีนิกซ์ตัวนั้นออกมาให้ทุกคนเห็นกัน
[เสียงจากพลังภายใน]
[ส่งเสียง]
เฮ!
ไปเว้ย!
[ดนตรีเปี่ยมพลังบวก]
สวยเลยตูมตาม เยี่ยม
นี่มัน… นี่มันอะไรกันเนี่ย
เอาแล้วโว้ย
ในที่สุดโฟรเซ่นฮอตบอยส์ก็คัมแบ็กแล้วค่ะ
ต่างคนต่างแซะ ต่างคนต่างแกะ
ซ้ายขวา ซ้ายขวา
ได้ไม่ได้ ได้ไม่ได้
โฟรเซ่นฮอตบอยส์เครื่องติดแล้วค่ะ
[เสียงออกแรงเต็มสูบ]
พวกเด็กๆ ตั้งใจ จะทำตามแผนงานวันแรกให้ทันค่ะ
แต่ขณะนี้ ตามแอปพยากรณ์อากาศ อากาศลบสิบองศา
แต่รู้สึกเหมือนลบ 16 องศาเลยค่ะ
โห คงลำบากมาก สำหรับเด็กเมืองร้อนจากเมืองไทยนะคะ
เอาหน่อยเว้ย พวกเราเอาหน่อย
ใกล้ละ ใกล้แข็งแล้วกูเนี่ย
(เทศกาลหิมะ ปี 2024)
[บอย] รีบนอนกันนะเด็กๆ
กูว่ามึงแปรงฟันก่อนนอนก็ดีนะ ไอ้สัตว์เอ๊ย
[เสียงกรน]
(วันที่สอง)
[เสียงนาฬิกาปลุก]
[พูดจีน] ทำไมทำได้เร็วขนาดนี้
[พูดจีน] อย่ามัวมองคนอื่นอยู่เลย
ลงมือทำงานได้แล้ว
รีบไปสิ
- คืนเดียวได้ขนาดนี้ - ไปๆ
[พูดญี่ปุ่น] โอ้โห สุดยอด
แค่คืนเดียว งานของโฟรเซ่นฮอตบอยส์ มาไกลขนาดนี้เลยค่ะ
ตอนนี้ ไฟเร่าร้อนของพวกเขา ได้ลามไปติดทีมอื่นแล้วค่ะ
- [มาริโกะ] จากที่ทีมจีนจริงจังกันสุดๆ อยู่แล้ว - เร็วเข้า
ใกล้แล้ว
ตอนนี้พวกเขาซูเปอร์จริงจังยกกำลังสองเลยค่ะ
- [อเมริกา] เปลี่ยนแบบ อันนี้เร็วกว่า - ส่วนทีมยูเอสเอก็ไม่น้อยหน้านะคะ
- แข็งแรงกว่าเดิม เข้าใจนะ - ครับโค้ช
[พูดไทยปนญี่ปุ่น] ทุกทีม สู้ๆ นะคะ
เชี่ย
มาว่ะจารย์
นมฮอกไกโดนี่ ทำมาจากตัวอะไรวะ
อ่า ก็ตัวฮอกไกโดไง
อ๋อ
งั้นก็แสดงว่า…
ข้าวหน้าเนื้อวากิวก็ต้องทำมาจาก…
ใช่
ตัววากิวเพื่อน
อุบ๊ะ!
เข้าทางกูเลย
กูไม่กินเนื้อวัว
กูนับถือเจ้าแม่กวนอิม เออ กูภูมิใจของกูแล้วแหละ
[ทุกคนหัวเราะ]
วิน มึงเช็กอีกฝั่งยัง ไปดูดิ๊
ครับผม ตูมตามเพื่อน ทุบฐานได้เลย
ได้จ้า เพื่อนสาว
กูว่าเป็นแน่ๆ
ไอ้เชี่ย
พ่อ… พ่อ… พ่อ…
พ่ออะไร พ่อมึงมาซัปโปโรเหรอ
โบ๋
เป็นหมาไง ไอ้สัตว์
หมาบ้านป้ามึงสิ คือในนี้มันมีโพรงและมีรูโบ๋
มีไม้อยู่ข้างในด้วย กูก็ไม่รู้ว่ามันเป็นเพราะอะไร ไอ้สัตว์
เข้าใจอะไรยากจริงๆ
มาดูดิ
เชี่ย
ฉิบหาย
เอาแล้วๆ
จากที่เหมือนว่าจะตามทีมอื่นทัน
แต่ตอนนี้ก้อนหิมะของพวกเขา ดันมีโพรงขนาดใหญ่อยู่ข้างใน
เด็กๆ จะแก้ปัญหายังไงกันเนี่ย
[มาริโกะพูดญี่ปุ่น] ไม้มันเข้าไปในนั้น ได้ยังไงกันนะ
[ผู้ชายพูดญี่ปุ่น] การทำให้หิมะแข็ง และพร้อมสำหรับแกะสลักนั้น
เราต้องทำให้เป็นก้อนสี่เหลี่ยมก่อน และทิ้งไว้สองสามวัน
ถึงจะนำหิมะใหม่มาอัดเข้าไปและแกะสลักต่อ
รูปปั้นก็จะถล่มลงมาระหว่างแกะ เกิดหายนะแน่นอนครับ
[มาริโกะ] โฟรเซ่นฮอตบอยส์ ตกที่นั่งลำบากแล้วค่ะ
เหี้ย ตรงขาพอดีเลย แม่งเอ๊ย
เราแม่งเหลือทางเดียวแล้วเว้ย
ต้องเปลี่ยนแบบ โจ มึงรีบคิดแบบใหม่ให้เสร็จภายในชั่วโมงนี้
และที่เหลือทำส่วนอื่นไปก่อน
ทำยังไงก็ได้เว้ย ให้ไอ้นกเนี่ยแม่งยืนได้
เหี้ยเอ๊ย
[โจ] ไอ้สัตว์ ซวยฉิบหาย เช็กใหม่เลย
ถ้าเกิดมีไอ้รูเหี้ยแบบนี้นี่ กูทำต่อไม่ได้แล้ว
กูว่า…
พวกเรามาทำสิ่งนั้นกันเถอะ
แต่มึงเคยบอกว่ามึงไม่อยากทำนี่
กูไม่แคร์
เพื่อพวกมึง
จะให้น้อยกว่านี้ได้ไง
อะไรวะ
ทุกอย่างมันเกินควบคุมแล้วสินะ
มาเว้ย ไอ้พวกนักโทษ
เรามาทำสิ่งนั้นกันดีกว่า [หัวเราะ]
อะไรอะ
ดูเหมือนว่าทีมโฟรเซ่นฮอตบอยส์ เจอทางแก้ปัญหาแล้วค่ะ
ระดับตัวแทนประเทศอย่างพวกเขา จะงัดเทคนิคแอดแวนซ์อะไรออกมาแก้ปัญหา
สิ่งนั้นก็คือ… คือ…
- [แจ๊บ] บูมโฟรเซ่นฮอตบอยส์ - [ทั้งทีม] เย่!
[ทุกคนสะกดอักษรอย่างไม่พร้อมเพรียงกัน]
โอ้ มาย ก้อด
มันช่างเจิดจ้าและสามัคคีกันเป็นที่สุด
[ดนตรีเปี่ยมพลังบวก]
[บอย] สาดแสงต่อไปเถอะ
อรุณรุ่งแห่งวัยเยาว์
อะไร
[ครูชม] ทำอะไรกัน
แล้วมึงจะสโลว์ทำเหี้ยอะไรไอ้สัตว์ กูหนัก
[หัวเราะ]
- [วิน] ไปเร็ว ทำงาน - [ครูชม] กลับไปทำงาน
[ดนตรีร็อกจังหวะมัน]
ผมว่าถ้าเราไขว้ขาซ้าย ไปข้างหลังแทนได้ไหมครับ
ไขว้ยังไง ไขว่ห้างเหรอ
ไม่ใช่ครับ คือ…
พรุ่งนี้เที่ยงตรงแล้วนะคะ ที่ทุกทีมต้องวางมือจากงาน
การต่อสู้สุดแสนทรหดในครั้งนี้ใกล้จะสิ้นสุดแล้ว
ทีมไทย อเมริกา ทีมจีน ยังคงปักหลักทำงานกันอยู่ค่ะ
ตีสามแล้วนะครับ ครูชม
ตูมตาม โอเคนะลูก
[เสียงหาว]
ไหวกันนะ อ้าว ไม่ใช่ทีมกู
[เสียงหนาวสั่นงักๆ]
[เสียงเป่าลมออกปาก]
[เสียงนกร้องยามเช้า]
(วันที่สาม)
- ดูตัวนั้นดิ โห น่ารักอะ - สวยมากเลย
[ครูชม] เฮ้ยโจ แถวนั้นน่ะ เบามือหน่อยนะ ระวังหัก แจ๊บ
- ตรงนี้เผื่อไว้เลยเว้ย ดีเทลอะ - อุ๊ยเธอ ดูสิ มีทีมไทยมาด้วย
เด็กๆ
สู้ๆ นะ
สู้ๆ ทุกคน เจ๋งมาก
เก่งว่ะ
- พูดไทยได้ด้วย - เขาคนไทย
อย่าทำให้บ้านเบญจธรรมของเราเสียชื่อนะเว้ย
[มาริโกะ] เอ้า วันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้ว เวลาน้อยลงทุกที
แต่ละทีมใช้แรงเฮือกสุดท้าย ทำงานอย่างเต็มที่ค่ะ
[มาริโกะพูดญี่ปุ่น] แต่ละทีมพยายามกันสุดๆ ลุ้นมากเลยนะคะ
[พูดอังกฤษ] เอาละทุกคน ลุยกัน เวลาจะหมดแล้ว
[ดนตรีกระฉับกระเฉง]
[พูดจีน] เหลือเวลาไม่มากแล้ว เร่งเข้าๆ
ครับ
มาเว้ยๆ อีกนิดเดียว
(เทศกาลหิมะ ปี 2024)
- พอ ดีมากทุกคนมา มาเว้ย มา - มา
[เสียงลมพัดวูบ]
(โฟรเซ่นฮอตบอยส์)
เหี้ย
[เสียงหิมะแตกร่วง]
- เหี้ย - ฉิบหายแล้วไอ้สัตว์เอ๊ย
[หายใจสั่น]
[หายใจเฮือก]
[พูดอังกฤษ] คุณพระช่วย ไม่นะ
โอ๊ย เหี้ย ไม่ไหวแล้ว ไอ้สัตว์
ไปช่วยเพื่อน ไป
[ดนตรีร็อกตื่นเต้นเร้าใจ]
มา กูเอง
เหี้ย หนักเหมือนกันเว้ย
โจ มึงขึ้นไปจับ ขึ้นไปจับ ไป
[พูดญี่ปุ่น] ทำไงดี
โห ไอ้เหี้ยเอ๊ย
- พี่บอย - พี่บอยทำอะไรครับเนี่ย
เอา… เอาหิมะมาโปะ หิมะ
- หิมะ - [ครูชม] หิมะ
มาแล้วครับ
น้ำๆ น้ำ น้ำด้วย
- น้ำ - น้ำด้วย
- ได้ครับครูชม - แล้วครูรู้ได้ไงว่าต้องทำแบบนี้
น้ำมาแล้วครับ
ไม่รู้โว้ย ทำไปก่อน
อ้าวครู แล้วมันจะติดเหรอ
- เยอะไปปะวะ - พอแล้ว
พอเหี้ยอะไรเล่า ยกดิยก
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวๆ อย่าเพิ่งขยับ
เขยิบซ้ายหน่อยๆ
ซ้ายไหน ซ้ายมึงหรือซ้ายกู
ซ้ายมึงอะ ไอ้…
ไอ้… ครับครู
ซ้าย ซ้ายกู ซ้ายๆ
ขวาหน่อยๆ นิดเดียว
ขวา
อะ พอ พอๆ หยุดๆ หยุดๆ
[ครูชม] หยุดๆ หยุดๆ
- ติดยังครู - เออ ติดยัง
ยัง อยู่เฉยๆ
ติด
ปีกติด
ปีกติด ปีกติด ปีกติด
คุณพ่อคุณแม่ ช่วยลูกด้วย
[เสียงประกาศภาษาญี่ปุ่น] เหลือเวลาอีก สิบวินาทีค่ะ
[เสียงนับภาษาญี่ปุ่น] สิบ เก้า…
- ปล่อยยัง แจ๊บ - ยัง
แปด เจ็ด…
หก…
ปล่อย เดี๋ยวโดนตัดสิทธิ์
เออ ปล่อยๆ
สาม…
- สอง หนึ่ง - [เสียงบี๊บ]
หมดเวลาแล้วค่ะทุกคน ปล่อยมือด้วยค่ะ
[เสียงเฮลั่น]
เยี่ยม!
[ดนตรีหยุด]
[เสียงหัวเราะลั่น]
[เสียงหอบ]
[ครูชม] ไงทุกคน นกฟีนิกซ์ของพวกเรา
[เพลง "ไม่เกินหัวใจ" บรรเลง] ♪ จะบินให้สูงขึ้นไป ♪
♪ ฝันจะไกลเท่าไร ไม่มีวันเกินหัวใจ ♪
♪ บินไปไม่ขอรอใครมาบอกเวลา ♪
♪ จะบินให้สูงขึ้นไป ♪
♪ แม้ว่ามันจะยากเย็นเพียงใด ♪
♪ จะไขว่คว้ามา ♪
♪ ไม่เกินหัวใจ ♪
♪ ไม่มีวันเกินหัวใจ ♪
สุดท้ายก็ไม่ชนะ
[ครูชม] อย่างน้อยก็ได้ชมเชยเว้ย
ตั้งใจทำแทบตาย เดี๋ยวก็ละลายหายไปหมดอยู่ดี
มันไม่ได้หายไปไหน
- มันอยู่ใน… - อยู่ในหัวนมมึงนิ
หัวใจเราเว้ย
[เสียงโจขำ]
- [โจพูดล้อเลียน] หัวใจ - [บอยพูดล้อเลียน] หัวใจ
- [บอย] หัวใจของแจ๊บ - [หัวเราะลั่น]
[โจ] ไอ้สัตว์ เบียวฉิบหายเลย ไอ้เหี้ย
โฟรเซ่นฮอตบอยส์
[มาริโกะ] ขอถ่ายรูปหน่อยค่ะ
[พูดญี่ปุ่น] จะถ่ายแล้วนะคะ พร้อม ชีส
[เสียงชัตเตอร์]
[เสียงบอยร้องดัง]
ชี้แจ๊บ ชี้แจ๊บ วู้
[มาริโกะ] ค่ะ ชีส
[เสียงชัตเตอร์]
[เสียงหยอกล้อเล่นกันสนุกสนาน]
[เสียงสูดหายใจ]
[ครูชม] เรื่องพ่ออะ
รู้ใช่ปะว่ากลับไปต้องเจออะไร
อายุ 18 อะ ต้องรับโทษแบบผู้ใหญ่แล้วนะ
ส่วนเรื่องคดีอะ
ครูสัญญานะว่าครูจะทำทุกอย่างเพื่อช่วยเธอเอง
ไม่ต้องหรอกครู
ไม่มีใครเชื่อผมหรอก
แต่ฉันเชื่อว่ะ
[เสียงหัวเราะ]
[ตูมตาม] ญี่ปุ่นก็เหนื่อยเหมือนกันนะเนี่ย
[ครูชม] เฮ้ย แค่ข้ามสะพานเอง
[บอย] ร้อนว่ะ ไม่เหมือนที่บ้านเราเลยเนาะ
[เสียงตูมตามหัวเราะ]
(เทศกาลหิมะซัปโปโร ปี 2024)
ไปเจอพ่อมาเป็นไงบ้าง
งานนี้เนี่ยนะ
เก่งมากนะ
[ถอนใจใหญ่]
[เสียงชัตเตอร์]
ลูกแม่ก็ต้องเก่งเหมือนแม่ดิ
[เสียงกลั้นหัวเราะในคอ]
[เสียงชัตเตอร์]
ไม่เป็นไรนะ
[เปียโนทำนองเศร้าบรรเลง]
[โจ] ไอ้แจ๊บ
อยู่นู่นใครทำเหี้ยอะไรมึงบอกกูนะ ไอ้สัตว์
คิดถึงมันว่ะ
แม่งมันเดินไปแป๊บเดียวเอง
- เหรอ - เออสิวะ
[ครูชม] และวันนี้นะ
เราจะมาทำเก้าอี้กันเหมือนเดิม
แต่ก่อนที่เราจะทำเก้าอี้ได้เนี่ยนะ
เราแม่งต้องเข้าใจส่วนประกอบของเก้าอี้ก่อน
อยู่ที่นี่ ลูกอาจจะคิดว่าดีขึ้น
คิดว่าตัวเองนั้นเปลี่ยนไปแล้ว
แต่พอกลับไปเจอสังคมเดิม
เจอกลุ่มเพื่อนเดิมๆ
สุดท้าย ลูกก็อาจจะกลายเป็น คนที่ถูกปีศาจควบคุมเหมือนเดิม
ต่อไป
ก็ใช้ชีวิตดีๆ ล่ะ
[เปียโนทำนองซาบซึ้ง]
[ป้าอัญ] เราสามารถแตกสลายกี่ครั้งก็ตาม
แต่เราก็สามารถประกอบขึ้นมาใหม่ ด้วยหัวใจของความเป็นมนุษย์
ป้าเอาใจช่วย
ขอให้ลูกทุกคน เห็นท้องฟ้าอันสดใสของตัวเองนะคะ
[เสียงปรบมือ]
[ตูมตามเสียงตื่นเต้น]
ของแท้
ขอโทษนะ นี่มึงจะกินแทนข้าวเลยเหรอ
แหม ดัดจริต ทำไม กูจะกินแทนข้าวแล้วจะทำไม
บูลลี่กู อีสัตว์
- มึงทำกูทำไม - มึงทำกูทำไม
[บอย] เดี๋ยวๆ พี่บอยผิดอะไรไม่ทราบ
- [ตูมตาม] หยอกพี่ หยอก - โจ
[ทุกคนส่งเสียงกริวกราว]
เฮ้ย โจ
- [ทักทายภาษาอังกฤษ] ไงเพื่อน - ไงเพื่อน สวัสดีครับ
เขี้ยวอินทรีตัวน้อยๆ ของพี่บอย
โอ๊ย พอแล้วพี่ ดูอายุตัวเองหน่อย ไอ้สัตว์
เฮ้ยโจ สั่งน้ำแข็ง เดี๋ยวพี่บอยเลี้ยง
ผมสั่งได้อีกมะ
พอแล้ว ไอ้เหี้ย
ขอปลาช่อนต้มเผือกที่นึงพี่
เฮ้ย ไม่มี
[เพลงแรป "แค่เรื่องเล่า" บรรเลง]
ไปจารย์
หนาวไหมๆ
- [ตูมตาม] กูหิว - [วิน] มึงกินอีกแล้วเหรอ
[ตูมตาม] มีกระเพาะนี่ไอ้สัตว์ ไป ไปๆ
[แจ๊บ] มีกระเพาะ
[ครูชม] เฮ้ย นกฟีนิกซ์
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]
[เสียงโจ]
[เด็กชายคราง] โอ๊ยๆ
[เสียงถุยน้ำลาย]
เอ้า เสร็จ
แบบนี้ผมก็เป็นหนึ่งในแก๊งเขี้ยวอินทรีแล้ว ใช่ปะ
[ส่งเสียงแสดงพลัง]
[โจ] แก๊งอินทรี
ครูออกแบบชิ้นงานแกะสลัก
ที่เราจะใช้แข่งที่ซัปโปโรเสร็จเรียบร้อยแล้วเว้ย
[บอย] สุดยอดเลยครับครูชม
ไง ไง
โห มันก็ได้อยู่ครับครู
มันดูเป็นความธรรมดา ที่แสนจะพิเศษมากๆ เลยครับ ใช่ไหมพวกเรา
ใช่พี่
เอาจริงปะ
แข่งแกะเทียนงานวัดยังไม่เข้ารอบเลยครู
เฮ้ยๆ ครูชมครับ ครูชมใจเย็นๆ ครับ
[วินร้องเสียงสูง] ♪ หยดน้ำตา ช้าลงหน่อยได้ไหม ♪
♪ แต่ขอให้เธอหันไปก่อน ♪
♪ และอยากจะร้องค่อยร้องให้หมดใจ ♪
♪ น้ำตา ♪
ถึงพวกกูเคยทำผิดอะ แต่พวกกูก็ไม่เคยคิดทุจริตโว้ย
- ไอ้ชาติชั่ว - เลวๆ อย่างงี้ต้องไปเข้าคุก
- แก… - มีแต่คนเลวเท่านั้นแหละที่อยู่ในคุก สมน้ำหน้า
พี่ อย่าว่าเลย ใจเย็นดีกว่า
เออ
- เดี๋ยวกูก็ออกจากคุกแล้วเว้ย - เออ
เดี๋ยวก็เข้ามาอีก
มันเหรอ
มึงเนี่ย อะไร
ถ้ากูออกจากที่นี่ได้นะ
สิ่งแรกที่กูจะทำเลยไอ้เหี้ย
ทำไม มึงจะไปเยี่ยมแจ๊บเหรอ
กูจะไปลบรอยสัก
ไอ้เชี่ยโจแม่งใจดำฉิบหาย ไม่เป็นไร เดี๋ยวกูไปเอง
มึงจะไปเยี่ยมแม่งเหรอ
จะไปสัก กูเลื่อมใสในพญาเขี้ยวอินทรี
โอ้โห ตั้งชื่อฮอตบอย
มึงดูหนังหน้าตัวเองปะเนี่ย ฮะ แต่ละคนเนี่ย
แล้วตั้งชื่อโฟรเซ่นเนี่ย นี่ดูแล้วเหรอ ครูเป็นเจ้าหญิงหรือไง
เออ เป็นเจ้าหญิง ทำไม
ไปแล้ว
อีพี่บอย!
โฟรเซ่นกูล่ะ
โอ้โห โฟรเซ่น โฟรเซ่น แก้ยังไงวะเนี่ย
เฮ้ย มันทำไงอะ
ปิดเครื่องเลยครู
แบตหมด
เฮ้ย โทษนะครับ ผมลืมโน้ตบุ๊ก แหม่
[เพลงบรรเลงต่อเนื่อง]