Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
SCHYŁEK DRUGIEJ WOJNY ŚWIATOWEJ
PASMO GÓRSKIE W REJONIE THUNGSONG PROWINCJA NAKHON SI THAMMARAT
Spokojnie. To tylko powalone drzewo.
Dui,
podkład.
To tajscy partyzanci!
Nieźle, co?
Boli, co?
Ale świetne uczucie!
Jong, uważaj!
Brać ich!
Ognia! Otoczyć ich!
Yada, padnij!
Weźcie ich zapasy i rozdajcie ludziom.
A broń zabierzcie do naszego obozu.
Zbóje, do bazy!
SKOK NA POCIĄG ZE ZŁOTEM
OBÓZ ZBÓJÓW KO-WAH THUNGSONGA
Ko, mój omlet z krabem gotowy?
Jeszcze czego! Jedz to, co jest.
Może omlet z moich jaj?
Tak, przynieś nam.
Yada, zanieś to tym idiotom.
- Daj. - Masz.
A co ja, kucharz?
Jong, spróbuj tego. Niezłe.
- Tak? - Tak.
Oto wasza smażona ryba z kurkumą.
Jaka ryba?
Miękka i soczysta.
Kurczak się pali.
Przestań grać.
Nie słucha.
Mont, ty młotku!
Nie baw się dynamitem! Wszystkich nas pozabijasz!
Zwolnij. Nikt ci tego nie zabierze.
Uniknąłeś noży i kul. Nie udław się teraz ością.
Rybie ości go nie wykończą, ale kobiety już tak.
Nieprawda.
To ja kończę ostatni.
Taki z ciebie macho.
Hej, Dum.
Oby cię nie zabiła ta rana.
Jaka rana, Mont? Nie postrzelili mnie.
Ta rana tutaj.
Mont.
- Spadaj! - Flirtować to ty nie umiesz.
- Mont! - Dureń.
Zawsze szuka zaczepki.
Aż mi się kręci w głowie od tych twoich tatuaży.
To moja sprawa. Zostaw mnie.
Umiesz ruszać sutkami?
Łatwizna.
Dum, spójrz tutaj.
Spójrz.
Patrz, rusza się.
Wystarczy, kolego. Idź już spać.
- Pokaż mi też. - Nie, Jong.
Nie będziesz patrzył mi na fiuta.
- Cholera jasna. - Co robisz? Przestraszyłeś mnie.
Znalazłem nam rozrywkę.
Co to?
Co to znaczy?
To plan transportu towarów pociągiem z Tajlandii na Malaje,
a potem do Singapuru.
Jest też plan ochrony konwoju z zaopatrzeniem.
Za sześć miesięcy.
Co to za czerwony krzyżyk?
To oznacza…
że pociąg będzie wiózł ważny ładunek.
HAT YAI, SONGKHLA
Japońce będą wiozły zioło?
Nie!
Więc co?
Nie wiem.
Co za strata czasu.
Ważny ładunek?
Niby co?
GENERAŁ MAJOR POLICJI LUANG ARUNPIWAT
Luang Arunpiwat.
To nasza szansa, by wykończyć Japończyków.
Cokolwiek będą wieźli,
musimy dokładnie ustalić, kiedy będą mijać Khaochumthong.
Słyszałam,
że japońskie oddziały wycofują się z Birmy
po przegranej z Brytyjczykami.
Japończycy przegrywają wojnę.
Pewnie wszyscy wycofają się do japońskiej bazy w Singapurze.
Jeśli tylko się wycofują,
to po co ta ochrona?
Może na pokładzie będzie ktoś ważny albo jakiś cenny skarb.
Ale rzecz w tym,
że damy im nauczkę za deptanie cudzej ziemi.
Niezła mowa.
Dobra, słuchajcie.
Pojedziemy pod przykrywką do Nakhon, żeby zebrać tam informacje.
Kilka z tych dokumentów podpisał…
Luang Arunpiwat, nowy szef policji.
Musi wiedzieć o tym konwoju.
KWATERA GŁÓWNA TRZECIEJ ARMII
Nie byliby tacy bogaci, gdyby nie współpracowali z Japończykami.
Nienawidzę skorumpowanych glin.
Gdy ich widzę, zawsze myślę o twoim ojcu.
Wiesz, że przyjaźniłem się z twoim ojcem?
Tak, mówiłeś mi.
I że został zastrzelony przez policję?
Tak, mówiłeś mi.
- I że… - Tak, mówiłeś mi już.
Jeszcze nie.
Zanim umarł…
kazał ci coś przekazać.
- Jego ostatnie słowa? - Tak.
Zanim umarł?
Tak.
Trzymaj się, Mann.
Mann.
Mann, nie możesz umrzeć.
Ko-Wah, nie dam rady.
Zanim umrę,
możesz mi coś obiecać?
Obiecuję.
Uratuj mojego syna.
Porwali go i planują sprzedać na granicy z Malajami.
Obiecuję.
Jeszcze jedno…
Obiecuję.
Jeszcze nie powiedziałem.
Ty draniu.
Chcę ci przekazać ostatnie słowa dla mojego syna.
Jakie? Mów!
Powiedz mi! Co to za słowa?
Głośniej, Mann. Głośniej!
Mann!
I tyle?
Tak, to wszystko.
Co to znaczy?
Bóg wie.
Wciąż nie mogę odgadnąć,
co chciał przez to powiedzieć.
Co to znaczy?
Ale mamy herbatę.
Proszę bardzo. Przyjechała z Japonii.
Jest bardzo aromatyczna.
Jest dobra. Obiecuję.
Czym mogę służyć?
Czy ten rower przyjechał z Malajów?
Tak, jest z Malajów.
Ma pani piękne produkty.
W środku jest więcej.
Jeszcze więcej?
Zapraszam.
Imponujące.
Nawet w czasie wojny ma pani tyle towaru na sprzedaż.
Proszę się rozejrzeć.
Połóż tutaj.
Tylko wróć szybko. Będziesz nosić rzeczy Japończyków.
Dobra.
Wezmę to.
PODPASKI HIGIENICZNE
Dla żony?
Cóż…
Uwielbiam je. Są takie smakowite.
Hej, Mont.
- Idziemy. Trzymaj się planu A. - A plan B?
- Nie ma planu B. - Tylko pytam.
Głupie pytanie, młotku.
Co jest?
Czemu zostawili tu te worki?
Jeśli się potłukły, pan was zabije!
W ogóle mnie nie słuchają. Zwolnię ich wszystkich.
Hej, Mont.
- Co jest? - Mamy przerąbane.
Proszę, pułkowniku Maeda.
- Schowaj się. - Czemu?
Cicho. Za mną, młotku.
Dokąd?
Dziękuję.
Skąd pan pochodzi? Nigdy tu pana nie widziałam.
Jestem z Lansaki.
Prowadzę tam hurtownię.
Mam trochę towarów z Japonii i Malajów, które chciałbym pani pokazać.
Jeśli pani chce.
Pani…
Chompen.
- Jestem Chompen. - Piękne imię.
Rymuje się z moim.
Czyli?
Jong. Mam na imię Jong.
To jak to się rymuje?
Chcielibyśmy wyrazić naszą wdzięczność
za dostarczenie robotników do budowy kolei.
A jeśli chodzi o waszą koncesję górniczą, wszystko już załatwione.
Bez obaw.
Dziękuję, pułkowniku Maeda.
Ale…
musimy was poinformować o innej ważnej sprawie…
dotyczącej transportu zapasów.
W zeszłym tygodniu
znów padliśmy ofiarą kradzieży.
Co?
W ciągu ostatniego miesiąca
nasz konwój został okradziony trzy razy.
Straciliśmy dużą ilość broni i zapasów.
To tajscy partyzanci.
Ale…
dowiedzieliśmy się, że to nie byli zwyczajni tajscy złodzieje.
To był gang pod przywództwem
Ko-Wah Thungsonga,
niesławnego bandyty z Nakhon Si Thammarat.
Ko-Wah?
Co jest, Mont? Co się stało?
Myślę o tacie.
Teraz? Poważnie? Ty durniu.
Myślę o jego ostatnich słowach.
Więc…
generał Nakamura sam dopilnuje tej sprawy.
- Cicho bądź. - Co to znaczy?
Kto tam jest?
Sprawdźcie to! Na co czekacie?
Tak jest!
Nikogo tu nie ma.
Chyba się przesłyszałem.
No dobrze, na mnie już czas.
Tak jest. Odprowadzę pana.
Było blisko, młotku!
Chciałem tylko wiedzieć, o co chodziło mojemu tacie.
Proszę.
- Za rękę pana córki. - No dobrze.
Panie sołtysie, mamy problem. Chomchan uciekła z Ko-Wah.
Ko-Wah, porwałeś moją córkę z domu?
Skurwysyn.
Nie! Trafisz Chomchan.
Nie strzelaj. Trafisz ją.
Nie strzelaj. Trafisz Chomchan.
Ko-Wah, będę cię ścigał, dopóki nie umrzesz.
Ko-Wah!
Dokąd biegniesz?
Strzelaj! No już!
Strzelaj, podły złodzieju!
Nie jestem złodziejem.
Pracowałem uczciwie, ale ty mnie nękałeś.
Dobra.
Chcesz, żebym był złodziejem, to zostanę nim dla ciebie, draniu.
Skarbie, spójrz na to.
Spójrz.
Byłam na targu i wszędzie wisiały te plakaty.
Nawet nie wygląda jak ja.
Rzuć to życie bandyty. Błagam cię.
Tym razem policja się uwzięła.
A czy będzie lepiej, jeśli zacznę żyć uczciwie?
Czy skorumpowani urzędnicy i handlarze też przestaną kraść?
Drzwi mają zamki, a ludzie z Nakhon mają klamki!
Jeśli każą mi się poddać,
rozwalę im łby!
Po prostu boję się, że coś ci się stanie.
Chomchan.
Obiecuję,
że zawsze będę się tobą opiekować.
Który to już?
Czwarty miesiąc.
Zleciało.
Jak nazwiemy nasze dziecko?
Ja jestem Ko-Wah, ty Chomchan.
Ko-Wah i Chomchan.
Jeśli to chłopiec, nazwiemy go Kochom.
A jeśli dziewczynka, to…
Chanwa.
Co to za imię? Chanwa?
Nie zgadzam się.
To ty coś wymyśl. Ja się nie znam.
Jeśli to będzie chłopiec, nazwiemy go…
- Choeichan. - Choeichan?
A jeśli dziewczynka, to…
- Chompen. Co ty na to? - Chompen?
To piękne imię. Brzmi jak imię anioła.
Tato, to ja.
Będziesz w stanie mi pomóc?
Proszę.
Przynajmniej nikogo nie zabił.
Spróbuję ci pomóc. Porucznik Rung powiedział, że coś wymyśli.
Czemu miałby mi pomagać?
Złamałam mu serce i zostawiłam przy ołtarzu w dniu ślubu.
Chyba wciąż ma żal do mnie i do Ko-Wah.
Chomchan, posłuchaj.
Porucznik Rung nadal cię kocha.
Zrobi wszystko, by cię uszczęśliwić.
Tu nie chodzi o mnie.
Martwię się o Ko-Wah. Boję się, że coś mu grozi.
Jeśli się zgodzę, to co dalej?
Ty nie musisz nic robić.
Po prostu zabierz Ko-Wah na dworzec w Khaochumthong.
W tę niedzielę.
Ale nic mu nie mów. Inaczej się nie zgodzi.
Porucznik Rung zajmie się resztą.
KHAOCHUMTHONG
Chomchan, co my tu robimy?
Kochanie…
Zaufaj mi, dobrze?
Chodź tu!
Ko-Wah!
Chomchan!
Ko-Wah, przepraszam.
Chomchan!
Puszczajcie!
Ko-Wah, przepraszam.
Chomchan!
Chcesz takie zdjęcie?
Mam aparat.
Mogę ci zrobić.
Ale teraz trzeba wiać.
Inaczej już po nas. Chodź!
Pomocy!
Niech mi ktoś pomoże!
Hamulce nie działają!
Szlag. Chodź, Ko!
Stój!
Uwaga!
Zaraz pani pomogę. Spokojnie.
Bez paniki!
Proszę posłuchać. Niech pani naciśnie hamulec.
Właśnie to robię, ale auto się nie zatrzymuje!
Nic dziwnego, że się nie zatrzymuje. Wciska pani pedał gazu, nie hamulec!
Taka ładna, a taka głupia!
Przestań! Nie wiem, co robić.
- Wcisnąć hamulec! - Już to zrobiłam!
To było niebezpieczne.
Pierwszy raz za kółkiem, co?
Tak. Nie mogłam odróżnić pedału hamulca od pedału gazu.
- Nic ci nie jest? - Komu?
- A ty to kto? - Twój ojciec.
Bardzo wam dziękuję. Ocaliliście mi życie.
Wejdźcie do środka.
To mój dom.
Zapraszam.
Chodźmy.
Płyniemy z prądem.
Uważaj, Mont. Ty młotku!
Podobno zepsuły się pani hamulce.
Wszystko dobrze? Nie jest pani ranna?
Nic mi nie jest, Khiew. Już po wszystkim.
Ci dwaj wujkowie mnie uratowali.
Jak się nazywacie? Ja jestem Chompen.
Ja jestem… Chuang.
Mów mi „bracie”.
Ale tego tu możesz nazywać wujkiem.
Nazywa się…
wujek Cham.
A skąd jesteście? Nigdy was tu nie widziałam.
Jesteśmy z Hat Yai.
Sprzedawaliśmy tam kurczaka, ale interes nie szedł.
W Hat Yai jest pełno bandytów.
Są bardzo niebezpieczni. Nie można nikomu ufać.
Khiew, zanieś rzeczy z samochodu do domu.
Tak jest.
Wszystko dobrze? Co się stało?
Tato, już więcej nie wsiądę za kółko.
Nigdy więcej. Za bardzo się boję.
Na szczęście oni mnie uratowali. To mogło się źle skończyć.
Dziękuję za uratowanie mojej córki.
Jasne. Pomagamy ludziom w potrzebie.
Weźcie to.
Co się stało?
Tam.
Gołębie się parzą.
Umiesz prowadzić?
Tak, umie.
Tato, zatrudnij go jako mojego szofera. Nie będę sama prowadzić.
Akurat szukają pracy.
Zatrudnij też Chuanga, bo ogrodnik zrezygnował.
Proszę, tato.
Najpierw zapytajmy, czy chcą dla nas pracować.
- Nie… - Nie ma problemu.
To będzie zaszczyt u pana pracować.
Proszę pana, jest poważna sprawa.
Co się dzieje?
Ludzie się zarzynają!
Świetnie!
Walczcie do upadłego, żeby napchać mi kieszenie.
SKLEP CHANPEN
Dziękuję.
Panie Jong, jest pan dziś wcześnie.
Moje serce czekało tu na panią od wczoraj.
Zanieś to na zaplecze.
Zabierz to. No już.
Ale się wystroiłeś. Dupek z ciebie.
To pani zamówienie.
Ale chcę pani pokazać coś jeszcze.
Cudownie.
Szukałam tego. Dziękuję.
Drobiazg.
Co?
Wujku Chamie.
Zapomniałam o drugiej skrzynce.
Przywieziesz mi ją?
Czemu nagle zapomniała?
Idź. Ja zostanę.
Wujku Chamie.
Tak jest.
Już czas na obiad. Jesteś głodna?
Głodna? To zjedz moje stopy.
Co w niego wstąpiło?
Wypił za dużo herbaty.
- Niech się pan zlituje. - Prosimy.
- Dość.
Nie widzicie tych odsetek?
Zapłaćcie, a oddam wam akt własności.
Ale skąd mamy wziąć tyle pieniędzy?
Odsetki znacznie się zwiększyły.
- Proszę. - Umieliście prosić o pieniądze.
A teraz błagacie o akt własności.
Niech to.
- Proszę pana. - Co znowu?
Sakor zaraz wejdzie na ring.
Mój Sakor.
Sakor, mój drogi!
To mój Sakor!
Sakor, mój drogi!
Dobre to.
Skąd pan wie o tym miejscu? Ja tu mieszkam, a go nie znałam.
Bo jestem sprytny i uroczy.
Gdzie pan mieszka? A może dojeżdża pan tu z Lansaki?
Zwykle wracam, jeśli skończę wcześniej.
Urodził się pan w Lansace czy pana rodzina tam mieszka?
Urodziłem się tam.
A jeśli „rodzina” oznacza żonę,
to jeszcze jej nie mam.
Moi rodzice też byli z Lansaki, ale umarli dawno temu.
Przykro mi.
Przykro pani, że nie mam żony?
Panie Jong!
Właściwie to…
byłem sierotą.
Gdy straciłem rodziców,
gang porywaczy dzieci
schwytał mnie i trzy inne sieroty,
by sprzedać nas na granicy.
Na szczęście
człowiek o wielkim sercu
uratował nas w samą porę.
Wychował nas jak własne dzieci.
Czas jeść. Koniec zabawy.
Chcecie rybę?
Jong, jesteś najstarszy. Opiekuj się resztą.
- Dobrze, Ko. - Podzielcie się.
Mont, czemu bijesz Duma?
Jesteście małpami?
Zachowujcie się przy stole.
- Omlet wygląda pysznie. - Jedzcie.
Jesteście ludźmi.
Nie dręczcie słabszych
i nie pozwólcie się źle traktować.
Świetnie.
Podciągaj.
Wasze pięści nie służą tylko do zabawy.
A wasze stopy do deptania po ptasich kupach.
Musicie walczyć.
Bo inaczej…
już po was.
Musicie mieć pseudonimy.
Jong Lansaka.
Yada Noppitum.
Dum Sichon.
Mont Ronphibun…
Gdzie on jest?
Mont!
Młotku!
- Ty draniu. - Jest dla nas jak ojciec.
Jestem teraz ślepy.
- Nauczył nas walczyć… - Oślepłem.
…by nikt już nas nie dręczył.
Czy kiedy dorosnę, będę piękna jak ty?
Oczywiście. Będziesz bardzo piękna.
Wszyscy młodzieńcy z południa będą w tobie zakochani.
Nie chcę wszystkich.
Chcę tylko, żeby Jong mnie lubił.
Naprawdę?
Jesteś już śpiąca. To śpij.
Śpijcie wszyscy.
Zaśpiewam wam kołysankę.
Cicho, maleńka, czas już spać…
A ciocia…
- Odpoczywaj… - …opiekowała się nami jak matka.
Duchy tego domu
Nie dręczcie i nie straszcie tej dzieciny
Mój duchu opiekuńczy Nie strasz jej
Utul ją do snu
Zaśnij już
Niech odpoczywa Delikatnie ukołysz ją do snu…
Więc bardzo kochamy ich oboje.
To wspaniale.
To kim są ci mili ludzie?
Kiedyś ich pani pozna.
Mam nadzieję, że tak.
A ja mam nadzieję, że poznam kiedyś pani ojca.
Przepraszam, że nie powiedziałam, kim on jest.
Wszyscy chcą wkupić się w jego łaski.
I pan też.
To prawda, że też chcę go poznać.
Ale ja chcę go spytać, czy mogę spotykać się z jego córką.
Myśli pani, że się zgodzi?
Cóż…
Chyba tak.
Ale w przyszłym miesiącu muszę jechać z matką na Malaje.
Pewnie na kilka dni.
Więc…
Weź ten pierścionek,
żeby ci o mnie przypominał.
No to…
ty weź ten naszyjnik,
żeby przypominał ci o mnie.
Obiecuję,
że zawsze będę go nosić.
- Co się stało, Yada? - Odpalaj.
- Ale Jong… - Odpalaj auto!
Hej. Twoja koszula.
- Uprałam ci. - Dzięki.
Skąd to masz?
To nic takiego.
Pokaż.
Hej.
- To damski… - Hej!
Mówiłem, że to nic.
Jadę do miasta.
Jong, zaczekaj.
Muszę z tobą pogadać.
To gadaj.
Wiesz, że kocham Yadę bardziej niż siostrę?
Tak, to widać.
I wiesz też, że jest w tobie zakochana?
Po prostu bądź z nią szczery.
Rozumiem cię.
Ale ona wie, że kocham ją jak siostrę.
Jong.
Powiedz jej, że nigdy nie będziecie razem.
Czy jeśli jej to powiem, nagle zainteresuje się tobą?
Posłuchaj.
To nie moja wina.
Jeśli cię nie kocha, to już twój problem.
Jong!
Kiedy będzie kolejny?
Może za kilka miesięcy.
Generał Nakamura przyjeżdża z Tanowsri w przyszłym tygodniu.
Może to coś ważnego.
Generał Nakamura?
Jak możecie stać i patrzeć, gdy nasze pojazdy
są raz za razem plądrowane przez tych podłych złodziei?
Jak możecie pozwalać tym nędznym złodziejom
wciąż okradać konwoje naszej armii?
Ktoś powiedział…
że jest pan najlepszym specjalistą od przestępczości zorganizowanej,
ale to raczej tylko historyjka, by omamić dzieci i zwykłych ludzi.
Ktoś powiedział, że był pan elitarnym łowcą przestępców.
Ale to pewnie tylko bajki dla dzieci.
Jeśli znów coś pójdzie nie tak,
wasza umowa koncesyjna z japońską armią
może nie dojść do skutku.
A wasza zmowa…
Umowa.
Umowa koncesyjna z japońską armią może nie dojść do skutku.
Wiem. Powiedział to po tajsku.
Generale,
najmocniej przepraszam.
Złapię tych złodziei,
żeby mógł pan dokonać egzekucji własnymi rękami.
W tym kraju jest wiele dobrych rzeczy.
Ale komarów jest tyle, co bandytów.
A powinniście wiedzieć,
że nienawidzę bandytów nawet bardziej niż komarów.
Mamy środki odstraszające.
Jeśli nie uda się wam z nimi rozprawić,
zetnę głowy tych bandytów własnymi rękami.
To Chompen,
jedyna córka Luanga Arunpiwata.
Chodźmy.
- Ciężkie? - I to jak.
To znaczy, ani trochę.
Wujku Chamie, Chuang, możecie postawić to w jadalni.
- Tak jest. - Rozpakuję je potem.
Dziękuję.
Oczywiście.
Dalej.
Co to?
Zajmij się tymi z Pak Phanang. Zbij ceny jak najniżej.
To zbyt dobra ziemia.
- Zrozumiano? - Tak jest.
A niech to.
Ten klaun zawsze ma brudną twarz.
PIOSENKA: HAT PHA DAENG
WOKALE: PRAPON SAMUTJAMORN
Mont, ty draniu.
Co jest? Źle się czujesz?
To zdjęcie mojej mamy, gdy była młoda.
Ładna, prawda?
Wciąż jest piękna.
Ale teraz jest na Malajach. Wróci po weekendzie.
Niedługo obaj ją poznacie.
Luang Arunpiwat, dawniej znany jako porucznik Rung,
20 lat temu posłał mnie do więzienia
i odebrał mi Chomchan.
Dobrze, że cię nie rozpoznał.
Niby jak?
Kiedyś Ko miał bujną fryzurę.
A teraz ma lśniącą łysinę.
Ani jednego włoska.
I ciocia Chomchan jest tam panią domu?
Tak.
I mają córkę o imieniu Chompen.
Poruczniku Rung, zhańbiłeś mnie.
Pokażę ci,
że drzwi mają zamki, a ludzie z Nakhon mają klamki!
Pozbawiłeś mnie oparcia…
Przyniosę ci krzesło!
Co za młotek.
Ko.
Zastanawia mnie jedna rzecz.
Co znowu? To nie jest dobry moment.
Nie widzisz, że Ko jest smutny?
Chodzi o ostatnie słowa, które wypowiedział mój ojciec.
Co powiedział?
Że co?
Też chciałbym wiedzieć, co to miało znaczyć.
Zjeżdżaj stąd, dupku.
Idź.
Wyganiasz mnie, Dum.
Tak, idź!
Niech to.
Ale z niego maruda.
Minęło prawie 20 lat, odkąd uciekłeś z więzienia
i próbowałeś znaleźć ciocię.
W sumie…
NIECH TO SZLAG
Jong.
No już. Rusz się.
Idziemy.
Pomóżmy im.
Dalej, idziemy.
Rusz się.
No dalej, rusz się.
Idź.
Rusz się.
Idź.
Jak to zrobiłeś, Mont?
- Super. - Jesteś najlepszy.
- Chodźmy. - Dalej, pospieszcie się.
Nie pozwólcie mu uciec.
Odkąd uciekłem z więzienia,
nie widziałem już Chomchan.
Myślałem, że nie żyje.
Ale teraz…
jeśli znów ją spotkam,
zapytam ją, czy byłem dla niej martwy.
Co chcesz zrobić?
Co to oznacza?
Czemu nic więcej nie powiedział? Szlag!
Mogłem mu nie mówić.
Jest strasznie głośny.
Co to znaczy?!
Mamo!
Tato, mama wróciła.
Ciocia Chomchan wciąż jest piękna, prawda?
Mamo.
- Tęskniłaś? - Oczywiście.
Strasznie się za tobą stęskniłam.
Czemu tak długo cię nie było?
Musiałam zostać dłużej, by rozwiązać problemy z dostawami.
Dziękuję, że się tym zajęłaś.
Oczywiście. To nic takiego.
Idź odpocząć, mamo. Zaniosę ci torebkę.
- Dzięki, kochanie. - Tak.
Odpocznij i się odśwież.
Dziś w końcu zjemy razem kolację.
Chodźmy.
O cholera!
DO PANNY CHOMPEN
My, Cham i Chuang, musieliśmy zrezygnować.
Musimy natychmiast wracać do Hat Yai.
Przepraszamy, że nie mogliśmy powiedzieć tego pani osobiście.
Ale mamy jeszcze jedną prośbę.
Proszę przekazać tę siekierę swojej matce.
Gdy ją zobaczy, zrozumie.
Mamo, wszystko dobrze?
Jesteś chora?
- Zabiorę cię do lekarza. - Nie jestem chora.
Nic mi nie jest.
Niemożliwe.
Tańczyłaś zupełnie tak samo, jak taki jeden facet.
Kto?
Poprosił, żebym dała ci tę siekierę.
Powiedział, że zrozumiesz, kiedy ją zobaczysz.
Kto dał ci tę siekierę?
Gdzie on jest?
Gdzie?
To wujek Cham, mój szofer. Ale już zrezygnował.
Ale napisał do ciebie.
Wyryłam na tej siekierze swoje inicjały.
Będzie ci przypominać, że zawsze jestem przy tobie.
Będę zawsze nosił ją przy sercu.
Mamo.
Wszystko dobrze?
Mamo.
Ko.
Jakie były ostatnie słowa mojego taty?
Już ci mówiłem.
Twój tata powiedział…
Tylko tyle.
- Co to znaczy? - Nie wiem.
Możesz umrzeć i sam go spytać, młotku.
Stresuję się.
Co to znaczy, Dum?
„Zamknij się, głupku”.
Dobra, zamykam się.
Niech to.
Naprawdę lubisz Chompen?
Nie masz szans.
Uwierz mi.
Złodziej i szlachetna dama?
Pewnie się tobą bawi.
Właśnie.
Jesteś zbójem, Jong.
Nie utrzymasz rodziny.
Zerwij z nią.
Naprawdę.
Dokąd idziesz?
Gadaj.
Dalej, bądź facetem.
Dość. Jesteś pijana. Idź spać.
- Co za brednie. - Yada.
Jong, czemu to zrobiłeś?
Niech to.
Wszyscy faceci są głupi, prawda?
Ko-Wah,
Jong.
Nie tylko faceci są głupi.
Takie kobiety jak ty…
są tak samo głupie jak Jong i Ko-Wah.
Yada…
Jong nigdy cię nie pokocha.
Uważa cię tylko za siostrę.
Ale ja zawsze cię kochałem, Yada.
Ale ty udajesz głupią.
Udajesz, że nie wiesz.
Niech to szlag!
Miłość wszystkich ogłupia!
Dum.
Jesteś pijany.
Idź do łóżka.
I się uspokój.
Ja też jestem pijana.
Idę spać.
Yada.
Dum!
Co ty wyprawiasz?
Nie jestem taka łatwa.
Choćbyś był ostatnim facetem na Ziemi, wolałabym już umrzeć.
Yada.
Naprawdę tak myślisz?
Tak.
Skoro nie chcesz po dobroci…
to pogadamy inaczej.
Dum!
Co ty wyprawiasz? Nie!
Ty draniu! Zostaw mnie!
- Przestań, draniu! - Dum!
Sukinsynu!
Co jest?!
Mieliście kochać się jak rodzeństwo.
Pamiętasz? Co ty robisz?
Czy powiedziałem kiedyś…
kim jest dla mnie Yada?
Wciąż nam powtarzałeś, że jesteśmy rodzeństwem.
A czy kiedykolwiek spytałeś,
co czuję do Yady?
Jeśli masz takie kudłate myśli, to wypad!
Nie pokazuj się tu!
- Sam to powiedziałeś! - Tak!
Niech to!
Generał Nakamura chce, by pan i pana rodzina
dołączyli do nas na pokładzie pociągu, który jedzie na Malaje.
Niech pan to potraktuje jak rodzinną wycieczkę.
Nie trzeba.
Możemy pojechać tam sami.
Nie chcemy robić problemu.
Proszę okazać trochę szacunku generałowi Nakamurze.
Jeszcze jedno.
Chciałbym porozmawiać z panną Chompen.
Na osobności.
Mogę?
Nie…
Nie mam nic przeciwko.
Przywiozłem ten haftowany materiał z Japonii.
To mój prezent dla ciebie.
Nie mogę tego przyjąć.
Proszę.
Tak pięknej kobiecie
należą się równie piękne rzeczy.
Lepiej nie.
Dziękuję…
ale wystarczy mi piękna.
Jeszcze nikt nie odważył mi się odmówić.
Zastanów się dwa razy,
zanim odrzucisz mój gest dobrej woli.
Pomyśl też o swoich rodzicach.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
Pułkowniku,
kiedy przyjedzie tu ten ważny ładunek?
I czy to będzie…
transport złota z Birmy?
Pierwszy pociąg przyjedzie tu
ósmego dnia ósmego miesiąca.
Naszym obowiązkiem jest…
zapewnić mu bezpieczeństwo,
dopóki nie dotrze do celu.
Do dzieła.
No dobra.
A dostaniemy z tego jakąś działkę?
Ale z ciebie cwaniak.
Całe złoto, które skonfiskowaliśmy,
będzie należało do cesarza.
Ale wiecie…
Jeśli cztery lub pięć sztabek gdzieś zniknie,
pewnie nikt tego nie zauważy.
Pułkowniku, mówi pan za głośno.
Co, jeśli ktoś to usłyszy?
Tajowie nie rozumieją naszego języka.
- Racja. - Ty głupcze!
Dobra.
- Proszę bardzo. - Dobra.
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
- Tanaka. - Tak?
- Zaśpiewamy? - Oczywiście!
Ciuch, ciuch
Ciuchcia stuka i jedzie do przodu
Ciuch, ciuch
W stronę dziczy Która otwiera się przed nami
Nieważne, jak odległe jest zwycięstwo
Banzai!
Niech każdy dzielny żołnierz Bezpiecznie idzie naprzód
Japońska armia…
Niezwyciężona japońska armia…
Wsiadajcie.
- Proszę. - Ostrożnie.
Dobra.
Bardzo dziękuję.
Ups, już po mnie.
Nieważne, nic nie mówiłem.
Na razie.
Udało się.
Ci idioci wpadli w naszą pułapkę.
TERYTORIA MNIEJSZOŚCI NA GRANICY Z BIRMĄ
Czego chcesz?
Potrzebuję pukawkę.
Nie mamy tu takich rzeczy.
To nie burdel!
Kuronsan, ty ośle.
To ja. Nie poznajesz mnie?
Niech cię szlag!
Jak miałbym cię pamiętać?
Mam wielu klientów.
Czego chcesz?
M-16.
Mamy.
- Karabiny. - Mamy.
- Armaty. - Mamy.
- Bazooki. - Mamy.
- Rakiety. - Mamy.
- Kapiszony. - Nie mamy.
- Broń na wodę. - Nie, fiucie!
Myślisz, że to sklep spożywczy?
Co, Mont?
Jaką broń chcesz?
- Dynamit. - Co, kurwa?
Była mowa o pistoletach.
Masz dynamit?
Ile lasek?
Czyli to jednak burdel?
Wezmę wszystko, co masz.
Co chcesz zrobić z taką ilością dynamitu?
Wysadzę Japońców.
Właśnie na tym mi zależy.
Oddam ci je za darmo.
Wysadźcie tych skurwysynów w powietrze.
SKLEP CHANPEN
Pani Chompen.
Mam złe wieści.
Jutro…
muszę jechać pociągiem na Malaje razem z Japończykami.
Co?
Jeśli uda nam się odebrać im złoto, rozdamy je ludziom.
Omówmy plan.
Nasz cel to środkowy wagon towarowy,
w którym będą wieźli złoto na Malaje.
Gdzie Dum?
Nie wiem, Ko.
Nie odzywał się,
odkąd go wygnałeś.
Jeśli nie wróci do wieczora,
zrobimy to bez niego.
Yada, dasz sobie radę?
Pewnie.
Ko.
Jest problem.
Jutro Luang Arun i jego rodzina będą jechać tym japońskim pociągiem.
Szlag! Tego nie było w planach.
Wiem to od Chompen.
Musimy zmienić plany
dla dobra Chompen i Chomchan.
Rezygnujemy?
Nie.
Zrobimy poprawki.
A Luang Arun i jego rodzina?
Zostaw Luanga Aruna mnie.
Czas wyrównać rachunki.
Ukradł mi miłość mojego życia.
Pokażę mu, że…
drzwi mają zamki, a ludzie z Nakhon mają klamki!
Pozbawiłeś mnie oparcia…
Przyniosę ci…
Dureń.
Usiądź gdzie indziej!
- Młotek. - Znów to samo.
Jutro…
20 lat miłości i nienawiści…
i mój konflikt z Luangiem Arunem skończą się w Khaochumthong!
KHAOCHUMTHONG
Dui, podkład.
Oto nasz plan.
Gdy pociąg dotrze do doliny,
zakradnę się na pokład,
pozbędę się strażników i wkradnę się w ich szeregi.
Ej, ty.
Zapnij guzik przy szyi.
Gdyby generał Nakamura to zobaczył, pozbawiłby cię głowy.
Nigdy cię tu nie widziałem.
I nie wyglądasz mi na żołnierza.
Wyglądasz strasznie staro.
Hej.
Czy to prawdziwe wąsy?
Co jest?
Czy to…
Jong wskoczy na pokład, gdy pociąg będzie w dolinie.
A potem znajdzie wagon, w którym ukryli złoto.
Mont, ty staniesz na wzgórzu przed stacją Ron Phibun.
Przygotuj dynamit i czekaj, aż uratujemy Chomchan i Chompen.
Dam ci sygnał.
Gdy zobaczysz flarę, rozerwij ich na strzępy.
No i Yada.
Gdy przyjedzie pociąg, twój oddział zaatakuje go z boku.
Zajmijcie ich uwagę, dopóki Jong nie znajdzie złota.
Naprzód!
To oni!
Ko?
Ko, wszystko dobrze?
Nie gap się. Pomóż mi.
No to już po nas.
- Nie ma tu złota. - To pułapka.
Ognia!
Zabić ich wszystkich!
Ognia!
Dum!
Ty cholerny zdrajco!
Yada?
Yada!
ZAKAZ WSTĘPU
Jong?
Ko-Wah?
Co? To wujek Cham, nasz były szofer.
Więc to ty, Ko-Wah.
Wy podłe szczury.
Połknęliście przynętę i wpadliście prosto w moją pułapkę.
Znam twoje sekrety, Ko-Wah.
Dziś pozwolę ci być świadkiem
śmierci twojej byłej żony.
Nie!
Idź do diabła, Ko-Wah!
Moja kolej!
Jong, rozwiąż Chompen i Chomchan.
Ja się nim zajmę.
Jong, jak się tu dostałeś?
Jong? To ty, prawda?
Tak. To ja, ciociu Chomchan.
Jong, musisz zatrzymać pociąg, zanim coś się stanie Ko-Wah.
Pospiesz się.
Mamo, skąd znasz Jonga?
Po tylu latach wciąż coś do niego czujesz?
Tato, mamo, o co tutaj chodzi?
Okłamywałeś mnie przez te wszystkie lata.
Trzymaj się, Yada.
Bądź silna.
Ukryj się.
Możesz iść dalej?
Uciekaj stąd, Yada. Będę cię osłaniał.
- A ty? - Nie martw się!
Idź! Teraz!
No dalej! Rusz się! Biegnij!
Yada! Uważaj!
Yada!
Dum!
Dum.
Zostań ze mną.
Cieszę się…
że wciąż ci na mnie zależy.
Przynajmniej…
nie jestem ostatnim mężczyzną na Ziemi.
Dum!
Yada…
Uciekaj…
Uciekaj.
Dum!
To koniec.
Ty draniu!
Skurwysynu!
To koniec!
Koniec pociągu. Niech to szlag.
Moje jaja…
Tun…
Znowu próbujesz mnie oszukać?
Tun…
Tunel.
Nie wybaczę ci tego!
Mont, spójrz. Zbliża się pociąg.
Zaczynamy?
Jeszcze nie.
Czekajcie na sygnał od Ko-Wah.
Zdychaj!
To koniec!
Żryj to!
To nasz sygnał.
O raju.
Wysadźmy ich w powietrze!
Mont!
Jeszcze nie! To nie był sygnał, młotku!
Mont! Ty bałwanie!
Uważaj! Słyszysz mnie, kretynie?
Słuchaj!
Mont!
Ty cholerny młotku!
Zginę na dachu tego pociągu. Już po mnie! Niech cię szlag!
O rety, ale fajnie.
Ale zabawa. I jestem teraz na haju.
Ale mamy dziś przerąbane!
Chomchan!
Ko-Wah.
Mamo.
Ko-Wah, stój!
Nie.
Chomchan, rusz się!
Chcesz strzelać, to proszę.
Zabij mnie!
Chomchan!
Mamo!
- Chodź, Chomchan. - Nie rób jej krzywdy!
Dokąd idziesz, Ko-Wah?!
Tato, zaczekaj na mnie.
Dokąd biegniesz, Ko-Wah?
Chomchan!
Tato, zaczekaj na mnie!
Tato!
Ko-Wah!
Skurwysyn!
Ko-Wah, przestań uciekać!
Tato! Zaczekaj na mnie!
Niech to!
Yada!
Szlag…
Yada!
Yada.
Nie umieraj.
Jong…
Kocham cię.
I cieszę się…
że w końcu ci to powiedziałam.
Jestem tu.
Bądź silna.
Już to…
że kochasz mnie jak siostrę…
napełnia mnie radością.
Yada.
Nie. Yada.
Nie.
Czy kiedy dorosnę, będę piękna jak ty?
Oczywiście. Będziesz piękna.
Wszyscy młodzieńcy z południa będą w tobie zakochani.
Nie chcę wszystkich.
Chcę, żeby tylko Jong mnie lubił.
Nie!
Ko-Wah!
Przestań uciekać!
Ko-Wah!
Schowaj się. Zwabię go w drugą stronę.
Czekaj.
Nie zostawiaj mnie.
Nigdy cię nie opuszczę.
Będziemy razem na zawsze.
Ko-Wah!
Stój!
Ko-Wah, załatwmy to jak mężczyzna z mężczyzną.
Nie jesteś tchórzem, prawda?
Rung,
ukradłeś mi żonę.
Spokojnie.
Zapytaj Chomchan.
Sama zgodziła się zostać moją żoną.
Ale mnie okłamałeś!
Powiedziałeś mi, że on nie żyje.
Dlatego się zgodziłam.
Jak mogłeś mi to zrobić?
Bo cię kocham!
I to bardzo!
Ten drań porwał cię sprzed ołtarza,
więc go uwięziłem.
Ale jakoś udało mu się uciec.
Więc załatwmy tę sprawę raz na zawsze.
Z przyjemnością.
Auć!
Tato!
Czemu strzeliłeś do mojego taty?
Nie!
Ko-Wah!
Nie!
Chomchan!
Mamo!
Nic ci nie jest?
Chompen.
- Jesteś ranna? - Chompen…
Ko-Wah…
to twój prawdziwy ojciec.
Mamo, o czym ty mówisz?
Nic nie rozumiem.
Chomchan.
Luang Arun,
mam nadzieję, że wszystkie nasze spory…
rozwiązały się tu i teraz.
Rozdzieliłeś mnie i Ko-Wah na całe życie.
Tato.
To nie może być prawda.
Powiedz, że to nieprawda.
Chompen…
Chompen, moje dziecko…
Ja…
Kocham cię.
I jestem z ciebie…
dumna.
Bardzo.
Ja też cię kocham, mamo.
Chomchan.
Mamo!
- Nie zostawiaj mnie! - Chomchan! Nie!
Nie zostawiaj mnie, mamo!
Mamo!
Chomchan…
Mamo…
Zaczekaj na mnie.
Wkrótce do ciebie dołączę.
Ko.
Ciociu Chomchan.
Jong.
Mamo…
- Jong… - Ko.
Dobrze, Ko.
Obiecuję…
Zaopiekuję się Chompen.
Ko-Wah.
Czy zdołasz mi wybaczyć?
Ko.
- Mamo! - Ko!
- Wróć do mnie, mamo.
Chomchan!
Mamo.
Cicho, maleńka, czas już spać
Odpoczywaj
Duchy tego domu
Nie dręczcie i nie straszcie tej dzieciny
Mój duchu opiekuńczy Nie strasz jej
Utul ją do snu
Zaśnij już
Niech odpoczywa Delikatnie ukołysz ją do snu
WIELE LAT PÓŹNIEJ
Czas jeść. Koniec zabawy. Zachowujcie się przy stole.
Nie baw się jedzeniem.
Smacznego. Podzielcie się.
Jong, jesteś najstarszy. Opiekuj się rodzeństwem.
Mont, czemu uderzyłeś Duma w głowę?
Czy ja wychowuję małpy?
Zachowujcie się przy stole.
CHOMCHAN — KO-WAH
Mont nas wyprzedził.
CHOMCHAN — KO-WAH
Tato.
Nie wiedziałam…
że byłeś moim prawdziwym ojcem.
Ale ten przez cały czas, gdy byłeś ze mną,
czułam…
twoją miłość…
i troskę…
którymi zawsze mnie darzyłeś.
Tato…
Przepraszam.
Nie obwiniaj się.
Nie wiedziałaś.
Tato, co to jest?
Chomduen, ta siekiera należała do twoich dziadków.
I wiesz co?
To dzięki niej się w sobie zakochali.
To wezmę ją do domu.
Nie możesz.
Nie należy do nas.
A przecież wiesz, że kradzież to coś złego.
Daj mi to.
Pokaż mi rączki.
Dobrze się bawiłaś?
No dobrze, wracajmy do domu.
Tak. Chodźmy.
Patrz. Piękne, co?
Proszę, nie zostawiaj mnie znowu.
Nigdy cię nie opuszczę, Chomchan.
Będziemy razem na zawsze.
Dupek. Skurwysyn.
Przestań się obijać.
Do roboty.
No nie. Masz czelność na mnie patrzeć?
Patrzysz na mnie.
Luang Arun, ty młotku.
Całe życie deptałeś innych ludzi.
Jesteś większym młotkiem niż ja.
Nie będziesz orać?
Dobra.
Nie chcesz pracować, to pogadamy inaczej.
Co powiedziałeś?
Powtórz.
No jasne.
Już rozumiem.
Gadasz jak mój tata.
Przed śmiercią próbował powiedzieć Ko, że bolą go jaja.
Głośniej, Mann! Głośniej!
Co chcesz mi powiedzieć, Mann?
Głośniej, Mann!
Mann!
Zagadka rozwiązana!
Zanim mój tata umarł, miał ściśnięte jaja!
Ko! Wiem, co zabiło mojego tatę!
Ścisnąłeś mu jaja!
Jeszcze raz.
Jeszcze.
FILM INSPIROWANY HISTORIĄ KO-WAH THUNGSONGA
PAMIĘCI LUBIANEGO KOMIKA, KOMA CHUANCHEUNA (1958-2021)
Napisy: Marta Racka