Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[ดนตรียิ่งใหญ่]
[นกร้องจากระยะไกล]
[รถเบรกกะทันหัน]
[ดนตรีหยุด]
[ทหารญี่ปุ่นพูดพึมพำ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ไม่มีอะไร แค่ต้นไม้ล้ม
[ดนตรีปี่พาทย์ผสมซิมโฟนียิ่งใหญ่]
ไอ้ดุ่ย
ขอเพลงหน่อย
[ดนตรีปี่พาทย์]
[ดนตรีซิมโฟนียิ่งใหญ่ปลุกใจ]
[สตาร์ทมอเตอร์ไซค์ดังกระหึ่ม]
[ม้าส่งเสียงร้อง]
[ทหารญี่ปุ่นร้องโหวกเหวก]
[ระเบิดดังสนั่น]
[ทหารญี่ปุ่นร้องโหวกเหวก]
[รถพลิกกระแทกพื้น ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[ภาษาญี่ปุ่น] ไอ้พวกไทยถีบ!
[ทหารญี่ปุ่นร้องโหวกเหวก ม้าส่งเสียงร้อง]
[ดนตรีซิมโฟนีจังหวะตื่นเต้น]
[เครื่องยนต์มอเตอร์ไซค์ดังกระหึ่ม]
[ระดมยิงปืนต่อเนื่อง]
[ล้อเบรกบดถนน]
[ดนตรีปี่พาทย์ผสมซิมโฟนียิ่งใหญ่]
[ออกแรงแทง]
[ยิงปืนไรเฟิลดังลั่น]
[ร้องสะใจ]
[พูดญี่ปุ่นผสมไทย] สุดยอดเลยไหมล่ะ เจ็บเลยสิมึง
[พูดญี่ปุ่นผสมไทย] รู้สึกดีโว้ย รู้สึกดี
[ญาดา] จง ระวัง!
[ดนตรีหยุด]
[ดำร้องออกแรง]
[ทหารญี่ปุ่นล้มกระแทกพื้น]
[ดนตรีตื่นเต้นยิ่งใหญ่]
[ภาษาญี่ปุ่น] จับมัน!
[หัวหน้าทหารญี่ปุ่น] ยิงมัน ล้อมมันไว้!
ญาดา หลบ!
[ม้าส่งเสียงร้องดังก้อง]
[ดึงสลักระเบิดมือ]
[ระเบิดดังสนั่น]
[ทหารญี่ปุ่นร้องโหวกเหวก]
[ดนตรีหยุด]
[หัวเราะสะใจ]
[ดนตรีระทึกใจ]
[โกหว่า] เสบียงของพวกญี่ปุ่น
เอาไปแจกชาวบ้านให้หมด
ส่วนอาวุธ เอากลับรังของเรา
ไอ้เสือ ถอย!
[ดนตรียิ่งใหญ่]
[ผู้คนโห่ร้องสนุกสนาน]
[ดนตรีจังหวะสนุกสนาน]
[เป่าหีบเพลงปาก]
[จง] โก ไข่เจียวปูได้ยัง
ปูพ่อมึงสิ มีอะไรก็แดกๆ ไปซะ
หรือมึงจะกินปูโกกกูนี่ ไอ้เหย็ดแหม๋ม
เอามาสิ ปูโกกอะ
[ผู้คนโห่ร้องสนุกสนาน]
เอ้า ญาดา
เอาไปให้มันแดก
- [ญาดา] มา - เอาไป
[ร้องโอย]
สั่งเหมือนกูเป็นกุ๊กร้านอาหาร
[ดำ] จง จานนี้อร่อย ลองดู
- อร่อยเหรอ - [ดำ] อืม
ปลาทอดขมิ้นร้อนๆ มาแล้วจ้า
ปลาอะไร
ปลาเนื้ออ่อนจ้า
[กระแทกช้อน]
[ฮึดฮัดหงุดหงิด]
ไก่ไหม้หมดแล้ว ฮึ
เป่าอยู่ได้ อ้าว
ไม่ฟังกูเลย
[ระเบิดดังลั่น ผู้คนร้องตกใจ]
ไอ้มนต์ ไอ้มนต์ ไอ้เปรต!
[ตะคอก] กูบอกหลายครั้งแล้ว อย่าเล่นระเบิด เดี๋ยวก็ตายโหงกันหมด
- [ไอสำลัก] - [อุทานตกใจ]
ไม่ต้องรีบกิน
[ญาดา] ไม่มีใครแย่ง
เจอปืนเจอมีดไม่เคยเป็นอะไร จะมาตายเพราะก้างปลาติดคอเอา
คนอย่างไอ้จงน่ะไม่ตายเพราะก้างปลาหรอก
ตายเพราะผู้หญิง
ใครว่าล่ะโก
ผู้หญิงต่างหากที่จะตายเพราะผม
โอ้
หล่อตายโหงล่ะมึง
เฮ้ย ไอ้ดำ
มึงก็อย่าตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวแล้วกัน
แผลเปรตอะไรของมึงไอ้มนต์
กูไม่ได้โดนยิงเว้ย
ก็แผลตรงนี้
[พูดกัดฟัน] ไอ้มนต์
- [ฮึดฮัดไม่พอใจ] ไป! - [มนต์หัวเราะเยาะ]
- [มนต์] ใหญ่แต่กล้าม จีบหญิงไม่เป็น - ไอ้มนต์!
ไอ้โง่
[ถอนหายใจ] เรื่องกวนตีนเนี่ยถนัดจริงๆ
[โกหว่าถอนหายใจ]
ไอ้ดำ มึงสักอะไรหนักหนา ลายตาฉิบหายเลย
เรื่องของผม โกอย่ามายุ่ง
[โกหว่าพูดพึมพำ]
[โกหว่า] นมกระดิก นมกระดิก
ฮึ
แค่นมกระดิก ไอ้ดำ มาดูของกูนี่ มึงมาดูของกูนี่
[โกหว่า] มาดูสิ กระดิกๆ
ดู กระดิกๆ พอๆ ลูกนอน
- นอนลูกนอน - [จง] ไหนๆ ไหนๆ
- ไม่ได้ ไอ้จง สายตามึงไม่คู่ควรกับหัวดอกู - [จงหัวเราะ]
[โกหว่าร้องตกใจ]
- เหย็ดแหม๋ม - เหย็ดแหม๋ม อะไรของมึงวะไอ้มนต์
- เออ - ตกใจหมด
มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำแล้วพวกเรา
[จง] นี่มันอะไร
- [โกหว่า] ภาษาญี่ปุ่นมันเขียนว่าอะไร - มันคือแผนการขนส่งทางรถไฟ
[มนต์] จากไทยไปมาเลย์ แล้วไปจบที่สิงคโปร์
แล้วยังมีแผนการการคุ้มกันขบวนรถไฟลำเลียง
ในอีกหกเดือนโก
แล้วไอ้แดงๆ เนี่ย มันคืออะไร
มันเขียนว่า
รถไฟขบวนนี้บรรทุกของสำคัญ
[เสียงสูง] อั๊ยยะ
พวกญี่ปุ่นมันจะขนกัญชาเหรอ
[ตะเบ็ง] ไม่ใช่!
[ทำเสียงสงสัย] แล้วมันคืออะไร
- ไม่รู้ - ถุย!
ลีลาอยู่ได้
ของสำคัญ
[โกหว่า] มันคืออะไรวะ
[ดนตรียิ่งใหญ่]
[โกหว่า] หลวงอรุณภิวัฒน์
นี่เป็นโอกาสสำคัญ ที่เราจะได้จัดการพวกทหารญี่ปุ่น
ไม่รู้มันขนอะไรมา
เราต้องสืบให้ได้ วันเวลาที่แน่นอน
ที่รถไฟผ่านเขาชุมทอง
มีข่าวว่า
กองทัพญี่ปุ่นบางส่วน เริ่มถอยร่นออกจากพม่าแล้ว
เพราะต้านพวกอังกฤษไม่ไหว
ตอนนี้พวกญี่ปุ่นใกล้จะแพ้สงครามแล้ว
ผมคิดว่ามันต้องถอนกำลังทั้งหมด ไปไว้ที่กองบัญชาการใหญ่ที่สิงคโปร์แน่ๆ ครับ
ถ้าแค่เป็นการถอนกำลังทหาร
ทำไมมันต้องคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้วะ
มันอาจจะเป็นคนสำคัญ
หรือของสำคัญล้ำค่า
แต่ที่สำคัญ
พวกเราจะทำให้มันรู้ว่า อย่าได้เที่ยวย่ำยีแผ่นดินของคนอื่น
[ทำเสียงกระแนะกระแหน]
พูดหล่อเลยมึง
เอาเถอะ ฟัง
เราต้องปลอมตัวเข้าไปในตัวเมืองนครฯ
เพื่อสืบหาข่าว
เอกสารหลายฉบับ
ลงชื่อ
หลวงอรุณภิวัฒน์ ผู้การตำรวจคนใหม่
มันต้องรู้เห็นเรื่องนี้ แน่นอน
[รถเคลื่อนเข้ามา]
[ดนตรีปี่พาทย์ผสมเพลงมาร์ช]
(กองบัญชาการกองทัพที่สาม)
[ผู้ประกาศเสียงตามสาย] เราก็ได้ตรวจแผนที่ของประเทศแล้ว
จะเห็นได้ว่าอาณาเขตของเรา
ที่เป็นชายทะเลนั้นมีปริมาณเพิ่มขึ้น ยาวอย่างน้อยกว่า 1,500 ไมล์
- มีชายฝั่งเป็นจำนวนมาก - [แตรรถ]
[ผู้ประกาศ] นี่เป็นเหตุประการที่หนึ่ง
ประการที่สอง ทะเลเป็นขุมทรัพย์ที่ประเสริฐ
- [กริ่งจักรยาน] - [ผู้ประกาศ] ประการที่สาม ตอนล่างทะเลนั้น
ย่อมเป็นทางที่ศัตรูมักเลือก มาเป็นทางเดินเข้ามาย่ำยีประเทศ
เพราะเห็นว่าทะเลเป็นทางคมนาคมที่สะดวก
และเรือเป็นพาหนะที่เหมาะด้วย ด้วยเหตุทั้งสามประการนี้…
[ดนตรีหยุด]
[ชาวบ้านคุยกันเซ็งแซ่]
[ดนตรีทะเล้น]
[โกหว่า] พวกมันรวยขนาดนี้ได้ไงวะ
ถ้าไม่คบหากับพวกคนญี่ปุ่น
กูเกลียดพวกตำรวจชั่วๆ
เห็นตำรวจแล้ว คิดถึงพ่อมึง
มึงรู้ใช่ไหม
กูกับพ่อมึงอะ รักกันมาก
โกเล่าหลายหนแล้ว
มึงจำได้ใช่ไหมว่าพ่อมึงโดนตำรวจยิงตาย
โกเล่าหลายหนแล้ว
- แต่มีเรื่องนึง - โกเล่าหลายหนแล้ว
กูยังไม่ได้เล่า!
[เอฟเฟกต์ตบมุก]
ตอนพ่อมึงตาย
[ดนตรีหดหู่]
พ่อมึงสั่งเสียถึงมึง
- พ่อสั่งเสียถึงฉัน - [โกหว่า] อืม
- ก่อนตายเหรอโก - [โกหว่า] อืม
[ยิงปืนต่อเนื่องจากระยะไกล]
ไอ้แมน แข็งใจไว้
[ผู้คนร้องโหวกเหวก ยิงปืนต่อเนื่อง]
ไอ้แมน ไอ้แมน
ไอ้แมน มึงตายไม่ได้
ไอ้โกหว่า
กูคงไม่น่ารอดแล้ว
แต่ก่อนกูจะตาย
มึงช่วยรับปากกูเรื่องนึงได้ไหม
กูรับปาก
มึงไปช่วยลูกกูที
พวกมันจับลูกกู ไปขายที่ชายแดนมาเลย์
กูรับปาก
แล้วมีอีกเรื่องนึง
กูรับปาก
- [ดนตรีหยุดกะทันหัน] - ยังไม่ได้พูด
เหย็ดแหม๋ม
[ดนตรีหดหู่กลับมาดัง]
กูฝากคำสั่งเสีย ถึงลูกกูได้ไหม
สั่งเสียอะไร สั่งเลย
- บอกมาเลย สั่งอะไร สั่งมา! - [โอดครวญ]
[อึกอัก] เอื้อ…
ดังๆ ไอ้แมน ดังๆ
[ตะเบ็ง] เอื้อ…
[ตะโกนดังขึ้นเรื่อยๆ] ไอ้แมน ไอ้แมน ไอ้แมน!
[ดนตรีหยุด]
[อึกอัก] เอื้อ…
[อึกอัก] เอื้อ… เอื้อ…
แค่นี้เหรอโก
เออ พ่อมึงสั่งมาแค่นี้
แปลว่าอะไรเหรอโก
กูจะไปรู้พ่อมึงเหรอ
[โกหว่า] จนทุกวันนี้นะ
กูยังไขปริศนาไม่ได้เลย
ว่าเอื้อ… ของพ่อมึง คืออะไร
[อึกอัก] เอื้อ…
แปลว่าอะไรวะ
[กริ่งจักรยาน คนคุยกันเซ็งแซ่ต่อเนื่อง]
[รถยนต์สัญจรไปมา]
[ชมเพ็ญ] อ้อ แต่ว่ามีชา
- [ชมเพ็ญ] มาจากญี่ปุ่นเลยนะคะ - [ลูกค้าร้องหือ]
หอมฟุ้งไปทั้งบ้าน [หัวเราะ]
อร่อยค่ะ เชื่อหนู
[ดนตรีโรแมนติกค่อยๆ ดังขึ้น]
รับอะไรดีคะ
เอ่อ
จักรยานคันนี้ เอาเข้ามาจากมาเลย์เหรอครับ
ใช่ค่ะ คันนี้เอามาจากมาเลย์
ของดีๆ สวยๆ ทั้งนั้นเลยนะครับร้านนี้
ข้างในมีสวยกว่านี้นะคะ
ข้างในมีสวยกว่านี้เลยเหรอครับ
เชิญค่ะ
เก่งนะครับ
ช่วงสงครามแบบนี้
[จง] ยังหาของมาขายได้
(ชิปโก - ดราฟต์)
เชิญดูตามสบายนะคะ
วางตรงนี้ก่อน
[เด็กผู้ชาย] เสร็จแล้วรีบกลับเลยนะ
คุณหลวงท่านใช้ไปยกของให้พวกญี่ปุ่น
ได้
[ดนตรีทะเล้น]
อุ๊ย!
ผมเอาอันนี้แล้วกันครับ
(ผ้าอนามัยโกเต๊กซ์)
ซื้อไปฝากเมียเหรอคะ
ผมชอบกินครับ เค็มๆ มันๆ อร่อยดี
เฮ้ย ไอ้มนต์
- ไป! ทางสะดวกแล้ว ตามแผนเอ - แล้วแผนบีล่ะ
[โกหว่า] ไม่มี ไอ้หัวดอ
- [มนต์] แค่ถามดู - ถามโง่ๆ นะมึง เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
[ดนตรีตื่นเต้นยิ่งใหญ่]
[ดนตรีทะเล้น]
เอ๊า แล้วทำไมโยนของไว้เกะกะแบบนี้
พังขึ้นมา นายหัวเอาพวกมึงตายนะ
[เขียว] ทำอะไรไม่เคยได้ดั่งใจเลย พวกขี้ข้า ไล่ออกให้หมด
เฮ้ย ไอ้มนต์
- อะไรโก - ฉิบหายแล้ว
[หลวงอรุณ] เชิญครับ ท่านพันโทมาเอดะครับ
- แอบเร็ว - แอบทำไม
เออ ตามมานี่ แหม๋มเหย็ด
[มนต์] ไปไหน
[ดนตรีระทึก]
ขอบคุณนะคะ
คุณมาจากที่ไหนเหรอคะ
ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณเลย
ผมเป็นคนลานสกาครับ
[จง] ผมเปิดร้านขายส่งอยู่ที่ลานสกา
ผมพอจะมีสินค้าจากญี่ปุ่น และมาเลย์หลายอย่าง อยากมานำเสนอ
เผื่อคุณจะสนใจ
- คุณ… - ชมเพ็ญ
- ฉันชื่อชมเพ็ญ - ชื่อเพราะจังนะครับ
ชื่อคล้องกับผมเป๊ะเลย
คุณชื่ออะไรคะ
จงครับ ผมชื่อจง
มันคล้องกันตรงไหน
[มาเอดะพูดสำเนียงญี่ปุ่น] เรื่องที่ท่านจะส่งแรงงานมา
ช่วยทำทางรถไฟ พวกเราขอบคุณมาก
สัมปทานเหมืองแร่ของท่านนั้น
เราจัดการให้แล้ว ไม่มีปัญหา
ขอบคุณท่านพันโทมาเอดะมากขอรับ
แต่…
เรายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกให้ท่านผู้การทราบ
เรื่องการลำเลียงขนส่งของเรา
อาทิตย์ก่อน
พวกเราก็โดนปล้นอีกแล้ว
ว่าไงนะ
[ตะเบ็ง] เดือนที่ผ่านมา
ขบวนรถเรา
ถูกปล้นไปถึงสามครั้ง
ต้องเสียอาวุธและเสบียงไปมาก
มันต้องเป็นพวกไทยถีบแน่ๆ
แต่…
ที่เรารู้มา
มันไม่ใช่พวกไทยถีบทั่วไป
แต่มันคือไอ้เสือโกหว่า ทุ่งสง
จอมโจรชื่อดังของนครศรีธรรมราช
โกหว่า
[ร้องไห้สะอื้น]
[กระซิบ] เป็นอะไร ไอ้มนต์ เป็นอะไร
คิดถึงพ่อ
[ฮึดฮัดหงุดหงิด] มึงจะมา คิดถึงพ่ออะไรตอนนี้ ไอ้ควายเอ๊ย
ผมนึกถึงคำสั่งเสียของพ่อผม
ดังนั้น
ท่านพลโทนากามูระ จะมาดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวท่านเอง
[ร้องโอดครวญ]
- เงียบ เงียบเลยๆ - มันแปลว่าอะไร
เสียงใครอยู่ข้างนอกนั่น!
ออกไปดูสิ ยืนหาพ่อมึงเหรอ
ครับ นายหัว
[ฝีเท้าวิ่งเข้ามา]
[ลูกน้องหลวงอรุณ] ไม่เห็นมีใครเลยครับนายหัว
[เอฟเฟกต์ตบมุก]
สงสัยผมคงหูแว่วไปเอง
ถ้าอย่างนั้น วันนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ
- ขอรับ เดี๋ยวผมไปส่งขอรับ - [มาเอดะ] อือ
[ดนตรีทะเล้น]
เกือบตายแล้วมึง ไอ้หัวดอ [ฮึดฮัด]
ผมแค่อยากรู้ว่า คำว่า "เอื้อ" ของพ่อ แปลว่าอะไร
[ดนตรีตื่นเต้นยิ่งใหญ่]
- [รุ่ง] เอามาให้ครับ ขอลูกสาวนะ - [หัวเราะ]
- โอเค ได้ครับ - [รุ่งหัวเราะ]
[ตะโกน] พ่อกำนัน พ่อกำนันเกิดเรื่องแล้ว ชมจันทร์มันหนีไปกับโกหว่าแล้ว
ไอ้โกหว่า มึงกล้าฉุดลูกสาวกูถึงบ้านเลยเหรอ
[ผู้คนร้องโหวกเหวก ดนตรีระทึก]
[อึกอัก] อย่ายิง เดี๋ยวโดนชมจันทร์ อย่ายิง อย่ายิง เดี๋ยวโดนน้อง
อย่ายิง แม่บอกว่าอย่ายิงลูก อย่ายิง เดี๋ยวโดนชมจันทร์
ไอ้โกหว่า กูจะจองล้างจองผลาญมึงจนวันตาย
[ยิงปืนใส่กันอย่างต่อเนื่อง]
ไอ้โกหว่า!
จะหนีไปไหน
[ผู้คนร้องโหวกเหวก]
[ทั้งคู่ตะโกนแหกปาก]
[ปืนกระสุนหมด]
[กรีดร้องหวาดกลัว]
ยิงสิ มึงยิงเลย!
ยิงให้สมกับเป็นไอ้เสือใจเหี้ยมหน่อย โกหว่า
กูไม่ใช่เสือ ไอ้หมวดรุ่ง
กูทำมาหากินสุจริต มึงข่มเหงกู
ได้ มึงอยากให้กูเป็นเสือ กูจะเป็นเสือให้มึงดู
ไอ้เหย็ดแหม๋ม
[ทำเสียงเขม่น]
[หญิงสาวร้องหวาดกลัว]
[ดนตรีหยุด]
พี่ๆ พี่ดูนี่สิ
ดู
[ชมจันทร์] วันนี้ฉันไปตลาดมา เห็นประกาศจับพี่เต็มไปหมดเลย
ไอ้หัวดอ วาดก็ไม่เหมือนกู
พี่ พี่เลิกเป็นเสือเถอะนะ ฉันขอร้องนะ
ดูท่าทางคราวนี้ตำรวจจะเอาจริงแล้วล่ะ
ถ้าพี่เลิกเป็นเสือ แล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้นไหม
ไอ้พวกข้าราชการชั่วๆ
พวกพ่อค้าขี้โกง มันหยุดไหม
- [ดนตรีปี่พาทย์ผสมซิมโฟนียิ่งใหญ่] - ประตูมีกลอน
คนคอนมีปืน
ถ้ามันทำให้พี่ไม่มีที่ยืน
ก็ต้องเอาปืนยิงกันตายไปข้าง
[ชมจันทร์] แต่ฉันเป็นห่วงพี่
ฉันไม่อยากให้พี่เป็นอะไร
ชมจันทร์
พี่ขอสัญญา
พี่จะดูแลชมจันทร์ตลอดไป
[ดนตรีซึ้ง]
กี่เดือนแล้ว
สามสี่เดือนแล้วมั้ง
[ทำเสียงหือ] เร็วเนอะ
พี่ เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีล่ะ
พี่ชื่อโกหว่า
ชมจันทร์ โกหว่า ชมจันทร์
ถ้าเป็นลูกผู้ชาย ให้ชื่อโกชม
ถ้าเป็นลูกผู้หญิง
[พูดซ้ำๆ เป็นทำนอง] ชื่อ…
- จันทร์หว่า - [เอฟเฟกต์ตบมุก]
ชื่ออะไรของพี่ จันทร์หว่า
บ้าแล้ว ไม่เอาชื่อนี้
อ้าว งั้นชมจันทร์ตั้งเองแล้วกัน พี่ไม่ค่อยถนัด
แบบนี้ดีกว่า ถ้าเป็นลูกชายนะ
ให้ชื่อ…
- เชยจันทร์ - เชยจันทร์
ถ้าเป็นผู้หญิงนะ
[ชมจันทร์] ให้ชื่อ…
- ชมเพ็ญ ชมเพ็ญดีไหมพี่ - ชมเพ็ญ
เพราะมาก สวยงาม เหมือนนางฟ้าเลย
[ดนตรีหยุด กริ่งจักรยานสัญจรไปมา]
[ชมจันทร์] พ่อ นี่หนูเองนะ
ตกลงพ่อจะช่วยหนูได้ไหม
หนูขอร้องนะ
อย่างน้อยพี่เขาก็ไม่เคยฆ่าใครตาย
[พ่อกำนันในสาย] ช่วยได้นะ หมวดรุ่งเขาบอกพ่อกับแม่ว่า
จะหาทางช่วยให้ได้
หมวดรุ่งเขาจะมาช่วยหนูทำไมล่ะ
ในเมื่อหนูก็เคยไปหักอกเขา กลายเป็นหม้ายขันหมากขนาดนั้น
หนูว่าเขาน่าจะยังแค้นพี่โกหว่ากับหนูอยู่นะ
ชมจันทร์
ฟังพ่อนะ
หมวดรุ่งเขายังรักลูกเหมือนเดิมแหละนะ
[พ่อกำนันในสาย] อะไรที่ทำให้ ลูกมีความสุข เขาทำให้หมดเลย
ตัวหนูไม่เป็นไรหรอก
เป็นห่วงแต่กับพี่เขาน่ะสิ
กลัวว่าจะเป็นอะไรไป
แล้วถ้าหนูตกลง ต้องทำอะไรบ้าง
ลูกไม่ต้องทำอะไรเลยนะ
เพียงแค่พาโกหว่า ไปที่สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง
ในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้นะ
แต่ห้าม ห้ามไม่ให้เขารู้ ไม่งั้นเขาไม่มีทางมา
แล้วหลังจากนั้น
หมวดรุ่งเขาจัดการเอง
[ดนตรีชวนฉงน]
[นกร้องจากระยะไกล]
[ดนตรีระทึก]
ชมจันทร์
พาพี่มาทำอะไรแถวนี้
พี่
พี่เชื่อใจฉันนะ
- [รุ่ง] มานี่ชมจันทร์ - [ชมจันทร์กรีดร้องตกใจ]
พี่โกหว่า
- [ร้องออกแรง] - [ชมจันทร์ร้องฟูมฟาย]
ชมจันทร์
พี่โกหว่า ฉันขอโทษ
[ตะเบ็ง] ชมจันทร์ ชมจันทร์
[ร้องออกแรง]
ปล่อย
- [โกหว่า] ปล่อยกู - [ร้องฟูมฟาย] พี่โกหว่า
พี่โกหว่า ฉันขอโทษ
ชมจันทร์!
[เพลง "ชุมทางเขาชุมทอง" บรรเลง]
[โกหว่าตะโกนลั่น] ชมจันทร์
ชมจันทร์!
[เพลงหยุด]
อยากถ่ายรูปแบบนี้เหรอ
ผมมีกล้องนะ
เดี๋ยวถ่ายให้
แต่ตอนนี้ รีบไปกันก่อน
เดี๋ยวตายโหงกันหมดโก ไป เร็ว
[ชาวบ้านคุยกันเซ็งแซ่]
[รถยนต์เร่งเครื่อง]
[ชาวบ้านกรีดร้องตกใจ]
[ชมเพ็ญ] ช่วยหน่อยๆ ใครก็ได้ ช่วยหนูหน่อย
- รถเบรกแตก - อั๊ยยะ โก เร็ว
- [ร้องกรี๊ด] - [โกหว่ากับมนต์ร้องตกใจ]
หยุดๆ
[มนต์ร้องตกใจ] ผมมาแล้วๆ
ผมมาแล้ว คุณผู้หญิง ใจเย็นก่อนนะครับ ใจเย็นๆ ก่อน
ฟังผมนะ อย่างแรกเลย เหยียบเบรกก่อน เหยียบเบรก
เหยียบแล้ว นี่หนูเหยียบแล้ว หนูเหยียบแล้ว แต่มันไม่ยอมหยุด
[ชมเพ็ญกรีดร้อง]
ตายแล้ว มันจะหยุดได้ยังไง
ก็ที่คุณผู้หญิงเหยียบมันคันเร่ง ไม่ใช่เบรก!
[ทั้งคู่กรีดร้อง]
[ทำเสียงแดกดัน] สวยอย่างเดียวแต่โง่ เหย็ดแหม๋ม
[ร้องตกใจ] อย่าด่าหนูเลย หนูไม่รู้นี่หนูจะทำยังไง
- แต่ผมบอกให้เหยียบเบรก! - เหยียบแล้ว
[ล้อเบรกบดถนน]
[ทั้งคู่ร้องครวญคราง]
[ถอนหายใจ] อันตรายจัง ขับรถ
[ทั้งคู่ถอนหายใจเสียงดัง]
คุณผู้หญิง เพิ่งหัดขับรถใช่ไหม
ใช่ค่ะ เลยสับสน
ระหว่างเบรก
กับคันเร่ง
เป็นไรไหม
ใคร
[ดนตรีทะเล้น]
ตัวอะไรอะ
[พูดไม่มีเสียง] พ่อมึง
ขอบคุณคุณทั้งสองมากนะคะ ที่ช่วยชีวิตหนูไว้
เอ่อ เข้าไปในบ้านก่อนค่ะ นี่บ้านหนูเอง
[ชมเพ็ญ] เชิญค่ะ เชิญๆ
[กระซิบ] ไป
ตามน้ำ
- เชิญค่ะ - [โกหว่า] เบา เบา ไอ้มนต์
ไอ้เหย็ดแหม๋ม
[หายใจหอบ] คุณหนูๆ
มีคนที่ตลาดโทรมาบอกว่า รถเบรกแตก คุณหนูเป็นยังไงบ้างคะ
เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนไหมคะ
ไม่เป็นไรจ้ะพี่เขียว ฉันปลอดภัยแล้ว
- [เขียวถอนหายใจโล่งอก] - ดีที่ได้ลุงสองคนนี้ช่วยเอาไว้
เอ้อ ลุงสองคนชื่ออะไรกันบ้างเหรอคะ
หนูชื่อชมเพ็ญนะ
[อึกอัก] ผม ผมชื่อ ชื่อ…
ชื่อช่วงครับ เรียกพี่ก็ได้
ส่วนไอ้ตาคนนี้ เรียกลุงได้เลยครับ
ลุง…
ลุงแช่ม
แล้วลุงกับพี่มาจากไหนคะ
- ทำไมหนูไม่เคยเห็นหน้าแถวนี้เลย - มาจากหาดใหญ่ครับ
ขายไก่ทอด ไก่ทอดขายไม่ดีครับ
ก็เลยต้องมาหางานทำ
หาดใหญ่ โจรเยอะจะตาย ไอ้พวกโจร อันตราย
ไว้ใจไม่ได้สักคน
เอ้อ พี่เขียว ช่วยไปเอาของในรถ เข้าไปเก็บในบ้านให้หน่อยนะ
ได้ค่ะ
เป็นอะไรไหมลูก เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พ่อ หนูไม่ขับรถอีกแล้วนะ พ่อ
ไม่เอาแล้ว หนูขี้ขลาด
ดีนะ ได้ลุงกับพี่เขาช่วยเอาไว้
ไม่งั้นหนูแย่แน่
[ดนตรีคาวบอยตะวันตก]
[ดนตรีหยุดกะทันหัน]
ขอบใจนายทั้งสองคนมากนะ ที่ช่วยลูกสาวฉันไว้
ไม่เป็นไรครับ คนเดือดร้อนก็ต้องช่วย
รับไว้เถอะ
[ร้องโอ๊ยเสียงดัง]
เป็นอะไร
นั่น
นกเขาเอากัน
[เลียนเสียงนกเขา]
ลุงขับรถเป็นไหม
เป็นครับ
พ่อ รับลุงไว้เป็นคนขับรถนะ
หนูไม่ขับแล้ว
ลุงกับพี่เขากำลังหางานทำอยู่พอดี
รับพี่ช่วงนี้ไว้อีกคน คนสวนเราเพิ่งออกพอดี
นะพ่อนะ นะๆ
ถามเขาก่อนไหม เขาจะทำงานกับเราไหมลูก
- [อึกอัก] ไม่… - ไม่ปฏิเสธขอรับนายหัว
พวกเราสองคน ยินดีรับใช้นายหัวครับ
[ชมเพ็ญหัวเราะคิกคัก]
[เลียนเสียงนกเขา]
[โกหว่าฮึดฮัดหงุดหงิด]
[วัวส่งเสียงร้อง ผู้คนคุยกันเซ็งแซ่]
[ดนตรีจังหวะคึกคัก]
[หายใจหอบ] นายหัว นายหัวครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
- มีอะไรวะ - มีคนแทงกันยับเลยนายหัว
[หัวเราะสะใจ]
ดี แทงกันเข้าไป แทงกันให้ตายโหงไปสักข้างนึง
กูจะได้รวยๆ
[หัวเราะสะใจ]
ขอบคุณค่ะ
อ้าวคุณจง มาแต่เช้าเลย
แต่ใจผม มารอคุณชมเพ็ญตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
[โกหว่าถอนหายใจหงุดหงิด]
[ดนตรีทะเล้น]
ลุงแช่มเอาไปเก็บในห้องนะ
[กระซิบ] เอาไปเก็บ ไป
แต่งตัวหล่อเป็นพระเอกเลยมึง
[โกหว่า] เหย็ดแหม๋ม
[จง] ของที่คุณชมเพ็ญสั่งไว้ แล้วก็
ผมมีของอย่างอื่นมานำเสนอเพิ่มด้วย
ดีจัง
ฉันหามานานแล้ว
ขอบคุณนะคะ
ครับผม
[กระซิบ] อะไร
[พูดเสียงดัง] ตายแล้วลุงแช่ม
หนูลืมของอีกลังไว้บนโต๊ะที่บ้าน ลุงแช่มช่วยไปเอามาให้หนูหน่อยนะ
- [จงกระซิบ] ไปสิ - ฮึ มาลืมอะไรตอนนี้วะ
[กระซิบ] ไป เร็วดิ
- เอ่อ… - ลุงแช่ม
ครับ ได้ๆ
ว่าแต่เที่ยงแล้ว คุณชมเพ็ญหิวไหม
[โกหว่า] หิว หิว
หิวก็แดกตีนไปสิ
- [ปิดประตูดังปัง] - ลุงแช่มแกเป็นอะไร
สงสัยแกเมาน้ำกระท่อมครับ
[สูดหายใจและหัวเราะ]
- เมตตาพวกเราด้วยนะนายหัว - [ผู้ชาย] นายหัวๆ
- เมตตาพวกเราด้วย - พอๆ
เห็นไหมเนี่ยว่าดอกเบี้ยมันเท่าไร
ไปหาเงินมาให้พอ
แล้วค่อยเอาโฉนดกลับไป
แต่ดิฉันจะหามาจากไหนล่ะนายหัว
ดอกเบี้ยขึ้นทบต้นทบดอกแบบนี้
- ช่วยกันนะนายหัว - พอตอนมากู้ไม่ได้พูดแบบนี้
พอมาเอาโฉนดกลับ เป็นแบบนี้ทุกคน
เหย็ดแหม๋ม
- [ลูกน้องหลวงอรุณพูดตะเบ็ง] นายหัวๆ - อะไรอีกวะ
[ลูกน้องหลวงอรุณ] ไอ้ซาเก๊าะกำลังจะชนแล้วครับ
ซาเก๊าะลูกพ่อ เฮ้ย
[ดนตรีจังหวะเร้าใจ]
[ผู้คนส่งเสียงเซ็งแซ่]
[หลวงอรุณ] ซาเก๊าะลูกพ่อ
[หัวเราะชอบใจ]
ซาเก๊าะลูกพ่อ ซาเก๊าะลูกพ่อ
[ร้องสะใจ] ซาเก๊าะ ซาเก๊าะลูกพ่อๆ
[โห่ร้องสะใจ]
[หลวงอรุณร้องสะใจ] ซาเก๊าะลูกพ่อๆ
[ดนตรีหยุด]
[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]
[ทำเสียงหือ]
อร่อยมาก
คุณรู้จักร้านนี้ได้ยังไง
ฉันอยู่แถวนี้ยังไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย
ผมเก่งครับ แถมน่ารักด้วย
แล้วตอนนี้คุณจงพักที่ไหนคะ หรือว่าไปกลับที่ลานสกา
จริงๆ ถ้าเสร็จธุระเร็วก็กลับเลยครับ
คุณจงเกิดที่ลานสกา หรือว่าครอบครัวคุณอยู่ที่นั่นคะ
[จง] ผมเกิดที่ลานสกา
ถ้าครอบครัวที่คุณบอก คือเมีย
ผมยังไม่มีครับ
พ่อแม่ผมก็เป็นคนลานสกา
แต่ตายตั้งแต่ผมยังเด็ก
เสียใจด้วยนะคะ
เสียใจ…
ที่ผมไม่มีเมียเหรอครับ
- คุณจง! - [จงกลั้วหัวเราะ]
[ถอนหายใจ]
จริงๆ
ผมเป็นเด็กกำพร้า
[ดนตรีเศร้า]
หลังจากที่ผมเป็นกำพร้า
ก็มีพวกโจรลักเด็ก
[จง] มาจับตัวผม พร้อมกับเด็กกำพร้าอีกสามคน
เตรียมไปขายที่ชายแดนมาเลย์
[รถเคลื่อนเข้ามา]
[จง] แต่โชคดี
ที่มีคนใจบุญคนหนึ่ง
มาช่วยพวกเราไว้ได้ทัน
แล้วเขาก็ดูแลพวกเราเหมือนลูก
- [เด็กๆ หัวเราะคิกคัก] - เอ้า กินข้าวๆ กับข้าวไม่ใช่ของเล่น
- [คุยกันพึมพำ] - ไอ้จง มึงเป็นพี่ ดูแลน้องๆ นะ
- [จง] ได้ครับโก - [โกหว่า] เอ้า กินๆ แบ่งๆ กันกินนะ
อ้าว ไอ้มนต์ มึงไปเขกหัวไอ้ดำทำไม [ทำเสียงหงุดหงิด]
กูเลี้ยงลูกหมาหรือลูกคนเนี่ย
[โกหว่า] แดกข้าวหม้อเดียวกัน ทะเลาะกันอยู่ได้
- [มนต์] ไข่เจียวน่ากินจัง - [โกหว่า] เออ กินเลยนะ
[เพลงมาร์ช]
[โกหว่า] เกิดเป็นคน
อย่าข่มเหงคนอ่อนแอกว่า
แล้วก็อย่าให้ใครมารังแกเรา ข่มเหงเรา
- [โกหว่า] อือ ดีมาก - [โห่ร้องสนุกสนาน]
อ้าว วิ่งเข้าไปดิ
กำปั้น
ไม่ได้มีไว้แค่เป่ายิงฉุบ
ตีน
ไม่ได้มีไว้แค่เหยียบขี้ไก่
[โกหว่า] พวกมึงต้องสู้
ถ้ามึงไม่สู้
มึงตาย
พวกมึงต้องมีฉายา
[โกหว่า] จง ลานสกา
ญาดา นบพิตำ
[โกหว่า] ดำ สิชล
มนต์ ร่อนพิบูลย์… หายไปไหน
[ดนตรีหยุด]
ไอ้มนต์
ไอ้มนต์ [ฮึดฮัดหงุดหงิด]
ไอ้หัวครก!
- เหย็ดแหม๋ม - [จง] พวกเรานับถือเขาเหมือนพ่อแท้ๆ
- ที่เราไม่เคยมี - บอด ตากูบอด
[จง] เขาสอนวิชาป้องกันตัวให้
บอดๆ ตากูบอด
- [จง] จะได้ไม่มีใครมาข่มเหงพวกเราได้อีก - [ฮึดฮัด]
โตขึ้นหนูจะสวยเหมือนน้าชมจันทร์ไหม
สวยสิ สวยมากๆ เลยนะ
น้ารับรองนะว่าหนุ่มๆ ทั้งภาคใต้นะ ต้องหลงรักญาดาแน่นอนเลย
หนูไม่อยากได้หนุ่มคนอื่น
หนูอยากให้จงชอบหนูคนเดียว
ขนาดนั้นเลยเหรอ [ทำเสียงแปลกใจ]
- [หาว] - [ชมจันทร์] เอ้าง่วงแล้ว งั้นก็นอนนะ
นอนกันนะ นอนนะ
เดี๋ยวน้าจะกล่อมให้น้องนอนหลับนะ
♪ เอ่อ เอย น้องนอนเอย ♪
[จง] ส่วนน้าผู้หญิง
♪ นอนให้สบาย ♪
[จง] ก็ดูแลเราเหมือนแม่แท้ๆ เลยครับ
[ชมจันทร์ร้องเพลง] ♪ แม่ซื้อทั้งหลาย ♪
♪ อย่าหยิกอย่าหยอกหลอกหลอนเจ้า ♪
- ♪ แม่ซื้อข้าเอย อย่าหลอกหลอน ♪ - [กรน]
[ชมจันทร์ร้องเพลง] ♪ กล่อมทรามบังอรให้นอนหลับ ♪
♪ นอนวันขวัญข้าว ♪
♪ กล่อมเจ้าให้นอนเอย ♪
พวกเรารักพวกเขาทั้งสองคนมาก
ดีจังเลยค่ะ
ว่าแต่คนใจบุญคู่นั้นเขาเป็นใครเหรอคะ
ถ้ามีโอกาส
คุณคงได้พบกับพวกเขาแน่ๆ ครับ
หวังว่าจะมีโอกาสนั้นนะคะ
ผมก็หวังว่า
จะมีโอกาสได้พบพ่อของคุณเหมือนกัน
[หัวเราะเบาๆ]
ขอโทษที่ไม่ได้บอกแต่แรกนะ
ว่าพ่อฉันเป็นใคร
[ชมเพ็ญ] เพราะว่าทุกคนอยากเข้าหาพ่อทั้งนั้น
รวมทั้งคุณด้วย
[หัวเราะไม่มีเสียง]
[จง] ผมเองก็อยากจะ
มีโอกาสได้รู้จักท่านเหมือนกัน
จะได้ขออนุญาต
จีบลูกสาวท่านนะครับ
[ทั้งคู่หัวเราะเขินๆ]
คุณคิดว่าท่านจะอนุญาตไหม
ก็…
น่าจะอนุญาตนะคะ
[ทั้งคู่หัวเราะเขินๆ]
แต่ว่าเดือนหน้า
ฉันจะต้องไปธุระกับแม่ที่มาเลย์
อาจจะต้องไปหลายวันด้วย
งั้น…
[จง] เก็บแหวนวงนี้เอาไว้
จะได้คิดถึงกันบ้าง
[ดนตรีซึ้ง]
งั้น…
เก็บสร้อยเส้นนี้เอาไว้
[ชมเพ็ญ] จะได้คิดถึงกันบ้าง
ผมสัญญา
จะเก็บสร้อยนี้เอาไว้กับตัวตลอดเวลาเลยครับ
- เป็นอะไรญาดา - ออกรถ
- แต่ไอ้จงมัน… - กูบอกให้ออกรถ
[สตาร์ทเครื่องรถยนต์]
[ดนตรีหยุด]
[ชายเป่าหีบเพลงปากจากระยะไกล]
เอ้า
เสื้อจง
ซักให้แล้ว
ขอบใจนะ
สร้อยใครให้มาเหรอ
ไม่ ไม่มีอะไรหรอก
ไหน ขอดูหน่อยสิ
- เฮ้ย - สร้อยคอผู้หญิง
เฮ้ย!
บอกว่าไม่มีอะไร
ฉันเข้าเมืองไปทำธุระก่อนนะ
[ชายเป่าหีบเพลงปากดังชัดขึ้น]
[ดำร้องออกแรง]
ไอ้จง เดี๋ยวก่อน
กูมีเรื่องจะพูดกับมึงแบบลูกผู้ชาย
[จง] ว่าไงไอ้ดำ
มึงรู้ใช่ไหม กูไม่ได้คิดกับญาดาแค่น้องสาว
เออ กูพอดูออก
แล้วมึงก็พอรู้ใช่ไหมว่าญาดามันชอบมึงมาก
กูอยากให้มึงบอกกับมันตรงๆ ไปเลย
กูเข้าใจมึงนะ
กูว่ามันก็รู้นะว่ากูคิดกับมันแค่น้องสาว
[ม้าร้องเบาๆ]
ไอ้จง
[ตะเบ็ง] กูแค่อยากให้มึง บอกกับมันตรงๆ ไปเลย
ว่ามึงกับมันไม่มีทางเป็นไปได้
แล้วมึงคิดว่าถ้ากูพูดไปเนี่ย
[จง] มันจะมาสนใจมึงเหรอ
มึงฟังกูนะ
เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับกู
ถ้ามันไม่ได้ชอบมึง
มันก็เรื่องของมึง
[ตะเบ็ง] ไอ้จง!
[สตาร์ทมอเตอร์ไซค์ ม้าส่งเสียงร้อง]
[ตะเบ็ง] ไอ้จง!
[หมาเห่าจากระยะไกล]
ครั้งหน้าเมื่อไหร่ดี
[พูดสำเนียงญี่ปุ่น] ขอเป็นอีกสองสามเดือนแล้วกัน
ท่านพลโทนากามูระ จะมาจากตะนาวศรีของพม่าอาทิตย์หน้า
น่าจะมีเรื่องใหญ่
[เพลงมาร์ชยิ่งใหญ่ขึงขัง]
พลโทนากามูระ
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
ท่านปล่อยให้ไอ้โจรกระจอกพวกนั้น
มาปล้นขบวนรถบรรทุกของกองทัพเรา
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ยังไง
[พูดภาษาญี่ปุ่น]
มีคนบอกว่า
ท่านผู้การเคยเป็นยอดตำรวจมือปราบ
สงสัยมันแค่นิทานหลอกเด็กหลอกชาวบ้านล่ะมั้ง
[พูดสำเนียงญี่ปุ่น] ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดอีกล่ะก็
สัมปทานของท่านกับกองทัพญี่ปุ่น
คงไม่มีวันเกิดขึ้น
แล้วสังฆทานของท่านกับ…
สัมปทาน
สัมปทานของท่านกับกองทัพญี่ปุ่นคงไม่มีวันเกิดขึ้น
กูรู้แล้ว เขาพูดไทยแล้ว
ท่านนายพลขอรับ
ผมขอโทษนะขอรับ
ผมจะจัดการเอาพวกนั้น
มาให้ท่านนายพลประหารด้วยตัวท่านเองขอรับ
[ยุงบินหึ่งๆ]
ประเทศนี้อะไรก็ดีหรอก
เสียแต่ยุงชุมพอๆ กับโจร
และที่สำคัญ
ข้าดันเกลียด
โจรมากกว่ายุงซะอีก
[หัวเราะเจื่อนๆ]
ใช้ยากันยุงฆ่ามันก็ได้ขอรับ
ถ้าท่านจัดการไม่ได้
ผมจะเป็นคนตัดหัว
ไอ้โจรนั่นด้วยมือผมเอง
[เพลงมาร์ชยิ่งใหญ่]
[ดนตรีญี่ปุ่นดั้งเดิมจังหวะผ่อนคลาย]
[ภาษาญี่ปุ่น] ชื่อของเธอคือชมเพ็ญ
[ภาษาญี่ปุ่น] ลูกสาวคนเดียว ของหลวงอรุณภิวัฒน์ครับ
[ภาษาญี่ปุ่น] ไปกันเถอะ
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[โกหว่ากระแอม]
หนักไหม
หนักฉิบหายเลยครับ ไม่ๆ ไม่ใช่ครับ ไม่ได้หนักเลย
[หัวเราะ] อ้อ
ลุงแช่มกับพี่ช่วง วางไว้ในห้องกินข้าวก่อนก็ได้จ้ะ
- ได้ครับคุณหนู - เดี๋ยวหนูมาจัดเอง
- [หัวเราะเบาๆ] - ขอบคุณนะจ๊ะ
ไม่เป็นไรครับ
[ทั้งคู่ร้องโอย]
[ทั้งคู่ร้องซี้ดและโอย]
นี่มันอะไรวะ
- กล่องอะไร - และพวกชาวบ้านที่ปากพนังนะ
พวกมึงอย่าลืมกดราคาจำนองให้มันหนักๆ
[หลวงอรุณ] ที่ดินสวยๆ แบบนั้น
มึงเข้าใจไหม
ครับ นายหัว
- อุ๊ย - [โกหว่าอุทานตกใจ]
เหย็ดแหม๋ม ทำไมไอ้เปรตนี่หน้าดำแบบนี้ตลอด
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[เพลง "หาดผาแดง" บรรเลง]
[ทำเสียงเยาะเย้ย]
[ดำ] ไอ้เปรตมนต์
เป็นอะไรเหรอโก ไม่สบายเหรอ
[มนต์ทำเสียงสงสัย เพลงจบ]
[โกหว่าร้องตกใจ]
[โกหว่า] โอ้
[ดนตรีซึ้ง]
นั่นรูปแม่หนูเอง ตอนสาวๆ
สวยไหม
ตอนนี้ก็ยังสวยนะ
แต่แม่ไปธุระที่มาเลย์ กลับมาอาทิตย์หน้า
เดี๋ยวลุงแช่มกับพี่ช่วงก็ได้พบแม่หนูเองแหละ
[โกหว่า] ไอ้หลวงอรุณภิวัฒน์
มันคือหมวดรุ่ง
คนที่ทำให้กูติดคุกเมื่อ 20 ปีก่อน
และมันก็คือคนที่พรากชมจันทร์ไปจากชีวิตของกู
- [ชายเป่าหีบเพลงปาก] - [ดำ] ดีนะ
ที่ไอ้หลวงนั่นมันจำโกหว่าไม่ได้
จะจำได้ไงวะ
ก็แต่ก่อน โกมีผม
แต่ตอนนี้ หัวล้านมันแผล็บ ไม่มีผมเลยสักนิด
แล้วน้าชมจันทร์ก็คือคุณหญิงบ้านนั้นใช่ไหม
ใช่ แล้วเขามีลูกสาวด้วยกันคนนึงนะ
ชื่อชมเพ็ญ
[เป่าหีบเพลงปาก]
ไอ้หมวดรุ่ง
มึงหยามกู
กูจะทำให้มึงรู้ว่า
- ประตูมีกลอน - [ดนตรียิ่งใหญ่]
คนคอนมีปืน
มึงทำให้กูไม่มีที่ยืน
- กูก็จะหาที่นั่ง - [ดนตรีหยุดกะทันหัน]
โอ๊ย ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
[ถอนหายใจเบาๆ]
[จิ้งหรีดส่งเสียง]
แต่โก
ผมมีเรื่องสงสัยอยู่เรื่องนึง
เรื่องอะไรวะ
[จง] มันใช่เวลามาสงสัยไหม
โกกำลังเศร้า ไม่เห็นเหรอ
ก็เรื่องที่พ่อของกู สั่งเสียครั้งสุดท้ายก่อนตายไง ไอ้จง
สั่งว่า
[ลากเสียง] เอื้อ…
เอื้อ บ้าอะไรวะ
กูอยากรู้เหมือนกันว่า "เอื้อ" แปลว่าอะไร
ไอ้เปรต มึงออกไปก่อนเลยไป
[ดำ] ไป
ไอ้ดำ มึงไล่กูเองนะ
เออ ไป
แม่ง
[มนต์] รำคาญอะไรกูนักหนาวะ
เกือบ 20 ปีแล้ว
ที่โกหว่าหนีออกจากคุก
พยายามตามหาน้าชมจันทร์
ที่แท้ก็…
[ดนตรีเปลี่ยวเหงา]
- [ทำเสียงชู่] - ไอ้จง
[ดนตรีทะเล้น]
ไปสิ ไป ไปเร็วๆ ไปเร็ว ไป
ไปๆ ไปช่วยกันไป
[จง] ช่วยๆ กันสิ มาๆ เร็วๆ
[ทุกคนร้องออกแรง]
ไปๆ ไปๆ
[จง] ไปๆ ไปเร็ว ไปๆ
ไปๆ เร็วๆ เร็วๆ
[ดำ] ช่วยกันๆ
[จง] ไปๆ เร็วๆ ไป
เร็วๆ ไปๆ
[มือบีบเนื้อ ควายร้องเสียงดัง]
[ดนตรีจังหวะกระฉับกระเฉง]
[ทั้งสามคนร้องทึ่ง]
มึงทำได้ยังไงวะไอ้มนต์
[เอฟเฟกต์เสียงบีบ]
[พูดพร้อมกัน] อ๋อ
- สุดยอดมาก - สุดยอดไปเลย
[เด็กๆ ร้องดีใจ]
ไปๆ
[เจ้าหน้าที่เรือนจำ] เร็วเลยๆ
อย่าให้มันหนี จับไว้ๆ
หลังจากที่พวกมึงช่วยกูแหกคุก
กูก็ไม่เคยเจอชมจันทร์อีกเลย
[ชายเป่าหีบเพลงปาก จิ้งหรีดส่งเสียง]
จนกูคิดว่าเขาตายไปแล้ว
แต่ตอนนี้
ถ้ากูได้เจอชมจันทร์อีก
กูจะถามเขาว่า
กูได้ตายจากใจเขาหรือยัง
แล้วโกจะเอายังไงอะ
[มนต์พูดลากเสียง] เอื้อ…
เอื้อ…
มันคือบ้าอะไรวะ
ทำไมพ่อไม่พูดให้ยาวกว่านี้ แหม๋มเหย็ดเอ๊ย
ไม่น่าเล่าเรื่องพ่อมันตายเลย
[ดำ] ไอ้เปรตนี่พูดมากจริงๆ
[มนต์] เอื้อ… มันคือบ้าอะไรวะ
[รถยนต์เคลื่อนเข้ามา]
[ดนตรีแจ่มใส]
[ชมเพ็ญ] แม่
แม่
[ดนตรีผ่อนคลาย]
พ่อ
[ชมเพ็ญ] แม่กลับมาแล้ว
น้าชมจันทร์
- ยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะโก - [ฮึดฮัด]
[ชมเพ็ญ] แม่
[ชมเพ็ญร้องดีใจเบาๆ]
แม่ [ทำเสียงชื่นใจ]
- เป็นไงบ้าง คิดถึงแม่ไหม - คิดถึงสิ หนูคิดถึงแม่มากเลยนะ แม่รู้ไหม
ทำไมรอบนี้ไปนานจัง
พอดีมันมีปัญหาเรื่องสินค้าที่จะส่งมา แม่ก็เลยอยู่ต่อให้มันจบก่อน นะ
ขอบใจเธอมากๆ นะ
ที่เป็นธุระจัดการให้
ไม่เป็นไรค่ะคุณพี่ เรื่องเล็กน้อย
แม่ แม่ไปพักผ่อนก่อนนะ
เดี๋ยวหนูเก็บกระเป๋าให้
- [ชมจันทร์] เอาไปสิ ขอบใจมากลูก - ค่ะ
ไปพักผ่อนก่อน อาบน้ำอาบท่า
[หลวงอรุณ] เย็นนี้จะได้ทานข้าว พร้อมหน้าพร้อมตากันสักที
- นะ - [ชมจันทร์] ค่ะ ไป
[ดนตรีซึ้ง]
- อุ๊ย เหย็ดแหม๋มเอ๊ย - [ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[โกหว่า] ผมแช่มและช่วง ขออนุญาตลาออกจากงานครับ
ผมกับช่วงมีธุระจำเป็น ต้องรีบกลับบ้านที่หาดใหญ่ด่วน
ต้องขอโทษคุณชมเพ็ญด้วยนะครับ
ที่ไม่ได้มาบอกลาด้วยตัวเอง
แต่ผมมีเรื่องอยากขอร้องคุณเป็นครั้งสุดท้าย
ถ้าคุณจะกรุณา
ช่วยมอบขวานเล่มนี้ให้แม่ของคุณด้วย
เมื่อเขาเห็นขวานเล่มนี้
เขาจะเข้าใจเองครับ
[เพลง "หาดผาแดง" บรรเลง]
- [ชมจันทร์ร้องหือ] - แม่
แม่เป็นอะไร
แม่ไม่สบายเหรอ
ไปหาหมอไหม
ไม่ แม่ไม่ได้เป็นอะไรลูก
แม่สบายดีลูก แม่สบายดี
ไม่สบายแหละ
นี่ แม่รู้ไหม เมื่อกี้แม่เต้นเหมือนใครบางคนเลย
เหมือนใครลูก
คนคนนั้น เขาฝากขวานเล่มนี้ให้แม่ด้วย
[ชมเพ็ญ] เขาบอกว่า เมื่อแม่เห็นมัน แม่จะเข้าใจเอง
- ใครเป็นเจ้าของขวานเล่มนี้ หา - [ดนตรีซึ้ง]
แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนลูก
เขาอยู่ที่ไหน
ก็ลุงแช่ม คนขับรถหนูไงแม่
เขาไม่อยู่แล้ว
เขาเขียนจดหมายถึงแม่ด้วยนะ
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
ฉันสลักชื่อย่อของฉันไว้บนขวานเล่มนี้
ต่อไปเวลาที่พี่ใช้
พี่จะได้รู้ว่ามีฉันอยู่กับพี่ตลอดเวลานะ
ขวานเล่มนี้
จะอยู่ในใจของพี่ตลอดไป
[ร้องไห้ฟูมฟาย]
แม่
[ชมเพ็ญ] แม่เป็นอะไร
แม่
[ดนตรีหยุด]
[จิ้งหรีดส่งเสียง]
โก
ก่อนพ่อผมตาย
แกสั่งเสียว่าอะไรนะ
กูเล่าไปหลายครั้งแล้ว
คำสั่งเสียของพ่อมึง
[อึกอัก] เอื้อ…
คำเดียว
แปลว่าอะไรอะโก
กูไม่รู้
มึงตายตามพ่อมึงไปไว้ค่อยไปถาม
เหย็ดแหม๋ม คนยิ่งเครียดๆ
[ลากเสียง] เอื้อ…
แปลว่าอะไรวะไอ้ดำ
แปลว่าหุบปาก ไอ้โง่
[มนต์] ได้ๆ ไม่พูดแล้ว เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
[ชายเป่าหีบเพลงปาก]
ชอบชมเพ็ญจริงๆ เหรอ
มันไม่มีทางเป็นไปได้
[ญาดา] เชื่อเถอะ
โจรกระจอกกับผู้หญิงสูงศักดิ์อย่างนั้นน่ะ
เขาเห็นมึงเป็นของเล่นไหม
[โกหว่า] ใช่
มึงเป็นเสือ ไอ้จง
ผู้หญิงคนไหนจะมาจริงจัง
[โกหว่า] เลิกกับเขาซะ
เชื่อกูเถอะ
มึงจะหนีไปไหน
มึงก็พูดออกมาเลย
แหม๋ม ลูกผู้ชายไหมวะ
พอ
เมาแล้วไปนอนซะ
- [จง] น่ารำคาญ - [ดำ] ญาดา
[ตะคอก] ไอ้จง!
ทำไมมึงต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยวะ
[ชายเป่าหีบเพลงปากต่อเนื่อง]
แหม๋ม
ผู้ชายนี่โง่เหมือนกันหมดใช่ไหม
ทั้งโกหว่า
ทั้งไอ้จง
ไม่ใช่แค่ผู้ชายที่โง่นะ
แต่ผู้หญิงแบบมึง
ก็โง่ไม่น้อยว่าโกหว่าหรือว่าไอ้จงหรอก
ญาดา
ไอ้จงมันไม่เคยรักมึงเลย
มันคิดกับมึงแค่น้องสาวมาโดยตลอด
[ดำ] แต่กูนี่
กูรักมึงมาโดยตลอด ญาดา
แต่มึงก็แกล้งโง่
ทำเป็นไม่รู้อะไร
[ตะคอก] เหย็ดแหม๋ม!
ความรักทำให้เราทุกคนโง่ลงเว้ย
ไอ้ดำ
มึงเมามากแล้วกูว่า มึงไปนอนซะ
[ญาดา] จะได้ไม่ฟุ้งซ่านคิดมาก
กูเองก็เมาเหมือนกัน
กูไปนอนแล้ว
เฮ้ย ญาดา
ญาดา ญาดา
[ญาดาร้องอือ]
[ญาดาร้องขัดขืน]
[ญาดา] ไอ้ดำ!
มึงจะทำอะไรกูเนี่ย
[ญาดา] มึงอย่าคิดว่ากูง่ายอย่างนั้นนะ
ต่อให้เหลือผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกนี้เป็นมึง
กูขอยอมตายดีกว่า
ญาดา
มึงคิดกับกูแบบนั้นจริงๆ เหรอวะ
เออ
ในเมื่อกูทำดีกับมึงไม่ได้
- กูก็ขอเลวแม่งเลยแล้วกัน - [ดนตรีตื่นเต้น]
[ญาดาพูดตะเบ็งเสียง] ไอ้ดำ ไอ้ดำ!
มึงจะทำอะไรกู อย่า!
ไอ้เปรต ออกไป!
ออกไป!
- [ญาดา] อย่านะ ไอ้เปรต! - ไอ้ดำ!
[โกหว่า] ดำ!
[ตะคอก] ไอ้ชาติเปรต!
มึงทำอะไร
[โกหว่า] กูเคยสั่งเคยสอน ให้มึงรักกันเหมือนพี่เหมือนน้อง
มึงจำไม่ได้เหรอ นี่มึงทำอะไร
ผมเคยพูดหรือไง
ว่าผมคิดยังไงกับญาดา
มีแต่โกนั่นแหละ ที่สอนให้เราเป็นพี่น้องกัน
โกเคยถามผมบ้างไหม
ว่าผมรู้สึกยังไงกับญาดา
ถ้ามึงคิดหมาๆ อย่างนี้นะ มึงไปไหนก็ไปเลย
ไม่ต้องมาให้กูเห็นหน้าอีก
- โกไล่ผมเองนะ! - เออ!
[ดำตะโกน] เหย็ดแหม๋ม!
[ดำร้องออกแรง ม้าส่งเสียงร้อง]
[ชายเป่าหีบเพลงปาก]
[มาเอดะ] ท่านพลโทนากามูระ อยากให้ท่านผู้การ
เดินทางไปมาเลย์ กับรถไฟของเราด้วยกันเลยครับ
ถือว่าพาครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนนะครับ
ไม่เป็นไรครับ พวกผมตามไปทีหลังได้ขอรับ
เอ่อ ไม่อยากรบกวนพวกท่านดีกว่าขอรับ
[มาเอดะพ่นลมหายใจ]
กรุณาให้เกียรติท่านพลโทนากามูระด้วยครับ
[นากามูระ] ผมมีอีกเรื่อง
คือ
ผมจะขอคุยกับคุณชมเพ็ญ
เป็นการส่วนตัวสักหน่อย
จะได้ไหมครับ
เอ่อ ไม่…
[มาเอดะฮึดฮัดไม่พอใจ]
[อึกอัก] ไม่รังเกียจขอรับ
[ดนตรีญี่ปุ่นดั้งเดิมจังหวะผ่อนคลาย]
นี่เป็นผ้าลายปักที่ผมเอามาจากญี่ปุ่น
ผมมอบให้คุณชมเพ็ญเป็นของขวัญครับ
ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ
โปรดรับไว้เถอะครับ
[พูดไม่ชัด] ของซวยๆ แบบนี้
[พูดไม่ชัด] ก็ต้องคู่กับคนซวยๆ อย่างคุณ
ไม่ดีกว่าค่ะ
เอ่อ ขอบคุณนะคะ
ดิฉันยังไม่อยากซวย
[ชมเพ็ญหัวเราะเจื่อนๆ]
[ดนตรีหยุด]
ไม่เคยมีใครเคยปฏิเสธคำขอของผมมาก่อน
[ดนตรีระทึก]
ผมอยากให้คุณชมเพ็ญ
[นากามูระ] ลองคิดทบทวนดูดีๆ อีกสักครั้ง
[พูดเน้นคำ] คิดถึงคุณพ่อคุณแม่ของคุณด้วย
[ทหารพูดภาษาญี่ปุ่นพร้อมกัน] ชนแก้ว!
[ทุกคนพากันทำเสียงสดชื่น]
[ภาษาญี่ปุ่น] พันโทครับ
[ภาษาญี่ปุ่น] การลำเลียงขนส่ง ครั้งสำคัญที่จะมาถึงนี้
[ภาษาญี่ปุ่น] จะถึงเมื่อไหร่ครับ
[ภาษาญี่ปุ่น] นั่นน่ะ
[ภาษาญี่ปุ่น] คือการขนทองคำ มาจากพม่าใช่ไหมครับ
[ภาษาญี่ปุ่น] รถไฟขบวนแรกจะมาถึงที่นี่
[มาเอดะพูดภาษาญี่ปุ่น] วันที่แปดเดือนแปดนี้
[ภาษาญี่ปุ่น] หน้าที่ของพวกเราคือ
[ภาษาญี่ปุ่น] การอารักขา
[ภาษาญี่ปุ่น] ขบวนรถไฟนี้
[ภาษาญี่ปุ่น] ไปให้ถึงปลายทาง
[ภาษาญี่ปุ่น] จัดไป
[ภาษาญี่ปุ่น] ถ้าอย่างนั้น
[พูดภาษาญี่ปุ่นติดหัวเราะ] อย่างพวกเราเนี่ย พอจะได้ส่วนแบ่งบ้างไหมครับ
[ภาษาญี่ปุ่น] ร้ายเหมือนกันนะแกเนี่ย
[ทุกคนพากันหัวเราะ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ทองคำทั้งหมดที่พวกเรายึดได้
[ภาษาญี่ปุ่น] ก็ต้อง เป็นของพระจักรพรรดิเราสิวะ
[ภาษาญี่ปุ่น] แต่ว่านะ
[ภาษาญี่ปุ่น] ถ้าทองคำ มันจะหล่นหายไปสักสี่ห้าแท่ง
[ภาษาญี่ปุ่น] ยังไงซะ ก็ไม่มีใครรู้หรอก
[หัวเราะและปรบมือชอบใจ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ผู้พันเสียงดังไปแล้ว
[ภาษาญี่ปุ่น] ถ้าเกิดมีคนได้ยินเข้าจะทำยังไง
[ภาษาญี่ปุ่น] คนไทยที่ไหน มันจะฟังภาษาเราออกวะ
[ภาษาญี่ปุ่น] ไอ้หน้าโง่นี่
[ทหารญี่ปุ่นพากันหัวเราะชอบใจ]
[ทหาร 1 พูดภาษาญี่ปุ่น] โอเค เอาละ
[ทหาร 2 พูดภาษาญี่ปุ่น] เอาเลยๆ
[ทหารญี่ปุ่นทำเสียงถูกใจ]
[ทหารพูดภาษาญี่ปุ่น] ชนแก้ว
- [ภาษาญี่ปุ่น] ทานากะ ร้องสักเพลงไหม - [ทานากะพูดภาษาญี่ปุ่น] ครับ ได้ครับ
[ร้องเพลงภาษาญี่ปุ่นพร้อมกัน] ♪ ปู๊นๆ ไปไม่หยุด ♪
♪ รถไฟ รถไฟ ♪
♪ วิ่งไป วิ่งไป ♪
♪ ปู๊นๆ ปู๊นๆ ไปไม่หยุด ♪
♪ ยังคง… ยังคงไปสู่แดนทุรกันดารไร้ที่สิ้นสุด ♪
♪ แม้ว่าชัยชนะจะอยู่ไกลเพียงใดก็ตาม ♪
♪ ไชโย ไชโย ♪
♪ ไชโย ♪
♪ ลุยไป ลุยไป ขอให้ชนะชัย! ♪
[ทหารญี่ปุ่นปรบมือและหัวเราะชอบใจ]
♪ กองทัพอาคเนย์ กองทัพอาคเนย์ ♪
- ♪ กองทัพไร้เทียมทาน กองทัพอาคเนย์ ♪ - [ภาษาญี่ปุ่น] เชิญขึ้นรถเลยครับ
- ♪ ไปเลย ♪ - [ภาษาญี่ปุ่น] ระวังเท้าด้วยครับท่าน
[ทหาร 1 พูดภาษาญี่ปุ่น] เอาละๆ
[มาเอดะถอนหายใจเสียงดัง]
[ทหาร 2 พูดภาษาญี่ปุ่น] เอาละๆ
[ภาษาญี่ปุ่น] ขอบคุณมากครับ
ฉิบหายแล้ว
[หัวเราะ] ไม่มีอะไรครับ แค่บอกว่ากูอะเป็นไซนัส
[หัวเราะ] ไปก่อนนะเว้ย
[ดนตรีระทึก]
[ภาษาญี่ปุ่น] สำเร็จแล้ว
[มาเอดะพูดภาษาญี่ปุ่น] ไอ้พวกโจรหน้าโง่ติดกับเราละ
[กูรอนซาน] มึงต้องการอะไร
กูต้องการของอย่างว่าว่ะ
[กูรอนซาน] ของอย่างว่ากูไม่มี
ที่นี่ไม่ใช่ซ่องกะหรี่
ไอ้กูรอนซาน ไอ้ควาย
กูมาซื้อมึงประจำ มึงจำกูไม่ได้เหรอ
[ตะคอก] ไอ้เหี้ย!
ใครจะไปจำได้วะ ลูกค้ากูมีตั้งเยอะตั้งแยะ
มึงต้องการอะไร
เอ็ม 16
มี
- ปืนกล - มี
- ปืนใหญ่ - มี
- บาซูก้า - มี
- ปืนต่อสู้อากาศยาน - มี
- ปืนแก๊ป - ไม่มี
- ปืนฉีดน้ำ - ไม่มี ไอ้สัส!
มึงคิดว่ากูเป็นร้านขายของชำหรือไง ไอ้มนต์
มึงต้องการปืนอะไร
- เอาระเบิด - [ตะคอก] ไอ้เหี้ย!
เมื่อกี้ยังคุยเรื่องปืนดีๆ อยู่เลย
มึงมีหรือเปล่าล่ะ ระเบิดน่ะ
มึงจะเอากี่ดุ้น
ระเบิดบ้านพ่อมึงเหรอ เรียกเป็นดุ้น
มึงมีเท่าไร เอามาให้หมดเลย
มึงจะเอาระเบิดไปเยอะซะขนาดเนี้ย
ไปทำอะไรวะ
กูจะไปถล่มพวกญี่ปุ่น
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]
แม่งสะใจกูจริงๆ
เดี๋ยวกูจะจัดระเบิดให้มึงฟรี
เอาไปถล่มพวกแม่งให้เละเทะไปเลย
[หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง]
[หัวเราะอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]
[หัวเราะดึงจังหวะ]
[มนต์หัวเราะตาม]
[ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[มอเตอร์ไซค์เคลื่อนเข้ามา]
[กริ่งจักรยาน]
[จงหายใจหอบ] คุณชมเพ็ญ
ฉันมีข่าวร้ายมาบอก
พรุ่งนี้
ฉันต้องไปมาเลย์
- กับขบวนรถไฟของญี่ปุ่น - หา
อะไรนะ
[โกหว่า] ถ้าเราปล้นทองได้นะ
เอาไปแจกชาวบ้านให้หมดเลย
เรามาทวนแผนกัน
(พม่า กัมปอต แม่น้ำโขง)
เป้าหมายเราคือตู้สินค้าตู้กลาง
ซึ่งพวกญี่ปุ่นมันขนทองคำจะไปมาเลย์
แล้วนี่ไอ้ดำหายไปไหน
ไม่รู้เหมือนกันโก
ตั้งแต่มีเรื่องแล้วโกไล่มันไป
[มนต์] ผมยังไม่ได้ยินข่าวมันเลย
ถ้ามันไม่กลับมาคืนนี้
เราต้องลงมือโดยไม่มีไอ้ดำแล้ว
ญาดา คนเดียวไหวไหม
ไหวอยู่แล้วโก
โก
เกิดเรื่องแล้ว
พรุ่งนี้หลวงอรุณกับครอบครัวจะเดินทางไปมาเลย์
กับขบวนรถไฟของญี่ปุ่นเที่ยวนี้
ตายโหงแล้ว
ไม่มีในแผน
ชมเพ็ญเพิ่งบอกผมวันนี้ครับ
[โกหว่า] สงสัยต้องเปลี่ยนแผน
เดี๋ยวชมเพ็ญชมจันทร์ไม่ปลอดภัย
ล้มเลิกแผนไหม
แผนเดิม
แต่เปลี่ยนสักนิด
แล้วโกจะเอายังไงกับหลวงอรุณและครอบครัว
หลวงอรุณ
ให้เป็นหน้าที่ของกู
เดี๋ยวกูสะสางเอง
มันพรากดวงใจไปจากอกกู
กูจะทำให้มันรู้ว่า
ประตูมีกลอน
คนคอนมีปืน
[ดนตรียิ่งใหญ่]
มึงทำให้กูไม่มีที่ยืน
- กูก็จะหาที่… โอ๊ย! - นี่แน่ะ
ไอ้เปรต
ไปหาที่นั่งที่อื่นเลยไป
เหย็ดแหม๋ม
- [มนต์] โอ๊ย โดนถีบอีกแล้ว - ฮึ่ย
พรุ่งนี้
ความรักความแค้นเมื่อ 20 ปี
ไอ้หลวงอรุณกับกู
ต้องจบลงที่ชุมทางเขาชุมทอง
[เพลงมาร์ชยิ่งใหญ่]
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ชาวบ้านคุยกันเซ็งแซ่]
[ทหารญี่ปุ่นคุยกันเสียงดัง]
[เป่านกหวีด]
[สตาร์ทมอเตอร์ไซค์ดังกระหึ่ม]
[ระฆังดังกังวาน]
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ลมพัดแรง]
[ดนตรีหยุด]
ไอ้ดุ่ย ขอเพลงหน่อย
[ดนตรีปี่พาทย์]
[โกหว่า] แผนจะเป็นแบบนี้นะ
ทันทีที่รถไฟถึงหุบเขา
โกจะแอบขึ้นรถไฟไปก่อน
จัดการกับพวกทหารยาม แล้วปลอมตัวเป็นพวกมัน
[ภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย มึงอะ
[ภาษาญี่ปุ่น] ติดกระดุมเม็ดบนให้เรียบร้อยสิวะ
[ภาษาญี่ปุ่น] เดี๋ยวท่านนายพลนากามูระมาเห็นเข้า
[ภาษาญี่ปุ่น] หัวมึงจะขาดเอานะ
[โกหว่าฮึดฮัดไม่พอใจ]
[จิ๊ปากและถอนหายใจ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยนะ
[โกหว่าฮึดฮัดไม่พอใจ]
[ภาษาญี่ปุ่น] แล้วก็นะ มึงแม่งดูไม่เหมือนทหารเลยว่ะ
[โกหว่าทำเสียงอือในคอ]
[ภาษาญี่ปุ่น] หน้าแม่งก็ดูแก่สัส
[ทั้งคู่หัวเราะ]
[ทหารพูดภาษาญี่ปุ่น] เฮ้ย
[ภาษาญี่ปุ่น] นี่หนวดจริงหรือเปล่าวะ
[ภาษาญี่ปุ่น] เอ๊ะ
[ภาษาญี่ปุ่น] นี่มัน…
[ดนตรียิ่งใหญ่ค่อยๆ ดังขึ้น]
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[มอเตอร์ไซค์วิ่ง]
[โกหว่า] ไอ้จง มึงต้องกระโดดขึ้นขบวนรถไฟ ตอนที่กำลังผ่านหุบเขา
จากนั้นมึงหาทางไปเจอกันที่โบกี้เก็บทอง
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[เบิ้ลเครื่องมอเตอร์ไซค์]
[จงร้องทุลักทุเล]
[ดนตรียิ่งใหญ่เสียงดังขึ้น]
[โกหว่า] ไอ้มนต์ มึงไปรอบนยอดเขา ก่อนถึงสถานีร่อนพิบูลย์
เตรียมระเบิดให้พร้อม รอให้พวกเราช่วยชมจันทร์ชมเพ็ญก่อน
แล้วก็ดูให้ดี
ถ้าเห็นพลุสัญญาณจากกูเมื่อไหร่
มึงค่อยถล่มพวกมันให้เละไปเลย
[โกหว่า] ส่วนญาดา
พอรถไฟมาถึง มึงพาพวกเราตีขนาบพวกญี่ปุ่น
ถ่วงเวลาให้กูกับไอ้จง
ไปถึงที่เก็บทองให้ได้
[ญาดาตะโกนสุดเสียง] ลุย!
[ทุกคนร้องฮึกเหิม]
[ม้าส่งเสียงร้อง]
[หวูดรถไฟดังมาจากระยะไกล]
[ทุกคนร้องฮึกเหิม ยิงปืนรัวต่อเนื่อง]
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ภาษาญี่ปุ่น] มันมาแล้ว!
[ร้องโอดโอยเจ็บปวด]
[ทหารญี่ปุ่นร้องขู่]
[ทหารญี่ปุ่นร้องลั่น]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุดกัน]
โก
โก เป็นยังไงบ้าง
มึงมองหาพ่อมึงเหรอ มาช่วยกูหน่อยสิ
[ดนตรีหยุด]
ฉิบหายแล้วโก
ไม่มีทอง
เราถูกหลอกแล้ว
[กระสุนปืนใหญ่ลอยเข้ามา ระเบิดดังสนั่น]
[ม้าส่งเสียงร้องแตกตื่น]
[ผู้ชายกรีดร้องเสียงหลง]
[ทหารพูดภาษาญี่ปุ่น] ยิง!
[ร้องแหกปากบ้าคลั่ง]
[ภาษาญี่ปุ่น] ฆ่าให้หมดทุกคน โจมตีสุดกำลัง!
[ทหารญี่ปุ่นกู่ร้องฮึกเหิม]
[ภาษาญี่ปุ่น] ยิง!
[ร้องแหกปาก]
[ตะโกนก้อง] ไอ้ดำ!
[ตะโกนก้อง] ไอ้คนทรยศ!
[พูดเสียงก้อง] ญาดา
- [ดนตรีสะเทือนอารมณ์] - [ปืนกระสุนหมด]
[ตะโกนก้อง] ญาดา!
[กระแทกพื้นเสียงดัง]
[ตะโกนก้อง] ญาดา!
[พูดเสียงก้อง] ญาดา
[หวูดรถไฟดัง]
(เขตหวงห้าม)
[ประตูเหล็กกระแทก]
[ฉาบดังผสมดนตรีฮึกเหิม]
(ถึงเกิดใหม่อีกเจ็ดชาติ ก็จะขอตอบแทนประเทศ)
[ดนตรีมาร์ชระทึกใจ]
จง
พี่โกหว่า
หว่าเหว่ออะไรแม่ นั่นมันลุงแช่ม คนงานบ้านเรา
ที่แท้เป็นมึงนี่เอง ไอ้โกหว่า
[สำเนียงญี่ปุ่น] ไอ้พวกหนูสกปรก
ในที่สุดพวกแกก็ตามเหยื่อล่อ
[นากามูระ] จนมาติดกับตามที่ข้าคิดไว้
ข้ารู้ความลับแกหมดแล้วไอ้โกหว่า
วันนี้ข้าจะให้แกดู
- เมียเก่าของแกตายต่อหน้า - [ขึ้นนกปืน]
- [ชมเพ็ญ] อย่านะ! - [นากามูระร้องแหกปาก]
[ปืนลั่น]
[กระดูกลั่น]
- [ร้องแหกปากคำราม] - [ดาบครูดฝักเสียงดัง]
[ชมจันทร์ร้องกรี๊ด]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] ตายซะ โกหว่า!
[ปืนกระสุนหมด]
[หายใจหอบ]
[ทำเสียงเยาะเย้ย]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] คราวนี้ถึงทีข้าบ้างล่ะ!
[เสียงโลหะกระทบแรง]
ไอ้จง ไปช่วยชมเพ็ญชมจันทร์
ไป ทางนี้กูเอง
[ขึ้นนกปืน]
จง จงมาได้ยังไง
จง
นี่จงใช่ไหม
[หายใจหอบ] ครับ ผมเองน้าชมจันทร์
[ร้องแหกปากคำราม]
[นากามูระร้องแหกปากคำราม]
[นากามูระร้องแหกปากฟังไม่ได้ศัพท์]
จง [หอบหายใจ]
จงต้องรีบไปหยุดขบวนรถไฟให้ได้
ก่อนที่โกหว่าจะเป็นอะไรไปนะ
ไป เร็ว เร็วๆ
[ชมจันทร์หายใจหอบ]
แม่ แม่รู้จักจงได้ยังไง
นี่ จนป่านนี้แล้ว
เธอยังตัดใจจากมันไม่ได้ใช่ไหม
พ่อ แม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณหลวง คุณหลวงโกหกฉันมาตลอดเลยใช่ไหม
[ดำ] ญาดา อดทนไว้
[ร้องเจ็บ] แข็งใจไว้
[ทหารญี่ปุ่นกู่ร้องฮึกเหิม]
[ดำ] หลบก่อนญาดา
ยังไหวนะญาดา
[ทหารญี่ปุ่นร้องผสานกับเสียงปืนรัว]
[ร้องแหกปากคำราม]
[ดนตรีระทึก]
ญาดา มึงรีบหนีไปก่อน
กูจะปาระเบิดเปิดทางให้เอง
- แล้วมึงล่ะ - ไม่ต้องห่วงกู!
ไป รีบไป!
- เร็ว ไป เร็ว ไป - [ญาดาฮึบออกแรง]
[ระเบิดดังสนั่น ทหารญี่ปุ่นร้องแตกตื่น]
[ทหารญี่ปุ่นขึ้นลำปืน]
[ตะโกน] ญาดา ระวัง!
[ดำ] ญาดา
[ญาดา] ดำ!
- ดำ! ไอ้ดำ! - [ดนตรีหยุด]
- ดำ ดำ - [กระอักเลือด]
ดำ
[สะอื้น] ไอ้ดำ มึงอย่าตายนะ
[อึกอัก] กูดีใจ
[สูดหายใจ] ที่มึงยังเป็นห่วงกู
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[อึกอัก] อย่างน้อย
กูก็ไม่ได้เป็นผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกนี้
- [ดำร้องโอ๊ย] - ไอ้ดำ
ญาดา
[อึกอัก] หนีไป
[ดำ] หนีไป
[ตะโกน] ดำ!
[ตะโกนปนสะอื้น] ดำ!
[ขึ้นลำปืน]
[ภาษาญี่ปุ่น] มึงเสร็จกูล่ะ
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ดนตรีระทึก]
[ร้องเจ็บปวด]
[ทั้งคู่ร้องออกแรง]
[ทั้งคู่ออกแรงยื้อยุดกัน]
[จงร้องโอย]
[นากามูระพูดภาษาญี่ปุ่น] ตายซะ
[ภาษาญี่ปุ่น] ไอ้เวร!
[นากามูระตะโกนภาษาญี่ปุ่น] มึง!
[ภาษาญี่ปุ่น] มึงเสร็จกูล่ะ
ฉิบหายแล้ว สุดทาง เหย็ดแหม๋ม
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ดนตรีแนววีรบุรุษบรรเลงยาวและดังขึ้นเรื่อยๆ]
[หัวเราะสะใจ]
[ร้องออกลีลาเสียงแหลม]
[ดนตรีปี่พาทย์ผสมซิมโฟนียิ่งใหญ่]
[ร้องแหกปากคำราม]
[ร้องคำราม]
- [ร้องแหกปากคำราม] - [ดาบครูดโลหะ]
[ร้องจุก]
[อึกอัก] ไข่กู ไอ้…
อุ…
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] มึงคิดจะหลอกกูอีกสักกี่รอบ!
[อึกอัก] อุ…
[หวูดรถไฟดังลั่น]
[ร้องแหกปาก]
[ร้องแหกปากด้วยความเจ็บปวด]
[โกหว่า] อุ…
[อึกอัก] อุ…
โมงค์
[หายใจฟึดฟัด]
[กลั้นหัวเราะ]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] อภัยให้ไม่ได้!
[เสียงโขกโลหะดังมาก]
[เสียงหวูดรถไฟแว่วมาแต่ไกล]
นู่น พี่มนต์ๆ รถไฟมาทางนู้นแล้ว
ให้ลุยเลยไหมลูกพี่
ไม่ต้องรีบ
รอสัญญาณพลุจากโกหว่าก่อน
[ร้องอุ๊ย]
[นากามูระกัดฟัน]
[นากามูระร้องแหกปากคำราม]
[กระแทกเสียงดัง]
[รถไฟวิ่งดังมาก]
[หัวเราะสะใจ]
[ภาษาญี่ปุ่น] ตายซะ!
[โกหว่าร้อง]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] มึงตายแน่!
[ร้องแหกปากคำราม]
[ทั้งคู่ร้องแหกปากคำราม]
เอาไปแดก!
[ร้องแหกปากคำราม]
[ระเบิดดังสนั่น นากามูระกรีดร้อง]
[หัวเราะสะใจ]
สัญญาณมาแล้วเว้ย
อั๊ยยะลังก๊ะ
พวกเราลุย!
[ถอดสลัก]
[เอฟเฟกต์เสียงระเบิดควงในอากาศ]
[ตะโกน] ไอ้มนต์ ไอ้มนต์
มึงอย่าเพิ่ง ไอ้ฉิบหาย ไม่ใช่พลุ
[ร้องตกใจ] ไอ้มนต์ ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย!
[โกหว่า] ตาย กูตาย มึงฟังกูสิวะ
มึงฟังกูก่อน
ไอ้มนต์ ไอ้… ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
[โกหว่า] ตาย ตายดิ ตายบนหลังคารถไฟ ตายเลย สัส หน้าส้นตีน
[โกหว่าร้องเสียงหลง]
[ชมจันทร์กับชมเพ็ญกรีดร้องหวาดกลัว]
โอ้โฮ สนุกๆ
[หัวเราะชอบใจ]
สนุกฉิบหายเลยเว้ยเฮ้ย สนุกฉิบหาย กูเมาแล้ว
[มนต์ร้องเพลง] ♪ เท่งโมง เท่งโมง เท่งโมง ก้นดำปิ๊ดปี๋ ♪
[จงร้อง]
[ระเบิดดังสนั่น]
[ทหารญี่ปุ่นร้องเสียงหลง]
[ร้องออกแรงสุดชีวิต]
ชมจันทร์
พี่โกหว่า
[ร้องออกแรงสุดชีวิต]
[ชมเพ็ญ] แม่
ไอ้โกหว่า มึงหยุด
อย่านะ
ชมจันทร์ หลบไป
ถ้าพี่จะยิง ก็ยิงฉันเลย
ยิงเลย
[ร้องออกแรงสุดชีวิต]
[ชมเพ็ญร้องกรี๊ด]
ชมจันทร์
แม่
- ไป ชมจันทร์ - ลุงแช่ม อย่าทำอะไรแม่หนูนะ
ไอ้โกหว่า มึงจะหนีไปไหน
พ่อ รอหนูด้วย
[ชมเพ็ญร้องกรี๊ด]
โกหว่า จะหนีไปไหน
[หลวงอรุณ] ชมจันทร์
พ่อ รอหนูด้วย
พ่อ
- [หลวงอรุณตะโกน] ไอ้โกหว่า! - [ยิงปืน]
- [หลวงอรุณ] โกหว่า - [ยิงปืน]
[หลวงอรุณ] เฮ้ย เหย็ดแหม๋ม
โกหว่า มึงอย่าหนี
พ่อ พ่อรอหนูด้วย
[ยิงปืนกลรัวต่อเนื่อง]
[ปืนกระสุนหมด]
[ฮึดฮัดหงุดหงิด]
[ดนตรีระทึก]
[ตะโกนภาษาญี่ปุ่น] แม่ง!
[สูดลมหายใจดัง]
[ตะโกนก้อง] ญาดา!
[ดนตรีหยุด]
[ภาษาญี่ปุ่น] ตายซะแล้วกู
[จง] ญาดา!
ญาดา!
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[หายใจลำบาก]
อย่าเป็นไรนะ
จง
กูรักมึงนะ
กูดีใจ
ที่ได้บอกมึงสักที
กูอยู่นี่แล้ว
แข็งใจไว้นะ
แค่มึง…
มึงรักกูเหมือนน้อง
กูก็ดีใจแล้ว
ญาดา
[จง] ญาดา
ไม่ ญาดา
ไม่
โตขึ้นหนูจะสวยเหมือนน้าชมจันทร์ไหม
สวยสิ สวยมากๆ เลยนะ
น้ารับรองนะว่าหนุ่มๆ ทั้งภาคใต้นะ ต้องหลงรักญาดาแน่นอนเลย
หนูไม่อยากได้หนุ่มคนอื่น
หนูอยากให้จงชอบหนูคนเดียว
[ร้องไห้ไม่มีเสียง]
[ตะโกนก้อง] ไม่!
[ยิงปืน]
[หลวงอรุณ] โกหว่า!
[ยิงปืน]
[หลวงอรุณ] มึงอย่าหนี
[ดนตรีระทึก]
[โกหว่ากับชมจันทร์หายใจหอบ]
[ยิงปืน]
[หลวงอรุณ] ไอ้โกหว่า
[ยิงปืน]
[หลวงอรุณ] โกหว่า
[ยิงปืน]
แอบตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ล่อมันไปทางอื่น
[ชมจันทร์] รอเดี๋ยว
พี่อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ
พี่ไม่มีวันทิ้งชมจันทร์แน่นอน
เราสองคน
จะอยู่ด้วยกันตลอดไป
[หลวงอรุณ] โกหว่า
ไอ้โกหว่า
โกหว่า มึงอย่าหนี
[ดนตรีหยุด]
โกหว่า มึงกับกู
มาสะสางเรื่องของเราแบบลูกผู้ชายกันดีกว่า
มึงไม่ใช่คนขี้ขลาดนะไอ้โกหว่า
ไอ้รุ่ง
มึงฉุดเมียกู!
เดี๋ยวก่อน
มึงถามชมจันทร์ดูก่อน
เธอเต็มใจที่จะเป็นเมียกูเว้ย
แต่คุณหลวงโกหกฉัน
[ชมจันทร์] ว่าพี่โกหว่าเขาตายไปแล้ว
ฉันถึงได้ยอมเป็นเมียพี่
[ตะคอก] พี่ทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง
ก็พี่รักเธอไง
รักมาก
มัน… พาเธอหนีขันหมากพี่
พี่เลยวางแผนจับมันเข้าคุก
แต่มันก็เสือกหนีออกมาจากคุกได้
งั้นวันนี้
มาจบเรื่องของเรากัน
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
[ดนตรีคาวบอยตะวันตก]
[ดนตรีหยุด]
มึง!
โอ๊ย!
พ่อ!
[ดนตรีระทึก]
ลุงแช่ม มายิงพ่อหนูทำไม!
[ตะโกนสุดเสียง] อย่า!
[ดนตรีหดหู่]
[ร้องเจ็บปวด]
[ลากเสียง] พี่โกหว่า!
[ฮึดฮัด] ไอ้โกหว่า มึง!
[ร้องไห้ฟูมฟาย]
[ลากเสียง] อย่า!
[ดนตรีหยุด]
ชมจันทร์!
แม่!
[ดนตรีเศร้า]
แม่! [สะอื้น]
[พูดปนสะอื้น] แม่ แม่ แม่!
[พูดปนสะอื้น] แม่ แม่เป็นอะไรไหม
[อึกอัก] ชมเพ็ญ
- [ชมเพ็ญ] แม่เจ็บไหม - ชมเพ็ญ
[อึกอัก] โกหว่าคนนี้
[อึกอัก] คือพ่อแท้ๆ ของลูกนะ
[พูดปนสะอื้น] แม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน
[พูดปนสะอื้น] หนูงงไปหมดแล้ว
[พูดปนสะอื้น] ชมจันทร์
คุณหลวง
[หายใจลำบาก]
ฉันขอให้ความบาดหมางครั้งนี้
[ชมจันทร์] มันจบลงแต่เพียงเท่านี้นะ
[พูดปนสะอื้น] คุณหลวงพรากฉัน กับพี่โกหว่ามาทั้งชีวิตแล้ว
พ่อ
มันไม่จริงใช่ไหม
[ชมเพ็ญพูดปนสะอื้น] มันไม่จริงใช่ไหม
[อึกอัก] ชมเพ็ญ
[สะอึกสะอื้น]
[ชมจันทร์] ชมเพ็ญ
ลูกแม่…
แม่…
แม่รัก…
แล้วก็ ภูมิใจ…
ในตัวลูก…
มาก
[ชมเพ็ญ] หนูก็รักแม่นะ
ชมจันทร์
- ชมจันทร์! - แม่! [ร้องไห้]
- [ชมเพ็ญ] อย่าทิ้งหนูไป - [ร้องไห้]
ไม่!
แม่ อย่าทิ้งหนูไป!
แม่! [สะอื้น]
ชมจันทร์
รอพี่ก่อนนะ
[อึกอัก] เดี๋ยวพี่… ตามไป
โก
น้าชมจันทร์
[โกหว่า] ไอ้จง
[ชมเพ็ญ] แม่
- ไอ้จง - [จง] โก
[ชมเพ็ญร้องไห้สะอึกสะอื้น]
ครับโก
ผมสัญญา
ผมจะดูแลชมเพ็ญเป็นอย่างดี
โกหว่า
[พูดปนร้องไห้] มึงจะให้อภัยกูได้ไหม
โก
- [ชมเพ็ญร้องไห้สะอึกสะอื้น] แม่! - [จง] โก
- โก - [ชมเพ็ญ] กลับมาก่อน
[ร้องไห้ไม่มีเสียง]
[ตะโกนเสียงหลง] ชมจันทร์!
[เพลงกล่อมเด็ก]
♪ เอ่อ เอย น้องนอนเอย ♪
♪ นอนให้สบาย ♪
♪ แม่ซื้อทั้งหลาย ♪
♪ อย่าหยิกอย่าหยอกหลอกหลอนเจ้า ♪
♪ แม่ซื้อข้าเอย อย่าหลอกหลอน ♪
♪ กล่อมทรามบังอรให้นอนหลับ ♪
♪ นอนวันขวัญข้าว ♪
♪ กล่อมเจ้าให้นอนไป ♪
[เพลงหยุด]
[ดนตรีหดหู่]
[โกหว่าในอดีต] กินข้าวๆ
อย่าเล่น
เอ้อ แดกข้าวหม้อเดียวกัน
กับข้าวไม่ใช่ของเล่น เอ้า กินๆ
แบ่งๆ กันกิน
ไอ้จง มึงเป็นพี่ ดูแลน้องๆ นะ
อ้าว ไอ้มนต์ ไปเขกหัวไอ้ดำทำไม
กูเลี้ยงลูกหมาหรือลูกคนเนี่ย
แดกข้าวหม้อเดียวกัน ทะเลาะกันอยู่ได้
ไอ้มนต์มันมาถึงก่อนเรา
พ่อ
หนูไม่เคยรู้มาก่อน
ว่าพ่อคือพ่อแท้ๆ ของหนู
แต่ตลอดเวลาที่พ่ออยู่กับหนู
หนูรับรู้ได้
[ชมเพ็ญ] ถึงความรัก
ความห่วงใย
ที่พ่อมีให้หนูเสมอ
พ่อ
หนูขอโทษ
อะไรที่เราไม่รู้
ไม่ถือว่าผิดหรอก
[สะอื้น]
[ชมเดือน] พ่อ นี่อะไรคะ
ชมเดือน
นั่นขวานของตากับยาย
ลูกรู้ไหม
ว่าตากับยายรักกันเพราะขวานเล่มนี้เลยนะ
งั้นหนูเอาขวานเล่มนี้กลับบ้านนะ
ไม่ได้นะลูก
มันไม่ใช่ของของเรา
คิดจะเป็นโจร
มันไม่ดีนะลูก
[ดนตรีหยุด]
มา พ่อขอนะ
ไหน ขอดูมือหน่อยซิ
[พ่นลมหายใจ] สนุกไหม
ไป กลับบ้านกัน
ไป
[จง] มา
[ชมเพ็ญ] โอ้โฮ
[ชมเดือนหัวเราะคิกคัก]
[จง] ดูสิ สวยไหม
[ชมจันทร์] พี่
อย่าทิ้งฉันไปไหนอีกนะ
[โกหว่า] พี่ไม่มีวันทิ้งชมจันทร์แน่นอน
เราสองคนจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
[ดนตรีซึ้ง]
[วัวร้องมอ]
ชาติเปรต ไอ้เหย็ดแหม๋ม
มึงยังขี้เกียจอีกเหรอ
[ทำเสียงสงสัย]
[ฟาดไม้หวายเสียงดัง ฮึดฮัด]
มึงจะไถหรือไม่ไถ
[พูดติดหัวเราะ] แน่ะ
ยังมองหน้า
ยังมองหน้ากู
ไอ้หลวงอรุณหัวดอ
[มนต์] ไอ้พวกทำนาบนหลังคนแบบมึง
[ตะเบ็ง] ต้องเจอคนเปรตกว่าแบบกู
[ฮึดฮัด]
ไม่ไถใช่ไหม
ได้ ถ้ามึงไม่ไถ
เดี๋ยวเจอของชอบ
- [มือบีบเนื้อ] - [อึกอัก] เอื้อ…
เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ
พูดอีกทีได้ไหม
- [มือบีบเนื้อ] - [ลากเสียง] เอื้อ…
ชัด
ชัดยิ่งกว่าชัด
เสียงเหมือนพ่อกูเด๊ะ
ก่อนตาย
พ่อกูคงพยายามบอกโก
ว่าเจ็บไข่!
[ลากเสียง] เอื้อ…
ดังๆ ไอ้แมน ดังๆ
[ตะเบ็ง] เอื้อ…
- ไอ้แมน ไอ้แมนๆ มึงร้องมาว่าอะไร - [มือบีบเนื้อ]
[โกหว่า] ดังๆ ไอ้แมน!
[ตะเบ็ง] เอื้อ…
[ทั้งคู่ร้องแหกปาก]
ไอ้แมน!
[ตะโกน] ไอ้แมน!
ไอ้แมน!
ปริศนาได้รับการเฉลยแล้วเว้ย
ว่าก่อนพ่อกูตาย
[ตะโกนลั่น] พ่อกูโดนบีบไข่!
โก!
โก ผมรู้แล้วว่าพ่อตายเพราะอะไร
โกบีบไข่พ่อผม! [หัวเราะ]
- เอื้อ… - [มนต์หัวเราะ] อีกทีซิ
- เอื้อ… - อีกทีซิ
เอื้อ…
- [มนต์] อีกทีซิ - [หลวงอรุณ] เอื้อ…
[มนต์] อีกทีซิ
[หลวงอรุณ] เอื้อ…
[หลวงอรุณร้องเจ็บปวดทรมาน]
[เพลง "ชุมทางเขาชุมทอง" บรรเลง]
[เพลงหยุด]