Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ไม่มีอะไร แค่ต้นไม้ล้ม
ไอ้ดุ่ย
ขอเพลงหน่อย
ไอ้พวกไทยถีบ!
สุดยอดเลยไหมล่ะ เจ็บเลยสิมึง
รู้สึกดีโว้ย รู้สึกดี
จง ระวัง!
จับมัน!
ยิงมัน ล้อมมันไว้!
ญาดา หลบ!
เสบียงของพวกญี่ปุ่น
เอาไปแจกชาวบ้านให้หมด
ส่วนอาวุธ เอากลับรังของเรา
ไอ้เสือ ถอย!
โก ไข่เจียวปูได้ยัง
ปูพ่อมึงสิ มีอะไรก็แดกๆ ไปซะ
หรือมึงจะกินปูโกกกูนี่ ไอ้เหย็ดแหม๋ม
เอามาสิ ปูโกกอะ
เอ้า ญาดา
เอาไปให้มันแดก
- มา - เอาไป
สั่งเหมือนกูเป็นกุ๊กร้านอาหาร
จง จานนี้อร่อย ลองดู
- อร่อยเหรอ - อืม
ปลาทอดขมิ้นร้อนๆ มาแล้วจ้า
ปลาอะไร
ปลาเนื้ออ่อนจ้า
ไก่ไหม้หมดแล้ว ฮึ
เป่าอยู่ได้ อ้าว
ไม่ฟังกูเลย
ไอ้มนต์ ไอ้มนต์ ไอ้เปรต!
กูบอกหลายครั้งแล้ว อย่าเล่นระเบิด เดี๋ยวก็ตายโหงกันหมด
ไม่ต้องรีบกิน
ไม่มีใครแย่ง
เจอปืนเจอมีดไม่เคยเป็นอะไร จะมาตายเพราะก้างปลาติดคอเอา
คนอย่างไอ้จงน่ะไม่ตายเพราะก้างปลาหรอก
ตายเพราะผู้หญิง
ใครว่าล่ะโก
ผู้หญิงต่างหากที่จะตายเพราะผม
โอ้
หล่อตายโหงล่ะมึง
เฮ้ย ไอ้ดำ
มึงก็อย่าตายเพราะทนพิษบาดแผลไม่ไหวแล้วกัน
แผลเปรตอะไรของมึงไอ้มนต์
กูไม่ได้โดนยิงเว้ย
ก็แผลตรงนี้
ไอ้มนต์
ไป!
- ใหญ่แต่กล้าม จีบหญิงไม่เป็น - ไอ้มนต์!
ไอ้โง่
เรื่องกวนตีนเนี่ยถนัดจริงๆ
ไอ้ดำ มึงสักอะไรหนักหนา ลายตาฉิบหายเลย
เรื่องของผม โกอย่ามายุ่ง
นมกระดิก นมกระดิก
ฮึ
แค่นมกระดิก ไอ้ดำ มาดูของกูนี่ มึงมาดูของกูนี่
มาดูสิ กระดิกๆ
ดู กระดิกๆ พอๆ ลูกนอน
- นอนลูกนอน - ไหนๆ ไหนๆ
ไม่ได้ ไอ้จง สายตามึงไม่คู่ควรกับหัวดอกู
- เหย็ดแหม๋ม - เหย็ดแหม๋ม อะไรของมึงวะไอ้มนต์
- เออ - ตกใจหมด
มีเรื่องสนุกๆ ให้ทำแล้วพวกเรา
นี่มันอะไร
- ภาษาญี่ปุ่นมันเขียนว่าอะไร - มันคือแผนการขนส่งทางรถไฟ
จากไทยไปมาเลย์ แล้วไปจบที่สิงคโปร์
แล้วยังมีแผนการการคุ้มกันขบวนรถไฟลำเลียง
ในอีกหกเดือนโก
แล้วไอ้แดงๆ เนี่ย มันคืออะไร
มันเขียนว่า
รถไฟขบวนนี้บรรทุกของสำคัญ
อั๊ยยะ พวกญี่ปุ่นมันจะขนกัญชาเหรอ
ไม่ใช่!
แล้วมันคืออะไร
- ไม่รู้ - ถุย!
ลีลาอยู่ได้
ของสำคัญ
มันคืออะไรวะ
หลวงอรุณภิวัฒน์
นี่เป็นโอกาสสำคัญ ที่เราจะได้จัดการพวกทหารญี่ปุ่น
ไม่รู้มันขนอะไรมา
เราต้องสืบให้ได้ วันเวลาที่แน่นอน
ที่รถไฟผ่านเขาชุมทอง
มีข่าวว่า
กองทัพญี่ปุ่นบางส่วน เริ่มถอยร่นออกจากพม่าแล้ว
เพราะต้านพวกอังกฤษไม่ไหว
ตอนนี้พวกญี่ปุ่นใกล้จะแพ้สงครามแล้ว
ผมคิดว่ามันต้องถอนกำลังทั้งหมด ไปไว้ที่กองบัญชาการใหญ่ที่สิงคโปร์แน่ๆ ครับ
ถ้าแค่เป็นการถอนกำลังทหาร
ทำไมมันต้องคุ้มกันแน่นหนาขนาดนี้วะ
มันอาจจะเป็นคนสำคัญ
หรือของสำคัญล้ำค่า
แต่ที่สำคัญ
พวกเราจะทำให้มันรู้ว่า อย่าได้เที่ยวย่ำยีแผ่นดินของคนอื่น
พูดหล่อเลยมึง
เอาเถอะ ฟัง
เราต้องปลอมตัวเข้าไปในตัวเมืองนครฯ
เพื่อสืบหาข่าว
เอกสารหลายฉบับ
ลงชื่อ
หลวงอรุณภิวัฒน์ ผู้การตำรวจคนใหม่
มันต้องรู้เห็นเรื่องนี้ แน่นอน
(กองบัญชาการกองทัพที่สาม)
เราก็ได้ตรวจแผนที่ของประเทศแล้ว
จะเห็นได้ว่าอาณาเขตของเรา
ที่เป็นชายทะเลนั้นมีปริมาณเพิ่มขึ้น ยาวอย่างน้อยกว่า 1,500 ไมล์
มีชายฝั่งเป็นจำนวนมาก
นี่เป็นเหตุประการที่หนึ่ง
ประการที่สอง ทะเลเป็นขุมทรัพย์ที่ประเสริฐ
ประการที่สาม ตอนล่างทะเลนั้น
ย่อมเป็นทางที่ศัตรูมักเลือก มาเป็นทางเดินเข้ามาย่ำยีประเทศ
เพราะเห็นว่าทะเลเป็นทางคมนาคมที่สะดวก
และเรือเป็นพาหนะที่เหมาะด้วย ด้วยเหตุทั้งสามประการนี้…
พวกมันรวยขนาดนี้ได้ไงวะ
ถ้าไม่คบหากับพวกคนญี่ปุ่น
กูเกลียดพวกตำรวจชั่วๆ
เห็นตำรวจแล้ว คิดถึงพ่อมึง
มึงรู้ใช่ไหม
กูกับพ่อมึงอะ รักกันมาก
โกเล่าหลายหนแล้ว
มึงจำได้ใช่ไหมว่าพ่อมึงโดนตำรวจยิงตาย
โกเล่าหลายหนแล้ว
- แต่มีเรื่องนึง - โกเล่าหลายหนแล้ว
กูยังไม่ได้เล่า!
ตอนพ่อมึงตาย
พ่อมึงสั่งเสียถึงมึง
- พ่อสั่งเสียถึงฉัน - อืม
- ก่อนตายเหรอโก - อืม
ไอ้แมน แข็งใจไว้
ไอ้แมน ไอ้แมน
ไอ้แมน มึงตายไม่ได้
ไอ้โกหว่า
กูคงไม่น่ารอดแล้ว
แต่ก่อนกูจะตาย
มึงช่วยรับปากกูเรื่องนึงได้ไหม
กูรับปาก
มึงไปช่วยลูกกูที
พวกมันจับลูกกู ไปขายที่ชายแดนมาเลย์
กูรับปาก
แล้วมีอีกเรื่องนึง
กูรับปาก
ยังไม่ได้พูด
เหย็ดแหม๋ม
กูฝากคำสั่งเสีย ถึงลูกกูได้ไหม
สั่งเสียอะไร สั่งเลย
บอกมาเลย สั่งอะไร สั่งมา!
เอื้อ…
ดังๆ ไอ้แมน ดังๆ
เอื้อ…
ไอ้แมน ไอ้แมน ไอ้แมน!
เอื้อ…
เอื้อ… เอื้อ…
แค่นี้เหรอโก
เออ พ่อมึงสั่งมาแค่นี้
แปลว่าอะไรเหรอโก
กูจะไปรู้พ่อมึงเหรอ
จนทุกวันนี้นะ
กูยังไขปริศนาไม่ได้เลย
ว่าเอื้อ… ของพ่อมึง คืออะไร
เอื้อ…
แปลว่าอะไรวะ
อ้อ แต่ว่ามีชา
มาจากญี่ปุ่นเลยนะคะ
หอมฟุ้งไปทั้งบ้าน
อร่อยค่ะ เชื่อหนู
รับอะไรดีคะ
เอ่อ
จักรยานคันนี้ เอาเข้ามาจากมาเลย์เหรอครับ
ใช่ค่ะ คันนี้เอามาจากมาเลย์
ของดีๆ สวยๆ ทั้งนั้นเลยนะครับร้านนี้
ข้างในมีสวยกว่านี้นะคะ
ข้างในมีสวยกว่านี้เลยเหรอครับ
เชิญค่ะ
เก่งนะครับ
ช่วงสงครามแบบนี้
ยังหาของมาขายได้
เชิญดูตามสบายนะคะ
วางตรงนี้ก่อน
เสร็จแล้วรีบกลับเลยนะ
คุณหลวงท่านใช้ไปยกของให้พวกญี่ปุ่น
ได้
อุ๊ย!
ผมเอาอันนี้แล้วกันครับ
(ผ้าอนามัยโกเต๊กซ์)
ซื้อไปฝากเมียเหรอคะ
ผมชอบกินครับ เค็มๆ มันๆ อร่อยดี
เฮ้ย ไอ้มนต์
- ไป! ทางสะดวกแล้ว ตามแผนเอ - แล้วแผนบีล่ะ
ไม่มี ไอ้หัวดอ
- แค่ถามดู - ถามโง่ๆ นะมึง เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
เอ๊า แล้วทำไมโยนของไว้เกะกะแบบนี้
พังขึ้นมา นายหัวเอาพวกมึงตายนะ
ทำอะไรไม่เคยได้ดั่งใจเลย พวกขี้ข้า ไล่ออกให้หมด
เฮ้ย ไอ้มนต์
- อะไรโก - ฉิบหายแล้ว
เชิญครับ ท่านพันโทมาเอดะครับ
- แอบเร็ว - แอบทำไม
เออ ตามมานี่ แหม๋มเหย็ด
ไปไหน
ขอบคุณนะคะ
คุณมาจากที่ไหนเหรอคะ
ฉันไม่เคยเห็นหน้าคุณเลย
ผมเป็นคนลานสกาครับ
ผมเปิดร้านขายส่งอยู่ที่ลานสกา
ผมพอจะมีสินค้าจากญี่ปุ่น และมาเลย์หลายอย่าง อยากมานำเสนอ
เผื่อคุณจะสนใจ
- คุณ… - ชมเพ็ญ
- ฉันชื่อชมเพ็ญ - ชื่อเพราะจังนะครับ
ชื่อคล้องกับผมเป๊ะเลย
คุณชื่ออะไรคะ
จงครับ ผมชื่อจง
มันคล้องกันตรงไหน
เรื่องที่ท่านจะส่งแรงงานมา
ช่วยทำทางรถไฟ พวกเราขอบคุณมาก
สัมปทานเหมืองแร่ของท่านนั้น
เราจัดการให้แล้ว ไม่มีปัญหา
ขอบคุณท่านพันโทมาเอดะมากขอรับ
แต่…
เรายังมีเรื่องสำคัญที่ต้องบอกให้ท่านผู้การทราบ
เรื่องการลำเลียงขนส่งของเรา
อาทิตย์ก่อน
พวกเราก็โดนปล้นอีกแล้ว
ว่าไงนะ
เดือนที่ผ่านมา
ขบวนรถเรา
ถูกปล้นไปถึงสามครั้ง
ต้องเสียอาวุธและเสบียงไปมาก
มันต้องเป็นพวกไทยถีบแน่ๆ
แต่…
ที่เรารู้มา
มันไม่ใช่พวกไทยถีบทั่วไป
แต่มันคือไอ้เสือโกหว่า ทุ่งสง
จอมโจรชื่อดังของนครศรีธรรมราช
โกหว่า
เป็นอะไร ไอ้มนต์ เป็นอะไร
คิดถึงพ่อ
มึงจะมา คิดถึงพ่ออะไรตอนนี้ ไอ้ควายเอ๊ย
ผมนึกถึงคำสั่งเสียของพ่อผม
ดังนั้น
ท่านพลโทนากามูระ จะมาดูแลเรื่องนี้ด้วยตัวท่านเอง
- เงียบ เงียบเลยๆ - มันแปลว่าอะไร
เสียงใครอยู่ข้างนอกนั่น!
ออกไปดูสิ ยืนหาพ่อมึงเหรอ
ครับ นายหัว
ไม่เห็นมีใครเลยครับนายหัว
สงสัยผมคงหูแว่วไปเอง
ถ้าอย่างนั้น วันนี้ผมต้องขอตัวก่อนนะครับ
- ขอรับ เดี๋ยวผมไปส่งขอรับ - อือ
เกือบตายแล้วมึง ไอ้หัวดอ
ผมแค่อยากรู้ว่า คำว่า "เอื้อ" ของพ่อ แปลว่าอะไร
เอามาให้ครับ ขอลูกสาวนะ
โอเค ได้ครับ
พ่อกำนัน พ่อกำนันเกิดเรื่องแล้ว ชมจันทร์มันหนีไปกับโกหว่าแล้ว
ไอ้โกหว่า มึงกล้าฉุดลูกสาวกูถึงบ้านเลยเหรอ
อย่ายิง เดี๋ยวโดนชมจันทร์ อย่ายิง อย่ายิง เดี๋ยวโดนน้อง
อย่ายิง แม่บอกว่าอย่ายิงลูก อย่ายิง เดี๋ยวโดนชมจันทร์
ไอ้โกหว่า กูจะจองล้างจองผลาญมึงจนวันตาย
ไอ้โกหว่า!
จะหนีไปไหน
ยิงสิ มึงยิงเลย!
ยิงให้สมกับเป็นไอ้เสือใจเหี้ยมหน่อย โกหว่า
กูไม่ใช่เสือ ไอ้หมวดรุ่ง
กูทำมาหากินสุจริต มึงข่มเหงกู
ได้ มึงอยากให้กูเป็นเสือ กูจะเป็นเสือให้มึงดู
ไอ้เหย็ดแหม๋ม
พี่ๆ พี่ดูนี่สิ
ดู
วันนี้ฉันไปตลาดมา เห็นประกาศจับพี่เต็มไปหมดเลย
ไอ้หัวดอ วาดก็ไม่เหมือนกู
พี่ พี่เลิกเป็นเสือเถอะนะ ฉันขอร้องนะ
ดูท่าทางคราวนี้ตำรวจจะเอาจริงแล้วล่ะ
ถ้าพี่เลิกเป็นเสือ แล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้นไหม
ไอ้พวกข้าราชการชั่วๆ
พวกพ่อค้าขี้โกง มันหยุดไหม
ประตูมีกลอน
คนคอนมีปืน
ถ้ามันทำให้พี่ไม่มีที่ยืน
ก็ต้องเอาปืนยิงกันตายไปข้าง
แต่ฉันเป็นห่วงพี่
ฉันไม่อยากให้พี่เป็นอะไร
ชมจันทร์
พี่ขอสัญญา
พี่จะดูแลชมจันทร์ตลอดไป
กี่เดือนแล้ว
สามสี่เดือนแล้วมั้ง
เร็วเนอะ
พี่ เราจะตั้งชื่อลูกว่าอะไรดีล่ะ
พี่ชื่อโกหว่า
ชมจันทร์ โกหว่า ชมจันทร์
ถ้าเป็นลูกผู้ชาย ให้ชื่อโกชม
ถ้าเป็นลูกผู้หญิง
ชื่อ…
จันทร์หว่า
ชื่ออะไรของพี่ จันทร์หว่า
บ้าแล้ว ไม่เอาชื่อนี้
อ้าว งั้นชมจันทร์ตั้งเองแล้วกัน พี่ไม่ค่อยถนัด
แบบนี้ดีกว่า ถ้าเป็นลูกชายนะ
ให้ชื่อ…
- เชยจันทร์ - เชยจันทร์
ถ้าเป็นผู้หญิงนะ
ให้ชื่อ…
- ชมเพ็ญ ชมเพ็ญดีไหมพี่ - ชมเพ็ญ
เพราะมาก สวยงาม เหมือนนางฟ้าเลย
พ่อ นี่หนูเองนะ
ตกลงพ่อจะช่วยหนูได้ไหม
หนูขอร้องนะ
อย่างน้อยพี่เขาก็ไม่เคยฆ่าใครตาย
ช่วยได้นะ หมวดรุ่งเขาบอกพ่อกับแม่ว่า
จะหาทางช่วยให้ได้
หมวดรุ่งเขาจะมาช่วยหนูทำไมล่ะ
ในเมื่อหนูก็เคยไปหักอกเขา กลายเป็นหม้ายขันหมากขนาดนั้น
หนูว่าเขาน่าจะยังแค้นพี่โกหว่ากับหนูอยู่นะ
ชมจันทร์
ฟังพ่อนะ
หมวดรุ่งเขายังรักลูกเหมือนเดิมแหละนะ
อะไรที่ทำให้ ลูกมีความสุข เขาทำให้หมดเลย
ตัวหนูไม่เป็นไรหรอก
เป็นห่วงแต่กับพี่เขาน่ะสิ
กลัวว่าจะเป็นอะไรไป
แล้วถ้าหนูตกลง ต้องทำอะไรบ้าง
ลูกไม่ต้องทำอะไรเลยนะ
เพียงแค่พาโกหว่า ไปที่สถานีรถไฟชุมทางเขาชุมทอง
ในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้นะ
แต่ห้าม ห้ามไม่ให้เขารู้ ไม่งั้นเขาไม่มีทางมา
แล้วหลังจากนั้น
หมวดรุ่งเขาจัดการเอง
ชมจันทร์
พาพี่มาทำอะไรแถวนี้
พี่
พี่เชื่อใจฉันนะ
มานี่ชมจันทร์
พี่โกหว่า
ชมจันทร์
พี่โกหว่า ฉันขอโทษ
ชมจันทร์ ชมจันทร์
ปล่อย
- ปล่อยกู - พี่โกหว่า
พี่โกหว่า ฉันขอโทษ
ชมจันทร์!
ชมจันทร์
ชมจันทร์!
อยากถ่ายรูปแบบนี้เหรอ
ผมมีกล้องนะ
เดี๋ยวถ่ายให้
แต่ตอนนี้ รีบไปกันก่อน
เดี๋ยวตายโหงกันหมดโก ไป เร็ว
ช่วยหน่อยๆ ใครก็ได้ ช่วยหนูหน่อย
- รถเบรกแตก - อั๊ยยะ โก เร็ว
หยุดๆ
ผมมาแล้วๆ
ผมมาแล้ว คุณผู้หญิง ใจเย็นก่อนนะครับ ใจเย็นๆ ก่อน
ฟังผมนะ อย่างแรกเลย เหยียบเบรกก่อน เหยียบเบรก
เหยียบแล้ว นี่หนูเหยียบแล้ว หนูเหยียบแล้ว แต่มันไม่ยอมหยุด
ตายแล้ว มันจะหยุดได้ยังไง
ก็ที่คุณผู้หญิงเหยียบมันคันเร่ง ไม่ใช่เบรก!
สวยอย่างเดียวแต่โง่ เหย็ดแหม๋ม
อย่าด่าหนูเลย หนูไม่รู้นี่หนูจะทำยังไง
- แต่ผมบอกให้เหยียบเบรก! - เหยียบแล้ว
อันตรายจัง ขับรถ
คุณผู้หญิง เพิ่งหัดขับรถใช่ไหม
ใช่ค่ะ เลยสับสน
ระหว่างเบรก
กับคันเร่ง
เป็นไรไหม
ใคร
ตัวอะไรอะ
พ่อมึง
ขอบคุณคุณทั้งสองมากนะคะ ที่ช่วยชีวิตหนูไว้
เอ่อ เข้าไปในบ้านก่อนค่ะ นี่บ้านหนูเอง
เชิญค่ะ เชิญๆ
ไป
ตามน้ำ
- เชิญค่ะ - เบา เบา ไอ้มนต์
ไอ้เหย็ดแหม๋ม
คุณหนูๆ มีคนที่ตลาดโทรมาบอกว่า รถเบรกแตก คุณหนูเป็นยังไงบ้างคะ
เป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนไหมคะ
ไม่เป็นไรจ้ะพี่เขียว ฉันปลอดภัยแล้ว
ดีที่ได้ลุงสองคนนี้ช่วยเอาไว้
เอ้อ ลุงสองคนชื่ออะไรกันบ้างเหรอคะ
หนูชื่อชมเพ็ญนะ
ผม ผมชื่อ ชื่อ…
ชื่อช่วงครับ เรียกพี่ก็ได้
ส่วนไอ้ตาคนนี้ เรียกลุงได้เลยครับ
ลุง…
ลุงแช่ม
แล้วลุงกับพี่มาจากไหนคะ
- ทำไมหนูไม่เคยเห็นหน้าแถวนี้เลย - มาจากหาดใหญ่ครับ
ขายไก่ทอด ไก่ทอดขายไม่ดีครับ
ก็เลยต้องมาหางานทำ
หาดใหญ่ โจรเยอะจะตาย ไอ้พวกโจร อันตราย
ไว้ใจไม่ได้สักคน
เอ้อ พี่เขียว ช่วยไปเอาของในรถ เข้าไปเก็บในบ้านให้หน่อยนะ
ได้ค่ะ
เป็นอะไรไหมลูก เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
พ่อ หนูไม่ขับรถอีกแล้วนะ พ่อ
ไม่เอาแล้ว หนูขี้ขลาด
ดีนะ ได้ลุงกับพี่เขาช่วยเอาไว้
ไม่งั้นหนูแย่แน่
ขอบใจนายทั้งสองคนมากนะ ที่ช่วยลูกสาวฉันไว้
ไม่เป็นไรครับ คนเดือดร้อนก็ต้องช่วย
รับไว้เถอะ
เป็นอะไร
นั่น
นกเขาเอากัน
ลุงขับรถเป็นไหม
เป็นครับ
พ่อ รับลุงไว้เป็นคนขับรถนะ
หนูไม่ขับแล้ว
ลุงกับพี่เขากำลังหางานทำอยู่พอดี
รับพี่ช่วงนี้ไว้อีกคน คนสวนเราเพิ่งออกพอดี
นะพ่อนะ นะๆ
ถามเขาก่อนไหม เขาจะทำงานกับเราไหมลูก
- ไม่… - ไม่ปฏิเสธขอรับนายหัว
พวกเราสองคน ยินดีรับใช้นายหัวครับ
นายหัว นายหัวครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
- มีอะไรวะ - มีคนแทงกันยับเลยนายหัว
ดี แทงกันเข้าไป แทงกันให้ตายโหงไปสักข้างนึง
กูจะได้รวยๆ
ขอบคุณค่ะ
อ้าวคุณจง มาแต่เช้าเลย
แต่ใจผม มารอคุณชมเพ็ญตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว
ลุงแช่มเอาไปเก็บในห้องนะ
เอาไปเก็บ ไป
แต่งตัวหล่อเป็นพระเอกเลยมึง
เหย็ดแหม๋ม
ของที่คุณชมเพ็ญสั่งไว้ แล้วก็
ผมมีของอย่างอื่นมานำเสนอเพิ่มด้วย
ดีจัง
ฉันหามานานแล้ว
ขอบคุณนะคะ
ครับผม
อะไร
ตายแล้วลุงแช่ม
หนูลืมของอีกลังไว้บนโต๊ะที่บ้าน ลุงแช่มช่วยไปเอามาให้หนูหน่อยนะ
- ไปสิ - ฮึ มาลืมอะไรตอนนี้วะ
ไป เร็วดิ
- เอ่อ… - ลุงแช่ม
ครับ ได้ๆ
ว่าแต่เที่ยงแล้ว คุณชมเพ็ญหิวไหม
หิว หิว
หิวก็แดกตีนไปสิ
ลุงแช่มแกเป็นอะไร
สงสัยแกเมาน้ำกระท่อมครับ
- เมตตาพวกเราด้วยนะนายหัว - นายหัวๆ
- เมตตาพวกเราด้วย - พอๆ
เห็นไหมเนี่ยว่าดอกเบี้ยมันเท่าไร
ไปหาเงินมาให้พอ
แล้วค่อยเอาโฉนดกลับไป
แต่ดิฉันจะหามาจากไหนล่ะนายหัว
ดอกเบี้ยขึ้นทบต้นทบดอกแบบนี้
- ช่วยกันนะนายหัว - พอตอนมากู้ไม่ได้พูดแบบนี้
พอมาเอาโฉนดกลับ เป็นแบบนี้ทุกคน
เหย็ดแหม๋ม
- นายหัวๆ - อะไรอีกวะ
ไอ้ซาเก๊าะกำลังจะชนแล้วครับ
ซาเก๊าะลูกพ่อ เฮ้ย
ซาเก๊าะลูกพ่อ
ซาเก๊าะลูกพ่อ ซาเก๊าะลูกพ่อ
ซาเก๊าะ ซาเก๊าะลูกพ่อๆ
ซาเก๊าะลูกพ่อๆ
อร่อยมาก
คุณรู้จักร้านนี้ได้ยังไง
ฉันอยู่แถวนี้ยังไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย
ผมเก่งครับ แถมน่ารักด้วย
แล้วตอนนี้คุณจงพักที่ไหนคะ หรือว่าไปกลับที่ลานสกา
จริงๆ ถ้าเสร็จธุระเร็วก็กลับเลยครับ
คุณจงเกิดที่ลานสกา หรือว่าครอบครัวคุณอยู่ที่นั่นคะ
ผมเกิดที่ลานสกา
ถ้าครอบครัวที่คุณบอก คือเมีย
ผมยังไม่มีครับ
พ่อแม่ผมก็เป็นคนลานสกา
แต่ตายตั้งแต่ผมยังเด็ก
เสียใจด้วยนะคะ
เสียใจ…
ที่ผมไม่มีเมียเหรอครับ
คุณจง!
จริงๆ
ผมเป็นเด็กกำพร้า
หลังจากที่ผมเป็นกำพร้า
ก็มีพวกโจรลักเด็ก
มาจับตัวผม พร้อมกับเด็กกำพร้าอีกสามคน
เตรียมไปขายที่ชายแดนมาเลย์
แต่โชคดี
ที่มีคนใจบุญคนหนึ่ง
มาช่วยพวกเราไว้ได้ทัน
แล้วเขาก็ดูแลพวกเราเหมือนลูก
เอ้า กินข้าวๆ กับข้าวไม่ใช่ของเล่น
ไอ้จง มึงเป็นพี่ ดูแลน้องๆ นะ
- ได้ครับโก - เอ้า กินๆ แบ่งๆ กันกินนะ
อ้าว ไอ้มนต์ มึงไปเขกหัวไอ้ดำทำไม
กูเลี้ยงลูกหมาหรือลูกคนเนี่ย
แดกข้าวหม้อเดียวกัน ทะเลาะกันอยู่ได้
- ไข่เจียวน่ากินจัง - เออ กินเลยนะ
เกิดเป็นคน
อย่าข่มเหงคนอ่อนแอกว่า
แล้วก็อย่าให้ใครมารังแกเรา ข่มเหงเรา
อือ ดีมาก
อ้าว วิ่งเข้าไปดิ
กำปั้น
ไม่ได้มีไว้แค่เป่ายิงฉุบ
ตีน
ไม่ได้มีไว้แค่เหยียบขี้ไก่
พวกมึงต้องสู้
ถ้ามึงไม่สู้
มึงตาย
พวกมึงต้องมีฉายา
จง ลานสกา
ญาดา นบพิตำ
ดำ สิชล
มนต์ ร่อนพิบูลย์… หายไปไหน
ไอ้มนต์
ไอ้หัวครก!
- เหย็ดแหม๋ม - พวกเรานับถือเขาเหมือนพ่อแท้ๆ
- ที่เราไม่เคยมี - บอด ตากูบอด
เขาสอนวิชาป้องกันตัวให้
บอดๆ ตากูบอด
จะได้ไม่มีใครมาข่มเหงพวกเราได้อีก
โตขึ้นหนูจะสวยเหมือนน้าชมจันทร์ไหม
สวยสิ สวยมากๆ เลยนะ
น้ารับรองนะว่าหนุ่มๆ ทั้งภาคใต้นะ ต้องหลงรักญาดาแน่นอนเลย
หนูไม่อยากได้หนุ่มคนอื่น
หนูอยากให้จงชอบหนูคนเดียว
ขนาดนั้นเลยเหรอ
เอ้าง่วงแล้ว งั้นก็นอนนะ
นอนกันนะ นอนนะ
เดี๋ยวน้าจะกล่อมให้น้องนอนหลับนะ
เอ่อ เอย น้องนอนเอย
ส่วนน้าผู้หญิง
นอนให้สบาย
ก็ดูแลเราเหมือนแม่แท้ๆ เลยครับ
แม่ซื้อทั้งหลาย
อย่าหยิกอย่าหยอกหลอกหลอนเจ้า
แม่ซื้อข้าเอย อย่าหลอกหลอน
กล่อมทรามบังอรให้นอนหลับ
นอนวันขวัญข้าว
กล่อมเจ้าให้นอนเอย
พวกเรารักพวกเขาทั้งสองคนมาก
ดีจังเลยค่ะ
ว่าแต่คนใจบุญคู่นั้นเขาเป็นใครเหรอคะ
ถ้ามีโอกาส
คุณคงได้พบกับพวกเขาแน่ๆ ครับ
หวังว่าจะมีโอกาสนั้นนะคะ
ผมก็หวังว่า
จะมีโอกาสได้พบพ่อของคุณเหมือนกัน
ขอโทษที่ไม่ได้บอกแต่แรกนะ
ว่าพ่อฉันเป็นใคร
เพราะว่าทุกคนอยากเข้าหาพ่อทั้งนั้น
รวมทั้งคุณด้วย
ผมเองก็อยากจะ
มีโอกาสได้รู้จักท่านเหมือนกัน
จะได้ขออนุญาต
จีบลูกสาวท่านนะครับ
คุณคิดว่าท่านจะอนุญาตไหม
ก็…
น่าจะอนุญาตนะคะ
แต่ว่าเดือนหน้า
ฉันจะต้องไปธุระกับแม่ที่มาเลย์
อาจจะต้องไปหลายวันด้วย
งั้น…
เก็บแหวนวงนี้เอาไว้
จะได้คิดถึงกันบ้าง
งั้น…
เก็บสร้อยเส้นนี้เอาไว้
จะได้คิดถึงกันบ้าง
ผมสัญญา
จะเก็บสร้อยนี้เอาไว้กับตัวตลอดเวลาเลยครับ
- เป็นอะไรญาดา - ออกรถ
- แต่ไอ้จงมัน… - กูบอกให้ออกรถ
เอ้า
เสื้อจง
ซักให้แล้ว
ขอบใจนะ
สร้อยใครให้มาเหรอ
ไม่ ไม่มีอะไรหรอก
ไหน ขอดูหน่อยสิ
- เฮ้ย - สร้อยคอผู้หญิง
เฮ้ย!
บอกว่าไม่มีอะไร
ฉันเข้าเมืองไปทำธุระก่อนนะ
ไอ้จง เดี๋ยวก่อน
กูมีเรื่องจะพูดกับมึงแบบลูกผู้ชาย
ว่าไงไอ้ดำ
มึงรู้ใช่ไหม กูไม่ได้คิดกับญาดาแค่น้องสาว
เออ กูพอดูออก
แล้วมึงก็พอรู้ใช่ไหมว่าญาดามันชอบมึงมาก
กูอยากให้มึงบอกกับมันตรงๆ ไปเลย
กูเข้าใจมึงนะ
กูว่ามันก็รู้นะว่ากูคิดกับมันแค่น้องสาว
ไอ้จง
กูแค่อยากให้มึงบอกกับมันตรงๆ ไปเลย
ว่ามึงกับมันไม่มีทางเป็นไปได้
แล้วมึงคิดว่าถ้ากูพูดไปเนี่ย
มันจะมาสนใจมึงเหรอ
มึงฟังกูนะ
เรื่องนี้ไม่ได้เกี่ยวกับกู
ถ้ามันไม่ได้ชอบมึง
มันก็เรื่องของมึง
ไอ้จง!
ครั้งหน้าเมื่อไหร่ดี
ขอเป็นอีกสองสามเดือนแล้วกัน
ท่านพลโทนากามูระ จะมาจากตะนาวศรีของพม่าอาทิตย์หน้า
น่าจะมีเรื่องใหญ่
พลโทนากามูระ
ท่านปล่อยให้ไอ้โจรกระจอกพวกนั้น
มาปล้นขบวนรถบรรทุกของกองทัพเรา
ซ้ำแล้วซ้ำเล่าได้ยังไง
มีคนบอกว่า
ท่านผู้การเคยเป็นยอดตำรวจมือปราบ
สงสัยมันแค่นิทานหลอกเด็กหลอกชาวบ้านล่ะมั้ง
ถ้าเกิดมีอะไรผิดพลาดอีกล่ะก็
สัมปทานของท่านกับกองทัพญี่ปุ่น
คงไม่มีวันเกิดขึ้น
แล้วสังฆทานของท่านกับ…
สัมปทาน
สัมปทานของท่านกับกองทัพญี่ปุ่นคงไม่มีวันเกิดขึ้น
กูรู้แล้ว เขาพูดไทยแล้ว
ท่านนายพลขอรับ
ผมขอโทษนะขอรับ
ผมจะจัดการเอาพวกนั้น
มาให้ท่านนายพลประหารด้วยตัวท่านเองขอรับ
ประเทศนี้อะไรก็ดีหรอก
เสียแต่ยุงชุมพอๆ กับโจร
และที่สำคัญ
ข้าดันเกลียด
โจรมากกว่ายุงซะอีก
ใช้ยากันยุงฆ่ามันก็ได้ขอรับ
ถ้าท่านจัดการไม่ได้
ผมจะเป็นคนตัดหัว
ไอ้โจรนั่นด้วยมือผมเอง
ชื่อของเธอคือชมเพ็ญ
ลูกสาวคนเดียว ของหลวงอรุณภิวัฒน์ครับ
ไปกันเถอะ
หนักไหม
หนักฉิบหายเลยครับ ไม่ๆ ไม่ใช่ครับ ไม่ได้หนักเลย
อ้อ
ลุงแช่มกับพี่ช่วง วางไว้ในห้องกินข้าวก่อนก็ได้จ้ะ
- ได้ครับคุณหนู - เดี๋ยวหนูมาจัดเอง
ขอบคุณนะจ๊ะ
ไม่เป็นไรครับ
นี่มันอะไรวะ
- กล่องอะไร - และพวกชาวบ้านที่ปากพนังนะ
พวกมึงอย่าลืมกดราคาจำนองให้มันหนักๆ
ที่ดินสวยๆ แบบนั้น
มึงเข้าใจไหม
ครับ นายหัว
อุ๊ย
เหย็ดแหม๋ม ทำไมไอ้เปรตนี่หน้าดำแบบนี้ตลอด
ไอ้เปรตมนต์
เป็นอะไรเหรอโก ไม่สบายเหรอ
โอ้
นั่นรูปแม่หนูเอง ตอนสาวๆ
สวยไหม
ตอนนี้ก็ยังสวยนะ
แต่แม่ไปธุระที่มาเลย์ กลับมาอาทิตย์หน้า
เดี๋ยวลุงแช่มกับพี่ช่วงก็ได้พบแม่หนูเองแหละ
ไอ้หลวงอรุณภิวัฒน์
มันคือหมวดรุ่ง
คนที่ทำให้กูติดคุกเมื่อ 20 ปีก่อน
และมันก็คือคนที่พรากชมจันทร์ไปจากชีวิตของกู
ดีนะ
ที่ไอ้หลวงนั่นมันจำโกหว่าไม่ได้
จะจำได้ไงวะ
ก็แต่ก่อน โกมีผม
แต่ตอนนี้ หัวล้านมันแผล็บ ไม่มีผมเลยสักนิด
แล้วน้าชมจันทร์ก็คือคุณหญิงบ้านนั้นใช่ไหม
ใช่ แล้วเขามีลูกสาวด้วยกันคนนึงนะ
ชื่อชมเพ็ญ
ไอ้หมวดรุ่ง
มึงหยามกู
กูจะทำให้มึงรู้ว่า
ประตูมีกลอน
คนคอนมีปืน
มึงทำให้กูไม่มีที่ยืน
กูก็จะหาที่นั่ง
โอ๊ย ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
แต่โก
ผมมีเรื่องสงสัยอยู่เรื่องนึง
เรื่องอะไรวะ
มันใช่เวลามาสงสัยไหม
โกกำลังเศร้า ไม่เห็นเหรอ
ก็เรื่องที่พ่อของกู สั่งเสียครั้งสุดท้ายก่อนตายไง ไอ้จง
สั่งว่า
เอื้อ…
เอื้อ บ้าอะไรวะ
กูอยากรู้เหมือนกันว่า "เอื้อ" แปลว่าอะไร
ไอ้เปรต มึงออกไปก่อนเลยไป
ไป
ไอ้ดำ มึงไล่กูเองนะ
เออ ไป
แม่ง
รำคาญอะไรกูนักหนาวะ
เกือบ 20 ปีแล้ว
ที่โกหว่าหนีออกจากคุก
พยายามตามหาน้าชมจันทร์
ที่แท้ก็…
ไอ้จง
ไปสิ ไป ไปเร็วๆ ไปเร็ว ไป
ไปๆ ไปช่วยกันไป
ช่วยๆ กันสิ มาๆ เร็วๆ
ไปๆ ไปๆ
ไปๆ ไปเร็ว ไปๆ
ไปๆ เร็วๆ เร็วๆ
ช่วยกันๆ
ไปๆ เร็วๆ ไป
เร็วๆ ไปๆ
มึงทำได้ยังไงวะไอ้มนต์
อ๋อ
- สุดยอดมาก - สุดยอดไปเลย
ไปๆ
เร็วเลยๆ
อย่าให้มันหนี จับไว้ๆ
หลังจากที่พวกมึงช่วยกูแหกคุก
กูก็ไม่เคยเจอชมจันทร์อีกเลย
จนกูคิดว่าเขาตายไปแล้ว
แต่ตอนนี้
ถ้ากูได้เจอชมจันทร์อีก
กูจะถามเขาว่า
กูได้ตายจากใจเขาหรือยัง
แล้วโกจะเอายังไงอะ
เอื้อ…
มันคือบ้าอะไรวะ
ทำไมพ่อไม่พูดให้ยาวกว่านี้ แหม๋มเหย็ดเอ๊ย
ไม่น่าเล่าเรื่องพ่อมันตายเลย
ไอ้เปรตนี่พูดมากจริงๆ
เอื้อ… มันคือบ้าอะไรวะ
แม่
พ่อ
แม่กลับมาแล้ว
น้าชมจันทร์
ยังสวยเหมือนเดิมเลยเนอะโก
แม่
- เป็นไงบ้าง คิดถึงแม่ไหม - คิดถึงสิ หนูคิดถึงแม่มากเลยนะ แม่รู้ไหม
ทำไมรอบนี้ไปนานจัง
พอดีมันมีปัญหาเรื่องสินค้าที่จะส่งมา แม่ก็เลยอยู่ต่อให้มันจบก่อน นะ
ขอบใจเธอมากๆ นะ
ที่เป็นธุระจัดการให้
ไม่เป็นไรค่ะคุณพี่ เรื่องเล็กน้อย
แม่ แม่ไปพักผ่อนก่อนนะ
เดี๋ยวหนูเก็บกระเป๋าให้
- เอาไปสิ ขอบใจมากลูก - ค่ะ
ไปพักผ่อนก่อน อาบน้ำอาบท่า
เย็นนี้จะได้ทานข้าว พร้อมหน้าพร้อมตากันสักที
- นะ - ค่ะ ไป
อุ๊ย เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
ผมแช่มและช่วง ขออนุญาตลาออกจากงานครับ
ผมกับช่วงมีธุระจำเป็น ต้องรีบกลับบ้านที่หาดใหญ่ด่วน
ต้องขอโทษคุณชมเพ็ญด้วยนะครับ
ที่ไม่ได้มาบอกลาด้วยตัวเอง
แต่ผมมีเรื่องอยากขอร้องคุณเป็นครั้งสุดท้าย
ถ้าคุณจะกรุณา
ช่วยมอบขวานเล่มนี้ให้แม่ของคุณด้วย
เมื่อเขาเห็นขวานเล่มนี้
เขาจะเข้าใจเองครับ
แม่
แม่เป็นอะไร
แม่ไม่สบายเหรอ
ไปหาหมอไหม
ไม่ แม่ไม่ได้เป็นอะไรลูก
แม่สบายดีลูก แม่สบายดี
ไม่สบายแหละ
นี่ แม่รู้ไหม เมื่อกี้แม่เต้นเหมือนใครบางคนเลย
เหมือนใครลูก
คนคนนั้น เขาฝากขวานเล่มนี้ให้แม่ด้วย
เขาบอกว่า เมื่อแม่เห็นมัน แม่จะเข้าใจเอง
ใครเป็นเจ้าของขวานเล่มนี้ หา
แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหนลูก
เขาอยู่ที่ไหน
ก็ลุงแช่ม คนขับรถหนูไงแม่
เขาไม่อยู่แล้ว
เขาเขียนจดหมายถึงแม่ด้วยนะ
ฉันสลักชื่อย่อของฉันไว้บนขวานเล่มนี้
ต่อไปเวลาที่พี่ใช้
พี่จะได้รู้ว่ามีฉันอยู่กับพี่ตลอดเวลานะ
ขวานเล่มนี้
จะอยู่ในใจของพี่ตลอดไป
แม่
แม่เป็นอะไร
แม่
โก
ก่อนพ่อผมตาย
แกสั่งเสียว่าอะไรนะ
กูเล่าไปหลายครั้งแล้ว
คำสั่งเสียของพ่อมึง
เอื้อ…
คำเดียว
แปลว่าอะไรอะโก
กูไม่รู้
มึงตายตามพ่อมึงไปไว้ค่อยไปถาม
เหย็ดแหม๋ม คนยิ่งเครียดๆ
เอื้อ…
แปลว่าอะไรวะไอ้ดำ
แปลว่าหุบปาก ไอ้โง่
ได้ๆ ไม่พูดแล้ว เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
ชอบชมเพ็ญจริงๆ เหรอ
มันไม่มีทางเป็นไปได้
เชื่อเถอะ
โจรกระจอกกับผู้หญิงสูงศักดิ์อย่างนั้นน่ะ
เขาเห็นมึงเป็นของเล่นไหม
ใช่
มึงเป็นเสือ ไอ้จง
ผู้หญิงคนไหนจะมาจริงจัง
เลิกกับเขาซะ
เชื่อกูเถอะ
มึงจะหนีไปไหน
มึงก็พูดออกมาเลย
แหม๋ม ลูกผู้ชายไหมวะ
พอ
เมาแล้วไปนอนซะ
- น่ารำคาญ - ญาดา
ไอ้จง!
ทำไมมึงต้องทำถึงขนาดนี้ด้วยวะ
แหม๋ม
ผู้ชายนี่โง่เหมือนกันหมดใช่ไหม
ทั้งโกหว่า
ทั้งไอ้จง
ไม่ใช่แค่ผู้ชายที่โง่นะ
แต่ผู้หญิงแบบมึง
ก็โง่ไม่น้อยว่าโกหว่าหรือว่าไอ้จงหรอก
ญาดา
ไอ้จงมันไม่เคยรักมึงเลย
มันคิดกับมึงแค่น้องสาวมาโดยตลอด
แต่กูนี่
กูรักมึงมาโดยตลอด ญาดา
แต่มึงก็แกล้งโง่
ทำเป็นไม่รู้อะไร
เหย็ดแหม๋ม!
ความรักทำให้เราทุกคนโง่ลงเว้ย
ไอ้ดำ
มึงเมามากแล้วกูว่า มึงไปนอนซะ
จะได้ไม่ฟุ้งซ่านคิดมาก
กูเองก็เมาเหมือนกัน
กูไปนอนแล้ว
เฮ้ย ญาดา
ญาดา ญาดา
ไอ้ดำ!
มึงจะทำอะไรกูเนี่ย
มึงอย่าคิดว่ากูง่ายอย่างนั้นนะ
ต่อให้เหลือผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกนี้เป็นมึง
กูขอยอมตายดีกว่า
ญาดา
มึงคิดกับกูแบบนั้นจริงๆ เหรอวะ
เออ
ในเมื่อกูทำดีกับมึงไม่ได้
กูก็ขอเลวแม่งเลยแล้วกัน
ไอ้ดำ ไอ้ดำ!
มึงจะทำอะไรกู อย่า!
ไอ้เปรต ออกไป!
ออกไป!
- อย่านะ ไอ้เปรต! - ไอ้ดำ!
ดำ!
ไอ้ชาติเปรต!
มึงทำอะไร
กูเคยสั่งเคยสอน ให้มึงรักกันเหมือนพี่เหมือนน้อง
มึงจำไม่ได้เหรอ นี่มึงทำอะไร
ผมเคยพูดหรือไง
ว่าผมคิดยังไงกับญาดา
มีแต่โกนั่นแหละ ที่สอนให้เราเป็นพี่น้องกัน
โกเคยถามผมบ้างไหม
ว่าผมรู้สึกยังไงกับญาดา
ถ้ามึงคิดหมาๆ อย่างนี้นะ มึงไปไหนก็ไปเลย
ไม่ต้องมาให้กูเห็นหน้าอีก
- โกไล่ผมเองนะ! - เออ!
เหย็ดแหม๋ม!
ท่านพลโทนากามูระอยากให้ท่านผู้การ
เดินทางไปมาเลย์ กับรถไฟของเราด้วยกันเลยครับ
ถือว่าพาครอบครัวไปเที่ยวพักผ่อนนะครับ
ไม่เป็นไรครับ พวกผมตามไปทีหลังได้ขอรับ
เอ่อ ไม่อยากรบกวนพวกท่านดีกว่าขอรับ
กรุณาให้เกียรติท่านพลโทนากามูระด้วยครับ
ผมมีอีกเรื่อง
คือ
ผมจะขอคุยกับคุณชมเพ็ญ
เป็นการส่วนตัวสักหน่อย
จะได้ไหมครับ
เอ่อ ไม่…
ไม่รังเกียจขอรับ
นี่เป็นผ้าลายปักที่ผมเอามาจากญี่ปุ่น
ผมมอบให้คุณชมเพ็ญเป็นของขวัญครับ
ฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ
โปรดรับไว้เถอะครับ
ของซวยๆ แบบนี้
ก็ต้องคู่กับคนซวยๆ อย่างคุณ
ไม่ดีกว่าค่ะ
เอ่อ ขอบคุณนะคะ
ดิฉันยังไม่อยากซวย
ไม่เคยมีใครเคยปฏิเสธคำขอของผมมาก่อน
ผมอยากให้คุณชมเพ็ญ
ลองคิดทบทวนดูดีๆ อีกสักครั้ง
คิดถึงคุณพ่อคุณแม่ของคุณด้วย
ชนแก้ว!
พันโทครับ
การลำเลียงขนส่งครั้งสำคัญที่จะมาถึงนี้
จะถึงเมื่อไหร่ครับ
นั่นน่ะ
คือการขนทองคำมาจากพม่าใช่ไหมครับ
รถไฟขบวนแรกจะมาถึงที่นี่
วันที่แปดเดือนแปดนี้
หน้าที่ของพวกเราคือ
การอารักขา
ขบวนรถไฟนี้
ไปให้ถึงปลายทาง
จัดไป
ถ้าอย่างนั้น
อย่างพวกเราเนี่ย พอจะได้ส่วนแบ่งบ้างไหมครับ
ร้ายเหมือนกันนะแกเนี่ย
ทองคำทั้งหมดที่พวกเรายึดได้
ก็ต้องเป็นของพระจักรพรรดิเราสิวะ
แต่ว่านะ
ถ้าทองคำมันจะหล่นหายไปสักสี่ห้าแท่ง
ยังไงซะ ก็ไม่มีใครรู้หรอก
ผู้พันเสียงดังไปแล้ว
ถ้าเกิดมีคนได้ยินเข้าจะทำยังไง
คนไทยที่ไหนมันจะฟังภาษาเราออกวะ
ไอ้หน้าโง่นี่
โอเค เอาละ
เอาเลยๆ
ชนแก้ว
- ทานากะ ร้องสักเพลงไหม - ได้ครับ
ปู๊นๆ ไปไม่หยุด
รถไฟ รถไฟ
วิ่งไป วิ่งไป
ปู๊น ๆ ปู๊น ๆ ไปไม่หยุด
ยังคง… ยังคง ไปสู่แดนทุรกันดารที่ไร้สิ้นสุด
แม้ว่าชัยชนะจะอยู่ไกลเพียงใดก็ตาม
ไชโย ไชโย
ไชโย
ลุยไป! ลุยไป! ขอให้ชนะชัย!
กองทัพอาคเนย์ กองทัพอาคเนย์
กองทัพไร้เทียมทาน กองทัพอาคเนย์!
เชิญขึ้นรถเลยครับ
- ไปเลย - ระวังเท้าด้วยครับท่าน
เอาละๆ
ขอบคุณมากครับ
ฉิบหายแล้ว
ไม่มีอะไรครับ แค่บอกว่ากูอะเป็นไซนัส
ไปก่อนนะเว้ย
สำเร็จแล้ว
ไอ้พวกโจรหน้าโง่ติดกับเราละ
มึงต้องการอะไร
กูต้องการของอย่างว่าว่ะ
ของอย่างว่ากูไม่มี
ที่นี่ไม่ใช่ซ่องกะหรี่
ไอ้กูรอนซาน ไอ้ควาย
กูมาซื้อมึงประจำ มึงจำกูไม่ได้เหรอ
ไอ้เหี้ย!
ใครจะไปจำได้วะ ลูกค้ากูมีตั้งเยอะตั้งแยะ
มึงต้องการอะไร
เอ็ม 16
มี
- ปืนกล - มี
- ปืนใหญ่ - มี
- บาซูก้า - มี
- ปืนต่อสู้อากาศยาน - มี
- ปืนแก๊ป - ไม่มี
- ปืนฉีดน้ำ - ไม่มี ไอ้สัส!
มึงคิดว่ากูเป็นร้านขายของชำหรือไง ไอ้มนต์
มึงต้องการปืนอะไร
- เอาระเบิด - ไอ้เหี้ย!
เมื่อกี้ยังคุยเรื่องปืนดีๆ อยู่เลย
มึงมีหรือเปล่าล่ะ ระเบิดน่ะ
มึงจะเอากี่ดุ้น
ระเบิดบ้านพ่อมึงเหรอ เรียกเป็นดุ้น
มึงมีเท่าไร เอามาให้หมดเลย
มึงจะเอาระเบิดไปเยอะซะขนาดเนี้ย
ไปทำอะไรวะ
กูจะไปถล่มพวกญี่ปุ่น
แม่งสะใจกูจริงๆ
เดี๋ยวกูจะจัดระเบิดให้มึงฟรี
เอาไปถล่มพวกแม่งให้เละเทะไปเลย
คุณชมเพ็ญ
ฉันมีข่าวร้ายมาบอก
พรุ่งนี้
ฉันต้องไปมาเลย์
- กับขบวนรถไฟของญี่ปุ่น - หา
อะไรนะ
ถ้าเราปล้นทองได้นะ
เอาไปแจกชาวบ้านให้หมดเลย
เรามาทวนแผนกัน
เป้าหมายเราคือตู้สินค้าตู้กลาง
ซึ่งพวกญี่ปุ่นมันขนทองคำจะไปมาเลย์
แล้วนี่ไอ้ดำหายไปไหน
ไม่รู้เหมือนกันโก
ตั้งแต่มีเรื่องแล้วโกไล่มันไป
ผมยังไม่ได้ยินข่าวมันเลย
ถ้ามันไม่กลับมาคืนนี้
เราต้องลงมือโดยไม่มีไอ้ดำแล้ว
ญาดา คนเดียวไหวไหม
ไหวอยู่แล้วโก
โก
เกิดเรื่องแล้ว
พรุ่งนี้หลวงอรุณกับครอบครัวจะเดินทางไปมาเลย์
กับขบวนรถไฟของญี่ปุ่นเที่ยวนี้
ตายโหงแล้ว
ไม่มีในแผน
ชมเพ็ญเพิ่งบอกผมวันนี้ครับ
สงสัยต้องเปลี่ยนแผน
เดี๋ยวชมเพ็ญชมจันทร์ไม่ปลอดภัย
ล้มเลิกแผนไหม
แผนเดิม
แต่เปลี่ยนสักนิด
แล้วโกจะเอายังไงกับหลวงอรุณและครอบครัว
หลวงอรุณ
ให้เป็นหน้าที่ของกู
เดี๋ยวกูสะสางเอง
มันพรากดวงใจไปจากอกกู
กูจะทำให้มันรู้ว่า
ประตูมีกลอน
คนคอนมีปืน
มึงทำให้กูไม่มีที่ยืน
- กูก็จะหาที่… โอ๊ย! - นี่แน่ะ
ไอ้เปรต
ไปหาที่นั่งที่อื่นเลยไป
เหย็ดแหม๋ม
- โอ๊ย โดนถีบอีกแล้ว - ฮึ่ย
พรุ่งนี้
ความรักความแค้นเมื่อ 20 ปี
ไอ้หลวงอรุณกับกู
ต้องจบลงที่ชุมทางเขาชุมทอง
ไอ้ดุ่ย ขอเพลงหน่อย
แผนจะเป็นแบบนี้นะ
ทันทีที่รถไฟถึงหุบเขา
โกจะแอบขึ้นรถไฟไปก่อน
จัดการกับพวกทหารยาม แล้วปลอมตัวเป็นพวกมัน
เฮ้ย มึงอะ
ติดกระดุมเม็ดบนให้เรียบร้อยสิวะ
เดี๋ยวท่านนายพลนากามูระมาเห็นเข้า
หัวมึงจะขาดเอานะ
ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อนเลยนะ
แล้วก็นะ มึงแม่งดูไม่เหมือนทหารเลยว่ะ
หน้าแม่งก็ดูแก่สัส
เฮ้ย
นี่หนวดจริงหรือเปล่าวะ
เอ๊ะ
นี่มัน…
ไอ้จง มึงต้องกระโดดขึ้นขบวนรถไฟ ตอนที่กำลังผ่านหุบเขา
จากนั้นมึงหาทางไปเจอกันที่โบกี้เก็บทอง
ไอ้มนต์ มึงไปรอบนยอดเขา ก่อนถึงสถานีร่อนพิบูลย์
เตรียมระเบิดให้พร้อม รอให้พวกเราช่วยชมจันทร์ชมเพ็ญก่อน
แล้วก็ดูให้ดี
ถ้าเห็นพลุสัญญาณจากกูเมื่อไหร่
มึงค่อยถล่มพวกมันให้เละไปเลย
ส่วนญาดา
พอรถไฟมาถึง มึงพาพวกเราตีขนาบพวกญี่ปุ่น
ถ่วงเวลาให้กูกับไอ้จง
ไปถึงที่เก็บทองให้ได้
ลุย!
มันมาแล้ว!
โก
โก เป็นยังไงบ้าง
มึงมองหาพ่อมึงเหรอ มาช่วยกูหน่อยสิ
ฉิบหายแล้วโก
ไม่มีทอง
เราถูกหลอกแล้ว
ยิง!
ฆ่าให้หมดทุกคน โจมตีสุดกำลัง!
ยิง!
ไอ้ดำ!
ไอ้คนทรยศ!
ญาดา
ญาดา!
ญาดา
(เขตหวงห้าม)
(ถึงเกิดใหม่อีกเจ็ดชาติ ก็จะขอตอบแทนประเทศ)
จง
พี่โกหว่า
หว่าเหว่ออะไรแม่ นั่นมันลุงแช่ม คนงานบ้านเรา
ที่แท้เป็นมึงนี่เอง ไอ้โกหว่า
ไอ้พวกหนูสกปรก
ในที่สุดพวกแกก็ตามเหยื่อล่อ
จนมาติดกับตามที่ข้าคิดไว้
ข้ารู้ความลับแกหมดแล้วไอ้โกหว่า
วันนี้ข้าจะให้แกดู
เมียเก่าของแกตายต่อหน้า
อย่านะ!
ตายซะ โกหว่า!
คราวนี้ถึงทีข้าบ้างล่ะ!
ไอ้จง ไปช่วยชมเพ็ญชมจันทร์
ไป ทางนี้กูเอง
จง จงมาได้ยังไง
จง
นี่จงใช่ไหม
ครับ ผมเองน้าชมจันทร์
จง
จงต้องรีบไปหยุดขบวนรถไฟให้ได้
ก่อนที่โกหว่าจะเป็นอะไรไปนะ
ไป เร็ว เร็วๆ
แม่ แม่รู้จักจงได้ยังไง
นี่ จนป่านนี้แล้ว
เธอยังตัดใจจากมันไม่ได้ใช่ไหม
พ่อ แม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน
คุณหลวง คุณหลวงโกหกฉันมาตลอดเลยใช่ไหม
ญาดา อดทนไว้
แข็งใจไว้
หลบก่อนญาดา
ยังไหวนะญาดา
ญาดา มึงรีบหนีไปก่อน
กูจะปาระเบิดเปิดทางให้เอง
- แล้วมึงล่ะ - ไม่ต้องห่วงกู!
ไป รีบไป!
เร็ว ไป เร็ว ไป
ญาดา ระวัง!
ญาดา
ดำ!
ดำ! ไอ้ดำ!
ดำ ดำ
ดำ
ไอ้ดำ มึงอย่าตายนะ
กูดีใจ
ที่มึงยังเป็นห่วงกู
อย่างน้อย
กูก็ไม่ได้เป็นผู้ชายคนสุดท้ายบนโลกนี้
ไอ้ดำ
ญาดา
หนีไป
ดำ!
มึงเสร็จกูละ
ตายซะ
ไอ้เวร!
มึง!
มึงเสร็จกูละ
ฉิบหายแล้ว สุดทาง เหย็ดแหม๋ม
ไข่กู ไอ้…
อุ…
มึงคิดจะหลอกกูอีกสักกี่รอบ!
อุ…
โมงค์
อภัยให้ไม่ได้!
นู่น พี่มนต์ๆ รถไฟมาทางนู้นแล้ว
ให้ลุยเลยไหมลูกพี่
ไม่ต้องรีบ
รอสัญญาณพลุจากโกหว่าก่อน
ตายซะ!
มึงตายแน่!
เอาไปแดก!
สัญญาณมาแล้วเว้ย
อั๊ยยะลังก๊ะ
พวกเราลุย!
ไอ้มนต์ ไอ้มนต์
มึงอย่าเพิ่ง ไอ้ฉิบหาย ไม่ใช่พลุ
ไอ้มนต์ ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย!
ตาย กูตาย มึงฟังกูสิวะ
มึงฟังกูก่อน
ไอ้มนต์ ไอ้… ไอ้เหย็ดแหม๋มเอ๊ย
ตาย ตายดิ ตายบนหลังคารถไฟ ตายเลย สัส หน้าส้นตีน
โอ้โฮ สนุกๆ
สนุกฉิบหายเลยเว้ยเฮ้ย สนุกฉิบหาย กูเมาแล้ว
เท่งโมง เท่งโมง เท่งโมง ก้นดำปิ๊ดปี๋
ชมจันทร์
พี่โกหว่า
แม่
ไอ้โกหว่า มึงหยุด
อย่านะ
ชมจันทร์ หลบไป
ถ้าพี่จะยิง ก็ยิงฉันเลย
ยิงเลย
ชมจันทร์
แม่
- ไป ชมจันทร์ - ลุงแช่ม อย่าทำอะไรแม่หนูนะ
ไอ้โกหว่า มึงจะหนีไปไหน
พ่อ รอหนูด้วย
โกหว่า จะหนีไปไหน
ชมจันทร์
พ่อ รอหนูด้วย
พ่อ
ไอ้โกหว่า!
โกหว่า
เฮ้ย เหย็ดแหม๋ม
โกหว่า มึงอย่าหนี
พ่อ พ่อรอหนูด้วย
แม่ง!
ญาดา!
ตายซะแล้วกู
ญาดา!
อย่าเป็นไรนะ
จง
กูรักมึงนะ
กูดีใจ
ที่ได้บอกมึงสักที
กูอยู่นี่แล้ว
แข็งใจไว้นะ
แค่มึง…
มึงรักกูเหมือนน้อง
กูก็ดีใจแล้ว
ญาดา
ไม่ ญาดา
ไม่
โตขึ้นหนูจะสวยเหมือนน้าชมจันทร์ไหม
สวยสิ สวยมากๆ เลยนะ
น้ารับรองนะว่าหนุ่มๆ ทั้งภาคใต้นะ ต้องหลงรักญาดาแน่นอนเลย
หนูไม่อยากได้หนุ่มคนอื่น
หนูอยากให้จงชอบหนูคนเดียว
ไม่!
โกหว่า!
มึงอย่าหนี
ไอ้โกหว่า
โกหว่า
แอบตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ล่อมันไปทางอื่น
รอเดี๋ยว
พี่อย่าทิ้งฉันไปอีกนะ
พี่ไม่มีวันทิ้งชมจันทร์แน่นอน
เราสองคน
จะอยู่ด้วยกันตลอดไป
โกหว่า
ไอ้โกหว่า
โกหว่า มึงอย่าหนี
โกหว่า มึงกับกู
มาสะสางเรื่องของเราแบบลูกผู้ชายกันดีกว่า
มึงไม่ใช่คนขี้ขลาดนะไอ้โกหว่า
ไอ้รุ่ง
มึงฉุดเมียกู!
เดี๋ยวก่อน
มึงถามชมจันทร์ดูก่อน
เธอเต็มใจที่จะเป็นเมียกูเว้ย
แต่คุณหลวงโกหกฉัน
ว่าพี่โกหว่าเขาตายไปแล้ว
ฉันถึงได้ยอมเป็นเมียพี่
พี่ทำอย่างนี้กับฉันได้ยังไง
ก็พี่รักเธอไง
รักมาก
มัน… พาเธอหนีขันหมากพี่
พี่เลยวางแผนจับมันเข้าคุก
แต่มันก็เสือกหนีออกมาจากคุกได้
งั้นวันนี้
มาจบเรื่องของเรากัน
ด้วยความยินดีอย่างยิ่ง
มึง!
โอ๊ย!
พ่อ!
ลุงแช่ม มายิงพ่อหนูทำไม!
อย่า!
พี่โกหว่า!
ไอ้โกหว่า มึง!
อย่า!
ชมจันทร์!
แม่!
แม่ แม่ แม่!
แม่ แม่เป็นอะไรไหม
ชมเพ็ญ
- แม่เจ็บไหม - ชมเพ็ญ
โกหว่าคนนี้
คือพ่อแท้ๆ ของลูกนะ
แม่ นี่มันเรื่องอะไรกัน
หนูงงไปหมดแล้ว
ชมจันทร์
คุณหลวง
ฉันขอให้ความบาดหมางครั้งนี้
มันจบลงแต่เพียงเท่านี้นะ
คุณหลวงพรากฉัน กับพี่โกหว่ามาทั้งชีวิตแล้ว
พ่อ
มันไม่จริงใช่ไหม
ชมเพ็ญ
ลูกแม่…
แม่…
แม่รัก…
แล้วก็ ภูมิใจ…
ในตัวลูก…
มาก
หนูก็รักแม่นะ
ชมจันทร์
- ชมจันทร์! - แม่!
อย่าทิ้งหนูไป
ไม่!
แม่ อย่าทิ้งหนูไป!
แม่!
ชมจันทร์
รอพี่ก่อนนะ
เดี๋ยวพี่… ตามไป
โก
น้าชมจันทร์
ไอ้จง
แม่
- ไอ้จง - โก
ครับโก
ผมสัญญา
ผมจะดูแลชมเพ็ญเป็นอย่างดี
โกหว่า
มึงจะให้อภัยกูได้ไหม
โก
- แม่! - โก
- กลับมาก่อน
ชมจันทร์!
เอ่อ เอย น้องนอนเอย
นอนให้สบาย
แม่ซื้อทั้งหลาย
อย่าหยิกอย่าหยอกหลอกหลอนเจ้า
แม่ซื้อข้าเอย อย่าหลอกหลอน
กล่อมทรามบังอรให้นอนหลับ
นอนวันขวัญข้าว
กล่อมเจ้าให้นอนไป
กินข้าวๆ
อย่าเล่น
เอ้อ แดกข้าวหม้อเดียวกัน
กับข้าวไม่ใช่ของเล่น เอ้า กินๆ
แบ่งๆ กันกิน
ไอ้จง มึงเป็นพี่ ดูแลน้องๆ นะ
อ้าว ไอ้มนต์ ไปเขกหัวไอ้ดำทำไม
กูเลี้ยงลูกหมาหรือลูกคนเนี่ย
แดกข้าวหม้อเดียวกัน ทะเลาะกันอยู่ได้
ไอ้มนต์มันมาถึงก่อนเรา
พ่อ
หนูไม่เคยรู้มาก่อน
ว่าพ่อคือพ่อแท้ๆ ของหนู
แต่ตลอดเวลาที่พ่ออยู่กับหนู
หนูรับรู้ได้
ถึงความรัก
ความห่วงใย
ที่พ่อมีให้หนูเสมอ
พ่อ
หนูขอโทษ
อะไรที่เราไม่รู้
ไม่ถือว่าผิดหรอก
พ่อ นี่อะไรคะ
ชมเดือน
นั่นขวานของตากับยาย
ลูกรู้ไหม
ว่าตากับยายรักกันเพราะขวานเล่มนี้เลยนะ
งั้นหนูเอาขวานเล่มนี้กลับบ้านนะ
ไม่ได้นะลูก
มันไม่ใช่ของของเรา
คิดจะเป็นโจร
มันไม่ดีนะลูก
มา พ่อขอนะ
ไหน ขอดูมือหน่อยซิ
สนุกไหม
ไป กลับบ้านกัน
ไป
มา
โอ้โฮ
ดูสิ สวยไหม
พี่
อย่าทิ้งฉันไปไหนอีกนะ
พี่ไม่มีวันทิ้งชมจันทร์แน่นอน
เราสองคนจะอยู่ด้วยกันตลอดไป
ชาติเปรต ไอ้เหย็ดแหม๋ม
มึงยังขี้เกียจอีกเหรอ
มึงจะไถหรือไม่ไถ
แน่ะ
ยังมองหน้า
ยังมองหน้ากู
ไอ้หลวงอรุณหัวดอ
ไอ้พวกทำนาบนหลังคนแบบมึง
ต้องเจอคนเปรตกว่าแบบกู
ไม่ไถใช่ไหม
ได้ ถ้ามึงไม่ไถ
เดี๋ยวเจอของชอบ
เอื้อ…
เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ
พูดอีกทีได้ไหม
เอื้อ…
ชัด
ชัดยิ่งกว่าชัด
เสียงเหมือนพ่อกูเด๊ะ
ก่อนตาย
พ่อกูคงพยายามบอกโก
ว่าเจ็บไข่!
เอื้อ…
ดังๆ ไอ้แมน ดังๆ
เอื้อ…
ไอ้แมน ไอ้แมนๆ มึงร้องมาว่าอะไร
ดังๆ ไอ้แมน!
เอื้อ…
ไอ้แมน!
ปริศนาได้รับการเฉลยแล้วเว้ย
ว่าก่อนพ่อกูตาย
พ่อกูโดนบีบไข่!
โก!
โก ผมรู้แล้วว่าพ่อตายเพราะอะไร
โกบีบไข่พ่อผม!
- เอื้อ… - อีกทีซิ
เอื้อ…
- อีกทีซิ - เอื้อ…
อีกทีซิ
เอื้อ…
(ด้วยความระลึกถึงศิลปินตลกในดวงใจ น้าค่อม ชวนชื่น)
(อาคม ปรีดากุล (2501-2564))