Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Minimalisme itu umpama...
falsafah penganut Buddha.
Okey.
Kerelaan untuk melepaskan.
Begitu.
Semasa saya kerja di Sweden, saya sangat suka gaya ini.
Saya mahu praktikkan teori itu di sini apabila saya berpindah balik.
Dulu tempat ini apa?
- Rumah. - Begitu.
Mak dan abang saya tinggal di atas.
- Tingkat bawah dijadikan pejabat. - Begitu.
Ya.
Ke mana perginya barang-barang awak?
Saya buang.
- Semua? - Ya.
Awak tak rasa sayang?
Secara peribadi, saya rasa benda yang kita tak guna itu tak penting.
Jadi kita patut buang saja.
Untuk benda yang saya guna dan masih elok,
saya rasa
ia patut disimpan di sini. Takkan dibuang.
Begitu.
Kalau begitu...
Boleh beri petua macam mana nak buang barang-barang?
Tumpang lalu.
Cepatlah, si kedekut.
Biar betul awak ini?
Saya cuma perlukan tiga halaman. Mahu tak mereka jual ini saja?
Ini bukan perpustakaanlah.
Jangan nak kedekut sangat.
Saya nak reka rumah minimalis.
Kenapa saya nak beli buku tentang minimalisme?
Ini zaman simpanan dalam talian.
Tapi janganlah kedekut kalau nak buat rumah konsep minimalis.
Mari.
Hei, bukanlah lebih senang kalau sewa ruang pejabat?
Awak ada duit?
Sebenarnya tempat ini cantik.
Awak boleh naik Skytrain kalau nak cepat.
Betul.
Kalau klien datang untuk bermesyuarat,
ada banyak tempat letak kereta pada waktu siang.
Kawasannya agak luas.
- Mereka boleh letak kereta di lorong. - Begitu.
Kita dah sampai. Ini rumah saya.
Saya rasa ia boleh dijadikan pejabat.
- Mestilah. - Betul.
Jom kita tengok.
Biar saya tunjukkan kepada awak.
KELAS MUZIK DAN BAIKI ALATAN
Tutup pintu itu.
Rumah saya dulu kedai membaiki alat muzik.
Ayah saya juga uruskan sekolah muzik.
Mak, kawan saya datang.
Mak.
Helo.
Boleh perlahankan? Saya nak bercakap tentang perniagaan.
Okey.
Saya rasa nak buang semua barang di bawah
dan jadikan ruang itu sebagai pejabat utama.
Tengoklah.
Rumah saya sangat terang, tapi dihalang oleh dinding ini.
Banyak sangat kayu.
Saya nak buat ia lebih minimalis.
Kenapa simpan bampar ini?
Tanya mak saya.
Jangan ambil gambar.
Saya rasa kita kena robohkan beberapa dinding.
Ini Jay, abang saya.
- Ini Pink. - Hai.
Hai.
Oh, ya.
Saya nak ubah bilik ini jadi studio rumah abang.
Studio apa?
Studio rumah abang sendirilah.
Studio rumah abang?
Mak awak menyanyi sepanjang hari?
Awak kena letak banyak bahan kalis bunyi untuk saya.
Awak mahu rumah minimalis,
tapi barang-barang dalam rumah ini jauh betul bezanya.
Boleh awak buat?
Saya boleh betulkan rumah ini.
Saya cuma tak boleh bercakap dengan keluarga awak.
- Abang awak tak tahu - Saya tahu.
- biliknya akan hilang. - Saya tahu.
Dah beritahu mak awak?
Nanti saya beritahu.
Baik awak beritahu, Jean.
Saya pernah tengok sebelum ini.
Awak akan dapat rumah buruk sebelum dapat rumah baru.
Awak akan padamkan seluruh sejarah keluarga awak.
Awak mahu rumah minimalis Stockholm.
Awak dah tanya keluarga awak?
Kalau ada peluang, saya takkan datang balik.
Tak kisahlah. Baik sikit.
Berdasarkan garis masa yang awak hantarkan,
awak kena hantar rujukan dan bersihkan semua sebelum Tahun Baru.
Kita boleh mula bekerja lepas cuti.
25 NOVEMBER 2019
Baik.
Minimalisme umpama falsafah penganut Buddha.
Kerelaan untuk melepaskan.
Kamu dah gila? Kamu nak rumah kosong?
Barang-barang akan lebih tersusun.
Mari mulakan semula.
Sebagai contoh, bilik ini.
Ia sangat berselerak dengan barang, bukan?
Kita akan buang apa yang tak diperlukan, jadi ruang akan jadi lebih luas.
Hidup kita akan jadi bertambah baik.
Ia...
Ia nampak lebih cantik
- apabila orang datang. - Ruang tamu di mana?
Di tingkat kedua.
Mak boleh menyanyi sepuas hati sepanjang hari.
- Saya akan jadikan bilik karaoke. - Tingkat dua tak boleh. Jangan.
- Kenapa? - Mak tak nak tingkat kedua.
Tingkat pertama pejabat saya. Mak kena pindah.
Tak mahu.
- Di sini bersepah. - Tidak.
- Mak di sini saja. - Kita semua pindah.
Mak akan ada bilik sendiri.
Beritahu saja apa yang mak mahu.
- Cakap saja. - Kamulah pergi. Mak tak nak.
Mak nak tidur di kerusi?
Mana boleh. Peliklah.
Kenapa pelik pula?
Mak selalu tidur di sini.
- Tak boleh. - Kenapa pula?
Dah bertahun-tahun mak buat.
Mak tak sakit belakangkah? Mak tak boleh tidur sini.
Sebab kasut maklah.
Apa kaitannya?
Mak tak dengar cakap saya.
Buatlah apa yang kamu nak, tapi jangan kacau ruang tamu.
Tak boleh. Itu bukan minimalisme.
Minimal apa? Ini rumah mak.
Jean, tak payahlah.
- Apa? - Menyusahkan saja.
Abang, kita tinggal di sini sejak umur sepuluh tahun lagi.
Sekarang dah hampir 30 tahun. Semuanya terlalu kecil.
Macam mana dengan kedai pakaian dalam talian abang?
Bukankah abang nak ruang simpanan untuk pakaian itu?
Aduhai.
Dah cakap begitu, baru terasa sesak.
Sebelum ini okey saja.
Cuba tengok sekeliling.
Bilik ini terlalu kuno.
Semuanya dah lapuk.
Kenapa orang lama takut nak berubah?
Tak fahamlah.
Sekarang zaman kita.
Ya, betul cakap awak.
Pelan lantai dah ditetapkan.
Kita tak boleh ubah apa-apa.
Kita dah terbiasa sampai kita tak terfikir tentang itu.
Itulah maksud saya.
Inilah masa kita.
Masa generasi kita.
CARA MENGEMAS LANGKAH PERTAMA
TETAPKAN MATLAMAT DAN CARI ILHAM
Cantiknya pejabat awak.
Terima kasih.
Kalau ada soalan, tanya saja.
Baik. Saya peminat karya awak.
Hasil karya awak minimal dan praktikal.
Terima kasih banyak.
Boleh mula lepas Tahun Baru?
Boleh.
Okey. Seperkara lagi.
Awak ada pejabat?
Saya tak kisah, tapi pasukan global kami mungkin akan buat lawatan nanti.
Sebenarnya ia sedang dibina.
Okey, baguslah. Saya pasti mesti cantik.
Saya harap boleh siap bulan depan.
Agaknya begitulah.
Jadi...
Saya harap kita boleh bekerjasama.
PLASTIK SAMPAH
Maaf.
Plastik sampah ada lagi tak?
Dah habis di atas rak.
Kalau rak kosong, maknanya dah habis.
Ini cukup, bukan?
Dunia sedang berkempen supaya jangan guna plastik.
Percayalah. Ia berbaloi.
Abang nak ambil apa?
Alatan mencuci.
Buku apa itu?
Entahlah. Orang Jepun yang tulis. Kelakar.
Dia kata kalau bersihkan rumah, kita akan bebas.
Buku ini terkenal. Ia mungkin membantu.
Muat turun saja fail PDF. Buku membazir ruang.
Tak nak. Sakit mata abang baca fail PDF.
Jomlah.
Baiklah.
Saya memang teringin nak buat begini.
CARA MENGEMAS LANGKAH KE-2
JANGAN KENANG KISAH LAMA
Buku terbitan dah lapuk.
Sekarang era Apple Music dan Spotify.
Aduhai! Ketika ini belum ada telefon bimbit.
Pemandir pita VHS.
Dah lama tak dengar perkataan itu.
Awak mahu bekas pensel ini?
Buang.
Aduhai. Masa dulu-dulu.
Aduhai. Abang curi dari tokong?
Awak yang curi. Jangan nak salahkan abang, Jean.
Benda ini wujud semasa zaman Dinasti Shang.
Awak buang barang tanpa berfikir.
Jangan buang dokumen penting.
KAMUS BAHASA THAI-CINA BAHASA THAI UNTUK PELAJAR BARU
KAD LAPORAN
WALAUPUN JEAN BUDAK DEGIL DI RUMAH,
DIA BAIK DAN SAYANGKAN POKOK.
SEMESTER KEDUA, JEAN BANYAK MEMBACA
ERIC LIU - BAPA
Kenapa cepat betul awak buang barang?
Awak buang kad laporan itu?
Sedihnya.
Itulah gunanya plastik sampah.
Cuba fikir.
Abang ingat apa yang abang dah buang dalam plastik itu?
Plastik sampah umpama lohong hitam.
Semasa kita masukkan barang, ia hilang.
Hilang daripada pandangan, hilang daripada ingatan.
Mudah saja.
Dah siap.
Macam mana nak masukkan piano dalam plastik itu?
Betulkah abang tak kisah saya buang?
Buanglah. Menyemak saja.
Taklah.
Menyemaklah, mak.
Tiada siapa nak main piano. Mak main tak?
Mak main. Okey?
Ini bukan kamu punya.
Faham tak?
Jangan kacau barang orang lain.
Ayah tak ada di sini lagi. Ini bukan milik sesiapa.
Bertenang, Jean.
Kita boleh bersihkan bilik dulu.
Mudah nak buang barangan harian, tapi barang peribadi susah nak dibuang.
Nanti abang tolong.
Kamu semua beremosi sangat.
Teorinya untuk mengemas rumah telah dipraktikkan di seluruh dunia,
bermula di Jepun pada tahun 2010.
Prinsipnya mudah.
Kalau kita pegang sesuatu dan tak menimbulkan keseronokan,
ucap "terima kasih" dan buang ke dalam tong sampah.
Jadi ini kasut masa saya kecil dulu.
TORONTO, KANADA
Ia tak menimbulkan keseronokan.
Jadi
terima kasih.
Tengok apa itu?
Wanita yang tulis buku tentang mengemas.
Abang nak tengok rupa dia.
Dia syaitan yang bertopengkan manusia.
Bukankah betul cakap dia?
Baguslah abang tengok.
Entahlah.
Semua yang abang sentuh menimbulkan keseronokan.
Abang dah cuba.
Nak saya tolong?
Saya akan petik jari dan semuanya akan hilang.
Tak apalah. Awak Thanoskah?
Tengok ini.
Abang tak boleh buang semua ini.
Cenderamata ini dah lapuk
dan tak menarik,
tapi ingatan itu yang penting.
Buang saja.
Emosi cuma menyusahkan.
TAHNIAH KERANA DAH TAMAT BELAJAR. JAGA BAIK-BAIK, CHERRIE
CARA MENGEMAS LANGKAH KE-3
JANGAN TERLALU MELAYAN PERASAAN
TAHNIAH KERANA DAH TAMAT BELAJAR. JAGA BAIK-BAIK, CHERRIE
Boleh abang buang kotak komputer di pejabat awak?
Ya.
ALBUM KOSONG - SAMPAH
Hei, ini awak punya?
Aduhai.
Betulkah awak buang semuanya?
Awak peminat perempuan yang terlalu pembersih itu?
Barang-barang ini dah terlalu lama. Banyak kuman.
Bukan ini saja. Ada lagi.
Tengok.
Aduhai, menakutkan.
Nah, saya bawa lebih banyak rujukan.
Saya dah tandakan barang yang saya rasa awak suka.
Terima kasih banyak.
Bersepahnya.
Betul.
Awak nak buang semua ini?
Keadaannya masih baik.
Tengok. Pasu ini comel.
Kenapa tak dermakan saja atau jual sebagai barangan terpakai?
Tukarkan masa silam menjadi wang.
Tak. Saya letih.
Kalau saya buang hari ini, ia akan hilang hari ini.
Sayangnya.
Pink.
Ya?
Boleh dapatkan lebih banyak rujukan?
Yang ini hampir tepat.
Tapi saya ada nampak satu rujukan sama macam yang saya mahu.
Saya tak ingat mana saya nampak.
Ini pun awak nak buang?
Mana ada orang guna cakera padat lagi.
Simpanlah kalau nak. Tak berguna.
Apa?
UNTUK JEAN, SELAMAT HARI JADI
AWAK MAHUKANNYA, JADI SAYA BELIKAN UNTUK AWAK - PINK
Hadiah saya tak lagi menimbulkan keseronokan?
Kejap. Nanti dulu.
Masalahnya, awak tahu betapa bersepahnya rumah saya.
Saya tak boleh simpan barang lagi. Saya kena buang.
Mustahil nak simpan semua barang yang orang berikan.
Lama-kelamaan, awak kena buang juga, Pink.
Betul juga cakap awak.
Awak memang betul.
Salah saya. Saya terlalu emosi.
Awak faham apa saya cakap?
Kenapa dengan awak ini?
Kalau awak dah tak mahu lagi
dan awak cukup berani nak pulangkan kepada saya,
mungkin saya rasa sedih.
Saya takkan marah.
Okey. Begini saja.
Kalau suatu hari awak kena buang barang dan awak jumpa barang pemberian saya,
awak boleh buang. Saya takkan marah.
Awak bukan marah sebab awak tak peduli.
Kalau awak tak mahu cakera padat ini, biar saya yang ambil.
Saya ambil balik.
Pink.
RUMAH MODEN MASALAH HALAMAN HADAPAN
Helo, Pink.
Awak lapang tak esok?
Awak nak pergi makan?
Awak sedar tak awak tak pernah berubah?
Awak pura-pura tiada apa yang berlaku.
Pernah awak tanya sesiapa kalau mereka boleh melupakan macam awak?
Awak nak saya buat apa?
Awak tahu apa awak kena cakap,
tapi awak takkan cakap.
Belajar untuk rasa belas kasihan, boleh tak?
Cakaplah, tak guna!
Okey. Maafkan saya.
Bagus. Itu saja.
Ada benda yang takkan hilang hanya kerana awak pura-pura dah lupakan.
Kena daripada kedua-dua pihak, barulah ia berakhir.
CARA MENGEMAS LANGKAH KE-4
JANGAN TERAGAK-AGAK. TAK PERLU BERHATI PERUT
Fikirkan kata-kata saya.
Selamat tinggal.
Ya. Baiklah.
Saya beri 200 baht untuk semua ini.
Nampaknya ada lagi.
Nanti saya datang balik.
Pak cik!
Berhenti!
Aduhai, Jean. Kenapa dengan awak ini?
Kenapa bawa balik?
Saya tak pasti.
Tiba-tiba saya rasa bersalah.
Saya rasa macam buang terlalu banyak.
Apa semua ini?
Thanos dah tanggalkan sarung tangan besi.
Apa dah jadi dengan awak?
Maaf.
Celaka.
Memang sakit apabila berlaku kepada saya.
Abang ucap terima kasih sebelum buang.
Abang cuma tak ucap terima kasih kepada awak sebab kait untuk abang.
Tak apa.
Terima kasih sebab buat saya faham.
Helo.
Awak ada nombor telefon Pin, Toey dan Bam?
Saya cuma nak pulangkan barang-barang kepada mereka.
GENG, SUN, JOMJAM, PLOY
TOEY, TEN, PIN, AOM
Biar betul.
Ini yang awak nak beri kepada saya?
Ini saya punya?
Ya, awak punya.
Saya betul-betul dah lupa.
Susah-susah saja. Bukan perkara penting pun.
Saya jumpa semasa bersihkan rumah.
Saya ingat ini awak punya.
Saya kena pulangkan apa yang saya pinjam.
Macam mana awak ingat?
Apa pun, terima kasih.
Awak memang baik orangnya.
ORANG BAIK AKAN DIMAAFKAN
Jean!
Ini awak punya, Toey.
Biar betul.
Saya suruh awak belikan di Jepun masa tahun pertama,
tapi awak kata dah habis dijual. Ingat tak?
Ya. Sebab itu saya nak beri kepada awak.
Merata saya cari, tapi tak jumpa.
BAM
Apa yang awak nak?
Tak ada apa-apa.
Saya cuma nak pulangkan dabal bes awak.
Awak suruh saya baiki...
Tak perlu pulangkan.
Buang saja.
Awak tak tahu apa yang terjadi kepada saya kepada hari itu
sebab awak tak tunggu saya.
Letak saja di sana. Awak boleh balik.
THAVEECHAI POCHANA
Pelanggan nombor 175,
sila pergi ke kaunter lima.
KIRIMAN BERDAFTAR EMS
KEPADA AIM
Tolong kirimkan.
Alamat ini cuma di sebelah.
Awak boleh jalan ke sana.
Kirimkan.
Kirimkan?
Kirimkan.
Awak pasti?
Maaf.
Ini kereta awak?
Ya. Saya halang kereta awak?
Barang dalam kereta ini awak punya?
Kenapa?
Saya Noon.
Saya pengumpul dan pembeli barang antik, tapi bukan peniaga.
Awak berminat tak nak jual kepada saya?
Saya nak pulangkan barang-barang itu.
Ia bukan untuk dijual. Saya nak pulangkan kepada kawan-kawan.
Sayangnya.
Begini saja.
Saya tinggalkan kad nama saya pada awak.
Kalau awak ubah fikiran dan mahu jual, telefon saja saya bila-bila masa.
Bukan selalu saya jumpa barang baik.
Jangan risau tentang harga.
Saya boleh berunding.
Okey. Terima kasih.
Kalau ada apa-apa, saya telefon awak.
- Okey. Terima kasih. - Sama-sama.
Hei, mana awak pergi?
Saya pergi buat benda baik.
BUNGKUSAN DITOLAK OLEH PENERIMA
Bukankah itu yang paling hebat?
Saya penatlah, Pink.
Awak kata masalah akan selesai kalau pulangkan barang.
Bila kali terakhir awak cakap dengan dia?
Tiga tahun lalu, sebelum saya naik pesawat ke Sweden,
saya beritahu dia...
saya akan jumpa dia nanti
dan sejak itu, saya tak pernah jumpa dia.
Begitulah saya tinggalkan dia, macam buang sampah dalam plastik.
Jean...
Buang orang bukan macam buang sampah.
Kalau saya buang sekarang, semuanya akan berakhir.
Tak ada sebab untuk saya pergi jumpa dia.
Kenapa saya nak cari masalah?
Bukankah kita kena sambung ubah suai rumah dan pejabat saya?
Masalah selesai.
Saya tak perlu ambil peduli tentang apa-apa.
Kalau awak tak peduli,
awak takkan jadi macam ini.
Awak pasti akan berurusan dengan pengumpul barang itu.
KEPADA AIM
Celaka.
Jean.
Saya lalu di sini.
Saya nak pulangkan kamera awak.
Itu saja yang saya nak cakap, Aim.
Maafkan saya sebab pergi.
Awak tak perlu cakap.
- Biar saya habis cakap. - Tak apa.
- Dah lama saya nantikan peluang ini.
Biar saya habis cakap.
Maaf sebab menghilang selepas pindah ke sana.
Apabila awak hantar e-mel,
saya baca e-mel awak, tapi...
saya tak nak balas.
Saya tak nak tahu apa yang bakal berlaku seterusnya.
Jadi saya sekat dan buang awak daripada senarai kawan saya.
Saya...
Ketika itu, saya fikir...
memandangkan saya rasa awak bukan yang terbaik,
itu masalah awak.
Bukan masalah saya.
Kenapa saya nak bertanggungjawab atas perasaan orang lain?
Saya cuma...
pilih apa yang terbaik untuk saya.
Tapi awak tahu tak?
Apabila saya pergi ke bandar itu,
awak minta saya ambil gambar dengan kamera awak,
saya rasa bersalah.
Saya tak bawa pun kamera awak.
Saya sorokkan dalam kotak di rumah
dan harap ia akan dibuang apabila ada orang bersihkan bilik saya.
Saya datang nak beritahu awak...
yang saya minta maaf sebab tak ucap selamat tinggal.
Maaf sebab tak pernah hubungi awak.
Maaf sebab tak pernah tanya tentang kehidupan awak.
Maaf sebab jadi macam ini.
Maaf sebab tak pernah minta maaf.
Boleh awak tengking saya?
Saya rasa lebih bersalah sebab awak tak cakap apa-apa.
Saya gembira jumpa awak. Macam mana saya nak tengking awak?
Begini sajalah.
Masakkan sup jagung untuk saya.
Dah lama tak rasa, rindu pula.
Buat macam rumah sendiri.
Saya pergi ambil bahan-bahan.
Mak awak ada di rumah?
Tak ada.
Mak Cik Mat pula? Dia duduk di sini lagi?
Dia pindah tahun lepas untuk tinggal dengan anaknya di selatan.
Kenapa awak ambil gambar?
Tak bolehkah?
Ini rumah, bukannya muzium.
MAJALAH BRICK NO. 89 MEI 2014
KURANGKAN
HILANG DALAM RUANG 12 REKAAN PEJABAT MINIMALIS
Saya suka belek-belek majalah itu.
Jean, itu Mi.
Gembira jumpa awak.
Aim selalu cakap tentang awak.
Rasa macam berjumpa dengan tokoh sejarah.
Yalah.
Mesti saya dari Zaman Kegelapannya.
Saya nak masak sup.
Makanlah sekali.
Baiklah.
Terima kasih.
Sedapnya.
Sup ini tak jumpa di tempat lain.
Melebih-lebih saja awak ini.
Terima kasih sebab jaga bonsai saya.
Sebab pokok itu cantik. Saya bukan jaga sebab awak.
Apa pun, terima kasih.
Awak rasa lega?
Jangan nak pandai-pandai.
Saya kena pergi.
Okey.
Semoga berjaya.
Kalau ada masa, mari makan bersama.
Macam mana?
Saya rasa lega. Ia dah berakhir.
Dia dah teruskan hidup.
Tapi sebenarnya...
semasa saya berdiri di sana,
saya asyik salahkan diri sendiri.
Hei.
Saya tak kejam lagi, bukan?
Sebab itu saya rasa macam ini.
Penatlah ada perasaan.
Jangan begitu. Awak dah pulangkan semuanya.
Semuanya dah berakhir.
Awak patut rasa lega.
Ya, betul.
Tapi saya tak rasa saya akan berhubung dengan dia,
jadi saya curi barang dia.
Apa?
Awak curi apa?
CANTIK, SAYA SUKA
Rujukan yang saya kata saya suka.
Apa?
Ia daripada majalah yang saya pernah baca di rumah dia.
Aduhai. Rasa macam filem Inception.
Dia tanam dalam kepala awak.
Entahlah. Saya rasa macam...
banyak benda yang saya suka semuanya daripada dia.
Tak sia-sialah awak ke sana.
Saya boleh sambung buat kerja.
Cepatlah pulangkan barang-barang lain.
Supaya awak boleh teruskan dengan kerja lain.
Dia yang paling susah, bukan?
Baguslah. Ia dah berakhir juga.
Yang lain patutnya lebih mudah.
Helo?
Helo. Jean, ini Korn.
Korn?
Ada apa, Korn?
Saya dengar awak dah balik.
Saya nak berkahwin
dengan Yok.
Si Yok?
Kamu dah bersama?
Ya.
Saya nampak daripada kiriman Toey
yang awak pulangkan barang lama kepada orang.
Saya ingat awak masih simpan gambar saya.
Gambar saya dengan Yok.
Gambar?
Yang mana?
Saya yang ambil?
Ya. Saya ingat.
Itu gambar pertama kami bersama.
Saya mahukannya untuk majlis perkahwinan itu.
Aduhai.
Dah sepuluh tahun.
Saya tak tahu kalau saya masih simpan.
Boleh awak tolong saya cari?
Okey. Saya cuba.
SAYA DAH CARI DI SEMUA TEMPAT. SAYA BUANG SEMUA BARANG.
KORN, MAAFKAN SAYA.
GAMBAR - 1-17 MAC 2013 GAMBAR - 1-22 APRIL 2013
GAMBAR - 1-23 NOVEMBER 2013 GAMBAR - 1-19 DISEMBER 2013
GAMBAR- 2-20 JANUARI 2013
AIM
Helo, Jean. Ini Aim.
Helo.
Esok awak lapang? Mari makan bersama.
Mi pun ikut.
Boleh.
Saya boleh pergi.
Hei.
Lama tak datang.
Tempat ini tak berubah.
Ya, masih sama.
Apa itu?
Barang yang awak tinggalkan di rumah saya.
Saya nak pulangkan.
Ini pakaian awak.
Ini barangan peribadi awak. Saya dah asingkan.
CARA MENGEMAS LANGKAH KE-5
JANGAN TAMBAH BARANG LAGI
Terima kasih banyak.
Awak tak marah, bukan?
Taklah. Saya faham.
Saya pun tengah bersihkan rumah.
Kita patut buang benda yang tak diperlukan.
Kita kena belajar untuk buang barang
dan simpan yang penting saja.
Minumlah sementara menunggu.
Kita dah makan semua pembuka selera.
Rasa macam datang sebab nak minum saja.
Selalu macam ini.
Kita selalu tunggu sekurang-kurangnya sejam.
Saya tak tahu macam mana kita boleh tunggu.
Saya fikir perkara yang sama masa kali pertama bawa awak ke sini.
Tapi penantiannya berbaloi.
Saya sangat suka daging panggang mereka.
Aim selalu bawa saya ke sini.
Awak merungut rumah bersepah, tapi bawa balik lebih banyak barang.
Saya tahu. Saya nak buanglah.
Yalah itu. Awak dah bawa masuk bilik pun.
Buang sajalah. Jangan buka.
CARA JAGA BONSAI
SENARAI LAGU JEAN UNTUK AIM
SELAMAT TAHUN BARU
SELAMAT TAHUN BARU, SAYANG. JAGA DIRI BAIK-BAIK
BALIK CEPAT-CEPAT SUPAYA KITA BOLEH KELUAR LAGI.
SELAMAT TAHUN BARU 2017 - MAK
Aim, mak awak ada di rumah?
Boleh saya cakap dengan dia?
Saya nak berterima kasih untuk kad itu.
Jean...
Mak saya dah meninggal tahun lepas.
Kenapa awak tak beritahu saya?
TAHUN 2017 - MAK
Bawa saya ke tempatnya sekarang.
PUAN NITRA THAMRONGKUL MENINGGAL PADA 20 JUN 2018
Beritahulah tentang hari terakhirnya.
Betulkah awak nak tahu?
Awak tak perlu tahu.
Beritahu saja.
Okey.
Saya macam boleh agak itu hari terakhirnya.
Saya ada bersamanya di hospital sejak pagi.
Saya beri apa saja yang dia mahu atau makan.
Akhirnya, dia nak makan...
sup awak.
Dia meninggal...
ketika lewat malam.
Itu saja.
Kenapa awak tak hubungi saya?
Saya kena teruskan hidup.
Saya kena buat sendiri.
Saya tak patut hubungi awak.
Kalau saya ada berita baik,
saya teringin nak telefon awak, tapi tak boleh.
Apabila saya ada berita buruk dan tak ada siapa nak mengadu,
saya tak boleh telefon awak juga.
Saya tak boleh hantar atau buang...
kad Tahun Baru yang mak saya tulis untuk awak.
Saya kena simpan dalam laci.
Saya rasa sangat sunyi.
Saya cuma fikir yang saya kena teruskan hidup.
Saya kena teruskan hidup sendiri.
Inilah penamatnya.
Saya betul-betul minta maaf.
Kalau ada apa-apa...
yang boleh saya bantu,
awak boleh sentiasa telefon saya.
Sekarang saya ada di sini.
Saya akan datang balik.
Mi, saya tak bermaksud apa-apa.
Saya tak nak awak...
Hei, saya faham.
Jangan risau.
Tapi...
bukannya saya tak kenal dia.
Saya tak tahu perkara yang awak maksudkan.
Apabila dia kata dia keseorangan,
saya rasa macam
saya langsung tak membantu dia.
Tapi saya faham.
Semua orang ada masa silam.
Dia ada.
Saya ada.
Awak pun sama.
Helo, Korn?
Helo, Jean.
Awak dah jumpa gambarnya?
Saya dah cari separuh.
Awak tunggu saja.
Awak nak Sabtu minggu depan ya?
Sebenarnya, Sabtu minggu ini.
Saya pernah tanya awak tentang gambar ini,
tapi awak tak pernah beri.
Saya merayu.
Saya perlukan sekarang. Tolong saya cari.
Patutnya ada di sini.
Kalau gambar itu tak ada pada saya, patutnya ada pada awak.
- Boleh saya tengok? - Boleh.
Macam mesin masa.
Saya tak pernah tengok gambar ini.
Nanti saya tengok-tengok.
Gurau saja. Jangan terburu-buru.
Lebih baik saya cari dan pergi.
Saya akan tinggalkan kamu berdua.
Lebih baik...
awak salin saja fail yang awak perlukan.
Saya nak berpindah ke Singapura.
Berpindah...
terus?
Ya.
Kenapa?
Saja.
Brian dah tanya saya.
Masanya tepat, jadi saya terima tawarannya.
Macam mana dengan Mi?
Dia pun ikut.
Saya dah jumpa.
Dulu mereka berdua selalu bergaduh dan berbaik.
Tak sangka mereka akan berkahwin.
Mengejutkan.
Dulu nampak macam gambar biasa.
Sekarang, gambar ini sangat berharga.
Nasib baik saya simpan.
Dah selesai. Terima kasih.
Kenapa tak ambil semua?
Tak apa.
Nanti saya buat. Awak simpan saja.
Awak pandai simpan barang.
Okey.
Mi.
Mi!
Jumpa lagi.
Terima kasih.
Sama-sama.
Kawan, terima kasih banyak sebab simpan gambar ini.
Tak sangka saya akan dapat guna.
Terima kasih sebab tolong kami cari.
Saya suka tengok kamu gembira.
Saya pun tumpang gembira.
Tahniah.
Okey. Kalau dah selesai, saya kena pergi.
Saya kena buat kerja.
- Jumpa di majlis perkahwinan nanti. - Baiklah.
- Selamat tinggal. - Selamat jalan.
Semua kenangan ini sangat berharga bagi saya.
NINA IVANOV MOSCOW, RUSIA
Masa silam itu musuh kita. Paling susah nak melepaskannya.
Nasihat saya ialah
cuba untuk lupakan dan lepaskan kalau tak ada gunanya.
Cik, jangan cakap lagi.
Rumah di sini lebih besar daripada rumah orang Jepun.
Kami tak ada gempa bumi.
Jangan buang semuanya. Kita boleh simpan sedikit.
Dia buat untuk rancangan ini saja.
Awak memang pengkhianat.
- Sejak bila awak jadi macam ini? - Apa?
Celaka.
- Apa? - Dulu peminat setia.
Sekarang awak benci dia.
Jadi? Saya nak jadi orang yang lebih baik.
Tak bolehkah saya berubah?
Awak rasa diri awak baik?
Aduhai...
Oh, ya. Abang jumpa gambar ini di belakang almari.
Ia menimbulkan keseronokan.
Abang nak simpan. Tak perlukan banyak ruang pun.
Bila gambar ini diambil?
Awak tak ingat?
Abang masih ingat hari itu.
Ketika itu hari jadi awak.
Ayah mainkan lagu "Selamat Hari Jadi" dan awak menyanyi.
Mak cik ambil gambar ini.
Pernahkah kita saling menyayangi sebelum ini?
Saya dah lupa semuanya.
Jangan begitu.
Setidaknya ini kenangan manis.
Tapi abang rasa kalau kita ingat saat ini
ketika keluarga kita bergaduh,
mungkin kita takkan banyak bergaduh.
Apabila tengok gambar ini, abang rasa...
ayah taklah teruk sangat pun.
Kita cuma terlupa tentang ini.
Kadangkala, abang duduk dan pandang piano itu.
Abang rasa abang rindukan ayah.
Betulkah awak nak buang piano itu?
CARA MENGEMAS LANGKAH KE-6
JANGAN PANDANG BELAKANG
Kalau kita simpan, ia akan jadi macam ini.
Lari daripada tema.
Aduhai. Tak cantiklah.
Ia perlukan ruang yang banyak.
Apa saya nak buat?
Itu...
terpulang kepada awak.
Apa pun,
saya rasa awak kena kurangkan rekaan.
Perbelanjaan awak dah terlebih.
Saya dah cuba nak ikut peruntukan.
Pink.
Jangan kedekut belanja untuk rumah.
Rumah ini penting. Kita perlu buat sehabis baik.
Saya akan dapatkan duitnya.
Baguslah cita rasa ayah awak.
Barang-barang ini bagus.
Saya nak ambil yang itu juga.
Saya dah pindahkan wang kepada awak.
PEMINDAHAN BERJAYA 150,000 BAHT
Maaf.
Itu untuk dijual?
Saya rasa takkan jual.
Saya nak simpan.
Awak masih main?
Tak, itu ayah saya punya.
Begitu...
Saya betul-betul suka.
Kalau awak ubah fikiran, beritahu saya.
Memandangkan itu ayah awak punya, saya berikan harga yang tinggi.
Baiklah.
Terima kasih.
PEMINDAHAN BERJAYA 150,000 BAHT
Nak abang telefon dia?
Tak apa. Saya yang patut buat.
Kalau tak, saya asyik kena larikan diri.
Helo.
Ini Jean.
Saya nak tanya, ayah masih mahukan piano itu?
Kalau tak, saya nak jual.
Kalau begitu, selamat tinggal.
Dia tinggalkan kita...
begitu sahaja.
Kalau saya dah jual piano itu,
saya takkan rasa sesakit ini.
Malam tadi saya telefon ayah.
Jangan cakap lagi.
- Dia tak cam suara saya. - Berhenti.
Jean, jangan cakap lagi.
- Dia kata piano itu... - Jean!
Dia kata kita boleh jual piano itu.
- Dia takkan kembali. - Mak kata jangan cakap lagi.
- Buang saja. - Dengar sini!
Kenapa mak nak simpan? Bukan ada orang main pun.
- Ayah takkan kembali. - Jangan cakap begitu.
- Ayah takkan kembali! - Diam!
- Kamu dengar tak? - Jual saja benda itu!
Dia takkan kembali!
Kenapa masih nak simpan? Tiada sesiapa nak main!
Mak masih main!
Mak main!
Mak main...
Mak buat hal sendiri saja.
Kenapa kamu perlu timbulkan perkara ini?
Macam mana kalau mak lupakan dia?
Kamu nak bertanggungjawab?
Saya tak nak tengok mak rasa tergantung macam ini.
Mak.
Kalau kita tak cuba melupakan,
kita takkan berjaya.
Jangan pentingkan diri.
Kalau kamu nak lupakan, buat sajalah.
Kenapa nak paksa-paksa mak?
Mak tahu tak mak yang pentingkan diri sekarang?
Kalau mak nak ingat, ikut suka maklah.
Saya dan Jay tak nak ingat.
Jangan nak mengarah mak.
Helo.
Helo, Jean? Ini Nao.
Saya baru jumpa dengan Korn.
Dia kata awak jumpa gambar dia. Betul tak?
Teringat saya yang awak masih simpan tali pinggang saya.
Yakah?
Yang mana?
Mi, kenapa awak datang ke sini?
Ada apa-apa yang tak kena?
Mungkin kita takkan berjumpa lagi.
Saya nak pulangkan ini kepada awak.
Saya nampak gambar yang disimpan dalam cakera keras.
Saya tak tahu ini kemeja awak.
Saya rasa saya patut pulangkan.
Aim tak pernah beritahu saya.
Maaf.
Tak apa.
Awak dah tahu...
sejak kali pertama kita jumpa, bukan?
Tapi saya faham.
Mesti susah nak cakap.
Maaf.
Jangan begitu.
Singapura taklah jauh sangat.
Kalau awak balik, telefon saja saya.
Sekarang kita berkawan.
Baiklah.
Sebenarnya,
saya tak pergi ke Singapura.
Mi, maafkan saya.
Saya tak nak sampai jadi begini.
Saya betul-betul minta maaf.
Nak saya telefon dan cakap dengan dia?
Ini bukan salah awak.
Sebenarnya,
kalau saya terima bungkusan yang awak kirimkan,
awak sendiri takkan datang.
Keadaan pasti berbeza.
Jauh di lubuk hati, saya takut awak akan kembali.
Sebab itu saya buat begitu.
Tak guna.
Saya dah burukkan lagi keadaan.
Saya betul-betul nak benci kamu berdua,
tapi tak ada sebab untuk saya buat begitu.
Awak cuma nak minta maaf daripada dia.
Saya faham.
Aim jujur kepada saya.
Dia buat perkara yang betul.
Kita kena pilih apa yang terbaik untuk diri kita.
Saya betul-betul faham.
Mi.
Saya...
Saya betul-betul minta maaf.
Hei.
Saya betul-betul minta maaf.
Tak apa.
Kemeja ini benda terakhir milik awak di dalam rumahnya.
Dia pulangkan semuanya kepada awak.
Jumpa lagi.
Ini barang Mi.
Mungkin dia akan datang balik untuk ambil.
Kenapa awak buat begini?
Awak sendiri yang kata.
Buang semua benda yang awak tak perlukan lagi.
Saya buat apa yang awak suruh.
Betul kata awak.
Simpan apa yang terbaik untuk awak.
Awak tak tahukah awak buang apa yang terbaik untuk awak?
Saya dah cuba. Tak boleh.
Telefon Mi sekarang.
- Biar saya tolong. - Awak membuang masa.
Saya buat ini untuk awak.
Awak buat untuk diri awak.
Awak pulangkan barang saya untuk diri awak.
Awak sendiri minta maaf daripada saya.
Awak sendiri yang tolong saya dan Mi
supaya awak boleh tinggalkan saya tanpa rasa bersalah.
Jean, sebenarnya,
apabila awak datang minta maaf,
saya marah.
Rasa macam...
awak dah tak rasa bersalah selepas minta maaf.
Jadi saya terpaksa maafkan awak, bukan?
Kalau saya tak maafkan awak, itu masalah saya.
Bukan lagi masalah awak.
Rasa macam...
awak dah buang semua rasa bersalah
dan letakkan pada saya.
Kemudian awak pergi saja.
Saya nak minta maaf sebab saya ambil berat tentang awak.
Kalau begitu, jangan minta maaf.
Hiduplah dengan rasa bersalah.
Jangan larikan diri. Boleh buat begitu?
Saya...
Semua itu dah berlalu.
Tak bolehkah awak lupakan?
Kalau betul awak sayangkan seseorang,
bukan senang awak nak lupakan dia.
Pernahkah awak betul-betul sayangkan seseorang?
Saya tak patut datang ke sini.
Jean.
Mengaku saja awak pentingkan diri
dan teruskan hidup. Itu saja.
Awak tak perlu risau. Semua orang begitu.
Mereka kena pilih apa yang terbaik untuk diri sendiri.
Kita tengok apa yang kita nak tengok.
Kita ingat apa yang kita nak ingat.
Itu saja.
Teruskan saja hidup awak.
Tapi saya minta maaf, Aim.
Saya kata saya minta maaf.
Saya kata saya minta maaflah!
Apa awak buat di sini?
Lusa abang lapang tak?
Ya.
Boleh abang bawa mak keluar?
Betulkah awak nak buat?
Lagipun, tiada siapa yang pandai main.
Kenapa nak simpan?
Nak ikut tak?
Saya ada kerja.
Nak apa-apa untuk makan malam?
Tak.
Terima kasih banyak.
Kalau dah habis ubah suai, beritahu saya.
Saya nak tengok.
Jaga diri.
Jean!
Buka pintu dan cakap dengan mak!
Jean!
Mana piano itu?
Bawa balik!
Kamu ingat mak bodoh?
Kamu ingat mak bodoh sebab kamu perdayakan mak?
Tergamak kamu?
Buka pintu, cakap dengan mak!
Kenapalah kamu macam ini?
Kamu pentingkan diri macam ayah kamu.
Kamu tahu tak?
Kamu tahu tak kamu pentingkan diri?
Bawa balik piano itu!
AKTIFKAN KALIS BUNYI
29 DISEMBER 2019
Pink, saya nak pelan asal untuk pejabat itu.
Saya dah jual piano.
Maaflah. Terima kasih.
Kenapa ini?
Abang, saya nak pergi lama. Boleh bersihkan bilik saya?
Macam mana abang nak tahu apa yang awak nak simpan?
TEE, TUM, OAK, POM
SENARAI LAGU JEAN UNTUK AIM
Buang semuanya.
Ia terlalu menyusahkan. Saya tak boleh buat.
Saya dah letak semua barang penting dalam beg.
Baiklah. Nanti abang uruskan.
Oh, ya.
Jangan telefon saya.
Buang saja semua.
Petik saja jari abang untuk saya.
Saya akan balik selepas Tahun Baru.
SELAMAT TAHUN BARU 2020 SALAM MESRA DARI HOTEL GR BANGKOK
KAWAN
BUANG DARIPADA SENARAI KAWAN
ANDA PASTI TIDAK MAHU BERKAWAN DENGAN AIM THANA?
SAHKAN
Jean, saya tumpang gembira.
Awak berjaya.
Rumah awak ini sangat luas apabila dah habis dikemaskan.
Macam-macam boleh buat.
Oh, ya, macam mana hubungan awak dengan Aim?
Semua okey?
Sebenarnya...
Saya...
Saya rasa dia betul-betul dah lupakan saya.
Kali terakhir saya cakap dengan dia,
kami bercakap secara formal.
Saya rasa kami boleh berkawan.
Saya rasa...
kita semua kena teruskan hidup.
Dia pun nak berpindah ke Singapura nanti
dengan teman wanita barunya untuk bekerja.
Baguslah.
Awak dah lega? Saya tumpang gembira.
Terjemahan sari kata oleh Rasheeqa Bahida