Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
Á þessum stað
fara líf og dauð saman.
Hlið við hlið.
Tíminn er eins.
Hér í Hinum heiminum er bæði fortíðin og framtíðin
ofin saman.
Er þetta himnaríki?
KOMA HENNAR
Þú þarna.
Heyrðu.
Hvað heldurðu að þetta sé?
Þessi staður er...
Hinn heimurinn.
Alveg rétt. Ég dó.
Ég náði ekki að hefna mín gegn svornum óvini mínum
og ég dó.
LOK 17. ALDAR DANMÖRK
HÉR HEFST SAGAN
Pabbi!
Scarlet!
Mamma! Pabbi er kominn.
Pabbi!
- Scarlet! - Ég saknaði þín!
Bænir þínar tryggðu okkur örugga heimkomu.
Sendu herlið þitt, Amleth.
Claudius...
Það eru þeir eða við.
Róaðu þig niður, bróðir.
Stríð gagnast hvorugum aðilum.
Við munum leita jafnvægis með samningaviðræðum,
byggjum upp traust, ekki fjandskap.
Þannig lifum við af.
Þú ert kjáni!
Konungur okkar, Amleth, er góður stjórnandi.
Fólkið dáir hann
og löndin í kring treysta honum.
Hvað er svona mikilvægt, Scarlet?
Vinátta umfram fjandskap.
Ég verð prinsessan sem þú vilt að ég verði!
Áður en þú ert prinsessa ertu ung stúlka.
Þú verður að alast upp án ótta.
Búið!
Ég lít svo myndarlega út. Ég er glaður.
Ég ætla að verða...
En skítugar hendur...
Eiginmaður minn elskar dóttur sína...
Hann er hugleysingi í dulargervi dyggðar.
Maðurinn minn á allt og þú átt ekkert.
- Eruð þið ekki bræður? - Vissulega.
Ég hef lengi dreymt um að hella eitri í eyrun á honum.
Ég mun ekki láta hann gera grín að mér.
Mundu það.
Ég tilheyri þeim sem verður konungur.
Ef ásetningur þinn um að verða konungur er sannur skaltu sýna mér það.
Alvarlegar fréttir!
Svikararar í kastalanum!
Náið þeim! Þeir mega ekki sleppa!
Hlustið vel á mig! Látið þá ekki sleppa!
Svona nú.
Upp með þig.
Amleth, bróðir minn.
Að gera samsæri við nágrannaþjóð og svíkja landið þitt.
Sérðu þetta ekki, bróðir?
Óseðjandi þorsti þinn eftir völdum
mun gera þig að morðingja.
Þögn!
Tryggu þegnar!
Svikarinn verður að fá refsingu!
Aðeins þá,
með Guðs vilja, verð ég nýi konungurinn!
Konungurinn myndi aldrei svíkja okkur!
Þetta eru mistök!
Takið hann af lífi!
- Faðir! - Scarlet!
Þetta getur ekki verið...
Hvað sagðir þú?
Bíddu!
Faðir!
Guð blessi nýja konunginn.
Dýrð sé Claudius konungi!
Dýrð sé honum!
Sendið herinn og bælið niður uppreisn þeirra.
- Flýtið ykkur. Áfram! - Ekki vera svona hægfara.
Þessar aðgerðir eiga að stöðva uppreisnina...
En þeir pynta fólk sem hefur ekkert með þetta að gera.
Skilaboð til prinsessunnar.
Þegnar þínir eru að deyja úr hungri.
Samt sendir konungurinn ekki hjálp.
Prinsessa. Hvers vegna ekki að hætta námi þínu erlendis í Wittenberg
og gleðja augu okkar með fegurð þinni.
Prinsessa.
Hugleiddirðu ekki möguleikann á eitrun?
Jafn barnaleg og ungbarn.
Þú munt gjalda fyrir þetta!
Mundu það!
Prinsessa?
- Það getur ekki verið! - Prinsessa?
- Hvað eigum við að gera? - Prinsessa!
Ef þetta er lífið eftir dauðann,
mun ég sameinast föður mínum á ný?
Nei.
Hver ert þú?
Faðir þinn er þegar orðinn að engu.
Engu?
Þú munt deila örlögum hans, ef þú ert veikburða.
Líf mitt einkenndist af engu nema eftirsjá.
Ég vil hverfa á þessari stundu.
Ég lifði tilgangslausu lífi.
Claudius frændi lifir...
Pabba verður ekki hefnt.
Bíddu.
- Claudius er hér í Hinum heimi. - Hvað þá?
Hann er ekki orðinn að engu. Hann er einhvers staðar og hlær.
Ég lofa...
Ég mun finna hann
og hefna föður míns!
Hversu fáránlega heimskir menn eru.
Þú berð skjaldarmerki Elsinore.
Hvar er Claudius?
Ekki drepa mig!
- Hvar er hann? - Ég vill ekki deyja!
Þeir eru þegar dánir
en samt vilja þeir lifa.
Bíddu!
Við erum bandamenn, yðar hátign.
Hvað þá?
Engar áhyggjur, fylgdu okkur.
Vilji þeirra til að hata...
og drepa hvert annað ræður ríkjum, jafnvel í Hinum heimi.
Er Claudius virkilega hér?
Þvílíkir bandamenn!
Subbuleg prinsessa...
verðskuldar ekkert hjálpræði!
Fangið hana!
Ég má nú ganga inn í Óendanlega landið!
Hún er staðráðin í hefnd.
Fallvaltleiki er þinn kona.
Hvað er þetta?
Hún er horfin! Finnið hana!
Sjáðu.
Sjáðu hana fulla af lífskrafti!
Eins og hún væri enn í landi lifenda!
Hvað er þá að vera manneskja?
Hvað er það að deyja?
Að lifa?
Á...
Ég get þetta ekki...
Kenndu mér um ástina, ó, láttu mig vita
Kraftaverkið sem býr innra með þér
Við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér...
Þú ert sárkvalin...
Hættu þessu!
Ekki snerta mig!
Hvað gerðist?
- Ertu munkur? - Ég geri að sárum.
- Farðu í klaustur! - Ég sagðist gera að sárum.
Skilurðu?
Við hjúkrum fólki til heilsu.
Samt ertu látinn?
- Ég er ekki látinn. - Rangt hjá þér.
Ég dey einhvern tímann. En ég er með púls.
Þá værir þú ekki hér.
Og hvar er "hér"?
Ör...
Var þetta vígvöllur?
"Yfirgefið vonina, allir þér sem hingað gangið."
"Hlið helvítis"?
Er þetta helvíti? Ekki láta mig hlæja.
Vonbrigði að þú sért ekki í himnaríki?
Þvílíkt sjálfstraust.
Allir halda að við förum til himnaríkis eða helvítis þegar við deyjum.
En við komum öll hingað án undantekninga.
Þetta er ekki lífið eftir dauðann sem við ímynduðum okkur.
Bíddu við!
Ég lofa að ég dó ekki.
Við fengum neyðarsímtal...
Ég fór af spítalanum og...
Er mig að dreyma?
Hví er ég hér ef ég er á lífi?
Þetta hljóta að vera mistök!
Hvernig komst ég hingað?
Ég er bráðaliði, í alvöru talað!
Hver veit.
Þýðir þetta að þú ert líka dáin?
Það er rétt.
Dóst þú í alvörunni?
Já.
Þú lítur ekki þannig út.
Kannski slösuð...
Ég ætla allavega heim.
Ég er enn í vinnunni!
Hvaða leið fer ég?
- Hvað er þetta? - Þögn.
Hvað...
Hvað í...
Sterkur...
Cornelius!
Scarlet, dóttir hins látna Amleth konungs.
Sagt er að brjáluð prinsessa sé að skipuleggja hefnd gegn Claudius konungi.
Er hún dóttir konungs?
Ég mun aldrei gleyma andliti þínu.
Aldrei!
Að halda áfram að berjast jafnvel eftir dauðann
Þú ert sannur stríðsmaður.
En þessu lýkur núna.
Þú verður að engu.
Ég verð...
að hefna mín.
Ég verð að fá hefnd!
Annars get ég ekki dáið!
Þettu eru endalokin.
Hann má ekki komast upp með þetta...
Svo má vera... Þetta er of seint.
Hvíl í engu, prinsessa.
- Fjandinn. - Blæðingin hefur stöðvast.
Engar helstu æðar eða taugar skemmdust.
Reyndu að hreyfa þig ekki.
Hvar er Claudius?
Svaraðu mér!
Á þeim stað sem er næst Óendanlega landinu.
Hvað þá?
Langt í burtu, á tindi stórkostlegra fjalla,
er stiginn að Óendanlega landinu.
Lygari!
Claudius konungur lofaði að fara með okkur í skiptum fyrir hlýðni.
Frændi minn er illur.
Þetta er kjaftæði!
En allir leita hjálpræðis hans
frá Hinum heimi.
Fólk er veikburða.
Ég veit ekki hvort Óendanlega landið sé jafnvel til...
En ég geri hvað sem er ef hann fer með mig þangað.
Kjaftæði!
Í hvaða heimi sem er þá eru til þeir sem leiða...
og þeir sem fylgja.
- Ég líð þetta ekki! - Hvað ertu að gera?
Hættu.
Ég verð að fara...
Hérna. Notaðu þetta sem staf.
Mér þykir leitt að þú særðist.
Ertu ekki með prinsessunni?
Ekki setja of mikinn þunga á hægri fótlegginn.
- Á ég að þakka þér fyrir? - Nei.
Hættu þá að elta mig.
Þú ert djöfull.
Þú munt drepa fleiri ef ég læt þig í friði.
Þetta er hefnd. Auðvitað geri ég það.
Þú ættir samt ekki að drepa.
Ég hata góðmenni eins og þig.
Ég er ekkert góðmenni.
Ég heiti Hijiri.
Skrifað með tákninu sem þýðir "heilagt".
Fólki blæðir þegar það er sært.
Þú þarft hjálp mína.
Gerðu það sem þú vilt.
"Á tindi hinna stórkostlegu fjalla
er stigi sem liggur til hins Óendanlega lands."
- Ræningjar! - Hlauptu!
Slepptu!
- Hættið! - Ekki taka þá!
Hættið þessu! Sjáið þið ekki að þau eru öldruð?
Hættið!
Ekki!
Hættið!
Þeir tóku allt.
Hvers vegna verðum við að þola þetta jafnvel eftir dauðann?
Hlauptu!
Byssuskot?
Bíddu!
Ræningjar að ráðast á aðra ræningja?
Hættu þessu!
Réttu mér hana!
Þetta líka!
Bíddu!
Fjandinn!
Niður.
Kemur í þessa átt.
Hvað var þetta?
Er allt í lagi?
Ekkert.
Þú ert heppinn að deila ekki þeim örlögum.
Mér þykir leitt að hafa ekki getað hjálpað þér...
Sjáðu hvað er fyrir framan þig. Sjáðu raunveruleikann, góðmenni!
Ég heyri þetta alltaf í vinnunni.
Þú getur ekki verið bráðaliði án þess að venjast dauðanum.
Að þú megir ekki alltaf vera leiður...
Ef maður venst dauðanum og hjartað verður dofið
þá gæti maður misst eitthvað annað.
Kenndu mér um ástina, ó, láttu mig vita
Kraftaverkið sem býr innra með þér, við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér allt sem ástin getur verið
Hvers vegna lifa menn?
Hver er tilgangur lífsins?
Munum við nokkurn tímann skilja það?
Láttu þá lifandi eiga við þessar spurningar.
Of seint fyrir okkur.
Ég sagði þér...
Ég er enn ekki dáinn.
Leiðin framundan er hættuleg.
- Af hverju ekki að slást í för með okkur? - Af hverju?
Þið reynduð að hjálpa okkur. Við viljum þakka ykkur.
Ertu að koma?
Þetta gætu verið ræningjar.
Svo er ekki.
Hvernig geturðu verið viss?
Ég er bráðaliði.
Látið mig vita ef eitthvað truflar ykkur.
- Hver ert þú? - Haltu þig fjarri.
Algjör óþarfi. Ég get hjálpað þér...
- ef þér er illt... - Gleymdu þessu.
Hver eru þau? Hví leyfðir þú þeim að slást í för með okkur?
Þetta gætu verið ræningjar.
Segðu þeim að fara.
Þið hljómið eins og börn.
Hvað sagði ég þér?
Stiginn að Óendanlega landinu?
Mér skilst að fólk frá mismunandi tímum og svæðum
tók höndum saman til að vernda fjallastíginn sem liggur þangað.
Enginn veit hvort hægt sé að komast þangað.
Eins og með heim þeirra lifandi.
Ég held ekki að þú komist svona langt.
Þú verður að fara um erfiða auðn,
og framhjá ræningjum.
Það sem meira er,
mér skilst að stórt herfylki verji leiðina,
sem leiðir upp á fjallið.
Snákurinn er særður en ekki dauður.
Ég drap föðurinn en stúlkan nálgast samt.
Ég má ekki hætta á að verða að engu
áður en ástkæra Gertrude mín kemur...
Það er eins og hjartað mitt sé fullt af sporðdrekum...
Voltemand! Hvar ertu!
Hvernig á ég að berjast við herfylki?
Hvað ertu að setja á hann?
Þetta gæti verið eitur.
- Hættu! - Ekki leyfa honum að snerta þig!
Sársaukinn er að hverfa.
Skrítið! Mér líður mun betur.
Þvílíkur léttir.
Viltu þvo bakið á mér?
Láttu skítugan mann vera.
Heitt handklæði er slakandi.
Sóun á góðu handklæði.
Er þér illt í sárunum?
Nei...
Þau eru svo mörg.
Ör fyrir hvert skipti sem við vernduðum úlfaldalestina.
Eins og heiðursmerki?
Heldur betur!
Þetta er svo róandi.
Það gleður mig.
Minnsta hreyfing verður til þess að mér verður illt.
Hafðu engar áhyggjur.
Hendurnar mínar verða sífellt lélegri.
Vertu meðvituð um hreyfingar þínar og skilningarvitin munu ekki dofna.
Má ég vera næstur?
- Ég líka. - Ég líka.
Hvaða brögð eru þetta?
Engin brögð.
Ég hlustaði bara á þau.
Ég sé þig á annan hátt.
Bara smá samt.
Vindsmíðað mynstur í sandinum
Þetta minnir mig á hafið í heimabæ mínum
Gjörðu svo vel.
Prófum þetta.
Að halda skel á kinninni minni
Það færir mér nostalgíska rödd
Ég reika svo langt í burtu að það fær mig til að gráta
Ég stend þarna og hef hvergi að fara
Ég ásaka þig ekki fyrir að treysta ekki öðrum.
Við vorum eins og þú í byrjun.
En því meira sem þú ert barinn, rændur og svikinn,
því meira þráir þú einhvern til að treysta.
Það er einmitt vegna þess að heimurinn er svo hræðilegur staður...
að maður þráir eitthvað til að trúa á.
Þú hlýtur að hafa djúpa eftirsjá
að hafa komið hingað svona ung að aldri.
Við munum dansa gleðidansinn
Þar til nóttin rennur upp
Við munum syngja dýrmætan söng
Að enda veraldar
Við munum dansa að eilífu
Eins og að smella fingrunum í vindinum sem gnæðir
Við munum syngja að eilífu
Eins og við leiðumst djúpt í hjörtum okkar
Gefðu okkur líf
Svo að við getum synt hvar sem við viljum
Gefðu okkur líf Svo að við getum fyllt tóm hjörtu okkar
Hræðilegt.
- Þetta er slæmt. - Kallarðu þetta dans?
- Og á hans aldri. - Skammarlegt!
Við munum dansa gleðidansinn
Þar til nóttin rennur upp
Við munum syngja dýrmætan söng Að enda veraldar
Við munum dansa að eilífu
Eins og að smella fingrunum í vindinum sem gnæðir
Mannleg orð þýða ekkert fyrir Guð.
Svo við tilfinningar okkar í gegnum dans.
Gefðu okkur líf
Svo að við getum fyllt tóm hjörtu okkar
Við munum afferma í þessum bæ.
Áfangastaður þinn liggur þangað.
Þú hefur verið svo góður.
Ég bið þess að þú uppfyllir óskir þínar.
Þakka þér kærlega fyrir.
Mundu að æfa þig.
Öldungarnir töluðu um það.
Á þessum „Óendanlega landi“ stað,
er fallegasta hafið sem þú hefur nokkurn tímann séð!
- Haf? - Þau sögðu það með risastóru brosi.
Mig langar svo að eldast eins og þau...
Hvað var þetta?
Nei!
Ætlarðu að berjast aftur?
Ég verð að hefna mín.
Ég mun gera meira en að rota hann.
Það er til kínversk dæmisaga um hinn fullkomna bogmann.
Hann skýtur ósýnilegum örvum úr ósýnilegum boga.
Hvað með að þú hættir að dreyma?
Ég vil að þú hættir.
Eru engin stríð í framtíðinni?
- Því miður, jú. - Þarna er svarið þitt.
Á sama tíma
óska flest okkar eftir heimi sem væri án ofbeldis.
Ef það stoppar ekki einhvers staðar, mun baráttan halda áfram að eilífu.
Ertu að segja að við berum ábyrgð á stríðunum á þínum tíma?
Nei. En...
Hvað ertu...
Bíddu!
- Voltemand foringi. - Hvað?
Sendiboði?
Veifar höndunum til að gefast upp?
Gerir allt skjótt.
Hættið að berjast!
Hvað þá?
Við getum rætt saman. Engin vopn!
Hver í fjandanum ert þú?
Kallaður sjálfan þig stríðsmann?
Hvað er málið með hann?
- Hvílík gunga. - Skerið af honum eyrun og nefið!
Hættið!
Prinsessan!
Scarlet!
Þú ert að orðin kærulaus!
Rólegir! Náið prinsessunni!
Er hún prinsessa eða vilt dýr?
Voltemand.
Þú særðir marga menn mína.
Ég mun aldrei fyrirgefa þér!
Hættu þessu, Scarlet!
Af stað, núna!
- Skýlið ykkur í holunum! - Dragið hrossin!
Þessi maður...
Vopnahlé hans var blekking til að láta okkur sofa á verðinum.
Hvílík lævísi og ófyrirgefanlegt.
Scarlet!
Fjandinn. Eitt til viðbótar!
Hvað ertu að gera?
Þú hefðir átt að skilja mig eftir.
Ég veit það ekki.
Þú ættir líka að láta mig...
Ég velti því fyrir mér hvort ég muni hverfa út í tómið...
Ég geri allt sem ég get. Ekki gefast upp!
Ég er að skera á ermina á þér.
- Hættu... - Færðu höndina þína.
Þetta er skammarlegt...
Þetta verður sárt.
Hví valdirðu þetta starf?
Ég sá bráðaliða gefa sig allan í að reyna að hjálpa fólki.
Mig langaði að prófa það.
- Þú hlýtur að vera brjálaður. - Geturðu hreyft höndina?
Engar taugar virðast skemmdar.
En taktu því rólega um stund.
Ég var að segja...
Fyrirgefðu mér.
- Það geri ég ekki. - Ég bið þig!
Þú sýndir föður mínum enga miskunn.
Bíddu. Hlustaðu á mig.
Ég drap ekki konunginn.
- Sparið mér lygarnar! - En það er satt.
Því ég heyrði í honum. Ég heyrði hvað hann hvíslaði.
Hann hvíslaði?
Hvað sagðirðu?
Ekki var hlustað á hann!
Ekki þú, en ég var við hlið hans. Ég heyrði í honum.
Hendurnar á mér frusu.
Cornelius heyrði það líka.
Við gátum ekki lyft upp sverðunum okkar.
Ég heyrði ekki neitt!
Ertu ekki forvitin?
Dreptu mig, og með því fylgja síðustu orð konungsins.
Lygar! Þú lýgur til að flýja örlög þín!
Ég sver við sálu mína sem stríðsmaður.
Lygari!
Allt í góðu.
Ef þú segir mér það mun ég frelsa þig. Ég sver við sálu mína sem stríðsmaður.
En segðu sannleikann.
Hvað sagði hann?
Eitt orð:
"Fyrirgefðu."
"Fyrirgefðu"?
Hví myndi hann segja það?
Polonius. Þú hefur alltaf verið faðir góðra tíðinda.
Ég fékk fregnir um að Voltemand mistókst verk sitt.
Eins og Cornelius munum við refsa honum þar til hann brotnar...
og upplýsa hann um vanhæfni hans.
Hann mun gleyma Óendanlega landinu.
Við Laertes munum finna prinsessuna
og skera hana niður í búta.
Farðu þá.
Claudius!
Leiddu okkur þangað!
Farðu með okkur í Óendanlega landið!
Allir sem berjast mér við hlið...
eru velkomnir í Óendanlega landið án undantekninga!
Takk fyrir, herra Claudius.
Takk kærlega fyrir!
Takk kærlega!
Útvöldu stríðsmenn!
Lofið mér hollustu ykkar!
Óttist ekki! Berjist!
Til Óendanlega landsins!
"Fyrirgefðu"...
Ef faðir minn sagði þetta...
hvað átti hann við með "fyrirgefðu"?
Kannski var hann að biðja:
"Ekki drepa mig. Fyrirgefðu mér."
Pabbi minn óttaðist aldrei dauðann né bað um fyrirgefningu.
Eða hann var að fela hræðilega synd,
og baðst fyrirgefningar.
- Þetta er ekki líkt honum. - Hvað finnst þér?
Kannski var hann að láta skömm sína í ljós, sem konungur gagnvart fólki sínu.
En er það virkilega svo?
Ef ég væri faðir þinn
myndi ég iðrast þess að geta horft á þig vaxa úr grasi.
"Fyrirgefðu að ég sé hræðilegur faðir."
Allt þetta hefur mismunandi merkingu.
Hver var hans raunverulega ásetningur?
Það er önnur leið til að horfa á það.
Bara mín skoðun.
- Má ég? - Hvað?
"Fyrirgefðu manninum sem þú fyrirlítur. Fyrirgefðu Claudiusi."
Af hverju?
Hann myrti föður minn,
stal landinu okkar, heimili, öllu!
Ég gæti aldrei fyrirgefið svona hræðilegum manni.
Ég held að hann vilji að þú fyrirgefir svona hræðilegum manni.
- Það gæti ég aldrei! - Ég er sammála.
- Ekki einu sinni dýrlingur gæti það. - Þá...
En ég heyrði það af eigin raun og get ekki annað en liðið svona.
Ég fann sannleika konungsins tala til mín.
Hvað meinarðu með "sannleika"? Ég skil ekki. Hvað er það?
Hverjum verð ég að fyrirgefa?
Hví skyldi pabbi segja mér að fyrirgefa ófyrirgefanlegustu mönnum?
Af hverju...
Ertu að frelsa okkur?
Jafnvel þótt við værum særð gætum við auðveldlega sigrað ykkur.
Þú myndir ekki gera slíkt, Voltemand.
Hefurðu gleymt þessu? Ég reyndi að skjóta þig.
Förum.
Fyrir hverju hef ég verið að berjast allan þennan tíma?
- Fyrirgefðu. - Af hverju?
Fyrirgefðu.
Það eina sem ég hugsaði...
var að hefna föður míns.
Samt...
Fyrirgefðu.
Hvað ertu að gera?
Viltu sjá ofan í hana?
- Ofan í? - Alexander.
- Hvað? - Caesar.
- Getur ekki verið. - Þessi er nýlátinn.
Einhver sem þú vilt vita meira um.
Það gæti ekki verið...
Gæti þetta verið faðir minn?
Faðir!
Ég skil eitt ekki! Segðu mér, faðir!
Faðir!
Sú sem þú vilt vita í raun um...
...ert þú.
Ímyndaðu þér að þú myndir lifa...
allt öðruvísi lífi.
Hvernig væri það?
Að ganga niður götuna að borða ís.
Eða spjalla á kaffihúsi við veginn.
Eða kíkja inn um búðarglugga, þá...
Fyrirgefðu, en þú ert að tala um annan heim.
Ég hef ekki hugmynd.
Þú vorkennir mér ábyggilega.
En ég deili ekki slíku.
Ég get engu breytt.
Þetta er lífið sem ég hef lifað.
Jafnvel þótt þú myndir deyja og hverfa fyrir fullt og allt?
Ég er ekki hrædd.
Ég myndi vilja hverfa...
um leið og ég hef hefnt föður míns.
Hlustaðu. Hér er vinsælt lag úr fjarlægri framtíð.
Kenndu mér um ástina
Láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér
Við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér alla ástina
Endilega aftur
Sýndu mér enn og aftur ástæðuna til að lifa
Fyrir framan sál mína
Gleymir röddunum sem kalla nafnið mitt
Kenndu mér um ástina, láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér, við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér allt sem ástin getur verið
Verður að vera lykill að ósýnilegum leyndarmálum
Falinn sannleikur
Ég hef á tilfinningunni að svarið sé þú
Hijiri!
Ótal leiðir liggja saman
Endalaus tími flæðir, Örlögin eru kjánaleg
Á fyrirheitinni stundu
Ég sný mér við og finn þig
Þetta er ég!
Heimurinn breytist í glitrandi birtu
Allt verður nýtt
Vakið af þér
Önnur ég!
Vindurinn og rigningin og regnbogarnir handan við
Hreyfðu þig við tónlistina á meðan við syngjum með
Ég vissi aldrei hversu fallegt
Blómstraðu eins og þú
Hjarta mitt
Ekkert
Getur stöðvað mig núna
Kenndu mér um ástina, láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér, við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér alla ástina, enn og aftur
Sýndu mér enn og aftur ástæðuna til að lifa
Fyrir framan sál mína
Gleymir röddunum sem kalla nafnið mitt
Kenndu mér um ástina, láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér, við sjáum öll
Þú dast allt í einu út.
Ég sá það...
- Tímann sem þú ert uppi á. - Hvað þá?
Ég ferðaðist í gegnum tímann...
Og svo...
Hijiri, þú dansaðir...
svo...
Það er líklega ekki ég.
Jú. Þú leiddir.
Ég var svo glöð...
Ef ég hefði fæðst á öðrum tíma,
gæti ég hafa orðið öðruvísi manneskja?
Hefði ég getað komist hjá því að setja mig
í alla þessa þjáningu og gremju?
Scarlet. Ekki gráta.
Ég er hér.
Þú þarft ekki að gráta lengur.
Heyrðu.
Ertu prinsessa?
Nei.
Þú ert svo falleg, ég var viss...
Ég vildi að ég myndi fæðast prinsessa.
Skal trúa því.
Ef ég væri prinsessa þá myndi ég vilja gera eitt.
Hvað?
Ég myndi skapa heim þar sem krakkar eins og við þurfum ekki að deyja.
Já...
Óendanlega landið...
Þessi staður er fyrir ofan tinda hinna helgu fjalla!
Aðeins hinir sterku komast inn. Hlustaðu!
Leyfið engum öðrum að fara inn á strendur þess!
Ég skal finna prinsessuna, Gildenstern og...
Rosencrantz!
Við finnum hana skjótt...
og förum til Óendanlega landsins.
Hleypið okkur í gegnum Óendanlega landið!
Farið með okkur á tindinn!
Á tindinn!
Fjarlægið múrana!
- Farið! - Annars skjótum við!
Farið! Óendanlega landið er rétt fyrir handan!
Takið riddara Claudiusar!
Óendanlega landið er ekki þeirra!
Árás!
- Gerðu það. - Ekki drepa mig.
- Engar áhyggjur. - Við erum bara að leita.
Leita? Leita að hverjum?
Prinsessunni!
Hefur einhver séð hana?
Hún er með hárið fléttað.
Svona!
- Hættu. - Hárið hennar er svona!
Þetta er vont...
- Láttu mig hafa hana. - Þegiðu!
Sá sem lætur okkur hafa prinsessuna fær frelsið!
Komið með okkur til Óendanlega landsins!
Þetta eru lygar!
Ég verð aldrei þræll þinn.
Skríddu þá um Hinn heiminn að eilífu.
Leitum annars staðar.
Bíddu.
Hvað er þetta?
Gullmynt frá Danmörku... Hvers vegna myndir þú eiga slíkt?
Veistu eitthvað um prinsessuna?
Ég veit ekki neitt!
Ekki fela það fyrir mér! Talaðu!
Ef þú gerir það ekki...
Hættu! Ekki meiða hana!
Prinsessan?
Við fundum prinsessuna!
Lyftið henni upp!
Prinsessa...
Prinsessa!
Flýðu! Af stað!
Við náðum prinsessunni!
Claudius konungur mun lofa okkur!
Með þessu...
mun hann fara með okkur til Óendanlega landsins!
Scarlet!
- Hver í fjandanum ert þú? - Sleppið henni!
Kanntu ekki að skjóta?
Hvað stöðvar þig?
Er þetta leikfang?
Kannski kann snáðinn ekki að nota boga?
Hví komstu hingað?
Ég...
Hver er ástæða þín fyrir að vera hér?
Ég...
Hijiri!
Er allt í lagi?
Já, en þú?
Mér líður vel.
Þú verður að lifa.
Ég mun...
Kenndu mér um ástina
Láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér
Við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér alla ástina
Enn og aftur
Sýndu mér enn og aftur ástæðuna til að lifa
Fyrir framan sál mína
Gleymdu röddunum sem kalla nafnið mitt
Kenndu mér um ástina
Láttu mig vita
Af kraftaverkinu innan í þér
Við sjáum öll
Viltu ekki lita hjarta mitt í dag
Sýndu mér
Allt sem ástin getur verið
Verður að vera lykill að ósýnilegum leyndarmálum
Falinn sannleikur
Viltu ekki sýna mér svarið þitt í dag?
- Sigrum Claudius! - Förum í kastalann!
- Hann er ekki hér. - Hvar er hann?
- Fór hann burt? - Fjandinn.
Dagur er risinn að nýju.
Fyrirgefðu.
Þetta er tindurinn.
En...
Það er enginn stigi að Óendanlega landinu.
Hann er ekki hér.
Ég hélt að frændi minn myndi vera hér.
- Hann er ekki hér. - Hvað þá?
Hann hefur þegar farið upp í Óendanlega landið.
Þú verður að engu.
- Scarlet! - Svona nú!
Dauði af falli eða dauði af sverði.
Valið er þitt.
Þú?
- Cornelius? - Er rotta hér?
Við refsuðum þér rækilega og tókum vopn þín,
samt stendur þú enn?
Svikari!
Það verður engin miskunn í þetta skiptið, bara byssukúlur!
Voltemand!
Sviksamlegu hundar! Hví standið þið með prinsessunni?
Við verðum ekki lengur þínir hundar.
Ég hef fengið nóg af þér.
Einhver kripplingur með staf gæti aldrei sigrað mig!
Farðu inn í tómið!
Farðu til fjandans!
Frá, Voltemand!
Cornelius! Farðu í tómið!
Skotmarkið þitt er þarna.
Þú komst svona langt. Hefndu þín.
Takk fyrir.
Er þetta...
Frábært hlið!
Hurð að Óendanlega landinu!
Ég er konungurinn!
Claudius!
En af hverju lokarðu dyrunum þínum?
Af hverju?
Bölvað...
Ég hef komist svona langt. Hverju er ég að missa af?
Þessar blóðugu hendur...
Syndir mínar. Brot mín eru hræðileg...
Það er ekkert annað eftir núna en að biðja um hjálpræði.
Eða er það of seint?
Ég geymi enn herfang synda minna.
Kórónan, metnaðurinn og drottningin...
Hvernig er hægt að fá náðun?
Iðrun...
Það er eina leiðin. Ég verð að iðrast...
Fyrirgefðu mér, maður margra synda.
Bjargaðu mér.
Ég lagði mig allan fram fyrir ótal óhamingjusama einstaklinga
sem leita hins óendanlega lands.
Bjargaðu mér...
Claudius konungur, ég skil raunverulegar fyrirætlanir þínar.
Hins vegar,
ég verð að biðja þig um eitt.
Viðurkenndu að þú hafðir rangt fyrir þér.
Að morðið á föður mínum voru mistök.
Biddu dóttur hans um fyrirgefningu.
Frændi.
Biðja um fyrirgefningu?
Þvílíkur brandari!
Ég sé bara eftir einu núna.
Að ég pyntaði ekki föður þinn meir áður en ég drap hann
svo þú myndir vera skíthrædd og aldrei ögra mér!
Ég hefði átt að tæma blóð hans
og taka kjötið af beinum hans
er hann grátbað mig um að fá að deyja í friði.
Hefði ég látið þig horfa á þetta
værir þú ekki fyrir framan mig núna
með fáránleg, heimskuleg orð þín!
Og hvað með iðrun þína núna...
Eða erfiði þitt fyrir fólkið...
Hvaða ávinningur er af því að taka aðra með mér?
Óendanlega landið tilheyrir mér!
Mér og mér einum!
Hvernig stendur maður með aumt hjarta, fullt af græðgi, hér?
Þú traðkar á vonum annarra.
Hvernig getur þú farið til Óendanlega landsins?
Á ég að láta þig finna fyrir bara broti af sársaukanum og eftirsjánni
sem faðir minn fann fyrir?
Á ég að sýna þér það?
Fyrirgefðu.
Ætti ég að halda áfram hefnd minni?
Eða ætti ég að fyrirgefa allt?
Hvers vegna þarf ég að þjást svona?
Hvað er það sem bindur mig?
Ég veit það ekki!
Get ég ekki fundið aðra leið til að lifa?
Ég veit það ekki!
Þá er ég vonlaus.
Ég get ekki að því gert! Svona hef ég lifað svo lengi!
Satt. Þá er ég vonlaus, og þetta er endirinn.
Hatrið fékk mig til að læra sverðfimi.
Til hefnda, fyrir föður minn, og alla sem þjást.
Ég hef haldið mér aftur af mér, aftur og aftur.
Ég sagði við sjálfa mig: "Þetta á ekki að vera svona."
Þangað til nú hef ég lifað lífinu mínu án þess að fyrirgefa sjálfri mér...
án þess að fyrirgefa sjálfri mér...
án þess að fyrirgefa sjálfri mér.
Sjálfri mér.
Fyrirgefðu.
Sjálfri mér.
Fyrirgefðu.
Scarlet.
Faðir!
Hættu þessari vitleysu að hefna sín í mínu nafni.
Það hlýtur að vera til önnur „þú“ sem þú þráir
sem ekki er gegnsýrð af hatri og hefnd.
Ég vil að þú lifir lífinu þínu og varðveitir það.
Ég vil sjá þig skína, lifa frjálslega.
Faðir.
Hlustaðu vel.
Þetta er ekki staður fyrir stelpu eins og þig, dóttur misheppnaðs manns!
Óendanlega landið tilheyrir mér.
Enginn annar má fara þangað.
Aðeins ég og drottning mín
fara í gegnum þessi hlið!
Fara niður í ekkert!
Fylgdu vesalings föður þínum!
Ég fyrirgef þér ekki.
Ég get ekki fyrirgefið þér. Hins vegar...
Ég er hætt að berjast.
Fyrir alla sem hafa óskað eftir endi á átökunum.
Það þýðir að það er möguleiki
á að fólk í framtíðinni lifi saman í friði.
Vefðu innantómar hugsjónir þínar fallegum orðum, fífl!
Þú munt hverfa sporlaust!
Gertrude!
Hjálpaðu mér!
Óendanlega landið er...
Gertrude!
Óendanlega landið er fyrir framan okkur...
Ég vil ekki hverfa!
Ekki láta mig verða að engu!
Ég vil ekki hverfa!
Hjálpaðu mér!
Gertrude!
Bjargaðu mér! Ég vil ekki deyja!
Ég vil ekki deyja!
Loks...
Loks hef ég klárað mál mín.
Ég get horfið í friði núna.
Það er rangt hjá þér, Scarlet.
Hvað...
Menn kalla þennan stað enn
Hinn heimurinn... Óendanlega landið og svo framvegis...
en þeir hafa stórlega rangt fyrir sér.
Þetta er heimur þar sem líf og dauði eru í sambúð, engin átök.
Ekki aðeins líf og dauði, heldur einnig tíminn.
Hér blandast fortíð og framtíð saman.
Þess vegna eruð þið saman.
Jæja...
Eitt af ykkur tveimur er enn á lífi.
Ekki látið?
Tíminn fyrir lifendur að vakna er að nálgast óðfluga.
Sá einstaklingur getur ekki verið hér.
Tíminn er næstum kominn til að snúa aftur til staðarins sem sá kom frá.
Já. Þú meinar hann.
Hann sagði strax að hann væri ekki dáinn.
Að hann hafi komið hingað fyrir einhver mistök.
Þú hefur rangt fyrir þér. Það er ekki ég.
Hvað þá?
Það ert þú, Scarlet.
Ég var að muna það. Ég dó.
Höfuðstöðvar bráðamóttökunnar til allra sjúkrabíla.
Sjúkrabílar hafa verið sendir út. Tveir menn fundust meðvitundarlausir.
Þetta er allt frá höfuðstöðvum bráðamóttökunnar.
Áríðandi. Höfuðstöðvar bráðamóttökunnar til allra deilda.
Grunur um hnífárás.
Grunaði hefur ekki verið handtekinn.
Verið á varðbergi gagnvart þeim grunaða.
Ég ætlaði ekki að deyja.
Ég fór eftir eðlishvötinni og stökk á milli.
Þess vegna gerði ég mér ekki grein fyrir því að ég væri dáinn.
Ég hélt áfram að trúa því að ég væri enn á lífi.
Ég er dáinn. Þú ert sú sem ert á lífi.
Það er ekki ég.
Það getur ekki verið ég.
Blaðið náði til líffæra minna.
Ég stöðvaði blæðinguna í smá stund...
en hún hófst aftur.
Nei...
Þetta er rangt! Það er ekki ég!
Hijiri! Þú verður að lifa!
Þá verð ég hér! Ég verð hjá þér!
Guð...
Lífgaðu Hijiri aftur við, ekki mig!
Nei.
Hann má fara í stað mín!
Nei.
Ég ætti ekki að fá að lifa.
Ég var heltekin af hefnd.
Nei.
- Þú verður að lifa, Scarlet. - Ég vil það ekki.
- Lifa. Segðu að þú viljir það. - Nei!
Segðu að þú viljir lifa!
Nei! Það þýðir að ég skil við þig, Hijiri!
Það er í góðu lagi. Þú þarft að lifa!
Ég vil ekki skilja við þig!
Segðu að þú viljir lifa!
Segðu orðin! "Ég vil lifa!"
Ég vil lifa.
Meira! "Ég vil lifa!"
Ég vil lifa...
- Meira! - Ég vil lifa!
Ég vil lifa!
Ég mun lifa. Í staðinn,
þegar þú fæðist,
mun ég skapa heim með minna af átökum.
Ef framtíðin breytist þá verðurðu örugglega ekki drepinn, ekki satt?
Fyrir það mun ég gera allt sem ég get!
Þá geturðu líka lifað lengur, Hijiri!
Þú getur eignast fjölskyldu, alið upp börn,
og orðið að gömlum manni!
Hvað er það að vera manneskja?
Hvað er það að deyja?
Að lifa?
Og...
Hvað er ást?
Yðar hátign...
Prinsessan.
Prinsessan er komin aftur til okkar!
- Heldur betur! - Móteitrið virkaði!
Þetta er kraftaverk!
Þetta gerðist á meðan þú varst í dái.
Hann drakk úr bolla sem var ætlað að eitra fyrir þér.
Og svo...
Dauði hans var skyndilegur.
Hví ertu enn á lífi?
Hví er maðurinn minn látinn,
samt ert þú hér og ekki í helvíti...
Af hverju?
Þú vissulega vildir hefna þín með eigin höndum.
Nei, allt er búið.
Fyrirgefðu?
Loksins er vegferð minni lokið.
Guð blessi nýju drottninguna.
Dýrð sé nýju drottningu okkar!
Dýrð sé!
- Nýja drottningin okkar! - Já?
Geturðu lofað að kúga okkur ekki eins og fyrri konungur?
Ég er orðinn þreyttur á því að fátækir séu alltaf fífl.
Rétt!
Fólkið mitt!
Ef þið viljið hafa mig sem leiðtoga þessa lands
mun ég þjóna fyrir hamingju allra!
Vinátta og traust við nágranna okkar. Ekki fjandskapur.
Að koma í veg fyrir dauða barna.
Jafnvel þótt ég þurfi að þola þjáningar og sársauka
heiti ég því að gefast aldrei upp
fyrr en ég finn leið áfram án átaka.
Fyrir alla sem hafa látist sem óska þess að stríði ljúki.
Og fyrir alla sem enn eiga eftir að fæðast sem óska sér hamingju.
Getur virkilega verið til heimur án stríðs í framtíðinni?
Já.
Með ykkar hjálp er það hægt.
Þá munum við líka trúa á þig og aldrei gefast upp.
- Ég líka! - Ég líka!
- Ég styð þig. - Við gerum það!
Dýrð sé nýja leiðtoga okkar!
Dýrð sé!
Skilur eftir sig glóandi, flæðandi slóðir
Af gulli um loftið
Skilur eftir glóandi, flæðandi slóðir af gulli um loftið
Ský svífa mjúklega yfir
Hinn fölnandi gulbrúni himinn
Hvísl frá fjarlægum heitum
Hljóðlátt loforð, svo langt í burtu
Orð sem við deildum þann dag
Mun bíða eftir annarri dögun
Snerting þín, hlýja þín
Ómar einhvern veginn í mér
Eins og tónlist í gegnum skuggana
Tíminn gæti dofnað
En ég finn samt sál þína á hverjum degi
Handan endalauss himins
Að fara yfir tímamörkin
Ég veit að ég mun finna
Leiðina til þín aftur
Anda í gegnum lífstíðina til að ná loksins faðmi þínum
Enn og aftur, eins og áður
Þrá, iðandi þrá halda fast í vonina í gegnum árin
Skýin eru að færast utan seilingar
Ég held ósk minni miklu nær
Orð sem þú hvíslaðir dvelja hjá mér
Eins og þögull, löngu týndur tónn
Einn dagur í viðbót
Er eitt skref í viðbót til að finna þig
Sama hvað kann að koma
Ég klára málin
Enginn aðskilnaður
Engin fjarlægð er of mikil
Stjörnurnar eru kannski ekki eldur
En ég efast ekki um að ljós muni leiða okkur til baka
Handan endalauss himins
Að fara yfir tímamörkin
Ég veit að ég mun finna
Leiðina til þín aftur
Anda í gegnum lífstíðina til að ná loksins faðmi þínum
Enn og aftur, eins og áður
Handan endalauss himins
Ég veit að ég mun finna
Anda í gegnum lífstíðina til að ná loksins faðmi þínum
Enn og aftur, eins og áður
Eitt líf í viðbót
Með þér
ÞÝÐANDI: BIRGIR JÓHANNSSON