Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
09,12.2018, ΜΑΚΟΥΧΑΡΙ ΜΕΣΕ
Γεια σε όλους!
Περιμένατε τόσα χρόνια.
Ας τα σπάσουμε!
Είναι η τελευταία μέρα. Είστε έτοιμοι;
Καλησπέρα.
Ευχαριστώ που ήρθατε
από τόσα διαφορετικά μέρη.
Σήμερα...
κλείνω 20 χρόνια από το ντεμπούτο μου.
Ντρέπομαι λιγάκι τώρα.
Είναι
μια πολύ σημαντική μέρα.
Δεν μου αρέσει να γιορτάζω,
το ξέρετε.
Όταν ο κόσμος ζητωκραυγάζει,
νιώθω...
περίεργα που είμαι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος.
Όμως, τώρα, θα το δεχτώ
και θα είμαι χαρούμενη.
Χαίρομαι που περνάω έτσι τη μέρα μου. Ευχαριστώ!
Μη με κάνετε να κλάψω από την αρχή.
Θα κρατιόμουν μέχρι το τέλος της συναυλίας.
Θα χαλάσει το μακιγιάζ.
Βασικά, ξέρετε...
Είπα και χθες το ίδιο.
Είναι σαν σχολική συνέλευση εδώ,
επειδή όλοι
είναι καθιστοί.
Δεν είμαι πολύ αυστηρή διευθύντρια.
Πριν συνεχίσουμε,
όσοι χρησιμοποιείτε κινητό,
σας παρακαλώ, μην ενοχλείτε τους υπόλοιπους.
Βεβαιωθείτε ότι η οθόνη είναι σκοτεινή και το φλας κλειστό.
Αν το κρατάτε πολύ ψηλά, θα εμποδίζετε τους πίσω σας.
Γι' αυτό, κρατήστε το χαμηλά.
Ευχαριστώ για τη συνεργασία.
-Λοιπόν... -Μάλιστα.
Ακούγομαι όντως σαν διευθύντρια.
-Έτσι; -Διευθύντρια!
"Διευθύντρια"; Νέο παρατσούκλι.
Είχα το "Μεγάλη Αδερφή", αλλά πρώτη φορά με λένε "Διευθύντρια".
Αυτά, σε γενικές γραμμές.
Επειδή ο χώρος είναι επίπεδος,
εσείς που είστε πίσω
μπορεί να νιώθετε ακόμα πιο μακριά.
Όμως, βλέπω τα πάντα. Βλέπω τα χέρια σας,
ακούω μέχρι και τι λέτε.
Ας το απολαύσουμε όλοι μαζί.
Έτσι θα γίνει, λοιπόν.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ!
Σήμερα...
Πόσοι από εσάς
είστε μόνοι σήμερα;
Υπάρχουν αρκετοί μπροστά.
Είσαι μόνος;
Ήσουν ο πρώτος που σηκώθηκες, αφού δίστασες λίγο.
Ευχαριστώ. Είναι περίεργο που σε ευχαριστώ,
αλλά σε είδα.
Ναι, βασικά, σας βλέπω όλους πολύ καλά.
Φοράω φακούς επαφής.
Έχω πολύ κακή όραση,
αλλά βλέπω καλά.
Βλέπω εσάς που ήρθατε σήμερα.
Ξέρετε,
δεν κάνω συχνά ζωντανές εμφανίσεις.
Και...
σε αυτήν την περιοδεία,
έμαθα τη σημασία του να κάνεις συναυλίες σαν κι αυτήν.
Διότι, διαφορετικά,
δεν θα μπορούσα να δω τα πρόσωπά σας.
Έτσι,
θα εντυπώσω τα πρόσωπά σας στη μνήμη μου πριν πάω σπίτι.
Δείξτε μου τα πρόσωπά σας.
Δεν νομίζω ότι τραβάτε πολλοί βίντεο.
Παρατήρησα και χθες και σήμερα
ότι λίγοι κρατούν το κινητό τους
μπροστά στο πρόσωπό τους.
Με χαροποίησε πολύ αυτό.
Λοιπόν...
Όχι ότι δεν πρέπει να βγάζετε βίντεο.
Εννοώ απλώς ότι χαίρομαι όταν βλέπω
τα πρόσωπά σας.
Όσοι είστε μόνοι, μη λυπάστε και απολαύστε το.
Σας παρακολουθώ.
Λοιπόν... Αυτά.
Έχω γενέθλια!
Τι; Γενέθλια;
Χρόνια πολλά.
Ευχαριστώ!
Να είσαι καλά.
Πολύ θαρραλέο άτομο.
Λοιπόν,
σήμερα μάλλον είναι μέρα γιορτής.
Όχι μόνο γενεθλίων,
αλλά και επετείων,
και ίσως κάποιοι να αφήσατε τα παιδιά σας σπίτι πρώτη φορά.
Όλοι θα έχουν κάτι,
και αυτό κάνει τη μέρα ιδιαίτερη.
Και τα καλά και τα κακά.
Ας το κάνουμε να μοιάζει με πρωτοχρονιάτικο πάρτι.
Είναι αυτή η περίοδος.
Κάποιοι ίσως φοβάστε που έρχεται νέος χρόνος.
Ναι, γι' αυτό,
θα ήταν καλύτερα να συνεχίσουμε έτσι ως το τέλος.
Ευχαριστώ!
Επιτρέψτε μου να σας παρουσιάσω
τη χορεύτρια Φουκίκο Τάκασε.
Στο βίντεο κλιπ του σινγκλ "Forevermore",
έπρεπε να χορέψω σύγχρονο.
Ήταν η χορογράφος μου κι έγινε πολύ καλή μου φίλη.
Ευχαριστώ που περιοδεύεις μαζί μου.
Άλλο ένα χειροκρότημα.
Τόσο υπέροχη είσαι.
Θα θέλαμε να ερμηνεύσουμε άλλο ένα τραγούδι μαζί.
Πάμε.
-Όταν μιλάω μαζί σου, -Ναι.
κατά κάποιον τρόπο,
-φαίνομαι ήρεμη. -Καταλαβαίνω.
Κάπως χαλαρή.
Για μένα, είναι φυσιολογικό.
-"Φυσιολογικό". -Δεν καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια.
Μπορώ να σου πω
ότι μιλάω άνετα.
Χαίρομαι.
Χαίρομαι που ξαναμιλάμε.
ΧΙΚΑΡΟΥ ΟΥΤΑΝΤΑ, ΝΑΟΚΙ ΜΑΤΑΓΙΟΣΙ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Το θέμα
-της περιοδείας... -Ναι.
Γέλιο στο Σκοτάδι
είναι ο τίτλος ενός διάσημου βιβλίου του Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ.
-Δεν υπάρχει σχέση ως προς το περιεχόμενο. -Ωραία.
Για να το πω απλά,
οι ιδέες της "ελπίδας" και της "απελπισίας" ήρθαν στο μυαλό μου
την ίδια στιγμή.
Μ' αρέσει πολύ να βλέπω σταντ-απ κωμικούς
και πέτυχα την παράσταση της αμερικανίδας κωμικού Τιγκ Νοτάρο.
-Ήταν πολύ καλή. -Μάλιστα.
Είδα κι άλλες παραστάσεις της.
Αποδείχτηκε ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο στο στήθος
και είχε χάσει τη μητέρα της.
Δύο από τα πιο απαίσια πράγματα στη ζωή,
η ασθένεια κι η απώλεια, της συνέβησαν ταυτόχρονα.
Ακόμα και απελπισμένη, εξακολουθούσε να έχει παραστάσεις
και έπρεπε να τις κάνει, ως κωμικός.
Πώς μπορούσε, υπό τέτοιες συνθήκες;
Δεν ξέρει καν αν θα επιβιώσει.
Μπορεί να κάνει κωμωδία; Με τίποτα.
Ζήτησε συμβουλές από κάποιον.
Η απάντηση ήταν ότι έπρεπε να το εκμεταλλευτεί.
Έτσι, ανέβηκε στη σκηνή και ξεκίνησε λέγοντας
"Καλησπέρα. Καλώς ήρθατε.
Έχω...
καρκίνο. Διαγνώστηκα με καρκίνο".
Αρχικά, το κοινό ήταν...
Έκπληκτο, μάλλον.
Στην αρχή γελούσαν. "Τι; Αλήθεια;"
Η ατμόσφαιρα άλλαξε.
Έλεγε την αλήθεια,
αλλά ο κόσμος το θεώρησε αστείο.
Ξέρεις,
τελικά, αυτό είναι το χιούμορ.
Η κωμωδία ήταν πολύ συμβολική.
Αν έχεις
-χιούμορ, -Σωστά.
μπορείς να αλλάξεις τα συναισθήματά σου,
όσο απελπισμένος και να είσαι.
Αλλάζεις οπτική και τρόπο σκέψης.
Σωστά.
Η απελπισία και το γέλιο είναι κοντά.
-Ναι. -Θεωρώ
ότι η απελπισία είναι ακριβώς
το αντίθετο του γέλιου.
Όμως, έχω και μια εικόνα γέλιου
στο τέλος της απελπισίας.
Μ' αυτό, επιστρέφεις στη ζωή.
Όταν γράφεις για το φως
ή την ελπίδα στους στίχους σου,
δεν τραγουδάς μόνο
για το φως και την ελπίδα.
Είναι το φως και η ελπίδα που προκύπτουν
από την απελπισία ή τη σκληρή πραγματικότητα.
Όταν κάποιος προσπαθεί να εκφράσει ελπίδα
με απόλυτη δύναμη...
Δύναμη!
Θαυμάζω όσους μπορούν να το κάνουν.
Σκέφτομαι
"Μακάρι να είχα τη δύναμη,
αλλά δεν νομίζω ότι την έχω".
Όμως, η ελπίδα
ή το φως που περιγράφεις είναι κάτι
πολύ οικείο.
Έτσι, για μένα,
το θέμα
είναι κάπως κατανοητό.
Laughter in the Dark, λοιπόν...
Δεν έχω χρησιμοποιήσει αυτήν τη φράση ποτέ, αλλά ταιριάζει και στη δική μου ζωή.
Μπορώ να κάνω το όνομά μου "Ματαγιόσι: Laughter in the Dark",
ξέρεις.
Είναι το θέμα της περιοδείας σου...
Ναι, να το κάνεις.
αλλά μπορώ να το κάνω όνομα.
-"Ματαγιόσι: Laughter in the Dark". -Είναι σέξι!
Τι σε έκανε να γίνεις κωμικός;
Βασικά,
ο πατέρας μου είναι από την Οκινάουα.
Όταν ήμουν παιδί,
πηγαίναμε εκεί τα καλοκαίρια.
Υπήρχαν πάντα
μαζεμένοι συγγενείς και γείτονες τα βράδια.
Αν κάποιος άρχιζε να παίζει μουσική,
όλοι τραγουδούσαν.
Ο μπαμπάς μου ήταν γλεντζές.
Πάντα έβγαινε μπροστά και χόρευε.
Και όλοι έσκαγαν στα γέλια.
Ήμουν πολύ ντροπαλός τότε και σκεφτόμουν
"Ο μπαμπάς κάνει τόσο κόσμο να γελάει.
Είναι εκπληκτικός".
Και μια φορά,
κάποιος μού είπε
"Ο μπαμπάς σου χορεύει πολύ και κάνει τον κόσμο να γελάει.
Πρέπει να το κάνεις κι εσύ".
Δεν είχα κάνει ξανά κάτι τέτοιο μπροστά σε κόσμο.
Ήμουν τρομοκρατημένος.
Όμως, δεν ήθελα να χαλάσω την καλή διάθεση
που είχε δημιουργήσει ο πατέρας μου.
Έτσι, για πρώτη φορά,
έκανα μια γενναία κίνηση.
Επειδή ήμουν ένα παιδί που χόρευε περίεργα,
προκάλεσα το πενταπλάσιο γέλιο.
-Κατάλαβα. -Βίωσα ξαφνικά μια υπέροχη αντίδραση
κι ένιωσα πολύ ωραία.
Για πρώτη φορά... Πώς να το πω;
Ήταν η στιγμή
που άφησα τη βολή μου και μπήκα στον αληθινό κόσμο.
Άφησες τη βολή σου.
-Κατάλαβα. -Σωστά.
Η χαρά του κόσμου
με έκανε να νιώσω υπέροχα.
Έτσι, πήγα στην κουζίνα,
μόνος,
και απόλαυσα την αίσθηση της επιτυχίας πίνοντας τσάι.
Τότε ήρθε ο πατέρας μου.
Νόμιζα ότι θα με επαινούσε, αλλά είπε
"Μην το πάρεις πάνω σου".
Ζήλεψε.
Έτσι απλά. Σαν μικρό παιδί.
-Επειδή τους άρεσες πιο πολύ. -Ναι.
-Αυτό μου είπε, λοιπόν, -Μάλιστα.
αλλά και πάλι ένιωθα καλά
που έκανα
τον κόσμο να γελάσει.
Έμαθα πολύ αργότερα
ότι λένε πως η λέξη "warau", που σημαίνει "γελάω", προέρχεται
από το "waru", που σημαίνει "σπάω".
-"Waru"; -Σημαίνει "σπάω κάτι".
Κατάλαβα.
Λένε ότι από εκεί προέρχεται το "warau".
Και μου φαίνεται λογικό αυτό.
Συνήθως,
νιώθω εγκλωβισμένος
σε μια λεπτή, σκοτεινή μεμβράνη.
Όμως, όταν καταφέρνω
να προκαλέσω γέλιο
στην τηλεόραση ή στο θέατρο,
μπορώ
να βγω από τη μεμβράνη.
Για να γίνω κατανοητός,
το γέλιο ακυρώνει τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής.
Δηλαδή...
Αυτό δεν εννοούσες;
Αυτό δεν είναι γέλιο;
Σωστά.
Το στοιχείο της έκπληξης...
Όπως βγήκα τώρα από την κανονικότητα αμέσως.
-Σωστά. -Είναι ακριβώς αυτό
που έλεγα.
Μπορώ να πάω στην τουαλέτα;
-Βέβαια. Πήγαινε. -Με συγχωρείς.
Ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα. Πήγαινε.
Σταματήστε να γράφετε. Συνοδεύστε τον.
Δεν γύρισε ακόμα;
Έστειλα κάποιον να τον ψάξει,
αλλά φαίνεται ότι η διάθεσή του...
Αλήθεια;
Τι έγινε;
Ακυρώνει τις δυσκολίες της καθημερινής ζωής.
Δηλαδή...
-Ξεκίνα να γράφεις. -Εντάξει. Γράφει.
Κύριε Ματαγιόσι.
Τι έγινε;
Ήταν πολύ σκληρό αυτό.
Συγγνώμη.
Νόμιζα ότι αυτό εννοούσες.
Αυτό εννοούσα.
Είπα "το γέλιο ακυρώνει",
κι εσύ ακύρωσες τη ροή και την κανονικότητα.
Τότε, γιατί δεν γέλασες;
Πονάει όταν σε χτυπάνε με μπουκάλι.
Εσύ θα γελούσες;
Μιλούσα σοβαρά και με χτύπησες με ένα μπουκάλι.
Μεγάλη ντροπή.
-Πού είναι το αστείο; -Συγγνώμη.
Απλώς μιλούσαμε. Δεν ξέρω πώς καταλήξαμε εδώ.
Όντως.
Τι κάνω;
Κλειδώθηκα εδώ σαν μωρό.
Όχι. Ήμουν όντως βάναυση.
Συγγνώμη.
Σοβαρά.
Όμως, ίσως αυτό να είναι
μια μορφή χιούμορ στην απελπισία.
Δεν είναι το σωστό μέρος για να τα πούμε.
Ας γυρίσουμε.
Αυτό εννοείς, έτσι;
Όχι;
Τι έγινε;
Δεν είναι σωστό.
Όχι;
Με τίποτα.
Έχεις παρακολουθήσει ποτέ συζήτηση όπου χτυπάνε κάποιον με μπουκάλι;
Κάποια πράγματα γίνονται και άλλα όχι.
Όταν ήρθες στην τουαλέτα
και ζήτησες συγγνώμη, είχες κι άλλο μπουκάλι στο χέρι, έτσι;
Σκεφτόσουν να με χτυπήσεις ξανά, αν είχες την ευκαιρία.
Μισό λεπτό.
Έχεις κάτι στο άλλο χέρι;
Όχι, δεν έχω τίποτα.
Τώρα, λοιπόν,
-ηρέμησε και άκουσέ με. -Εντάξει.
Το γέλιο είναι όντως...
Κάπως έτσι, σωστά;
Δεν είχες μπουκάλι.
Τι σύστημα είναι αυτό;
Σύστημα;
Δεν είναι σύστημα αυτό!
Τι σύστημα είναι αυτό;
Δεν περίμενα να είσαι τόσο τρομακτικός!
Έλα δω!
Εγώ χτυπήθηκα τρεις φορές με μπουκάλι.
Έλα!
Τι συμβαίνει;
Δεν έχω ιδέα.
Με περίμενε;
Κυρία Ουτάντα.
Την έκανα να θυμώσει.
Έτσι είναι η απελπισία, λοιπόν.
ΠΥΛΗ ΚΑΜΙΝΑΡΙΜΟΝ
Όμως, με χτύπησε πάρα πολλές φορές.
Κύριε Ματαγιόσι!
Κυρία Ουτάντα, λυπάμαι πολύ.
Να κάνουμε ξανά τη συνέντευξη αύριο;
Θα με συγχωρέσεις;
Συγγνώμη.
Ευχαριστώ.
"Χιούμορ στην απελπισία", λοιπόν.
Σωστά.
Παρεμπιπτόντως, έχω μια ερώτηση.
Οι στίχοι του "First Love" είναι βασισμένοι στη ζωή σου;
Εγώ...
Πάντα ήθελα να σε ρωτήσω.
Είμαι περίεργος, προφανώς.
Θα φροντίσω
να πάρω απάντηση σήμερα.
Ήμουν 16 όταν βγήκε το "First Love".
Τότε είχα αγόρι, μέχρι λίγο πριν από την κυκλοφορία.
Οι φίλοι μου με ρωτούσαν
αν το τραγούδι ήταν για εκείνον, κάτι που με έκανε να νιώθω άβολα.
"Όχι, δεν είναι έτσι.
Οι στίχοι είναι ποίηση.
Δεν είναι από το ημερολόγιό μου.
Δεν είναι όλα προσωπικές εμπειρίες".
Ούτε οι φίλοι μου ούτε ο κόσμος φαίνεται να το καταλαβαίνει αυτό.
-Συγγνώμη, ήμουν απαιτητικός. -Όχι.
Αναγκάστηκες να συνεργαστείς με μια ερασιτέχνη ηθοποιό.
Εσύ, πάντως, μου έριξες μια γερή με το μπουκάλι.
ΜΗΝ ΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΤΕ! ΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΖΑΧΑΡΗ
Το κατευχαριστήθηκα.
ΜΟΥΣΙΚΗ: "OZORA DE DAKISHIMETE"
Ας κάνουμε κάτι μαζί ξανά στην επόμενη περιοδεία μου.
Όποτε θες να με χτυπήσεις, θα έρθω.
Ας κάνουμε το σίκουελ.
Πάρα πολλές φωτογραφίες.
ΤΕΛΟΣ
Ευχαριστώ!
Επιστρέφουμε
στο θέμα της 20ής επετείου.
Είναι εκπληκτικό. Είκοσι ολόκληρα χρόνια.
Χθες είπα στο κοινό...
"Είναι η 20ή μου επέτειος.
Πέρασαν 19 χρόνια
και πάω στα 20, απ' ό,τι φαίνεται".
Βασικά, σήμερα κλείνω τα 20 χρόνια.
Είναι περίεργο. Είκοσι χρόνια.
Δεν είναι πάντα έτσι,
αλλά, σε πολλές χώρες, η ενηλικίωση ξεκινά
γύρω στα 20.
Έτσι είναι και στην Ιαπωνία.
Χθες άνοιξα την τηλεόραση περίεργη ώρα.
Αποφάσισα να δω τηλεόραση μετά από πολύ καιρό, οπότε την άνοιξα
και ανακάλυψα
ότι στο Μεγάλο Τέμενος της Ίσε,
χτίζουν
ένα καινούριο τέμενος κάθε 20 χρόνια.
Χτίζουν ένα καινούριο
δίπλα στο παλιό,
και η θεότητα μετακομίζει.
Το έδειχνε περίεργη ώρα και μάλλον δεν το είδε κανείς.
Όμως, σκέφτηκα "Είκοσι χρόνια".
Αυτές τις μέρες,
έχω προσαρμόσει τη ζωή μου έτσι
ώστε να έχω ενέργεια την ώρα της συναυλίας.
Κοιμάμαι γύρω στις 5:00 το πρωί.
Ήταν πολύ αργά, νομίζω.
Γιατί σας τα λέω όλα αυτά;
Ναι, 20 χρόνια.
Τα 20 χρόνια είναι περίεργο ορόσημο.
Πραγματικά,
το νιώθω αυτό.
Ξέρετε,
έχοντας φτάσει ως εδώ,
δεν θα έπρεπε να νιώθω ανακούφιση,
αλλά μπορώ να είμαι έστω κατάπληκτη
από όλο αυτό.
Υπήρξε
μια μεγάλη παύση μέσα σε αυτά τα 20 χρόνια.
Ήταν απίστευτη η στήριξη που έλαβα τότε.
Όσοι με στήριξαν στο παρελθόν
συνεχίζουν να με στηρίζουν
πάντα,
και ίσως έχουμε έρθει
ακόμα πιο κοντά.
Νιώθω
την τεράστια στήριξή τους.
Πώς να το πω;
Θέλω να πω "Ευχαριστώ"
σε όσους με περίμεναν.
Επίσης, χαίρομαι πολύ
που υπάρχει κόσμος
που μόλις άρχισε να ακούει
τη μουσική μου.
Επίσης, είμαι ευγνώμων για τους συνεργάτες
που με στήριξαν στην παύση μου και μου είπαν ότι δεν πειράζει.
Μου συνέβησαν πολλά πράγματα.
Υπήρχαν στιγμές που πίστευα ότι δεν θα ξαναέπαιζα ζωντανά.
Όμως, σήμερα είμαι εδώ, στην 20ή επέτειό μου,
και περνάω τη μέρα μου έτσι.
Δεν περίμενα ότι θα ένιωθα έτσι,
αλλά πετάω από χαρά.
Ευχαριστώ.
Τώρα, λοιπόν,
θα περάσω
στο επόμενο τραγούδι.
Πάμε!
Ευχαριστώ!
Σήμερα κλείνει η περιοδεία.
Περίεργο.
Θα...
Θα έλεγα κάτι μετά από αυτό, αλλά τι ήθελα να πω;
Είπα το "First Love" και το "Hatsukoi" και το ξέχασα.
Λοιπόν...
Ας είναι. Θα σας το πω,
αν το θυμηθώ.
Ας πιω λίγο νερό.
Τι πίνεις;
Είναι "Νερό πηγής από τις Ιαπωνικές Άλπεις" της Suntory.
Λοιπόν.
Το επόμενο τραγούδι είναι το τελευταίο.
Θα τα δώσω όλα.
Ναι, σωστά.
Το επόμενο τραγούδι σχετίζεται με αυτό που μόλις ήπια.
Λοιπόν, παιδιά,
ήταν η πρώτη φορά μετά από καιρό που δημιούργησα ένα τραγούδι
που με έκανε να νιώσω πολύ καλά.
Αφεθείτε ελεύθεροι και μπείτε στον ρυθμό όπως σας αρέσει.
Λοιπόν...
Πάμε;
Εντάξει, πάμε!
Σας ευχαριστώ για τις επευφημίες!
Έχω μερικά ακόμα τραγούδια να πω.
Πριν από αυτό, να σας παρουσιάσω την μπάντα.
Στα πλήκτρα και στα κρουστά...
Τον πήρα για κιθαρίστα, αλλά κάνει τα πάντα.
Ο Χένρι Μπάουερς-Μπρόντμπεντ!
Χένρι Μπάουερς-Μπρόντμπεντ!
Και τώρα...
Στα ντραμς, ο Ερλ Χάρβιν!
Ερλ Χάρβιν!
Στην κιθάρα, ο Μπεν Πάρκερ!
Μπεν Πάρκερ!
Στο πιάνο, στα πλήκτρα και στο ηλεκτρικό πιάνο, ο Βενσάν Τορέλ!
Βενσάν Τορέλ!
Μπασίστας και μαέστρος, ο Τζόντι Μίλινερ!
Τζόντι Μίλινερ!
Και τα φοβερά έγχορδα, οι Udai Shika Strings!
Στη φωνή, η Χίκαρου Ουτάντα!
Σας ευχαριστούμε!
Ευχαριστώ!
Σαν σήμερα κυκλοφόρησε.
Μάλιστα.
Σαν σήμερα, πριν από 20 χρόνια, κυκλοφόρησε το "Automatic".
Έπρεπε να το σκεφτώ προτού τραγουδήσω.
Μόλις τώρα το συνειδητοποίησα.
Μάλιστα. Καταπληκτικό.
Το πρώτο CD που αγόρασα!
Αλήθεια; Το πρώτο σου CD;
Αρχίζω να ντρέπομαι. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
-Συγχαρητήρια! -Συγχαρητήρια!
-Εγώ ευχαριστώ.
Ευχαριστούμε!
Ευχαριστώ.
Ξέρετε, ήμουν 15 χρονών
όταν βγήκε αυτό.
Μετά το σχολείο,
πήγα σε ένα μαγαζί με CD
με έναν φίλο και το είδα στα ράφια
και σκέφτηκα "Όντως κυκλοφόρησε".
Ο φίλος μου το άκουσε στα ακουστικά
και μου είπε την επιτηδευμένη άποψή του.
Πολύ ωραίες αναμνήσεις. Μου φαίνεται περίεργο τώρα.
Μου φέρνει νοσταλγία.
Όμως, ξέρετε, το τραγούδι δεν πήγε στην πρώτη θέση.
Βγήκε σε δύο εκτελέσεις και οι πωλήσεις μοιράστηκαν.
Το "Dango San-Kyodai" πήγε πολύ καλά.
Ήταν στο νούμερο ένα πολύ καιρό.
Ειλικρινά, ήταν κάπως απογοητευτικό.
Όμως, είχε γίνει φαινόμενο.
Όλοι τραγουδούσαν το "Dango San-Kyodai",
κι εγώ το έβλεπα και αναρωτιόμουν γιατί.
Και το τραγούδι της μητέρας μου ήταν νούμερο ένα πάνω από 30 εβδομάδες.
Θυμάμαι ότι είχα εκπλαγεί πολύ απ' αυτό το γεγονός.
Ευχαριστώ, αλήθεια.
Λοιπόν...
Παρεμπιπτόντως,
σας άρεσε η ταινία μικρού μήκους;
Άκουσα πολλά γέλια από πίσω.
Του το ζήτησα τελευταία στιγμή και ήταν τόσο καλός,
που αφιέρωσε δύο μέρες
κι έβαλε όλο του το ταλέντο στο σενάριο, για να μου βγάλει αυτό το στοιχείο.
Χειροκροτήστε τον κύριο Ματαγιόσι.
Αν και δεν είναι στη σκηνή,
υπάρχουν πολλοί που συνεισέφεραν σε αυτήν την περιοδεία.
Οι τίτλοι είναι αμέτρητοι.
Αυτοί που συμμετείχαν, εννοώ.
Όλοι λένε "Τι; Όλα αυτά γίνονται με το χέρι;"
Πάρα πολλά πράγματα απαιτούνται
για να πραγματοποιηθεί μια συναυλία.
Ας αναφέρω μερικά.
Η ομάδα του ήχου δουλεύει σκληρά
για να βεβαιωθεί ότι όλοι,
ακόμα και όσοι κάθεστε πίσω και στο πλάι,
όπου κι αν είστε, με ακούτε δυνατά και καθαρά.
Οι φωτιστές προσπαθούν να παρουσιάσουν όσο καλύτερα γίνεται τη συναυλία.
Οι τεχνικοί των οργάνων, των ειδικών εφέ καπνού,
οι κομμωτές, οι μακιγιέρ, οι ενδυματολόγοι δούλεψαν σκληρά, μέχρι αργά το βράδυ.
Οι τεχνικοί βίντεο,
οι υπάλληλοι του χώρου, το προσωπικό ασφαλείας,
όλοι αυτοί που έφεραν αυτήν την τεράστια σκηνή σε τόσες πόλεις.
Τη συναρμολογούν και τη διαλύουν.
Θα δουλέψουν μετά τη συναυλία ως τις 2:00.
Επειδή σίγουρα μας ακούνε,
ανταμείψτε τους με ένα θερμό χειροκρότημα!
Και...
Ξέρετε κάτι;
Δεν ήμουν σίγουρη αν έπρεπε να το πω,
αλλά θα εκμεταλλευτώ την ευκαιρία.
Είναι η 20ή μου επέτειος.
Σπάνια προκύπτουν τέτοιες συγκυρίες.
Απλώς θέλω να πω
ότι υπάρχουν δύο άτομα
που θέλω
να ευχαριστήσω.
Θέλω
να ευχαριστήσω τη μαμά και τον μπαμπά μου,
που με έφεραν σε αυτόν τον κόσμο και με μεγάλωσαν.
Πρώτα απ' όλα, βέβαια, ως ανθρώπινο ον.
Αν οι γονείς σου δεν σε φροντίζουν ως μωρό,
δεν θα γίνεις ενήλικας.
Αυτό είναι το ένα.
Αλλά και ως τραγουδίστρια, ως μουσικό.
Αν η μητέρα μου δεν είχε τόσο μεγάλο πάθος με τη μουσική
και με το ταλέντο μου...
Από τότε που ήμουν μικρή, πίστευε σ' εμένα και έλεγε σε όλους πόσο υπέροχη ήμουν.
Δεν ήμουν
απ' αυτούς που εμφανίζονται μπροστά σε κόσμο.
Γι' αυτό, αν και αγαπούσα τη μουσική,
μάλλον δεν θα διάλεγα αυτό το επάγγελμα χωρίς αυτήν.
Οπότε...
Επίσης...
έπαιξε μεγάλο ρόλο και το ότι είχα τον μπαμπά μου ως μάνατζερ.
Νομίζω ότι κανείς άλλος δεν θα αναλάμβανε
ένα 15χρονο κορίτσι
που του έλεγε
"Δεν θέλω να χάνω το σχολείο.
Να μην κάνουμε πολλή προώθηση", όλο σοβαρότητα.
Θα μου έλεγαν "Τι είναι αυτά που λες;"
Άλλοι μάνατζερ δεν θα μου έδιναν την ευκαιρία.
Είναι περίεργο να συνεργάζεσαι με ένα μέλος της οικογένειάς σου.
Αυτό έχει
και τα θετικά του και τα αρνητικά του
Βλέπω τον πατέρα μου συχνά, αλλά δεν μπορώ να του το πω καταπρόσωπο.
Ντρέπομαι να του το πω καταπρόσωπο,
αλλά θα εκμεταλλευτώ την ευκαιρία και θα τον ευχαριστήσω.
Εικοστή επέτειος.
Σας ευχαριστώ που μου επιτρέψατε να φτάσω μέχρι εδώ.
Είκοσι χρόνια.
Αυτό ήταν.
Το είπα.
Επίσης,
περάσατε από μια κουραστική διαδικασία αιτήσεων
για να πάρετε εισιτήρια για τη συναυλία.
Έπρεπε να στείλετε φωτογραφία και να περάσετε
από πολλά στάδια,
αντιμετωπίζοντας ακόμα και την πιθανότητα απόρριψης.
Περάσατε όλους αυτούς τους μπελάδες.
Περιμένατε πολύ καιρό γι' αυτήν τη μέρα.
Και σήμερα, κρατήσατε την υπόσχεσή σας και ήρθατε.
Σας ευχαριστώ όλους.
Κάνατε τη μέρα μου ξεχωριστή. Ευχαριστώ.
Είναι η τελευταία συναυλία της περιοδείας και μιλάω πάρα πολύ.
Κάποιοι πρέπει να πάρετε το τρένο για να φύγετε.
Έτσι, τώρα θα...
περάσω στο τελευταίο τραγούδι.
Ναι, τελευταίο τραγούδι.
Τα καλύτερα γενέθλια που έχω κάνει!
Αλήθεια;
Λοιπόν...
Το τελευταίο τραγούδι.
Ειλικρινά, για πρώτη φορά μετά από καιρό,
ήμουν κάπως κουρασμένη σήμερα. Είναι η τελευταία μέρα της περιοδείας.
Έτσι, δεν είμαι σίγουρη
αν είχα την ενέργεια που θέλατε.
Όμως, ένιωσα
τεράστια στήριξη από εσάς σήμερα.
Για το τελευταίο τραγούδι,
θα δώσω όση δύναμη μου απομένει.
Δεν χρειάζεται να με βοηθήσετε καν.
Πάμε. Τελευταίο τραγούδι!
Υποτιτλισμός: Ελένη Πρατσινάκη