Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
‪- ‪-
‪เร่งมือหน่อย
‪- อีกหนึ่งนาที! ‪- ครับ!
‪
‪- อีกสิบวินาที! ‪- ครับ!
‪
‪- อีกห้าวินาที ‪- ครับ
‪
‪เด็กเจี๊ยวจ๊าวไกลๆ
‪
‪ผู้ชนะที่แท้จริง คือคนที่หิวโหยกว่าเสมอ
‪เอ็นจอยครับ
‪แล้วส้อมกับมีดล่ะเชฟ
‪ใช้มือเลยครับ
‪
‪- มารับออเดอร์ครับ ‪- อ๋อ โอเคค่ะ
‪พี่นั่งรอข้างในก่อนดิ ร้อน
‪- นี่ค่ะ ‪- ขอบใจ
‪- งั้นก็รอแป๊บนึงค่ะ ‪- ขอบคุณ
‪ขอบคุณครับ
‪เฮีย ผัดซีอิ๊วโต๊ะสาม
‪อร่อย
‪หมี่หน้าโต๊ะสี่
‪- รับอะไรครับ ‪- เอาราดหน้าสอง ผัดซีอิ๊วหนึ่ง
‪เอ้า ผัดซีอิ๊วสองได้แล้ว
‪พี่นั่งไหนนะ
‪ไป! อิ๊วสอง
‪- โต๊ะสองนะ ‪- เติมพลังหน่อยเว้ย
‪- เฮ้ย อื้อ เอ๊ย อือ ‪- เจ้าเดิม ต้นตํารับที่มึงชอบ เออ
‪ป๊า หวัดดีครับ
‪- หมูปิ้ง ป๊า ‪- ของพี่ไลน์แมนได้แล้วจ้ะ
‪นี่ขนาดไปแต่เช้านะ คนยังเยอะอยู่เลย
‪แกร็บได้แล้วค่ะ
‪ขอบคุณครับ
‪- ครับ เสร็จพอดี ขอบคุณครับ ‪- เฮ้ย โบ ไปเอาเส้นดิ๊
‪- เฮ้ย เอาหมูมาเพิ่มด้วยนะ ‪- จ้า
‪หมูกรอบเสร็จแล้ว
‪- เฮียหวัดดี วันนี้เหมือนเดิมป้ะ ‪- เออ เหมือนเดิม
‪มิจฉาชีพป่าววะ
‪ฝีมือขนาดนี้ น่าจะอยู่ในที่ที่เหมาะกว่านี้นะ
‪
‪เดี๋ยวพรุ่งนี้มารับ
‪เบาๆ มึง อีแจง
‪อื้อหือ ขอกูเหอะ
‪ถือว่าเป็นรางวัลชีวิตในวันเหี้ยๆ เนี่ย
‪อะไรอีกล่ะมึง
‪ขายงานไม่ผ่านอีกแล้วน่ะสิ
‪กูว่าพวกแม่ง ‪ไม่เข้าใจคนรุ่นพวกเราว่ะ
‪กูจะลาออกแล้ว
‪อ้าว
‪จู่ๆ ก็โดนไอ้เด็กเส้น ‪ลูกเพื่อนเจ้านาย แม่งมาแย่งตําแหน่ง
‪มึง ใจเย็น
‪มึงคิดดีๆ ยังจะลาออกอะ ได้งานใหม่แล้วเหรอ
‪- หึ ‪- มึงก็พูดได้ดิ
‪มึงแม่งจบมาก็มีเนี่ย
‪ร้านมึงเนี่ย รออยู่แล้ว
‪ไม่เหมือนพวกกู ต้องดิ้นรนหางาน ‪เงินเดือนเท่าจิ๋มมดเนี่ย
‪
‪อย่างน้อยพวกมึงก็ได้เลือกนะเว้ย กูเนี่ย...
‪คําสาปลูกสาวคนโต ไอ้เหี้ย
‪นี่ อีออย
‪ทุกบ้านมันก็ต้องมีใครสักคน ‪ที่มันไม่ได้ออกไปไหนกันทั้งนั้นแหละมึง
‪ต้องเป็นกูงี้
‪แต่กูดีใจที่เป็นมึงนะ
‪- มึงทําอร่อยกว่าป๊าเยอะเลย ‪- โอ๊ย
‪อวยกันเข้าไปนะมึง
‪มึงก็อีกคนนะไอ้อู๋
‪จบมามึงก็ไปทําไร ‪เป็นฟรีแลนซ์รับทําคอนเทนต์ออนไลน์
‪มึงจะไปรู้ได้ไงว่าพวกกูน่ะต้องลําบากขนาดไหน
‪ทําไมกูจะไม่รู้
‪กูรู้กูจนแน่นอนไง
‪มึงคิดว่ากูทําชิ้นหนึ่งได้ตังค์เท่าไรฮะ
‪ไอ้เหี้ย แล้วทุกวันนี้ตื่นมา ‪แค่หายใจก็จนแล้วไอ้สัตว์
‪ตอนแรกนะมึง
‪กูคิดว่าแบบกูจบมางี้ กูจะเปลี่ยนโลกให้ดู
‪สุดท้ายแม่งเป็นไงวะ
‪พยายามกันแทบตายเลือกกันไม่ได้สักตัว
‪มึง ก็ประเทศนี้แม่งอยู่ยากเปล่าวะ
‪คือมึงต้องไปเกิดใหม่เป็นพวกแบบลูกคนรวย ‪หรือไม่ก็คนสําคัญอะไรอย่างนี้
‪คนธรรมดาอย่างเราแม่งไม่มีสิทธิ์มีความสุขหรอก
‪เฮ้ย
‪วันนี้แม่งมีคนแปลกๆ เค้ายื่นไอ้นี่มาให้กูด้วยว่ะ
‪ชวนกูไปทํางานด้วยนะเว้ย มึงรู้จักเปล่า
‪ไอ้เหี้ย! ฮังเกอร์! ‪เชฟพอลเลยเหรอวะ!
‪ไหนดูดิ๊
‪ไอ้เหี้ย มึงรู้จักเหรอ
‪- รู้จักดิ ‪- เจ๋งว่ะ อื้อหือ
‪นี่แม่งเทพเจ้าแห่งอาหารเลยนะเว้ย ‪โคตรดัง มึงอะไม่รู้จักได้ไง
‪นี่รถใคร เลื่อนรถด้วยครับ
‪ครับๆ
‪อ้าว
‪
‪เอ้า กูก็คิดว่าตรงนั้นจอดไม่ได้
‪ ‪แม่งมาเสียบหน้าตาเฉยเลยเว้ย
‪โห รุ่นใหญ่สัตว์
‪ก็ถูกแล้วไง ห้ามคนจนจอดไงไอ้เหี้ย
‪แม่งเหี้ยจริงๆ
‪ปะ พวกมึง รีบกิน ‪เดี๋ยวฝนตกหารถกลับยากอีก
‪
‪สําหรับบรรยากาศ ‪ช่วงที่ผ่านมานั้นการค้าขายค่อนข้างเงียบ...
‪
‪จอย เจ้ยืมคอมหน่อยนะ
‪อือ
‪
‪ฮังเกอร์เป็นอาหาร ‪สําหรับคนที่หิวโหยเท่านั้น
‪เพราะความหิวโหย ‪มันจะทําให้คุณแสดงสันดานออกมา
‪ความหิวโหยทําให้เราเป็นคนพิเศษ
‪คุณอยากเป็นแค่คนธรรมดา
‪หรือเป็นคนที่พิเศษกว่าคนอื่นล่ะ
‪
‪โต๊ะสี่พิเศษสอง ธรรมดาหนึ่ง
‪ผัดซีอิ๊วพิเศษสอง โต๊ะสอง
‪เอาผัดซีอิ๊วพิเศษหนึ่ง
‪ราดหน้าธรรมดาสอง ใส่ถุงกลับบ้านค่า
‪เอาผัดซีอิ๊วธรรมดาสอง
‪ธรรมดานะครับ
‪
‪เดี๋ยวรอตรงนี้ก่อนนะ
‪
‪วางลงเดี๋ยวนี้!
‪ขอโทษค่ะ!
‪เชี่ย
‪มึงพามาสอบเหรอ
‪ครับน้า
‪สอบ
‪- เฮ้ย คิดว่าไงวะ ‪- ผมได้อยู่แล้ว
‪
‪- มีแค่นี้เหรอ ‪- ครับเชฟ
‪สวัสดีครับเชฟ
‪ผมแพทครับ ผมเคยเป็นผู้ช่วยอยู่ที่โรงแรม...
‪ไม่มีใครถาม
‪ข้าวผัด
‪มัน... มันไม่ง่ายเกินไปเหรอครับ
‪
‪กระทะจีนเหรอ
‪
‪กลับบ้านไป
‪เฮ้ย เชฟ
‪- ผมแพ้ได้ไง ‪- เฮ้ย พอได้แล้ว
‪ดูก็รู้แล้ว ข้าวผัดหน้าตาบ้านๆ ‪อย่างนี้น่ะนะจะชนะผม
‪- เชฟรู้หรือเปล่าว่าผมจบ... ‪- บอกให้กลับบ้านไปไง
‪ไม่กลับ
‪ผมบอกแม่ไว้แล้วว่าผมจะได้ทํางานกับเชฟ ‪ผมจะกลับบ้านได้ไง!
‪
‪เรื่องของแม่มึง
‪
‪บอกแล้วใช่ไหม
‪พวกเด็กที่จบสถาบันน่ะ ไม่ค่อยมีจินตนาการ
‪ไม่ค่อยมีเซนส์การใช้ไฟแบบเด็กหน้าเตา
‪ครับเชฟ
‪รู้ด้วยเหรอ ว่าใช้ข้าวเก่าผัดแล้วอร่อยกว่า
‪รู้ไหมว่าทําอะไรกับไฟได้บ้าง
‪คิด... ว่ารู้...
‪รู้หรือไม่รู้
‪รู้ค่ะ
‪ทําไมถึงอยากมาทํากับฮังเกอร์
‪อยากพิเศษกว่าคนทั่วไป
‪
‪กลิ่นควันจากร้านผัดซีอิ๊วของเธอ
‪ไม่เหมาะกับที่นี่
‪ล้างเนื้อล้างตัวแล้วเปลี่ยนชุดซะ
‪
‪เอ้า เสร็จแล้วไปดูตลาดด้วยนะ ‪อย่าลืมดูมันฝรั่งด้วย
‪ทีมเราถ้านับในตอนนี้มีทั้งหมดเจ็ดคน ‪รวมถึงเชฟพอลด้วย
‪นับ "ในตอนนี้"
‪หมายความว่า ‪มันพร้อมที่จะเพิ่มหรือลดเมื่อไหร่ก็ได้
‪ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับเชฟ
‪มา
‪นี่น้าแดง น้าแดงเป็นผู้ช่วยเชฟใหญ่ ‪ถือว่าเป็นมือรองจากเชฟพอล
‪ประสบการณ์คงไม่ต้องบอกนะ ‪แกผ่านมาทุกยุคแล้ว
‪ส่วนเนี่ยตือ ดูแลเรื่องซุป
‪ถ้าวันไหนได้ยินมันพูด ถือว่าโชคดี
‪เนี่ยเก่ง เก่งน่าจะเข้ามาก่อนเธอได้ไม่กี่เดือน
‪ได้ครับ
‪ดูแลส่วนของครัวเย็นเป็นหลัก ‪แต่ว่าทําซอสได้ ทําของหวานอร่อย
‪นี่พี่แบ
‪เป็นผู้ช่วยเบ็ดเตล็ด
‪พูดไทยยังไม่ค่อยได้เท่าไหร่ ก็เลยได้แต่ยิ้มทั้งวัน
‪แต่โคตรขยันเลย
‪แล้วพี่...
‪เราชื่อโตน เป็นผู้ช่วยเชฟฝึกหัด รองจากน้าแดง
‪พี่ แล้วนี่ล่ะ
‪เธอน่ะ เข้ามาแทนคนที่เพิ่งถูกไล่ออกไป
‪เชฟน่าจะอยากให้ดูแลเรื่องการผัดเป็นหลัก
‪เพราะฉะนั้นตําแหน่งก็...
‪ใกล้ๆ กับเรา
‪
‪งานคืนวันพรุ่งนี้
‪งานปาร์ตี้วันเกิดแบบส่วนตัว
‪แขกจํานวน 15 คน
‪อายุเฉลี่ยประมาณ 40 ขึ้นไป ‪จัดในบ้านพักรับรองส่วนตัว
‪เจ้าของงานคือ ป๋าเปรมศักดิ์
‪งานนี้จะมีแขกในแวดวงการเมือง ‪และวงการธุรกิจต่างๆ มาร่วมงาน
‪ธีมหลักของงานนี้คือ
‪"การกินเลือดกินเนื้อ"
‪สีต้องจัด
‪ทุกอย่างต้องฉ่ํากินแล้วต้องเลอะมุมปาก
‪
‪เข้าใจนะ
‪ครับเชฟ
‪หน้าที่ของเธอ
‪คือการผัดให้เนื้อวากิวเอไฟฟ์ ‪กลายเป็นอาหารที่นุ่ม
‪จนไม่ต้องใช้ฟันเคี้ยว
‪ค่ะเชฟ
‪ทุกอย่างขึ้นอยู่กับการหั่นที่บางพอดี ‪และการใช้ไฟของเธอ
‪ให้เนื้อสุกพอสะดุ้ง ‪เพื่อรักษาความชุ่มฉ่ําไว้
‪ไม่ให้สุกจนเกินไป
‪เชิญ
‪หนาไป
‪ยังหนาไป
‪จับมีดให้มั่น
‪ตั้งมีดให้ตรง
‪
‪อย่าให้เนื้อขาด
‪เอาใหม่
‪อย่าเลื่อย
‪กูบอกว่าอย่าเลื่อย
‪
‪กูบอกว่าอย่าเลื่อย!
‪เอาใหม่
‪
‪มึงยังเลื่อยอยู่อะ
‪มึงรู้ไหม เนื้อชิ้นเท่าไร
‪ลองผัดดูดิ๊
‪
‪สุกเกินไป
‪เอาใหม่
‪สุกไปละ
‪ถ้ากลัวไฟแค่นี้ก็กลับบ้านไป
‪สุกไป เอาใหม่
‪เนื้อมันติดกระทะเห็นไหม
‪เอาใหม่ เร็ว
‪น้ํามันเยอะเกินไป!
‪อยากเป็นคนพิเศษไม่ใช่เหรอ
‪
‪กูจ้างมึงมาเพื่อมาผัดสิ่งนี้
‪ถ้าทําไม่ได้ก็ไม่ควรอยู่ตรงนี้
‪กูบอกมึงชัดเจนแล้วนะ ว่าเนื้อที่กูต้องการ ‪มันจะต้องออกมาเป็นแบบไหน
‪ทําไปจนกว่าจะได้
‪หรือถ้ากูกลับมาแล้วไม่เห็นมึง
‪ก็แสดงว่า
‪ที่ของมึง
‪คงเป็นได้แค่ที่ร้านราดหน้า
‪ถ้ามันทําไม่ได้
‪เราจะเปลี่ยนเมนูเป็นอย่างอื่น
‪ครับเชฟ
‪
‪โอ๊ย!
‪
‪ง่อ
‪
‪โอ้โหจารย์
‪เด็กจารย์น่ะ บ้านไม่กลับแล้วล่าสุด
‪
‪- ‪-
‪ไม่เปลี่ยนชุดกันไง
‪ครับเชฟ
‪เอาไว้เช็ดน้ํามัน
‪
‪- ‪- ท่านครับ มาทางนี้อีกนิดหนึ่ง
‪
‪ขออีกภาพครับ
‪อีกภาพนะครับ
‪- สวัสดีครับ เป็นไงครับท่าน สวัสดีครับ ‪- สวัสดีค่ะ
‪เฮ้ย พี่...
‪เมญ่าก็มาเหรอ
‪- สวยจังเลยลูก ‪- ขอบคุณครับ
‪เขาคบอยู่กับร้อยโทป้อม
‪อีกไม่นานก็ได้ไปเป็นโฆษกกองทัพแล้ว
‪ข้างๆ นี่ตระกูลไชยปราการเปล่า
‪เค้ามาทําไมอะ ‪นี่มันวันเกิดนักการเมืองไม่ใช่เหรอ
‪ธุรกิจน่ะ จะได้สัมปทานหรือเปล่า ‪มันก็ขึ้นอยู่กับการเมืองทั้งนั้นแหละ
‪บ้านนั้นน่ะ เขาพยายาม ‪จะเข้ามาเอี่ยวกับที่นี่มานานแล้ว
‪มางานนี้ได้นี่ก็ถือว่าเซอร์ไพรส์นะ
‪สวัสดีครับเชฟ
‪สวัสดีคุณทศ
‪พอดีตรงนี้เป็นพื้นที่ส่วนตัวของทีม...
‪โอ้โฮเชฟ
‪ไม่เห็นต้องเย็นชาขนาดนั้นเลยครับ
‪นี่ผมตั้งใจมาชิมฝีมือเชฟโดยเฉพาะเลยนะ ‪ไม่ได้มาตื๊ออะไรสักหน่อย
‪นั่นคุณทศ
‪เป็นนักธุรกิจด้านอาหารชื่อดัง
‪เขาพยายามเข้ามาสปอนเซอร์เชฟ ‪แต่ว่าเชฟไม่เอา
‪
‪ป๋า สวัสดีครับ
‪- โอ้ ‪- สบายดีนะครับป๋า
‪- ติดนายพลยัง ‪- โห ยังเลยครับป๋า
‪- ตอนนี้ยังแค่ร้อยโทครับป๋า ‪- เหรอ
‪- ติดนายพลเมื่อไหร่แล้วบอก ‪- ครับป๋า
‪จะช่วยเชียร์ให้
‪- อ้าว แล้ววันนี้พาแฟนคนสวยมาด้วย ‪- สวัสดีค่ะ
‪- ครับป๋า ‪- ลูบหัวได้ไหม
‪
‪- ขอให้เจริญๆ ทั้งสองคน ‪- ครับป๋าครับ
‪ติดนายพลเร็วๆ
‪- ขอบคุณครับป๋าครับ ‪- สุขสันต์วันเกิดครับป๋าครับ
‪- ขอบคุณครับ ‪- จําผมได้มั้ยครับ
‪โอ้ คลับคล้ายคลับคลาว่าเป็นรัฐมนตรีคลังใช่ไหม
‪ใช่ครับ โอ้โห ป๋าตั้งเองกับมือนะครับ ‪ต้องจําได้สิครับ
‪เมื่อไหร่จะเอาตังค์ ‪มาแบ่งใช้บ้างล่ะ
‪
‪เอาเลยพวกเรา เอ้า
‪
‪เริ่ม
‪
‪- ขอชื่นชมนะคะ อร่อยมากจริงๆ ‪- อ่า อร่อย อร่อยๆ
‪- อร่อยทุกจาน ‪- ผมทานไปหลายชิ้น อย่าไปบอกหลายชามนะ
‪
‪หลายชิ้น หลายชิ้นก็พอแล้ว
‪ลืมกลืนเลย
‪ถ้ามีอะไรให้ช่วย ติดต่อผมได้ทุกเมื่อนะครับ
‪รับอะไรครับ
‪เอาผัดซีอิ๊วธรรมดาสองห่อ
‪- ราดหน้าธรรมดาสอง โต๊ะหก ‪-
‪เฮีย ได้แล้ว
‪
‪โต๊ะห้าเร่งหน่อยครับ
‪
‪ยิ้มเหี้ยไรอยู่คนเดียว
‪ละมากินที่นี่ทําไมเนี่ย ไมไม่กินที่บ้านวะ
‪ก็คิดถึงมึงอะ
‪กินข้าวคนเดียว ‪มันเปล่าเปลี่ยวเดียวดายมากนะเว้ย
‪นี่อะไรเนี่ย
‪มึงแดกข้าวหมูเหรอ
‪หมูเหี้ยอะไร เกาเหลา
‪มึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ย ‪กูก็กินอย่างนี้มาตั้งนานแล้วนะเว้ย
‪ก็มันดูแหวะๆ อะ
‪หือ
‪มึงไปทําอาหารให้ไฮโซแดกมาแค่มื้อเดียว ‪กลับมามึงเปลี่ยนเป็นคนละคนเลยเหรอ
‪ต้องเรียกมึงไฮโซออยด้วยเปล่าเนี่ย
‪อู๋!
‪คนเราอะ จะเอาอะไรเข้าปากทั้งที ‪ก็ให้มันดูน่ากินหน่อยเปล่าวะไอ้อู๋
‪ไอ้...
‪- อู๋! ‪-
‪
‪คนอย่างกูนะ กินเพื่ออยู่เว้ย
‪ไม่รู้นะ
‪อาหารไฮโซก็คงดีมั้ง ‪แต่กูไม่เคยแดก นึกออกไหม
‪แต่มันคืออาหารที่ทําให้คนเขาตังค์เหลือๆ แดกกัน
‪อย่างมึงกับกูกินแค่นี้ก็พอเว้ย
‪
‪อร่อย ถูก ท้องอิ่ม
‪ฮัลโหลพี่โตน
‪ทําอะไรอะพี่
‪
‪ความอร่อยหรือไม่อร่อยของอาหารน่ะ
‪อันที่จริงเราว่า
‪จุดเริ่มต้นที่สําคัญที่สุดของมันเลยคือความสดนะ
‪และความพิเศษของวัตถุดิบที่เราเลือกมาใช้
‪ไม่ว่าจะเป็นส่วนของเนื้อสัตว์ ‪หรือว่าส่วนของเครื่องเทศ
‪แหล่งกําเนิดของมันในแต่ละที่ ‪ก็จะมีคาแรคเตอร์เฉพาะตัวทั้งนั้นเลย
‪กิโลกรัมละสองพันแปดร้อยบาท
‪ตัวใหญ่มาก
‪สาวคนนี้แฟนเหรอ
‪หึ ไม่ใช่ครับ
‪- เพื่อน เพื่อนครับ ‪-
‪โกหกกันแล้ว
‪
‪พี่โตนดูสนิทกับพวกพี่ๆ เขาดีเนอะ
‪มาที่นี่บ่อย
‪เมื่อก่อนน่ะมากับเชฟ
‪แต่เดี๋ยวนี้เชฟไว้ใจให้ลงมาแทนเองแล้วไง
‪เชฟเขาลงมาเองเลยเหรอ
‪อือ
‪เชฟแกเคยบอกไว้ว่าแม้แต่อาหารที่หรูหราที่สุด
‪ก็ยังต้องสร้างมาจากวัตถุดิบ ‪ที่มีคนดูแลเป็นชนชั้นแรงงานเสมอ
‪ให้ราคาดีด้วยนะ แต่ว่ามีข้อแม้
‪ว่าชาวบ้านน่ะต้องคัดของที่ดีที่สุดให้กับแก
‪และด้วยวิธีนี้
‪ก็เลยทําให้ชาวบ้านน่ะ ‪ภูมิใจกับผลผลิตของตัวเอง
‪แล้วก็มีรายได้ที่ดี
‪- ขอบคุณครับ ‪-
‪ใกล้อิ่มยัง
‪การทําอาหารหรูหราให้คนรวยกินนี่
‪ก็มีประโยชน์กับชาวบ้านเหมือนกันเนอะ
‪เชฟเจ๋งอะ
‪เชฟครับ
‪ลองหาที่สดกว่านี้หน่อย
‪- ครับเชฟ ‪- เชฟผมรบกวนชิมซอสหน่อยครับ
‪เข้มข้นกว่านี้แล้วก็เค็มกว่านี้
‪ครับเชฟ
‪เชฟ
‪ลองหาวัตถุดิบที่มันทองกว่านี้
‪เชฟคะ ไม่มีอะไรให้หนูผัดเหรอคะ
‪ไม่มีอะ
‪แล้วเชฟจะให้หนูทําอะไร
‪ล้างจาน ถูพื้น ยกหม้อ เอาขยะไปเท
‪มีอะไรให้ทําตั้งเยอะตั้งแยะ
‪แต่หนูเป็นผู้ช่วยเชฟฝึกหัดนะ
‪ใครบอกอะ
‪ก็งานที่แล้วหนูได้ผัด
‪งานที่แล้วก็งานที่แล้ว งานนี้เธอเป็นผู้ช่วยกุ๊ก
‪ไม่เชฟ แต่ว่าหนูเป็นผู้ช่วยเชฟฝึกหัดไง
‪- หนูควรที่จะ... ‪-
‪ทําไมถึงคิดว่าตัวเองสําคัญขนาดนั้นน่ะ
‪เห็นแบไหม
‪ซอยผักแบบแบให้ดูซิ
‪
‪เร็วขึ้น
‪- ‪-
‪เร็วขึ้นอีก
‪- เร็วอีก! ‪-
‪อีก!
‪โอ๊ย!
‪
‪นอกจากผัด
‪เธอยังทําอะไรไม่เป็นเลยสักอย่าง
‪แล้วทําไมถึงคิดว่าต้องได้บัตรทองตลอดเวลา
‪
‪โอ้โห
‪น่ารักมาก
‪- ทุกคน มาปาร์ตี้กัน! ‪-
‪เอ้ย!
‪เฮ้ย สาวๆ เงินไปไหนหมด เงินน่ะเงิน เงิน
‪
‪เอ็นจอยครับ
‪อื้อ
‪อร่อยว่ะเชฟ
‪เฮ้ย อร่อยๆ
‪
‪อร่อยมากๆ!
‪เย่
‪วันนี้มีของขวัญมาให้พี่ด้วย
‪- ‪-
‪รู้กันๆ เชฟต้องชอบ
‪- เอาเว้ย ปราง ‪-
‪
‪- แจ่มๆ พวกมึง ‪- อย่างได้
‪- ฮ่า! ‪-
‪โอ้โฮ เลื้อยด้วย เลื้อย!
‪แม่งเอ๊ย!
‪ชีวิตในฝันชัดๆ
‪ดูแม่งดิ๊ เด็กกว่าพวกเราอีก
‪พวกเขาเด็กกว่าเรา
‪แต่มึงเล่นคริปโตได้แบบพวกเขาป้ะล่ะ
‪เฮ้ย
‪แต่เราก็มากับเชฟนะ
‪เด็กพวกนี้แม่งบูชาเชฟยิ่งกว่าพ่อ
‪บูชาอะไร มึงดูดีๆ ดิ
‪คนพวกนี้แม่งไม่รู้ด้วยซ้ํา ‪ว่าอะไรอร่อยไม่อร่อย
‪แม่งจ่ายมาเพื่อจะได้ชื่อว่า ‪ได้กินอาหารของเชฟพอลเท่านั้นแหละ
‪ไม่มีใครเขาสนใจพวกเราหรอก
‪รอวันที่มึงตายไปนะ ก็ไม่มีใครสนใจด้วยซ้ํา
‪ตราบใดที่เรายังไม่ได้เป็นเจ้าของเมนู
‪พวกเราก็เป็นได้แค่ตัวประกอบฉาก
‪จําไว้
‪
‪โหย สเต๊กเลยเหรอเจ้
‪
‪ลองดู
‪อื้อ
‪อร่อยดี
‪จริงอะ
‪ป๊าคิดจริงๆ ใช่ไหม
‪อืม อร่อยดีนะ
‪ป๊าบอกอยากชิม อู๋ซื้อมาให้ชิมแล้ว
‪แก้วนึงเกือบสองร้อย
‪แพงขนาดนั้นเชียวเหรอ
‪เออดิ
‪บาริสต้าคนขายแม่งบอก
‪เป็นเม็ดกาแฟสายพันธุ์พิเศษ ‪ชนะการประกวดของประเทศเคนยาอะไรไม่รู้
‪ป๊าลองชิมดูว่าป๊าชอบเปล่า
‪- อื้อ ‪- เป็นไงบ้างป๊า
‪
‪ทั้งสเต๊กทั้งกาแฟ
‪ป๊าว่าป๊าไม่เข้าใจโลกยุคใหม่นี่แล้ว
‪เดี๋ยวนี้มันก็เงี้ยป๊า
‪มันต้องทําทุกอย่างให้พิเศษไง ‪มันจะได้ขายได้แพงๆ
‪มันแพงเพราะมันพิเศษ
‪หรือมันพิเศษเพราะมันแพงวะ
‪เออว่ะ
‪ใครเอางอแงบ้าง
‪เอา
‪จัดให้
‪นี่อะไรเนี่ย มึงทําเหรอ
‪- อือ ‪- ชิมนะ
‪- เฮ้ยๆ ‪- เอ๊ย
‪- มึง ‪- ทําไม
‪- ใช้มือเลยเหรอไอ้เถื่อน ‪- อ้าว ไอ้เหี้ย กําพืดกูก็กินอย่างนี้หมดแหละ
‪ส้อมอยู่นี่
‪อื้อหือ
‪เหมือนหมูปิ้ง ‪ไม้ละสิบบาทหน้าปากซอยเลยว่ะ
‪- ไอ้อู๋! ‪- จริง
‪- ชัดเลยเนี่ย ‪- นี่มันคุโรบูตะเกรดเอนะเว้ย
‪- หมูปิ้งนมสดด้วย ไม่ใช่ต้นตํารับด้วย ‪-
‪- ชัดๆ เลยแบบนี้ มึง พริกไทยเยอะด้วยเนี่ย ‪-
‪ไอ้เหี้ยอู๋!
‪ทิชชูดิ๊
‪เนี่ยป๊า ที่อู๋ว่าพิเศษ
‪แค่ชื่อก็แดกขาดแล้ว
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ก๋วยเตี๋ยวผัดงอแง
‪
‪โคตรคิดถึงเลย
‪อร่อยที่สุด
‪ผัดซีอิ๊วสองถุงจ้ะ
‪เข้ามาดิ
‪บ้านโคตรเท่เลยอะ
‪- อะ กินก่อนเปล่า ‪- ขอบคุณครับ อยากกินพอดีเลย
‪
‪อะ ลองดูไหม
‪อื้อ
‪- จับมีดงี้ถูกป๊ะ ‪- อือ
‪ไม่ เวลาจับมันต้องอย่างนี้ ‪เอ้า มือซ้ายเก็บนิ้วไว้นะ
‪- อือฮึ ‪- มือขวาอะ ขึ้นอย่างนี้
‪- อือฮึ ‪- ยกสูงๆ แล้วเอามีดลง
‪นี่มันเนื้อแบบเดียวกับครัวเชฟเลยนี่ ‪ลงทุนไปป้ะเนี่ย
‪
‪เพื่อไม่ให้มันกระเด็นเข้าหาเรา
‪แล้วก็กดเอาไว้เพื่อให้เนื้อเนี่ย
‪มันแนบติดกับกระทะ จะได้สุกเท่ากัน
‪- นี่แบบเซียร์ ‪- อื้อ
‪- นี่แบบซูวี ‪- อื้อ
‪ไม่ปรุงเหรอ
‪ปรุงทําไม อร่อยอยู่แล้ว
‪ก็กระดกไปเลย
‪- หมายถึงว่า ก็ดัน ‪- มันต้ององศาไหน
‪- แบบนี้ ‪- ก็...
‪นี่ไง ก็ได้แล้วนี่
‪เป็นไง อร่อยป้ะ
‪
‪- จะใช้กระทะจีนเหรอ ‪- อื้อ
‪ทําตามตําราอย่างเดียวไม่เบื่อรึไง
‪- ก็กระทะเหมือนกันนั่นแหละ ‪- อาฮะ
‪อุ๊ย ไฟติดเฉยเลย!
‪เฮ้ย!
‪อือ เสร็จแล้ว
‪เป็นไงคะเชฟ
‪- โอเค ‪-
‪เห็นนี่ปะ พอเวลาใช้กระทะจีนมันจะเกรียม
‪แล้วเราว่า ซอสน่ะไม่ต้องใส่เยอะขนาดนี้ก็ได้
‪อืม
‪อ๋อ แล้วอีกอย่างนึงตอนที่นวดอะ ‪เราว่านวดเยอะไปนิดนึง
‪อาจจะลดลงให้มันแบบนวดเบาๆ ‪ไม่ต้องนวดมันแรง
‪มันเหมือนหมูหมักไปหน่อย
‪โอเค งั้นเราทําใหม่
‪เราว่า...
‪ทําไมอะ
‪เบากว่านี้
‪เบากว่านี้เหรอ
‪แบบนี้
‪แค่นี้พอ
‪
‪น้าแดง
‪หนูรบกวนน้า ชิมให้หนูคํานึงนะ
‪อะ อ้ํา
‪เป็นไงคะ
‪เหมือนมันมันไม่ค่อยสุกว่ะ
‪- ฮะ ‪- อ้อ นี่ๆ
‪ออยดูตรงนี้ เนี่ย มันยังขาวอยู่เลย
‪เวลาหนูปรุงเนื้อหนูต้องระวังสิ
‪มันต้องสุกสม่ําเสมอกัน
‪เข้าใจมั้ย
‪- ยังต้องฝึกอีกเยอะนะ ‪- จริงน้า ยังต้องฝึกอีกเยอะเว้ยออย
‪แต่ไม่ได้ฝึกรสชาติอย่างเดียวนะ
‪แกต้องฝึกลีลาด้วยเว้ย
‪เหี้ยมึง เฮ้ย ไอ้เก่ง
‪หืม
‪- ได้เหรอ ‪- ไม่ได้
‪มึงนี่แม่ง...
‪ได้ไหม ลีลาใช้ได้ไหม
‪
‪เอาออกทําไม
‪เท่ดีออก หืม
‪ทําอะไร... คาบไว้!
‪ทําอะไรอยู่
‪- ทํา... ‪- บอกให้คาบ!
‪ซุปครับ
‪เคี่ยวซุป ‪ต้องคอยชะโงกดูตลอดนะ ว่าได้ที่รึยัง
‪- ‪- ลองดูหน่อยซิ ฮึ
‪- น่าจะได้แล้วมั้ง ‪-
‪
‪อร่อยมั้ย
‪ถ้ามันเกิดขึ้นตอนมึงทําอาหารให้ลูกค้า
‪มึงรับผิดชอบได้ไหม
‪ขอโทษครับ
‪
‪มีการขโมยเกิดขึ้นที่นี่
‪ใช่
‪เข้ามาขโมยถึงในครัวของพวกเราเลยเชื่อไหม
‪เนื้อที่ดรายเอจด์ไว้หายไปครึ่งโล
‪ตับห่านอีกครึ่งโล
‪มีใครจะสารภาพอะไรไหม
‪คนขี้ขโมยเป็นเชฟไม่ได้
‪เชฟไม่ทําเรื่องไร้เกียรติอย่างนั้น
‪
‪ถ้ายืนยันว่าไม่มีการสารภาพออกมา...
‪ก็รอให้กูเอาภาพ ‪จากกล้องวงจรปิดออกมาก่อนก็ได้
‪แต่ถึงตอนนั้น...
‪มึงต้องไปคุยกับตํารวจเอาเองนะ
‪ผมเองครับ
‪อยู่มาก็ตั้งหลายปีแล้ว
‪คนที่ทําอาหารดีๆ อย่างพวกเราอะ ‪จะกินของดีๆ บ้างไม่ได้เหรอครับ
‪อยู่มาตั้งหลายปีแล้ว
‪มึงยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
‪ว่าอาหารของกู
‪คืออาหารของคนที่มีเงินเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์กิน
‪ถ้ามึงอยากกิน
‪มึงเอาเงินที่มึงหาได้มาจ้างกูสิ
‪เดี๋ยวกูทําให้มึงกิน
‪อาชีพของมึงที่นี่จบแล้ว
‪ออกไป
‪
‪เมนูงานพรุ่งนี้
‪ออยจะเป็นคนปรุงนํา
‪และเนื่องจากตอนนี้คนเราขาด
‪น้าแดง
‪ลงไปทําในตําแหน่งของตือและออยแทน
‪ครับเชฟ
‪ค่ะเชฟ
‪
‪เชฟครับ
‪ป๊า เมื่อไหร่เราจะกลับบ้านล่ะ ‪หนูคิดถึงซีซาร์แล้ว
‪ใจเย็นๆ นะลูก
‪บ้านเรากําลังซ่อมอยู่ ซีซาร์เขาดูแลอยู่นะ
‪เดี๋ยวกลับไป
‪บ้านเราจะหลังใหญ่ ‪แล้วก็สวยกว่าเดิมมากเลยนะ
‪ค่ะ
‪ทาสีบ้านดีกว่า
‪
‪อร่อยมากเลยค่ะ
‪เอาดาวสีชมพูไปเลย
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- ค่ะ
‪
‪ขูดชีสเพิ่มหน่อย
‪เชฟครับ
‪เอาไปเททิ้ง
‪
‪มันเกิดอะไรขึ้นครับเชฟ
‪
‪เตรียมจานให้เรียบร้อย
‪เร็วดิ
‪
‪เลออองฟองต์คอนซูเม่ซุป
‪
‪เอ็นจอยครับ
‪
‪มึงทําอะไรของมึง
‪นี่มึงไม่รู้เหรอว่ามึงทําซุปพลาด
‪ไม่รู้ครับเชฟ
‪มันมีกุ้งอยู่ในน้ําซุป
‪แค่นี้ลิ้นมึงบอกไม่ได้เหรอ
‪เป็นไปไม่ได้นะครับเชฟ
‪วันนี้เราไม่มีกุ้งในเมนู
‪น้ําสต๊อกเราก็เตรียมจากที่นี่นะครับเชฟ
‪
‪ลูกสาวบ้านนั้นแพ้กุ้งหนักมาก
‪มึงก็รู้!
‪ถ้ากินเข้าไปอาจถึงตายได้!
‪กูบอกทุกคนแล้ว!
‪มึงทําแบบนี้ทําไม
‪มึงเป็นคนเตรียมน้ําสต๊อก
‪กูถามว่ามึงทําแบบนี้ทําไม
‪มึงอิจฉาเหรอ ที่เด็กๆ พวกนี้แซงหน้ามึงไปหมด
‪อิจฉาที่เด็กผู้หญิงเพิ่งเข้ามาใหม่ ‪เขาทําอาหารได้ดีกว่ามึงใช่ไหม ฮะ
‪แก่ขนาดนี้ แก่ขนาดนี้ ไม่เคยพัฒนาตัวเอง
‪เอาแต่โกรธโทษนั่นโทษนี่
‪นี่มึงคิดจะใช้วิธีสกปรกของมึง
‪ทําลายอาชีพกูใช่ไหม ฮะ ไอ้แดง
‪มึงคิดจะทําลายกูเหรอ
‪มึงจําไว้นะ มึงจําไว้นะ
‪กูจะเล่นมึง
‪จนมึงแก่ตายอะ มึงก็ไม่มีวันได้เป็นเชฟ
‪มึงไม่มีวันได้เป็น...
‪
‪เชฟ!
‪เรียกรถพยาบาล!
‪
‪เร็ว เรียกรถพยาบาลดิ!
‪เหี้ย!
‪
‪- ‪-
‪
‪แล้วเชฟเขาไม่มีครอบครัวเลยเหรอ
‪
‪ท่านรองฝากดอกไม้มาเยี่ยมค่ะเชฟ
‪เอาออกไปให้หมด!
‪คิดว่ากูตายไปแล้วหรือไง
‪ทําอย่างกับส่งพวงหรีดมางานศพ
‪- กูไม่กิน ‪- ไม่ได้นะคะคนไข้
‪ของแบบนี้ใครจะไปแดกลงวะ
‪ร่างกายต้องได้รับสารอาหารนะคะ
‪- ไอ้พวกนี้ไม่ได้เรียกว่าอาหาร กูเป็นคนทํากูรู้ดี ‪-
‪
‪ก๋วยเตี๋ยวผัด
‪
‪เมนูบ้านๆ นี่มันดียังไง
‪ก๋วยเตี๋ยวงอแงสูตรอาม่าหนูเอง
‪คือ... ตอนป๊าหนูเด็กๆ เวลาป่วยชอบงอแง
‪นู่นก็ไม่กินนี่ก็ไม่กิน
‪อาม่าก็เลยหาของที่มีในตู้มาผัด
‪ใส่นั่นใส่นี่เท่าที่มีนั่นแหละ ‪เพื่อตัดความงอแงของป๊า
‪แต่ว่าแกทําอร่อยนะ ทําด้วยความรัก
‪ปรากฏว่าป๊าก็ชอบด้วย ‪ก็เลยส่งต่อกันมาสู่รุ่นป๊าแล้วก็มารุ่นหนู
‪เต้าเจี้ยวหมักผสมกับซอสเอ็กซ์โอ
‪กินคําเดียวเชฟรู้เลยเหรอ
‪
‪ทําด้วยความรักเหรอ
‪ข้ออ้างสําหรับคนที่ดิ้น ‪ออกจากความจนไม่ได้ต่างหาก
‪สําหรับฉันน่ะ ไม่มีหรอกอาหารที่ทําด้วยความรัก
‪จะเป็นเชฟ
‪มันต้องมีแรงผลักดันมากกว่านั้น
‪แล้ว...
‪แรงผลักดันของเชฟคืออะไร
‪
‪กระปุกคาเวียร์
‪
‪ชีวิตของลูกแม่บ้านน่ะ
‪ได้แต่เห็นลูกบ้านนั้น ‪ใช้ชีวิตที่แตกต่างจากตัวเอง
‪ทําให้มีคําถามตลอด
‪ของที่เขาใช้ เราไม่เคยได้ใช้
‪ของที่เขากิน เราไม่เคยได้กิน
‪โดยเฉพาะไอ้กระปุกที่มันใส่เม็ดสีดําๆ นั่น
‪ที่เขาว่าแพงนักแพงหนา
‪ไอ้ขี้ขโมย!
‪ของที่คนไม่มีฐานะ ไม่มีสิทธิ์แตะต้อง
‪แม่ฉันต้องทํางาน ‪ชดใช้ค่าเสียหายอยู่หลายเดือน
‪กับไอ้กระปุกคาเวียร์เล็กๆ นั่น
‪ตอนที่ถูกจับได้
‪ฉันกับแม่ถูกสั่งให้เก็บกวาด ‪คาเวียร์ที่หกเลอะเทอะนั่นให้สะอาด
‪แต่ที่เซอร์ไพรส์สุดคืออะไรรู้ไหม...
‪รสชาติมันเหี้ยมาก
‪อาหาร มันไว้ใช้แสดงฐานะทางสังคม
‪ไม่ได้ไว้แสดงความรัก
‪คนจนน่ะ เวลาหิวก็แค่ต้องการอาหาร ‪เพื่อที่จะทําให้อิ่ม
‪แต่พอเป็นคนที่ไม่มีปัญหาเรื่องปากท้อง...
‪ความหิวมันก็เปลี่ยนไป
‪เริ่มหิวการยอมรับ
‪หิวความพิเศษ
‪หิวประสบการณ์ที่เหนือกว่าคนอื่น
‪คาเวียร์รสเหี้ยๆ นั่นทําให้ฉันรู้ว่า ‪"กูอยากจะเป็นเชฟ"
‪เชฟที่ทําให้พวกคนรวยต้องคลานเข้ามาหา ‪เพื่อขอให้กูทําอาหารให้กิน
‪กูจะทําให้ทุกคนหิวกู
‪
‪โบ ทําไมร้านปิดเร็ว
‪แปะแกล้มอะเจ้
‪ตอนนี้อยู่โรงพยาบาล
‪
‪- จอย ‪- เจ้
‪จอย ทําไมป๊ามานอนตรงนี้จอย ‪ทําไมหมอไม่พาเข้าห้อง
‪คือเจ้าหน้าที่เขาบอกว่า ‪มันไม่มีเตียงแล้วอะเจ้
‪- ญาติรอก่อนนะคะ ‪-
‪ ‪พี่คะๆ พี่ทําอย่างนี้ได้ยังไง!
‪ทําไมพี่ให้พ่อหนูอยู่ข้างนอก ‪ทําไมพี่ไม่พาพ่อหนูเข้าห้อง
‪- พี่จะให้พ่อหนูตายเหรอพี่ ‪- น้องรอคิวสิ ลูกพี่ไม่สบาย
‪- ดูพ่อหนูก่อน พ่อหนู พ่อหนูจะไม่ไหวแล้ว! ‪-
‪ใจเย็นๆ นะคะ
‪- น้อง ลูกพี่ไม่สบาย ‪- นี่ หนูอะไร!
‪พ่อหนูก็ไม่สบายเหมือนกัน
‪
‪หมอเขาว่าไงบ้าง
‪ ‪หมอผ่าทําบายพาสหัวใจให้ป๊าแล้วอะ
‪แต่ป๊ายังอาการไม่ดีขึ้นเลยพี่อู๋
‪ต้องเฝ้าดูอาการไปก่อน
‪เฮ้ยแล้วเราหาห้อง ‪ที่มันดีกว่านี้ไม่ได้แล้วจริงๆ เหรอวะ
‪ ‪พ่อใช้ปืนยิงคนในครอบครัว
‪แล้วก็ยิงตัวเองเสียชีวิต รวมสามคน
‪จุดเกิดเหตุเป็นทาวน์เฮาส์สองชั้นนะครับ
‪มีพ่อมีแม่ แล้วก็มีลูกสาวตัวน้อย อายุเพียงสี่ปี
‪ทั้งหมดเสียชีวิตอยู่ที่โต๊ะกินข้าว
‪ชาวบ้านแถวนั้นนะคะ ‪เล่าให้ผู้สื่อข่าวของเราฟังว่า
‪ครอบครัวนี้เนี่ยเพิ่งย้ายเข้ามา เก็บตัวเงียบ
‪- ‪- อยู่แต่ในบ้าน ไม่สุงสิงกับใครนะคะ
‪แต่ดูจากหน้าตาลักษณะ น่าจะเป็นคนมีเงินค่ะ
‪ ‪ทางพลตํารวจโทเรวัต รัตนพันธุ์บอก
‪หลังจากเข้าตรวจที่เกิดเหตุนะครับว่า
‪พ่อใช้ปืนยิงภรรยาและลูก ก่อนจะยิงตัวตายตาม
‪เชื่อว่าน่าจะมาจาก ‪ปัญหาหนี้สินจํานวนมากของนายธวัชชัยผู้เป็นพ่อ
‪เศรษฐีเจ้าของบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ‪โครงการหรูหลายแห่ง
‪เครียดจนก่อเหตุสลดขึ้น
‪ ‪ค่ะ เหตุการณ์นี้น่าตระหนกตกใจนะคะ
‪ขอแสดงความเสียใจ ‪กับครอบครัวผู้เสียชีวิตด้วยค่ะ
‪
‪ดูเหมือนว่าอาหารของพวกเรา ‪จะเป็นอาหารมื้อดีๆ มื้อสุดท้าย
‪ที่พ่อเขามอบให้กับลูก
‪แล้วพวกเราก็เสิร์ฟ ‪ซุปน้ําก๊อกสั่วๆ ให้เขากิน
‪บางทีก็สงสัยนะ
‪อาหารของเชฟแม่ง ‪สําคัญกับชีวิตพวกเขาขนาดนั้นเลยเหรอ
‪
‪ชัย โตน
‪ครับเชฟ
‪
‪- ‪-
‪
‪- ตัวใหญ่เว้ย ‪- ใช่
‪มาๆ ถ่ายรูปกัน
‪
‪นี่มันผิดกฎหมายไม่ใช่เหรอ
‪เราก็แค่ทําอาหาร ไม่ได้ฆ่ามันสักหน่อย
‪อย่ามาดัดจริต
‪อาหารก็คืออาหาร
‪ทําไมถึงต้องคิดว่าชีวิตของนกเนี่ย ‪มีค่ามากกว่าชีวิตไก่ล่ะ
‪ถ้าเราใช้แค่หมูแค่ไก่ มันก็ไม่เกิดสิ่งใหม่ไง
‪ไม่ เชฟ
‪มันไม่ได้เกี่ยวกับอาหาร มันเกี่ยวกับกฎหมาย
‪ถ้าแค่นี้ยังทําไม่ได้ ก็เป็นเชฟไม่ได้
‪
‪งั้นออยลาออก
‪
‪เร่งมือหน่อยชัย
‪
‪ผมประทับใจฝีมือในการใช้กระทะของคุณ ‪ตั้งแต่งานเลี้ยงป๋าเปรมศักดิ์
‪บอกตรงๆ นะ ‪ผมไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้ที่ไหนมาก่อนเลย
‪ตั้งแต่ตอนนั้นผมรู้เลยว่าฝีมืออย่างคุณ ‪ไม่ควรจะได้อยู่แค่หลังเชฟพอล
‪มัน... มันไม่เร็วไปใช่มั้ยคะคุณทศ
‪คุณออย...
‪รุ่นอย่างคุณมันต้องลุยเลย
‪คุณยังเด็ก หน้าตาคุณดี ‪ฝีมือการทําอาหารคุณโดดเด่น
‪ผมทําให้คุณ ‪เป็นเชฟสาวสวยที่เก่งที่สุดของโลกได้นะ
‪แต่ผมไม่ได้บอกว่ามันจะง่ายนะ
‪- คุณจะต้องทุ่มเททั้งชีวิต ‪-
‪แต่คุณจะไม่ได้เดินทางเพียงคนเดียว
‪และสิ่งที่คุณจะได้มา มันจะมีค่ามากๆ
‪เป็นไงออย
‪คุณชอบไหม
‪อันนี้เราทําร้านอาหารให้เป็น... ‪วางสเปคเพื่อเน้นพื้นที่
‪เจ้ เมื่อคืน
‪พยาบาลเขาเอาใบเสร็จค่ารักษาป๊ามาให้ดูอะ
‪อืม
‪เห็นแล้วล่ะ
‪เอาจริงนะเจ้
‪เดี๋ยวจอยหางานพิเศษทําช่วยเจ้ก็ได้นะ
‪จอยมีหน้าที่เรียนก็เรียนไปเหอะ
‪ทางนี้เจ้จัดการเอง
‪ขอบคุณนะที่นึกถึงเราแต่ว่า...
‪เราขอบาย
‪ทําไมอะพี่โตน นี่มันโอกาสดีมากเลยนะ
‪ใช่ สําหรับออย
‪แต่เราคงไม่สบายใจอะ ถ้าต้องไปทํางานให้ออย
‪เดี๋ยวคนพวกนี้จะมาเป็นลูกทีมคุณ
‪ในครัวมันไม่มีหรอกนะประชาธิปไตย
‪มันมีแต่เผด็จการ
‪
‪เชฟครับ
‪
‪- ข้นอีก ‪- ครับเชฟ
‪เชฟช่วยดูนี่หน่อยค่ะ
‪มีสีอื่นอีกไหม
‪กุ้งรสชาติดีนะ
‪แล้วแต่ละอย่างก็สุกกําลังพอดี
‪แต่คุณเล่นง่ายเกินไป
‪ตอนนี้คุณกําลังอยู่ในพื้นที่ปลอดภัยของตัวเอง
‪แต่ละจานเนี่ย
‪มันไม่มีอะไรที่เป็นตัวตนของคุณเลย
‪ผมไม่ได้ลงทุนให้คุณ ‪มาทําอาหารแบบเชฟพอลนะออย
‪
‪อันนี้ไม่ใช้ ยาวไป
‪เชฟครับ ซอสครับ
‪นี่เรียกว่าแดงเหรอ
‪หมูเนี่ยมันหนาไป
‪หนูเป็นเด็กของไอ้พอลเหรอ
‪ไม่ใช่แล้วค่ะ
‪คิดถูกแล้วล่ะที่ออกมา
‪ไม่ต้องไปสนไอ้พอลหรอกหนู ‪อย่าไปลอกแบบคนอื่น
‪แค่ทําในสิ่งที่ตัวเองรู้จักดีที่สุดก็พอ
‪
‪"เชฟสาวผู้เล่นกับไฟ"
‪คนแม่งแชร์เยอะฉิบหาย
‪คอมเมนต์บอกว่าเนี่ย
‪"จองคิวยากมากครับ"
‪"หนูข้ามเดือนเลยค่ะ"
‪
‪เออเว้ย มันก็ไปของมันได้ว่ะ
‪ออยแม่งดังใหญ่แล้วเนอะป๊าเนอะ
‪
‪ยินดีต้อนรับครับ
‪
‪คิดว่าไม่น่าจะรอดเกินเดือนหน้า
‪ทําตามความฝันแม่งยากกว่าที่คิดนะ
‪เราไม่มีหัวธุรกิจด้วยว่ะ
‪ไม่หรอก
‪เราว่าเป็นเพราะทําเลด้วยแหละ
‪ร้านอยู่ซอยลึกขนาดนี้
‪ก็ใช่ดิ
‪ก็เราไม่มีสปอนเซอร์แบบออยนี่
‪อ้าว
‪มีปัญญาจ่ายค่าเช่าได้ ก็แค่ที่แถวนี้เท่านั้นแหละ
‪ทําไมพูดอย่างนี้ล่ะ
‪มันไม่ได้เป็นเพราะว่าสปอนเซอร์นะพี่โตน ‪แต่เป็นเพราะว่าออยพยายามต่างหาก
‪หมายความว่าถ้าเรามีแผลเยอะเท่าออย
‪- เราจะทําสําเร็จเหรอ ‪- เฮ้ย
‪พี่โตนอย่าพาล
‪ทุกสิ่งที่ออยได้มา ‪มันก็คือสิ่งที่ออยสมควรได้อยู่แล้วหรือเปล่า
‪แล้วยังไงล่ะ
‪ต้องการให้เราแสดงความยินดีด้วยเหรอ
‪ดีใจด้วยนะออย
‪ออยเก่งมากเลย
‪พี่โตน!
‪พี่เป็นคนพาออย ‪เข้ามาในวงจรนี้เองนะเว้ย
‪ใช่
‪แล้วเราก็ไม่รู้สึกว่าเราคิดผิดด้วย
‪เรารู้ตั้งแต่วันแรกที่เจอออยแล้ว ‪ว่าออยแม่งเก่งกว่าเราเว้ย
‪เราเห็นพรสวรรค์ของออยแล้วเรา...
‪เราอิจฉาว่ะ
‪
‪พี่รู้ไหม
‪ว่าที่พี่ทําตามความฝันตัวเองไม่สําเร็จ
‪เพราะว่าพี่หิวมันไม่มากพอต่างหาก
‪เจ็บว่ะ
‪นี่มันเชฟพอลชัดๆ เลย
‪แต่มันอาจจะจริงเหมือนที่ออยพูด
‪เราอาจจะหิวมันไม่มากพอเอง
‪
‪คุณทศคะ
‪ออยไม่แน่ใจว่า ‪คุณทศจําโตนที่เคยอยู่ฮังเกอร์ได้ไหม
‪ออยอยากให้คุณทศช่วยเขาหน่อย
‪โตนน่ะเหรอ
‪จําได้สิ
‪แต่ผมบอกตามตรงนะออย
‪เขาไม่มีอะไรโดดเด่นให้เป็นจุดขายเลย
‪แต่ว่าฝีมือการทําอาหารของเขา ‪อร่อยมากเลยนะคะคุณทศ
‪ผมเชื่อคุณนะ ผมเชื่อคุณ
‪แต่คนทําอาหารอร่อยมีเป็นล้านคน
‪ผมไม่ได้ต้องการคนทําอาหารอร่อย
‪ผมต้องการคนที่เขามีอะไรพิเศษอยู่ในตัว
‪แต่โอเค เดี๋ยวผมจะลองคุยกับเขาดูแล้วกัน
‪ขอบคุณนะคะ
‪นี่ทําได้ดีแล้วนะ
‪แต่ผมเชื่อว่าคุณยังทําได้ดีกว่านี้อีก
‪เชียร์ส
‪เออ จริงสิ
‪อาทิตย์หน้าเรามีงานใหญ่นะ
‪นี่จะเป็นครั้งแรกที่ออยจะได้ออกงาน ‪หลังจากที่เปิดร้านมา
‪งานปาร์ตี้วันเกิดคุณมิลค์กี้
‪- คุณมิลค์กี้ที่เป็นไฮโซคนนั้นน่ะเหรอคะ ‪- ใช่
‪เขาเจาะจงมาเองเลยนะ
‪มีแต่คนดังๆ ทั้งนั้น
‪ทั้งคนในวงการอาหาร และเซเลบทั่วประเทศ
‪แล้วก็เห็นว่าจะมีนักชิมจากต่างประเทศมาด้วย
‪คือเราเปิดร้านมาตั้งหลายเดือนแล้ว
‪แต่มันก็ยังไม่พีคเลย
‪ผมอยากได้อะไรที่มันฮือฮากว่านี้
‪นี่เป็นโอกาสสําคัญเลยนะ
‪ที่คุณจะได้เปิดตัว ‪กับคนทั้งประเทศอย่างเป็นทางการ
‪เจอกันพรุ่งนี้ครับเชฟ
‪
‪ว่าไงครับ
‪ฮัลโหล นอนไปยังมึง
‪อีกแป๊บหนึ่งแหละ
‪ไง มึงโทรมามึงมีอะไรวะ
‪กินข้าวแล้วใช่ไหมก่อนนอนเนี่ยวันนี้
‪ไม่กินอะ ไม่รู้จะกินไร
‪งั้นมึงต้องพาพวกไอ้แจงมากินข้าวร้านกูแล้วล่ะ
‪นี่ไม่ได้เจอกันนานแล้วนะเว้ย
‪ถ้ามันกลัวแพงอะ บอกไม่ต้องกลัว กูเลี้ยงเอง
‪กูคิดถึง
‪กูก็ชวนไปแล้ว
‪แต่ดูเหมือนช่วงนี้พวกแม่ง ‪มันไม่ค่อยสะดวกกันเลยว่ะ
‪อ้าว ทําไมวะ
‪เรื่องมากกันจัง
‪เออ มึงอย่าไปว่าพวกแม่งเลย
‪เอาจริงมึงก็ไม่ต่างจากพวกแม่งหรอก
‪มึงเป็นไรป๊ะเนี่ย
‪มึงกลับมาได้แล้วมั้งออย
‪ป๊าเขาก็หายดีจนจะกลับบ้านได้อยู่แล้วเนี่ย
‪
‪ที่มึงทําอยู่ทุกวันนี้ ‪มึงทําสําเร็จแล้วไม่ใช่เหรอวะ
‪เหลืออะไรให้มึงต้องพิสูจน์อีกล่ะออย
‪กูเพิ่งเริ่มต้นเองว่ะ
‪ฝากมึงดูแลป๊าด้วยดิ
‪กูดูแลอยู่แล้วเว้ย
‪ออย...
‪กูคิดถึงมึงนะ
‪มึงอย่ามาเล่นมุกเสี่ยวตอนนี้ได้ไหม
‪เสี่ยวเหี้ยอะไร กูพูดจริงๆ
‪รู้ไหมคนแถวนี้เขาบอกมึงอะเปลี่ยนไปแล้วเว้ย
‪แต่กูไม่เชื่อหรอก
‪กูเชื่อว่ายังไงก็เป็นมึงคนเดิม
‪
‪แป๊บนึงนะ ร้านปิดแล้วค่ะ...
‪
‪เชฟจะไม่ติชมหน่อยเหรอคะ
‪ไม่จําเป็นหรอกมั้ง
‪ตอนนี้คุณเป็นเชฟชื่อดังแล้ว
‪ถึงผมติ ลูกค้าก็ชมคุณตลอดเวลาอยู่แล้ว
‪แต่หนูอยากฟังคอมเมนต์จากปากเชฟนะ
‪คอมเมนต์ของผม ‪คงไม่มีประโยชน์เท่าไอ้พวกแก่ๆ
‪ไอ้ทศพาคุณไปเลียไข่เดือนละครั้งหรอก
‪ไอ้ทศนี่มันเป็นนักธุรกิจที่เก่งจริงๆ นะ
‪เป็นไง
‪ได้เป็นคนพิเศษสมใจแล้ว
‪สนุกมั้ย
‪ขาสั่นมากกว่าใช่ไหม
‪- ต่อจากนี้... ‪-
‪สิ่งที่คุณคิดจะมีแต่เรื่องที่ว่า...
‪คุณจะตกจากยอดเขาเมื่อไหร่
‪คุณแก่ไปแล้วรึยัง
‪คุณถึงขาลงแล้วรึยัง
‪แล้วหลังจากนั้นคุณจะกอดมันไว้ ‪จนไม่ทันรู้ตัวเลยว่าคุณเสียอะไรไปบ้าง
‪เหมือนกับตอนนี้
‪ที่คุณเสียไอ้โตนไปแล้วไง
‪แต่ใจเย็นๆ นะ
‪นี่แค่จุดเริ่มต้น
‪จากนี้ไปคุณยังต้องเสียอะไรอีกเยอะ
‪นี่แหละ...
‪รสชาติของการเป็นคนพิเศษ
‪น่าเสียดายนะ
‪ที่ผมยังสอนบทเรียนให้คุณไม่ครบ
‪แต่ไม่เป็นไร
‪เพราะว่าเดี๋ยวเราก็ได้เจอกัน ‪ในปาร์ตี้ของคุณมิลค์กี้อยู่แล้ว
‪เชฟหมายความว่าไงคะ
‪หมายความว่า
‪เขาไม่ได้จ้างคุณคนเดียวน่ะสิ
‪
‪โอ้ ฮาย สวัสดีจ้า
‪
‪ถ่ายรูปก่อนๆ
‪ขอบคุณค่า
‪
‪ขอให้สนุกนะจ๊ะ
‪น้องจ๊ะ เชฟพอลยังไม่มาอีกเหรอ
‪สเตชั่นเชฟพอลอยู่ฝั่งตรงข้ามค่ะ
‪อ้าวเหรอ
‪อ๋อ นี่ที่มากับคุณทศหรือเปล่า ชื่ออะไรนะ
‪อ๊ะ เชฟพอลมาพอดี
‪หวัดดีค่ะเชฟ
‪ขอเชิญถ่ายรูปด้วยกันหน่อยนะคะ
‪ครับ
‪โอเค โอเคครับ ‪ชิดๆ กันหน่อยนะฮะ
‪พร้อมนะฮะ หนึ่ง สอง สาม
‪ไม่ต้องไปสนใจ
‪ทําของเราไป
‪ยังไงก็ไม่มีทางแพ้อยู่แล้ว
‪
‪รู้สึกเหมือนกําลังถูกเชือดต่อหน้าคนเยอะๆ เลย
‪นี่ มั่นใจหน่อยสิ
‪อุตส่าห์พาคนมาช่วยเชียร์นะ
‪คุณทศคะ
‪สรุปแล้วคุณมิลค์กี้ ‪เขาตั้งใจเลือกเรามาจริงๆ ใช่ไหมคะ
‪ทําไมล่ะ
‪
‪ชัยชนะของคลื่นลูกใหม่
‪
‪เนี่ยมันเป็นจะฟอง ทานได้ใช่มั้ยครับ
‪ทานได้ทุกอย่างเลยครับผม
‪คุณต้องลอง
‪อื้อหือ
‪
‪อาหารบูชาเทพเจ้า
‪
‪ก๋วยเตี๋ยวงอแง
‪เมนูประจําบ้านที่ถูกส่งต่อมาจากรุ่นอาม่า
‪เราทุกคนต้องมีสักเมนูนึงแหละ ‪ที่กินแล้วรู้สึกว่าได้กลับบ้าน
‪เรายิ่งโตขึ้น ยิ่งออกมาใช้ชีวิต
‪มันก็ยิ่งโดดเดี่ยว
‪แต่พอได้กลับบ้านแล้วกินเมนูนี้
‪เราจะรู้สึกปลอดภัย
‪และมันทําให้เรารู้ว่า...
‪เรายังมีคนที่เขารักเรา...
‪และเราก็รักเขามากๆ อยู่ข้างๆ เสมอ
‪เชิญค่ะ
‪
‪เส้นอร่อยมากเลยนะ
‪- หน้าตาดูบ้านๆ แต่อร่อย ‪-
‪
‪ทานซุปร้อนๆ แก้เลี่ยนกันหน่อยไหมครับ
‪คนธรรมดา
‪สุดท้ายแล้ว เราต่างเป็นมนุษย์ธรรมดา
‪เอ็นจอยครับ
‪มาเร็ว ไปกัน
‪
‪ดีมาก
‪บทเรียนสุดท้ายที่ผมจะมอบให้กับคุณ
‪ไม่ว่าคุณจะทําอาหารอร่อยแค่ไหน
‪สวยยังไง
‪สร้างสรรค์แค่ไหน...
‪คุณก็ไม่สามารถเอาชนะอุปาทานได้
‪คนกินมันรู้จักกู
‪- แล้วมันก็ให้กูชนะตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ‪-
‪
‪เพราะพวกมันหิวกู
‪มึงเข้าใจรึยัง
‪
‪ขออนุญาตเชิญคุณไปให้ปากคําด้วยครับ
‪ให้ปากคําเรื่องอะไร
‪
‪- โอเค ตัดหัวเอาไปจัดจานด้วย ‪-
‪อร่อยมากเชฟ
‪มื้อนี้พิเศษจริงๆ
‪ตัดหัวเอาไปจัดจานด้วย
‪อร่อยมากเชฟ มื้อนี้พิเศษจริงๆ
‪ขอบคุณพวกมึงมากนะ
‪ที่ปล่อยคลิปนี้
‪ยังไงกูก็จะรอด
‪แล้วหลังจากนี้จะมีพวกเศรษฐีมาเข้าแถว
‪รอให้กูไปเข้าป่ากับพวกมันอีก
‪คนระดับพวกกู...
‪เอาชนะกฎหมายได้
‪
‪แน่ใจแล้วใช่ไหม ว่าจะเอาแบบนี้
‪เชิญครับ
‪- ยินดีด้วยครับเชฟ ‪- เชิญครับ
‪ยินดีด้วยครับเชฟ
‪ยินดีด้วยเชฟ
‪
‪น้องออยคะ อาหารน้องออยเนี่ย ‪สุดยอดทั้งนั้นเลยนะคะ
‪- ‪- เนี่ย พี่คิดมาตลอดเลยล่ะค่ะ
‪ว่าอาหารของเชฟพอลเนี่ย ‪
‪มันเปลือกมากเลยค่ะ
‪- ของน้องออยเนี่ยมันจริงกว่าเยอะ ‪- ทุกท่านคะ
‪ขอเชิญรับชมโชว์ "สปาร์ตาคัส"
‪- ‪-
‪- เฮ้ย สปาร์ตาคัส ไปดูกันเร็ว ‪-
‪ออย คุณทําได้ดีมาก ดีใจด้วยนะ
‪นี่คุณรู้ไหม
‪ว่าผมต้องวิ่งเต้นแทบตายขนาดไหน ‪กว่าจะทําให้คุณได้มางานนี้
‪อีกไม่นานก็จะหมดยุคของเชฟพอล
‪และจะถึงเวลาของคุณ
‪เชฟสาวหน้าใหม่ไฟแรง ‪ที่สั่นคลอนบัลลังก์ของเดอะคิงอย่างเชฟพอลได้
‪ด้วยคลิปของโตน ทุกคนจะมองเชฟพอล ‪ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
‪ตกลงนี่มันอะไร
‪ออย
‪ในโลกนี้นะ
‪มันไม่มีกฎกติกาหรอกนะ
‪คลิปนี้คือสิ่งเดียวที่โตนจะให้ผมได้
‪แลกกับการที่ผมจะสปอนเซอร์เขา ‪อย่างที่คุณต้องการไง
‪เฮ้ย ออย
‪คุณใจเย็นๆ ก่อนนะ
‪นี่คุณไม่ได้แพ้เชฟพอลนะ
‪หลังจากนี้คุณแค่ต้องการเวลาสั่งสมบารมี ‪เก็บเกี่ยวประสบการณ์
‪ทําให้คนรู้สึกว่าคุณเป็นรุ่นใหญ่
‪ผมอาจจะต้องปรับเปลี่ยนลุคคุณอีกนิดหน่อยนะ
‪ผมจะเอาทีมการตลาด
‪มาดูแลคุณโดยเฉพาะเลย
‪
‪ออย
‪ออยเป็นคนบอกเราเองไม่ใช่เหรอ
‪ว่าถ้าเราหิวมากกว่านี้จะสําเร็จไง
‪
‪นี่ไม่ใช่สิ่งที่ออยหิวอยู่เหรอ
‪
‪- ‪-
‪
‪ไม่เป็นไรนะลูก
‪
‪ถึงบ้านเราแล้ว
‪คิดถึงเจ้นะ
‪
‪ไอ้อู๋อะ
‪มันเกิดอยากทําก๋วยเตี๋ยวขึ้นมา
‪มันบอกกลัวร้านเราไม่มีคนทํา
‪มาช้าจังวะมึงอะ
‪หือ
‪
‪ไม่ต้องเลยมึงอู๋
‪มึงมีอย่างอื่นต้องช่วยกูอีกเยอะ
‪กูเนี่ยนะ
‪อือ
‪ช่วยเหี้ยไรวะ
‪ทําคอนเทนต์อย่างที่มึงถนัดไง
‪ได้ดิวะ
‪ร้านนี้จะมีออยนี่แหละที่เป็นคนทํา
‪แล้วร้านนั้นล่ะเจ้
‪ร้านเราอยู่ที่นี่
‪ทุกคนจะได้กินเมนูของออยที่นี่
‪เราจะเริ่มเกมของเราใหม่ที่นี่
‪
‪หิวกันหรือยัง
‪- หิว! ‪- หิว!
‪
‪คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล