Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(ตัวละครและเหตุการณ์ทั้งหมด เป็นเรื่องสมมติ)
(นักแสดงเด็กถ่ายทำปลอดภัย และมีผู้ปกครองอยู่ด้วย)
เคยมีช่วงเวลาที่ทุกชีวิต อยู่ร่วมกันอย่างปรองดองบนแผ่นดินนี้
ทัมนา
แต่ความปรองดองนั้น ก็อยู่ได้เพียงไม่นาน
กลียุคเกิดขึ้นเมื่อเทพเจ้า และสิ่งมีชีวิตปะทะกัน
ผู้มาใหม่เฝ้าดูมาตั้งแต่ต้น
บุตร ธิดาแห่งพระเจ้า ถูกปิดผนึกสายเลือดเอาไว้
ส่งผลให้ความโกลาหลสงบลง
เพื่อยับยั้งปีศาจร้าย ไม่ให้ออกมาจากประตูนรกบานนี้
พระเจ้าทรงเสกให้ลูกทั้ง 46 เป็นรูปปั้นหินทลฮารือบัง
และผนึกประตูไว้
นี่คือที่มาของทลฮารือบัง บนเกาะเชจูนี่แหละครับ
แต่ทำไมรูปปั้นถึงมีมากกว่า 46 ตัวล่ะ
พระเจ้าทรงสร้างรูปปั้นปลอมเอาไว้ เพื่ออำพรางรูปปั้นจริง 46 ตัวยังไงล่ะ
- เลยมีรูปปั้นอยู่เยอะครับ - คุณช่างภาพครับ
เราถึงที่กันหรือยังครับ
เกือบถึงแล้วครับ เหลืออีกนิดเดียว
คุณเจ้าบ่าวนี่ไม่ฟิต เหมือนที่เห็นภายนอกเลยนะครับ
คืนนี้เป็นคืนเข้าหอแท้ๆ
แล้วจะไหวเหรอครับ
ทำไม พี่เหนื่อยเหรอคะ
ฉันปีนเขาเป็นงานอดิเรกนะ
- ดูเหมือนคุณจะชอบสินะครับ - ใช่นั่นไหม
ดูนี่สิครับ
นี่แหละครับ ทลฮารือบัง
ได้ฟังที่ผมเล่าไปไหมล่ะ
นี่คือ…
รูปปั้นทลฮารือบัง ไม่ควรอยู่คู่กันแบบนี้
ว้าว
ที่นี่สุดยอดไปเลย
ดีจังแฮะ
การที่รูปปั้นทลฮารือบัง…
อยู่คู่กันแบบนี้ เป็นอะไรที่หายากมากนะครับ
ใช่แล้ว ทลฮารือบังทางด้านขวา…
ตะไคร่พวกนั้น… ฤดูใบไม้ร่วงแท้ๆ ทำไมมีตะไคร่น้ำล่ะ
พี่คะ
ฉันเคยได้ยินมาว่าถ้าจับจมูก ของทลฮารือบังจะได้ลูกชายละ
จริงเหรอ
ชอบใช่ไหมล่ะ ดูหน้าก็รู้ว่าถูกใจที่นี่
ขอโทษนะครับ
เตรียมตัวกันไปก่อนนะ
ฉันน่าจะจ้างผู้ช่วยสักคนแล้วจริงๆ นะ
ต้องทำทุกอย่างคนเดียว มันเหนื่อยจริงๆ
พี่คะ
ว่าแต่รูปปั้นทลฮารือบังพวกนี้น่ะ
พี่ไม่รู้สึกถึงพลังประหลาดๆ จากพวกมันบ้างเหรอ
รู้สึกเหมือนมันทรงพลังมากๆ เลย
มาเปลี่ยนรองเท้ากันเถอะ
แต่พอคิดๆ ดู ผมก็เศร้านะ
ไม่ใช่แค่ลูกคนหรือสองคน แต่ลูกทุกคนกลายเป็นทลฮารือบังหมด
ความรู้สึกที่อยากปิดประตูนี้ซะ คือความรู้สึกของคนเป็นแม่ชัดๆ
ผมถึงได้เล่าตำนานเรื่องนี้ ให้กับคนที่ขึ้นมาที่นี่ฟังเสมอ
ให้ตายสิ บอกให้ซ่อมแล้วแท้ๆ ยังใช้ไม่ได้อยู่เลย
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
อะไรน่ะ
พี่ไปทำอะไรหรือเปล่า
เอาละ
คุณเจ้าบ่าวครับ
คุณเจ้าสาว
หายไปไหนกันนะ
นี่มันอะไรเนี่ย
ทำไมมันถึง…
อะไรกันเนี่ย
ไม่เคยเห็นเจ้าตัวแบบนี้เลยแฮะ
ตกใจหมดเลย
ไปไหนมาครับเนี่ย จะไปไหนมาไหน ก็น่าจะบอกผมก่อนสิ
บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ
ไปตามจีโอวานนี่มา
ครับ คุณพ่อ
แก… คนตายที่ยังมีลมหายใจ
แกถูกพ่อแม่ทอดทิ้งใช่ไหม
รู้ไหมว่าทำไม
เพราะแม่ของแกคือนังโสเภณี
ชานฮยอก ฉันยังคงอยู่ในนรก
แต่แกกลับอยู่ดีมีสุข
ที่นี่ช่างมืดมน
มันมีกลิ่นแปลกๆ ด้วย
ให้ฉันอยู่ต่อเถอะ
ช่วยชีวิตฉันที แก้มัดทีสิ
ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
เอาละ อยู่นิ่งๆ นะ
ตอนนี้ทุกอย่างพร้อมแล้ว รออีกนิดเดียว
มาเริ่มกันด้วยนี่แล้วกัน
ไอ้สารเลว
อย่ามายุ่งกับฉัน ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้
ไอ้ชาติชั่วสารเลว
ไอ้ลูกอีตัว
อย่ามายุ่งกับฉัน
คุณพ่อจีโอวานนี่
คุณพ่อจีโอวานนี่ เกิดเรื่องใหญ่แล้ว
ผู้หญิงในชุดคลุมสีขาวคือใครเหรอครับ
นานมาแล้ว เคยมีช่วงเวลาที่โลก…
เกือบถูกครอบงำด้วยพลังของปีศาจร้าย
ผู้หญิงคนนี้
มีเพียงเธอคนเดียวที่เป็นความหวัง และผู้ช่วยให้รอด
ที่จะช่วยรักษาสมดุลและปกป้องโลกนี้
ผู้ช่วยให้รอดเหรอครับ
น่าเศร้า เธอไม่อาจทำภารกิจสำเร็จ และตายจากไป
ผู้ชายในชุดคลุมสีดำสังหารเธอ ผมเข้าใจถูกไหมครับ
ใช่แล้ว
ชายคนนี้ไม่ตาย และยังคงมีชีวิตอยู่อย่างสุขสบาย
เขาอยู่ที่ไหนสักแห่งบนเกาะ
งั้นเขาก็ไม่ใช่มนุษย์
จีโอวานนี่
นี่คือสัญญาณว่าโลกจะตกอยู่ในอันตราย โดยเหล่าปีศาจร้ายอีกครั้ง
พอมีทางไหนจะยับยั้งเขาได้ไหมครับ
นานมาแล้ว เราเจอผู้ช่วยให้รอดคนใหม่
เราเฝ้าอารักขาเธอมานับแต่นั้น
งั้นเหรอครับ
ดูนี่สิ
ผู้หญิงคนนี้เหรอครับ
โชคชะตาจะนำเธอกลับไปยังเกาะ
จีโอวานนี่
จีโอวานนี่ จงไปที่นั่น
ไปที่นั่นและช่วยเธอ ปกป้องโลกใบนี้ให้พ้นวิกฤต
นี่คือพระประสงค์ของพระองค์
- อาเมน - อาเมน
ราวกับกำลังพยายามชะล้างมลทิน และดินโคลนออกไป
คุณเห็นทัศนียภาพของน้ำตก ที่ตั้งตระหง่านอยู่นี้ไหมคะ
- การสื่อความที่มีเอกลักษณ์และ… - ท่านประธานครับ
- ผมมีคำถามครับ - คุณนักข่าวครับ
เดี๋ยวเราจะเปิดโอกาสให้ถามทีหลัง…
ได้ยินว่าแทฮันกรุ๊ปทุ่มงบ กับการเปิดตัวคอลเลกชั่นนี้ไปเยอะ
ที่ว่าเยอะนี่มันเท่าไรเหรอครับ
ทุกท่านอาจทราบอยู่แล้ว
ในฐานะศิลปิน ภาพวาดนั้น ไม่ใช่เรื่องของราคาค่างวด
ช่วยพิจารณาเพียงมูลค่า ของชิ้นงานเถอะค่ะ
ได้ยินว่านอกจากผลงานศิลปะ ของศิลปินท่านนี้
ยังมีการซื้อผลงานของศิลปินชื่อดัง อีกนับร้อยๆ ชิ้น
จริงไหมที่แทฮันกรุ๊ป ใช้การซื้อนี้บังหน้า
เพื่อผ่องถ่ายเงินเข้ากองทุนฉ้อฉล
เดี๋ยวนะครับ คุณนักข่าว
ผลงานศิลปะเหล่านั้น
จะถูกนำไปตกแต่งในห้องพักทุกห้อง ของโรงแรมแทฮันค่ะ
เราวางแผนจะอนุญาตให้ลูกค้าทุกท่าน ได้ชื่นชมและซาบซึ้ง…
ไปกับภาพวาดทั้งหมดนั้นเต็มที่
โดยไม่มีข้อกำหนดใดๆ ค่ะ
ภาพวาดแพงๆ พวกนั้นน่ะเหรอครับ
การใช้ภาพวาดมูลค่าสูง เพื่อมอบการบริการที่ดีสุดให้ลูกค้า
เป็นเป้าหมายสูงสุดของโรงแรมแทฮันค่ะ
คุณนักข่าวชเวจากจินมยองเดลี่ใช่ไหมคะ
ดูจากโซเชียลมีเดียของคุณแล้ว ดูเหมือนคุณจะมาพักโรงแรมเราบ่อย
ถ้ามีภาพไหนที่คุณนักข่าวชอบ ก็บอกฉันได้นะคะ
คุณหนู วันนี้คุณหนูทำได้ดีมากครับ
ผมก็พยายามห้ามนักข่าวเต็มที่นะครับ
คงเหนื่อยแย่เลยสินะ
แล้วทำไมคุณลุงไม่มาล่ะคะ
ไม่ต้องมีคนแก่คนนี้ คุณหนูรับมือได้สบายๆ แล้ว
ไอ้ทำได้น่ะ ฉันก็ทำได้หรอกค่ะ
แต่พอไม่มีคุณลุง ฉันก็ไม่อุ่นใจอยู่ดี
ผมอยู่ทั้งคน ทำไมถึงไม่อุ่นใจล่ะครับ
อีกไม่นานผมก็จะครบอายุ เกษียณแล้วนะครับ
สมัยนี้ ถึงหลายคนเกษียณแล้ว ก็ยังทำงานกันอยู่นะคะ
- ไม่เอาครับ - ทำไมล่ะคะ
มันเหนื่อยครับ
ผมก็มีแผนชีวิตตัวเองเหมือนกัน
ผมจะย้ายไปอยู่เกาะเชจู และทำไร่ส้มฮันราบงครับ
ทำที่โซลนี่แหละค่ะ ฉันจะสร้างเป็นสวนรุกขชาติให้เลย
ฮันราบงจะอร่อยที่สุด เมื่อปลูกที่ภูเขาฮัลลา…
คุณลุงอะ
เธอคิดว่าฉันเป็นใครเหรอ
เราจะให้พวกคุณคุยกันนะครับ
ไปได้แล้ว
ยังเหลืออีกตั้ง…
รู้ได้ไงคะว่าฉันอยู่ที่นี่
น่าประทับใจจริงๆ ที่หาฉันเจอ
- ฉันถามว่าเธอคิดว่าฉันเป็นใคร - คุณอาไงคะ
ใช่แล้ว ฉันเป็นอาเธอ
เป็นคุณอาและยังเป็น เจ้าของโรงแรมแทฮันด้วย
เป็นเจ้าของโรงแรมแท้ๆ
แต่กลับต้องมารับรู้ เรื่องโรงแรมตัวเองผ่านทางสื่อ
ซึ่งก็เพราะหลานผู้เปรื่องปราดของฉัน
ใช่ไหมล่ะคะ
- ฉันก็ไม่อยากฉลาดรู้ไปหมดหรอกค่ะ - ว่าไงนะ
อัตราการเติบโตของปีก่อน ติดลบ 17 เปอร์เซ็นต์
อัตราการเติบโตของปีนี้ ติดลบ 22 เปอร์เซ็นต์
การจัดอันดับโรงแรมในประเทศ อยู่ที่อันดับห้า
โรงแรมที่มีอัตราการเติบโตติดลบทุกปี ก็มีแค่โรงแรมแทฮันนี่แหละค่ะ
ฉันกังวลจนไม่อาจปล่อยมันไว้แบบนี้ได้
นี่
ถ้ามีใครสักคนต้องกังวลก็ควรเป็นฉันสิ เพราะนั่นมันโรงแรมของฉัน
คุณอาของเรา ไม่สิ
เจ้าของโรงแรมแทฮันคงถูกลืมไปแล้วสินะ
หุ้น 40 เปอร์เซ็นต์ของโรงแรม เป็นของแทฮันกรุ๊ป
อีก 25 เปอร์เซ็นต์เป็นของคุณพ่อ และเป็นของคุณอา 17 เปอร์เซ็นต์
ส่วนของฉัน…
อ้อ จริงสิ
- สิบแปดเปอร์เซ็นต์… - แกจะทำแบบนี้กับอาตัวเองเหรอ
ท่านประธานวอนแทฮัน มีฉันเป็นลูกสาวและทายาทเพียงคนเดียว
การตรวจสอบกิจการของตัวเองล่วงหน้า คงไม่มีปัญหาอะไรมั้งคะ
มีโฮ
ลองท้าทายฉันดูสักทีสิ
ไม่ต้องถึงสองครั้งหรอก แค่ครั้งเดียว
ฉันจะรอนะ
ฉันไม่ไปไหนไกลหรอกนะคะ
เลขาคัง ไปพิพิธภัณฑ์ศิลปะหน่อย
อะไรนะ ไปดึกป่านนี้เนี่ยนะครับ
งั้นไปทางลัดดีไหมนะ
- อะไรน่ะ - ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
โธ่เอ๊ย ขับรถประสาอะไรเนี่ย
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลย
ลงมาด้วยครับ
ขับรถประสาอะไรของคุณเนี่ย
นี่เอาอะไรขับรถเนี่ย
เดี๋ยวนะ… คุณเป็นฝ่ายขับรถปาดหน้าเรานะครับ
นายขับรถไม่เว้นระยะห่างเองนะ
แล้วทีนี้จะเอายังไงล่ะ
โทรเรียกประกันแล้วกันครับ
ว่าไงนะ
จะบอกว่านายไม่ได้เป็นฝ่ายผิดเหรอ
ไม่ใช่อย่างนั้น แต่มันก็ประมาทร่วมไม่ใช่เหรอ
ลองพูดอีกทีสิ
บอกให้พูดอีกทีไง
เลขาคัง
ขอโทษด้วยค่ะ
ไม่ใช่อย่างนี้สิ
คนที่ควรขอโทษต้องเป็นคนขับรถสิ
คนที่ไม่เกี่ยวจะมาขอโทษทำไม
คนพวกนี้นี่เหลือเชื่อจริงๆ เลย
- มันประมาทร่วมชัดๆ… - เลขาคัง
ขอโทษพวกเขาเถอะ
ขอโทษด้วย
แล้วหัวล่ะ ไม่คำนับกันเหรอ
- ขอโทษครับ - คำนับแบบไม่เต็มใจชัดๆ
มันต้องโค้งลงมาอย่างนี้สิ
จบกันแค่นี้เถอะนะคะ
ฉันก็ทำเพื่อให้มันจบอยู่นี่ไง
เพราะเธอไม่รู้จักสั่งสอนขี้ข้าให้ดี มันถึงได้เป็นแบบนี้ไง
ทั้งค่าซ่อมรถ ทั้งค่ารักษาพยาบาล ส่งรวมกันมาเลย ฉันจะจ่ายให้
เลขาคัง เอานามบัตรฉันให้พวกเขาไป
โอเค
ถ่ายไว้แล้วใช่ไหม
พวกแกทำอะไรน่ะ
นี่ รีบไปเร็ว
เฮ้ย
ภาพทายาทรุ่นที่สามของตระกูลมหาเศรษฐี ทำร้ายร่างกายคนอื่นถูกบันทึกไว้ได้…
มีการเปิดเผยว่าผู้ก่อเหตุคือ…
ทายาทเพียงผู้เดียวและลูกสาว ของประธานแทฮันกรุ๊ป
คุณวอนมีโฮค่ะ
สื่อและสาธารณชนออกมาตำหนิอย่างหนัก และจะร่วมกันคว่ำบาตร…
บรรยากาศของตลาดหุ้น อันเกี่ยวเนื่องกับแทฮันกรุ๊ป
ดูจะไม่สู้ดีนักหลังจากคลิป และข่าวๆ ต่างถูกเผยแพร่ออกไป
ผู้ถือหุ้นของแทฮันกรุ๊ป ได้เรียกประชุมฉุกเฉินแล้ว
แม้การประชุมสามัญประจำปีมีกำหนด จะจัดขึ้นในอีกสามสัปดาห์ข้างหน้า
นี่เป็นผลงานของคุณอาเหรอคะ
ผิดหวังนะเนี่ย
คิดว่าอาจะทำโจ่งแจ้งแบบนั้นเลยเหรอ
เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าเธอมีศัตรูไปทั่วเลย
คุณอาของเราดูจะตื่นเต้นมากเลยนะคะ
หรือจะเป็นเพราะไม่ได้นอนเลยนะ
นี่ รีบเข้าไปเถอะ
ท่านประธานโกรธมากเลยนะ
โอ้ วันนี้แต่งตัวสวยซะด้วย
สวยจริงๆ นะ หลานอา
เราจะจัดการให้เรื่องซาโดยเร็วครับ
พ่อคะ
ให้หนูอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนนะคะ
- พ่อคะ เรื่องของเรื่องคือ… - ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น
เราอยู่ในโลกที่มองกันแค่ผลลัพธ์
กระบวนการที่ล้มเหลวระหว่างนั้น เป็นได้แค่ข้อแก้ตัว
แต่คุณพ่อก็ควรได้รู้เอาไว้สิคะ
สิ่งที่ฉันต้องการรู้คือ…
ราคาหุ้นดิ่งลงไปแค่ไหนเพราะแก
เราจะเสียหายแค่ไหน จากการถูกสาธารณชนคว่ำบาตร
กว่าจะแก้ปัญหานี้ได้…
และทำให้ผู้ถือหุ้นสงบลง ต้องใช้เวลาและสิ้นเปลืองเงินอีกเท่าไร
ทั้งหมดนี้เป็นฝีมือคุณอานะคะ
อย่าทำให้เป็นเรื่องปัญหาในครอบครัว หรือการแย่งชิงสิทธิ์ในการบริหารเลย
- ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะ… - พ่อบ้านจาง
- ครับ - คิดว่าเราควรจัดการยังไง
ผมได้ยื่นจดหมายขอโทษ ที่เขียนด้วยลายมือ
ไปให้สำนักข่าวต่างๆ แล้วครับ
และสำหรับคุณหนู…
คุณหนูควรเก็บตัวไปอยู่ที่อื่นสักพัก จนกว่าเรื่องจะเงียบนะครับ
ทำตามที่เขาบอก
ถ้าไปเมืองนอก ผู้คนจะพากันพูดได้ว่าหนูหนีปัญหา
สมัยนี้แค่หนีไปเมืองนอก เรื่องมันก็ไม่จบหรอกค่ะ
หนูจะชดใช้เรื่องนี้ แบบนั้นก็น่าจะได้ใช่ไหมคะ
- แล้วแกจะทำยังไง - หนูแค่ต้องทำให้ได้ผลลัพธ์ดีๆ ไง
พ่อบอกเองนี่ว่าโลกเราสนแต่ผลลัพธ์
คุณเลขา
ช่วยสืบเรื่องผู้ชายสองคน ที่ก่ออุบัติเหตุด้วยค่ะ
ค่ะ
รบกวนขอด่วนที่สุดเลยนะคะ ค่ะ
คุณลุงคะ
แต่…
ถ้าคุณลุงจะบ่น…
แต่ลูกทุ่มนั่น สมบูรณ์ไร้ที่ติเลยนะครับ
จริงเหรอคะ
เพราะคำสั่งสอนของท่านอาจารย์เลยค่ะ
คราวหน้า สอดมือขวาเข้าไป ให้ลึกขึ้นอีกหน่อยนะครับ
สอดมือขวาเข้าไปให้ลึกขึ้นเหรอ
คุณหนูเคยสอนหนังสือ สมัยเรียนมหาวิทยาลัยใช่ไหมครับ
- ค่ะ - ถ้าอย่างนั้น…
ไปเป็นครูอาสาที่โรงเรียนดีไหมครับ
โรงเรียนเหรอคะ
ไร้สาระน่า
นี่คุณลุงเอาจริงเหรอคะ
ทำไม ผมกรนเหรอครับ
นอนซะ นอนต่อเถอะ
- ตกใจหมดเลย - นอนเถอะ
เกาะเชจูเหรอคะ
ผมจะพยายามเร่งแผนชีวิตตัวเอง ให้เร็วขึ้นนะครับ
โอ๊ย คุณลุง…
ตัวเลือกนี้ดีที่สุดแล้วเหรอคะ
แน่นอนว่าต้องดีเป็นอันดับสองน่ะสิครับ
แต่ก็ยังดีกว่าไปเมืองนอก ไม่ใช่เหรอครับ
งั้นฉันขอไปโรงเรียนมัธยมปลายทัมนาค่ะ
ทัมนาเหรอ
แบบนี้มันใช่แล้วเหรอ
ชีวิตฉันนี่อย่างกับละครจริงๆ
ผมตกใจนะ
ไม่ได้จะย้ายบ้านสักหน่อย ขนอะไรมาเยอะแยะเนี่ย
นี่ไม่เยอะแล้วนะ รีบๆ เดินไปเถอะ
เดี๋ยวต้องเลี้ยงอะไรอร่อยๆ ผมด้วยนะ…
เดี๋ยวก่อน
อย่าเข้ามานะ ห้ามถ่ายรูปด้วย อย่าถ่าย
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวครับ รอก่อน
รีบไปก่อนเลยครับ
อย่าเข้ามาสิ
- เลขาคัง รถล่ะ - ลานจอดรถดี
ถอยไปนะ อย่าเข้ามา
พระอาทิตย์ตกแล้วแฮะ
เลขาคัง ยังหนีออกมาไม่ได้อีกเหรอ
โธ่เอ๊ย ฉันอยู่ลานจอดรถดีแล้วนะ
เดี๋ยวนะ รถจอดอยู่ไหนล่ะ
โอเค เจอรถแล้ว
รีบๆ ออกมาได้แล้ว
ค่ะ
คุณคะ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
แกเองสินะ
คุณหนู
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ คุณหนู
เกิดอะไรขึ้นกับฉัน
สนามบิน ผู้หญิงใส่ชุดแต่งงาน
จริงด้วย ผู้ชายชุดดำ
ผู้ชายชุดดำ ผู้ชายที่ใส่สูทสีดำ
คุณหนูทำผมกลัวแล้วนะครับ
ผู้หญิงใส่ชุดแต่งงานอะไรกัน
ชายชุดดำเหรอ
แบบยมทูตที่ใส่หมวกดำๆ น่ะเหรอ
ฉันจำไม่ได้หรอก แต่ไม่เห็นใครใส่ชุดดำบ้างเลยเหรอ
ผมไม่เห็นใครเลย
มีแค่คุณหนูสลบอยู่ในลานจอดรถครับ
ที่นั่นมันโกลาหลไปหมด
เรื่องนั้นฉันไม่สนหรอก
ชายชุดดำน่ะ ไม่เห็นคนใส่สูทสีดำเลยเหรอ
ผมก็ไม่แน่ใจนะครับ
แต่รถบรรทุกพังยับเลยครับ
แต่ยังไงแค่คุณหนูไม่เป็นอะไร ก็ค่อยยังชั่วแล้วครับ
แล้วที่นี่คือที่ไหนกันคะ
อ้อ จากนี้ไป คุณหนูจะพักอยู่ที่นี่ครับ
ที่นี่เหมือนป้อมปราการลับเลย
ฉันต้องอยู่ในที่แบบนี้ด้วยเหรอ
คุณพ่อบ้านจางบอกว่า พักโรงแรมจะโดนจับจ้องเยอะน่ะครับ
ก็น่าจะจริงนะ
- เลขาคัง - ครับ
ไม่เห็นคนใส่ชุดดำจริงๆ เหรอ
ที่สนามบินน่ะ
โอ๊ย เป็นอะไรของคุณหนูเนี่ย
จะไปไหนน่ะ ไปด้วยกันสิ
เอาอีกแล้วเหรอ
โธ่เอ๊ย
ป่านนี้แล้ว พอสักทีเถอะ
ลมอะไรหอบมาที่นี่ได้
มาเพราะมีเรื่องจะถาม
เมื่อคืนจู่ๆ ทั้งผืนดินผืนน้ำ ก็พากันสะเทือนเลื่อนลั่น
ลมก็พากันพัดมาจากทุกทิศทุกทาง
ใจข้าเริ่มเต้นรัว มันกวนใจข้า เป็นความรู้สึกที่ไม่คุ้นเคย
เพราะอยู่มานานเกินไปแล้วน่ะสิ
โกหกกันหน้าด้านๆ เลยนะ
เด็กคนนั้นมาที่นี่ใช่ไหม
เด็กคนนั้นดูเหมือนนางเลยไหม
แต่คงเหมือนแหละ เจ้าถึงจำนางได้
แล้วนางจำเจ้าได้หรือเปล่า
ไม่ได้
หรือนางจะยังไม่ตื่นเต็มที่นะ
แล้วนางมาที่ทัมนาทำไมกัน
ที่นี่มันไม่ได้ห่างไกลอะไรนี่นา
อยู่มานานขนาดนี้ยังไม่เข้าใจอีกเหรอ
มนุษย์จะพบพานกันได้
ก็ต่อเมื่อมีสาเหตุและมีชะตาร่วมกัน
แต่นางไม่ควรเป็นพวกมีแต่เปลือกนะ
ปีศาจโลกีย์ถึงได้หมายหัวเธอไง
งั้นนางคงไม่ใช่พวกมีแต่เปลือกสินะ
แต่ทำไมถึงทำหน้าทำตา ไม่อยากต้อนรับนางแบบนั้นล่ะ
ในที่สุดชะตากรรมที่หยุดชะงักของเจ้า จะได้เดินหน้าต่อสักที
(ทัมนากุก เชจูยุคโบราณ)
ดูเหมือนจะตายกันหมดเลยขอรับ
กลับกันเถอะ
มีเด็กรอดขอรับ
เขาคือผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียว จากการถูกปีศาจโลกีย์โจมตีขอรับ
ทั้งครอบครัวถูกสังหาร ดูเหมือนเขาจะไม่ได้รับผลกระทบเลยขอรับ
อีกห้าวัน เมื่อพระจันทร์สีแดงขึ้น มาลงมือ…
หยุดเดี๋ยวนี้นะ จงรยอง
ท่านแพคจู มาแล้วหรือขอรับ
ข้าได้ยินทุกอย่างแล้ว
ตั้งใจจะเลี้ยงเด็ก ให้เป็นผู้สังหารปีศาจอีกแล้วหรือ
ท่านล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วน
สิ่งที่ท่านทำคือการปลิดชีพ เด็กบริสุทธิ์ผู้ไม่รู้เรื่องอะไรด้วย
ได้โปรดหยุดเสียที จงรยอง
หากให้ข้าหยุด แล้วมันมีหนทางอื่นอีกหรือไม่
ผู้คนทั้งหมู่บ้านต้องมาล้มตาย เพราะถูกปีศาจโลกีย์เข่นฆ่า
หินผนึกคงต้านทานได้อีกไม่นานแล้ว
เราไม่มีทางเลือก แต่ต้องทำในสิ่งที่จำเป็น
จงรยอง
มันคือการทำเพื่อคนหมู่มาก และเป็นพระประสงค์ของแทงจังจง
และนี่คือโองการของข้าขอรับ
รู้หรือไม่ว่านี่คืออะไร
วิญญาณปีศาจร้ายที่อยู่มา ตั้งแต่โลกถือกำเนิด
ปีศาจโลกีย์
สิ่งมีชีวิตชั่วร้ายเหล่านี้ กลืนกินความปรารถนาโสมม
หรือความคิดชั่วร้าย เพื่อหล่อเลี้ยงตนเอง
ปีศาจร้ายเหล่านี้ คร่าชีวิตผู้คนอย่างไร้ความปรานี
ทัมนาคือดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ที่สร้างขึ้นมา
เพื่อผนึกสิ่งมีชีวิตชั่วร้ายเหล่านี้
แต่ทว่าพลังความแข็งแกร่งของมนุษย์ ไม่มีทางต่อกรกับพวกมันได้
เพื่อจับพวกมันแค่ตนเดียว ก็ต้องเสียเลือดเสียเนื้อไปเท่าไร
พวกเจ้า…
หากพวกเจ้าทานทนมันได้ สิ่งต่างๆ ก็อาจแปรเปลี่ยนได้
ปล่อยนะ ปล่อย ปล่อยข้า
บอกให้ปล่อยไง ปล่อยนะ ปล่อย
ปล่อยข้านะ ปล่อย บอกให้ปล่อยไง
เจ้าทานทนมันได้ดี
มีเจ้าเพียงสองคนที่เหลือรอดมาได้
นับจากวันนี้เป็นต้นไป เจ้าสองคนจะได้เกิดใหม่
ในฐานะผู้สังหารปีศาจ ที่วัดแทจังแห่งนี้
ต่อไปนี้ นามของเจ้าคือพาน
แปลว่าผู้มีเนื้อหนังแกร่งดังหิน
ส่วนนามของเจ้าคือคุงทัน
แปลว่าผู้กลืนกินคมศร
โลหิตของปีศาจโลกีย์ ไหลเวียนวนอยู่ในร่างของพวกเจ้าแล้ว
ครึ่งมนุษย์ ครึ่งปีศาจ
พวกเจ้าไม่อาจมีชีวิต เยี่ยงมนุษย์ได้อีกแล้ว
ดังนั้นจงทิ้งความรู้สึกนึกคิด เยี่ยงมนุษย์ไปเสียให้สิ้น
วอนจอง
อยากพักสักหน่อยไหม
โธ่เอ๊ย ปล่อยให้ตามหาซะทั่ว
คุณหนูครับ
มัวทำอะไรอยู่ครับ รีบไปเถอะ
คุณหนูยังสูงขึ้นอยู่อีกเหรอ
ผมพยายามตกแต่งสุดกำลังแล้ว แต่ก็ยังดูไม่ดีพออยู่ดี
สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
สวัสดีครับ
ผมคือครูใหญ่โรงเรียนม.ปลายทัมนา อีซานอิลครับ
ต้องเดินทางมาไกลขนาดนี้ คงเหนื่อยแย่เลยนะครับ
- ยินดีที่ได้รู้จักครับ - อ้อ ครับ เชิญนั่งก่อนครับ
- เชิญนั่งเถอะครับ - อ้อ ครับๆ
อย่างที่ผมได้บอกไปแล้ว
ท่านประธานของเรามีความสนใจ ในศักยภาพที่จะพัฒนาต่อไปได้
ของโรงเรียนมัธยมปลายทัมนาครับ
อย่างไรก็ตาม โรงเรียนของเรา กับแทฮันกรุ๊ปก็มีสายสัมพันธ์กัน
ผมไม่แน่ใจว่าควรทำยังไงดีเลยครับ
ผมมั่นใจว่าหากโรงเรียนให้ความร่วมมือ ก็จะเป็นการช่วยพัฒนาทั้ง…
นี่มันการสนทนาก่อนแต่งงานหรือไงคะ
อย่างที่คุณคงทราบแล้ว ฉันมาที่นี่เพราะเหตุการณ์ไม่สู้ดีนัก
แต่ถึงยังไง ฉันก็จะทำหน้าที่ ของตัวเองให้ดีที่สุดค่ะ
ยังไงก็รบกวนชี้แนะฉันด้วยนะคะ คุณครูใหญ่
โธ่ ผมต้องเป็นฝ่ายขอบคุณด้วยซ้ำครับ
ได้ยินว่าคุณจะสร้างหอประชุมใหม่ให้เรา
และยังจะปรับปรุงห้องน้ำของเราทั้งหมด
เครื่องกรองน้ำ…
และผมยังได้ยินมาด้วยว่า คุณจะเปลี่ยนสนามหญ้าให้เราใหม่
ผมซาบซึ้งในน้ำใจ จนพูดอะไรไม่ออกเลยครับ
เพราะเด็กคืออนาคตของเรานี่คะ
พวกแกไม่ควรบาดเจ็บใช่ไหมล่ะคะ
- มีเป้าหมายที่สร้างแรงบันดาลใจจริงๆ - ยังต้องการอะไรอีกไหมครับ
ว่าแต่ท่านนี้เป็นใครเหรอครับ
- ผมคือ… - เอาละ เราไปเจอครูคนอื่นเลยดีไหมคะ
ครับ ไปกันเถอะครับ
สวัสดีค่ะ ฉันวอนมีโฮค่ะ
คุณอาจเห็นจากข่าวแล้ว ฉันมาเพื่อสำนึกในการกระทำของตัวเอง
ถ้าเป็นไปได้ก็ช่วยกระจายข่าวไปทีนะคะ ว่าฉันตั้งใจทำงานอย่างดี
- นั่นเป็นความคิดที่ดี… - ครูใหญ่คะ
หลังจากครูอิมเกษียณ ตำแหน่งครูแนะแนวก็ว่างอยู่
เรื่องนั้นผมทราบแล้ว แต่ยังไม่มีการบรรจุครูมา…
งั้นครูวอนมีโฮก็น่าจะไปทำแทนนะคะ
ปุบปับแบบนี้เลยเหรอ
ครูอิมเคยเป็นครูจริยธรรม และครูวอนมีโฮท่านนี้ก็…
ถึงฉันจะไม่แน่ใจว่ามันคืออะไร แต่ฉันจะทำค่ะ ตำแหน่งครูแนะแนว
เลขาคัง
อ้อ ครับ
ผมจะไปดูรอบๆ โรงเรียนหน่อย คุณไปรอในรถก่อนนะ
อ๋อ ได้เลยครับ
(ห้องแนะแนว)
ขอโทษนะคะ
ฉันเป็นพวกพูดจาอ้อมค้อมไม่เก่ง
- คุณไม่ชอบฉันใช่ไหม - ค่ะ
- ทำไมเหรอคะ - ไม่รู้เหรอคะ
- ค่ะ ฉันไม่รู้ - งั้นฉันจะบอกให้นะคะ
คนเราไม่ควรทำแบบนั้นกับคนอื่นค่ะ
ฉันทำอะไรเหรอคะ
คุณไม่ควรโผล่มาให้คนอื่นตื่นตกใจ โดยไม่บอกไม่กล่าวแบบนี้ไงคะ
ขอโทษด้วยค่ะ
ยังดีที่รู้จักขอโทษ ยัยจิ้งจอกเจ้าเล่ห์
นี่
ตอนบอกว่าจะมาโรงเรียนเรา ฉันนึกว่าเธอล้อเล่นซะอีก
ฉันก็อยากให้เป็น เรื่องล้อเล่นเหมือนกัน
แต่ได้เจอเธอแบบนี้ มันดีจังเลย
พระอาทิตย์จะตกแล้ว ไว้พรุ่งนี้ค่อยไปดีไหมครับ
ซูจินรออยู่ที่คาเฟ่ เราไม่ได้เจอกันนานแล้วน่ะค่ะ
ผมแค่กังวลนิดหน่อยน่ะครับ
นี่มันอะไรอีกล่ะ
(เจ้าของโรงแรมแทฮัน วอนโบรัม)
(รับตำแหน่งประธาน มูลนิธิวัฒนธรรมแทฮันกรุ๊ป)
เธอต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ
พ่อคะ มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไงคะ
แผนของแกที่จะเชื่อมมูลนิธิวัฒนธรรม กับโรงแรมเข้าด้วยกัน
อาเขาบอกว่าจะจัดการเอง ให้โอกาสอาเขาหน่อยแล้วกัน
โอกาสอะไรกันคะ นี่มันฉกกันชัดๆ
วอนมีโฮ
เข้าใจแล้วค่ะ
หนูจะแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น เรื่องให้โอกาสอาเขา
แต่แค่จนกว่าหนูจะกลับโซล เท่านั้นนะคะ
รอได้เลยค่ะ อีกไม่นานหรอก
คุณหนูครับ เรากลับที่พักกันเลยไหมครับ
ไม่ค่ะ ซูจินรอฉันอยู่
ไปคาเฟ่เถอะค่ะ
ครับ
ค่ะ คุณเลขา
ผมไปสืบตามที่สั่งแล้วครับ
แต่เรื่องนี้อาจผิดคาดสักนิดนะครับ ผมจะส่งรูปไปให้เดี๋ยวนี้เลย
ทำได้ดีมากค่ะ
- เลขาคัง จอดรถด้วยค่ะ - อะไรนะครับ
ทำไมครับ เวียนหัวเหรอครับ
คุณหนู ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ
เลขาคัง
- ฉันมันโง่มากเลยใช่ไหม - อะไรนะ
จู่ๆ พูดเรื่องอะไรของคุณหนูครับ
ปรบมือข้างเดียวมันดังไม่ได้หรอก
- ฉันเลยสืบหามืออีกข้างดู - อะไรนะ
พวกผู้ชายจากอุบัติเหตุครั้งนั้น
พวกเขารู้ได้ยังไงล่ะคะ
ที่เราจะไปพิพิธภัณฑ์ศิลปะกัน แม้แต่คุณลุงก็ไม่รู้
มีแค่ฉันกับเลขาคังรู้
- คุณหนูครับ… - อาฉันเสนออะไรให้เหรอคะ
เงินสดล้านวอนเหรอคะ
คุณหนูพูดเรื่องอะไรกันครับ ผมจะไปทำแบบนั้นทำไม…
คุณหนูครับ ผมอธิบายทุกอย่างได้นะครับ
ฉันน่ะ
เกลียดญาติพี่น้องและครอบครัวเสมอ
พวกเขามีแต่จะแก่งแย่งและดึงเราลงต่ำ
คุณลุงกับเลขาคัง เหมือนครอบครัวของฉันมากกว่า
ไม่ว่าจะแค่พูดไปส่งๆ หรือพูดออกมาจากใจก็ตาม
แต่ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับฉัน คุณลุงกับเลขาคังจะเป็นห่วงฉันก่อน
ฉันคิดว่านั่นต่างหากคือครอบครัว
ฉันก็อยากรู้เหตุผลนะคะ
แต่รู้ๆ กันอยู่ว่าถ้าไม่ใช่เรื่องเงิน ก็คงเป็นเรื่องครอบครัว
ถ้าได้ฟัง ฉันก็คงเห็นใจอีก
เรื่องระหว่างเราจบลงแค่นี้
งานนี้ฉันจะทำเอง
ถ้าเรื่องแพร่งพรายออกไป คงไม่มีใครจ้างเลขาคังอีก
ผมไม่เคยทรยศคุณนะครับ
ถ้านี่ไม่ใช่การทรยศแล้วมันคืออะไร
ผมอยู่ฝ่ายนั้นมาตั้งแต่แรกครับ
ผมเลยไม่ได้ทรยศคุณ
คุณหนูครับ
คิดว่ามันจะจบแค่นี้เหรอครับ
ยังไงผมก็จะคิดถึงเวลาที่เรา เคยใช้ด้วยกัน ในฐานะเลขาของคุณหนู
ผมจะบอกให้นะ
นี่เป็นแค่การเริ่มต้นครับ
คนพวกนั้น
คิดว่าพวกเขาทำเรื่องทั้งหมดนี้ แค่เพื่อฉุดคุณหนูลงมาเหรอ
- อย่าบอกนะ… - คิดว่าโลกเรามันอยู่ง่ายเหรอครับ
ตอนนี้ คุณหนูน่ะ
ใช้ชีวิตอยู่ในสระน้ำ
โลกเล็กๆ ที่คุณหนูเห็นจากสระน่ะเหรอ
โลกที่มีขนาดเท่าฝ่ามือคุณหนูเนี่ยนะ
โลกภายนอกน่ะ
มันโหดร้ายเย็นชา มากกว่าที่คุณหนูคิดเยอะครับ
วอนมีโฮ
หัดมีสติสักที
เข้าใจที่ฉันพูดไหม หา
สอดมือขวาให้ลึกขึ้น
รถคันนี้น่ะ เอาไปได้เลย
คงเพียงพอเป็นเงินชดเชยเลิกจ้าง
ผมก็เหมือนกัน
มันก็ยากกับผมเหมือนกันนะ
ผมตั้งใจจะเป็นฝ่ายบอกคุณหนูก่อน…
ผมขอโทษครับ คุณหนู
ฉันจะร้องไห้ทำไมนะ
- ครับ คุณหนู - คุณลุง
ช่วยส่งรถมาจุดที่ฉันอยู่ตอนนี้ด้วยค่ะ
คือ…
มันซับซ้อนเกินกว่าจะเล่าตอนนี้ค่ะ
ฉันอยู่ที่…
ฉันตรงมาตามถนนพีจาริมค่ะ
- รีบมาเลยนะคะ - คุณหนูครับ
- ได้ยินไหมคะ - คุณหนู
- คุณลุงคะ คุณลุง - คุณหนู ไม่ได้ยินเหรอครับ
ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ
ทำไมโทรศัพท์ถึงมาไม่มีคลื่นล่ะเนี่ย
เลขาคังเหรอ
ทำไมคะ
มีอะไรจะพูดกับฉันอีกเหรอ
เจ้าไปจากที่นี่ไม่ได้หรอก
ว่าไงนะ
เลขาคัง
ยังไม่เข้าใจสถานการณ์อีกเหรอ
เลขาคัง…
นี่ฉัน… เองนะ
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย