Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Kathang isip ang karakter at pangyayari sa series.
Ligtas na kinunan ang bata nang may guardian.
May panahong mapayapang nabubuhay ang mga tao sa kalupaan ng Tamra.
Pero ang kapayapaang 'yon ay 'di nagtagal.
Namuo ang kaguluhan kaya nag-aaway ang diyos at tao.
Sa umpisa pa lang ay nagbabantay na ang isang baguhan.
Binalewala ng 46 na anak ng diyos ang tatak sa dugo nila.
Na naging resulta ng hati-hating kaguluhan.
Para mapigilan ang halimaw na makawala sa Pintuan ng Impiyerno,
Ginawang Dol Hareubang ng diyos ang 46 na mga anak ng Diyos,
para harangan ang Pintuan.
Sa gano'ng paraan lumitaw ang Dol Hareubang sa isla ng Jeju.
Pero bakit higit sa 46?
Para maikubli ang 46 ay gumawa ang Diyos ng mga peke.
-Kaya dumami 'yon. -Photographer!
Malapit na ba tayo?
Malapit na tayo, kaunti na lang.
Mukhang mahina ang groom kaysa sa hitsura niya!
Ngayong gabi ang unang gabi niyong magkasama.
Magagawa mo kaya?
Anong problema? Nahihirapan ka?
Libangan ko ang umakyat ng bundok.
-Magugustuhan niyo. -'Yan na ba 'yan?
Tingnan mo.
Itong… Dol Hareubang.
Nakikinig ba kayo sa 'kin?
Ito…
'Di dapat ganitong kabilaan ang Dol Hareubang.
Grabe!
Ang lupit ng lugar na 'to.
Ang ganda.
Itong Dol Hareubang,
Bihira ang ganitong kabilaan.
Oo. 'Yang Dol Hareubang sa kanan…
Ang lumot… bakit may lumot ngayong taglagas?
Honey.
'Pag hinipo mo ang ilong magkakaanak ka ng lalaki.
Oh, talaga?
Gusto niyo, guys! Alam kong magugustuhan niyo dito.
Excuse me.
Maghanda na kayo.
Dapat talaga kumuha na ako ng assistant.
Ang hirap gawin nito mag-isa.
Honey.
Itong Dol Hareubang…
May nararamdaman ka bang kakaibang enerhiyang galing diyan?
Parang napakalakas nito.
Palitan natin ang sapatos natin.
Ang totoo 'pag naiisip ko nalulungkot ako.
'Di lang isa o dalawang anak. Lahat ng anak para maging Dol Hareubang…
Ang pakiramdam ng ina na dapat ay isara ang labasan.
Kaya lagi kong sinasabi sa taong pumupunta dito ang alamat na 'to.
Bro, sabi ko sa kanila ay ayusin 'to. Sira na 'to.
Anong nangyayari?
Ano 'yon?
May ginawa ka ba?
Tingnan natin dito…
Groom?
Bride?
Saan sila pumunta?
Ano ito?
Bakit ganito…
Ano 'to?
Hindi pa ko nakakita dati nang ganito.
Tinakot mo ako!
Saan kayo galing? Dapat sinabi niyo kung saan kayo pupunta.
Nasaktan ba kayo?
Papuntahin mo dito si Giovanni.
Oo, Padre.
Ikaw… taong patay na nakakahinga.
Inabandona ka ng magulang mo, 'di ba?
Alam mo kung bakit?
Dahil… ang nanay mo ay isang puta!
Si Chan-hyeo ay buhay pa sa impiyerno…
Pero balewala sa 'yo.
Napakadilim dito.
May kakaibang amoy.
Hayaan mo akong mabuhay!
Iligtas mo ako! Alisin mo ito!
Pakawalan mo ako ngayon!
Okay, sandali.
Handa na 'to. Sandali na lang.
Simulan natin dito.
Hayop ka…
Umalis ka! Pakawalan mo ako!
Hayop ka bastardo, hayop ka!
Anak ka ng puta!
Lumayo ka sa 'kin!
Padre Giovanni!
Padre Giovanni, may malaking problema.
Sino ang babaeng nakaputing kapa?
Noong unang panahon, may pagkakataong ang mundo
ay halos nalunod sa kapangyarihan ng demonyo.
Ang babaeng 'yan…
Siya ang tanging pag-asa at tagapagligtas
para sa balanse at proteksyon ng mundo.
Ang tagapagligtas?
Sa kasamaang palad ay 'di natapos ang misyon at namatay siya.
Ang lalaking nakasuot ng itim na kapa ang pumatay sa kaniya. Tama ba ako?
Oo.
Ang lalaking 'yan ay 'di namatay at buhay hanggang ngayon.
Nando'n siya sa isla.
Hindi siya tao…
Giovanni.
Pangitain 'to na ang mundo ay muling nanganganib sa demonyo.
May paraan bang pigilan siya?
Matagal nang panahon, nahanap namin ang bagong tagapagligtas.
Mula no'n binabantayan namin siya.
Ganoon ba?
Tingnan mo 'to.
Siya ba 'yong babae?
Dadalahin siya ng kapalaran pabalik sa isla.
Giovanni…
Giovanni, pumunta ka do'n.
Pumunta ka do'n at tulungan siyang iligtas ang mundo.
Ito ang kalooban ng Panginoon.
-Amen. -Amen.
Dahil kung gusto niyong maalis ang mantsa at dumi…
Nakikita niyo ang tanawin sa napakagandang agos sa talon?
-Ang kakaiba at pabago-bagong hitsura-- -Chairman?
May tanong ako.
Reporter… May oras ng pagtatanong mamaya…
Nabalitaan ko na ang Daehan Group, gumastos para buksan ang koleksyong 'to.
Magkano ang eksaktong halaga?
Gaya ng alam niyo,
ang painting ay 'di lang dahil sa presyo.
Isipin niyo din ang halaga ng pagkagawa.
Nalaman ko din na bukod sa painting,
ang painting ng sikat na artist ay naibenta nang higit sa 100 piraso.
Totoo ba na gagamitin 'to sa humihinang pondo ng Daehan Group?
Sandali, sir.
Ang lahat ng painting, bawat isa
ay idi-display sa lahat ng kuwarto ng Daehan Hotel.
Plano naming hayaan ang mga kostumer habang nasa hotel
na libreng makita ang mga painting,
nang walang ano mang limitasyon.
Ang lahat ng mamahaling painting?
Ang paggamit sa painting sa Daehan Hotel ay para sa magandang serbisyo.
Ikaw si Reporter Choi nang Jinmyung Daily, tama?
Tinitingnan ko ang SNS mo, madalas kang nasa hotel namin.
Kung mayro'n kang gustong painting, sabihin mo sa 'kin.
Mam, ang galing ng ginawa mo ngayong araw.
Magaling din ang ginawa ko sinasaway ko ang reporter.
Magaling ang ginawa mo.
Bakit 'di ka pumunta?
Kaya mo nang wala ko.
Oo naman magaling ako!
Nag-aalala pa rin ako 'pag wala ka.
Bakit ka nag-aalala nandito naman ako?
Malapit na akong magretiro.
Maraming tao ngayon ang nakakapagtrabaho matapos magretiro.
-Hindi. -Bakit hindi?
Nakakapagod na.
Mayro'n akong life plan.
Pupunta ako sa isla ng Jeju at magtatanim ako ng Hallabong.
Mag-farm ka sa Seoul. Igagawa kita ng arboretum.
Pinakamasarap ang Hallabong sa Bundok ng Halla--
Sir!
Sino ako sa tingin mo?
Aalis kami para makapag-usap kayo.
Tara na.
May tira pa akong pagkain…
Paano mo nalamang nandito ako?
Hanga ako nakita mo ako.
-Tinatanong kita, sino ako sa tingin mo? -Tiyahin kita.
Oo, tiyahin mo ako.
Tiyahin mo ako at may-ari rin ng Daehan Hotel.
Pero sa kabila na may-ari ako,
bakit may naririnig akong balita tungkol sa hotel?
Salamat sa matalino kong pamangkin.
Alam ko, tama?
-Sana wala akong gaanong alam. -Ano?
No'ng isang taon ay 17% ang ibinagsak.
Ngayong taon ay 22% ang ibinagsak.
Nasa ikalimang pwesto ng mga hotel.
Tanging Daehan Hotel lang ang bumabagsak kada taon.
Nag-aalala akong pabayaan.
Uy.
Kung mayro'ng dapat mag-alala, ako 'yon. Hotel ko 'yon.
Ang tiyahin ko… Hindi, teka.
Nakakalimutan mo kung sinong may-ari ng Daehan Hotel.
Ang 40% ay share ng Daehan Group.
Ang 25% ay sa tatay ko at ikaw ay 17% ang share.
At ako ay…
Muntik ko nang makalimutan…
-Ang 18%-- -Kaya mong gawin 'to sa tiyahin mo?
Ako ang nag-iisang anak at hahalili sa CEO, si Won Tae-han.
Walang masama kung i-check ko ang group nang maaga, tama?
Mi-ho.
Isang beses ka lang manggugulo.
Hindi dalawa, isang beses lang.
Maghihintay ako.
'Wag kang mainip.
Secretary Kang, pumunta ka sa art museum.
Ano? Sa art museum sa ganitong oras?
Pwedeng dumaan sa lokal na ruta?
-Ano 'yon? -Okay ka lang?
Buwisit, ano bang kalokohan 'to sa pagmamaneho?
'Di ako makapaniwala.
Lumabas ka sa sasakyan.
Anong problema mo sa pagmamaneho?
Buwisit, paa ba ang gamit mo sa pagmamaneho?
Teka, binilisan mo para lumipat ng linya.
Halatang 'di mo napanatili ang tamang distansiya.
Anong gagawin mo ngayon?
Tumawag tayo ng car insurance.
Ano?
Sinasabi mo bang 'di mo kasalanan 'to?
Hindi… parehong mali?
Anong sabi mo?
Sabihin mo ulit!
Secretary Kang!
Pasensiya na.
'Di pwedeng gano'n lang.
Dapat siya ang humingi ng pasensiya.
Bakit ang 'di sangkot ang humihingi pasensiya?
Mga imposible kayo.
-Basta ka na lang lumipat-- -Secretary Kang.
Humingi ka ng pasensiya sa kanila.
Sorry.
Bakit 'di ka yumuko?
-Sorry. -Kulang ang yuko mo.
Dapat ganito ang yuko mo!
Itigil niyo na.
Ginagawa ko 'to para matapos na.
Kasalanan mong 'di mo dinisiplina nang maayos ang tao mo.
Ipapadala ko sa 'yo ang bayad sa sasakyan at bill ng ospital 'pag hiningi mo.
Secretary Kang. Bigyan mo sila ng business card
Okay.
Na-record mo ba nang maayos?
Anong ginagawa niyo?
Sumakay ka na agad!
Hoy!
Huli sa kamera ang pag-atake ng ikatlong henerasyong chaebol…
Ang suspek ay kinilalang
Si Won Mi-ho, ang tagapagmana
at anak ng CEO na si Won Tae-han ng Daehan Group.
Ang media at publiko ay kinokondena at binoboykot…
Ang stock market sa buong Daehan Group
ay maaring 'di paboran pagkatapos ilabas ang nasabing record.
Nagpatawag ng emergency meeting ang Daehan Group shareholder
kahit may regular general meeting nang naka-schedule sa susunod na linggo.
Tiya, pakana mo 'to?
Dismayado ako.
Tingin mo ba lantaran ko 'yang gagawin?
Nalaman kong marami kang kaaway kahit saan.
Tiya, mukhang excited ka.
Siguro dahil 'di ako nakatulog kagabi.
Uy, pumasok ka na sa loob.
Galit na galit ang CEO.
Ang ganda ng suot mo ngayon.
Napakaganda!
Aaksyunan namin para masigurong mamatay ang isyu.
Pa.
Ipapaliwanag ko ang nangyari.
-Pa, ang nangyari ay-- -Kalimutan mo na!
Nabubuhay tayo sa mundong resulta lang ang nakikita.
Ang pagkakamali… ay isang excuse.
Pero, Pa, dapat malaman mo.
Ang gusto kong alamin…
ay kung gaano kalaki ang ibaba ng stock dahil sa 'yo,
kung gaano kalaki ang mawawala dahil sa boykot,
at gaano katagal ang kailangang panahon
para maglaho ang isyu at mapahinahon ang mga shareholder.
Si tiya ang nasa likod ng lahat nang 'to.
'Wag mong gawing problema ng pamilya 'to o laban sa pagma-manage.
-Hindi gano'n-- -Butler Chang.
-Oo. -Ano sa tingin mo ang dapat nating gawin?
Naipasa ko na ang sulat ng paghingi ng paumanhin
sa kumpanya ng diaryo.
At Mam…
maglaylo ka muna at lumayo pansamantala.
Gawin mo ang sinasabi niya.
Sasabihin ng tao na tinatakasan ko ang isyu 'pag nag-abroad ako.
Hindi maayos ng pag-alis ko ang isyu.
Pasisinungalingan ko. Pwede din 'yon, 'di ba?
-Paano mo gagawin 'yon? -Ipapakita ko na lang ang resulta.
Sabi mo nabubuhay tayo sa mundong resulta lang ang nakikita.
Secretary…
paki-imbestigahan mo ang dalawang lalaki sa insidente.
Oo.
Sa lalong madaling panahon, please. Salamat.
Mister!
Sasabihin kong--
Kung sesermonan mo lang--
Ang galing ng ginawa mong pitik.
Talaga?
Salamat sa lahat ng tinuro mo.
Sa susunod siguraduhin mong maabot ng kanang kamay mo ang mas matindi.
Ang kanan at matindi?
Mam, nagtuturo ka noon sa unibersidad, 'di ba?
-Oo. -Tapos 'pag ginamit ko…
Paano kung mag-volunteer ka sa school?
Sa school?
'Wag na.
Mister, seryoso ka?
Bakit? Naghihilik ba ako?
Matulog ka na lang ulit.
-Tinakot mo ako. -Matulog ka na.
Sa isla ng Jeju?
Gagamitin ko na ang life plan ko.
Mister…
Ito ba ang pinakamagandang opsyon?
Siyempre ito ang pangalawang opsyon.
Pero 'di ba mas maganda 'to kaysa pumuntang abroad?
Okay. Pupunta ako sa Tamra Highschool.
Tamra?
Tama ba talaga 'to?
Ang drama ang buhay ko.
Tinakot mo ako.
Hindi ka kumikilos. Bakit ang dami ng bagahe mo?
'Di 'yan marami. Bilisan na nating umalis.
Bilihan mo ako ng masarap na makakain--
Sandali!
'Wag kayong lalapit! 'Wag kayong maglitrato!
Please, hintay!
Bilisan mo at mauna ka na.
'Wag kayong lalapit!
-Secretary Kang! Nasaan ang sasakyan? -Sa parking lot D!
Lumayo kayo! 'Wag kayong lalapit!
Lubog na ang araw.
Secretary Kang, 'di ka pa rin nakakalabas?
Ah. Nasa parking lot ako ngayon.
Teka. Nasaan ang sasakyan?
Okay, nakita ko na.
Bilisan mo at lumabas ka na diyan.
Okay.
Excuse me.
Okay ka lang?
Ikaw nga.
Mam?
Mam, okay ka lang?
Anong nangyari sa 'kin?
Sa airport may babaeng nakasuot ng damit pangkasal.
Tama! Ang lalaking nakasuot ng itim na suit.
May lalaking nakasuot ng itim na suit.
Tinatakot mo ako!
Ibig mong sabihin damit pangkasal?
Itim na suit?
May suot din ba siyang itim na sumbrero?
'Di ako sigurado. 'Di mo ba nakita ang nakasuot ng itim na suit?
Wala akong nakita.
Wala kang malay do'n sa parking lot.
Masyadong magulo 'don.
Wala akong pakialam diyan!
'Di mo talaga nakita ang nakasuot ng itim na suit?
'Di ako sigurado.
Pero nasira ang truck.
Sa isang banda ang mahalaga ay 'di ka nasaktan.
Anong lugar 'to?
Mam, dito ka tutuloy mula ngayon.
Parang kuta ang lugar na 'to.
Sa ganitong lugar talaga ako dapat tumuloy?
Sabi ni Butler Jang maraming magbabantay dito.
Totoo.
-Secretary Kang. -Bakit?
'Di mo nakita ang nakasuot ng itim na suit?
Sa airport.
Anong problema mo?
Saan ka pupunta? Sasama ako!
Ito ka na naman?
Pwede mong pigilan 'to ngayon.
Bakit pumunta ka dito?
Mayro'n akong itatanong.
Kagabi, ang buong mundo at tubig ay nagsimulang yumanig.
Umihip ang hangin sa iba't-ibang direksyon.
Kinakabog ang puso ko. Nag-aalala ako. May kaparehong pakiramdam 'to.
'Yon ay dahil matagal ka nang nabubuhay.
Nagsisinungaling ka.
Nandito ang bata, 'di ba?
Kamukha ba niya ang bata?
Siguro nga kaya nakilala mo siya.
Nakilala ka ba niya?
Hindi.
'Di pa siya tuluyang nagigising?
Kung gano'n bakit nandito siya sa Tamra?
'Di gano'n kalayo ang lugar na 'to.
Ang tagal mo nang nabubuhay, 'di mo pa rin naiintindihan?
Maraming dahilan ang tao,
at kapalaran ang magdadala ng koneksyon.
Mabuti kung 'di sarado ang isip niya…
Pinuntirya siya ng demonyo.
Siguro ay bukas ang isip niya.
Pero bakit 'di mo siya wine-welcome?
Makakausad na ang naantala mong kapalaran!
TAMNAGUK-SINAUNANG JEJU
Mukhang patay silang lahat.
Bumalik na tayo.
May batang buhay!
Siya lang ang nag-iisang buhay sa pag-atake ng demonyo.
Pinatay ang buong pamilya niya. Mukhang wala na siyang kinabukasan.
Limang araw bago lumabas ang pulang buwan, ipagpatuloy natin--
Jongryeong, itigil mong ginagawa mo.
Dumating ka, Baek-ju.
Nalaman ko ang lahat.
Ginagawa mo ulit ang magpalaki ng mga bata para maging Alipin ng Demonyo?
Paulit-ulit kang nabigo.
Ang tanging nagawa mo ay kunin ang buhay ng mga inosenteng bata.
Jongryeong, pakiusap tumigil ka.
'Pag tumigil ako, may iba pa bang paraan?
Inatake na ng mapagnasang demonyo ang village.
'Di na tatagal ang pangontra.
Wala na tayong magagawa kundi gawin ang dapat.
Jongryeong!
Para 'to sa nakararami at sa kautusan ng Taejang Buddhism.
At ito ang kataas-taasang utos ko!
Alam niyo kung ano 'to?
Nandito na sa mundo sa umpisa pa lang ang masamang espiritu…
Ang mapagnasang demonyo.
Ang masasamang tao ay kinukuha ang masamang hangarin
o masamang pag-iisip para palakasin ang sarili.
Walang awang pinapatay ng halimaw na 'to lahat nang nabubuhay.
Ginawang banal ang Tamra bilang tatak ng makasalanang tao.
Kaya lang ay imposible silang labanan ng lakas ng tao.
Gaano karaming dugo ang dumanak bago mahuli ang isang 'to!
Kayong lahat…
Pwedeng magbago kung magsasakripisyo kayo.
Pakawalan niyo ako!
Sabi ko pakawalan niyo ako!
Pakawalan niyo ako!
Nagsakripisyo kayong mabuti.
Kayong dalawa lang ang nakagawa.
Mula ngayon ay ipapanganak kayong muli
bilang Alipin ng Demonyo dito sa Templo ng Taejangsa
Mula ngayon, ikaw na si, Van.
Ibig sabihin ay may kalamnang bato.
At ang pangalan mo… ay Gungtan.
Ibig sabihin ay lumulunok ng sibat.
Ang dugo ng mapagnasang demonyo ay nananalaytay sa katawan niyo.
Kalahating tao at kalahating demonyo.
'Di na kayo mabubuhay bilang tao kailanman.
Magiging blanko ang isip niyo bilang tao.
Wonjeong!
Ayaw mo bang magpahinga?
Kung saan-saan kita hinanap!
Mam!
Anong ginagawa mo dito? Sumama ka.
Lalo kang tumangkad?
Ginagawa ko ang lahat pero kulang pa rin.
Hello.
Maligayang pagbabalik.
Hello.
Ako ang principal ng Tamra Highschool, Lee San-il.
Mahirap pumunta sa ganitong kalayo.
-Nice to meet you. -Salamat. Please, maupo kayo.
-Upo ka. -Oo.
Gaya ng nasabi ko kanina,
interesado ang CEO namin para sa pagbabago
ng Tamra Highschool.
Kaya lang magiging konektado ang Tamra Highschool at Daehan Group.
'Di ako sigurado sa gagawin ko.
Sigurado akong 'pag nakipagtulungan ang school parehong makikinabang--
Meeting ba 'to ng kasalan?
Para sa kaalaman mo, nandito ako dahil sa maling isyu.
Gayunpaman, magtatrabaho ako sa abot ng makakaya ko.
Mr. principal please umantabay ka sa 'kin.
Hindi, dapat kitang pasalamatan.
Nalaman kong magtatayo ng gusali para sa bagong auditorium para sa 'min.
Ipapaayos ang lahat ng c.r.
Magkakaro'n ng water purifier…
Nalaman ko din na magkakaro'n ng bagong sport field.
Nagpapasalamat ako, wala na akong masasabi pa.
Ang kabataan ang kinabukasan natin.
'Di sila dapat na masaktan.
-Napakaganda rin ng hangarin mo. -Mayro'n pa ba kayong ibang kailangan?
Pero… sino siya?
-Ako si-- -Okay, pwedeng makilala ang mga guro?
Oo, tayo na.
Hello. Ako si Won Mi-ho.
Gaya ng nakita niyo sa balita, nandito ako para magsuri sa sarili ko.
Kung maari ay ipagsabi niyo na maayos ang ginagawa ko.
-Magandang ideya-- -Principal!
Mababakante ang pwesto ng guidance counselor 'pag nagretiro na.
Alam ko. Pero walang teacher na pwede--
Bakit 'di natin ibigay kay Won Mi-ho?
Nang biglaan?
Mam nagtuturo ako ng ethics, at si Miss Won Mi-ho dito--
'Di ako gaanong sigurado kung ano 'yon. Pero gagawin ko. Guidance counselor.
Secretary Kang.
Oo?
Maglilibot ako dito sa school. Doon ka lang sa sasakyan.
Oo. Sige.
COUNSELING ROOM
Excuse me.
'Di ako magaling sa walang kwentang usapan.
-'Di mo ako gusto, 'di ba? -Oo.
-Bakit? -Hindi mo alam?
-Hindi ko alam. -Sige sasabihin ko sa 'yo.
'Di dapat gawin 'yon ng isang tao sa kapwa niya.
Anong ginawa ko?
'Di ka dapat basta pumupunta nang walang pasabi gaya nito.
Sorry.
Okay na… ang galing mo!
Uy!
Akala ko nagbibiro ka no'ng sinabi mong pupunta ka sa school namin.
Sana nga biro lang 'yon.
Pero masaya akong makita ka.
Malapit nang dumilim. Bakit 'di na lang tayo bukas pumunta?
Naghihintay si Su-jin sa cafe para sa hapunan. Matagal na kaming 'di nagkita.
Medyo nag-aalala lang ako.
Ano ito?
MAY-ARI NG DAEHAN HOTEL NA SI WON BO-RAM
NAGING CHAIRMAN NG DAEHAN GROUP CULTURAL FOUNDATION
Nababaliw na siya…
Pa, paano nangyari 'yon?
Ang plano mong ikonekta ang Cultural Foundation at ang hotel.
Sabi ng tiya mo ay siya ang magpapatuloy. Bigyan mo siya ngpagkakataon.
Paanong pagkakataon? Nanloloko siya!
Won Mi-ho!
Okay.
Bulag ako para sa pagkakataon niya.
Hanggang sa makabalik ako ng Seoul.
Hintayin niyo ako 'di yon magtatagal.
Mam, babalik ba tayo sa villa?
Hindi, naghihintay sa 'kin si Su-jin.
Dumiretso ka sa cafe.
Okay.
Hello, Secretary.
Nag-imbestiga ako gaya ng utos mo.
Pero medyo 'di ko 'to inasahan. Ipapadala ko ang litrato.
Magaling.
-Secretary Kang, ihinto mo ang kotse. -Sorry?
Bakit? 'Di ka ba komportable?
Mam, okay ka lang?
Secretary Kang.
-Ang tanga ko, tama? -Ano?
Anong sinasabi mo?
Pumalakpak ka.
-Sa isang kamay lang ako nakatingin. -Ano?
Ang mga lalaki no'ng aksidente.
Paano nila nalaman?
Hindi alam ni Mister na papunta akong museum.
Tayong dalawa lang ang nakakaalam.
-Mam… -Ano ang inalok sa 'yo ng tiyahin ko?
Inalok ka ba niya ng malaking halaga?
Mam, anong sinasabi mo? Bakit ko gagawin--
Mam, magpapaliwanag ako!
Para sa 'kin…
Galit ako sa kamag-anak at pamilya.
Lagi ka nilang inilalayo at ibinababa.
Pero… hindi kayo ni Mister higit kayo sa pamilya para sa 'kin.
Kahit walang salita o katotohanan,
'pag may masamang nangyari sa 'kin kayong dalawa ang unang nag-aalala.
Akala ko gano'n ang pamilya.
Sa totoo lang gusto kong malaman ang dahilan.
Pero halata naman kung 'di pera o tungkol ulit sa pamilya.
Kung maririnig ko, malamang masama ang loob ko.
Ito na ang katapusan.
Gagawin ko 'tong mag-isa.
'Pag kumalat 'to 'di ka na makakakuha ng trabaho.
Hindi ako nagtaksil sa 'yo.
Kung 'di 'to pagtataksil, ano 'to?
Lagi ako sa panig mo.
Kaya 'di ako nagtaksil.
Mam.
Ito na ba ang katapusan?
Naiisip ko pa rin ang panahong magkasama tayo bilang secretary mo.
Sasabihin ko sa 'yo.
Umpisa pa lang 'to.
Ang mga taong 'yon…
Tingin mo ginagawa nila 'to para lang ibagsak ka?
Wala kang alam.
Madali sa 'yo ang buhay, tama?
Mam…
nabubuhay kang masagana.
Maliit na mundo ang nakikita mula sa kasaganahan.
Ang mundong kasinglaki ng palad mo?
Ang mundo sa labas,
ay mas malamig kaysa sa iniisip mo.
Won Mi-ho!
Mag-isip kang mabuti!
Naiintindihan mo ba ako?
Palalimin mo ang kabutihan mo.
Ang sasakyang 'to… sa 'yo na.
Sapat nang bayad 'yan sa pag-alis mo.
Hindi lang ikaw!
Mahirap din para sa 'kin!
Sasabihin ko dapat sa 'yo.
Mam, sorry.
Bakit ba ako umiiyak?
-Hello, Mam? -Mister!
Please dalahan mo ako ng sasakyan dito sa kinalalagyan ko.
Sige.
Medyo komplikado ikwento ngayon.
Nandito ako sa…
Bumaba ako galing Bijarim-ro
-Please pumunta ka dito agad. -Mam?
-Hello? -Mam?
-Hello? Mister? -Mam? 'Di mo ba ako naririnig?
Bakit ba nangyayari 'to?
Bakit pati signal ng phone ko nagloloko?
Secretary Kang?
Bakit?
May sasabihin ka pa sa 'kin?
Hindi ka makakaalis dito.
Ano?
Secretary Kang.
Hindi mo pa rin naiintindihan ang sitwasyon?
Secretary Kang…
Ako… 'to.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Lei Diane Dimaano