Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Jangan risau, awak boleh pulang esok.
- Terima kasih, puan. - Ya.
En. Romie, macam mana keadaan encik?
Semakin pulih, puan.
Baguslah.
- Teruskan makan Metformin, okey? - Jururawat Rose?
Terima kasih banyak. Akhirnya ayah saya dapat katil.
Sekarang kami sedang tunggu jadual pembedahan dia.
Pastikan dia sembuh.
- Ya, terima kasih. - Okey, jaga diri.
- Sayang, nak tonton filem? - Nak.
Tapi saya lapar. Jom keluar makan dulu.
Okey. Tapi selepas tonton filem,
mungkin kita boleh…
Faham-fahamlah.
Gila betul.
Kenapa? Bukan apa pun.
Yalah.
Jom.
Hei, Sandra.
Hei.
Awak dah terima tunggakan gaji?
Belum lagi. Teruk betullah kerajaan.
Bayar gaji sikit, tapi lambat.
Bila awak nak berhenti?
Bulan depan. Tak lama lagi.
Awak pula? Bila nak berhenti?
Duit belum cukup lagi nak uruskan dokumen.
Mak saya pula baru sembuh daripada penyakit.
Ada adik-adik kena tanggung, susah nak uruskan perbelanjaan.
Tapi tak apa.
Saya okey.
Semoga berjaya.
Jaga diri.
Terima kasih.
Nah.
Ambillah.
Saya bukan boleh guna pun. Saya tak nak gagal ujian perubatan.
Kuat berdramalah awak.
Saya akan rindu awak.
Saya pun akan rindu awak.
- Okey. - Aduhai.
Drama betul.
Okey, saya pergi dulu.
Tak guna.
BAKI - 0.00
- Bukannya… - Jangan bergerak.
Jangan jerit. Beri semua duit awak.
- Aduh. - Beri semua.
- Sekejap. - Lekas.
Okey.
- Nah. Ambil. - Letak dalam poket. Cepat.
Ambillah.
- Itu saja saya ada. - Itu saja?
- Ya.
Awak main-main?
Tak. Tengok, gaji saya belum masuk.
Tolonglah, itu saja yang saya ada.
- Ada benda lain lagi? - Tak ada. Sumpah.
Okey. Memandangkan tak ada apa-apa,
beri ini.
Sayang kalau kecantikan awak disia-siakan.
Apa maksud awak?
- Sini. - Bedebah!
Tolong! Tolong saya!
Oh, Tuhan.
- Perogol! - Jom!
- Mari sini.
Tak guna! Bedebah!
JURURAWAT PERIBADI (MENETAP) BUTIRAN PEKERJAAN
Kakak memang kena pergi?
Itulah, perlukah?
Jauh sangat kerja baru kakak.
Saya dah beritahu, bukan?
Kita perlukan ini.
Saya akan pulang.
Sekejap saja.
Mak.
Janganlah sedih-sedih. Lagi susah saya nak pergi.
Saya janji saya akan selalu telefon mak.
Macam mana kalau tak ada isyarat?
Perlukah kamu pergi?
Kamu tak takut?
Tempat itu terpencil, kamu akan tinggal dengan lelaki.
Saya akan okeylah, mak.
Ini bagus untuk kita.
Kenapa kamu semua macam tak percaya saya?
Ini sayalah.
Mak tak percaya saya?
Mak percaya kamu, mak tak percaya lelaki yang akan tinggal sekali.
Kamu tahu perangai lelaki teruk macam mana.
Mak, tak baik cakap begitu.
Tak semua lelaki teruk.
Ya, lelaki dalam keluarga kita saja.
Yang lain memang tak boleh harap.
Bawa ini sekali, okey?
Kamu pergi seorang diri. Kamu perlu perlindungan.
Hati-hati, okey?
Mak akan rindu kamu.
Kami semua akan rindu kakak.
Kakak pun akan rindu kamu.
Okey, cukuplah.
Nanti terlepas van.
- Bawa beg keluar, Fern. - Okey.
Okey, pergilah.
Hati-hati, okey?
Mak sayang kamu.
GEREJA OUR LADY OF THE ANNUNCIATION
Terima kasih.
- Terima kasih, encik. - Okey.
Aduh.
- Rose? - Puan.
- Rose! - Helo. Gembira bertemu puan.
Panggil saya Mabeth.
Janganlah formal sangat.
- Macam mana perjalanan awak ke sini? - Okey.
- Awak bosan? - Taklah.
Maaflah tempat ini jauh sangat.
- Biar saya tolong. - Saya boleh buat.
Tak sabar nak tunggu awak jumpa En. Peter.
- Sedia? Jom. - Okey.
Mesti kamu berdua akan berkawan baik. Jomlah.
Awak tahu tiada isyarat di sana, bukan?
Tapi di lebuh raya ada.
Awak boleh pergi ke sana kalau ada kecemasan.
Jangan risau, saya akan tunjuk tempat apabila kita lalu.
Wi-Fi pun tak ada. Tak apakah?
Tak apa.
Saya jarang guna Internet.
Sejujurnya, saya cuma buat kerja dan tidur.
Sedihnya.
Mesti nak cari kekasih pun tak sempat.
Betul.
Biar betul?
Tapi awak cantik.
Awak pula?
Saya cantik? Mestilah.
Bukan, awak ada kekasih?
Saya ada suami. Kami dah berkahwin 34 tahun.
Wah.
Awak bertuah.
Cuma ada satu rahsia untuk hubungan yang panjang.
Tak semua benda mudah.
Awak perlu buat pengorbanan.
Faham?
Awak perlu berusaha.
Awak perlu puaskan hati pasangan awak.
Boleh buat? Sanggup buat apa saja demi orang tersayang?
Hisap, seks anal.
- Benda-benda kotor. - Puan.
Guraulah!
Saya main-main.
Saya cuba ceriakan suasana.
Rose.
Sana.
Itu kotej awak.
Cantik, bukan?
Ya.
Tempat ini besar, bukan?
Nak tahu kenapa? Dulu tempat ini resort.
Semua ini dulu resort.
Tapi pengurus yang En. Peter upah menipu dia,
habis semua duit dia.
Yang tinggal sekarang, duit persaraan dia dan tempat ini.
Habis hilang semua.
- Yakah? - Ya.
Dia tak nak buka semula?
Rasanya tak.
Dia mungkin suka kedamaian dan ketenangan di sini.
Tengoklah.
Udara di sini lain, bukan?
Sangat relaks.
Sangat damai.
Dia pun dah makin tua.
Dia pun dah tak berapa ingat. Awak tahulah.
Sebab itu saya cuba bantu dia semampu boleh.
Saya terhutang budi kepada dia.
Jomlah. Saya tunjuk bilik awak.
- Ya. - Tinggalkan beg. Jom.
Saya harap awak suka.
Cantiknya.
Apa? Awak belum tengok bahagian dalam lagi.
Jom.
Saya yang bina tempat ini…
Gurau saja.
Saya ingat…
Nampak?
Cantik, bukan?
- Wah. - Awak suka?
Cantiknya.
Awak boleh susun ikut suka hati awak.
Pastikan ia bersih.
Nampak semua kabinet ini?
Semua ini milik awak. Awak boleh letak barang awak di dalam.
Nampak pokok-pokok di luar?
- Ya. - Awak boleh tanam apa saja awak suka.
Ikut saya.
Ini dapur awak.
Ada bilik air di sana.
Lengkaplah.
Dengar sini. Kalau En. Peter berehat atau tidur,
awak boleh guna semua kemudahan yang ada di sini.
- Yakah? - Ya.
Saja nak beritahu, En. Peter tak sentiasa ceria.
Ada hari-hari dia tak cakap apa-apa.
Ada hari lain, dia takkan berhenti bercakap.
Tak tahulah masalah demensia atau apa.
Tapi awak fahamlah sebab awak jururawat.
Mesti awak pernah hadap pesakit macam dia.
Pernah.
Oh, ya.
Kita ambil barang awak sebelum saya kenalkan awak kepada dia.
Jom.
Ini kunci awak.
Awak dah letak barang, saya akan kenalkan awak kepada En. Peter.
Cik Mabeth, En. Peter ada keluarga
atau seseorang yang rapat dengan dia?
Tak ada. Ibu bapa dia meninggal dunia di luar negara.
Ayah dia orang Amerika, mak dia orang Filipina.
En. Peter membesar di luar negara.
Dia pesara Tentera Laut AS.
Yakah?
Dah lama awak saling mengenali?
Saya pernah kerja di resort ini.
Di sini cantik, bukan?
Sebab itu saya minta orang bantu saya jaga kawasan ini.
Ia masih nampak cantik.
Luas dan segar. Rasa tenang di sini.
Sejujurnya, Cik Mabeth,
saya rasa saya dah suka di sini.
Yakah?
Ya.
Rasanya berbeza daripada bandar.
Jangan salah faham, bandar agak memuaskan,
tapi ia juga memenatkan.
Semua ada masalah tersendiri.
Jururawat, pesakit, doktor…
Kami tak boleh rapat dengan pesakit,
sebab nanti kami juga yang kena nanti.
Tapi biarlah. Maaf sebab ungkit tentang itu.
Saya gembira di sini.
Tempat ini cantik.
- Ya. - Ada ATV.
- Ya. - Boleh guna?
Boleh guna.
Mestilah boleh guna kalau jumpa kunci.
Masalahnya, En. Peter tak ingat di mana dia letak kunci.
- Sebab dia… - Demensia.
Betul. Jom masuk ke dalam.
- Cantik ATV itu. - Ya.
- Dia di dalam? - Ya, jom.
Rutin En. Peter agak mudah.
Dulu saya jaga dia, tapi kebelakangan ini saya sibuk.
Lagipun, dia perlukan penjagaan khas. Awak faham?
Sebab itu dia perlukan jururawat.
Satu lagi.
Tak kira apa, jangan beri dia makan kacang atau benih.
Asid uriknya tinggi dan dia ada alahan.
- Pastikan awak ingat itu. - Baik.
Oh, Tuhan.
Maaf, berhabuk sikit. Tak sempat nak bersihkan.
Saya perlu jemput awak.
Jom.
Saya juga belum mandikan En. Peter lagi.
En. Peter?
Encik?
Ada orang nak jumpa encik. Ini jururawat baru encik.
Ini Rose.
Helo, encik.
Dia setuju.
- Yakah? - Ya, dia terima awak.
Awak akan terbiasa nanti.
Dia mengantuk.
Rutin agak mudah.
Bila dia bangun,
beri dia makan, kopi, kemudian bersenam dan mandi.
Masak makan tengah hari.
Makan malam pun boleh.
Selain daripada vitamin, dia tak makan ubat lain. Itu saja.
- Okey? - Okey.
Jom.
Saya akan kemas nanti. Jom.
Cuma awak dan En. Peter di sini.
Beginilah.
Kalau ada tetamu mengejut datang dan awak rasa awak dalam bahaya…
saya ada sesuatu untuk awak.
Okey.
Apa itu?
Untuk perlindungan awak.
Tapi saya tak tahu cara guna pistol.
Guna untuk takutkan mereka.
Tak perlu tembak pun. Okey?
Tapi kalau awak tak boleh kawal, awak perlu tembak mereka.
- Macam mana nak guna? - Nah.
Pegang.
Katakan ada orang datang mengejut dan keadaan jadi bahaya.
Acu saja untuk takutkan mereka.
Kalau awak rasa betul-betul dalam bahaya,
untuk perlindungan awak, tembak mereka.
Tarik picu. Nampak?
Awak faham?
- Baik. - Puan…
Letak di tempat selamat. Beri kunci.
Awak ada soalan?
Awak uruskan En. Peter.
Jaga diri, okey?
Saya akan bawa bekalan setiap hari Ahad untuk awak berdua.
Kalau awak nak apa-apa,
nak hantar barang kepada keluarga atau berbual dengan mereka,
awak boleh ikut ke bandar.
- Awak faham, Rose? - Ya.
Baiklah.
Masa untuk makan, En. Peter.
Baik.
Saya harap encik suka.
Sangat sedap.
Saya siap kupas oren untuk encik sebagai pencuci mulut.
Bagus.
Pakai ini dulu.
Siap.
Nah, minum air dulu.
Encik tak nak air?
Encik perlu minum air.
Encik juga perlu makan, okey?
Encik nak?
Encik suka?
Okey.
Okey, habiskanlah.
Perlahan-lahan.
Sedap, bukan?
Nak lagi.
Ini kegemaran saya.
Ketika kecil, setiap kali saya buat perangai,
mak saya akan beri ini kepada saya.
Sejak itu, ini minuman kegemaran saya apabila saya nak berehat.
Nak lagi.
Saya akan beri lagi, tapi ini syaratnya.
Saya saja boleh beri kepada encik.
Encik tak boleh habiskan semua. Tak elok.
Encik perlu makan.
Okey?
Boleh?
Encik perlu makan. Encik dah berjanji, bukan?
Terima kasih, Ann.
Kuatnya barang ini.
Okey.
Okey saja.
Okey.
Bodohlah kau, Rose. Aku dah cakap jangan hisap dadah.
Ini makanan lembu.
Tak guna, Sandra.
Nasib baik tak mati.
Okey.
En. Peter?
Selamat pagi, Ann.
En. Peter, terkejut saya.
Biar saya tengok.
Siap.
Encik nampak kacak.
Jom makan.
Rasanya enak. Saya harap encik suka.
Sekejap, biar saya letak pelapik dada dulu,
taklah bersepah nanti.
Baik.
Kawasan ini besar, bukan?
Tapi ia agak jauh.
Kenapa encik nak pindah ke sini?
Saya dah lama teringin nak tinggal di tempat begini.
Taklah besar atau terpencil begini, tapi…
harapnya dekat alam semula jadi begini.
Cukup jauh daripada tekanan bandar.
Mak saya suka tumbuhan.
Sebab itu dia namakan saya dan adik-beradik saya sempena itu.
Daisy, Fern,
dan saya, Rose.
Saya memang nak hadiahkan tempat begini kepada dia nanti.
Tempat di mana dia boleh ada taman sendiri.
Mak saya pandai tanam pokok.
Dia tahu serba-serbi.
Dia tahu mana yang cantik,
mana yang mudah berbuah.
Dia juga tahu mana yang beracun,
mana yang perlu dielakkan.
Mesti dia suka tinggal di sini.
Awak seterusnya.
Tak guna, Sandra.
Kuatnya barang itu.
Sampai masuk mimpi.
Saya rindu awak.
Dah lama kita tak berbual.
Awak sejuk?
Masa untuk makan, Ann?
Kenapa, Ann?
Tak ada apa, encik.
Tak ada apa.
Nah.
Jom makan.
Saya ambil air.
Ini air encik.
Kemudian…
Hei.
Peter.
Kenapa ada yogurt hilang?
Saya dah cakap saya saja yang boleh beri kepada encik.
Awak apa khabar, Ann?
Awak jumpa orang lain?
Awak cintakan orang lain semasa saya tak ada?
Ya.
Beberapa kali.
Saya ikut mak saya.
Saya disayangi dan disakiti beberapa kali.
Awak bahagia?
"Bahagia."
Ya, saya bahagia.
Tapi saya rasa ada sesuatu hilang.
Awak cari saya?
Mungkin.
Betul cakap encik.
Sebenarnya,
semua lelaki yang saya cintai
hanya menyakiti saya.
Mereka semua tipu saya.
Mak saya kata saya terlalu pemaaf.
Kebanyakan bekas kekasih saya lebih tua daripada saya.
Orang kata saya suka lelaki lebih tua
kerana ada masalah ayah.
Saya membesar
tanpa ayah.
Apa pun, En. Peter,
encik pula?
Encik cintakan sesiapa selepas Ann?
Selepas saya?
Saya…
Saya sayang ramai wanita selepas awak, Ann.
Tapi mereka tak pernah setanding awak.
Saya jaga mereka.
Tapi mereka sentiasa nak larikan diri.
Untuk jauh daripada saya.
Tapi mereka akan sentiasa bersama saya.
Sebahagian mereka sentiasa akan kekal bersama saya.
Mereka mungkin dah pergi…
tapi saya
bekukan mereka.
Okey.
Lampu.
Baik.
Nanti saya kemas selipar encik.
Selesa tak?
Masa untuk tidur, encik.
Okey?
Album.
Gambar.
Saya kongsi dengan awak.
Encik nak saya ambil?
Warna biru.
Okey.
Encik cari ini?
Ini encik?
Yakah?
Encik nampak kacak.
Sekejap, siapa ini?
Mak.
Itu ibu encik?
Tentera laut.
Mengelilingi…
Saya
mengelilingi dunia.
Banyak tempat.
Tentera laut…
Hebat sekali.
Itu mengagumkan.
Saya juga merancang untuk bekerja di luar negara suatu hari nanti.
Impian saya untuk menjadi jururawat di luar negara.
Saya suka jururawat.
Apa ini?
Burung hantu.
Mak kata saya tak boleh jadi yang terkuat sebab saya lemah.
Apa?
Sangat lemah.
Tapi saya boleh jadi paling bijak,
yang paling senyap.
Macam burung hantu.
Dalam tentera laut…
saya yang paling senyap.
Penembak hendap paling berkesan.
Sama macam burung hantu.
Awak suka?
Okey.
Tidurlah, En. Burung Hantu.
Bertenang.
Selamat malam, encik.
Selamat ulang tahun, sayang!
Maaf tak boleh bersama awak hari ini.
Saya sibuk di wad.
Tapi jangan risau, kita akan makan malam dan tonton wayang esok.
Saya sayang awak sangat!
Celaka!
En. Peter!
En. Peter, ada seseorang di resort!
Bangun! Ada orang di sini, encik!
- Pelawat? - Penceroboh! Ada penceroboh!
Saya nampak dia.
Dia ekori kita.
Mari kunci tingkap.
Ayuh.
Saya nampak dia.
En. Peter.
En. Peter, boleh saya ke lebuh raya dan dapatkan bantuan?
Awak nak tinggalkan saya?
Sendirian?
Kita tiada pilihan.
Kita tak boleh bersembunyi di sini.
Saya akan pulang, jangan risau.
Lepaskan saya!
Saya kata lepaskan saya!
Celaka!
Lepaskan saya.
Siapa awak?
Apa awak nak?
Saya bukan nak sakiti awak.
Lepaskan saya!
Kenapa saya kena percaya?
Saya kata lepaskan saya.
Saya bercakap benar!
Saya cuma cari kekasih saya!
Dia dah hilang berbulan-bulan. Ini tempat terakhir dia bekerja.
Apa maksud awak?
Dah berhari-hari saya merayau-rayau di bandar sebab saya tak jumpa tempat ini.
Kemudian awak muncul.
Wanita itu, Mabeth, hubungi kekasih saya juga.
Begitu saya ekori awak ke sini.
- Lepaskan saya. - Dengar cakap saya.
Lepaskan saya, awak…
Dengar cakap saya!
Saya tiada bukti, tapi ada sesuatu yang tak kena di sini.
Saya tak pasti apa.
Berhari-hari saya perhatikan tempat ini,
dan saya pasti kekasih saya hilang di sini.
En. Peter, terima kasih.
Terima kasih.
Lelaki jahat.
Lepaskan saya, kalau tak kita berdua akan mati di sini.
Apa maksud awak?
Kekasih saya…
dia jururawat yang pernah bekerja di sini.
Dia berhenti hubungi saya beberapa minggu selepas berpindah ke sini.
Saya buat macam-macam untuk cari dia.
Tapi tiada sesiapa tahu tentang dia.
Sebab itu saya cari tempat ini.
Tapi saya tak jumpa jejak dia.
Saya cuma jumpa telefon dia di dalam hutan.
Saya pasti
Ann tak pernah keluar dari tempat ini.
Ambil telefon saya dari poket.
Ambillah. Awak akan sedar yang saya tak tipu.
Lekas.
Ambil.
Mana pistol awak?
Mana?
Awak cari ini, Rose?
Menarik, bukan?
Wah!
Jangan sesekali cuba.
Peluru saya lebih laju daripada awak.
Saya beri awak pistol ini supaya awak rasa selamat.
Perlindungan daripada bahaya.
Tapi sekarang,
pistol ini boleh bahayakan awak.
Malangnya,
saya yang pegang.
Bukan awak.
Sial!
Awak nak berbual juga?
Awak nak tahu apa yang berlaku kepada Ann?
Dia dah tiada.
Dia takkan kembali kepada awak.
Dia tak layak untuk awak.
Apa awak buat kepada dia?
Anggaplah…
dia jaga saya dengan baik.
Malah, dia kegemaran saya.
Saya benar-benar rindu dia.
Tapi
saya melawat dia kalau saya mahu bercakap dengan dia.
Kenapa awak panggil saya Ann?
Sebab awak mengingatkan saya kepada dia.
Cantik.
Penyayang.
Tapi…
pada masa yang sama, dia mengingatkan saya kepada ibu saya.
Menggatal,
lemah…
Seronok bermain dengan dia.
Bakarlah!
Sebab itu dia takkan kembali kepada awak.
Celaka.
Sial!
Celaka.
Mak saya…
Berhenti! Kembali!
Kembali!
Sini!
Mak saya selalu kata saya lemah.
Tak berguna.
Seseorang yang tiada potensi.
Ya.
Saya cuma nak buktikan dia salah.
Dia dera saya.
Setiap hari.
Dia cederakan saya.
Dia seksa saya.
Dia buat saya kelaparan.
Dia biar saya mereput dalam bilik.
Kamu lapar?
Ya, mak.
Makan ini.
Mungkin itu buat dia gembira.
Mungkin
dia suka.
Kamu bising!
Kamu jahat!
Kamu lemah!
Ia buat saya mahukan kebahagiaan yang sama.
ENCIK BURUNG HANTU
Kemudian satu hari, saya baca sesuatu tentang burung hantu.
Ia berpura-pura lemah untuk mengumpan mangsa.
Malam itu, saya berlakon sakit untuk mengumpan mak saya.
Di bilik bawah tanah gelap,
apabila dia bawa makanan untuk saya…
Hei, Peter! Bangun!
Kamu tak apa-apa?
Kenapa?
Saya serang macam burung hantu.
Saya kelar leher dia dengan kaca pecah.
Daripada menyesal,
saya rasa gembira.
Dia mangsa pertama saya.
Akhirnya saya bahagia.
Apa pun,
masa bercerita dah berakhir. Saya bosan.
Mana Ann? Bawa dia kembali.
Awak nak jumpa dia?
Ikutlah dia!
Mana awak, Rose?
Awak suka bersembunyi?
Awak tak pandai bersembunyi.
Nasib baik awak cantik…
seronok bermain bersama.
Saya dah cakap saya burung hantu.
Saya boleh nampak dalam gelap.
Saya pasti awak dah tahu apa saya nak buat dengan awak.
Awak teruja, Rose?
Jangan.
Awak pula? Awak dah bersatu semula dengan Ann?
Celaka!
Lepaskan saya…
Saya main dengan awak dulu macam mak saya main dengan saya.
Saya nak awak alami kegelapan
sebelum saya bunuh awak.
Awak tahu tak?
Saya mula sukakan awak lebih daripada Ann.
Perempuan tak tahu bersyukur.
Saya lebih suka jeritan awak daripada Ann.
Buatkan saya sarapan.
Awak buat saya letih.
Seronok bermain dengan awak.
Lekas!
Awak terlupa sesuatu.
Mana minuman kegemaran saya?
Sangat sedap.
Rasanya unik.
Sedap.
Awak nak?
Dah habis.
Nak buat apa sekarang?
Saya tak boleh fikir.
Mungkin masa untuk awak berehat.
Mari kita selesaikan.
Awak berbeza daripada mangsa saya yang lain, Rose.
Saya akan rindu awak.
Ada kata-kata terakhir?
Awak pula?
Celaka.
Awak…
Apa…
Apa awak buat…
Apa awak buat kepada saya?
Saya tak beritahu awak?
Mak saya suka tumbuh-tumbuhan, ingat?
Dia tahu semua tumbuhan beracun.
Mak saya suka tumbuhan.
Dia tahu serba-serbi.
Dia tahu mana yang cantik,
mana yang mudah berbuah.
Dia juga tahu mana yang beracun,
mana yang perlu dielakkan.
Kamu pergi seorang diri. Kamu perlu perlindungan.
Rosario yang saya guna…
diperbuat daripada pokok bernama akar saga.
Kebanyakan orang tak tahu
yang ia beracun.
Sekarang, toksinnya mengalir dalam urat awak.
Beginilah, En. Peter,
baik awak mula berdoa sekarang.
Nasib baik saya dengar cakap mak saya.
Dia suruh sentiasa berhati-hati dengan syaitan macam awak.
Pergi mati.
Mereka sentiasa nak larikan diri.
Tapi saya…
bekukan mereka.
Celaka.
Tergamak dia buat begini?
Tergamak dia?
Tidak.
ORANG HILANG
PEMBURUAN PEMBUNUH BURUNG HANTU DITERUSKAN
HILANG WANITA YANG LESAP
WANITA SPA DITEMUI MATI
WANITA HILANG MASIH DICARI
MAYAT KESEPULUH DITEMUI TERKORBAN DALAM TRAGEDI YANG SAMA
WANITA TEMPATAN DITEMUI MATI DI DALAM RUMAHNYA
ENCIK & PUAN COLEMAN HAWAII 2017
Sayang?
Sayang.
Nampaknya, dia suka.
Awak sama jahat macam dia.
Rose, tunggu.
Biar saya jelaskan.
Saya dipaksa, percayalah.
Tolong percaya saya.
- Saya cuma mangsa… - Awak mangsa?
- Ya, betul. - Mangsa?
Ya. Kasihankanlah saya.
- Awak kasihankan kami? - Rose…
Dia suami awak?
Rose…
Awak tak layak untuk dikasihani.
Rose, tolonglah.
Kasihanilah saya.
Kasihanilah saya, Rose.
Rose, kasihanilah saya. Maafkan saya!
Apa khabar, Cik Magbanua?
Saya okey.
Kami jumpa mangsa dalam peti sejuk beku.
Termasuk Mabeth,
yang menurut awak, ditembak oleh Felix dan merupakan rakan subahat pembunuh.
Kami juga dah dapat dokumen yang berkaitan dengan masa silamnya.
Kami dah sahkan dengan Interpol,
dan berdasarkan bukti yang awak nampak,
dia pembunuh bersiri yang mereka cari.
Tapi masalahnya…
kami tak jumpa mayat En. Peter Coleman di resort itu.
Cik Magbanua, awak tak apa-apa?
Kami minta diri…
Terjemahan sari kata oleh Najiha Jasmani