Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Еј! Може да ве снимам? -Зошто?
Живеам тука и често ве гледам, па си реков, можам да ве снимам.
Сите луѓе се посебни.
Престара сум за тоа.
Сакате сепак да се погледнете?
Погледнете. Вака.
Изгледате прекрасно.
Изгледам прекрасно? -Да.
Фала. Колку години имате?
- Дваесет и една. - Навистина?
Ви посакувам пријатен ден.
Се разминуваме на улица
и некогаш се прашувам на што мислат луѓето.
Главно ништо.
Јас мислам така.
Во повеќето случаи...
Луѓето мислат само на себе. Не им е гајле за останатите.
Се лактаат за да се пробијат на сметка на останатите.
Сум излетал од патлакот на татко ми,
испукан право напред,
за да сум прв кој ќе заплаче кон небото.
Мама невнимателно ме исфрлила во овој свет.
Не сум алкохоличар, не сум луда, но така е.
Гонете се сите!
Сите се дупат како зајаци,
а јас сум чесна жена. Не заслужувам чесен маж?
Следната станица е плоштадот Борарош, Будимпешта.
Што е посилно? Судбината или волјата?
- Судбината. - Судбината.
Добре дојдовте. Се викам Виктор Орбан.
Светот се соочува со тешкотии.
Ние, Унгарците, сме во особено тешко време.
Секојдневните проблеми ќе ги решиме
ако ја обновиме Унгарија.
Да не губиме време.
Работата, пензиите и трошоците на животот сите не загрижуваат.
Вистинските одговори ќе ги најдеме само заедно.
Фала што ме ислушавте.
Не е лошо, Сањи!
Скапо ќе платите ако го скршите стаклото со топката.
Да му се плукнам!
Ви рекоа да се гоните?
Здраво, јас сум Дејвид.
Можам јас.
Ова е лесно и интересно.
Многу интересно.
Знаеш што.
Сањи...
Сањи е доволно глупав за да...
Подавај ми повеќе!
Извини!
Направи некаков трик.
Заврти се, Оли, што било. Заврти се, две тркала.
- Ќе ни покажеш? - Може. Подржи ја камерата.
Добро, јас ќе те снимам.
Чекај. Ќе ја снимам даската.
Фотографирај додека сум во воздух.
Те фотографирав.
Излези во мојата мала градина, сакам да те фатам.
Сега сум малечок, но брзо ќе пораснам.
Во моменталната ситуација, десет милиони луѓе спијат,
шест милиони имаат секс,
а педер ме снима со камера.
Педерот има секс, а потоа го дупат и потоа...
Никаквецу!
Оваа дебела пизда не снима.
Снимај, снимај, снимај.
Тој доаѓа!
Голем неуспех на крајот. -Снимив!
Сањи, одиме по пица.
Ќе ни купат пица.
Може две парчиња?
- Колку чини една? - Доволно е една.
350 е? Ајде, деца.
- Беше супер, нели? - Да, беше супер.
Отидов далеку. Да пукне!
Изброј, не сум сигурна дека вратив точно.
Добро.
Добар апетит! Уживајте.
Фала. Добар апетит!
Кажи ми го твојот број. -Ќе ти го кажам.
Да ги размениме броевите
зашто мислам дека овој филм ќе продолжи.
Да не ја зедов камерата денес,
не ќе можев да ве снимам.
Но не ставај на интернет. -Нема.
Не ставај додека јадеме пица.
Кога учиме трикови на даска,
можеш да го снимиш тоа и да го ставиш на интернет.
Да, можеме да го ставиме.
Да, можеш да ставиш трикови.
Многу добро возевме на даска на лето,
но родителите не не пуштаат надвор со даски на тркала.
Разбирам. Не можете да вежбате.
Но сега можеме.
Супер. Тогаш ајде.
- Влези. - Идам.
Ајде.
Може да влезеш и да не посетиш.
Да, ајде. Внатре ќе фотографирам.
Здраво.
Јас сум Дејвид.
Сака да не фотографира сите.
Ако не сакате, нема.
Вистински фотоапарат е?
Се разбира. Не гледаш?
Студирам за режисер.
Не е фотографски апарат, туку камера.
Може да останеме надвор до 9? Тие ќе внимаваат на нас.
Ајде, ајде.
До видување.
Носот се уште ми тече.
Смеам да ја земам?
Зошто не ставиш капа? Ушите ќе ти смрзнат.
Не ми е гајле.
До видување.
- Што сними? - Баба ти.
Дај да видам пак.
Види!
Еве си.
Се гледа твоето грдо лице.
Сега!
Ние сме тројца локални идиоти. -Навистина?
Храбри идиоти.
Од ништо не ни е страв.
На школо сум како ангел, но само на школо.
Престанете, момци.
Да не си го расипеме денот.
Колку и да сте непослушни, сепак сте добри деца.
Држете се заедно, почитувајте се меѓусебно.
Не седете по цели денови пред телевизор.
Јас не седам.
- Бестрага! - Да му се плукнам!
Сањи, ти си крив.
Ќе го фатат кога-тогаш.
- Мене ми е редот! - Сега ќе ја удрам силно!
Мене ми е редот!
Да бегаме!
Што снимаш, синко?
П, А,
Т,
Л, А, К.
Патлаци!
- Дај ми ја жолтата! - Еве.
Почни од овој агол, јас ќе почнам од овој.
Целта е линиите да ни се вкрстат што повеќе.
Успеа.
Два пати.
Три, четири, пет, шест...
Прекрасно!
Да ти покажам нешто.
Можам што сакам.
Можам да поразам се пред себе.
Ќе најдам грешка во светот и ќе ја исправам.
Игралиштето ти ги кине нервите.
Има многу серковци.
Се тепаме како браќа, но ништо не е сериозно.
Некогаш се тепаме еден со друг,
се спремаме за стварниот живот.
И многу сме жилави.
Мислиш неговите се дома?
Не сум сигурен, но ги пуштаат децата надвор сами.
Можеби работат по цели денови.
Мислиш дека е предоцна?
Се уште не е.
Едноставно ќе чукнам.
Повелете, влезете.
Господа, влезете.
Здраво!
Облечи го тоа што го носеше денес.
Сањи, исчисти си ги работите.
Давид, дојди.
- Спиете во ист кревет? - Да. Може да влезеш.
Види.
Само ги нацртав.
Супер се.
Одиме? -Чекај, ги гледам цртежите.
Што бараш, Виктор? -Пари.
Какви пари? -Баба има уште 20 форинти.
Мамо, може да останам надвор до 19 ч? -Да.
Ако задоцните 2 мин, следи шлаканица.
Добро, тато.
Ајде!
Ќе се посерам.
Подобро немој.
- Сакаш? - Не осмелувај се!
Се дрогирам кришум.
Сакаш пола?
Овој идиот ќе земе.
Немој, Сањи.
Тоа е лек за возрасни.
Сањи!
Ајде, да му се сневиди.
Не земај ми го чевелот!
Така ти треба, лајно едно.
Згазна во кучешко лајно.
Да му се плукнам, Сањи.
Без гајле, ќе избришеме.
Ништо страшно, само малку кака.
Сањи, разведри се!
Жилав сум.
Сите знаат дека сум жилав.
Немој, можеби му треба некому. -Гајле ми е.
Не ми е гајле што мислат луѓето.
Ако мислат дека сум бездомник или пијаница.
Тивко! Клекни.
Не знам како оди тоа.
Овој град им припаѓа на сите
и секаде се чувствуваш како дома.
Дури и на улица.
Можеби изгледа како само да ги играме,
но ова не е игра. Смртно е сериозно.
Ова е на некој бездомник.
Немој, немој, немој!
Немој, да му се сневиди!
Тато немаше да не пушти надвор. -Но сабота е.
Да, зашто го разбудивме утрово.
Слушајте! Имаме медени колачи дома.
- Имавме. - Сите ги изедовме.
Остана само едно парче.
Гледам дека си пораснал, Сањи.
- Зошто не дојдовте порано? - Бевме дома во Дебрецен.
Ќе бидете тука во понеделник?
Да дојдеме утре или вие ќе дојдете по нас?
Утре ќе станеме околу 13-14 ч и може да се најдеме.
Роденден ми е на 21-ви. Ќе наполнам девет години.
Сереш.
Сега имаш само осум? Одиш наназад, нели?
А ти?
За месец и пол ќе наполнам 22. -Аха.
- Може јас прв? - Можеш, смрдлив еден.
Виктор се посерува секој ден.
И секој ден се мочаш.
Совршени сте еден за друг.
- Не повредувај ме. - Само оди.
Добро. Давид!
- Виктор! - Што ако е педофил?
Не следи.
Не сакаме проблеми.
Има некакви проблеми.
Сигурно вдишувал лепак. -Што?
Да, вдишуваше.
Дури и не знае во кој зграда одиме.
Дојдете да снимите како бездомниците готват.
- Што се готви? - Рататује.
Без јајца. Со печурки и ориз.
Така се прави тоа, со печурки и ориз.
Бездомник.ком.
Ќе бидеш филмаџија?
Да, тоа студирам.
Тогаш ќе ти го покажам подрумот.
Можеш да снимиш филм за тоа.
- Аха. - Добро.
Вака.
Може да одиме заедно.
Сањи, пази каде застануваш. И ти, Виктор!
- Добро си? - Да.
По нас.
Голем неред.
Но што да правам? Тука живеам.
Може да се вратиме?
Тука живеам, како не разбирате?
Да му се плукнам.
И јас слегов пијан.
Ова е моја војна.
Немам...
Не викај. Поздрави ги момците.
- Добар ден, г-не. - Серко, поздрави се!
Здраво.
Биди добар или ќе те треснам.
Смее да се шара по ѕидови?
Се разбира.
Кој ќе те укори? Нема никој освен мене.
Пази!
Да ги фрлиме заедно.
Аман, луѓето немаат сопствен дом.
Сите сакаат само моќ.
На луѓето не им е гајле за оние кои живеат во сиромаштија и прав.
Дојди.
Бабо, ќе излупиш кромид?
Запознавме некои бездомници...
И јас живеев на улица година и пол.
Но никогаш не бевме валкани. Ни јас ни луѓето со кои живеев.
Леле!
Тргни ги смрдливите стапала!
Многу е сладок.
Не туркај го!
Дај ми го, мој е! -Не е!
Престанете!
Седни!
Смири се.
Телохранител сум на мама.
Смири се.
Кога ќе се врати тато, ќе те смири.
Што има, Давид?
Добар ден. Добра капа.
- Каде одиме? - Не знам. Виктор?
Излегол?
Како мислиш?
На плоштадот Маркусовски е.
Да го побараме.
Што е со даската? -Што?
Се уште ја имаш?
Да.
Шандор, што мислиш за работа?
Да се работи е добро.
Може да се заработи за храна.
Парите се корисни зашто со нив можеш да купиш што било.
Што било на светот.
Дури и вселената ако имаш двестотини стотини милиони.
Што мислиш за родителите?
Имаме родители
за да не
се тепаме,
да не бидеме лоши, да не пушиме, да не пиеме алкохол. Такви работи.
Родителите се строги,
но сакаат да ги заштитат децата без оглед на се.
Дури и ако ги тепаат, се обидуваат да ги заштитат.
Тоа е тоа.
Дебора! Дебора!
Дебора!
Сањи! Сањи!
Ќе те фатам.
Ја смееш,
и даваш цвеќе, прстени и цртежи.
И одеднаш се вљубува во тебе.
Се сакате два до пет дена
и тогаш е готово. Не?
Ти си идиот!
Иде кола!
Сањи, пази!
Веднаш оди дома!
Не знаеш да се однесуваш, идиоту?
Што ти стана?
Поздрави се со Давид. Веднаш!
Утре нема излегување надвор!
Сега е навреден. Бестрага!
Требаше да правам столови, а не деца.
Навистина. Или фотелја.
Мисли дека животот е лесен.
Мора да учи на свои грешки.
Само тоа можам да речам.
- Синко, може да се вратиш? - Ти си прво одделение, не јас.
Овој сум јас.
Сега препиши.
Седум.
Ако си толку паметен, ти прави го.
Четиринаесет минус осум? -Седум.
- Што пишуваш? - Бројки.
Колку е?
Јас ја пишувам цела задача.
Добро е.
Можеби за тебе.
Колку време?
Десетина минути, и веќе ја решив речиси цела страница.
Виктор, каде ми се оценките?
Му покажа на Давид?
Не сакам да му покажам.
Ученикот може да учи во второ одделение.
Однесување, променливо. Вредност, добра.
Граматика три.
Книжевност три.
Француски два.
Честитам! Добри оценки.
Да, фала.
И честитам што заврши прво одделение.
Фати ме.
Да пееме заедно.
Ама какви учители.
Само учи, учи и учи. Батали учење!
Бинго!
Ние сме всушност бескорисни улични деца,
но мама сепак не сака и прифаќа.
Сите ми кажуваат што треба да работам.
СПЕРМА.КОМ
Цртам тоа што сакам.
Никој нема да ми кажува што да цртам.
Ја уништивте улицата со вашето чкртање.
Зошто не чкртате дома? Срам да ви е!
Сакам да ги развеселам луѓето зашто станува збор за тажни пизди.
Некои се тажни зашто ништо не дупат,
други се жалат зашто мораат да стануваат рано
или не испиле кафе наутро.
Јас сум суперјунак.
Ќе го спасам светот. Јас сум ти, знаеш, Исус.
Пробајте. Сите го готвевме.
Тимска работа.
Мајка ти секогаш ти дава смешни имиња. На пример, Шанди.
Шанди.
Сањи секогаш смислува нешто за да полудиш.
Шандри.
Право по вратот!
Птицата влезе и се посра тука.
Птица на кровот? Треба да ја застреламе.
Не требаше да го удриш.
Зошто?
Зашто ќе ти врати гадно.
Врати ми.
Не сакам да те повредам, животот доволно ќе те казни.
Си го добив.
Ќе те нокаутирам!
Што бараш тука?
Еј!
- Од каде дојде? - Мамо!
Тука е! Давид е тука!
Гледај.
Тврда е.
Каде одиме? Колку остануваш?
Одиме да јадеме некаде.
Провери ја батеријата и продолжи да снимаш.
Можеби ќе има тепачка.
Смири се, Сањи. Дај да раскажам приказна.
Сањи за време на часот по пливање почна да се души.
Потоа отидоа на доктор и направија рендген.
Сите го обвинуваат Сањи.
Не е прв пат.
Некои се спремни за тепачка, но некои не сакаат да се мешаат.
Ќе се степаше со мене да не му кажев ништо?
Оној проклет умоболник.
Може да излезете само со Давид, Сањи пак правел проблеми на школо.
Може да излезете ако вие ги вратите дома.
Кога треба да се вратиме?
Најдоцна до 19 ч.
Мамо, може да одиме каде било?
Само со големите.
Не со оние малите.
Поради Сањи повторно ќе не посети Социјалната служба.
Поради тоа што го рекол на школо.
Рекол дека постојано се караме и нешто друго.
Легнал на маса, а потоа учителот рекол...
Да се надеваме на најдоброто.
Да не дремел Сањика на математика
и не ги кажувал тие лаги, ќе ги немавме тие проблеми.
Не разбирам.
Ти реков да бидеш добар на школо.
Уште еден негативен поен и ќе јадеш ќотек.
Може да одите сега.
Вратете се до 19.30. -Важи.
Ќе ти се инфицира! Ајде!
Еј, не прави го тоа!
Не оди во вода, не е чиста.
Сањи!
Да не ти влезе в уста. Слушаш?
Добро.
Главата над вода!
Размислувам за своите планови за иднината.
Кога ќе имам многу пари,
ќе му помогнам на семејството.
Ќе одам да вежбам и ќе бидам најопасен во градот.
Така се зголемува сликата, а потоа повторно се смалува.
Тоа е зумирање.
- Здраво, Мони! - Здраво!
Давид ќе те снима додека си непослушна.
Биди добра, тогаш ќе бидеш поубава.
Гледај, Давид...
Сањи!
Кога го тргна ова од полицата?
Сањи, гледај!
Гледај, гледај!
Да ми се фатиш.
Десет саати го молам Сањи да стане...
Тргни се од мене!
Вечерва сигурно ќе си играат на мобилен.
Ќе го згазам ако морам.
Се правам.
Готвам, перам, чистам и уште работам.
Таа вели дека ќе викне Социјално,
но треба да се пријави син и зашто пие како смок.
Безвредна проклета пизда.
- А да се средиш? - Ми се јаде.
Ќе јадеш кога ќе биде готово.
Смачено ми е.
Само проблеми со Сањи.
Цел месец не бил на школо.
Заминуваше наутро и се враќаше околу 13 ч како да бил на школо.
Одеднаш се појавија од Социјално.
Ќе го одведеа.
Цело време работам,
а малиот гад по цели денови лаже и ме озборува.
- Озборува! - Пушти!
Сега и на школо е непослушен.
Тоа ќе стане проблем кога-тогаш.
- Болен сум, извини. - Аха. Секој може да рече.
Гајле ми е.
Но не си доволно болен
кога треба да се зафркаваш и да пушиш?
Гајле ми е.
Ќе заминам утре, но дај ми оправдание.
Сега тој се лути? Да му се плукнам.
Оди бестрага.
А малечкава? И таа е грозна.
Ќе ја удрам.
Оди кај татко ти. Него полудувај го, не мене.
Празноглава една!
Тими!
Сигурно сум убава.
Стави му ја на тато в уста.
Престани! Веднаш престани!
- Мамо! - Не сакам во подрум.
Студено е, остави ме на мира.
- Чао. - Молчи.
Многу убаво. Молчи.
Се стемнува, а наскоро мора да станам.
Станувам во 3.30 ч.
Сањи!
Ете. Сега да го затвориме вецето.
Ајде, ајде.
Срам да ти е, кучко.
Срам ми е што им верував.
Срам ми е, кучко.
Ископај си ги очите, искрвави.
Мисла апстракција, живот суров.
Се е црно кога ќе ја извадам маската.
Боксер на рака, животот ми тече...
Чувствувам дека крвавам однатре.
Гледај низ тоа. Чекај.
Еден, два, три...
Еден, два, три, четири, пет, шест и два долу.
- Осум. - Не, само шест.
Горните два се коска.
Еден, два, три, четири, пет, шест...
- Што е тоа? - Белите дробови.
Имаше еден тип, се правеше опак.
На Сањи не му се допадна, па полуде и почна да го тепа.
- Одвај ме тргнаа од него. - Го тргнаа, но тешко.
Седев и ги гледав. И се чудев.
Шестмина беа.
Потоа гледам дека Сањи плаче.
На крај одам до него и го прашувам што е.
Но кој плачел? -Тој.
- Навистина? - Од нервите.
И мене ми се има случено. Плачев од нервите.
Шестмина се обидуваа да ме држат.
Имав 12. Сега имам 15.
- Ова се... - Траги од изгореници?
Овие? Не, но ќе ти кажам после.
Тој може да докаже дека... -Од ноктите е.
- Ноктите на девојка ти? - Не, моите?
Имаш толку долги нокти?
Се чешав и остана така.
Врати.
Гони се!
Не снимај!
Што е, пизди? Жешко е?
Убав долг патлак...
Гони се!
Тинејџерските години се лоши, почнуваат да прават што сакаат.
Мислат дека можат...
"Од утре ќе биде незаконски да се спие надвор на јавни простори,
според новиот закон.
Полицијата прво издава само предупредување
за тие кои немаат дом,
но по третото, може да ги осудат на затвор."
Мора да го фрлиш ѓубрето.
Може спанкото Виктор.
Можеш да му одржиш лекција?
Лежи по цели денови.
Само јас работам.
Да, само станува, јаде и излегува.
Мрзливец.
Тоа се мои мустаки.
Чуму е ова?
Ставив шипка за да зајакне син ми,
да има повеќе сила во животот отколку сега.
Сакам да видам како се развива. Покажи ни што можеш.
Сакам да го правиш тоа долгорочно.
Мртов си.
Мртов човек си.
Ако го изедеш, те убив.
Седни на тоа и заврти се.
Зошто одлучивте да го преуредите домот?
Поминаа неколку години.
Сега ќе почнеме да го преуредуваме домот.
Благодарение кому?
На Сањи.
Социјалната служба почна да не тормози
поради однесувањето на Сањи.
Да не бев јас, немаше да го преуредиме станот.
Да, точно.
Практично ви помогнав.
Ете го.
Но што рекоа од Социјалната служба?
Мора да го преуредам станот до крајот на август,
да купам бојлер и да го преуредам цел стан.
За да не му назначат старател на Сањи.
Ми забранија да одам на школо две недели,
поради онаа валкана курва со косата фатена во опаш.
Оттука ја плукам в лице.
Сега се е добро на школо.
Престани да пушиш.
Сега ќе се поздравам со вас зашто слушам дека внатре е циркус.
Повторно се однесува како да е луда. Не ми е гајле, да му се плукнам.
Како е да се живее на вакво место?
Со такви луѓе...
Може да снимам?
Не треба.
Ајде.
Ќе биде уште полошо.
Обично е полошо.
Влези, душо.
Како гледаш на тоа?
Дојди утре во 13.30 ч
и се ќе урнеме.
И целото веце. Потоа се ќе спакуваме.
Сакаш?
Држи со двете раце.
Гледај како се дружат.
Чекај само да излезеш, пиздо мала.
Ако не сака да дојде, ќе ја соберам Тими...
Еве ги, отвори им.
Чук-чук!
Влезете.
- Здраво. - Здраво.
Здраво, Сањи.
Здраво на сите.
- Се разбудивте? - Јас морав.
Уште работиш од утро до утро. -Послужи се.
- Благодарам. - Имами пар чевли за Тими.
Здраво!
Каде ти се мускулите?
- Не јадеш? - Јадам.
- А Тими? - Тими е во градинка.
Доаѓа дома по 16 ч.
Тој е слаб, а таа е дебела.
Не можам ништо.
И свекрва ми е слаба, а јас...
Во ред е.
- Седни. - Фала.
Што има, Сањи?
Ништо.
Ништо?
Одиш редовно на школо? -Да.
Осмо одделение?
- Седмо. - Добро.
Поправивме.
- Моите синови сега одат на пат. - Убаво. Го средивме вецето.
Убаво изгледа!
Идете?
Долу сонце, горе зелено.
Штом ослабам, продавам помалку за повеќе.
На крајот на краиштата, Шегед ме одгледа,
а кога дојде славата, ме истепа.
Го носиме тоа додека можеме,
моите заслуги ги гледаат и раперите.
Се заколнав дека нема да сум престапник,
но сепак обиколувам додека дрогата оди во осми круг.
Морав да почнам, храбро го направив тоа.
Лажни снимки.
Лажни слики и лажни лајкови.
Ќе помислиш дека трошам пари за да купам слава, како ручек.
Гони се, дркаџија еден.
Што се случи потоа?
Не ми се зборува за тоа.
Само се сеќавам дека пиевме, а потоа...
А повраќањето?
Како се случило тоа?
- Од каде да знам? - Си бил таму.
Тогаш кој бил?
Од каде да знам? Бевме Арман, Атила и јас.
Како да се сеќавам по две шишиња вино?
Само ти си повратил, нели?
Ти велам дека не се сеќавам ништо.
Мислам дека отидовме некаде синоќа.
Се враќавме пеш од плоштадот Борарош.
Само тоа се сеќавам.
Не знам каде отидовме...
Сфаќаш?
Не учествував.
Цело одделение лажеа еден за друг, место да ја кажат вистината.
Сметоа цела вреќа суви лисја.
Ги искинавме вреќите
и ги расфрливме лисјата пред влезот.
Сигурно сте ги запалиле хартиените шамичиња.
Не ги запаливме ние.
Штотуку се издаде.
Оф!
- Ти реков дека не бев јас. - Кога ја запали кантата за ѓубре
на плоштадот Бакач.
Морав да ја изгасам. Тоа го прават, како да се деца.
Ја видовме како ја шутира кантата.
Сигурно се смеел. Смешно е?
Лајно едно...
Не си посилна од мене.
Да му се плукнам.
Добро, посилна си.
- Кој ти е шеф? - Ти си шеф, кралица и Бог.
Лажев.
Не ритај ме додека лежам на подот.
- Бабачко. Вистински бабачко е. - Остави ги билките на мира, Тими!
Го знаев татко му на Сањи кога имав 17, но беше поинаков.
Секогаш беше таков. Работеше по некој ден тука и таму и потоа ништо.
Ни сега не работи.
Мора да сфати дека сега е татко на три деца.
Заедно сме 20 години, а цело тоа време
можеби три месеци немам работено.
Пази или ќе ти ја врзам околу врат!
Со што да те гаѓам? Дојди!
Требаше да купам кондом. Ќе ме чинеше помалку од тебе.
Ќе имаше и помалку грижи.
Сањи е налик на татко му
и дедо му. Секогаш трчаа наоколу.
Но брат му Виктор е на мајка му.
Мрзлив е како мајка им.
Ова девојче е многу слатко, но не требаше да се роди.
Машките се веќе доволно возрасни.
Независни се.
Но добро, слатка е.
Мама ќе те претвори во слугинка, каква што е таа.
- Ав, ав... - Колку страшен пес!
Тими, премногу е. Кој ти го дал тоа?
- Мама. - Мама? Па...
Белким нема да ти се слоши.
Малата моја Тими...
Не сакам чоколаден вкус.
Тоа не е чоколада.
Знам.
Престани или ќе си го добиеш.
Престани, реков!
Престани да не ти влепам една!
Зошто ме плукаш, гадна една?
Помош!
Не боди ме!
Се опи? Поврати во грмушките.
Нема веќе пиење. Остана малку пиво.
Се договоривме дека нема да се опиеме.
- Гони се! - Испадна поинаку.
Си ја знам границата, не сум како него. -Ни јас.
Сањи, не е доволно тоа што се дружиме?
Да, но таа алкохоличарска пизда која лежи...
Сакаш да се здробиш како него?
- Те молам, Давид. - Остави ме!
- Ги кажуваме добри вести. - Не ми рече ништо...
Само бараш.
Тогаш ќе ти кажам нешто. -Ајде.
Еден бездомник го викаме Шешир.
Замолчи! Јас ќе зборувам.
Го гледам типот со француски шешир
како мавта со нож и не следи.
Потоа на плоштадот Маркусовски зема скршено шише
и се обидува да не прободе со шишето.
Слушајте го ова!
Влегов во мајка ти откако ја измочав и свршив на неа.
Чекај. Слушајте!
Стар божји коњ дупен во газот треба да го напика својот патлак
во заразената дунда на твојата ебена мајка.
Едноставно објасни. Охрабри ги гледачите.
Убеди ме дека нема да станеш
- алкохоличар, бездомник. - Алкохоличар бездомник, наркоман.
Слушај глупав еден.
Ќе го завршам тоа проклето основно школо,
а потоа ќе одам во средно.
Ќе се обучам да бидам алпинист,
ќе го положам испитот
и ќе заработам еден куп пари
и ќе си купам луксузен стан. Сфаќаш?
Ја свиткав лопатката.
Цел живот е пред мене.
Јас сум обично 15-годишно мало лајно.
Ќе почнам со студентските работи,
па ќе прејдам на поголемите работи.
- Целиот мој живот! - Јас сум твојот живот.
Нема да можат да ми наредуваат кога ќе наполнам 18.
Не дека може и вака...
Навистина ќе дозволиш да носам посрани стари чорапи и чевли?
Навистина си посебна.
- Тоа е наследно. - Сите знаеме.
- Цркни! - Ти цркни!
- Скапи... - Замолчи.
- Ти си губитник. - Ти си.
- Мајка ти. - И таа.
- Гони се! - Ти гони се!
- Издркај си го! - Нема.
- Да ми се фатиш. - Ти го правиш тоа.
- Заврши? - Со што?
Вдиши длабоко.
И сега не зборувај.
Се скина.
- Престани да го повредуваш. - Не го повредувам. Чекај.
Тој не те сака.
- Батали. Сањи е мој. - Не, мене ме сака.
Замолчи!
- Кого викаш? - Мајка ти.
И реков, паднав математика.
- Здраво, Мони. - Кажи.
Паднал по математика и хемија. Останатото положил.
Фино.
- Мамо? - Да?
Ми се лутиш?
Па... Не е важно.
Не, важно е. Се шегував. Ги положив сите предмети.
Браво, сине. Горда сум.
Мони, знаеш што значи тоа? -Што?
Чекај, разговарам со мајка ти.
Значи дека син ти не е идиот.
Треба веднаш да се исели.
Сањи и јас ќе живееме заедно со Рами.
Да не ми беше Рами девојка, ќе бевме само ние двајца.
- Но сум! - И ќе нарачавме курви.
Но сум!
Знам. Затоа не смееме да се зафркаваме.
Цркни! -А ти може да продолжиш да се зафркаваш.
Точно.
Тој никогаш нема да има чесна врска.
Премногу се опушти.
Еден проблем, два проблеми, но тоа не ме допира премногу.
Се чувствувам како Џемс Бонд.
Ако стојам право, нема веќе падови.
Бори се за тоа што вреди, живеј го сонот.
Тие ќе ти судат, а ти се смееја.
Користи го мозокот, не потклекнувај.
Не запирај ако поаѓаш.
Не сум изгубена душа.
Нема да ме потценуваат уличари, гонете се!
Нема веќе живот на улица.
Добро, добро.
Повели. Задоволна си сега, шефице?
Жешко, жешко, жешко.
Го хранам и го бањам син ти и му купувам цигари.
Твојот проклет маж.
Да, но не ми е дете. Тој ми е како посинет, но не е важно.
Тој е твојот вешт маж.
И мене ми беше ужасно вчера.
Зошто? Што се случило?
Синоќа излезе со Атила, но чекаше прво Мони да замине.
Никој не знаеше и бевме без памет.
Кога ми рече дека Сањи исчезнал, рацете ми се тресеа.
Не можев да престанам да плачам. Мони ме тешеше.
"Зградата не билна полна за време на пожарот
зашто многу студенти заминале дома.
Надбискупот ги замоли студентите
да потврдат дека се добро на ФБ.
- Здраво! - Здраво!
"Не знаеле дали има некој внатре.
Од домот се евакуирани 80 студенти."
Слушна за студентскиот дом? -Дека изгорел?
Да.
Ти го запали? -Не.
Веднаш претпостави дека ние сме го запалиле?
Виде? Беше близу?
Не, докторот ни рече утрово.
Мама и јас видовме кога ја одведовме Тими во градинката.
Момчиња од 16 и 15 години се одговорни за пожарот
во студентски дом на ул.Радај во Будимпешта.
Се мислеше дека пожарот е предизвикан
од електрична инсталација, но истрагата откри дека е подметнат.
Во пожарот загинал татко на четири деца, а зградата е ненаселива.
Момчињата рекоа, опожарување им се видело интересно.
Здраво. -Здраво. Јас сум Виктор Орбан.
Знаеме дека огнот се проширил наваму.
Надвор има железна врата опкружена со знаци од штета од чад.
Студентите имале две минути да се соберат и да си одат.
Стигнале на местото за 8 минути? -Да, за 8.
Но пожарот се проширил во зградата за само 3 мин.
Мислам дека може да го урнеме домот и да изградиме нов во близина.
Треба да размислиме.
Постои очигледна врска
меѓу подметнувањето на пожарот и смртта на лицето.
Очигледно не си сакал така.
Не мисли дека си зол
зашто тоа ќе ти го уништи животот.
Но целата таа збрка си ја предизвикал ти,
иако ненамерно.
Може да се претпостави дека,
кога си го запалил душекот пред железната врата,
си мислел дека ќе изгори само душекот?
Да.
Има смисла. Ни јас не би помислил дека огнот ќе мине низ железна врата.
Иако немам пробано.
Во случај на убиство постои голема разлика во смисла на пресуда.
За умисла, казната може да е 5-20 години до доживотна.
Кога е без умисла, 2-8 години.
Казната е поблага зашто си малолетник.
Но што и да направиме, дури и да те распнат,
тој човек нема да оживее.
Колку и да е тажно и трагично,
нема смисла да го уништиме и твојот живот
затворајќи те во малолетничкиот затвор Текел, коешто е ужасно место,
каде би ги минал годините меѓу вистински криминалци.
"Ќе се обидам
да ја олеснам
тагата
што ја чувствувате
вие и вашето
семејство.
Тага? -Да ја олеснам тагата што ја чувствувате вие и вашето семејство.
"Не мислевме...
Не мислевме дека шега може да се претвори во таква трагедија.
И јас имам татко, и тој ми значи многу,
па не можам да замислам каков би ми бил животот без него.
Не можам да замислам...
Не можам да замислам како е да се изгуби сакано лице.
Знам дека не можам да ви го вратам мажот,
но длабоко жалам поради тоа што го направив.
Ве молам за прошка. Постаро момче."
Да му се плукнам.
Добро си, Сањи? Што е?
Ти се излегува? Ајде да правиме нешто заедно.
Јас и Ати сакавме да купиме ацетон за вадење лак.
Ати немаше пари и почна да се кара со благајникот.
Арманд купи ацетон и отидовме накај игралиштето.
Ги молев да се вратиме до една канта и да ја запалиме.
Ќе беше во ред да ја запалевме кантата
зашто огнот немаше да се прошири.
Но одевме понатаму, а Арманд забележа душек
и предложи да го запалиме.
Ати клекна додека го покривавме.
Арманд му рече на Ати да се преправа дека моча.
Ати стана и почна да моча
полевајќи го душекот со ацетон.
Извадив запалка од џебот и му го дадов.
Го зеде и го запали и се оддалечивме бегајќи.
Мислам, нема да го наместам Атила
зашто знам дека и јас сум крив.
Не треба да го направиме тоа.
Зошто ви е толку привлечно да се однесувате лошо?
Зошто имаме порив за лошотија?
Тоа е детска фантазија.
Зашто не сакаме да пораснеме.
Или барем се уште не сакаме да пораснеме.
Треба да ги сменам однесувањето и стилот.
- Што точно? - Мојот став и се.
Целиот тој став дека сум главен.
Дека сум крал.
Што мислиш? Добро ти влијае работата?
Кога не сакам да направам нешто што ми кажуваат родителите,
сега можам да кажам дека сум работел цел ден.
И ме оставаат на мира.
За среќа.
Што направи денес? Ништо.
- Јас? - Да, ти.
Како мислиш ништо?
Сањи...
Се работам. Ништо не работев на ѕидовите.
Сега работам. Чекај, што...
- Ништо. - Зошто ништо?
Плус ѕидовите.
Ништо плус шут.
Шутот, ѕидовите,
фугирање, метење...
Ама ајде.
Познато и како ништо. Фала.
Тоа е се.
Мислам дека двојка, ако се искрени еден со друг,
може да го освои светот.
Знаев дека ќе го направиш тоа.
Кога ќе бидам постара, ќе сакам да имам дете, во вистински околности.
Потоа ќе зборува дека мрази да оди дома,
или да биде дома.
Нели е грозно детето да ти каже дека не сака да оди дома.
Ако имам семејство, нема да се однесувам со нив исто како моите.
Ако прашуваш тоа.
И тоа е нешто.
Три...
Четири...
Пет...
Испиј го.
Вкусно?
На другата страна. -Не, вака.
На другата страна. -Чекај!
Вака.
Бакни ме. Ќе ја испратам Рами и ќе легнам покрај тебе.
Легни и земи го телефонот на тато.
Знам, знам...
Ете.
Осумдесет и шест.
Колку е долго?
Тука собира еден комплет фиоки, и таму.
Добро, но ќе спиеш до ѕидот.
Сакаш да го исечам радијаторот?
Адвокатот на жртвата, татко на 4 деца настрадани во пожар,
вели дека трагедијата ја предизвикале трите момчиња,
па поднел приватна тужба
против вработен во домот.
Не е поднесено обвинение против тие
кои се одговорни за ширењето на пожарот во зградата.
Сакам да го сменам тоа.
Како мислите дека ќе заврши тоа?
- Не знам. - Но што мислите?
Не знам и не ми е гајле.
Како не ви е гајле?
Ако нему не му е гајле, зошто мене да ми е гајле?
- Ви недостига? - Не ми недостига.
Замина. И јас на 18 години бев среќен дека заминав од дома.
Така оди тоа, но сепак...
Но не така како што прави тој.
Му објаснив, ако нема занимање,
или барем возачка дозвола, наебал.
Дома е Сањи? -Не е.
Не ни се јавува на телефон. -Ни нам.
Супер.
Можеш да го бараш колку сакаш.
Ало?
Прашај го кога се враќа дома.
Кога се враќаш дома?
Не знам. Подоцна.
Ако дојдеш дома утре, ќе те истепам.
- Те сакам. - И јас тебе. Чао.
Не знаат дека доаѓаме? -Не знаат.
Ќе ги изненадиме.
Се надевам дека не пушат надвор.
Добровечер, дами и господа.
- Балинт дојде со кола. - Тивко, татко ти спие.
Повторно е мортус пијан.
Полно е.
Дури и мене ми оставил малку.
- Немаш храна дома? - Не, само проверувам.
- Му фали куќата. - Да го поправам тоа?
Би било добро.
Можам да донесам лепило од работа,
да измерам и да го поправам.
Слушам дека си добил возачка и дека во вторник ќе добиеш кола.
Не. Глупав си?
- Си видел? - Лажна е, од пазар.
Што зборувате?
Дај да видиме.
- Така се прави. - Браво.
Само точи, ќе ти кажам кога.
Добро.
На здравје.
Аман.
Да снимаме тато.
Морам да ти признам дека си посилен.
Си работел со добар сиров материјал.
Добро искористена сперма. -Аха.
Како мислиш? Треба да си ми благодарен.
- Гони се! - Да му се плукнам!
- Одам во продавница. - Зошто?
Се тресе како риба.
Ми треба лекарска помош?
Се уште не.
Зошто имам трема? Имам кнедла во грлото.
Ужасно чувство.
Ти треба да имаш трема, а не јас.
Го повикувам обвинетиот да влезе.
Писмената изјава што ја предадовте гласи:
"Не мислам дека сум лош човек. Никому не сакав да му наштетам.
За жал, пораснав во лоши услови.
Ние шестмина живеевме во општински стан од 28 квадратни метри,
заедно со баба ми, брат ми, сестра ми и родителите.
Долго време спиевме на еден кревет.
Имав дел од орманчето за себе.
Такви околности влијаеа и на моето учење
зашто се помалку сакав да сум дома.
Мама се трудеше околу нас. Во еден момент работеше три работи
и долго време бев без родителски надзор.
Некогаш морав да ја чувам и мојата помала сестра.
Ја научив лекцијата, дека не смеам да си играм со оган
и никогаш веќе нема да направам нешто слично.
Ќе се трудам во иднина некако да се искупам
за последиците на своите неодговорни и глупави постапки.
Дали останувате на таа изјава? -Да.
Сакате да изјавите уште нешто? -Не.
Го повикувам обвинителот да предложи казна.
Врз основа на претставените докази, обвинителството предлага
судот да ги казни првообвинетиот и второобвинетиот малолетник
со казна затвор од 7 години и 8 месеци
и третообвинетиот малолетник на 6 години и 8 месеци.
Што ти дава сила? Како можеш да се спремиш за затвор?
Не знам.
Ќе му речам дека ми е жал и дека беше несреќен случај.
Дека не мислев дека така ќе заврши.
Нормално дека се каам, кој не би се каел?
Човек загина.
Си можел да бидеш ти, да си живеел во тој дом.
Ти, на пример.
Или ти.
Си можел да бидеш ти. Бестрага.
Што ќе биде со нас?
Ако ја издржиш казната, ќе излезеш, ќе те чекам.
Ќе останеш со мене пред тоа и после тоа?
- Да? - Да.
Ти го давам ова, со љубов.
Се е твое сега.
Се гледаме утре?
Не сум сигурен.
Но ќе наминам кога ќе имам време.
Кога ќе биде тоа?
Утре сигурно не.
Можеби за викенд, но не можам да ветам.
Овој викенд? -Да.
Добро.
Да пукне, Сањи!
Кога излегуваше филмот, повеќе од пет години по инцидентот
судската постапка за Сањи не беше завршена.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС