Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Sinematik edebiyatı keşfetmek
Sevgili film arkadaşımız Hinton Battle'a!
Umarız yakında Japonya'ya dönersin.
Arkadaşların geri dönmeni dört gözle bekliyor.
Hinton Battle dostumuzdur.
Kendisi üç Tony ödüllü, ünlü bir dansçı ve koreograf.
Bekleyiş sona erdi.
Bu film çekilirken Amerika'da olması gerekti
ama film bittiğinde geri dönmeyi planladığını duydum!
Sarsılmaz dostluğumuz sınırların ve ırk engellerinin
ötesine geçiyor.
Dünya barışı dileğimiz bu tutkulu filmle sonuçlandı.
Teşekkürler sevgili arkadaşımız, Hinton!
Yoshimoto Kogyo.
TANAKA.
VAP.
PSC işbirliği ile.
Bu dört şirket sunar!
Yönetici Yapımcı Kazuyoshi Okuyama.
Hikâye kıyıdaki bir sinemada geçiyor.
Bu garip adam geri dönecek. Kendisi askerî inzibat.
İnsanlar modern hayat tarzının tadını çıkarmaya başladığında
Japonya'nın en iyi şairlerinden biri, Chuya Nakahara
gençken bu mısraları yazdı.
"Buna modernleşme diyorlar. Ben buna barbarlaşma diyorum."
Chuya'nın "vahşi çağ" dediği şey
hâlâ dört bir yanımızı çevreliyor.
Chuya devam etti,
"Bir Sonbahar Gecesi" "Kara bulutlar insanlığın ardında toplanır."
"Beni neredeyse kimseler fark etmiyor."
Bir asır önce yazılan bu mısralarda geleceği öngördü.
Daha iyi bir gelecek için geçmişi gözden geçirme vakti.
Bu yüzden film arkadaşlarımla bu filmi yaptım.
Chuya Nakahara'nın şiirleri rehberliğinde
20. yüzyıldan Japon savaş filmlerini ziyaret edeceğiz.
"Tavandaki bir parça kırmızı ışık kapıdaki bir çatlaktan sızıyor."
"SABAH ŞARKISI" "Askerî müziğin ateşli sesi."
"Ellerim boş kaldı." Pasifik Savaşı sırasında Chuya tarafından yazılmıştır.
Bir asır sonra, yine benzer bir gerginlik ve baskı söz konusu.
Ama "Ellerim boş kaldı" diyemeyiz.
Geçmişten geleceğe seyahat etmek için
bir zaman makinesi gerekir.
Bu sadece bir fantezi, bilim kurgu.
Ancak modern teknoloji ile uzay gemileri bizi
zaman ve mekânda zahmetsizce taşıyabilir.
Yemeğini yiyip içkini yudumlarsın.
Yüzebilir, spor yapabilirsin.
Bazen hafıza parçaları gibi garip şeyler akıp gider.
Uzayda yalnızım ve düşünüyorum...
Kendimi, aslında insanlığı.
İnsanlık tarih öncesi Afrika'da doğdu.
Hayatta kalmak için diğer türleri yememizi sağlayan aletler icat ettik.
İki ayak üstüne kalktık, ateş kullandık ve kendimize üstün dedik...
Canlı mahlûkatın hükümdarları.
Bilim ve medeniyetle birlikte bir güç arzusu geldi.
Birbirimizle kavga ediyoruz. Bu arada bu çok lezzetliymiş!
Savaşlar, soykırım ve yıkım. İnsanlığın tarihi bu işte.
Sonra bir kız girer.
Kim o?
Güzel bir gün başlıyor!
Evimiz Dünya'da doğdu.
Dünya var, bizim evimiz.
Ancak insanlar bu küçücük küreyi yok ediyor, savaşıyor
ve birbirini öldürüyor. Hayret bir şey.
İnsanların Afrika'dan ayrılmasının üzerinden çağlar geçti.
Benim atalarım, Yamato adında bir yere gelen bir grup.
Yamato, doğan güneşin ülkesi demek.
Benim adım Fanta G. Bir anda şunu fark ettim,
filmler son teknoloji bir zaman makinesi.
Çok uzağa gelmişim. Japonya ve Hawaii birleşiyor.
Japonya ve Amerika bir zamanlar birbiriyle savaştı.
Bunlar da Kilauea ve Fuji Dağları.
Pasifik plakası Hawaii'nin Japonya'ya her yıl 2 cm. yaklaşmasına neden oluyor.
Ne zaman sordun? Savaş hakkında ne biliyorsun?
Uzun zaman önce...
Olamaz, savaş başladı!
Bu gerçek bir savaş mı, yoksa film mi?
Savaş filmlerinden bahsetmişken Askerî İnzibat var.
Gizli polis teşkilatıydılar.
Varlıkları her zaman kötü olayların habercisidir.
Japon vatandaşlarını ne pahasına olursa olsun koruyacağım!
Onomichi, Hiroşima, uzak gelecek
Filmler geleceği her zaman bir yıkıntı olarak tasvir eder.
Savaşın sonuçları olduğunu herkes biliyordu.
Ah, Onomichi, aşkım, memleketim.
Tepelere tırmanıp inip trenler. Tekneler. Bisiklet zilleri.
2019 yazındayız.
Bu filmde zaman farkları yaşayacaksınız.
Sizin şimdiki zamanınız bu filmin geçtiği zamandır.
Birçok köprüden ve denizin üzerinden geçip
bu ada kızı hep kıyıdaki sinemaya gider.
Noriko Habara, 13 yaşında.
Onomichi!
Üzerinde bir savaş esiri kampı olduğu için
Onomichi bombaların hedefi olmamıştı.
İnsanların yaşam tarzı 1940'lardaki savaştan bu yana değişmedi.
-Günaydın. -Bugün keyfin yerinde.
Tren geldi!
-Günaydın. -Selam.
İhtiyar!
Vay, G!
Evet! Bana Kinema G. diyorlar. İkimiz de gireceğiz az sonra!
Bugün döneceğini tahmin etmiştim.
Onomichi'nin son sineması kapanırken benim de sinema hayatım sona eriyor.
Annem bütün gece Japon savaş filmleri gösterecek!
Savaşlara ve atom bombalarına devam mı hâlâ?
Noriko ona yardım ediyor ama bu gece son.
-Kim? -Onu tanımıyor musun?
Ona yardım eden güzel bir adalı kız.
Uzun zamandır buralarda değildim. Gençler de geliyor mu?
Evet, eski günlerdeki gibi ağlayan bebekler olacak!
Ama bu gece son.
Artık savaş filmleri kimsenin ilgisini çekmiyor.
Bugünün gençleri... -Noriko farklı.
Öyle mi?
Akşam görüşürüz.
Elbette. Hoşça kal.
Güle güle.
Bu arada Noriko yolda.
Bilmediğim şeyleri filmler aracılığıyla öğrenmek istiyorum.
-Ben sana öğretirim. -Savaş nedir?
Örneğin ben neredeyim? Ben kimim?
Selam, bugün erkencisin.
Pika!
Tamam, 1, 2 ve 3...
Setouchi Kinema'nın biletçi hanımı. 1, 2 ve 3...
Güm!
Mario Baba, film tutkunu
-Noriko. Mario Baba, film tutkunu
-Noriko. -Mario. -Demek geldin. -Evet.
-Yarından sonra ne yapacaksın? -Geleceğimi bilmiyorum.
Kimse bilmez.
İhtiyacın olan tek şey filmler.
-Sen peki? -Ben de gireceğim.
Kim olduğumu öğrenmek için filme gideceğim.
Defterim!
Hosuke Otori, sinema tarihi meraklısı
Bu gecenin filmleri Japonya'nın savaş tarihini gözler önüne seriyor.
Birden bir fırtına çıktı!
Setouchi Kinema -Ama 210. gün bile değil.
210. gün mü?
Tayfun her zaman o gün gelir. Rüzgârlar bir rüzgâr tanrısını uçurabilir.
Şimşek çakıyor!
Yağmur yağıyor.
Bir keşişin oğlu elinde sandaletleriyle dua ediyor.
Kayıp düşmek ne utanç verici.
O da bir yakuza özentisi.
Gök gürültüsü, depremler korkutucu değil.
Şemsiyemiz yok muydu ki?
Elektrik...
Sihirbaz makinist, elektriğin olup olmadığından emin oluyor.
Burada, kıyıdaki sinemada
garip bir hikâye ortaya çıkmak üzere.
Fanta G film izlemek için can atıyor.
Şemsiye yok...
Son gösterime geldim ve şimdi ayrılamıyorum!
Plaj konseri iptal edildi!
-Çizgi film var mı? -Hayır, sadece eski savaş filmleri var.
Bu akşam olmaz.
Çok sıkıcı!
-Çizgi film istiyorum. -Tamam, üzülme.
Sırılsıklam oldum. Sen ne durumdasın?
Koltuk yok. Şuraya geçelim.
İlerleyelim.
İyi akşamlar.
Ben de geliyorum.
Noriko bir şemsiye bulup hazırlandı.
Perde her zamanki gibi bizi bekliyor.
Yağmurda ay bulutların arkasına saklanır
Evlenmek için evden ayrıldığında...
Canlı müzik!
-Filmlerde canlı müzik olurdu. -Eski bir şarkı bu.
Şemsiyemin altında yalnız yürürdüm
Şemsiyen olmasaydı kiminle yürürdün?
Sen evleniyor musun?
Evlenmiyor musun?
Bana söylemelisin. Çünkü hiçbir şey bilmiyorum.
Mesela, savaş nedir? Onun ne olduğunu bilmiyorum.
Al benden de o kadar!
Çok heyecanlı!
Ama hissedebiliyorum. Dünyamızda gizlenen devasa, uğursuz bir şey...
Bana ne bundan!
Ne olduğunu anlamak için filmler izliyorum. Filmlere bakıyorum.
Noriko.
Selam moruk.
-Sana söyleyeceğim -Sana göstereceğim
-Sırlarını -Seni nasıl suiistimal ettiğini
Savaş nedir, anlatacağım!
Çünkü filmler savaşı çok iyi bilir
Eski sinemalar Pika Teyze'nin patatesleri ve sigaraları gibi kokar.
Bir de tuvaleti gibi.
Başlamak üzere!
Serseri!
Doğal olarak güçlü olan kazanır.
Yakuzalar borç yüzünden birbirine girdi.
Durma, öldür beni! Yakuzalar birbirine girdi.
Üzgünüm evlat. Dövüşmenin bir kaidesi yok.
Patronun borcunu ödeyemedi.
Patronum "Boş ver!" dedi ama torununun okul taksitini ödemek zorunda.
Benim için baba gibidir, bu yüzden parasını alıp patronunu öldüreceğim.
Kapa çeneni, keşişin oğlu!
Keşiş!
Ben keşiş değilim!
Ne demek istediğini anlıyorum.
Bir işe yarayacaksa canımı al!
Patronun kocaman bir kalbi var.
Bırak çocuğu. Dersini aldı.
Film bir rüyadır. Mutlu olun!
Peki!
Filmler gerçek midir yoksa yanılsama mı?
Hadi mutlu olalım!
Mutlu son mu? Bitti mi?
Bunun ne olduğunu biliyorum Hem de çok iyi biliyorum
Eski dostum projektörün keyfi yok.
İyi çocuktur.
Birçok şeyi biliyorum, biliyorum
Filmleri güçlü, güzel kılar...
...ve lezzetli.
"Son"dan sonra bile
umutlar ve hayaller vardır
Film bittikten sonra hepimiz mutlu olacağız!
İnansan iyi edersin.
Yalanlara mı?
Yalanlarda gerçek payı vardır!
Neşelenelim, eğlenelim!
İyi gidiyorsun. Devam et, emektar projektörüm.
Bu manasız bir eğlence, savaş filmi de değil hem.
İşgal altındaki Japonya'da çekildi.
Yönetmenler sansürden yırtmak için
kılıç dövüşlü filmler değil, Hollywood tarzı müzikaller yaptı.
Panik yapmayın millet!
Projektörler yapar bazen böyle!
Yaşlı bir adamdan yaşlı bir adama...
Film yanıcı bir materyaldi.
Her zaman yanardı.
Kazuo Hasegawa ve Takako Irie'nin filmleri yandı...
Çok sıcak olmalı. Zavallıcıklar...
Noriko?
Mario...
Noriko!
Kinema G!
Noriko yanıyor!
-Kim? -Onu tanımıyor musun?
Yardımcı olan güzel adalı kız.
O benim.
Çok uzun zamandır uzaktaydım...
Endişelenme. Filme girmene yardım edeceğim.
Tuvalete gidiyorum.
Yeteneğim filmin kahramanlarını taklit etmek.
İşte filme böyle giriyorum.
Bak...
Henüz adını bilmiyoruz...
Lanet olsun!
-Islanmışsın. -Çamura da bulandım.
Şemsiyen yok mu?
Kim şemsiye taşır?
Ve üretir...
Bazen yağmur da güzeldir. Bozukluğum yok ne yazık ki.
İlkbahar yağmurunda gezelim.
Ne kadar cesur! İçeri girmek ister misin?
Yakuza filmlerini severim ama sanırım savaş filmleri de o kadar farklı değil.
"Japon savaş filmleri"
Gideyim de yakuza filmi izleyeyim.
Tarzını sevsinler!
Tarz önemlidir. Of, tuvalet leş gibi!
Ve tuvalet.
Leş gibi.
Başlamak üzere!
Affedersin kardeşim. Al.
Bana bir borcu mu var?
Daha yakuza olmadım. İnsanlara çıkışmayayım.
Shigeru Dan, alacak tahsildarı
Projektörlü bir sinema daha gitti. Ne kadar üzücü.
Sık dişini projektör dostum. Gençler için dayan.
Filmler, geleceği inşa etmelerine yardım edecek!
Hadi gidelim!
Herkes hazır! Şimdi gösterinin geri kalanının keyfini çıkarın.
Sanki Kinema G'nin duasına cevap verircesine...
Başladı.
-Aferin. -Her şey tıkır tıkır çalışıyor.
Afrika savanlarında koşturan atalarımız şöyle düşünmüş olabilir:
Ayakkabı gibi modern nesneler kulağa enstrüman gibi geliyor.
Zıpla, sıçra, yürü, dur ve sesi düşün.
İnsanlar kendini ifade etmek için vücudunu kullanır.
Step dansı, insan onurunun temelidir.
Filmler rüyadır, rüyalar filmdir Harika bir dünyadır
Filmler dünyayı güzelleştirir
Herkes mutlu!
İnsanlık tarihi mutsuzluk tarihidir.
Mutluluğa erişilmez, bir yalandır.
-Yalanda gerçek payı vardır. -Yalan!
Bunun gerçek olduğuna yürekten inanıyorsanız...
Belki uzak gelecekte başarılabilir.
Gök gürültüsü!
Filmleri koruyacağım. Gerekirse onları korurken ölürüm!
Bu nedir? Neden buradayım?
Sonsuza dek mutlu yaşamışlar!
Neden dans edip şarkı söylüyorum?
-Neden dans ediyorum? -Hakikaten, neden?
Sen de şarkı söyleyip dans ediyorsun!
Haklısın! Çünkü bir filmdeyiz!
Bana her şey uyar.
Noriko!
-Bana yardım et. -Ona yardım edelim!
Mario, yardım et!
Çocuklar, kendinize gelin Filmdesiniz
Bize katılın Buraya gelin!
Hepsini filme çekmişler.
Cihazlardan izlediğin videolar
perdedeki filmler gibi olmuyor hiç.
Fanta G, fantastik bir rüya görüyor.
Şarkı söyleyip dans etsin herkes!
-Gelin hele şöyle -Bahar geldi!
-Beni koruyun -Şarkı söyleyelim!
-Ya da... -Gelin, dans edin!
-Zorunda mıyız? -Bahar! Bizim baharımız!
-Tomurcuklar patlıyor -Bizim baharımız!
Muhteşem bahar!
Yapraklar gibi dans edip düşüyorum İlkbaharda kanım kaynıyor!
Düşme! Düşemezsin!
Şarkı söyleyip dans et!
Tomurcuklar patlıyor!
Prensesi koruyun!
"Oda ve Hashiba pastanın hamurunu yoğuruyor."
"Tokugawa afiyetle mideye indiriyor."
Tokugawa, silahlı samuraylarla yeni bir çağ başlattı.
260 yıllık mutlak irade, barış içinde geçti.
Bu arada diğer ülkeler birbirine karıştı.
Onlara katılalım mı?
Henüz bir şey duymadınız!
-Biz! -Ben de, ben de, ben de!
Dünyada bu işe bizden daha uygunu yok!
O kadar da abartmayın Kendinizi bize sevdirebilir misiniz?
Biz kalplerinizi çalmayacağız Ama siz bizimkini çaldınız!
Üstelik bir kenara atacağız onları!
Birdenbire kendilerini savaş zamanında buldular.
Çal hadi!
Noriko!
Bana yardım et.
Çalsana kalbini hadi!
Mario ve arkadaşları.
Gerçek ve fantezi birbirine girdi!
Beni koru!
Duyduğunuz şey bir milli şarkı.
İnsanları İmparatorluk uğruna fedakârlık yapmaya teşvik ediyor.
1930 ve 40'larda Japonlar, denizaşırı ülkeleri
fırsat ve macera ile ilişkilendirdi, böylece savaş genişledi.
Bu bir savaş!
Savaş mı?
Bu bir savaş!
Pearl Harbor zaferini kutluyorlar.
Olur böyle şeyler!
Japonya için kendimi feda etmeye hazırdım.
O zaman daha haşin olmalıyım!
Sadık bir militaristtim.
Hükümet insanlara, moralleri yükselsin diye
"Vatansever Marşı" gibi propaganda şarkıları söylettirdi.
Bu polis memuru orduya bağlı çalışıyor.
Tarzını sevsinler!
Yakuza filmi izleyeceğim.
Doğru, limonata!
Bir, iki, üç...
Güm!
Beni koru! Beni koru, Mario!
-Noriko. -Mario.
Toba-Fushimi Savaşı
İmparatorluk yanlısı güçler Şogunluğa karşı
1868'deki iç savaş
birçok ölüme sebep oldu.
"Nesiller önce, kahverengi bir savaş vardı."
"Bir sağa, bir sola, bir sağa..."
Chuya Nakahara'dan "Sirk"
Üç çocuk şu anda bir Shinsengumi filminde.
Kim olduğumu öğrenmek için filme gideceğim.
Shinsengumi birliğinden Yüzbaşı Kondo
Yüzbaşı Kondo'ya bir kurşun isabet etti.
Bir Japon, ülkesi için kendini feda eder.
Üçlü, kaçmak istemektedir.
Karışmayın sakın!
Ama çoktan karışmışlardır.
Cesaretine hayranım.
Eğitim her şeydir.
İmparatorluğun 100 milyonluk tebaası savaştan kaçamadı.
Kaçalım hadi!
-Yardım et bana sinema! -Nereye gidiyoruz?
Bu arada, bu ev cininin adı Zashikiwarashi.
Şans getirdiğine inanılıyor.
Üçlü, sürünerek uzaklaşıyor.
Hijikata görev yerine geri dönüyor.
"Yüzbaşı!"
"Ne oldu?"
"Samuray çağı bitti!"
"Bütün adamlarımızı vurdular..."
Shinsengumi birliğinden Kondo ve Hijikata.
Ben altyazılıyım! Neden?
Neden siyah-beyazım?
-Eski bir sessiz filmdeyiz! -Evet.
Sessiz film mi?
Sesli filmlerden önce onlar vardı.
Sesli film mi?
Evet, doğru.
Başta filmlerde renk veya ses yoktu.
İlk filmini izleyen Dostoyevski, sessiz ve tekinsiz gerçeklik tasvirleriyle
filmlerin kalıcı olamayacağını söyledi.
Filmler her zaman olağandışı ve tuhaf olmuştur.
-Ne harika bir gece. OMIYA HAN, KYOTO
İmparator kan dökmeden kazandı.
Götür! Kutlama zamanı.
Ryoma Sakamoto ve Shintaro Nakaoka
Tokichi, sake getir!
-Haydi! -Biraz da yiyecek bir şeyler!
Bunu daha sonra senin için içeceğim.
Böylece sadık Tokichi öldürüldü.
Pusu kurdular!
Olamaz!
Bak, yine!
İktidardaki insanlar özgürlüğü daima ölümle cezalandırır.
Seni düzenbaz!
İşte bizim tarihimiz.
Tanıklar arasındaydım...
Beni yakaladılar, Bay Sakamoto ve Bay Nakaoka...
Bay Nakaoka!
Bay Sakamoto, neden silahınız var?
Birini mermiyle öldürmek ahlaken yanlıştır.
Bunu kendimi Amerikalılara karşı korumak için aldım.
Sanırım Amerikalılarla iyi arkadaş olabilirim.
Sakamoto Amerikalılarla arkadaş olamadan 1867'de öldü.
Ne oluyor?
-Seyirci miyiz? -Savaş tarihi.
-Filmlerden öğrensene! -Ne istiyorsan!
Nakaoka, Sakamoto'dan iki günle kurtuldu.
Tarihin izi, Nakaoka'nın anlatılarında kayboldu.
Postacı geliyor.
Ülkesine hizmet ediyor.
At da var.
Korkunç olan, bu vahşetin sahiden gerçekleşmiş olmasıdır.
Sonuç olarak pek çok hayat zayi oldu.
"Devrimciler!"
"Bizi yok etmek istiyorlar."
"Sakamoto'yu biz öldürmedik."
"Ama Satsuma ve Choshu bize tezgâh kurdu!"
Satsuma ve Choshu için her şey mubah!
Ama Saigo öldü...
-Ne tuhaf bir şapka! -Saigo hain olmakla itham edildi.
Hayat zor...
Bay Saigo!
Sırada ne var?
Ben Shinsuke Beppu.
-Ve... -Yeterince uzun yaşadım...
Efendim!
Satsumalı Saigo, müttefikleri tarafından ihanete uğradı.
Memleketinde hükümetle girdiği bir savaşta öldü.
Hain olmakla itham edilince, 49 yaşında intihar etti.
Şöyle hüngür hüngür ağlamak ne iyi gelirdi!
Teşekkür ederim!
Satsuma ve Choshu ittifakı kulağa hoş geliyor!
İyi olmadı! Hepsi birbirlerini kandırıyorlardı!
Kapının üzerinden atla ve sapla!
Düşman!
-Sessiz film. -Biz seyirciyiz!
Sesimi duyabiliyorum! Bu nedir?
-Sesli film. -Bu bir ilerlemedir.
Savaş ilerliyor mu?
Ya da yakuzanın çıkarı artıyor mu?
"Buna modernleşme diyorlar. Ben buna barbarlaşma diyorum."
"Vahşi Çağ"
-İçeri geliyorum. -Noriko!
Ordu, karakola baskın düzenler.
Yüzbaşı Kondo.
Noriko! Birçok filmde oynuyorsunuz.
Savaş filmlerine girmek kolaydır.
-Noriko! -Gördün mü?
Saygı diye bir şey kalmadı artık.
Yüzbaşı Kondo.
Çok anlamsız!
Zaman değişiyor.
Yüzbaşı Kondo!
Ve sonra modernite.
Seni duyabiliyorum.
"Ne?"
-Sesli film bu! -Kaçmana izin vereceğim!
İşte "vahşi çağ" böyle başladı.
Silahlar bizi yendi. Biz samurayların modası geçti.
Çok haklısın.
Yüzbaşı Kondo.
Bu genç hanım geleceğe ait, şimdiki zamana değil.
Onu benim için koru.
Lütfen.
Seninle gelebilirim.
-Bazı erkekler dürüsttür. -Evet.
Onu koruyacağız.
Setouchi kıyısındaki Abuto Tapınağı, güzel Tomonoura Koyu'na bakıyor.
Keşke Amerika'ya gidebilsem...
Bunlar Ryoma Sakamoto ve Saigo!
Başlayalım hadi.
Konpeito şekeri yiyorlar.
-Şekerleme tatlıdır. -Tatlı olan şey... şekerdir.
Satsumalı Okubo!
-Tavşan beyazdır. -Tavşanlar zıplar.
-Zıplar... Kurbağalar. -Kurbağalar yeşildir.
Yeşil hayalet!
Şeker ne alaka?
Elektrik parlaktır.
Parlak bir şey...
Bu idealist adamlar hayalperest olarak görülüyordu.
Babanın kel kafası!
Kel kafa.
Daha uzun yaşasalardı Japonya daha farklı olur muydu?
Bir bıyık ya da ilmek... Eceli henüz gelmemişti.
Yapacak çok şeyi vardı.
Okubo, yeni hükümette kilit bir role sahipti.
14 Mayıs 1878'de suikasta uğramadı mı?
Çok yazık...
Şekeri yalayın, enayiler!
Güce aç adamlar yönetimi ele geçirmeye çalıştı
ama başarısız olup öldürüldüler.
-Tavşan nedir... beyazdır. -Tavşanlar zıplar.
-Zıplar... Kurbağalar. -Kurbağalar yeşildir.
Tek bir kişi sistemi alt edemez.
Doğru. Hayaletler ışık gibi kaybolur.
-Işık elektriktir. -Elektrikse parlak.
Parlak olan nedir...?
Babanın kel kafası.
Görüldüğü üzere tarih kaotiktir.
Hiçbir şey sonsuza dek sürmez.
İşte başka bir savaş.
Bazı aptallar güçlerinin farkına varmadan ölürler.
"Neden?" -Sesin nerede? Sen lider değilsin!
"Hijikata!" -Liderim! -Konuştun!
"Öl o zaman, Lider!"
Sonuç itibarıyla bir darbe oldu.
-İşte! Güzel... -Daha yüksek sesle!
-Hijikata benim! -Of, çok acıdı!
-Harada! Yamanami! -Okita! -Bu da acıttı!
Shinsengumi liderlerini öldürdü ve Choshu grubunu suçladı.
-Takviye kadınlar! -Güç karşısında boynumuz kıldan ince.
Dua edelim...
Sana beni öldürmeni asla emretmedim!
Liderimize.
Şerefinizle öldünüz, Bay Serizawa.
Daha ölmek istemiyordum...
Herkes yeteneği kadar yaşar.
Zavallı kadın sonunda öldürüldü.
Devrimciler Yüzbaşı Kondo'yu yenip infaz etti.
Geleceği kimse bilemez.
Bu gerçek Ryoma Sakamoto.
Toshizo Hijikata işinin başındayken öldü.
Gözlerim kapalı görürüm. Nasıl gidiyor?
Mario.
Unuttum.
Geleceğimi bilmiyorum.
Saçına ne oldu?
-Shigeru, saçın! -Ört!
Hayır! Filmde değilim, çünkü filmde olmak istedim!
-Saçımı saklayayım. -Sen kimsin?
Sen kimsin?
Bu kim asıl?
Ne oluyor?
Birliğinizi söyleyin.
Film izliyorduk.
-Ne? -Kız nerede?
Ne kızı?
Ona kol kanat germemiz istendi.
Benim için onu koru.
-Ajan mısınız? -Bu silah gerçek mi?
-Ajan nedir? -Bir centilmen.
-Centilmen mi? -Casus.
Casus musunuz?
Sen de mi?
Seni sorgulayacağım. Kodeste kokmuş yemekler yiyeceksin.
Kaygan zemin!
Buyur, kokmuş yemeklerin!
Güzel kokuyor.
Sensin...
Noriko.
Mançurya suyuyla seyreltilmiş artıklar!
Hayatta kalmak için yemek yiyeceğiz.
Çinli misin?
Babamla annemi Japonlar öldürdü.
Japonlar mı?
Onları kim öldürdü?
Gizemli, eski bir piyanist
-Yakuza çetesi mi? - Onları Balujun casusu sanmışlar.
Balujun mu?
-Sekizinci Yol Ordusu. -Yakuzalar casusluk yapmaz.
Kaçtın mı?
İhtiyar piyanist bize hangi hikâyeyi anlatacak?
İşte hikâyesi.
Ben...
Memurlar her zaman cep şişelerinde pahalı likör taşır.
Al sana!
Annemle babamı öldürdünüz!
-Hadi biraz eğlenelim. -Ne?
Bir emir subayı, kurallara patronu gibi bağlı değildir.
Teşekkür ederim, Teğmen.
Komutanlar otokratik davranır. Ama şunu bir izleyin.
Gücün olduğunda sahip olduğun özgürlük azalır.
Çin usulü intikam!
Üstüm, yarın başının kesilmesine karar verdi.
Kesilmesine mi!
İmparatorluk subaylarına saldırmanın cezası ölümdür.
-Ne? -Bak, Memur Bey.
Japonya'dayken herkes gibi acıkır, sıçarsın...
Belki de evladına düşkün bir babasın.
Bu Majestelerinin savaş cephesi!
Kafamızı kesecekler!
Hayır, kesmeyecekler.
Hoş bir asker vardı.
Evet...
Memleket Şarkısı
Mayıs 1945, Mançurya İmparatorluk Ordusu cephesi
Kılıçları bir kenara koyup şarkıya eşlik edeceğim.
Shodoshima Adası'ndan Er Oishi
Mançurya suyuyla seyreltilmiş artık yemekler!
Aç askerin kolu kalkmaz.
Hayatta kalmak için yemek yiyeceğiz.
İğrenç!
Bugünkü yemek daha iyi.
Askerlere katı yiyecek dağıtıldı.
Lanet olsun, hayatım alt üst oldu!
Ge da tang çorbası için teşekkürler.
En sert yakuzayı bile ağlatır bu.
Hadi bakalım beyler.
Bir savaşta yer almayacağım.
Müziği duyuyor musunuz? Filmler nasıl devam eder, bilirim!
-Muhafız! Saklan, Noriko. -Mario.
Geliyor.
Beni tekmeledin!
-Yukarı sıçrayacağım. -Ben de!
-Ben de geliyorum. -Yılan var!
Noriko.
Zehirli yılan seni öldürebilir!
Yukarı sıçrayacağım!
-Mario, Tarzanmış! -O nedir?
Düşmanın filmi!
Ormanda yaşıyor ve hiç düşmanı yok.
Yakuza düşman edinir.
Buraya saklanın. Onları kandıracağız.
-Ne oluyor? -Uç bakalım!
Bir ses geldi.
Bu hızla savaşlar başlar.
-Vur onları! -Mermileri israf etmeyin.
Etmem!
Noriko'yu koruyacağım!
Filmlerde her şey olur. Tutmam gereken bir çocukluk sözüm var.
Tarzan'ın çağrısı ve buhar makinesi.
Ve film projektörünün uğultusu.
Benzersiz çocukluk anım.
Ve filmler. İşte beni mutlu eden şeyler.
Babam cephedeydi ve ben de azılı bir militaristtim.
Bu içine kendimi koyup hayal ettiğim bir filmin hikâyesi.
Filmle banyo yapmanın iyi olacağını düşündüm ama...
Görüntüler kayboldu, ben de filmin her karesine çizdim.
Nasıl yapıldığını biliyordum çünkü ders kitaplarımın köşelerine çizerdim.
Özür dilerim!
Tüm bu deneyimler beni...
..."Anne, ben sinemacı olacağım!" demeye hazırladı.
Kahramanım için de doktor büyükbabamdan esinlendim.
Karaktere Sersem Doktor adını verdim.
Büyükbabam, "Zeki ahmaklar kavga eder, sersemler arkadaş edinir," derdi.
Bu yüzden Sersem Doktor'u seviyorum.
Filmi ağzına kadar dolu bir evde bedava oynatmaya karar verdim.
Canım büyükannem kalabalığı sıraya dizdi.
Kahramanımın logosu M'ydi!
İşte benim çizgi filmim!
Bu arada, plakların yerine düzgün oturtulmaması sesi bozar.
Nazik ve şapşal büyükbabam "vilm" derdi
ama tabii ki "film" şeklinde telaffuz ediliyor.
Bu adam Sersem Doktor!
Sersem Doktor çukura düştü!
Film koptu!
Yanıyor.
Merak etmeyin, yanmak pahasına çizgi filmi koruyacağım.
Mario.
Noriko yanıyor!
Chiyoko burada değil. Nerede hakikaten?
Sersem Doktor, Tank Rock'a geldi.
Sersem Doktor, Tarzan gibi tırmanıyor. Tarzan'ı hepimiz sevmez miyiz?
Bir itirafta bulunacağım.
Bir tane alır mısınız? Şeker boğazınızı yumuşatır.
Şu nezakete bakın!
Chiyoko'yu avutmak için filmimi gösterdim.
Verem hastası olduğu için hastaneye gidip geliyordu.
Tadı çok güzelmiş.
"Yasta" İşte çocukken verdiğim sözün hikâyesi.
Aman! Sersem Doktor'a bakın.
Filmden çıkıp gerçek dünyaya geçti.
-Bu bir skandal! -Filmler nasıl devam eder, biliyorum!
O da Tank Rock'a gitti. O yüzden merak etmeyin!
Tahmin edin, kim oradaydı?
Onu bir yerlerde görmüş müydük sanki?
Bu yabancı adam da kim?
Görünüşe göre film çekiyorlar.
Sesi senkronize etmek için kullanılan klaketi tutmama izin verdiler.
Teşekkür ederim.
Bombadan sonraki Hiroşima'yı çekmekten dönerken
John'a burayı gösterdim.
Belki John Ford'u kastediyordur.
Hollywoodlu yönetmen.
İşte, Tank Rock.
Çocuğun kendi Monument Vadisi gibi olmalı.
Harry. Diyordun ya,
Japonya bir gün harika bir ülke olacak diye.
Filmin ruhu o çocuğun kalbinde yaşadığından olacak!
Böyle bir şey olmuşsa da üstünden çok zaman geçti.
Hafızam bulanık...
Karman çorman.
Olmamış olabilir ama kalbim aksine inanıyor.
Çok değer verdiğim bir çocukluk anısı bu.
"Kalbin gerçeği" kulağa aptalca geliyor
ama dürüst sersemler bize insanın gerçek bilgeliğini gösterirler.
Filmlerin özgürlüğünü ve maceralarını savunacağım!
Ve Noriko'yu koruyacağım!
Mario!
Bu yüzden yaşamak zorundasın Noriko!
Canını almalarına izin verme...
Vermeyeceğim! Yaşayacağım çünkü daha öğrenecek çok şey var!
Yaşayacağım... Ölmeyeceğim!
Mesela savaş nedir? Ne olduğunu bilmiyorum.
Anlatın bana!
Hâlâ zıplıyor!
-Belki zıplamıyordur. -Mermi yok mu?
Kapışalım o halde!
Hâlâ zıplıyor.
Kötü kokuyor efendim.
Doğru.
Zehirli gaz testiydi bu! Yakalayın şunları!
Beni de götür.
Üzgünüm...
Güle güle efendim.
Hoşça kal!
Hâlâ kokuyor...
Demek buradasınız.
-"Memleket" adamı. -Mızıka adam.
Evet, Er Oishi. -Teşekkür ederim.
Şurada.
-Daha mı güvenli? -Noriko.
Kaçakları gördün mü asker?
Hayır, görmedim. Üst kata bakayım.
Hayır, şuraya bak!
-Efendim. -Yakışıklı.
-Teğmen. -Seninki mi?
Onu tanımıyorum.
Açım!
Bir süre sonra...
-Ya vurulursam? -Kuru sıkı değil mi bunlar?
Filmde gerçek olması gerekiyor!
Mahvolduk!
Merak etmeyin, mermiler filmin kahramanlarına isabet etmez!
Kahramanlara isabet etmez.
Başları beladaydı ve akşam olunca etrafları kuşatıldı.
MANÇURYA
Hem de onların safında olması gereken Japon İmparatorluk Ordusu tarafından.
-Şimdi ne olacak? -Moral veren müzik girdi.
Sessiz olun! Kimliğim ifşa olacak sizin yüzünüzden!
Kim o?
Siz kimsiniz efendim?
Makoto Sako, istihbarat ajanıyım.
Ajan mı?
Casusmuş!
-Ajan nedir? -Bir centilmen.
-Savaş karmaşıktır. -Muhakkak.
Savaşlar, biz işleri karmaşıklaştırdığımız için başlar.
Ateş açtılar!
Bunaklar!
-Bunaklar mı? -Eğ kafanı!
Ajan Sako çok eğleniyor galiba.
Sana iyilik ettim de yardım ettim. Sevgilin mi?
Manitan mı?
Sevgili!
Hayır!
Dikkat et!
Bu tarafa koş! Hadi!
Ne enerjik bir fon müziği!
Düşmanın dili bu!
Neşeli fon müziği!
-Savaş filmleri eğlencedir! -Gerçekten mi?
Savaş filmleri eğlencedir.
Kabul et!
-Nasıl? -Bundan sağ çıkarak!
-Neden buradasın? -Kardeşimin intikamını almak için.
Birliğinden kurtulan tek kişi olduğu için infaz edildi.
-Kendi ordusu tarafından mı? -Evet.
Savaşı kendilerinden olanları öldürerek kazanıyorlar.
Siz kimsiniz beyler?
-Biz... -İyi misin Mario?
Teşekkür ederim.
O iyi mi?
Herkes...
Noriko!
Ölme sakın! Daha adını bile bilmiyorum!
-Xie xie. Zhen xie xie le. -Sen "Xiexie" misin?
Size teşekkür etti aptallar.
Adın ne?
Adım...
Noriko...
Noriko?
Kahramanım...
O benim kahramanım...
Merak etmeyin, mermiler kahramanlara isabet etmez!
Filmler nasıl ilerler, biliyorum!
Çinli kızı da koruyamadım...
Filmlerdeki tehlikeli tuzakları öğrenmeliyiz, Noriko.
Sen keşiş misin?
-Ben bir yakuzayım! -Ne?
Ateş altındayız!
Sekizinci Yol Ordusu!
Birisi planımı ifşa etmiş olmalı! Koşun!
-Bu iş trajediyle sonuçlanabilir. -Hadi!
Bırak onu!
-Noriko! -Yeniden dirilmeyecek.
-Yaşamalısın! -Seni unutmayacağım...
-Acele edin! -Keşişin oğlu bu ölümün intikamını alacak!
Benim sıram!
Sekizinci Yol Ordusu, Halk Kurtuluş Ordusu olacaktı.
Savaş başladı!
Kollarının arasında, başım göğsüne yaslı
Kayıkçının şarkısını duyabiliyorum...
Merhaba Sako. Ben geldim.
Kawashima...
Yoshiko?
Tüh!
Demek sen de onun peşindeydin. Ama önce ben geldim.
İntikam almamı engelledin!
Japonya ise Doğu Asya ülkelerini birleştirirken
o hırslı piç, afyon satarak zengin oldu.
Seni seviyorum Yoshiko...
Kusura bakma.
Gerçek adı Aisin Gioro Xianyu'ydu.
Kraliyet ailesinden,
sevgilisiyle intihar eden Huisheng'le de akraba.
Efsanevi prenses
Çinliydi.
Silahını ver bana...
Yoshiko, savaş hoşuna gidiyor mu?
Silahlarını değiştireceğim...
Beni görmeye Tianjin'e gelin, Li Xianglan ile birlikte yemek yiyelim.
Li kötü biri mi?
-Hayır, eskiden şarkıcıydı, şimdi politikacı oldu. -Gerçek hayatta mı?
Birbirlerini vurmuşlar gibi görünüyor.
Mermiler piyano çalıyor!
Orduya çok erken haber verdim.
Merhaba Yüzbaşı Murota ve Teğmen Narita!
Eğlenmelerine bakmışlar.
-Savaş benim gerçek düşmanım. -Kaçalım Sako.
Ölmüş.
Herkes uslu durursa dünya huzurlu bir yer olur.
Filmin konusunu değiştirmeseydik kız kurtulabilirdi.
Savaştan zevk almamamız gerektiğini düşünüyorum.
Hayatta kalırsan sebebi yetenek değil, şans.
Ama "Sonsuza dek mutlu yaşadılar!" diye şarkı söylüyordu.
Hatırlamıyor musun?
Yalanlarda gerçek payı vardır.
-Bu bir yalan.
O tuhaf piyanist, önceki yaşamında
Keşiş Mota Heri olduğunu ve Çin'de doğduğunu iddia etti.
Güya 209 yaşında ölene dek Kangri la'da yaşamış.
İhtiyar daha sonra
Franz Kapra'nın çektiği filmler hakkında konuşmaya başladı.
Bir filmi başarısız addedilmiş hatta.
Stüdyo filmi yeniden kurgulayıp berbat etmiş.
Ancak zaman, filmin gerçek bir şaheser olduğunu kanıtlamış.
Bugün insanların inandığı şey bu.
Gerçekle kurgu arasındaki çizginin bulanıklaştığı garip bir film.
Ama tam kalbinde gerçeğin sesi var!
Yaşlı adam buna inandığı için sonsuza dek filmde yaşamaya karar veriyor.
Filmi Sicilya doğumlu,
hümanist filmlerin ustası Franz Kapra çekti.
-Duvar yıkıldı! -Bir de adam geldi! -Sen kimsin?
-Kız..? -Kız öldü!
Öldürüldü...
-Bir çocuğu öldürmek ne büyük aptallık! -Savaş işte.
Bana bir iyilik yap. Bu mızıkayı al,
onu adada yaşayan karıma ver.
Mızıka.
Rimbaud, düşman ülkenin şairidir.
"Tekrar bulundu. Ne? — Sonsuzluk."
Onu kaybettik. Şiire devam edeceğim.
"Kaybolan denizdir."
"Güneşe karışan deniz."
Çeviren: Chuya.
Lütfen beni koruyun.
Yaşıyor!
Zhen Xiexie'ye benziyor. Sanırım onu ​​tanıyorum.
Zhen Xiexie!
Yalanda gerçek payı vardır.
Neden hâlâ buradasınız aptallar? Etrafımız sarıldı!
Çıkmaya çalışacağız. Yaşamak istiyorsanız beni izleyin.
-Sako. -Ne var? Zamanımız yok!
Gerçek cesaret bu değil bence.
-Yalandaki gerçek... -Beni koruyun!
Gerçek aşk... Belki aşk, gerçeğe dönüşmüş bir yalandır.
Zhen Xiexie, yaşıyorsun!
-Çünkü seni görmek zorundaydım. -Seni kurtaramadım.
Beni kurtardın. Sen benim umudumdun. Bu yüzden buradayım.
Benim adım Noriko. "Umut" demek.
-Noriko. -Mario.
Ben daima kalbinde yaşayacağım.
Savaşların bittiği güne kadar.
Canım!
-Noriko'yu koruyacağım! -Mario!
Tarzan olduğunu sanıyor.
Dikkatli olun! Duygusallığa kapılmayın.
Seni seviyorum Yoshiko.
Geber!
-Beni izleyin! -Ben ilgilenirim.
Bir yalandaki gerçek.
İyice bak, Hosuke.
Birbirlerine âşıklar. Onları koruyacağım.
İngilizce bu! Düşman dili değil mi?
Mutlu son, ancak dünya mutluysa olur.
Bölünmüş bir dünyada savaş devam eder.
Doğru.
Sako, hayatını bu kadar kolay riske atma.
Çok geç, bu işe bulaştım artık!
Bu birbirini öldürmek için bir sebep değil ama savaş işte.
Haklısın. Eve gitmek istiyorum.
Ev...
Aşk sözümdür!
Of, çok duygulandım!
İnsan acıktığı zaman ulaşabileceği her şeyi yerdi.
Ben kurbağa yerim ama kurbağalar beni yemez.
Hayat mantıksızdır.
Doğa, en çok uyum sağlayanın hayatta kalmasından ibarettir.
En kötü yakuza gibi.
-Mario. -Noriko.
Film gerçekliği daha gerçektir.
Gözlerimi kapatıyorum. Yoshiko...
Kurbağalar âşık olmaz mı?
"Tekrar bulundu. Ne? — Sonsuzluk."
"Kaybolan denizdir. Güneşe karışmış deniz."
Arthur Rimbaud'dan "Sonsuzluk". Chuya Nakahara çevirdi.
Yüzü... Bir samuray gibi can verdi.
Keşke ona gerçek kılıçlarla meydan okusaydım.
Ama sen çok yaşlısın...
Yaşımın beni durdurmasına izin vermeyeceğim!
Kılıç ustası Musashi!
Mario, hayattasın!
Evet. Bir zamanlar, aynı anda iki kılıç kullandığı için saygı görürdü.
Noriko, hâlâ buradasın.
Güneş her yeni günde yine doğar.
Kojiro'ya karşı düello kazanan kılıç ustası mı o?
Olabilir.
Bu benim büyükannem!
Sevimli büyükanne kalabalığı sıraya dizdi.
Musashi'nin sevgilisi Otsu'ya benziyor. Biraz daha yaşlı.
O zaman bu kız bizim Noriko'muz değil.
Her kimse, onu koruyacağım!
Musashi'yi yenemezsin!
Ama cesaretimi sınamak için eşsiz bir fırsat!
Ya sen ya ben!
Savaşçı kılığı bana hiç yakışmıyor.
Demek meydan okuyorsun, kabul.
Musashi, çift kılıcı ustalıkla kullanıyor.
Korkaklığını gösterişle gizlediğinin farkında.
Bu çağdaş bir yorumdur.
Bir arkadaşı olarak, bunun Shigeru'nun gerçek kişiliği olduğunu söyleyebilirim.
Gerçek ya da yalan!
Uçabilirim ve yalan söyleyebilirim.
Üstad Musashi.
-Musashi. -Noriko?
Otsu iyi mi?
Sensin!
Ben mi?
Üstad Musashi...
Bir adamı öldürmek için kına ihtiyacım yok.
Kın yok mu? O zaman kaybedeceksin, Kojiro.
GANRYU ADASI, 13 NİSAN 1612 -Genç ve pervasız.
Kırlangıç ​​dönüşü!
-Bu iş bitti. -Öldüm.
Musashi!
Bu askerî bir kılıç! Bir katilin silahı!
Bu yüzden düelloyu kazandım...
Erkekler kazandıklarında kendilerini kaptırırlar.
Sen yaşlı bir adamsın.
Samuray olarak onurlu bir hayat yaşadın.
Musashi.
"Samuray ruhu", tıpkı yakuzalar gibi cesur erkeklerin de aklını çelerdi.
Otokrat gibi konuşma.
En nihayetinde herkes yaşlanıp ölür.
Eşit biçimde ve huzur içinde.
İhtiyar Otsu Umarım hayatınıza kılıçlar hükmetmez.
Noriko bunu dilemişti.
Genç Otsu Dileğimi gerçekleştir, büyükbaba.
Efsanevi bir kılıç ustası olduğu için ona hayrandı.
Kılıç ustalığı şiddettir.
Musashi 60 düello kazandı ve 64 yaşında öldü.
O bir prenses, hizmetçi, Zhen Xiexie ve benim tatlı büyükannemdi.
Noriko'ya benzediği için Otsu ile empati kurdum.
Sonra yine bu filmde ölmesine izin verdim.
"Gökyüzü açık ama dalgalar sert."
Savaş Gemisi, bir marş oldu.
Savaştan sonra kumarbazların moralini yükseltmek için söylendi.
Ve Japonya Pasifik Savaşını kaybediyor.
Saçım berbat oldu!
Benim öyle bir sorunum yok!
Seni nasıl koruyabilirim Noriko?
Baksana, para denizinde yüzüyoruz!
Defterim!
Para!
Para sonunda denize doğru sürüklenir.
Japonya, Rus-Japon savaşını kazandı.
Ama şimdi Japonya Amerikalılara yeniliyor.
JAPON DENİZİNDE ASKERÎ EĞİTİM KAMPI
Kazadan kurtulan yedek askerler misiniz?
Sandalet...
-Selam! -Sen de kimsin?
Biz...
Selam ver ona!
Emrinizdeyim!
Güzel, ama çıplaksın.
Yedek üniformamız yok ama peştamallarımız var.
Beni izleyin.
Haziran, 1945
Burası Majestelerinin cephaneliği. Fazla bir şey kalmadı.
İki kılıç ve iki çift ayakkabı...
Ve üç kask. Mantıklı değil efendim.
-Birinin gözlüğü var burada. -Onlara "kask" demeyin.
-Düşman dili. -Affedersiniz efendim.
Mükemmel değil ama tevazu bir erdemdir.
Haklısın ama meteliksiz olmak da kolay değil.
Barış parayla gelir.
Taş-kâğıt-makas ile görevlere karar verin.
1, 2, 3.
Berabere.
Kavga etmeden karar verebilirsiniz.
Barışçıl bir çözüm.
Önemli olan arkadaşlık.
Tanksavar mayını eğitimine hazırlanın!
Tanksavar mayın mı?
Mayınlar... Ne olduklarını bilmiyorum ama önce ben gideceğim.
Bir kaygı bulutu yaklaşıyor!
Umurumda değil ama konuşma şeklin
beni endişelendiriyor.
Canını kurtar!
Düşmanın tank alayını bu şekilde yeneceğiz!
Çukurlar nerede?
Bir dizi tank geldi.
Zırhlı araçlar.
Patlayıcıyı tanka fırlatın!
Nasıl kaçacağım peki?
Kaçamazsın. Er Mario Baba bu esnada onurlu bir şekilde ölür.
Ölümünden sonra savaş tanrısı ilan edilip kutsanır. Sıradaki!
Ama atalarım Nagaoka'dan...
Sen de mi? EğitmenTorasaburo Kobayashi'yi tanıyor musunuz?
İç savaşı kaybettik.
O yüzden maalesef kutsal sayılmayacaksınız.
BOMBA
Yasukuni Tapınağı yalnızca Choshu askerlerini kutsal sayar.
Hayır, it.
Kendinizi savaşa doğru itin. Barışa doğru yola çıkın.
Yani bir kara mayınıyla ölmek için eğitiyorsunuz!
YASUJIRO OZU, YÖNETMEN
Küçük mevzularda tavsiye alın ama büyük mevzularda bize ahlak yol gösterir.
Sanattaysa yüreğimin sesini dinliyorum.
Majesteleri tarafından propaganda filmi çekmesi için Filipinler'e gönderildi.
Bu savaşa katılabilirim.
Ama "Motor!" veya "Kestik!" demeyi reddettim.
Demedin de zaten.
Kendimi asla özgürce ifade etmedim.
Sadao Yamanaka, Yönetmen
Ne yazık ki "İnsanlık ve Kâğıt Balonlar" son filmim oldu.
Kendini ifade etmek teslim olmak demektir.
Hayatta kal, sonra kurtuluşu ara.
En nihayetinde hayat boştur.
Ozu'nun mezarında "boşluk" yazılıdır.
Bu, Ozu'nun hiç hayata geçmemiş el yazısı senaryosudur.
Cephede hastalıktan öldüm ama sen hayatta kaldın.
Savaştan sonra Ozu kendine "Tofu imalatçısı" adını verdi
ve savaş sonrasında geçen aile dramları çekti.
Kendisininkiler de dâhil olmak üzere birçok film savaş nedeniyle yapılamadı.
Bir karpuz.
Güzel.
Şerefli aylaklar her yerdedir.
Bu yüzden karpuz yiyorum.
Biraz alabilir miyim?
Teşekkürler.
Orduya A sınıfı bir öğrenci olarak kaydedildiğim için heyecanlanmıştım
-Biraz alabilir miyim? -Şu büyük parçayı al.
Büyük hayal kırıklığına uğradım.
Hakkındır.
Kampımız bir Rus mülteci bale stüdyosundaydı.
-Bu bir düşman kelimesi. -Kiralamıştık.
Düşman!
Haftada üç gün bale öğrenmemiz şartıyla.
Bale mi, kurşun mu?
Günlük rutin önemlidir.
Mario. Bugün nasılsın?
Bu bale, kurşun değil.
İşte. Derse başlayalım hadi.
Bu bir düşman kelimesi.
Bunu böyle kamera gibi kolu çevirerek çalıştırıyorsun.
Bu, elle çalıştırılan bir ses oynatıcı!
Bir plak. Sihirli bir ses kutusu.
Bu voleybol değil, baledir.
Bir, iki, üç.
-Bale... -Bunun savaşla hiçbir ilgisi yok.
Gözlüğüm!
Ne...?
Gözlüğümü düşürdüm! Dans edemem.
Bazen nazik jestler geri teper.
PFC Kawamura, sen iyi bir dansçısın.
Ben bir oyuncuyum, o yüzden...
Sahiden mi? Hangi filmde oynadın?
Ben bir sahne oyuncusuyum. Başka bir oyuncu olan Gan-san filmde oynadı.
Sadao Maruyama mı?
O benim akıl hocamdır.
Karısını gördüm! "Gül Gibi Ol" ve "Ben Bir Kediyim".
Ayrıca "Ağabey Kardeş" ve Enoken'in "Kondo Isami"si.
Canlandın bakıyorum.
Mario.
Enoken ve Maruyama birbirlerine hürmet ederlerdi.
Nasılsın?
Demek filmleri seviyorsun, sessiz çocuk.
İyi olduğunuza sevindim.
Filmler için yaşıyor.
Siz hangi filmleri seçerdiniz, Noriko mu yoksa Zhen Xiexie mi?
Onu seçti.
Maruyama bir gösteri grubuyla Hiroşima'da.
Sakura Topluluğu...
Sakura Topluluğu'nu nereden biliyorsun?
Sakura Topluluğu.
Ne oldu?
Sakura Topluluğu... ve atom bombası.
Atom bombası mı?
Atmosferik yani. Performansları.
Ben de katılacaktım ama sonra askere alındım.
Şanslısın, PFC Kawamura.
Haklısın. Çekçek Adam'da Toshio'yu oynayamazdım.
1943 versiyonunda Toshio'yu Hiroyuki Nagato canlandırdı.
Hayır, Akio Sawamura'ydı! Kunitaro'nun oğlu!
Sahne adını Nagato olarak değiştirdi.
Dediğin gibi, Akio Sawamura.
-Ne hakkında? -Daha sonra anlatırım.
Peki. Başım dönüyor zaten, sonra görüşürüz.
Şehir merkezinde devriye gez. Genelevlerden birine takılıp kalma.
Genelevler!
Yasadışılar ama kadın ve erkek olduğu sürece...
Ulusu ilgilendiren bir acil durumda mı?
Neden kalıp PFC Kawamura'nın hikâyelerini dinlemiyorsun Mario?
Kalacağım.
Bekle, Shigeru. Genelevler hakkında bilgi edinmek istiyorum.
Sadao Maruyama nasıl biri?
Çekçek Adam adlı eseri
sahiden harikadır.
En iyisidir.
Onunla oynadın mı?
Ne yazık ki bu hiç olmadı.
Film arası, hela molasıdır. "Tuvalet" olacaktı, affedersiniz.
Kokmayan, modern bir tuvalet.
Kaldığınız yerden devam etmeden önce rahatlayın.
Film arası bitmek üzere.
Yerlerinize dönüp hikâyenin geri kalan kısmının tadını çıkarın.
PFC Kawamura'nın sandaletlerini ödünç aldım.
"Neyse ki ellerimde onlar var!"
Dünyayı keşfetmeme izin verin!
Bu oldukça kasvetli...
Dizi dizi fahişeler var.
Ordudaki ve genelevlerdeki ayrımcılık tepemin tasını attırıyor!
Shigeru nerede?
Dikkat et. Bugün tersimden kalktım.
Ne?
-Yapma! -Defol!
İstersem çalışanımı kırbaçlarım!
Sandaletlerimle savaşacağım!
Bir kadının başka bir kadına zulmetmesi affedilemez!
-Seni cezalandıracağım! -Hiç durma, günümü gün et!
BEN...
Umurumda değil.
Onu tanıyorum!
Umurumda değil.
Neden..?
Pekâlâ.
Ama hanımefendi, siz...
Ona hanımefendi mi dedin sen?
Bu o!
Artık gidebilir miyim?
Yarının ilk numarası.
Anlıyorum.
Sen de kızım.
Kardeşim...
Şuna bak!
Şöyle geç.
Sen karışma yabancı. O kız bizim kıymetlimizdir.
Sadece tek bir hayatın var.
Bitir işini.
Hayatımı paylaşabilirim.
Değil mi, Mario? Görüşürüz!
"İlk numara" nedir?
-Bilmiyor musun? -Hayır.
İlk müşterisi yani. Seviştiğin kadınların bir listesini tutmuyor musun?
Ne kadınları ne de savaşı tanıyorum.
-Tarih öldü, kadınlar değil. -Tarih ağlıyor.
Belki ben bir şekilde güldürürüm!
Tarih ne zaman gülünecek bir şey oldu?
Tarih...
...şu anda esniyor.
Şu anda huzur içinde.
Sen...
Gözlüğüm!
İşte! Biraz zarar görmüş!
Gözlüğüm...
Camını ben kırmadım.
Olsun. Kırılsa da umurumda değil.
Peki.
Sahip olduğum tek şey bu gözlük.
Diğer her şey ödünç. Ben sadece bir süs bebeğiyim.
Dur sana çalayım.
"Şakımayı Unutan Kanarya"
Bu şarkıyı biliyorum.
Noriko.
Özür dilerim. Uyuyakalmışım.
-Günaydın. -Bir rüya gördüm.
Rüya mı?
Bir daha göremeyeceğim çocukluk arkadaşlarımla birlikteydim.
Unutulmuş bir şarkı gibi olacak...
Anlıyorum.
"Mehtaplı bir gece, kıyıda bir düğme buldum."
"Onu ne aya ne dalgalara fırlatabildim."
"Mehtaplı gecedeki düğme... Onu kim tutup fırlatabilir ki?"
Chuya Nakahara'nın "Mehtaplı Sahil"i.
Adın ne, söyle bana.
Sana söylemek isterim. Yani bilmeni isterim ama...
Ama ne?
Başka bir isim alacağım...
Yarın başka bir ismim olacak.
Benimle gelmek ister misin?
Bu ailemin borçlarını ödememi sağlamaz.
Hatta borçlar kız kardeşime kalır.
Oraya git.
Alacaklılar insanın kanını kurutur.
Ben bir keşişin oğluyum ama ek iş olarak borç tahsil ediyorum.
Yeni tanıştık ama bana karşı çok naziksin.
Hiç bu kadar mutlu olmamıştım. Bunu unutmayacağım.
-Beni izle. -Nereye?
Hadi.
Mızıkanı duyup çocukluğumu hayal ettiğimde
seninle birlikte olmaya karar verdim.
İyi bir fikir gibi gelmiyor bana.
Karar verdim.
Bunu istiyorum.
Bir zamanlar bildiğim bir şarkıyı hatırlamama yardımcı olabilir...
Benim adım Shigeru. Sıradan bir isim.
Shigeru... Shigeru.
Adım Shigeru ve seninim.
Taviz yok.
Çok güzelsin.
Shigeru.
Kıymetlime zarar verdin! Seni öldüreceğim!
-Sandaletlerim! -Beni affet!
Sandaletlerimi rahat bırak!
Gözlüğüm!
Kırıldı.
Durdur onu!
-Hosuke. -Shigeru!
-Buradayım! -Yapabilirsem seni kurtaracağım.
Kardeşim...
Bu iyi bir fikir gibi gelmedi bana
-Bugün ilk müşterimi alacağım. -Noriko!
Hosuke, Çinli kıza benziyor.
Seni koruyacağım Noriko!
Biliyorum ama...
O Noriko değil.
Sorun değil. Beni sevdiğini biliyorum.
Shigeru.
Adını bile bilmiyorum.
Kardeşim.
Kendi dilini ısırdı!
Henüz bir fırsat doğmadı.
Zarar gördü ama olsun. Gözlüğün.
Sonunda tüm kadınlar bu şekilde ölür.
İşte şimdi tam sırası!
Şimdi kurtarabilirim!
Seni buradan kurtaracağım Shigeru!
Sandaletlerin. Onları silah olarak kullanma.
Çok güzelsin.
Koş!
Çok güzelsin! Seni bırakmak istemiyorum!
Seni seviyorum!
Teşekkür ederim, kardeşim.
"Düğmeyi elime aldığımda"
"parmak uçlarımda kıymetini hissettim."
Chuya Nakahara'dan "Mehtaplı Sahil"
-Onu kurtaramadım. -Bak, gördün mü? Tarih ağlıyor.
Ona olan aşkım artık tarihin bir parçası. Mario ne yapacak?
Umutsuzluk içinde.
Nasıl olduğunu bilirim.
Merhaba Pika Teyze.
Namiko, film muhabiri. -Gösteri başladı!
Sanyo Gazetesi için yazıyor.
Bir makale yazmam gerekiyordu.
Babam burada mı?
Evet, hiç değişmemiş!
Sanırım beni tanımayacak.
Evet. 40 sene uçtuktan sonra...
Beni küçük bir kız olarak hatırlıyor olsa gerek.
Her zamanki gibi uyukluyor. Neyse, yerini ben doldururum.
Burası güvenli.
Bizi kimse öldürmeyecek.
Esaret yerine ölüm.
-Hayatta kalmak utanç verici. -Ülkene hizmet et.
Gitgide daha çok ölüm...
Devrim ordusu 1868'de Wakamatsu kalesine baskın düzenledi.
Kaleyi gönüllü kadın ve çocuklardan oluşan bir tugay koruyordu.
Devrimci ordu geliyor.
Onlar kadın! Canlı ele geçirin!
Öldürün şu adamları!
Kadın tugayı karşılık veriyor.
Geberin!
Yüzbaşı Takeko Nakano
Hepsi ölecek...
Asker Kikuko Yoda
Bunlara "Joshitai" deniyor, "kadın ve çocuk tugayı" demek.
Korkunç.
ASKER YUKIKO JINBO
Memleketini ve halkını korumak için
TAKEKO'NUN KIZ KARDEŞİ YUKO
kadınlar ölüm kalım savaşı verdi.
Hadi bakalım.
Sıradaki makarayı al,
filmi aç.
İki filmi birleştir.
Birinin ucunu sıyır, her iki ucu birbirine ekle.
Böylece iki film şeridi birleşmiş olur.
Harika! Bir filmi böyle oynatırsınız işte.
Çelik azlığı nedeniyle sadece 10 dakikalık makaralar vardı.
O yüzden kesintisiz bir projeksiyon için bunu yaptılar.
Buna "akış" dendi.
Bu konuda iyiyimdir.
Takeko'nun babası Edo döneminde memurdu.
Takeko da Edo döneminde naginata kılıcında usta oldu.
Bana eskiden tanıdığım çok yaman bir kızı hatırlatıyor.
İç savaş başlayınca
Takeko, kız kardeşi Yuko ile memleketi Aizu'ya döndü.
Yuko'yu koruyacağım.
Nasıl hissettiğini biliyorum.
Çok sevdiği kız kardeşini koruyacak.
Mayıs ayında Nakano ailesi Aizu'da yeniden bir araya gelir.
Hadi Yuko.
Evet, kardeşim.
Ne kadar sevimli. Kardeşi için her şeyi yapar.
Baba. Anne.
Wakamatsu Kalesi, Aizu
Elveda.
Takeko, kadınlara ve çocuklara kılıç kullanmayı ve okuma yazmayı öğretti.
Kadın ve çocuk tugayı talimde
Pozisyon alın! Daha hızlı!
Daha sıkı kavrayın!
Bir daha!
Temiz öleceğiz, Yuko.
-Mario. -Neşelen hadi, bu senin filmin.
Savaşçı kadınlar banyo yapıyor.
-Noriko, seni buldum. -Yine ölecek mi?
Shigeru...
Kardeşim.
Ölecekler. Kadın, çocuk ve erkek tugayları.
Bu sefer onu kurtaracağım!
Sen ha!
Adın değişmiş olabilir ama seni tanıdım.
Tıpkı saç stilim gibi bazı şeyler hiç değişmiyor.
Buraya ıslanmaya gelmedim!
Noriko!
-Mario. -Noriko!
-Beni koru! -Nasıl koruyayım?
-Bizi tanımıyorsun. -Siz peki?
Aizu erkekleri savaşa hazırlanmalı!
Savaş mı?
Demek Wakamatsu Kalesi bu.
Geri adım atın! Bir daha!
Sen de mi savaşacaksın?
Kalenin etrafındaki şehri koruyacağız.
Erkek tugayı mı?
-Evet. -Beyaz Kaplanlar.
Ölecekler mi yani?
Trajik bir şekilde.
Nasıl ölürler?
Kalenin yandığını sandılar ve kendilerini öldürdüler.
Ama yanan kale değildi...
Beyler!
-Shigeru! -Kesin şunu!
Saçmalama! Annene geri dön.
Biz genciz ama samurayız.
Devrimci orduyla savaşırken ölmek bizim için şereftir.
-Ölme! -Sen kimsin?
Ölürsen sonun olur!
Karnım!
Samurayı yenemeyiz. Şu pis pis sırıtan adam kim?
Çocuklar, bu işte berabersiniz! Pes etmek yok!
Koşun! Ölmek yok sakın!
Hayattan vazgeçmeyin!
Sonunda kale kuşatıldı...
...ve Beyaz Kaplanlar öldü.
Anne.
Şogun birlikleri Bonari Geçidi'ni güçlendirerek Aizu'yu müdafaa etti.
Ateş!
Boshin Savaşı nedir?
Şogun güçleri ile İmparatorluk devrimcilerinin çatıştığı bir iç savaş.
Patron kimdi?
Sadece bir kukla hükümdar olmasına rağmen imparator.
İkinci Dünya Savaşı sırasında bile göstermelik bir imparatordu.
Devrimciler de imparatoru kullandılar.
-Böylece Aizu, imparatora meydan okudu. -Ve Choshu kazandı.
Birçok Japon Mançurya'ya çalışmaya gönderildi.
Çoğu açlıktan, hastalıktan öldü veya intihar etti.
İç savaşı kaybeden Aizu ve diğer bölgelerden gelmişlerdi.
Savaş birçok trajediye sebep oldu.
Hücum!
Neden buradayım?
Kılıcını çek ve saldır!
Bu işe karışma!
Buna dair hiçbir şey yapmak istemiyorum!
Biri gitti, biri kaldı!
Nereye kaçsak savaş!
Öldür onları!
Ama kaçmamız lazım.
Silaha karşı kılıç. Hangi tarafın kazanacağını biliyorsun.
Silah...
Biz de Japon'uz!
Bu bir kan davasıdır.
Ne?
Tutukluk yaptı!
Birimiz ölecek!
Güçlü olan kazanır!
Defterim!
İnanılmaz bir şey oldu.
Kanıyorum...
Olamaz...
Bırak beni! Al, tekmeledim seni.
Sürpriz!
Ama ishalim var!
Bu bir film değil!
-Pantolonuma sıçtım. -Kendini kaptırdım!
Leş gibi kokuyor! Burnum düştü!
-Hosuke! -Şu kana bak!
-Şarıl şarıl! -Silahlara karşı gelemeyiz.
Ben kimseyi öldürmeyeceğim!
Doğu Onomichi Lisesi'nde
Japon ordusunun II. Dünya Savaşı sırasında
yok etmeye çalıştığı bir C. Bechstein piyano.
Kızlar onu korumak için masa, sandalyelerle barikat kurdu.
Kendilerini siper edip onu askerlerden sakladılar.
Gerçek hayattaki kimi trajedi ve maceralar filmlerden daha şaşırtıcıdır.
Chopin "düşman müziği"ydi, bu yüzden yasaklandı.
Beethoven ise zararsızdı.
Sekizinci Yol Ordusu'nun savaş esirini öldürmek sizi cesaretlendirecek.
Yap hadi.
Kollarındayım, başım göğsüne yaslı
Bir insanı göğüs kafesinden bıçaklarsanız
bıçak kalbe ulaşmaz.
O yüzden belli bir açıyla saplaman gerekir!
Sana domuz dedi.
Öldün sen.
Sen değil.
Sen.
Buraya gel.
Shigeru.
Bıçakla onu.
Hayır efendim.
Seni tabansız ödlek!
İzleyeceğim.
-Majestelerinin askeri misin? -Ben seyirciyim!
Çavuş...
Bir kadını öldürebilirsin belki. Saplamak ister misin?
Ben asla...
Gel buraya kadın!
Benim adım Ai Zhen. Aşk Prensesi demek.
Yani?
Adımı annem koydu.
Kadınlar araçtır. İsimlere ihtiyaçları yoktur.
El bombası...
El bombası ya!
Patlama sonucu ölüm!
En güçlü olan kazanır.
Her birinizi öldüreceğim!
Bir zamanlar umut vaat eden bir boksördü
ama rakibini yumrukla öldürünce boksu bırakmak zorunda kaldı.
Artık istediği kadar öldürebilir. Buna ne dersin?
Okinawa, Pasifik Savaşı'ndan önce 1925
Beyaz bir şey düşüyor. Ne ki?
Kar.
Kar mı?
Gökten düşer.
Çok güzelmiş!
Ağaçtaki meyve nedir?
-Armut. -Gerçekten mi?
Okinawa'da armut yetişmez.
Bize katılın. Buraya gelin!
Japonya çok verimlidir!
Küçük olsa da dört mevsimi yaşıyor.
-Burada sadece yaz var. -Denizimiz her zaman mavi.
Denizimiz çok güzel!
Okinawa'da deniz çok güzel. Gel hadi Shoei.
Masmavi!
Plaj evimiz gibidir.
Biz çocukken benden çok daha uzundun.
Bana yüzmeyi öğrettin.
İttir kendini, suyu ittir!
Kaya Nakama, 18, Okinawalı
Bir armut çiftçisi,
kendine armut ağacından daha kısa bir gelin seçti.
Armut ağacından daha mı kısa?
Böylece aşağıdaki armutları toplayabiliyordu.
Ağaç kadar kısa...
Armut çiftçisinin karısı olmaya uygun değilim.
Hayır, değilsin.
Peki. Seninle evleneceğim!
Yağmur yağıyor, yağmur damlaları düşüyor
Her yerde olduğu gibi Okinawa'da da yağmur yağıyor.
Okinawalılar yağmura çok düşkündür.
Evlendiğim gün yağmur yağarsa ağlamayacağım.
Ve sonra...
Tahta sandaletlerimin kırmızı bantları aniden açılıverdi...
O sahilde evleneceğimize söz verdik.
Evlendiğim gün yağmur yağarsa ağlamayacağım.
Tahta sandaletlerimin kırmızı bantları
aniden açılıverdi.
8 Aralık 1941 Pasifik Savaşı sinsi sinsi yaklaşıyordu.
ABD Deniz Üssü, Pearl Harbor'da saldırıya uğradı.
Shoei.
Shoei Iraha burada mı?
Muhtar. Geç saatlere kadar çalışıyorsun...
Tebrikler!
Celp kâğıdını getirdim!
Okinawa, 1944. Japonya sonbaharda savaşı kaybediyor.
Bu tebligat genellikle "kırmızı kâğıt" olarak bilirdi.
Shoei...
Eline ulaştığında
can vereceğin cepheye gönderilirdin.
Buralı bir memur, postacı değil.
Onun gibileri kırsal bölgeden
askere çağrılanlara bu kâğıtları taşırdı.
Pika!
Pika! Flaş patladı.
Aptal olma.
Ağabey!
-İyi şanslar. -Harika görünüyorsun.
Ülkemize güzel hizmet et.
Kimseyi öldürmeyeceğim.
-Shoei. -Ülkeye hizmet et...
Ülkeye hizmet et ve...
Ağabey.
İyi şanslar Shoei.
Mançurya, birkaç ay sonra.
Rol yap.
Rol yap...
O zaman sana vurmaz.
Bana vurmaz mı?
Canın yanacak!
Hepinizi öldüreceğim!
Yavaş.
Burnumu bir kez kırdı.
Çavuşa cehennemden meydan okuma.
Onu bıçaklıyormuş gibi yap.
Sen de Okinawa'lı mısın?
Ben Ryukyu'dan gelen bir suçluyum.
Ryukyu...
Ryukyu Krallığı, 5. yüzyılda daha küçük devletleri birleştirdi.
1608'de Japonya tarafından işgal edildiğinde Japonya ve Çin'e bağlıydı.
Japon İmparatorluğu 1879'da Okinawa Eyaleti'ni ilan edene kadar.
Ancak Okinawa sakinleri Japon sayılmaz.
Tahta sandaletlerim
birdenbire kopuverdi
Sana söz...
Okinawa lehçesini anlıyor gibisin.
Hayal meyal hatırlıyorum...
O zaman biz arkadaşız.
Arkadaşız.
Ben, Kameji Kinjo. Babam Okiman köyü muhtarı.
LİDER KAMEKICHI KINJO
Şerefli bir Japon.
Japon arkadaşım.
Demek Ryukyu ha!
Benim adım Hosuke Tori.
Belki başka bir adım vardır...
Shoei!
Shoei Iraha burada mı? Ona celp kâğıdını getirdim!
Tebrikler!
Bazı şeyler kalır...
Ben akıllı değilim...
Olsun.
Onlar gibi...
-Shoei. -Kaya.
Sana söz...
Eve muzaffer dönerdim!
Evden ayrılırken herkese söyledim
Bir hiç uğruna ölmeye nasıl cüret ederim
Burada canlı bir tane var.
Ülkeme hizmet etmek için elimden geleni yapıyorum, efendim!
Seni ödüllendireceğim.
Yemek istiyorum.
Doyuncaya kadar! Annem bana pirinç toplarıyla sarı turşu hazırlardı.
Majestelerinin askerleri aç karnına savaşıyor!
Bir yerden bitmeyi besleyecek yemek yok burada.
Annemin pirinç topları...
Umarım Kenta iyidir canım.
Olmayacak ne var? Nereye gitse iyi olur benim oğlum.
"Kiraz çiçeklerine bak."
Hücum borusu çalıyor
Sanırım düşecekler.
Hücum borusu çalıyor
Gözlerim kapalı görüyorum...
Nasıl gidiyor?
Aslında "Afiş sıraları",
ama insanın aklına "Annenin yüzü" geliyor.
Annenin yüzü...
Gözlerim kapalı, dizi dizi afişler görüyorum
Anneler çocuklarını doyurmayı sever. Tüm istedikleri budur.
Canın yanacak.
Acıdı efendim!
-Silahlar ölümcüldür. -Onun yerine yumruğum var!
-Zavallı adam. -Eskiden boksördün.
Ya ben olsaydım?
Ben kimseyi öldürmeyeceğim!
Ne dedin sen?
Koş.
Geçmişimi nasıl ifşa edersin! Hepinizi öldüreceğim!
Müttefiklerin işgalinden sonra
Japonlar 800'den fazla Okinawalı sivili öldürdü.
Bu, ülkeniz için! İmparatora hizmet ediyorsunuz.
-Canım yanıyor. -Çok yaşa Majesteleri.
Yedi ceset daha!
Okinawa halkına bakın. Yiyecek kaynaklarını korumak için ölüyorlar.
Kendi insanlarını öldürüyorlar. Savaş böyle bir şey.
Korkunç...
-Gözlerim kapalı görebiliyorum... -Annenin yüzü!
Çavuşun gitmeme izin verdiğine, firari olmadığıma kendimi ikna ettim.
Olabildiğince hızlı koştum eve.
Kaya!
Memleketimize tekrar hoş geldiniz.
Kaya!
Okinawa'nın denizi masmaviydi...
Muhtar?
Efendim?
Bunu size kim yaptı efendim?
Ülke...
...için.
Ülke için mi?
Ülke için kendini feda et. Kadından vazgeç.
Hayır, kadınlarımıza ve çocuklarımıza yaklaşmayacaksınız.
Kendine bile bakmaktan acizsin.
Bir de kendine erdemli bir Japon diyorsun!
Pes!
Peki ya sen Okinawalı?
Japon musun sen?
Ben bir erkeğim!
Bir erkek. Her birimiz gibi bir insan.
Sen insan mısın be! Asker, neredesin?
Hepimizin aynı olduğunu kabul etseydik barış olurdu.
Kaya!
Evden ayrılalı aylar oldu.
Anne...
Anne.
Bu bıçak ne için?
Ülkeye hizmet et ve...
Kaya?
Shoei.
Yaşıyorsun!
Ne oldu?
Bu takma bıyık ne için?
Shoei.
Bir işe yaradım...
İşe mi?
Armut çiftçisinin karısı olamayacak kadar uzunum.
Ama uzun boyumu iyi bir amaç uğruna kullandım.
Sen de ölmek istemiyorsan itaat et.
Kardeşim!
Boyuna göre birine sataş.
-Hayır! -Boyuma göre mi?
-Koş, ben hallederim. -Seni burada bırakamam!
Yaşamak istiyorsan ne yapacağını biliyorsun.
Bak, boyunu beğendim.
Savaş bittiğinde mavi Okinawa denizlerine dön.
Ya yağmur yağarsa?
Yağmaz! Okinawa daima güneşli, deniz her zaman mavidir.
-Ama... -Ben hazırım.
-Geri döneceğim. -Yallah.
Telefon direği kadar uzun ama kadın kadındır.
Şuna bakın!
Asker arkadaşım, sevgili asker arkadaşım
İzninle o gülünç bıyığınla dalga geçeyim
Muhtar, savaşı asla karalamadı ya da yüceltmedi.
Kaya, ölme...
Eğlendik ama, değil mi?
Denizde...
Çok eğlendik.
Bir gün geri gidip orada yüzeceğiz...
Bizim...
Güzel...
Mavi denizimiz... orada yüzdük biz.
Sözüm olsun.
Sözüm olsun...
"Ölüm sırası bana geldiğinde"
"umarım makyaj yapmazsın."
"Umarım makyaj yapmazsın."
Chuya Nakahara'dan "Kör Sonbahar"
Mutluydum.
Evet, öyleydik.
"Benim lekeli kederim tilki kürkü gibi"
"Kusurlu kederim, gece çökerken huzursuzlanıyor."
"Kusurlu Kederim" - Chuya Nakahara
Ben kimseyi öldürmem!
Çünkü aklımız bir, söylediğin her söz
yuvaya dair bir şeymiş gibi geliyor.
Sevgili arkadaşım.
Evlenmek için evden ayrıldığında kiminle giderdin?
Şemsiyemin altında yalnız yürürdüm.
Evlendiğim gün yağmur yağarsa ağlamayacağım.
Öldürmeyeceğim.
Yağmur yağarken ay bulutların arkasına saklanır
Evlenmek için evden ayrıldığında kiminle giderdin?
İzleyiciler, filmin kahramanlarına karşı sevgi hissederler
ama gerçek hayattaki kahramanları unutma eğilimindedirler.
Belki de gerçek Noriko'yu unuttuk.
Bunun ne olduğunu biliyorum
Anlat bana.
Çok iyi biliyorum
Ben hiçbir şey bilmiyorum.
Çünkü ben gerçekten...
Gerçekten bilmek istiyorum.
Seni unutmayacağım Noriko
Savaşların kalmadı güne kadar
Barışçıl bir geleceğe ulaşana kadar
Tamam!
Japonya'nın yazının içinden bir buharlı geçiyor.
Neredeyim?
İyi misin?
-Bir rüya gördüm. -Mutlu sonlu mu?
Tarih bir yalan.
Yağmur yağdı.
O zaman yalan. Güneş var çünkü!
Bir şey sorabilir miyim?
Ne soracaksın?
Bugünün tarihi nedir?
Bugün 1 Ağustos 1945.
Ağustos 1945...
Yakında savaşı kaybedeceğiz...
Öyle söylemeyin çocuklar...
Ağustos ayında savaş bitecek...
Ağustos mu?
Benim adım Setsuko Miyachi.
Onomichi'ye geri dönüyorum.
Bu tren nereye gidiyor? Bize neden adını söyledin?
Bebek için. Bana bir şey olursa diye.
Trenin nereye gittiğini bilmiyor musun?
Agucuk gugucuk!
Hiroşima'ya gidiyor.
Atom bombasını ne zaman atacaklar?
Yakında. 6 Ağustos'ta.
-Bomba mı? -Atom bombası atacaklar!
-Biletler lütfen. -Biletler?
-Buyurun. -Nereye koymuştum ki?
-Kaybettim! -Ben de.
Onomichi'ye mi gidiyorsunuz?
Biz mi?
Onu tanıyorum...
O gülünç bıyığın!
-Tanışıyor muyuz? -Bir filmden olabilir mi?
Öyle mi acaba?
İzninle o gülünç bıyığınla dalga geçeceğim
-Bu şarkıyı biliyorum. -Siz oyuncu musunuz?
Şey...
Ordunun eğlence grubu musunuz? Başarılarınızın devamını dilerim.
Arkadaşlarınız diğer vagonda.
Sizi onlara götüreyim.
O zaman ücretsiz mi...?
-Genç oyuncular buldum. -Nasıl?
Bayım.
-Savaşa katıldınız mı? -Savaş?
Cephede oluşumun üzerinden o kadar uzun zaman geçti ki unutmuşum.
Unuttun mu?
Peki ya sen...
-Siz... -Onlar...
Seni tanıyor muyuz?
Herhangi bir yerde performans sergilediğimizi sanmıyorum.
Oyuncu musunuz?
-Evet. Hayır. -Evet.
Hangisi?
Bay Maruyama, bir fikrim var.
Acaba bize bir güzellik yaparlar mı?
Çekçek Adam için çok gençler...
Öyle mi?
-Biz... -Tiyatro grubu?
Bu krizde aktörler topluluklara katılmalı.
Askerî fabrikalara ve hastanelere gidiyoruz.
Gösteri için yetkiye ihtiyacımız oluyor.
Bir sıkıntımız var.
Sıkıntı?
Yardım edebilir miyiz?
Turne yaparken geçici olarak Hiroşima'da bulunuyoruz.
Bir gösteriden dönerken Bay Maruyama akciğerinden hastalandı.
Sakura Topluluğu'nun belkemiğidir.
Demek siz Sadao Maruyama'sınız!
Sakura topluluğu ve atom bombası.
Atom bombası mı?
-Atmosferik. -Ne?
Performansları.
Yerine birini bulamazsak Sanin gösterimizi iptal etmek zorunda kalacağız.
Olamaz.
Bu kasvetli dönemde insanları hayal kırıklığına uğratmayı hiç istemiyorum.
Ne zaman?
6 Ağustos.
Atom bombası günü.
6 Ağustos...
6 Ağustos'ta Sanin'de mi olacaksın?
-Hiroşima'dan uzakta. -Ya iptal edilirse?
-Hiroşima'da olurduk. -İyi bir fikir değil!
Katılıyor musun?
Peki.
-Onun rolünü oynayacağım, tamam! -Ne kadar hevesli.
Oynayabilir misin?
Oynayabilirim.
Shigeru!
Bay Okamoto'nun Beyaz Kaplan Tugayı oyununu deneyebiliriz...
-Onu biliyorum! -Biz samurayız.
Biliyor musun?
Savaşarak ölmek bizim için şereftir.
Annene geri dön!
Durumlarını hayal etmeniz ve orada olduğunuzu düşünmeniz gerekir.
Hayal etmelerine gerek yok. Orada onlarla birlikteydiler.
Lütfen yap!
Grubun neden sadece kadınlardan oluştuğunu kimse bilmiyor.
Çok eğlenceli görünüyor.
Kuzey Kulesi'nden duman yükseliyor!
Bunların iki katı var!
Çok geç artık.
Imori Dağı sahnesi bu.
Dumanı göremiyorum ama etrafımız alev ve düşmanla çevrili.
200 yıllık tarihi kaybedeceğiz.
-Shigeru rol yapıyor! -Üstünde samuray kostümüyle!
İyi bir yakuza iyi giyinir.
Mükemmel!
Evet, öyleyim.
Efendimiz tuzağa düştü.
-Amcalarım da öyle. -Babam.
-Annem. -Kız kardeşlerim.
Erkek kardeşim.
-Olmaz... -Yürüyüp gidemeyiz.
Yapamayız.
Yapamayız!
-Haklılar. -Sensin!
Bu hattaki kasabalar, müttefiklerin hava saldırılarından ötürü yanıyor.
Geldin mi!
Kalenin etrafındaki şehri koruyacağız.
Beyaz Kaplan Tugayı!
Hâlâ hayattasın!
Annene geri dön!
-Biz samurayız. -Ölürsen işin biter!
Biterdi.
Sen kimsin?
Kaybettin! Nasıl akıllı uslu yaşanacağını düşün!
-Beynini kullan. -Evet, akıllı ol!
Kör ucuyla ona vur!
Bayıldı.
İnsanlar neden savaşta birbirlerini öldürür?
Matem çanı...
Ölülerin yasını tutmak için.
Kale ayakta kalacak.
Mario filme o kadar dâhil oldu ki oyunculuğu abartıyor.
Bu tehlikeli bir işarettir.
Ne ilerleyebiliyoruz ne geri çekilebiliyoruz...
Güzel.
Vurgun çok etkileyiciydi.
Halledeceğiz umuyorum ki.
Katılıyorum.
Çok etkilendim. Performansın inanılmazdı!
Performans mı?
Daha çok Japon ölmeli! Daha çok celp yollayın!
-Ne yaptım? -Çok iyi oynadın.
Bazı kadınların Beyaz Kaplan Tugayı gibi bir grubu vardı.
Doğru! Takeko Nakano'ya ne oldu?
Cesurca savaştı.
İlerleyin!
Kendimizi arkadaşlarımız ve ailemiz için feda etmeye hazırdık.
Dayan, Yuko!
Sonra Takeko vuruldu.
Kardeşim!
Yuko, onurlu bir şekilde ölmeme yardım et.
Kız kardeşinin hayatını sonlandırmasına yardım ederdi.
-Devam et. -Kardeşim...
Yağmur yağıyor...
Köy yağmuru yumuşacık, beni kucakladığını hissediyorum.
Sıcacık, ne güzel...
Sağanağa döndü.
-Sence iyi midir? -Erkekler yağmura aldırmaz.
Yağmur yağıyor. Keşke annem gelseydi.
Gidip onunla buluşacağım.
İşte...
Bira çok güzel!
Anneler böyledir.
-Selam! -Anne!
İşte, annen geldi.
Üçümüzün yolu ayrılmış olabilir,
ama sen yokken oğlumuza ben bakacağım.
Teşekkür ederim.
Ayrılmanız gerekiyordu zaten.
Bıyıkları seviyorum!
-Akşam yemeğine geç kalmayın! -İyi günler!
Pasifik Savaşı sırasında bile
çoğu insanın hayatı her zamanki gibi devam etti.
Kocaları savaşırken
evde kalan kadınlar hayatta kalmanın yollarını buldu.
Ne kadar huzurlu olabilirse...
Sanrılar için zaman yok.
Aya bak!
Kavgayı bırakıp ailelerine geri dönmek bir seçenek değildi.
Takeko bir ölüm şiiri yazdı ve kılıcının etrafına doladı.
-Onurlu bir şekilde ölmeme yardım et! -Kardeşim...
Ben ayrılırken...
"Bir samurayın cesaretinin yanında"
"benim yaptığım ne ki?"
Takeko Nakano Kadın ve Çocuk Tugayı
Silahı bana ver! Cephanemiz bitti.
Anne...
Bütün genç erkekler, kadınlar ve çocuklar öldü.
Babam filmlerin mutlu sonları olduğu konusunda yanılıyordu.
Barışçıl bir sinema - savaştan sonra
Büyükbaba, uyukluyorsun.
Uyukluyorum çünkü iyi bir film.
Ama içinde çok şiddet var.
Ben çocukken Majestelerinin tebaasıydım ve militaristtim.
Militaristler çok mu uyurdu?
Dişlerini gıcırdatarak, gözlerini de kocaman açarak.
Öyle nasıl uyuyabilirsin ki?
Selam!
Selam mı?
Ufaklık, mışıl mışıl uyu ve gözlerini kapa.
Çünkü savaşacak bir savaş yok.
O kaçınılmaz güne dönüyoruz, 6 Ağustos 1945, sabah 08:07.
Hiroşima birçokları için huzurlu bir evdir.
Hiroşima'yı seviyorum.
Setouchi Denizi güneşli günlerde çok güzeldir.
Ne güzel bir kasaba!
Bölge hiç bozulmamış.
Atom bombasının gücünü ölçmek için hedef aldılar.
Bu sembolik bina, Hiroşima Barış Anıtı olarak bilinecekti.
Hiroşima Valiliği Sergi Salonu.
Kandırıldılar.
Zamanımız yok. Onları nasıl kurtaracağız?
Plan yapmayı bırakırlar.
Takarazuka Revue, oyuncu olmam için bana ilham verdi.
Ama gözlerimi açan sizin oyununuz oldu, Bay Maruyama.
Takarazuka'da erkek rollerinde oynadım.
Hareketler zarif ve nettir.
-Ama kalpsizdi. -Kalpsiz mi?
Mesele seyircileri eğlendirmektir.
Tek umursadığım buydu.
Ama Bay Maruyama'nın Çekçek Adam'daki karakteri çok gerçekçiydi!
Haruko Sugimura da vardı.
-Ya? -Bunu bilmiyordum.
Matsugoro'yu oynadı ve dul kadına onu sevdiğini söyleyişi
her oyunda farklıydı.
İyi performanslar ruh halinizi yansıtır çünkü.
Benim için aydınlatıcı oldu, bu yüzden onunla çalışmak istedim.
Bayan Sonoi.
Ben iyi bir oyuncu değilim.
Efendim...
-Bir oyuncu için önemli olan... -Duyarlılıktır.
Evet, bir de sağlık.
Sağlık...
Bu genç oyuncularda bolca var ama bende yok.
İyi oyunculuğun temelidir.
Onlara iyice belletin.
Evet. Hadi çalışalım.
Kyoko, üzerinden geçelim hadi.
(1) Ulusal ritüel.
-O nedir? -Ayağa kalk.
Vatandaşlar İmparatorluğa bağlılık yemini etti.
Hadi yapalım.
Efendim, siz orada kalın.
Selam!
Askerî selam gibi değil.
Tokyo'daki Majestelerine!
Ben de mi?
Saygıyla selamlıyoruz!
Nasıl?
-Böyle mi? -Rahat!
(2) Milli Marş.
Ve marşı söylüyoruz.
Saltanatın bin nesil, sekiz bin nesil devam etsin...
Düşen kahramanlara, ordunun başarısına,
Büyük Asya Savaşı zaferine minnettarlıkla. Selam olsun!
Organizatörlerin konuşmaları ve üç dakikalık aradan sonra gösteri zamanı.
(3) Çekçek Adam'ın en iyi sahneleri.
Tsumasaburo Bando'lu film versiyonunu biliyor musunuz?
Harika bir siyah beyaz film! Savaştan sonra Mifune renklisini çekmişti.
Hideko Takamine ile birlikte. Shintaro Katsu da yapmıştı!
Ken Takakura başrol oynamak istemişti.
Bayan Sonoi ilkinde rol aldı.
Oyuncu kadrosuna gelirsek... Siren!
-Hiroşima'da mı? -Olamaz.
-Böyle olmamıştı. -Sığınağa!
-Noriko. -Kyoko!
Okuma yapacaktık hani!
Acele edin!
Bir biz panikledik.
Hiroşima şimdiye kadar bombalanmadığı için kimse endişelenmiyor.
-Rolü istemiyor musun? -Kawamura askere alındı...
Atom bombası mı?
Sakura Birliği.
-Atmosferik. -Ne?
Performansları.
Toshio'yu oynayacağım.
PFC Kawamura, tanksavar manevrasıyla meşgul.
Belki kaplıcadadır. Ya da bale yapıyordur.
Shigeru, ne çılgın bir hayal gücün var.
Bugün için sakladığı yepyeni bir peştamal giymişti.
Ne yiyeceği ne de mermisi vardı. Ülkesi onu terk etmişti.
Gerçek hayatta çoğunlukla işler böyle yürür.
Altı Ton Pirinç Gibi...
Nagaoka Bölgesi iç savaşı kaybettiğinde
Yuzo Yamamoto bunu bir oyuna dönüştürdü.
İnsanlar açlıktan ölüyordu, bu yüzden altı ton pirinç bağışlandı.
Ama gelirleri kullanarak bir okul inşa ettiler.
İnsanlar açlıktan ölürken mi? Neden?
Çünkü eğitim onların hayatlarını on bin kat iyileştirecekti.
Savaşı kaybedince geleceğe yatırım yapmanın daha iyi olduğunu anladılar.
Bu arada kazananlar ise önlerindeki paraya odaklanır.
Oyundan bir repliği hatırlıyorum.
Neymiş?
"Sonuçları görebilseydik kan dökülmezdi."
Sakamoto ve Saigo gibi...
Parlak olan şey...
Babamın kel kafası!
Kel kafa.
Keşke Amerika'ya gidebilsem...
Amiral Isoroku Yamamoto, pirinçten yapılan okuldan mezun oldu.
ABD ile savaşa girmeyi istemiyordu.
Ama Pearl Harbor'da donanmanın başındaydı.
Tipik Japon zihniyeti.
Tipik mi?
Mantık yerine uyum. Savaşta ya da barışta... veya herhangi bir şeyde.
Sanki seveceğiniz kişiyi temkinle seçermiş gibi
barışı kendinize çekin.
-Onu neşelendirmeye geldim. -Hastasın sanıyordum.
OYUN YAZARI KAORU OSANAI
-Bu son oyunum. -"Nişanlı".
Aman!
İşte.
"Önce onu sevdiğimi söyledim."
"Seni yenerim."
Yine sıcak bir gün.
Patates?
Hoş geldiniz komşular. Başlamak üzereyiz!
Umarım herkese açık provamızdan keyif alırsınız!
Çekçek Adam'ın en iyi sahneleri. Perde açılsın!
Defolsun şeytanlar! Bol şans girsin!
Kyoko Habara'nın yüksek sesi törene çok yakışır.
Keiko Sonoi, yanından sakeyi hiç ayırmaz.
Sanki seveceğiniz kişiyi temkinle seçermiş gibi
barışı kendinize çekin.
Önümüzde bundan başka yol olmasa da....
Bu yaşa geldiniz, hâlâ evlenmediniz.
Hem Torakichi hem de Kumakichi evli ve çocuklu...
Korkarım size fazla bağımlı kaldık.
Defolsun şeytanlar! Bol şans girsin!
Var bir bildiğiniz, Bayan Yoshioka.
Kadınlardan hiç hoşlanmadım.
Onlardan kaçtım, herkes de bunu bilirdi.
Ta ki siz hayatıma girene kadar.
Kocanız ölmeden önce bana karşı çok iyiydi, o yüzden...
Ona borçlu olduğum için baktım size.
Oğlunuzu ziyaret etmeyi hep iple çektim çünkü çocukları seviyorum.
Gerçekten.
Ama ne zaman karşınıza gelsem
gökteki bulutlar yıldızları dökmek için parçalanıyormuş gibi hissettim.
Bu da doğru.
Matsugoro...
Durun!
Geri dönüş yok. Kaderinin peşinden gitmelisin.
Bu kepaze oyunu hemen durdurun!
Dula âşık olan bir çekçekçi adam! Olacak iş değil!
Vatanseverliğe sığar mı bu! Kimdir sorumlu kişi?
Ben.
Bay Maruyama...
Bu performansa izin verildi mi, verilmedi mi?
Patates! Keşke daha tatlı olsalardı!
Biz Sakura Topluluğu'yuz, gezip insanları eğlendiriyoruz.
Gösterimiz yarın. İznimiz de var.
-Bahane yok! -Patates?
Oyunlarımızla ülkeye hizmet ediyoruz.
Eğitim Bakanı bizimle bir slogan paylaştı hatta.
"Tiyatro cephanedir!"
-Art düşünceniz var. -Her birinizin.
Japonya'ya hizmet etmiyorsunuz. Savaş karşıtı ideolojiyi yayıyorsunuz.
İzninizi iptal ediyorum!
Tsumasaburo Bando ve Keiko Sonoi'nin oynadığı Çekçek Adam'ın
10 dakikası bu nedenle atıldı.
Savaştan sonra İşgal Kuvvetleri bir sekiz dakika daha kırptı.
İki gücün kaprisi yüzünden 18 dakikasını kaybetse de
Japon sinema tarihinde bir başyapıt olmaya devam ediyor.
Oyuncu ve izleyicilerin hayal gücünün kusursuz bir evliliği.
Çaresiz bir aşkı anlatır bize.
Sadao Maruyama ve Keiko Sonoi'ninki gibi.
Onlarınki gibi sonsuz ve tutkulu bir romantizme ilham verir...
Seni seviyorum.
Ben de Bay Maruyama.
"Oyun yazarı Osanai öldü" Sadece onu değil, seni de sevdim.
Gittiler mi?
Gösterimizi iptal ettiler.
Yarın Hiroşima'dan ilk trene bineceğiz!
Buraya korkunç bir bomba atılacak!
Ne dediğinin farkında mısın?
Nereden biliyorsun?
O çok spritüel biridir.
-Ona inanıyorum. -Mario.
Kaybedecek hiçbir şeyin yok!
Lütfen!
Hiroşima'dan sadece bir gün uzak durun.
Bay Maruyama hiçbir yere gidemez...
Onu sırtımda taşırım!
-Ona inanıyorum. -Shozo?
Gittikçe artan bir hava saldırısı riski var Hiroşima'da.
Gösteri falan yok.
Belki tahliye edebilenler yapmalı.
Sen peki?
Ben olduğum yerde kalacağım. Savaştan kaçış yok.
O zaman seninle kalacağım.
Ben de.
Seninle gelebilir miyim?
Bana inanıyor musun?
Kaçan tek kişi olmak istemiyorum...
Ama...
Yeğenimden ben sorumluyum.
Yemeklerimizi hazırlamamıza yardım ediyor ama gitmeli.
Onu Fukuyama'daki kız kardeşimin yanına bırakıp geri döneceğim.
Kyoko...
Teşekkür ederim.
Kyoko geç kaldı.
-Buraya geleceğini söylemişti... -Ama tren kalkıyor!
Mario.
-Noriko. -Kyoko nerede?
Bu mektup ondan.
Merhaba, ben yalnız seyahat ediyorum.
"Bay Maruyama kendini iyi hissetmiyor. Gelemeyeceğim."
"Noriko'nun bu adrese ulaşmasını sağlayın."
Kyoko Habara'nın el yazısı...
-Tek başına gidebilecek misin Noriko? - Evet.
-Mutlu ol. -Tamam.
Durağını unutma.
Çok teşekkürler! Teşekkür ederim!
Onu duydun mu? Bence iyi iş çıkardık.
Teşekkür ederim!
Peki ya biz ne olacağız?
-Onları bırakamayız. -Sonuna kadar gideceğiz.
Sakura Topluluğu'na!
Acele et!
Teşekkür ederim Mario!
-Biz seyirciyiz. Biz de ölecek miyiz? -Yaralandım.
Sadece izlersek hiçbir şey değişmeyecek!
Göğsüm ağrıyor.
Bir film geçmişi değilse bile geleceği değiştirebilir!
Mutlu sonlarımızı kendimiz hazırlıyoruz!
Saç süsü.
Bay Maruyama'ya, sevgiyle...
Noriko?
Beni korumalısınız. Herkes beni korusun!
Noriko bu adrese mutlaka ulaşmalı.
Uçak sesi duyuyorum...
6 Ağustos 1945.
1-40, Sumiyoshi, Fukuyama.
Kyoko Habara.
İyi bir fikir gibi gelmiyor kulağa
-Patates hasat edeceğim. -Büyükleri al!
Bugün yine sıcak olacak.
Geri döndüm.
Yaşamak, sevdiğin biriyle birlikte olmaktır.
Ne büyük bir uçak. Onları koruyamayacak mıyım acaba?
O uçak...
Saat 08:15.
Uçak sesi bu.
Ne garip...
Burası İmparatorluk Karargâhı.
Savaş sırasında tüm çocuklar
savaş marşını yeniden yorumlayıp söyledi.
Jan-Jan-Jakarta, tatlı patates!
Tatlı patatesler, Jakarta patateslerinden daha tatlıdır.
Patates gibi zımba teli elde etmek de zordu.
Turp yaprakları bile güzel görünüyordu.
Başı Belada General ve Dörde Bölünmüş Bir Turp
İmparatorluk Karargâhı.
Yerli çocuklar ve yaşlılar onlara şarkı söylemeyi öğretti.
Jan-Jan-Jakarta, tatlı patates!
"Başı Belada General ve Dörde Bölünmüş Turp" oldu.
Komik şarkıyı söyleyen adam
iyi biri olmalı.
Adam, İmparatorluğa hizmet ederken
en nihayetinde ölecek olan biz çocuklara sempati duymuş olmalı.
Savaş sırasında yetişkinler çocuklara nasıl öleceğini öğretmedi,
bunun yerine korkmayıp keyfini çıkarmamızı sağlamaya çalıştılar.
Bunu minnetle anıyorum.
Ama bu arada İmparatorluğun aptal kararları tarafından
kandırıldığımızdan haberimiz yoktu.
Radyodan anonslar geçiyordu.
Burası İmparatorluk Karargâhı.
Başı Belada General ve Dörde Bölünmüş Turp!
Bu bir hava saldırısı uyarısıdır.
Bu sabah erken saatlerde
İmparatorluk istihbaratı, Hiroşima'ya yönelen bir B-29
düşman bombardıman uçağı tespit etti.
Ancak ikaz iptal edildi.
Erken ikazı görmezden geldik
çünkü uçağın üstümüzden uçup geçeceğine inandık.
Güvendesiniz, Hiroşima vatandaşları. Amerikan şeytanlarının bombası kalmadı.
Günlük askerî hizmetlerinize geri dönebilirsiniz.
Hava güneşli. Tipik bir Japon göğü!
Senin için geri geldim.
Noriko.
Mario.
Bu B-29, Enola Gay. Atom bombasını atmaya gidiyor.
Noriko!
-Mario, ikimiz birlikte... -Ölme!
8:15. Uranyum fisyon bombasına "Küçük Çocuk" adı verildi.
Mario, birlikte yaşayacağız!
Pika!
Mario!
"Birkaç nesil önce kahverengi bir savaş vardı."
"Nesiller sonra herkes bu gece toplandı"
"Lanet bir paraşütün nostaljisiyle."
"Bir sağa, bir sola, bir sağa..."
Chuya Nakahara'dan "Sirk"
Savaşın beni öldürmesine izin vermeyeceğim. Sevdiğim birinin
anılarında yaşayacağım.
Noriko.
Bunun ne olduğunu biliyorum.
Bana anlatmalısın.
Çok iyi biliyorum
Çünkü hiçbir şey bilmiyorum.
Bunun ne olduğunu biliyorum...
Nihayet biliyorum.
Pika! Patlamadan bir an sonra...
Bir "Bom!" sesi duyuldu.
Bu sesi duyacak kadar uzun yaşamış olanların çoğu
daha sonra hayatta kaldı.
Sıfır noktasından uzak olanlar.
Ama tam orada olanlar anında öldüler.
Sevgili Noriko'muzda durum böyleydi.
O çakan ışıkla buharlaştı. Ne olduğunu anlayamadı bile.
Pika! Ve...
Öyle oldu işte. Sonra...
Bom!
Noriko. Demek buradasın.
Mario.
Setouchi Kinema bu gece kapanacak. Bundan sonra hiç buluşmayacağız.
Yıllarca sinemaseverliğinin peşine takıldım.
Ama filmler bana savaş tarihini,
Japonya'nın bu konudaki sorumluluğunu öğretti.
Atom bombası Hiroşima'nın üzerinde patladığında
o çakan ışıkla öldüm.
Sevgili Sersem Doktor filmden gerçek dünyaya kaçtı.
Vay canına! Sersem Doktor'a bakın.
Filmden gerçek dünyaya kaçtı.
Skandal!
O da Tank Rock'a gitti. Yani endişeye gerek yok.
Gerçek dünyada yaşamayı öğrenirsem
benimle evlenir misin Noriko?
Evet.
Mario, birlikte yaşayacağız.
-Seni unutmayacağım! -Teşekkür ederim.
-Noriko. -Mario.
"Pazar günü tatami üstünde bir çocuk bateri ve flüt çalıyor."
"Dışarıda, örgü duvarın üzerine yağmur düşüyor."
Chuya Nakahara'dan "Haziran Yağmuru"
Oynarken yağmur yağmaya başlar
Kör edici bir ışık patlaması oldu.
Ardından hava karardı ve yağmur yağdı.
Siyah yağmur.
Deneyimlemediğim bir savaşın anısına sahipsem
Hiroşima Barış Anıtı'nın sayesindedir.
Çok sıcak...
-Kurutulmuş çiçekler... -Birlikte geçirdiğimiz zamanın hatırası.
"Nişanlı"
Sakura Topluluğu üyeleri
ani bir ışık parlamasıyla öldü.
Kyoko Habara, 22 yaşında öldü.
Ayako Morishita, 23 yaşında öldü.
Ayako Ryu, 41 yaşında öldü.
Tsuyako Shimaki, 22 yaşında öldü.
Kayo Komuro, 30 yaşında öldü.
Patlamayı duyanlar,
radyasyona maruz kaldıkları için günler sonra can verdi.
Sadao Maruyama 16 Ağustos'ta 44 yaşında öldü.
Shozo Takayama, 20 Ağustos'ta 21 yaşında öldü.
Keiko Sonoi, 21 Ağustos'ta 32 yaşında öldü.
Midori Naka, 24 Ağustos'ta 36 yaşında öldü.
Ben de yanarak öldüm...
Mario.
Elimde tek bir şey kaldı.
Hayali sevgilimin adı.
Sahip olduğum her şeyi kaybettim.
Hangi dönemden olursa olsun, geleceğini, şimdisini
özgürce yaşamalı insanlar.
Noriko ve diğerlerini...
hiç unutmayacağım.
Onları asla unutmayacağım.
Eminim genç Noriko, atom bombası yerine
tutkulu bir romantizmin içinde yanmak isterdi.
Mario.
Seni seviyorum.
Ben de seni, Sadao...
"Nişanlı"
Ve savaş bitti...
Köyde sonbahar çok sessiz
Yere düşen meyveler gecenin tek sesi
Bana annemle yalnız olduğumu hatırlatıyor
Ülkeye yeniden sonbahar geliyor.
Her zaman oldugu gibi.
Birçok Japon bu şarkıyı sevgiyle hatırlıyor.
Askerlerin dönmesini bekleyenlere umut verdi ama...
Bazıları dönemedi, dönenler de sevdiklerini kaybettiklerini öğrendiler.
Geriye yalanlar kaldı...
Adadaki palmiye ağaçları...
Savaş öncesinde, savaş sırası ve sonrasında
ülke, halkını kandırdı.
Baba, uzay gemine gelemem, bu yüzden gerçek dünyaya baktım
ancak hiçbir yerde "mutlu son" bulamadım.
Senden çok daha uzun yaşadım,
hayatımda pek çok mutsuzluk gördüm.
Ama filmlerden ders almanı
ve mutlu bir geleceğinin olmasını istiyorum.
Sonuçta, filmler ve sen benim için kurgusun.
Doğru. Çok zeki ve güzelsin.
Senden geçmiş.
"Sinemanın sihirli kutusu. Sabaha kadar açığız!"
Chuya, Mukden Olayı'ndan birkaç gün sonra aşağıdaki şiiri yazdı.
Bu, Japonya'nın Çin'i işgaline
ve Dünya Savaşı'nın Japonya'nın yenilgisiyle sona ermesine neden oldu.
Tetikleyici olaylardan sadece biriydi.
Chuya Nakahara'nın asırlık endişesi bugün haklı çıktı.
"Kara bulutlar insanlığın arkasında toplanır"
"Neredeyse kimse fark etmez"
"Eğer görseydin sen de benim gibi fena olurdun"
"Bu yüzden buna inanıyorum"
"Hasta hissedenler neler olduğunun farkındadırlar"
Chuya Nakahara'dan "Bir Sonbahar Gecesi"
Dünya üzerindeki herkes savaşa gitmek istedi.
Tersine çevrilemeyecek bir geçmiş.
Ama her birimizin, günlük hayatımızda savaşa yer olmayan
bir gelecek yaratma gücü var.
Açılıştaki Chuya şiirini hatırlayın.
Bir asır sonra işler daha kötü görünür.
Ama ellerimizin yönünü çevirebileceğimiz şeyler var.
Bütün seyirciler şarkıya eşlik etsin! Henüz hiçbir şey duymadınız!
Tamam mı?
Sonsuza dek mutlu!
Neşelenin, eğlenin!
Yani seyirci yaşayacak mı?
Sanki filmler hayatımla ilgili bir şeyler yapmamı istiyor benden.
Benden Noriko'yu korumam istendi. Bir yakuza sözünü tutar.
Ayrıca düşünme şeklimi değiştirmek zorundayım.
Benim de bir sözüm var.
Noriko için telafi edecek bir sözüm var.
İyi gitti.
Eğlenceliydi. Film ve müzik dolu bir gece.
Geldiğiniz için teşekkür ederim.
Uzun bir geceydi! Nasıl geçti?
Noriko'ya kendimi affettiremedim.
-Bu neredeyse imkansız. -Çünkü o öldü!
Burada geçirdiğiniz 30 yılın her günü için teşekkürler.
Noriko?
Bu bir sözdür.
Mario...
Uzak gelecekte bir daha karşılaşırsak
benimle yağmurlu bir günde evlenir misin?
Evlendiğim gün yağmur yağsaydı...
Mario.
Yağmurlu bir gün...
Bana söz ver, herkes için.
Onu görebiliyorsun!
Harika! Biliyorsun, ben de görebiliyorum.
Elbette ben de görebiliyorum.
Yağmur yağıyor! Belki babamı taklit edip şarkı söylerim.
-Savaşmak yerine mi? -O zaman sertleşmek icap eder!
İnsanlara karşı nazik olmak istiyorum.
Teşekkür ederim.
Dün geceden...
İlkbahar yağmurunda gezelim.
Çok cesursun.
Gel de ıslanma.
Teyze, deneyim için teşekkürler.
Sayende uyanmış hissediyorum.
"Buda aracılığıyla dürüst kalın."
Babam savaşta babasını kaybetti ve bana öyle söyledi.
Gerçekten cesur olacağım.
Noriko'muz olma ihtimaliniz var mı?
Patlamayı duydum.
Korkunç deneyimimi paylaşmak için buradayım.
-Noriko! -Evet, yaşlandım.
Savaşta can verdin.
Evet, biliyorum.
Ama seni hatırladığım sürece
yaşayacaksın, Noriko.
Bu yüzden burada olmam gerekiyor.
Teşekkür ederim, Noriko.
Ilık ve yumuşak Setouchi yağmurunun
beni bağrına basması ne güzel.
Belki görme yetimi kaybettim.
Ama bir şekilde ayakta kalmayı başardım.
Tek vücutta iki Norikos.
İkisi de her zaman burada olacak.
Bir vücuttaki iki Noriko bir daha hiç uzağa gitmeyecek.
Mario.
Noriko'yu asla unutmayacağım.
Mario...
-Gitme vakti geldi. -Başka bir yolculuğa.
Yeni günün şafağı söküyor.
Bu, Setouchi Kinema'daki
son günündü.
Sahibi olarak,
işin sona erdi.
Teşekkür ederim.
Kör gözlerim.
Kapatıyoruz.
Geldiğin için teşekkürler.
Subay bize göz kulak olmaya devam ediyor.
Varlıkları çok şey söyler.
Annen son yolculukta öldü.
40 yıldır uçuyorsun.
Veda etmemin üzerinden 22 yıl, 18 gün geçti.
11 Mart 2011, saat 14:46'daki o kaçınılmaz günden beri.
Huzurlu evrende yapayalnızım.
Ayrıyız ama birlikteyiz. Evrensel aşk budur işte.
Yani aşk, evren kadar büyük mü?
Evren, güzel dünyamızı kucaklıyor; biz bir aileyiz.
Evren anne gibidir.
Evrendeki herkes birbirinin ailesi olsa ne güzel olurdu.
Bu filmi, kimsenin savaş nedir bilmeyeceği
bir gelecek isteyen gençlere,
büyük bir mutluluk ve gıptayla ithaf ediyoruz.
Dünya barışına ulaşmamız için
yapabileceğimiz çok şey var.
Mario...
"Son"dan önce filmi bir şarkıyla yarıda kesmeme izin verin.
Umarım beğenirsiniz.
Dünyaya barış gelsin!
Kollarını uzat, ritme uydur bedenini
Bırak kılıcını, koy bir kenara
Devam et savaşçı, Gojo Köprüsü'ne doğru
Bırak kılıcını, koy bir kenara
Bıçak ve sapan şimdilik uysal belki Ama yine de sokabilir başını belaya
O yüzden uzat kollarını, ritme uydur bedenini
Bir zırhlı yaptın O da gitti denizde battı
Bir ev yap da bana İçinde yaşayayım sevdiceğimle
Varsa yoksa bomba yapın İnsanları perişan edin
Yapsanıza şöyle güzel yollar Sevdiceğimle gaza basayım
Kollarını uzat, ritme uydur bedenini
Bırak kılıcını, koy bir kenara
Aynı zamanda komedyen olan bir oyuncu vardı.
Sadao Maruyama gibi genç oyuncular büyük saygı duyardı.
Japonya'nın Komedi Kralı'ydı.
Kenichi Enomoto, Enoken olarak biliniyordu.
Bu şarkıyı savaştan sonra söylemişti.
Savaş sonrası Japonya'sında gaztecilik stiliyle göze çarpan
Toriro Miki tarafından yazılıp bestelenmişti.
Askerî endüstri, savaş sonrasında Japonya'nın ekonomisinin
yeni evlerle, balayı tatilleriyle, arabalarla büyümesine yardım etmişti.
Ama biz, Japon olsun olmasın gelecek nesiller açısından
barışı getirebilmiş miydik?
Dünya çocuklarının içine gaddarlık tohumları ekildi.
Olaylar tıpkı, Chuya Nakahara'nın modern zamanların başında
öngördüğü şekilde gelişti.
"Buna modernleşme diyorlar. Bense buna barbarlık diyorum."
"Vahşi Çağ"
Şu an, öngördüklerini yaşıyoruz.
Gitme vakti geldi artık.
Umarız arkadaşımız Tetsuya Takeda'nın söylediği şarkıyı sevmişsinizdir.
Görüşmek üzere. Yeniden bir araya gelip eğleneceğiz.
Dünyada hiçbir savaş kalmadığında "Sonsuza dek mutlu yaşadılar" diyeceğiz.