[muzik lembut tegang]
Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[Lydia] Jawab! Awak tidur dengan Aris atau tidak?
- Jawab! - [Kinan] Tidak, Lydia! Tidak!
[Lydia mendengus, brek kereta menciut]
[Lydia dan Kinan mendengus, brek kereta menciut]
- [Kinan] Awak dah gila? - [Lydia] Jalan di depan ini belum siap...
Kalau awak masih berbohong kepada saya, saya tak kisah kalau kita berdua mati!
Jadi saya tanya sekali lagi, awak ada atau tidak tidur dengan Aris?
Beritahu saya perkara sebenar atau kita berdua akan mati. Saya tak peduli!
Awak tidur atau tidak dengan dia?
- [Kinan] Okey... - [Lydia] Beritahu saya! Awak ada atau tidak tidur dengan dia!
[Kinan] Hampir! [brek kereta berbunyi]
[bunyi brek kereta semakin hilang]
[muzik lembut, bunyi tapak kaki]
[bunyi ciuman]
[muzik lembut, burung berkicau]
[muzik lembut, bunyi tapak kaki di atas rumput]
[muzik tegang dramatik]
[muzik lembut]
[muzik tenang, bunyi siren dari jauh]
[muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[Penjaga kedai] Selamat petang. Silakan.
- [Lydia] Ya. - [Aris] Selamat petang.
[Lydia] Sayang, mari kita lihat di sini.
[Penjual] Selamat petang, tuan dan puan. Silakan duduk.
- [Aris] Terima kasih. - [Penjual] Sama-sama.
Apa yang boleh saya bantu?
[Lydia] Kami nak tengok cincin.
[Penjual] Cincin pertunangan atau pernikahan?
[Lydia] Cincin...
...pernikahan, ya?
- [Penjual] Cincin pernikahan. - [Lydia] Ya.
- Boleh saya tengok yang itu? - [Penjual] Cincin ini? Dah tentu.
[bunyi geseran, barang kemas berdenting]
- [Penjual] Silakan. - [Lydia] Boleh saya cuba pakai?
[Penjual] Boleh.
[Lydia] Sayang, lihatlah.
[Aris] Cantik.
[muzik tenang, bunyi geseran]
[Penjual] Ia salah satu model terbaru kami.
[Lydia] Benarkah?
Awak ada yang lebih ringkas?
[Penjual] Rekaan yang lebih ringkas?
Cincin ini?
Silakan.
- [Lydia] Boleh saya cuba? - [Seller] Dah tentu, silakan. [telefon bergetar]
[Lydia] Lihat, sayang. Cantik, bukan? [telefon bergetar]
[Aris] Bagus. Sekejap, ya. [telefon bergetar]
[Penjual] Cincin ini juga cantik. [telefon bergetar, muzik sedih]
- [Aris] Ya? - [Seller] Batunya lebih besar.
- [Aris] Ya. - [Lydia] Sayang.
[Aris] Saya terpaksa telefon awak nanti. Ya.
[Lydia] Bagaimana dengan yang ini?
[Aris] Saya terpaksa pergi.
Pilihlah mana yang awak suka.
[Lydia] Sayang.
[Penjual] Jadi, puan nak pilih yang mana satu?
[muzik sedih]
[muzik sedih, bunyi tapak kaki]
- [Jururawat] Selamat petang, doktor. - [Kinan] Selamat petang.
[bunyi tapak kaki]
[Andre] Kinan.
[Kinan] Andre. Cepat betul awak sampai.
[Andre] Jalan tak sesak.
[Kinan menggumam]
[Kinan] Kenapa awak begitu terburu-buru?
Apa yang awak nak beri kepada saya?
[Andre] Emak saya paksa saya sampaikan ini kepada awak hari ini juga.
- Jadi, nah. - [Kinan] Saya ingat.
- Dia baru pulang dari Bandung, bukan? - [Andre] Ya.
[Kinan berteriak]
[Kinan] Raya pasti sukakan ini. Beritahu mak awak saya ucap terima kasih.
- [Andre] Dah tentu. - [Kinan] Awak nak ke mana nanti?
[Andre] Saya terfikir nak ajak seseorang keluar makan tengah hari.
[Kinan] Siapa?
[Andre] Awak. Nak tak?
[Kinan] Oh, tidak, Andre...
...maaf, tapi saya dah berjanji dengan Raya saya akan temankan dia siapkan kerja rumahnya.
- [Andre] Okey. - [Kinan] Maaf, ya?
[Andre] Tidak, tak mengapa.
Dia apa khabar?
[Kinan] Raya baik-baik saja...
...tapi kebelakangan ini dia begitu sensitif.
Dia kata saya terlalu banyak bekerja di klinik.
[Andre ketawa kecil]
[Andre] Satu hari nanti dia pasti akan faham yang...
...emaknya berusaha buat yang terbaik untuk dia.
[Kinan] Amin.
[Andre] Tapi apa pun, Nan.
Saya suka melihat awak begini.
Akhirnya, awak nampak gembira.
[muzik tenang, Kinan ketawa kecil]
Awak kembali menjadi Kinan yang saya kenal dulu.
[Kinan] Terima kasih.
[Raya] Air mata mereka mungkin berderai...
...namun mereka menyayangi awak melebihi kata-kata.
Bagus, tak?
[muzik tenang]
[Atun] Saya sukakannya! Tidak, saya sangat sukakannya! [bertepuk tangan kuat, bersorak]
Awak sungguh bijak.
Lihat bagaimana awak buat Lastri sedih?
Saya begitu terharu mendengarnya.
[Lastri] Awak buat saya menangis.
[Raya] Tak faham pun, bukan?
- [Lastri] Tiada sepatah pun. - [Atun] Dia tak faham, tapi saya faham.
[Lastri] Bagaimana kalau awak beritahu kami dalam Bahasa Indonesia dulu...
- [Kinan] Apa yang berlaku di sini? Apa yang kamu ketawakan? - [Raya] Mak!
[Kinan] Tidak, jangan peluk mak lagi.
Mak baru pulang dari klinik.
- Tadi itu apa? - [Atun] Raya sedang mengajar Lastri bahasa Inggeris.
Tapi Lastri tak faham, sebab dia tak pandai.
[Kinan] Apa yang awak bacakan?
[bunyi kertas berkibas]
- [Raya] Tiada apa-apa... - [Kinan] Beritahu saya, Las.
[Lastri] Raya tulis sepucuk surat.
Tapi ia sepatutnya jadi satu rahsia.
[Atun] Tiada apa yang rahsia tentangnya, awak cuma tak faham bahasa itu.
[Kinan] Pak Cik Andre beri awak kek ini.
- [Raya] Kek coklat? - [Kinan] Ya.
- [Raya] Ambillah. - [Kinan] Letak di atas meja makan.
- [Atun] Ya, puan. - [Kinan] Okey?
Okey? Boleh mak baca surat itu?
[Raya] Tak boleh!
[semua ketawa]
[Atun] Baiklah, saya nak pergi ke dapur dan masak sayur.
[Kinan] Ya. Saya lapar.
- [Raya] Cepat datang balik, mak! Saya nak peluk mak! - [Kinan] Okey!
[pintu dibuka dan berderit, muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[Aris] Sayang.
[pintu ditutup]
[bunyi tapak kaki]
Sayang?
[bunyi tapak kaki]
Sayang?
[bunyi tapak kaki]
Itu pun awak.
[bunyi menggosok]
Hei.
[bunyi menggosok]
Kenapa awak tak beritahu saya awak pulang ke rumah?
[bunyi menggosok]
Apa yang tak kena?
Apa?
[bunyi ciuman, bunyi menggosok]
[Lydia] Awak cintakan saya atau tidak?
[Aris] Saya cintakan awak.
[muzik menenangkan]
[Lydia] Saya perlukan bukti.
[Aris] Bukti apa?
[Lydia] Hubungan kita sama saja seperti dulu.
Semasa saya masih jadi orang ketiga.
Tapi sekarang, awak dah bercerai...
...saya rasa saya masih jadi orang ketiga.
[muzik menenangkan]
[Aris] Tapi sekarang, saya pilih awak...
...dan saya sangat cintakan awak.
[muzik menenangkan]
[bunyi geseran, Lydia menarik nafas lembut]
[Lydia] Awak yakin?
Awak tahu apa yang saya mahukan.
[bunyi tapak kaki, muzik menenangkan]
[Dita] "Ada odong-odong baru memikat penjual jamu. Awak cintakan saya seperti saya cintakan awak?"
[muzik riang, semua ketawa]
[Kinan] Lucu sungguh.
- Dia teka dengan betul? - [Dita] Ya.
[semua ketawa]
[Dita] Baiklah, saya akan terima ciuman daripada itik.
[Lola] Okey, saya akan terima.
[bunyi ciuman, muzik riang]
[Dita] Awak sungguh comel. Boleh saya dapat ciuman juga?
- [Lola] Saya juga, berikan saya ciuman juga. - [Dita] Mari kita bermain permainan lain.
[Kinan] Permainan apa? Ya, kita perlukan hiburan.
[Lola] Jadi kamu akan...
[Dita] Belok kanan di situ.
[muzik riang, enjin kereta berbunyi]
- [Lola] Nan. - [Kinan] Apa?
[Lola] Itu Aris.
[Raya] Ayah!
[pintu kereta dibuka]
[Aris berteriak]
[Aris ketawa kecil]
[Aris] Sayang ayah. Awak apa khabar?
- [Raya] Saya baik-baik saja. Sangat baik. - [Aris] Yakah? Sangat baik? Sungguh cantik.
- [Dita dan Lola] Hei, Ris. - [Aris] Hai.
[pintu kereta dibuka]
- [Aris] Awak teruja? - [Raya] Ya.
[pintu kereta ditutup, muzik lembut]
- [Aris] Ayah rindukan awak. - [Raya] Saya rindukan ayah juga.
- [Aris] Ayah rindukan awak lebih lagi. - [Raya] Lagi!
[Aris] Awak dah sedia nak pergi?
- Okey. - [Lydia] Helo, Kinan.
Hei, Raya. [Lydia ketawa kecil]
Awak dah sedia nak pergi bersiar-siar?
[Lydia ketawa kecil]
[muzik lembut]
[Lydia] Saya rasa kami nak pergi dulu.
Kami akan hantar dia pulang sekitar pukul 8:00 malam? Boleh tak?
[Kinan] Sebelum maghrib, ya?
[Aris] Baiklah. Okey.
[Lola] Kami pergi dulu, Nan.
[Kinan] Ya.
- [Dita] Selamat tinggal, Ris. - [Lola] Selamat tinggal, Ris.
[Aris] Selamat tinggal.
Maaf, saya perlu ke bilik air dulu.
[muzik lincah]
[Kinan] Sayang, mari ambil barang-barang awak.
Seronok bukan, ayah awak akan bawa awak keluar.
[Lidah Atun berbunyi]
[Atun] Sungguh menjengkelkan.
[Lastri] Dia fikir dia cantik.
[Raya] Mak.
- [Kinan] Ada apa, sayang? - [Raya] Saya rasa saya tak jadi nak pergi.
[Kinan] Kenapa, sayang?
[Raya] Perut saya sakit.
[bunyi menggosok]
[Kinan] Ayah sangat rindukan awak.
Awak rindukan ayah juga, bukan?
Semuanya akan jadi baik-baik saja.
Ya?
[Raya] Okey, mak, saya akan pergi.
[Kinan] Begitulah anak mak.
[Kinan ketawa kecil, muzik tenang]
[muzik lembut, bunyi di jalan raya]
[Aris] Jadi, bagaimana sekolah?
Awak ada dapat kawan baru di sekolah?
[Raya] Belum, sama saja.
[muzik lembut, enjin kereta berbunyi lembut]
[Aris] Siapa kawan baik awak sekarang?
[Raya] Alia dan Reza.
[Lydia] Reza budak perempuan atau lelaki?
[Aris] Raya, awak tak apa-apa?
[Lydia] Raya, kenapa? Kenapa awak diam saja?
[hembus nafas dalam-dalam] [Raya] Perut saya sakit, ayah.
[Aris] Awak nak ayah tanya mak awak apa yang perlu ayah beri untuk sakit perut awak?
[Raya] Tidak, jangan telefon mak. Saya tak apa-apa. Saya baik-baik saja.
[muzik lembut, enjin kereta berbunyi lembut]
[muzik tenang]
[muzik tenang tamat, bunyi tapak kaki]
[Raya] Mak!
[pintu dibuka]
- [Kinan] Hai, sayang. - [Raya] Hai, mak!
[Kinan] Mak rindukan awak.
[Raya] Saya rindukan mak juga.
[Kinan menggumam]
[Aris] Selamat tinggal.
[Raya] Terima kasih, ayah.
[bunyi ciuman] [Aris] Selamat malam. Ayah sayangkan awak.
[Raya] Saya sayangkan ayah juga.
- Selamat tinggal. - [Aris] Selamat tinggal.
[bunyi tapak kaki]
[Kinan ketawa kecil]
[Aris] Terima kasih sebab benarkan saya bawa Raya keluar.
Saya rasa kita mungkin perlu...
...berbual lebih kerap.
Saya rasa sebab kita dah bersetuju untuk besarkan Raya bersama-sama...
...kita mungkin boleh jadi lebih relaks?
Saya beritahu awak ini sebab saya tak mahu dia...
...rasa ada kejanggalan antara kita.
[Kinan] Bukan kita yang sebabkan kejanggalan itu.
[muzik lembut]
- [Aris] Selamat malam. - [Kinan] Pandu hati-hati.
[kunci berdenting, pintu ditutup]
[muzik lembut, bunyi tapak kaki ringan]
[Kinan] Apa yang awak lukis, sayang?
[muzik lembut, air mengalir]
[bunyi menggaru, muzik lembut]
[Kinan menggumam]
[Kinan] Awak pergi ke mana dengan ayah tadi?
[Raya] Ia langsung tak menyeronokkan.
[bunyi kertas berkibas, bunyi geseran, muzik lembut]
[Kinan] Kenapa?
[Raya] Sebab mak tiada di sana.
[bunyi kertas bergeser, muzik lembut]
[Kinan] Tapi ayah awak ada.
[Raya] Tapi tetap tiada mak.
[bunyi kertas bergeser, muzik lembut]
[Kinan] Tapi awak boleh jumpa mak setiap hari.
[Raya] Tak juga.
Mak terlalu sibuk dengan pesakit mak.
[hentakan tapak kaki, muzik lembut]
[Kinan menghembus nafas]
[Kinan] Sudahlah.
Apa yang awak mahu?
[bunyi geseran lembut]
Ya?
[Raya] Saya nak kita bertiga bersama semula. [menangis teresak-esak]
Saya, ayah, dan mak.
[menangis teresak-esak]
Masih boleh tak, mak?
[Kinan menarik dan menghembus nafas, muzik lembut]
[bunyi di jalan raya]
- [Pekerja pejabat] Selamat pagi, puan. - [Kinan] Selamat pagi.
[bunyi tapak kaki]
- [Pekerja pejabat] Selamat pagi, Pn. Kinan. - [Kinan] Selamat pagi.
[bunyi tapak kaki, menekan papan kekunci]
[Kinan] Hai.
[Aris] Hai.
[Aris menggumam]
Silakan duduk.
[bunyi tapak kaki]
[bunyi geseran]
[Kinan] Saya nak jual saham saya.
[muzik merenung]
[Aris] Terus cakap benda yang penting.
Kenapa secara tiba-tiba?
[Kinan] Saya nak buka sebuah klinik.
Supaya saya boleh luangkan lebih banyak masa bersama Raya.
[Aris] Kalau itu sebabnya...
...awak tak perlu jual saham awak.
Maksud saya...
...awak boleh...
[Kinan] Ini tak boleh dirunding.
[Aris] Berapa banyak yang awak nak jual?
[Kinan] Kesemuanya.
[Aris] Kesemuanya?
[muzik merenung]
Okey. Baiklah.
Saya akan siapkan dokumen dan hantar ke rumah awak.
[Kinan] Okey, terima kasih.
[jam berdenting]
[pintu dibuka]
[Penyambut Tetamu] Selamat petang, puan. Maaf, En. Aris masih bersama tetamu.
[Lydia] Tak mengapa. Saya cuma nak hantar makanan tengah harinya sekejap.
[Penyambut tetamu] Baiklah. [bunyi tapak kaki]
[pintu dibuka]
[muzik merenung]
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[Aris] Hei, ini satu kejutan. [pintu dibuka]
[Lydia] Dia selalu tiba-tiba datang ke sini?
[Aris] Taklah.
Dia tiba-tiba kata dia nak jual sahamnya, kesemuanya.
Saya fikir, itu bagus.
Itu saja. Saya ada sesuatu untuk awak.
- [Lydia] Apa? - [Aris] Ia satu kejutan.
[muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[muzik tenang, enjin kereta berbunyi]
[muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[Lydia] Ini rumah siapa?
[Aris] Saya juga tertanya-tanya perkara yang sama. Ini rumah siapa?
[Lydia] Apa?
[Aris] Ini...
...rumah kita.
Rumah saya dan rumah awak.
[muzik tenang, Aris berdehem secara halus]
[muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[Aris] Lydia.
[muzik tenang, bunyi tapak kaki]
[Lydia berteriak malu-malu]
[terkejut]
[Aris] Awak masih sudi mengahwini saya?
Apa?
Awak tak jawab soalan saya.
Saya tanya, awak masih sudi mengahwini saya?
[Lydia ketawa kecil]
[Lydia] Dah tentulah!
[muzik tenang, Lydia ketawa kecil gembira]
[Lydia] Terima kasih.
[bunyi ciuman]
[Aris] Awak gembira?
[Lydia] Ya. Saya gembira.
[tarik nafas dalam-dalam dan hembus nafas]
Awak gembira?
[Aris] Saya gembira.
[muzik disko]
[Alif] Awak pasti awak nak mengahwini dia?
[bir dituang]
[Aris] Kalau saya tak serius...
...saya tak belanja minum malam ini.
[Alif] Ya!
- [Irfan] Benarkah? Bagus. - [Alif] Mari berparti sekali lagi, kawan!
[Irfan] Saya rasa Lydia bertuah sebab dapat awak.
Sejujurnya, saya tak pernah dengar orang berkahwin dengan hubungan sulitnya.
- [Alif] Benarkah? - [Irfan] Ya.
Tak pernah.
[Alif] Memang teruk, jadi Kinan.
Awak mengahwini wanita yang awak buat hubungan sulit. Itu gila, kawan!
[Alif dan Irfan tergelak kecil]
[muzik merenung]
[Aris] Saya...
Saya nak awak mendengarnya terus daripada saya.
Lydia mahu saya berkahwin dengannya.
[Kinan] Saya tak mahu awak berkahwin dengan dia.
[bunyi menggosok tapak tangan]
[berdebup lembut]
[Aris] Kalau awak keberatan.
Kalau awak belum bersedia, tak mengapa.
Maksud saya, saya tak...
[Kinan ketawa]
[Kinan menghembus nafas dalam-dalam]
[Kinan] Saya atau awak yang belum bersedia?
Kalau awak tak mahu mengahwini dia...
...jangan gunakan saya sebagai alasan.
Patut atau tidak awak berkahwin dengan dia?
Ia bukan urusan saya pun.
[Aris] Baiklah.
Kita akan cari masa untuk terangkannya kepada Raya.
[Kinan] Bukankah saya dah beritahu tadi.
Apa saja yang awak rancang nak buat dengan perempuan itu...
...ia bukan urusan saya.
Awak sendiri yang beritahu Raya.
[Aris] Ya.
Saya akan beritahu Raya.
[Kinan] Bagus.
[Aris] Saya cuma nak dengar pendapat jujur awak.
Apa pendapat awak?
[Kinan] Tentang apa?
[Aris] Tentang semua ini.
Lydia minta saya berkahwin dengan dia, semuanya.
Apa pendapat awak?
Saya benar-benar nak tahu.
[Kinan] Beritahu Lydia, semoga berjaya.
[Aris] "Semoga berjaya"?
Itu saja?
[muzik merenung]
[Aris] Okey, terima kasih.
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[muzik merenung]
[pintu kereta dibuka]
[pintu kereta ditutup]
[muzik merenung, enjin kereta berbunyi]
[Raya] Ini memang boleh?
[bunyi ais krim dikacau]
Saya sangka ayah masih berkahwin dengan mak.
[Aris] Bukankah mak dan ayah...
...dah buat keputusan untuk tak tinggal...
...di rumah yang sama...
...dan tak hidup bersama lagi.
[Raya] Itu bermakna ayah takkan...
...datang ke rumah kami lagi?
[Aris] Tidak. Ia bukan begitu. Ia...
Ayah masih...
...ayah awak.
Bila-bila saja awak nak jumpa ayah...
...ayah akan datang.
Awak boleh telefon ayah bila-bila masa.
Tiada apa yang akan berubah, sayang.
Okey?
Cuma ada satu perkara yang ayah harapkan...
...dan kalau awak juga tak keberatan.
Ayah nak awak datang ke majlis perkahwinan kami. Hanya kalau awak tak kisah.
[muzik sedih, Raya menangis teresak-esak]
[Aris] Hei.
Sayang. Tak mengapa.
Tak mengapa.
[Raya] Ayah masih ayah saya, bukan?
[Aris] Dah tentu, ayah masih ayah awak.
[teresak-esak]
[muzik sedih]
[teresak-esak]
[teresak-esak, bunyi tapak kaki ringan]
[Kinan] Bagaimana ikan awak?
Awak dah beri ia makan?
Awak menangis? Kenapa, sayang?
Apa?
[Raya teresak-esak]
[Raya] Ayah baru saja beritahu saya...
...dia akan berkahwin dengan Mak Cik Lydia.
[teresak-esak]
[Kinan] Jadi apa yang awak rasa?
[Raya] Saya tak tahu.
[teresak-esak]
[Raya] Mak rasa sedih tak?
[Kinan] Tidak, mak tak sedih.
Mak gembira.
[Raya] Kenapa mak gembira?
[teresak-esak]
[Kinan] Sebab mak ada awak.
[bunyi ciuman]
Mak ibu awak.
[teresak-esak]
[Raya] Mak...
[teresak-esak]
[Kinan] Ya?
[Raya] Saya rasa saya tak nak pergi ke majlis perkahwinan ayah.
[Kinan] Kenapa?
[teresak-esak]
[Raya] Ayah akan rasa sedih kalau saya tak pergi?
[teresak-esak]
[Kinan] Ayah pasti akan rasa sangat gembira...
...kalau awak pergi.
Mak janji...
...semuanya akan jadi baik-baik saja.
Ya?
[Raya menangis teresak-esak] Mari ke sini, sayang.
[teresak-esak]
Sayang.
[muzik sedih]
[Lola] Tapi awak tak rasa kasihan pada Raya sendirian di majlis perkahwinan itu?
[Dita] Dia tak bersendirian, ayahnya ada.
[Lola] Ya, saya tahu.
Tapi dia masih budak.
Pasti dia bingung.
[Dita] Awak nak cakap yang Kinan patut pergi temankan Raya?
Cipta kandungan, guna muzik latar belakang sedih, dan berharap ia akan jadi tular?
Ia idea yang mengarut.
Awak akan mencari perhatian dengan pergi ke majlis perkahwinan bekas suami awak. Jangan fikirkan langsung tentangnya.
Apa pendapat awak, Andre?
[Andre] Saya terlibat dalam perbualan ini?
[Dita] Berhenti berlagak marah dengan kami dan beritahu saya apa yang awak fikir.
[Andre] Saya rasa...
...apa saja keputusan Kinan...
...saya akan menyokong dia.
[Dita] Awak akan sokong dia untuk apa saja, ya?
[muzik tenang]
[bertepuk tangan]
[Alif] Tahniah, kawan.
[bersorak, bertepuk tangan]
[lagu tenang, gelas berdenting]
[gelas berdenting] [Irfan] Mari minum.
[lagu tenang]
[Raya] Mak!
[Kinan] Sayang!
[Andre] Saya suka bunga pada rambut awak.
[Kinan] Awak nampak sungguh cantik. [Kinan dan Andre ketawa kecil]
[lagu tenang]
[Alif] Kawan, ini akan jadi sungguh janggal.
[Aris] Hai.
[Kinan] Tahniah.
[Aris] Terima kasih.
- [Andre] Tahniah. - [Lydia] Terima kasih.
[Kinan] Tahniah.
[Lydia] Terima kasih.
[Aris menggumam]
[Aris] Berseronoklah.
[Raya] Mari kita makan.
[Kinan] Awak nak makan apa?
- [Raya] Tak tahu. - [Danti] Cik.
Saya emak Lydia.
Ini ayahnya.
- [Haryo] Haryo. - [Kinan] Kinan.
[Aris] Awak tak apa-apa?
[Lydia] Saya baik-baik saja.
[muzik tenang]
[muzik tenang, bunyi ciuman]
[bunyi menggosok]
[pintu dibuka]
[bunyi tapak kaki]
[kasut berdebup]
- [Lydia] Sayang. - [Aris] Ya?
[Lydia] Awak pasti tak apa kalau saya ikut awak ke sekolah Raya?
[Aris] Dah tentu, kenapa?
Awak emak Raya juga. Kenapa saya nak kata tidak?
[kasut berdebup]
[Lydia] Tak apa kalau saya pakai baju ini?
Awak fikir ia sesuai?
[Aris] Dah tentu. Awak sentiasa nampak cantik.
Awak cantik pakai apa saja.
[bunyi ciuman] [Lydia] Awak cuma cakap saja.
Awak pakai minyak wangi?
[Aris] Ia jenama baru. Baunya sedap tak?
- [Lydia] Baunya sangat sedap. - [Aris] Awak sukakannya?
- [Lydia] Saya suka. - [Aris] Mari pergi.
[Lydia] Tunggu dulu.
Mana satu yang awak suka?
Ini? Atau yang ini?
[Aris menggumam]
[Aris] Okey...
[jam berdenting]
[Aris] Ini.
Saya nak orang nampak yang saya melayan awak betul-betul seperti seorang puteri.
[Lydia] Bukan seorang permaisuri?
[Aris] Saya rasa permaisuri terlalu tua untuk awak.
Mari pergi?
[Lydia] Sebentar.
[berdebup] Okey, mari pergi.
[Juruacara] Persembahan seterusnya ialah Raya dari Kelas Beethoven.
[bersorak, bertepuk tangan]
[Cikgu] En. Aria, sila ikut saya ke tempat duduk encik.
[Aris] Ya, kami akan duduk di belakang saja.
[Lydia] Awak boleh duduk di depan.
- [Aris] Awak tak kisah? - [Lydia] Ya, saya tak kisah duduk di belakang.
[Aris] Terima kasih.
[bunyi tapak kaki]
[Raya] Ibu adalah orang yang paling kuat.
Mereka mungkin berbadan kecil.
Mereka mungkin kecil.
Mereka mungkin besar dan tinggi. [muzik menenangkan]
Tapi mereka sentiasa menangkap awak apabila awak terjatuh.
Ibu adalah jiwa yang paling baik.
Mereka mungkin terluka.
Mereka mungkin patah hati.
Air mata mereka mungkin berderai.
Namun, mereka menyayangi awak lebih daripada apa saja.
Ibu adalah bidadari yang paling cantik.
Mereka datang dari syurga untuk letakkan awak ke bumi.
Tidak kira apa nilai awak.
Kerana ibu adalah jiwa yang paling indah di dunia ini.
Terima kasih.
[bertepuk tangan]
[muzik menenangkan]
[Raya] Ayah tahu tak, Mak Cik Atun bantu saya tulis puisi?
- [Aris] Benarkah? - [Raya] Benar.
Tapi Mak Cik Lastri kata...
...lebih baik saya tulis ia sendiri.
Sebab kalau Mak Cik Atun bantu saya...
...tiada siapa akan percaya saya tulis ia sendiri.
[Aris] Oh, yalah! Memang benar.
Mak Cik Lydia ada di sini.
[Lydia] Hei, Raya. Helo, Kinan.
[Aris] Dia menonton awak baca puisi juga.
Dia kagum dengan persembahan awak.
[Lydia] Ya, puisi yang sungguh indah. Awak yang tulis ia sendiri?
[Aris] Kita patut bergambar bersama. Mari sayang, mari ambil gambar.
[Lydia] Awak juga, Kinan.
[Aris] Hanya kalau awak mahu.
Okey.
Sedia?
Satu, dua, tiga!
[pengatup berbunyi]
Satu lagi. Satu, dua, tiga!
Okey.
Hei...
[Raya] Mari pergi, mak.
[Aris] Raya, awak nak bermalam di rumah ayah?
[Lydia] Kami ada kolam renang.
[ketawa kecil] [Raya] Terima kasih, tapi tak mengapalah.
Saya nak pulang. Saya penat.
[bunyi ciuman]
[Aris] Okey.
[Kinan] Mari kita?
[Aris] Selamat tinggal.
- Awak okey? - [Lydia] Okey.
[Aris] Mari pergi.
[muzik menenangkan, bunyi tapak kaki]
[Raya] Ayah sepatutnya ikut kita.
[sudu berdenting di dalam gelas]
- [Raya] Mak. - [Kinan] Ya?
[Raya] Kenapa Mak Cik Lydia sentiasa ikut ayah?
[Kinan] Sebab ayah dan Mak Cik Lydia dah berkahwin sekarang.
[Raya] Kalau kita bertiga saja...
...tanpa Mak Cik Lydia, boleh tak?
[Kinan] Ia tak semudah itu.
Kalau ia hanya awak dan ayah...
...tak mengapa kalau Mak Cik Lydia tinggal di rumah.
Tapi kalau mak ikut awak...
...Mak Cik Lydia patut ada juga.
[muzik menenangkan]
[Aris] Ya, bukankah saya... [pintu ditutup]
Saya dah beritahu awak tentang ini.
Saya rasa saya dah buat diri saya jelas, pentauliahan akan dilakukan bulan depan.
Jadi saya mahu semuanya siap bulan ini.
Sekurang-kurangnya 80 peratus sepatutnya dah siap sekarang. Awak faham tak?
[beg tangan berdebup]
Ya, saya jangkakan 80 peratus sepatutnya dah siap.
Awak nak beritahu saya kita belum mencapai sasaran itu?
[bunyi menolak butang dispenser air]
Itu masalah divisyen awak. Kenapa awak cari saya?
Ia tanggungjawab awak.
Ya, betul cakap awak.
Ia tanggungjawab awak. Jelas, bukan?
[Lydia] Bersabarlah. Nah, minum air.
[Aris] Saya perlu telefon Raya dulu.
[bunyi tapak kaki, bunyi gelas diletak]
[Lydia] Apa lagi yang tak kena dengan Raya?
[Aris] Awak tak nampak betapa sedihnya dia?
[Lydia] Tapi kenapa dia sentiasa bersedih?
[Aris] Apa?
Dia anak perempuan saya.
Apa yang awak cakapkan ini?
[Lydia] Saya tak bermaksud nak menyinggung perasaan awak. Saya cuma nak beritahu...
- [Aris] Kalau begitu, apa yang awak maksudkan? - [Lydia] Saya sayangkan dia juga.
Tapi saya rasa dia menjauhkan diri daripada saya. Dia sentiasa rasa begitu jauh.
[Aris] Dah tentulah dia begitu. Itu sebab kita yang patut faham perasaan dia.
Bukan sebaliknya. Apa yang awak tak faham?
[Lydia] Apa-apa sajalah.
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[pintu dibuka]
[pintu ditutup]
[telefon bergetar, muzik merenung]
[Atun] Puan, ada panggilan telefon.
[telefon bergetar, muzik merenung]
[Kinan] Helo.
[Aris] Hei.
Dia okey?
[Kinan] Dia tak okey.
Tapi jangan risau.
Saya boleh uruskannya.
[Aris] Kalau awak tak keberatan...
...saya nak jemput dia keluar esok...
...dan mungkin dia boleh bermalam di rumah kami...
...dan kami boleh hantar dia ke sekolah pada hari Isnin.
Saya rasa dia perlu meluangkan lebih banyak masa dengan saya.
[Kinan] Okey, biar saya cakap dengan dia. Harap-harap dia setuju.
[Aris] Ya. Cuma...
Beritahu saya nanti.
[Kinan] Okey.
[muzik merenung, kutleri berdenting]
[muzik tenang, enjin kereta berbunyi]
[bunyi hon kereta]
- [Atun] Ayah awak dah sampai. - [Raya] Ya! Ayah dah sampai!
[pintu kereta ditutup, Raya bersorak]
- [Aris] Mak cik. - [Atun] Tuan.
[Aris] Helo.
[Aris] Hai. [Raya] Ayah ada sesuatu untuk awak.
[bunyi plastik]
Kepada puteri yang paling cantik.
[Raya] Terima kasih.
[Aris] Sama-sama.
[Raya] Saya bagus!
[Aris] Awak bagus? Sangat sangat bagus!
Mari kita pergi?
[bunyi plastik]
[Raya menggumam]
[Raya] Kita berdua saja, bukan?
[Aris] Ya, hanya kita berdua.
[Raya] Saya akan tidur dengan siapa malam ini?
[Aris] Dengan ayah.
[Raya] Bukan dengan Mak Cik Lydia?
[muzik lembut, bunyi plastik]
[Aris] Malam ini...
...awak akan tidur bersama ayah...
...hanya kita berdua.
Okey?
Ucap selamat tinggal.
[muzik lembut, bunyi plastik]
[Kinan ketawa kecil] [Kinan] Apa?
[Raya] Mak takkan apa-apa?
[Kinan] Dah tentulah mak takkan apa-apa.
Awak akan berseronok?
[Raya] Saya akan cuba.
[Kinan] Okey.
- [Raya] Selamat tinggal, mak. - [Kinan] Selamat tinggal, sayang.
[Atun] Mari ke sini, sayang.
[pintu kereta dibuka]
[Aris] Terima kasih.
[Kinan] Berseronoklah, sayang.
- [Atun] Sayang? - [Lastri] Luar biasa.
[Kinan] Maksud saya, berseronoklah.
[Aris] Ya.
[Aris menggumam]
Terima kasih.
[muzik lembut]
[Raya] Selamat tinggal. Selamat tinggal, mak!
[Mak Cik Atun ketawa kecil]
[Kinan] Selamat tinggal, sayang. [bunyi hon kereta]
[Raya] Selamat tinggal!
[muzik lembut, enjin kereta berbunyi]
[muzik permainan arked]
[Aris] Okey!
Tarian ini terlalu sukar untuk ayah. Ayah tak boleh menari tarian ini.
Tunggu sekejap, ayah perlu jawab panggilan. [telefon bergetar]
Lyd?
[muzik permainan arked]
Awak di mana?
[Aris berteriak]
[muzik permainan arked]
- [Aris] Helo. - [Lydia] Hai!
[bunyi ciuman]
- [Danti] Aris. - [Aris] Mak.
- [Aris] Ayah. Saya baik-baik saja. - [Haryo] Aris, apa khabar? [ketawa kecil]
[Lydia] Tadi mak dan ayah tiba-tiba datang ke rumah, mereka kata mereka rindukan awak.
Jadi saya ajak mereka datang ke sini.
[Aris] Saya bawa Raya ke pusat membeli-belah.
- [Danti] Di mana Raya? - [Aris] Di sana. Raya!
[Danti] Raya, hai!
[muzik permainan arked, bunyi tapak kaki]
[Danti] Hei, si cantik.
[Lydia] Datuk dan nenek ada di sini.
[Haryo] Hai.
Tepuk ria dulu dengan datuk!
[Danti] Boleh nenek cium awak?
[Aris] Dia masih nak bermain.
[Lydia] Mak dan ayah nak di kafe di sana? Mak dan ayah boleh pesan kopi atau sesuatu sambil menunggu.
- [Danti] Dah tentu, apa salahnya? - [Haryo] Idea yang bagus.
[Lydia] Atau mak dan ayah nak ikut kami?
[Danti dan Haryo] Tidak, kami tak apa-apa.
[Danti] Awak berseronok dengan ayah awak? Mainlah bersama Mak Cik Lydia juga, okey?
[Aris] Okey, mari pergi. Baiklah, jumpa nanti.
[Haryo] Jumpa nanti.
[Lydia] Mari pergi bermain.
[Aris] Raya, ayah benar-benar minta maaf tapi saya perlu uruskan sesuatu yang mendesak di pejabat.
[Raya] Tapi ayah akan datang semula?
[Aris] Ya.
Sekarang, berseronoklah dengan Mak Cik Lydia dulu, dan datuk dan nenek juga.
Ayah terpaksa pergi. Selamat tinggal, sayang.
- [Lydia] Okey, jadi awak tinggalkan Raya bersama saya, bukan? - Ya.
Okey, selamat tinggal.
[muzik merenung]
Okey, sayang. Awak nak bermain permainan ini lagi?
Ya?
Jadi? Mari, biar mak cik cuba.
Lihat. Tengok? Ray?
Ray?
Ray, awak dah tak nak bermain lagi?
Bagaimana dengan...
Mari ke sini.
Apa kata kita membeli-belah?
Awak nak patung mainan lembut ini?
Mereka ada semua yang awak perlukan untuk sekolah.
Apa yang awak perlukan? Mereka ada semua jenis pen di sini. Nampak? Nak satu?
Ini comel.
Nak satu?
Tak mahu juga? Apa lagi? Mari kita lihat...
Lihat pin ini. Banyaknya. Comel pula.
Awak tentu akan sukakan yang ini, Ray. Ray?
[muzik tegang]
Ray?
[bunyi tapak kaki, muzik tegang]
Maaf sayang, awak ada nampak seorang budak perempuan kecil dengan ikat dua ekor kuda, dia berada di sini tadi.
[Gadis kecil] Saya rasa dia pergi ikut arah itu.
- [Lydia] Arah itu? - [Gadis kecil] Ya.
- [Lydia] Terima kasih, sayang. - [Gadis kecil] Sama-sama.
[muzik tegang, bunyi tapak kaki]
[Lydia] Ray?
Raya!
Maafkan saya, awak ada nampak anak perempuan saya, tinggi begini, dengan ikat dua ekor kuda?
- Dia bawa beg galas yang besar. - [Kakitangan permainan arked] Maaf, saya tak nampak.
- [Keselamatan] Saya akan bantu awak cari anak perempuan awak. - [Lydia] Terima kasih.
Raya dah hilang dan saya tak tahu di mana dia berada. Dia ada datang ke sini?
[Haryo] Tidak, dia tak datang ke sini.
[Danti] Cuba telefon dia dulu. Dia ada bawa telefon bimbit, bukan?
[Lydia] Kami tak beri dia telefon bimbit, mak. Lebih baik kita berpecah.
[Haryo] Okey, bawa bertenang.
Awak dan mak mula mencari dari sana hingga ke tingkat bawah.
- Ayah akan cari di sana. - [Lydia] Mari pergi, mak.
[Danti] Dia berani naik eskalator seorang diri?
[Lydia] Saya tak tahu, mak! Saya gelabah sekarang.
Aduhai...
[muzik tegang, bunyi tapak kaki]
[Haryo] Awak dah jumpa dia?
[Danti] Kami masih belum dapat cari dia.
[Lydia] Aduhai.
[muzik tegang, bunyi tapak kaki]
[Danti] Dia masih cuba menelefon Aris. Awak belum beritahu dia lagi?
[Lydia] Panggilan tak lepas masuk. Saya tak tahu kenapa.
- [Danti] Baiklah, sayang. - [Haryo] Ya.
[Danti] Cuba telefon Kinan.
[Lydia] Mak suruh saya telefon Kinan?
[Kinan] Andre.
[Semua] Tahniah!
[bersorak, ketawa]
[Kinan] Tahniah!
- [Dita] Kinan nak beri awak jambangan bunga ini. - [Andre] Benarkah?
[Dita] Beri kepada dia.
[Andre] Terima kasih.
[Kinan] Maaf kami terlewat.
[Lola] Biasalah, Dita suka ambil masa.
[Dita merengek]
[Andre] Tak mengapa.
Saya gembira kamu dapat datang.
[Dita] "Kamu" itu, dia cuma maksudkan Kinan.
[Andre] Tidak, maksud saya, saya gembira kamu semua datang.
[Dita] Saya tahu apa yang awak maksudkan.
Mari, Lola. Mari ikut saya, mari pergi cari makanan.
- [Lola] Okey, mari pergi. - [Dita] Saya tak bercakap dengan awak.
[Andre] Nakal.
Awak ada dengar ucapan saya tak?
[Kinan] Ya, saya dengar.
"Kebahagiaan kita adalah ketika melihat senyuman keluarga orang yang kita sembuhkan."
Sesuatu seperti itu.
- [Andre] Ya, sesuatu seperti itu. - [Kinan] Awak beri ucapan yang sangat indah.
Saya tak sangka awak boleh berikan ucapan yang begitu indah.
[Andre] Banyak lagi perkara yang awak tak tahu tentang saya.
[telefon bergetar]
- Jadi mungkin lain kali... - [Kinan] Sebentar.
Ya, helo?
[muzik tegang, enjin kereta berbunyi, bunyi di jalan raya]
[Kinan] Helo, Lydia. Bagaimana? Awak dah jumpa dia?
Helo? Lydia! [mendengus]
Dia letak telefon lagi.
- Andre, cepatlah. Awak memandu perlahan sangat. - [Andre] Sabar, bawa bersabar. Kita dah nak sampai.
[muzik tegang, enjin kereta berbunyi]
- [Haryo] Itu kedainya. - [Lydia] Ya, arked di tingkat dua. Memang benar.
- Saya ada di sana sekarang. - [Kakitangan kedai alat tulis] Awak sedang mencari emak awak?
[Lydia] Ya Tuhanku, Raya. Ke mana awak dah pergi?
[Haryo] Terima kasih, encik.
[Lydia] Lain kali kalau awak nak pergi ke mana-mana, awak patut beritahu mak cik dulu.
[Kinan] Raya!
[muzik tegang, tercungap-cungap, bunyi tapak kaki]
[Raya menangis teresak-esak]
- [Kinan] Andre. - [Andre] Ya.
Boleh awak tengok-tengokkan dia?
- [Andre] Mari ikut saya, Raya. - [Kinan] Apa yang awak buat sehingga awak kehilangan dia?
[Lydia] Tidak, maksud saya, saya berdua dengan dia semasa...
[Kinan] Awak!
[muzik tegang]
Tiada siapa paksa awak jaga anak saya.
[Danti] Tolonglah, boleh tak awak bercakap baik-baik dengan anak saya?
Dan nampaknya Raya baik-baik saja.
[Kinan] Dia tak apa-apa?
Puan tahu bagaimana perasaan Raya sekarang?
Wanita ini rampas ayahnya...
...dan adiknya meninggal dunia disebabkan dia.
Apa kata awak mula ajar anak perempuan awak adab dan jangan ganggu anak perempuan saya?
- [Danti] Awak tahu tak... - [Lydia] Mak, hentikannya.
- Jerit pada saya saja, jangan babitkan ibu bapa saya. - [Raya] Ayah!
[Aris] Raya, hei...
[bunyi tapak kaki]
Awak pergi ke mana? Kenapa dengan awak?
Hei.
Hei, Kinan, tolonglah berhenti, awak buat kecoh. Bawa bertenang.
[Kinan] Awak yang bertenang!
Saya benarkan awak bawa Raya keluar, tapi awak tinggalkan dia dengan perempuan ini?
Awak sedar tak betapa bahayanya itu? Bagaimana kalau Raya diculik?
Ia tak terlintas dalam fikiran awak? Tidak? Awak ada fikir tak?
- [Aris] Bawa bertenang. - [Lydia] Ia bukan salah saya.
[Kinan] Jadi salah siapa?
[Raya] Ia salah saya, mak.
Mak, ia salah saya. Hentikannya, mak. Saya minta maaf.
Maaf, mak. Ia salah saya.
[Kinan] Tak mengapa. Tak mengapa, Raya. Mari kita pergi.
Bila awak nak berhenti mengganggu keluarga saya? Sampai bila?
Jawab!
[Raya] Mak, saya minta maaf, ia salah saya.
[Aris] Okey.
[Lydia] Sayang, saya tak kehilangan dia dengan sengaja. Tapi dia tiba-tiba menghilangkan diri.
- [Aris] Tak mengapa. - [Haryo] Ia salah kami, Aris. Kami minta maaf banyak-banyak.
- [Aris] Tak mengapa. - [Danti] Tak mengapa, sayang.
Ia bukan salah awak.
[enjin kereta berbunyi]
[Atun] Lastri!
[enjin kereta berbunyi]
- [Atun] Lastri! - [Lastri] Ya, mak cik!
[Atun] Raya dah pulang.
- [Lastri] Apa? - [Atun] Raya dah pulang!
[pintu kereta dibuka]
- [Andre] Ini kuncinya. - [Lastri] Ya.
[pintu kereta ditutup]
[Andre] Raya.
[Lastri] Kenapa bermuka sedih?
[Andre ketawa kecil, pintu kereta ditutup]
[Andre] Raya, awak takkan apa-apa, ya?
- [Lastri] Maafkan kami. - [Kinan] Mari, Raya. Masuk ke dalam.
[Atun] Muka awak masam, kenapa?
[Kinan] Awak tak nak masuk dulu, Andre?
[Andre] Lebih baik saya terus pulang.
[Kinan] Kenapa?
Naik apa?
[Andre] Tentu ada banyak teksi di jalan.
Jumpa nanti.
[Kinan] Saya perlu minta maaf kepada awak, Andre. Saya rosakkan hari awak, malah saya menjerit pada awak.
[Andre] Tak mengapa, Nan. Saya faham.
Sekurang-kurangnya saya dapat lihat sekilas...
...betapa dahsyatnya awak apabila awak sedang marah.
[Andre ketawa, Kinan ketawa kecil]
[Kinan menghembus nafas]
[muzik lembut]
[Andre] Lebih baik saya pergi sekarang.
Raya perlukan awak di dalam.
[Kinan] Okey.
Andre.
[Andre] Oh, saya terlupa.
Terima kasih.
[muzik lembut]
[bunyi tapak kaki]
[Kinan] Jaga diri.
[Andre] Ya.
[muzik lembut, bunyi tapak kaki]
[Andre] Langsung tak berani nak beritahu dia apa perasaan awak.
[muzik lembut]
[Lydia] Saya benar-benar tak tak tahu kenapa kejadian seperti itu boleh berlaku kepada kita, sayang.
Saya rasa teruk sangat.
[muzik lembut, air mengalir]
Boleh tak awak maafkan saya?
[Aris] Saya cuma tak faham sama ada...
...awak sedar atau tidak.
Hubungan antara saya dan Kinan...
...baru nak mula baik semula, sikit.
Saya mula rasa...
...seperti, dah lebih mudah untuk ajak Raya keluar, bersiar-siar.
Sekarang semuanya musnah.
Semuanya.
[Lydia] Saya dah minta maaf pada awak.
[muzik lembut, air mengalir]
[Aris] Saya nak keluar jumpa Alif dan Irfan malam ini.
Saya terpaksa pergi.
[muzik lembut]
[Lydia] Sayang.
Saya cintakan awak.
[bunyi ciuman]
[Aris] Selamat tinggal.
[muzik lembut, bunyi tapak kaki, air mengalir]
[muzik lincah, bunyi roda basikal, Kinan berteriak]
[Kinan] Itu saja yang awak mampu?
Itu saja yang awak mampu?
[Andre] Apa maksud awak?
[Kinan] Ayuh, Andre.
[bunyi roda basikal]
- [Andre] Hati-hati. - [Kinan] Okey!
[muzik lincah, bunyi roda basikal]
[Kinan] Lihat, saya menang! Saya menang!
[Kinan ketawa, bunyi brek basikal, muzik lincah]
[Kinan] Awak tahu saya menang, bukan?
[Andre] Awak menang sebab awak halang saya.
[Kinan] Taklah, awak yang terlalu perlahan.
[Andre] Raya apa khabar? Dia masih sedih?
[Kinan] Dia baik-baik saja.
Tapi dia masih terkejut.
- [Andre] Yakah? - [Kinan] Ya.
Aduh. Saya rasa sangat malu. [ketawa kecil]
[Andre] Kenapa?
[Kinan] Saya menjerit pada awak.
Saya terlampau terbawa-bawa, saya tak maksudkannya.
[Andre] Tak mengapa, saya faham.
Maksud saya, awak boleh nak marah-marah, buat balik kuang di depan saya, saya tak kisah.
[Andre dan Kinan ketawa]
Sebab...
Perasaan saya terhadap awak takkan berubah.
[muzik menenangkan, burung berkicau]
- [Kinan] Andre. - [Andre] Ya?
[Kinan] Saya dah buat keputusan untuk hanya berkawan dengan awak apabila saya pilih Aris.
[Kinan menggumam]
Saya rasa awak patut buat begitu juga.
[muzik menenangkan, burung berkicau]
[Andre ketawa kecil]
[Andre menggumam]
[Andre] Saya tak rasa saya boleh.
Dengar sini.
Apa saja perasaan...
...yang saya ada terhadap awak...
...ia kerana saya memilih untuk memiliki perasaan itu.
Ia tak perlu dibalas.
Cukup saya...
...mencintai awak...
...itu saja dah lebih daripada cukup.
[muzik menenangkan, Kinan menghembus nafas]
- [Jururawat] Selamat hari jadi, doktor. - [Kinan] Terima kasih.
- [Doktor lain] Selamat hari jadi, doktor. - [Kinan] Terima kasih.
- [Jururawat] Selamat hari jadi, Dr. Kinan. - [Kinan] Terima kasih.
- Piza ini untuk mereka. - [Nurse] Ya, puan.
[Kinan] Baiklah. [telefon bergetar]
- [Semua jururawat] Terima kasih, doktor. - [Kinan] Tidak, terima kasih.
[Kinan] Helo?
[Lydia] Helo, Kinan?
[Lydia menggumam]
Saya nak jumpa awak kalau awak ada masa.
Awak ada di rumah malam ini?
[Kinan] Boleh saya tahu kenapa?
[Lydia] Saya benar-benar rasa teruk tentang kejadian semalam.
Saya benar-benar berharap awak boleh memaafkan saya.
Jadi, bagaimana?
Boleh saya datang ke rumah awak?
[Kinan] Ya... Okey.
- [Lydia] Terima kasih. - [Kinan] Ya.
[air mengalir]
[Lydia menghembus nafas]
[enjin kereta berbunyi]
[pintu kereta dibuka]
[kunci berdenting, bunyi tapak kaki]
[pintu kereta ditutup, kunci berdenting]
[kunci berdenting, bunyi tapak kaki]
[konfeti dilepaskan] [Raya] Selamat hari jadi, mak!
[bunyi tiupan trompet] [Aris] Selamat hari jadi!
[semua ketawa, bunyi tiupan trompet, bertepuk tangan]
[Kinan] Ya Tuhanku.
Bagaimana? Kenapa?
[Raya] Mak terkejut tak?
[Kinan] Sangat terkejut. Terima kasih, sayang.
[Aris] Ini semua idea dia. Semuanya.
[Raya] Mak tahu tak kereta ayah diparkir di belakang supaya mak tak tahu ayah ada di sini.
[Kinan] Benarkah? Awak memang sangat bijak.
[Kinan dan Raya ketawa kecil]
- [Raya] Sekarang? - [Aris] Hadiah.
- [Raya] Ya, buka hadiah! - [Kinan] Okey.
[Raya] Ini untuk mak.
[Kinan] Apa agaknya di dalam?
[bunyi geseran]
Ya Tuhanku, sayang. Ia sungguh cantik!
[muzik lembut, bunyi geseran]
Sayang...
[Raya] Mak suka tak?
[Kinan] Mak suka.
[Raya ketawa kecil]
Terima kasih, sayang.
[bunyi ciuman]
[Aris] Sekarang, giliran saya.
Saya harap awak sukakannya.
[berdebup lembut, muzik lembut]
[Raya] Ya! Ambillah. Ayuh!
Ayuh!
Ayuh, mak!
[muzik tegang, enjin kereta berbunyi]
[Aris] Kejadian semalam takkan berulang lagi.
[Raya] Ia nampak cantik.
Ya!
[muzik tegang]
[Lydia] Maaf.
Saya tak bermaksud nak mengganggu.
[bunyi tapak kaki]
[Aris] Lydia.
[bunyi tapak kaki]
- [Kinan] Lyd! Lydia. - [Aris] Hei. Tunggu di sini.
- [Raya] Tidak! - [Aris] Tunggu di sini...
[Kinan] Lyd.
[bunyi tapak kaki]
Saya tak tahu mereka rancangkan ini.
[Lydia] Tak mengapa, teruskan parti awak.
[Kinan] Awak tak nak masuk dulu?
[Lydia] Tidak, saya tak apa-apa.
[pintu kereta ditutup]
[muzik tegang, bunyi tapak kaki]
[enjin kereta berbunyi]
[berdebup]
[muzik tegang, enjin kereta berbunyi]
[Aris] Saya minta maaf.
[Kinan] Lebih baik awak pulang.
[Aris] Tapi saya dah berjanji dengan Raya, kita akan berparti.
[Kinan] Tidak, lebih baik awak pergi.
[Raya] Ayah.
Tinggallah dulu.
[muzik lembut]
[Aris] Ayah akan telefon awak apabila ayah dah sampai ke rumah, okey?
[Raya] Jangan pergi.
[Aris] Tapi ayah terpaksa, okey?
Ayah akan telefon awak.
Ayah janji.
[Raya merengek]
[muzik lembut, bunyi tapak kaki]
[Kinan] Sudahlah, sayang.
Ayah terpaksa pergi.
[bunyi topi kertas, bunyi tapak kaki]
Sayang.
[Kinan menghembus nafas]
[muzik lembut, burung berkicau]
[muzik lembut, bunyi tapak kaki]
[Aris] Hei.
Awak buat apa di sini?
[bunyi ciuman]
Nak sikit?
[air mengalir]
Tak nak?
[Aris menghembus nafas]
[Lydia] Awak begitu tenang, ya?
Awak berlagak seperti tiada apa-apa yang berlaku.
[Aris] Apa yang berlaku?
[Lydia] Inilah apa yang saya maksudkan.
Tak mengaku apa-apa, nafikan segala-galanya. Betul, bukan?
Awak takkan pernah mengaku awak buat salah.
[Aris] Oh, saya faham.
Ini tentang Raya?
Apa yang awak fikir salah sangat tentang memberi Raya apa yang dia mahu?
Awak fikir bersetuju dengan dia untuk merancang parti kejutan untuk emaknya itu salah?
[Lydia] Berikan dia apa yang dia mahu termasuk awak hadiahkan emaknya seutas rantai?
Awak perlu pakaikannya pada dia? Awak perlu buat begitu?
[Aris] Saya tak tahu apa yang bermain dalam fikiran awak.
Raya nak saya pakaikan rantai itu pada emaknya. Jadi apa?
Saya tak nampak apa masalahnya.
[Lydia] Kenapa awak tak beritahu saya? Saya boleh ikut sama.
[Aris] Ia bukan hal besar.
[Lydia] Tapi ia besar bagi saya.
Saya isteri awak.
[Aris] Tapi Raya anak perempuan saya, Lydia.
[Lydia] Saya tahu!
Itulah sebabnya saya berusaha keras untuk memenangi hatinya, dan saya masih berusaha!
[Aris] Awak tahu tak? [bunyi gelas]
Saya dah penat nak bergaduh.
Saya tak mahu sebarang drama. Sudah. Cukup.
[muzik sedih, air mengalir]
- [Lydia] Begitu saja? - [Aris] Ya, begitu saja!
[muzik sedih]
[bunyi gelas]
[muzik sedih, enjin kereta berbunyi]
[pintu kereta dibuka]
[bunyi tapak kaki, muzik sedih]
[Danti] Mak dah ingatkan awak tentang ini.
Tak mudah mengahwini...
...lelaki yang dah ada anak.
Tapi awak dah buat keputusan.
Jadi sekarang...
[Danti menghembus nafas dalam-dalam]
...awak perlu hidup dengan akibatnya.
[muzik merenung]
[Lydia] Tapi mak fikir...
...dia mungkin akan kembali ke pangkuan Kinan?
[Danti] Tidak.
Kenapa awak berfikir begitu jauh?
[Lydia] Bagaimana saya boleh pastikan dia tiada perasaan lagi terhadap Kinan?
[Danti menghembus nafas]
[Danti] Perasaan itu...
...takkan jadi apa-apa kalau tak diberi peluang.
Awak tak boleh kawal perasaan Aris.
Mak yang dah berkahwin dengan ayah awak berpuluh tahun lamanya pun masih tak dapat mengawal perasaan ayah.
[muzik merenung]
Apa yang penting...
...awak pastikan...
...dia tiada peluang itu.
Baiklah.
[sudu berdenting di dalam gelas]
Nah.
[bunyi sudu dikacau]
Mak buatkan awak teh madu.
[Lydia] Terima kasih, mak.
[sudu berdenting di dalam gelas]
[bunyi sudu dikacau]
[Danti] Awak nak makan apa, Lyd?
Biar mak buatkan untuk awak.
[bunyi sudu dikacau]
[Lydia] Tidak, tak mengapa. Saya tiada selera.
Saya tak lapar.
[bunyi sudu dikacau, muzik merenung]
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[muzik tegang, bunyi tapak kaki]
[bunyi ciuman]
[muzik tegang]
[muzik tegang semakin perlahan, Lydia tercungap-cungap]
[Lydia tercungap-cungap]
[Lydia] Aduhai.
[Aris] Ima.
Ima?
[bunyi tapak kaki]
- [Pembantu rumah] Ya, tuan? - [Aris] Puan masih belum pulang?
[Pembantu rumah] Belum, tuan.
- [Aris] Terima kasih. - [Maid] Ya, tuan.
[bunyi tapak kaki]
[kerusi berkeriut]
[muzik merenung]
[Aris menghembus nafas]
[berdebup]
[muzik merenung, bunyi di jalan raya, enjin kereta berbunyi]
[muzik merenung]
[muzik merenung, enjin kereta berbunyi]
[pintu kereta dibuka]
[Kinan] Awak buat apa di sini?
[pintu kereta ditutup] [Aris] Ambil ini semula.
[Kinan] Apa pula ini?
[Aris] Ambil ini semula.
Semua ini salah awak.
Hidup kami hancur disebabkan awak. Ambil ini.
[Kinan] Awak mabuk.
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[Aris] Apa yang awak cakap?
Awak dengar tak? Ambil ini semula. Ambil!
[kunci berdenting, pintu dibuka]
Saya belum habis bercakap.
Boleh tak awak sekurang-kurangnya tunjukkan saya sedikit rasa hormat, hanya sekali ini?
Saya cakap, ambil ini.
Ambil!
[bunyi cincin terjatuh ke lantai]
[bunyi tapak kaki]
- [Aris] Saya belum selesai. - [Kinan] Keluar dari rumah saya!
[Aris] Apa yang awak nak daripada saya?
[pintu ditutup]
- Apa yang awak nak daripada saya? Minta maaf? - [Kinan] Pergi!
- Saya nak awak pergi. - [Aris] Okey, saya minta maaf. Saya yang bersalah.
Saya sakiti awak.
Saya mengkhianati awak. Itu apa yang awak mahu saya katakan?
- [Lastri] Siapa itu? - [Atun] Saya tak tahu.
- [Kinan] Awak dah gila? - [Aris] Ya, saya gila!
- [Atun] Saya rasa itu En. Aris. - [Lastri] Malam-malam begini?
[Aris] Saya tak sanggup kehilangan awak. Saya yang bersalah.
Saya yang bersalah.
[muzik merenung]
[teresak-esak] Saya yang sebabkan awak kehilangan Reno.
Saya yang mengkhianati awak.
Saya yang hancurkan hidup awak.
Saya tak boleh hidup tanpa awak. Saya tak boleh.
[teresak-esak] Tolonglah maafkan saya. Saya yang bersalah.
[teresak-esak] Saya yang bersalah.
[Aris menangis teresak-esak]
Saya yang bersalah.
[Aris menangis teresak-esak]
Saya yang...
[muzik merenung]
[Aris menangis teresak-esak]
Saya minta maaf.
[Aris menangis teresak-esak]
Saya minta maaf...
[Aris menangis teresak-esak, muzik merenung]
[Aris menangis, muzik merenung]
Saya tak boleh kehilangan awak, Kinan. [teresak-esak]
Tolonglah maafkan saya.
Saya...
[Aris menangis teresak-esak, muzik merenung]
Saya rindukan awak.
Saya tak boleh kehilangan awak.
Saya berantakan tanpa awak.
Saya tak boleh. [menangis]
[Atun] Jangan buat bising. [Aris menangis dan menggumam di kejauhan]
[Aris menangis teresak-esak]
[bunyi ciuman, muzik merenung]
[Raya] Lastri?
[Atun] Kenapa awak bangun?
- Pergi masuk tidur. - [Raya] Itu ayah?
[Atun] Tidak, tiada siapa di sini.
[Lastri] Itu cuma pengawal keselamatan. Mari masuk tidur semula. Hari dah lewat.
Esok sekolah, mari.
[bunyi ciuman, muzik merenung]
[Aris] Maaf...
Saya minta maaf. Saya tak bermaksud...
Kinan...
[Kinan] Tolong pergi.
[Aris] Okey.
- Okey, saya akan pergi. - [Kinan] Pergi.
[Aris] Okey.
[lagu sedih]
[Aris menangis teresak-esak]
[pintu dibuka]
[Kinan terperanjat]
[pintu ditutup]
[lagu sedih]
[Kinan menggigil]
[pintu dibuka]
[Kinan menangis]
[Kinan menangis dan menggigil]
[Kinan menangis]
[Kinan menangis, bunyi kalung mutiara direntap]
[air mengalir, lagu sedih]
[bunyi tapak kaki, pintu dibuka]
- [Aris] Ayah. - [Haryo] Hei, Ris.
[Haryo menggumam]
[Aris] Saya datang nak jemput Lydia.
[Haryo] Okey, ayah nak cakap dulu.
- [Aris] Baiklah. - [Haryo] Duduklah.
[bunyi tapak kaki]
[Haryo] Begini, Ris...
Ayah faham awak pasti rasa serba salah.
[Haryo menghembus nafas]
Tapi ayah percaya awak juga nampak yang Lydia berusaha...
...untuk memenangi hati Raya dan juga emaknya.
Kalau awak masih ada masalah yang belum selesai...
...antara awak dan emak Raya, tolonglah... [pintu dibuka, kemudian ditutup]
[Danti] Sayang.
Cukuplah.
[Haryo] Saya cuma nak jelaskannya.
[bunyi ciuman]
[Danti] Lydia ada di belakang.
[Aris] Maaf, ayah.
[bunyi tapak kaki]
[bunyi tapak kaki, muzik lembut]
[burung berkicau]
[Aris] Hei.
Mari kita pulang, okey?
[Lydia] Kita perlu berbincang dulu.
[Aris] Kita boleh berbincang dalam perjalanan pulang.
Tapi sekarang, saya nak awak kemaskan barang-barang awak supaya kita boleh pulang.
Okey?
Tolonglah?
Ayuh.
Mari pergi.
[muzik lembut, burung berkicau, bunyi tapak kaki]
[muzik lembut]
[Aris] Kita akan berbincang lagi apabila kita sampai di rumah.
Sekarang saya perlu jemput Raya di sekolah dulu dan kemudian singgah ke pejabat...
...untuk uruskan sesuatu dengan cepat.
Sementara awak menunggu...
...awak boleh bermain dengan Raya.
Boleh, bukan?
[Lydia] Mmh.
[Aris] Kenapa dengan bunyi 'mmh' itu?
[Lydia] Perhatikan saja jalan.
[Aris] Okey.
[muzik lembut]
[pintu dibuka]
[bunyi tapak kaki]
- [Pekerja pejabat] Selamat petang, tuan. - [Aris] Selamat petang.
[telefon bergetar, bunyi tapak kaki]
[Lydia] Saya perlu jawab panggilan ini sekejap.
[Aris] Okey.
- Kami akan berada di pejabat saya. - [Lydia] Ya.
[telefon bergetar, bunyi tapak kaki]
Helo.
Ya, ini emak Maysha?
[Aris] Duduklah.
Awak nak minum apa?
[Raya] Jus oren.
[telefon berderit] [Aris] Jus oren?
[menekan butang]
[Lydia] Saya takkan berada di klinik hari ini. Jadi awak takkan jumpa saya di sana. Benar.
[kertas berkibas]
[Raya] Ayah ada datang ke rumah malam semalam, ya?
[muzik merenung]
[Aris] Awak begitu rindukan ayah sampai awak bermimpi tentang ayah.
[Raya] Tidak.
Ia begitu benar.
[bunyi tapak kaki Lydia] Ayah memang ada datang ke rumah, bukan?
[Aris] Ya.
[Raya] Kenapa ayah tak pergi ke bilik saya?
[Aris] Sebab awak sudah tidur dan ayah tak mahu kejutkan awak.
Lagipun awak bersekolah hari ini, betul tak?
[Raya] Saya dah tidur semasa ayah datang, tapi saya terbangun.
Apabila saya nak turun ke bawah...
...Mak Cik Atun dan Lastri berdiri di luar bilik saya.
Mereka suruh saya pergi ke bilik saya semula. Tak dibenarkan turun.
Saya tak tahu kenapa.
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[Lydia] Sayang, saya perlu pergi ke klinik, ia mustahak.
[Aris] Bukankah awak tiada janji temu hari ini?
[Lydia] Ada seorang budak mengamuk jadi saya perlu pergi membantu.
[Aris] Dah tentu, okey.
[Aris menggumam]
Awak nak pergi sendiri atau perlukan pemandu?
[Lydia] Sendiri saja.
- [Aris] Nah. - [Lydia] Okey.
Terima kasih.
[bunyi ciuman] [Aris] Pandu berhati-hati.
- [Lydia] Selamat tinggal, Raya. - [Raya] Selamat tinggal, mak cik.
- [Kinan] Diah, jumpa esok. - [Penyambut tetamu] Ya, doktor.
- [Jururawat] Selamat petang, doktor. - [Kinan] Selamat petang.
[Lydia] Awak dah sedia nak pulang?
Boleh kita berbual sebentar?
[Kinan] Awak nak berbual di sini atau di luar?
[pintu kereta dibuka]
[muzik merenung, bunyi tapak kaki]
[pintu kereta]
[pintu kereta dibuka dan ditutup, muzik tegang]
[Kinan] Kita nak ke mana, Lydia?
[Lydia] Kenapa Aris pergi ke rumah awak malam semalam?
Raya sendiri yang beritahu.
Hm?
[muzik tegang]
[Kinan] Dia pulangkan cincin perkahwinan saya.
[Lydia] Tengah malam? Berdua-duaan?
Tapi kenapa?
[Kinan] Tanyalah suami awak.
- [Lydia] Saya tak boleh tanya suami saya. - [Kinan] Kenapa?
[Lydia] Sebab saya tahu bagaimana dulu dia berbohong kepada awak.
[muzik tegang]
Awak tidur dengan dia?
- [Kinan] Apa? - [Lydia] Awak tidur dengan dia?
[Kinan] Tidak!
[Lydia] Jawab! Awak tidur dengan Aris atau tidak?
- Jawab! - [Kinan] Tidak, Lydia. Tidak!
[bunyi hon kereta, brek menciut, muzik tegang]
[Kinan] Awak dah gila?
[Lydia] Jalan di depan ini belum siap...
Kalau awak masih berbohong kepada saya, saya tak peduli kalau kita berdua mati!
[Kinan] Kalau saya mati, Raya takkan apa-apa sebab dia masih ada seorang ayah.
Tapi kalau awak mati, Aris pun takkan apa-apa sebab masih ada ramai perempuan lain.
Awak yakin awak nak beri dia kesempatan itu?
Awak yakin?
[Lydia] Bukan saya yang hancurkan perkahwinan kamu!
[Kinan] Saya tahu!
[Lydia] Tapi kenapa awak sanggup lakukan ini kepada saya? Kenapa awak nak balas dendam terhadap saya?
Kenapa? Awak tidur atau tidak dengan dia?
- Awak tidur dengan dia? - [Kinan] Ya Tuhanku!
- [Lydia] Jawab! Awak tidur atau tidak dengan dia! - [Kinan] Okey! Baik!
Hampir!
[brek menciut, muzik tegang]
[pintu kereta dibuka]
[Kinan] Awak dah gila!
[pintu kereta ditutup]
[tali pinggang keledar dibuka]
[pintu kereta dibuka dan ditutup, Kinan terperanjat, bunyi tapak kaki]
[Lydia] Apa maksud awak dengan "hampir"?
[Kinan] Maksudnya hampir, tapi kami tak buat.
[Lydia] Apa maksudnya itu?
[Kinan] Tanyalah suami awak!
[muzik merenung, bunyi tapak kaki, Kinan dan Lydia tercungap-cungap]
[Lydia] Awak dah puas hati?
Awak puas hati?
[muzik merenung, Kinan tercungap-cungap dan ketawa kecil]
[Kinan] Oh, ya, saya memang sangat puas hati, Lydia.
Sekarang awak tahu apa yang saya rasa.
Saya dah beri awak amaran, tapi awak tetap menghancurkan perkahwinan saya.
Awak fikir hidup awak akan baik-baik saja?
Itu apa yang awak fikir?
Ia takkan berlaku, Lydia.
Takkan.
[muzik merenung, bunyi tapak kaki, Lydia menangis]
[muzik merenung, bunyi tapak kaki, Lydia menangis, Kinan tercungap-cungap]
[muzik merenung, Lydia menangis]
[pintu dihempas]
[muzik merenung semakin perlahan, bunyi tapak kaki]
[Aris] Awak pergi ke mana?
[Lydia] Saya pergi berjumpa Kinan.
[muzik sedih, air mengalir]
[Aris] Untuk apa?
Ada baiknya awak tak tahu semuanya, bukan?
Semakin banyak yang awak tahu, semakin awak sakit hati.
Ini yang berlaku dengan perkahwinan pertama saya.
[Lydia] Kenapa awak mengahwini saya?
Sebab awak cintakan saya atau kenapa?
Kalau dia tak ceraikan awak...
...awak akan mengahwini saya?
[Aris] Apa yang awak cakapkan ini? Tolonglah, Lydia.
Apa yang awak cakapkan ini?
Awak mahu buat drama...
...atau awak nak jadi bahagia? Saya keliru.
Saya sumpah, saya dah bosan.
Apa masalah awak? Apa masalahnya?
[Lydia] Masalahnya...
...sekarang saya tahu apa perasaan awak terhadap saya.
Apa yang saya tahu...
...saya hanya seorang puteri.
[muzik sedih]
Takkan jadi seorang ratu.
[bunyi tapak kaki]
[muzik sedih]
Tapi betul cakap awak.
Ini masalah saya...
...bukan awak.
[bunyi ciuman]
[muzik sedih]
[Aris] Lydia. Hei.
[muzik sedih]
[Aris] Apa masalahnya, tuan?
Tiba-tiba ada pembatalan unilateral ini?
[Pihak berkepentingan] Begini, Aris.
Masalah keluarga awak...
...akan mempengaruhi keputusan perniagaan awak.
[Aris] Apa kaitan masalah keluarga saya dengan kontrak yang dah kita persetujui...
[Pihak Berkepentingan] Ia memang ada kaitan dengan kontrak! Kalau awak tak boleh uruskan keluarga awak...
...bagaimana awak nak uruskan perniagaan awak?
[Pihak berkepentingan menghembus nafas dalam-dalam]
[muzik merenung]
[Aris] Tuan...
...saya benar-benar perlukan...
...pelaburan tuan dalam syarikat saya.
[muzik merenung]
Tolonglah, tuan.
[Pihak berkepentingan] Awak mungkin terdesak...
...tapi saya tidak.
Saya hanya bertaruh pada kuda yang menang.
Dan saya tak nampak itu pada awak.
Saya minta diri dulu.
[Aris] Okey.
[Pihak berkepentingan] Maaf.
[Peguam] Awak ada 24 jam untuk menjawab...
...surat perintah henti ini.
Terima kasih.
[bunyi tapak kaki]
[muzik sedih, Aris menangis teresak-esak]
[kertas berkibas]
[kertas dikoyak]
[bunyi gelas terjatuh ke lantai]
[muzik sedih]
[Lola] Awak pasti awak tak apa-apa?
[Lola] Mungkin tak dia akan bahayakan diri awak lebih daripada yang dah dia lakukan kepada awak
atau Raya lagi?
[muzik merenung]
[muzik merenung, bunyi tapak kaki, bunyi cengkerik]
[Kinan] Hai.
[Aris] Hai.
Awak nampak sungguh cantik.
[Kinan] Terima kasih.
[Aris] Saya terkejut awak pilih tempat ini untuk bertemu.
Inilah tempat kita mula-mula beritahu...
...apa perasaan kita terhadap satu sama lain.
Ia memang satu kejutan.
[Kinan] Saya perlu beritahu awak sesuatu tentang kita.
[Aris] Ya, dah tentu.
[bunyi tapak kaki]
[bunyi tapak kaki, kerusi berkeriut]
[bunyi tapak kaki]
[Aris menggumam]
[Aris] Saya di sini.
Saya sedia mendengar.
Saya dah pesan minuman kegemaran awak...
...dan hidangan kegemaran awak.
[Kinan] Terima kasih.
Aris.
Sejak kita berpisah...
...saya selalu berfikir.
Sama ada keputusan saya untuk berpisah itu betul.
[muzik lembut]
Tapi ketika itu, saya rasa sangat marah pada awak.
Sehingga saya buat keputusan untuk bercerai supaya saya boleh menyakiti awak.
Saya begitu...
Saya rasa begitu sakit hati...
[muzik lembut]
...sehingga saya nak awak rasa apa yang saya rasa.
[Aris] Saya cuma nak awak tahu yang saya bersalah.
Saya bersalah.
[Kinan] Tidak.
Awak tak bersalah.
Awak memang begitu.
[Aris] Awak tahu yang saya sangat cintakan awak, bukan?
Saya pernah menyakiti awak sekali...
...dan saya berjanji takkan lakukannya lagi.
Walau sekali pun.
Saya cuma nak awak tahu yang saya masih cintakan awak...
...dan cinta saya terhadap awak takkan pernah berubah.
Saya yakin awak rasa yang sama juga.
[Kinan] Begini.
[muzik lembut]
Saya sangka saya masih rasa begitu.
Saya sangka saya masih cintakan awak.
Saya sangka, andai satu hari nanti awak meminta maaf kepada saya...
...dan beritahu saya...
...bagaimana awak tak boleh hidup tanpa saya...
...saya akan rasa lega.
[muzik lembut, bunyi cengkerik]
Tapi selepas awak datang untuk meminta maaf kepada saya...
...dan berlutut di depan saya...
[Kinan menangis teresak-esak]
...saya sedar...
...saya dah tiada apa-apa perasaan terhadap awak lagi.
Saya tak bencikan awak...
...tapi saya tak cintakan awak juga.
[muzik lembut, air mengalir]
[Aris] Kalau begitu, semua ini tentang apa?
Awak buat semua ini hanya untuk...
[teresak-esak]
...buat ia jadi lebih menyakitkan untuk saya?
- Ini satu balas dendam? - [Kinan] Tidak, bukan.
[Aris] Jadi apa?
[Kinan] Inilah tempat...
...saya mula mencintai awak.
[muzik lembut]
Jadi saya mahu tamatkannya di sini juga.
[muzik lembut]
[Aris] Hei, Kinan.
Begini saja?
[Kinan] Ya.
[muzik lembut]
[Kinan] Dia milik awak sekarang.
Semoga berjaya.
[Raya] Mak.
[Kinan] Hei.
Awak terjaga?
[bunyi tapak kaki ringan]
Ya?
[muzik tenang, bunyi geseran kertas]
Ini gambar apa, sayang?
[Raya] Ini saya, pulang ke rumah.
Dan itu ayah.
[Kinan] Tapi awak tersenyum.
[Raya] Saya senyum sebab saya akan jumpa mak.
Saya gembira.
[Kinan] Gembira?
[Raya] Saya gembira sebab emak ibu saya.
[lagu sedih]
- [Dita] Kinan, tahniah. - [Kinan] Terima kasih.
[Andre] Mari ambil gambar. Satu, dua, tiga.
[Lola] Ambillah gambar bersama kami.
[Kinan] Mari.
[Dita] Satu, dua, senyum!
[lagu sedih, Lydia menangis]
[lagu sedih]
[air mengalir, cincin berdenting]
[lagu sedih]
[muzik disko, bunyi tapak kaki]
[gelas berdenting]
[muzik disko, bunyi tapak kaki, gelas berdenting]
[Wanita] Saya nak minum minuman biasa.
[muzik menggoda]
[Pelayan bar] Silakan, cik.
[Wanita] Terima kasih.
[muzik menggoda, bunyi tapak kaki]
[lagu penamat]