1
00:00:02,000 --> 00:00:07,000
Downloaded from
YTS.MX

2
00:00:06,297 --> 00:00:12,012
‎(ภาพยนตร์สารคดีจาก NETFLIX)

3
00:00:08,000 --> 00:00:13,000
Official YIFY movies site:
YTS.MX

4
00:00:18,226 --> 00:00:19,477
‎โอ๊ะ ใช้ได้แล้ว

5
00:00:35,410 --> 00:00:36,453
‎เปียโนยังใช้ได้อยู่เลย

6
00:01:05,690 --> 00:01:08,109
‎เปียโนหลังนั้นที่อยู่ในโกดังน่ะ

7
00:01:08,193 --> 00:01:11,488
‎- คุณยายซื้อมันมาใช่ไหม
‎- ใช่

8
00:01:11,571 --> 00:01:12,781
‎- จำได้รึเปล่า
‎- จำได้สิ

9
00:01:12,864 --> 00:01:16,701
‎แล้วแม่ก็บอกว่า “ในวันเกิดของฉัน

10
00:01:16,785 --> 00:01:20,663
‎ริสะจะเล่นเปียโน ส่วนยูอิจะเป็นคนร้อง” เนอะ

11
00:01:20,747 --> 00:01:22,499
‎- ไม่ใช่ซะหน่อย
‎- อ้าวเหรอ

12
00:01:22,582 --> 00:01:26,127
‎ริสะจะเล่นเปียโน

13
00:01:26,211 --> 00:01:27,921
‎จากนั้นแม่ก็จะนอนลง

14
00:01:28,004 --> 00:01:31,591
‎- แล้วยูอิก็จะนวดหลังแม่
‎- ใช่ เธอนวดหลังแม่

15
00:01:33,760 --> 00:01:35,553
‎- แล้วจะเล่นเปียโนทำไม
‎- นั่นน่ะสิ

16
00:01:35,637 --> 00:01:38,973
‎แล้วเพลงที่พี่เล่นก็เป็นเพลงแต่งงาน

17
00:01:39,057 --> 00:01:40,391
‎- ไม่ใช่เพลงวันเกิด
‎- ใช่เลย

18
00:01:58,827 --> 00:02:01,121
‎- หนูทำได้ สู้ๆ
‎- แต่หนูเล่นจบแล้วเหรอ

19
00:02:01,204 --> 00:02:02,038
‎จบแล้วเหรอ

20
00:02:02,122 --> 00:02:06,751
‎ฉันสูญเสียหลายสิ่งหลายอย่างไปตั้งแต่ยังเด็ก

21
00:02:11,506 --> 00:02:16,469
‎พอฉันรู้ตัวแล้วหันกลับไปมอง
‎ที่ฉันเหลือก็มีแค่ดนตรี

22
00:02:25,270 --> 00:02:29,023
‎เพราะแบบนั้นฉันเลยพยายามอย่างหนัก
‎ไม่ให้สูญเสียมัน

23
00:02:29,107 --> 00:02:32,527
‎เพื่อคงความสุขเอาไว้

24
00:02:32,610 --> 00:02:34,529
‎(เลิฟ อิส สไมล์ ออลเวย์ส)

25
00:02:38,032 --> 00:02:41,995
‎แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังเกิด
‎เรื่องร้ายๆ กับฉันอย่างต่อเนื่อง

26
00:02:44,539 --> 00:02:47,959
‎ฉันจะทำยังไงให้ตัวเองได้บ้าง
‎ในสถานการณ์แบบนั้น

27
00:02:48,042 --> 00:02:50,170
‎ฉันตัดสินใจตั้งแต่ช่วงแรกๆ

28
00:02:51,337 --> 00:02:53,464
‎ว่าฉันจะไม่โกหก

29
00:02:53,548 --> 00:02:55,508
‎ฉันจะไม่โกหกตัวเอง

30
00:02:57,427 --> 00:03:01,097
‎ฉันจะเชื่อมั่นในตัวเองสุดหัวใจ

31
00:03:02,432 --> 00:03:03,516
‎(งานขาวแดง ปีที่ 70)

32
00:03:03,600 --> 00:03:05,768
‎สิ่งดีๆ จะเกิดขึ้นเมื่อเราเชื่อ

33
00:03:05,852 --> 00:03:09,105
‎เหมือนที่เด็กเชื่อในคำสอนของแม่

34
00:03:09,188 --> 00:03:13,943
‎ว่าสิ่งดีๆ จะเกิดขึ้นเมื่อเราเชื่อว่า
‎“วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

35
00:03:16,821 --> 00:03:19,407
‎“เอาล่ะ วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

36
00:03:19,490 --> 00:03:21,034
‎มาเชื่ออย่างนั้นแล้วใช้ชีวิตกันต่อเถอะ

37
00:03:21,117 --> 00:03:22,994
‎เอาล่ะนะ

38
00:03:23,786 --> 00:03:25,371
‎ฉันพร้อมแล้ว

39
00:03:25,455 --> 00:03:28,458
‎มาทำให้สำเร็จด้วยดีเถอะ

40
00:03:38,176 --> 00:03:39,093
‎เอาล่ะ

41
00:04:30,895 --> 00:04:35,566
‎เมื่อไหร่ที่ฉันลงมือทำอะไรสักอย่าง
‎ก็มักมีปัญหาตามมาเสมอ

42
00:04:35,650 --> 00:04:38,403
‎เรื่องนี้เกิดขึ้นตอนฉันเริ่มออกทัวร์

43
00:04:38,486 --> 00:04:42,615
‎แต่ปัญหาเกี่ยวกับชีวิตครอบครัว
‎ส่วนตัวของฉันกลับถูกสื่อรายงาน

44
00:04:43,324 --> 00:04:47,412
‎(ไลฟ์ อิส สไมล์ ออลเวย์ส
‎เลดี้บั๊ก ลิซ่า)

45
00:04:47,495 --> 00:04:50,832
‎ช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดในชีวิต
‎ของคุณคือตอนไหนเหรอคะ

46
00:04:52,458 --> 00:04:56,838
‎สิ่งที่เกิดขึ้นกับฉันตอนนี้
‎ก็อาจจะเกิดกับคนอื่นได้เนอะ

47
00:05:02,427 --> 00:05:05,930
‎หนึ่งวันหลังข่าวเรื่องชีวิตส่วนตัวของฉันออกไป
‎ฉันก็มีแสดงคอนเสิร์ต

48
00:05:06,014 --> 00:05:09,058
‎แทนที่จะห่วงเรื่องชีวิตส่วนตัว
‎ที่ฉันห่วงมากกว่าคือ

49
00:05:09,142 --> 00:05:12,353
‎ฉันจะปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน
‎ในฐานะลิซ่าได้ยังไง

50
00:05:12,437 --> 00:05:16,065
‎ฉันจะพูดอะไรและพูดยังไง

51
00:05:16,149 --> 00:05:19,444
‎เพื่อที่จะไม่ทำให้ทุกคนต้องเป็นห่วงฉัน

52
00:05:20,570 --> 00:05:21,988
‎ฉันคิดเรื่องนั้นอย่างหนัก

53
00:05:23,072 --> 00:05:25,366
‎เป็นเวลาหลายชั่วโมงเลยล่ะ

54
00:05:25,450 --> 00:05:30,330
‎หลังจากคิดเรื่องนั้นสองสามชั่วโมง
‎ฉันก็ไปที่คอนเสิร์ต

55
00:05:37,420 --> 00:05:41,758
‎ทุกๆ วัน ทั่วโลกใบนี้ และในสังคมนี้

56
00:05:41,841 --> 00:05:45,845
‎ฉัน และอาจจะรวมถึงพวกคุณด้วย

57
00:05:45,928 --> 00:05:47,847
‎ต้องผ่านอะไรกันเยอะแยะเลย

58
00:05:52,727 --> 00:05:57,273
‎การทำแบบนั้นไม่ได้จัดการปัญหา
‎ที่เกิดขึ้นกับชีวิตส่วนตัวของฉัน

59
00:05:58,107 --> 00:06:00,276
‎แต่ฉันได้รู้ว่าฉันยังมีพื้นที่

60
00:06:00,359 --> 00:06:05,907
‎ที่ฉันสามารถกลับมา
‎และมีผู้คนที่รอคอยฉันอยู่ตรงนั้น

61
00:06:05,990 --> 00:06:07,992
‎ซึ่งทำให้ฉันมีกำลังใจและมั่นใจขึ้นมา

62
00:06:09,577 --> 00:06:16,542
‎แต่วันนี้ก็เพื่อพวกเราทุกคน
‎ที่มารวมตัวกันที่นี่ โอเคไหม

63
00:06:21,130 --> 00:06:25,802
‎มาสนุกกันให้มากกว่าทุกคนบนโลกเลยนะ

64
00:06:49,617 --> 00:06:51,452
‎ระหว่างนั้นฉันก็ตัดสินใจก้าวต่อไป

65
00:06:51,536 --> 00:06:54,622
‎ฉันยังแก้ไขความอ่อนแอของตัวเอง

66
00:06:54,705 --> 00:06:58,417
‎ความเจ็บปวด และความเศร้าไม่ได้

67
00:06:59,127 --> 00:07:01,379
‎แต่ฉันตัดสินใจว่าตอนนี้จะวิ่งไปข้างหน้า

68
00:07:04,173 --> 00:07:05,466
‎ฉันได้เรียนรู้ว่า

69
00:07:06,467 --> 00:07:09,095
‎ถึงแม้ปัญหาบางอย่างจะยังแก้ไม่ได้
‎แต่การมุ่งไปข้างหน้า

70
00:07:09,178 --> 00:07:13,141
‎ก็ได้ช่วยฉันรักษาบาดแผล
‎ในอดีตหลายต่อหลายครั้ง

71
00:07:18,813 --> 00:07:21,274
‎มีสิ่งที่ฉันเชื่อว่าถูกต้อง

72
00:07:21,357 --> 00:07:25,111
‎อย่างเช่น ฉันเห็นหลายครั้งเลย
‎ที่มีคนทรยศคนอื่น

73
00:07:25,194 --> 00:07:28,114
‎ไม่ใช่แค่ในความสัมพันธ์เชิงชู้สาว
‎แต่ในความสัมพันธ์ทั่วไป

74
00:07:28,197 --> 00:07:30,658
‎ซึ่งสุดท้ายก็กลายเป็นทำให้ตัวเองเจ็บปวดไปด้วย

75
00:07:30,741 --> 00:07:32,785
‎เพราะแบบนั้นฉันเลยตัดสินใจ

76
00:07:32,869 --> 00:07:35,705
‎ที่จะใช้ชีวิตอย่างจริงใจและไม่ทรยศผู้อื่น

77
00:07:43,337 --> 00:07:44,297
‎ค่ะ

78
00:07:44,380 --> 00:07:46,507
‎(กำลังอัด)

79
00:07:47,258 --> 00:07:50,970
‎(คาจิอุระ ยูกิ - นักแต่งเพลง)

80
00:08:04,567 --> 00:08:06,819
‎นี่เป็นแค่การตีความของฉันนะคะ

81
00:08:06,903 --> 00:08:11,449
‎ฉันว่าส่วนแรกจะเศร้านิดนึง
‎แต่ก็ยังตั้งตามองอนาคตด้วย

82
00:08:11,532 --> 00:08:13,493
‎แล้วส่วนหลังก็จะเกี่ยวกับความหวัง

83
00:08:13,576 --> 00:08:15,411
‎และการลุกขึ้นยืน

84
00:08:15,495 --> 00:08:20,500
‎ฉันว่าควรจะตีความเพลงนี้แบบนี้

85
00:08:25,421 --> 00:08:27,924
‎ดำดิ่งสู่ถนนสีขาว

86
00:08:28,007 --> 00:08:31,928
‎ส่วนที่ร้อง “ดำดิ่งสู่ถนนสีขาว”
‎ให้ร้องแหบและแข็งแรงกว่านี้หน่อย

87
00:08:32,011 --> 00:08:35,973
‎- ค่ะ
‎- ถ้าหนักแน่นก็จะไหลไปท่อนฮุกได้เลย

88
00:08:36,057 --> 00:08:37,642
‎แต่ฉันชอบท่อนนี้มากเลยนะ

89
00:08:37,725 --> 00:08:41,521
‎ค่ะ ช่วยให้ฉัน
‎เข้าใจจังหวะมากขึ้นเลย ขอบคุณค่ะ

90
00:08:41,604 --> 00:08:43,856
‎- ลองอีกรอบนะ
‎- ค่ะ

91
00:08:46,400 --> 00:08:51,155
‎ฉันเอาแต่สงสัยว่าฉันสามารถ
‎ปลดปล่อยความเจ็บปวดของตัวเองได้แค่ไหน

92
00:08:51,239 --> 00:08:55,409
‎และได้พยายามใส่มันเข้าไปในเพลง

93
00:08:55,493 --> 00:08:58,204
‎ฉันเข้าใจนะว่าคุณหมายถึงอะไร

94
00:08:58,955 --> 00:09:01,791
‎อาจจะเป็นอะไรที่คุณสร้างออกมาไม่ได้
‎ถ้าคุณมีความสุขเกินไปก็ได้

95
00:09:01,874 --> 00:09:03,292
‎- เห็นด้วย
‎- ใช่ไหมล่ะคะ

96
00:09:03,376 --> 00:09:07,213
‎แต่ฉันว่าศิลปินทั่วไปก็คิดแบบนั้นแหละ

97
00:09:07,296 --> 00:09:09,257
‎- เหมือนนักเขียนสมัยก่อน
‎- ใช่

98
00:09:09,340 --> 00:09:12,051
‎ฉันว่าถ้าเรามีความสุขมากไป

99
00:09:12,134 --> 00:09:14,595
‎แล้วพอใจกับทุกอย่าง 100 เปอร์เซ็นต์

100
00:09:14,679 --> 00:09:16,514
‎เราก็คงสร้างสรรค์อะไรไม่ได้อีกแล้ว

101
00:09:16,597 --> 00:09:19,141
‎- ฉันรู้สึกแบบนั้นแหละ
‎- ใช่

102
00:09:19,850 --> 00:09:23,145
‎ฉันหาความสุขให้ตัวเองได้ดีขึ้น

103
00:09:23,229 --> 00:09:26,107
‎แต่ก็รู้สึกว่าคงไม่มีวันที่จะพอใจหรอก

104
00:09:28,359 --> 00:09:34,782
‎วันนี้ฉันจะร้องเพลงด้วยการ
‎สวมบทบาทอิชิกาว่า ซายูริค่ะ

105
00:09:35,700 --> 00:09:37,743
‎ตอนที่ฉันคุยกับคุณคาจิอุระ

106
00:09:37,827 --> 00:09:40,496
‎เธอพูดว่าตอนเพลง “อาเคโบชิ” เริ่ม

107
00:09:40,580 --> 00:09:43,624
‎ที่ออกเสียง “ทะ”คำว่า “ไทโย”

108
00:09:43,708 --> 00:09:48,754
‎ตอนฉันเปล่งเสียงสูงพร้อมลมหายใจออก
‎ด้วยเสียงหลบคีย์ผู้หญิง

109
00:09:48,838 --> 00:09:52,883
‎มันทำให้หัวใจเธอเต้นระรัวเลยล่ะ

110
00:09:53,509 --> 00:09:55,803
‎อย่างตอนที่คุณซายูริร้องท่อน “คาคุชิ คิเรไน”

111
00:09:55,886 --> 00:09:57,388
‎แล้วเธอเปล่งเสียง “โอ้”

112
00:09:58,764 --> 00:10:00,975
‎“โอ้” นั่นที่เธอร้องน่ะ

113
00:10:01,058 --> 00:10:03,311
‎“โอ้ โคเอไต” ท่อนนั้นน่ะ

114
00:10:04,937 --> 00:10:07,064
‎ทำให้ฉันอยากตะโกน “คุณซายูริ” เลยล่ะ

115
00:10:07,148 --> 00:10:09,817
‎ฉันหวังว่าจะเอาส่วนนั้นมา

116
00:10:09,900 --> 00:10:14,780
‎ในท่อนที่ร้อง “ไท”
‎หรือตอนเริ่มท่อน “ชินจิทสึ วะ” ให้ได้เลย

117
00:10:56,906 --> 00:11:00,159
‎ฉันรู้สึกกระสับกระส่ายเลยหยุดขยับไม่ได้เลย

118
00:11:00,242 --> 00:11:04,538
‎ฉันเลยเสียดายทุกครั้งเวลาดูคลิปที่อัดไว้

119
00:11:04,622 --> 00:11:06,999
‎- คุณอยากให้ตัวเองหยุดขยับเหรอ
‎- ใช่

120
00:11:07,083 --> 00:11:09,210
‎แล้วท่าทางพวกนี้

121
00:11:09,293 --> 00:11:13,214
‎คุณได้ซ้อมในใจก่อนจะเริ่มถ่ายรึเปล่า

122
00:11:13,297 --> 00:11:15,800
‎- ซ้อมเหรอ
‎- ค่ะ

123
00:11:15,883 --> 00:11:19,762
‎ฉันดูดีวีดีท่าทางของโสเภณีชั้นสูง โออิรันน่ะค่ะ

124
00:11:22,515 --> 00:11:26,894
‎ขนาดตอนที่พวกเธอล้มลงนอน
‎ก็ยังค่อยๆ ล้มลงช้าๆ เลย

125
00:11:32,108 --> 00:11:34,860
‎อนิเมะได้มอบโอกาสให้ฉันมากมาย

126
00:11:34,944 --> 00:11:36,946
‎ในทุกช่วงที่มีจุดพลิกผันในชีวิต

127
00:11:37,029 --> 00:11:40,658
‎จริงๆ ฉันก็เดบิวต์ผ่านเรื่อง
‎แองเจิลบีทส์ แผนพิชิตนางฟ้า

128
00:11:41,283 --> 00:11:43,536
‎ยังไงฉันก็รักเธอ

129
00:11:43,619 --> 00:11:44,829
‎(แองเจิลบีทส์ ปี 2010)

130
00:11:44,912 --> 00:11:48,624
‎ถ้าเราเอาชนะอุปสรรค
‎แล้วเจอกันอีกท่ามกลางคนหกพันล้าน

131
00:11:48,707 --> 00:11:53,003
‎และต่อให้ร่างกายเธอจะขยับไม่ได้

132
00:11:53,671 --> 00:11:55,631
‎ฉันก็จะยังแต่งงานกับเธอ

133
00:11:58,884 --> 00:12:02,721
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะเป็นนักร้องประกอบเพลงอนิเมะ

134
00:12:02,805 --> 00:12:07,435
‎แต่ฉันเริ่มต้นจากการเป็นวงดนตรี
‎ชื่อเกิร์ลส์ เดด มอนสเตอร์จากอนิเมะเรื่องนั้น

135
00:12:07,518 --> 00:12:09,728
‎เพราะว่านี่เป็นโอกาสแรกของฉัน

136
00:12:09,812 --> 00:12:13,023
‎ฉันเลยพยายามสุดๆ
‎เพื่อไม่ให้โอกาสนั้นหลุดลอยไป

137
00:12:15,317 --> 00:12:19,280
‎ฉันก็แค่เด็กปากเสียจากบ้านนอก

138
00:12:22,074 --> 00:12:26,162
‎ที่ชอบร้องเพลงก็เท่านั้น
‎เพราะฉะนั้นฉันจะร้องเพลงต่อไปค่ะ

139
00:12:28,998 --> 00:12:32,543
‎ฉันได้รับการสนับสนุนจากผู้คนมากมาย

140
00:12:32,626 --> 00:12:35,713
‎แล้วตอนนี้ฉันก็สามารถมายืนอยู่บนเวทีนี้ได้

141
00:12:35,796 --> 00:12:37,590
‎ทุกๆ วัน

142
00:12:39,550 --> 00:12:44,722
‎ฉันสามารถพูดได้ว่า “วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

143
00:12:44,805 --> 00:12:46,390
‎ฉันมีเรื่องจะประกาศให้ทุกคนทราบค่ะ

144
00:12:47,183 --> 00:12:51,395
‎กิจกรรมของเราในฐานะ
‎เกิร์ลส์ เดด มอนสเตอร์ได้มาถึงตอนจบแล้ว

145
00:12:51,479 --> 00:12:54,482
‎ขอบคุณทุกคนที่สนับสนุนนะคะ

146
00:12:54,565 --> 00:12:57,318
‎แต่ฉันจะไม่จบแต่เพียงเท่านี้หรอกค่ะ

147
00:12:57,401 --> 00:13:02,072
‎ฤดูใบไม้ผลินี้ ฉันจะเดบิวต์ในฐานะนักร้องชื่อลิซ่า

148
00:13:09,413 --> 00:13:12,416
‎ฉันเซ็นสัญญากับอนิเพล็กซ์
‎และเดบิวต์เป็นศิลปินเดี่ยว

149
00:13:12,500 --> 00:13:15,419
‎ฉันเป็นศิลปินคนแรกในค่ายนั้น

150
00:13:15,503 --> 00:13:18,506
‎เพราะแบบนั้นฉันเลยได้มีโอกาสร้องเพลงแรก

151
00:13:18,589 --> 00:13:21,842
‎เป็นเพลงประกอบอนิเมะโปรดัคชั่นใหญ่
‎ชื่อเฟทซีโร่ ปฐมบทสงครามจอกศักดิ์สิทธิ์

152
00:13:31,727 --> 00:13:35,773
‎ทุกคนทำงานกันอย่างหนัก
‎เพื่อให้ลิซ่าประสบความสำเร็จ

153
00:13:36,357 --> 00:13:42,530
‎ฉันเลยตั้งใจว่าจะไม่ทำให้เสื่อมเสีย
‎หรือทำให้พวกเขาต้องขายหน้า

154
00:13:48,160 --> 00:13:49,912
‎(ลิซ่า - เลิฟ อิส สไมล์ ออลเวย์ส)

155
00:13:49,995 --> 00:13:52,206
‎เพราะฉันทำแบบนี้มาเป็นเวลาสิบปีแล้ว

156
00:13:52,289 --> 00:13:54,625
‎ทุกคนก็เลยพอจะมีความคิดในหัว

157
00:13:54,708 --> 00:13:58,796
‎ว่าถึงจุดจุดนึงแล้ว
‎พวกเขาอยากให้ลิซ่าเป็นยังไง

158
00:14:00,047 --> 00:14:02,758
‎สมัยก่อนฉันก็คิดว่า

159
00:14:03,759 --> 00:14:06,762
‎ฉันต้องทำให้ความปรารถนาของทุกคนเป็นจริง

160
00:14:06,845 --> 00:14:10,266
‎ให้ไปไกลเท่าฝันของฉัน

161
00:14:10,349 --> 00:14:13,852
‎พอฉันได้แสดงที่บูโดกัง

162
00:14:13,936 --> 00:14:16,814
‎ผู้คนก็เริ่มถาม
‎“เมื่อไหร่เธอจะแสดงที่โตเกียวโดมล่ะ”

163
00:14:16,897 --> 00:14:20,234
‎ไม่ก็ “ลิซ่าอาจจะแสดงในงานขาวแดงก็ได้”

164
00:14:20,317 --> 00:14:23,153
‎มีหลายคนเลยที่พูดแบบนั้น

165
00:14:24,071 --> 00:14:25,239
‎มันมาถึงฉันนะ

166
00:14:25,322 --> 00:14:28,492
‎เพราะแบบนั้นการแสดง
‎ที่โตเกียวโดมและในงานขาวแดง

167
00:14:28,576 --> 00:14:30,870
‎เลยกลายมาเป็นเป้าหมายของฉัน

168
00:14:31,996 --> 00:14:34,290
‎ในช่วง “แคทช์ เดอะ โมเมนต์”

169
00:14:36,417 --> 00:14:41,130
‎ทุกคนบอกว่า
‎“เราจะทำให้ลิซ่าไปงานขาวแดงให้ได้”

170
00:14:41,755 --> 00:14:46,552
‎(แคทช์ เดอะ โมเมนต์
‎ซอง ออฟ โตเกียว 2018)

171
00:15:03,110 --> 00:15:05,946
‎เพลงที่ร้อง “ฉันวิ่ง เหงื่อไหลออกมา”

172
00:15:06,030 --> 00:15:08,782
‎แต่ปีนั้นฉันไม่ได้ไปงานขาวแดง

173
00:15:09,658 --> 00:15:13,537
‎ฉันเลยคิดไปว่าฉันคงไปถึงขนาดนั้นไม่ได้

174
00:15:17,416 --> 00:15:21,837
‎ฉันคิดว่าลิซ่าในตัวฉันคงมาถึงจุดจบแล้ว

175
00:15:21,921 --> 00:15:22,838
‎ฉันคิดแบบนั้นจริงๆ นะ

176
00:15:23,672 --> 00:15:28,469
‎แต่ยังไงก็ตาม วงการอนิเมะ

177
00:15:28,552 --> 00:15:32,890
‎ก็มอบโอกาสให้ฉันได้ร้องเพลง

178
00:15:32,973 --> 00:15:35,434
‎แต่ในระหว่างกระบวนการสร้าง

179
00:15:35,517 --> 00:15:38,812
‎ก็มีผู้คนมากมายมาร่วมมือกัน
‎เพื่อสร้างสรรค์อนิเมะเรื่องนึง

180
00:15:38,896 --> 00:15:42,274
‎ฉันเรียนรู้จากการเป็นส่วนหนึ่ง
‎ของเรื่องแองเจิล บีทส์

181
00:15:44,526 --> 00:15:47,780
‎ฉันก็เลยไม่ยอมให้ตัวเองทำอะไรครึ่งๆ กลางๆ

182
00:15:47,863 --> 00:15:51,825
‎จากนั้นฉันก็ได้มามีส่วนร่วมในดาบพิฆาตอสูร

183
00:15:52,701 --> 00:15:56,747
‎ฉันรู้ว่าทุกคนทุ่มเทความรักให้เรื่องนี้มากแค่ไหน

184
00:15:56,830 --> 00:15:59,625
‎ฉันก็เลยอยากทำให้สมกับความรู้สึกนั้น

185
00:16:02,419 --> 00:16:05,089
‎จากนั้นฉันก็ได้รับเชิญไปงานขาวแดงเป็นครั้งแรก

186
00:16:07,925 --> 00:16:09,009
‎ฉัน…

187
00:16:10,678 --> 00:16:12,471
‎รู้สึกเหมือนถูกช่วยไว้เลยล่ะ

188
00:16:13,472 --> 00:16:16,850
‎ฉันคิดว่า “โล่งอกจังเลย

189
00:16:16,934 --> 00:16:21,355
‎ฉันสามารถทำสิ่งที่
‎ทุกคนตั้งใจทำกันอย่างหนักให้สำเร็จได้”

190
00:16:22,272 --> 00:16:23,899
‎คุณลิซ่า

191
00:16:28,779 --> 00:16:30,364
‎(กุเร็นเกะ)

192
00:16:30,447 --> 00:16:33,367
‎(เทศกาลเพลงขาวแดง
‎เอ็นเอชเค ครั้งที่ 70 ปี 2019)

193
00:16:34,952 --> 00:16:37,913
‎ทั้งหมดนี้ไม่ใช่สิ่งที่ฉันหาเจอด้วยตัวเอง

194
00:16:37,997 --> 00:16:41,041
‎ฉันได้รับโอกาสให้ไปที่นั่น

195
00:16:41,125 --> 00:16:43,377
‎ฉันก็เลยอยากทุ่มเททุกอย่าง

196
00:16:43,460 --> 00:16:47,840
‎ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้นเลย
‎ไม่ใช่ทุกคนจะได้ไปยืนบนเวทีนั้น

197
00:16:47,923 --> 00:16:49,883
‎ในเมื่อฉันได้ตั๋วไปยืนอยู่บนเวทีนั้นแล้ว

198
00:16:49,967 --> 00:16:52,136
‎ฉันก็อยากจะทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่าง

199
00:16:52,219 --> 00:16:53,846
‎แค่นั้นเลยจริงๆ

200
00:16:55,556 --> 00:16:58,559
‎มันไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
‎ตั้งแต่ตอนที่ฉันอยู่เกิร์ลส์ เดด มอนสเตอร์

201
00:16:58,642 --> 00:17:01,562
‎ถ้าฉันได้โอกาสให้ทำอะไรแล้ว

202
00:17:01,645 --> 00:17:04,314
‎และถ้านั่นจะทำให้ใครสักคนมีความสุข

203
00:17:04,398 --> 00:17:07,568
‎ฉันก็อยากทุ่มเททุกอย่างเพื่อคนเหล่านั้น

204
00:17:07,651 --> 00:17:08,944
‎ฉันรู้สึกแบบนั้นแหละ

205
00:17:09,028 --> 00:17:13,782
‎(จังหวัดกิฟุ คาคามิกาฮาระ
‎ทางออกอีกหนึ่งกิโลเมตร)

206
00:17:36,513 --> 00:17:40,809
‎- กลับมาแล้วค่ะ
‎- ยินดีต้อนรับกลับจ้ะ

207
00:17:41,643 --> 00:17:43,103
‎ยินดีต้อนรับกลับ

208
00:17:44,938 --> 00:17:46,398
‎- ทามะ
‎- นี่ริสะไง

209
00:17:46,482 --> 00:17:48,525
‎- ทามะ
‎- ริสะไง พูดยินดีต้อนรับสิ

210
00:17:48,609 --> 00:17:49,610
‎ยินดีต้อนรับกลับนะ

211
00:17:51,236 --> 00:17:53,072
‎มานี่สิ

212
00:17:54,531 --> 00:17:55,365
‎ริสะ

213
00:17:55,449 --> 00:17:56,450
‎เธอกลับมาแล้วไงล่ะ

214
00:17:56,533 --> 00:17:58,619
‎ตรงนี้ๆ

215
00:17:58,702 --> 00:18:00,579
‎- กินแล้วนะคะ
‎- กินให้อร่อยนะ

216
00:18:01,538 --> 00:18:03,207
‎เกลือกับพริกไทยล่ะ

217
00:18:03,290 --> 00:18:04,833
‎ไม่เอาเหรอ

218
00:18:04,917 --> 00:18:05,834
‎จริงเหรอ

219
00:18:06,835 --> 00:18:09,171
‎งั้นลองโรยเกลือหิมะนี่หน่อยสิ

220
00:18:09,254 --> 00:18:10,964
‎ก็บอกว่าไม่อยากได้ไง

221
00:18:11,048 --> 00:18:13,926
‎- อะไร ไม่เอาเหรอ
‎- หนูบอกแล้วนี่

222
00:18:14,593 --> 00:18:16,470
‎ลองหน่อยเถอะน่า

223
00:18:17,429 --> 00:18:20,974
‎ฉันรู้สึกดีมากเลยที่มีที่ที่ให้ฉันกลับไปได้

224
00:18:21,058 --> 00:18:25,604
‎แม่ของฉัน

225
00:18:25,687 --> 00:18:27,815
‎สามารถใช้ชีวิตในฐานะแม่คนนึงได้แล้ว

226
00:18:27,898 --> 00:18:31,193
‎ตอนที่ฉันยังเด็ก แม่ต้องทำงาน

227
00:18:31,276 --> 00:18:34,113
‎เพราะฉะนั้นเธอก็เลย
‎ต้องรับบทเป็นพ่อซะส่วนใหญ่

228
00:18:34,196 --> 00:18:36,573
‎แต่ตอนนี้ เธอใช้ชีวิตเป็นแม่คนนึงได้แล้ว

229
00:18:36,657 --> 00:18:39,993
‎ในระหว่างนั้น คุณยายจะพูดว่า
‎“โอ๊ะ ดูต้นไม้แกว่งไปมาสิ

230
00:18:40,077 --> 00:18:42,204
‎สงสัยจังเลยว่าฤดูใบไม้ผลิจะมีต้นอะไรโต”

231
00:18:42,287 --> 00:18:45,916
‎ไม่ก็ “ดอกบัวจะบาน
‎เฉพาะตอนกลางวันเท่านั้นนะ”

232
00:18:46,750 --> 00:18:49,086
‎แล้วเราก็จะไปเก็บผักตามฤดูกาลกันจากสวน

233
00:18:49,169 --> 00:18:51,755
‎มันเป็นโอกาสให้ฉันได้กลับคืนสู่ธรรมชาติ

234
00:18:51,839 --> 00:18:55,175
‎ฉันตระหนักได้ว่ามันสำคัญแค่ไหน

235
00:18:55,259 --> 00:18:57,678
‎จนถึงตอนนั้นฉันคิดมาตลอดเลย

236
00:18:57,761 --> 00:18:59,763
‎ว่าการทำงานตลอดเวลาเป็นสิ่งที่ถูกต้อง

237
00:18:59,847 --> 00:19:00,681
‎ผมเข้าใจครับ

238
00:19:00,764 --> 00:19:05,018
‎ฉันคิดไปว่าถ้าพักสักนิดจะต้องถูกทิ้งข้างหลังแน่ๆ

239
00:19:24,496 --> 00:19:26,248
‎ฉันไปได้ไม่รู้จบเลยล่ะ

240
00:19:29,168 --> 00:19:31,128
‎เมื่อก่อนฉันมาซ่อนในป่านี้ประจำ

241
00:19:32,963 --> 00:19:35,090
‎ฉันมักจะมาทุกครั้งที่อยากอยู่คนเดียว

242
00:19:35,174 --> 00:19:38,927
‎ฉันว่าแม่ก็มาที่นี่

243
00:19:40,470 --> 00:19:42,139
‎คนเดียวด้วยเหมือนกัน

244
00:19:54,484 --> 00:19:57,112
‎อย่าเขย่าน้องแบบนั้นสิ

245
00:19:57,946 --> 00:19:59,031
‎ยูอิ

246
00:19:59,907 --> 00:20:01,366
‎หันหน้ามาทางนี้จ้ะ

247
00:20:01,450 --> 00:20:03,035
‎เธอเป็นเด็กดี

248
00:20:03,744 --> 00:20:05,704
‎อันที่จริงก็ดีเกินไปด้วยซ้ำ

249
00:20:07,247 --> 00:20:11,460
‎ฉันเคยคิดว่าไม่มีเด็กคนไหนจะดีเท่าเธอแล้ว
‎แต่ความจริงก็คือ…

250
00:20:12,377 --> 00:20:13,712
‎เธอบอกฉันไม่ได้

251
00:20:13,795 --> 00:20:18,091
‎ว่าเธอไม่ชอบอะไรหรือรู้สึกยังไง

252
00:20:18,175 --> 00:20:21,220
‎ก็แม่มีหนูตอนแม่อายุ 21

253
00:20:21,303 --> 00:20:23,972
‎แล้วก็หย่าตอนแม่อายุ 27

254
00:20:24,056 --> 00:20:27,100
‎แม่มีลูกสองคน

255
00:20:27,184 --> 00:20:29,311
‎แถมยังต้องทำงาน

256
00:20:29,394 --> 00:20:34,942
‎ฉันต้องรับมือกับแรงกดดันที่จะต้องเป็น

257
00:20:35,025 --> 00:20:39,404
‎พี่สาวที่มีความรับผิดชอบ
‎ประกอบกับความเศร้าที่ไม่มีพ่อ

258
00:20:39,488 --> 00:20:42,032
‎ทำให้ฉันรู้สึกสับสนวุ่นวายไปหมด

259
00:20:42,115 --> 00:20:44,159
‎ตอนนั้นแหละที่ฉันเลิกไปโรงเรียน

260
00:20:44,243 --> 00:20:45,160
‎ใช่ เรารู้

261
00:20:45,244 --> 00:20:49,456
‎ใช่ ตอนนั้นชีวิตของเราดำดิ่งสุดๆ

262
00:20:49,539 --> 00:20:52,167
‎- รู้สึกสิ้นหวังเหลือเกิน
‎- นั่นสินะ

263
00:20:52,251 --> 00:20:54,211
‎เรามีอาหารไม่พอด้วยซ้ำ

264
00:20:55,045 --> 00:20:57,589
‎ชีวิตฉันเปลี่ยนแปลงไปเลย

265
00:20:57,673 --> 00:21:01,635
‎และฉันเลิกไปโรงเรียน
‎ตอนสมัยเรียนอยู่ประถมสอง

266
00:21:01,718 --> 00:21:03,470
‎ฉันก่อแต่เรื่องให้ทุกคนปวดหัว

267
00:21:03,553 --> 00:21:05,722
‎ต้องบอกว่าฉันก่อแต่เรื่อง
‎ให้ทุกคนเป็นห่วงมากกว่า

268
00:21:05,806 --> 00:21:10,227
‎ฉันรู้ว่าแม่ของฉันทำงานโดยไม่หยุดพัก

269
00:21:10,310 --> 00:21:12,187
‎เพื่อเลี้ยงดูฉันและน้องสาว

270
00:21:12,271 --> 00:21:15,691
‎และบางครั้งแม่ก็ร้องไห้ตอนอาบน้ำ

271
00:21:16,817 --> 00:21:19,987
‎เพราะเธอรู้สึกพ่ายแพ้
‎กับการพยายามเอาชีวิตรอด

272
00:21:20,070 --> 00:21:23,448
‎ฉันเลยแสดงท่าทาง
‎เห็นแก่ตัวออกไปไม่ค่อยได้มากนัก

273
00:21:23,532 --> 00:21:28,704
‎แต่แม่ของฉันคิดว่า
‎เธอต้องมั่นใจว่าฉันได้รับการเลี้ยงดูที่ดี

274
00:21:28,787 --> 00:21:32,499
‎พอเธอเห็นฉันร้องเพลงตอนอยู่บ้านเสมอ

275
00:21:32,582 --> 00:21:35,168
‎เธอก็เลยพาฉันไปเรียนดนตรี

276
00:21:35,252 --> 00:21:38,797
‎ฉันรู้สึกคุ้นเคยกับการร้องเพลง
‎มาตั้งแต่ตอนยังเป็นเด็ก

277
00:21:38,880 --> 00:21:40,799
‎ตั้งแต่ตอนนั้น

278
00:21:40,882 --> 00:21:44,720
‎แม่ก็ยอมให้ฉันไปออดิชั่นเข้าโรงเรียนการแสดง

279
00:21:44,803 --> 00:21:46,972
‎ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันอยากทำมาก

280
00:21:47,055 --> 00:21:48,932
‎ฉันได้รับรางวัลชมเชย

281
00:21:49,016 --> 00:21:52,060
‎ฉันบอกแม่ว่าฉันอยากจริงจังกับมันมากขึ้น

282
00:21:53,603 --> 00:21:56,481
‎แม่ก็เลยหาที่ไปโฮมสเตย์สำหรับฉัน

283
00:21:56,565 --> 00:22:00,360
‎ฉันก็เลยไปโอกินาว่าเพื่อเรียน

284
00:22:08,493 --> 00:22:12,080
‎แต่สุดท้าย ฝันของฉันก็ไม่เป็นจริง

285
00:22:12,164 --> 00:22:13,999
‎ฉันก็เลยกลับมาที่กิฟุ

286
00:22:16,710 --> 00:22:18,545
‎ฉันอยากยืนให้ได้ด้วยลำแข้งตัวเอง

287
00:22:19,880 --> 00:22:21,882
‎ฉันจะเอาแต่พึ่งแม่ไม่ได้

288
00:22:22,549 --> 00:22:23,759
‎ทำไมล่ะ

289
00:22:24,301 --> 00:22:26,845
‎เพราะหนูไปโอกินาว่า

290
00:22:27,387 --> 00:22:29,806
‎- เพราะแม่ใช้เงินไปกับหนูเยอะเหรอ
‎- ใช่แล้ว

291
00:22:30,849 --> 00:22:32,642
‎แม่ใช้เงินเพื่อหนูเยอะมาก

292
00:22:32,726 --> 00:22:37,355
‎แล้วหนูก็รู้ว่าแม่ทำงานหนักแค่ไหน

293
00:22:38,190 --> 00:22:40,400
‎เพื่อเลี้ยงเรา

294
00:22:41,401 --> 00:22:43,779
‎- อย่าร้องไห้นะ
‎- จะร้องไห้อีกแล้วเนี่ย

295
00:22:43,862 --> 00:22:46,239
‎- หยุดเลย
‎- แม่ร้องไห้ง่ายมาก

296
00:22:46,323 --> 00:22:49,367
‎ตอนนั้นหนูอยากรีบๆ เป็นผู้ใหญ่
‎ที่รับผิดชอบตัวเองได้เร็วๆ น่ะ

297
00:22:54,081 --> 00:22:55,957
‎ร้องไห้ทำไมเนี่ย

298
00:22:56,041 --> 00:22:58,919
‎- ทำหนูร้องไห้เลย
‎- ก็ช่วยไม่ได้นี่นา

299
00:23:04,549 --> 00:23:06,426
‎ในวันที่ฝนตก

300
00:23:07,636 --> 00:23:09,054
‎มีบางอย่างที่ฉัน

301
00:23:10,555 --> 00:23:12,349
‎จะจำได้เสมอ

302
00:23:12,432 --> 00:23:15,185
‎ตอนที่ฉันอยู่มัธยมต้น

303
00:23:18,313 --> 00:23:21,858
‎ผู้อำนวยการเรียกให้แม่มาที่โรงเรียน

304
00:23:21,942 --> 00:23:26,655
‎และเพราะฉันแทบไม่ไปเรียน

305
00:23:26,738 --> 00:23:30,492
‎ผู้อำนวยการ ครูใหญ่ กับครูประจำชั้นก็บอกว่า

306
00:23:30,575 --> 00:23:32,786
‎ฉันไปทัศนศึกษาไม่ได้

307
00:23:32,869 --> 00:23:35,497
‎เพราะฉันทำงานร่วมกับคนอื่นไม่ได้

308
00:23:36,373 --> 00:23:39,626
‎และเพราะแบบนั้นแม่ก็เลยบอกว่า

309
00:23:39,709 --> 00:23:42,838
‎“ได้โปรดเชื่อในตัวเธอด้วยเถอะค่ะ”

310
00:23:42,921 --> 00:23:45,257
‎ฉันเห็นเธอร้องไห้ตอนพูดไปด้วย

311
00:23:45,340 --> 00:23:49,302
‎และไม่รู้ทำไม มันทำให้ฉันโกรธมาก

312
00:23:49,386 --> 00:23:52,639
‎ฉันเลยปิดประตูเสียงดังแล้วเดินกลับบ้าน

313
00:23:54,349 --> 00:23:55,934
‎วันนั้นฝนก็ตกแบบนี้เลย

314
00:23:56,017 --> 00:23:59,396
‎จุดยืนของเธอที่เชื่อมั่นในตัวลูกสาวมาตลอด

315
00:24:00,230 --> 00:24:04,943
‎เป็นสิ่งที่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย
‎ไม่ว่าฉันจะอยู่ที่ไหน

316
00:24:09,239 --> 00:24:12,576
‎แม้แต่ตอนที่ฉันทะเลาะกับเพื่อน

317
00:24:15,912 --> 00:24:19,916
‎ตอนฉันทะเลาะกับแฟน
‎หรือตอนที่ฉันทะเลาะกับรุ่นพี่

318
00:24:23,712 --> 00:24:26,548
‎แม้แต่ตอนที่ฉันโกหก

319
00:24:30,677 --> 00:24:34,055
‎เธอมีความรู้สึกอันแรงกล้า
‎ที่จะเชื่อมั่นและเข้าข้าง

320
00:24:34,139 --> 00:24:36,099
‎ลูกสาวของเธอ

321
00:24:44,149 --> 00:24:47,402
‎ฉันโดนเรียกตัวกลับบ้าน

322
00:24:47,485 --> 00:24:49,529
‎หลังลาออกจากโรงเรียนการแสดง

323
00:24:49,613 --> 00:24:52,949
‎และสัญญากับแม่ว่าจะเลิกร้องเพลง

324
00:24:53,033 --> 00:24:55,285
‎ฉันก็เลยกลับมาบ้านด้วยความตั้งใจนั้น

325
00:24:56,369 --> 00:24:59,998
‎แต่อยู่ๆ ฉันก็เริ่มคิดถึงทักษะที่ได้จากโรงเรียน

326
00:25:00,081 --> 00:25:03,126
‎และความตั้งใจตลอดช่วงเวลาสามปีนั้น

327
00:25:12,052 --> 00:25:13,136
‎เอวริลล่ะ

328
00:25:13,929 --> 00:25:16,431
‎ตอนฉันอยู่มัธยมสาม

329
00:25:16,514 --> 00:25:19,392
‎ฉันถูกขอร้องให้ไปเป็นนักร้องนำของวง

330
00:25:19,476 --> 00:25:21,269
‎มันสนุกมากๆ เลย

331
00:25:21,353 --> 00:25:22,854
‎หลังจากฉันเข้ามัธยมปลาย

332
00:25:22,938 --> 00:25:26,358
‎เราก็ตั้งวงชื่อชัคกี้

333
00:25:32,948 --> 00:25:36,451
‎สมาชิกวงชัคกี้ชอบพังค์ร็อกมาก

334
00:25:36,534 --> 00:25:39,454
‎พวกเขาบอกว่า
‎“ให้ฉันสอนเธอเรื่องพังค์เองนะ”

335
00:25:39,537 --> 00:25:41,581
‎พวกเขาบอกฉันว่า
‎“เธอต้องใส่รองเท้าด็อกมาร์ตินส์”

336
00:25:41,665 --> 00:25:43,875
‎พวกเขาเริ่มจากสอนฉันเรื่องแฟชั่น

337
00:25:46,711 --> 00:25:50,215
‎ฉันมักจะไปที่โกดังเพื่อฝึกซ้อมกับวงดนตรี

338
00:25:58,014 --> 00:25:59,641
‎ที่นี่เคยผุพังมาก่อน

339
00:25:59,724 --> 00:26:03,770
‎พื้นใกล้จะพังเต็มที แม่ฉันซ่อมหมดเลย

340
00:26:05,730 --> 00:26:08,775
‎เราเอาเครื่องดนตรีทุกอย่างมาเล่นที่นี่

341
00:26:20,704 --> 00:26:24,749
‎ฉันมีความสุขมากๆ ที่ได้อยู่กับเพื่อนและเล่นดนตรี

342
00:26:24,833 --> 00:26:29,921
‎แต่ตอนปีสุดท้ายของมัธยมปลาย
‎ช่วงที่ทุกคนตัดสินใจอนาคต

343
00:26:30,588 --> 00:26:36,261
‎ฉันก็รู้สึกตัวว่ามีแค่ฉันคนเดียว
‎ที่ฝันจะไปต่อในวงการดนตรี

344
00:26:36,344 --> 00:26:38,513
‎เราก็เลยแยกวงกัน

345
00:26:38,596 --> 00:26:41,933
‎และตอนนั้นเป็นตอนที่ฉันอายุ 20

346
00:26:44,394 --> 00:26:48,982
‎พอฉันอายุมากพอจะดูแลตัวเอง

347
00:26:50,984 --> 00:26:52,277
‎ในที่สุดฉัน…

348
00:26:55,613 --> 00:26:59,784
‎ก็เริ่มคิดถึงเส้นทางที่ฉันจะต้องเดินไป

349
00:27:00,452 --> 00:27:02,912
‎พอย้อนกลับไปมอง

350
00:27:02,996 --> 00:27:07,751
‎ฉันก็คิดได้ว่าสิ่งที่ฉันทำมีแค่ดนตรี

351
00:27:11,129 --> 00:27:14,215
‎มันเป็นความหวังสุดท้ายที่เหลืออยู่
‎ที่ทำให้ฉันมีกำลังใจที่จะมีชีวิตอยู่

352
00:27:15,258 --> 00:27:18,595
‎มีเส้นทางสองเส้น ฉันจะไปต่างประเทศ

353
00:27:18,678 --> 00:27:20,930
‎แล้วเริ่มตั้งแต่ต้น

354
00:27:21,014 --> 00:27:24,893
‎หรือไปโตเกียวแล้วคว้าโอกาสมา

355
00:27:24,976 --> 00:27:28,772
‎ฉันก็เลยคิดว่า ไปโตเกียวกันเถอะ

356
00:27:28,855 --> 00:27:31,441
‎ฉันเอาเงินเก็บทั้งหมดมา แล้วไปที่บ้านของไอจัง

357
00:27:35,153 --> 00:27:36,446
‎ร้อนจังเลย

358
00:27:37,572 --> 00:27:38,698
‎ร้อนมากเลยเนอะ

359
00:27:38,782 --> 00:27:41,451
‎(ไอ - เพื่อน)

360
00:27:41,534 --> 00:27:44,412
‎- เธอดื่มกาแฟเหรอ
‎- ดื่มกาแฟเยอะเลยล่ะ

361
00:27:44,496 --> 00:27:46,331
‎- เธอล่ะ
‎- ดื่ม

362
00:27:46,414 --> 00:27:49,667
‎แต่เธอเคยดื่มอะไรที่หวานมากๆ ตลอดเลยนี่นา

363
00:27:49,751 --> 00:27:51,252
‎ฉันดื่มกาแฟใส่นมน่ะ

364
00:27:51,336 --> 00:27:54,255
‎ฉันเคยได้ยินความฝันของลิซ่าอยู่

365
00:27:54,339 --> 00:27:57,884
‎เธอบอกว่าถ้าเธออายุ 23 แล้วยังเดบิวต์ไม่ได้

366
00:27:57,967 --> 00:28:01,054
‎- เธอจะเลิกร้องเพลง
‎- ใช่แล้ว

367
00:28:01,137 --> 00:28:05,975
‎เด็กๆ ที่โรงเรียนการแสดง
‎เดบิวต์กันตั้งแต่อายุยังน้อย

368
00:28:06,059 --> 00:28:08,228
‎เพราะฉะนั้น 20 ก็แก่ไปแล้ว

369
00:28:10,814 --> 00:28:12,524
‎ฉันพูดเรื่องความกังวลออกมาได้เองเลยนะเนี่ย

370
00:28:12,607 --> 00:28:14,192
‎จริงด้วยนะ

371
00:28:14,275 --> 00:28:16,027
‎ฉันพูดหลังพูดความเป็นจริงจบ

372
00:28:16,111 --> 00:28:19,239
‎ใช่ เหมือนต้องรายงานต่อ
‎เธอเป็นแบบนี้ตลอดเลย

373
00:28:19,322 --> 00:28:23,076
‎แทนที่จะพูดเรื่องความกังวล
‎ฉันก็ส่งต่อความตั้งใจออกไป

374
00:28:23,159 --> 00:28:26,454
‎ใช่ ประมาณว่า “เพราะเป็นแบบนี้
‎ฉันเลยตัดสินใจทำแบบนี้ไงล่ะ”

375
00:28:27,497 --> 00:28:30,667
‎- ฉันก็เลยบอก “โชคดีนะ”
‎- ฉันอยากได้ใครสักคนมาผลักฮึดสุดท้าย

376
00:28:30,750 --> 00:28:33,211
‎- เหมือนอย่างตอนที่มาโตเกียว
‎- ใช่

377
00:28:33,294 --> 00:28:36,214
‎ฉันขออยู่กับเธอเพราะฉันมีคอนเสิร์ตที่โตเกียว

378
00:28:36,297 --> 00:28:38,258
‎ใช่แล้ว

379
00:28:38,341 --> 00:28:41,761
‎ฉันมีฟูกนอนแค่ที่เดียว

380
00:28:41,845 --> 00:28:43,638
‎แล้วเราก็นอนด้วยกันบนนั้น

381
00:28:43,722 --> 00:28:46,224
‎- ใช่
‎- เราหัวเราะกันใหญ่เลย

382
00:28:46,307 --> 00:28:49,519
‎ฉันเอาของติดตัวใส่กล่องมาแค่ใบเดียว

383
00:28:49,602 --> 00:28:50,645
‎ไม่ ไม่ใช่กล่อง

384
00:28:50,729 --> 00:28:53,022
‎- เธอมีกระเป๋าลากใบนึง
‎- อ้อ งั้นเหรอ

385
00:28:53,106 --> 00:28:56,860
‎เธอมาพร้อมกระเป๋าลากหนึ่งใบ
‎แล้วต่อมาก็มีกล่องอีกสามใบ

386
00:28:56,943 --> 00:29:01,740
‎- เราเอามาใช้เป็นลิ้นชัก
‎- จริงด้วย

387
00:29:01,823 --> 00:29:02,741
‎- เธอพูดถูก
‎- ใช่

388
00:29:02,824 --> 00:29:04,534
‎- ฉันเอาเสื้อผ้าใส่ในนั้น
‎- ใช่ เสื้อผ้าทั้งหมด

389
00:29:04,617 --> 00:29:06,995
‎ใช่ เธอใช้กล่องพวกนั้นเป็นลิ้นชัก

390
00:29:07,078 --> 00:29:09,330
‎แล้วใส่เสื้อผ้าทั้งหมดในนั้น

391
00:29:09,414 --> 00:29:11,666
‎ฉันไม่มีเงินซื้อลังเก็บของ

392
00:29:11,750 --> 00:29:13,042
‎ฉันก็เลยใส่มันไว้ในกล่องกระดาษ

393
00:29:13,126 --> 00:29:14,377
‎แบบนี้เนอะ

394
00:29:14,461 --> 00:29:18,381
‎ตอนที่เธอมาบ้านฉันพร้อมกระเป๋าลาก

395
00:29:18,465 --> 00:29:22,927
‎ฉันนึกว่าเธอมาโดยที่ทุกคนสนับสนุน

396
00:29:23,011 --> 00:29:26,931
‎แต่หลังจากนั้นฉันก็มารู้
‎ว่าเธอออกมาหลังจากทะเลาะครั้งใหญ่

397
00:29:27,015 --> 00:29:27,974
‎ใช่ ฉันหนีออกจากบ้าน

398
00:29:28,057 --> 00:29:29,976
‎ฉันก็แบบ “โอ๊ย เดี๋ยวก่อนสิ”

399
00:29:30,059 --> 00:29:32,812
‎เพราะฉันรู้จักแม่เธอด้วย

400
00:29:32,896 --> 00:29:36,566
‎ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้ว
‎แต่ตอนนั้นฉันกลัวว่าแม่เธอจะเกลียดฉัน

401
00:29:36,649 --> 00:29:40,862
‎ตอนนี้ฉันว่าแม่เธอคงรู้สึกขอบคุณฉันแหละ

402
00:29:41,571 --> 00:29:43,615
‎ใช่ เพราะเธอให้ฉันอยู่บ้านตอนมาที่นี่ครั้งแรก

403
00:29:43,698 --> 00:29:44,699
‎ใช่

404
00:29:44,783 --> 00:29:47,786
‎เธอให้คุณยายส่งกล่องมาให้ใช่ไหม

405
00:29:48,995 --> 00:29:52,916
‎ฉันตกใจมาก แต่เธอมาบอกหลังจากที่มาแล้ว

406
00:29:52,999 --> 00:29:55,919
‎ถ้าเธอหมดสิ้นหนทางแล้ว

407
00:29:56,002 --> 00:29:58,296
‎พวกเขาต้องเกลียดฉันแน่ๆ เลย

408
00:29:58,379 --> 00:30:00,340
‎ฉันคิดว่า “ไม่อยากจะเชื่อเลย”

409
00:30:07,972 --> 00:30:11,935
‎ฉันว่าตั้งแต่ตอนที่ฉันยังเด็ก

410
00:30:13,228 --> 00:30:18,817
‎ฉันรู้ว่าชีวิตมันเหงามากๆ เลย

411
00:30:19,484 --> 00:30:20,568
‎อือ

412
00:30:20,652 --> 00:30:21,820
‎(ฮาเซกาว่า โยสุเกะ โปรดิวเซอร์)

413
00:30:21,903 --> 00:30:23,363
‎แต่ว่าเพราะแบบนั้น

414
00:30:25,532 --> 00:30:29,035
‎พอฉันสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากเพื่อนหรือคนอื่นๆ

415
00:30:29,744 --> 00:30:31,955
‎ฉันก็ซึ้งใจมากเลย

416
00:30:34,332 --> 00:30:35,834
‎ครอบครัวของฉัน

417
00:30:37,502 --> 00:30:38,670
‎และทีมงานของฉัน

418
00:30:40,922 --> 00:30:43,550
‎ฉันจะมีระยะห่างเอาไว้ประมาณนึงเสมอ

419
00:30:46,427 --> 00:30:48,304
‎แต่ฉันไม่ได้รักษาระยะห่างนั้นเอาไว้

420
00:30:48,388 --> 00:30:51,724
‎เพราะฉันจะเศร้าถ้าพวกเขาไม่ได้อยู่กับฉันแล้ว

421
00:30:56,020 --> 00:31:00,775
‎นั่นเป็นเพราะฉันเข้าใจว่าพอถึงจุดนึง

422
00:31:02,569 --> 00:31:04,028
‎มันก็เป็นการต่อสู้ของฉันเอง

423
00:31:07,824 --> 00:31:10,159
‎ลิซ่าจะไปประจำที่แล้วนะ

424
00:31:12,078 --> 00:31:13,454
‎- เอาล่ะนะ ลิซ่า
‎- ค่ะ

425
00:31:30,388 --> 00:31:32,181
‎ในระหว่างช่วงฤดูใบไม้ร่วงปี 2021

426
00:31:32,265 --> 00:31:34,767
‎ฉันได้ร้องเพลงประกอบให้ภาพยนตร์

427
00:31:34,851 --> 00:31:38,229
‎กับเรื่องที่ฉายในทีวีสี่เพลงต่อกัน

428
00:31:54,495 --> 00:31:55,538
‎เยี่ยมไปเลย

429
00:31:55,622 --> 00:31:57,373
‎มาทำส่วนที่ต้องนอนลงนะ

430
00:32:00,084 --> 00:32:02,754
‎เช่นเดียวกับซีรีส์ซอร์ดอาร์ตออนไลน์

431
00:32:02,837 --> 00:32:05,548
‎หลังจากที่ร้องเพลงประกอบให้ซีรีส์มานาน

432
00:32:05,632 --> 00:32:08,176
‎ฉันก็เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวโปรดัคชั่น

433
00:32:08,259 --> 00:32:10,595
‎ฉันเลยรู้สึกว่าต้องรับผิดชอบ

434
00:32:23,733 --> 00:32:25,902
‎ตอนที่เราปล่อยเพลงประกอบออกมาสี่เพลง

435
00:32:25,985 --> 00:32:30,740
‎คงจะดีนะถ้าเราทำอะไรให้แต่ละเพลงได้

436
00:32:30,823 --> 00:32:35,203
‎มีคนที่อยากทำอะไรและสนับสนุนอยู่

437
00:32:35,286 --> 00:32:38,039
‎เพราะฉะนั้นถ้าเราหาทาง
‎ให้พวกเขาได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งด้วย

438
00:32:38,122 --> 00:32:39,582
‎- ก็จะสำคัญมากๆ เลย
‎- ใช่

439
00:32:39,666 --> 00:32:42,710
‎ไม่ว่าจะบนยูทูบหรือออนไลน์

440
00:32:42,794 --> 00:32:44,003
‎เป็นพื้นที่เปิดสำหรับทุกคน

441
00:32:44,712 --> 00:32:46,839
‎ฉันว่าจะต้องดีกว่าแน่ๆ เลย

442
00:32:47,423 --> 00:32:48,591
‎ได้

443
00:32:48,675 --> 00:32:49,592
‎เข้าใจแล้วครับ

444
00:32:49,676 --> 00:32:51,970
‎- เราจะจัดการเอง
‎- ขอบคุณค่ะ

445
00:32:52,053 --> 00:32:54,639
‎- นี่ มูระ มานี่หน่อยสิ
‎- ค่ะ

446
00:32:54,722 --> 00:32:57,225
‎- ต้องดุหน่อยแล้ว
‎- ค่ะ

447
00:32:57,308 --> 00:32:58,142
‎มีอะไรเหรอ

448
00:32:58,226 --> 00:33:00,520
‎ตรงนี้ไม่ต้องถ่ายก็ได้นะ

449
00:33:00,603 --> 00:33:05,525
‎ทำไมถึงได้โพสต์ที่อยู่ลิงก์ดาวน์โหลดไปล่ะ

450
00:33:05,608 --> 00:33:07,860
‎บอกเหตุผลหน่อยสิ มันไม่ได้แย่อะไรหรอก

451
00:33:07,944 --> 00:33:09,404
‎เหตุผลก็คือ

452
00:33:09,487 --> 00:33:13,241
‎ฉันคิดว่าคนคงสงสัย
‎ว่าเพลง “จีแอล” เกี่ยวกับอะไร

453
00:33:13,324 --> 00:33:15,994
‎ฉันก็เลยโพสต์ออกไปเพื่อให้ทุกคนได้ไปฟัง

454
00:33:16,077 --> 00:33:17,787
‎งั้นเหรอ

455
00:33:17,870 --> 00:33:19,080
‎- ใช่ ขอโทษค่ะ
‎- ฉันเข้าใจนะ

456
00:33:19,163 --> 00:33:20,331
‎ไม่เป็นไรหรอก

457
00:33:20,415 --> 00:33:21,582
‎ฉันเคยพูดไปแล้ว

458
00:33:21,666 --> 00:33:24,711
‎แต่ฉันว่าการคิดถึงผู้ชมก็สำคัญ

459
00:33:24,794 --> 00:33:26,337
‎ใครจะเป็นคนชม

460
00:33:26,421 --> 00:33:28,589
‎พวกเขาต้องการอะไร

461
00:33:28,673 --> 00:33:30,299
‎โดยเฉพาะในทวิตเตอร์

462
00:33:30,383 --> 00:33:34,387
‎วันนี้ฉันเกือบกดรีทวีตที่เธอโพสต์ไปแล้ว

463
00:33:34,470 --> 00:33:37,181
‎แต่ฉันก็มาคิดว่า “มันปล่อยทางยูทูบรึยังนะ

464
00:33:37,265 --> 00:33:38,975
‎หรือมันปล่อยที่ไหนนะ

465
00:33:39,058 --> 00:33:42,020
‎หรือฉันจะโพสต์อะไร
‎เกี่ยวกับวิดีโอนี้ได้รึเปล่านะ”

466
00:33:42,103 --> 00:33:45,148
‎แต่ฉันก็มาคิด
‎“ฉันจะไปหาวิดีโอนั้นได้จากที่ไหนล่ะ”

467
00:33:45,231 --> 00:33:49,193
‎ถ้าหนึ่งทวีตนั้นออกไป

468
00:33:49,277 --> 00:33:52,238
‎หาผู้ติดตามกว่าล้านคนของฉัน

469
00:33:52,321 --> 00:33:54,866
‎แล้วมันเป็นสิ่งที่คนต้องจ่ายเงิน

470
00:33:55,408 --> 00:33:57,577
‎แล้วก็จะมีกลุ่มคนที่เกี่ยวข้องที่ต้องการ

471
00:33:57,660 --> 00:33:59,829
‎เผยแพร่ทวีตนั้นต่อหรืออยากมีส่วนร่วมกับทวีตนั้น

472
00:33:59,912 --> 00:34:01,831
‎แล้วขอให้ถ่ายรูปด้วยกันเพื่อไปโพสต์

473
00:34:01,914 --> 00:34:05,168
‎ฉันเลยอยากให้เธอระวังกับทุกๆ โพสต์หน่อย

474
00:34:05,251 --> 00:34:06,669
‎ขอโทษด้วยนะคะ

475
00:34:06,753 --> 00:34:08,379
‎แต่ฉันเข้าใจเจตนาเธอนะ

476
00:34:08,463 --> 00:34:10,757
‎ฉันจะระวังเรื่องผู้ชมให้มากกว่านี้

477
00:34:10,840 --> 00:34:13,760
‎- ฉันจะปล่อยให้เป็นเรื่อง “แอสยูโนว์” ไม่ได้
‎- คืออะไรน่ะ

478
00:34:13,843 --> 00:34:15,553
‎- ไม่รู้สิ
‎- อ้าว ไม่นะ

479
00:34:15,636 --> 00:34:18,431
‎- ฉันไม่ได้จะพูดแบบนั้น
‎- เดี๋ยวนะ

480
00:34:18,514 --> 00:34:20,016
‎- “แอสยูโนว์” เหรอ
‎- “แอสยูโนว์”

481
00:34:20,099 --> 00:34:22,435
‎ก็แบบทึกทักเอาว่าคนรู้อยู่แล้ว

482
00:34:22,518 --> 00:34:23,436
‎เธออยากจะใช้คำนั้นน่ะ

483
00:34:23,519 --> 00:34:26,814
‎- ขอโทษนะ
‎- เธออยากใช้คำนั้นไง

484
00:34:26,898 --> 00:34:28,024
‎ลิซ่าจะดุเรื่องนี้สินะ

485
00:34:28,107 --> 00:34:30,068
‎ใช่ๆ จะดุเรื่องนี้สินะ

486
00:34:30,151 --> 00:34:33,112
‎- เยี่ยมเลย
‎- โทษนะ

487
00:34:34,447 --> 00:34:36,199
‎ประชุมจบแล้ว

488
00:34:36,908 --> 00:34:37,992
‎เลิกประชุม ไปถ่ายมิวสิควิดีโอกัน

489
00:34:38,076 --> 00:34:40,286
‎ขอบคุณนะ

490
00:34:53,674 --> 00:34:56,928
‎ช่วงนี้เราทำงานกันในหลายสถานที่มาก

491
00:34:57,011 --> 00:34:59,931
‎โดยต้องมีมาตรการป้องกันโควิด-19

492
00:35:13,694 --> 00:35:16,322
‎ทุกคนบนโลก

493
00:35:16,405 --> 00:35:18,449
‎รวมถึงตัวฉันเอง

494
00:35:18,533 --> 00:35:21,285
‎ต่างก็พยายามหาทางทำกิจกรรมของเราต่อ

495
00:35:21,369 --> 00:35:24,580
‎ทุกคนต่างต้องลองล้มลุกคลุกคลาน

496
00:35:40,888 --> 00:35:45,268
‎แล้วในตอนนั้น มันก็กลายเป็นเรื่องยากมาก
‎ที่ฉันจะสานต่อหนึ่งในเป้าหมายใหญ่ของฉัน

497
00:35:45,351 --> 00:35:47,520
‎คือคอนเสิร์ตที่โดม

498
00:35:57,071 --> 00:35:59,782
‎- อรุณสวัสดิ์
‎- อรุณสวัสดิ์

499
00:36:03,995 --> 00:36:06,122
‎มีข้อเสนอที่เป็นทางเลือกอื่น

500
00:36:06,205 --> 00:36:09,417
‎สำหรับวันที่เราลงตารางคอนเสิร์ตที่โดมไว้ไหม

501
00:36:09,500 --> 00:36:12,378
‎น่าจะมีการยกเลิกสถานการณ์ฉุกเฉินนะ

502
00:36:12,461 --> 00:36:13,588
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่

503
00:36:13,671 --> 00:36:16,591
‎แต่คงมีอีกระลอกช่วงเดือนธันวาคม

504
00:36:17,633 --> 00:36:21,429
‎ทั้งสถานที่และการวางแผนโปรดัคชั่นเลย

505
00:36:21,512 --> 00:36:25,057
‎แล้วกิฟุล่ะ ถึงอาจจะเป็นงานส่วนตัวก็เถอะ

506
00:36:25,141 --> 00:36:26,309
‎ฉันก็คิดเหมือนกัน

507
00:36:26,392 --> 00:36:29,270
‎- แบบโกดังฉันน่ะเหรอ
‎- เอาจริงสิ

508
00:36:29,353 --> 00:36:31,397
‎ที่อยู่ที่บ้านครอบครัวเธอน่ะเหรอ

509
00:36:31,480 --> 00:36:33,274
‎จะจุได้กี่คนนะ

510
00:36:33,357 --> 00:36:36,027
‎ฉันอยากเพิ่มเพลงใหม่ไปอย่างน้อยหนึ่งเพลง

511
00:36:36,611 --> 00:36:39,697
‎ถ้าเราพอจะรู้ว่าเพลงใหม่ของลิซ่า

512
00:36:39,780 --> 00:36:41,782
‎จะออกมาทำนองไหน…

513
00:36:41,866 --> 00:36:43,201
‎“ฮาวลิ่ง”

514
00:36:43,284 --> 00:36:47,538
‎การคิดคอนเซปต์ของคอนเสิร์ตก็จะง่ายขึ้นมาก

515
00:36:47,622 --> 00:36:50,333
‎เหตุผลที่ฉันอยากจัดคอนเสิร์ตแบบโดม

516
00:36:51,250 --> 00:36:53,544
‎เหมือนโตเกียวโดมหรือนาโกย่าโดม

517
00:36:56,505 --> 00:36:58,299
‎ก็เพราะฉันอยากให้เป็นการจบบทบทนึง

518
00:36:59,508 --> 00:37:02,136
‎ไม่ใช่การจบการศึกษาหรอก

519
00:37:02,220 --> 00:37:06,307
‎แต่ฉันว่าการมีพิธีเฉลิมฉลอง
‎ให้ช่วงเวลาสิบปีที่ผ่านมาก็สำคัญนะ

520
00:37:06,390 --> 00:37:08,059
‎เพื่อจบหนึ่งบท

521
00:37:09,727 --> 00:37:13,898
‎ถ้าจะพูดอีกอย่าง
‎ก็เหมือนจุดเริ่มต้นของฉันคนใหม่

522
00:37:13,981 --> 00:37:15,733
‎เป็นจุดเริ่มต้น

523
00:37:17,235 --> 00:37:18,569
‎จุดเริ่มต้น

524
00:37:19,278 --> 00:37:22,782
‎(จุดเริ่มต้น)

525
00:37:22,865 --> 00:37:23,991
‎เป็นฉันคนใหม่

526
00:37:26,202 --> 00:37:28,788
‎“นิวมี”

527
00:37:30,539 --> 00:37:34,752
‎งั้นถ้าอย่างนั้นฉันว่า
‎จัดในพื้นที่เปิดกว้างน่าจะดีกว่า

528
00:37:34,835 --> 00:37:39,757
‎เป็นสถานที่ที่ใหญ่เท่ากับหรือใหญ่กว่าบูโดกัง

529
00:37:40,466 --> 00:37:41,801
‎ลองหาสักที่เถอะ

530
00:37:41,884 --> 00:37:47,473
‎ถ้าฉันหาสักประโยค
‎มาสำหรับเนื้อเพลง “นิวมี” ได้

531
00:37:47,556 --> 00:37:51,227
‎ฉันว่าทุกอย่างก็คงเข้าที่เข้าทาง

532
00:37:52,061 --> 00:37:54,814
‎โอเค งั้นฉันจะสรุปนะ

533
00:37:57,316 --> 00:37:59,485
‎ฉันจะไปหาสถานที่

534
00:37:59,568 --> 00:38:00,820
‎ขอบคุณนะ

535
00:38:02,113 --> 00:38:05,533
‎ตอนที่ฉันเจอ
‎คุณคาโอรินและคุณฮาเซกาว่าครั้งแรก

536
00:38:08,119 --> 00:38:12,081
‎อย่างแรกที่คุณฮาเซกาว่าพูดกับฉันเลยคือ

537
00:38:13,291 --> 00:38:15,960
‎“ลิซ่า เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ”

538
00:38:17,336 --> 00:38:20,798
‎พอเรียกว่าเป็นครอบครัวแล้วฉันก็เข้าใจเลย

539
00:38:21,882 --> 00:38:26,095
‎ถ้ามีคนมาบอก “เธอเป็นศิลปิน
‎พวกเราเป็นทีมจัดการนะ”

540
00:38:26,178 --> 00:38:31,058
‎ฉันก็คงจะต้องคิดว่า
‎“ทีมจัดการเขาทำอะไรกันนะ”

541
00:38:31,142 --> 00:38:35,146
‎เขาบอกว่า “เราเป็นครอบครัว ฉันเป็นพ่อ
‎นั่นคือแม่ เธอเป็นพี่สาวคนโต

542
00:38:35,229 --> 00:38:37,481
‎เราจะร่วมมือกันเพื่อ
‎สนับสนุนความฝันของพี่คนโต”

543
00:38:38,149 --> 00:38:41,402
‎เขาบอกฉันแบบนั้น และสำหรับลิซ่าแล้ว

544
00:38:42,403 --> 00:38:43,904
‎เธอเป็นแม่

545
00:38:44,780 --> 00:38:46,282
‎เขาเป็นพ่อ

546
00:38:47,658 --> 00:38:49,577
‎และฉันเป็นลูกสาว

547
00:38:49,660 --> 00:38:53,956
‎พอเราเจอเรื่องฉุกเฉิน
‎เราก็จะมาประชุมครอบครัวกัน

548
00:39:04,550 --> 00:39:07,094
‎- เกือบแล้วนะ
‎- เกือบแล้ว

549
00:39:09,513 --> 00:39:14,143
‎(ริองริอง ครูสอนร้องเพลง)

550
00:39:18,147 --> 00:39:19,190
‎ไชโย

551
00:39:23,402 --> 00:39:25,404
‎มาเริ่มวิ่งกันเถอะ

552
00:39:25,488 --> 00:39:29,241
‎ตั้งแต่ฉันมาเป็นนักร้อง

553
00:39:29,325 --> 00:39:33,579
‎การได้เรียนรู้วิธีปลุกอารมณ์ผู้ชมในงานคอนเสิร์ต

554
00:39:33,662 --> 00:39:35,790
‎และทำให้แน่ใจว่าพวกเขากำลังสนุก

555
00:39:35,873 --> 00:39:39,794
‎ก็กลายมาเป็นสิ่งที่สำคัญมากสำหรับฉัน

556
00:39:39,877 --> 00:39:44,799
‎เพราะฉะนั้นการพัฒนาทักษะการร้องของฉัน
‎เลยไม่ใช่เรื่องสำคัญอันดับต้นๆ

557
00:39:45,466 --> 00:39:47,093
‎แต่ช่วงโรคโควิด-19 ระบาด

558
00:39:48,594 --> 00:39:51,680
‎ฉันก็มีเวลาว่าง

559
00:39:51,764 --> 00:39:56,227
‎กลายเป็นเรื่องที่ดีและไม่ดี
‎แต่ตอนที่ตารางงานฉันว่างหมด

560
00:39:56,310 --> 00:39:58,396
‎ฉันก็เริ่มกังวล

561
00:39:58,479 --> 00:40:01,148
‎แล้วก็เริ่มคิดว่าถ้าเกิด

562
00:40:01,232 --> 00:40:04,443
‎ฉันไม่ได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน
‎ในช่วงโรคโควิด-19 ระบาด

563
00:40:05,236 --> 00:40:07,696
‎ก็คงทำให้ทุกอย่างสูญเปล่า

564
00:40:08,823 --> 00:40:11,117
‎ฉันก็เลยเริ่มเรียนร้องเพลงใหม่

565
00:40:12,284 --> 00:40:15,121
‎ตั้งแต่ต้นกับอาจารย์ริองริอง

566
00:40:25,548 --> 00:40:26,882
‎ตอนฉันเด็กๆ

567
00:40:26,966 --> 00:40:32,179
‎ฉันสนุกกับการร้องเพลงได้
‎โดยไม่ต้องคิดอะไรมาก

568
00:40:32,263 --> 00:40:34,557
‎แต่พอฉันอายุมากขึ้น

569
00:40:34,640 --> 00:40:39,145
‎การเปลี่ยนแปลงที่เกิดกับร่างกายและจิตใจ

570
00:40:39,854 --> 00:40:42,773
‎หรือความยากของเพลง

571
00:40:42,857 --> 00:40:46,819
‎ก็กลายเป็นกำแพงที่ฉันชนตลอด

572
00:40:46,902 --> 00:40:51,157
‎แต่ฉันไม่รู้เลยว่าทำไมสิ่งเหล่านั้น

573
00:40:51,240 --> 00:40:53,534
‎ถึงเกิดขึ้น

574
00:40:53,617 --> 00:40:55,786
‎แต่พอได้มาฝึกกับอาจารย์ริองริอง

575
00:40:57,705 --> 00:41:01,292
‎เธอช่วยให้ฉันได้แก้ปมความลึกลับนั้นออกมาได้

576
00:41:01,375 --> 00:41:07,047
‎ตอนนี้พอมีอะไรเกิดขึ้นเวลาที่ฉันร้องเพลง

577
00:41:07,131 --> 00:41:10,384
‎หรือเวลาฉันเจออุปสรรค

578
00:41:10,468 --> 00:41:12,678
‎ฉันก็จะรู้สึกว่าฉันหาทางออก

579
00:41:12,761 --> 00:41:15,347
‎ที่จะเอาชนะอุปสรรคเหล่านั้นได้

580
00:41:15,431 --> 00:41:18,809
‎ฉันรู้สึกว่าบนโลกใบนี้ต้องมีเพลงสักเพลง
‎ที่ฉันไม่เคยรู้มาก่อนว่าฉันก็ร้องมันได้

581
00:41:19,768 --> 00:41:22,980
‎ซึ่งนั่นทำให้ฉันตื่นเต้นมาก

582
00:41:37,203 --> 00:41:39,413
‎มีแต่เธอที่ทำแบบนี้ได้นะ

583
00:41:40,664 --> 00:41:42,750
‎ถ้าเธอรู้สึกว่าร้องเพลงติดๆ ขัดๆ

584
00:41:42,833 --> 00:41:47,087
‎หรือใช้เสียงไม่ค่อยได้ ก็ให้ยิ้มกว้างขึ้นอีก

585
00:41:47,171 --> 00:41:50,799
‎ดื่มด่ำไปกับเนื้อเพลงแล้วหลอกตัวเอง

586
00:41:51,342 --> 00:41:54,970
‎อย่าให้ผู้ชมเห็นความกังวลบนใบหน้า

587
00:41:55,054 --> 00:41:55,930
‎ทำแบบนี้

588
00:41:56,013 --> 00:41:57,097
‎ไม่เป็นไร เธอยังมีเสียงเนอะ

589
00:41:57,181 --> 00:41:58,015
‎- ใช่ ขอบคุณค่ะ
‎- โอเค

590
00:41:58,098 --> 00:41:59,099
‎จ้ะ

591
00:42:05,856 --> 00:42:07,650
‎เธอร่ายมนตร์ใส่ฉันได้เสมอเลยล่ะ

592
00:42:58,450 --> 00:43:01,912
‎สุดยอดไปเลย

593
00:43:32,526 --> 00:43:37,615
‎เวลาโฆษณาจบแล้วชอบทำให้คิดว่า
‎“มันจะเริ่มแล้ว” ตลอดเลย

594
00:43:37,698 --> 00:43:39,658
‎ทำให้กังวลเนอะ

595
00:43:39,742 --> 00:43:42,745
‎จะคิดว่า “ต่อไปรึยังนะ” แต่ก็ไม่ถึงซะที

596
00:43:42,828 --> 00:43:45,623
‎มันดึงความสนใจขนาดตอนที่เราคุยกับเพื่อนอยู่นะ

597
00:43:46,290 --> 00:43:47,124
‎มันเริ่มแล้ว

598
00:43:51,045 --> 00:43:52,212
‎โอ้โฮ

599
00:43:56,342 --> 00:43:57,760
‎เจ็บจังเลย

600
00:43:59,386 --> 00:44:02,640
‎พออิโนสุเกะโผล่มาแล้วหัวใจเต้นแรงเลยเนอะ

601
00:44:03,390 --> 00:44:04,516
‎ก็ไม่นี่

602
00:44:04,600 --> 00:44:07,353
‎อ้าว

603
00:44:13,442 --> 00:44:16,779
‎- ต่างจากคิริโตะเลยเนอะ
‎- ใช่เลย

604
00:44:17,780 --> 00:44:19,156
‎นี่ไง

605
00:44:38,842 --> 00:44:40,386
‎เจ็บจัง

606
00:44:45,140 --> 00:44:46,225
‎คุณเร็นโงคุนี่

607
00:44:46,892 --> 00:44:48,644
‎เจ็บจังเลย

608
00:44:49,937 --> 00:44:52,189
‎- ขอโทษนะ
‎- เจ็บจัง

609
00:44:52,272 --> 00:44:54,358
‎แปลว่าใช้งานตรงนี้เยอะน่ะสิ

610
00:44:54,441 --> 00:44:57,820
‎ทุกครั้งที่เธอร้อง กะบังลมกับซี่โครงจะขยายตัว

611
00:44:58,404 --> 00:45:02,533
‎เธอใช้บริเวณนี้เยอะ มันก็เลยขยับตลอด

612
00:45:02,616 --> 00:45:05,786
‎ร่างกายเธอก็เลยเกร็งเพื่อให้ฟื้นตัวได้

613
00:45:06,995 --> 00:45:10,249
‎- พอขยับตัวแบบนี้ก็เลยเจ็บ
‎- เจ็บจังเลย

614
00:45:10,916 --> 00:45:14,086
‎- แต่ปีนี้สุขภาพร่างกายเธอดีอยู่นะ
‎- เห็นด้วย

615
00:45:14,169 --> 00:45:15,295
‎ดีมาก

616
00:45:15,379 --> 00:45:17,506
‎สงสัยจังว่าทำไม

617
00:45:17,589 --> 00:45:23,512
‎ตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้ เวลาที่ฉันแสดงสดเสร็จ

618
00:45:23,595 --> 00:45:26,014
‎ฉันจะกินไม่ได้เพราะว่าเหนื่อยมาก

619
00:45:26,098 --> 00:45:29,810
‎ทุกครั้งที่ฉันออกทัวร์ฉันจะบอกว่า “ฉันทำไม่ไหว”

620
00:45:31,103 --> 00:45:32,688
‎ลำบากน่าดู

621
00:45:33,188 --> 00:45:36,608
‎ตั้งแต่ตอนอายุน้อยๆ ฉันคิดว่าการใช้พลัง

622
00:45:37,234 --> 00:45:41,321
‎ก็จะเข้าถึงทุกคนได้

623
00:45:41,405 --> 00:45:43,949
‎จนกระทั่งคอนเสิร์ตที่บูโดกังครั้งแรก

624
00:45:44,032 --> 00:45:48,036
‎ฉันไม่ได้รู้ตัวเลยว่าฉันกำลังทำลายตัวเอง

625
00:45:48,120 --> 00:45:51,457
‎เพราะฉันไม่ดูแลตัวเองให้ดี

626
00:45:53,542 --> 00:45:55,961
‎ฉันรู้สึกว่าฉันสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวง

627
00:45:56,044 --> 00:45:58,172
‎ฉันก่อปัญหามากมายให้คนอื่น

628
00:45:58,255 --> 00:46:02,050
‎และทำให้ทุกคนต้องผิดหวัง

629
00:46:02,134 --> 00:46:04,136
‎ฉันรู้สึกถึงความกลัวและแรงกดดัน

630
00:46:04,219 --> 00:46:09,141
‎ในวันที่จัดคอนเสิร์ตที่บูโดกังครั้งแรก

631
00:46:09,224 --> 00:46:11,518
‎ฉันรู้สึกไม่สบาย

632
00:46:12,186 --> 00:46:17,524
‎(แสดงสดที่นิปปง บูโดกังครั้งแรก 2014)

633
00:46:20,694 --> 00:46:21,695
‎ฉันหวาดกลัว

634
00:46:22,738 --> 00:46:25,741
‎ที่จะต้องจินตนาการ

635
00:46:27,075 --> 00:46:29,661
‎ว่าอาจจะมีอะไรผิดพลาด

636
00:46:31,163 --> 00:46:32,498
‎ฉันเลยบอกใครไม่ได้

637
00:46:33,123 --> 00:46:37,336
‎ฉันคิดไปว่ามันจะทำให้ฉัน
‎สูญเสียความเชื่อมั่นในตัวเอง ฉันเลยไม่บอกใคร

638
00:46:43,509 --> 00:46:47,804
‎แต่พอคอนเสิร์ตเริ่ม

639
00:46:47,888 --> 00:46:50,057
‎ฉันนึกว่าตัวเองกำลังฝันร้าย

640
00:46:50,140 --> 00:46:53,227
‎ฉันฝันแนวๆ นั้นบ่อยมาก

641
00:46:53,310 --> 00:46:58,148
‎ฝันว่าฉันเสียงตัวเองแหบหายไป
‎แล้วคนก็ทยอยออกไป

642
00:47:16,708 --> 00:47:22,464
‎ตอนนั้นมีแค่ความรู้สึกผิดต่อคนที่มาดูฉัน

643
00:47:22,548 --> 00:47:26,510
‎แต่ฉันก็พูด “ฉันขอโทษ” จากบนเวทีไม่ได้

644
00:47:27,761 --> 00:47:29,930
‎วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน

645
00:47:30,013 --> 00:47:32,849
‎วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน

646
00:47:32,933 --> 00:47:36,061
‎- บายจิ
‎- บายจิ

647
00:47:36,144 --> 00:47:41,316
‎ฉันคิดว่าฉันไม่ควรมองว่าวันนั้นเป็นวันที่แย่ที่สุด

648
00:47:42,067 --> 00:47:45,070
‎และถ้าฉันพูดขอโทษออกไปบนเวที

649
00:47:45,862 --> 00:47:50,075
‎ฉันก็อาจจะทำให้
‎วันนั้นกลายเป็นวันที่แย่ที่สุดของใครสักคนก็ได้

650
00:47:51,702 --> 00:47:53,161
‎ฉันก็เลยขอโทษออกไปไม่ได้

651
00:48:12,180 --> 00:48:13,557
‎ฉันขอโทษนะ

652
00:48:13,640 --> 00:48:16,310
‎- ฉันขอโทษนะ
‎- ไม่เป็นไร

653
00:48:21,481 --> 00:48:25,152
‎- ไม่เป็นไร
‎- ฉันขอโทษ ฉันขอโทษจริงๆ

654
00:48:25,235 --> 00:48:26,445
‎ไม่เป็นไรหรอก

655
00:48:27,696 --> 00:48:31,867
‎นั่นแหละ จนถึงตอนนั้น

656
00:48:31,950 --> 00:48:36,913
‎ฉันรู้สึกกลัวที่จะต้องสูญเสียอะไร

657
00:48:36,997 --> 00:48:39,207
‎หรือใครไป

658
00:48:39,916 --> 00:48:43,503
‎ฉันไม่อยากเสียอะไรไปสักอย่าง

659
00:48:45,380 --> 00:48:47,799
‎ฉันไม่อยากเสียใครไปเลย

660
00:48:48,592 --> 00:48:50,302
‎ฉันไม่อยากทำให้ใครเจ็บปวด

661
00:48:51,094 --> 00:48:54,056
‎นั่นคือสิ่งที่ฉันคิด

662
00:48:54,139 --> 00:48:57,309
‎ในช่วงมุ่งมั่นสร้างตัวตนที่สมบูรณ์แบบออกมา

663
00:48:57,392 --> 00:48:58,602
‎แต่ในวันนั้น

664
00:49:00,187 --> 00:49:03,774
‎ฉันได้เปิดเผยด้านที่น่าเวทนาของตัวเอง

665
00:49:13,617 --> 00:49:14,660
‎ขอโทษนะคะ

666
00:49:14,743 --> 00:49:16,411
‎ขอโทษทำไมกัน

667
00:49:16,495 --> 00:49:18,872
‎ฉันขอโทษจริงๆ

668
00:49:29,091 --> 00:49:30,550
‎ฉันขอโทษ

669
00:49:48,944 --> 00:49:50,320
‎ฉันขอโทษนะ

670
00:49:56,451 --> 00:49:59,788
‎ฉันทำใจยอมรับ…

671
00:50:02,374 --> 00:50:03,959
‎ความอ่อนแอของตัวเองไม่ได้

672
00:50:04,793 --> 00:50:08,797
‎แต่หลังจากวันนั้นฉันก็เริ่มทำได้

673
00:50:10,716 --> 00:50:12,134
‎ฉันสามารถยอมรับตัวเองได้

674
00:50:30,569 --> 00:50:32,154
‎แล่นเร็วเลย

675
00:50:52,674 --> 00:50:55,051
‎นี่ภาษาอะไรน่ะ ไทยเหรอ

676
00:50:55,135 --> 00:50:56,678
‎มีหลายภาษาเลยนะ

677
00:50:58,430 --> 00:51:00,056
‎ตอนไหนสนุกที่สุดเหรอ

678
00:51:00,140 --> 00:51:01,224
‎ที่ต่างประเทศน่ะเหรอ

679
00:51:01,308 --> 00:51:06,688
‎ตอนท้ายๆ ที่เราไปปารีสกับสเปน

680
00:51:06,772 --> 00:51:10,108
‎เราใช้เวลาที่นั่นกัน แต่โควิด-19 ก็ระบาด

681
00:51:11,026 --> 00:51:14,488
‎เราวางแผนที่จะ…

682
00:51:14,571 --> 00:51:15,530
‎(เจน)

683
00:51:15,614 --> 00:51:18,784
‎จัดทัวร์ทั่วเอเชียในปี 2020

684
00:51:18,867 --> 00:51:20,952
‎ใช่แล้ว แต่เราทำไม่ได้

685
00:51:22,120 --> 00:51:25,290
‎เพราะเราไปที่นั่นบ่อยไม่ได้

686
00:51:25,373 --> 00:51:29,878
‎เราก็เลยพยายามปรับตัวกับทุกสถานการณ์
‎และหาทางเซอร์ไพรส์ผู้ชม

687
00:51:29,961 --> 00:51:34,049
‎แต่สุดท้าย กลายเป็นผู้ชม…

688
00:51:34,132 --> 00:51:35,133
‎จริงสินะ

689
00:51:35,217 --> 00:51:37,844
‎- ที่เซอร์ไพรส์เราซะเอง
‎- ที่สนามบินเจ๋งมากเลย

690
00:51:37,928 --> 00:51:39,221
‎ใช่

691
00:51:39,304 --> 00:51:42,766
‎ทำให้ฉันได้สัมผัสทุกอย่างด้วยตัวเองโดยตรงเลย

692
00:51:42,849 --> 00:51:45,101
‎ตอนที่เจนยังไม่มาร่วมทีมกับเรา

693
00:51:45,185 --> 00:51:49,439
‎ฉันคิดภาพแฟนๆ ต่างประเทศ
‎มารอเจอฉันไม่ออกเลย

694
00:51:49,523 --> 00:51:52,108
‎ฉันนึกว่าพวกเขาจะรอฉัน

695
00:51:52,192 --> 00:51:54,694
‎แค่เพราะเป็นคนที่ร้องเพลงอนิเมะญี่ปุ่นก็เท่านั้น

696
00:51:54,778 --> 00:51:58,073
‎แต่กลายเป็นว่าพวกเขามาเจอตัวฉันที่เป็นฉัน

697
00:51:58,156 --> 00:52:00,951
‎ฉันนึกว่าพวกเขามาแค่เพราะชอบประเภทดนตรี

698
00:52:01,034 --> 00:52:04,204
‎และฉันคิดว่ามันเป็นวัฒนธรรมที่สุดยอดมากๆ

699
00:52:04,287 --> 00:52:05,664
‎เจน เธอวางแผนหลายทริปเลย

700
00:52:06,373 --> 00:52:09,626
‎เพื่อให้ฉันได้ไปแสดงคอนเสิร์ตเดี่ยว

701
00:52:09,709 --> 00:52:12,838
‎และให้ฉันได้เห็นหน้าแฟนๆ ในต่างประเทศ

702
00:52:12,921 --> 00:52:15,340
‎เพราะแบบนั้น
‎พอฉันนึกถึงประเทศไหนสักประเทศ

703
00:52:15,423 --> 00:52:21,221
‎ใบหน้าของแฟนๆ
‎กับผู้จัดงานก็จะเข้ามาในหัวเลย

704
00:52:22,514 --> 00:52:25,141
‎ขอบคุณค่ะ

705
00:52:28,645 --> 00:52:30,480
‎เราพูดกันหลายภาษามาก

706
00:52:30,564 --> 00:52:31,898
‎สวัสดี

707
00:52:32,607 --> 00:52:36,903
‎ฉันลิซ่า สวัสดีปีใหม่ค่ะ

708
00:52:37,445 --> 00:52:43,118
‎- เราต้องวางแผนทุกอย่างใหม่
‎- ใช่

709
00:52:43,201 --> 00:52:44,578
‎(วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน)

710
00:52:44,661 --> 00:52:48,123
‎ฉันยังติดต่อกับผู้จัดงาน

711
00:52:48,206 --> 00:52:50,417
‎ในหลายๆ ประเทศอยู่เลย

712
00:52:50,500 --> 00:52:52,043
‎งั้นเหรอ

713
00:52:52,127 --> 00:52:55,088
‎มีคนถามว่าปีนี้จะจัดคอนเสิร์ตได้รึเปล่าด้วย

714
00:52:55,171 --> 00:52:57,883
‎เราแลกเปลี่ยนข้อมูลข่าวสาร

715
00:52:58,550 --> 00:53:00,302
‎ในแต่ละประเทศกัน

716
00:53:00,927 --> 00:53:04,931
‎นอกจากโควิด-19 แล้วก็ยังมีสงครามด้วย

717
00:53:05,015 --> 00:53:08,643
‎สถานการณ์โลกเปลี่ยนแปลงอยู่เรื่อยๆ เลย

718
00:53:08,727 --> 00:53:09,644
‎ใช่

719
00:53:11,104 --> 00:53:14,274
‎แต่ฉันก็ยังได้จดหมายจากต่างชาติอยู่

720
00:53:14,357 --> 00:53:15,817
‎ฉันได้ของขวัญมากมาย

721
00:53:17,152 --> 00:53:18,904
‎ฉันได้รู้ว่าฉันยังไม่ถูกลืม

722
00:53:19,779 --> 00:53:21,573
‎เวลาที่ฉันแสดงคอนเสิร์ตที่ต่างประเทศ

723
00:53:22,240 --> 00:53:25,577
‎ฉันรู้สึกเป็นเกียรติที่ถูกมอง

724
00:53:25,660 --> 00:53:30,457
‎ว่าเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมญี่ปุ่น

725
00:53:31,416 --> 00:53:37,297
‎พอฉันได้พบกับแฟนๆ ในต่างประเทศ

726
00:53:37,380 --> 00:53:42,469
‎ฉันก็ได้รู้ว่ามีบางสิ่งในญี่ปุ่นที่ผู้คน

727
00:53:42,552 --> 00:53:47,724
‎สามารถสนุกกับมันได้ แม้ภาษา วัฒนธรรม
‎และการใช้ชีวิตของพวกเขาจะต่างออกไป

728
00:53:48,642 --> 00:53:52,479
‎ไม่ว่าจะเป็นการแสดงออกแบบญี่ปุ่น

729
00:53:53,313 --> 00:53:55,065
‎หรือทำนองเพลงสไตล์ญี่ปุ่น

730
00:53:57,776 --> 00:54:02,322
‎หรืออนิเมะที่คนญี่ปุ่นชอบ

731
00:54:02,405 --> 00:54:04,491
‎ฉันอยากเอาสิ่งที่ล้ำค่าสำหรับฉัน

732
00:54:04,574 --> 00:54:06,660
‎ไปเยี่ยมเยียนประเทศอื่นด้วย

733
00:54:06,743 --> 00:54:11,164
‎เพื่อที่จะ… ไปพบทุกคนที่นั่น

734
00:54:12,207 --> 00:54:16,920
‎และให้ทุกคนได้เพลิดเพลิน
‎ไปกับญี่ปุ่นในหลายๆ แง่มุม

735
00:54:21,007 --> 00:54:22,217
‎คุณยายบอกว่า

736
00:54:23,843 --> 00:54:26,763
‎“ดอกไม้ดอกนี้โผล่ออกมาบานจากผิวน้ำ

737
00:54:28,807 --> 00:54:31,768
‎มันบานเฉพาะตอนกลางวันเท่านั้น”
‎เธอสอนฉันแบบนี้

738
00:54:31,851 --> 00:54:34,604
‎เธอบอกว่ามันบาน
‎ไปหาทิศทางดวงอาทิตย์โดยเฉพาะ

739
00:54:37,107 --> 00:54:40,694
‎เธอบอก “มันเติบโต
‎และยืดออกจากโคลนตมแล้วเบ่งบาน”

740
00:54:50,161 --> 00:54:52,622
‎มีสิ่งที่เรียกว่า “กุเร็น จิโกคุ”

741
00:54:56,918 --> 00:54:58,878
‎เป็นการลงโทษประเภทหนึ่ง

742
00:55:03,633 --> 00:55:05,635
‎ในนรก

743
00:55:06,636 --> 00:55:08,096
‎มันหนาวมาก

744
00:55:09,556 --> 00:55:13,560
‎จนผิวหนังเราหลุดออก
‎ร่างเราบานออกเหมือนดอกบัว

745
00:55:13,643 --> 00:55:17,981
‎เป็นการลงโทษในนรก
‎ที่เนื้อของเราบานออกเหมือนดอกบัวสีแดง

746
00:55:18,732 --> 00:55:21,026
‎นั่นแหละที่เรียกว่านรกสีแดง “กุเร็น จิโกคุ”

747
00:55:23,528 --> 00:55:26,072
‎ฉันเลยเอาคำว่า “กุเร็น” จาก “กุเร็น จิโกคุ”
‎กับคำว่าดอกบัว

748
00:55:26,156 --> 00:55:28,575
‎หรือ “ฮานะ” จาก “ฮาสุโนะฮานะ”
‎มาประกอบเป็น “กุเร็นเกะ”

749
00:55:31,327 --> 00:55:34,205
‎อันหนึ่งคือจุดหมายที่เราไปถึงในสภาพเลือดอาบ

750
00:55:37,542 --> 00:55:41,296
‎อีกอันเป็นดอกบัวที่โตขึ้น
‎โดยหันหาแสงอาทิตย์และความหวัง

751
00:55:44,841 --> 00:55:48,428
‎ฉันคิดว่ามันก็เหมือนกับชีวิตของฉัน

752
00:55:50,597 --> 00:55:55,477
‎ฉันเลยเข้าใจว่าทำไม
‎คุณยายถึงชอบดอกบัวมากขนาดนี้

753
00:57:01,918 --> 00:57:04,671
‎บายจิ

754
00:57:04,754 --> 00:57:07,340
‎บายจิ

755
00:57:07,423 --> 00:57:09,300
‎ขอบคุณนะ

756
00:57:13,888 --> 00:57:14,848
‎อะไรนะ

757
00:57:22,272 --> 00:57:24,190
‎ทัวร์ฉลองครบรอบสิบปี

758
00:57:24,274 --> 00:57:26,484
‎เราเจอปัญหากันตั้งแต่ตอนแรกเริ่มเลย

759
00:57:26,568 --> 00:57:30,530
‎วันแสดงคอนเสิร์ตบางวันต้องถูกยกเลิก
‎มันลำบากมากๆ เลย

760
00:57:30,613 --> 00:57:32,407
‎แต่ทุกคนก็ร่วมมือกันด้วยดี

761
00:57:32,490 --> 00:57:35,410
‎เราเลยสามารถสร้างทัวร์ที่แสนวิเศษได้

762
00:57:43,168 --> 00:57:47,797
‎ฉันดีใจมากๆ เลยที่สามารถพูดได้ว่า
‎“วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

763
00:57:50,758 --> 00:57:52,886
‎ขอบคุณมากเลยนะ

764
00:57:55,013 --> 00:57:58,308
‎เธออาจจะเคยทำพลาดในอดีตที่บูโดกัง

765
00:57:58,391 --> 00:58:01,895
‎แต่ตอนนี้มันเปลี่ยนไปแล้ว

766
00:58:01,978 --> 00:58:03,146
‎ดีใจจังเลย

767
00:58:04,147 --> 00:58:06,691
‎ทีนี้ฉันก็จะได้ไปรอบสุดท้าย… อย่าร้องไห้สิคะ

768
00:58:06,774 --> 00:58:10,612
‎- โทษที
‎- ฉันไม่อยากร้องไห้แล้วนะ

769
00:58:12,864 --> 00:58:14,407
‎คาโอรินจับเธอไว้เร็ว

770
00:58:17,243 --> 00:58:19,287
‎ขอบคุณมากนะคะ

771
00:58:19,370 --> 00:58:21,998
‎เราได้ดูคอนเสิร์ตที่วิเศษมากๆ เลยล่ะ

772
00:58:22,081 --> 00:58:24,250
‎ใช้เวลานานนะกว่าจะมาถึงจุดนี้

773
00:58:24,334 --> 00:58:27,003
‎- ใช่
‎- หน้าหนาวมาอีกแล้ว

774
00:58:31,007 --> 00:58:32,383
‎มานี่มา

775
00:58:34,511 --> 00:58:37,096
‎ร้องไห้จนเหนื่อยเลยเนี่ย

776
00:58:37,889 --> 00:58:42,769
‎ฉันรู้เลยนะว่าฉันไม่ได้มาถึงจุดนี้ด้วยตัวคนเดียว

777
00:58:43,603 --> 00:58:46,689
‎ทุกๆ วัน ทุกคนร่วมมือกัน

778
00:58:46,773 --> 00:58:50,026
‎เพื่อให้มั่นใจว่ามันจะเป็นวันที่ดีอีกวัน

779
00:58:50,109 --> 00:58:51,819
‎ถ้าฉันอยู่ตัวคนเดียว

780
00:58:52,695 --> 00:58:54,739
‎ฉันคงมาไม่ถึงจุดนี้

781
00:58:55,990 --> 00:58:59,077
‎ทุกคนมอบพลังให้ฉันและทำให้ฉันเป็นลิซ่าได้

782
00:58:59,160 --> 00:59:01,996
‎สิ่งที่ฉันได้รับจากช่วงสิบปีที่ผ่านมาก็คือมิตรภาพ

783
00:59:03,998 --> 00:59:05,542
‎ทำได้ดีมากเลย

784
00:59:24,394 --> 00:59:25,645
‎ขอบคุณนะ

785
00:59:25,728 --> 00:59:28,648
‎- ไปนะ
‎- สิ้นปีก็โชคดีนะ

786
00:59:28,731 --> 00:59:30,775
‎- ขอบคุณค่ะ
‎- ขอให้สนุกนะ

787
00:59:30,858 --> 00:59:32,986
‎- ไม่ต้องเกร็งนะ
‎- ขอบคุณค่ะ

788
00:59:33,069 --> 00:59:34,487
‎- แล้วเจอกัน
‎- แล้วเจอกันค่ะ

789
00:59:34,571 --> 00:59:35,697
‎- เจอกัน
‎- ไปนะ

790
00:59:35,780 --> 00:59:37,407
‎ขอบคุณค่ะ

791
00:59:42,996 --> 00:59:44,289
‎เป็นไงบ้าง ยูอิ

792
00:59:44,372 --> 00:59:46,499
‎ก็โอเคนะ ฉันใส่เสื้อไว้ข้างใน

793
00:59:46,583 --> 00:59:48,543
‎ใช่ น่ารักดี

794
00:59:48,626 --> 00:59:49,586
‎(ยูอิ - น้องสาว)

795
00:59:49,669 --> 00:59:53,047
‎ฉันอยากเห็นสไตล์อื่นด้วย
‎แต่เราถ่ายรูปกันก่อนนะ

796
00:59:54,173 --> 00:59:56,092
‎- เราจะเริ่มจากไหน
‎- ด้านนี้เหรอ

797
00:59:56,175 --> 01:00:00,763
‎ลืมเรื่องวันที่จะวางขายไปก่อน
‎ตอนนี้มาลองอันที่ดีที่สุดกัน

798
01:00:01,389 --> 01:00:03,433
‎อันนี้เป็นเสื้อยืด

799
01:00:03,516 --> 01:00:05,643
‎ลายยีราฟสวยดีนะ

800
01:00:06,519 --> 01:00:10,857
‎ถ้าเรายึดจากขนาดเอวของยูอิ ผู้ชายจะใส่ไม่ได้

801
01:00:10,940 --> 01:00:14,027
‎ส่วนเรื่องเอว… อันนี้ไซส์ใหญ่ใช่ไหม

802
01:00:15,945 --> 01:00:18,239
‎ทำเสื้อนี่ยากจังนะ

803
01:00:18,323 --> 01:00:21,784
‎ฉันไม่มีความรู้พื้นฐาน
‎อย่างเรื่องต้องใส่เสื้อไว้ในกางเกงแบบไหน

804
01:00:21,868 --> 01:00:25,496
‎เพื่อจะเปลี่ยนสไตล์หรืออะไรแบบนั้น

805
01:00:25,580 --> 01:00:29,375
‎ฉันจะเสนอสิ่งที่ฉันอยากทำ

806
01:00:29,459 --> 01:00:33,129
‎แล้วฉันก็จะร่วมมือกับน้องสาวและฮาราดะ

807
01:00:33,212 --> 01:00:34,297
‎พวกเราสามคน

808
01:00:34,881 --> 01:00:38,801
‎เราทุกคนจะช่วยแชร์ความคิดที่แต่ละคนชอบ

809
01:00:38,885 --> 01:00:41,304
‎แล้วก็ให้น้องสาววาดทุกอย่างออกมา

810
01:00:41,387 --> 01:00:44,641
‎ต่อให้จะเป็นลายตาราง
‎เราก็มีสีตารางที่เราอยากได้ชัดเจน

811
01:00:44,724 --> 01:00:47,185
‎เธอก็เลยจะวาดออกมาให้เราดู

812
01:00:48,311 --> 01:00:52,231
‎น้องสาวของฉันโตมา
‎ในสิ่งแวดล้อมแบบเดียวกับฉัน

813
01:00:52,315 --> 01:00:54,776
‎และเราก็ชอบอะไรคล้ายๆ กันด้วย

814
01:00:55,693 --> 01:00:57,195
‎จะว่ายังไงดีล่ะ

815
01:00:58,696 --> 01:01:03,076
‎พอเธอบอก “อ๊ะ”
‎ฉันก็รู้เลยว่าเธอต้องการอะไร

816
01:01:03,159 --> 01:01:07,413
‎เธอเป็นคนที่ฉันสามารถสื่อสารด้วยใจถึงใจได้

817
01:01:07,497 --> 01:01:09,165
‎โดยไม่ต้องพูดอะไรออกมา

818
01:01:09,832 --> 01:01:13,127
‎เพราะฉะนั้นแม้แต่
‎ตอนที่เราทำแบรนด์ “รอย” ด้วยกัน

819
01:01:13,211 --> 01:01:15,546
‎มันก็มีความคิดเรื่องเสื้อผ้าบางอย่าง

820
01:01:15,630 --> 01:01:18,716
‎ที่อธิบายด้วยคำพูดไม่ได้

821
01:01:18,800 --> 01:01:22,053
‎อย่างเช่น คำว่า “น่ารัก”
‎ของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป

822
01:01:22,136 --> 01:01:23,596
‎ใส่แบบสบายๆ หน่อย

823
01:01:24,389 --> 01:01:27,266
‎เหมือนแต่งตัวธรรมดาๆ ในสไตล์ของเราเอง

824
01:01:27,350 --> 01:01:28,601
‎เหมือนเอามาปรับปรุงใหม่

825
01:01:28,685 --> 01:01:30,269
‎ใช่ๆ

826
01:01:30,353 --> 01:01:32,522
‎เธอทำทุกอย่างออกมาเป็นภาพวาด

827
01:01:32,605 --> 01:01:35,775
‎แล้วสร้างสไตล์ให้มัน

828
01:01:36,442 --> 01:01:41,948
‎เธอรู้ว่าฉันชอบอะไร

829
01:01:42,031 --> 01:01:45,785
‎และไม่ชอบอะไร

830
01:01:45,868 --> 01:01:48,871
‎ก็เลยช่วยได้เยอะเลย

831
01:01:48,955 --> 01:01:51,290
‎เธอเองก็…

832
01:01:52,166 --> 01:01:54,544
‎จับอารมณ์ได้ดี และสังเกตเห็น

833
01:01:54,627 --> 01:01:59,590
‎เวลาที่อารมณ์ฉันเปลี่ยน หรือฉันรู้สึกอะไรอยู่

834
01:02:02,719 --> 01:02:05,346
‎เพราะแบบนั้นพอแม่ไม่เข้าใจฉัน

835
01:02:07,473 --> 01:02:10,518
‎ฉันก็จะไปหาเธอแล้วบ่นได้ว่า

836
01:02:10,601 --> 01:02:12,186
‎“ทำไมแม่ไม่เข้าใจนะ”

837
01:02:13,062 --> 01:02:15,231
‎เธอเข้ากับฉันได้ดี

838
01:02:15,982 --> 01:02:17,692
‎และเข้าใจฉันได้ดี

839
01:02:17,775 --> 01:02:18,818
‎เธอเป็นคนแบบนั้นแหละ

840
01:02:22,655 --> 01:02:24,157
‎ส่วนเรื่องเสื้อผ้า…

841
01:02:24,240 --> 01:02:27,201
‎- เรายังไม่มีคอสตูมเลย
‎- งั้นเหรอ

842
01:02:27,285 --> 01:02:28,494
‎ฉันพกทุกอย่างไว้ตลอดเลย

843
01:02:28,578 --> 01:02:31,748
‎แต่นั่นก็เพราะฉันเรียนรู้จากความผิดพลาดน่ะ

844
01:02:31,831 --> 01:02:35,251
‎สมัยอยู่มัธยมต้น ก่อนที่จะเดบิวต์

845
01:02:35,334 --> 01:02:37,628
‎มีคนบอกว่าจะถ่ายรูปหน้าตรงของฉัน

846
01:02:37,712 --> 01:02:42,675
‎ฉันก็ดีใจมากเพราะเป็นครั้งแรกเลย
‎ที่จะมีมืออาชีพมาแต่งหน้าให้

847
01:02:42,759 --> 01:02:46,846
‎ฉันไปแบบตื่นเต้นมาก
‎แต่หน้าดันเปลี่ยนเป็นคนที่ฉันไม่รู้จัก

848
01:02:48,097 --> 01:02:49,932
‎กลายเป็นแบบนั้นไปซะได้เนอะ

849
01:02:50,016 --> 01:02:53,895
‎ฉันคิดว่า “นี่ใครเนี่ย
‎ฉันมีตาทรงนี้มาตลอดเหรอ”

850
01:02:53,978 --> 01:02:57,106
‎ฉันก็เลยแต่งตาด้วยตัวเองตลอด

851
01:02:57,190 --> 01:03:01,819
‎- อย่างนี้นี่เอง
‎- ใช่ เพราะตาทำให้หน้าเปลี่ยนได้เลยนะ

852
01:03:01,903 --> 01:03:05,406
‎เพื่อที่จะปกป้องภาพลิซ่าไว้
‎ฉันต้องแต่งตาด้วยตัวเองน่ะ

853
01:03:05,490 --> 01:03:07,033
‎- บริเวณที่ชอบ
‎- บริเวณเหรอ

854
01:03:07,116 --> 01:03:07,992
‎บริเวณน่ะ

855
01:03:08,075 --> 01:03:10,620
‎- จะเป็นบ้านก็ได้…
‎- ห้องน้ำ

856
01:03:11,370 --> 01:03:13,456
‎- ห้องน้ำที่บ้านเหรอ
‎- เปล่า ที่ไหนก็ได้

857
01:03:13,539 --> 01:03:15,708
‎- ห้องน้ำที่ไหนก็ได้
‎- ใช่ เพราะได้อยู่คนเดียว

858
01:03:15,792 --> 01:03:17,001
‎เข้าใจแล้ว ถ้างั้นก็ห้องน้ำนะ

859
01:03:17,084 --> 01:03:19,378
‎ที่มาของชื่อลิซ่าล่ะ

860
01:03:19,462 --> 01:03:20,713
‎มาจากชื่อจริงค่ะ

861
01:03:20,797 --> 01:03:22,173
‎ว่าแล้วเชียว

862
01:03:22,256 --> 01:03:23,633
‎- โอริเบะ ริสะ
‎- ค่ะ

863
01:03:23,716 --> 01:03:27,929
‎พ่อของฉันพลิกหน้ากระดาษแล้วทำแบบนี้
‎แล้วมันเขียนว่าริสะ

864
01:03:29,889 --> 01:03:31,724
‎ชาติที่แล้วเคยเป็นอะไรคะ

865
01:03:31,808 --> 01:03:33,726
‎- ชาติที่แล้วเหรอ
‎- ใช่

866
01:03:36,771 --> 01:03:38,147
‎แมวจรจัด

867
01:03:38,856 --> 01:03:40,274
‎ชอบทำอาหารอะไรคะ

868
01:03:40,983 --> 01:03:43,277
‎- ซุปมิโซะหมู
‎- ว่าแล้วเชียว

869
01:03:47,406 --> 01:03:49,200
‎ตัดเรียบร้อยแล้ว

870
01:03:49,283 --> 01:03:53,454
‎นอกจากซุปมิโซะหมูแล้ว
‎ฉันก็ทำซุปมิโซะธรรมดาด้วย

871
01:03:53,538 --> 01:03:56,833
‎ฉันไม่ใช่คนชอบทำอาหารอยู่แล้ว

872
01:03:56,916 --> 01:03:59,502
‎แต่เพื่อทำให้ร่างกายแข็งแรงก่อนคอนเสิร์ต

873
01:03:59,585 --> 01:04:03,297
‎การรู้ว่าอาหารที่กินมีส่วนประกอบอะไรบ้าง
‎ก็จะปลอดภัยกว่า

874
01:04:03,381 --> 01:04:05,883
‎ฉันก็เลยเริ่มทำอาหารเอง

875
01:04:14,267 --> 01:04:16,811
‎แล้วมันก็ทำให้ฉันได้มีเวลาคิดอะไรด้วย

876
01:04:18,187 --> 01:04:19,689
‎ดูดีนะ

877
01:04:19,772 --> 01:04:20,690
‎กลับมันได้รึเปล่า

878
01:04:20,773 --> 01:04:25,319
‎ฉันว่าเวลาเราจะตาย ภาพที่ปรากฏในหัว

879
01:04:25,403 --> 01:04:28,614
‎คงไม่ใช่สิ่งที่เราทำสำเร็จด้วยตัวคนเดียว

880
01:04:28,698 --> 01:04:31,534
‎แต่ว่าเป็นสิ่งที่แสดงว่า
‎เราอยู่ร่วมกับคนอื่นยังไงมากกว่า

881
01:04:31,617 --> 01:04:34,495
‎เราคงนึกถึงความทรงจำที่มีความสุข

882
01:04:35,830 --> 01:04:38,374
‎และฉันคิดว่าความทรงจำที่มีความสุขเหล่านั้น

883
01:04:38,457 --> 01:04:41,544
‎จะต้องไม่ใช่อะไรที่
‎ทำสำเร็จได้ด้วยตัวคนเดียวหรอก

884
01:04:43,546 --> 01:04:45,464
‎อย่างตอนในงานเจแปน เรคอร์ด อวอร์ด

885
01:04:46,591 --> 01:04:50,678
‎ก็เหมือนกับงานขาวแดง
‎ฉันได้รู้ว่าในช่วงที่เรามีความสุข

886
01:04:50,761 --> 01:04:53,472
‎จะนึกถึงหน้าของหลายคน

887
01:04:53,556 --> 01:04:55,850
‎ตอนที่เรามีความสุข

888
01:04:57,685 --> 01:05:01,272
‎เราจะนึกถึงผู้คนที่เราทำงานด้วยกันกับเรา

889
01:05:01,355 --> 01:05:03,190
‎เพื่อสัมผัสความสุขนั้นให้ได้

890
01:05:08,070 --> 01:05:10,406
‎คุณยายยังมีชีวิตอยู่

891
01:05:10,489 --> 01:05:15,453
‎แต่เธอเขียนพินัยกรรมเอาไว้เพราะเธอไม่รู้

892
01:05:15,536 --> 01:05:17,246
‎ว่าเธอจะเสียชีวิตเมื่อไหร่

893
01:05:17,830 --> 01:05:22,460
‎แล้วฉันก็เป็นคนถือพินัยกรรมนั้นเอาไว้

894
01:05:24,003 --> 01:05:28,049
‎แต่ถึงแม้จะมีหลายอย่างที่เธออยากจะพูด

895
01:05:28,132 --> 01:05:30,259
‎ถ้อยคำสุดท้ายของเธอ

896
01:05:31,218 --> 01:05:33,512
‎ก็มีให้ลูกชายลูกสาว

897
01:05:33,596 --> 01:05:36,766
‎ซึ่งก็คือแม่ของฉันกับน้องชาย แต่คุณยายเขียนว่า

898
01:05:36,849 --> 01:05:41,354
‎“ฉันอยากให้ทั้งคู่ได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุข”

899
01:05:43,606 --> 01:05:45,524
‎พอเห็นแบบนั้น

900
01:05:45,608 --> 01:05:48,444
‎แล้วพอตอนที่ฉันกำลังแต่งเพลง “โฮมุระ” อยู่

901
01:05:48,527 --> 01:05:50,363
‎ฉันก็ได้ตระหนักว่า

902
01:05:51,155 --> 01:05:55,451
‎ความปรารถนาสุดท้ายของคนเรา
‎คือความสุขของคนที่ยังมีชีวิตอยู่

903
01:05:55,534 --> 01:05:58,412
‎พวกเขาไม่ได้อยากให้ตัวเองมีความสุข

904
01:05:58,496 --> 01:06:02,583
‎แต่พวกเขาตายโดยปรารถนาให้คนอื่นมีความสุข

905
01:06:02,667 --> 01:06:03,709
‎นั่นแหละที่ฉันได้รู้

906
01:06:05,920 --> 01:06:07,171
‎งั้นเหรอ

907
01:06:09,507 --> 01:06:11,842
‎ถ้าเป็นแบบนั้น คนที่เหลืออยู่

908
01:06:11,926 --> 01:06:14,261
‎ก็จะแข็งแกร่งและใช้ชีวิตต่อไปได้

909
01:06:15,763 --> 01:06:19,475
‎และฉันคิดว่าคนที่จากไป

910
01:06:19,558 --> 01:06:23,521
‎ก็จะจากไปโดยคิดแบบเดียวกัน

911
01:06:31,070 --> 01:06:32,405
‎(โฮมุระ)

912
01:06:32,488 --> 01:06:36,742
‎(เทศกาลงานขาวแดง ครั้งที่ 72 ปี 2021)

913
01:08:07,541 --> 01:08:09,251
‎อ๋อ อย่างนี้นี่เอง

914
01:08:09,335 --> 01:08:11,504
‎- ทำคีย์สูงกว่านี้ไม่ได้แล้วใช่ไหม
‎- ใช่

915
01:08:11,587 --> 01:08:14,465
‎- เพราะการจบแบบนั้น เราจะ…
‎- ใช่

916
01:08:14,548 --> 01:08:16,759
‎และเราอาจจะเติมตรงนั้นได้

917
01:08:16,842 --> 01:08:18,511
‎ตอนส่วนสุดท้ายของเพลง

918
01:08:18,594 --> 01:08:20,346
‎อ้อ โอเค สำหรับท่อนฮุกนะ

919
01:08:29,647 --> 01:08:34,026
‎เพลง “นิวมี” เกี่ยวข้องกับคอนเสิร์ต

920
01:08:34,110 --> 01:08:37,321
‎และคอนเสิร์ตก็ชื่อว่า “อีฟแอนด์เบิร์ธ”

921
01:08:37,404 --> 01:08:42,201
‎ฉันรู้สึกว่าบางสิ่งที่ฉันมีตอนเกิดมา
‎ได้เชื่อมโยงกับลิซ่า

922
01:08:42,284 --> 01:08:48,332
‎แต่ฉันสามารถจริงใจกับตัวเอง
‎ในฐานะโอริเบะ ริสะได้เพราะการมีอยู่ของลิซ่า

923
01:08:48,415 --> 01:08:51,418
‎ทั้งคู่เลยมีค่าเท่ากัน

924
01:08:52,128 --> 01:08:55,214
‎มันเป็นเหมือนรากที่อยู่ในตัวฉันเติบโตเป็นต้นไม้

925
01:08:55,297 --> 01:08:57,091
‎ต้นอ่อนที่แตกหน่อออกค่อยๆ เริ่มเติบโตขึ้นมา

926
01:08:57,174 --> 01:09:03,264
‎และกำลังงอกไปในทิศทางใหม่
‎แนวคิดคร่าวๆ เป็นแบบนั้นแหละ

927
01:09:15,734 --> 01:09:20,614
‎อยากให้เริ่มตอนท่อนนี้ใช่รึเปล่า

928
01:09:28,330 --> 01:09:30,374
‎- มันแน่นไปหน่อยนึง
‎- นั่นสินะ

929
01:09:32,376 --> 01:09:34,962
‎ตรงนี้คือตอนที่ฉันร้องด้วยทำนองเพลงแบบนี้

930
01:09:35,796 --> 01:09:38,549
‎- อ้อ จริงด้วย เราเปลี่ยนคีย์ตรงนี้
‎- ใช่

931
01:09:38,632 --> 01:09:40,384
‎ตรงไหนนะ

932
01:09:40,467 --> 01:09:41,886
‎ดีเลยๆ

933
01:09:46,265 --> 01:09:48,142
‎เธอน่าจะทำให้บทที่สองเป็นพังค์นะ

934
01:09:48,225 --> 01:09:49,476
‎ต้องเจ๋งแน่เลย

935
01:09:51,937 --> 01:09:53,480
‎อยู่ๆ ก็เป็นแบบนั้นขึ้นมา

936
01:09:55,191 --> 01:09:56,233
‎มาลองกันเถอะ

937
01:09:58,110 --> 01:10:00,696
‎ลองทำให้ท่อนนี้เร็วขึ้นได้ไหม

938
01:10:11,498 --> 01:10:12,625
‎เธอทำได้นะ

939
01:10:15,127 --> 01:10:18,088
‎- โอ้โฮ
‎- ฟังดูเท่มาก

940
01:10:24,386 --> 01:10:27,806
‎- มีทุกอย่างที่เธอพูดไว้เลยนะ
‎- ใช่เลย

941
01:10:34,396 --> 01:10:37,024
‎- ฉันชอบที่เปลี่ยนตรงนี้ด้วย
‎- ดีเนอะ

942
01:10:38,734 --> 01:10:42,112
‎ตรงนี้เป็นแบบนี้ดีอยู่แล้ว

943
01:11:00,005 --> 01:11:01,423
‎- จบแล้ว
‎- เท่านี้แหละ

944
01:11:03,092 --> 01:11:04,718
‎เขาชอบนะ

945
01:11:04,802 --> 01:11:07,221
‎- ดีมากเลยเนอะ
‎- ดีมากๆ เลย

946
01:11:07,304 --> 01:11:09,515
‎- ดีจังเลย
‎- ไชโย

947
01:11:13,435 --> 01:11:17,147
‎ตรงท่อนฮุก โชตะใส่ประโยค
‎“โอริเบะจากเมืองเซกิ จังหวัดกิฟุ

948
01:11:17,231 --> 01:11:19,650
‎กับโฮริเอะจากเมืองคานิ จังหวัดกิฟุ”

949
01:11:20,317 --> 01:11:23,362
‎โอริเบะจากเมืองเซกิ จังหวัดกิฟุ

950
01:11:23,445 --> 01:11:25,823
‎โฮริเอะจากเมืองคานิ จังหวัดกิฟุ

951
01:11:25,906 --> 01:11:28,534
‎โอริเบะจากเมืองเซกิ จังหวัดกิฟุ

952
01:11:28,617 --> 01:11:31,036
‎โฮริเอะจากเมืองคานิ จังหวัดกิฟุ

953
01:11:31,120 --> 01:11:32,246
‎นั่นแหละ

954
01:11:35,207 --> 01:11:37,418
‎เธอมักจะพูดเสมอว่า

955
01:11:37,501 --> 01:11:41,422
‎มีลิซ่ากับโอริเบะ ริสะ

956
01:11:41,505 --> 01:11:46,677
‎เวลาฉันออกไปในฐานะลิซ่า
‎ฉันจะต้องแต่งหน้าเสมอ

957
01:11:46,760 --> 01:11:48,554
‎ลิซ่าไม่ได้เป็นของฉัน

958
01:11:48,637 --> 01:11:50,180
‎- เธอพูดแบบนั้นตลอดเลย
‎- ใช่

959
01:11:50,264 --> 01:11:52,224
‎และเพื่อที่จะไม่

960
01:11:52,308 --> 01:11:55,728
‎ทรยศต่อผู้คนที่ฝากความรัก
‎และความคาดหวังไว้ที่ลิซ่า

961
01:11:55,811 --> 01:11:57,354
‎โอริเบะ ริสะจะต้องตั้งใจทำงาน

962
01:11:57,438 --> 01:11:59,732
‎เป็นแนวคิดที่ทำให้ฉันประหลาดใจตลอดเลยล่ะ

963
01:12:00,357 --> 01:12:03,402
‎โอริเบะ ริสะน่ะอารมณ์ร้อนแรงไม่เท่า

964
01:12:03,485 --> 01:12:05,612
‎ดูจะเป็นอย่างนั้นนะ

965
01:12:05,696 --> 01:12:08,407
‎ริสะชอบแต่งตัวสบายๆ

966
01:12:08,490 --> 01:12:10,868
‎ใส่ถุงน่องไว้ใต้กางเกง

967
01:12:10,951 --> 01:12:12,453
‎เพราะอากาศมันหนาว

968
01:12:12,536 --> 01:12:16,665
‎แต่ลิซ่าใส่ถุงน่องตาข่ายกับกระโปรงสั้น

969
01:12:17,916 --> 01:12:20,586
‎ถ้าให้พูดตรงๆ แล้วลิซ่าคืออะไรกันแน่

970
01:12:20,669 --> 01:12:22,796
‎เพราะมันไม่เหมือนว่า

971
01:12:22,880 --> 01:12:25,841
‎ลิซ่าเป็นอีกบุคลิกนึงที่เธอสวมบทบาทเลย

972
01:12:25,924 --> 01:12:26,800
‎ใช่

973
01:12:26,884 --> 01:12:29,345
‎ก็เป็นเธอ แต่ลิซ่าก็คือลิซ่าใช่ไหม

974
01:12:30,679 --> 01:12:31,889
‎คือว่า

975
01:12:32,598 --> 01:12:35,559
‎ส่วนร่วมของฉันในการสร้างสรรค์ลิซ่าขึ้นมา

976
01:12:35,642 --> 01:12:37,978
‎คือฉันเป็นแค่เมล็ด

977
01:12:38,729 --> 01:12:39,605
‎ฉัน…

978
01:12:41,065 --> 01:12:44,360
‎เป็นแค่น้ำพุธรรมดาๆ

979
01:12:45,402 --> 01:12:48,322
‎แต่ความปรารถนา
‎ความหวัง และความฝันของทุกๆ คน

980
01:12:48,405 --> 01:12:51,408
‎เป็นสิ่งที่ขุดดินรอบๆ น้ำพุนั้นออกไป

981
01:12:51,492 --> 01:12:54,036
‎จนกลายเป็นแม่น้ำและมหาสมุทร

982
01:13:28,695 --> 01:13:29,696
‎พล็อตเหรอ

983
01:13:29,780 --> 01:13:35,744
‎เธอเขียนเนื้อเพลงไว้เยอะมากสำหรับพล็อต

984
01:13:35,828 --> 01:13:40,666
‎ฉันถามตัวเองว่าตอนนี้รู้สึกยังไง
‎แล้วก็เขียนมันออกมาทั้งหมด

985
01:13:42,292 --> 01:13:44,336
‎ฉันประทับใจกับบางอันนะ

986
01:13:44,420 --> 01:13:47,381
‎มันก็ความหมายใกล้ๆ กันหมด

987
01:13:48,048 --> 01:13:50,342
‎แต่มีอันนึงเธอเขียนว่า

988
01:13:51,218 --> 01:13:53,220
‎- “เธอจะใช้ชีวิตยังไง”
‎- ใช่

989
01:13:53,971 --> 01:13:56,682
‎แล้วก็เขียนด้วยว่า “ตัดสินใจเลือกเอง”

990
01:13:56,765 --> 01:13:58,058
‎ใช่

991
01:13:58,142 --> 01:14:01,228
‎“ฉันเจ็บปวดมาตลอด
‎แต่จิตวิญญาณของฉันจะไม่ไปไหน”

992
01:14:03,147 --> 01:14:06,275
‎เพราะแบบนั้น “นิวมี”

993
01:14:07,067 --> 01:14:09,570
‎เลยไม่ได้เกี่ยวกับ

994
01:14:09,653 --> 01:14:13,365
‎การต่อสู้ร่วมกันแล้วจับมือไปสู่เส้นชัยด้วยกัน

995
01:14:13,449 --> 01:14:16,952
‎มันคือการยืนยันต่อกันและกัน

996
01:14:17,953 --> 01:14:20,873
‎เพื่อใช้ชีวิตใหม่ของพวกเรา

997
01:14:20,956 --> 01:14:23,917
‎ให้เต็มที่ที่สุดที่จะทำได้

998
01:14:24,001 --> 01:14:27,754
‎ทว่าแต่ละคนก็มีอุปสรรคของตัวเองที่ต้องต่อสู้

999
01:14:27,838 --> 01:14:32,217
‎เพื่อที่จะทำให้ชีวิตของพวกเขาเป็นชีวิตที่มีความสุข

1000
01:14:32,301 --> 01:14:35,262
‎เพราะว่าตอนนี้มีเรื่องเกิดขึ้นมากมาย

1001
01:14:35,345 --> 01:14:38,724
‎ฉันเลยอยากให้ผู้คนที่มาในคอนเสิร์ตของฉัน

1002
01:14:38,807 --> 01:14:40,893
‎ได้มองไปที่อนาคตวันพรุ่งนี้ของตัวเอง

1003
01:14:40,976 --> 01:14:45,147
‎และชีวิตของพวกเขาหลังจากที่ออกไปจากงาน

1004
01:14:46,148 --> 01:14:48,233
‎แล้วใช้ชีวิตต่อไปแบบนี้

1005
01:14:50,235 --> 01:14:52,154
‎มันเป็นเหมือนคำปฏิญาณ

1006
01:14:52,946 --> 01:14:54,364
‎ที่เราให้ไว้ต่อใจของเรา

1007
01:14:55,365 --> 01:14:56,992
‎เพลงนี้เป็นแบบนั้นแหละ

1008
01:15:00,037 --> 01:15:01,079
‎เสร็จแล้ว

1009
01:15:07,586 --> 01:15:09,671
‎ผู้หญิงเท่ ฉันไม่เป็นไร

1010
01:15:12,174 --> 01:15:14,343
‎อยู่ๆ ก็ดูลึกลับขึ้นมา

1011
01:15:15,928 --> 01:15:18,430
‎การที่รู้สึกอารมณ์ท่วมท้น

1012
01:15:19,181 --> 01:15:23,435
‎จากแนวคิดเรื่องความยุติธรรมจากหลายๆ คน
‎อาจทำให้เกิดความสับสนได้

1013
01:15:24,895 --> 01:15:29,316
‎ฉันว่าสิ่งที่ฉันคิดตอนนั้นก็คือ
‎“ฉันอยากเป็นคนที่เท่จัง”

1014
01:15:30,400 --> 01:15:33,737
‎รู้สึกเหมือนฉันกำลัง
‎พยายามเรียบเรียงสิ่งที่อยู่ในสมอง

1015
01:15:34,738 --> 01:15:39,159
‎มันไม่ได้เหมือนการเขียนไดอารี่ซะทีเดียว

1016
01:15:40,827 --> 01:15:44,081
‎มันเหมือนเป็นกระบวนการ
‎การหาคำตอบภายในใจตัวเองมากกว่า

1017
01:15:44,790 --> 01:15:47,918
‎แต่การเขียนออกมาแบบนี้

1018
01:15:48,001 --> 01:15:50,629
‎ก็จะช่วยให้ฉันคิดเนื้อเพลงได้

1019
01:15:50,712 --> 01:15:51,630
‎ตัวอย่างเช่น

1020
01:15:53,173 --> 01:15:57,052
‎ตอนฉันรู้สึกว่าในที่สุด
‎ฉันก็เข้าใจสิ่งที่ครูเคยพร่ำสอน

1021
01:15:57,135 --> 01:16:01,640
‎มันก็กลายเป็นวรรค
‎“บางครั้งคำสอนของครูก็มีประโยชน์ดีนะ”

1022
01:16:03,642 --> 01:16:06,395
‎การจดบันทึก

1023
01:16:06,478 --> 01:16:08,397
‎สิ่งที่ฉันค้นพบในแต่ละวันแบบนั้น

1024
01:16:08,480 --> 01:16:12,317
‎ก็จะเปลี่ยนให้มันเป็นเนื้อเพลงได้

1025
01:16:14,987 --> 01:16:19,283
‎ฉันเคยเขียนคำถามว่า “ทำไมเธอถึงเหงา”

1026
01:16:19,366 --> 01:16:21,952
‎แล้วฉันเขียนตอบตัวเองไว้ที่ตรงนี้

1027
01:16:23,412 --> 01:16:25,122
‎มีบันทึกไดอารี่ที่น่าอายหลายตอนเลยแหละ

1028
01:16:27,416 --> 01:16:31,169
‎เวลาที่ฉันพยายามเล่าความรู้สึกต่อหน้าใครสักคน

1029
01:16:31,253 --> 01:16:36,174
‎ฉันมักจะคิดมากเรื่องบรรยากาศ
‎หรือพยายามทำให้อีกฝ่ายพอใจ

1030
01:16:36,258 --> 01:16:41,054
‎ฉันเลยไม่สามารถพูดคุย
‎โดยที่ยังซื่อสัตย์กับความรู้สึกตัวเองได้

1031
01:16:41,138 --> 01:16:44,725
‎เพราะอย่างนั้นเวลาฉันอยู่คนเดียว
‎ฉันเลยมักจะจดบันทึก

1032
01:16:44,808 --> 01:16:49,396
‎ความรู้สึกของตัวเองด้วยการเขียนจดหมาย

1033
01:16:49,479 --> 01:16:52,524
‎หรือไดอารี่

1034
01:16:54,818 --> 01:16:56,278
‎เดี๋ยวนี้ฉันก็ยังทำอยู่

1035
01:16:58,238 --> 01:17:01,033
‎ฉันมักจะเขียนความรู้สึกตัวเองไว้

1036
01:17:02,618 --> 01:17:05,704
‎ตรงนี้เขียนว่า
‎“อายุน้อยก็วิเศษดี แต่เป็นผู้ใหญ่นี่สนุกจัง”

1037
01:17:11,710 --> 01:17:16,715
‎สุดท้ายแล้วมันมักจะกลายเป็นถ้อยคำที่คิดบวก

1038
01:17:16,798 --> 01:17:20,177
‎ฉันว่านี่เป็นกระบวนการที่ทำให้ฉันสามารถเขียน

1039
01:17:20,260 --> 01:17:23,555
‎“วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน” ได้

1040
01:18:00,967 --> 01:18:05,972
‎ฉันไม่ได้พูดในเชิงลบนะ
‎แต่ฉันอยากทำงานกับดนตรีนี่แหละ

1041
01:18:06,056 --> 01:18:11,395
‎ฉันอยากทำงานด้วยการทำให้บทบาทลิซ่าสมบูรณ์

1042
01:18:12,437 --> 01:18:16,358
‎เพราะฉะนั้นสมาชิกวงของฉัน
‎ก็คือคนที่คิดว่าแฟนๆ ลิซ่าต้องการอะไร

1043
01:18:16,441 --> 01:18:22,406
‎แทนที่จะสร้างดนตรีที่พวกเขาคิดว่ามันเท่

1044
01:18:22,489 --> 01:18:23,448
‎นั่น…

1045
01:18:24,491 --> 01:18:27,244
‎เป็นสมาชิกวงของฉันในตอนนี้

1046
01:18:28,412 --> 01:18:32,708
‎ทุกคนทำงานกันอย่างหนัก

1047
01:18:32,791 --> 01:18:35,836
‎เพื่อผลประโยชน์ของลิซ่า ตัวฉันก็ทำแบบนั้น

1048
01:18:36,586 --> 01:18:39,548
‎ฉันถูกดุบ่อยมาก

1049
01:18:39,631 --> 01:18:42,467
‎เพราะฉันเปลี่ยนรายชื่อเพลงที่จะเล่นบ่อยๆ

1050
01:18:43,051 --> 01:18:45,595
‎ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้แหละ

1051
01:18:45,679 --> 01:18:46,972
‎คิดว่ายังไง

1052
01:18:47,055 --> 01:18:50,434
‎ฉันว่าพวกเขารู้

1053
01:18:50,517 --> 01:18:54,020
‎ว่าฉันไม่ได้ขอให้ทำเรื่องพวกนี้

1054
01:18:54,104 --> 01:18:56,898
‎เพราะความรู้สึกส่วนตัวหรือความเห็นแก่ตัว

1055
01:18:56,982 --> 01:19:00,277
‎พวกเขาก็เลยเก็บคำขอของฉันไปพิจารณา

1056
01:19:00,360 --> 01:19:03,655
‎ไม่ว่าจะเป็นความคิดของฉัน
‎หรือความคิดเห็นของคนอื่น

1057
01:19:03,739 --> 01:19:09,077
‎ทุกๆ คนก็ช่วยกันคิดเพื่อทำสิ่งที่ดีที่สุดให้ลิซ่า

1058
01:19:09,161 --> 01:19:12,914
‎เพื่อที่จะหาวิธีที่จะทำให้การแสดงออกมาดีที่สุด

1059
01:19:12,998 --> 01:19:16,793
‎ทีมงานนี้คิดทุกอย่างร่วมกันกับฉัน

1060
01:19:17,961 --> 01:19:22,215
‎และฉันภูมิใจมาก
‎ที่ฉันสามารถสร้างลิซ่าร่วมกันกับพวกเขาได้

1061
01:19:50,243 --> 01:19:51,787
‎พร้อมนะ แปด

1062
01:19:51,870 --> 01:19:53,955
‎- เจ็ดต่างหาก
‎- พร้อมนะ

1063
01:19:54,873 --> 01:19:57,667
‎พร้อม ไป

1064
01:19:57,751 --> 01:19:58,877
‎เป็นครั้งที่เก้าแล้ว

1065
01:19:58,960 --> 01:20:01,213
‎- โห
‎- สุดยอดไปเลยเนอะ

1066
01:20:01,296 --> 01:20:03,924
‎ทำบ่อยขนาดนั้นเลยเหรอ

1067
01:20:04,007 --> 01:20:08,887
‎แต่ฉันไม่เคยทำแบบนั้นตอนจบคอนเสิร์ตเลย

1068
01:20:08,970 --> 01:20:12,182
‎- ตั้งแต่คอนเสิร์ตที่บูโดกังตอนนั้น
‎- อย่าไปพูดถึงมัน

1069
01:20:12,265 --> 01:20:15,101
‎- คอนเสิร์ตที่บูโดกังครั้งแรก
‎- ไม่เอาน่า เธอไม่เป็นไรหรอก

1070
01:20:15,185 --> 01:20:20,065
‎ตอนนั้นเป็นช่วงต้นปี 2014

1071
01:20:21,608 --> 01:20:25,695
‎ก็ผ่านมาแปดปีแล้ว เพราะตอนนี้ปี 2022

1072
01:20:31,368 --> 01:20:35,664
‎คอนเสิร์ตครั้งนั้นมันแย่มากเลยเหรอ

1073
01:20:38,250 --> 01:20:39,292
‎มันแย่

1074
01:20:39,376 --> 01:20:41,837
‎ทุกคนทำท่าแบบนี้

1075
01:20:42,629 --> 01:20:46,174
‎เมื่อก่อนฉันมีสไตล์การร้องเพลงแบบเดียว

1076
01:20:46,258 --> 01:20:48,635
‎เพราะฉะนั้นถ้าฉันไม่ได้ร้องแบบนั้น

1077
01:20:51,471 --> 01:20:53,431
‎เพลงก็พังไปเลย

1078
01:20:54,891 --> 01:20:56,351
‎ฉันอยากกลับบ้านเลยตอนนั้น

1079
01:20:58,562 --> 01:21:01,481
‎เรายิ่งประหม่ากว่าเดิมตอนเห็นหน้าเธอน่ะ

1080
01:21:01,565 --> 01:21:04,609
‎- เราลุ้นให้เธอมาก
‎- พวกเขาเป็นห่วงฉัน

1081
01:21:04,693 --> 01:21:07,320
‎เธอเริ่มดูเครียด

1082
01:21:07,404 --> 01:21:08,947
‎เราก็เลยลุ้นกันใหญ่เลย

1083
01:21:09,030 --> 01:21:11,157
‎พวกเราภาวนาให้เธอแบบนี้

1084
01:21:12,951 --> 01:21:14,160
‎เธอโกหกไม่ได้

1085
01:21:14,244 --> 01:21:15,787
‎เธอหลอกคนอื่นไม่ได้

1086
01:21:16,538 --> 01:21:19,624
‎ใช่ ฉันโกหกไม่ได้

1087
01:21:26,965 --> 01:21:31,219
‎ฉันว่าฉันต้องพบเจอ
‎กับความเสียใจหลายอย่างจากการโกหก

1088
01:21:33,138 --> 01:21:37,142
‎เวลาที่เราโกหก
‎คนที่ทรมานมากที่สุดก็คือตัวเราเอง

1089
01:21:37,225 --> 01:21:41,563
‎แล้วฉันก็จะยืนบนเวทีอย่างมั่นใจไม่ได้

1090
01:21:41,646 --> 01:21:42,480
‎ใช่

1091
01:21:42,564 --> 01:21:45,108
‎มันคล้ายๆ กับเวลาที่
‎บางคนมองหน้าแม่ไม่ได้ถ้ามีความลับ

1092
01:21:45,191 --> 01:21:46,359
‎ใช่ ฉันเข้าใจ

1093
01:21:49,654 --> 01:21:52,240
‎ฉันก็เลยตัดสินใจตั้งแต่แรกๆ เลย

1094
01:21:53,450 --> 01:21:55,035
‎ว่าฉันจะไม่โกหก

1095
01:21:56,161 --> 01:21:58,204
‎มันอาจจะฟังดูแปลกๆ นะ

1096
01:21:58,288 --> 01:22:00,206
‎แต่ฉันมีเพลงที่ชื่อ “เอย์เอ็น”

1097
01:22:00,290 --> 01:22:03,251
‎ที่อยู่ในอัลบั้มเดบิวต์ของฉัน

1098
01:22:03,335 --> 01:22:05,879
‎เป็นเพลงเกี่ยวกับพ่อของฉัน

1099
01:22:06,588 --> 01:22:09,758
‎พ่อฉันอยู่ข้างฉันแล้วบอกว่า

1100
01:22:09,841 --> 01:22:11,509
‎“ริสะ พ่อรักลูกนะ

1101
01:22:11,593 --> 01:22:15,221
‎พ่อจะอยู่ใกล้ลูกตลอดไป”
‎แต่วันต่อมาเขาก็ไม่กลับมา

1102
01:22:17,265 --> 01:22:19,351
‎เขาไม่เคยกลับมาบ้านอีกเลย

1103
01:22:22,020 --> 01:22:26,441
‎- โธ่
‎- ฉันก็เลยมาคิด “ตลอดไปนี่มันคืออะไรนะ”

1104
01:22:27,233 --> 01:22:30,111
‎- ความหมายคือแบบนี้นี่เอง
‎- ฉันรู้สึกแบบนั้นตอนที่เป็นเด็ก

1105
01:22:30,195 --> 01:22:33,281
‎- ก็เลยตัดสินใจว่าจะไม่โกหก
‎- ใช่

1106
01:22:33,365 --> 01:22:36,826
‎แต่พอฉันเดบิวต์มา ฉันก็เข้าใจ

1107
01:22:36,910 --> 01:22:42,290
‎ว่าความรู้สึก “ตลอดไป”
‎มันเป็นการบรรยายปริมาณความรัก

1108
01:22:42,374 --> 01:22:47,337
‎ตอนนั้นเขารู้สึกแบบนั้นกับฉัน

1109
01:22:48,421 --> 01:22:51,466
‎เพราะแบบนั้นตอนนี้ฉันก็เลยเจอพ่อได้แล้ว

1110
01:22:53,093 --> 01:22:54,594
‎เขาดูไร้กังวลมากเลย

1111
01:22:55,220 --> 01:22:58,139
‎- แต่เธอให้อภัยเก่งมากเลยนะ
‎- ใช่ ฉันให้อภัยเขา

1112
01:23:37,762 --> 01:23:38,972
‎ฝากด้วยนะคะ

1113
01:23:39,055 --> 01:23:41,349
‎- มาลงมือกันเลย ทุกคน
‎- โชคดีนะ

1114
01:23:42,559 --> 01:23:44,728
‎- โชคดี
‎- ฝากด้วยนะ

1115
01:23:49,983 --> 01:23:51,735
‎หลังจากที่ฉันหย่า

1116
01:23:52,694 --> 01:23:56,197
‎สภาพจิตใจฉันก็ดำดิ่งไปเหมือนกัน

1117
01:23:56,823 --> 01:23:59,951
‎ตอนนั้นฉันผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากมาก

1118
01:24:00,035 --> 01:24:02,203
‎ในทุกๆ วัน

1119
01:24:02,287 --> 01:24:05,040
‎จะมีทั้งสิ่งที่ดีและสิ่งที่แย่เกิดขึ้น

1120
01:24:05,707 --> 01:24:11,296
‎แต่ฉันได้ยินมาว่า
‎ถ้าเราพูดประโยคหนึ่งออกมาจะเป็นการดีต่อเรา

1121
01:24:11,379 --> 01:24:13,965
‎ประโยคที่ว่า “วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

1122
01:24:14,049 --> 01:24:15,759
‎พอฉันได้ยินแล้ว

1123
01:24:15,842 --> 01:24:19,763
‎ฉันก็คิดว่าเป็นถ้อยคำที่สวยงามจังเลย

1124
01:24:19,846 --> 01:24:21,765
‎ฉันก็เลยกลับบ้านไป

1125
01:24:21,848 --> 01:24:25,060
‎แล้วบอกว่า “ริสะ ถ้าลูกพูดว่า

1126
01:24:25,143 --> 01:24:28,646
‎วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน แล้วสิ่งดีๆ จะเกิดขึ้นนะ”

1127
01:24:28,730 --> 01:24:33,568
‎ฉันคิดว่าถ้าเราจดจำความรู้สึกนั้นได้

1128
01:24:33,651 --> 01:24:36,863
‎คำเหล่านั้นจะกลายเป็นจริง

1129
01:24:37,864 --> 01:24:41,910
‎ฉันก็เลยแบ่งปันทุกอย่างให้กับลูกๆ
‎สิ่งที่ฉันได้เรียนรู้ สิ่งที่ฉันรู้สึก

1130
01:24:41,993 --> 01:24:46,456
‎ถ้อยคำดีๆ ที่ไปเจอมา หรือสิ่งที่ฉันอยากทำ

1131
01:24:47,082 --> 01:24:49,250
‎ตอนนี้มันอาจจะยาก

1132
01:24:49,334 --> 01:24:51,836
‎แต่มันจะต้องดีขึ้นแน่ๆ

1133
01:24:51,920 --> 01:24:54,589
‎เวลามนุษย์เกิดมา

1134
01:24:54,672 --> 01:24:58,885
‎เราเกิดมาด้วยความมุ่งมั่นว่าจะมีความสุข

1135
01:24:58,968 --> 01:25:00,970
‎อาจจะเจอสิ่งที่ยากลำบาก
‎และเราก็ต้องเรียนรู้ไป

1136
01:25:01,054 --> 01:25:03,807
‎แต่ฉันมั่นใจว่าเราจะมีความสุข

1137
01:25:03,890 --> 01:25:06,559
‎และเพราะฉันคิดแบบนั้น ก็เลยพูดว่า

1138
01:25:06,643 --> 01:25:09,312
‎“ริสะ พูดออกมาดังๆ สิว่าวันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน”

1139
01:25:09,395 --> 01:25:13,316
‎ฉันมักจะทำตัวตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา

1140
01:25:13,399 --> 01:25:17,237
‎และร้องเพลงร่าเริง

1141
01:25:18,530 --> 01:25:19,948
‎ฉันดูร่าเริงแจ่มใส

1142
01:25:20,031 --> 01:25:23,660
‎แล้วพอพวกเขาหัวเราะแล้วพูดว่า
‎“เป็นอะไรเนี่ย”

1143
01:25:23,743 --> 01:25:28,206
‎ฉันก็จะรู้สึกโล่งอก

1144
01:25:28,289 --> 01:25:33,503
‎ฉันได้รู้ว่านั่นเป็นคำพูดที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง

1145
01:25:34,879 --> 01:25:36,005
‎งั้นหนูก็เหมือนแม่เลย

1146
01:25:36,089 --> 01:25:38,133
‎แม่ซาบซึ้งกับคำกล่าวนั้น

1147
01:25:38,216 --> 01:25:41,427
‎เลยเอามาแบ่งปันให้กับคนที่รัก

1148
01:25:41,511 --> 01:25:44,597
‎แล้วตอนนี้หนูก็เอามาแบ่งปันให้กับคนที่หนูรักด้วย

1149
01:26:13,835 --> 01:26:16,045
‎ฉันจะเดินตามเส้นทางของตัวเอง

1150
01:26:17,046 --> 01:26:19,924
‎พวกคุณทุกคนก็เดินตามทางของตัวเองนะ

1151
01:26:25,513 --> 01:26:26,723
‎เดินไปข้างหน้า

1152
01:26:28,183 --> 01:26:31,895
‎ในอนาคต เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนผ่าน

1153
01:26:33,021 --> 01:26:34,105
‎เรามาเจอกันอีกนะ

1154
01:26:40,528 --> 01:26:44,991
‎นี่เป็นเพลงสำหรับพวกคุณทุกคน
‎ที่ตั้งใจใช้ชีวิตของตัวเอง “นิวมี”

1155
01:29:41,793 --> 01:29:44,087
‎ขอบคุณค่ะ

1156
01:29:50,510 --> 01:29:52,261
‎พีซ

1157
01:30:49,819 --> 01:30:52,697
‎วันนี้ก็เป็นวันที่ดีอีกวัน

1158
01:30:54,991 --> 01:30:57,243
‎บายจิ

1159
01:31:02,373 --> 01:31:05,209
‎ตอนนี้น่ะ

1160
01:31:05,293 --> 01:31:09,046
‎ฉันตื่นเต้นกับอนาคตจริงๆ

1161
01:31:09,130 --> 01:31:11,299
‎ฉันจะเปลี่ยนแปลงไป

1162
01:31:12,049 --> 01:31:14,844
‎เติบโตขึ้น พัฒนาขึ้น

1163
01:31:16,429 --> 01:31:20,266
‎ฉันอยากมีความสุขกับสิ่งเหล่านั้น
‎และตั้งตาคอยดูว่าตัวเองจะทำอะไรได้อีก

1164
01:31:23,269 --> 01:31:28,441
‎ฉันว่าฉันผ่านช่วงเวลาลำบากมามากมายเหลือเกิน

1165
01:31:29,609 --> 01:31:31,027
‎แต่ว่า…

1166
01:31:35,323 --> 01:31:37,074
‎ฉันก็สามารถใช้ชีวิต

1167
01:31:41,662 --> 01:31:43,915
‎จนมาถึงทุกวันนี้ได้

1168
01:31:45,666 --> 01:31:47,627
‎ตอนนี้ฉันสนุกที่สุดในชีวิตแล้ว

1169
01:31:49,921 --> 01:31:54,175
‎เพราะในอดีตฉันตั้งหน้าตั้งตาค้นหา

1170
01:31:55,259 --> 01:31:59,805
‎เพราะฉันเป็นคนคิดมาก
‎และใช้เวลาในการตามหาทุกคำตอบ

1171
01:32:00,890 --> 01:32:05,603
‎ตอนนี้ ฉันมีความสุขกับชีวิตได้แล้ว

1172
01:32:08,231 --> 01:32:10,608
‎ฉันว่าการได้ฝ่าฟันอุปสรรคมันดีกว่านะ

1173
01:32:13,069 --> 01:32:16,405
‎และในอนาคตฉันคงต้องเจอ

1174
01:32:16,489 --> 01:32:19,158
‎ปัญหาและอุปสรรคอีกมากมายเลย

1175
01:32:19,825 --> 01:32:24,038
‎แต่ฉันจะสู้เป็นเรื่องๆ ไป
‎ร้องไห้ให้มัน โมโหใส่มัน

1176
01:32:25,539 --> 01:32:29,168
‎และเผชิญหน้ากับปัญหาทุกปัญหา

1177
01:32:30,127 --> 01:32:34,048
‎ฉันคิดว่าแบบนั้น… ทุกอย่างก็คงราบรื่น

1178
01:32:35,758 --> 01:32:40,012
‎จริงใจ ซื่อสัตย์ และจริงจัง

1179
01:32:41,305 --> 01:32:45,268
‎ไม่หนีความจริง เวลามีปัญหาอะไร

1180
01:32:46,894 --> 01:32:48,479
‎แล้วสักวันหนึ่ง

1181
01:32:50,273 --> 01:32:53,526
‎ฉันคงพูดได้เต็มปากว่าทุกอย่างราบรื่นดี

1182
01:32:53,609 --> 01:32:55,403
‎และพูดว่า…

1183
01:32:57,321 --> 01:32:58,906
‎มันเป็นวันดีๆ อีกวัน

1184
01:37:29,093 --> 01:37:31,679
‎คำบรรยายโดย พิมพ์ชนก เข็มพิลา