Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Werbel proszę.
Miłek amurski w końcu kiełkuje.
…jeszcze trochę.
Dziś ważny dzień, na powierzchnię Czerwonej Planety wraca życie.
Może niezupełnie na powierzchnię.
- …przez grawitację. - To kwestia sporna.
Grawitacja wpływa na Mikołaja, ale już nie na Rudolfa i sanie.
Nie za mocno się w to angażujecie?
Szkoda, że takiego entuzjazmu nie wywołują próbki gleby.
Serio?
Ji-young… kolejne nagranie dla córki?
Tęsknię za nimi.
Cześć, Nan-young. Kolejny zepsuty ząb?
Nawet na Marsie o tym wiedzą.
- Co to? - Wstrząs.
- Nie ryzykujmy. - Spokojnie!
Nieoczekiwane wibracje. Odbiór?
- Szybko! - Ji-young!
Centrala? Mówi Joo. Jestem w module mieszkalnym.
Odbiór. Działaj metodycznie.
- Masz dobre tempo. - Idę po zasoby lokalne.
OSTRZEŻENIE
Skafander, wskaż lokalizację generatora tlenu.
Mam zbiornik z tlenem.
Uzupełniam zapas.
Co się stało, Nan-young?
Uzupełnij zapasy.
- Dała radę! - Gotowe.
- Jest stworzona do misji na Marsie. - Dobra robota.
- Kończymy, ekipo. - Była wspaniała.
Bez tej pauzy byłby nowy rekord.
- Co cię zatrzymało? - Nic.
- Myślałam, że coś widzę. - Sprawdzę to.
- Kończymy? - Tak, chodźmy już.
Sam, inżynierowie chcą się spotkać
w sprawie problemu z ostatniego testu grawitacyjnego.
Nie mogę się z tym pogodzić.
Wyniki miałam bez zarzutu.
Rodziny ofiar otrzymały ich rzeczy.
Sama rozumiesz, że to znów wydobyło z nich żal.
Ty jedna w Czwartej Ekspedycji na Marsa pochodzisz z takiej rodziny.
Wysyłanie cię na miejsce tego wypadku byłoby zbyt okrutne.
Okrutne jest co innego.
Wie pan, jak ciężko na to pracowałam.
Ta sprawa na mnie nie wpływa.
Nie wpływa, co?
I w tym problem.
Nan-young. To nie jest normalna reakcja psychologiczna.
Lekarz wyraził obawy w związku z wynikami twoich testów.
Na razie będziesz w rezerwie.
Zrób sobie chwilę wolnego w Korei.
DEMETER IV, NASZA PRZYSZŁOŚĆ NADESZŁA
Pilne!
NASA szykuje się do wyboru astronautów do Czwartej Ekspedycji na Marsa,
a tymczasem przekazuje dramatyczne wieści.
Trzęsienie planety 25 lat temu
spowodowało tam zasypanie podziemnej placówki badawczej.
Załoga drugiej misji na Marsa niestety nie wróciła na Ziemię.
To był cios nie tylko dla rodzin astronautów,
ale i dla milionów ludzi modlących się o ich bezpieczny powrót.
Wśród obiektów przywiezionych z Marsa są rzeczy osobiste Son Ji-young,
pierwszej koreańskiej astronautki.
ODRĘCZNE ZAPISKI, FOTOGRAFIE, NARZĘDZIA
Obszar placu przed stacją w Seulu to strefa niskiego pułapu lotu dronów.
Kierowcy powietrznych taksówek powinni uważać, istnieje ryzyko kolizji.
- Wróciłaś cała? - Nie strasz mnie.
- Co u ciebie? - Sama nie wiem.
Moje marzenia legły w gruzach…
Och.
Pokaż twarz. Włącz kamerkę.
No dobra. Oto twarz pozbawiona marzeń.
To twoje mieszkanie czy rupieciarnia?
Kiedyś ty to nazbierała?
To rzeczy rodziców. Kiedyś muszę się ich pozbyć.
Jejku, ale to urocze!
Przestań!
- Nie rób tak. - Skanowanie.
Daj spokój.
Nie wydurniaj się.
Cel. Tryb zarządzania.
- Idź stąd. - Ej!
Na razie, Nans.
Skanowanie celu.
ZAGUBIENI W ŚWIETLE GWIAZD
RZECZY ASTRONAUTÓW Z MARSA POWRÓCIŁY PO 25 LATACH
SERWIS WSPÓŁCZESNEJ ELEKTRONIKI
Przepraszam. Nic się pani nie stało?
Nic pani nie jest?
Co tak długo?
Mówiłem ci.
Rety.
Nic mi nie jest, może pan iść.
Zaraz.
To…
Crozley All-in-one, model z 2023 roku?
Mogę go pani naprawić.
Moja wizytówka. Zapraszam.
- Naprawię go pani. - Cofaj.
Przepraszam!
Zaraz…
Dobra. To do pokoju 402.
- A to? - Tym zajmie się dron. Dziękuję.
No to idę na górę.
Ulubiona gra Soo-jung!
Jaka?
Gdzie ja to posiałem?
Przysięgam, że to tu było… mam.
Rety, co za dzień.
Spójrzmy.
Przyniosłam to miesiąc temu, a ty teraz do tego zaglądasz?
- Jay mówił, że wszystko gotowe. - To twój warsztat.
Powinieneś sobie radzić bez Jaya.
- Tylko wtedy nie miałbyś wymówki. - Daj mi się skupić.
Przepraszam.
Nie pracuje tu taki młody pan?
- Młody? - Tak.
A, Jay.
Cześć, Jay.
- Przyszła pani. - No, no.
- Kto to? - Twoja pani?
- Jejku! - Pani Oh…
To klientka.
- Rety. - Ech, młodość.
- Dość. - Dobrze być młodym.
- Załadować to? - Nie, zajmij się klientką.
- Dobrze. - Dobra robota.
Zapraszam ponownie.
Proszę.
- Tędy. - OK.
Cieszę się, że pani trafiła.
Przepraszam, że tak się zmyłem.
- Zapraszam. - OK.
PLAC SEWOON
Ten obwód kompletnie zdechł.
Dzięki panu.
Raczej nie działał jeszcze przed upadkiem.
Może to pan naprawić, prawda?
Spróbuję zamówić części.
To retrosprzęt, ale widuję takie. Części powinny być dostępne.
Proszę o nazwisko i telefon.
Skontaktuję się, kiedy będzie gotowe.
Pokażę.
O tak.
JOO NAN-YOUNG
Nazwisko na kartce?
Takich facetów już się nie spotyka.
Skoro już ma twój numer, może się z nim umów, oczyść głowę?
Przestań.
Jak tam laboratorium? Jak zebrania zarządu?
Wyniki testów psychologicznych masz na granicy wymogów.
Mogą cię zabrać, jeśli dokonasz przełomu badawczego.
Przełom…
Ponoć problemem jest hałas detektora.
Może wrócisz, jeśli to naprawisz?
Czy potrzebujemy podbicia z 270 na 300?
Załoga bez ciebie nie radzi sobie zbyt dobrze.
Super.
Muszę być gotowa.
Nigdy nie wiadomo, kiedy zdarzy się cud.
Proszę dzwonić, jeśli coś się trafi.
- OK. - Pójdę już.
- Miłego dnia. - Ale nudy.
- Siadam daleko od facetki. - Mówiłeś, że dużo ćwiczyłeś!
Zupełnie zarzuciłeś muzykę?
Możesz skończyć jak ja.
Jak ty? To by było niesamowite.
Odbiło ci.
Co?
K-NAUKA TO PRZYSZŁOŚĆ
Rety!
DOKTOR JOO NAN-YOUNG
Nie wiedziałem, że jest sławna.
Na co się gapisz?
Fajna jest.
Mamy wyniki testów hałasu?
Pójdę już.
To działa. Wspaniale!
No nie…
Nan-young, raport z postępów.
Od powrotu do domu ulepszam detektor form życia.
Notuję postępy w badaniach.
Jeśli uzyskamy przed startem wynik 300,
proszę ponownie rozważyć zabranie mnie na misję, bym zarządzała systemem.
Dobre wieści!
Znalazłem sposób. Ma pani jutro czas?
Rety.
Nie pasuje.
Przepraszam za marnowanie czasu.
Dziękuję za wysiłki.
Proszę mi to dać.
Nie będę już pana niepokoić. To zresztą nic istotnego.
- To nie moje. - Akurat.
Podpisano wielkimi literami.
„Własność Nan-young”.
Nie pani?
Nie.
Mojej mamy.
W tej sytuacji
zdecydowanie musimy to naprawić.
Wiem, ile już pan zrobił.
To wystarczy.
Jay, nie „pan”.
Słucham?
Tak mam na imię.
Jay.
Dobrze, panie Jayu.
- Dziękuję za wysiłki. - Tak?
Aż tak się nie wysilałem.
KALGUKSU
Nie jest pani głodna?
Wow.
Kiedy ja to robię, nie smakuje tak dobrze.
Smakuje lepiej, gdy gotuje ktoś inny.
Tak myślisz?
Może smak poprawia towarzystwo.
Przeszliśmy na ty?
Mówiłem do siebie.
Bez urazy.
Ja stawiam.
- Ciężko pan pracował. - Bez takich.
Jaki „pan”? Jestem Jay.
Mówmy sobie po imieniu.
Zanim to naprawimy, spotkamy się jeszcze ze trzy razy.
OK?
Przejdźmy na ty…
po tym trzecim spotkaniu.
Proszę zadzwonić.
Rety, ale ziąb.
Nan-young.
To już…
Jejku.
To już nasze trzecie spotkanie.
Czy mogę…
mówić ci po imieniu?
Słucham?
Ale się zziajałem.
- Chodźmy. - Proszę.
- Skąd wiedziałeś, że nie mam parasolki? - Widziałem.
Więc przybiegłem.
To model o rok młodszy od twojego,
specyfikacja i projekt niemal identyczne.
Nie było go łatwo zdobyć.
Na szczęście dostałem go za darmo od znajomego.
Wydaje się wyglądać tak samo.
Może być?
- Dobrze gra? - Oczywiście!
Sprawdzisz?
Moment.
Podłączono urządzenie Bluetooth.
Parujesz rzadki gramofon przez Bluetooth?
- Bardzo nowocześnie. - Cicho.
Uwielbiam ten kawałek.
Znalazłam go parę lat temu w chmurze.
To jakaś wprawka, niedokończona.
Grałam to na studiach tak często,
że współlokatorka się wyniosła.
Zabawne, prawda?
- Nie ma mowy. - Co?
Znasz ten kawałek?
Szaleństwo! Nie spotkałam nikogo, kto by go znał.
Tak, to naprawdę dziwne.
Od razu go skasowałem.
Nie sądziłem, że ktokolwiek go wysłucha.
Co?
To twoje?
Ty to śpiewasz?
Nie kłam.
- Jay nie kłamie. - Szefie.
Serio?
Nie mamy klientów, a pracownik mi się obija.
- Co pan… - Co to tu robi?
Moja gitara.
Przepraszam.
Musi szef drzemać tutaj?
Przyznam szczerze,
że nadal tego nie dokończyłem.
To nie problem?
Żaden.
Zatracam się w zabawie
W nieznanym mi mieście Mieście bez nazwy
Sypiam gdzieś pomiędzy
Jak ktoś mnie przypominający Na pewność dnia nieliczący
Zaciskam razem dłonie I idę w betonowym kanionie
Ocieram zabrudzoną twarz
To naprawdę twoja piosenka?
Grasz Sam? W zespole? Koncertujesz?
- Zadajesz mnóstwo pytań. - Jestem ciekawska!
Nic o tobie nie znalazłam. Nie masz społecznościówek.
Ale ta piosenka jest super. To dla mnie…
zaszczyt.
„To zaszczyt”?
EKSPLORACJA KOSMOSU
DR JOO MARZY O KWIATACH NA MARSIE
JUTRO O TEJ PORZE WYWIAD O EKSPLORACJI MARSA
CENTRUM MEDYCZNE „DWA SERCA”
Niech no spojrzę.
Poziomy potasu i fosfatów…
Jakim cudem są tak wysokie?
Jak mogliście dopuścić, żeby aż tak skoczyły?
Rety.
Zastanówmy się.
Kocham twoją metodę
Przytul mnie, nim noc zapadnie
Co się stało z kiełkami z sali rozwoju?
Tato, to ja.
A, czyli to…
Wczoraj opracowany przez panią detektor form życia
został zaprezentowany przez Koreańską Agencję Przestrzeni Powietrznej.
Czy podczas tej misji poznamy Marsjan?
Formy życia, które planujemy znaleźć, to głównie ślady mikrobów
lub materii uwolnionej przez nie w procesie oddechowym.
To wspaniałe, pani doktor.
Może ten detektor wykryje na Marsie obce mikroby.
Być może.
Wiem, że to może być drażliwy temat.
Zmarła podczas misji na Marsie astronautka Son Ji-young
była wszak pani matką.
Nasi widzowie mogą ją pamiętać.
Co skłoniło panią do chęci wyprawienia się na Marsa?
No cóż.
Słabo pamiętam matkę.
JEST NA MARSIE – NIE MA
- Pani doktor? - Tak.
Przepraszam.
Wiem, że to może być drażliwy temat.
Zmarła podczas misji na Marsie astronautka Son Ji-young
była wszak pani matką.
Nasi widzowie mogą ją pamiętać.
Co skłoniło panią do chęci wyprawienia się na Marsa?
GRAMOFON: PADA DESZCZ…
ZJEDZMY TO.
- Ale się napchałem. - Ja też.
Nie ma to ja dobra szama, gdy masz doła.
No tak, gdy masz doła.
Jeśli chcesz, możesz mi o tym opowiedzieć.
- Co? - Albo i nie.
A mogę o coś zapytać?
Pewnie.
Jak zostałeś muzykiem?
No tak…
Nie było głównego powodu.
Wychowywał mnie dziadek, na wsi.
Zabierał mnie do publicznej łaźni i szorował swoimi chropowatymi dłońmi.
Byłem mały, źle to znosiłem.
Kiedy szliśmy do łaźni, ryczałem i wzywałem mamę.
Dziadek mówił, że śpiew uspokaja.
Jeśli zaśpiewałem bez płaczu, dostawałem colę.
Przekabacił mnie.
Mały Jay musiał być uroczy.
Zdecydowanie!
Dorosły jest jeszcze lepszy. To przystojniak.
Zabawne.
Przyniosę ci następne.
Też pójdę. Jesteś taki słodki, że gotowi cię porwać.
A teraz serio.
Co u dorosłego Jaya?
No cóż.
Może…
Czekam, aż wróci do mnie potrzeba śpiewania.
Właśnie cię znalazła.
Co dzień wpatrywałam się z tatą w niebo.
Zastanawiałam się, co tam jest.
On ciągle mówił o Marsie.
Urządził mi pranie mózgu.
Zmienił cię w maniaczkę Marsa.
Może i tak.
Chyba chciałam być kimś wyjątkowym.
Astronautką reprezentującą na Marsie ludzkość.
To wyjątkowe.
- Nan-young. - Tak?
Jesteś wyjątkowa.
Czy tam polecisz, czy nie.
- Czyli to twój sekret. - Co takiego?
Te twoje komplementy.
Szkoda ich na mnie marnować.
Kiedyś odlecę w kosmos.
Nie odlecisz chyba…
już teraz, prawda?
To i tak na nic.
Nie ma mowy. Nie mogę się angażować.
Ogarnij się, Joo Nan-young.
W co angażować?
- Nie podchodź. - Co?
- Trzymajmy dystans. - Jak to?
Tak to.
Stój!
- Ciszej tam! - Załóż to.
Nie jesteście u siebie!
- Przepraszam. - Przepraszamy!
Jedziemy.
Rety.
Jestem wypluty.
Nic ci nie jest? Jejku.
No nie.
Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Pokaż.
To wszystko utrudnia.
Co takiego?
Dużo już zrobiłaś!
Jestem już blisko, został tylko jeden problem.
Najpierw warstwa AB, potem BC…
Wtedy jest za grubo i brakuje miejsca.
Muszę to skończyć przed startem, żeby ktoś mógł to zabrać.
Prawda, Rosa?
Zabrać?
Że niby ja?
Joo Nan-young.
Przymknij ten swój bezwstydny natjjak!
- Skąd znasz to słowo? - Kluby to dobra szkoła.
Zwłaszcza jak chodzisz z Koreańczykiem.
Rosa.
- Żałuj, że na Marsie nie można randkować. - A jak tam twój artysta?
JAY
Rety. To on, prawda?
Halo? To ty chodzisz z Nan-young!
- Rosa! - Bardzo ją lubisz?
Przestań, Rosa.
Halo? Cześć, Jay.
Teraz? Za oknem?
Co jest?
STO LAT, MANIACZKO MARSA! UCZCIJMY TWOJE URODZINY RAZEM.
Niech no spojrzę…
Pamiętasz, co mówiłam?
Tata to maniak Marsa.
I tak jest spoko.
To jak tajna baza z serii Earth Defense Force.
Właśnie nadaje na Marsa.
Wierzy, że jest tam ktoś, kto też ma dziś urodziny.
Twoja matka, jak rozumiem?
- Skąd wiesz? - Wybacz.
Kiedy chodzisz ze sławną osobą, internet wie o niej wszystko.
Tak, nadaje do mamy.
Robi to od ponad 20 lat.
Nie wie, że ona nie żyje.
Co roku świętujemy tak moje urodziny.
Od dziś będę do was dołączał.
Zaczęliśmy transmisję.
- To niewielki nadajnik, ale działa. - Mogę spojrzeć?
Oczywiście. Pokazać?
- Rety… - Przepraszam.
Lepiej niszczysz niż naprawiasz. Zmień szyld na „Ekspert od demolki”!
Ta strona jest mocno uszkodzona.
Oby te sygnały dotarły do Marsa.
Fale radiowe dotrą wszędzie. Byle tylko miał je kto odbierać.
Kiedy naprawimy antenę w bazie, będziemy mogli rozmawiać.
Rzecz jasna z 20-minutowym opóźnieniem.
- Nan-young… - Tak?
Jeśli faktycznie polecisz na Marsa,
jak utrzymamy kontakt?
Mam nam kupić krótkofalówki?
Krótkofalówki?
Sama nie wiem.
Czy naprawdę polecę w kosmos.
Polećmy tam teraz.
W kosmos.
Spójrz na ten.
- Ten? - Jest uroczy.
Zaraz będzie.
- Wygląda smakowicie. - Tak!
- Pierwszy raz tu jestem. - Dawno nie byłam.
- Rety! - Wow.
- Co to za gwiazdozbiór? - Nie wiem.
Tam jest Mars.
- Gdzie? - Tam.
Nie tak daleko.
Naprawdę blisko.
- Podróż trwa pół roku? - W kosmosie to niewiele.
Wow, jest naprawdę blisko.
Szybko wrócisz. To bardzo blisko.
Prawda, mamo?
Kłamałaś!
To było kłamstwo!
Mówiłaś, że szybko wrócisz!
Kłamiesz!
Mamo.
Tęsknię.
Zadzwońmy do mamy.
Tęsknię za nią.
Nie odlatuj.
Ja też cię kocham.
Mamo?
Mamo!
Kłamiesz.
Nan-young, chcesz ryż czy tosty…
Co się stało?
Dlaczego płaczesz?
To nic takiego.
Durny sen.
Po koszmarze
bardzo pomaga światło słoneczne.
Co to za igloo?
Lubiłaś ogrodnictwo?
To coś więcej.
Skanowanie.
Kim jest twój maluszek?
To detektor ultragęstości wykrywający nawet najmniejsze ślady życia.
Kulminacja mojej wiedzy naukowej.
Moje arcydzieło.
Nic nie rozumiem, ale brzmi wspaniale.
Taki jest, wspaniały.
Faktycznie.
To miłek amurski.
Co roku pierwszy kwitnie wśród śniegów.
Sam generuje ciepło potrzebne mu, by zakwitnąć,
ale w tej odmianie udało się to zmaksymalizować.
Dzięki niej urządzę na Marsie kwiatowy ogród.
A oni będą rodzicami chroniącymi te maluszki.
Dokowanie.
Muszą się czuć bezpieczne
z tym projektorem i igloo.
Tryb zarządzania.
W ogóle mnie słuchałeś?
Pani doktor musi mnie wiele nauczyć.
Dzisiejsze zagadnienie badawcze:
generacja ciepła przez Jaya a ochrona Nan-young!
Zostaw mnie!
Miałam z pięć lat, gdy zrobiłam takiego papierowego astronautę.
Już wtedy interesowałaś się kosmosem.
W sumie to poleciał w kosmos przede mną.
Jak to?
Mama go ze sobą wzięła.
Ja nie mogłam lecieć, więc zabrała go zamiast mnie.
Ciężko pracowałam, żeby zebrać dające mu lśnienie papierki od gum.
Niesamowite.
Pamiętasz takie szczegóły z dzieciństwa?
Dziwne, prawda? A czasami nie pamiętam twarzy mamy.
Papierki od gum.
Warstwa C i D.
Taśma klejąca to B.
Patyczek to A.
Użyję A jako samodzielnego substratu!
Co mówisz?
Co się stało?
Najpierw sama warstwa A,
a potem B między C i D.
Eureka!
Skanowanie.
Szczegóły niektórych funkcji wymagają wciąż dopracowania.
Skanowanie celu.
Ale czułość i szybkość działania są już idealne.
Brawo. Doskonała robota.
Tylko skąd mikroby w tym pomieszczeniu?
Kto za nie odpowiada?
Jeszcze raz to samo.
A ty?
- Kolejna cola? - Tak.
Ja stawiam, dokonałam przełomowego odkrycia.
Cola wystarczy.
Będą grali.
Wow.
Ładne.
Jay?
Hej.
Dlaczego mnie ignorujesz?
- Po co mamy utrzymywać kontakt? - Jak chcesz.
Uciekaj sobie dalej.
Ludzi chcących słuchać twojej muzyki nie zabraknie.
Mojej?
Naprawdę była moja?
- Chcesz… - Ten koncert…
- Jay. - Panda Sound działa.
Marzyłeś o tej wytwórni.
- Przepraszam, chodźmy. - OK.
Bądź w sobotę o 20 w Rolling Burn.
Ty też przyjdź. Jay świetnie koncertuje.
Koleżanka z zespołu.
Poróżniliśmy się.
Wybacz niezręczność.
Spoko.
Ale chciałabym to zobaczyć.
Ciebie na scenie.
W sieci nic nie znalazłam.
Masz jakieś nagranie?
Choi Di-a!
- Diablo, spójrz. - Dość!
Przestań!
A co?
Nie podoba ci się?
To były za duże smuty.
Trochę zmieniłam, żeby łatwiej to śpiewać.
Nic się nie zmieniłaś.
Czy to jeszcze mój kawałek? A ten refren…
Nie wiedziałeś, co dalej.
Tak ktokolwiek to usłyszy. Ktoś musi to zaśpiewać, nie?
Nie wiem, po co tu przychodziłem.
Powodzenia bez gitarzysty.
Myślałem, że coś do ciebie dotarło.
Jeśli teraz wyjdziesz, nie będzie powrotu.
To twoja ostatnia szansa
na odrobienie dawnych błędów.
Jesteś.
To najważniejsze. Postarajmy się.
OK.
Ostatni kawałek.
Jesteś piękna!
Gra z nami dawny kolega.
- Pamiętacie go, prawda? - Tak!
Na gitarze… Jay.
Kto?
- Rety. - Jay!
Do rzeczy.
Tego kawałka jeszcze jako The Krety nie graliśmy.
To piosenka Jaya.
Stay.
- Jay? - Ty wchodzisz tutaj.
Nie za szybko?
Czuję klimat.
- Wysyłam do wytwórni. - OK.
- Wszystko zmieniłaś. - Publika i wytwórnia czekają.
- Wyluzuj. - Nie zaśpiewam.
A koncert? Co mam zrobić?
Tak nie można!
Nikt nie dba o twoją historyjkę.
UŻYJ PAMIĘTNIKA
Gdzieś ponad chmurami
Tańczymy ze światłami
Kochanie, nie odchodź
Zostań ze mną
I bajkami, które kiedyś…
Jest wspaniały! Jay!
Kochanie, nie odchodź Zostań ze mną
Nie będziesz więcej śpiewał?
Nie wiem. Nawet jeśli do nich wrócę, wokalistką kapeli jest Di-a.
Wciąż się zastanawiam, czy chcę z nią działać.
OK.
Nie znam się na tym,
ale ten kawałek…
Twoja wersja podobała mi się bardziej.
Choć na samej gitarze też byłeś świetny.
Mam nadzieję, że kiedyś
wszyscy usłyszą twój głos, nie tylko ja.
- Nie możesz tylko ty? - Nie.
Chcę cię pokazać wszystkim.
DALSZE SZCZEGÓŁY PRZEKAŻE KWATERA GŁÓWNA NASA
Udało się!
- Co takiego? Mów. - To tajemnica.
Ale się cieszę!
Miałeś go nie sprzedawać,
a teraz go wybebeszasz.
W końcu cieszysz się życiem?
Tak, dobrze mnie traktuje.
Jasne.
BEZ TYTUŁU – JAYJAY
Jeszcze tego nie ogłoszono, ale w zeszłym tygodniu
odkryto nowy krater w pobliżu Strefy Lawy na obszarze badawczym.
Istnieje możliwość,
że znajduje się tam materiał organiczny.
Jeśli zabierzesz swój detektor form życia,
będziesz tam miała dużo pracy.
Szkoda stracić okazję na zebranie tylu danych
podczas naszej misji.
Dziękuję, dziś będę lepiej spała.
Harmonogram jest ciasny.
Swoje nagrania pożegnalne wyślij do jutra rana.
Dokończ swoje sprawy i wracaj tutaj.
- Dasz radę? - Tak, kapitanie.
JAY
- Gratulacje, pani doktor! - Brawo!
Pani dyrektor, oficjalne ogłoszenie jutro, tak?
Tak, o 20.
Do tej pory się pilnuj.
- A nie nadają tego dziś? - Faktycznie.
- Doktor Joo? - Zapraszam.
Za dwa lata?
- Nikt tu nie zostanie. - Teraz.
- Gratulacje. - Na zdrowie!
Nan-young musiała mieć mnóstwo na głowie.
Płyty…
Frank Sinatra.
Chet Baker.
Alice Mae King, Love the Way.
Jej mama lubiła klasykę.
Kod QR?
Dzień 49. na Marsie, 21.47.
Wiatr dziś przycichł.
Od paru dni pogoda jest świetna, dobrze się czuję.
Niespodzianka dla ciebie.
Werbel proszę.
Miłek amurski w końcu kiełkuje.
Dziś ważny dzień, na powierzchnię Czerwonej Planety wraca życie.
Może niezupełnie na powierzchnię.
Ji-young… kolejne nagranie dla córki?
Tak.
Cześć, Nan-young. Kolejny zepsuty ząb?
Nawet na Marsie o tym wiedzą.
Musisz dobrze szorować zęby, by być astronautką jak ja!
My mieliśmy taki przepis?
Cicho, po prostu powiedz, że tak.
Dobra. Ma rację.
Masz za dużo ubytków.
Szoruj ząbki przed snem.
Słuchaj się taty.
Koniecznie jedz warzywa.
I pilnie ucz się angielskiego.
Dobranoc, kochanie.
Do zobaczenia w snach.
Mama sprawdzi, czy szorujesz ząbki.
- Tutaj też wszystkich sprawdza. - Wystarczy tego dobrego.
- Co to? - Rety.
Nieoczekiwane wibracje.
- Wychodzimy. - Odbiór?
- Szybko, Ji-young! - Centrala?
Do diabła!
Szybciej!
To ona, prawda?
No nie…
DR JOO NAN-YOUNG W SKŁADZIE CZWARTEJ EKSPEDYCJI NA MARSA
Dlaczego siedzisz po ciemku? Nie dzwoniłeś?
A tak, nie odebrałam.
Miałam urwanie głowy.
Posprzątałeś!
Jay…
Kiedy bym się dowiedział?
Dziś.
Kiedy ty wiedziałaś?
Parę dni temu.
To było…
wtedy po moim koncercie?
Tak.
Ty…
To ta twoja tajemnica?
Przepraszam.
Nie mogłam.
- Nawet rodzinie… - Ach tak.
Twój tata wie, że lecisz?
Nie zrozumiałby…
Powinnaś mi powiedzieć wcześniej.
Jay.
Ciesz się wraz ze mną.
Ciężko na to pracowałam.
- Wiesz o tym. - Oczywiście.
Tak myślałem.
Ale nie wiedziałem, na co się piszesz.
Byłem głupcem. Dopingowałem cię,
nie wiedząc, że pchasz się w katastrofę.
Jay.
Naprawdę musisz lecieć?
Możesz tam zginąć.
Nie rób tego.
Grzebałeś mi w rzeczach?
Z tym masz teraz problem?
Czuję, że zmierzasz wprost ku śmierci!
Widziałeś najgorszą możliwość.
Mnie się to nie przydarzy.
Masz mnie za głupca, który chce, żebyś miała lekko.
Dlatego nic nie mówiłam.
Nie jesteś taki jak mój tata!
Nie mogę być jak on.
Nie będę żyć, wpatrując się w niebo, czekając na kogoś, kto może nie wrócić!
Ach tak? Rozumiem.
Lepiej to zakończmy.
Jak możesz być…
tak okrutna?
WŁASNOŚĆ NAN-YOUNG
Tato, lecę na Marsa.
Mama była strasznie samolubna.
- Musi już być na orbicie. - No i znowu pada.
POŻEGNANIE JOO NAN-YOUNG
NAGRANO
Ale wiesz, co jest najgorsze?
NAGRYWANIE POŻEGNANIA
Lot American Airlines 034 z Inczonu na Florydę
wystartuje o 14.45.
Teraz w końcu rozumiem mamę.
Czy to nie zabawne?
My, ludzie,
bodaj najsłabsze istoty na Ziemi,
stale stawiamy sobie wyzwania, by przetrwać.
Odkryliśmy nowe kontynenty za morzem
i sięgnęliśmy ku gwiazdom.
Teraz
pragniemy stworzyć międzygwiezdną cywilizację
poza Niebieską Planetą.
Ta szóstka astronautów to pionierzy,
którzy wyruszają w wielką podróż…
Nans, w porządku?
- Śniłaś koszmar? - Nie, wszystko gra.
Nastraszyłaś mnie.
Ale zaduch. Trzeba przewietrzyć.
Dziś piękne słońce.
Daj mi spokój.
Spójrz. Czyż nie ładny widok?
Jay, spójrz na te fale!
Nan-young.
Masz fatalnego faceta.
W końcu się zorientowałeś.
Nie mam stylu, nie mam forsy.
Nie mam cierpliwości. Nawet tu musiałem przylecieć.
I dobrze.
Tak wolę.
Wolę fatalnego ciebie.
Masz dziwny gust, Joo Nan-young.
A ty?
Nie żałujesz, że mnie poznałeś?
Nie.
Ani trochę.
Najlepsze, co mi się przydarzyło,
to bycie z tobą.
Kłamca.
Mówię serio.
Powiem wprost.
Nie mogę w pełni poprzeć
tego, co robisz.
Proszę więc.
Wróć do domu cała.
Tylko o to jedno proszę.
Wybacz moje samolubstwo.
Odliczanie. T minus dziesięć.
- Bądź dalej taka samolubna. - Sześć.
- Od teraz… - Cztery.
- …aż do swojego powrotu. - Dwa.
Jeden.
- Unikaj niebezpieczeństw. - Zero.
Przede wszystkim się chroń.
Obiecaj mi, Nan-young.
Obiecaj, że skupisz się tylko na bezpiecznym powrocie.
Dobrze.
Tak zrobię.
Start potwierdzony.
Seed-1 opuszcza płytę wyrzutni.
Silniki pięknie odpaliły.
Seed-1.
Oddzielenie stopnia pierwszego za trzy,
dwa, jeden.
- Opuścili Ziemię… - Przepraszam.
…i zmierzają ku Marsowi.
Ludzkość postawi kolejny wielki krok.
Nan-young, ja…
tak jak ty, usiłuję iść dalej.
Dla mnie.
No i…
dla ciebie.
Gotowe!
Moja największa fanko,
usłyszysz to jako pierwsza.
Przy tym kawałku
twoja opinia jest dla mnie najważniejsza.
- Dobre! - Kompozytorka docenia.
- Niezłe zakończenie. - Umawiajmy studio, Di-a.
- Pierwszy album… - Pod jednym warunkiem.
- Tak? - Jakim?
Zaśpiewam to na scenie.
Rety.
CHCIAŁEM, ŻEBYŚ PIERWSZA TO USŁYSZAŁA
Znalazłem prawdziwe powołanie. Rolnictwo!
PRZED 37 H
Jay, to ja.
Rano był lepszy zasięg,
więc od razu włączyłam komunikator.
W końcu ściągnął się twój kawałek.
Dokończyłeś go.
Moja pierwsza myśl była taka…
że bardzo cię kocham.
I jak bardzo bolała cię samotność,
kiedy jeszcze nie mogłam być częścią twojego życia.
Za to przepraszam.
Wkrótce dolecę na Marsa.
Nawet jeśli sięgnąć się nie możemy,
nigdy nie zapomnij.
Tu, w kosmosie,
jest ktoś,
kto zawsze ci kibicuje.
Bądź dzielny, Jay.
THE KRETY NA ŻYWO W NODEUL W SEULU 27 KWIETNIA O 18
Niech nam ktoś zapoda jakąś muzyczkę.
Znowu ten kawałek?
- Ja też zostawiłem żonę i dzieci. - Daj im spokój.
Aż naprawią anteny.
- Znam ten tekst na pamięć. - Ja też.
Wykryto!
Jest obiekt!
Panie kapitanie, Joo znalazła łazik drugiej ekspedycji.
Ach tak?
Proszę o pozwolenie na jego przywiezienie.
Dwie godziny jazdy.
To niedaleko.
- Wyrażam zgodę. - Dziękuję.
Jechać z tobą? Nie chcę cię puszczać samej.
Wrócę przed lunchem.
Możesz podgrzać i mój posiłek?
- Zjem, kiedy wrócę. - Nie spóźnij się.
Tak jest!
NA POKŁADZIE DEMETER
PIERWSZA ZAŁOGOWA MISJA NA MARSA OD BLISKO DWÓCH DEKAD
Ty znowu w sieci?
Jest wcześnie. Co znowu?
- Budzę cię na próbę. - Bez obaw, przyjdę na czas.
Mam twój odsłuch.
Jay.
Zaśpiewaj. Dla mnie.
Bateria padła.
Centrala, mówi Joo.
Łazik Endurance utknął w grząskim gruncie.
Proszę o wsparcie dodatkowego pojazdu.
Centrala, odbiór.
Cel!
Materia żywa!
Centrala.
Centrala?
Skafander, nagrywanie.
Łączność niestabilna, będę nagrywać dziennik.
W odległości 500 metrów wykryto ślady życia.
Sprawdzę to i powrócę.
- Jeszcze jeden odsłuch. - Najpierw perka.
Di-a, dobrze słyszysz?
W porządku.
Odsłuchy w porządku!
Podbijcie mi tylko trochę wokal.
Podbijcie wokal!
Skup się, Jay.
Miałeś tu wejść.
- Wybacz. - To ostatnia szansa.
Zacznijmy od początku.
Jeszcze jedna próba!
Za 50 metrów urwisko krateru. Uwaga.
Meteoryt ujawnił jaskinię pod powierzchnią planety.
Wyznaczam trasę.
Jest trasa!
DUŻE SKUPISKO!
Kapitanie, na wschodniej Arcadia Planitia pojawił się sygnał tornada.
Wczoraj nam o tym mówili.
Szacowana moc wiatru od godziny przekracza prognozy.
Do jutrzejszego popołudnia praca na zewnątrz będzie ryzykowna.
Nie mamy nic pilnego.
- Zaraz. - Patrzył pan za okno?
Gdzie Nan-young?
Próbuję nawiązać łączność, bezskutecznie.
Do diabła!
To tylko źle wygląda.
Prawda?
Tu Centrala.
Nan-young, odbiór.
- Czekaj w łaziku. - Mówi Joo. Odbiór.
Joo, słyszysz nas?
Chyba nas nie słyszy. Co możemy zrobić?
Idzie na ciebie tornado!
OSTRZEŻENIE
Wyznaczam trasę.
Skafander, nagrywaj.
Wchodzę do nieznanej jaskini, są tu ślady życia.
Sygnał radiowy słaby, przechodzę w tryb nagrywania.
OSTRZEŻENIE
Napisałam to, gdy się zabujałam.
- Di-a! - Di-a!
Nazywa się Moonlight.
OSTRZEŻENIE
Uwaga! Kask uszkodzony!
Wyciek tlenu.
Poziom tlenu 10,5.
10,1.
9,6.
Uwaga! Kask uszkodzony!
Wyciek tlenu.
Uwaga.
Materia żywa!
Jest trasa!
Wyznaczam trasę.
Łazik, uruchom silnik.
Otwórz właz.
No nie. Zakłócenia elektryczne blokują czujnik ruchu.
Przeklęta burza.
- Mamy coś od Nan-young. - Daj to na ekran.
Pozostały tlen 9,1?
Traci go i nie ma czym oddychać.
Musimy ją ratować.
Obejrzyj jej nagrania pożegnalne.
Sprawdź, czy nie ma tam nic tajnego.
Nie możemy.
Zginie, jeśli nic nie zrobimy!
Ma tlen na dziesięć minut.
Sygnał nadaje z miejsca dwie godziny drogi stąd.
No i? Wciąż żyje.
Mamy dziesięć minut!
- Panie kapitanie! - Uwaga, poziom baterii 15%.
Niebezpieczny poziom tlenu.
Aktywuję tryb przetrwania.
Zmniejszam zużycie baterii.
Ostrzeżenie.
Poziom tlenu w skafandrze 8%.
Filtracja dwutlenku węgla…
Wyjdź za mnie!
Dziękujemy za przybycie na występ zespołu The Krety.
Mamy coś wyjątkowego
dla naszych zebranych tu fanów.
Jay?
- Jay! - Jay!
DLA JAYA
Jay, to ja.
Nan-young.
Wiesz co?
Za młodu nigdy nie chodziłam z parasolką.
Ale też nigdy nie moczył mnie deszcz.
Zawsze wychodził po mnie tata.
Tak długo patrzył w niebo,
aż zyskał szósty zmysł. Przepowiadał deszcz.
Może do tego przywykłam,
bo wciąż nie noszę ze sobą parasolki.
Ale wiesz co?
- Gdy pierwszy raz wymówiłeś moje imię… - Nan-young.
Tego dnia…
Czy mogę mówić ci po imieniu?
…wtedy pierwszy raz dzieliłam z kimś parasolkę jako dorosła.
Tego dnia też cię pokochałam.
Jeśli to oglądasz,
zapewne przydarzyło mi się jakieś nieszczęście.
Jay.
Najciekawiej jest wtedy,
gdy schodzisz ze swej ścieżki
i znajdujesz oazę w nieoczekiwanym miejscu.
Tym dla mnie jesteś.
Poprowadziłeś mnie drogą, której sobie nawet nie wyobrażałam.
Nie będzie ci łatwo,
ale, Jay…
Obyś nie był zbyt długo smutny.
Żyj bez wyrzutów sumienia i bądź sobą.
Mów własnym głosem.
Nadal bądź piękny.
Jay nigdy nie był wokalistą.
Przełącz na trójkę! Szeroki plan!
Sprawdźcie jedynkę!
Nie zapomnij, Jay.
Tu, w kosmosie,
jest ktoś,
kto zawsze ci kibicuje.
Zatracam się w zabawie
W nieznanym mi mieście
Mieście bez nazwy
Sypiam gdzieś pomiędzy
Ktoś mnie przypominający Na pewność dnia nieliczący
Zaciskam razem dłonie I kroczę po betonowym kanionie
Ocieram zabrudzoną twarz
Ludzi nieprzeliczona masa Ciśnięta na skraj wątpliwości
Utyka między zerami a jedynkami
Próbujemy chwycić swoje odbicia
Hen, za gwiazdami
Udanej podróży, bon voyage
Spotkamy się
W innym czasie
Nawet jeśli dosięgnąć się nie możemy
To maszerujemy u swego boku
Hej!
- Powinieneś śpiewać wcześniej! - Taa!
Pilne!
NASA donosi, że koreańska astronautka, doktor Joo Nan-young,
która w listopadzie wyruszyła na Marsa, pozostaje obecnie zaginiona.
Przez nagłą zmianę pogody utracono łączność.
Status doktor Joo od godziny pozostaje nieznany.
Zabrała ze sobą parasolkę?
Na odprawie po ogłoszeniu jej zniknięcia
NASA poinformowała o planach…
- Nie. - …monitorowania wypadków…
- Nie! - …po anomaliach pogodowych
z pokładu krążącej wokół Marsa Demeter.
Jay.
Boję się.
Potrzebuję chwili, chodzi o rodzinę pana Joo.
O tej porze nie ma odwiedzin… Proszę pana!
Panie Joo.
Mogę to na chwilę pożyczyć?
Też chce pan wysłać wiadomość na Marsa?
Tak.
Mamo!
Nan-young!
- Chodź tu. - Nan-young.
Chciałem
pławić się w twoim świetle.
Co na kolację?
- Kluski z torebki. - Znowu?
Nie chciałem, żebyś dostrzegła
choć ślad mroku, który kryję.
Czy taki typ jak ja, nikt,
może pragnąć ciebie, osoby wyjątkowej?
Mówiłem sobie, żeby to zakończyć,
ale każdego ranka budziłem się
i szukałem śladów ciebie.
Każdego dnia uczyłaś mnie,
że światła nie da się oddzielić od mroku.
Że nie da się czerpać
tylko z jednego aspektu życia.
Proszę.
Proszę…
To niekończące się czekanie…
Czasami, przyznaję,
naprawdę boli.
Ale jest coś równie pewnego jak ten ból.
Fakt, że nigdy cię nie zostawię.
Proszę więc.
Ty też mnie nie zostawiaj.
Na koniec tego czekania
wróć,
by mnie ratować.
Jay!
Przepraszam,
że tyle to trwało.
Ale z ciebie płaksa.
Wcale nie płaczę.
Ale pociągasz nosem?
Nie. Przestań.
Nie, Jay.
Nie zostawiaj mnie!
Zostań. Błagam cię, Jay!
Nie odchodź!
Proszę, nie zostawiaj mnie samej!
Jay, proszę.
Nominalna moc systemu.
Aktywowano sterowanie ręczne.
NOWY FILM OD 6K3JYJ
[2052-04-21] AKTUALIZACJA, YOON-JAE
Jest tu tak ciepło.
Mama?
Mamo…
Kocham cię.
Udało się!
Nan. Nan-young.
Nan-young!
Jeszcze jedno…
- Nan-young, gdzie jesteś? - Żyję.
Odsłuchałam wiadomości.
Brzmiałeś jakoś inaczej.
Wciąż jesteś Jayem?
Może to kwestia Marsa.
Czuję się jak we śnie.
To zdecydowanie nie jest sen.
Dopiero tutaj zdałam sobie sprawę.
Jest coś,
czego ci nigdy nie powiedziałam.
Kocham cię.
Nan-young!
Dzięki Bogu. Znalazłam cię!
Tutaj! Żyje! Rety.
Zaczynamy Codzienną lekcję historii.
To wydarzenie wstrząsnęło Koreą i całym światem.
Jeszcze ważniejsze od cudownego ocalenia doktor Joo Nan-young
było odkrycie przez nią łąki miłka amurskiego.
CUDOWNE OCALENIE DOKTOR JOO NAN-YOUNG
Z odległości dostrzegłam to, czego nie widziałam z bliska.
To, czego nie widziałam przed odlotem.
Tego, co zawsze tam było.
Tam, gdzie to zostawiłam.
Przede mną.
Przed moimi oczami.
PLAC SEWOON – WEJŚCIE
W nas samych.
No i…
na
tej gwieździe.
Napisy: Kuba Żywko