Downloaded from YTS.BZ
Official YIFY movies site: YTS.BZ
[ดนตรีตึงเครียด]
[พยาบาลพูดภาษาอังกฤษ] ไปเอาผ้าก๊อซ แล้วก็ตามหมอมา
- [หอบ] - [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทํางานต่อเนื่อง]
[คนไข้ไอสําลัก]
[พยาบาล] คนไข้ต้องการเลือดเดี๋ยวนี้
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพ ทํางานพร้อมกันสองเครื่อง]
- [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทํางานต่อเนื่อง] - [คนไข้หอบ]
[หอบถี่ขึ้น]
[หมอพูดภาษาอังกฤษ] คุณก็รู้
ถ้าเราเอาเลือดจากตัวเขาอีก
เขาตายแน่
[มิเชลพูดภาษาอังกฤษ] ฉันไม่สน เจ้านายฉันต้องรอด
แต่คุณก็ต้องคิดว่าถ้า...
ฉันจะหาคนใหม่มาเอง
ออรัม บลัดมันไม่ใช่อะไรที่หากันได้ง่ายๆ
ทําตามที่ฉันสั่ง
แล้วเก็บอวัยวะทุกอย่างไว้ด้วย เราอาจต้องใช้ทีหลัง
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้นยิ่งขึ้น]
- [หอบขาดลมหายใจ] - [เครื่องติดตามสัญญาณชีพทํางานถี่ขึ้น]
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพค่อยๆ ทํางานช้าลง]
[เครื่องติดตามสัญญาณชีพเสียงดังค้าง]
[มิเชลถอนหายใจ]
[โทรศัพท์ส่งเสียงรอสาย]
หาคลังเลือดให้ฉันใหม่ เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา
[พฤกษ์พูดภาษาอังกฤษในสาย] โอเค เดี๋ยวผมจัดการให้
[นกร้องจากระยะไกล]
[คนร้องแตกตื่นจากระยะไกล]
[ลันและครอบครัวร้องฟูมฟายฟังไม่ได้ศัพท์]
[ยิงปืนดังลั่น]
[ลันและแม่ร้องฟูมฟายฟังไม่ได้ศัพท์]
[ดนตรีหดหู่ค่อยๆ ดังขึ้น]
[พฤกษ์ถอนหายใจ]
[ลันกรีดร้องลั่น]
[ร้องตกใจ]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[พฤกษ์ร้องเจ็บ]
- [พฤกษ์ครวญคราง] - [ลันร้องตกใจ]
[พฤกษ์ถอนหายใจและครางเจ็บ]
[กรีดร้องลั่น]
[พฤกษ์ถอนหายใจ]
- [พฤกษ์ร้องออกแรงและถอนหายใจ] - [ลันร้องผงะ]
[นกร้องจากระยะไกล]
[โป] เลือกได้หมดเลยครับลูกค้า
อยากจะให้เป็นการตายแบบไหนก็ได้หมดเลยครับ
อุบัติเหตุทางรถ วางยา
จัดฉากให้เป็นการทําร้ายตัวเอง
หรือว่าถ้าเป้าหมายมีบอดี้การ์ด
เราก็จัดการได้เหมือนกันครับ
ถ้างั้นเดี๋ยวผมส่งแพ็กเกจ แล้วก็ราคาให้ดูก่อนแล้วกัน
กลับไปแล้วเราค่อยคุยกันอีกที
พอดีผมอยู่ต่างประเทศน่ะ
ได้ครับ
[กดปุ่มวางสายโทรศัพท์]
มึงว่าเด็กคนนี้จะใช่จริงๆ ใช่ไหม
[ดนตรีตึงเครียดค่อยๆ ดังขึ้น]
ถามกูมาสามสี่รอบแล้วนะ
พี่
พี่เคลียร์กับพ่อแม่เด็กเรียบร้อยแล้วแน่นะ
ไม่มีปัญหา จ่ายเงินแล้ว
[ผู้ชาย] พากลับได้เลย
[หายใจแผ่วเบา]
[พฤกษ์พูดภาษาอังกฤษ] ลุกขึ้น
ลุกขึ้น!
[พฤกษ์ร้องออกแรง]
[ภาษาอังกฤษ] แกเป็นใคร
[สะอื้น]
[ดนตรีตึงเครียดบีบคั้นยิ่งขึ้น]
[ร้องเจ็บ]
[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]
[ดนตรีระทึก]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
- [ร้องออกแรง] - [ร้องกระอัก]
[พฤกษ์ร้องเจ็บ]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ยิงปืนดังลั่น]
[เหล็กฮึดฮัด]
- [โปร้องออกแรง] - [เหล็กคําราม]
[พฤกษ์ร้องตกใจ]
[เหล็ก] เฮ้ย เด็กไม่ไหวแล้วว่ะ
[ดนตรีตึงเครียด]
[เหล็ก] อือ ปืนรุ่นนี้ ไม่เคยเห็นนักฆ่าบ้านไหนใช้เลยว่ะ
มึงว่ามันเป็นใคร
กูเดาว่าฮันเตอร์ว่ะ
พวกล่าหาของตามสั่ง
- [ดนตรีระทึก] - [โป] ใครจะจ้างให้มันหาอะไรก็ได้
คน สัตว์ สิ่งของ
แม่งหาให้มึงได้หมดแหละ ถ้าเงินมึงถึง
[มิเชลพูดภาษาอังกฤษ] คุณรู้ไหมว่าใครเอาตัวเด็กไป
ในเมื่อคุณรับเงินบางส่วนไปแล้ว
[มิเชล] ก็เท่ากับว่าคุณกลายเป็นลูกหนี้เรา
ถ้าคุณหาออรัม บลัดมาได้
ไม่ว่าจะเป็นของใหม่หรือของเก่า
ฉันไม่สน
[ดนตรีตึงเครียด]
คุณต้องไปหามาให้ได้
มึงว่างานนี้ มันรับออเดอร์มา
หรือว่ามันแค่ล่าแล้วก็เอาไปขายต่อวะ
จริงๆ แล้ว จะเลือดหรือว่าอวัยวะ มันก็ขายได้หมดแหละ
แต่แบบไหนแม่งก็ไม่ดีกับเราทั้งนั้น
กลับไปนี่ต้องช่วยดูแลกันให้ดีๆ เลยนะ
[โป] กูว่าเด็กผู้หญิงคนนี้ มีแต่คนต้องการตัวกันเพียบเลย
(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)
- [ลันกรีดร้องต่อเนื่อง] - [เหล็กอุทานตกใจ]
- [จ้า] เฮ้ย เดี๋ยว - [หมออุทานตกใจ]
[จ้า] เฮ้ย
ไม่มีใครทําอะไรหนูหรอกนะ
[จ้า] เฮ้ย
[ภาษามือ] เร็วๆ ดิวะ
สวัสดี พวกเรายินดีต้อนรับ
[แอปพูดภาษาเวียดนาม] สวัสดี พวกเรายินดีต้อนรับ
พวกเราทุกคนที่นี่เป็นมิตรนะ
เราจะดูแลหนูเหมือนคนในครอบครัวเลยนะ
[แอปพูดภาษาเวียดนาม] พวกเราทุกคนที่นี่เป็นมิตรนะ
เราจะดูแลหนูเหมือนคนในครอบครัวเลยนะ
- [ลันกรีดร้องลั่น] - [หมอและจ้าร้องตกใจ]
[ดนตรีระทึก]
[เหล็ก] เฮ้ย
[จ้า] เฮ้ย
เดี๋ยว!
[ลันกรีดร้องลั่น]
- [จ้า] หยุด - [ลันหอบ]
[จ้าร้องผงะ]
[เหล็กร้องออกแรง]
[พูดปนหัวเราะ] เฮ้ย เจ๋งว่ะ
- [จ้า] เฮ้ย - [เหล็ก] ตามไป!
[ลันกรีดร้องต่อเนื่อง]
[เหล็กและจ้าพูดพร้อมกัน] เฮ้ย
- [จ้า] ถอย เดี๋ยวๆ - [เหล็ก] เบาๆ
- [เหล็ก] ใจเย็นๆ ลูก เฮ้ย - [จ้า] เฮ้ย!
[หัวใจเต้นเป็นจังหวะ]
- [ลันกรีดร้องโวยวายต่อเนื่อง] - [ดนตรีตึงเครียด]
- [ดนตรีหยุดกะทันหัน] - [ลันกรีดร้องโวยวาย]
- [ลันหอบ] - [ปรานต์] เลือดออก
เลือดออก
[ลันค่อยๆ หายใจช้าลง]
เลือดออก
[จ้าทําเสียงครุ่นคิด]
[จ้า] เป็นแผลเป็นแน่เลยลูกเอ๊ย
นิดนึงนะ
โอ้โห
เดี๋ยวขอเจาะเลือดหน่อยนะ
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
เจ็บนิดนึงนะ
[หมอ] เจ็บนิดนะ
ลูกคิดว่าลูกจะดูแลเขาให้ดีที่สุดได้ไหม
ไม่เหลือใครแล้ว
[โป] พ่อเลยต้องพาเขามาอยู่ที่นี่
เหมือนเอ็มน่ะเหรอ
[ลันวัยผู้ใหญ่] ในวันนั้น ฉันไม่รู้เลยจริงๆ
ว่าทําไมฉันถึงถูกช่วยไว้โดยคนกลุ่มนี้
ทําไมฉันต้องมาอยู่ที่นี่
รู้แค่ว่า
แววตาของคนคนนั้น
มีบางอย่างที่ทําให้ฉันสงบและเชื่อใจ
เลือดของนังหนูเนี่ย มันใช้ได้กับอาร์เอช นัลทุกกรุ๊ป
[หมอ] มึงโชคดีมากเลยนะ
เจอเคสซูเปอร์แรร์
อย่างนี้นี่ เลือดของพ่อแม่เขาก็กรุ๊ปเดียวกันไหม
อาจจะแค่มียีนด้อยกับยีนด้อยมาชนกัน
[ดนตรีจริงจัง]
[โป] แล้วเราจะเริ่มเก็บได้เมื่อไหร่
[หมอ] ยัง
อายุเด็กมันยังไม่ได้
เอาออกมาอยู่ข้างนอกแล้ว มันจะอยู่ได้ประมาณแค่ 40 วัน
มึงจําไว้นะ เลือดที่ดีคือเลือดที่อยู่ในตัวคน
[ลัน] ฉันกลายเป็นคนของบ้าน 89 ไปอย่างไม่มีทางเลือก
บ้านที่เหมือนจะเป็นแค่ร้านขายของเก่า
แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่
อย่างเดียวที่ฉันทําได้อย่างเป็นอิสระในบ้านหลังนี้
นั่นคือการจดจํา
คนที่เอาทุกอย่างจากฉันไป
[โป] มึงดูแลให้ดีนะ
อย่าให้ออกไปไหนเด็ดขาด
[ดนตรีผ่อนคลาย]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ภาษาเวียดนาม] ฝน
ฝน
ปรานต์
ลัน
เฮ้ย ทําอะไร
เข้าบ้าน ไอ้บ้า เดี๋ยวไม่สบายหรอก
- [ปรานต์] มึงอะ มานี่เลยมา - ฮะ
- [ปรานต์] มึงอะมานี่มา มานี่ๆ - [เอ็ม] เฮ้ยๆ อะไร
[ปรานต์] มาเล่นกับกูมา
เฮ้ย มาเล่นฝน เพื่ออะไรวะ
[ดนตรีลึกซึ้ง]
[ปรานต์และเอ็มหยอกล้อกัน]
[ฟ้าร้องดังกึกก้อง]
[ฟ้าร้องดังจากระยะไกล]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]
[ฝนตกซาๆ]
[ปรานต์] อือ
เช็ดให้
[กระซิบฟังไม่ได้ศัพท์]
[ฟ้าร้องดังจากระยะไกล]
[ผู้คนคุยกันจอแจ]
[ดนตรีอินเดีย]
- [ผู้ชาย 1 พูดภาษาฮินดี] ใช้เวลานานไหม - [ภาษาฮินดี] ขอดูก่อนนะพี่ชาย
[ทําเสียงชื่นใจ]
- [ผู้ชาย 1] รายงานนายคอนเฟิร์มหรือยัง - [ผู้ชาย 2] ออกไป
คนพวกนี้มาจากไหนเนี่ย
[ผู้ชาย 2] โอเค ผลเป็นลบครับพี่
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[นักล่า] เลือดเป็นกลุ่มอาร์เอชทั้งหมดครับ
แต่ไม่มีที่เราตามหา
[รถยนต์บีบแตรจากระยะไกล]
[ดนตรีตึงเครียด]
[พฤกษ์ถอนหายใจอย่างไม่สบอารมณ์]
[ภาษาอังกฤษ] ใจเย็นนะพี่ ผมรู้ว่าพี่หงุดหงิด แต่พี่ฟังผมนะ
ประเทศนี้มีคนตั้งเยอะแยะ มันต้องมีคนที่ตกสํารวจไปแน่
[ร้องเสียงอู้อี้]
[พฤกษ์ทําเสียงล้อเลียน]
[ยิงปืนดังลั่น]
[พฤกษ์ทําเสียงไม่สบอารมณ์]
[พฤกษ์ถอนหายใจ]
[แตรดังจากระยะไกล]
[ทําเสียงขยะแขยง]
[ถอนหายใจยาว]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เครื่องจักรทํางานจากระยะไกล]
[มือถือสั่น]
[พฤกษ์ถอนหายใจ]
[ภาษาอังกฤษ] ที่นี่ไม่มี
[ภาษาอังกฤษ] เราไม่เจอ คนที่มีออรัม บลัดมาพักใหญ่แล้วนะ
[มิเชลในสาย] คุณต้องกลับไปที่เวียดนาม
เพื่อตามหาคนที่รู้ว่าพวกนั้นพาเธอไปที่ไหน
เวียดนามเหรอ
ผมว่าไอ้พวกที่เอาตัวเด็กไปไม่ใช่นักล่าหรอก
ผมไม่รู้ด้วยซ้ําว่ามันเป็นใคร
ผมเกรงว่า...
[มิเชลในสาย] คุณได้เงินไป 20 ล้านแล้วนะ
ต่อให้พวกมันเป็นพระเจ้า
- [มิเชลในสาย] คุณก็ต้องพาเธอกลับมา - [โทรศัพท์ตัดสาย]
[ดนตรีตึงเครียด]
[พฤกษ์ร้องแหกปากอย่างอารมณ์เสีย]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[เอ็มและเดี่ยวร้องออกแรงต่อเนื่อง]
ทําไมเอ็มต้องฝึกอะไรแบบนั้นเยอะมากเลย
ฝึกไปทําไมเหรอ
มันเป็นหน้าที่
บ้านนี้ทุกคนต้องมีหน้าที่
[เอ็มและเดี่ยวซ้อมต่อสู้ต่อเนื่อง]
แล้วเราอะ มีหน้าที่อะไร
[พูดปนหัวเราะ] ไม่มี
มั้ง
ทําไมอะ
แล้วปรานต์มีหน้าที่อะไร
เราก็ไม่มีเหมือนกัน
ดูแลลันไง
[ดนตรีอบอุ่น]
ดูแลที่ไม่ให้ออกไปไหน เขาเรียกผู้คุม
ก็อยู่บ้านมันปลอดภัยกว่า
ปลอดภัยที่ต้องอยู่ในบ้าน
เขาเรียกความกลัว
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[เอ็มร้องเสียหลัก]
- [เดี่ยวร้องออกแรง] - [เอ็มครวญคราง]
[เดี่ยวร้องออกแรง]
[ภาษามือ] แรงไม่พอ ซ้อมไม่พอ เร็วไม่พอ
[เอ็มตะโกนหงุดหงิด]
[ลัน] เอาหน่อยไอ้หนู
มันเป็นหน้าที่
[เอ็มหัวเราะในคอ] อือ
[ปรานต์] อือ
เขาแค่รู้จักมึงมากไปเอง
แค่ท่ายืนมึง เขาก็รู้แล้วว่ามึงจะไปซ้ายหรือขวา
ลองไหม
กูว่าง่ายกว่า
เออ
[ปรานต์] มึงรับนะ
- [ดนตรีชวนฉงน] - [เอ็ม] เออ
โอเค
[ทั้งคู่ร้องออกแรง]
เฮ้ย นี่ก็ได้เหรอ
[ดนตรีหยุด]
เอ่อ...
[เอ็ม] เนี่ย
มันบังคับให้สอนมันตั้งหลายปีแล้ว
[เอ็ม] นอนน้อยหลายคืนก็เพราะมันเลย
- [ปรานต์] เฮ้ย - [เอ็มหอบ]
ความลับนะ
กูขออีกที [หอบ]
[เอ็ม] เออ
มา
[ดนตรีตื่นเต้น]
[เอ็ม] เหี้ย
ได้
[เอ็มร้องเจ็บ]
อ๋อ
[ปรานต์] เห็นปะ
แค่มึงจับแพทเทิร์นต่อสู้
จับซ้ายไปขวา หน้าไปหลัง เหมือนมึงใส่เสื้อกลับตะเข็บ
[ปรานต์หอบ]
เชี่ย
มึงแม่ง...
[ดนตรีตื่นเต้นเร้าใจ]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]
[ปรานต์] เขาจะผิดคาดจนมึงเข้าลึกได้
[ปรานต์] คราวนี้มึงก็แค่คุมระยะ แล้วก็เลือกโจมตีได้ทุกแบบ
เน้นโจมตีไปที่จุดอ่อนของเขา ถ้าเกิดว่าหาเจอ
[ลัน] แต่ถ้าเราไม่รู้ว่าเราสู้อยู่กับใครล่ะ
จะรู้ได้ไงว่าจุดอ่อนคืออะไร
แบบนั้นก็คงต้องยอมเจ็บตัวแลกไปก่อน
จะได้รู้จักกัน
- [ดนตรีตื่นเต้นเร่งจังหวะขึ้น] - [ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]
[เอ็มร้องออกหมัด]
[เอ็มร้องผงะ]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]
[ปรานต์] นี่เจ้าของวันเกิด เมาหลับตายห่าไปแล้ว
[ลันเป่าลมเบาๆ]
ทําไมไม่บอกพ่อว่าสู้ได้
ได้ดีด้วยนะ
[ปรานต์] พ่อเขาคงไม่ได้อยาก ให้ทํางานแบบที่เขาทํา
ไอ้พวกงานที่ต้องออกไปข้างนอก
แปลว่าพ่ออยากให้ขายของอย่างเดียวเหรอ
แล้วอยากทําเหรอ
หรืออยากออกไปทํางานข้างนอกเหมือนคนอื่น
[ปรานต์] ไม่รู้ดิ
มันโตมาแบบนี้
ไม่รู้เลยว่า
มันใช่ที่อยากทําหรือเปล่า
[ปรานต์] แต่ที่ดูแลลันอยู่
อยากทํานะ
ชอบ
[ดนตรีอบอุ่นค่อยๆ ดังขึ้น]
ลันล่ะ
มีอะไรที่อยากทํามากๆ บ้างไหม
[ปรานต์] หือ
[ลันทําเสียงครุ่นคิด]
ก็ยังมีนะ แต่
ไม่ได้อะไรแล้วอะ มันไม่รู้จะไปทําที่ไหน
[ปรานต์สูดหายใจ]
เสร็จแล้ว
มา
[ปรานต์] หือ อือ
เก็บดิ
เฮ้ย
- ทา - ไม่เอา อะไร ไม่ทา
- ทา - [ปรานต์ทําเสียงบ่ายเบี่ยง]
งานนี้ เป้าหมายของเรามีการ์ดประกบสี่คนนะ
[จ้า] ทางเข้าออกก็เป็นไปตามแผนผังที่ให้ไว้
แล้วได้ยินมาว่างานนี้ อาจจะมีบ้านอื่นมาแย่งงานเราด้วยนะ
[เหล็กจิ๊ปากและถอนหายใจ]
แม่ง เหนื่อยแล้วงานนี้
[ถอนหายใจ]
งั้นเอาเอ็มไปด้วยดีไหม
คิดว่าได้ยัง
[เหล็ก] อือ ก็ดีนะ
พักหลังนี้มันเก่งขึ้นเยอะเลย
ถ้างั้นที่เหลือก็ไปคุยกันต่อที่ห้องทํางานไป
[เหล็ก] อือ
[ประตูเปิด]
ไปดิ
[เอ็มถอนหายใจแผ่วเบา]
[ฝีเท้าวิ่งออกไป]
[ประตูปิด]
นี่
ออกไปเที่ยวข้างนอกกันไหม
[ดนตรีอบอุ่น]
[เอ็มพ่นลมออกทางปาก]
สวยปะ
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ลัน] มัดหรือปล่อยดี
มัด
ปล่อย
เอ่อ...
สวยทั้งหมดเลยอะ
[ลันถอนหายใจ]
นี่แต่งตัวทําไมวะ
[ลัน] ไปเที่ยว
ปรานต์จะพาไปเที่ยว
[ลัน] อย่าเพิ่งบอกปรานต์นะว่าจะใส่ชุดนี้
ลุงๆ เขาไม่ให้ออกไปไหนไม่ใช่เหรอ
ก็แอบออกไปไง
คืนนี้ไม่มีคนอยู่บ้านไม่ใช่เหรอ
ห้ามพูดเลยนะ
คิดว่าปรานต์จะชอบปะ
ชอบดิ
ไม่ชอบก็บ้าแล้ว
[ดนตรีลึกซึ้ง]
[ปรานต์] เมื่อไหร่ผมจะได้ออกไปกับพ่อบ้าง
[โป] ไป เตรียมตัวกันได้แล้ว
[ประตูเปิด]
[ประตูปิดกระแทกเสียงดัง]
[รถยนต์สัญจรไปมาจากระยะไกล]
(ร่างกายคือกรอบของจิตวิญญาณ)
[ดนตรีระทึก]
เชิญครับ
สวยตรงไหน
ตรงไหนสวยวะ
แล้วราคาแม่งแสนแปด กูจะบ้า
กูยังสวยกว่าเลย
[ทําเสียงไม่สบอารมณ์]
บ้าน 89
งั้นรีบเลย
หม่าล่า
[เหล็ก] เชี่ย
มึงเอาไง
[โปในสาย] เป้าหมายเข้ามาในโซนหนึ่งแล้ว
มีการ์ดประกบสี่คน
จัดการคนของแก๊งหม่าล่าให้จบก่อน
แล้วค่อยจัดการเป้าหมาย
[ลูกน้อง 1 ร้องผงะ]
[ลูกน้อง 1 อึกอัก]
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]
[ชบา] ใส่รองเท้ากันลื่นมาด้วยหรือเปล่าจ๊ะ
คืนนี้เลือดน่าจะเยอะนะ
ก็ใช้ได้นะ
กันลื่นกับเลือดเหี้ยๆ ได้ด้วย
[โปในสาย] แผนบี
เอ็มเป็นคนเดียวที่พวกมันไม่รู้จัก
ได้เวลาต้องโชว์แล้วไอ้หนู
อะ เชิญครับ
เชิญครับ
[ดนตรีระทึกดังต่อเนื่อง]
[อุปกรณ์ทํางาน]
- [ระเบิดดังก้อง] - [ผู้คนร้องแตกตื่น]
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]
[ผู้คนร้องแตกตื่นต่อเนื่อง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[การ์ด 1] เฮ้ย
[โปในสาย] เป้าหมายเข้าไปตามแผนแล้ว
จัดการได้เลย
- [การ์ด 1] เอ้าๆ - [การ์ด 2] ไปๆ
หลบ
[การ์ด 1] เร็วๆ
เร็วๆ
[ร้องผงะ]
[การ์ด 1 ร้องตกใจ]
[การ์ด 2] เฮ้ยๆ
[การ์ด 1] เฮ้ย
[การ์ดทั้งสองร้องตกใจ]
[เอ็มพูดภาษาอังกฤษ] ยืนยันการฆ่า
กําจัดเป้าหมายเรียบร้อยแล้วครับ
[โปในสาย] ไม่เลวเลยนะไอ้หนู สําหรับงานแรก
บ้าน 89 ภารกิจสําเร็จ
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ดนตรีชวนฝัน]
อัลบั้มแอมเบอร์ ฮิมส์ของอินอค เรเบิร์น
[พฤกษ์] รุ่นแฮนด์เพรสต์ไวนิลในตํานาน
(แอมเบอร์ ฮิมส์ โดย อินอค เรเบิร์น)
คุณคือหนึ่งใน 14 คนบนโลกนะครับที่มี
ผมชอบคํานี้จัง
สิบสี่คนบนโลก
จริงครับ ผมก็ชอบมากเลย
การที่ได้เป็นเจ้าของอะไร ที่มันมีตัวเลขจํากัดแบบนี้
[พฤกษ์] มันให้ความรู้สึกแบบ...
[ภาษาฝรั่งเศส] วิเศษสุด
[ภาษาอังกฤษ] ใช่
[ชายสวมหมวก] เออ เห็นคุณบอกว่า จะกลับมาอยู่เมืองไทยสักพัก
นี่แค่มารีแลกซ์เฉยๆ หรือว่าต้องมาหาของให้ลูกค้าด้วยนะครับนี่
[พฤกษ์กระแอม]
[พฤกษ์] เอาจริงๆ ผมมาตามหาของที่สําคัญมาก
แต่ผมว่าอีกนิดหน่อยก็คงเจอแล้วแหละ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[ชายสวมหมวก] คุณรู้ได้ไง
เพราะผมเป็นนักล่าไงครับ
(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)
[พฤกษ์] เหมือนผมจะได้กลิ่นมัน
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]
[ดนตรีอบอุ่น]
ไปเอาชุดมาจากไหนเนี่ย
ไม่ชอบเหรอ
ชอบสิ
มัดหรือปล่อยดี
[ผู้คนคุยกันจอแจ]
เอาอันนี้สามอัน แล้วก็
- ไส้กรอกอีกสามอันก็ได้ครับ - [แม่ค้า] ได้ค่ะ
[แม่ค้า] ได้แล้วค่ะ
- เท่าไหร่ครับ - [แม่ค้า] 60 บาทค่ะ
[ลันอุทานแปลกใจ]
อร่อยไหม
[ดนตรีโรแมนติก]
[พ่นลมหายใจ]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[กรีดร้องลั่น]
(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)
[ดนตรีระทึก]
[เครื่องยนต์รถดับลง]
[สุนัขเห่าจากระยะไกล]
[กลไกประตูทํางาน]
[ผิวน้ําสั่นไหว]
[ดูดหัวกุ้งเสียงดัง]
[ชบาทําเสียงแปลกใจ]
[ชบาทําเสียงชอบใจ]
[น้ําเสียงตื่นเต้น] วะ วะ วะ ว้าว
ว่าไงจ๊ะพ่อหนุ่มสุดหล่อ
[หัวเราะเบาๆ]
สวัสดีครับคุณชบา คุณบลู
[จุปาก]
[หยิบซองเอกสาร]
[ชบา] ว้าว
[พฤกษ์และชบาหัวเราะ]
ถ้าพร้อมที่จะรับงานนี้ ก็รับเงินก้อนแรกไปได้เลยนะครับ
[พฤกษ์] ถ้ารับนะ
(ร้านเฟอร์นิเจอร์ 89)
เหี้ยอะไรเนี่ย
มึงมีปัญหาเหี้ยอะไรกับคนบ้านนี้มิทราบ
[พฤกษ์] มันเอาของของผมไป
แม่งเสียเวลาฉิบหาย
บ้าน 89 เป็นบ้านนักฆ่านะเว้ย
[พฤกษ์] อือ
ก็เพราะว่าเขาเป็นนักฆ่าไงครับ
ผมก็เลยมาจ้างนักฆ่าไปฆ่านักฆ่า
ระบบมันจะได้ไม่เสียไงครับ
[พฤกษ์กระแอมในคอ]
ได้ยินมาว่าเมื่อสองสามวันก่อน พวกคุณเพิ่งเสียตังค์ให้กับบ้าน 89 ไปใช่ปะ
[พฤกษ์ทําเสียงครุ่นคิด]
ไม่แน่ใจนะ พวกคุณเคยคิดหรือเปล่า
ถ้าไม่มีบ้าน 89 แล้วอะ
[พฤกษ์] รายได้พวกคุณจะดีขึ้นขนาดไหน
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]
มีคนเห็นว่าแกพาลันออกไปข้างนอกเหรอ
[โป] คนอื่นเขาออกไปทํางานกันแทบตาย
แต่แกแอบพากันออกไปเที่ยวอย่างนี้ได้ยังไง
พ่อก็พาผมออกไปข้างนอกบ้างดิ
ผมจะได้มีอะไรทําไง
หน้าที่ของแกมีอยู่แค่อย่างเดียวคือดูแลลัน
[ปรานต์] ก็ทําอยู่นี่ไง
พาเขาออกไปข้างนอกมันก็ดูแลไหมพ่อ
ตั้งแต่ลันอยู่ที่นี่มา ลันไม่เคยออกไปไหนเลย
เขาเองเขาก็มีชีวิตของเขา
ทุกคนก็มีชีวิตของตัวเองทั้งนั้นนั่นแหละ
แต่มันไม่ควรที่จะต้องมีใครต้องมาเดือดร้อน เพราะความคิดไม่เข้าท่าของแกแบบนี้
เดือดร้อนอะไร
ความคิดอะไรวะ ไม่เข้าท่าอะไร
[ปรานต์] ผมแค่อยากให้ลัน ได้ทําอะไรเหมือนคนอื่นบ้าง
ความคิดมันไม่เข้าท่าตรงไหน
อยากให้ผมดูแลลันไม่ใช่เหรอ
ดูอยู่นี่ไง
ปล่อยให้ผมดูแลในแบบของผมดิวะ
ก็ถ้ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา
ไอ้ที่แกแอบไปซ้อมอะไรเล็กๆ น้อยๆ
มันสู้อะไรใครเขาไม่ได้หรอก
ผมจะบอกให้นะ
ไอ้ที่เอ็มมันเอาชนะคนทั้งบ้านได้ รวมถึงตัวพ่อด้วย
ผมเป็นคนบอกมัน
[ปรานต์] ผมเป็นคนสอนมัน
ไม่รู้อะดิ
- เพราะไม่เคยคิดดูลูกตัวเอง... - ลันเขายังออกไปไหนไกลๆ ขนาดนั้นไม่ได้
เขามีราคา ยังมีคนต้องการตัวเขาอยู่แน่ๆ
ทําไมพ่อถึงใช้คําว่าเขามีราคา
แล้วใครจะมาเอาตัวลันไป
[ปรานต์] คําว่ามีราคาคืออะไรพ่อ
พ่อ
- มีอะไรก็พูด... - [ตะคอก] เลือดของลันเขามีราคา!
[โปถอนหายใจ]
พ่อ!
[ดนตรีหม่นหมองค่อยๆ ดังขึ้น]
กว่ากูจะได้ตัวเขามา
กว่าจะหาเขาเจอ แม่งเหนื่อยฉิบหายเลย มึงรู้ไหม!
[โป] ถ้าเรื่องแค่นี้มึงยังไม่ยอมเข้าใจสักที
แล้วยังจะเสือกพากันออกไปร่อนข้างนอกแบบนี้
กูจะจับมึงแยกซะให้จบๆ ไปเลยดีไหม
[โป] หยุด!
[ปรานต์หายใจสั่นเครือ]
[ปรานต์หอบ]
ลูกรักเขา
[โป] พ่อดูออก
ลันเขาจะอยู่อย่างปลอดภัยที่นี่กับลูกไปได้เรื่อยๆ
แต่เขาจะไม่มีวันได้ไปไหน
คนบางคนไม่มีวันที่จะได้ใช้ชีวิต อย่างที่ตัวเองอยากจะใช้หรอก
[โป] ยอมรับซะ
อะไรๆ มันจะได้ง่ายขึ้น
[ฝนลงเม็ดหนัก]
กลับบ้าน
[ปรานต์] อือ
ลันอยากไปไหน
อยากทําอะไร เดี๋ยวก็หาทางทําไปด้วยกัน
เราว่าเราดูแลลันได้
[ลัน] แล้วคนอื่นอะ เอ็มอะ
[ปรานต์] เอ็มยังรู้เรื่องตอนนี้ไม่ได้
ลันต้องรีบไปจากที่นี่ก่อน แล้วเดี๋ยวค่อยว่ากัน
[ปรานต์] แต่ลันต้องรีบเก็บของ แล้วไปกันคืนนี้เลย
[ดนตรีระทึก]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ดนตรีระทึกค่อยๆ กลับมาดังขึ้น]
[ระเบิดดังสนั่น]
[กระจกแตก]
[หูอื้อ]
[เศษหินเศษปูนร่วงกราว]
[บรรยากาศบีบคั้น]
[พฤกษ์] เดี๋ยว
[หายใจเสียงดัง]
อย่ายิงผู้หญิงนะ
[ดนตรีระทึก]
ไป ไป
[เหล็กหายใจกระเส่า]
[ยิงปืนกลดังต่อเนื่อง]
[ดนตรีระทึก]
เฮ้ย หลบไป!
[ลูกน้อง 1 ร้องออกแรง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ลูกน้อง 1 คําราม]
[ปรานต์ร้องออกแรง]
[ระเบิดดังสนั่น]
[ลันร้องตกใจกลัว]
[ลันร้องโอดครวญ]
[ปรานต์หอบ]
[ลูกน้อง 2 ตะโกนโหวกเหวก]
[ลันกรีดร้องตกใจกลัว]
[กระสุนยิงเข้ากล่องลัง]
[ยิงปืนต่อเนื่อง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุดต่อเนื่อง]
[เอ็มคําราม]
[ลูกน้อง 3 ร้องเสียหลัก]
[เอ็มคําราม]
[ลูกน้อง 3 ไอสําลัก]
[ดนตรีระทึกดังต่อเนื่อง]
[ยิงปืนรัวจากระยะไกล]
[เอ็ม] ไม่เป็นไรใช่ปะ
[ตะโกน] ไป!
[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]
[หัวใจเต้นเป็นจังหวะ]
[ดนตรีบีบคั้นอารมณ์ยิ่งขึ้น]
- [ดนตรีหยุด] - [ลันร้องออกแรง]
[ลันแผดเสียงอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]
ลัน! ลัน!
[ปรานต์] พอ!
[ชบาร้องออกแรง]
[ปรานต์หายใจกระเส่า]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ครวญครางเจ็บปวด]
[ร้องเจ็บ]
- [กรีดร้องตกใจ] - [ปรานต์ร้องเจ็บ]
- ปรานต์! [ร้องกระอัก] - [ยิงปืนกล]
[ดนตรีบีบคั้น]
เฮ้ย!
เคลียร์!
[ยิงปืนกลรัวต่อเนื่อง]
[กระจกแตก]
[โปหอบ]
[ปรานต์ร้องเจ็บ]
[หมอ] เอามาตรงนี้เลย
[เหล็ก] ลัน มา
- [โป] เอาลันไป - [ลัน] ปล่อย
[เหล็ก] เร็ว
[โป] หมอ ฉีดแฟคเตอร์!
- [เอ็ม] ลุง! - [เหล็ก] ใจเย็น
[เอ็ม] ลุงทําอะไร
มึงอย่ามายุ่ง
ลุง ลุง
[เหล็ก] ไป
[โป] ไอ้หมอ เร็ว
[หมอ] มึงจับไว้นิ่งๆ
[เหล็กร้องออกแรง]
[เหล็ก] นิ่งๆ
- [ลันหอบ] - [เหล็ก] ใจเย็น
[หมอ] มึงโอเคใช่ไหม
เร็ว!
[หมอ] ไอ้เหล็ก มึงไปกางอีกเตียงนึงเลย
- [เอ็มอุทานตกใจ] - [ปรานต์ร้องเจ็บ]
[เหล็ก] เอ็ม มา
- [เอ็ม] ครับ - [เหล็ก] ไป
[รถเข็นเคลื่อนเข้ามา]
[เอ็ม] ปรานต์ๆ
- [ปรานต์หายใจกระเส่า] - [เอ็ม] เลือดมันไหลไม่หยุดเลยวะ
[โป] กดไว้
[ลันหายใจกระเส่า]
- [หมอ] นิ่งๆ นะ - [ลันหายใจกระเส่า]
[ยิงปืนดังลั่น]
[กระเบื้องแตก]
ไป
[ยิงปืนจากระยะไกล]
[โปครวญครางเจ็บปวด]
[ปรานต์กระอักเลือด]
[โปหอบ]
[ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บปวดดังลั่น]
[ลูกน้อง 4 ร้องออกแรงยื้อยุด]
[จ้าร้องออกแรง]
[ลูกน้อง 4 ร้องเสียหลัก]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บปวดดังลั่น]
- [ลูกน้อง 4 ร้องเจ็บ] - [จ้าร้องออกแรงเตะ]
[ดนตรีไม่ชอบมาพากลค่อยๆ ดังขึ้น]
[เอ็ม] ปรานต์ๆ
- [ปรานต์หายใจกระเส่า] - [เอ็ม] ปรานต์
พร้อมนะ
[เอ็มตะโกน] ลุง!
[เอ็มหอบ]
อย่า
[หายใจกระเส่า] พ่อ
[ปรานต์หอบต่อเนื่อง]
[ปรานต์] อย่า
- ปรานต์ มา - [ปรานต์] พ่อ พ่อ
[ลูกน้อง 5 ร้องเจ็บ]
- [ลูกน้อง 6 ตะโกนโวยวาย] - [จ้าร้องออกแรง]
- [จ้าร้องออกแรงเตะ] - [ลูกน้อง 6 ร้องเสียหลัก]
[เหล็กและโปออกแรง]
- [ปรานต์] ปล่อยกู - [โป] มานี่
[ปรานต์] ปล่อย
- [ปรานต์ร้องเจ็บ] - [เหล็ก] อุ้มขึ้น
[เหล็ก] นอนลง นอนลง
[ปรานต์หอบ]
[เหล็ก] ขึ้นเตียง
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[หมอ] ขึ้นมา
จับขาไว้ เร็วๆ
เฮ้ย จับไว้เร็ว
เหี้ย!
- กูไม่เอา! - [หมอ] จับมันไว้ กด จับ
- [เหล็ก] นิ่งๆ ไว้ - [ปรานต์] เอ็ม ปล่อยกู
ไอ้เหี้ย กูไม่เอา
[เหล็ก] นิ่ง!
นิ่ง!
[ปรานต์หอบต่อเนื่อง]
[หมอ] กดมันไว้
[เหล็ก] นิ่งไว้
- [หมอ] มึงกดเข็มไว้ - [เหล็ก] มา
[ปรานต์] พาเขาออกไป
[ปรานต์หอบ]
[ปรานต์] เอ็ม
มึงพาเขาออกไป
เอ็ม
[ครวญครางเจ็บปวด]
[เหล็ก] ไม่เป็นไร
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์ค่อยๆ ดังขึ้น]
[สะอื้น]
[หายใจกระเส่า]
[ร้องไห้ฟูมฟาย]
[ลันร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[ลัน] ปรานต์เป็นออรัม บลัด
แล้วก็เป็นโรคเลือดไหลไม่หยุด
ฉันเพิ่งรู้ตอนนั้นเอง
ว่าฉันมาอยู่ที่นี่
ในฐานะคลังเลือดของเขา
[จ้าอุทานตกใจ]
[จ้าร้องออกแรง]
เดี่ยว!
[จ้ากระอักเลือด]
[ดนตรีหดหู่]
[ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[ดนตรีตึงเครียด]
[ตะโกน] เฮ้ย เปิดประตู!
[ชบา] มึงจะเปิดไม่เปิด
ถ้ามึงไม่เปิด
เพื่อนมึงตายห่านะคะ!
[ชบา] กูจะนับแล้วนะ!
หนึ่ง
สอง
[ค้อนกระแทกหัวอย่างจัง]
[โปหายใจกระเส่า]
[ดนตรีตึงเครียด]
[ค้อนกระทบพื้น]
เอางี้เลยเหรอ
เออ!
แม่งไม่เปิดหรอก กูรู้ ไอ้เหี้ย
ถ้าออกไปตอนนี้ไหวไหม
งั้นต้องฉีดแฟคเตอร์ให้เลือดมันแข็งตัวอีกสักเข็ม
มึงฉีดไปเเล้ว
ก็มึงบอกว่าจะลุยออกไปใช่ไหมล่ะ
ถ้าใช่ ก็ต้องฉีดให้มันอีกเข็มนึง
ฉีดได้ มึงเชื่อกู
[ปรานต์ถอนหายใจอย่างหนักใจ]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[โป] ไหวไหม
ครับ [ถอนหายใจ]
สู้ไปกับพ่อสักหน่อยไหม
[ปรานต์สูดหายใจลึก]
[โปถอนหายใจ]
ไป
[เหล็กถอนหายใจอย่างหนักใจ]
[ทั้งหมดร้องแตกตื่น]
[พฤกษ์] เฮ้ย เฮ้ย
[ชบา] เฮ้ย ไอ้เหี้ย
[ลูกน้อง 7] เฮ้ย ไปๆ เร็ว
[ระเบิดดังสนั่น]
[ลูกน้อง 8 ร้องทุรนทุรายต่อเนื่อง]
[ดนตรีบีบคั้นอารมณ์]
[ลูกน้อง 9 ร้องเจ็บ]
[ปรานต์] พ่อ!
เชี่ย เฮ้ยๆ
เชี่ย
[เหล็ก] ระบบโดนแฮ็ก
ประตูล็อกว่ะ
[ดนตรีตึงเครียดค่อยๆ ดังขึ้น]
- มึงพาทุกคนไป เดี๋ยวกูจัดการเอง - [เหล็ก] เฮ้ย
- [เอ็ม] ลุงๆ - [เหล็ก] ไอ้หมอ เร็ว
พ่อ
- พ่อ - [เอ็ม] ปรานต์!
[ขยับปากไม่มีเสียงพูด]
- ไม่ - พ่อ
ไม่!
[กระจกแตก]
พ่อ
- [เหล็ก] อย่า - พ่อ
[เหล็ก] รีบไป
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[ปืนดังจากระยะไกล]
[โปหายใจฮึดออกแรง]
[หมอ] ไป เร็ว!
ครับ
[ยิงปืนดังลั่น]
[ปลอกกระสุนร่วงกระทบพื้น]
[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]
[ตัวตั้งเวลาส่งเสียงเป็นจังหวะ]
[ตัวตั้งเวลาส่งเสียงดังค้าง]
- [ลูกน้อง 10] เฮ้ย! - [เหล็ก] ไป
[ระเบิดดังสนั่น]
- [ข้าวของร่วงหล่นกระจัดกระจาย] - [เหล็กไอสําลัก]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[ร้องเสียงหลง] พ่อ
[ร้องไห้ฟูมฟาย]
[ร้องไห้ฟูมฟายต่อเนื่อง]
[เหล็ก] ปรานต์
ต้องไปแล้วลูก
ไป
ต้องไปช่วยพ่อก่อน ลุง
[เหล็ก] ไปแล้ว ต้องไปแล้ว
[ร้องฟูมฟาย]
[เหล็ก] ปรานต์ เร็ว ลูก ไป
- ไป ต้องไปแล้ว - [ปรานต์] ลุง!
ต้องไปแล้ว
[ปรานต์ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
ใจเย็น
ไอ้หนู มึงตั้งสติ
ตั้งสติไว้!
[เหล็ก] ไป
ทุกคนตายเพื่อให้เรารอด
เข้าใจไหม ไป เร็ว!
[ปรานต์] ลุง
[ร้องฟูมฟาย]
ไป
[ปรานต์] พ่อ!
[กัดฟันฉุนเฉียว]
[ดนตรีหยุด]
[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]
[นกร้องจากระยะไกล]
[นกร้องและสะบัดปีกบิน]
[ดนตรีหดหู่]
[เอ็ม] ลัน
ลันจะไปไหน ลัน
- ไปจากที่นี่ - [เอ็ม] ลัน เดี๋ยว
ตอนนี้ที่นี่ปลอดภัยสุดนะเว้ย
ที่ที่มีเราอยู่ ไม่มีใครปลอดภัย
มัน... มันไม่มีใครคิดแบบนั้นเว้ย ลัน
คิดดิ ช่วยคิดหน่อยเหอะ
พ่อเราตาย แม่เราตาย
คนบ้านนี้ก็ต้องมาตายเพราะเรา
คิดหน่อยเหอะ
ไม่โทษตัวเองได้เปล่าวะลัน
[เอ็ม] ขอร้องเหอะ
ที่นี่มีแต่คนรักแกนะเว้ย
รัก
รักเพราะเป็นเรา
หรือรักเพราะเลือดเรา
[พูดปนสะอื้น] ให้ได้หมดแหละ เราให้ได้หมดแหละ คนที่เรารักอะ
แต่ต้องไม่ใช่แบบนี้
ต้องไม่ใช่มาหลอกกันแบบนี้
แม้แต่แกก็ไม่เคยบอกอะไรเราด้วย
[ตะโกน] เราไม่รู้เว้ย ลัน!
[เอ็ม] เราไม่รู้ โอเคปะ ปรานต์มันก็ไม่รู้
ใครกรุ๊ปเลือดอะไร ใครจะไปรู้วะ
ตอนที่ลุงพาแกเข้ามาบ้านน่ะ
เขาแค่บอกว่าแกไม่มีใครเว้ย
[เอ็ม] มันก็ปกติของบ้านนี้ปะ
เราก็ไม่มีใครเหมือนกันเว้ย
เรารู้นะเว้ย ว่าแกเฟลกับพวกลุงๆ
[เอ็ม] เราก็เฟลเหมือนกัน
ปรานต์มันก็น่าจะเฟลหนักเลย
แต่ว่าเชื่อเราเหอะ
ว่าที่นี่แม่งเป็นบ้านที่ดีที่สุดแล้วเว้ย
[เอ็ม] แล้วแกสองคนน่ะ
ก็โชคดีฉิบหายแล้วที่ได้เจอกัน
[ลันสะอื้น]
[ปรานต์อุทานสะลึมสะลือ]
[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]
[หมอ] อ้าว เฮ้ย เดี๋ยวๆ
เฮ้ย ใจเย็นๆๆ
[หมอ] เออ
[ปรานต์ถอนหายใจ]
[ปรานต์สูดปาก]
[หมอ] ฟื้นตัวเร็วกว่าที่คิดนะไอ้หนู
แบบนี้ไม่น่าจะเกินสองเดือน ก็กลับมาซ่าได้เหมือนเดิมแล้ว
[เหล็ก] อือ [หัวเราะเบาๆ]
ลุง
[ปรานต์] ผมรู้ว่าพ่อเก็บเงินไว้ให้ลันอยู่ก้อนนึง
พ่อเคยบอก
[ปรานต์] ลุงกับเอ็มช่วยพาลัน ไปหาที่อยู่หน่อยได้ไหม
พาเขาไปหาที่ที่ปลอดภัย
แล้วช่วยรอดูจนกว่าเขาจะโอเค
แล้วเราค่อยแยกย้ายกัน
แยกย้ายกัน
ย้ายไปไหน
[ปรานต์] ผมอยากให้ลันปลอดภัย
ผมอยากให้ทุกคนปลอดภัย
เราต้องไม่เสียใครไปอีก
ไม่มีที่ไหนปลอดภัยสําหรับลันแล้ว
[ดนตรีตึงเครียด]
[เหล็ก] ลันจะถูกล่า
พวกเราจะถูกฆ่า
พวกหม่าล่ามันต้องเก็บให้หมด
ถ้าไม่งั้นมันก็อยู่ไม่ได้
กฎข้อนี้ทุกคนรู้ดี
[เหล็ก] จะไม่มีใครปลอดภัย
จะไม่มีใครได้ไปใช้ชีวิต
จนกว่าเรื่องนี้จะจบ
[ปรานต์] วันที่เราชวนลันหนี
วันนั้นคือวันที่เราเพิ่งรู้ว่าลันก็เป็นออรัม บลัด
[ปรานต์] ก่อนหน้านี้เราไม่เคยรู้เลย ว่าทําไมลันถึงต้องมาอยู่ที่นี่
เรานึกว่าพ่อเก็บลันมาเลี้ยงเหมือนเอ็ม
เราขอโทษนะ
ขอโทษแทนพ่อแล้วก็ทุกคน
เราขอโทษ
ขอโทษฉิบหายเลย
เราขอโทษจริงๆ
[ดนตรีหม่นหมอง]
ลัน
- เรา... - [พูดเสียงสั่น] ความเจ็บมันจะมาอยู่ตรงนี้นะ
ทุกครั้งเลย
ที่คิดถึงพ่อกับแม่
เราต้องพยายามกลืนมันลงไปทุกครั้ง
มันก็ยากทุกครั้ง
[ลัน] ชีวิตเรามีบ้านมาสองหลัง
หลังแรกทุกคนตายเพราะเรา
หลังนี้ทุกคนก็ตายเพราะเรา
[ลัน] ถ้าโลกนี้ไม่มีที่ที่ปลอดภัยพอสําหรับเรา
เราต้องอันตรายมากพอจะปกป้องตัวเองได้
ถูกไหม
[ลัน] ปรานต์
เธอต้องสอนให้เราฆ่าคน
เราจะไม่เป็นภาระใครอีก
เราจะไม่ต้องนอนทุกคืน แล้วกลัวว่าตื่นมาใครจะหายไปอีก
เราอยากเห็นมันตายตรงหน้า
ต่อหน้า
เธอต้องยอมให้เราเป็นนักฆ่า
[ดนตรีบีบคั้น]
มันไม่ใช่ว่านึกอยากจะเป็นก็เป็นกันง่ายๆ นะ
ฮึ คนเขาฝึกกันเป็นปีๆ ฝึกกันทั้งชีวิต
[ปรานต์] ก็ได้แค่ไหนแค่นั้น
ลันเขาดูแลตัวเองได้ มันก็ดีกับลันเอง
แล้วก็ดีกับทุกคนด้วย
แล้วถ้าเกิดว่าลันดูแลตัวเองได้ ลันจะมีสิทธิ์เลือกว่าเขาจะอยู่หรือไป
ผมจะให้เขาเลือก
ตามใจกันไปแบบนี้
คนที่อันตรายก็คือลันนะ
[เหล็ก] นี่เราสู้กับนักฆ่านะ
ไม่ใช่ป้าข้างบ้าน
ก็เอาแบบที่ปรานต์พูดดิลุง แค่ไหนก็แค่นั้น
บางที ป้าข้างบ้านอาจจะน่ากลัวกว่านักฆ่าก็ได้
[ถอนหายใจ]
- รับนะ - ฮะ
[ดนตรีระทึก]
[ลัน] เอ็ม มา
ฮะ
มา
เออๆ
เชี่ย
รุม
ฮะ
ไป
[เหล็กร้องออกหมัด]
[เหล็กร้องออกแรง]
[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]
[ลันหอบ]
[เหล็กหัวเราะในคอ]
[ปรานต์] คิดเร็ว ตอบโต้ดี
แต่ขาดแรงขาแรงหมัด แกนกลางลําตัวด้วย
[เอ็ม] ความไว ความแม่นยํา ความยืดหยุ่นน้อย
วู่วามไปหน่อย
[เหล็ก] ฮะ กะจะปะทะอย่างเดียว
ไม่ประเมินตัวเอง
สู้ทรงนี้ ตายเร็วกว่าป้าข้างบ้านอีก
[ถอนหายใจ]
แต่ถ้าจะเอาจริงก็เริ่มเลย
[ดนตรีระทึก]
[ปรานต์] ฝึกแรง ฝึกปะทะ
ฝึกใช้อาวุธ ฝึกคิด ฝึกสู้ระยะไกล
จะฆ่าคนที่มันมาฆ่าเรา
ต้องเริ่มจากการไม่ถูกฆ่าให้ได้ก่อน
[ดนตรีฮึกเหิม]
ประกอบ
[หัวเราะในคอ]
ดึงขึ้นให้เข็มปลาย... โอเค
เอาใหม่
- [หมัดปะทะลําตัว] - [เอ็มร้องออกหมัด]
[เหล็ก] ลุกขึ้นมา
ลุก
เอาอีก
[ลันครางเจ็บเบาๆ]
[ปรานต์] เกร็งไว้
หายใจ หายใจ
[สูดหายใจลึก]
[ปรานต์ร้องออกหมัด]
[เอ็มร้องออกหมัด]
[เหล็ก] เอาอีก
[ปรานต์ร้องออกหมัด]
[เอ็มร้องออกหมัด]
[ดนตรีฮึกเหิม]
[เอ็มทําเสียงชอบใจ]
ได้แล้ว
[คมมีดปะทะกัน]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ประตูเปิด]
[ประตูปิด]
[ดนตรีลึกซึ้ง]
[ปรานต์ถอนหายใจ]
[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]
ถ้ากูไม่รอดอะ
มึงต้องดูแลลันนะ
- จริงจัง - [ปรานต์หัวเราะในคอ]
พูดอะไรของมึงวะ
เอาดีๆ ดิ มึงจะตายเหรอวะ
ก็ถ้ากูตายขึ้นมา มึงก็ต้องอยู่ดูแลเขาเหอะ
กูไม่อยากให้ลันไม่เหลือใคร
มึงสั่งกูแบบนี้
มึงรู้ปะเนี่ยว่ากูชอบเขา
โน่น
เห็นชัดตั้งแต่โน่นแล้ว
[ปรานต์ทําเสียงชื่นใจ]
มึงว่า
พวกมันจะเจอเราเมื่อไหร่วะ
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[เจ้าของเต็นท์รถ] สวัสดีครับเฮีย
สนใจคันไหนครับ
[พฤกษ์] คันนี้ได้มานานยัง
อ๋อ คันนี้สักพักแล้วครับเฮีย
ไป
[เจ้าของเต็นท์รถอุทานตกใจ]
นี่ครับเฮีย
[พฤกษ์] อือ
โอเค
เกือบสองเดือนแล้ว
- พอจะรู้ไหม เขาไปไหนกันต่อเหรอ - [ดนตรีหยุด]
[จักจั่นส่งเสียงจากระยะไกล]
[ถอนหายใจ]
[ปรานต์] ถ้าตั้งใจ จะตัดขั้วหัวใจหรือเส้นเลือดใหญ่
แรงต้องเยอะ
แล้วก็ต้องแม่นด้วย
[ปรานต์] จุดตายมันจะเข้าถึงยากหน่อย
มันเป็นกลไกป้องกันตัวของร่างกาย
สมมุติว่านี่คือซี่โครง
[ปรานต์] มันก็เหมือนกับเสื้อเกราะ
แต่เส้นเลือดสําคัญ มันจะไปหลบอยู่ที่ด้านหลังตรง...
ขอโทษนะ
[ปรานต์] เอาใหม่
เนี่ย
[ปรานต์] สองเส้นที่สําคัญมาก
โจมตีระยะไกลอาจจะยาก
แต่ถ้าอยู่ใกล้
เอากรรไกรเจาะแล้วตัดนี่จบเลย
อยู่ตรงนี้
ลันพยายามจํานะ
งั้นช่วงท้องน่าจะง่ายกว่าปะ
- [ปรานต์] เอ่อ... - [นกร้องจากระยะไกล]
ก็ไม่เชิงหรอก
ความจริงแล้ว เส้นเลือดใหญ่
[ปรานต์] มันเริ่มจากทางด้านหน้า ตรงขั้วหัวใจก็จริง
[ดนตรีลึกซึ้ง]
แต่มันจะอ้อมไปหลบอยู่ทางด้านหลัง
แนบกับแนวกระดูก
[ปรานต์] ผ่านกะบังลม
แล้วไปที่ช่วงท้อง
มันจะอยู่ด้านในสุด
มีผิวหนัง ชั้นไขมัน
แล้วก็กล้ามเนื้อบังอยู่
ถ้าจะเอาให้ตาย
ต้องเข้าประชิดตัว
แล้วกดมีดจนมิดด้าม
แบบนั้นถึงจะเวิร์ก
- เดี๋ยวไปลองดูอีกที - ลัน
ถ้าลันดูแลตัวเองได้แบบที่อยากทําแล้ว
ลันไม่ไปไหนได้ไหม
[ดนตรีโรแมนติก]
[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]
กินข้าว
- [เอ็ม] โอ้โห - [เหล็ก] โอ้
สุดว่ะ
[ธงสั่นไหวรับลมทะเล]
[หมอ] นี่มันเหมือนข้าวผัดของไอ้จ้าเลย
มันสอนเธอทําเหรอ
เคยเห็น ทําได้
[เอ็มทําเสียงอิ่มเอม]
อร่อย
นี่ถ้าไอ้เดี่ยวอยู่เนี่ย มันฟาดคนเดียวสี่ห้าจานเลยนะ
[คลื่นซัดเข้าฝั่ง]
ถ้าเราอยากมีชีวิตแบบที่เราอยากมี
[ลัน] ไปด้วยกันทุกคนต้องทํายังไง
[เอ็ม] ถ้าเกิดหนี
ก็ต้องหนีไปเรื่อยๆ
ถ้าเกิดซ่อน...
[ดนตรีอ่อนไหว]
ก็ต้องทําอย่างที่เราทํากันอยู่
ถ้าเกิดสู้
มันก็อาจจะจบ
แต่ว่าจบแบบไหนไม่รู้
[วางช้อนส้อมลงบนจาน]
แล้วถ้านี่จะชวนไปสู้
แบบที่ไม่รู้ว่าจะจบยังไงเนี่ยแหละ
มีใครเอาด้วยไหม
กูเอา
[เหล็ก] เฮ้ย เดี๋ยวๆๆ
นี่เรามีกันกี่คน
จะสู้ยังไงไหว
แล้วแผนคืออะไร
ฮะ
กลับตะเข็บไงลุง
[ปรานต์] เราจะเปลี่ยนจากหนีเป็นล่า
แล้วเปลี่ยนจากซ่อนเป็นสู้
[ดนตรีตึงเครียด]
[ขึ้นลําปืน]
อย่าลืมนะ
ระวังผู้หญิงแล้วก็ผู้ชายที่ผมบอกไปด้วย
ส่วนที่เหลือก็แล้วแต่พวกคุณเลย
สองคนนี้มันทําไม
ทําบุญมาดีนักหรือไง ถึงได้ต้องระวังอยู่นั่นน่ะ
เจ้ากรรมนายเวรผมเองแหละ
[พฤกษ์] ผมมีคนของผมมาด้วยนะ
แต่ไม่ต้องซีเรียสเรื่องค่าหัวล่ะ
พวกคุณเอาไปหมดนั่นนั่นแหละ
[ชบาผิวปาก]
[ดนตรีหยุด]
[นกร้องจากระยะไกล]
[ปรานต์] ถ้ามีคนมาถามซื้อรถผม พี่โทรบอกผมนะ
- [ดนตรีระทึก] - [เจ้าของเต็นท์รถ] ฮัลโหล
มีมาแล้วคนนึง
ดูไฮโซหน่อยๆ
[ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[ระเบิดดังสนั่น]
[ดนตรีระทึกยิ่งใหญ่]
[ปลอกกระสุนร่วงกระทบพื้น]
[ยิงปืนปะทะกันต่อเนื่อง]
เฮ้ย!
- [ยิงปืนดังลั่น] - เชี่ยๆ
[ยิงปืนดังลั่น]
[พฤกษ์ฮึดฮัดหงุดหงิด]
- [ยิงปืนดังลั่น] - เฮ้ย!
[ถอนหายใจ]
[ตะโกนแหกปากลั่น]
[ดนตรีระทึกเร่งจังหวะขึ้น]
มา!
[ยิงปืนปะทะกันต่อเนื่อง]
[นักล่าสวมฮู้ด] เฮ้ย!
[ระเบิดดังสนั่น]
[ข้าวของแตกกระจาย]
[ยิงปืนจากระยะไกล]
[เหล็กร้องครวญครางเจ็บปวด]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เหล็กร้องฮึดสู้]
[นักล่าร้องออกแรง]
[ร้องครวญครางเจ็บปวด]
[คํารามต่อเนื่อง]
[ร้องออกแรงถีบ]
[ร้องครวญครางเจ็บปวด]
[คําราม]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[นักล่าร้องกระอักในคอ]
[เลือดไหลพรั่งพรู]
[หายใจกระเส่า]
[ยิงปืนปะทะกันจากระยะไกลต่อเนื่อง]
[หายใจติดขัดต่อเนื่อง]
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ครวญครางเจ็บปวด]
[ฮึดออกแรง]
[กระอักเลือด]
[หายใจกระเส่า]
[ดนตรีระทึก]
[เอ็มร้องออกแรง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้]
[ร้องออกแรง]
[เอ็มร้องออกแรงทุ่ม]
[นักล่า 2 ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ร้องเจ็บ]
[เอ็มร้องออกแรงถีบ]
[นักล่า 3] เฮ้ย
[เอ็มร้องออกแรง]
[เอ็มร้องออกแรงทุ่ม]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ดนตรีระทึก]
[พฤกษ์อุทานตกใจ]
[พฤกษ์ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[พฤกษ์ทําเสียงสะใจ]
[พฤกษ์ร้องตกใจ]
[พฤกษ์ร้องจุก]
[พฤกษ์ร้องเสียหลักและฮึดฮัดหงุดหงิด]
[คําราม]
[หอบ]
[ดนตรีผ่อนจังหวะลง]
[ปรานต์อุทานตกใจ]
[กระสุนพุ่งแหวกอากาศ]
[หอบ]
[ยิงปืนจากระยะไกล]
[ตะโกนก้อง] หมอ!
[ดนตรีบีบคั้น]
[เอ็มคํารามลั่น]
[เอ็มไอสําลัก]
[บลูร้องครวญครางเจ็บปวด]
[ดนตรีระทึก]
[บลูร้องออกแรง]
[เอ็มไอสําลัก]
[บลูร้องออกแรง]
[คํารามลั่น]
[แหกปากคํารามลั่น]
[ดนตรีระทึก]
[ไอสําลัก]
[ดนตรีบีบคั้น]
[ร้องแหกปากอย่างบ้าคลั่ง]
[ฮึดฮัดไม่พอใจ]
[ดนตรีระทึก]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ชบาร้องตกใจ]
- [กระดูกลั่น] - [ชบาร้องเจ็บ]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[คําราม]
[ชบาร้องออกแรงต่อเนื่อง]
[ร้องอย่างเลือดขึ้นหน้า]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[หอบต่อเนื่อง]
[ลันร้องเจ็บ]
[หัวเราะในคอ]
[ร้องออกแรงต่อสู้ต่อเนื่อง]
[พฤกษ์ร้องผงะ]
[พฤกษ์ทําเสียงครุ่นคิด]
[ฮึดฮัดหงุดหงิด]
[พฤกษ์คําราม]
- [ลันร้องออกแรง] - [ดนตรีหยุดกะทันหัน]
[พฤกษ์ครวญคราง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ร้องเจ็บ]
[ลันร้องออกแรงแทง]
[พฤกษ์] เดี๋ยวๆๆ
- [ลันร้องออกแรงแทง] - [ดนตรีบีบคั้น]
[หอบ]
[พฤกษ์ร้องโอดครวญ]
[กรีดร้องอย่างโกรธแค้น]
[หอบ]
[หัวเราะในคอ]
[พฤกษ์หายใจติดขัด]
[กระอักเลือด]
[หายใจกระเส่าต่อเนื่อง]
[สะอื้น]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
ปรานต์
[ปรานต์หอบเหนื่อย]
[ลัน] คนอื่นล่ะ
คนอื่นล่ะ
[ปรานต์หอบเหนื่อยต่อเนื่อง]
ไป
[ดนตรีหดหู่]
[นกร้องจากระยะไกล]
[ยิงปืนจากระยะไกล]
[หอบ]
[ปรานต์] ลัน
ลัน
- [ยิงปืนจากระยะไกล] - [เอ็ม] เหี้ย!
[ยิงปืนดังลั่นต่อเนื่อง]
เอาไงวะ
ไปก่อนๆ
[ดนตรีบีบคั้น]
[หอบเหนื่อย]
ลัน
[ปรานต์] มึง ไปโรงบาล
เชี่ยเอ๊ย
อยู่ไหนวะ
โรงพยาบาลอยู่ไหนวะ
[ปรานต์] ลัน
ไม่เป็นไรนะ
กระสุนทะลุ แต่เราจะไม่เป็นไร
[หอบถี่]
เอ็ม ลันจะช็อกแล้วว่ะ
[หอบถี่]
กูต้องให้เลือดเขา
ไม่ได้นะเว้ยปรานต์
[ปรานต์] มึงจอด
[หอบถี่]
จอดเถอะ
แล้วมึงจะให้เลือดเขายังไง
[ปรานต์] กูว่าหมอต้องเตรียมไว้
[เอ็ม] เชี่ยเอ๊ย
[ดนตรีหม่นหมอง]
เอ็ม ช่วยกู
[เอ็ม] ได้
[เอ็ม] อะ หนึ่ง...
ปรานต์
แต่มึงจะตายนะเว้ย
กูให้เลือดเสร็จ
มึงก็รีบพากูไปโรงบาลดิ
[หอบถี่]
[ปรานต์หายใจแผ่วเบาต่อเนื่อง]
[ลันหอบถี่]
[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]
ไป
[ประตูรถปิด]
[รถพุ่งเข้ามาใกล้]
[ยิงปืนกลรัว]
[เอ็ม] เชี่ย
- เชี่ย - เอ็ม
เชี่ย!
- [ปรานต์] เอ็ม - [เอ็ม] กูไม่เป็นไร
[หอบ]
[ดนตรีตึงเครียด]
[เอ็มหอบ]
หยุด
กูเอง
เอ็ม
มึงต้องอยู่กับลัน
เอ็ม
เอ็ม เอ็ม!
[ดนตรีระทึก]
[ชบาร้องเจ็บ]
[เอ็มร้องออกแรง]
[เอ็มร้องออกแรงยื้อยุด]
ลัน
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[เอ็มคําราม]
[ชบาร้องเจ็บ]
[ชบาร้องผงะ]
[ทั้งคู่แผดเสียงดังลั่น]
[แผดเสียงดังลั่น]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุด]
[ชบาร้องผงะ]
[ชบาแผดเสียง]
[ชบาร้องออกแรง]
[เอ็มร้องเจ็บ]
[สูดหายใจลึก]
[หัวใจเต้นถี่ต่อเนื่อง]
[ชบาคํารามต่อเนื่อง]
[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]
[ชบาหอบเหนื่อย]
[ร้องออกแรง]
[หายใจกระเส่า]
[ชบาหอบเหนื่อย]
[แผดเสียงดังลั่น]
[ครวญครางเจ็บปวด]
เหี้ย!
[แผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง]
[เอ็มร้องเจ็บ]
[ชบาแผดเสียงอย่างบ้าคลั่งต่อเนื่อง]
[ทั้งคู่ร้องออกแรงยื้อยุดต่อเนื่อง]
[ชบาแผดเสียงอย่างบ้าคลั่ง]
- [ร้องออกแรง] - [ครวญครางเจ็บปวด]
[ร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]
[ชบาร้องออกแรง]
[เอ็มครวญครางเจ็บปวด]
ปล่อยกู โอ๊ย
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์]
[ชบาแผดเสียง]
[ชบาร้องออกแรง]
[เอ็มร้องออกแรงยื้อยุด]
[ทั้งคู่แผดเสียงดังลั่น]
[ชบาหายใจติดขัด]
[เอ็มร้องออกแรง]
[ชบาหายใจติดขัด]
[เอ็มร้องสุดเสียง]
[เอ็ม] เออ กูรู้
กูรู้จริงแหละ
ว่าเขาชอบมึง
เขาชอบที่จะอยู่กับมึง
เพราะฉะนั้นมึงต้องรอด
มึงเองก็ต้องรอด
เพราะว่าพวกเราชอบอยู่ด้วยกัน
กูกับมึงสองคนจะดูแลเขาให้ดีที่สุด
[ดนตรีหม่นหมอง]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ลันหายใจแผ่วเบาต่อเนื่อง]
[ปรานต์หายใจแผ่วเบา]
[ดนตรีลึกซึ้ง]
ใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ให้ได้นะ
เราจะอยู่กับลันเอง
[ปรานต์หายใจกระเส่า]
[หายใจกระเส่า]
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[ลมพัดเหนือผิวน้ํา]
ปรานต์
[ลัน] ปรานต์
- [ดนตรีสะเทือนใจ] - [สะอื้นต่อเนื่อง]
[น้ําเสียงแผ่วเบา] ปรานต์
[สะอื้นต่อเนื่อง]
[ลันสะอื้น]
[ลันร้องไห้สะอึกสะอื้น]
[ดนตรีสะเทือนอารมณ์บีบคั้นยิ่งขึ้น]
[ปรานต์] ใช้ชีวิตแบบที่ตัวเองอยากใช้ให้ได้นะ
เราจะอยู่กับลันเอง
[ดนตรีค่อยๆ เบาลง]
[นกร้องจากระยะไกล]
[ดนตรีอบอุ่น]
[ลูกชายลันร้องดีใจ]
[ฝีเท้าก้าวเข้ามา]
[ลัน] เด็กคนนี้มีเลือดที่หายากที่สุดในโลก
เขาจะต้องดูแลตัวเองได้ดี
มีอิสระในการใช้ชีวิต
แบบไม่ต้องกลัวอะไร
[ลูกชายลันทําเสียงชอบใจ]
[ลัน] อิสระที่คนหลายคน
ให้ฉันไว้
ฉันจะดูแลชีวิตที่เหลือต่อจากนี้ให้ดีที่สุด
จะไม่ยอมให้เลือดสักหยด
ไหลออกจากตัวฉันอีก
เพราะมันไม่ได้มีแค่เลือดของฉัน
แต่มันมีเลือดของคนที่ฉันรัก
ไหลรวมอยู่ด้วย
[ดนตรีไม่ชอบมาพากล]
[พฤกษ์] ขอโทษที่ทําให้รอนานนะครับ
[ภาษาอังกฤษ] หายากมากๆ
[อุทานชอบใจ]
[พฤกษ์ร้องเจ็บ]
[พฤกษ์อึกอัก]
[พฤกษ์ครวญครางเจ็บปวด]
[ดนตรีหยุด]
[ดนตรีประกอบปิดเรื่อง]
[ดนตรีหยุด]