Downloaded from YTS.BZ
FILM TEN MA CHARAKTER FIKCYJNY I POWSTAŁ W CELACH ROZRYWKOWYCH
Official YIFY movies site: YTS.BZ
DUBAJ
Przynieś gazę i daj znać lekarzowi.
Potrzebuje krwi na już.
Spośród ośmiu miliardów ludzi
tylko 0,00000625% ma najrzadszą grupę krwi.
Dla jej potrzebujących ta krew jest na wagę złota.
Ludzie z tą grupą to tak zwani złotokrwiści.
Upuśćmy mu jeszcze krwi,
a umrze.
Trudno. Szef musi żyć.
Proszę mieć na uwadze...
To znajdę innego.
Złota krew to nie coś, co leży na ulicy.
Rób, jak każę.
I zachowaj narządy. A nuż się przydadzą.
Znajdź nowego dawcę. Cena nie gra roli.
Dobra. Robi się.
WIETNAM
Pański wybór.
Możemy to upozorować jakkolwiek:
jako wypadek drogowy, zatrucie czy nawet samobójstwo.
Ochroniarzami też możemy się zająć.
Prześlę ofertę i cennik do przejrzenia.
Pogadamy, jak wrócę.
Jestem za granicą.
Jasne.
Młoda na pewno się nada?
Pytałeś już ze cztery razy.
Hej.
Na pewno dogadałeś się z jej starymi?
Wiadomo. Zapłaciliśmy.
Możemy ją zabrać.
Wstawaj!
Coście za jedni?
Młoda źle wygląda.
ŁĄCZY NAS KREW
Klany zabójców strzelają inną bronią.
Kim on jest?
Pewnie łowcą.
Na zlecenie.
Do znalezienia czegokolwiek: ludzi, zwierząt, przedmiotów.
Za kasę znajdzie wszystko.
Kto porwał dziewczynkę?
Wziąłeś już część zapłaty.
Jesteś więc nam coś winien.
Znajdź złotokrwistego.
Czy to nowego, czy starego.
Wisi mi to.
Grunt, byś znalazł.
Ktoś mu to zlecił?
Czy poluje, by ją opchnąć na czarnym rynku?
Krew, narządy – na wszystko jest popyt.
Tak czy siak, mamy przesrane.
Miejmy oczy dookoła głowy.
Coś czuję, że wszyscy będą chcieli ją odbić.
SKLEP MEBLOWY
BANGKOK
Hej!
Nie skrzywdzimy cię.
Hej.
No dalej!
Cześć. Jesteś tu mile widziana.
Wszyscy tu są mili.
Zadbamy o ciebie jak o rodzinę.
Wszyscy tu są mili.
Zadbamy o ciebie jak o rodzinę.
Hej!
Czekaj!
Ale wypas.
Za nią.
- Spokojnie. - Cofnąć się.
Hej!
Leci ci krew.
Krwawisz.
No nieźle.
Zostanie ci blizna. Trochę to zaboli.
Pobiorę ci trochę krwi.
Lekko cię ukłuję.
Troszeczkę.
Dasz radę się nią zająć, synu?
Została sama.
Dlatego ją tu sprowadziłem.
Jak M-a?
Tego dnia nie wiedziałam,
dlaczego mnie uratowali
ani czemu musiałam tu zostać.
Wiedziałam tylko,
że jego spojrzenie
działało kojąco i wzbudzało zaufanie.
Jej krew pasuje do każdej grupy Rh minus.
Pofarciło ci się. Trafiła ci się ultrarzadka sztuka.
Czyli jej starzy też mieli tę grupę?
Albo złożyły się dwa recesywne geny.
- Kiedy zaczynamy pobierać? - Za jakiś czas.
Na razie jest za mała.
Pobrana krew po 40 dniach jest do wylania.
Najlepsza jest ta w krwiobiegu.
Miałam jedno wyjście: dołączyć do nich.
Ich dom przypominał zwykły sklep z antykami.
Ale nim nie był.
Mogłam tam tylko myśleć o tym,
który mi wszystko odebrał.
Opiekuj się nią. Niech siedzi w środku.
Deszcz.
Pran.
Lhan.
Co ty wyprawiasz? Schowaj się, głąbie. Przeziębisz się.
Chodź do nas.
Co?
- Chodź. - Czekaj.
- No dalej. - Co?
Pobawmy się.
- Pobaw się. - Co ty robisz?
Wytrę cię.
INDIE
- Ile to zajmie? - Zobaczymy.
- Jest już wynik? - Wypad!
Skąd oni się biorą?
W porządku. Ujemny.
Wszyscy mają Rh.
Ale nie takie.
Wyluzuj. Wiem, jesteś wkurzony.
To ludny kraj. Część żyje poza systemem.
Ani jednego.
Już długo bezskutecznie szukamy złotokrwistego.
Wróć do Wietnamu.
Dowiedz się, dokąd ją zabrali.
Do Wietnamu?
Raczej nie porwali jej łowcy.
Nie wiem, kim są. Obawiam się, że...
Dostałeś już 20 milionów.
Odbij ją, choćby była u samego Pana Boga.
- Po co M tyle trenuje? - To jego obowiązek.
Każdy tu ma jakiś.
A jaki jest mój?
Ty raczej żadnego nie masz.
Dlaczego?
A ty, Pran?
Też nie mam.
Opieka nad tobą.
W sensie więzienie tu? Jesteś klawiszem.
Tu jest bezpieczniej.
Trzymanie w domu dla bezpieczeństwa. Tak się robi ze strachu.
Za słaby. Za mało treningu. Za wolny.
Dawaj, młody.
To twój obowiązek.
Za dobrze cię zna.
Rozgryza cię po samej postawie.
Chcesz czegoś spróbować? Może to coś ułatwi.
Spoko.
Przygotuj się.
Dobra. Już.
Chwila!
Ty tak umiesz?
Od lat każe, bym go uczył.
- Przez niego mało sypiam. - Ej.
To tajemnica.
Jeszcze raz.
Dobra.
Dawaj.
Kurde!
Dobrze.
- Kumam. - Załapałeś?
Odwróć schemat. Z lewej na prawą, jakbyś nosił koszulkę na lewej stronie.
Ty to masz łeb.
Zaskoczysz go i się zbliżysz.
Potem tylko pilnuj dystansu i wybierz atak.
Szukaj słabych punktów i celuj w nie.
Jak poznać słaby punkt przeciwnika?
Przyjmując cios.
By się przekonać.
Jubilat przeholował i odpadł.
Dlaczego ukrywasz przed tatą, że dobrze walczysz?
Chyba chce mi oszczędzić tej roboty.
W terenie.
Masz tylko sprzedawać?
Chcesz tego? Czy wolisz pracować w terenie?
Bo ja wiem.
Tak mnie wychowano.
Serio nie wiem,
czy mi na tym zależy.
Ale chcę się tobą opiekować.
Lubię to.
A ty?
Co chciałabyś robić?
Jest coś takiego, ale...
to na razie nieważne. Nie wiem, od czego zacząć.
Już.
Daj.
Odłóż.
- Nie. - Daj pomalować.
Co? Nie.
- Bez gadania. - Nie.
Cel ma czterech goryli.
Wejścia i wyjścia zaznaczyłam na mapach.
Inne klany też mogą się czaić na tę fuchę.
No to grubo.
Bierzemy M-a?
Da radę?
Powinien.
Ostatnio sporo się poprawił.
Resztę dogadamy w biurze.
Spoko.
Idź.
Hej.
Wyskoczmy dokądś.
Ładnie?
Spięte czy rozpuszczone?
Luźno?
Tak i tak ładnie.
Coś się tak wystroiła?
Wychodzę.
Z Pranem.
Ani słowa mu, że to założyłam.
Masz zakaz wychodzenia.
Wymykamy się. Chata będzie dziś pusta.
Ani mru-mru.
Pranowi się spodoba?
Bankowo.
Chyba że ma z głową.
Kiedy mnie zabierzecie, tato?
Szykujcie się.
CIAŁO JEST RAMĄ DUSZY
Zapraszam.
Co w tym pięknego?
Co tu jest pięknego?
Takie gówno za 180 koła? Porąbało.
Ja jestem ładniejsza.
Dom zabójców.
A więc ruchy.
Mala.
Szlag.
Co robimy?
Cel w strefie pierwszej. Z czterema gorylami.
Najpierw wyeliminujcie gang Mala, potem cel.
Włożyłeś buty antypoślizgowe, złotko?
Będzie dziś ślisko od krwi.
Nie ślizgają się.
Nawet na plugawej krwi.
Plan B. Nie rozpoznają tylko M-a.
Daj im popalić, młody.
- Zapraszam. - Proszę.
- Hej! - Jazda!
Cel idzie zgodnie z planem.
Zlikwiduj go.
Zabity.
Cel wyeliminowany.
Nieźle jak na pierwszą fuchę, młody.
Zadanie wykonane.
Amber Hymns Enocha Rayburne’a.
Ręcznie tłoczony winyl.
Tylko 14 osób na świecie ma taki.
Tylko 14 osób. To mi się podoba.
Mnie też.
Mając coś takiego,
człowiek czuje się
magnifique.
No ba.
Ponoć wracasz na chwilę do Tajlandii.
Na odpoczynek czy polujesz na coś dla klienta?
Szukam czegoś megaważnego.
Chyba niedługo to znajdę.
Skąd wiesz?
Bo jestem łowcą.
Niemal to czuję.
Skąd masz tę kieckę?
Brzydka?
Ładna.
Spięte czy rozpuszczone?
Trzy te i trzy z kiełbaską.
- Proszę. - Ile?
Sześćdziesiąt.
Smakuje?
Co tam, pięknisiu?
Pani Chabo, panie Blue, witam.
To pierwsza rata. Za przyjęcie zlecenia.
Bierzecie?
Co, kurwa?
Po chuj chcesz z nimi zadzierać?
Zabrali mi coś.
Zmarnowali mój czas.
To dom zabójców.
I o to mi chodzi. Zlecam zabójcom zabicie innych.
Dla równowagi.
Ponoć parę dni temu przeszła wam koło nosa forsa.
Myśleliście o tym?
Pozbycie się ich
wyszłoby wam na korzyść.
Ktoś widział cię z Lhan.
Inni ciężko pracowali.
A wy się wymknęliście dla frajdy.
To zabierz mnie ze sobą.
Daj mi jakąś robotę.
Już masz: opiekę nad Lhan.
I robię to.
Wychodząc z nią, też się nią opiekuję.
Od początku siedzi tu zamknięta.
Ona też chce żyć.
Jak każdy.
Ale ktoś mógł ucierpieć przez twoje durne pomysły.
Niby jak?
I co jest w nich durnego?
Lhan ma prawo robić to, co inni.
Co w tym durnego?
Mam się nią opiekować? Robię to.
Pozwól mi robić to po swojemu.
Gdyby coś się stało, na nic by się zdał ten twój trening po kryjomu.
Posłuchaj.
To dzięki mnie M rozwali tu wszystkich.
Łącznie z tobą.
To moja zasługa.
Nie wiedziałeś?
- Bo mnie ignorujesz. - Lhan nie może się tak oddalać.
Wciąż jest poszukiwana.
Jak to poszukiwana? Przez kogo?
Co masz na myśli?
Tato.
- Powiedz. - Jej krew jest cenna!
Tato!
Wiesz, jak zajebiście trudno było ją znaleźć?
Pojmij to i przestańcie się wymykać, inaczej rozdzielę was na dobre.
Dość.
Kochasz ją.
Widzę to.
Lhan może być tu z tobą bezpieczna.
Ale stąd nie wyjedzie.
Nie każdy może żyć tak, jak mu się podoba.
Zrozum to.
Tak będzie łatwiej.
Do domu?
Tak.
Będziesz mogła żyć, gdzie chcesz i jak chcesz. Coś wymyślimy.
Zadbam o ciebie, na pewno.
A co z M-em i resztą?
Na razie mu nie mów.
Pomyślimy po wyjeździe.
Szybko, pakuj się. Wyjeżdżamy dziś wieczorem.
PRAN: WŁAŚNIE WYSZEDŁEM Z POKOJU
Czekaj.
Nie strzelać do niej.
Spadamy.
Padnij!
Jesteście cali?
Uciekajcie!
Lhan!
Dość!
Pran!
Hej!
Uwaga!
Daj go tu.
- Chodź, Lhan! - Weźcie ją!
- Pran! - Dalej!
Doktorze, podaj czynnik!
- Wuju! - Spokojnie.
- Co ty robisz? - Spieprzaj!
Wujku!
- Idź! - Doktorze, szybko!
Przytrzymać go.
Siedź spokojnie.
Uspokój się.
Wszystko gra?
Prędko!
Lhek, uszykuj drugie łóżko.
M, chodź!
- Dobra! - Dalej.
Pran.
Wciąż krwawi.
Uciskaj.
Dociskaj.
Leż spokojnie.
Ruszać!
Pran.
Pran!
Możemy?
Wujku!
Nie.
Tato.
- Nie. - Pran, chodź.
Tato.
- Puśćcie! - Chodź!
Puszczać.
Połóżmy go na łóżku.
Kładź się!
Na łóżko.
Przytrzymać mu nogi!
- Ruchy. - Trzymaj go!
Noż kurwa!
- Nie! - Trzymać go.
- Spokojnie. - Puszczaj, M!
- Nie chcę! - Leż spokojnie!
Nie ruszaj się!
Trzymaj go.
Leż.
- Wbij igłę. - Dalej.
Zabierz ją stąd.
M.
Zabierz ją stąd, M.
Spokojnie.
Pran jest złotokrwistym.
I ma hemofilię.
Dopiero wtedy pojęłam,
że przywieźli mnie tu,
bym dostarczała mu krew.
Deaw!
Otwierajcie!
Otworzycie?
Bo jak nie,
to go zajebię!
Odliczam!
Raz.
Dwa.
- Tak się to załatwia? - No raczej!
Chujki i tak by nie otworzyły.
Zdoła się wydostać?
Wstrzyknę mu jeszcze czynnik krzepnięcia.
Już jeden podałeś.
Mamy przebić się siłą? To potrzebuje drugiego.
Spokojnie, wytrzyma.
Dasz radę?
Tak.
Gotowy do walki u boku taty?
Jazda.
Hej!
O cholera!
Szybko, wypad!
Tato!
Cholera.
Kurde.
Zhakowali system.
Drzwi zamknięte.
Wszyscy na zewnątrz. Ja to załatwię.
- Doktorze! Szybko! - Wujku!
- Tato! - Pran!
Nie.
- Tato. - Nie!
Tato!
- Nie! - Tato!
Nie rób tego!
Chodźmy, szybko!
Dobra.
- Hej! - Uciekać!
Tato!
Pran.
Chodźmy, młody. Dalej.
Muszę ratować tatę!
Dalej. Musimy iść.
Pran, ruchy! Chodźmy!
- Chodźmy! - Wujku!
Jedź.
Tato!
Spokój!
Weź się w garść, młody!
Spieprzaj!
Zginęli, byśmy my przeżyli.
Kapujesz? Dalej, ruchy!
Wujku.
Jedziemy!
TEREN PRYWATNY WSTĘP WZBRONIONY
Lhan.
Dokąd idziesz?
- Z dala stąd. - Lhan.
Czekaj. Tu jest teraz najbezpieczniej.
Ze mną nikt nie jest bezpieczny.
Nikt tak nie uważa, Lhan.
To zacznijcie.
Moi rodzice nie żyją. Przeze mnie giną ludzie z twojego klanu. Pomyśl o tym.
Przestań się obwiniać.
Proszę.
Wszyscy cię kochamy.
Kochacie?
Jako człowieka czy za moją krew?
Oddałabym wszystko.
Za ludzi, których kocham.
Ale nie w ten sposób. Nie po takim kłamstwie.
- Nawet ty nic nie powiedziałeś! - Nie wiedziałem!
Nie wiedziałem. Pran też. Skąd mieliśmy znać czyjąś grupę krwi?
Przywieźli cię do nas i powiedzieli, że zostałaś sama.
To u nas normalne.
Ja też jestem sierotą.
Czujesz się przez nich zawiedziona, wiem.
Też tak mam.
Pran też to przeżywa.
Ale uwierz mi.
Trafiliśmy do najlepszego domu.
A wy dwoje
macie szczęście, że się odnaleźliście.
Hej. Zaczekaj.
Spokojnie.
Ekstra.
Wracasz do formy szybciej, niż myślałem.
Jak tak dalej pójdzie, niedługo znów będziesz dawał wycisk.
Tak.
Wujku.
Tata odłożył pieniądze dla Lhan.
Tak powiedział.
Pomóżcie jej znaleźć dach nad głową.
Zabierzcie ją w bezpieczne miejsce.
Zostańcie z nią, aż stanie na nogi. Potem każdy pójdzie w swoją stronę.
W swoją stronę?
Czyli?
Chcę, by Lhan była bezpieczna. By wszyscy byli bezpieczni.
Straciliśmy dość ludzi.
Lhan nigdzie już nie jest bezpieczna.
Będą ją ścigać.
A nas zatłuką.
Mala musi nas wybić. Tylko tak przetrwają.
Wszyscy to wiedzą.
Nikt nie będzie bezpieczny.
Spokoju zaznamy dopiero wtedy,
gdy się to skończy.
Ja też dowiedziałem się,
że masz złotą krew w dniu, gdy mieliśmy uciec.
Wcześniej nie wiedziałem, dlaczego z nami jesteś.
Myślałem, że tata cię przygarnął.
Przepraszam.
W imieniu jego i reszty.
Wybacz.
Strasznie mi przykro.
Serio.
Lhan.
- Ja... - Zawsze mnie tu boli.
Za każdym razem.
Gdy myślę o rodzicach.
Zawsze dławię ten ból.
I wciąż jest mi trudno.
Miałam dwie rodziny. Pierwsza już przeze mnie zginęła.
I ta też przeze mnie ginie.
Jak nigdzie nie jest dla mnie bezpiecznie,
muszę być dość groźna, by się obronić.
Co nie?
Pran.
Naucz mnie zabijać.
Przestanę być ciężarem.
I bać się, że ktoś zginie, gdy będę spała.
Chcę zobaczyć na własne oczy, jak on ginie.
Pozwól mi zostać zabójczynią.
Sama chęć bycia zabójczynią to za mało.
Trening trwa latami, czasem całe życie.
Więc zróbmy, co możemy.
Jak nauczy się bronić, wszyscy na tym skorzystamy.
A potem sama zdecyduje, czy zostanie.
Niech ona wybiera.
Pozwalaj jej tak, a wpadnie w tarapaty.
Walczymy z zabójcami.
A nie z babcinką.
Więc zróbmy, co możemy, jak mówi Pran.
Babcinka może być groźniejsza od zabójcy.
- Szykuj się. - Co?
No dalej, M.
Co?
- Wal. - Dobra.
Jasna dupa.
- Razem. - Co?
Dawaj!
Szybko myślisz i masz refleks. Ale nogi i ciosy masz słabe. Brzuch też.
Popracuj nad szybkością, celnością i gibkością.
Panuj nad sobą.
Lecisz na pałę. Nie znasz swoich ograniczeń.
Zginiesz szybciej niż ta babcia.
Ale możemy nad tym popracować.
Nad siłą, ciosami, używaniem broni, taktyką i walką na dystans.
By zabić kogoś, kto poluje na ciebie, sama nie daj się zabić.
Złóż.
Pociągnij, żeby igła... Dobrze.
Powtórka.
Wstań!
Do góry! Jeszcze raz.
Napnij brzuch.
Oddychaj.
Od nowa!
Hej!
Dałaś radę.
Gdybym zginął...
zajmij się Lhan.
Mówisz poważnie?
Co ty pleciesz? Myślisz, że zginiesz?
Jak ja zginę, ty żyj i zajmij się nią.
Niech ma kogoś.
Rozkazujesz mi ot tak.
A ona mi się podoba.
Tam.
To widać aż stamtąd.
Jak sądzisz,
kiedy nas znajdą?
Dzień dobry.
Który samochód pana interesuje?
KOMIS SAMOCHODOWY
Długo już tu stoi?
Od jakiegoś czasu.
BEZ ZALICZKI
Idź.
Proszę bardzo.
Dobra.
Prawie dwa miechy.
Dokąd pojechali?
Przecięcie tętnicy lub aorty
wymaga siły.
I dokładności.
Ważne punkty trudno trafić.
Ciało się w ten sposób chroni.
Klatka piersiowa jest jak pancerz.
Najważniejsze tętnice skrywają się za...
Przepraszam.
Jeszcze raz.
Tutaj.
Te dwa punkty są kluczowe.
Z daleka trudno je trafić, ale z bliska wystarczy dźgnąć nożyczkami i po sprawie.
Tutaj.
Zapamiętaj.
Nie łatwiej w brzuch?
Niekoniecznie.
Aorta wychodzi z przodu serca,
ale zakręca do tyłu.
Biegnie wzdłuż kręgosłupa...
przez przeponę...
aż do brzucha.
Leży bardzo głęboko.
Pod skórą, tłuszczem
i mięśniami.
Aby zabić,
trzeba podejść blisko i wbić nóż do końca.
Tylko tak się uda.
- Spróbuję. - Lhan.
Gdy już się nauczysz dbać o siebie...
zostaniesz?
Smacznego.
Super.
Zupełnie jak ryż Ja.
Nauczyła cię go smażyć?
Nie pokazywała. Sama umiem.
Pycha.
Gdyby Deaw żył, zjadłby z pięć porcji.
Jeśli chcemy żyć, jak nam się podoba...
co powinniśmy zrobić?
Jak uciekniemy,
będziemy dalej uciekać.
Jeśli się ukryjemy,
będziemy żyć jak teraz.
By to zakończyć,
trzeba walczyć.
Choć rezultat niepewny.
Jak poproszę, byście walczyli z niepewnym rezultatem,
zrobicie to?
Ja tak.
Hola, hola.
Jak mamy wygrać taką garstką?
I jaki mamy plan?
Odwrócimy role.
Z ukrywającej się zwierzyny staniemy się myśliwymi.
Pamiętajcie.
Dziewczynę i chłopaka oszczędźcie.
Resztę mam gdzieś.
Co to za dwoje?
Sprzyja im dobra karma? Po co ta ostrożność?
Prześladują mnie.
Moi ludzie też dołączą, ale nie bój się o nagrodę.
Możecie zgarnąć całą.
Gdyby ktoś pytał o wóz, proszę dzwonić.
Halo.
Przyszedł ktoś. Wyglądał na zamożnego.
Hej!
Cholera.
Hej!
Dawajcie!
Hej!
Doktorze!
Czekaj!
Pran.
A reszta?
Chodźmy.
Lhan!
Kurde!
- Co teraz? - Jedź, i tyle!
Lhan.
Wieź nas do szpitala.
Noż kurde!
Gdzie ten szpital?
Lhan.
Będzie dobrze. Kula przeszła na wylot.
Lhan wchodzi w stan wstrząsu.
- Dam jej krew. - Wykluczone!
Stań.
Zatrzymaj się!
- Jak ją dasz? - Doktor coś pewnie ogarnął.
Noż kurde!
M, pomóż.
Dobra.
Raz...
Pran.
To cię zabije.
Po przetoczeniu zawieź mnie do szpitala.
Jedźmy.
- Kurde! - M!
Kurwa!
- M! - Jestem cały.
Nie. Ja to załatwię.
M.
- Ty zostań z Lhan. - M.
M!
Lhan.
Kurwa!
Zostaw mnie!
Wiem. Serio.
Podobasz się jej.
Dobrze jej z tobą.
Dlatego musisz żyć.
Ty też.
Bo wszystkim nam razem dobrze.
We dwóch najlepiej się nią zajmiemy.
Żyj tak, jak ci się podoba.
Będę przy tobie.
Pran.
Żyj tak, jak ci się podoba.
Będę przy tobie.
WIETNAM
To dziecko ma najrzadszą grupę krwi.
Musi umieć o siebie zadbać.
Zasługuje na spokojne życie.
Które ja zawdzięczam tylu ludziom.
Będę chronić swoje życie ze wszystkich sił.
Nie dam uronić ani jednej kropli krwi.
Bo to już nie tylko moja krew.
Ale i mojego ukochanego.
Przepraszam, że tak długo.
Trudno było to znaleźć.
Napisy: Dawid Zacharyasz