Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- [เสียงน้ำไหล] - [เสียงนกร้อง]
[พิช] รู้ไหม
สิ่งที่ยากที่สุดในการทำบายศรีคืออะไร
[เชน] หือ
[พิชถอนหายใจ]
มันจะเหี่ยวง่ายไง
กว่าจะทำเสร็จหมดก็เหี่ยวแล้ว
มือก็ต้องเบา
แต่ก็ต้องแน่นสวย
ถ้าพลาดนิดเดียวก็ต้องทำใหม่หมด
เหมือนนิ้วเนอะ
[เชน] อือ สวยดี
[พิชหัวเราะเบาๆ] ไม่สวยหรอก
นี่ไง กาบก็ไม่เท่ากัน
พอมันไม่เท่ากัน มันก็ไม่ค่อยแนบ ลมมันก็เข้าไปได้
กว่าจะเสร็จหมดก็เหี่ยวแล้ว
ดอกมะลิมันบอบบาง
ตอนนี้ฉันก็ยังทำไม่ได้
แต่วันหนึ่ง ฉันก็อยากทำบายศรีให้เธอสักครั้ง
มะลิลา
[เสียงเครื่องยนต์]
[เสียงเครื่องยนต์หยุดลง]
[เสียงพูดคุยดังแว่วมา]
[คนงานนำอุปกรณ์ลงจากรถ]
- พี่ๆ - จ๋า
ตรงที่ว่างๆ เนี่ย ไปเอาต้นใหม่ลงได้เลยนะ
แต่ตรงที่เราเพิ่งถอน อย่าเพิ่งเอาต้นไม้ลง
ให้ตากไว้ก่อน
- แล้วก็ถางหญ้าด้วยนะ - จ้ะ
[เสียงนกร้อง]
[พระสวดมนต์เป็นทำนอง]
[ชาวบ้านสวดมนต์ตาม]
[พระ] ข้อยจักเชิญเอาขวัญนาคเจ้าเข้ามาเฮ้า
ข้อยจักเชิญเอาขวัญนาคเจ้า
เข้ามาโฮม ว่ามาเยอขวัญเอย
[ชาวบ้าน] ว่ามาเยอขวัญเอย
[พระสวดมนต์เป็นภาษาถิ่น]
ว่ามาเยอขวัญเอย
[พระ] ให้ขวัญเจ้าเข้ามาอยู่ เข้ามาสู่ชายคา
เข้ามาเตรียมตัวบวช เข้ามาผนวชเป็นสงฆ์
- [พระ] เกศา - [พระสงฆ์กล่าวตามพร้อมกัน] เกศา
- [พระ] โลมา - โลมา
- [พระ] นขา - นขา
- [พระ] ทันตา - ทันตา
- [พระ] ตโจ - ตโจ
- [พระ] ทันตา - ทันตา
- [พระ] นขา - นขา
- [พระ] โลมา - โลมา
- [พระ] เกศา - เกศา
ไง เชน
ทำไมมาแอบยืนมองบายศรีตรงนี้ล่ะ
ไม่ได้แอบ
เหรอ
สวยดีนะ บายศรีที่พิชทำ เพิ่งเคยได้เห็น
อือ
[ถอนหายใจแรง]
[เสียงแมลงร้อง]
- [เสียงนกร้อง] - [ฮึดฮัดออกแรง]
[ฮึดฮัดเบาๆ]
[อุทาน]
[ถอนหายใจ]
บายศรีนี่ก็หนักเหมือนกันนะ
[หัวเราะเบาๆ]
พิชจะกลับมาอยู่กี่วัน
อยู่ไปเรื่อยๆ มั้ง
ตอนที่คนเขาบอกว่าแม่พิชเป็นปอบ เราไม่เคยเชื่อ
คิดไปคิดมาก็ตลกดี
รู้ไหมเขาไล่ผีกันยังไง
มีคนเอาเท้าไปเหยียบใส่กองไฟให้มันร้อนๆ แล้วก็มาถีบใส่ตัวแม่ฉัน
แม่ฉันก็ร้องกรี๊ดๆ แล้วดิ้นไปดิ้นมา
ไม่รู้ว่าแม่แกล้งทำหรือเปล่า
เราว่าจะไปงานศพแม่พิชนะ
ไม่เป็นไร
[พิชครางเบาๆ]
ได้ข่าวว่าเป็นมะเร็งเหรอ
อือ
เป็นมะเร็งที่ปอด
ผ่าตัดแล้วก็ทำคีโมไปแล้ว
แล้วก็มาเจอที่ต่อมน้ำเหลือง
แล้วมันเป็นได้ยังไง
[หัวเราะเบาๆ] จะไปรู้ได้ไงล่ะ
แล้วจะทำยังไง
ไม่ต้องไปโรงพยาบาลเหรอ
ก็ไม่ได้รักษาอะไรจริงจังแล้ว
กินยาสมุนไพร
แล้วก็นั่งทำบายศรีสวยๆ ไป
คงหายแล้วมั้งเนอะ
ช่วยยกหน่อย
[เชน] ทำไม ไม่เก็บไว้เหรอ
ไม่ได้ ต้องเอาไปลอยน้ำ
[ดนตรีเศร้าบรรเลง]
[ถอนหายใจ]
[เสียงเร่งเครื่องจักรยานยนต์]
[เสียงเครื่องยนต์หยุดลง]
[เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา]
ไม่ได้นึกนะเนี่ยว่าเธอจะทำสวนมะลิ
เห็นเธอชอบทำบายศรีไง ก็เลยลองปลูกดู
[พิชหายใจแรง]
[เสียงกิ่งไม้หัก]
[ทั้งคู่ถอนหายใจ]
จำที่ที่เราเคยไปได้ไหม
อยากไปอีก
ลูกสาวเราตายแล้ว พิชรู้ใช่ไหม
ตอนเช้า
เราวิ่งไป
พอถึงศาลา
เราเห็นอะไรรู้ไหม
งูเหลือม
มันขดอยู่ข้างๆ จอมปลวก
เคยกอดคนตายไหม พิช
เหมือนไม่ใช่ลูกเรา
มันไม่มีแรง
ไม่มีอะไร
ทุกอย่างมันเหลวไปหมด
เหมือนกับน้ำ
คนตายไปแล้ว
เธอไม่รับรู้อะไรหรอก
[แมลงร้องเสียงดัง]
รกเชียว
นี่ไม่ได้เข้ามาตั้งหลายปีแล้วใช่ไหม
[พิชไอ]
[สูดหายใจและหอบ]
[ไอและหอบ]
[ถ่มน้ำลาย]
[กระแอม]
[ไอและกระแอม]
[เชนหอบเหนื่อย]
[พิชฮึดฮัดเบาๆ]
[เสียงฟาดพร้า]
[เสียงกิ่งไม้หัก]
[พิช] วันที่ลูกสาวเธอตาย…
เธอเมาใช่ไหม
ฉันก็ไม่แปลกใจหรอกที่เมียเธอจะทิ้งไป
แต่เราก็เข้าใจนะ
ถ้าเป็นฉัน ฉันก็คงทำแบบเดียวกัน
เธอจำตอนที่ฉันหนีไปกรุงเทพได้ไหม
ตอนนั้นฉันก็เจ็บมากนะที่เธอไม่ได้ไปด้วย
เป็นบ้าไปเลย [หัวเราะเบาๆ]
แต่ตอนนี้เธอก็ดูเป็นบ้านะ
กินแต่เหล้า วันๆ ทำตัวเหลวแหลก
[เชนหอบเหนื่อย]
- [เสียงแมลงวันส่งเสียงหึ่งๆ] - [เชนสำลัก]
[หายใจออก]
[ถอนหายใจ]
เชน
พออยู่ตรงนี้ เราอยากทำบายศรีขึ้นมาเลย
[เชน] ขนาดนั้นเลยเหรอ
อือ
เราว่าเราทำบายศรีแล้วอาการเราดีขึ้นนะ
ดีกว่ากินยาอีก
คิดไปเองหรือเปล่า
อือ
ก็อาจจะ
แต่สังเกตมาหลายทีแล้วนะ พอทำบายศรีเสร็จ อาการมันก็ดีขึ้นจริงๆ
แล้วพอทรุด ก็ทำใหม่เรื่อยๆ
เหนื่อย
ถ้าเธอเป็นฉันนะ เธอจะไม่มากังวลอะไรกับเรื่องพวกนี้หรอก
รู้ไหม
ตอนทำคีโม
หมอบอกยาสมัยใหม่เดี๋ยวนี้ ผลข้างเคียงมันน้อย ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน
เพื่อนๆ ก็ให้กำลังใจ บอกยังไงก็หาย ใครๆ เขาก็หายกัน
อือ ก็ลองทำดู
[หัวเราะเยาะเบาๆ]
พอลองเข้าจริงๆ
อ้วกแตก ขี้แตก ผมร่วง หมอยก็ร่วง
[หัวเราะเยาะและถอนใจ]
เป็นอยู่เป็นปีๆ
ไม่ต้องคิดเลยว่าใครจะอยู่ใครจะตาย อยู่กับตัวเธอนี่แหละ
ทีนี้พอหมดคอร์ส หมอบอกอะไรรู้ไหม
บอกมะเร็งมันลาม ให้ทำต่อ [ถอนใจเซ็ง]
ฉันบอกพอเลย ขอกินยาสมุนไพรดีกว่า
ก็ตามไปกินกับเขาที่ระยอง
ใครๆ ก็บอกว่ามันหายแน่ ก็ไป
แรกๆ มันก็ดี แต่สักพักตัวร้อนอีกแล้ว
ขับรถกลับกรุงเทพ จากระยองคนเดียว ไข้ 40 องศา
รถจะชนตาย ก็รอดมาได้
ทีนี้พอมันดีขึ้น ฉันก็ไม่เชื่อใครแล้ว
ฉันเชื่อตัวเอง
อะไรที่มีความสุข ฉันก็จะทำ
[ดนตรีกินใจบรรเลง]
[เสียงฟาดพร้า]
[หายใจออก]
[เสียงฟาดพร้า]
[ดนตรีบรรเลงต่อไป]
ในเมื่อเธอจะเริ่มต้นชีวิตใหม่
ฉันก็เลยทำบายศรีมาให้
[เสียงลมพัด]
เคยได้ยินไหม เขาบอกว่าเวลาที่คนเราเจอเรื่องร้ายๆ
ขวัญหรือว่าจิตวิญญาณมันก็จะหายไป
เขาก็เลยต้องทำบายศรี เพื่อที่จะรวบรวมให้จิตวิญญาณและขวัญ
กลับมารวมกันอีกครั้ง
[ดนตรีบรรเลงต่อไป]
[เสียงนกร้อง]
[ส่งเสียงครางเบาๆ]
[เสียงพูดคุยดังแว่วมา]
ก็หลายอยู่
[เสียงคนพูดคุยฟังไม่ได้ศัพท์]
ครับ
สี่ขีดครึ่ง
สอง
- สี่ขีด - ครับ
[ไอ]
[เสียงลมพัด]
- [เสียงน้ำกระเด็น] - [เสียงฝนกระทบหลังคา]
[เสียงโลหะกระทบกัน]
[ฟ้าร้อง]
อันนี้ ที่ผ่าเอาชิ้นเนื้อไปตรวจ
[พิชถอนหายใจแรง]
อันนี้ ที่เขาผ่าเอาหัวใจออกไป
[เสียงฝนตกต่อเนื่อง]
[ดนตรีซึมเศร้าบรรเลง]
[เสียงลมพัด]
[เชน] เศร้าไหมเนี่ย
[พิช] ก็ไม่นะ ฉันว่ามันก็สวยไปอีกแบบ
[เชนหัวเราะเบาๆ]
- [เชน] ดูมีความสุขนะ - [พิชหัวเราะเบาๆ]
[พิช] ตอนทำฉันก็ภูมิใจนะ
แต่ตอนเอาไปลอยน้ำ มันเหมือนกับทำเสร็จแล้วจริงๆ
เราว่าจะบวช ช่วงสั้นๆ
เผื่อเธอจะดีขึ้น
[พิช] แต่อาการเราก็ดีขึ้นแล้วนี่
งานบวชเรา พิชมาทำบายศรีให้นะ
อือ
เราจะทำสุดฝีมือเลย
เราจะบวชสักพัก
พอสึกออกมา
พิชมาอยู่กับเรานะ
ถ้าโยมจะมาบวชช่วงเข้าพรรษานี้
ก็บวชอยู่จนครบพรรษาเลย ไม่ต้องสึกกลางคัน
ครับ
วันจันทร์ ไปหาหลวงพี่หน่อย
เขาจะได้พาซ้อมขานนาค
ถึงวันบวชจริงก็จะได้ราบรื่น
ครับ หลวงพ่อ
เดี๋ยว อาตมามีของฝากไปให้โยมพิชน่ะ
เอายานี่ไปให้โยมพิชต้มน้ำกิน
กินร่วมกับยาหมอเลยก็ได้
ไม่ตีกัน
ขอบคุณครับ
โยมเคยเห็นตอนโยมพิชป่วยหนักๆ ไหม
ไม่เคยครับ
ตอนที่เขามาทำบุญครบรอบวันตายของแม่เขา
เขาน่ะผอม แล้วก็กินจุ กินแล้วก็อ้วกออกมาเหม็นคลุ้งเต็มบ้าน
ก็คงจะเป็นกรรมของเขาน่ะ
ดีแล้วล่ะที่โยมคิดว่าจะมาบวชให้เขา
เผื่อว่าผลบุญจะช่วยได้
หรือว่าถ้าตายไปแล้ว ก็จะได้ไปสู่ภพภูมิที่ดี
ครับ
[หายใจสั่นระรัว]
ตัวเธอร้อนน่ะ
อย่างนี้แหละ
เดี๋ยวจะร้อนกว่านี้อีก
ถ้าเธอทนไม่ไหว…
เราไม่ต้องอยู่ด้วยกันก็ได้นะ
ฉันไม่อยากให้เธอมาทุกข์กับฉัน
[หายใจแรง]
[ทั้งคู่หายใจแรง]
[เชน] ไหวเปล่า
[พิช] อือ
[ดนตรีอ่อนโยนบรรเลง]
[สูดหายใจ]
[ทั้งคู่หอบ]
[หายใจเบาๆ]
[เสียงลมพัด]
[เสียงแมลงวันส่งเสียงหึ่งๆ]
[พระสวดมนต์เป็นภาษาถิ่น]
[กระแอม]
[พระ] กุฏฐัง
ตอบเถอะน่า
ตอบ "นัตถิ ภันเต"
นัตถิ ภันเต
ตั้งใจหน่อย ตั้งใจ อย่าใจลอยนะ
ครับ
คัณโฑ
นัตถิ ภันเต
กิลาโส
นัตถิ ภันเต
โสโส
นัตถิ ภันเต
อะปะมาโร
นัตถิ ภันเต
มนุสโสสิ
อามะ ภันเต
ปุริโสสิ
อามะ ภันเต
- พิช พิช - [เสียงแมลงวันส่งเสียงหึ่งๆ]
[ฮึดฮัดออกแรง]
พิช
[อาเจียน]
พิช
[หายใจสั่นระทวย]
[พิชหายใจ]
[สะอื้น]
[ร้องไห้กระซิก]
[สะอื้น]
[ร้องไห้]
[ร้องไห้กระซิก]
[พิช] ถ้าฉันตาย
เธอจะบวชให้ฉันไหม
[เชน] แล้วอยากให้บวชให้ไหมล่ะ
[พิช] ก็แล้วแต่
ที่จริงฉันก็ไม่รู้หรอกว่าเธอบวชหรือไม่บวช
[เชนสะอื้นเบาๆ]
[เชนสะอื้นต่อเนื่อง]
ท่านเชน เดี๋ยวพรุ่งนี้ เราจะย้ายที่ผูกกลดกันแล้วนะ
เราจะมาบิณฑบาตที่หมู่บ้านนี้ เป็นวันสุดท้ายแล้ว
ที่ใหม่ที่เราจะไปอยู่ห่างจากหมู่บ้าน เดินประมาณสองชั่วโมง
ท่านต้องออกเร็วขึ้นนะ ไม่งั้นจะไม่ทันเวลาบิณฑบาต
[เชน] ออกเร็วกว่านี้ได้เหรอครับ
[พระสัญชัย] ต่อไป เอาเห็นลายมือรางๆ พอนะท่าน
เดี๋ยวจะไม่มีฉัน
[เสียงเร่งเครื่องรถกระบะ]
[พระสัญชัย] แถวนี้เขายังรบกันอยู่
เขาชอบเอาศพมาทิ้งไว้ตามป่าช้า
ปีที่แล้วมีหลวงพ่อท่านหนึ่ง ออกเดินธุดงค์แล้วไม่ได้แจ้ง
แล้วมาเจอที่ที่เขารบกันพอดี
ก็เลยโดนกระสุนลูกหลงจนมรณภาพ
ท่านแจ้งหรือยังครับ
ที่ที่เราจะไปเขาไม่ได้รบกัน
[เสียงไฟปะทุ]
ตอนที่ท่านเป็นทหาร ท่านอยู่เหล่าไหนครับ
ผมอยู่กองทัพบก
เห็นพระในวัดบอกว่าหลวงพี่ผู้พัน
ก็นึกว่าใคร
นิมนต์เจ้าค่ะ
อาตมาบิณฑบาตยามาได้ เอาไว้กินเถอะ
ฉันไปกี่คำแล้วท่าน
ได้ 20 คำครับ แล้วก็ลืมแล้ว
เดี๋ยวครั้งหน้านับใหม่นะ
หน้าที่ของเรามีแค่รู้
รู้หรือเห็นนะ ท่านเชน เอาเท่านั้นพอ
ครับ
[เสียงฝนตก]
[เสียงฟ้าร้อง]
[เชน] ท่านถือธุดงค์ ข้ออยู่โคนไม้แล้วเหรอครับ
เห็นเมื่อคืนนี้ท่านไม่มาหลบฝน
[พระสัญชัย] อือ เมื่อตอนฝนตกใกล้เช้าน่ะ ถ้าผมไปหลบฝนที่อื่น
เดี๋ยวธุดงค์แตก
เดี๋ยวพอถึงป่าช้า ผมจะถือเนสัชชิอีกข้อ
ถือตามผมไหมท่าน
[เชน] ผมลองทีละข้อดีกว่าครับท่าน
[พระสัญชัย] อือ เอาให้เหมาะกับจริตของท่านก็แล้วกัน
อย่างผมเนี่ย เดินมาทางนี้
ถ้าท่านเห็นว่าอันไหนเป็นอุปสรรค ก็ไม่ต้องถือตามผมนะ
ไม่ได้เป็นข้อบังคับ
ป่าช้าแถวนี้ชั้นหนึ่งเลยนะท่าน
มันยิงๆ กันอยู่
พอยิงเสร็จแล้วนะ บางทีไม่รู้ศพใคร ก็เอามาทิ้งๆ ไว้
เผาบ้างไม่เผาบ้าง มีศพตลอดแหละ
ครั้งที่แล้วผมมา ยิ่งถ้าตอนฝนตกนะ
กลิ่นสาบเนี่ยจะฟุ้งไปทั้งป่าเลย
แล้วท่านเคยเจอผีไหมครับ
ก็มีบ้าง
ผีคนไม่รู้จัก
ถ้าเราไม่ไปรบกวนเขา เขาไม่มาให้เราเห็นหรอก
ถ้าจะเจอ ก็ผีคนรู้จักทั้งนั้น
แล้วท่านได้คุยอะไรกับเขาหรือเปล่าครับ
ไม่ได้คุย
เดี๋ยวท่านเชนน่ะ หาที่ผูกกลดก่อนดีกว่านะ
เอาให้ห่างจากเชิงตะกอนสักหน่อย
เสร็จแล้วก็ให้ท่านเดินดูรอบๆ ว่ามีอะไรบ้าง
กำหนดอารมณ์รู้ว่า นี่เป็นต้นไม้ มีรูปร่างแบบนี้
นี่เป็นจอมปลวก มีรูปทรงแบบนี้ นี่เป็นเชิงตะกอน เป็นอะไรๆ
เพราะเวลากลางคืนเราจะได้ไม่ประสาทหลอน คิดว่าเป็นผี เป็นวิญญาณไปซะหมด
เสร็จแล้ว ถ้าท่านหิวน้ำ มีลำธารห่างจากนี่เดินไปประมาณหนึ่งชั่วโมง
เดี๋ยวตอนเย็นๆ ผมจะพาท่านไป
ครับ
ไป
[เสียงหมุนน็อต]
ท่านเชน ผมไปเจอศพเขาทิ้งไว้ทางด้านโน้น
ท่านจะไปทำกรรมฐานด้วยกันไหม
ครับ
เวลาพิจารณาซากศพ ให้ท่านเพ่งก่อนนะ
ก็คือลืมตา มองดูศพนั้นให้ติดตา
ก็ดู มองไป จำให้ครบถ้วนทั้งสี สัณฐาน
สภาพอสุภะเขาวางกันอย่างไร
จำให้ติดตา ทีนี้ก็หลับตาแล้วนึกถึงภาพนั้น
นึกไปนึกมา มันลืมแล้วว่าภาพนั้นเป็นยังไง ก็ให้ท่านลืมตามองดูใหม่ เพ่งใหม่
จำให้ได้ ทำไปเรื่อยๆ เอาให้ติดตาก่อนนะ
ครับ
ไป ไปดูอสุภะกัน
ปุฬุวะกัง ปฏิกุลัง
ภาวนาไปเรื่อยๆ นะ ท่านเชน
[เสียงแมลงวันส่งเสียงหึ่งๆ]
ให้พิจารณาซากศพว่าวางอยู่อย่างไร
เป็นยังไง
พิจารณาตามความเป็นจริง
[เชนสำลัก]
[อาเจียน]
[ไอ]
[อาเจียน]
[สูดหายใจ]
[พระสัญชัย] ไหวไหม ท่านเชน
เดี๋ยวผมไปตักน้ำมาให้นะ
[เชนไอ]
[ครางและถอนหายใจ]
[ไอ]
[ถอนหายใจ]
[ไอ]
ปุฬุวะกัง ปฏิกุลัง
- [เสียงฝีเท้า] - [สูดจมูก]
[เสียงฟ้าร้อง]
ท่าน
ท่าน ท่านสัญชัย
ผมบิณฑบาตมาแล้ว
- ท่านไหวไหมครับ - อือ
[เสียงฝนตกหนัก]
ท่าน
[เสียงฟ้าร้อง]
[ฮึดฮัดออกแรง]
ฉันช่วยไม่ได้…
มันช่วยไม่ได้…
[สะอื้นเบาๆ]
[เสียงแมลงวันส่งเสียงหึ่งๆ]
[ดนตรีชวนขนลุกบรรเลง]
[เชนหายใจสั่นระรัว]
[พิชถอนหายใจ]
[เชนหายใจสั่นระรัว]
ขอโทษ
ฉันขอโทษ
[สูดจมูก]
[หายใจออก]
[เสียงย่ำน้ำ]
[ดนตรีชวนขนลุกบรรเลง]
แปลโดย: ณิชา อ้นเอี่ยม