Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pakiabot ang mga ticket at pamasahe sa mga tauhan ng istasyon.
Mag-ingat sa paghakbang pababa.
Yonezawa. Yonezawa na 'to.
Lumipat kayo papunta sa Yamagata Shinkansen at Yonesaka Line.
Siguraduhing kumpleto ang gamit...
- Sandali. - Yes, sir.
YONEZAWA STATION
- Hoy. Mashima... - Mashima!
- Uy. Morning practice? - Oo. Wala ka bang practice ngayon?
Natalo kami sa tournament. Kaya walang practice ngayon.
Panoorin mo na lang kami.
Hindi na, baka kabahan pa kayo.
Snow?
MY ONI GIRL
Nakita mo 'yon? Biglang nag-snow habang papasok tayo sa school.
Oo. 'Yon ba 'yong pabago-bagong panahon?
Nalimutan ko ang assignment ko!
Naiwan ko sa table ko pero tapos ko na!
Talaga? Hindi ako naniniwala.
Totoo.
Di ko rin natapos 'yong akin. Nakatulog na 'ko bago ko pa matapos.
- Hiiragi. - Ito 'yong assignment. Tingnan mo ba?
Talaga? Patingin nga.
Pakopya ako. Sandali lang!
Ako rin!
"...hamog. Sana pwede akong mawala na parang hamog."
Ang huling bahagi ay tungkol sa pagsisisi,
para bang "Sana kaya kong..."
Sige.
Makipag-partner kayo sa katabi n'yo,
at i-drawing n'yo ang mukha ng isa't isa.
Tara na.
- Tayo ang magkatabi. - Oo nga.
- Yatsuse, ikaw ang partner ko. - Okay.
Mga gym monitor, punasan n'yo ang sahig.
Tutulong din ako.
Seryoso ka ba?
May pupuntahan kami pagkatapos nito. Kaya mo na ba?
Sige.
Salamat. Tara na.
Salamat, ha.
Ha?
Yatsuse.
Halika dito.
Babawi ako sa 'yo!
Ayoko! Siguradong malalaman nila 'to.
Ikaw lang ang puwede kong pakiusapan.
Okay?
Yatsuse. Handa ka na ba?
Basta tandaan mo 'yong kuwento natin tapos ikaw na bahala magdagdag.
Sige, tara na!
Tara, ngumiti ka!
Nandito na sila. Ai!
- Tagal nating di nagkita. - Sorry, ngayon lang kami.
Ayos lang.
Siya ba si...
Boyfriend ko, si Yatsuse. Sinama ko siya gaya ng pangako ko.
Nice to meet you. Ako si Hiiragi Yatsuse.
Nakakatuwa naman!
Di ko akalaing isasama mo talaga siya.
Akala ko pa naman gawa-gawa mo lang 'yong kuwento.
Freshman din siya?
- Magkaklase kayo? - Hindi.
- Sino ang unang kumausap? - Ano...
Nakahalata sila.
Malaking pagkakamaling pinagpanggap kitang boyfriend ko.
- Pasensya na. - Ayos lang.
Kasalanan ko kasi ang weird ng request ko.
Pero napaisip ako. Nagka-girlfriend ka na ba?
- Hindi pa. - Kaya pala.
Pag nagkaroon ka na, itrato mo nang ayos, ha?
Salamat, ha.
Sige.
Gusto ko nang bumaba, kaya...
Sandali lang. Alam kong nandito lang 'yon.
Naghihintay na ang ibang pasahero.
Nasaan na?
Tulungan ko ba...
- Please, miss. Kailangan ko talagang... - Excuse me.
Ako na ang magbabayad sa pamasahe niya.
Kasama mo ba siya?
- Opo. - Sino ka?
Buti dumating ka.
Hindi na. Maglalakad na lang ako.
Aray.
Makakaalis na kayo.
Talaga? Pasensiya na.
Aalis na tayo!
Ang sakit no'n.
Bakit mo 'ko tinulungan?
Mukhang kailangan mo kasi.
Hindi, a.
Gano'n ba.
Gusto ko lang makatulong.
Sige. Uuwi na ako.
Ingat ka pauwi.
Kailangan ko nga ng tulong!
So, ano'ng pangalan mo?
Tsumugi.
Ikaw ba?
Hiiragi.
Dito ako nakatira.
Ang laki!
Mali yatang pumayag ako.
Sabi mo gusto mong pumunta.
Talaga?
A, ewan.
Kinakain niya!
Buti dumating ka bago pa ako magluto.
Croquettes tayo ngayon, di ba?
Oo. Gusto ko ipatikim sa girlfriend ni Hiiragi.
Ay, di niya po ako girlfriend.
Ano? Hindi kamo?
Ano ba 'yan.
Pero dito ka na maghapunan.
Andito na 'ko.
- Welcome home. - Daddy!
- Ikaw siguro ang girlfriend ni Hiiragi. - Hindi raw, e.
Talaga? Hindi?
Welcome home.
Uy.
Matagal na palang may hinahanap na tao si Tsumugi?
Oo.
Kailangan ko itong ibalik.
Ibalik ang alin?
O, mga bagong pritong croquette.
Marami pa, kaya kain ka lang.
- Kain na tayo. - Kainan na!
Nakakaranas ng di inaasahang snowfall ang Yamagata ngayong summer...
Syempre mainit. Dahan-dahan kasi.
Ha? Pati ba naman kayo.
Ganito kasi ang paraan ng pagkain nito.
Di ba, Tsumugi?
Tama.
Ang sarap!
Lumakas lalo ang ulan. Bakit di ka pa dito matulog?
Puwede ba?
Oo naman.
Ayos!
Tsumugi?
- Iwan ko dito ang malinis na damit. - Salamat po.
Nakatulong 'yon.
Ito lang ang kaya ko, kaya...
Ang sarap sa pakiramdam.
Tsumugi. May gagawin ka?
Sige, upo ka muna.
Gusto mo suklayan kita?
Napakalambot ng buhok mo.
Talaga po?
Magulo ang buhok ko no'ng bata ako, tulad ni Hiiragi.
Ganito ako suklayan ng nanay ko dati.
Hindi na magulo ngayon.
Nagbago ang buhok ko no'ng high school na 'ko.
Hiiragi.
Tungkol sa usapan natin.
Nahanap na kita ng private tutor.
Wag ka na maghanap ng papasukan.
Ano? Bakit?
"Bakit?" Mas okay kung sa private instructor ka na lang.
Pero nag-apply ako para sa summer course.
Wag mo na ituloy.
- Pero lahat sila... - Bakit gusto mo maging katulad nila?
Gusto mong mag-exam pa sa mga school dahil gusto mong sumunod sa nakararami?
Hindi naman...
Sumunod ka na lang sa 'kin, hindi ka magsisisi.
Malinaw ba?
Hiiragi?
Tsumugi?
Nandito 'ko.
Nandiyan ka pala.
Okay, tapos na.
- Maglaro tayo! - Oo, sige.
Salamat.
Ibig kong sabihin...
Tatlong beses kang natalo.
Isa pa, please.
Ang lamig.
Snow?
Ano 'yan?
Ano'ng problema?
Banyo muna ako!
Mayro'n sa baba!
Nagyeyelo.
Hindi mabuksan.
Hiiragi!
Ano 'to?
Hiiragi. Kumapit ka!
Tumakbo na tayo.
Tsumugi?
Sundan mo 'ko.
Tingin ko, ligtas na tayo dito.
Ano ba 'yon?
Hindi ko rin alam.
Iniisip ko kung bakit ka inatake.
Tsumugi.
Ano 'yang sungay sa ulo mo?
Nakikita mo na pala.
May sungay ako... dahil isa akong oni.
Parang ogre?
Pumunta ako dito
para kainin ka, Hiiragi.
Biro lang!
Hindi kita kakainin.
Pero oni talaga ako. Gulat ka ba?
Hindi naman.
Ayan na naman!
Mini-oni ang tawag diyan.
Pero wala pa akong nakitang gano'n katindi.
Mini-oni?
Nagmumula sila sa mga taong nagtatago ng nararamdaman.
Mga taong tulad mo.
Oni din 'yan?
Oo.
Nagpapanggap kang matapang, ha?
Hindi, a.
Hoy!
Teka nga!
Taga saan ka?
Sa Hidden Village.
May tirahan ang mga oni sa kabila ng bundok.
Umalis ako do'n para hanapin ang nanay ko.
Lumayas siya no'ng maliit pa 'ko.
Pagkatapos no'n, medyo nahirapan kami ng tatay ko.
Napaka-iresponsable, di ba?
Gusto ko siyang suntukin ng isa.
Hindi lang isang suntok 'yan.
Baka nando'n siya sa shrine.
Ano? Nawala.
Pa'no ko nawala ang napakahalagang bagay?
Pag wala 'yon...
Ito ba?
'Yan nga! Salamat naman.
Sorry, dapat binalik ko agad.
Nakita ko 'yan sa kuwarto ko.
Galing 'yan sa Hie Shrine?
- Matagal ang biyahe. - Ha?
Alam mo kung saan 'yon?
A, oo.
Hiiragi, tulungan mo 'ko.
Dalhin mo 'ko sa Hie Shrine.
Di puwede. May pasok ako bukas. At 'yong pamilya ko...
Hindi ako pamilyar sa lugar.
Sige na!
Samahan mo na 'ko!
Tama. Pasensiya na kung nabigla ka.
Okay.
Tutulungan kita.
Ayos!
Hiiragi?
Kasama mo si Tsumugi?
Ano'ng nangyari?
Ma, wala na rin si Hiiragi.
Bakit sa Hie Shrine?
Umalis daw 'yong nanay ko pagkasabi sa tatay ko na pupunta siya do'n.
Walang may alam.
Alam mo ba kung bakit nakakakita na ako ng mini-oni?
Makikita mo sila kapag naging oni ka na.
Hindi ako isang oni.
Ang mga taong naglalabas ng mini-oni ay nagiging oni na rin.
Naglalabas ka ng napakalakas na mini-oni. Pusta ko magiging oni ka rin agad.
Isang oni?
Ibig sabihin dati kang tao?
Oni na 'ko pagkapanganak pa lang sa 'kin.
Pasikat na ang araw.
Ang ganda.
Umaga na.
Oo nga.
Titingnan ko sa mga posible niyang puntahan.
- Dito ka lang sa bahay. - Sige.
Hiiragi. Pagod na 'ko.
Gusto mong magpahinga?
- Di ba puwedeng magkotse? - Wala tayong pera pang-taxi.
Makisabay tayo.
Sumabay tayo do'n sa papuntang Yonezawa.
Wala nang nagsasabay sa panahon ngayon. Natatakot na sila.
Hindi natin malalaman kung di natin susubukan.
Kapag may nagsabay sa atin, pa'no natin malalaman kung mabuti sila?
Pag ayaw, may dahilan talaga.
Sige, maglakad ka, at sasakay ako sa kotse.
Kita na lang tayo do'n.
Ano?
Ano na naman?
Di kita kayang iwan.
Sinungaling.
Di ako nagsisinungaling.
Ano'ng nangyari sa kanya?
Di ganyan, ganito.
Idiretso mo ang hinlalaki mo.
Nangangalay na 'ko.
Sige, ako na nga.
Tabi.
Teka.
Makikisakay ba kayo?
Opo!
Sa bayan lang kami papunta.
Ayos lang. Laking tulong na no'n.
Ano'ng nangyari? Nagtanan kayo?
- Hindi. - Hindi, a.
Di ba mag-aalala ang mga magulang n'yo?
Naisip ko lang...
Daming gamit...
Ang dami n'yong bagahe.
Magbubukas kami ng ukay-ukay,
kaya umiikot kami sa mga tiangge sa buong bansa.
Pupuwesto kami sa Yonezawa park ngayon.
Dumaan kayo kung gusto n'yo.
Kaunti pa sa kaliwa.
Ayan, ayos na.
Mas madali nang makita ngayon.
Binebenta n'yo rin 'to?
Oo, may piyesta kasi kaya target naming bentahan 'yong mga naka-yukata.
Excuse me. May small ba kayo ng damit na 'to?
Kung ano lang 'yong mga naka-display, pero may small sa ibang pattern.
Hiiragi?
Kailan tayo aalis?
Sinabay tayo hanggang dito, tumulong tayo bilang pasasalamat.
Kalma. Dito naman sila talaga papunta.
Pero di naman puwedeng...
Hiiragi, Tsumugi.
Kailangan ko dumaan sa reception desk.
Puwedeng pabantay muna?
- Sige. - Salamat.
Puwede kayong magpatawad ng kaunti.
Kayo na ang bahala.
Sige.
Teka, excuse me.
May discount ba pag dalawa nito ang kinuha ko?
Tama. May bawas na 100 yen pag bumili ng dalawa.
Puwede ko ring tingnan itong T-shirt?
Sige lang.
Ang ganda nito.
Okay, kunin ko na 'to at 'yong kulay khaki.
Salamat.
Alin ang gusto mo?
Matalino ka talaga siguro.
Hindi naman.
Mukhang hindi interesado si Mio sa tindahan.
Excuse me.
Puwede ba isukat 'tong sumbrero?
Opo, sige lang.
Puwede ko makita 'yang isa?
Bandana? Oo naman po.
Ang cute! Puwede ba nating bilhin?
Ayan, kaunti na ang tao.
Laking tulong n'yo dito.
Bilang pasasalamat, pumili kayo ng kahit anong gusto n'yo.
Talaga?
Ayos!
Hindi nagtitinginan sina Ryuji at Mio.
Baka magkaaway sila.
Malay ba natin? Siguro gano'n talaga sila lagi.
'Yong magkasintahan lang talaga ang makakaalam ng away.
Sana may magawa tayo para sa kanila.
Gusto mo pa ring madamay?
Akala ko ayaw mo kapag nakikialam ang tatay mo sa buhay mo?
Oo, pero...
Babalik ako agad.
Hay naku.
Inayawan ka na ba ng mga lalaking 'yon?
O, Tsumugi. Ikaw pala.
Siyempre hindi.
Ayaw umalis ni Hiiragi dahil sa 'yo, kaya andito rin ako.
Dahil sa 'kin? Bakit naman?
Dapat itago mo ang nararamdaman mo kasi hindi mo mahal ang dine-date mo.
Kung may iniisip ka, sabihin mo lang.
Di 'yon patas sa kanya.
Sandali lang. Nagkakamali ka.
Kapatid ko si Ryuji.
Pero kahit na,
ayos sana kung masasabi ko 'yong nararamdaman ko gaya ng sabi mo.
Mio. O, Tsumugi, nandito ka rin pala.
Ryuji.
Gusto ni Hiiragi na kausapin kita.
Parang nag-aalala talaga siya.
Siguro napansin niya kakaiba ang kilos natin.
Kakaiba ba ang kilos natin?
Simula pagkabata,
lagi kang nandiyan, nakasunod sa 'kin.
Naisip ko na pareho ang mga hilig natin.
gaya ng mga ukay na damit at mga tiangge.
Gusto ko nga 'yon.
Talaga.
Pero napansin kong may iba pa.
Kunwari di ko lang napapansin.
- Snow? - Nag-i-snow!
Bakit?
Nag-snow kahit summer!
Kakaiba.
Nag-snow na naman?
Bumalik...
Bumalik siya!
Pero bakit?
Mio.
At si Tsumugi?
Pero ngayon
alam ko.
Di totoong nagkakaintindihan ang magkakapamilya kahit walang sabihin.
Gusto ko pang marinig ang mga sasabihin mo.
Sa katunayan, marami pa akong gustong pag-usapan.
Mama.
Tsumugi!
Sa taas! Tingnan mo!
Ha?
Aray!
- Ano'ng nangyari? - Aray.
Ayos ka lang?
Bigla siyang tumakbo.
Salamat.
Doon siya nagpunta.
Okay. Salamat, ha.
Di lang pala ako 'yong hinahabol niya?
Saan?
Hoy.
Tsumugi!
Sana hindi ako sinusundan ni Hiiragi.
Tsumugi! Nasaan ka?
Tsumugi.
Ayos ka lang ba?
Humihinga siya. Mabuti naman.
HOJU NO YU HOT SPRINGS INN
Ha?
Uy, ano'ng nangyari?
Para kayong nabugbog.
Pakiusap.
Si Tsumigi...
Tulungan mo siya!
- Ano'ng nangyari? - Kunin mo ang first-aid kit.
Ano'ng nangyari?
Nakita...
Nakita ko siyang nakahiga sa may ilog.
Sabi niya nahulog siya.
Gano'n ba? Dalhin mo siya sa Room 206.
Sige.
Ito 'yong first-aid kit.
Gising na.
Magandang umaga.
Kaya hindi siya bumangon. May sinat siya.
Tatawagan ko ang mga magulang niya.
Hindi 'yan pupuwede.
Naglayas ba siya?
Makinig ka, guest room ito.
Dapat bakante 'to para sa mga uupa.
Tawagan mo na ang magulang niya.
Pasensya na.
Hindi ko kaya.
At bakit naman?
Ma'am.
Puwede mo ba kami patuluyin hanggang gumaling siya?
Tinatanong kita kung bakit.
Tutulong ako rito hanggang magising siya.
Sagutin mo muna 'ko.
Sisipagan ko. Patuluyin mo lang muna kami.
Tigas ng ulo ng batang 'to.
Magtatrabaho ka sa edad mong 'yan?
Sasabihin ko sa asawa ko 'to.
Salamat. Balik po kayo.
Salinan mo 'tong mga bote ng shampoo pagtapos mo.
Opo, sir.
Hiiragi, dito rin, ha?
Opo, ma'am.
Ingatan mo 'yan.
Dalhin mo lang ang kaya mo, okay?
Opo, ma'am.
Bata! Iiwan ko 'tong bagong timba, ha?
Salamat po.
Ikaw ang gustong magtrabaho.
Wag kang tatamad-tamad.
Opo, ma'am.
Parang dati lang.
Wala nang gano'n kasipag ngayon!
E, kung bumalik ka na sa trabaho?
Ay, yay, yay.
Itong sa 'yo!
Teka.
Teka lang!
Mama.
Nasa inn pala kami.
Hiiragi.
Tsumugi. Gising ka na.
'Yong damit mo...
Kumusta ka na?
Iba rin ang suot ko.
Ikaw ba ang nagpalit?
Hindi! 'Yong babaeng may-ari nitong lugar.
At pinadala niya ito sa 'yo.
Ano 'to? Ang sarap nito!
Ngayon lang ako nakakain ng masarap na onigiri.
Mabuti't magaling ka na.
Ikaw 'yong nagligtas sa 'kin kahapon?
Hindi. Dinala lang kita dito pagkakita ko sa 'yo.
Binuhat ka ng mga nagtatrabaho rito papasok at ginamot ang mga sugat mo.
- Ang bait nila. - Kaya nga.
Napakalambot ng rolled omelet na 'to!
Kumalma ka diyan.
Salamat sa hapunan. Ang sarap ng onigiri.
Buti nasarapan ka.
Kumusta si Tsumugi?
Mabuti na, salamat sa 'yo.
Mabuti naman.
Naninigarilyo ka?
Ha? Nakita mo 'ko.
Pinapatigil na niya ako kasi humaharap ako minsan sa mga customer.
Lagi rin naninigarilyo sa labas ang papa ko.
Tumawag ka na ba sa magulang mo?
Hindi pa po.
Siguro gano'n nga talaga 'yon.
Makinig ka, Hiiragi.
Madalas huli na ang lahat bago natin masabi ang gusto natin.
Sabihan mo 'ko pag handa ka na.
Ito, o.
Tinahi ko 'yong mga butas.
Oo nga po.
Parang bago na.
Salamat po.
Do'n ka sa kaibigan mo magpasalamat.
Nagtrabaho siyang maigi kaya papatuluyin ko kayo hanggang gumaling ka.
Ma?
Oo, ayos lang ako.
Ang daming nangyari. Nasa Hoju no Yu ako ngayon.
Kasama mo ba si Tsumugi?
Gano'n ba. Buti naman.
Kailan ka babalik?
May kailangan akong gawin. Babalik ako pagkatapos no'n.
Wag kang mag-alala.
Sige, bye.
Salamat sa lahat ng tulong n'yo.
Masaya kaming nakasama kayo.
Mami-miss ko ang lugar na 'to.
Bata ka pa talaga, ha?
Di mo mapoprotektahan si Tsumigi nang ganyan.
Sanay kami sa mamaalam dito sa negosyo namin.
Balik kayo kahit kailan.
Sige!
- Maraming salamat. - Salamat.
Hanggang sa muli!
Balik kayo pag gusto n'yo!
Ga'no katagal pa-Hie Shrine?
Malamang darating tayo mamayang gabi.
Gano'n ba.
Malapit na.
Ngayon lang ako nakakita nito!
Kaya nga! Ibang-iba sa nakikita sa TV!
Ha? Siyempre iba!
- Bawal ko ba sabihin ang nararamdaman ko? - Kung kailangan.
Welcome.
Nabalitaan kong nandito si Hiiragi.
Ikaw ang...
Tatay niya!
Welcome, sir. May maipaglilingkod ba 'ko?
Nandito si Hiiragi, di ba? Ilabas n'yo siya!
Umalis na siya.
Papunta saan? Sabihin mo na!
Ang mainipin mo naman.
Wala akong oras para sa mga taong hindi customer.
- Ano'ng sinabi mo? - Do'n tayo sa loob mag-usap.
Dito tayo, sir.
Okay.
Ano ang itsura ng Hidden Village?
Ang itsura?
Sobrang lamig doon. Buong taon may snow do'n.
Pero sanay na kami. Maganda do'n.
Gano'n ba.
Babalik ka ba sa Hidden Village pag nahanap mo na ang mama mo?
Oo.
O.
Bakit, Hiiragi?
Mami-miss mo ba 'ko?
Di 'yon ang ibig kong sabihin!
Ayan na naman.
Hoy!
Ano'ng itsura ng nanay mo?
Hindi ko maalala.
Tatlong taon ako nang umalis siya.
Gusto mo pa rin ba siyang suntukin?
Siyempre gusto ko siyang suntukin.
Pero bago iyon, tanungin ko muna siguro kung bakit siya umalis.
Baka may magandang dahilan siya.
Pero hindi ko alam ang mararamdaman ko pag nakita ko na siya.
Tama ka diyan.
Siya ba si...
Tsumugi?
May maitutulong ba 'ko?
Pasensya ka na. Nakita namin itong screen pagdaan namin.
Pero wala kaming pera.
Aalis na kami.
Bakit? Tumitingin lang tayo.
Pero cafe 'to.
Wala namang ibang customer.
Sige lang, mag-enjoy kayo kung gusto n'yo.
Ayusin ko ba ang anggulo?
Salamat.
Ayos!
Narinig kong may diyos daw na tinatago ang village namin sa mga tao
sa pamamagitan ng palaging pag-snow.
Siya ang tinatawag na "Snow God". pero di agad ako naniwala.
Siguro
siya nga ang Snow God.
Pero di raw 'yon nakain ng oni.
Gumawa ako ng tsaa, bagong recipe ko 'to.
Sabihin mo kung ano'ng lasa.
- Ang sarap! - Masarap talaga.
Ang sarap nito. Gusto ko lang tikman 'tong bagong tsaang binili ko.
Saan galing 'tong tsaa?
Galing sa Czech Republic 'to. May nabili rin ako sa Sweden at Egypt.
Maayos pa mga nakukuha ko,
salamat sa mga nakilala ko no'ng namamasyal ako no'ng kabataan ko.
Mag-isa ka lang namasyal?
Hindi, kasama ang asawa ko.
Pero namatay na siya, apat na taon na.
Gusto n'yo bang makita ang mga picture namin?
Ito ang asawa ko sa tabi ko.
May suot siyang sumbrero na kilala bilang mokorotlo.
Tradisyonal na sumbrero 'yan ng Lesotho, isang bansa sa Africa.
Ang hugis nito ay hango sa isang bundok.
Ang galing naman.
Ito mismo 'yang sumbrero.
At 'to ang sinuot ng asawa ko.
Sinuot ko 'yan sa Canada no'ng pinanood ko ang aurora.
Mainit sa pakiramdam.
Bumababa ng -40 Celsius kapag taglamig.
- Minus forty? - Minus forty?
Bagay kayong dalawa!
Ang lugar na 'to puno ng mga alaala ninyo ng asawa mo.
Ang galing.
Saan galing 'yang screen?
Nandiyan na 'yan no'ng binili namin 'tong bahay.
Tingin ko dito lang din galing 'yan,
pero di ko alam kung kailan ginawa o sino ang gumawa.
Parang lumang kuwento.
Baka nangyari talaga 'yan.
Baka kinain nga ng Snow God ang oni.
Sinabi ko na sa 'yo, di ba?
Dito na kami.
Wag mo nang iwala 'yan, ha?
Opo.
Sana hindi mo lang sinasabi 'yan.
- May mga customer? - Buti nakabalik na kayo.
Hello.
Ito ang anak ko at apo kong si Haruto.
Hello. Sorry sa abala.
Haruto, mag-hello ka.
Hello.
Napaka-cute naman niya.
Hugasan natin 'yang kamay mo at kumuha tayo ng juice.
Pangit ng mga sumbrero!
Wag kang ganyan!
Gawin ninyo lang ang gusto niyo.
Puno ng mga alaala namin ng asawa ko ang café na 'to,
pero ang dalawang 'yon ang tunay kong kayamanan.
Napakahalaga nila sa 'kin. Parang sila ang buhay na patunay ko.
Sorry, di na dapat nagda-drama ang matandang tulad ko.
Umuulan.
Malayo pa tayo sa shrine. Ayos ka lang bang mabasa?
Dalhin n'yo na 'to.
Sobra-sobra na po ang naitulong n'yo.
Wag n'yo na ibalik.
- Bumalik kayo bilang customers na. - Wag ka diyan sa kalsada.
- Okay. - Teka lang.
Bye-bye.
'Yong picture do'n sa screen...
Tingin ko 'yong Snow God 'yon.
Pero inaatake niya ang oni.
Paano kung nasa panganib ang village namin?
Bago tayo pumasok sa café, tinanong mo kung babalik ako
sa Hidden Village pagkakita ko sa nanay ko.
Oo.
Tingin ko, oo. Di ko puwedeng iwan mag-isa ang tatay ko.
Pero...
Uy, teka.
...gusto ko pa makakita ng ibang mundo!
Mainit talaga sa Lesotho, di ba? Umuulan kaya ng snow doon?
Wala akong alam na mas malamig pa sa Hidden Village.
Maraming klase ng tao siguro at maraming paraan ng pag-iisip.
Hinahanap ko ang mama ko, pero masaya kasi natututo ako ng ibang bagay.
At nakilala rin kita.
Gusto mo bang palitan 'yon?
Ikaw? Ano'ng gusto mong gawin?
Di ko naisip 'to.
Pwedeng kahit ano. Sabihin mo lang ang nararamdaman mo.
Ngayon,
gusto kong gawin ang lahat para sa'yo!
Pwede na ba yon?
Tingin ko ayos lang 'yon.
Hiiragi, may isang bagay pa akong gustong gawin.
Pero kailangan ko ng tulong mo.
Tutulungan mo ako, di ba?
Ano? Di mo pa nga sinasabi sa 'kin kung ano 'yon.
Pero di ba sabi mo gusto mong gawin ang lahat para sa 'kin?
Oo nga, pero...
Sige na nga.
Kausapin mo ang tatay mo kapag natapos na 'to.
Ha? Ba't mo gustong gawin ko 'yan?
Baka makatulong 'tong anting-anting.
ANTING-ANTING NG BUNTIS
Pero ito ay...
Ayos lang.
At magaling 'yan.
Malayo ang narating ko.
- Di 'yon ang ibig kong sabihin. - Ibalik mo pag tapos ka na.
Kailan iyon?
Snow?
Nandito ba 'yong Snow God?
Tsumugi!
Hiiragi!
Pasensya na.
Dito!
Tsumugi!
Hiiragi!
Pasara na ang pinto. Wag harangan.
- Hawakan mo ang kamay ko. - Tsumugi.
Malapit na 'yong shrine.
HIE SHRINE
Ma?
Tsumugi?
Pa?
- Pasensya na... - Ikaw nga!
Hindi ko maintindihan.
Ano'ng ginagawa mo dito?
Nasa'n si Mama?
Wala siya rito.
Bakit wala?
Sabi mo nandito siya.
Sorry, Tsumugi.
Di ko naisip na dadayo ka hanggang dito.
Hayaan mo na!
Sabihin mo kung nasaan talaga si Mama.
Tungkol diyan...
Di ko masabi.
Bakit naman?
May dahilan ba kaya di ko siya puwede makita?
O
sinabi ba ni Mama na ayaw niya akong makita?
Siyempre hindi!
O...
patay na ba siya?
Hindi.
Nasa kabila pa rin siya, pero...
Hayaan mo na. Nasa panganib ang Hidden Village.
- Ang Snow God... -"Hayaan"?
Wag mong sabihin 'yan! Nanay ko siya!
Bakit lagi kang...
Ayoko na.
Tsumugi.
Pasensya na, pero...
Nag-aalala si Tsumugi sa 'yo.
Sabi niya pag nakita niya ang nanay niya, babalikan ka niya sa village.
Sino ka naman?
Hiiragi Yatsuse.
Kaibigan ako ni Tsumugi.
Aalis na 'ko.
Tsumugi.
Iwanan mo 'ko.
Hindi ko kaya 'yon.
Sorry, pero gusto kong mapag-isa.
Bumalik na tayo.
Baka nag-aalala ang papa mo.
Sa tingin mo?
Kung nag-aalala siya, bakit di niya sabihin ang tungkol kay mama?
Siguro dahil inaalala ka lang niya.
Baka may bagay na hindi siya masabi.
Di ko maintindihan.
Baka ayaw ka niyang masaktan,
sa tingin ko.
Sinasabi mo bang may tinatago siya na baka makasakit sa 'kin?
Hindi sa gano'n.
Alam ko na 'yon.
Iniisip ko na 'to bata pa lang ako.
Pa'no mo nasabing mas mabuting hindi ko malaman?
Nakikialam ka, pero wala akong pakialam sa naiisip mo!
Hindi! Inaalala lang kita.
Kaya nga!
Katulad ka rin ng tatay mo.
Hindi 'yan ang gusto ko!
Gusto mo lang isipin na may pakialam ka.
At lagi kang nagpapaawa,
kaya paano mo maiintindihan ang nararamdaman ng iba?
Sorry.
- Ayos ka lang ba? - Oo.
Salamat sa pagsama sa 'kin hanggang dito.
Pero umalis ka na.
Hindi.
Hindi 'yan ang gusto kong sabihin.
Ano...
Nakakainis naman.
Nandiyan ka pala!
Nahanap din kita.
Sabihin mo.
Nasa'n si Hiiragi?
Nando'n siya?
Bakit mo siya hinahanap?
Tatay niya ako.
Suko na 'ko.
Nag-i-snow na naman?
Hiiragi!
Hiiragi, makinig ka!
Ang totoo, ako...
Hiiragi.
Nasa'n ka?
Hiiragi?
Hiiragi!
Tsumugi!
Ang sinabi ko no'n ay...
Sorry. Uuwi na ako.
Hindi puwede.
Nakita mo ba ang Snow God dito?
Ito nga ang Snow God.
Bigla na lang itong lumitaw at inatake kami.
Di tayo puwedeng umuwi.
Pa'no 'yong iba?
Marami na siyang kinuha sa 'tin.
Hoy!
Nakita mo ba si Hiiragi?
Hindi mo siya nakita?
Nakita ko, pero...
nawala agad siya sa paningin ko.
Hindi maaari.
- Aalis na ako! - Wag!
Hindi siya maliligtas.
- Ano? - Pero...
- Andito ako para sabihing wag ka bumalik. - May nangyari kay Hiiragi? Sino ka?
- Hoy! - Puwede bang manahimik ka?
Pasensya na.
Ano 'yon?
Baka galit pa rin siya...
Inaalala lang kita.
Tsumugi!
Buti magaling ka na.
Patawad, Papa.
Kailangan ko humingi ng tawad sa kanya.
Tsumugi!
Hoy, sandali.
Magpaliwanag ka!
Salamat.
Hinding-hindi kita makakalimutan.
Salamat sa 'yo.
Galingan mo.
Bumalik ang Snow God.
Huwag mo 'kong iwan mag-isa.
Mamumuhay na ulit tayo nang payapa.
Gusto kitang makita.
- Tsumugi. - Tsumugi.
Bumalik ang Snow God!
- Isara ang gate! - Bilis!
Ayos ka lang ba?
Tsumugi.
"Tsumugi"? Kilala mo si Tsumugi?
Patawarin mo 'ko.
Uy. Ayos lang ba siya?
Lumabas siya sa Snow God!
Buhay pa siya.
Dadalhin ko siya sa may kastilyo.
Sakay na!
Alam mo kung nasaan si Hiiragi, di ba?
Kumapit kayo.
Salamat.
Tsumugi.
Totoo ba ang sinabi mo?
Oo. May nakita akong litrato dito.
Mukhang 'yong oni na kinain ng Snow God ay buhay
at nakatira sa ibang lugar.
Baka mailigtas natin siya.
Sige na!
Homare!
Hindi!
Isami!
- Bangon. - Pero...
Ngayon na!
Gising ka na?
Tumakbo ka na.
Tara na.
Dito!
Bilis!
Hoy! Ayos ka lang ba?
Di natin siya puwedeng dalhin sa Hidden Village.
Sorry, kailangan kong magbanyo.
Ano? Ngayon na?
Di ko na kaya.
Bilisan mo.
Ano ba 'to.
Hoy!
Bumalik kayo!
Huh? Lintik naman!
Bakit ganito?
Matagal ba?
Babalik ka ba talaga?
Oo naman.
Suotin mo 'to.
Tara na.
Papunta na 'ko!
- Teka! - Bilisan mo!
Ipapakilala kita kay Chief Gozen.
Umayos kayo, ha?
Sige, ibaba natin lahat. Magpatulong pa tayo!
Eto na.
Heto na.
Ituloy mo lang.
- Patapos na tayo! - Okay!
Nandito na tayo.
Oo, marami pa tayong gamot dito.
Wag n'yo na hintayin 'yong medical team.
Diretso na kayo sa site.
Oo, ipadala n'yo muna 'yong gamot.
Maglalagay ako ng security team para samahan ka.
Maging alerto lang kayo.
Mag-ingat ka.
Opo, Chief Gozen!
Aalis na ako.
Tara na.
Ang bango.
Tingnan mo kung paano lumolobo.
Ang galing. Bagong record 'to.
Oo nga. Nakakahinayang kainin.
May balita kami.
- Nahulog ang batang ito sa... - Ang Snow God na lumitaw sa kalangitan.
Oo, nabalitaan ko nga.
Gano'n ba.
Ngayon ko lang siya nakita.
Mukhang di pa siya hubog. Ngayon lang ba naging oni 'yan?
Ha?
May sungay ako.
Galing sa langit kahit may pasukan naman.
Nakakabilib.
Pa'no ka nakalabas sa Snow God?
Ano?
Nakita ka nitong mga bata na lumabas sa Snow God pagtapos niya mawala.
Naaalala mo ba kung paano ka nakalabas?
Pagkatapos akong lamunin ng Snow God,
sobrang giniginaw ako.
Akala ko may narinig akong boses, pero...
Hindi ko alam.
Ang Snow God.
Isa raw itong diyos na tagapag-alaga na binalot ng snow ang Hidden Village
para itago sa paningin ng tao.
Pero tingnan mo ang nangyari. Inaatake tayo ng Snow God.
Ang sarap.
Wala na akong masabi.
Kitain muna natin si Gozen.
- Ano'ng nangyayari? - Ano'ng problema?
Ayaw bumukas.
- Ano? - Izuru!
Krimen ang pag-alis sa village habang martial law.
Nagmamadali kami. Palabasin n'yo 'ko.
Oo, pero sa umaga pa namin kayo papalayain.
- Umalis ka na. - Isasama namin si Tsumugi.
- Pero... - Mas mabuti kaysa mahuli tayong dalawa.
Sige na!
Hoy!
Huminto ka!
Hulihin mo!
Ito na!
Saan siya nagpunta?
Ano...
May naaalala ka ba?
Sa loob ng Snow God, para akong nananaginip.
May maskara at tunog ng mga kampana.
- Maraming Snow God ang palipad-lipad. - Hiiragi.
At may babaeng nakatingin sa snow, at pagkatapos,
may nagsalitang babae, "Wag mo akong iwan mag-isa,"
at "Tsumugi."
Pero baka ako 'yon tinatawag siya.
Hindi ko alam.
Baka pinaparusahan tayo.
Sa Oni Island, sa pinakamalalim na lugar ng Hidden Village, may shrine.
Ang Spirit Mask na nakatago doon ay tinatawag ang Snow God.
Spirit Mask?
Oo, tinatawag nito ang diyos na nagtago sa village natin mula sa mga tao.
Bakit ba itinago?
Baka mas naiintindihan mo ngayong oni ka na.
Anumang oras o lugar,
laging may mga gano'n na nabubuhay lang
sa pagtatago ng nararamdaman nila.
'Yong gano'ng mga tao, kailangan ng lugar para maging totoo sila.
Kaya dapat protektahan ko ang lugar na 'to kahit anong mangyari.
Gano'n pala 'yon.
Pag sinira natin ang mask, aalis na ang Snow God, tama?
Tsumugi, nakabalik ka na.
Hiiragi.
Dito ka pala nagtatago.
Tsumugi.
Pag ginawa mo 'yon, hindi na maitatago ang village natin.
Wala nang matitira kung gano'n.
Ano'ng silbi ng isang village kung walang tao?
Hiiragi.
Naging oni ka na.
Oo.
Di ka ba gutom?
Kain tayo?
Chief Gozen, puwede ba kami kumuha sa pantry?
Kayong bahala.
- Tara na. - Okay.
Tsumugi.
Pupunta ka pa rin ba do'n?
Toko.
Bantayan mo sila.
Opo.
Sorry, Hiiragi.
Mali 'yong sinabi ko sa park.
Ako rin. Pasensya na.
Sarili ko lang ang iniisip ko.
Teka, padaan.
Bakit ngayon pa?
Hindi ka ganito.
Tanga ka! Ano'ng ginagawa mo?
Patawarin mo 'ko.
Sandali! Izuru!
Pupunta ka sa Oni Island, di ba?
Ha?
Hindi, a.
Sasama 'ko.
Hindi! Wag kang sumama!
Gusto kitang makasama.
Pero...
Ito ang pantry.
Dapat may pagkain dito.
Pasok ka na.
Ang galing nito.
Ang daming laman.
Ha? Tsumugi?
Ano'ng nangyayari?
Tsumugi!
Buksan mo ang pinto.
Tsumugi!
Sorry, pero di kita puwedeng isama.
Makakauwi ka pa rin.
- Ano'ng sinasabi mo? - Dito ka lang.
Pero pag kasama kita...
Hiiragi.
Ibig sabihin...
Masaya akong nakilala kita.
Tsumugi.
Tulong! Kung may tao diyan, pabuksan ng pinto!
May tao ba diyan?
Buksan n'yo ang pinto!
Sino 'yan?
Ako si Hiiragi.
Pasensya na, pero puwede bang pabuksan ng pinto?
Hiiragi?
Buhay ka.
Ha? Ikaw ba 'yong tatay ni Tsumugi?
Bakit ka nandiyan?
Ikinulong ako ni Tsumugi.
Saan siya nagpunta?
Sa...
Sasabihin ko pagkalabas ko.
- Ate, may naririnig ako. - Bumalik si Tsumugi para iligtas ka.
Kaya ka niya kinulong kasi
ayaw na niyang madamay ka pa.
Isipin mo ang nararamdaman ni Tsumugi.
Gusto kong...
pahalagahan ang nararamdaman niya.
Pero gusto ko rin pahalagahan ang nararamdaman ko.
Lagi na lang akong sumusunod sa gusto ng iba.
Napaniwala akong normal 'yon at walang mali do'n.
Pero no'ng nakilala at nakasama ko siya,
tinuruan niya akong magtiwala sa sarili kong nararamdaman.
Gusto kong tulungan si Tsumugi!
Di dahil may nagsabi sa 'kin!
Baka wala akong pakinabang.
Baka mamatay pa 'ko.
Kahit na, gusto ko pa ring makasama si Tsumugi!
Sige na, palabasin mo 'ko dito.
Tara na, Hiiragi.
Ha? Bakit ang...
Isuot mo 'to. Ako ang magiging gabay mo.
Talaga? Salamat.
Isuot mo rin 'to.
Salamat.
Good luck.
Wag kang mamamatay.
Salamat sa inyong lahat!
Pasensya na sa biglaang tawag.
Ayos lang.
Salamat.
Na-curious din ako.
Izuru, dito ka na.
- Hiiragi, diyan ka. - Okay.
Salamat.
Nakita mo ba si Tsumugi?
Oo, pero iniwan niya ako.
- Masaya rin ang may hinahabol na tao. - Ha?
Tara na.
Tsumugi.
Nagyeyelo ang village.
Hiiragi.
Maglalakad na tayo.
Dito dapat ang daanan pa-shrine.
Huh?
Ang dami nila.
Mauna na kayo.
Izuru!
Hiiragi, sige na!
Do'n ka sa butas dumaan papunta sa Oni Island!
Pero...
Hanapin mo si Tsumugi!
Umatras tayo.
Aoi!
- Bumalik ka at balitaan mo si Chief Gozen. - Alam ko!
'Yong amoy na 'yon...
'Yong butas ba ay...
Ito ba...
Ang Oni Island.
Mama.
May hot spring.
Iyon ba ang shrine?
Tsumugi.
Tsumugi!
Pag gano'n, di nila gagamitin ang north shrine path.
Magpadala tayo ng mga security sa Second Bridge.
Pag nahati sa dalawa ang Snow God, dalawa laban sa isa.
Masusunod!
Mga messenger sa North Gate pa-Second Bridge.
Opo, ma'am!
Kapag babae "Tsumugi" ipapangalan natin.
Papa?
Ang gandang pangalan.
- Sumipa. - Talaga?
- Mama. - Baka gusto niya ang pangalan.
Ako ba 'yon?
Isa, dalawa, bulaga!
Mama.
Nandiyan ka ba?
Hinding-hindi kita makakalimutan.
Salamat sa 'yo.
Galingan mo.
Tsumugi.
Pasensya na.
Kailangan ko protektahan lahat.
Tsumugi.
Bumalik ang Snow God.
- Magandang umaga. - Magandang umaga.
Salamat sa pagpala ng snow.
May dala akong pagkain.
Bilisan mo.
Mag-ingat ka, ha?
- Parang sumigla ako. - Ang saya tingnan ng lahat.
Tama ang pinili ko, di ba?
- Oni in! Fortune in! - Aray.
Naiinggit ako sa kanila.
Bakit ako lang?
Ayaw ko na.
Mama.
Wala akong alam tungkol sa 'yo.
Pero galit pa rin ako sa 'yo.
Sigurado akong masama ka.
Pag gano'n, di ko 'yon kasalanan.
Hindi na ako ang dahilan kung bakit ka nawala.
Mama.
Sorry.
Mama?
Tsumugi?
Ikaw ba 'yan? Nasaan ka?
Nandito ako.
Nandito lang ako.
Mama!
Tsumugi!
Mama!
Tsumugi, patawad.
Ikaw ang pinakamahalaga sa 'kin. Kaya bakit?
Bakit kita iniwan?
Ayos lang.
Umuwi na tayo, Ma.
Naghihintay din si Papa.
Marami akong kuwento sa 'yo.
May gusto akong ipakilala sa 'yo.
Ano'ng nangyayari? Tsumugi!
Matatabunan lahat!
Ano'ng nangyayari? Napakadilim.
A, oo. Nag-avalanche pala.
Halos di ako makagalaw.
Ang init...
Okay.
Footprint ni Hiiragi?
Hindi, a.
Sasamahan kita.
Hindi! Wag kang sumama!
Dalhin mo 'ko sa Hie Shrine.
Ano na naman?
Di kita kayang iwan.
Sisipagan ko. Hayaan mo lang muna kami tumuloy dito.
Umabot ako dito dahil kasama ko si Hiiragi.
Siya ay...
Tulungan mo siya!
Salamat sa lahat!
Hanggang sa muli!
Bye-bye.
Lahat ng nakilala at nakasama ko ang dahilan kung sino ako ngayon.
Masaya akong nakilala kita, Hiiragi.
Siguro konektado rin ako kay Hiiragi.
Hiiragi!
Gusto kong gawin ang lahat para sa 'yo!
Hiiragi?
Hiiragi.
Hiiragi!
Ako na ang magbabayad sa pamasahe niya.
Kasama mo ba siya?
Oo.
Tsumugi?
Tsumugi!
Tsumugi.
Salamat naman. Buhay ka.
Hiiragi?
Bakit ka...
Matapos mo akong iwan, naisip ko kung ano ang gusto kong gawin.
Lumakas ako dahil sa pagpapahalaga ko sa sarili kong nararamdaman,
at lahat ng sumuporta sa 'kin.
Sa nararamdaman mo?
Gusto... kitang makasama.
Ibig bang sabihin...
Sandali!
Huh?
Shion!
Izuru!
Ano'ng nangyari? Ayos ka lang?
Hindi pa bumabalik si Tsumugi.
Nakita mo na siya?
Tingnan mo.
Ano?
Tsumugi?
Mama!
Tsumugi!
Welcome home, Mama.
Nandito na 'ko, Tsumugi.
Ang laki mo na.
Opo.
Pasensya na hinayaan kitang mag-isa.
Kinumbinsi ko ang sarili kong malungkot ako, pero...
kasama ko si Papa,
at nakilala ko si Hiiragi.
Kaya ayos lang. Hindi ako nag-iisa, Mama.
Hindi nga. Natutuwa ako.
- Umuwi na tayo. - Okay.
Ikaw rin, Hiiragi.
Kailangan ko nang... umalis.
O.
Siguro nga.
Tama.
Hiiragi!
Salamat!
Hiiragi!
Mag-iingat ka!
Hiiragi!
Ikumusta mo na lang ako sa kapatid mo.
Hiiragi!
Bilisan mo!
Ito na nga!
Kailangan din magbago ng Hidden Village.
Hiiragi!
Sa'n ka nanggaling?
Ayos ka lang ba? Nag-alala ako.
- 'Yong dalawa... - Pa.
Sorry, pinag-alala kita.
Ang dami kong gustong sabihin.
Umuwi na tayo.
Sakay na!
Teka! Bababa ako!
Tsumugi?
Tsumugi!
Hiiragi! Nandiyan ka pala!
Ha?
Hindi ka bumibisita!
Ano?
Sinubukan ko na 'yang entrance na 'yan paulit-ulit,
pero sa iba lang napupunta.
A, oo nga.
Oni lang yata ang puwede dumaan.
Talaga?
Ano, naging maayos ba
ang pag-uusap niyo ng papa mo?
Oo. Baka matagalan pa bago talaga maging maayos, pero mas mabuti na ngayon.
Ito, o.
Salamat.
Siyempre.
Hiiragi, nandito rin ako...
para sabihin ang tunay kong nararamdaman.
Ha?
Sandali! Ako muna.
Hindi ako muna.
Ako na, di ba?