Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Πέντε, τέσσερα, τρία, δύο, ένα.
Η ταινία συνήθως αρχίζει τώρα,
αλλά θέλω να ξέρετε ότι παρουσιάζει μια ανάλυση της ιστορίας της αστυνομίας
που θα ήθελα να συλλογιστείτε.
Η ταινία αυτή απαιτεί περιέργεια ή, τουλάχιστον, υποψία.
Εσείς επιλέγετε τι από τα δύο.
Η αστυνομική εξουσία είναι άμεση.
Είναι "τώρα αμέσως".
Είναι "κάνε αυτό που σου είπα να κάνεις, τώρα αμέσως".
Χωρίς αναμονή. Χωρίς τηλεφωνήματα. Τίποτε απ' αυτά. Αλλιώς...
Εγώ αποφασίζω τι θα συμβεί μετά.
Ο καλός αστυνομικός πρέπει μόνο να έχει καρδιά.
Αλλά πρέπει να... Μερικές φορές, πρέπει να γίνεις δυσάρεστος.
Μερικές φορές, πρέπει να φανείς κακός.
Αστυνομία! Ακίνητοι!
Έτοιμοι. Εμπρός.
Μέχρι τα γόνατα.
Μέχρι τη μέση.
ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΥΟ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ, ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ, ΣΙΝΣΙΝΑΤΙ ΚΑΙ ΣΙΚΑΓΟ
ΙΔΡΥΣΑΝ ΔΙΚΑ ΤΟΥΣ ΤΜΗΜΑΤΑ
Όπως σε πολλούς θεσμούς,
υπάρχει η λογική "Έτσι το κάναμε πάντα. Έτσι πρέπει να λειτουργεί".
Χωρίς κανείς να ανατρέξει στην αρχή
για να ανακαλύψει "Τι σκοπό είχαμε όταν το ξεκινήσαμε;"
Από πού προέρχεται η λέξη "αστυνομία"; Από τη λέξη "άστυ", δηλαδή πόλη.
Η ιδέα είναι ότι είμαστε αυτοδιοικούμενος λαός
και πιστεύουμε στην αρχή της αυτοδιοίκησης.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν ξέρουμε ποιος αστυνομεύει την αστυνομία.
Δεν μπορούμε να διαπιστώσουμε τι δίνει στην αστυνομία εξουσία πάνω στον λαό.
Η αστυνομία στην κοινότητά μας κατέχει την περιοχή μας, την κοινότητά μας,
σαν ξένο στράτευμα σε κατεχόμενα εδάφη.
Πολλοί πιστεύουν ότι η αστυνομία είναι ανεξέλεγκτη.
Αλλά είναι επίσης γεγονός ότι υπάρχει φρικτή εγκληματικότητα και βία
σε κάποιες κοινότητες, και είναι και αυτά ανεξέλεγκτα.
ΥΠΑΡΧΟΥΝ 18.000 ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
ΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ
Η υπερβολική βία της αστυνομίας
αποτελεί ένδειξη ότι δεν έχουμε επιτύχει πλήρη πολιτικά δικαιώματα.
Γι' αυτό η αστυνομία γίνεται η σπίθα για τόσο έντονες διαμαρτυρίες,
επειδή συνιστά ευθεία προσβολή στο αίσθημά μας ότι ανήκουμε,
το δικαίωμά μας να είμαστε εδώ.
Πρέπει να διαλυθείτε αμέσως, αλλιώς θα συλληφθείτε!
Κάντε το τώρα!
Αν ιδρύαμε μια χώρα αύριο κι έπρεπε να επινοήσουμε, μεταξύ άλλων,
ένα σύστημα νόμου και τάξης, ποινικής δικαιοσύνης, αστυνόμευσης,
δεν θα υπήρχε σχεδόν καμία περίπτωση να επινοήσουμε το παρόν σύστημα.
Κι όμως, συνεχίζουμε να το έχουμε καθημερινά.
Η εξουσία της αστυνομίας είναι τεράστια, πανίσχυρη και δύσκολα εντοπίζεται.
Η δύναμη ενός εκατομμυρίου αστυνομικών
που ασκείται παντού, ταυτόχρονα.
Αλλά αυτή η εξουσία είναι ασυνήθιστα διεισδυτική.
Ο ίδιος τεράστιος θεσμός μπορεί να ψάξει τις τσέπες σας,
να εντοπίσει το κινητό σας, να απαιτήσει την ταυτότητά σας,
να σας παρακολουθεί με κάμερες ή να συλλέξει το DNA σας.
Στις ΗΠΑ, η αστυνομική εξουσία είναι ουσιαστικά ανεξέλεγκτη.
Σε μια τέτοια δημοκρατία, ποιος είναι πιο ισχυρός;
Ο λαός...
ή η αστυνομία;
ΜΙΝΕΑΠΟΛΗ, ΜΑΡΤΙΟΣ 2022 4ο ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Τι είδους έγκλημα είναι πιο διαδεδομένο στη βόρεια πλευρά;
Τι αντιμετωπίζετε σε αυτό το τμήμα;
Αντιμετωπίζουμε πολλή βία, φόνους. Αυτό είναι το λύκειο Νορθ, το λύκειό μου.
ΤΟ 4ο ΤΜΗΜΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΒΟΡΕΙΑ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΜΙΝΕΑΠΟΛΗΣ
Αντιμετωπίζουμε πολλή βία.
Ένας από τους αθλητές μας,
ο κουόρτερμπακ, σκοτώθηκε πριν από δύο εβδομάδες.
Τι συνέβη;
Σκέφτηκαν να σχολάσει νωρίς το σχολείο για να πάνε τα παιδιά
στη διαδήλωση για τον φόνο του Αμίρ Λοκ.
Οπότε, ο Ντι Χιλ έφυγε από το σχολείο μαζί με άλλους παίκτες.
Πήγαινε στο σπίτι του ή στο σπίτι ενός φίλου,
και πέρασε μπροστά από κάποιον στην οδό Γκόλντεν Βάλεϊ,
θα περάσουμε από εκεί.
Πέρασε μπροστά από αυτόν τον τύπο.
Ο τύπος γύρισε, και δεν ξέρουμε αν σκούντησε ο ένας τον άλλο.
Ο Ντι συνέχισε να περπατάει. Ο τύπος έβγαλε όπλο από ένα σακίδιο
και τον πυροβόλησε στο κεφάλι.
Τον σκότωσε επιτόπου.
- Ελάτε, παιδιά! - Πάμε.
- Προσέχετε ο ένας τον άλλο. - Τον νου σας.
Η πόρτα είναι ανοιχτή. Πάω εγώ.
Η αστυνομία μας, τα σώματα ασφαλείας, είναι παραστρατιωτική οργάνωση.
Αστυνομία! Ένταλμα έρευνας!
Χτύπα!
- Πάμε! - Αστυνομία!
- Έχουμε ένταλμα έρευνας! Κάτω! - Όλοι στο πάτωμα!
Μαζί σου!
Και ο κόσμος δεν συνειδητοποιεί γιατί έγινε παραστρατιωτική οργάνωση.
Προέρχεται από τις περιπόλους δούλων.
Σήκω! Σήκω, γλυκιά μου! Σήκω!
Όταν έβρισκαν δούλους στην πόλη χωρίς γραπτή άδεια από τον αφέντη,
αυτές οι περίπολοι τούς έδερναν πολύ άσχημα.
Και οι αφέντες δεν άντεχαν πια τις περιπόλους δούλων.
Ρώτησαν στη στρατιωτική σχολή
"Μπορείτε να τους εκπαιδεύσετε; Να αποκτήσουν συγκρότηση;"
Μαντέψτε τι είναι αυτή η συγκρότηση.
Παραστρατιωτική.
Πού μένεις;
- 80ή και... - Κατέβασε τα χέρια σου.
- Πού; Πήγαινε εκεί. - 80ή και Φιγκερόα.
Αν το καταλάβαιναν οι αστυνομικοί,
αν το συζητούσαν και το διδάσκονταν,
θα ήξεραν γιατί όταν ένας Αφροαμερικανός λέει
"Ναι, προέρχεσαι από τις περιπόλους δούλων",
θα καταλάβαιναν τι εννοεί με αυτό, σωστά;
Γιατί μερικές λέξεις όπως "περιπολία", δεν τα έχουμε αλλάξει αυτά.
Μιλήσαμε πριν για τη γραπτή άδεια από τον αφέντη, έτσι;
Τι κάνουν οι μπάτσοι όταν δουν μια ομάδα μαύρων ανδρών;
"Να δω την ταυτότητά σου". Ποια είναι η διαφορά;
Όταν σκεφτόμαστε την προέλευση της αστυνομίας στην Αμερική,
υπάρχει πειρασμός να βρούμε ένα μόνο σημείο.
Όμως, ουσιαστικά,
η αστυνόμευση είναι κάτι που προέρχεται
από διάφορα σημεία με την πάροδο του χρόνου.
Ένα σημείο προέλευσης είναι η μεθόριος,
όπου οι λευκοί άποικοι βρίσκονται σε εδάφη
τα οποία διεκδικούν από τους αυτόχθονες πληθυσμούς.
Οι λευκοί άποικοι προσπαθούν να εδραιώσουν τα δικαιώματά τους και εδαφική ιδιοκτησία.
ΑΠΟ ΤΟ 1830-1847, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΕΣΤΕΛΝΕ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑΤΑ
Άρα η μεθοριακή πολιτοφυλακή μπορεί να θεωρηθεί
ως ένα σημείο προέλευσης για αυτό που τελικά έγινε γνωστό ως αστυνόμευση.
Στον Νότο, υπήρχε ένα κάπως διαφορετικό σύστημα.
Κατά βάση, σύστημα περιπόλων δούλων συνδεδεμένο με πολιτοφυλακές.
Ήταν ουσιαστικά ομάδες ανδρών
που είχαν την αποστολή να περιφέρονται σε φυτείες
και να φροντίζουν ώστε οι δούλοι εκεί να μην προκαλούν προβλήματα.
Ουσιαστικά αστυνόμευαν αυτές οι ομάδες.
Έτσι, η περίπολος δούλων εξελίσσεται σε έναν θεσμό
σχετικό με τη δουλεία,
που μπορεί επίσης να θεωρηθεί μια αρχική μορφή αστυνομίας.
Θα μου πείτε όταν είστε έτοιμοι;
- Ναι, είμαστε έτοιμοι. - Ωραία. Πάμε!
Τον 18ο και 19ο αιώνα, βλέπουμε αστυνόμευση στα αστικά κέντρα,
που στοχεύει κυρίως στην τήρηση της τάξης μεταξύ εργαζομένων,
δηλαδή της εργατικής τάξης.
Αυτό θα ήταν το τρίτο σημείο
όπου η αστυνομία αναπτύσσεται ως τρόπος επιβολής της ταξικής ιεραρχίας.
Απεργία εργατών αυτοκινητοβιομηχανίας.
Οι εθνοφρουροί κατέφυγαν σε δακρυγόνα, σφαίρες και ψυχρό ατσάλι
για να καμφθεί η οργή των απεργών, που υποκινείται από ταραξίες.
Καταιγισμός δακρυγόνων και ασφυξιογόνων αερίων.
Ένα πραγματικό πεδίο μάχης με δύο νεκρούς και επτά τραυματίες
πριν σπάσουν οι γραμμές των απεργών και συλληφθούν οι αρχηγοί τους.
Πόλεμος στον δρόμο. Η χείριστη πολιτική διαμάχη.
Σε όλο τον 19ο έως και τον 20ό αιώνα, ένας κύριος ρόλος της αστυνομίας
ήταν να σπάει τις απεργίες, όταν οι εργάτες απεργούσαν,
και να προστατεύει την περιουσία των εργοδοτών.
Επιστρέφουμε σε αυτό που λέγαμε από την αρχή.
Έχουμε αυτές τις τρεις διαστάσεις του αμερικανικού πολιτικού σχεδίου.
Εκείνη που πηγάζει από τη δουλεία,
τη σύλληψη και την καταναγκαστική εργασία των μαύρων.
Μία που προέρχεται από τη μεθόριο, την επέκταση,
τη δίψα για κατοχή γης και την κατάκτηση των ιθαγενών.
Και μία που προέρχεται από την ανάπτυξη του αμερικανικού καπιταλισμού
και τη ζήτησή του για εργατικά χέρια.
Πάντα ξεκινά από αυτά τα σύνολα σχέσεων με την ιδιοκτησία.
Πάντα ξεκινά από την ιδέα ότι οι άνθρωποι χωρίς ιδιοκτησία...
ή άνθρωποι που είναι ιδιοκτησία, στην περίπτωση των δούλων,
αποτελούν απειλή για την κοινωνική τάξη που βασίζεται στην ιδιοκτησία,
γιατί δεν έχουν μερίδιο σε αυτήν την τάξη.
Είναι τα θύματα αυτής της τάξης.
ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ, 1910
Όσοι εμφανίζονται εδώ μάλλον έχουν πεθάνει.
Πέθαναν, είτε έδερναν είτε δέρνονταν.
Βία που ζει στο μακρινό παρελθόν.
Αυτή η βία μένει στο παρελθόν ή κινείται στον χρόνο;
Υπάρχει ένας χορός εδώ,
κίνηση πέρα από τη γραμμή της βίας και πάλι πίσω.
Άραγε τι ένιωθαν αυτοί οι άντρες εκείνη τη στιγμή;
Πώς νιώθουν αφού σταματήσουν οι μάχες;
Ενάρετοι;
Ισχυροί;
Όταν περιορίζεις και ελέγχεις άλλους για βιοπορισμό,
πώς επιδρά αυτή η δύναμη σ' εσένα;
Θα κάνουμε έφοδο σε κάθε καταγώγιο και καπηλειό
απ' τη μια άκρη ως την άλλη.
Θα στριμώξουμε τα πιθήκια ώσπου να κουραστούν τόσο πολύ,
που θα θέλουν να φυλακιστούν ή να φύγουν.
Από τη χώρα! Όχι από την πόλη, από τη χώρα!
Όχι.
Όχι ανοιχτές παλάμες. Να τις κάνετε γροθιές και να τις χρησιμοποιήσετε.
Ιστορικά, νόμος και τάξη
σήμαινε καθυπόταξη μικρών μερίδων του πληθυσμού
προς όφελος των μεγαλύτερων τμημάτων του πληθυσμού.
Αν δούμε τη φράση "νόμος και τάξη",
είναι δύο διαφορετικά πράγματα.
Σωστά; Πόση από την αστυνόμευση αποσκοπεί σε επιβολή του νόμου;
Και πόση αποσκοπεί στην τάξη στην κοινωνία
και από ποιον ορίζεται αυτή η τάξη;
Η αστυνόμευση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τη φυλετική ιστορία της χώρας.
Και για να καταλάβουμε αυτό το υποκείμενο πλαίσιο,
πρέπει να ανατρέξουμε στον πυρήνα
της πολιτιστικής λογικής της ίδιας της Ευρώπης.
Δεν είναι Φέργκιουσον.
Δεν είναι τίποτ' άλλο.
Εδώ είναι Βαλτιμόρη.
Ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ, για παράδειγμα,
είπε ότι αν είσαι μαύρος ή νέγρος, μπορείς μόνο να μιμηθείς την ομιλία.
Γιατί να μην πάω στο μαγαζί χωρίς να με σταματήσουν;
Είσαι σαν παπαγάλος, ένα εξωτικό πουλί.
Εμείς οι μαύροι δεν έχουμε πρωτότυπες ιδέες.
Όπως ο Τόμας Τζέφερσον θεωρούσε ότι δεν έχουμε καθόλου δημιουργικότητα.
Ο Καντ θεωρούσε ότι το να είσαι μαύρος από την κορυφή ως τα νύχια
είναι σαφής απόδειξη πως ό,τι λέει ένας μαύρος είναι βλακεία.
Ο Γερμανός φιλόσοφος Χέγκελ είπε ότι οι μαύροι δεν έχουν αυτό
που στα γερμανικά λέγεται "Geist", δηλαδή "πνεύμα".
Είμαστε αιώνια παιδιά,
πρωτόγονοι στις περιοχές της Αφρικής με εξαίρεση, φυσικά, την Αίγυπτο.
Σωστά! Εσείς τα κάνατε όλα έτσι!
Υπάρχει ένας τρόπος με τον οποίο το λευκό φαντασιακό
έχει δομήσει το μαύρο σώμα απέναντι στον εαυτό του, ώστε τελικά,
η λευκότητα αποτελεί την ιδιότητα που σε κάνει άνθρωπο,
σε κάνει άτομο, ενώ οι μαύροι είναι πάντα αποκλίνοντες,
πάντα προβληματικά ή επικίνδυνα ή ατίθασα σώματα.
Τι σημαίνει διατάραξη της ειρήνης;
Να μιλάς πολύ δυνατά;
Να στέκεσαι πολύ κοντά;
Να κάνεις πολλές ερωτήσεις; Να αρνείσαι να κάνεις ό,τι σου λένε;
Ίσως σε αποκάλεσαν επικίνδυνο ή αποκλίνοντα.
Ίσως να ένιωσες άβολα
από κάποιο ατίθασο σώμα που πλησίασε πολύ.
Πώς αντέδρασες;
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ
Μπορεί αυτός ο άνθρωπος,
λιγότερο από 24 ώρες νωρίτερα...
να ρίσκαρε τη ζωή του για λιγότερα χρήματα την ώρα...
από όσα βγάζει αυτός;
ΑΦΗΓΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΠΕΝ ΓΚΑΖΑΡΑ
Η ιδέα της αστυνομικής υπηρεσίας και της ευθύνης της προς την ομάδα
συγκρίνεται με ό,τι συνέβη πριν από εκατομμύρια χρόνια,
όταν οι πρόγονοι των μυρμηγκιών εξέλιξαν δική τους εκδοχή αστυνομικής υπηρεσίας.
Ώστε τώρα, μετά από εκατομμύρια χρόνια εξέλιξης,
ορισμένα μέλη στο κοινωνικό σύστημα των μυρμηγκιών
φρουρούν κι ελέγχουν άλλα μυρμήγκια που προσπαθούν να μπουν στη φωλιά τους.
Αν θεωρηθούν εχθρικά, οι αστυνομικοί ή μυρμήγκια-φρουροί ειδοποιούν
άλλα μυρμήγκια να βοηθήσουν στην εξόντωση του εισβολέα.
Υπάρχει πολύ καλός λόγος να πιστέψουμε
ότι η ίδια η ίδρυση των σύγχρονων αστυνομικών τμημάτων τον 19ο αιώνα
συνέβη ως αντίδραση σε ανθρώπους στην αμερικανική κοινωνία
που θεωρούνταν διαφορετικοί και ξένοι.
Μπορεί βάσιμα να υποστηριχθεί
ότι το πρώτο αστυνομικό τμήμα στη Νέα Υόρκη το 1844
ήταν μια άμεση αντίδραση στην εισροή μεταναστών από την Ευρώπη,
και ιδιαίτερα των Ιρλανδών, που θεωρούνταν κατώτεροι.
Σήμερα θεωρούμε λευκούς τους ιρλανδικούς πληθυσμούς,
αλλά στα μέσα του 19ου αιώνα δεν θεωρούνταν εντελώς λευκοί.
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΣΗ ΜΙΑΣ ΚΑΚΟΠΟΙΟΥ
Στις ΗΠΑ, ιδίως στα τέλη του 19ου αιώνα,
όταν οι ΗΠΑ είχαν τεράστιες μεταναστευτικές εισροές,
υπήρχαν πολλές διαφωνίες για το ποιος ανήκε σε ποια φυλή,
ποια ήταν τα όρια μεταξύ των φυλών.
Έτσι, το να γίνεται κάποιος στόχος της αστυνομίας
ήταν συχνά ένας τρόπος να σημαδευτεί ως μη λευκός.
Έτσι, όταν η αστυνομία αστυνόμευε
Ιταλοαμερικανούς ή Ελληνοαμερικανούς ή Ιρλανδοαμερικανούς,
εφάρμοζε σε αυτούς το ίδιο είδος βάναυσης ή μεροληπτικής αστυνόμευσης
που εφαρμόζεται σε πολλούς μη λευκούς σήμερα.
Δεν θεωρούνταν απαραίτητα άλλη μια εθνότητα μεταξύ των λευκών,
αλλά είχαν μια μη λευκή φυλετική ιδιότητα.
Η αστυνόμευση είναι ένας δρόμος προς την εξουσία.
Αυτό που έχουμε δει στην πορεία της αμερικανικής ιστορίας
είναι ότι διαφορετικές λευκές εθνοτικές ομάδες, όταν έφταναν στις ΗΠΑ,
ενώ αρχικά αποτελούσαν στόχους της αμερικανικής αστυνομίας,
προσπαθούσαν να αφομοιωθούν όχι μόνο στη λευκότητα των ΗΠΑ,
αλλά και στην αμερικανική αστυνομία.
Αν δούμε τις αστυνομικές δυνάμεις πολλών μεγάλων αμερικανικών πόλεων,
βλέπουμε ότι αποτελούνται από πολλές λευκές εθνοτικές ταυτότητες
που προηγουμένως θα ήταν τα θύματα
σκληρών, μεροληπτικών, επιθετικών τακτικών αστυνόμευσης.
Λίγο πριν τη δουλεία και αμέσως μετά τη δουλεία,
σε λευκούς που ήταν κατ' ανάγκη υπηρέτες ή φτωχοί,
υπηρέτες πριν τη δουλεία, φτωχοί λευκοί μετά,
προσφέρθηκε αυτό που οι ιστορικοί αποκαλούν φυλετική δωροδοκία, δηλαδή:
"Απομακρύνσου από τα άτομα της τάξης σου. Χωρίς δίκτυα αλληλεγγύης μαζί τους.
Αντ' αυτού, θα σου δώσουμε αυτό που λέγεται λευκότητα.
Και μέσω συγκεκριμένων νόμων και πρακτικών,
θα αποκτήσεις μια σειρά από προνόμια".
Η αστυνομία έχει κρίσιμο ρόλο στην απονομή αυτών των προνομίων.
Το 1690 στη Βιρτζίνια,
οι κυβερνήτες της αποικίας έχουν την εξής ιδέα στο μυαλό τους:
"Για να εξασφαλίσουμε ότι οι δούλοι και οι υπηρέτες δεν θα ενωθούν
και θελήσουν να μας ανατρέψουν, θα τους πούμε
ότι οι υπηρέτες θα φορούν τα ρούχα τους όταν μαστιγώνονται,
αλλά οι δούλοι θα είναι γυμνοί".
Αυτό μας λέει μερικά πράγματα.
Ότι τα λευκά προνόμια δεν αξίζουν και πολύ αφού πάλι μαστιγώνεσαι.
Αλλά λέει επίσης ότι γίνεται προσπάθεια διαφοροποίησης,
να εξασφαλιστεί ότι οι μαύροι θα εκτεθούν, κυριολεκτικά,
ως οι πιο ευάλωτοι στη δύναμη και τη βία του κράτους.
Ο βαθμός που κάποιος δεν είναι μαύρος
είναι ο βαθμός στον οποίο πλησιάζει το λευκό.
Και λόγω του ότι πλησιάζει το λευκό, το επίπεδο, η συχνότητα,
ο κίνδυνος της αστυνόμευσης, όλα αυτά θα διαφέρουν ριζικά.
Αφηγούμαι πώς, ως αρχάριος μπάτσος, κυνηγούσα πεζός έναν κλέφτη αυτοκινήτου.
Τον έριξα κάτω και τον έπιασα.
Και τότε, δέχτηκα χτύπημα με φακό στο κεφάλι.
Γύρισα στον μπάτσο και είπα "Γιατί το έκανες αυτό;"
Είπε "Ήταν δύο μαύροι πεσμένοι κάτω. Κοπάνησα τον πρώτο που μπορούσα".
Κατάλαβες;
Ξέρεις, ήταν... Και το έκανε χωρίς καμία τύψη.
Δεν μισούμε τον νέγρο.
Ο Θεός τον έκανε μαύρο κι έκανε εμάς λευκούς.
Και θα το βρείτε γραμμένο στο 11ο κεφάλαιο της Γένεσης,
όπου διαχώρισε τις φυλές.
Και γνωρίζοντας ότι επί 5.000 χρόνια, η λευκή είναι η ανώτερη φυλή,
εμείς οι Ιππότες της Κου Κλουξ Κλαν σκοπεύουμε να παραμείνει ανώτερη η λευκή.
Λόγω του διαχωρισμού, λόγω του τρόπου που η φυλή σημαδεύει τους Αφροαμερικανούς,
πολλοί μετανάστες που επίσης υπέστησαν εξευτελισμούς,
καταπίεση και αποκλεισμό,
μπορούσαν να γίνουν τελικά κάτι άλλο.
Να αλλάξουν το επώνυμό τους, να αποβάλουν την προφορά τους.
Να γίνουν λευκοί σε αυτήν την κοινωνία, με τρόπους που δεν θα ήταν ποτέ εφικτοί
για Αφροαμερικανούς, διότι το χρώμα του δέρματος δεν αλλάζει.
ΒΙΡΤΖΙΝΙΑ
ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΕΞΕΓΕΡΣΕΩΝ
Η ρίψη δακρυγόνων γίνεται ιδανικά προς την κατεύθυνση του ανέμου.
Αν ο άνεμος φυσάει κόντρα,
ρίξτε βλήματα αερίου με εκτοξευτήρα μεγάλου βεληνεκούς
πίσω από το πλήθος, ώστε ο άνεμος να το μεταφέρει στον όχλο.
Στις αρχές του 20ού αιώνα, η αστυνομία σε πολλές πόλεις των ΗΠΑ
ήταν πλήρως ενσωματωμένη στο πολιτικό σύστημα της πόλης.
Όταν η αστυνομία ανήκε στον πολιτικό μηχανισμό,
ήταν ανίκανη εναντίον του εγκλήματος.
Μάλιστα, πολλοί ήταν μέλη εγκληματικών οργανώσεων.
Η γενιά των μεταρρυθμιστών της αστυνομίας προσπάθησε να το αλλάξει.
Πολλοί από αυτούς είχαν στρατιωτική εμπειρία στο εξωτερικό.
Όταν επέστρεψαν στις ΗΠΑ, ήθελαν να μεταμορφώσουν την αστυνομία
με τον ίδιο τρόπο που είχε μεταμορφωθεί ο στρατός
σε αποικιακές στρατιωτικές επιχειρήσεις
στην Καραϊβική, στις Φιλιππίνες και σε άλλα μέρη.
Ήθελαν να κάνουν επαγγελματίες τους αστυνομικούς,
όπως οι στρατιώτες γίνονταν όλο και πιο επαγγελματίες.
Για να κατανοηθεί η αστυνόμευση σήμερα, πρέπει να ανατρέξουμε
στις πρώτες επεμβάσεις των ΗΠΑ στο εξωτερικό.
Κι όταν το σκέφτομαι, θυμάμαι τον Όγκουστ Βόλμερ.
Ο Όγκουστ Βόλμερ είναι συναρπαστικός τύπος.
Είναι πολύ γνωστός, θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης αστυνομίας.
Ο Βόλμερ υπηρέτησε στον στρατό,
συγκεκριμένα υπηρέτησε στις Φιλιππίνες
κατά τον Ισπανο-Αμερικανικό Πόλεμο.
Οι ΗΠΑ δεν λένε ότι οι Φιλιππίνες είναι αποικία μας.
Αλλά κρατούν τις Φιλιππίνες υπό κατοχή
που διαρκεί σχεδόν μισό αιώνα.
Και η επιβολή αυτής της κατοχής είναι ένας βίαιος πόλεμος καταστολής εξεγέρσεων.
Στον αποικιακό πόλεμο στις Φιλιππίνες,
ο στρατός των ΗΠΑ τελειοποίησε
πολλές τεχνικές και τακτικές για την αντιμετώπιση εξεγέρσεων,
την αντιμετώπιση ανταρτών,
των μικρών σκούρων αδελφών, όπως έλεγαν τους Φιλιππινέζους.
Ο Όγκουστ Βόλμερ έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην εκστρατεία.
Τον επέλεξαν για να υπηρετήσει
σε μία επίλεκτη μονάδα καταστολής εξεγέρσεων,
έφιππες δυνάμεις που εισχωρούν στα ενδότερα
για να βρουν και να εξοντώσουν Φιλιππινέζους αντάρτες.
Ο Βόλμερ είναι μία από τις πολύ καλές μορφές προς εξέταση,
επειδή είναι αστυνομικός,
περνάει χρόνο στις Φιλιππίνες,
σκέφτεται να οργανώσει υπηρεσίες αστυνόμευσης
και μετά γίνεται ακαδημαϊκός.
Επομένως, είναι ένας από τους ανθρώπους που διατυπώνουν θεωρίες
για το πώς πρέπει να είναι ένας αστυνομικός μηχανισμός.
Εμπνευσμένη ίσως από τα μεταγωγικά οχήματα των ημερών του πολέμου,
η υπηρεσία της έφιππης αστυνομίας εφοδιάστηκε με φορτηγά.
Το κουβούκλιο διαθέτει χώρο για δέκα αστυνομικούς, πολυβόλα,
δακρυγόνα και άλλα εφόδια καταστολής.
Με αυτό που κάνει ο Βόλμερ διασταυρώνονται οι διαφορετικοί τομείς
που αναφέραμε νωρίτερα.
Προσανατολίζει το σκεπτικό προς την εγχώρια τήρηση της τάξης.
Έχει αποκτήσει την εμπειρία του σε μια κατάσταση καταστολής εξεγέρσεων,
δηλαδή μια κατάσταση που μπορεί να θεωρηθεί συγγενής με τον πόλεμο,
αλλά αποσκοπεί στην ειρήνευση.
Και προσπαθεί να σκεφτεί
πώς θα διασφαλιστεί ότι η αστυνόμευση θα διατηρήσει τη νομιμότητά της.
ΜΠΕΡΚΛΕΪ, 1970
Για να αποφευχθεί η σύγκρουση, η αστυνομία έκανε πάλι χρήση δακρυγόνων,
οδηγώντας το πλήθος πίσω στον χώρο του μνημείου.
Η χρήση αυτών των εργαλείων και τακτικών καταστολής ενσταλάζει στην αστυνομία
την ιδέα ότι οι πολίτες, ή οι πιθανοί εγκληματίες,
είναι σαν τους αντάρτες στο εξωτερικό,
άρα εχθροί του κράτους,
άρα μπορεί να ασκηθεί εναντίον τους οποιαδήποτε βία είναι απαραίτητη.
Όσον αφορά τα χαρακτηριστικά της αστυνομίας,
είναι σχεδόν πανομοιότυπη με αποικιακό θεσμό.
Είναι η εξουσία μιας κυβέρνησης που κυβερνά ανθρώπους
οι οποίοι δεν έχουν λόγο στον τρόπο που κυβερνώνται.
Κατά τη γνώμη μου, αυτό συνεπάγεται ότι η αστυνομία, ως αποικιακός θεσμός,
είναι πρωτίστως προσανατολισμένη στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων
των λεγόμενων αποικιστών,
των αποίκων, που τείνουν να συνδέονται με τον πλούτο και τη λευκότητα.
Υπάρχει πληθώρα ομορφιάς στον τόπο μας.
Οι Αμερικανίδες έχουν όλους τους τύπους χρωματισμού.
Η Μις Αμερική δίνει σημασία στην εμφάνισή της.
Η ομορφιά μυαλού και σώματος είναι η αμερικανική κληρονομιά της,
κληρονομικό της δικαίωμα λόγω του ότι οι πρόγονοί της ήρθαν στη χώρα
για να φτιάξουν έναν νέο κόσμο για τα παιδιά τους και τα εγγόνια τους.
Σε αυτό το ελεύθερο έδαφος,
πολλοί λαοί από πολλές χώρες γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν
και γέννησαν τα παιδιά τους ως Αμερικανούς.
Η αστυνομία διαφέρει θεμελιωδώς από κάθε άλλο τμήμα της κυβέρνησης,
διότι αυτή αποκρυσταλλώνει σαφέστατα τη θεμελιώδη εξουσία του κράτους
να διεκδικεί το μονοπώλιο της νόμιμης βίας,
να λέει ότι αυτή η βία είναι εντάξει, αυτή η βία όχι.
Όταν εξετάζουμε την αστυνομία,
εξετάζουμε την εξουσία και τον τρόπο που λειτουργεί η αστυνομία σε μια κοινωνία
για να διατηρήσει ένα συγκεκριμένο καθεστώς.
Αυτό ισχύει είτε το γνωρίζουν οι αστυνομικοί είτε όχι.
Οπότε, εξετάζουμε την εξουσία
και το πώς οι αστυνομικοί γίνονται συμμέτοχοι
στις αδικίες της εξουσίας σε αυτήν τη συγκεκριμένη κοινωνία.
ΒΟΣΤΟΝΗ, 1987
Μπείτε μέσα.
Όλοι στο πάτωμα. Καθίστε.
Καθίστε. Ήρεμα.
Μην κουνηθείτε.
Είναι κανείς άλλος εδώ; Ήρεμα.
- Δεν κάναμε τίποτα. - Μην κουνηθείτε.
- Έχετε όπλα εδώ; Τίποτα ναρκωτικά; - Δεν έχουμε τίποτα εδώ.
- Έχετε λεφτά; Σήκω. - Έχω τα λεφτά μου απ' τη δουλειά μου.
- Για να δω. - Έχω τα λεφτά μου απ' τη δουλειά μου.
Το έργο βίας δεν είναι βίαιο έργο.
Τα χέρια πάνω στο αμάξι, και οι δυο σας. Τώρα! Τώρα, γαμώτο!
Είναι το έργο της κρατικής βίας.
Και λειτουργεί καλύτερα όταν η βία συγκρατείται,
όταν η βία είναι μια απειλή η οποία δεν πραγματοποιείται,
αλλά γίνεται σαφές ότι μπορεί να πραγματοποιηθεί ανά πάσα στιγμή.
Με απείλησαν με μαχαίρι!
Με καταλαβαίνετε;
Όλοι σας, πηγαίνετε εκεί μπροστά. Τώρα. Ανεβείτε εκεί!
Όταν λέω για τους περιθωριοποιημένους ότι είναι κάπως σαν δυστοπικές απειλές,
θα έπρεπε να το επεξηγήσω λέγοντας ότι θεωρούνται επίσης μολυσματικοί
και ότι ουσιαστικά επηρεάζουν τους άλλους.
Ο στόχος είναι να τους αναγκάσουμε να επιστρέψουν στη θέση τους,
όχι μόνο στην κοινωνική τους θέση,
αλλά και στους πραγματικούς χώρους που έχουμε καθορίσει γι' αυτούς.
Η ομάδα που καθόρισε το πώς αναπτύχθηκε η σωφρονιστική λογική
ήταν οι μαύροι πληθυσμοί στις ΗΠΑ.
Οφείλεται εν μέρει στο ότι η αστυνόμευση εξελίχθηκε
μέσα στο πλαίσιο της υποδούλωσης των μαύρων.
Όταν η δουλεία τέθηκε εκτός νόμου,
αυτό ήταν πολύ τρομακτικό για πολλούς.
Οπότε, αρχικά επινόησαν τους Μαύρους Κώδικες,
δηλαδή κυριολεκτικά νόμους που ίσχυαν μόνο για τους μαύρους.
Ήταν σαφέστατο. "Θα προσπαθήσουμε να ελέγχουμε εσάς
με τρόπο που δεν θα ελέγχουμε καμία άλλη ομάδα".
ΟΙ ΚΩΔΙΚΕΣ ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ΣΕ ΜΑΥΡΟΥΣ ΝΑ ΕΡΓΑΣΤΟΥΝ ΜΟΝΟ ΩΣ ΑΓΡΟΤΕΣ,
ΧΕΙΡΩΝΑΚΤΕΣ Ή ΥΠΗΡΕΤΕΣ
ΤΟΥΣ ΑΠΑΓΟΡΕΥΑΝ ΝΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΝ ΟΠΛΑ
ΕΠΕΤΡΕΠΑΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΛΕΥΚΟ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΜΑΥΡΟ
ΑΝ ΠΙΣΤΕΥΕ ΟΤΙ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΕΓΚΛΗΜΑ
Η πορεία δεν θα συνεχιστεί. Είναι σαφές αυτό;
Είναι ξεκάθαρο ότι αυτή η σωφρονιστική λογική
δεν επηρεάζει μόνο τους μαύρους και τους μιγάδες.
Όλοι εμπλέκονται σε αυτό.
Αλλά αν δεν είχαμε το ιστορικό του φόβου,
του "Τι θα κάνουμε όταν οι μαύροι δεν θα είναι πια δούλοι;"
"Αν δεν μπορούμε να τους ελέγξουμε έτσι, πώς θα φροντίσουμε να φέρονται σωστά;"
Αν δεν είχαμε αυτό το ιστορικό,
ίσως να βλέπαμε ένα σύστημα δημόσιας ασφάλειας
που θα εξελισσόταν πολύ διαφορετικά.
ΝΕΓΡΕ, ΤΑ ΕΧΕΙΣ ΟΛΑ. ΤΙ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΙΣ;
Πώς φτάσαμε εδώ;
Η ερώτηση διαλύεται μόλις τη διατυπώσεις.
Ποιοι "φτάσαμε"; Πού είναι αυτό το "εδώ";
Έτοιμοι... εμπρός!
Εσύ κι εγώ
έχουμε κοινή χώρα, αλλά είμαστε αρκετά κοντά για να γίνουμε "εμείς";
Η δική σου Αμερική και η δική μου είναι το ίδιο μέρος;
Ήταν ποτέ έτσι;
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Είναι αστυνομική βία αυτό;
Ή αυτοάμυνα;
Εσείς τι λέτε;
Αν διαλέξατε, έχετε προκατάληψη
είτε υπέρ είτε κατά της αστυνομίας.
Να δούμε όλα τα στοιχεία,
όσα χρειάζονται για να κατανοήσουμε πραγματικά την αστυνομία,
τη λειτουργία της και την ευθύνη της έναντι όλων των πολιτών.
Λοιπόν, είτε στα έντομα είτε στους ανθρώπους,
η ιδέα μιας αστυνομικής δύναμης προήλθε από ανάγκη.
Και το ανθρώπινο σώμα έχει αστυνομική δύναμη.
Όταν ασθενήσει ή τραυματιστεί,
λευκά αιμοσφαίρια όπως αυτά μάς προστατεύουν από βλαβερά βακτήρια
και άλλες ουσίες που απειλούν το σώμα.
Όταν η ανθρωπότητα έγινε πιο πολιτισμένη,
προέκυψε η ανάγκη να ζούμε με πιο περίπλοκους κανόνες, νόμους.
Για την προστασία των αδύναμων από τους δυνατούς.
Ως αποτέλεσμα, η εξουσία της ομάδας
δόθηκε σε άτομα προς χρήση εκ μέρους της ομάδας.
Η ίδια αρχή ισχύει σήμερα για τη σύγχρονη αστυνομία.
Βόρεια Μινεάπολη. Λεωφόρος Πλίμουθ.
Η Λεωφόρος Πλίμουθ είναι γνωστή για τη δεκαετία του '60, μετά την...
Είχαμε μια εξέγερση τη δεκαετία του '60. Τέλη του '67, '68.
Όλα αυτά ήταν καταστήματα, μπακάλικα, διάφορα μαγαζιά.
Και οι μαύροι αναστατώθηκαν.
Τα έκαψαν.
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΠΛΙΜΟΥΘ, ΜΙΝΕΑΠΟΛΗ, 1967
Το θυμάμαι καθαρά. Ήμουν περίπου πέντε ετών τότε.
Αλλά θυμάμαι το περιστατικό, γιατί την επόμενη μέρα,
ο θείος μου πήρε το αμάξι, ήρθαμε εδώ,
κι εκείνος πήγε στο εβραϊκό μπακάλικο και το λεηλάτησε.
Πήρε κρέατα και τέτοια πράγματα.
Θυμάμαι τη μαμά να λέει στον θείο να μην το κάνει,
γιατί αυτός που είχε το μαγαζί τής έκανε πίστωση.
Τι συνέβη στην κοινότητα και αναστατώθηκε ο κόσμος;
Έγινε ένα περιστατικό με την αστυνομία.
Δεν ήταν σταθερό περιβάλλον για μαύρους.
Αστυνομική παρενόχληση στη Βόρεια Μινεάπολη.
Έγινε ένα περιστατικό σε ένα μπαρ, όπου ένας από τους ιδιοκτήτες του μπαρ,
ξέρετε, έδειρε βάναυσα έναν μαύρο και οι αστυνομικοί δεν έκαναν τίποτα.
Αυτό πυροδότησε την αντίδραση "Φτάνει πια".
Υπήρχαν διάφορες επιχειρήσεις στη Λεωφόρο Πλίμουθ.
Κι ένα βράδυ, τους έβαλαν φωτιά.
Πολλές τέτοιες σκηνές έγιναν στις ΗΠΑ εκείνη τη χρονιά.
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ ΑΠΟΗΧΟΣ ΗΜΕΡΩΝ ΠΑΡΑΛΟΓΗΣ ΒΙΑΣ
Ρημαγμένα κουφάρια κτιρίων, φλόγες μαίνονται ανεξέλεγκτες,
και μια ατμόσφαιρα ανησυχίας ακόμη αιωρείται
στη σιωπηλή συνοικία Γουάτς του Λος Άντζελες.
Άσε την τσάντα και ψηλά τα χέρια.
Ψηλά τα χέρια!
Τα χέρια ψηλά. Σηκώστε τα! Ψηλά τα χέρια. Πάμε.
Οι νέγροι ηγέτες το απέδωσαν σε κοινωνικές παθογένειες.
Φτώχεια, ανεργία, ανεπαρκή σχολεία και άθλιες κατοικίες.
Όλα αυτά οδηγούν σε διακρίσεις.
Μα πιο πολύ, είπε ο νέγρος εκπρόσωπος, φταίει η αστυνομική βία.
Ενώ η συμβατική σοφία είναι ότι με κάποιον τρόπο οι κάτοικοι,
ιδίως οι μαύροι κάτοικοι,
ξεκίνησαν αυτά τα βίαια επεισόδια εναντίον της αστυνομίας
και εναντίον θεσμών στην κοινότητά τους.
Αλλά αν εξετάσουμε την ιστορία
και τη διάδοση αυτής της μορφής πολιτικής διαμαρτυρίας,
υπήρξαν περίπου 2.000 εξεγέρσεις από το 1964 μέχρι και το 1972.
Βλέπουμε ότι, στην πραγματικότητα, η αστυνομία προκάλεσε τα επεισόδια.
Εντελώς απίστευτη σκηνή.
Οπλομαχία καταμεσής στη Λεωφόρο Μπρόντγουεϊ.
Βομβίδες στους δρόμους του Λος Άντζελες.
Σας δηλώνω ότι δεν θα δούμε σκηνές Χάρλεμ, ούτε Ρότσεστερ ή Νέας Υόρκης.
Θα το επιλύσουμε. Υπάρχει χρόνος.
Σας λέω ότι απόψε θα ξαναγίνει, είτε σας αρέσει είτε όχι.
Όχι, περιμένετε. Ακούστε.
Βλέπετε... Εμείς οι νέγροι εδώ κάτω έχουμε μπουχτίσει εντελώς.
Ξέρετε τι θα κάνουν απόψε;
Δεν τους νοιάζει. Δεν θα πολεμήσουν πια εδώ κάτω.
Θα κυνηγήσουν τους λευκούς.
Και κανείς σε αυτήν την κοινωνία δεν προσπάθησε να τους σταματήσει
όταν έκαψαν την εκκλησία μας.
Αλλά όταν ανταποδώσουμε εμείς, όλοι αναστατώνονται.
Από πολλές απόψεις, θεωρούμε τις ταραχές της δεκαετίας του 1960
μόνο ως αντίδραση στην αστυνομική βία.
Αλλά είναι και αντίδραση
σε μια παρατεταμένη περίοδο βίας από λευκούς όχλους.
Μην ανησυχείτε, γιατί δεν θα το ανεχτούμε άλλο.
Στο Λάουντς στην Αλαμπάμα,
τον περασμένο μήνα, έκαψαν ολοσχερώς δύο εκκλησίες.
Ήταν εκκλησίες μαύρων.
Μία εβδομάδα αργότερα, μια εκκλησία λευκών κάηκε ολοσχερώς.
Ξέρουμε ότι θα λατρεύουμε τον Θεό ή όλοι μέσα ή όλοι έξω.
Εξεγέρσεις συνέβησαν στα βιομηχανικά Μεσοδυτικά,
τα νότια, τα βορειοανατολικά, την Ανατολική Ακτή, τις Νότιες Πολιτείες.
Ουσιαστικά, σε όλα τα μέρη όπου ζούσαν μαύροι
σε συνθήκες διαχωρισμού και ανισότητας, μαζί με την αστυνόμευση συχνότερα
και με νέους τρόπους κατά την καταπολέμηση του εγκλήματος τη δεκαετία του '60,
όλα αυτά οδήγησαν στο ξέσπασμα εξεγέρσεων
σε όλη τη χώρα, σε μεγάλες και μικρές πόλεις.
Κουραστήκαμε να μας ποδοπατάτε εσείς οι λευκοί.
Πώς σας ποδοπατούν; Πόσο άσχημα; Με τι τρόπο;
Μας σταματάνε στον δρόμο, σπάνε τις πόρτες μας,
μας πάνε στο τμήμα και μας δέρνουν.
Σταματούν κόσμο στον δρόμο τώρα,
αλλά δεν τους σταματούσαν πριν.
Το κάνουν αυτό πολύ καιρό τώρα.
Η αστυνομία δεν είναι... Στην κοινότητά μας, δεν έχουν σκοπό
να εξασφαλίζουν την ευημερία, την προστασία ή την ασφάλειά μας.
Ο σκοπός τους είναι να μας περιορίζουν, να μας κακοποιούν και να μας δολοφονούν,
γιατί έχουν εντολές να το κάνουν.
Η αστυνομία στην κοινότητά μας αποκλείεται να έχει σκοπό
την προστασία της περιουσίας μας, αφού δεν έχουμε περιουσία.
Αποκλείεται να έχει σκοπό
να εξασφαλίσει τη δίκαιη μεταχείρισή μας για τον πολύ απλό λόγο
ότι η ίδια η αστυνομία μάς στερεί τη δίκαιη μεταχείριση.
Άρα είναι ολοφάνερο ότι η αστυνομία υπάρχει στην κοινότητά μας
όχι για δική μας προστασία,
αλλά για προστασία των επιχειρηματιών της κοινότητας,
καθώς και για να φροντίζει να μη διασαλευτεί το καθεστώς.
Όταν καταλάβετε ότι πληρώνετε φόρους,
φόρους για να σας δέρνουν οι μπάτσοι.
Τους πληρώνετε.
Πληρώνετε τον αφέντη για να σας δέρνει.
Τους πληρώνετε για να χτυπούν τα παιδιά σας.
Τους πληρώνετε για να σας κυνηγούν.
Τους πληρώνετε για να σας σκοτώνουν.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Μη φοβάστε. Μην ντρέπεστε.
Θέλουμε Μαύρη Δύναμη!
Ο Στόουκλι Καρμάικλ, ένας 25χρονος επαναστάτης.
Εδώ στο Μισισίπι το καλοκαίρι,
ο Καρμάικλ, με την κραυγή του για Μαύρη Δύναμη,
πρωτοέγινε γνωστός σε όλη τη χώρα, και για πολλούς, τρομακτικός.
Όλα τα δικαστήρια στο Μισισίπι πρέπει να καούν αύριο,
να φύγει η βρομιά.
Τώρα, όταν σας ρωτάνε τι θέλετε, ξέρετε τι να πείτε!
- Τι θέλετε; - Μαύρη Δύναμη!
Η αστυνομία θεωρούσε τον ριζοσπαστισμό των μαύρων
στη δεκαετία του '60 ως παγκόσμιο μόρφωμα.
Η αστυνομία θεωρούσε την απειλή του κομμουνισμού
που φαινόταν να συμβαδίζει με τον ριζοσπαστισμό των μαύρων
ως παγκόσμιο πρόβλημα,
ένα πρόβλημα που δεν περιοριζόταν "εκεί πέρα".
Αξιωματούχοι ασφαλείας στις ΗΠΑ
εξέτασαν τι συνέβαινε στους δρόμους αμερικανικών πόλεων.
Θεώρησαν όλα αυτά τα κινήματα ισοδύναμα
και παρόμοια με τα απελευθερωτικά κινήματα σε όλο τον κόσμο τότε.
Υπήρχε τεράστιος φόβος για τον ριζοσπαστισμό, τον κομμουνισμό.
Στην ιδέα της στρατιωτικοποίησης της αστυνομίας, πρέπει να προσθέσουμε
μια αντίληψη που ίσως είναι περίεργη φράση,
αλλά πρέπει να σκεφτούμε πώς ο στρατός "αστυνομικοποιήθηκε".
Χίλια.
Αναμείνατε.
Στόχευση.
Πραγματικά, η αστυνόμευση αποκτά μεγαλύτερη σημασία.
Δουλειά του στρατού γίνεται η αστυνόμευση.
Δεν αφορά πολέμους για εθνική άμυνα
με άλλα κράτη μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Αφορά σχέδια καταστολής εξεγέρσεων στο εξωτερικό,
αποστολές ειρήνευσης.
Οι στρατιωτικές πτυχές διεισδύουν στην αστυνομία
και το σκεπτικό της αστυνόμευσης εισχωρεί στη στρατιωτική δράση.
Ο κόσμος καταλήγει σε όλο και πιο ριζοσπαστικά συμπεράσματα,
και στις Ηνωμένες Πολιτείες,
αυτά τα συμπεράσματα πυροδοτούνται και τρέφονται
από διεθνή κινήματα, αντιαποικιοκρατικά κινήματα.
Σε εκείνες τις χώρες,
οι άνθρωποι υιοθετούν ριζοσπαστικά πολιτικά πλαίσια.
Αυτοαποκαλούνται σοσιαλιστές.
Διεκδικούν και απαιτούν το δικαίωμα διακυβέρνησης σε αυτήν τη βάση.
Και αυτές οι ιδέες φαίνονται λογικές στους ριζοσπάστες σε αυτήν τη χώρα
όπου ίσως δεν έχουμε ακριβώς πληθυσμό που υπέστη αποικισμό με την ίδια έννοια,
αλλά οι συνθήκες μοιάζουν κάπως έτσι.
31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1971
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, 1971
Μπορεί να μην είναι παραδοσιακή αποικιοκρατία,
αλλά είναι κάτι αξιοσημείωτα παρόμοιο.
Κι έτσι, οι άνθρωποι αρχίζουν να υιοθετούν το ίδιο είδος ιδεών
και ρητορικής κι επίσης αρχίζουν να αμφισβητούν τον καπιταλισμό.
Οι νέγροι μας χρειάζονται ηγέτες.
Και πού είναι αυτοί;
Δεν είναι εδώ και δεν έρχονται τώρα, γιατί...
Εντάξει. Σωστά, μας πουλάνε πάλι,
και βαρεθήκαμε να μας πουλάνε για δούλους.
- Σας παρακαλώ, μη με σκοτώσετε! - Σήκω από το ρείθρο.
Μη με σκοτώσετε.
Όταν τελείωσαν όλα, ένας νεαρός διαδηλωτής είχε σκοτωθεί από πυροβολισμό.
Τουλάχιστον 30 τραυματίστηκαν, 19 από πυροβολισμούς, 88 συνελήφθησαν.
Στη δεκαετία του '60,
πολλοί αστυνομικοί αξιωματούχοι πίστευαν ότι το κίνημα για πολιτικά δικαιώματα
και το κίνημα της Μαύρης Δύναμης ήταν ανδρείκελα της Σοβιετικής Ένωσης.
Ότι τους χειραγωγούσαν,
ότι υπήρχαν υποκινητές
που έβαζαν ιδέες στο μυαλό
των Αφροαμερικανών σε όλη τη χώρα,
πείθοντάς τους να επαναστατήσουν.
Ο Σάμιουελ Κάρτραϊτ ήταν ένας γιατρός
τον οποίο συχνά συμβουλεύονταν λευκοί ιδιοκτήτες φυτειών,
γιατί οι ιδιοκτήτες φυτειών παρατηρούσαν ότι οι μαύροι
δραπέτευαν από τις φυτείες, κάτι που θα θεωρούσαμε φυσικό.
Θες να είσαι ελεύθερος. Άρα φεύγεις από τη φυτεία.
Οι λευκοί ιδιοκτήτες φυτειών δεν το καταλάβαιναν.
Αν οι μαύροι ήταν εκ φύσεως κατώτεροι,
αν ήταν κινητή περιουσία, γιατί να το σκάνε;
Πάνε στον Σάμιουελ Κάρτραϊτ. Το σκέφτεται. Λέει "Έχω μια απάντηση".
Λέει ότι οι μαύροι υποφέρουν από αυτό που ονόμασε "δραπετομανία",
και "δραπετομανία" είναι η ασθένεια της φυγής από φυτείες.
Τα σώματα των μαύρων ορίζονται σύμφωνα με την εικόνα των λευκών,
γιατί οι μαύροι αποκλείεται να θέλουν να είναι ελεύθεροι.
Διότι αν φεύγουν από τις φυτείες επειδή επιθυμούν την ελευθερία,
τότε διαψεύδεται ο ισχυρισμός ότι οι μαύροι είναι εκ φύσεως δούλοι.
Ένα λεπτό. Μόνο δουλειές θέλουμε.
Αν έχουμε δουλειές, δεν ενοχλούμε κανέναν.
Αν δεν έχουμε, θα διαλύσουμε το Λος Άντζελες.
Τι γνώμη έχεις, αδερφέ, για την κατάσταση με την αστυνομία;
Την αστυνομία; Θα τους κάψουμε κι αυτούς.
Η αστυνομία δεν θεωρούσε αυτά τα κινήματα φυσιολογικά, δικαιολογημένα,
βασισμένα σε πραγματικές αδικίες.
Αυτό σήμαινε ότι αυτά τα κινήματα αντιμετωπίζονταν
σαν να ήταν κάποια εχθρική συνωμοσία.
Γι' αυτόν τον λόγο,
τα εργαλεία με τα οποία καταστέλλονταν τέτοια κινήματα στο εξωτερικό
ήταν κατάλληλα και για εγχώρια χρήση.
Αμερικανοί συμπολίτες μου,
υπομείναμε μία εβδομάδα που κανένα έθνος δεν θα έπρεπε να βιώνει.
Πρέπει να μάθουμε την απάντηση, νομίζω,
σε τρία βασικά ερωτήματα περί αυτών των ταραχών.
Τι συνέβη; Γιατί συνέβη;
Τι μπορεί να γίνει ώστε να αποφύγουμε να συμβεί ξανά και ξανά;
Απόψε διορίζω μια ειδική συμβουλευτική επιτροπή
για τις πολιτικές ταραχές.
Ο κυβερνήτης Ότο Κέρνερ του Ιλινόις συμφώνησε να διατελέσει πρόεδρος.
ΤΙ ΑΠΕΓΙΝΕ Η ΕΚΘΕΣΗ ΠΕΡΙ ΤΑΡΑΧΩΝ
Η έκθεση της Επιτροπής Κέρνερ είναι ογκώδες έγγραφο.
Είναι σημαντικό ορόσημο στην ιστορία της αμερικανικής διακυβέρνησης.
Για πρώτη φορά, έχουμε μια πραγματικά σαφή αναγνώριση
του τρόπου με τον οποίο
η αστυνόμευση της αμερικανικής κοινωνίας είναι βαθιά συνυφασμένη
με τη δημιουργία μιας κοινωνίας που χωρίζεται με βάση φυλετικές γραμμές,
και όπως δηλώνει σαφώς η επιτροπή, είναι διχασμένη και άνιση.
Η έκθεση έγινε απροσδόκητα μπεστ σέλερ.
Πουλήθηκαν 740.000 αντίτυπα τις πρώτες τρεις εβδομάδες.
Ένα εκατομμύριο σε κυκλοφορία.
Η Bantam Books, που την πρωτοδημοσίευσε,
την ονόμασε το πιο ευπώλητο βιβλίο μετά την Κοιλάδα με τις Κούκλες,
με την οποία δεν μοιάζει ακριβώς στο στιλ.
Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΝΕΦΕΡΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΙΤΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΤΑΡΑΧΕΣ:
ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ, ΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ, ΤΗ ΣΤΕΓΑΣΗ,
Αγοράστε το βιβλίο της επιτροπής περί ταραχών.
ΜΠΡΟΥΚΛΙΝ, 1968
Νεαροί ιερείς στο Μπούσγουικ δρουν στα παρασκήνια,
προτρέποντας λευκούς να αγοράσουν την έκθεση ως πρώτο βήμα
για να αναγνωρίσουν αυτό που οι ιερείς και η έκθεση
θεωρούν το θεμελιώδες πρόβλημα, τον λευκό ρατσισμό.
Ποια θα είναι η απάντηση στην έκθεση;
Με ποιες ενέργειες θα απαντήσει η Ουάσινγκτον;
Ο Ρότζερ Μαντ, που καλύπτει το Κογκρέσο.
Ποιος είναι ο αντίκτυπος;
Μέχρι στιγμής, μόνο σιωπή έχουμε από τον Λευκό Οίκο.
- Γιατί δεν υπάρχει απάντηση; - Ίσως είναι υπολογισμένο.
Ο πρόεδρος αφήνει χρόνο για να αφομοιωθεί η έκθεση,
κι επίσης πρέπει ο ίδιος να κάνει κάποιους ακριβείς πολιτικούς υπολογισμούς.
Πρέπει να θυμόμαστε κάτι για το Κογκρέσο.
Ότι αποτελείται κυρίως
από λευκούς της μεσαίας τάξης, από μικρές πόλεις των ΗΠΑ.
Επομένως υπάρχει ήδη αντίσταση σε μια τέτοια έκθεση,
η οποία θεωρεί αυτούς τους άνδρες ως την κύρια αιτία των ταραχών.
Είναι γεγονός ότι η Επιτροπή Κέρνερ είχε κάτι για όλους.
Για άτομα πιο αριστερά,
είχε πολλές αναλύσεις για τα ριζικά αίτια του εγκλήματος.
Και για άτομα δεξιά, είχε πολλές συστάσεις για ενίσχυση της αστυνόμευσης
και των αστυνομικών τεχνικών.
Οι προτάσεις προς τα δεξιά υπερνίκησαν την ανάλυση προς τα αριστερά.
Ο Τζόνσον εκμεταλλεύτηκε πλήρως τις συστάσεις,
ειδικά της έκθεσης Κέρνερ, για περισσότερη αστυνόμευση.
Το έγκλημα συνήθως θεωρείται πρόβλημα των μεγάλων πόλεων.
Τώρα τα προάστια νιώθουν τον αντίκτυπο της αυξημένης εγκληματικότητας.
Στο Λέικγουντ στην Καλιφόρνια, ελικόπτερα χρησιμοποιούνται όπως αλλού τα περιπολικά.
Με το όνομα Σχέδιο Σκάι Νάιτ, το πείραμα αυτό συνδέει
το όχημα στο έδαφος με τον αστυνομικό στον αέρα.
Η εισροή χρημάτων από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση αύξησε πολύ τον αριθμό ατόμων
που προσλήφθηκαν ως αστυνομικοί, ένστολοι και με πολιτικά.
136, εδώ Σκάι Νάιτ. Ξεκινάμε από το Κόμπτον και το Ντάουνι.
Και ενίσχυσε την τεχνολογία
και το υλικό που χρησιμοποιούσαν για αστυνόμευση.
ΝΕΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΟ 1968 ΕΠΙΤΑΧΥΝΑΝ ΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΕΦΟΔΙΩΝ
Σκάι Νάιτ, τους εντόπισα τώρα. Θα σταματήσω τους υπόπτους.
Η παρέμβαση του Τζόνσον
δεν αφορά μόνο τη μετατροπή των αστυνομικών σε επαγγελματίες,
αλλά εμπλέκει την ομοσπονδιακή κυβέρνηση ουσιαστικά στην αστυνόμευση,
την τοπική αστυνόμευση, με πρωτοφανή τρόπο.
Ο αμερικανικός λαός δεν αντέχει πλέον
την αυξανόμενη εγκληματικότητα και την ανομία στη χώρα μας.
Ο λαός επίσης αναγνωρίζει ότι η εθνική κυβέρνηση μπορεί
και θα πρέπει να βοηθήσει τις πόλεις και τις πολιτείες
στον πόλεμο κατά του εγκλήματος.
Όταν κάποιοι επικαλούνται τον πόλεμο γενικά,
αυτό σημαίνει ότι ζητούν από τους πολίτες να εξουσιοδοτήσουν την κυβέρνηση
να κάνει ό,τι χρειαστεί. Να λάβει όποιο μέτρο χρειαστεί.
Είναι ένας τρόπος να διατυπωθεί το αίτημα προς τον λαό να μη ζητά
υπερβολική επίβλεψη και λογοδοσία,
να δώσει στην αστυνομία την άδεια να κάνει οτιδήποτε
και να την εμπιστευτεί ότι θα κρίνει σωστά.
Επειδή, θεωρητικά, πολεμά μια υπαρξιακή απειλή
εναντίον της κοινότητας που προστατεύει.
Το θέμα της εγκληματικότητας γίνεται όλο και πιο σοβαρό.
Αποτελεί μεγαλύτερη απειλή για το έθνος
από ό,τι θα μπορούσε να αποτελεί πριν από μόλις μερικές δεκαετίες.
Το έγκλημα έχει σύμμαχο στον κοινό παρονομαστή
μιας κατάρρευσης της ηθικής συμπεριφοράς.
Θα συνεχίσουμε να πιέζουμε για νόμους
που θα προστατεύουν τους πολίτες μας από τη βία,
και το έργο μας μόλις ξεκίνησε.
Τέρμα οι έμποροι του εγκλήματος και της διαφθοράς
στην αμερικανική κοινωνία.
Το κύμα της εγκληματικότητας δεν θα είναι το κύμα του μέλλοντος
στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Οι τάξεις μας έχουν αυξηθεί από τους αρχικούς 55 άνδρες το 1925
στον σημερινό αριθμό σχεδόν 4.000 ανδρών και γυναικών.
Και πάλι, σας συγχαίρω
για την επάνδρωση της λεπτής μπλε γραμμής η οποία συγκρατεί τη ζούγκλα
που απειλεί να πνίξει το ξέφωτο που ονομάσαμε πολιτισμό.
Τον περασμένο Φεβρουάριο, ζήτησα αύξηση 700 εκατομμυρίων δολαρίων
για την καταπολέμηση ναρκωτικών το επόμενο έτος.
Αντιμετωπίσαμε άμεση ανάγκη για άλλο ενάμισι δισεκατομμύριο δολάρια.
Με αυτά τα 2,2 δισεκατομμύρια επιπλέον,
ο προϋπολογισμός για τα ναρκωτικά το 1990 ανέρχεται σε οκτώ δισεκατομμύρια δολάρια.
Ήρθα εδώ για να πω
ότι στην πρόταση προϋπολογισμού προς το Κογκρέσο,
θα έχουμε σχεδόν 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια
για να ανανεώσουμε το πρόγραμμα κοινοτικής αστυνόμευσης.
Το Πρόγραμμα Χορηγιών χρηματοδοτεί κρατικές και τοπικές αρχές
για σχεδιασμό, οργάνωση, εξοπλισμό, εκπαίδευση και άσκηση
εναντίον ενδεχόμενων τρομοκρατικών επιθέσεων.
Γι' αυτό από την αρχή, η κυβέρνησή μου με αφοσίωση
δίνει στην πολιτειακή και τοπική αστυνομία όσους πόρους χρειάζονται.
Μέχρι στιγμής, 3,5 δισεκατομμύρια δολάρια
έχουν δοθεί ως ενίσχυση σε υπηρεσίες επιβολής του νόμου.
Θα παλέψω για να σας προστατεύσω.
Είμαι ο πρόεδρος του νόμου και της τάξης.
Σήμερα συνέστησα ανεπιφύλακτα σε όλους τους κυβερνήτες
να παρατάξουν την Εθνοφρουρά σε ικανοποιητικούς αριθμούς.
Να κυριαρχήσουμε στους δρόμους.
Η απάντηση δεν είναι να μη χρηματοδοτούμε την αστυνομία.
Είναι να τη χρηματοδοτούμε.
Χρηματοδοτήστε τους.
ΤΟ 2023, Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΗΠΑ ΔΙΕΘΕΣΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ 129,2 ΔΙΣ ΔΟΛΑΡΙΑ
ΓΙΑ ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ, ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗ ΚΑΙ ΣΩΦΡΟΝΙΣΜΟ
Καθεστώς.
Η υπάρχουσα κατάσταση των πραγμάτων,
ιδίως σχετικά με κοινωνικά ή πολιτικά ζητήματα.
Η επέκταση της αστυνομίας ήταν το αποτέλεσμα
κάθε εσωτερικού πολέμου και κοινωνικής αναταραχής
στην ιστορία των ΗΠΑ.
Αν υπάρξει αντίσταση στο καθεστώς,
αυτή η αντίσταση καταπνίγεται με συντριπτική δύναμη.
Ένοπλη αντεπίθεση,
μια επέκταση της αστυνομίας για να μας επαναφέρει στο καθεστώς.
ΚΑΘΕΣΤΩΣ
Βλέπω το...
Θέλω κάμερες στο McDonald's και... Το Fish House είναι εκεί;
Ενδιάμεσα, χρειάζομαι μία στο μαγαζί του Μέργουιν.
Διακινούν ναρκωτικά τώρα, οπότε... Βλέπω τους...
Δεν ξέρω αν πετάνε βελόνες. Παίρνουν ακόμα ηρωίνη εκεί;
Ή πουλάνε χόρτο;
Αυτοί που βλέπω είναι νεότεροι.
Μακάρι να είχα κάμερες σε κάθε γωνία.
Επειδή βοήθησαν πολύ, ξέρετε,
δεν θα έλεγα στην αποτροπή εγκλημάτων,
γιατί πολλοί δεν συνειδητοποιούν την ύπαρξή τους. Δεν την κρατάμε μυστική.
Σε κάποια άτομα στο συμβούλιο πέρυσι
δεν άρεσε η θεωρία "Ο Μεγάλος Αδελφός παρακολουθεί".
Αλλά όλες αυτές οι κάμερες στην πόλη
μάς βοήθησαν πολύ να διώξουμε τους κακούς άντρες
και γυναίκες από τους δρόμους.
Καταγράφει συνεχώς, έτσι;
Το ωραίο είναι ότι ξέρουμε ποιο όχημα εμπλέκεται. Έχουμε ένα μαύρο SUV.
Έχουμε τέσσερις Αφροαμερικανούς εκεί επί ώρες.
Τους είδα να πιάνονται στα χέρια και μπορούμε να τους τσακώσουμε.
Έχουμε πιθανή αιτία για σύλληψη.
Κανένας αθώος δεν μπλέκει σ' αυτό.
Θα διαβάσω την αποστολή μας,
θα πω τι ελπίζω να κάνουμε σήμερα και μετά θα ξεκινήσουμε.
Είμαστε το Σχέδιο Αστυνομία και Μαύροι.
Είμαστε αστυνομικοί στη Μινεάπολη και μέλη της κοινότητας των μαύρων
που σχηματίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης για να είναι ασφαλής η κοινότητα.
Το θέμα μου είναι η αύξηση των κλοπών αυτοκινήτων, έτσι;
Και οι κλέφτες...
Οι περισσότεροι κλέφτες, γύρω στο 99%, είναι ανήλικοι, σωστά;
Σπάνια βρίσκεις ενήλικο να το κάνει αυτό, αλλά υπάρχουν.
Ο νεότερος κλέφτης που είχαμε ήταν εννέα ετών, έτσι;
Κι έχουμε μια νεαρή, είναι γύρω στα 16 τώρα,
που έχει πάνω από 20 κλοπές αυτοκινήτων στο ενεργητικό της, χώρια τα κακουργήματα.
Μιλούσαν για την περιστρεφόμενη πόρτα
του συστήματος δικαιοσύνης ανηλίκων.
Να μην ποινικοποιούμε τα παιδιά μας.
Αλλά δεν το παραδεχόμαστε όταν εγκληματούν.
Οπότε τα αφήνουμε να κάνουν χειρότερα πράγματα.
Το πρόβλημα είναι ότι αυτό που συμβαίνει
είναι αποτυχία του ποινικού νομικού συστήματος, Τσάρλι.
Να θυμάστε, από τη δική μου σκοπιά, όλα πρέπει να αναμορφωθούν...
Αυτά τα κορίτσια τελικά θα σκοτωθούν.
Τελικά θα σκοτώσουν κάποιον, αν δεν το έχουν κάνει ήδη.
Μα το τρελό για μένα είναι ότι δεν βρίσκουμε τρόπο
να κάνουν τα παιδιά αυτά μια κλήση Zoom με δικαστή
ώστε να κάνει κάποια παρέμβαση.
Έτσι σκέφτονται για τα παιδιά μας. Ξέρεις τι συμβαίνει με τα λευκά;
Δέχονται προδικαστικές παρεμβάσεις.
Προδικαστικές παρεμβάσεις.
Τα στέλνουν για θεραπεία. Τα στέλνουν σε διάφορα...
Αυτός που σκότωσε τον Ντεσόν
είχε σίγουρα προδικαστική παρέμβαση κάποια στιγμή.
Στην πραγματικότητα, αυτή...
Αυτή είναι η αποτυχία στο ποινικό μας σύστημα.
- Δεν μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου. - Και τι θα κάνουμε;
Το θέμα είναι ότι έχουμε ένα σωρό παιδιά, Αφροαμερικανούς,
κλεισμένα στο αναμορφωτήριο.
Ίσως δεν είναι σωστό να είναι εκεί.
- Αλλά δεν ελέγχουμε τη συμπεριφορά τους. - Ναι.
Φυλακίστηκαν λόγω συμπεριφοράς, όχι λόγω του ποιοι είναι.
Να συζητήσουμε για το πώς πρέπει να είναι η παρέμβαση.
Δεν με πειράζει αυτό.
Το πρόβλημα που έχουμε σήμερα είναι ότι η δυνατότητα για παρέμβαση
δεν παρέχεται στα παιδιά μας.
Και το ποινικό μας σύστημα πιστεύει ότι απλώς τα αφήνουμε χωρίς παρέμβαση
και φροντίζουμε να μην παρανομήσουν ξανά, και είναι μπούρδα αυτό.
Κάνουν τα παιδιά μας να αποτύχουν κι εσάς το ίδιο.
Μας κάνουν όλους να αποτύχουμε. Για τους λευκούς δεν είναι έτσι.
Κάθε σύλληψη, κάθε μεροληπτική σωματική έρευνα,
κάθε στιγμή αστυνομικής βίας δείχνει το παράδοξο της αστυνομικής εξουσίας.
Είναι ένας αχανής θεσμός,
που εκτείνεται σε 18.000 αστυνομικές υπηρεσίες.
Αλλά γίνεται πιο χειροπιαστός σε κοντινές ατομικές συναντήσεις.
Και πάλι για το θέμα της κυριαρχίας,
ο Ρέι Κέλι είπε ότι η σωματική έρευνα έχει σκοπό, κατά λέξη,
"να ενσταλάξει τον φόβο" στα μαύρα παιδιά ότι δεν πρέπει να βγαίνουν με όπλα.
Δεν είναι απάντηση στο έγκλημα, αλλά μορφή κυριαρχίας και ελέγχου.
Σε καθημερινή βάση,
ο θεσμός της αστυνόμευσης δεν έχει ένα μοναδικό πρόσωπο,
αλλά τα άτομα που παγιδεύονται στον μηχανισμό της έχουν.
Μέχρι το 2008, ήμουν αυτό που λένε κοπανατζής
και ετοιμάζονταν να με διώξουν από το σχολείο.
Μάλλον η ζωή μου ήταν κυρίως να κάνω κοπάνα απ' το σχολείο.
Στο σπίτι ήταν ζόρικα.
Στο σχολείο ήταν ζόρικα.
Κι εγώ ξεσπούσα κάνοντας κοπάνα, αποφεύγοντας κάθε ευθύνη.
Και γι' αυτό, έγινα γνωστός στην περιοχή του Φλάσινγκ.
Νομίζω ότι με σταματούσαν για σωματική έρευνα κάνα δυο φορές τη βδομάδα.
Τουλάχιστον μία φορά τη μέρα σταματούσαν κάποιον. Ήμασταν 30-40 άτομα παρέα.
"Δεν μπορούμε να πάμε σήμερα στο Μπάουν Παρκ, γιατί έχει μπάτσους".
Ήταν... "Τον Ναβίντερ τον σταμάτησαν ήδη".
Ή "σταμάτησαν την Άσα" ή κάτι τέτοιο.
Μπορεί να σου φανεί ακόμη και φιλικό μερικές φορές,
ή να είναι απίστευτα επιθετικό.
Νομίζω ότι με ταράζουν πιο πολύ τα φιλικά.
- Πώς σε λένε; - Χοπς.
- Πώς; - Χοπς.
- Κι αυτόν; - Έντι.
Έλα εδώ, φίλε.
Πού πας, Έντι;
Αν τον ξαναδώ, θα έχει πρόβλημα.
- Εντάξει; - Το ξέρω.
Έντι! Καλύτερα να έρθεις, Έντι!
Είχε γίνει ρουτίνα πια. Ήξερα τα ονόματά τους. Ήξεραν το δικό μου.
Μια φορά, διάβαζα ένα βιβλίο σε παγκάκι στο πάρκο.
Εκείνη τη μέρα, θυμάμαι ότι το θεώρησα ασήμαντο.
Δεν υπήρχε τίποτα να με κατηγορήσει.
Της είπα "Γεια σου, Αμάντα. Πώς είσαι; Καλά;"
Είπε "Ναι, Ναϊλές.
Καλά είμαι. Βάλε τα χέρια σου στο παγκάκι".
Θες να το συζητήσουμε στο τμήμα;
- Όχι. - Θα μου πεις πώς σε λένε;
Έντι.
- Τι Έντι; - Σμιθ.
- Έλα, φίλε. Έλα τώρα. - Αλήθεια, Έντι Σμ...
Πήγαινε στο αμάξι. Δεν σε κρατάω καν. Άντε στο αμάξι.
- Θα με πας στο τμήμα; - Άντε στο αμάξι.
Όταν έχεις τέτοια σχέση με μπάτσους, κάθε φορά,
κάθε λεπτό το νιώθεις λες και ήταν δέκα.
Τα πέντε λεπτά της έρευνας σαν 30.
Γίνεσαι τρομερά πειθήνιος πολύ γρήγορα, ξέρεις.
Και... Ήμουν μαλάκας.
Ξέρεις. Άντε γαμήσου κι εσύ κι όλοι οι μπάτσοι.
Και πάλι, δεν ήμουν, γαμώτο...
κανένας βίαιος καριόλης ή κάτι τέτοιο.
Είμαι ένας αδύνατος νεαρός Ινδός.
Ξεκινάει από μια σκέψη ενοχής. "Θεέ μου, με σταματάει η αστυνομία.
Πρέπει να είμαι απαίσιος άνθρωπος".
Και φτάνει στο "Λοιπόν, αυτά παθαίνω
επειδή είμαι αυτό που είμαι".
Και κατά κάποιον τρόπο ταυτίζεσαι με αυτό το συναίσθημα.
Αυτό το προφίλ που σου επέβαλαν.
Αν με ρωτήσεις ποιο ήταν το προφίλ, δεν ξέρω.
Αλλά ένιωθα σαν να ήμουν ένας φρικτός εγκληματίας.
Ένιωθα σαν να ήμουν ένα κάθαρμα,
ένα γαμημένο απόβρασμα που πουλάει κρακ, ξέρεις.
Έτσι ένιωθα.
Ειλικρινά ένιωθα λες και ήμουν τέτοιο άτομο,
από τον τρόπο που μου φέρθηκαν, και ήταν μάλλον, δηλαδή...
Δεν έκανα τίποτε απ' αυτά.
Το ορκίζομαι, αλλά...
Αυτή η αδιάκοπη μικρή ώθηση, προς τα κάτω.
Μια μικρή ώθηση.
Είναι αδιάκοπη, και κάποια στιγμή, ή μπουχτίζεις
ή εξοργίζεσαι λίγο παραπάνω ή συγκινείσαι λίγο παραπάνω,
και καταλήγεις νεκρός.
Ένα από τα παραδείγματα που πάντα θεωρώ πολύ ενδιαφέρον να εξετάζω
είναι στη Νέα Υόρκη κατά την περίοδο των σωματικών ερευνών,
που ήταν σαν ενός είδους
πιο κινητή και ευέλικτη μορφή για τη διαχείριση,
όχι του χωροταξικού διαχωρισμού σε διάφορα μέρη της πόλης,
αν και υπάρχει ακόμη αυτός,
αλλά διαχείριση της κίνησης μέσα στην πόλη.
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ ΕΚΑΝΕ 4,4 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΦΟΡΕΣ
ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ ΜΕΤΑΞΥ 2004 ΚΑΙ 2012
Όπλα βρέθηκαν στο 1,5% των περιπτώσεων.
Το ποσοστό ανάκτησης όπλων ήταν 0,1%.
Τόσο εξωφρενικά εσφαλμένο ήταν αυτό το πρόγραμμα.
Από κάποιες απόψεις,
ήταν ένα καθαρά αλγοριθμικό είδος φυλετικού εγχειρήματος,
όταν σκέφτεσαι τι ήταν στην πράξη,
στο οποίο η αστυνομία παρακολουθεί
πού κινούνται διάφορα είδη ατόμων μέσα στην πόλη,
και αναλαμβάνει την πρωτοβουλία
κυριολεκτικά να γραπώσει αυτά τα άτομα σε μια στιγμή.
Τα σταματάει για σωματική έρευνα.
Τα κάνει ύποπτα επειδή βρίσκονται εκεί.
Μπορεί σχεδόν να θεωρηθεί
σαν ένα κινητό εγχείρημα φυλετικού διαχωρισμού.
Θα μετακινούμαστε και θα φροντίζουμε...
Δεν απαγορεύουμε να είναι κάποιος εδώ ή εκεί.
Αλλά κάποιοι άνθρωποι πάντα θα θεωρούνται
δυνητικά εκτός τόπου, εκτός του χώρου όπου πρέπει να είναι.
Μάντεψε. Δεν ανέχομαι τις μαλακίες εκεί έξω.
Μπήκε μέσα, μπήκαν και δύο φίλοι του.
Πρέπει να κρατήσουμε ελεύθερη εκείνη τη γωνία.
Νομίζω ότι βγαίνουν έξω κι αράζουν εκεί για λίγα λεπτά.
Αν δεν τους μαζέψουν, αρχίζουν να βγαίνουν όλοι.
Πρέπει να τους μαζέψεις απ' την αρχή,
γιατί αν συγκεντρωθεί κόσμος εκεί,
θα εξαγριωθούν λες και τους ανήκει το τετράγωνο.
Σ' εμάς ανήκει, όχι σ' αυτούς.
Έστω κι αν μένουν εκεί, σ' εμάς ανήκει.
Μας ανήκουν οι δρόμοι.
Δεν θα είναι μαχαίρι ή όπλο,
αλλά όταν πετάξει το παπούτσι της, θα συλληφθεί.
Γιατί ο Φλιν το περνάει για πέτρα ή τούβλο.
Η απαίτηση για απόλυτη συμμόρφωση, δηλαδή αυτό που απαιτεί η αστυνομία,
αντιτίθεται σε αυτό που η πλειονότητα θεωρεί την κοινωνία μας,
δηλαδή μια δημοκρατική κοινωνία
όπου δεν είσαι υποχρεωμένος να υπακούς σε ουσιαστικά αυταρχικές διαταγές.
Αυτό κάποτε λεγόταν ΖΠΑ, "Ζήτα, Πες, Ανάγκασε".
Πρώτα, το ζητάω. Μετά θα τους πω να το κάνουν.
Κι αν δεν το κάνουν, τους αναγκάζω με το ζόρι.
Όταν βλέπουμε τηλεοπτικές εκπομπές και υπάρχει μια αυταρχική κυβέρνηση
ή διαβάζουμε για μια αυταρχική κυβέρνηση όπου οι πολίτες πρέπει να δείχνουν
απόλυτη συμμόρφωση και υπακοή σε κάποια άλλη εξουσία,
γελάμε μ' αυτό και λέμε "Δεν είναι φρικτό; Είναι τυραννία.
Ευτυχώς, εδώ είμαστε ελεύθεροι".
Ο πνιγμός είναι μια λαβή που χρησιμοποιούν μερικοί αστυνομικοί
για να σε αναγκάσουν να κάνεις αυτό που θέλουν,
μα δεν μπορείς, γιατί δεν μπορείς να ανασάνεις.
Προφανώς, σε μια βίαιη αντιπαράθεση στον δρόμο,
είναι δύσκολο για τον αστυνομικό να θυμάται
πού βρίσκονται τα αιμοφόρα αγγεία στον λαιμό, πού είναι τα νεύρα.
Από την άλλη, έχουμε την πεποίθηση,
κατά τη γνώμη των ιατρικών συμβούλων και των εκπαιδευτών σας,
ότι όσο περισσότερο εξασκείται κάποιος και εξοικειώνεται
με την υποκείμενη ανατομία,
τόσο λιγότερες πιθανότητες υπάρχουν για τραυματισμό και αναπηρία.
Μετά την επανεξέταση υποθέσεων, πιστεύω
ότι αυτές οι ειδικές λαβές, όταν εφαρμόζονται κατάλληλα,
ενέχουν πολύ μικρό κίνδυνο...
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Οι άνθρωποι που ασκούν την αστυνομική εξουσία
κάνουν κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Εφαρμόζουν αυτό το θεμελιώδες στοιχείο της κρατικής εξουσίας,
την ικανότητα να διεκδικεί το μονοπώλιο της νόμιμης βίας, στην πράξη.
- Τι; - Άνοιξε την πόρτα.
- Προσπαθώ ν' ανοίξω! - Βγες έξω.
- Όχι, δεν ξέρω τι συμβαίνει... - Βγες έξω.
Εντάξει, σταμάτα το αυτοκίνητο. Σταμάτα!
Εντάξει, βγαίνω.
Σταματήστε! Βγαίνω!
Σταματήστε!
Προσπαθώ να βγω!
Τι διάολο; Σταματήστε, βγαίνω!
Βγες έξω!
Βγες απ' το αμάξι, γαμώτο!
Σταμάτα εδώ.
Εντάξει. Μαύρη οθόνη.
Αν σταματήσω να δείχνω τη βία εδώ, είναι λιγότερο αισχρή;
Την έβαλα στο τυφλό σημείο.
Μα πόσα να χωρέσει το τυφλό σημείο;
- Δεν ανταποκρίνεται τώρα. - Έχει σφυγμό;
Όχι, φίλε, κοίτα τον. Δεν ανταποκρίνεται τώρα.
- Έλεγξε τον σφυγμό. - Σοβαρά;
- Με αυτό στον λαιμό του; - Να δω σφυγμό!
Αναπνέει τώρα;
- Έλεγξε τον σφυγμό του! - Πόση ώρα το κουβεντιάζουμε;
- Σου λέω, κοίτα τον σφυγμό του. - Τάο, κοίτα τον σφυγμό του.
Κοίτα τον σφυγμό του. Κάνεις λάθος.
- Όχι ναρκωτικά, παιδιά. - Όχι ναρκωτικά;
Τι νομίζεις πως είναι; Δηλαδή θεωρείς σωστό αυτό που κάνει;
- Πήγαινε πίσω. - Λες ότι είναι σωστό;
Θεωρείς σωστό αυτό που κάνεις;
- Είσαι του πυροσβέστη... - Ναι, είμαι από τη Μινεάπολη.
- Στο πεζοδρόμιο. - Να δω τον σφυγμό του!
- Έλεγξέ τον αμέσως. - Γύρνα στο πεζοδρόμιο.
Ο άνθρωπος δεν έχει κουνηθεί ακόμα, φίλε.
Είναι δύσκολο να ασκηθεί δίωξη σε αστυνομικούς που σκοτώνουν έγχρωμους,
διότι συνήθως είναι νόμιμο.
Ψηλά τα χέρια! Κάν' το αμέσως.
Γύρνα!
Πέσε κάτω!
Το Ανώτατο Δικαστήριο έδωσε στην αστυνομία αυτό που αποκαλώ "υπερδυνάμεις"
για να κάνει φυλετικές διακρίσεις, να συλλαμβάνει και να σκοτώνει.
Για τη χρήση βίας, ισχύει η υπόθεση "Γκρέιαμ εναντίον Κόνορ".
Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάνθηκε
ότι η αστυνομία μπορεί να χρησιμοποιήσει βία
εφόσον ο μέσος αστυνομικός θεωρεί
ότι η περίσταση το απαιτεί. Αυτός είναι ο κανόνας.
Και είναι απίστευτο
πόσες αστυνομικές υπηρεσίες δεν θέλουν άλλους κανόνες για τη χρήση βίας.
Εδώ και δεκαετίες συμβαίνει το εξής:
τα αστυνομικά συνδικάτα εκμεταλλεύονται τις συλλογικές διαπραγματεύσεις
για να προσθέσουν στις συμβάσεις τους, και μερικές φορές στους νόμους,
διατάξεις που είναι όχι απλώς γενναιόδωρες,
αλλά φροντίζουν με κάθε τρόπο να αποφεύγει η αστυνομία τη λογοδοσία.
Μάλλον ήταν αυτό εδώ το σπίτι.
Έχεις σίγαση ή όχι;
Έχω σίγαση, αλλά μπορώ...
Δεν περίμενα να σας δω εδώ.
Βάλε σίγαση.
Πολλοί ρωτούν απόψε
γιατί αστυνομικοί στο Σακραμέντο σίγασαν τις κάμερές τους.
Έχεις σίγαση;
- Ναι. Εντελώς. - Εντάξει.
Τα συνδικάτα διαπραγματεύονται με κρατικούς αξιωματούχους
οι οποίοι τους οφείλουν μεγάλη υποχρέωση,
οπότε δείχνουν υποταγή, και λένε "Αυτό θέλουμε".
"Θέλουμε 24 με 48 ώρες προθεσμία
προτού ο αστυνομικός υποχρεωθεί να καταθέσει για ό,τι έκανε,
μέχρι και τον πυροβολισμό του ατόμου".
"Θέλουμε να είναι κρυφά τα πειθαρχικά μητρώα".
"Θέλουμε να διαγράφονται τα μητρώα μετά από ένα ορισμένο χρονικό διάστημα,
μόλις έξι μήνες".
"Να εξαφανίζεται όλο το μητρώο".
Και αυτές οι διατάξεις επιτρέπουν στους αστυνομικούς
να αποφεύγουν τη λογοδοσία ξανά και ξανά,
χωρίς να αναφέρουμε καν την ειδική ασυλία.
Η ΕΙΔΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΤΟΥΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥΣ ΑΠΟ ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ,
ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΑΡΑΒΑΙΝΟΥΝ ΤΟΝ ΝΟΜΟ
- Κάνε πίσω. - Θα σου ρίξω!
- Τέιζερ! - Σταμάτα!
Μου έριξε.
Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Τον πυροβόλησα.
- Αλήθεια; - Ναι!
Εντάξει.
Τον πυροβόλησα! Θεέ μου!
Κιμ, κάθισε.
Το σύστημα αστυνόμευσης έχει δομηθεί σε μεγάλο βαθμό
μακριά από τα βλέμματα του μέσου Αμερικανού,
και οι κανόνες που διέπουν την αστυνομία έχουν καθοριστεί πολλές φορές
από την ίδια την αστυνομία και τα λόμπι της.
Αυτό σημαίνει ότι η αστυνομία κατάφερε να κωδικοποιήσει,
να διπλασιάσει και να τριπλασιάσει την εξουσία της, ξανά και ξανά.
Όσον αφορά τους νόμους, έχουμε πάρα πολύ λίγα εθνικά πρότυπα.
Σχεδόν κανένα.
Κι έχουμε πάρα πολύ λίγα, είναι αξιοσημείωτο, πολιτειακά πρότυπα.
Και πολύ λίγα δημοτικά πρότυπα.
Τα πρότυπα λειτουργίας της αστυνομίας καθορίζονται κυρίως
από την αστυνομία, την πολιτική της και τις επαγγελματικές της ενώσεις.
Ζητάμε να διασφαλιστεί ότι η αστυνομία ενεργεί νόμιμα,
και όταν συμπεριφέρεται παράνομα,
να υπάρχει λογοδοσία.
Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα σήμερα είναι
ότι συνήθως όποια βλάβη προκαλεί η αστυνομία είναι νόμιμη.
Είναι τρομακτικό, έτσι; Αυτό εννοώ όταν λέω ότι ευθυνόμαστε εμείς.
Γιατί εμείς το κάνουμε νόμιμο.
Δεν προσπαθώ να απαλλάξω την αστυνομία από την ευθύνη.
Αλλά όντως, συνήθως η βλάβη που προκαλούν είναι απόλυτα νόμιμη.
Με ενδιαφέρει το...
Με ενδιαφέρει το "εμείς" σε όλα αυτά.
Και οι δύο κάνατε παρόμοια σχόλια για τους νόμους
που "εμείς" αφήνουμε την αστυνομία να επιβάλλει
και όσα "εμείς" την αφήνουμε να κάνει.
Κάθομαι εδώ και σκέφτομαι "Εγώ δεν αφήνω την αστυνομία να κάνει..."
"Δεν θέλω να το κάνει αυτό. Δεν ήξερα ότι ήταν νόμιμο".
Είμαι κι εγώ σ' αυτό το "εμείς";
Επομένως, αν μπορούσατε να προσπαθήσετε να μας εξηγήσετε
ποιος είναι αυτός που επιτρέπει
στους νομοθέτες να αποποιηθούν την ευθύνη που έχουν
να πουν πιο σθεναρά στην αστυνομία τι να κάνει και πώς να το κάνει,
θα ήταν πολύ καλό.
Οποιοσδήποτε σε οποιαδήποτε θέση εξουσίας
ζητήσει λογοδοσία της αστυνομίας
αντιμετωπίζει μια πρόκληση από την αστυνομία
κι άλλους υπερασπιστές του καθεστώτος σε οποιοδήποτε περιβάλλον.
Είναι ο συνήθης ύποπτος όπου κι αν είσαι. Μεγάλες εταιρείες, οικονομικά συμφέροντα.
Δείτε τον ιστορικό ρόλο της αστυνομίας στην Αμερική.
Κατέστειλε τα εργατικά συνδικάτα στον βορρά στις απαρχές της.
Έκανε περιπολίες δούλων στον Νότο στις απαρχές της,
πάντα προστατεύοντας τα συμφέροντα
εκείνων που εκμεταλλεύονταν τον λαό προς όφελός τους.
Όταν σκέφτεσαι τους πολιτικούς και την αστυνομία,
σκέφτεσαι μεμονωμένα άτομα,
αληθινούς ανθρώπους, σε αντίθεση με τα συστήματα.
Αυτοί οι άνθρωποι συχνά δρουν προς όφελος ενός συστήματος
το οποίο δεν υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα, το οποίο ίσως και να επικρίνουν.
Αλλά κατά κύριο λόγο το έργο τους ενισχύει και στηρίζει αυτό το σύστημα.
Και είναι ένα σύστημα που δίνει προνόμια σε μια ταξική ελίτ,
μια φυλετική ελίτ, σε άτομα που δεν έχουν κοινωνικό στίγμα.
Ωστόσο, πολλά άτομα που εμπλέκονται στη στήριξή του
βρίσκονται τελικά στη λάθος πλευρά αυτών των διαχωρισμών.
Η αστυνόμευση είναι δύσκολη τώρα. Πολύ.
Κάθε μέρα, νιώθω κάπως σαν...
Αμάν, έχω κουραστεί, ξέρεις.
Πέρυσι, πυροβολήθηκε ένας 12χρονος. Εδώ ακριβώς, που...
Βλέπεις πού τον πυροβόλησαν σε καβγά με ένα άλλο παιδί της γειτονιάς.
Ποτέ... Όταν έφτασα εδώ,
ποτέ δεν μου είχαν πει τόσο γρήγορα τον δράστη.
Γιατί εκεί μένουν ακόμα άνθρωποι που μεγάλωσα μαζί τους.
- Τι απέγινε ο 12χρονος; - Πέθανε.
Έχουμε πολλές πραγματικά ευάλωτες κοινότητες στη χώρα μας.
Πας εκεί και ρωτάς "Θέλετε να καταργηθεί η αστυνομία;"
Πολλοί λένε "Όχι, θέλουμε κι άλλη αστυνομία".
Από την άλλη, οι άνθρωποι σε τέτοιες κοινότητες
εξοργίζονται για τον τρόπο αστυνόμευσης.
Πάλι, είναι δική μας αποτυχία.
Μπορούν να βοηθηθούν αυτές οι κοινότητες χωρίς επιθετική, σωφρονιστική αστυνόμευση.
Απλώς δεν το κάνουμε.
Πάντα υποστήριζα το εξής:
"Περισσότεροι μαύροι μπάτσοι, λιγότερα προβλήματα".
"Με μαύρο αρχηγό, θα έχουμε λιγότερα προβλήματα".
Το πίστευα για πάνω από 30 χρόνια, έτσι;
Δεν πιστεύω ότι ισχύει αυτό.
Έχασα πολλά επειδή υπερασπιζόμουν τους μαύρους μπάτσους στην υπηρεσία.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές.
Κι αν ήμουν από εκείνους που δεν μιλούν και κάνουν μόνο τη δουλειά τους;
Πού θα ήμουν τώρα, έτσι;
Ο Τσάρλι Άνταμς είναι αστυνομικός από το 1986 και δεν σκοπεύει να αποσυρθεί.
Θέλει να ολοκληρώσει την αποστολή του ως επιθεωρητής στο 4ο τμήμα.
Τα μάτια μου έχουν δει
Τη δόξα του...
Ξεκινήσαμε ως 13 πολιτείες στην Ακτή του Ατλαντικού.
Φέραμε την ελευθερία μαζί μας.
Αν πολιτεία και πολίτες είναι τα αυτοδιοικούμενα δημοκρατικά υποκείμενα,
η αστυνομία είναι η σκιώδης δύναμη που λέει
"Υπάρχουμε για να επιβάλλουμε την εξουσία, όταν δεν μπορείτε πια να αυτοδιοικηθείτε".
"Υπάρχουμε για να ελέγχουμε
και να ρυθμίζουμε τη βία στην κοινωνία,
οικειοποιούμενοι το αποκλειστικό δικαίωμα άσκησης αυτής τη βίας".
Σταθερά, η απάντηση της αστυνομίας στα αιτήματα των μαύρων
για σεβασμό προς τη ζωή μας,
τα σπίτια μας, τις οικογένειες και τα παιδιά μας,
είναι πάντα "Ναι, γάμα τα αυτά".
"Δοκίμασε αυτήν τη βία και δες αν σου αρέσει".
3 ΜΑΡ. 1991
Όταν αναλογιστούμε την αστυνομία συστημικά,
και τον τρόπο που αναπτύχθηκε η αστυνομία στις ΗΠΑ
σε αυτήν την τεράστια δύναμη...
Όταν αναλογιστούμε όχι μόνο την αστυνομία,
αλλά το δίκτυο των φυλακών, τον αριθμό όσων συλλαμβάνονται,
τον αριθμό όσων έχουν καταδικαστεί για κακούργημα,
όλα όσα απορρέουν από αυτά,
όσους συγγενεύουν ή σχετίζονται
με άτομα που τιμωρούνται, αστυνομεύονται και φυλακίζονται,
μιλάμε για την πλειονότητα των ανθρώπων στη χώρα, τώρα.
Όχι τη μειονότητα, την πλειονότητα στη χώρα.
Είμαστε μια κοινωνία με υπερβολική αστυνόμευση,
και αυτή η υπερβολική αστυνόμευση σημαίνει
ότι η σχέση της αστυνομίας με τον λαό έχει διαστρεβλωθεί εντελώς.
Αντί να αυξάνεται ο αριθμός ατόμων
που μπορούν να θεωρηθούν μέρος αυτού του αυτοδιοικούμενου, δημοκρατικού κόσμου
ανθρώπων που θέλουν να συμβιώνουν και να λύνουν τις διαμάχες τους
μέσω της πολιτικής, μέσω της διαμαρτυρίας,
αντιθέτως συρρικνώνεται ολοένα και περισσότερο
σε έναν πυρήνα στον οποίο επιτρέπεται να κάνει τη δουλειά του
και σε μια ολοένα και πιο μεγάλη ομάδα
που βρίσκεται υπό κάποιο είδος αστυνομικής επιτήρησης.
Έξοδος 161.
Εντάξει, το βλέπω.
Τα φασιστικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα σπεύδουν αμέσως
να ενισχύσουν την αστυνομία.
Ενισχύεται η αστυνομική εξουσία, ο τέταρτος κλάδος διακυβέρνησης.
Αυξάνονται οι εξουσίες της αστυνομίας και αυτό καταστρέφει τη δημοκρατία.
Μερικές φορές λέω να σκεφτείτε το πιο ισχυρό άτομο που μπορείτε στις ΗΠΑ,
π.χ. Μπάιντεν, Τραμπ ή Χίλαρι Κλίντον,
αν νομίζετε ότι κυβερνούν ακόμη μυστικά.
Κανείς τους δεν έχει δικαίωμα να σας πυροβολήσει.
Κάθε ορκισμένος αστυνομικός στις ΗΠΑ
έχει το δικαίωμα, την εξουσία, να βγάλει όπλο και να σας πυροβολήσει.
- Αιμορραγεί! - Αιμορραγεί από τα αυτιά!
- Πάρτε τον από εδώ! - Αιμορραγεί από το αυτί!
Φέρτε γιατρό.
Πού πάτε, ρε γαμώτο;
Το ζήτημα της απώλειας της δημοκρατίας μας δεν θα έχει σχέση
με κάποιον δεξιό δημαγωγό όπως ο Ντόναλντ Τραμπ.
Θα έχει να κάνει με τη βαθιά, μακρά ιστορία
όπου αποτυγχάνουμε να αντιμετωπίσουμε
το συστημικό πρόβλημα της ενίσχυσης της αστυνομίας
εις βάρος της ενίσχυσης και της ανάπτυξης των δημοκρατικών μας αντανακλαστικών
και της υποστήριξης που χρειαζόμαστε
ώστε να λειτουργούμε ως αυτοδιοικούμενος λαός.
Μία δεκαετία μετά τον Τρέιβον Μάρτιν, σχεδόν δεκαετία μετά τον Μάικλ Μπράουν...
ο αμερικανικός λαός πρέπει να αποφασίσει.
Για να συζητήσουμε αυτά τα θέματα και να μιλήσουμε ειλικρινά
για την ανατροπή αυτών των συστημάτων, όπως πολλοί είπαν ότι θέλουν,
τότε ο κόσμος πρέπει να ασχοληθεί πραγματικά με αυτά τα ερωτήματα.
Επειδή αυτά τα συστήματα είναι ζόρικα.
Είναι δύσκολα. Είναι πολύπλοκα.
Είναι ισχυρά.
Ο Φρέντερικ Ντάγκλας είπε "Η εξουσία δεν παραχωρεί αν δεν το απαιτήσουμε".
Και η αμερικανική αστυνομία δεν έχει παραχωρήσει τίποτε.
Αντιθέτως, έχει πολλαπλασιαστεί η εξουσία της.
Άκρη!
"Η εξουσία δεν παραχωρεί αν δεν το απαιτήσουμε.
Ποτέ δεν το έκανε, ούτε θα το κάνει".
Φρέντερικ Ντάγκλας.
ΕΞΟΥΣΙΑ
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης