Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Zwykle w tym momencie zaczyna się film,
ale chciałbym, żebyście przyjrzeli się przedstawionej tutaj
analizie historii policji.
Ten film wymaga ciekawości, a przynajmniej podejrzliwości.
Wybór zostawiam wam.
Władza policji jest natychmiastowa.
Jest tu i teraz.
Masz robić, co każę.
Bez ociągania się czy sięgania po telefon, bo inaczej...
To ja decyduję, co będzie dalej.
Żeby być dobrym gliną, wystarczy mieć serce.
Ale czasem trzeba być wrednym.
Musisz bywać podły.
Policja! Nie ruszać się!
- Co zrobiłem? - Rozumiesz, co mówię?
Nie mam na ciebie czasu.
PIERWSZA POLICJA FINANSOWANA ZE ŚRODKÓW PUBLICZNYCH POWSTAŁA W BOSTONIE W 1838 R.
Marsz!
PRZEZ NASTĘPNYCH 20 LAT NOWY JORK, FILADELFIA, CINCINNATI I CHICAGO
UTWORZYŁY WŁASNE WYDZIAŁY
Jak w wielu instytucjach, tu też panuje poczucie,
że zawsze tak robiono i tak to powinno działać.
Nikt się nie zastanawia, co było początkowym zamiarem.
Słowo „policja” wywodzi się od słowa „polis”.
Zgodnie z ideą jesteśmy autonomiczni
i wierzymy w zasadę samorządu.
Problem w tym, że nigdy się nie dowiemy, kto nadzoruje policję.
Nigdy się nie dowiemy, co daje policji władzę nad ludźmi.
Policja okupuje teren naszej społeczności
niczym wojsko.
Wielu ludzi uważa, że nad policją nie ma kontroli.
Ale w niektórych społecznościach
dochodzi do okrutnych zbrodni i aktów przemocy.
Nad tym też nikt nie panuje.
W 18 000 JEDNOSTEK POLICJI I ORGANÓW ŚCIGANIA
PRACUJE PONAD MILION OSÓB. TYLE MIESZKA W DELAWARE.
Brutalność policji wskazuje,
że nie osiągnęliśmy pełnej obywatelskości.
Dlatego policja bywa iskrą tak ogromnego protestu,
ponieważ jest to bezpośrednia obraza naszej przynależności,
naszej możliwości bycia tutaj.
Proszę się rozejść albo zostaniecie aresztowani!
Natychmiast!
Gdybyśmy jutro mieli założyć państwo i trzeba byłoby wymyślić
system prawa i porządku, sprawiedliwości, policji,
nie ma możliwości, żeby wyglądał tak jak ten obecny.
A jednak wciąż przy nim trwamy.
Władza policji jest ogromna, wszechmocna i trudna do zdefiniowania.
To siła miliona policjantów, która jest wszędzie i jednocześnie.
Mimo tego władza policji jest niezwykle bliska.
Ta potężna instytucja może przeszukać ci kieszenie,
śledzić twoją komórkę, domagać się okazania dowodu tożsamości,
obserwować cię dzięki kamerom i gromadzić twoje DNA.
W Stanach Zjednoczonych władza policji w zasadzie nie podlega regulacjom.
Kto jest silniejszy w takiej demokracji?
Ludzie czy policja?
MINNEAPOLIS, MARZEC 2022 IV KOMISARIAT POLICJI
INSPEKTOR
Najczęstsze przestępstwo w północnej części miasta?
Czym się głównie zajmuje wasz komisariat?
Często dochodzi do aktów przemocy i morderstw.
North High School. Moje liceum.
IV KOMISARIAT MIEŚCI SIĘ 10 KM OD MIEJSCA ŚMIERCI GEORGE’A FLOYDA.
Przemoc jest tu częsta.
Dwa tygodnie temu zastrzelono naszego rozrywającego.
Co się stało?
Wcześniej skończyli lekcje, żeby dzieciaki mogły iść na protest
w związku ze śmiercią Amira Locke’a.
D Hill wyszedł ze szkoły z innymi zawodnikami.
Szedł do domu albo do kolegi.
Mijał jakiegoś gościa na Golden Valley Road,
gdy przejeżdżaliśmy obok.
Po prostu go minął.
Nie wiemy, czy wcześniej się zderzyli, ale facet się odwrócił, a D szedł dalej.
Gość wyciągnął pistolet z plecaka i strzelił mu w tył głowy.
Zabił go na miejscu.
- Dawajcie. - Zaczynamy.
- Osłaniamy się. - Pełne skupienie.
Drzwi otwarte. Wchodzę.
Nasza policja to organizacja paramilitarna.
Policja! Mamy nakaz przeszukania!
Wybijaj!
- Wchodzimy! - Policja!
- Mamy nakaz! - Na ziemię!
Idę z tobą!
Ludzie nie wiedzą, czemu się nią stała.
Wywodzi się z patrolu niewolniczego.
Wstawaj!
No już.
Jeśli niewolnik nie miał papierów od pana,
kończył dotkliwie pobity.
Panowie mieli dość tych patroli.
Zapytali Cytadelę,
czy mogą ich wyszkolić i jakoś ustrukturyzować.
Zgadnijcie, jaka to struktura?
Paramilitarna.
Gdzie mieszkasz?
- Na 80. Ulicy. - Ręce do tyłu.
- Gdzie? - 80. Ulica i Figueroa.
Gdyby funkcjonariusze to rozumieli, zostali tego nauczeni i odbyli tę rozmowę,
wiedzieliby, czemu Afroamerykanin mówi:
„Jesteś wytworem patroli niewolniczych”.
Wiedzieliby, o co chodzi.
Bo nie zmieniono niektórych słów, jak choćby „patrolowanie”.
Rozmawialiśmy o tym, że aby iść do miasta, potrzebny był list od pana.
Co robią policjanci, widząc grupę czarnych facetów?
„Pokażcie dowody tożsamości”. To to samo.
WŁASNOŚĆ
Gdy myślimy o początkach policji w Ameryce,
pojawia się pokusa, by wskazać jeden punkt.
W rzeczywistości
rozwijała się ona w wielu miejscach na przestrzeni czasu.
Punktem wyjścia jest Dziki Zachód.
Tam biali osadnicy znaleźli się w miejscu,
gdzie o własność ziem toczyli walkę z tubylcami.
Biali osadnicy próbowali ustanowić własne prawo własności ziemi.
W LATACH 1830-1847 RZĄD USA SIŁĄ USUNĄŁ TUBYLCÓW Z ICH ZIEM.
Oddziały milicji można uznać
za jeden z punktów wyjścia dla tego, co później nazwaliśmy policją.
W południowych stanach system był nieco inny.
Był to system patroli niewolniczych powiązany z oddziałami milicji.
Były to grupy mężczyzn,
których zadaniem było sprawdzać,
czy żyjący na plantacjach niewolnicy nie sprawiają kłopotów.
W zasadzie pilnowali tych grup.
Patrol niewolniczy wyrasta na instytucję związaną z niewolnictwem,
którą możemy też postrzegać jako początkowe stadium policji.
Powiecie kiedy?
Jesteśmy gotowi.
Świetnie. Akcja.
W XVIII i XIX wieku istniała policja miejska.
Zajmowała się głównie pilnowaniem porządku wśród robotników,
czyli klasy robotniczej.
To trzeci rodzaj miejsc,
gdzie policja rozwija się jako metoda zarządzania porządkiem klasowym.
Strajk robotników fabryki w Toledo.
Gwardziści musieli użyć gazu łzawiącego i broni,
by poskromić strajkujących podżeganych przez radykałów.
Dusząca ściana gazu łzawiącego i usypiającego.
W strefie bitwy dwie osoby zginęły, a siedem zostało rannych,
nim przełamano szyki strajkujących, a ich przywódców wyłapano.
Wojna na ulicach. Strajk w najgorszym wydaniu.
Jednym z głównych zadań policji od XIX do XX wieku
było rozganianie strajkujących robotników
i ochrona własności pracodawców.
Wracamy do tego, o czym rozmawialiśmy.
Mamy trzy wymiary amerykańskiego projektu politycznego.
Jeden wypływa z niewolnictwa,
chwytania czarnych i przymuszania ich do pracy.
Drugi bierze się z Dzikiego Zachodu, ekspansji,
głodu ziemi i podboju terytoriów ludów tubylczych.
Trzeci wyrasta z rozwoju amerykańskiego kapitalizmu
i jego zapotrzebowania na siłę roboczą.
Wszystko zawsze zaczyna się od relacji do własności.
Od myśli, że ludzie bez własności
lub ci, którzy nią są, w tym przypadku niewolnicy,
są zagrożeniem społecznego porządku zbudowanego na własności,
bo nie mają w nim udziału.
W zasadzie są ofiarami tego porządku.
ARESZTOWANI ANARCHIŚCI, 1910 ROK
Zapewne wszyscy z tego nagrania zginęli.
Umarli, bijąc lub będąc bitymi.
POLICJA I STRAJKUJĄCY, 1933 ROK
Przemoc z odległej przeszłości.
Czy w niej pozostanie, czy przemierzy czas?
Trwa tu pewien taniec,
gdy pokonujemy granicę przemocy i zza niej wracamy.
Ciekawe, co w tamtej chwili czuli ci ludzie?
Jak się czuli, gdy walka się skończyła?
Prawi? Potężni?
Gdy żyjesz z kontrolowania innych,
jak wpływa na ciebie taka władza?
Zamkniemy każdy bar, melinę i spelunę od South Canal po North Haven.
Przymkniemy każdego bambusa, aż będą mieli dość
i wybiorą celę i wyjazd z miasta.
Co tam z miasta! Z kraju!
Nie.
Zamiast klaskać w dłonie, zaciśnijcie pięści i ich użyjcie.
Z punktu widzenia historii prawo i porządek
oznaczały podporządkowanie sobie małych grup ludności
na korzyść większych grup.
Spójrzmy na zwrot „prawo i porządek”. To dwie różne rzeczy.
Jaką część działań policji stanowi egzekwowanie prawa?
Ile z tego dotyczy uporządkowanego społeczeństwa
i kto ten porządek dyktuje?
Policja jest nierozerwalnie związana z rasową historią tego kraju.
Aby zrozumieć te podstawowe ramy,
trzeba się cofnąć do samego serca kulturowej logiki Europy.
To nie Ferguson.
Ani cokolwiek innego.
To Baltimore!
Na przykład filozof David Hume stwierdził,
że jeśli jesteś czarny, tylko naśladujesz mowę.
Czemu nie mogę spokojnie pójść do sklepu?
Jesteś jak papuga. Egzotyczny ptak.
My czarni nie zgadzamy się z pierwotnymi ideami.
Tak samo Thomas Jefferson twierdził, że za grosz w as kreatywności.
Immanuel Kant uważał, że bycie czarnym od stóp do głów
to wyraźny dowód, że każde nasze słowo jest głupie.
Niemiecki filozof Hegel twierdził, że czarni nie posiadają tego,
co po niemiecku nazywamy geist, czyli ducha.
Jesteśmy wiecznymi dziećmi,
prymitywnymi w regionach Afryki, oczywiście z wyjątkiem Egiptu.
Tak jest! Wszyscy to spowodowaliście!
Zbiorowe wyobrażenie białych w pewien sposób
stawia czarne ciało jako swoje przeciwieństwo
i nagle okazuje się, że biel oznacza bycie człowiekiem,
natomiast czarni to zawsze dewianci,
niespokojne, niebezpieczne lub zakłócające porządek ciała.
Co to znaczy zakłócać spokój?
Mówić za głośno?
Stać za blisko?
Zadawać za dużo pytań? Nie robić tego, co ci kazano?
Może nazwano cię niebezpiecznym albo zboczonym.
Może poczułeś się nieswojo,
bo jakieś zakłócające porządek ciało za bardzo się zbliżyło.
Jak zareagowałeś?
KONTROLA SPOŁECZNA
Czy ten człowiek
niespełna 24 godziny wcześniej
mógł ryzykować życiem za mniejszą stawkę godzinową,
niż zarabia on?
NARRATOR: BEN GAZZARA
Pomysł funkcji policyjnej i jej odpowiedzialności wobec grupy
można porównać do wydarzeń sprzed milionów lat,
gdy przodkowie tych mrówek rozwinęli własną wersję funkcji policyjnej.
Po milionach lat ewolucji
mrówki mają system społeczny, w którym część z nich
stoi na straży i obserwuje inne mrówki próbujące dostać się do mrowiska.
Jeśli uznają cię za wroga, mrówki strażnicy dają sygnał
i inne mrówki przybywają, by pomóc zniszczyć intruza.
Mamy powody wierzyć,
że powstanie wydziałów policji, które rozpoczęło się w XIX wieku,
było odpowiedzią na członków amerykańskiego społeczeństwa,
które uważano za innych.
Dobrym przykładem jest fakt,
że otwarcie pierwszego wydziału policji w Nowym Jorku w 1844 roku
było reakcją na napływ imigrantów z Europy,
zwłaszcza z Irlandii, którzy uchodzili za gorszych.
Dziś ludność Irlandii uważamy za białych,
ale w połowie XIX wieku nie do końca tak było.
FOTOGRAFUJĄC OSZUSTKĘ
W Stanach Zjednoczonych, zwłaszcza pod koniec XIX wieku,
gdy doświadczały one ogromnej imigracji,
często nie zgadzano się co do tego, do jakiej kto należy rasy
i jakie są między nimi granice.
Bycie na celowniku policji świadczyło,
że ludzi tych uznaje się za kolorowych.
Gdy policja pilnowała porządku
wśród Amerykanów o włoskim, greckim czy irlandzkim pochodzeniu
i byli oni ofiarami obraźliwych lub dyskryminujących działań policji,
których dziś doświadcza wielu kolorowych,
nie byli postrzegani jako inna grupa etniczna wśród białych,
a jako posiadający status rasowy inny niż biały.
Pilnowanie porządku to droga do władzy.
W amerykańskiej historii widzimy,
że różne białe grupy etniczne, które przybyły do Stanów
i początkowo były celem policji,
starały się przystosować do amerykańskiej białości,
ale i do tutejszej ochrony policyjnej.
Gdy spojrzeć na policję w wielu dużych amerykańskich miastach,
widać, że to oddziały stworzone z wielu białych tożsamości etnicznych,
które wcześniej padły ofiarami
ostrych, dyskryminujących i agresywnych działań policji.
Tuż przed niewolnictwem i zaraz po nim
białym, którzy byli sługami kontraktowymi,
a którzy po zakończeniu niewolnictwa stali się białymi biedakami,
zaoferowano „rasową łapówkę”, jak nazywają to historycy.
„Odsuń się od pobratymców. Nie solidaryzuj się z nimi.
Zamiast tego damy ci to, co nazywa się białością.
A poprzez bardzo konkretne prawa i praktyki
otrzymasz szereg przywilejów”.
W ich nadaniu kluczową rolę odegra policja.
Pod koniec XVII wieku w Wirginii
gubernatorzy kolonii wpadli na pewien pomysł.
„Żeby niewolnicy i służba się nie sprzymierzyli
i nie próbowali nas obalić, powiemy im,
że służący będą biczowani w ubraniu, a niewolnicy zostaną rozebrani do naga”.
To wiele mówi.
Biały przywilej nie jest taki super, skoro grozi ci biczowanie.
Wskazuje jednak, że jest jakaś próba wyróżniania,
zgodnie z którą czarni są najbardziej podatni
i narażeni na siłę i przemoc państwa.
Stopień, w jakim ktoś nie jest czarny,
oznacza stopień, w jakim jest bliżej białego.
A to sprawia, że poziom, częstotliwość
i groźba działań policyjnych będzie diametralnie inna.
Jako młody gliniarz pieszo ścigałem złodzieja samochodu.
Złapałem go.
W tej samej chwili dostałem latarką w głowę.
Zapytałem drugiego gliny, czemu to zrobił.
Odparł, że było tu dwóch czarnych
i miał bliżej do mnie, żeby zaatakować.
Zrobił to bez cienia żalu.
Nie nienawidzimy Murzynów.
Bóg sprawił, że oni są czarni, a my biali.
W 11. rozdziale Księgi Wyjścia
podzielił On rasy.
Od 5000 lat wiemy, że biały człowiek jest rasą wyższą,
zatem my, Rycerze Ku Klux Klanu, zamierzamy zachować białą rasę.
Z powodu segregacji i tego, jak rasa charakteryzuje Afroamerykanów,
imigranci, którzy doświadczyli poniżania,
opresji i wykluczenia,
mogli w końcu się zmienić.
Mogli zmienić nazwisko. Stracić akcent.
Mogli stać się biali
w sposób nieosiągalny dla Afroamerykanów, bo koloru skóry nie da się zmienić.
TŁUMIENIE REWOLTY
W miarę możliwości policja próbowała użyć gazu łzawiącego pod wiatr.
Jeśli wiatr wieje w twoją stronę,
za pomocą pistoletu gazowego wystrzel pocisk z chloroacetofenonem
za tłum, żeby wiatr przeniósł go w ich kierunku.
Na początku XX wieku w wielu amerykańskich miastach
policja była w pełni zintegrowana z systemem politycznym.
Policja będąca częścią politycznej machiny nieskutecznie walczyła z przestępczością.
W zasadzie sama była częścią organizacji przestępczych.
Pokolenie reformatorów policji próbowało to zmienić.
Wielu z nich zdobyło za granicą doświadczenie wojskowe.
Wrócili do Stanów i chcieli zmienić policję
w ten sam sposób, w jaki zmieniono wojsko
w kolonialnych operacjach militarnych
na Karaibach, Filipinach i innych miejscach.
Chcieli zrobić z policjantów zawodowców,
tak jak żołnierze stawali się bardziej profesjonalni.
Żeby zrozumieć dzisiejszą policję, trzeba się cofnąć
do amerykańskich zagranicznych interwencji.
Na myśl od razu przychodzi mi August Vollmer.
PIERWSZY KOMISARZ POLICJI W BERKELEY
To fascynująca postać. Jest dobrze znany w policji.
Uchodzi za ojca nowoczesnej policji.
August Vollmer służył w wojsku,
a szczególnie na Filipinach podczas wojny amerykańsko-hiszpańskiej.
Stany nie twierdziły, że Filipiny były naszą kolonią,
ale ich okupacja trwała prawie pół wieku.
A ustanowienie tej okupacji jest brutalną wojną przeciw powstańcom.
W czasie wojny kolonialnej na Filipinach
wojsko amerykańskie udoskonaliło techniki
i taktykę walki z powstańcami,
z rebeliantami,
„małymi brązowymi braćmi”, jak nazywali Filipińczyków.
August Vollmer odegrał kluczową rolę w tej kampanii.
Wybrano go do służby
w elitarnej jednostce do walki z partyzantami,
która z użyciem wojsk szybkich
szukała i zabijała filipińskich buntowników w głębi lądu.
Vollmer to wspaniała postać, na którą warto zwrócić uwagę,
bo był policjantem,
na Filipinach rozmyślał
nad stworzeniem instytucji policyjnych, po czym został nauczycielem akademickim.
Jest więc jedną z osób, które w pewnym sensie stoją za tym,
jak dziś myślimy o aparacie policyjnym.
Zainspirowany pojazdami transportowymi z czasów I wojny światowej
oddział konny policji nabył sprzęt ciężarowy.
W kabinie mieści się dziesięciu oficerów,
karabiny, bomby z gazem i sprzęt do tłumienia zamieszek.
Vollmer operował w różnych dziedzinach,
o których mówiliśmy.
Myślał o porządku w kraju.
Zdobył doświadczenie podczas zwalczania rebelii.
Można to uznać za sytuację przypominającą wojnę,
ale chodziło o pacyfikację.
Zastanawiał się,
jak zapewnić, by policja zachowała swoją legitymizację.
BERKELEY, 1970 ROK
Aby uniknąć fizycznej konfrontacji, policja znów użyła gazu łzawiącego,
tym razem kierując tłum z powrotem na teren pomnika.
Użycie narzędzi i taktyk do walki z rebelią wpaja policji,
że obywatele są potencjalnymi przestępcami,
że są jak powstańcy za granicą,
a zatem są wrogami państwa
i można wobec nich stosować wszelką niezbędną przemoc.
Co do cech charakterystycznych policji,
to niemal instytucja kolonialna.
To władza rządu nad ludźmi niemającymi nic do powiedzenia
na temat sposobu tych rządów.
Konsekwencje są takie, że policja jako instytucja kolonialna
będzie przede wszystkim służyć interesom
tak zwanych kolonizatorów,
osadników, którzy kojarzą się z bogactwem i białością.
Nasz kraj jest pełen piękna.
W Amerykankach można znaleźć każdy typ karnacji.
Miss Ameryki poważnie traktuje swój wygląd,
a jej piękno, umysł i ciało to jej amerykańskie dziedzictwo.
Jej prawo wynikające z tego, że przodkowie przybyli do tego kraju,
by stworzyć nowy świat dla swoich dzieci i wnuków.
Na tej wolnej ziemi
spotkali się ludzie z wielu krajów, pobrali się
i spłodzili swoje dzieci jako Amerykanie.
PRZEMOC
Policja różni się od innych organów władzy,
gdyż najwyraźniej krystalizuje fundamentalną władzę państwa
w zakresie domagania się monopolu na legalną przemoc.
Mówi, że ta przemoc jest w porządku, a inna nie.
Spojrzenie na policję oznacza
spojrzenie na władzę i sposób, w jaki policja działa w społeczeństwie,
aby utrzymać określone status quo.
Nieważne, czy policjanci są tego świadomi, czy nie.
Mamy do czynienia z władzą,
a funkcjonariusze stają się uczestnikami
nierówności władzy w tym konkretnym społeczeństwie.
Stój.
Uważaj, potraktuję go gazem.
- Spoko. - Popsikam cię.
- Za co? - Wysiadaj, bo dostaniesz gazem.
Słyszałeś, wysiadaj.
Ale za co?
Sięgnij do tyłu.
Ruszysz autem i strzelę.
Ułatwię ci decyzję.
Ruszysz, a strzelę ci w pierś.
Nieważne, co tam masz.
Musisz ponieść konsekwencje.
Ale wykręć numer i zarobisz kulkę.
- Strzelisz? - Żebyś wiedział.
- Za co? - Zrobię to. Słuchaj albo zginiesz.
Praca z przemocą to nie praca z użyciem przemocy.
Ręce na dach samochodu. No już, kurwa!
To dzieło przemocy państwa
i działa najlepiej, gdy przemoc jest powstrzymywana.
Gdy przemoc jest zagrożeniem, którego się nie stosuje,
ale które może być w każdej chwili użyte.
Wyciągnął nóż!
Rozumiesz?
Wszyscy do przodu! No już!
Mówiąc o marginalizowaniu ludzi jako o zagrożeniu dystopijnym,
powinienem ująć to tak, że są uważani za zarazę,
która wpływa na innych.
Celem jest zmusić ich do powrotu na swoje miejsce.
Nie tylko w znaczeniu społecznym,
ale też w znaczeniu przestrzeni, którą dla nich wyznaczyliśmy.
Grupą, która naprawdę zdefiniowała rozwój logiki karceralnej,
byli czarni w Stanach.
Po części jest to efektem tego,
że policja rozwijała się w czasach zniewolenia czarnych.
Gdy zakazano niewolnictwa,
wielu ludzi było tym przerażonych.
Dlatego wymyślili Czarne Kodeksy,
które były zbiorem praw dotyczących tylko czarnych.
Było jasne, że spróbujemy kontrolować was
jak żadną inną grupę.
CZARNE KODEKSY ZABRANIAŁY CZARNYM PRACY POZA ROLNICTWEM,
PRACĄ FIZYCZNĄ LUB SŁUŻBĄ DOMOWĄ.
NIE MOGLI ONI KUPIĆ BRONI. BIAŁY MÓGŁ ARESZTOWAĆ KAŻDEGO CZARNEGO,
JEŚLI UWAŻAŁ, ŻE POPEŁNIŁ PRZESTĘPSTWO.
To koniec tego marszu. Czy to jasne?
To oczywiste, że ta logika karceralna
nie wpływa tylko na czarnych czy brązowych.
Wszyscy są w nią wplątani.
Ale ciągnie się za nami historia strachu.
Obawy, co zrobimy, gdy czarni nie będą już niewolnikami.
Jak dopilnujemy, by postępowali właściwie, skoro nie mamy nad nimi kontroli?
Bez tego rozwój systemu bezpieczeństwa publicznego
wyglądałby całkiem inaczej.
MASZ WSZYSTKO, CZARNUCHU. CZEGO JESZCZE CHCESZ?
Jak się tu znaleźliśmy?
ZOO WZYWA
Pytanie urywa się, gdy tylko je zadacie.
Kim są „my”? Gdzie jest to „tu”?
Baczność!
Wy i ja
mieszkamy w tym samym kraju, ale czy możemy o sobie mówić „my”?
Czy wasza Ameryka i moja są tym samym miejscem?
Czy kiedykolwiek były?
OPÓR
To brutalność policji?
Czy samoobrona?
Jak myślisz?
Odpowiedź inna niż „nie wiem” oznacza stronniczość wobec policji.
Lepiej poznajmy wszystkie niezbędne fakty,
aby naprawdę zrozumieć policję.
Jej funkcję i obowiązki względem wszystkich obywateli.
Nieważne, czy u owadów, czy u ludzi,
pomysł powołania policji pojawił się z konieczności.
Nawet ludzkie ciało ma swoje siły policyjne,
gdy w razie choroby lub urazu
białe krwinki chronią nas przed szkodliwymi bakteriami
i substancjami mu zagrażającymi.
Gdy ludzkość się ucywilizowała,
życie według bardziej skomplikowanych zasad i praw stało się koniecznością.
Prawa mają chronić słabych przed agresją silnych.
W tym układzie władza i siła grupy
została przekazana jednostkom do użytku w imieniu grupy.
Ta sama zasada dotyczy współczesnej policji.
To północne Minneapolis. Plymouth Avenue.
Jest słynna od lat 60.
W 1967 albo 1968 roku doszło tu do powstania.
Kiedyś było tu pełno sklepów i delikatesów.
Czarni się zdenerwowali.
Spalili je.
PLYMOUTH AVENUE, MINNEAPOLIS, 1967 ROK
Miałem wtedy z pięć lat,
ale pamiętam to, bo następnego dnia
wujek przywiózł nas tutaj
i poszedł szabrować żydowskie delikatesy.
Wziął mięso i inne rzeczy.
Moja mama mówiła, żeby tego nie robił,
bo właściciel dawał jej zakupy na krechę.
Co się działo w tej społeczności, że ludzie się zdenerwowali?
Doszło do pewnego zdarzenia z udziałem policji.
Czarni nie mieli tu łatwo.
Byli dręczeni przez policję.
W pewnym barze jeden z właścicieli
brutalnie pobił czarnego, a policjanci nic z tym nie zrobili.
Miarka się przebrała.
Na Plymouth Avenue były różne firmy.
Pewnej nocy je podpalili.
W tamtym roku takie sceny miały miejsce w całych kraju.
LOS ANGELES PO DNIACH BEZSENSOWEJ PRZEMOCY
Mury strawionych ogniem budynków, szalejące płomienie
i atmosfera lęku
nadal unoszą się nad cichą dzielnicą Watts w Los Angeles.
Rzuć torebkę i ręce do góry.
Łapy do góry!
Podnieś je! Idziemy.
Przywódcy czarnych obwinili różne problemy społeczne.
Ubóstwo, bezrobocie, biedne szkoły i złe warunki mieszkaniowe.
Prowadzą one do dyskryminacji.
Dla rzecznika Murzynów główna przyczyna to brutalność policji.
Powszechnie uważa się, że w jakiś sposób mieszkańcy,
a zwłaszcza ci czarni,
rozpoczęli agresję przeciw policji
i instytucjom w ich społeczności.
Jednak spójrzmy na historię
i powszechność tej formy protestu politycznego.
Między 1964 a 1972 rokiem doszło do 2000 rebelii.
Widzimy, że to policja sprowokowała te incydenty.
Sceny nie do pomyślenia.
Strzelanina na środku Broadwayu.
Atak na ulicach Los Angeles.
Nie musi tu dojść do powtórki z Harlemu, Rochesteru czy Nowego Jorku.
Jest czas, by to rozwiązać.
Dziś znów dojdzie do zamieszek. Nieważne, czy się to wam podoba.
Chwileczkę. Słuchajcie.
My, czarni, mamy tego dość.
Wiecie, co dziś zrobią? Nie zależy im już. Nie będą tu dłużej walczyć.
Zapolują na białych.
Nikt z tej społeczności nie próbował ich powstrzymać, gdy spalili nasz kościół.
Ale wszystkich denerwuje, gdy się mścimy.
Pod wieloma względami zamieszki z lat 60.
to reakcja na brutalność policji.
Ale są też odpowiedzią
na długotrwały okres przemocy ze strony tłumów białych.
Nie martwcie się, dłużej tego nie będziemy znosić.
W hrabstwie Lowndes w Alabamie w zeszłym miesiącu spłonęły dwa kościoły.
Kościoły czarnych.
Tydzień później spłonął kościół białych.
Będziemy modlić się w środku albo na zewnątrz.
Rebelia wybuchła na Środkowym Zachodzie,
W Pasie Słońca, Pasie Rdzy, na Wschodnim Wybrzeżu i na południu.
Wszędzie, gdzie czarnych
dotykała segregacja i nierówne warunki, i gdzie częściej kontrolowała ich policja,
która podczas wojny z przestępczością w latach 60. stosowała nowe metody.
Doprowadziło to do wybuchów rebelii w całym kraju, w dużych i małych miastach.
Mam dość bycia popychadłem białych.
Jak się to objawiało?
Zatrzymywali nas na ulicy, wyważali drzwi,
a na komisariacie wybijali zęby kopniakami.
Teraz ich zatrzymują, ale wcześniej tego nie robili.
Robili to już dawno temu.
Policja w naszej społeczności
nie dba o nasze dobro i bezpieczeństwo.
Są tam po to, żeby nas powstrzymać, traktować brutalnie i mordować,
bo takie mają rozkazy.
Policja nie może chronić naszego mienia, bo żadnego nie mamy.
Nie mogli tam być i pilnować, czy stosują wobec nas właściwe procedury,
bo sami ich nie mają.
To oczywiste, że obecność policji w naszej społeczności
nie ma związku z naszym bezpieczeństwem, tylko z bezpieczeństwem właścicieli firm.
Mają też pilnować, żeby status quo był zachowany.
Zrozumcie, że płacone przez was podatki
idą na policję, która was bije.
Wy im płacicie.
Płacicie za skopanie wam tyłków.
Za to, że przychodzą i biją wasze dzieci.
Za to, że przepędzają was z ulic.
Że was zabijają.
OGÓLNOŚWIATOWE POWSTANIE
Nie bójcie się. Nie wstydźcie się.
Chcemy czarnej siły!
Stokely Carmichael, 25-letni rewolucjonista.
Carmichael w Missisipi nawoływał latem do czarnej siły,
stając się znaną postacią, a przy tym dla wielu przerażającą.
Jutro każdy gmach sądu w Missisipi powinien spłonąć,
by pozbyć się brudu.
Gdy pytają, czego chcecie, wiecie, co mówić!
- Czego chcecie? - Czarnej siły!
W latach 60. policja rozumiała radykalizm czarnych
jako ogólnoświatowy system.
Rozumiała zagrożenie ze strony komunizmu
jako idące w parze z radykalizmem czarnych,
jako problem globalny, który istniał i u nas.
Amerykańskie służby bezpieczeństwa
przyjrzały się zajściom na ulicach amerykańskich miast.
Uważali wszystkie te ruchy za podobne
do ruchów wyzwoleńczych, które miały miejsce na całym świecie.
Panował ogromny strach przed radykalizmem i komunizmem.
W kontekście pomysłu militaryzacji policji
musimy dodać pojęcie, które może zabrzmieć niezręcznie,
a mianowicie należy się zastanowić, jak wojsko zostało „upolicyjnione”.
Tysiąc.
W gotowości.
Cel.
Policja jest ważniejszą kategorią.
Zadaniem wojska stało się pilnowanie porządku.
Nie chodziło już o toczenie wojen
i obronę kraju przed innymi mocarstwami po II wojnie światowej.
Zaczęło chodzić o walkę z rebeliantami za granicą,
pacyfikację.
Aspekty militarne przeniknęły do policji,
a motywy działań policyjnych weszły w zakres działań wojskowych.
Ludzie dochodzą do coraz bardziej radykalnych wniosków,
a w Stanach są one podsycane
przez międzynarodowe ruchy antykolonialne.
KONGO, 1960 ROK
W tych krajach
ludzie przyjmują radykalne ramy polityczne.
Nazywają się socjalistami.
Na tej podstawie domagają się prawa do rządzenia.
Te idee mają sens dla radykałów w tym kraju,
gdzie ludność nie została skolonizowana w tym samym sensie.
Ale warunki są podobne.
31 STYCZNIA 1971 ROKU
LOS ANGELES, 1971 ROK
Może to nie jest tradycyjny kolonializm,
ale coś bardzo podobnego.
Ludzie zaczynają podchwytywać te same idee i retorykę
i kwestionować kapitalizm.
Przywódcy naszej czarnej społeczności... Gdzie oni są?
Nie ma ich tu i nie przyjdą, bo...
Właśnie, znów nas sprzedają.
Mamy dość handlowania nami jak niewolnikami.
- Proszę, nie zabijajcie mnie! - Wyłaź z rynsztoka.
Proszę, nie.
Gdy było po wszystkim, młody uczestnik demonstracji
został zastrzelony.
Co najmniej 30 osób zostało rannych, 19 postrzelono, a 88 aresztowano.
W latach 60.
wielu policjantów uważało, że najpierw ruch praw obywatelskich,
a potem ruch Czarnej Siły, są ofiarami oszustwa Związku Radzieckiego.
Zostali zmanipulowani,
a agitatorzy napchali pomysłów
w głowy Afroamerykanów w całym kraju,
przekonując ich do buntu.
Samuel Cartwright był lekarzem,
z którym często konsultowali się biali właściciele plantacji,
gdyż zauważyli, że czarni uciekają z plantacji,
co wydaje się naturalne, bo każdy chce być wolny.
Biali właściciele tego nie rozumieli.
Jeśli czarni z natury byli gorsi, jeśli byli jak ruchomości,
czemu uciekali?
Poszli z tym do Cartwrighta, który stwierdził, że ma odpowiedź.
Stwierdził, że czarni cierpieli na tak zwaną drapetomanię.
To choroba wywołująca przemożną chęć ucieczki z plantacji.
Ciało czarnego jest leczone zgodnie z wyobrażeniem białych,
bo czarni nie mogą chcieć wolności.
Gdyby uciekali z tego powodu,
zadawałoby to kłam twierdzeniu, że czarni są z natury niewolnikami.
Chwileczkę. Chcemy tylko pracy.
Dajcie ją nam i nikogo nie będziemy niepokoić.
Inaczej rozniesiemy Los Angeles w pył.
Co myślisz o sytuacji z policją, bracie?
Policja?
Ich też spalimy.
Policja nie uważała tych ruchów za naturalne, uzasadnione,
oparte na prawdziwej niesprawiedliwości.
A to oznaczało, że traktowano je
jako spisek wroga.
Z tego powodu narzędzia używane do tłumienia tych ruchów za granicą
nadawały się też do użytku w kraju.
Drodzy rodacy.
Za nami tydzień, którego żaden naród nie powinien przeżyć.
EKSPANSJA
Musimy poznać odpowiedź
na trzy podstawowe pytania dotyczące zamieszek.
Co się stało? Jaki był tego powód?
Co zrobić, aby zapobiec powtórce takich wydarzeń?
Wieczorem spotykam się
z komisją doradczą do spraw niepokojów społecznych.
Gubernator Illinois Otto Kerner
zgodził się pełnić funkcję przewodniczącego.
CO Z RAPORTEM O ZAMIESZKACH?
Raport komisji Kernera to obszerny dokument.
To ważny przełom w historii amerykańskiego rządu.
Po raz pierwszy naprawdę wyraźnie widać,
jak pilnowanie porządku w amerykańskim społeczeństwie
jest głęboko splecione
z tworzeniem społeczeństwa podzielonego ze względu na rasę.
Komisja stwierdziła też, że jest ono podzielone i nierówne.
Raport stał się bestsellerem.
W ciągu trzech tygodni sprzedano 740 000 egzemplarzy.
Ponad milion jest w druku.
Wydawnictwo Bantam Books
nazwało raport najszybciej sprzedającą się książką od Doliny lalek,
od której odbiega stylem.
ZAMIESZKI WYBUCHŁY Z POWODU POWSZECHNEJ DYSKRYMINACJI
ORAZ RASISTOWSKICH PRAKTYK POLICJI.
Kupujcie książki o komisji badającej zamieszki,
BROOKLYN, 1968 ROK
Kilku młodych księży z Bushwick działa za kulisami,
zachęcając do sprzedaży raportu jako pierwszego kroku białych
w kierunku uznania tego, co księża i raport postrzegają
za fundamentalny problem – rasizmu białych.
Jaka jest odpowiedź na ten raport?
Jakie działania podejmuje Waszyngton?
Roger Mudd, nasz korespondent w Kongresie. Jaki jest wpływ raportu?
Na razie Biały Dom milczy.
- Dlaczego? - Może to wyrachowanie.
Prezydent czeka, by raport dotarł do nas.
Do tego dochodzi konkretna polityczna kalkulacja.
Pamiętajmy, jak wygląda Kongres.
Zasiadają w nim głównie biali z klasy średniej z małych miast.
Już na starcie jest pewien opór wobec takiego raportu,
wskazującego na nich palcem jako główną przyczynę zamieszek.
Komisja Kernera miała coś dla każdego.
Dla tych z lewej strony
były analizy przyczyn przestępczości.
Dla prawicowców były zalecenia wzmocnienia policji i ich technik.
ZALECONO TWORZENIE MIEJSC PRACY, TAŃSZE MIESZKANIA
I ZWIĘKSZENIE NADZORU POLICYJNEGO.
Sugestie po prawej stronie przytłoczyły analizę po lewej.
Johnson w pełni wykorzystał rekomendacje,
zwłaszcza te o zwiększeniu liczby funkcjonariuszy.
Przestępczość uchodzi za problem dużych miast.
Teraz przedmieścia odczuwają skutki gwałtownego wzrostu przestępczości.
W Lakewood używa się helikopterów, tak jak większość miast używa samochodów.
Eksperymentalny projekt Skyknight
łączy samochód z policjantem w powietrzu.
Dopływ rządowej gotówki znacznie zwiększył liczbę osób
zatrudnionych jako nieumundurowanych i cywilnych policjantów.
Patrol 136, tu Skyknight. Lecimy z Compton i Downey.
Wpłynęło to na rozwój technologii i materiałów
używanych do pilnowania porządku.
PRZEPISY Z 1968 R. PRZYSPIESZYŁY DYSTRYBUCJĘ SPRZĘTU WOJSKOWEGO DO POLICJI.
DOTYCZYŁO TO GAZU ŁZAWIĄCEGO, KASKÓW, KAMIZELEK I HELIKOPTERÓW.
Interwencja Johnsona
przyniosła nie tylko profesjonalizację policji,
ale włączyła rząd federalny
w jej działania w bezprecedensowy sposób.
Amerykanie mają już dość
rosnącej przestępczości i bezprawia w tym kraju.
Ludzie dostrzegają też, że rząd federalny
może i powinien pomóc miastom i stanom
w walce z przestępczością.
Gdy ludzie odwołują się do wojny,
jest to prośba do opinii publicznej
o zgodę na podjęcie wszelkich niezbędnych kroków.
Trzeba tak ująć problem,
żeby ludzie nie nalegali na zbyt duży nadzór i odpowiedzialność,
a policja miała przyzwolenie na wszystko
oraz zaufanie, że właściwie z tego skorzysta.
W teorii walczą ze śmiertelnym zagrożeniem
dla społeczeństwa, które mieli chronić.
Problem przestępczości staje się coraz poważniejszy.
Jeszcze kilka dekad temu takie zagrożenie dla narodu wydawało się niemożliwe.
Zbrodnia ma partnera w tworzeniu wspólnego mianownika
załamania się moralności.
Będziemy dążyć do wprowadzenia przepisów
chroniących obywateli przed przemocą,
a nasza praca dopiero się zaczęła.
Kończy się czas handlarzy przestępczością i korupcją
w amerykańskim społeczeństwie.
Fala zbrodni nie będzie falą przyszłości
w Stanach Zjednoczonych.
Nasze szeregi powiększyły się z 55 osób w 1925 roku
do niemal 4000 mężczyzn i kobiet obecnie.
Jeszcze raz gratuluję
obsady cienkiej niebieskiej linii, powstrzymującej dżunglę,
która grozi odebraniem polany zwanej cywilizacją.
W lutym poprosiłem o zwiększenie o 700 milionów dolarów
budżetu na walkę z narkotykami.
Stwierdziliśmy, że pilnie potrzebujemy kolejnych półtora miliarda dolarów.
Jeśli dodamy do tego 2,2 miliarda,
nasz budżet na walkę z narkotykami w 1990 roku
to prawie osiem miliardów dolarów.
Chcę powiedzieć,
że w mojej propozycji wyważonego budżetu
będzie prawie 1,3 miliarda dolarów
na odnowę programu współpracy policji ze społecznością lokalną.
Program Dotacji DBK zapewnia władzom stanowym i lokalnym środki
na planowanie, organizację, wyposażanie, szkolenie i ćwiczenia
przed atakami terrorystycznymi.
Dlatego od samego początku moja administracja dążyła do tego,
by dać stanowym i lokalnym służbom środki na wykonywanie pracy.
Do tej pory 3,5 miliarda dolarów
z ustawy o odbudowie trafiło do lokalnych służb.
Będę walczył, żeby was chronić.
Jestem prezydentem prawa i porządku.
Dziś zalecam każdemu gubernatorowi,
by wysłał odpowiednią liczbę żołnierzy Gwardii Narodowej,
którzy zdominują ulice.
Wiemy, że brak finansowania policji nie jest odpowiedzią.
Należy ją dofinansować.
Finansujmy ich.
W 2023 ROKU RZĄD USA PRZEZNACZYŁ CO NAJMNIEJ 129,2 MLD $
NA ORGANY ŚCIGANIA, PILNOWANIE PORZĄDKU I ZAKŁADY KARNE.
Status quo.
Obecny stan rzeczy,
zwłaszcza w kwestiach społecznych i politycznych.
Rozwój policji był efektem
każdej wojny domowej i niepokojów społecznych w historii USA.
Gdy status quo stawia opór,
zostaje on stłumiony z przytłaczającą siłą.
Zbrojna reakcja,
rozwój policji, by przywrócić status quo.
STATUS QUO
Patrzę na...
Chcę obraz z kamer w McDonald’s i JJ’s Fish House.
Potrzebuję też tej w Merwin.
Właśnie handlują narkotykami. Patrzę na to.
Nie wiem, czy rzucają igłami. Nadal dilują tam heroiną?
A może trawką?
Patrzę na twoich koleżków.
Chciałbym, żeby kamery były na każdym rogu.
Bardzo by pomogły.
Może nie odstraszałyby przestępców,
bo większość nie wie o ich obecności,
choć ich nie ukrywamy.
W zeszłym roku w radzie były osoby,
którym nie podobała się teoria czujnego oka Wielkiego Brata.
Kamery w całym mieście
bardzo nam pomogły pozbyć się przestępców
i prostytutek z ulicy.
Nagrywa się bez przerwy?
Dzięki nim wiemy, jakiego auta szukać.
Ten czarny SUV i czterech Afroamerykanów jest tu od kilku godzin.
Widziałem ich uściski dłoni. Możemy ich teraz przymknąć.
Mamy ku temu przesłankę.
Nikt niewinny nie będzie w to wmieszany.
Odczytam zadania,
powiem, jakie są moje oczekiwania, i możemy ruszać.
Tworzymy projekt Policja i Czarni.
Jako grupa policjantów z Minneapolis i członków społeczności czarnych
budujemy zaufanie, żeby promować bezpieczeństwo.
Rośnie liczba kradzieży samochodów.
Większość złodziei, może nawet 99%, to nieletni.
Rzadko robią to dorośli.
Najmłodszy złodziej miał dziewięć lat.
Pewna dziewczyna w wieku może 16 lat
miała na koncie ponad 20 kradzieży i inne przestępstwa.
Mówimy o syndromie drzwi obrotowych wymiaru sprawiedliwości dla nieletnich.
Nie chcemy kryminalizować naszych dzieci.
Ale nie chcemy myśleć, że są przestępcami. Pozwalamy, by robili coraz gorsze rzeczy.
Problem polega na tym,
że system prawa karnego ponosi porażkę.
Z mojego punktu widzenia wszystko wymaga zmiany.
W końcu ktoś zabije te dziewczyny.
Albo one kogoś zabiją, jeśli jeszcze tego nie zrobiły.
Ale nie mogę pojąć,
że nie umiemy połączyć tych dzieciaków z sędzią,
żeby przydzielił ich do interwencji.
To mówi, co myślą o naszych dzieciach. Wiesz, jak jest z białymi?
Mają szansę na przedprocesowe interwencje.
Przedprocesowe.
Wysyłają ich na leczenie. Do najróżniejszych...
Dureń, który zastrzelił DeShauma, na bank się na to załapał.
Prawda jest taka,
że system karny nas zawiedzie.
To ci uniemożliwia pracę.
Więc co zrobimy?
Mamy grupę dzieciaków, Afroamerykanów, zamkniętych w areszcie dla nieletnich.
Może nie powinniśmy ich tam trzymać.
Ale nie sprawdzamy, jak się zachowują.
Siedzą tam za to, co zrobili, a nie za to, kim są.
Porozmawiajmy o tym, jak powinna wyglądać interwencja.
Spoko.
Problemem jest to, że proces otrzymywania interwencji
omija nasze dzieci.
Nasz system prawny zakłada, że wypuszczamy ich bez interwencji
i pilnujemy, żeby nie popełniali przestępstw,
a to bzdura.
Narażają nasze dzieci i nas wszystkich na porażkę.
W Edinie tak się nie zdarza.
Każde aresztowanie, każde zatrzymanie i przeszukanie,
każda chwila policyjnej przemocy ilustruje paradoks władzy policji.
To ogromna instytucja,
posiadająca 18 000 wydziałów.
Ale jej obecność najbardziej da się odczuć poprzez bezpośredni kontakt.
W kwestii dominacji,
Ray Kelly powiedział, że przeszukania mają „zaszczepić strach”
wśród czarnych i brązowych dzieci
przed noszeniem przy sobie broni.
To nie reakcja na przestępstwo. To forma dominacji i kontroli.
Na co dzień policja nie ma jednej twarzy,
ale osoby, które wpadły w tryby policyjnej maszyny, tak.
W 2008 roku byłem wagarowiczem
i groziło mi wyrzucenie ze szkoły.
Moje życie polegało głównie na uciekaniu ze szkoły.
W domu było ciężko.
W szkole też.
Dlatego tam nie bywałem i unikałem odpowiedzialności.
Dzięki temu stałem się znany we Flushing.
Zatrzymywano mnie i przeszukiwano kilka razy w tygodniu.
Było nas z 40 i co najmniej raz dziennie kogoś z nas zatrzymywano.
Nie szliśmy do parku, bo kręciły się tam gliny.
„Navindera już zatrzymali” albo „zatrzymali Ashę”.
Czasem wyglądało to prawie po przyjacielsku,
ale bywało też bardzo agresywnie.
Bardziej wkurzały mnie te przyjacielskie.
- Jak masz na imię? - Art.
- Jak? - Art.
- A on? - Eddie.
Chodź tu.
Dokąd idziesz, Eddie?
Gdy znów go zobaczę, będzie miał problem.
Wiem.
Eddie! Lepiej chodź!
Wtedy to była rutyna.
Znałem ich imiona, a oni znali moje.
Raz zatrzymali mnie, gdy czytałem książkę w parku.
Tamtego dnia myślałem, że nic na mnie nie mają.
Nie miała się o co przyczepić.
Zapytałem: „Jak ci mija dzień, Amando?”, na co ona: „Dobrze, Nilesh.
Połóż ręce na ławce”.
- Chcesz pogadać na komisariacie? - Nie.
- To jak mu na imię? - Eddie.
- A nazwisko? - Smith.
- Daj spokój. - Naprawdę.
Nie będę cię trzymał. Wsiadaj do radiowozu.
- Jedziemy na komisariat? - Wsiadaj.
Kiedy masz takie relacje z glinami,
za każdym razem minuta wydaje się trwać dziesięć.
Pięć minut trwało pół godziny.
Bardzo szybko stajesz się pokorny.
A ze mnie był niezły dupek.
Miałem gdzieś ludzi i policję.
Powtarzam, nie byłem jakimś pieprzonym...
agresywnym gnojkiem.
Byłem tylko chudym Hindusem.
Powoli poczucie winy i myśli typu:
„Boże, policja mnie zatrzymała.
Muszę być złym człowiekiem”
przechodziły w: „Robią to przez to, jaki jestem”.
Zacząłem utożsamiać się z tym uczuciem.
Z łatką, jaką ci doczepili.
Nie wiem, co to była za łatka.
Ale czułem się jak straszny przestępca.
Czułem się jak szkodnik,
cholerny śmieć sprzedający crack.
Tak było.
Czułem, że jestem takim człowiekiem
przez to, jak mnie traktowali.
Nigdy nie robiłem takich rzeczy.
Przysięgam.
Ten delikatny nacisk.
Trwa nieustannie.
W końcu albo masz dość,
albo stajesz się zbyt zły, albo zbyt emocjonalny,
i kończysz martwy.
Bardzo ciekawym przykładem jest sytuacja w Nowym Jorku,
gdy obowiązywała zasada „zatrzymaj i przeszukaj”.
Była to bardziej mobilna i elastyczna forma zarządzania
bez stosowania separacji przestrzennej na różne części miasta,
choć nadal ona istniała.
Tu zarządzano ruchem ludzi w mieście.
W LATACH 2004–2012 ZATRZYMANO 4,4 MILIONA LUDZI.
PONAD 80% Z NICH TO CZARNI I LATYNOSI.
Broń znaleziono w 1,5% przypadków.
Odsetek odzyskanej broni wynosi 0,1%.
To pokazuje, jak groteskowo błędny był ten program.
Gdy o tym pomyśleć, w pewnym sensie
był to czysto algorytmiczny projekt rasowy,
w którym policja obserwowała, jak ludzie o odmiennym wyglądzie
poruszają się po mieście,
i brała na siebie odpowiedzialność,
aby w mgnieniu oka dosłownie ich przechwycić.
Zatrzymać i przeszukać.
Zrobić z nich podejrzanych za to, że są w danym miejscu.
Można to uznać za coś w rodzaju projektu mobilnej segregacji.
Będziemy się przemieszczać i sprawdzać.
Nie powiemy, że nie mogą być tu czy tam.
Ale niektóre osoby
nigdy nie będą pasować do danego miejsca i powinni je opuścić.
Wiesz co? Nie toleruję tego, co się dzieje.
Wszedł tu on i dwóch jego kumpli.
Ten teren musi być czysty.
Spędzają tu parę minut.
Jeśli ich nie ruszymy, zjawi się więcej.
Trzeba się ich stąd od razu pozbyć,
bo jeśli zbierze się za duży tłum,
wymkną się spod kontroli i poczują się tu panami.
To nasz teren, nie ich.
Mogą tu mieszkać, ale to nasz teren.
Te ulice należą do nas.
Nie trzeba noża ani pistoletu.
Kiedy ta kobieta rzuci butem, zostanie aresztowana.
Flynn uzna, że to kamień albo cegła.
Żądanie bezwarunkowego posłuszeństwa, a tego żąda policja,
jest wbrew przekonaniom większości Amerykanów,
którzy uważają nas za społeczeństwo demokratyczne,
w którym nie trzeba być poddanym autorytarnym rozkazom.
Określano to zasadą „zapytaj, powiedz, zmuś”.
Najpierw pytam. Potem mówię, co mają zrobić.
Jeśli nie słuchają, zmuszam ich do tego.
Kiedy w telewizji widzimy autorytarne rządy
albo czytamy o takich,
w których od obywateli oczekuje się bezwarunkowej uległości i posłuszeństwa,
mówimy: „Straszne. To tyrania. Na szczęście Amerykanie są wolni”.
- Mam go, Kyle. - Puszczaj!
Duszenie to manewr, z którego korzystają policjanci,
żeby zmusić cię do zrobienia czegoś, ale nie możesz tego zrobić, bo się dusisz.
Trudno, by w każdym brutalnym starciu na ulicy
policjant pamiętał,
gdzie na szyi są naczynia krwionośne i nerwy.
Z drugiej strony
doradcy medyczni i instruktorzy potwierdzają,
że im więcej człowiek trenuje i oswaja się z anatomią,
tym mniejsze ryzyko obrażeń i niepełnosprawności.
Po przyjrzeniu się wielu sprawom wierzę, że odpowiednio stosowane specjalne chwyty
niosą niewielkie ryzyko...
Nie mogę oddychać.
Ludzie sprawujący władzę policyjną
robią coś bardzo konkretnego.
Przekładają na praktykę ten istotny, podstawowy element władzy państwowej,
jakim jest zdolność do przejęcia monopolu na legalną przemoc.
- Co? - Otwórz drzwi.
- Czemu to robisz? - Wysiadać.
- Nie wiem, co... - Wysiadać.
Zatrzymaj auto! Przestań!
Już wysiadam.
Przestań!
Wysiadam!
Przestań!
Próbuję wysiąść!
Co jest, kurwa? Przecież wysiadam!
Wysiadaj z tego cholernego auta!
Stop.
Czarna plansza.
Jeśli zatrzymam tu tę przemoc, będzie mniej nieprzyzwoita?
Umieściłem ją w martwym punkcie.
Jak długo wytrzyma?
- Nie reaguje. - Ma tętno?
Spójrz na niego. Zero reakcji.
- Sprawdź tętno. - Poważnie?
- Siedzisz sobie, a on nie żyje? - Pokaż tętno!
Oddycha?
- Sprawdź tętno! - Nie mam zamiaru o tym dyskutować.
- Mówię ci, sprawdź tętno. - Tom, sprawdź.
No sprawdź. Zmyślasz.
- Nie bierzcie prochów. - Słucham?
Myślisz, że co się dzieje? Uważasz, że dobrze zrobił?
- Cofnij się. - No to jak?
Uważasz, że robisz dobrze?
- Naprawdę jesteś strażakiem? - Tak, z Minneapolis.
- No to na chodnik. - Tętno!
- Sprawdź je, kurwa! - Na chodnik.
Facet się nie rusza.
Ciężko oskarżyć policjantów o zabijanie kolorowych,
bo zwykle jest to zgodne z prawem.
Ręce do góry! Natychmiast!
Odwróć się!
Na ziemię!
Sąd Najwyższy dał policji coś, co nazywam supermocami,
pozwalając im profilować rasowo, aresztować i zabijać.
Przykładem użycia siły jest sprawa Graham kontra Connor.
Sąd Najwyższy orzekł,
że policja może użyć siły, o ile przeciętny policjant uważa,
że to odpowiednia sytuacja do jej stosowania. Taka jest zasada.
To niezwykłe, jak wiele wydziałów policji
nie chce innych regulacji użycia siły.
Od dziesięcioleci
związki zawodowe policjantów wykorzystują negocjacje zbiorowe,
żeby podnieść sobie kontrakty i dopełnić prawo stanowe klauzulami,
które są nie tylko wspaniałomyślne, ale też działają wstecz,
pomagając policji unikać konsekwencji.
To chyba ten dom.
- Masz wyciszony mikrofon? - Tak, ale mogę...
Fajnie was widzieć.
Wyciszyłeś?
Dlaczego policjanci z Sacramento wyciszyli mikrofony w kamerach?
Wyciszony?
- Tak. - Dobra.
Związki zawodowe policjantów oznajmiają urzędnikom,
którzy są im wdzięczni i biją im pokłony:
„Potrzebujemy 24 do 48 godzin,
zanim ten funkcjonariusz będzie musiał złożyć oświadczenie o tym, co robił
aż do chwili zastrzelenia tej osoby.
Sprawy dyscyplinarne muszą pozostać tajemnicą.
Po sześciu miesiącach akta muszą zostać oczyszczone.
Cała historia musi zniknąć”.
To pozwala funkcjonariuszom
raz za razem unikać odpowiedzialności,
o immunitecie warunkowym nie wspominając.
SĄD NAJWYŻSZY STWORZYŁ IMMUNITET WARUNKOWY.
CHRONI POLICJANTÓW PRZED ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ CYWILNĄ,
NAWET GDY ŁAMIĄ PRAWO.
- Cofnij się. - Mam taser!
Przestań!
- Postrzeliła mnie. - Proszę, przestań.
- Postrzeliłam go. - Tak?
Boże! Trafiłam go!
Usiądź, Kim.
System pilnowania porządku w dużej mierze tworzono
poza zasięgiem wzroku przeciętnego Amerykanina,
a zasady nim rządzące w Stanach w wielu przypadkach ustaliła
sama policja i jej lobby.
Oznacza to, że policja była w stanie
raz za razem kodyfikować podwojenie i potrojenie swojej władzy.
Pod względem prawnym mamy niewiele standardów krajowych.
Prawie wcale.
Co niezwykłe, mamy też bardzo mało standardów stanowych.
I bardzo mało standardów miejskich.
Normy, według których działa policja, najczęściej wyznaczają ona sama,
zasady wydziału policji i ich organizacje zawodowe.
Mowa o zapewnieniu tego, że policja działa zgodnie z prawem,
a gdy ich zachowanie jest bezprawne, odpowiadają za to.
Największym problemem działań policji
jest fakt, że większość krzywd, jakie wyrządza, jest legalna.
Straszne, prawda? O to mi chodzi, gdy mówię, że to nasza wina.
To my je legalizujemy.
Nie zwalniam policji z odpowiedzialności.
Ale większość krzywd, które wyrządzają, jest zgodna z prawem.
Interesuje mnie...
rola nas w tym wszystkim.
Oboje wyraziliście podobne uwagi na temat praw,
które pozwalamy egzekwować policji,
i tego, na co pozwalamy policji.
Siedzę i myślę sobie: „To nie ja.
Nie ja pozwalam na to policji. Nie wiedziałem, że to legalne”.
Czy należę do tych „nas”?
Gdyby mogła pani spróbować wskazać,
kto naprawdę umożliwia ustawodawcom
uwolnienie się od odpowiedzialności
od informowania policji w bardziej stanowczy sposób,
co i jak ma robić.
Każdy, kto sprawuje władzę,
chcąc wyciągnąć konsekwencje wobec policji,
musi stawić czoła wydziałowi policji
i innym obrońcom status quo, niezależnie od środowiska.
Zazwyczaj jest to ten sam podejrzany. Korporacyjna Ameryka, wpływowi bogacze.
Spójrzmy na historyczną rolę policji w Ameryce.
Zniszczyła formujące się na północy związki zawodowe.
Organizowała patrole niewolnicze na Południu.
Zawsze chroniła interesu tych,
którzy wykorzystywali tłumy dla własnego zysku.
Gdy myślicie o politykach i policji,
myślicie o konkretnych ludziach,
nie o systemach,
a ci ludzie często działają w interesie systemu,
którego nie popierają, a nawet krytykują.
Jednak ciężar ich pracy skupia się na wzmocnieniu tego systemu.
To system, który uprzywilejowuje elity klasowe,
rasowe, ludzi wolnych od piętna społecznego.
A jednak wiele osób go wspierających
znajduje się po złej stronie wszystkich tych podziałów.
Bycie stróżem prawa jest trudne.
Każdy dzień...
Jestem po prostu zmęczony.
W zeszłym roku zastrzelono tu 12-latka.
Kłócił się z innym dzieciakiem z tej ulicy.
Kiedy tu przyjechałem,
bardzo szybko usłyszałem, kto to zrobił.
Wciąż mieszkają tu ludzie, przy których dorastałem.
- Co się stało z tym 12-latkiem? - Zmarł.
Mamy w tym kraju wiele społeczności wystawionych na ciosy.
Na pytanie, czy chcą likwidacji policji,
wielu odpowiada: „Nie, chcemy ich więcej”.
Jednak jeśli zapytacie ich o to, jak są traktowani przez policję,
wpadają w złość.
To też nasza porażka.
Można pomóc tym społecznościom
inaczej niż przez agresywne pilnowanie porządku.
Po prostu tego nie robimy.
Zawsze uważałem,
że im więcej czarnych w policji, tym mniej problemów.
Że czarny komisarz oznacza mniej problemów.
Wierzyłem w to przez 30 lat.
Ale nie o to chodzi.
Wiele straciłem, stając w obronie czarnych gliniarzy z tego wydziału.
Czasem się zastanawiam,
co by było, gdybym siedział cicho i robił swoje.
Gdzie bym teraz był?
Charlie Adams jest w policji od 1986 roku i nie planuje przechodzić na emeryturę.
Chce zakończyć swoją misję jako inspektor w IV komisariacie.
Oczy me dojrzały dziś
Pana przyjście w chwale
Zaczynaliśmy jako 13 stanów na wybrzeżu Atlantyku.
Nieśliśmy z sobą wolność.
Jeśli polis i państwo są samorządnymi podmiotami demokratycznymi,
policja jest kryjącą się w cieniu siłą, która mówi:
„Istniejemy po to, aby utrzymywać władzę, gdy nie możecie już sami rządzić.
Istniejemy, żeby kontrolować i regulować przemoc w społeczeństwie,
przypisując sobie całą tę przemoc”.
Reakcja organów ścigania na żądania czarnych
o szanowanie naszego życia, naszych domów, rodzin i dzieci,
jest zawsze taka sama: „Pieprzyć to.
Posmakujcie tej siły i zobaczcie, czy się wam podoba”.
3 MARCA 1991 ROKU
Gdy pomyśleć o policji systemowo,
i o tym, że w Stanach
urosła do potężnej siły...
Gdy pomyśleć nie tylko o policji,
ale o sieci więzień, liczbie osób aresztowanych,
liczbie osób skazanych za przestępstwa,
o wszystkim, co z tego wynika,
o wszystkich spokrewnionych z ukaranymi, ściganymi i osadzonymi,
okazuje się, że to większość ludzi w kraju.
Nie mniejszość, większość.
Jesteśmy nadmiernie nadzorowanym społeczeństwem,
a to oznacza,
że stosunek policji do ludzi został całkowicie wypaczony.
Zamiast zwiększać liczbę ludzi,
których można postrzegać jako część samorządnego, demokratycznego świata,
ludzi, którzy szukają wspólnego języka
i chcą rozwiązać konflikty na drodze polityki i protestów,
znacząco zmniejsza się liczba tych, którym wolno zajmować się swoimi sprawami,
a powiększa się grupa ludzi
będących pod nadzorem policji.
Zjazd 161.
Widzę.
Reżimy faszystowskie i totalitarne zaczynają od wzmocnienia policji.
Jednym ze sposobów jest zwiększenie siły policji,
czwartej gałęzi rządu.
Wzmocnienie jej władzy oznacza zagładę demokracji.
Czasem lubię mówić:
„Pomyśl o najpotężniejszej osobie w Stanach.
Może to być Biden, Trump albo Hilary Clinton,
jeśli uważasz, że nadal potajemnie rządzą.
Nie mogą tak po prostu strzelić ci w pierś.
Każdy zaprzysiężony policjant w USA ma do tego prawo i władzę”.
- On krwawi! - Krwawi z uszu!
- Zabierzcie go stąd! - Krwawi z ucha!
Dajcie lekarza!
Po czym łazisz?
Kwestia utraty demokracji nie będzie miała nic wspólnego
z jakimś prawicowym demagogiem pokroju Donalda Trumpa.
Będzie miała związek z długą i głęboką historią,
w której nie udało nam się rozwiązać
systemowego problemu rozwoju policji
kosztem rozwoju naszych demokratycznych odruchów
i wsparcia, którego potrzebujemy, by działać jako autonomiczny naród.
Minęła dekada od sprawy Trayvona Martina, prawie tyle samo od Michaela Browna.
Amerykanie muszą zdecydować.
Jeśli mamy się tym zająć i poważnie porozmawiać
na temat wywrócenia do góry nogami tych systemów, o czym wielu mówiło,
ludzie naprawdę będą musieli zaangażować się w te kwestie.
Bo te systemy są trudne.
Ciężkie i skomplikowane.
Są też potężne.
Douglass rzekł: „Władza nie rezygnuje z niczego bez powodu”.
To dotyczy też władzy, którą jest amerykańska policja.
Jeśli już, ich władza się zwielokrotniła.
Ruchy!
„Władza nie rezygnuje z niczego bez powodu.
Nigdy tego nie czyniła i nigdy nie uczyni”.
Frederick Douglass.
CHRONIĆ I SŁUŻYĆ: ILE WŁADZY MA POLICJA W USA
Napisy: Karol Radomski