Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง
ปกติหนังทั่วไปจะเริ่มต้นตรงนี้
แต่ผมอยากให้คุณรู้ว่าหนังเรื่องนี้นําเสนอ การวิเคราะห์ประวัติศาสตร์ของตํารวจ
ซึ่งผมอยากให้คุณพิจารณาก่อน
หนังเรื่องนี้เรียกร้องความสนใจใคร่รู้ หรืออย่างน้อยก็ความคลางแคลงใจ
ผมจะให้คุณตัดสินใจละกัน
อํานาจตํารวจคืออํานาจแบบทันทีทันใด
มันคือเดี๋ยวนี้
มันคือ ทําตามที่ฉันบอกเดี๋ยวนี้
ไม่มีการรอ ไม่มีการโทรศัพท์ ไม่มีอะไรพวกนี้ หรืออย่างอื่น
ฉันเป็นคนตัดสินใจว่าจะทําอะไรต่อ
จะเป็นตํารวจที่ดี ขอแค่อย่างเดียวเท่านั้น หัวใจ
แต่คุณต้องเป็น เอ่อ บางครั้งคุณก็ต้องใจร้าย
บางครั้งคุณก็ต้องทําตัวโหด
นี่ตํารวจ อย่าขยับ
ผมทําอะไร
เข้าใจที่ฉันกําลังพูดด้วยไหม
ฉันไม่มีเวลาเล่นกับนาย
พร้อม ระวัง
ระดับเข่า ระวัง
ระดับเอว ระวัง
(สองทศวรรษต่อมา นิวยอร์กซิตี ฟิลาเดลเฟีย ซินซินนาติ และชิคาโก)
(ก่อตั้งกรมตํารวจของตนเอง)
ก็เหมือนกับสถาบันอื่นๆ ที่เชื่อกันว่า "เราทํากันมาแบบนี้ตลอด"
"ดังนั้นมันก็น่าจะถูกต้อง" ไม่มีใครย้อนกลับไปดูตอนเริ่มต้น
เพื่อตั้งคําถามว่า "เราเริ่มต้นสิ่งนี้เพื่อจะทําอะไร"
คําว่าตํารวจมาจากไหนล่ะ มันมาจากคําว่าโพลิส
แนวคิดก็คือเราคือประชาชนที่ปกครองตนเอง
และเราเชื่อในหลักการปกครองตนเอง
ปัญหาคือเราไม่มีทางรู้ได้ว่าใครควบคุมตํารวจ
เราไม่มีทางรู้ได้ว่าอะไร มอบอํานาจให้ตํารวจคุมประชาชน
ตํารวจในชุมชนของเรา ยึดครองพื้นที่ของเรา ชุมชนของเรา
เหมือนกองทัพต่างชาติยึดดินแดน
มีคนจํานวนมากรู้สึกว่า งานตํารวจอยู่เหนือการควบคุม
แต่ก็มีกรณีที่มีความรุนแรง และอาชญากรรมอุกฉกรรจ์
ในบางชุมชนที่ควบคุมไม่ได้เหมือนกัน
(มีสนง.ตํารวจรัฐและท้องถิ่น หน่วยรักษาความสงบในสหรัฐฯ 18,000 แห่ง)
(โดยมีเจ้าหน้าที่กว่าหนึ่งล้านคน พอๆ กับประชากรของเดลาแวร์)
ความป่าเถื่อนของตํารวจ
ชี้ให้เห็นว่าเรายังไม่ได้บรรลุ ความเป็นพลเมืองเต็มขั้น
และนั่นคือเหตุผลที่ตํารวจเป็นชนวน ของการประท้วงที่ขยายตัวขนาดนั้น
เพราะมันเป็นการดูหมิ่นตรงๆ ว่าเราไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่
ไม่มีศักยภาพจะอยู่ที่นี่
พวกคุณต้องสลายตัวทันที ไม่งั้นจะถูกจับกุม
ทําเดี๋ยวนี้
ถ้าให้เราเริ่มสร้างประเทศกันวันพรุ่งนี้ และส่วนหนึ่งของสิ่งที่เราต้องสร้าง
คือระบบกฎหมายและระเบียบ กระบวนการยุติธรรมและระบบตํารวจ
แทบไม่มีโอกาสเลยที่เรา จะสร้างระบบที่เรามีอยู่ในตอนนี้
แต่เราก็ยังใช้ระบบนี้อยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน
อํานาจของตํารวจนั้นมหาศาล ไร้ขีดจํากัด และยากจะกําหนดนิยาม
เป็นอํานาจของตํารวจหนึ่งล้านคน ที่ใช้อํานาจนี้ในทุกๆ ที่ พร้อมกัน
แต่อํานาจของตํารวจก็ใกล้ชิดเราผิดธรรมดา
สถาบันขนาดมหึมาเดียวกันนี้ สามารถค้นกระเป๋าคุณ
แกะรอยมือถือของคุณ เรียกให้คุณยืนยันตัวตน
ส่องคุณจากกล้องวงจรปิด หรือเก็บดีเอ็นเอของคุณ
ในสหรัฐอเมริกา อํานาจของตํารวจไม่ได้ถูกควบคุมจริงจัง
ประชาธิปไตยลักษณะนี้ ใครมีอํานาจกว่ากัน
ประชาชนหรือตํารวจ
(มินนีแอโพลิส มีนาคม ปี 2022 สถานีตํารวจที่สี่)
อาชญากรรมประเภทไหน ที่พบบ่อยที่สุดในฝั่งเหนือ
คุณเจอเรื่องอะไรบ้างในสถานีนี้
ที่เจอเยอะคือความรุนแรง ฆาตกรรม นี่นอร์ธไฮสคูล โรงเรียนผม
(สถานีที่สี่อยู่ฝั่งเหนือของมินนีแอโพลิส)
เรารับมือกับความรุนแรงมากมาย
นี่ก็เพิ่งมีหนึ่งในนักกีฬาของเรา
ควอเตอร์แบ็คของเรา ถูกยิงตายเมื่อสองสัปดาห์ก่อน
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขาคิดว่าจะปล่อยเด็ก เลิกเรียนเร็วหน่อยเพื่อให้เด็กๆ ได้ไป
ประท้วงเรื่องที่อาเมียร์ ล็อก ถูกยิง
ดี ฮิลล์เลยออกจากโรงเรียน พร้อมกับเพื่อนร่วมทีม
เขากําลังจะกลับบ้านหรือไม่ก็ไปบ้านเพื่อน
แล้วเขาก็มาผ่านหมอนั่น ตรงนี้ที่ถนนโกลเด้นวัลลีย์
ซึ่งเราจะขับผ่านแถวนั้น
แล้วก็แซงหมอนี่ไป
หมอนั่นย้อนกลับมา ซึ่งเราไม่รู้ว่าพวกเขาปะทะกันไหม
แต่ดีก็เดินต่อไป
หมอนั่นชักปืนออกมาจากกระเป๋า แล้วยิงเข้าที่ท้ายทอยเขา
เขาตายคาที่
- ชนมือหน่อย หนุ่มๆ - เอาละ
- ดูแลกันดีๆ - มีสมาธิ จดจ่อ
ประตูหน้าเปิดอยู่ ผมจัดการเอง
กรมตํารวจของเรา หน่วยงานบังคับใช้ กฎหมาย เป็นองค์กรกึ่งทหาร
นี่ตํารวจ มีหมายค้น!
ทุบเลย
- ไป - นี่ตํารวจ
- มีหมายค้น หมอบลง! - หมอบลงกับพื้น!
ตามอยู่ๆ
ซึ่งคนก็ไม่รู้ว่าทําไมมันถึง กลายเป็นองค์กรกึ่งทหาร
นั่นเพราะตํารวจมาจากหน่วยตรวจตราทาส
ลุกขึ้น ยัยหนู
ทาสทุกคนในเมืองนี้ ถ้าพวกเขาไม่มีเอกสารจากเจ้านาย
พวกเขาจะโดนเฆี่ยนตีอย่างหนัก
และพวกนายทาสก็ต้องเหลืออด กับหน่วยตรวจตราทาสพวกนี้ ถูกมั้ย
นายทาสเลยไปถามวิทยาลัยการทหาร
"คุณฝึกพวกนี้ได้ไหม ทําให้พวกเขามีระบบระเบียบหน่อย"
เดาสิว่าระบบที่ว่าคืออะไร
กึ่งทหารไงละ
บ้านอยู่ไหน
- ถนน 80 กับ... - เอามือลง
- อยู่ไหน ไปโน่น - ถนน 80 ตัดกับฟิเกโรอา
ถ้าเจ้าหน้าที่ของเราเข้าใจเรื่องนี้
และได้คุยเรื่องนี้ และถูกสอนเรื่องนี้มา
พวกเขาจะรู้ว่าทําไม เมื่อคนแอฟริกันอเมริกันพูดว่า
"ใช่ นายเป็นผลผลิตของหน่วยตรวจตราทาส"
เขาน่าจะเข้าใจว่า พวกเขาหมายความว่ายังไง ใช่มั้ย
เพราะคําบางคําอย่าง "การตรวจตรา" เราไม่ได้เปลี่ยนสิ่งนี้เลย ถูกมั้ย
เราคุยกันเรื่องการถือเอกสาร จากเจ้านายเพื่อเข้าเมืองแล้วนี่
ตํารวจทําอะไรเมื่อเห็นกลุ่มชายผิวดําล่ะ
"เฮ่ ขอดูบัตรประชาชนหน่อย" ต่างกันตรงไหน
เมื่อเราคิดเรื่องต้นกําเนิด การบังคับใช้กฎหมายในอเมริกา
เรามักจะหาจุดกําเนิดเพียงจุดเดียว
แต่ที่จริงแล้ว
การบังคับใช้กฎหมายคือสิ่งที่พัฒนาจาก หลายๆ แหล่งตลอดเวลาที่ผ่านมา
จุดกําเนิดหนึ่งน่าจะอยู่ที่การบุกเบิกดินแดน
ซึ่งผู้ตั้งถิ่นฐานผิวขาวพบว่าตัวเองอยู่ในสถานที่
ซึ่งต้องแย่งชิงการอ้างสิทธิ์ในที่ดินกับชนพื้นเมือง
และผู้ตั้งถิ่นฐานผิวขาว ก็พยายามประกาศสิทธิ์และกรรมสิทธิ์เหนือที่ดิน
(ตั้งแต่ปี 1830-1847 รัฐบาล สหรัฐฯ เคลื่อนกองกําลัง)
ดังนั้นกองกําลังปกป้องดินแดนน่าจะถือได้ว่า
เป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งที่เรา รู้จักกันต่อมาในชื่อการควบคุมความสงบ
ทางตอนใต้ เรามีระบบที่แตกต่างออกไป
หลักๆ มันคือระบบตรวจตราทาส ซึ่งผูกโยงกับกองกําลังอาสาสมัคร
พวกนี้หลักๆ คือผู้ชาย
ที่ได้รับมอบหมายให้ตรวจตรานิคมเกษตร
และดูแลให้มั่นใจว่าทาสที่อาศัย อยู่ในนิคมเหล่านั้นจะไม่ก่อเรื่อง
งานหลักก็คือควบคุมกลุ่มคนเหล่านี้
หน่วยตรวจตราทาสจึงเติบโตขึ้นเป็นสถาบัน
ที่สัมพันธ์กับระบบทาสซึ่งเราสามารถมองได้ว่า
เป็นกองกําลังตํารวจยุคแรกลักษณะหนึ่งก็ว่าได้
พวกคุณพร้อมเมื่อไหร่ก็บอกนะ
ใช่ เราพร้อมแล้ว
เยี่ยม แอ็กชัน
ในศตวรรษที่ 18 และ 19 เราได้เห็นการควบคุมในเขตเมือง
ซึ่งเป้าหมายหลักก็คือรักษาระเบียบในหมู่กรรมกร
ซึ่งก็คือชนชั้นแรงงาน
ดังนั้นนี่น่าจะเป็นแหล่งที่สาม
ที่ตํารวจพัฒนาขึ้นมา เป็นวิธีหลักในการจัดระเบียบทางชนชั้น
คนงานโรงงานผลิตชิ้นส่วน รถยนต์ประท้วงที่โตเลโด
กองกําลังป้องกันต้องใช้แก๊สน้ําตา ลูกตะกั่ว และท่อนเหล็ก
เพื่อควบคุมอารมณ์ของผู้ประท้วง ที่ถูกนักปลุกระดมหัวรุนแรงปลุกปั่น
แก๊สน้ําตาและแก๊สยาสลบ ถูกระดมมาใช้สยบฝูงชน
สมรภูมิของจริงที่มีคนตายสองและบาดเจ็บเจ็ด
ก่อนที่กลุ่มผู้ประท้วงจะแตกฮือและแกนนําจะถูกจับ
สงครามบนท้องถนน ความขัดแย้งกลางเมืองที่รุนแรงที่สุด
ตํารวจนั้น ตลอดศตวรรษที่ 19 จนถึงศตวรรษที่ 20 มีหน้าที่หลักคือ
สลายการชุมนุมเมื่อคนงานทําการประท้วง
และปกป้องทรัพย์สินของนายจ้าง
กลับมาที่เรื่องที่เราคุยกันมาตลอด
การเคลื่อนไหวทางการเมือง ของอเมริกามีอยู่สามมิติ
ทางหนึ่งมาจากระบบทาส
การจับกุมและกดขี่แรงงานผิวดํา
ทางหนึ่งพัฒนามาจาก เรื่องดินแดนและการขยายอาณาเขต
การหิวกระหายที่ดินและการพิชิตคนพื้นเมือง
และทางหนึ่งที่พัฒนามาจาก พัฒนาการของทุนนิยมในอเมริกา
ซึ่งต้องการแรงงาน
มันเริ่มต้นจากชุดความสัมพันธ์ ที่มีต่อทรัพย์สินเหล่านี้เสมอ
ตลอดมามันเริ่มจาก ความคิดที่ว่าคนที่ไร้ทรัพย์สิน...
หรือคนที่เป็นทรัพย์สิน ในกรณีของทาส
ถือว่าเป็นภัยต่อระเบียบทางสังคม ซึ่งอิงกับการมีทรัพย์สิน
เพราะคนเหล่านี้ไม่มีส่วนได้เสียในระเบียบนั้น
และที่จริงพวกเขาเป็นเหยื่อของระเบียบนั้น
(นักอนาธิปไตยถูกจับ ปี 1910)
เป็นไปได้ว่าทุกคนในฉากนี้ตายหมดแล้ว
ผู้ตาย เป็นได้ทั้งผู้ทําร้ายและผู้ถูกทําร้าย
ความรุนแรงที่เกิดขึ้นในอดีตอันไกลโพ้น
ความรุนแรงนั้นอยู่แค่ในอดีต หรือเคลื่อนผ่านกาลเวลา
สถานการณ์กลับไปกลับมาอยู่ตลอด
มีการเคลื่อนไหวข้ามเส้น ความรุนแรงและย้อนกลับไปอีกครั้ง
ผมสงสัยว่าคนพวกนี้ รู้สึกอย่างไรในช่วงเวลาเช่นนี้
พวกเขารู้สึกอย่างไรหลังการต่อสู้จบลง
รู้สึกชอบธรรมไหม รู้สึกมีอํานาจงั้นหรือ
เมื่ออาชีพของคุณคือการยับยั้งและควบคุมคนอื่น
อํานาจนี้ส่งผลอะไรกับคุณ
เราจะบุกทลายร้านเหล้าเถื่อน ซ่อง โรงเหล้า
และบาร์ ตั้งแต่เซาธ์คาแนลยันนอร์ธเฮเวน
เราจะคอยไล่จับลิงทุกตัว จนกว่าพวกมันจะเบื่อหน่าย
พวกมันควรจะนอนในกรงและไปให้พ้นเมืองนี้
ไปจากประเทศนี้ ไม่ใช่แค่เมือง แต่ออกจากประเทศ
ไม่ๆ
อย่าเสียเวลาปรบมือ กําให้เป็นหมัดแล้วใช้มันซะ
ตามประวัติศาสตร์แล้ว กฎระเบียบ
หมายถึงการกดปราบประชากรส่วนน้อย
เพื่อประโยชน์ของประชากรส่วนที่ใหญ่กว่า
พอเราพิจารณาคําว่ากฎระเบียบ
กฎและระเบียบเป็นสองสิ่งที่แตกต่างกัน
ถูกไหม แล้วงานตํารวจของเรา คือการบังคับใช้กฎหมายแค่ไหน
แล้วมีแค่ไหนที่เป็นการจัดระเบียบสังคม
และสังคมที่มีระเบียบนั้นมีใครเป็นคนนิยาม
งานตํารวจเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ ด้านเชื้อชาติของประเทศนี้อย่างแยกไม่ออก
และเพื่อจะเข้าใจกรอบคิดที่ซ่อนอยู่
เราต้องกลับไปยังหัวใจสําคัญ
ของตรรกะทางวัฒนธรรมของยุโรปกันเลย
ไม่ใช่ที่เฟอร์กูสัน
ไม่ใช่ที่ไหนเลย
ที่นี่คือบัลติมอร์ซิตี
ดังนั้นนักปรัชญาอย่างเดวิด ฮูม เป็นต้น
จึงพูดว่าถ้าคุณเป็นคนดําหรือนิโกร คุณทําได้แค่เลียนแบบคําพูด
ทําไมผมถึงเดินไปที่ร้าน โดยไม่โดนเรียกให้หยุดไม่ได้
คุณจึงเป็นเหมือนนกแก้ว นกแปลกถิ่น
คนดําอย่างเราๆ ไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง
แน่นอนว่าเหมือนกับที่โทมัส เจฟเฟอร์สัน มองว่าเราไม่มีความคิดสร้างสรรค์เลย
อิมมานูเอล คานท์มองว่า การเป็นคนดําตั้งแต่หัวจดเท้า
คือหลักฐานชัดเจนว่า ทุกอย่างที่คนดําพูดเป็นเรื่องงี่เง่า
นักปรัชญาชาวเยอรมัน เฮเกลบอกว่าคนดําไม่มีสิ่งที่
ภาษาเยอรมันเรียกว่า "ไกสต์" หรือ "จิตวิญญาณ"
เราเป็นเด็กชั่วกัลปาวสาน
เป็นคนเถื่อนในดินแดนแอฟริกา แน่นอนว่า ยกเว้นอียิปต์
ใช่แล้วๆ พวกนายเป็นต้นเหตุ ให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้
มันจึงมีวิธีที่จินตภาพของคนขาว
ประกอบสร้างความเป็นคนดํา ที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง เพื่อในที่สุดแล้ว
ความเป็นคนขาวหมายถึงความเป็นมนุษย์
หรือความเป็นบุคคล ขณะที่คนดําคือความเบี่ยงเบนเสมอ
คือกลุ่มคนตัวปัญหา อันตราย หรือไร้ระเบียบเสมอ
การก่อกวนความสงบแปลว่าอะไร
พูดดังไปงั้นเหรอ
ยืนใกล้เกินไปใช่ไหม
ถามคําถามมากไปงั้นหรือ ไม่ยอมทําตามที่บอกงั้นหรือ
บางทีคุณคงโดนเรียกว่า ตัวอันตรายหรือพวกเบี่ยงเบนมาตลอด
บางทีคุณคงรู้สึกอึดอัด
กับกลุ่มคนไร้ระเบียบที่เข้ามาใกล้เกินไป
คุณตอบโต้ยังไงล่ะ
(การควบคุมทางสังคม)
ใช่ผู้ชายคนนี้หรือไม่
ที่เมื่อไม่ถึง 24 ชั่วโมงก่อน...
เสี่ยงชีวิตเพื่อรายได้ต่อชั่วโมงที่น้อยกว่า...
ที่ผู้ชายคนนี้หาได้
(ภาพยนตร์ตํารวจ)
(บรรยายโดยเบน กาซซารา)
แนวคิดเรื่องหน้าที่ของตํารวจ และความรับผิดชอบต่อสังคม
เทียบได้กับสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อหลายล้านปีก่อน
เมื่อบรรพบุรุษของมดเหล่านี้พัฒนา หน้าที่ตํารวจในแบบของตัวเองขึ้นมา
จนปัจจุบัน หลังจากวิวัฒนาการมาหลายล้านปี
มดก็มีระบบสังคมหนึ่งที่ให้มดบางตัว
คอยคุ้มกันและตรวจตรามดตัวอื่นๆ ที่พยายามจะเข้ามาในรังของพวกมัน
ถ้ามันมองว่านั่นคือศัตรู มดยาม หรือมดตํารวจเหล่านี้ก็จะส่งสัญญาณ
และมดตัวอื่นๆ ก็จะมาช่วยทําลายผู้บุกรุก
คงเป็นคําอธิบายที่น่าเชื่อถือมากที่ว่าการก่อตั้ง
กรมตํารวจสมัยใหม่อย่างทุกวันนี้ ซึ่งเริ่มขึ้นในศตวรรษที่ 19 นั้น
เกิดขึ้นเพื่อตอบโต้คนในสังคมอเมริกัน
ที่ถูกมองว่าแตกต่างและเป็นอื่น
ตัวอย่างที่ดีที่จะยกมาพูดถึงคือ
กรมตํารวจนิวยอร์กซิตีแห่งแรกที่ตั้งขึ้นปี 1844
เป็นการตอบโต้โดยตรง ต่อการหลั่งไหลของผู้อพยพจากยุโรป
โดยเฉพาะชาวไอริช ที่ถูกมองว่าต่ําต้อยและด้อยกว่า
ที่จริง ทุกวันนี้ที่เราคิดว่าชาวไอริชเป็นคนขาว
แต่ในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 พวกเขาไม่ถูกนับว่าเป็นคนขาวเต็มขั้น
(การถ่ายรูปผู้หญิงขี้ขโมย)
ในสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะในปลายศตวรรษที่ 19
ช่วงที่มีผู้คนมหาศาลอพยพเข้ามายังสหรัฐฯ
มีความเห็นไม่ตรงกันมากมาย ว่าใครเป็นคนเชื้อชาติไหน
ขอบเขตระหว่างเชื้อชาติคืออะไร
ดังนั้นการถูกตํารวจเพ่งเล็ง
จึงมักเป็นวิธีหนึ่งของการ แปะป้ายว่าใครไม่ใช่คนขาว
ดังนั้นเมื่อตํารวจบังคับใช้กฎหมาย
กับชาวอิตาเลียนอเมริกัน หรือชาวกรีกอเมริกัน หรือชาวไอริชอเมริกัน
พวกเขาจึงตกอยู่ภายใต้ การควบคุมที่เลือกปฏิบัติและทารุณ
ซึ่งคนที่ไม่ใช่คนขาวจํานวนมากเผชิญอยู่ในปัจจุบัน
พวกเขาไม่ได้ถูกมองว่า เป็นอีกชาติพันธุ์หนึ่งในหมู่คนขาว
แต่เคยมีสถานะไม่ใช่คนขาว
งานตํารวจคือหนทางสู่อํานาจ
ดังนั้นสิ่งที่เราเห็นมาตลอดประวัติศาสตร์อเมริกา
คือกลุ่มชาติพันธุ์ผิวขาวต่างๆ เมื่อมาถึงสหรัฐฯ
แรกๆ จะตกเป็นเป้าหมายของตํารวจอเมริกัน
และการพยายามกลืนกลายก็ไม่ใช่ แค่ให้เข้ากับความเป็นคนขาวแบบอเมริกัน
แต่ให้กลืนกับตํารวจอเมริกาด้วย
เมื่อคุณมองดูกองกําลังตํารวจ ของเมืองใหญ่หลายแห่งในอเมริกา
คุณจะเห็นว่าประกอบไปด้วย กลุ่มชาติพันธุ์ผิวขาวจํานวนมาก
ซึ่งก่อนหน้านี้คงเคยเป็นเหยื่อของ
วิธีควบคุมของตํารวจ ที่ก้าวร้าวรุนแรงและเลือกปฏิบัติ
ช่วงก่อนจะมีระบบทาสและหลังมีระบบทาสไม่นาน
คนขาวที่เคยเป็นแรงงานผูกมัด หรือคนขาวที่ยากจน
ก่อนระบบทาสเป็นแรงงานผูกมัด หลังมีระบบทาสก็เป็นคนขาวยากจน
ได้รับสิ่งที่นักประวัติศาสตร์เรียกว่า สินบนเชื้อชาติ ซึ่งก็คือ
"อยู่ห่างๆ เพื่อนร่วมชนชั้นของเธอ อย่าไปสมัครสมานสามัคคีนักเลย"
"แล้วเราจะมอบสิ่งที่เรียกว่า ความเป็นคนขาวให้เธอ"
"และตามกฎหมายและวิธีบังคับใช้ที่เป็นรูปธรรม
เธอก็จะได้อภิสิทธิ์มากมายตามมา"
ซึ่งตํารวจจะเป็นผู้มีบทบาทสําคัญ ในการมอบอภิสิทธิ์เหล่านั้น
ในยุค 1690 ที่เวอร์จิเนีย
ผู้ว่าการรัฐของอาณานิคม เวอร์จิเนียมีความคิดนี้ในหัว
"อ้อ วิธีที่เราจะแบ่งแยก ทาสและแรงงานไม่ให้ผนึกกําลังกัน
และพยายามโค่นล้มเรา ก็คือเราจะบอกพวกเขาว่า
แรงงานใส่เสื้อผ้าไว้ได้ตอนถูกเฆี่ยน
แต่ให้ทาสแก้ผ้า"
นั่นบอกอะไรคุณบางอย่าง
มันบอกว่าอภิสิทธิ์คนขาว ไม่ได้ยอดเยี่ยมขนาดนั้นถ้าคุณยังถูกเฆี่ยนได้
มันบอกด้วยว่ามีการพยายามที่จะแบ่งแยก
เพื่อจะเปิดเปลือยให้เห็นชัดๆ ซึ่งก็เปลือยจริงๆ ว่าคนดํา
เป็นกลุ่มที่ตกเป็นเป้ามากที่สุด ของการใช้กําลังและความรุนแรงของรัฐ
สัดส่วนการดูว่าคนไหนไม่ใช่คนดํา
วัดกันที่คนไหนใกล้เคียงคนขาวมากกว่า
และการที่คุณใกล้เคียงคนขาวมากกว่า ก็จะถูกควบคุมในระดับ ในความถี่ต่างกัน
และมีอันตรายจากการ บังคับใช้กฎหมายแตกต่างตามไปด้วย
ผมจะเล่าให้ฟัง สมัยเป็นตํารวจใหม่ๆ ผมวิ่งไล่ตามคนร้ายที่ขโมยรถ
ผมกระโจนใส่เขา จับเขาได้
รู้ตัวอีกที ผมโดนไฟฉายฟาดหัว
ผมหันไปก็เห็นตํารวจคนนี้ ผมถาม "คุณทําแบบนั้นทําไม"
เขาบอก "ก็เห็นเด็กผิวดําสองคนอยู่ตรงหน้า"
"ฉันก็แค่จัดการคนแรกที่ฉันจัดการได้" นั่นแหละ
รู้ไหม และเขาทําแบบนั้น โดยไม่เสียใจเลย นั่นแหละ
เราไม่ได้เกลียดนิโกร
พระเจ้าสร้างเขาเป็นคนดํา และพระองค์สร้างเราเป็นคนขาว
ซึ่งคุณจะพบสิ่งนี้บัญญัติไว้ในปฐมกาลบทที่ 11
ที่พระองค์แบ่งแยกเชื้อชาติต่างๆ
และเรารู้มานาน 5,000 ปีแล้วว่า คนขาวคือเชื้อชาติที่สูงส่งที่สุด
พวกเรา อัศวินแห่งคูคลักซ์แคลน ตั้งใจจะให้มันเป็นเชื้อชาติคนขาวต่อไป
เพราะการแบ่งแยกเชื้อชาติ เพราะการ ใช้เชื้อชาติจําแนกชาวแอฟริกันอเมริกัน
ผู้อพยพจํานวนมากที่เผชิญกับ การถูกเหยียดหยาม
การกดขี่และการกีดกันเช่นเดียวกัน
ก็อาจต้องหาทางเปลี่ยนตัวเองในที่สุด
คุณอาจเปลี่ยนนามสกุล คุณอาจทิ้งสําเนียงเดิม
คุณอาจกลายเป็นคนขาว ในสังคมนี้ได้ในแบบที่ไม่มีวันเกิดขึ้นได้
กับคนแอฟริกันอเมริกัน เพราะเราไม่สามารถเปลี่ยนสีผิว
(เวอร์จิเนีย)
(ปราบจลาจล)
ขอให้ตํารวจพยายามใช้ แก๊สน้ําตาสลายฝูงชน ถ้าเป็นไปได้
หากลมพัดมาปะทะคุณ
ให้ใช้ปืนแก๊สเพื่อยิงแก๊สซีเอ็นพิสัยไกล
ไปด้านหลังฝูงชน ลมจะได้พัดแก๊สเข้าฝูงชน
ในช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ตํารวจในหลายเมืองทั่วสหรัฐฯ
ถูกรวมเบ็ดเสร็จ เข้ากับระบบการเมืองของเมืองนั้น
เมื่อตํารวจเป็นกลไกหนึ่งทางการเมือง
ตํารวจก็ขาดประสิทธิผล ในการควบคุมอาชญากรรม
อันที่จริง พวกเขาเป็นส่วนหนึ่ง ขององค์กรอาชญากรรมไปแล้ว
และนักปฏิรูปตํารวจในยุคหนึ่ง เคยพยายามเปลี่ยนสิ่งนี้
นักปฏิรูปหลายคนเคยไปรบในต่างแดน
และกลับสหรัฐฯ โดยที่ อยากพลิกโฉมวงการตํารวจ
ในแบบเดียวกับที่กองทัพเคยปรับเปลี่ยนครั้งใหญ่
ระหว่างปฏิบัติการทางทหารในยุคอาณานิคม
กลางแคริบเบียน ฟิลิปปินส์ และที่อื่นๆ
พวกเขาอยากทําให้ตํารวจเป็นมืออาชีพ
แบบที่ทหารกลายเป็นมืออาชีพมากขึ้น
เพื่อทําความเข้าใจตํารวจทุกวันนี้ คุณต้องกลับไป
ศึกษาการแทรกแซง กิจการต่างแดนในยุคแรกของอเมริกา
พอผมคิดถึงเรื่องนี้ ผมก็นึกถึง คนที่ชื่อออกัสต์ โวลล์เมอร์
ออกัสต์ โวลเมอร์เป็นตัวละครที่น่าสนใจมาก
เขาเป็นที่รู้จักดีในหมู่ตํารวจ
คนมองว่าเขาคือบิดาของตํารวจยุคใหม่
ออกัสต์ โวลเมอร์เคยเป็นทหาร
และเคยประจําการในฟิลิปปินส์
ระหว่างสงครามสเปน-อเมริกา
สหรัฐฯ ไม่ได้พูดว่า ฟิลิปปินส์เป็นอาณานิคมของเรา
แต่สหรัฐฯ ยึดครองฟิลิปปินส์
ยาวนานเกือบครึ่งศตวรรษ
และการสถาปนาการยึดครองนั้น คือการทําสงครามปราบจลาจลอย่างโหดเหี้ยม
สิ่งหนึ่งที่เกี่ยวกับสงครามอาณานิคม ในฟิลิปปินส์ก็คือกองทัพสหรัฐฯ
เชี่ยวชาญเทคนิค และยุทธวิธีมากมายในการรับมือจลาจล
รับมือกับกลุ่มกบฏ รับมือกับ
เพื่อนมนุษย์ผิวสีน้ําตาลตัวเล็กๆ ที่พวกเขาเรียกว่าฟิลิปิโน
ออกัสต์ โวลเมอร์ เป็นผู้มีบทบาทสําคัญในยุทธการนั้น
เขาได้รับเลือกให้ไปประจําการ
ในหน่วยพิเศษปราบจลาจลเคลื่อนที่หน่วยหนึ่ง
ซึ่งกองกําลังเคลื่อนที่เหล่านี้ จะถูกส่งเข้าไปในดินแดน
เพื่อค้นหาและกําจัดกบฏในฟิลิปปินส์
โวลเมอร์เป็นหนึ่งในบุคคลสําคัญที่น่าศึกษา
เพราะเขาเป็นตํารวจ
เขาใช้เวลาอยู่ที่ฟิลิปปินส์ไปกับการคิดเรื่อง
ออกแบบสถาบันตํารวจ และต่อมาเขาก็กลายเป็นนักวิชาการ
เขาจึงเป็นหนึ่งในคนที่กําหนด
ว่าโครงสร้างตํารวจควรมีหน้าตาเป็นยังไง
ความที่อาจได้รับแรงบันดาลใจจาก การขนย้ายเสบียงช่วงสงคราม
กองทหารม้าของตํารวจจึงใช้รถติดตั้งตู้เสบียง
ภายในตู้บรรจุเจ้าหน้าที่ได้สิบนาย ปืนกล
ระเบิดแก๊สน้ําตา และอุปกรณ์ปราบจลาจลอื่นๆ
โวลเมอร์ทํางานลักษณะนี้ในหลายวงการ
ที่เราพูดถึง
เขาคุ้นเคยกับการคิดจัดระเบียบภายใน
เขามีประสบการณ์จากสถานการณ์ปราบจลาจล
สถานการณ์ซึ่งเราคงคิดว่ามันคล้ายสงคราม
แต่ที่จริงคือการรักษาความสงบ
และเขาพยายามคิดว่า
จะทํายังไงให้งานตํารวจคงความชอบธรรมไว้ได้
(เบิร์กลีย์ ปี 1970)
เพื่อเลี่ยงการใช้กําลังปะทะ ตํารวจจึงใช้แก๊สน้ําตาอีกครั้ง
คราวนี้ขับฝูงชนกลับไปบริเวณอนุสาวรีย์
การใช้เครื่องมือและกลยุทธ์ปราบจลาจลเหล่านี้ ค่อยๆ บ่มเพาะความคิดในวงการตํารวจว่า
พลเมือง หรือว่าที่อาชญากร
เป็นเหมือนพวกกบฏในต่างแดน
และเพราะฉะนั้นจึงเป็นศัตรูของรัฐ ดังนั้นคุณจึงสามารถบังคับใช้
ความรุนแรงใด ๆ ก็ตาม ที่จําเป็นต้องใช้กับพวกเขา
พอเราพูดถึงลักษณะของสถาบันตํารวจ
มันแทบจะเหมือน สถาบันหนึ่งในสมัยอาณานิคมเป๊ะๆ
นี่คืออํานาจของรัฐที่ปกครองประชาชน
ผู้ไม่มีปากมีเสียงกับวิธีที่รัฐปกครองเลย
ดังนั้นสําหรับผม นัยก็คือ ตํารวจในฐานะสถาบันยุคอาณานิคม
จะเน้นหนักไปที่การรับใช้ผลประโยชน์
ของผู้ที่เราเรียกว่าเจ้าอาณานิคม
ผู้เข้ามาตั้งถิ่นฐาน ซึ่งมักจะมาพร้อมกับ ความมั่งคั่งและความเป็นคนขาว
ดินแดนของเรารุ่มรวยพร้อมด้วยความงาม
เราสามารถพบความหลากหลาย ทุกเฉดสีในผู้หญิงอเมริกัน
มิสอเมริกาใส่ใจกับภาพลักษณ์อย่างจริงจัง
และความงามทั้งร่างกายและจิตใจ คือมรดกตกทอดความเป็นอเมริกาที่ยิ่งใหญ่
คือสิทธิโดยกําเนิดของเธอ ที่ส่งต่อจากบรรพบุรุษผู้มาตั้งถิ่นฐานในประเทศนี้
เพื่อสร้างโลกใหม่ให้ลูกๆ และหลานๆ ของตน
บนดินแดนแห่งอิสระเสรีนี้
ผู้คนมากมายจากหลายประเทศ ได้พบและแต่งงานกัน
และให้กําเนิดลูกๆ ในฐานะคนอเมริกัน
โดยพื้นฐานแล้วตํารวจ ไม่เหมือนส่วนอื่นๆ ของรัฐบาล
ในแง่ที่พวกเขาทําให้อํานาจรัฐ ปรากฏเป็นรูปธรรมชัดที่สุด
ในการอ้างสิทธิ์ผูกขาด การใช้ความรุนแรงโดยชอบธรรม
ในการบอกว่าความรุนแรงนี้ทําได้ ความรุนแรงนี้ทําไม่ได้
ดังนั้นเมื่อพูดถึงการตรวจสอบ งานตํารวจในตอนนั้น
มันก็คือการตรวจสอบอํานาจ และวิธีทํางานของตํารวจในสังคม
เพื่อรักษาสถานภาพดังที่เป็นอยู่เดิม
โดยสิ่งนี้เกิดขึ้นไม่ว่าตํารวจจะรู้ตัวหรือไม่
ดังนั้นเรากําลังตรวจสอบอํานาจ
และเรากําลังตรวจสอบว่า เจ้าหน้าที่ตํารวจเข้าไปมีส่วนร่วมได้ยังไง
กับความเหลื่อมล้ําของอํานาจในสังคมนั้น
หยุดๆ
เอาละ ฉันจะฉีดสเปรย์ใส่เขา ระวัง
- ได้ - ฉันจะฉีดสเปรย์ใส่นาย
- เรื่องอะไร - ลงมา
- ลงมาไม่งั้นโดน - ลงไปทําไม
ลงมาไม่งั้นโดนฉีดสเปรย์
ลงไปทําไม
หันมา
ถ้านายถอดเสื้อในรถ ฉันยิง
ฉันจะเล็งให้นัดเดียวจอด
นายคิดจะขับรถไปเมื่อไหร่ ได้กินหนึ่งนัดที่อกแน่
ฉันไม่สนว่านายซ่อนอะไร ไม่สนว่าของบ้าบอหรือ...
แต่รู้อะไรไหม นายจะโดนเล่นแน่
แต่ถ้านายตุกติก นายจะได้กินหนึ่งนัดที่หน้าอก
นี่จะยิงผมเหรอ
แน่นอนที่สุด
- ข้อหาอะไร - แน่นอนที่สุด
ถ้านายไม่ฟัง นายตาย
งานเกี่ยวกับความรุนแรง ไม่ใช่งานใช้ความรุนแรง
วางมือไว้บนหลังคารถ ทั้งสองข้าง เดี๋ยวนี้ เดี๋ยวนี้สิวะ
มันคืองานที่ใช้ความรุนแรงของรัฐ
และมันทํางานได้ผลที่สุดเมื่อความรุนแรงถูกระงับ
เมื่อความรุนแรงคือภัยคุกคามซึ่งยังไม่เกิดขึ้นจริง
แต่เป็นที่รับรู้กันว่ามันอาจเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ
พวกนั้นชักมีดใส่ฉัน
เข้าใจไหม
ทุกคน ขึ้นไปด้านหน้า เดี๋ยวนี้ ขึ้นไป
เมื่อผมพูดถึงคนชายขอบ ว่าเป็นภัยที่ไม่พึงปรารถนา
ที่จริงผมควรเสริมด้วยการบอกว่า พวกเขาถูกมองเป็นเชื้อโรคร้ายด้วย
และพวกเขาจะแพร่เชื้อร้ายให้คนอื่น
ดังนั้นเป้าหมายคือบังคับให้พวกเขากลับที่เดิม
ไม่ใช่แค่ที่ทางในสังคม
แต่รวมถึงภูมิศาสตร์ที่จับต้องได้ ซึ่งเรากันไว้ให้พวกเขาแล้ว
กลุ่มคนที่ทําให้การกําหนด แนวทางการลงโทษพัฒนาขึ้นมาจริงๆ
คือกลุ่มคนผิวดําในสหรัฐฯ นั่นเอง
และส่วนหนึ่งเป็นเพราะงานตํารวจพัฒนาขึ้นมา
ภายในบริบทของการจับคนดําเป็นทาส
เมื่อระบบทาสถูกยกเลิก
มันน่ากลัวมากสําหรับหลายคน
อย่างแรกเลย พวกเขาจึงคิดกฎหมายคนดํา
ซึ่งตรงตัวคือเป็นกฎหมายที่ใช้กับคนดําเท่านั้น
ดังนั้นมันชัดเจนมากว่าเราพยายามจะควบคุมคุณ
ในแบบที่เราจะไม่ควบคุมคนกลุ่มอื่น
(กฎหมายคนดําห้ามคนอเมริกันผิวดํา ทํางานอื่นนอกจากทําไร่)
(กรรมกรฝีมือ หรืองานบริการในประเทศ)
(ห้ามคนอเมริกันผิวดําซื้ออาวุธ)
(อนุญาตให้คนขาวจับกุมคนดําได้)
(ถ้ามีเหตุให้เชื่อว่าคนดําก่ออาชญากรรม)
จงหยุดการเดินขบวนเดี๋ยวนี้ ได้ยินชัดหรือไม่
เห็นได้ชัดว่าหลักการทําโทษลักษณะนี้
ไม่ได้กระทบแค่คนดําเท่านั้น ไม่ได้กระทบแค่คนผิวสีเท่านั้น
ทุกคนถูกลากเข้าไปพัวพัน
แต่ถ้าเราไม่เคยมีประวัติศาสตร์ความกลัวที่ว่า
"เราจะทํายังไงเมื่อไม่มีทาสผิวดําอีกแล้ว"
"และถ้าเราควบคุมพวกเขาแบบนั้นไม่ได้ เราจะแน่ใจได้ยังไงว่าพวกเขาจะทําตัวดีๆ"
ถ้าเราไม่เคยมีประวัติศาสตร์แบบนั้น
ฉันคิดว่าเราคงเห็นระบบ รักษาความปลอดภัยของรัฐ
ที่พัฒนาต่างไปจากนี้มาก
(นิโกร นายมีทุกอย่างแล้ว ยังต้องการอะไรอีก)
เรามาถึงจุดนี้ได้ยังไง
พอถามประโยคนี้ก็เกิดคําถามตามมาทันที
ใครคือ "เรา" "จุดนี้" คือตรงไหน
พร้อม หน้าตรง
คุณกับผม
เราอาจอยู่ในประเทศเดียวกัน แต่เราใกล้ชิดกันพอที่จะเป็น "เรา" หรือเปล่า
อเมริกาของคุณกับอเมริกาของผม เป็นที่เดียวกันหรือเปล่า
เคยเป็นหรือเปล่า
(การขัดขืน)
ตํารวจกลุ่มนี้โหดร้ายใช่ไหม
หรือป้องกันตัว
คิดว่าไงครับ
ถ้าพูดว่าไม่รู้ ถือว่าคุณมีอคติ
ไม่ว่าจะเข้าข้างหรือต่อต้านตํารวจ
และทางที่ดีเราควรได้ ข้อเท็จจริงทั้งหมดให้มากที่สุดเท่าที่จะทําได้
เพื่อทําความเข้าใจสถาบันตํารวจ
หน้าที่ และความรับผิดชอบ ของตํารวจต่อพลเมืองทุกคนอย่างจริงจัง
ดังนั้น จะแมลงหรือมนุษย์
ก็มีความคิดเรื่องกองกําลังตํารวจ หรือบทบาทตํารวจในยามจําเป็น
แม้แต่ร่างกายมนุษย์ก็มีกองกําลัง ตํารวจของตนเอง ในยามเจ็บป่วยหรือบาดเจ็บ
เซลล์เม็ดเลือดขาวลักษณะนี้ ปกป้องเราจากแบคทีเรียร้าย
และสารอื่นๆ ที่เป็นอันตรายต่อร่างกาย
(หนังตํารวจ ปี 1970)
เมื่อมนุษยชาติมีอารยธรรมมากขึ้น
มนุษย์จึงจําเป็นต้องดําเนินชีวิต ตามกฎหรือกฎหมายที่ซับซ้อนขึ้น
กฎหมายปกป้องผู้อ่อนแอจากผู้แข็งแกร่งที่ก้าวร้าว
เมื่อมีความเข้าใจเช่นนี้ อํานาจและกําลังของสังคมนั้น
ก็จะส่งมอบให้กลุ่มคนนําไปใช้ในนามสังคม
กองกําลังตํารวจสมัยใหม่ ในปัจจุบันก็ใช้หลักการเดียวกันนี้
นี่คือนอร์ทมินนีแอโพลิส นี่คือพลีมัทอะเวนิว
สมัยยุค 60 พลีมัทอะเวนิว มีชื่อขึ้นมาหลังจากนั่นน่ะ
เราเคยมีเหตุจลาจลในยุค 60 คงปลายปี 67 หรือ 68 นี่แหละ
ตรงนี้เคยเป็นร้านค้า ร้านอาหาร มีขายทุกอย่าง
และทีนี้ คนดําเดือดดาล
พวกเขาเผามันทิ้ง
(พลีมัทอะเวนิว มินนีแอโพลิส ปี 1967)
ผมจําไม่ค่อยได้ ตอนนั้นผมน่าจะห้าขวบ
แต่ผมจําเหตุการณ์นี้ได้เพราะวันรุ่งขึ้นหลังจากนั้น
ลุงผมขับรถพาเรามาที่นี่
และเขาเข้าไปในร้านอาหาร ของชาวยิวและปล้นสะดมน่ะ
เขาเอาเนื้อกับของกินพวกนั้นออกมา
ผมจําได้ที่แม่บอกลุงว่าอย่าทําแบบนั้น
เพราะเจ้าของร้านเคยให้ แม่ผมซื้อของด้วยเงินเชื่อ
เกิดอะไรขึ้นในชุมชนถึงทําให้คนไม่พอใจ
คือว่ามันมีเรื่องเกี่ยวกับตํารวจเรื่องนึง
มันไม่ใช่สภาพแวดล้อมที่มั่นคงสําหรับคนผิวดํา
ตํารวจใช้กําลังคุกคามที่นอร์ธมินนีแอโพลิส
เกิดเหตุการณ์นึงที่บาร์ซึ่งเจ้าของบาร์
ซ้อมชายผิวดําคนนึงอย่างป่าเถื่อน แล้วเจ้าหน้าที่ไม่ทําอะไรเลย
ซึ่งไปกระตุ้นให้คนรู้สึกว่าพอกันที
เราเคยมีธุรกิจหลากหลายบนพลีมัทอะเวนิว
แต่แล้วคืนหนึ่ง พวกเขาก็จุดไฟเผามัน
และปีนั้นก็เกิดเหตุแบบนั้นหลายแห่งทั่วอเมริกา
(ลอสแอนเจลิส ภายหลังวันแห่งความรุนแรงไร้เหตุผล)
เศษซากอาคาร เปลวไฟโหมกระหน่ํา
และบรรยากาศของความหวาดหวั่น
ยังคงวนเวียนเหนือย่านวัตส์ อันเงียบเชียบของลอสแอนเจลิส
วางกระเป๋าถือลงและยกมือขึ้น
ยกมือขึ้น
ยกมือขึ้น ทั้งสองข้าง ยกมือขึ้น ไปเร็ว
ผู้นํานิโกรโทษไปที่ความเจ็บป่วย หลากหลายด้านของสังคม
ความยากจนและการว่างงาน โรงเรียนด้อยคุณภาพ บ้านเรือนเสื่อมโทรม
ทั้งหมดนี้และบวกกับการเลือกปฏิบัติ
แต่ที่สําคัญที่สุด โฆษกนิโกรกล่าวว่า ต้องโทษความป่าเถื่อนของตํารวจ
ในขณะที่โดยทั่วไปเชื่อกันว่าชาวเมือง
ซึ่งเจาะจงชาวเมืองผิวดํา
เป็นคนเริ่มก่อเหตุรุนแรง กับตํารวจไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
และต่อต้านสถาบันต่างๆ ในชุมชนตนเอง
และเมื่อเราตรวจสอบประวัติศาสตร์
และความถี่ของการประท้วง ทางการเมืองรูปแบบนี้
พบว่ามีการจลาจลประมาณ 2,000 ครั้ง ระหว่างปี 1964 ไปจนถึง 1972
เราเห็นแล้วว่าที่จริง ตํารวจเป็นผู้จุดชนวนเหตุเหล่านั้น
เป็นฉากที่เหลือเชื่อที่สุด
ดวลปืนกลางบรอดเวย์
ระเบิดลงตามถนนในลอสแอนเจลิส
และผมเห็นด้วยว่าเราจะไม่นิ่งเฉยกับ ฮาร์เล็มหรือโรเชสเตอร์หรือนิวยอร์ก
เราแก้ปัญหานี้ได้ ยังทัน
ผมจะบอกให้รู้ คืนนี้จะมีอีก ไม่ว่าคุณจะชอบหรือไม่ก็ตาม
ไม่ เดี๋ยวก่อน ฟังนะ
คืออย่างนี้ พวกเราชาวนิโกรที่นี่ เบื่อหน่ายเต็มที
รู้ไหมว่าคืนนี้พวกเขาจะทําอะไร พวกเขาไม่ไยดีแล้ว
พวกเขาจะไม่สู้อยู่กับที่ตรงนี้อีกต่อไป
พวกเขาจะตามล่าคนขาว
และไม่มีใครในสังคมนี้เคยพยายาม จะหยุดคนขาวเมื่อพวกเขาเผาโบสถ์ของเรา
แต่เวลาเราตอบโต้ ทุกคนไม่พอใจ
ในหลายๆ ด้าน เราคิดว่าการจลาจลในทศวรรษ 1960
เป็นแค่การตอบโต้ความป่าเถื่อนของตํารวจ
แต่มันคือการตอบโต้
ความรุนแรงของม็อบคนขาวที่ยืดเยื้อมานานด้วย
ไม่ต้องห่วง เพราะเราจะไม่ทนอีกแล้ว
ที่เลาน์สเคาน์ตี แอละแบมา เมื่อเดือนก่อน พวกเขาเผาโบสถ์สองแห่ง
เป็นโบสถ์ของคนดํา
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา โบสถ์ของคนขาวแห่งนึงถูกเผาทิ้ง
เราจะบูชาในโบสถ์ หรือไม่เราก็จะบูชาข้างนอก
การจลาจลเกิดขึ้นในเขต อุตสาหกรรมของมิดเวสต์
ซันเบลต์, รัสต์เบลต์ อีสต์โคสต์ และรัฐต่างๆ ทางใต้
หลักๆ คือในทุกที่ที่มีคนดําอาศัยอยู่
ในสภาพที่ถูกกีดกัน ภายใต้เงื่อนไข ที่ไม่เท่าเทียม แถมถูกควบคุมบ่อยกว่า
และควบคุมด้วยวิธีใหม่ๆ ในยุค สงครามปราบอาชญากรรมในทศวรรษ 1960
นําไปสู่ปัจจัยหลายอย่างรวมกันจนเหตุจลาจลปะทุ
ทั่วประเทศทั้งในเมืองใหญ่และเล็ก
เบื่อที่โดนพวกคนขาวข่มเหงแล้วน่ะ
ข่มเหงยังไง เลวร้ายแค่ไหน แบบไหนเหรอ
เรียกตรวจเราตามท้องถนน บุกเข้ามาในบ้านเรา
ถูกพาตัวไปที่สถานี และทําร้ายเราปางตาย
ตอนนี้พวกเขาก็เรียกตรวจคนตามถนน
แต่ก่อนหน้านี้พวกเขาไม่ได้ห้าม
พวกเขาทํามานานก่อนหน้านี้แล้ว
ตํารวจน่ะ ในชุมชนของเราพวกเขาไม่ได้
ส่งเสริมสวัสดิภาพของเรา หรือความมั่นคงและความปลอดภัยของเรา
แต่มีอยู่เพื่อกักขังเรา เพื่อทารุณและฆ่าเรา
เพราะพวกเขาได้รับคําสั่งให้ทําแบบนั้น
ตํารวจในชุมชนของเราไม่ได้มีอยู่
เพื่อปกป้องทรัพย์สินของเรา เพราะเราไม่มีทรัพย์สิน
พวกเขาไม่ได้มีอยู่
เพื่อดูแลให้เราได้รับกระบวนการ ทางกฎหมายที่ชอบธรรมด้วยเหตุผลง่ายๆ คือ
ตํารวจไม่ได้คุ้มครองเราตามกฎหมายด้วย
จึงเห็นได้ชัดว่าตํารวจมีอยู่ในชุมชนของเรา
ไม่ใช่เพื่อความมั่นคงของเรา แต่เพื่อ ความมั่นคงของเจ้าของธุรกิจในชุมชน
และเพื่อให้สภาพที่เป็นอยู่เดิมไม่กระทบกระเทือน
เมื่อคุณรู้ตัวว่าคุณกําลังจ่ายภาษี
ภาษีที่จ้างตํารวจมาทําร้ายคุณ
คุณจ่ายพวกเขานะ
คุณเป็นนายจ้างของคนที่กระทืบคุณ
คุณจ้างพวกเขาให้เข้ามาทําร้ายลูกๆ ของคุณ
คุณจ้างพวกเขาให้ไล่ต้อนคุณจนมุม
คุณจ่ายเงินให้พวกเขาฆ่าคุณ
(ลุกฮือทั่วโลก)
ไม่ต้องกลัว ไม่ต้องละอาย
เราต้องการแบล็กพาวเวอร์!
สโตกลี คาร์ไมเคิล นักปฏิวัติวัย 25 ปี
ที่นี่เองในฤดูร้อนนี้ที่มิสซิสซิปปี
ที่คาร์ไมเคิลซึ่งมาพร้อมคําขวัญแบล็กพาวเวอร์
กลายเป็นบุคคลสําคัญระดับประเทศเป็นครั้งแรก และเป็นบุคคลที่น่ากลัวสําหรับหลายคน
พรุ่งนี้ศาลทุกแห่งในมิสซิสซิปปีควรต้องถูกเผา
เพื่อกําจัดความโสมม
ทีนี้เวลาพวกเขาถามว่าคุณต้องการอะไร คุณรู้ละนะว่าจะตอบว่าไง
- คุณต้องการอะไร - แบล็กพาวเวอร์!
ตํารวจเข้าใจว่าลัทธิหัวรุนแรงของคนดํา
ในทศวรรษ 1960 เป็นขบวนการระดับโลก
ตํารวจเข้าใจว่าภัยคุกคามของลัทธิคอมมิวนิสต์
ที่ดูเหมือนเชื่อมโยงกับลัทธิ หัวรุนแรงของคนดําเป็นปัญหาระดับโลก
ปัญหาที่ไม่ได้จํากัดอยู่แต่ "ที่นั้น"
เจ้าหน้าที่ความมั่นคงของสหรัฐฯ
พิจารณาสิ่งที่เกิดขึ้นตามท้องถนน ในเมืองต่างๆ ของอเมริกา
พวกเขามองว่าขบวนการ เคลื่อนไหวเหล่านี้เทียบได้กับ
และคล้ายกับขบวนการปลดแอก ที่กําลังเกิดขึ้นทั่วโลก
ผู้คนตื่นกลัวลัทธิหัวรุนแรง ลัทธิคอมมิวนิสต์อย่างสุดใจ
นอกจากแนวคิดเรื่องที่ ตํารวจเป็นเหมือนทหารแล้ว
เราจําเป็นต้องเสริมแนวคิดนึง ซึ่งอาจประดักประเดิดสักหน่อย
แต่เราจําเป็นต้องคิดถึง การที่ทหารกลายเป็นตํารวจด้วย
หนึ่งพัน
เตรียมตัว
มาร์ค
จริงๆ แล้ว ตํารวจเป็น หน่วยงานที่มีความสําคัญขึ้น
งานของกองทัพกลายเป็นลักษณะงานตํารวจ
หลังสงครามโลกครั้งที่สอง มันไม่ใช่งานป้องกันประเทศ
โดยสู้รบกับอํานาจอธิปไตยอื่น
งานของทหารมีแต่ภารกิจปราบจลาจลในต่างแดน
ซึ่งก็คือการรักษาความสงบในต่างแดน
การทํางานแบบทหาร แทรกซึมเข้าไปในสถาบันตํารวจ
และตรรกะการทํางานแบบตํารวจ ก็เข้าไปอยู่ในการทํางานของทหาร
ผู้คนได้ข้อสรุปที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ
และในสหรัฐฯ
ข้อสรุปเหล่านั้นได้รับการกระตุ้น และหล่อเลี้ยงโดยขบวนการระหว่างประเทศ
นั่นคือขบวนการต่อต้านอาณานิคม
ในประเทศเหล่านั้น
ประชาชนนํากรอบคิด ทางการเมืองแบบถึงรากมาใช้
พวกเขาเรียกตัวเองว่าชาวสังคมนิยม
พวกเขาท้าทายและเรียกร้อง สิทธิที่จะปกครองตามหลักการนั้น
และนั่นเป็นแนวคิดที่มีเหตุผล สําหรับกลุ่มหัวก้าวหน้าในประเทศนี้
ซึ่งคุณอาจจะไม่ใช่ประชากรในอาณานิคม ตามความหมายเดียวกันเป๊ะหรอก
แต่สภาพของคุณดูเป็นแบบนั้น
(วันที่ 31 มกราคม ปี 1971)
(ลอสแอนเจลิส ปี 1971)
มันอาจไม่ใช่ลัทธิล่าอาณานิคมแบบดั้งเดิม
แต่มันคือสิ่งที่ดูคล้ายกันมาก
ดังนั้นผู้คนจึงเริ่มสมาทานความคิดแบบเดียวกัน
และวาทศิลป์แบบเดียวกัน และเริ่มตั้งคําถามกับระบอบทุนนิยม
ผู้นําชุมชนนิโกรของเรา
อยู่... พวกเขาอยู่ไหนล่ะ
พวกเขาไม่อยู่ที่นี่ และจะไม่มาตอนนี้เพราะว่า...
เอาละ ใช่แล้ว พวกเขาขายเราอีกแล้ว
และเราก็เหนื่อยแล้วกับการถูกขายเป็นทาส
- อย่าฆ่าผมเลย ขอร้อง - ทําตัวดีๆ หน่อย
อย่าฆ่าผมเลย
เมื่อทุกอย่างจบลง เยาวชนรายหนึ่งผู้ร่วมประท้วง
ถูกยิงตาย
มีผู้บาดเจ็บอย่างน้อย 30 คน บาดเจ็บจากกระสุนปืน 19 คน ถูกจับกุม 88 คน
ตลอดช่วงทศวรรษ 1960
เจ้าหน้าที่ตํารวจหลายรายเชื่อว่า ขบวนการเรียกร้องสิทธิพลเมือง
และตามด้วยขบวนการแบล็กพาวเวอร์ ถูกสหภาพโซเวียตบงการ
ประชาชนถูกปั่นหัว
พวกเขาปลุกปั่นป้อนความคิดเข้าหัว
ชาวแอฟริกันอเมริกันทั่วประเทศ
โน้มน้าวพวกเขาให้ก่อจลาจล
ซามูเอล คาร์ตไรท์เป็นหมอ
ที่มักจะมีคนขาวเจ้าของไร่มาปรึกษา
เพราะเจ้าของไร่สังเกตว่าคนดํา
จะหนีงานในไร่ ซึ่งเป็นคุณ คงคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา
หากคุณอยากเป็นอิสระ คุณก็คงหนีออกจากไร่
คนขาวเจ้าของไร่ไม่เข้าใจเรื่องนี้
ถ้าคนดําเกิดมาต่ําต้อย ถ้าพวกเขาเป็นเหมือนทรัพย์สิน
พวกเขาจะหนีทําไม
พวกเขาไปหาซามูเอล คาร์ตไรท์ เขาก็คิดพิจารณา
บอกว่า "ผมรู้คําตอบละ"
เขาบอกว่าคนดําป่วยเป็นโรค ที่เขาเรียกว่า "เดรปโทเมเนีย"
และ "เดรเปโทเมเนีย" คือโรคหนีงานในไร่
ความเป็นคนดํากําลังถูกปรับแก้ ตามมโนภาพของคนขาว
เพราะคนดําไม่น่าจะอยากเป็นอิสระไปได้
เพราะถ้าพวกเขาหนีจาก งานในไร่เพราะปรารถนาเสรีภาพ
งั้นมันก็หลอกลวงสิที่ว่าคนดําเกิดมาเป็นทาส
เดี๋ยวนะ เราแค่ต้องการงานทํา
เราได้งาน เราก็ไม่รบกวนใคร
เราไม่มีงานทํา เราก็จะพังลอสแอนเจลิสให้ราบ
คุณคิดยังไงเพื่อน เรื่องตํารวจ คุณ...
ตํารวจเหรอ
ตํารวจเหรอ เราจะเผาพวกมันด้วย
ตํารวจไม่เคยมองว่าขบวนการเคลื่อนไหว เหล่านั้นเกิดขึ้นเองภายใน เป็นสิ่งที่ชอบธรรม
เกิดขึ้นจากความอยุติธรรมจริงๆ
และนั่นแปลว่าตํารวจปฏิบัติต่อ ขบวนการเคลื่อนไหวเหล่านี้
เหมือนเป็นแผนการของศัตรู
ด้วยเหตุนี้
เครื่องมือที่พวกเขาเคยใช้ปราบปราม ขบวนการเคลื่อนไหวในต่างแดน
ก็เหมาะสมที่จะใช้ในประเทศด้วย
ถึงสหายชาวอเมริกัน
เราเผชิญมาแล้วหนึ่งสัปดาห์ กับสิ่งที่ไม่มีประเทศไหนควรพบเจอ
เราจําเป็นต้องรู้คําตอบนะผมคิดว่า
กับคําถามพื้นฐานสามข้อ เกี่ยวกับการจลาจลเหล่านี้
เกิดอะไรขึ้น ทําไมมันถึงเกิดขึ้น
เราจะทําอะไรได้บ้างเพื่อป้องกัน ไม่ให้มันเกิดขึ้นซ้ําแล้วซ้ําเล่า
คืนนี้ผมจะแต่งตั้ง
คณะกรรมาธิการที่ปรึกษาพิเศษ ว่าด้วยการก่อความไม่สงบของพลเรือน
ผู้ว่าการออตโต้ เคอร์เนอร์ แห่งรัฐอิลลินอยส์ตกลงรับเป็นประธาน
(เกิดอะไรขึ้นกับรายงานว่าด้วยการจลาจล)
รายงานของคณะกรรมาธิการ เคอร์เนอร์เล่มใหญ่มาก
มันเป็นจุดเปลี่ยนสําคัญ ในประวัติศาสตร์รัฐบาลอเมริกัน
เป็นครั้งแรกเลยที่ คุณได้รับรู้อย่างชัดแจ้งจริงๆ
ในเรื่องที่ว่า
การทํางานของตํารวจ ในสังคมอเมริกาพัวพันลึกซึ้งอย่างแนบแน่น
กับการสร้างสังคมที่แบ่งแยกตามเชื้อชาติ
และตามที่คณะกรรมาธิการ ระบุไว้ชัดเจน กีดกันและไม่เท่าเทียม
รายงานนี้เป็นหนังสือขายดีอย่างไม่คาดคิด
สามสัปดาห์แรก ขายแล้ว 740,000 เล่ม
กว่าล้านเล่มกําลังอยู่ในขั้นตีพิมพ์
แบนทัม บุ๊กส์ ซึ่งตีพิมพ์ฉบับพิมพ์ครั้งแรก
บอกว่านี่คือหนังสือที่ขายเร็วที่สุด นับตั้งแต่วัลเลย์ออฟเดอะดอลล์ส
ซึ่งไม่ได้มีสไตล์คล้ายกันเลย
(คณะกรรมาธิการสรุปว่า การจลาจลเกิดจากหลายสาเหตุ)
(หนึ่งในนั้นคือการเลือกปฏิบัติทุกหย่อมหญ้า ในการจ้างงาน การศึกษา จัดสรรที่ดิน)
มาซื้อเร็ว หนังสือว่าด้วยจลาจลของ คณะกรรมาธิการการจลาจล
(บรุกลิน ปี 1968)
นักบวชหนุ่มหลายคนในบุชวิคมีบทบาทอยู่เบื้องหลัง
ในการกระตุ้นยอดขายรายงานฉบับนี้ ซึ่งเป็นก้าวแรกของคนขาว
ที่เปิดใจรับรู้สิ่งที่นักบวชกับรายงานฉบับนี้มองว่า
เป็นปัญหาสําคัญ นั่นคือการเหยียดผิวของคนขาว
คําตอบของรายงานนี้คืออะไร
คําตอบที่เป็นรูปธรรมจากวอชิงตันคืออะไร
พบกับโรเจอร์ มัดด์ ผู้รายงานข่าวจากสภา
ผลกระทบที่นั่นเป็นยังไง
ยังไม่มีอะไรจากทําเนียบขาวนอกจากความเงียบ
- ทําไมเงียบล่ะ - คงคํานวณไว้แล้ว
ประธานาธิบดีต้องการเวลา ทําความเข้าใจรายงานฉบับนั้น
และเขาต้องทําการคํานวณ ทางการเมืองให้แม่นยําพอสมควร
มีสองสามเรื่องที่เรา ควรนึกถึงเกี่ยวกับสภาคองเกรส
สภาคองเกรสประกอบด้วยชนชั้นกลาง ผิวขาวจากเมืองเล็กๆ ในอเมริกา
ดังนั้นคุณเจอแรงต้าน เรียบร้อยแล้วต่อรายงานลักษณะนั้น
ซึ่งชี้นิ้วไปที่คนเหล่านี้ในสภา ว่าเป็นสาเหตุหลักของการจลาจล
ความจริงก็คือคณะกรรมาธิการเคอร์เนอร์ มีบางอย่างสําหรับทุกคน
สําหรับคนที่เอียงไปทางฝ่ายซ้าย
รายงานนี้มีบทวิเคราะห์มากมาย เกี่ยวกับรากเหง้าของอาชญากรรม
และสําหรับคนที่อยู่ฝ่ายขวา ก็มีคําแนะนํามากมายสําหรับพัฒนาวงการตํารวจ
และการทํางานของตํารวจ
คําแนะนําจากฝ่ายขวาได้รับความสนใจ มากกว่าการวิเคราะห์ของฝ่ายซ้าย
จอห์นสันใช้ประโยชน์เต็มที่จากคําแนะนํา
ที่ระบุในรายงานเคอร์เนอร์ โดยเฉพาะเรื่องเพิ่มจํานวนตํารวจ
อาชญากรรมมักจะถูกมองว่า เป็นปัญหาของเมืองใหญ่
ตอนนี้ชานเมืองกําลังได้รับ ผลกระทบจากอาชญากรรมที่พุ่งสูงขึ้น
เลควูด แคลิฟอร์เนีย ใช้เฮลิคอปเตอร์ แบบที่เมืองส่วนใหญ่ใช้รถสายตรวจ
ซึ่งเรียกว่าโปรเจกต์สกายไนท์ การทดลองของเลควูดที่เชื่อมต่อ
รถตํารวจที่ภาคพื้นดินกับตํารวจกลางอากาศ
รัฐบาลกลางอัดฉีดเงินสด ให้กับการขยายกําลังคนมหาศาล
ที่ถูกจ้างมาเป็นตํารวจพลเรือน และตํารวจในเครื่องแบบ
หนึ่งสามหก สกายไนท์พูด เราจะเริ่มจากคอมป์ตันและดาวนีย์
และเพิ่มกําลังเทคโนโลยีและปัจจัย
ที่ใช้ในการปฏิบัติงานของตํารวจ
(กฎหมายใหม่ที่ผ่านในปี 1968 เร่งการแจกจ่ายอาวุธยุทโธปกรณ์เหลือใช้)
สกายไนท์ ผมเจอพวกเขาแล้ว ผมจะเข้าคุมตัวผู้ต้องสงสัย
การแทรกแซงของจอห์นสัน
ไม่ใช่แค่การเพิ่มความเป็นมืออาชีพให้ตํารวจ
แต่มันได้ทําให้รัฐบาลกลาง แทรกซึมเข้ามาในงานของตํารวจ
ตํารวจท้องถิ่น ในแบบที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน
คนอเมริกันทนมาพอแล้ว
กับอาชญากรรมที่เพิ่มขึ้น และความไร้กฎหมายในประเทศนี้
ประชาชนได้รับรู้ด้วยว่ารัฐบาลกลางสามารถ
และรัฐบาลกลางควรช่วยเหลือเมืองและรัฐต่างๆ
ในสงครามปราบอาชญากรรม
โดยทั่วไปเมื่อคนเรียกหาสงคราม
มันคือการขอประชาชนมอบอํานาจให้รัฐบาล
ทําอะไรก็ตามที่เห็นว่าจําเป็น
ทําทุกวิธีที่จําเป็น
มันเป็นวิธีตีกรอบประเด็น ในการขอให้ประชาชนอย่ากดดัน
ด้วยการตรวจสอบและเรียกร้อง ความรับผิดชอบมากเกินไป
เพื่ออนุญาตให้ตํารวจทําอะไรก็ได้
และเชื่อว่าพวกเขาจะตัดสินได้อย่างเหมาะสม
เพราะในทางทฤษฎี ตํารวจกําลัง ต่อสู้กับภัยต่อความมั่นคง
ต่อชุมชนที่พวกเขามีหน้าที่ปกป้อง
ปัญหาอาชญากรรมรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
มันเป็นภัยร้ายแรงต่อประเทศชาติ
ยิ่งกว่าที่เคยเป็นในสองทศวรรษที่แล้วนี้เอง
อาชญากรรมมีคู่หูร่วมก่อการ
เป็นความหย่อนยานทางศีลธรรม
เราจะยังคงผลักดันการบังคับใช้กฎหมาย
ที่จะปกป้องพลเมืองของเราจากความรุนแรง
และงานของเราเพิ่งจะเริ่มต้น
เวลาใกล้จะหมดแล้วสําหรับ พ่อค้าที่ทําผิดกฎหมายและทุจริต
ในสังคมอเมริกัน
กระแสอาชญากรรมจะไม่ใช่กระแสแห่งอนาคต
ของสหรัฐอเมริกา
ตําแหน่งของเรา เพิ่มจากเดิมที่มีอยู่ 55 นายในปี 1925
เป็นชายและหญิงรวมกัน เกือบ 4,000 คนในปัจจุบัน
อีกครั้ง ผมขอยกย่องพวกคุณ
ที่เป็นแนวกําลังพลสีฟ้าป้องกันอาชญากรรม
ซึ่งเป็นภัยคุกคามที่จะ ก่อกวนความเรียบร้อยที่เราเรียกว่าอารยธรรม
เดือนกุมภาพันธ์ปีที่แล้ว ผมของบเพิ่ม 700 ล้านดอลลาร์
สําหรับปราบปรามยาเสพติดในปีถัดมา
เราพบว่าต้องการงบเร่งด่วน อีกพันห้าร้อยล้านดอลลาร์
ด้วยงบที่เพิ่มมา 2,200 ล้านนี้
เท่ากับว่างบปราบปรามยาเสพติด ปี 1990 รวมกันเกือบแปดพันล้านดอลลาร์
ผมมาที่นี่เพื่อบอกว่า
ในข้อเสนองบดุลที่ผมส่งให้สภาคองเกรส
เราจะมีเงินเกือบ 1,300 ล้านดอลลาร์
เพื่อฟื้นฟูโครงการตํารวจชุมชน
กระทรวงความมั่นคงแห่งมาตุภูมิ ให้ทุนรัฐและรัฐบาลท้องถิ่น...
(แชร์ทอฟ รมต.กระทรวงความมั่นคง)
ในการวางแผน จัดระบบ จัดหาอุปกรณ์ ฝึกอบรม และปฏิบัติการ
ป้องกันการโจมตีของผู้ก่อการร้ายที่อาจเกิดขึ้น
ด้วยเหตุนี้ตั้งแต่แรกเริ่ม รัฐบาลของผมจึงทุ่มเท
ทรัพยากรต่างๆ แก่ฝ่ายบังคับใช้กฎหมาย ของรัฐและท้องถิ่นเพื่อให้ทํางานสําเร็จลุล่วง
ถึงตอนนี้ 3,500 ล้านดอลลาร์
ที่ได้จากพรบ.ฟื้นฟูได้ไปถึงมือ หน่วยงานบังคับใช้กฎหมายท้องถิ่นแล้ว
ผมจะสู้เพื่อปกป้องพวกคุณ
ผมเป็นประธานาธิบดีที่จะอุทิศตน เพื่อรักษากฎระเบียบให้คุณ
วันนี้ผมขอแนะนําอย่างยิ่งยวดต่อผู้ว่าการรัฐทุกคน
ให้ส่งกองกําลังรักษาดินแดนในจํานวนที่มากพอ
ที่จะดูแลท้องถนนทุกสาย
เราทุกคนควรเห็นพ้องกันว่า คําตอบไม่ใช่การลดงบประมาณของตํารวจ
แต่คือการให้ทุนตํารวจ
ให้ทุนพวกเขา
(ในปี 2023 รัฐบาลสหรัฐฯ จัดสรรงบ อย่างน้อย 129,000 ล้านดอลลาร์)
(สําหรับหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย สํานักงานตํารวจและทัณฑสถาน)
"สเตตัสโคว"
สถานภาพที่ดํารงอยู่เดิม
โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับประเด็นสังคมหรือการเมือง
การขยายกําลังตํารวจเป็นผลจาก
สงครามในประเทศและเหตุความไม่สงบ ในสังคมทุกครั้งในประวัติศาสตร์สหรัฐฯ
เมื่อสถานภาพเดิมถูกต่อต้าน
การต่อต้านนั้นก็ถูกปราบปราม ด้วยกําลังที่เหนือกว่า
เมื่อตอบโต้ด้วยความรุนแรง
ตํารวจก็เพิ่มกําลังพลตอบโต้ ให้เรากลับสู่สภาพที่เป็นอยู่เดิม
(สภาพที่เป็นอยู่เดิม)
ผมกําลังดูที่...
ผมอยากได้กล้องที่แมคโดนัลด์ แล้วนั่นใช่เจเจส์ ฟิชเฮาส์หรือเปล่า
ระหว่างสองจุดนั้น ผมต้องการดูที่ด้านหลังร้านเมอร์วินส์
ตอนนี้พวกเขากําลังค้ายาอยู่ ผมมองอยู่ที่...
ไม่รู้ว่าพวกเขาขว้างเข็มทิ้งหรือเปล่า แถวนั้นยังนิยมเฮโรอีนอยู่ไหม
หรือพวกเขาขายกัญชา
เป็นวัยรุ่นกลุ่มนึงนะที่ผมเห็น
ผมอยากให้มีกล้องทุกมุมเลย รู้ไหม
เพราะมันช่วยได้เยอะมาก
ผมไม่ได้จะบอกว่ามันยับยั้งอาชญากรรมได้หรอก
เพราะคนส่วนใหญ่ไม่รู้ว่ามีกล้องอยู่ตรงนั้น
เราไม่ได้พยายามจะปิดเป็นความลับ
เมื่อปีก่อนมีบางคนในสภาเมือง
ไม่ชอบแนวคิด "พี่ใหญ่จับจ้องคุณอยู่" นั่นแหละ
แต่เมื่อมีกล้องเหล่านี้อยู่ทั่วเมือง
มันช่วยเราจับผู้ร้ายได้ดีมาก
จับเด็กสาวที่ขายตามริมถนนด้วย
มันถูกบันทึกไว้ตลอดใช่ไหมล่ะ
ข้อดีคือเรารู้ว่ามีรถอะไรบ้าง ที่เกี่ยวข้อง เราเห็นเอสยูวีสีดํา
เรามีชายแอฟริกันอเมริกันสี่คน อยู่ตรงนั้นหลายชั่วโมง
ผมมองพวกเขาส่งของกัน แล้วเราก็ตรงเข้าไปจับตัวพวกเขาได้เลย
เรามีหลักฐานเพียงพอที่จะทํา
ดังนั้นไม่มีคนบริสุทธิ์ถูกลากมาพัวพัน
ผมจะอ่านภารกิจของเรานะ
พูดสิ่งที่ผมหวังว่าเราจะทําได้ ในวันนี้ แล้วเราจะไปตระเวนตรวจสอบ
เราคือโครงการคนดํากับตํารวจ
ภารกิจของเรา เราคือกลุ่มตํารวจมินนีแอโพลิส
และสมาชิกชุมชนผิวดํา
ที่สร้างสัมพันธ์ความไว้วางใจ เพื่อส่งเสริมความปลอดภัยในชุมชน
ประเด็นของผมคือโจรปล้นรถเพิ่มขึ้นน่ะ
ประเด็นคือ โจร...
โจรขโมยรถของเราส่วนใหญ่ เป็นเยาวชนไปซะน่าจะ 99%
หายากที่ผู้ใหญ่จะทําเรื่องนี้ แต่เราก็เจอบ้าง
โจรปล้นรถที่อายุน้อยที่สุดของเราแค่เก้าขวบ
และเราเคยเจอ เด็กสาวคนนึง ตอนนี้คง 16 ปีแล้ว
เธอน่าจะปล้นรถมาแล้ว กว่า 20 ครั้ง ไม่รวมคดีอื่น
พวกเขาเลยมาคุยกันเรื่องการเข้าๆ ออกๆ
ระบบศาลเยาวชน ถูกมั้ย
เราไม่อยากตีตราเด็กๆ ของเราเป็นอาชญากร
แต่เราก็ไม่อยากเข้าใจ เมื่อพวกเขาก่ออาชญากรรม
เราปล่อยให้พวกเขา ออกไปทําเรื่องเลวร้ายหนักข้อขึ้น
ปัญหามันอยู่ตรงนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นคือ
ความล้มเหลวของระบบกฎหมายอาญา ชาร์ลี
อย่าลืมว่า นี่มุมมองของผมนะ ทุกอย่างจําเป็นต้องถูกปรับ...
เด็กสาวพวกนั้นจะถูกฆ่าสักวัน
สักวันพวกเขาจะฆ่าคนถ้าไม่ได้ฆ่าไปแล้ว
แต่ที่ผมเห็นว่ามันบ้าบอก็คือเราไม่สามารถ
หาวิธีทําให้เด็กๆ เหล่านี้ คุยกับผู้พิพากษาผ่านซูม
เพื่อส่งตัวเด็กเข้าโปรแกรมยับยั้ง
มันบอกคุณว่าพวกเขาคิดยังไงกับเด็กของเรา รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กผิวขาว
พวกเขาได้เข้าโปรแกรมยับยั้ง ก่อนมีการฟ้องเสียอีก
โปรแกรมยับยั้งก่อนมีการฟ้อง
พวกเขาส่งเด็กผิวขาวไปบําบัด พวกเขาส่งเด็กไปทําทุกอย่าง...
ไอ้โง่นั่นที่ยิงเดอชอน
ผมมั่นใจว่าต้องมีช่วงที่หมอนั่น เคยเข้าโปรแกรมยับยั้งก่อนฟ้อง
ความจริงก็คือว่านี่คือสิ่งที่...
นี่คือสิ่งที่ระบบกฎหมายอาญาน่าผิดหวัง
คุณทํางานของคุณไม่ได้ด้วยซ้ํา
แล้วเราควรทํายังไง
มันย้อนกลับไปที่เรามีเด็กจํานวนมาก เด็กแอฟริกันอเมริกัน
ถูกขังไว้ในเคาน์ตีโฮมสคูล
มันอาจไม่ถูกต้องก็ได้ เราไม่ควรให้พวกเขาอยู่ที่นั่น
- แต่เราก็ไม่ตรวจสอบพฤติกรรมเด็กด้วย - ใช่
พวกเขาถูกขังเพราะสิ่งที่ทํา ไม่ใช่เพราะตัวตนของเขา
เราคุยกันก็ได้ว่า ควรมีโปรแกรมยับยั้งยังไง ถูกไหม
ผมโอเคกับเรื่องนั้น
ปัญหาที่เรามีทุกวันนี้คือ ขั้นตอนที่จะเข้าโปรแกรมยับยั้ง
ไม่ได้มีไว้สําหรับเด็กๆ ของเรา
และระบบกฎหมายอาญาก็คิดว่า เราสามารถปล่อยเด็กไว้
โดยไม่มีการช่วยเหลือใดๆ และหาทาง ไม่ให้เด็กทําผิดซ้ํา มันเหลวไหลทั้งเพ
ระบบมีไว้ให้เด็กๆ ของเราพลาด มีไว้ให้คุณพลาด
ระบบมีไว้ให้เราทุกคนล้มเหลว เรื่องงี่เง่าแบบนี้ไม่พบในเอดินาหรอก
ทุกการจับกุม ทุกการเรียกตรวจค้นตามอําเภอใจ
ทุกขณะที่ตํารวจใช้ความรุนแรง เน้นให้เห็นภาพอํานาจของตํารวจที่ขัดกันเอง
มันเป็นสถาบันขนาดใหญ่
ครอบคลุมสํานักงาน 18,000 แห่งทั่วประเทศ
แต่เป็นสถาบันที่จับต้องได้มากที่สุด จากการพบปะตัวบุคคลอย่างใกล้ชิด
อีกครั้ง ว่าด้วยแนวคิดเรื่องการวางอํานาจ
เรย์ เคลลีเคยบอกว่าการเรียกตรวจค้น ถูกออกแบบมาเพื่อ ในเครื่องหมายคําพูด
"ปลูกฝังความกลัว" ในหมู่เด็กผิวดําและผิวสี ว่าไม่ควรพกอาวุธออกจากบ้าน
มันไม่ใช่การรับมืออาชญากรรม มันเป็นรูปแบบหนึ่งของการวางอํานาจและควบคุม
ทุกๆ วัน สถาบันตํารวจไม่ได้มีแง่มุมเดียว
แต่คนที่ข้องแวะกับกลไก การทํางานของตํารวจมีใบหน้าเดียว
ปี 2008 ผมเคยเป็นเด็กที่ทุกคนเรียกว่าเกเร
ที่ใกล้จะถูกไล่ออกจากโรงเรียนรอมร่อ
ชีวิตผมคงมีแค่การโดดเรียนเป็นส่วนใหญ่
ชีวิตที่บ้านมันลําบาก
ชีวิตในโรงเรียนมันลําบาก
ผมตอบโต้โดยการไม่อยู่ตรงนั้น หลีกเลี่ยงความรับผิดชอบทั้งหมด
และเพราะแบบนี้ ผมถึงได้เป็นที่รู้จักในย่านฟลัชชิง
ผมน่าจะถูกเรียกตรวจค้นอาทิตย์ละสองสามครั้ง
อย่างน้อยวันละครั้ง จะมีคนถูกเรียกตรวจค้น พวกเรามีกันประมาณ 30 หรือ 40 คน
"วันนี้เราไปแถวบาวน์พาร์คไม่ได้ เพราะตํารวจอยู่ที่นั่น"
"นาวินเดอร์ถูกเรียกตรวจค้นแล้ว"
หรือ "อาชาถูกเรียกตรวจค้นแล้ว" หรืออะไรสักอย่าง
บางครั้งมันอาจดูเหมือนเพื่อนเล่นกันด้วยซ้ํา
หรือมันอาจรุนแรงอย่างเหลือเชื่อ
ผมว่าผมยิ่งโกรธเวลาเจอตรวจอย่างเป็นมิตร
- ชื่ออะไร - อาร์ต
- หา - อาร์ต
- แล้วหมอนี่ล่ะ - เอ็ดดี้
มาตรงนี้ เพื่อน
จะไปไหน เอ็ดดี้
ถ้าฉันเจอเขาอีก เขาจะโดนแน่
- โอเคนะ - ผมรู้
เอ็ดดี้ มานี่จะดีกว่า เอ็ดดี้
ตอนนั้นมันเป็นกิจวัตร
ผมรู้จักชื่อพวกเขา พวกเขารู้จักชื่อผม
มันเกิดขึ้นกับผมตอนที่ ผมนั่งอ่านหนังสือที่ม้านั่งในสวน
วันนั้นผมจําได้ว่า ไม่ได้คิดอะไรอยู่เลย
เธอไม่มีข้อหาจะมาจับผมได้
ผมทักไป "สวัสดี อะแมนด้า เป็นยังไงบ้าง"
"สบายดีไหม" เธอบอก "ดี นีเลช"
"วันนี้ฉันสบายดี วางมือบนม้านั่ง"
อยากไปคุยที่สถานีไหม
- ไม่ - งั้นอยากบอกชื่อเขาหรือเปล่า
เอ็ดดี้
- เอ็ดดี้อะไร - สมิธ
- ไม่เอาน่า เร็วเข้า - จริงนะ เอ็ดดี้...
ไปนั่งในรถ
ฉันจะไม่ใส่กุญแจมือด้วยซ้ํา ไปนั่งในรถ
- แล้วไปที่สถานีเหรอ - ไปนั่งในรถ
เมื่อคุณมีความสัมพันธ์ลักษณะนี้กับตํารวจ
ทุกครั้ง
ทุกนาทีจะรู้สึกเหมือนสิบนาทีน่ะ
เรียกตรวจสักห้านาทีก็เหมือน 30 นาที
เราจะยอมจํานนโคตรๆ เร็วมากด้วย
และ ผมงี่เง่าเอง
เพราะอย่างที่รู้นี่ ผมไม่สนแม่ง ช่างหัวตํารวจ
และอีกครั้ง ผมไม่ใช่พวก...
คนชอบใช้ความรุนแรงอะไรแบบนั้น
ผมเป็นแค่เด็กอินเดียตัวผอมแห้ง
ตอนแรกก็เริ่มจากรู้สึกผิด
"พระเจ้าช่วย ฉันถูกตํารวจเรียกตรวจค้น"
"ฉันต้องเป็นคนแย่มากแน่ๆ" ไปจนถึง...
"นี่คือสิ่งที่ฉันได้รับ"
"จากการเป็นตัวฉันแบบนี้"
และคุณได้แค่รับรู้ตัวตนด้วยความรู้สึกแบบนั้น
การถูกพวกเขาตราหน้าอย่างนั้น
และถ้าคุณถามผมว่า ผมถูกตราหน้าว่ายังไง ผมก็ไม่รู้
แต่ผมรู้สึกแน่ๆ ว่าผมคืออาชญากรตัวฉกาจ
ผมรู้สึกแน่ๆ ว่าผมคือคนร้ายสักคน
เป็นคนไร้ค่า เป็นพ่อค้ายาน่ะ
ผมรู้สึกอย่างนั้น
ผมรู้สึกจริงๆ เหมือนผมเป็นคนแบบนั้น
จากลักษณะที่พวกเขาทํากับผม และมันก็เหมือน...
คือผมไม่เคยทําอะไรพวกนั้นเลย
สาบานได้ แต่...
แรงกดดันเล็กๆ อย่างต่อเนื่องแบบนี้
แค่แรงกดดันเล็กๆ
แต่มันต่อเนื่อง และในที่สุดคุณก็จะเหนื่อยมาก
ไม่งั้นคุณก็จะโกรธมากหรือหดหู่มาก
จนสุดท้ายก็จบเห่ตายไปน่ะ
หนึ่งในตัวอย่างที่ผมคิดเสมอว่าน่าสนใจที่สุด
คือสมัยที่นิวยอร์กซิตี มีนโยบายเรียกตรวจค้นอย่างเป็นทางการ
ซึ่งเกือบจะเหมือน
รูปแบบการจัดการที่ ยืดหยุ่นและคล่องตัวยิ่งกว่าตอนนี้
ไม่ได้แยกตามพื้นที่ในส่วนต่างๆ ของเมือง
แม้แบบนั้นยังคงมีอยู่
แต่จัดการควบคุมวิธีที่ ประชาชนเดินทางไปทั่วเมือง
(ตํารวจนิวยอร์กซิตี เรียกประชาชนตรวจค้น 4.4 ล้านครั้ง)
(ตามนโยบายเรียกตรวจค้น ระหว่างปี 2004 และ 2012)
พบอาวุธ 1.5% ของการเรียกตรวจทั้งหมด
อัตราที่เก็บกู้ปืนได้คือ 0.1 เปอร์เซ็นต์
นั่นแหละที่ทําให้เห็นว่า โครงการนี้ผิดพลาดบ้าบอมาก
ในบางแง่ นี่คือ
โครงการเหยียดผิวที่ใช้วิธีอัลกอริธึมแท้ๆ
เมื่อมาคิดว่าจริงๆ แล้วมันคืออะไร
ซึ่งก็คือการที่จะมีตํารวจ คอยเฝ้ามองสถานที่ซึ่งผู้คนหลากหลาย
เดินทางในเมืองนั้น
และตัดสินใจเอาเอง
ที่จะจับผู้คนเหล่านั้นในทันที
เรียกตรวจค้นใช่ไหม
ทําให้พวกเขาตกเป็นผู้ต้องสงสัย จากการไปอยู่ตรงจุดนั้น
คุณแทบจะมองได้เลยว่า
มันคือโครงการกีดกันการเดินทาง
คือเราจะเดินตรวจให้ทั่วและให้แน่ใจว่า...
เราจะไม่ไปบอกหรอกว่า อยู่ตรงนี้ไม่ได้ ตรงนั้นไม่ได้
แต่จะมีคนบางกลุ่มที่ถูกทึกทักเสมอว่า
อยู่ผิดที่ผิดทาง ผิดจากที่ซึ่งเขาควรอยู่
คืออย่างนี้ ผมไม่ทนกับเรื่องแบบนี้หรอก
เขาเข้าไป และเพื่อนสองคนของเขาก็เข้าไป
นั่นแหละ เราก็เลยต้องดูแลให้มุมนั้นปลอดภัย
แล้วพวกเขาก็ออกมา พวกเขาอยู่ด้วยกันไม่กี่นาที
ถ้าพวกเขาไม่แยกย้าย เดี๋ยวทุกคนก็จะเริ่มออกมา
คุณก็จะต้องทําให้พวกเขาแยกย้ายตั้งแต่แรก
เพราะถ้ามารวมตัวกันเยอะเกินไป
ก็จะเริ่มควบคุมไม่ได้ และคิดว่าตัวเองเป็นเจ้าถิ่น
เราต่างหากเป็นเจ้าถิ่น พวกเขาไม่ใช่
พวกเขาอาจอยู่ที่นั่น แต่เราเป็นเจ้าถิ่น
เราเป็นเจ้าถิ่นแถวนั้น
มันไม่ใช่มีดหรือปืน
แต่เมื่อผู้หญิงคนนี้ขว้างรองเท้า จะทําให้ถูกจับได้
เพราะฟลินน์คิดว่าเป็นหินหรืออิฐ
สิ่งที่ตํารวจเรียกร้องคือ การปฏิบัติตามแบบไร้เงื่อนไข
ซึ่งขัดกับสิ่งที่ผมคิดว่า คนอเมริกันส่วนใหญ่เชื่อว่าสังคมเราเป็นอยู่
นั่นคือสังคมประชาธิปไตย
ซึ่งคุณไม่ต้องรับฟังคําสั่งที่วางอํานาจบาตรใหญ่
มันเคยถูกเรียกว่าเอทีเอ็ม "ถาม สั่ง ทํา"
เริ่มจากการถาม แล้วก็สั่งให้เขาทํา
และถ้าเขาไม่ทํา ผมก็จะใช้กําลังบังคับให้ทํา
เมื่อเราดูรายการโทรทัศน์ และเห็นข่าวรัฐบาลอํานาจนิยม
หรือเราอ่านเจอเรื่องรัฐบาลอํานาจนิยมซึ่ง
คาดหวังให้พลเมืองปฏิบัติตามอย่างไร้เงื่อนไข
และเชื่อฟังอํานาจอื่นบางอย่าง
เราหัวเราะใส่สิ่งที่เห็น และพูดว่า "แย่จังนะ นี่มันเผด็จการ
โชคดีนะ คนอเมริกันอย่างเรามีเสรีภาพ"
ฉันเอง ไคล์ ฉันเอง
ปล่อยผม
การล็อกคอคือวิธีที่เจ้าหน้าที่ตํารวจบางคนใช้
เพื่อพยายามให้คุณทําสิ่งที่พวกเขาอยากให้ทํา
แต่คุณทําไม่ได้ เพราะคุณหายใจไม่ออก
เห็นได้ชัดว่า ในการปะทะกันรุนแรงบนท้องถนน
มันยากที่เจ้าหน้าที่จะจดจําว่า
หลอดเลือดที่คออยู่ตรงไหน เส้นประสาทอยู่ตรงไหน
ในทางกลับกัน มันคือความเชื่อที่คุณ
ได้รับมา โดยเฉพาะจากที่ปรึกษา ด้านการแพทย์และจากครูฝึกของคุณ
ว่ายิ่งฝึกมากเท่าไรก็ยิ่งคุ้นเคย
กับโครงสร้างทางกายวิภาค
ก็ยิ่งมีโอกาสน้อยลงที่จะบาดเจ็บและทุพพลภาพ
หลังจากทบทวนคดีจํานวนหนึ่ง ผมเชื่อว่า
การคุมตัวในลักษณะพิเศษนี้ เมื่อนําไปใช้อย่างเหมาะสม
มีความเสี่ยงน้อยมาก...
ผมหายใจไม่ออก
คนที่ใช้อํานาจของตํารวจ
กําลังทําสิ่งหนึ่งเป็นการเฉพาะเจาะจง
พวกเขากําลังใช้อํานาจรัฐด้านสําคัญนี้
นั่นคือการสามารถที่จะอ้างสิทธิ์ ผูกขาดการใช้ความรุนแรงโดยชอบธรรม
- อะไร - เปิดประตู
- ฉันพยายามจะเปิดอยู่ - ลงมา
- ไม่ ฉันไม่รู้ว่านี่... - ลงมา
โอเค หยุดรถ หยุด
โอเค ฉันจะลงแล้ว
หยุด ฉันจะลงแล้ว
หยุด
ฉันพยายามจะลงไป
อะไรวะ หยุด ฉันจะลงแล้ว
ลงมา
ลงจากรถสิวะ
หยุดตรงนี้
โอเค ภาพมืด
ถ้าผมหยุดความรุนแรงตรงนี้ มันรับได้มากขึ้นไหม
ผมทําจุดบังตาไว้แล้ว
แต่จุดบังตาจะบดบังได้แค่ไหน
- เขาไม่ตอบสนองแล้ว - เขามีชีพจรหรือเปล่า
ไม่ เพื่อน ดูเขาสิ เขาไม่ตอบสนองแล้ว
- ตรวจชีพจรสิ - ถามจริง
- ยืนเฉยทั้งที่ทับคอเขาแบบนั้นเรอะ - ขอตรวจชีพจรหน่อย
เขาหายใจอยู่หรือเปล่า
- ตรวจชีพจรเขาสิ - ฉันจะไม่คุยเรื่องนี้
- ฉันบอกให้ตรวจชีพจรเขา - ทอม ตรวจชีพจรเขาซิเพื่อน
ตรวจชีพจรเขาหน่อย เจ้าโง่
- อย่าเล่นยา - อย่าเล่นยาเรอะ
คุณคิดว่านั่นคืออะไร คุณเห็นว่าสิ่งที่เขาทํามันโอเคเหรอ
- ถอยไป - คุณเรียกสิ่งที่เขาทําว่าโอเคเหรอ
คุณเรียกสิ่งที่คุณทําว่าโอเคเหรอ
- คุณเป็นนักดับเพลิงจริง... - ใช่ มาจากมินนีแอโพลิส
- ไปอยู่บนทางเท้า - ตรวจชีพจรเขาที
- ตรวจเดี๋ยวนี้สิวะ - กลับขึ้นไปบนทางเท้า
เขายังไม่ขยับเลย
มันยากที่จะดําเนินคดีกับตํารวจที่ฆ่าคนผิวสี
เพราะปกติแล้วมันถูกกฎหมาย
ยกมือขึ้น เดี๋ยวนี้
หันกลับมา
หมอบลง
ศาลสูงสุดมอบสิ่งที่ผม เรียกว่าอํานาจสูงสุดแก่ตํารวจ
ในการใช้สีผิวระบุตัวคนร้าย จับกุม และฆ่า
ในเรื่องที่ตํารวจใช้กําลัง คดีแกรห์มกับคอนเนอร์คือตัวอย่าง
และศาลสูงสุดตัดสินว่า
ตํารวจใช้กําลังได้ ตราบใดที่เจ้าหน้าที่ตํารวจโดยเฉลี่ย
คิดว่ามันคือสถานการณ์เหมาะที่จะใช้กําลัง
นั่นคือกฎ
และมันผิดปกติที่สํานักงานตํารวจจํานวนมาก
ไม่อยากให้มีกฎเกณฑ์ใดๆ ควบคุมเรื่องนี้นอกเหนือจากนั้น
ทีนี้สิ่งที่เกิดขึ้นมาหลายสิบปี
คือสหภาพตํารวจใช้กระบวนการต่อรอง ในนามกลุ่มอย่างเอาจริงเอาจัง
เพื่อเพิ่มผลประโยชน์ ในสัญญาจ้าง และในบางกรณี
เพื่อบรรจุกฎหมายของรัฐว่าด้วย สวัสดิการต่างๆ ซึ่งไม่ใช่แค่ใจกว้าง
แต่เป็นการทําทุกทาง เพื่อช่วยจนท.ตํารวจเลี่ยงความรับผิดชอบ
คงเป็นบ้านหลังนี้
ปิดเสียงหรือเปิดอยู่
ปิดเสียง แต่ฉันสามารถ...
ดีใจที่ได้เจอทุกคนที่นี่
ปิดเสียงยัง
คืนนี้มีแต่คนตั้งคําถาม
ว่าทําไมจนท.ตํารวจ ซาคราเมนโตถึงปิดเสียงกล้อง
ปิดเสียงยัง
- ปิดละ ปิดเครื่องเลย - โอเค
สหภาพตํารวจมาเจรจากับเจ้าหน้าที่รัฐ
ซึ่งมาถึงจุดนี้ก็พึ่งพาพวกเขามาก
คนที่โค้งคํานับและบอก "นี่คือสิ่งที่เราต้องการ"
"เราต้องการเวลา 24 ถึง 48 ชั่วโมง ก่อนที่เจ้าหน้าที่นายนี้
จะต้องให้ปากคํา เกี่ยวกับอะไรก็ตามที่เขาหรือเธอทําลงไป
รวมไปถึงการยิงใครสักคนตาย"
"เราต้องการให้เก็บประวัติ การลงโทษทางวินัยเป็นความลับ"
"เราต้องการให้ล้างประวัติ หลังผ่านไปช่วงเวลาหนึ่ง
เร็วที่สุดคือหกเดือน"
"เราต้องการให้ลบประวัติทั้งหมดนั่น"
และนี่คือสิ่งที่ยินยอมให้เจ้าหน้าที่
หนีความรับผิดชอบได้ครั้งแล้วครั้งเล่า
โดยไม่ได้พูดเรื่องกฎหมายคุ้มครองตํารวจด้วยซ้ํา
(กฎหมายคุ้มครองตํารวจ กําหนดโดยศาลสูงสุด)
(คุ้มกันตํารวจจากความรับผิดทางแพ่ง)
(แม้ตํารวจทําผิดกฎหมาย)
- ถอยไป - ฉันจะช็อตคุณนะ
- ปืนไฟฟ้า - หยุด
เธอยิงผม
ขอร้อง หยุดเถอะ
ฉันยิงเขา
- จริงเหรอ - ใช่
โอเค
ฉันยิงเขา พระเจ้าช่วย
คิม นั่งลง
ระบบการทํางานของตํารวจส่วนใหญ่ถูกสร้างขึ้น
โดยที่คนอเมริกันทั่วไปไม่รู้เห็น
และกฎเกณฑ์ที่ควบคุมตํารวจอเมริกัน ถูกกําหนดไว้แล้วในหลายกรณี
โดยตํารวจเองและพรรคพวกของพวกเขา
และนั่นแปลว่าตํารวจสามารถออกกฎหมาย
เพิ่มอํานาจให้ตนเอง สองหรือสามเท่า ครั้งแล้วครั้งเล่า
ในแง่ของกฎหมาย เรามีมาตรฐานระดับประเทศน้อยมากๆ
แทบไม่มีเลย
เรามีมาตรฐานระดับรัฐ น้อยมากจนน่าตกใจเช่นกัน
และมาตรฐานระดับเขตเมืองก็น้อยมาก
ดังนั้นมาตรฐานการปฏิบัติงานของตํารวจ ส่วนใหญ่ถูกกําหนดโดย
ตํารวจ นโยบายของกรมตํารวจ และสมาคมกลุ่มก้อนต่างๆ ของตํารวจ
เรากําลังพูดถึงการมีมาตรการที่จะ แน่ใจได้ว่าสิ่งที่ตํารวจทํานั้นถูกกฎหมาย
และเมื่อพวกเขาทําเรื่องผิดกฎหมาย
ตํารวจก็จะต้องรับโทษ
แต่ปัญหาใหญ่ที่สุดเกี่ยวกับ การทํางานของตํารวจทุกวันนี้คือ
ความเสียหายส่วนใหญ่จาก การปฏิบัติงานของตํารวจเป็นเรื่องถูกกฎหมาย
น่ากลัวใช่ไหมล่ะ ฉันหมายถึงแบบนี้ ตอนที่บอกว่าเป็นความผิดของเรา
เพราะเราเป็นคนทําให้มันถูกกฎหมาย
ฉันไม่ได้พยายามจะแก้ต่าง ให้ตํารวจพ้นความรับผิดชอบ
แต่ความจริงก็คือความเสียหายส่วนใหญ่ ที่พวกเขาก่อนั้นถูกกฎหมายทุกอย่าง
ผมเลยสนใจเรื่อง...
ผมสนใจเรื่องความเป็น "เรา" ของทุกอย่าง
คุณทั้งคู่พูดคล้ายกันเรื่องกฎหมาย
ที่ "เรา" ยอมให้ตํารวจบังคับใช้
และเรื่องที่ "เรา" ยอมให้ตํารวจทํา
และผมนั่งอยู่ตรงนี้ ผมคิด "ผมไม่ได้ยอมให้ตํารวจทํา..."
"ผมไม่ได้อยากให้ตํารวจทําแบบนั้น ผมไม่รู้ว่ามันถูกกฎหมาย"
ผมเป็นหนึ่งใน "เรา" เหรอ
ดังนั้นถ้าคุณพอจะอธิบายบริบทที่เกี่ยวข้อง
ใครกันแน่ที่สามารถทําให้
ผู้ออกกฎหมายลอยนวลจากการรับผิดชอบ
ที่จะบอกตํารวจอย่างจริงจังกว่าเดิม ว่าให้ทําอะไรและทํายังไง
ช่วยอธิบายคงจะดีมากครับ
ใครก็ตามที่มีอํานาจหน้าที่
และเรียกร้องให้ตํารวจรับผิดชอบ
มักจะเจอแรงต้านจากกรมตํารวจ
และผู้ปกป้องสถานะเดิมคนอื่นๆ ในทุกสภาพแวดล้อมที่คุณอยู่
ไม่ว่าคุณอยู่ที่ไหน ผู้ต้องสงสัยคนเดียวกัน บรรษัทในอเมริกา กลุ่มทุนยักษ์ใหญ่
ลองสํารวจบทบาท ของตํารวจในอเมริกาที่ผ่านมาสิ
พวกเขาก่อตั้งสหภาพแรงงาน ทางตอนเหนือตั้งแต่ยุคแรกๆ
พวกเขาตรวจตราทาสในรัฐทางใต้ตั้งแต่ยุคก่อตั้ง
ตลอดเวลานั้นก็เพื่อปกป้องผลประโยชน์
ของผู้ที่เอารัดเอาเปรียบหากําไรจากคนส่วนใหญ่
เมื่อคุณคิดถึงนักการเมืองและตํารวจ
คุณกําลังคิดถึงบุคคล คนที่มีตัวตนจริง
และตรงข้ามกันคือระบบ
และคนเหล่านั้นมักจะทํา เพื่อผลประโยชน์ของระบบ
ที่พวกเขาไม่ได้สนับสนุนอย่างโจ่งแจ้ง และอาจจะวิจารณ์ด้วยซ้ํา
แต่น้ําหนักในเนื้องานของพวกเขา ไปอยู่ที่การส่งเสริม ค้ําจุนระบบนั้น
และมันคือระบบที่ให้อภิสิทธิ์แก่ชนชั้นนํา
ชนชั้นนําที่มีเชื้อชาติสูงส่ง คนที่ไม่ถูกสังคมตีตรา
แต่ยังมีหลายคนที่เกี่ยวข้องในการส่งเสริม
ซึ่งพบว่าตัวเองอยู่ผิดที่ เมื่อสังคมถูกแบ่งแยกแบบนั้น
ตอนนี้งานตํารวจมันยากแล้ว ยากจริงๆ
ทุกวัน ผมเหมือนจะ...
เหมือนผมเหนื่อยแล้วน่ะ
ปีที่แล้ว เด็กอายุ 12 ถูกยิง ตรงนี้ที่...
คือเขาถูกเด็กอีกคนยิงจากอีกด้านของถนน
ผมไม่เคย ตอนผมมาถึง
ผมไม่เคยสอบปากคําในคดีไหนเร็วเท่านั้น
เพราะพวกเขายังเป็นคนที่ ผมโตมาด้วยกัน คนที่อยู่ใกล้กัน
- เกิดอะไรขึ้นกับเด็กอายุ 12 คนนั้น - เขาตาย
เรามีหลายชุมชนที่เปราะบางมากในประเทศนี้
ดังนั้นให้คุณไปที่นั่นแล้วถามว่า "คุณอยากไล่ตํารวจไปให้พ้นไหม"
หลายคนก็จะบอกว่า "ไม่ เราต้องการตํารวจเพิ่ม"
ในทางกลับกัน ให้คุณไปที่ ชุมชนเหล่านี้และคุยกับชาวบ้าน
ว่าตํารวจในชุมชนเป็นยังไงบ้าง พวกเขาจะโกรธ
อีกครั้ง นั่นคือความล้มเหลวของเรา
มีวิธีอื่นที่จะช่วยชุมชนเหล่านี้
นอกเหนือจากการบังคับใช้กฎหมายจับกุมรุนแรง
เราแค่ไม่ทํา
ผมสนับสนุนมาตลอดกับแนวคิดที่ว่า
"ขอตํารวจผิวดําเพิ่ม เราคงมีปัญหาน้อยลง"
"ขอหัวหน้าคนดําให้เรา เราจะมีปัญหาน้อยลง"
ผมเชื่อแบบนั้นมา 30 ปี
ผมไม่คิดแบบนั้นแล้ว
ผมสูญเสียไปมากจากการยืนหยัด เพื่อตํารวจผิวดําในสํานักงานนี้
บางครั้งมันทําให้ผมสงสัย
ถ้าผมเป็นหนึ่งในคนที่ปิดปากเงียบ และทํางานไปล่ะ
ผมจะไปอยู่ที่ไหน
ชาร์ลี อดัมส์เป็นตํารวจมา ตั้งแต่ปี 1986 และไม่มีแผนจะเกษียณ
เขาอยากเกษียณในฐานะนักสืบที่สถานีที่สี่
โอ้
ดวงตาข้าเห็นแล้ว
ความเรืองรองของ...
เราเริ่มจากจํานวนรัฐ 13 แห่ง ตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก
เรานําอิสรภาพไปกับเรา
ถ้าสถาบันตํารวจและการเมือง เป็นองค์กรประชาธิปไตยที่ปกครองตนเอง
สถาบันตํารวจคือกองกําลังในเงาที่บอกว่า
"เราดํารงอยู่เพื่อใช้อํานาจในยามที่ คุณไม่สามารถปกครองตนเองอีกต่อไป"
"เราดํารงอยู่เพื่อกําหนดกฎเกณฑ์ และควบคุมความรุนแรงในสังคม
โดยการรับผิดชอบทุกอย่าง ที่เกี่ยวกับความรุนแรงนั้นไว้เอง"
อย่างต่อเนื่องเลยที่ผู้บังคับใช้กฎหมาย ตอบโต้ข้อเรียกร้องของคนดํา
ว่าช่วยให้เกียรติวิถีชีวิตของเรา ชุมชนของเรา ครอบครัวของเรา ลูกหลานของเรา
พวกเขาตอบโต้เสมอว่า "เออ แล้วไง"
"ลองสิ ลองโดนแบบนี้แล้วดูว่าชอบมั้ย"
(วันที่ 3 มีนาคม ปี 1991)
เมื่อคุณคิดถึงตํารวจอย่างเป็นระบบ
และคิดถึงวิธีที่ตํารวจเติบโตในสหรัฐอเมริกา
จนเป็นขุมกําลังขนาดใหญ่แบบนี้
เมื่อคุณคิดถึงเรื่องอื่นๆ ไม่ใช่แค่ตํารวจ
แต่คิดถึงเครือข่ายเรือนจํา จํานวนประชาชนที่ถูกจับกุม
จํานวนคนที่มีความผิดทางอาญาติดตัว
ทุกอย่างที่หลั่งไหลจากตรงนั้น
ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับ คนที่ถูกลงโทษ ถูกจับกุม และติดคุก
นั่นคือคนส่วนใหญ่ในประเทศนี้ ณ ตอนนี้
ไม่ใช่คนส่วนน้อย เป็นคนส่วนใหญ่ในประเทศนี้
เราเป็นสังคมที่ถูกสอดส่องควบคุมเกินไป
ซึ่งการควบคุมเกินไปนั้นแปลว่า
ความสัมพันธ์ที่ตํารวจมีกับประชาชน มันบิดเบี้ยวไปโดยสิ้นเชิง
แทนที่จะมีประชาชนมากขึ้น
ที่ปกครองตนเองได้ในโลกประชาธิปไตยนี้
โลกที่ผู้คนพยายามหาวิธีอยู่ร่วมกัน
และคลี่คลายความขัดแย้ง ผ่านการเมือง ผ่านการประท้วง
แต่มันกลับยิ่งลดน้อยลงเรื่อยๆ เหลือแค่คนกลุ่มหนึ่งที่ได้รับอนุญาต
ให้ทําหน้าที่ของตนเองโดยไม่สน ประชาธิปไตย และมีคนจํานวนมากขึ้นเรื่อยๆ
ที่อยู่ภายใต้การกํากับดูแลของตํารวจ
ทางออก 161
โอเค เห็นแล้ว
สิ่งแรกๆ ที่ระบอบฟาสซิสต์ และระบอบเผด็จการเบ็ดเสร็จนิยมทํา
คือมอบอํานาจให้ตํารวจ
ทางเลือกหนึ่งคือเราเพิ่มอํานาจให้ตํารวจ ซึ่งเป็นอํานาจที่สี่ของการปกครอง
การเพิ่มพูนอํานาจให้ตํารวจส่งผล เสียหายร้ายแรงต่อสังคมประชาธิปไตย
บางครั้งผมชอบพูดว่า ให้คิดถึงคนที่มีอํานาจที่สุด
ในสหรัฐฯ ที่คุณคิดออก อาจจะเป็น ไบเดน หรือทรัมป์ หรือฮิลลารี่ คลินตัน
ลองคิดดูว่าถ้าพวกเขายังดูแลทุกอย่างอยู่ลับๆ
คนมีอํานาจสูงสุดเหล่านั้น ไม่มีใครสามารถชักปืนออกมายิงคุณ
แต่ตํารวจทุกนายในสหรัฐฯ ที่ผ่านการปฏิญาณตน
มีสิทธิ์นั้น มีอํานาจที่จะชักปืนออกมายิงคุณ
- เขาเลือดออก - เลือดไหลออกจากหู
- พาเขาออกไปจากที่นี่ - เลือดเขาไหลออกจากหู
ขอแพทย์ฉุกเฉิน
จะเดินไปหาอะไรวะ
ประเด็นเรื่องการสูญเสีย สังคมประชาธิปไตยไม่ได้เกี่ยวอะไรกับ
ผู้นําปลุกระดมฝ่ายขวาอย่างโดนัลด์ ทรัมป์
มันเกี่ยวกับประวัติศาสตร์อันยาวนานและซับซ้อน
ซึ่งเราล้มเหลวที่จะแก้ไข
ปัญหาเชิงโครงสร้างของการเพิ่มกําลังพลตํารวจ
แทนที่จะฟูมพักและพัฒนากลไก และคุณค่าของระบอบประชาธิปไตย
และส่งเสริมประชาชนในด้านต่างๆ ที่จําเป็นเพื่อปกครองตนเองได้
ผ่านมาสิบปีแล้วหลังจากเทรย์วอน มาร์ติน เกือบสิบปีแล้วหลังจากไมเคิล บราวน์
และคนอเมริกันต้องตัดสินใจ
ถ้าเราจะเผชิญหน้ากับประเด็นเหล่านี้ และคุยกันอย่างจริงจัง
เกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนระบบเหล่านั้น ซึ่งเป็นสิ่งที่หลายคนเคยบอกว่าอยากทํา
งั้นทุกคนก็จะต้องร่วมมือกัน ตอบคําถามเหล่านั้นอย่างจริงจัง
เพราะระบบพวกนี้มันหยั่งรากลึก
ยากจะเปลี่ยน มันซับซ้อน
มันมีอํานาจมาก
เฟรเดอริก ดักลาสบอก "อํานาจ ไม่เคยยอมอ่อนข้อโดยปราศจากการเรียกร้อง"
และอํานาจของตํารวจอเมริกา ไม่เคยยอมอ่อนข้อต่อสิ่งใด
ถ้าจะมีบ้าง ก็ต่อเมื่อสิ่งนั้น เพิ่มอํานาจให้ตนเองสองสามเท่า
ไปเร็วๆ
"อํานาจไม่เคยยอมอ่อนข้อ โดยปราศจากการเรียกร้อง"
"มันไม่เคยยอมในอดีต และจะไม่มีวันยอมในอนาคต"
เฟรดเดอริก ดักลาส
(POWER: ตํารวจ อํานาจ และอิทธิพล)
คําบรรยายโดย เพียรพิไล ธรรมลิขิตชัย