Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
REK
Hindi pa handa si Janu.
Kaya, maghihintay kami.
- Rana? - Janu!
Ano'ng ginagawa mo?
Tara! Sama ka sa 'kin sa gubat.
Ano'ng gagawin mo sa gubat?
Gusto kong gumawa ng regalo para sa kaarawan ni Nanay.
Sinabi ko kay Tatay na sasama ako sa 'yo.
Ano? Pero hindi mo sinabi sa 'kin.
Tara na.
Sigurado bang nagpaalam ka?
Oo nga. Halika na.
Diyos ko, Rana...
Sige, sandali lang.
- Bilisan mo ha? - Oo, sige.
Mga binibini at ginoo,
kami ay lubos na nalulungkot na ipaalam sa inyo
na ang aming anak na si Rana
ay nawala sa gubat simula kahapon ng hapon.
- Rana! - Rana!
Lubos kong pasasalamatan kung sama-sama tayong
maghahanap sa aming anak na si Rana sa gubat.
Rana!
- Rana! - Rana!
Ate!
- Rana! - Rana!
Rana!
- Rana! - Rana!
Ate!
- Rana! - Rana!
Rana!
Sana ay matagpuan siyang buhay at ligtas.
Amen.
Nagpapasalamat ako sa inyo
sa taos-pusong pagmamalasakit at tulong.
Tinatanaw ko 'tong utang na loob.
- Heto na. - Salamat.
Oo.
Salamat.
- Uy. - Ano 'yon?
Bakit may ritwal ng Tahlil kung hindi pa nila natagpuan ang bangkay?
Hindi na ako nagulat.
Ayon kay Bb. Nur, batay sa kapanganakan n'ya, oras na n'ya. Tama ba?
Pero isang linggo pa lang siyang nawawala. Ayos lang bang gumawa ng ritwal ng Tahlil?
Salamat.
Sigurado ka ba? Kailangan mo ba talagang pumunta?
H'wag na po kayong magtanong.
Akala mo ba hindi kita tatanungin? Anak kita.
- Nay, may kailangan lang akong gawin. - Gaano ba 'yan kahalaga?
- Mahalaga po 'to. - Pwede bang sa ibang araw na lang?
Kaarawan ko, 'di ba?
Nay, bago mo hipan ang kandila, pangako uuwi ako, ha?
- Sigurado ka ba? - Opo.
- Magbaon ka. - Opo.
- Tubig? - Opo, sige.
Alis na po ako.
- Ibang halik 'yon. - Mag-bunong-braso tayo pagkatapos.
Ayoko, larong panlalaki 'yon.
- Alis na ako, Nay. - Sige, anak.
- Mag-iingat ka. - Sige po!
Nalinis mo na lahat?
Lahat?
Ate.
Ito ang Yasin galing sa libing ni Nanay.
Sige, sasabihin ko kay Ate Nur.
- Ate Nur... - Matagal na 'tong ginawa.
Kung hindi ako nagkakamali, ito'y...
Hindi madali maging parte ng pamilyang 'to, Din.
Bilang isang Javanese, nahihirapan din ako.
Naiintindihan ko dahil hindi ka naman Javanese.
- Ang daming trabaho. - Wala akong sinabi sa kanila.
- D'yan ka lang. - Pero gusto ko ng Yasin ni Nanay.
- Salamat. - Ayos lang.
Sige.
Pero kailangan muna nating magkaintindihan.
Anong petsa ang gusto mong ilagay sa obitwaryo?
Hindi ko naisip 'yon.
Sige, anong petsa?
Gusto mo ba ang petsa ng pagkawala n'ya
o ang petsa kung kailan sila huminto sa paghahanap?
H'wag ang petsa ng pagkawala n'ya.
'Yon ang araw ng sumpa.
"Lunes Pon.
Ang araw ng mga patay,
at araw ng sumpa.
Ibig sabihin, isang masamang kapalaran ang mangyayari sa tao,
at lalamunin ng lupa ang tao."
Sa ibang salita, lalamunin sila ng lupa.
Ngunit ito ang kapalaran ng tao.
Ito na ang huling araw nila sa lupa.
Ibig sabihin...
kamatayan.
Kaya hindi dapat ang petsang 'yon.
Ayoko na ng kamalasan sa ika-40 araw ng kanyang kamatayan.
Sige, kung gano'n.
Magkasundo tayo sa petsa.
Magkasundo tayo sa petsa nang ihinto nila ang paghahanap sa kanya.
Ayos ba 'yon?
Ganyan lang sa inyo kadali magsalita.
Mukhang mahilig kayong magkontrol ng buhay at kamatayan ng isang tao.
Pero alam n'yo ang totoo.
Hindi pa nakikita ang katawan n'ya.
Din.
Gusto kong maging matatag ka.
Wala tayong magagawa pagdating sa kapalaran ng isang tao.
Ate.
Gusto mong maniwala ako sa kapalaran? Kapalaran ayon kanino?
Gusto lang naming sumalangit nawa ang namatay.
Kaya kailangan nating pumili ng petsa.
Ang pangalan n'ya ay Rana.
Hindi "ang namatay."
Ako ang kanyang ina.
Alam ko kung ano ang makakabuti para sa anak ko.
At ano'ng ginagawa mo ngayon?
Nag-imbita ka para sa ritwal ng Tahlil. Ikaw ang nagpasya sa petsa.
Tama na. Sa tingin mo, mas mabuti bang sumuko?
Paano mo malalaman kung ano ang mas makakabuti?
Binalaan na kita
na kapag pinaalis mo si Rana, may masamang mangyayari.
Pero pinaalis mo pa rin s'ya.
Sinusuway mo pa rin ang aming mga paniniwala.
Kahit alam mong hindi 'to ang unang pagkakataon.
Ngayon, ang katangahan mo ang nagpahamak sa anak mo,
at ayaw mo pa ring maniwala?
Maniniwala lamang ako
kung babalik nang buhay ang anak ko.
Mali ba 'yon?
Rana?
Rana...
Rana!
Sri.
Kailangan mong sabihin kay Banyu.
Bakit ako? Bakit hindi mo sabihin sa kanya?
Mas malapit kayo sa isa't-isa.
Paano kung si Ate Nur ang magsabi sa kanya?
Tama ka. Mas marunong s'yang magkalkula ayon sa aklat.
- Pero kailangan gawin na natin 'to, o... - Ate!
Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
Kamusta si Rana? Ano'ng sinabi n'ya sa 'yo?
Nasaktan ba s'ya?
Bumalik na ang pamangkin mo.
Itigil mo na ang pag-iisip ng masasama.
Banyu, kung buhay pa s'ya, bakit pagkatapos ng pitong araw lang s'ya umuwi?
Hindi ko alam.
Pero mukhang ayos naman s'ya.
Mag-isip ka nga.
May napansin ka bang kakaiba?
Nakaapak ba ang paa n'ya sa lupa?
Bakit hindi mo s'ya obserbahan?
Hindi ako makapaniwala sa 'yo. Paano mo nasasabi 'yan?
- Naniniwala ka sa kanila? - Kumalma ka, Banyu.
Hindi ako makapaniwalang ganyan kayo kakitid mag-isip.
- Bakit ka nagagalit sa 'min? - Tumpak ang kalkulasyon ko.
Tama. Dapat makinig ka sa 'min.
Kailangan ko ang 'yong suporta.
Bumalik na s'ya. H'wag na natin palalain ang sitwasyon.
Anong kanta 'to?
Na-miss mo kami, 'di ba?
Sinasabi ng lahat
na wala ka na.
"Maging matatag ka."
"Kailangan mo siyang pakawalan."
Pero, Rana, alam ko. Naniwala ako.
Alam kong buhay ka pa.
Nangako ka, 'di ba?
Nangako kang uuwi ka.
Sabi mo, uuwi ka, 'di ba?
Patawarin mo ako, Nay.
Para sa'n?
H'wag kang humingi ng tawad.
Nandito ka na, anak.
Nandito ka na.
Tari.
Naligo na ba ang kapatid mo?
Nasa banyo s'ya.
Heto ang tuwalya.
Pakilagay sa banyo. Nakalimutan kong ilagay do'n.
Sige po.
Tari.
Sinagot ang 'yong panalangin.
Tulungan mo kami ng tatay mo. Panatilihin nating ligtas ang kapatid mo.
Maaari ba?
Ate?
Ate...
Tapos ka na ba maligo?
Alam mo, hindi nakakatuwa.
Akala ko meron pang natirang pansit kahapon.
Ang tagal na yata no'ng huli tayong bumili ng instant noodles.
Pwede bang bumili ka?
Baka gusto ni Rana ng meryenda.
Sa palagay ko, mas mabuting tumawag tayo ng doktor, Din.
Sa tingin ko, h'wag na.
Tiningnan ko s'ya. Wala namang sugat o pasa.
Pero sabi ni Nur, dapat maging maingat tayo.
Para makasiguro, 'di ba?
Kung sakaling may mangyari man sa kanya, handa tayo.
Natatakot ka ba sa sarili mong anak?
Hindi 'yon ang ibig kong sabihin.
Sabi ko, kung may mangyari sa kanya, handa tayo.
Handa para saan?
Hindi ako makapaniwala.
Paanong hindi masaya ang isang ama na nakabalik ang kanyang anak nang buhay?
Kakaiba.
Dapat masaya ka.
Nakita s'ya ng lahat. Buhay s'ya.
Umuwi ang anak mo...
pagkatapos magpasya ang lahat na patay na s'ya.
- H'wag mong sabihin 'yan. - Gano'n?
Sinasabi ko lang.
Mas mabuting maging maagap kaysa magsisi.
Banyu, tama na. Pagod na ako sa kalokohang 'to.
Nalason nila ang 'yong isip.
Ang kanilang bulag na paniniwala sa aklat na Primbon ay nakakasama sa kanila.
Paumanhin. Pero gusto ko lang ilabas ang aking saloobin.
Mas maigi na 'yong may alam tayo, Din.
Alam ko, pero hindi...
- Pero... - Tama na.
Tama na ang usapang 'to.
H'wag kang umiyak.
Hindi, hindi ako umiiyak. Ayoko lang pag-usapan pa.
Tama na.
Pagkatapos mong mawala, palagi nang nag-aaway sina Nanay at Tatay.
Nasanay na ako.
Alam kong nangungulila sila sa 'yo.
Lalo na si Nanay.
Hindi siya tumigil sa pag-iyak simula no'ng nawala ka.
Hindi niya hiniwa ang kanyang cake hangga't hindi ka nakakauwi nang ligtas.
Pa'no 'yong regalo mo?
Nagawa mo ba?
Pagod ka pa ba?
Hindi namin alam ang gagawin no'ng nawala ka.
Pero iginiit ni Nanay na buhay ka pa.
May mga sandaling nagdududa akong buhay ka pa.
Patawad at naisip ko 'yon.
Pero masaya akong nakauwi ka na.
Na-miss kita, ate.
Gusto mo bang kumanta kasama si Tatay?
Gusto mo akong sabayan kumanta.
Gutom ka na ba, Rana?
Sabi ng nanay mo, bagong lasa raw 'to.
Ang 'yong paboritong pansit.
Ibibili kita sa palengke, ha?
Ayos ka lang ba?
Hiniling ko kay Dr. Adi na pumunta para suriin ka.
Umaga pa lang at baon na naman ako sa utang.
- Baon ka na naman sa utang? - Oo.
- Magandang umaga. - Handa na lahat?
Hindi pa po, mam.
- Mawalang galang na po. - Oo.
Mawalang galang na po, mam.
- Hello, hello. - Sige.
Tay!
Tatay!
Ano 'yon, anak?
Ay.
Sige na po, Tay?
Na, delikado. Tag-ulan ngayon.
- Delikado pumunta sa gubat. - Pero kasama ko naman si Janu.
Ang sabi ng tita mo ay manatili ka sa bahay.
Kaarawan din ng nanay mo.
Tay, sasama ako kay Janu.
Siya ang bahala sa 'kin.
Sige na? Kung may mangyari, s'ya ang mananagot.
H'wag naman sana.
Sundin mo muna ako sa ngayon.
Pa'no kung ganito?
Pa'no kung ano,
tutulungan kita sa palengke ng isang linggo kung papayagan mo akong umalis?
Sige na po?
- Pangako? - Pangako.
- Sigurado ka ba? - Opo!
- Ulit, pangako? - Pangako.
- Talaga. - Pwede na akong umalis?
Sige.
Mag-ingat ka sa kutsilyo, Banyu.
Baka 'yong hinlalaki mo ang maputol sa halip na ang isda.
Imposible 'yan.
Hindi sasama si Rana? Nagsimula na s'yang mag-aral?
Mananatili muna s'ya sa bahay.
Hindi pa panahon.
Kamusta naman s'ya?
Ayos naman s'ya, 'di ba?
Walang pasa o sugat?
Maayos naman ang katawan n'ya.
Pero hindi ko sigurado ang isip n'ya.
Ayan na.
Alam mo ba?
'Yan ay dahil sa 'yong pamilya na iniisip na s'ya ay isang multo.
Walang dudang apektado pati s'ya.
- Ser. - Ano 'yon?
- Pabili ng pusit? - Ilang kilo?
- Halagang 50,000. - Sige.
- Heto na. Salamat. - Salamat, ser.
Kalma ka lang, Banyu.
H'wag mo masyadong isipin.
Alam mo kung paano ang 'yong mga kapatid magpalaki ng sitwasyon.
Ginagawa nilang manwal ng kanilang buhay ang aklat ng Primbon.
No'ng nabubuhay pa ang 'yong ina,
ako ay tulad mo.
Kailangan mong maghintay bago payagang lumabas.
May tama o mali bang araw para payagan? Ang kumplikado.
Tulad mo ako.
Galit na galit sila no'ng sinabi ko na pakakasalan ko si Dini.
Tapos namatay ang nanay ko.
Oo.
Pero hindi lahat ay tungkol sa paniniwala nila.
Ang Javanese, laging sinusunod kung ano ang nasa puso nila.
Pinagpalang araw o sinumpang araw, sino ang makapagsasabi?
'Di ba?
Tama ka.
Isama mo si Rana dito bukas.
Para sa'n?
Malay mo?
Baka kapag kumain s'ya ng isda, maging tao s'ya.
Anong klaseng tao?
Taong isda.
Nakakatakot 'yon.
Alam ko.
Janu!
Janu...
Alam mo bang nakauwi na si Rana?
Hindi ka ba dadalaw?
Hindi pwede.
Hindi, hindi pwede.
Janu.
- Heto ang sukli sa 20, mam. - Oo.
Ubos na po, mam.
- Heto na. - Salamat, mam.
Mauna na ako.
Mam.
Ito pala ang dahilan.
Nagtaka ako kung bakit nagpanting ang tenga ko.
'Yon pala, binibisita ako ng dating suki.
- Nakabalik na 'yong anak mo? - Oo, mam.
Kaya ako pumunta dito.
Para ipagluto s'ya ng espesyal, kailangan ko ng mga rekado.
Anong bigas ang maganda?
- Heto ba? - Ibig kong sabihin...
nakabalik s'ya no'ng gabing isinagawa 'yong ritwal ng Tahlil?
Bakit kaya?
Sigurado kang s'ya 'yon?
Mag-ingat ka sa mga nagpaparamdam na espiritu.
Hindi ako nagbibiro! Sila ay mga espiritu na nananatili malapit sa mga bahay
sa unang 40 araw pagkatapos ng kanilang kamatayan.
Gng. Dini.
Ano'ng panaginip mo bago bumalik ang 'yong anak?
Wala akong napanaginipan. Hindi ako naniniwala sa panaginip.
Pero...
ang mga panaginip ay minsan ding nagkakatotoo.
Minsan naglapag ng kawali ang aking kapitbahay, ngunit nahulog 'to at nabasag.
Hindi nagtagal, namatay ang kanyang kapitbahay.
- Sigurado ka ba? - Sumpa man.
Huy. Ikinunsulta mo ba 'to kay Nur?
Mabuti ba o masama ang premonisyon?
Kita mo?
Ayon sa Primbon, kapag may nahulog,
ibig sabihin ay may kamag-anak na mamamatay.
Ngunit ang pinag-uusapan natin ay tungkol sa panaginip, ito'y hindi isang panaginip.
Nakita nating lahat ang pagkahulog ng kawali.
Bibilhin ko ang kawali. Magkano?
- Bibili ka ng bago? - Magkano ang gusto mo?
Salamat, Din.
Sabihin nating hindi ka nanaginip tungkol do'n.
Ngunit may mga pangitain ka bang nakita?
Sigurado ka bang siya ang anak mo?
Hindi na ako bibili ng bigas.
Ano'ng nangyayari?
Naririnig kong nagsisigawan kayo.
Kung gusto n'yong makita si Rana, pwede kayong sumama sa 'kin.
Para makita n'yo s'ya. Walang mali sa kanya.
'Di ba?
Banyu, pakitulungan ako.
- Nakapagbayad ka na ba? - Pakibayaran ang kawali.
Bibili raw s'ya ng kawali ko.
Oo, hindi na bigas. Kawali lang.
Banyu, pakibayaran na lang 'yong kawali.
- Magkano? - Bahala ka na.
H'wag naman gano'n!
- Heto na. - Salamat.
- Sige. Mauna na kami. - Sige.
- Pauwi ka na ba? - Oo.
Pwede bang bumili ka ng pagkain pag-uwi mo?
Tulog pa si Rana no'ng umalis ako.
Ayokong magising siya nang walang pagkain.
Ayoko s'yang gisingin.
Mag-isa lang s'ya sa bahay?
Kailangan kong mamili.
- Sige, aalis na ako. - Sige.
- H'wag mo kalimutan ang tanghalian. - Ayos ka lang ba dito mag-isa?
Ate.
Gusto kong ilagay 'to sa kwarto ni Rana.
Sapat na ba 'to?
Ito'y bilang proteksyon.
Kapag ang mga bulaklak ay nalanta kaagad,
ibig sabihin hindi s'ya tao.
Tita Ning.
Naalala ko dati gusto mong tinitirintas ang buhok ko, 'di ba?
Maraming kwento sa 'yo si Tita Nur tungkol sa aklat ng Primbon, 'di ba?
Pwede po bang ikuwento mo ulit sa 'kin?
Ayon sa aklat ng Primbon Mangkuprajan,
ipinanganak ka ng Sabado.
Ito ay may impluwensya ng lupa.
Kaya naman isa kang espesyal na bata.
Mahal ka ng lahat...
Ano'ng problema, Tita Ning?
Tita Ning?
- Ano'ng problema, Ning? - Sri...
Ano'ng nangyari?
Ano'ng ginagawa mo sa kwarto ni Rana?
Itinitirintas ko ang buhok ni Rana, Sri.
Nabubulok na ang anit n'ya.
- May mga uod sa ulo niya, Sri. - Ay naku...
Nabigla ako!
Hindi ko kinaya ang amoy.
Tinatakot mo naman ako.
Sri...
Hindi mo ba naisip?
Simula no'ng nawala s'ya,
hindi tumitigil ang kuku sa pagkanta sa harap ng bahay ni Banyu.
Alam mo kung anong senyales 'yon?
'Yon ay senyales ng kamatayan, Sri.
May mamamatay sa bahay na 'yon.
Tama ka.
Pero kung patay na talaga si Rana,
bakit nakikita pa natin ang katawang lupa n'ya?
Hindi ko alam, Sri.
Dapat makinig tayo kay Ate Nur.
Ayokong magkamali ng desisyon.
Diyos ko... tama ka.
Ay, naku.
Sri.
Ano'ng nangyayari dito?
Ano'ng akala n'yo, multo rin ako?
Hindi nakakatuwa.
- Ano'ng problema? - Ginulat mo kami.
- Teka... - Ano 'yon?
Gusto ko lang marinig ang opinyon mo.
May itatanong ako sa 'yo.
Hindi ka ba nagtataka kung si Rana ba talaga 'yon o hindi?
Sa tingin ko, kailangan nating patunayan na s'ya talaga 'yon.
Ginawa na namin 'yon ni Ning, nag-alay kami ng mga sariwang bulaklak.
'Di ba, Ning?
Ano?
Kaya n'yo bang kunin 'yong inalay n'yong bulaklak?
Ning.
Sri, gising.
Manalangin ka, Ning.
Hilingin mong protektahan ka mula kay Rana.
Uy, ate. Ano'ng ginagawa mo dito?
Tita Sri.
Ito po ang hinahanap n'yo, 'di ba?
Ate. Ano 'to?
Pakibalik po kay Tita Ning.
Ate!
Nababaliw na yata ang tita mo.
Kumain ka na. Papunta na ang doktor.
Ha?
'Yan ang paboritong kanin ni Tatay.
Masarap ang piniritong tempe.
Masarap din ang nilagang itlog.
Masarap din ang pritong vermicelli.
Hindi mo ba nagustuhan?
Nagustuhan ko po.
Kumain ka na.
Kanina, sa palengke,
muntik nang mapaaway ang nanay mo sa tindahan ni Aling Anik.
Dahil sa isang mamimili do'n.
Kaya, sabi ng nanay mo,
ang mga paninda ni Aling Anik ay madumi at mabaho.
Masasama sila.
Pero ang totoo, namamahalan ang nanay mo.
Matalino talaga ang nanay mo, tulad mo.
Kainin mo 'yong itlog, masarap 'yan.
Ano 'yan?
Ay naku...
Ayos ka lang ba, anak?
Sabi ko naman sa 'yo, wag ka munang pumunta kahit sa'n.
Kailangan mong kumain at matulog nang sapat,
dahil sa mga nangyari sa 'yo.
Hindi dapat nagkakaganyan ang isang magandang dalaga.
Tao po.
Dr. Adi.
- Magandang hapon. - Magandang hapon, Dok.
- Tuloy kayo. - Salamat.
- Nandito s'ya. - Maaari ba?
Sige, sige.
Na, s'ya si Dr. Adi.
- S'ya ba ang pasyente? - Opo.
Ayos lang.
Susuriin ko lang ang 'yong kalusugan.
Gagaling ka rin.
Susuriin na kita.
Maaari mo bang ibuka ang 'yong bibig?
Tumingin ka sa taas.
Ayos naman s'ya, 'di ba, Dok?
Ayos lang s'ya.
Maaari ba akong magbanyo?
Oo, nasa likod. Bandang baba.
Ate, ayokong pumasok.
Banyu!
Kailangan nating mag-usap.
Ano na naman? Kung hindi ka naniniwala, pumasok ka sa loob.
Hintayin natin ang sasabihin ng doktor, ha?
Dok?
- Ayos naman s'ya, tama? - Oo, ayos lang s'ya.
Doktor... Dok!
Bakit nand'yan kayo?
Ano'ng pinag-uusapan n'yo?
Hindi lang 'to tungkol kay Rana.
Si Rana ay nagdadala ng masasamang espiritu
dito sa pamamahay na 'to.
Imposible 'yan.
Imposible para sa 'yo.
Dahil ayaw mong maniwala.
Pinahirapan kami ni Sri ng masasamang espiritu kagabi.
Ito ang patunay.
Nang umalis si Sri dala 'yan, sariwa pa ang mga bulaklak.
Ano'ng nilagay mo sa pamamahay ko?
Ano'ng nilagay mo?
Nyu.
Pagsisisihan mo.
Ano ba'ng pinagsasabi n'ya?
Kamusta na s'ya?
Ayos naman s'ya sabi ng doktor.
Ate. Ate.
Ano'ng mangyayari kung hahayaan natin 'to?
Patuloy na mangyayari ang hindi magagandang bagay sa paligid natin.
Hindi ko gustong mangyari ulit ang nangyari kay Inay.
H'wag naman sana.
Ate.
Malinaw ang mga senyales, 'di ba?
Teka lang.
Ano'ng sabi ng doktor?
Kung walang sinabi ang doktor,
bakit tayo maniniwala sa mga senyales ng aklat ng Primbon at hindi sa siyensya?
Nagtataka lang ako.
Bas!
Ano?
May nasabi ba ako?
Nakalimutan mo na ba ang nangyari kay Bagas?
Namatay si Bagas dahil pinili mo ang siyensya!
- Ate, sobra ka na! - Kumalma ka.
Bawiin mo 'yong sinabi mo!
- Pa'no mo nasasabi 'yan?! - Kumalma ka, Sri.
Paano nasabi 'yon ni Ning?
Bakit gano'n s'ya kamanhid?
Tahan na.
Nakakagalit ang pagbanggit n'ya kay Bagas.
Alam ko. Tahan na, Sri.
Kalmahin mo ang loob mo.
Napag-usapan na natin 'to dati.
Kung anuman ang nangyari sa 'tin, ginawa natin ang lahat ng ating makakaya, Sri.
'Di ba?
Kumalma ka na.
Nauunawaan kita, Sri.
No'ng nakauwi si Rana, naalala ko si Bagas.
Tahan na.
Tahan na, Sri. Tahan na.
Pwede ba akong sumama, Tay?
Sige.
Ano'ng gusto mo, mam? Hipon po ba?
Oo.
Ano pa po, mam?
Uy.
Sa tingin mo, multo ba s'ya?
- Bakit s'ya...? - Si Rana 'yon.
Si Rana ba 'yon?
Pero 'yong babae sa tabi n'ya,
hindi ba si Rana 'yon?
Hindi ko lang imahinasyon 'to, 'di ba?
- S'ya talaga 'yon, 'di ba? - Kinikilabutan ako.
Nandito s'ya.
Ang 'yong mga tiya lalo na si Tita Nur, laging sinasabi
na kung may gusto tayong ipagdiwang
o kung may kagagaling lang mula sa sakit,
dapat tayong gumawa ng ketupat.
Sinusunod ko ang paniniwala nila.
Ginagawa ko lahat ng itinuro at sinabi nila sa 'kin.
Dapat ay matuwa sila na makita kang malusog at ligtas.
Ihatid mo 'to sa mga tiya mo.
Marunong ka bang gumawa ng ketupat? Tuturuan kita.
Madali lang.
- Turuan mo ako, Nay. - Ibalot mo sa kamay ng tatlong beses.
Tatlong beses.
Maiksi ang dahon mo!
Heto, ang gamitin mo.
'Yan, ibalot mo ng tatlong beses...
Janu...
Bakit mo ako iniwasan kahapon?
Nakauwi na si Rana, at hindi mo pa rin pinupuntahan.
Bakit?
Ano 'to?
Hindi ko kayang mamuhay nang ganito.
Pagod na akong usigin ni Rana araw-araw.
Kasalanan ko. Pinilit ko s'yang mamundok.
Pero hindi ko alam na 'yon pala ang araw ng sumpa n'ya.
- Mag-iingat ka, Ran. - Sige.
Mag-ingat ka, Ran!
Rana!
Rana, Rana!
Rana!
Ano? Nagtataka ka ba?
Ang babae sa bahay n'yo
ay hindi si Rana.
Ano'ng ibig mong sabihing hindi s'ya si Rana?
Kapag ang isang tao ay nawala sa kagubatan,
sampung porsyento lang ang tsansang buhay pa sila.
Lalo na kapag isang linggo na silang nawawala.
Ang tanging paraan lang para mahanap natin si Rana...
Kailangan s'yang padasalan.
Kung sinasabi mong hindi si Rana ang nasa bahay,
sino s'ya?
Hindi tugma ang mga kaarawan!
- Itong isa... - H'wag mong ipakita sa kanya.
Ano 'yon, Sri?
Nami-miss ko si Bagas.
Ako rin.
Mas nagiging mapanganib na.
Mas nagiging mapanganib na!
Ano 'yon, ate?
Lahat ng masasamang espiritu, paparating na sila!
Ano 'yon, ate?
Kailangan nating padasalan si Rana.
Padasalan?
H'wag mong buksan ang pinto.
Ako'ng bahala.
- H'wag nga. - Ako'ng bahala.
Para 'to sa inyong lahat, Tita Nur.
Rana.
Kung magdaraos kami ng padasal para sa 'yo, ayos lang ba?
Ayon sa aklat ng Primbon,
pagkatapos na padasalan ang isang tao, magiging dalisay silang muli.
Gawin n'yo po.
Hindi ko lang maintindihan.
Bakit ayaw n'yong lahat
maniwala kay Nanay?
Aalis na po ako.
Sana magustuhan n'yo ang ketupat.
Hindi tayo dapat matakot kay Rana.
Kailangan nating mapapayag si Dini na magsagawa ng ritwal.
Magsagawa tayo ng ritwal.
Libre kayong nakatira sa bahay na 'to.
Nakapagdesisyon na ako.
Alam kong libre kaming nakatira dito.
Hindi rin ako tanggap ng pamilyang 'to.
Dahil ayaw mong maging bahagi ng pamilyang 'to.
Hindi ka dapat nagpakasal.
Ang mga petsa ng inyong kapanganakan ay hindi tugma. Malas 'yon.
At ipinanganak ka sa maling petsa.
Isang sumpa.
At napatunayan nang nagdala ka ng sumpa sa aming pamilya.
Ate.
Ano ngayon?
Pagkatapos n'yong ikasal, namatay ang ating ina.
Ngayon, nawala ang 'yong anak. Kailangan mong maunawaan 'yon.
Hindi mo rin ba gusto na umuwi ako?
Alam ko na ang lahat tungkol do'n.
Simula no'ng tumapak ako sa pamamahay na 'to,
ang pamilyang 'to
ay hinusgahan na akong magdadala ng kamalasan.
Pero h'wag mong idamay ang anak ko sa usapang 'to.
Nakapagpasya na kami.
Hindi mo ba nakikita ang nangyayari sa pamilya mo dahil sa 'yo?
Hindi, nakikita ko 'to.
Pero ano'ng alam mo sa kinatatayuan ko?
Bilang isang babae.
Bilang isang asawa.
Bilang isang ina.
Bilang may mga anak.
Wala kayong alam!
- Ate! - Pa'no mo nasabi 'yan?!
- Ate Ning. - Sumusobra ka na!
- Tama na. - Ang sama mo!
- Hindi 'yan katanggap-tanggap! - Tama na, Ate Ning.
- Kumalma ka. - Alam kong malas ako.
Ako ang nagdala ng kamalasan sa pamilyang 'to!
- Uy, tama na! - Nagpakasal ako sa maling lalaki!
Duwag ka, Banyu!
Hindi mo kayang kontrolin ang asawa mo!
Tama na, ate. Tama na!
Magkakaroon tayo ng ritwal bukas.
- Kawawa naman si Rana. - Tahan na, Din. Hayaan mo na sila.
Tahan na.
Hayaan na lang natin silang magsagawa ng ritwal, Din.
Ha?
Hindi, Banyu.
- Kung buhay pa si Rana, - Buhay s'ya.
- wala tayong dapat ikatakot. - Buhay pa s'ya.
Tita Nur.
Bakit natatakot ka sa 'kin?
Tari.
Sa'n kayo pupunta?
Sa kakahuyan.
Ano'ng gagawin n'yo do'n?
Sabi nila, kapag ginawa ang ritwal,
dapat hanapin ang katawan n'ya, Tito.
Sabi-sabi lang 'yan.
Wala pang nakapagpatunay.
Pa'no kung hanapin kayo ng mga magulang n'yo?
Abala sila sa seremonya. Walang makakapansin na wala kami.
Alam ko.
Sinisisi mo ang sarili mo, Janu.
At ikaw, Tari...
iniisip mong kailangan mong gawin 'to.
Pero sa tingin ko,
wala kayong dapat patunayan.
Pero para kay Rana 'to.
Nagmamadali na kami, Tito.
Mawalang galang, G. Puppeteer.
Pinapayagan kong mabasbasan
ang anak kong si Rana.
Salamat.
Tinatanggap ko ang 'yong kahilingan.
Ang 'yong anak na si Rana ay mababasbasan
sa paraan na dapat gawin.
"G. Dalang Kanda Buwana."
"Bathara Kala."
"Oo, nandito ako, G. Dalang."
"Sa'n ka pupunta?"
"Hinahanap ko ang isang babaeng may dala ng kasawian."
"Si Rana, ang nagdadala ng kasawian, at inialay sa 'kin."
"Imposible 'yon." "Bakit gano'n?"
"Lilinisin ko ang kanyang kaluluwa kasama si Murwa Kala."
"Kung sa tingin mo kaya mo, gawin mo na agad!"
Nasa'n ako?
Hayop ka.
Anak?
Anak, si Nanay 'to.
Rana, si Nanay 'to.
Gumising ka.
Ate, tulungan mo s'ya!
Ano'ng nangyayari?
Ate, tama na. Maawa ka sa kanya.
- Rana! - Ate... Nay. Ate.
Si Nanay 'to. Si Nanay...
Janu?
Janu.
Janu!
- Janu! - Tari?
Tari!
- Janu! - Tari!
Janu!
Tari!
Janu! Janu!
Tari!
Anak.
Janu?
Janu!
Tari!
Tari?
Rana.
Patay na si Rana! Tito! Banyu!
Uy, ser!
Ser! Natagpuan na namin s'ya!
Ser! Mam!
Nay, ibibigay ko sana ang espesyal na regalong 'to sa 'yo.
Kaso masama ang panahon ngayon.
REK
Maligayang kaarawan, Nay.
Alam kong ikaw ang pinakamalakas sa buong mundo.
Kaya alam ko rin na magiging maayos din ang lahat.
Dahil nand'yan ka.
At palagi akong nandito para sa 'yo.
Kahit mag-isa ka,
alam kong ikaw ang pinakamalakas sa kanilang lahat.
H'wag kang makinig sa mga nagsasabing malas ang araw ng kapanganakan mo.
Magiging maayos din ang lahat, 'di ba, Nay?
Maligayang kaarawan, Nay.
Itago mo ang bidyo na 'to.
Dahil gusto kong malaman mo
na lagi akong nandito para sa 'yo.
Lagi akong nasa tabi mo.
Hangad ko ang lahat ng kabutihan para sa 'yo, Nay.
Tagapagsalin ng Subtitle: Manilyn P. Dalanon