Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Łap!
Pobaw się z nami!
Teraz moja kolej.
Może się z nami pobawisz?
Muszę iść do domu zająć się mamą.
Zaczekaj.
To dla ciebie.
- Dzięki. - Nie ma za co. Pa!
Bawmy się dalej.
- Dwa, trzy. - Kopnij!
Nie trafiłaś!
- Co do… - Zostaw ją!
A co cię to?
Faiq, Roger! Przestańcie, proszę! Dość!
Chłopcy się biją!
Przestań, Roger!
- To Roger, szefie? - Co się stało?
Przestańcie, chłopcy!
- Dość tego! - Hej!
Przepraszam. Przestań!
Co to ma być?
- Co z nimi? - Przepraszam pana.
Do domu.
Dadang!
Tak?
- Nic ci nie jest, Niyala? - Nie.
Ale ty masz ranę na ręce.
To nic.
Chwila.
Jesteś przygotowana.
Oczywiście. Jestem lekarką w szkole.
Niyala!
- To mama! - Mama?
Niyala, Herman…
- Chodź. - No już. Chodź.
- Chodźcie… - Mamo!
Herman…
Niyala…
Spełniajcie swoje marzenia.
Proszę, wybacz mi…
Nie ma…
Boga…
prócz Allaha…
Nie ma boga prócz Allaha.
Mamo!
Do Boga należymy i do Niego powrócimy.
Mamo!
Obudź się, mamo!
Mamo…
OBIECANE SERCA
Niyala.
Niyala,
smutek to nic złego.
Ja też czasem się smucę.
Zwłaszcza od śmierci taty.
Często tu przychodzę i rozmawiam z Bogiem.
To dla ciebie.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Roger!
Weź to.
Po co, tato?
Jesteś chłopakiem czy dziewczyną?
Bierz.
Posłuchaj.
Żyjemy w świecie, gdzie panuje prawo dżungli.
Rządzą silni, a słabi zostają zmiażdżeni.
Chcesz być myśliwym
czy ofiarą?
Zarżnij owcę.
No już!
Zrób to!
Dziś nauczę cię,
jak być prawdziwym mężczyzną.
Niyala.
Niyala, czemu płaczesz?
Tęsknisz za mamą?
Smucisz się też,
bo Faiq wyjeżdża do Dżakarty?
Skąd wiesz?
Nie chcesz jechać z nim i uczyć się w Dżakarcie?
A kto zajmie się tobą?
Obiecałam mamie,
że się tobą zajmę.
Ale mama chciała też…
żebyś spełniała marzenia.
Już dobrze.
Jest ze mną Herman.
On się mną zaopiekuje.
Wszystko gotowe? Do widzenia.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
Zgadujmy, co mama przygotowała dziś na lunch.
- Smażonego kurczaka! - Smażoną rybę!
Otwierajmy.
- Dobra. - Dobra.
Otwieramy.
- Raz, dwa, trzy! - Raz, dwa, trzy!
Wygrałam!
Dziś też zgadujmy.
- Smażony makaron z kiełbasą! - Nuggetsy!
Otwieramy.
- Raz, dwa, trzy! - Raz, dwa, trzy!
Znowu wygrałam!
Prowadzę 14 do 8.
Zgadujmy znowu.
- Smażony makaron! - Smażony ryż!
- Raz, dwa, trzy! - Raz, dwa, trzy!
O nie…
Znowu przegrałam.
Ładna pogoda. Może dlatego, że wygrałem.
Jasne. To jaki jest wynik?
Niech pomyślę…
Mamy 1470 do 1650.
Nie ma mowy,
żebyś mnie pokonała.
Jesteśmy mistrzami! Nie.
Ja jestem mistrzem!
W porządku. Wygrałeś.
Tłoczno tu.
Masz jeszcze jakieś zajęcia?
Tak.
Skoro jeszcze nie skończyłaś, to po co mam cię odbierać?
Spójrz na dobre strony. Możesz zjeść ze mną lunch.
Nie chcesz jeść ze mną lunchu?
Chcę. Bardzo.
Bo możemy upewnić się, kto jest zwycięzcą.
Jesteś irytujący!
Wygrałeś. Zadowolony?
- Niyala. - Tak?
Muszę ci coś powiedzieć.
Co takiego?
Przyjęli mnie na studia magisterskie.
Naprawdę? O Boże! Na które? W Dżakarcie?
W Kairze.
Jadę do Kairu!
Ale super, co?
Ale tak sobie myślę…
że to trzy lata nauki.
Dość długo.
Może powinienem wybrać Dżakartę?
Ani się waż.
Byłoby szkoda.
Od dawna o tym marzyłeś.
Wiem.
Gratulacje.
Dzięki.
- Jedz. - Dobra.
Nie zapomnij o modlitwie.
Amen.
Lunch będzie smakować wyjątkowo dobrze, bo wygrałem.
Proszę.
Dziękuję.
Wybacz, że nie odwiozę cię na lotnisko.
W porządku, mamo. Już późno.
Umiem o siebie zadbać.
Nie smuć się, Niyala.
Gdy jesteś smutna, jest mi ciężko.
- Nie mogę się wtedy ruszyć. - Nie drocz się ze mną.
Mam coś, co poprawi ci humor.
Tylko z umiarem, żebyś nie dostała cukrzycy.
- Zajmiesz się nią, mamo? - Tak.
Bez obaw, zajmę się nią.
Muszę już iść. Salam alejkum.
- Wa alejkum salam. - Uważaj na siebie!
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
Czemu nakryłaś dla trzech osób? Faiq jest w Kairze.
O rety.
Zapomniałam.
Nic nie szkodzi, skarbie.
Gotowe?
Tak. Zrobiłam smażony ryż z ryżem.
To oczywiste. Jak można przygotować smażony ryż bez ryżu?
Można, jest coraz więcej filmików.
- Naprawdę? - Tylko jajka z przyprawami i warzywami.
Nazywamy to jajecznicą.
Weź, proszę, ten dodatkowy talerz. Zabierz go do kuchni.
Oczywiście.
Jedzmy śniadanie.
Dobrze.
ZGADNIJ, CO TERAZ JEM.
PEWNIE KOZĘ I SPÓŁKĘ
Jedzmy.
2 LATA PÓŹNIEJ
- Cześć. Niyala wróciła. - Cześć!
Jesteś teraz lekarką?
Cześć!
Niyala jest lekarką!
- Amen. - Niyala jest lekarką!
Niyala jest lekarką!
- Tato! Herman! - Niyala.
- Salam alejkum, tato! - Wa alejkum salam.
Gratulacje, pani doktor.
Herman.
Tato, możemy porozmawiać?
Tato, chwała Bogu, mam plan…
Tato!
Skoro wróciła, powiedz jej.
O co mu chodzi?
Wiadomość, że zostałaś lekarką,
rozeszła się po wiosce.
Tato, przestań owijać w bawełnę.
Pamiętasz nasz dług u Cosmasa?
Urósł do trzech miliardów rupii.
Chce, żebyś poślubiła jego syna.
Dług?
Nie rozumiem.
Pożyczyłem od niego pieniądze
na leczenie twojej mamy.
Leczenie wyniosło trzy miliardy?
Nie rozumiesz.
Wypożyczyliśmy dużą łódź rybacką,
żeby spłacić pożyczkę,
ale niestety łódź zatonęła.
Musimy spłacić też łódź.
Czemu nic mi nie powiedzieliście?
To oczywiste.
- Jesteś ulubienicą. - Herman!
Powiedz jej, tato.
Ona studiowała, a my byliśmy upokarzani przez Cosmasa.
Dość!
Tato.
Nie ma innego sposobu?
Jest sposób! Musisz poślubić syna Cosmasa.
Herman, tato,
chciałam zrobić specjalizację…
Wiesz w ogóle, co przeszliśmy przez te lata?
Żyłaś sobie wygodnie w Dżakarcie i znowu chcesz nas opuścić?
- Ja mam opiekować się tatą? - Dość!
SALAM ALEJKUM, FAIQ.
O czym myślisz?
Muszę porzucić marzenia o specjalizacji.
Dlaczego?
Nie ubiegasz się o stypendium w szkole medycznej w Niemczech?
- Nie mogę… - Może to niewłaściwy czas.
Jeśli Bóg pozwoli,
dostaniesz kolejną szansę.
Amen.
Niedługo wracasz, prawda?
Niedługo składam przysięgę Hipokratesa.
Zostałaś lekarką, żeby ściągnąć mnie do domu?
- Nie o to mi chodziło. - A o co?
Nie o to. Chcę tylko wiedzieć, czy wracasz do domu.
- A mam wrócić? - Proszę…
Wrócę na czas.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Liczę na to.
Uważaj na siebie.
Muszę się kłaść. Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
MIAŁAM NADZIEJĘ, ŻE TO Z TOBĄ ZOSTANĘ ZESWATANA
Absolwentka Wydziału Lekarskiego,
panna Niyala Azkia.
Ukończyła studia ze świetną średnią 3,8.
UROCZYSTOŚĆ ZAKOŃCZENIE STUDIÓW UNIWERSYTET KARTAJAYA
- Gratuluję ukończenia studiów. - Dziękuję.
78. UROCZYSTOŚĆ ZAKOŃCZENIA STUDIÓW ROK AKADEMICKI 2023/2024
Tato. Umi. Herman.
Dziękuję, tato.
Gratulacje, skarbie.
Umi…
Gratulacje, kochana.
Dziękuję.
Nie ma za co.
Herman, dziękuję.
Za opiekę nad tatą, gdy studiowałam w Dżakarcie.
To mój synowski obowiązek.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Spójrz.
Faiq! Boże!
Mój Boże.
Dotrzymałem słowa.
- W końcu jesteś! - Obiecałem.
Gratulacje.
Moja siostrzyczka jest teraz lekarką.
Bogu dzięki.
Proszę! Mam dla ciebie prezent. Jest bardzo ciężki.
- Z zagranicy… - Prezent?
- Co to? - Otwórz.
Daj, potrzymam to.
Otwieram.
W imię Boga.
Ale piękny! Prawda, Umi?
Czy to szal?
- Podoba ci się? - Tak.
Ładny, prawda? Bo sam wybierałem.
Dziękuję, Faiq.
Jeszcze raz gratulacje.
Dawno tu nie byłeś.
- Wiem. - Dom się nie zmienił.
Przez te lata nic się nie zmieniło.
Zapraszam.
Ijah.
Pani Ijah.
Wejdźcie, proszę.
Czeka na was uczta. Zapraszam do środka.
Lepiej chwilę się tu ochłodzimy.
Chcesz się ochłodzić.
Będę czekać w środku.
- Dobrze. - W porządku.
- Chodźmy. - Dobrze.
Niyala.
I jak?
Boże.
Czemu pytasz o to tu i teraz?
Będzie niezręcznie, jeśli to usłyszą.
Nie masz wyboru.
A jeśli odmówię?
- Wyślą ojca do więzienia! - Herman!
Pani Ambar nas usłyszy.
Dość tego. Wystarczy.
Los taty jest w twoich rękach.
Co się dzieje?
Nic.
Rozumiem, jeśli nie chcesz mi teraz powiedzieć.
Najważniejsze, czy powiedziałaś Bogu.
Tak.
Ten dywanik modlitewny…
zawsze pomaga ulżyć mi w bólu.
Pójdę do siebie.
Niyala.
Cokolwiek cię trapi,
Bóg wie, co jest dla ciebie najlepsze.
Idź spać.
Dobranoc.
Nie nakrywaj dla dwojga.
Dziś jest was troje.
Zapomniałam, dzięki.
Nakryjesz dla dwóch dodatkowych osób?
Kto do nas dołączy?
Już są!
Otwórz drzwi, szybko.
Ijah, potrzebujemy jeszcze dwóch talerzy.
Talerze są. Potrzeba łyżek, widelców i szklanek.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
W czym mogę pomóc?
Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
Dzień dobry.
- Diah. - Cześć.
Powinienem był wyjść z parasolem.
- Mamy jeden. - Dzięki Bogu.
Niyala, to pani Lis, matka Diah.
To Diah.
- Diah. - Niyala.
Jeśli Bóg pozwoli, Diah będzie moją przyszłą żoną.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
Złapał was deszcz?
- Nie. - Mama cię uprzedziła?
- Mamo. - Cześć, skarbie.
Powiedziałaś Niyali o Diah?
Sam miałeś jej powiedzieć.
Ale mówiłaś, że jej powiesz.
Tak? Zapomniałam.
- Porozmawiamy o tym później. Wejdźcie. - Dobrze.
Chodźmy.
Oto smażony ryż z baraniną à la szef kuchni Faiq. Smacznego.
- I jak, mamo? - Pięknie pachnie.
Nie wiedziałam, że na Uniwersytecie Al Ashar w Kairze
są lekcje gotowania.
Zagraniczni studenci muszą gotować.
Próbujcie. Chcę szczerej opinii.
Jedzmy.
Podobno wielokrotnie bywałaś w Europie, Diah?
Nie aż tak.
- Diah jest badaczką kultury islamskiej. - Cudownie.
Była w Europie i krajach arabskich w celach badawczych.
Poznaliśmy się na warsztatach w Kairze,
na które wysłała ją jej firma.
- Gdy ludzie są sobie pisani… - Tak.
- Nic nie można zrobić. - To przeznaczenie.
Meczet, w którym wczoraj byliśmy, jest idealny na ceremonię.
- Zgadzam się. - Zarezerwujemy go?
Ma odpowiednią wielkość.
Hej.
- Tak? - Tak?
Chodziło mi o Diah.
O której mamy obejrzeć to miejsce?
Spotkanie jest dziś o 14.00. Mamo…
Mój przyszły teść!
Jak było w Dżakarcie?
Co u mojej przyszłej synowej?
Potrzebujemy więcej czasu, żeby ją przekonać.
Do czego tu przekonywać?
Do niczego nie musicie jej przekonywać.
Kobiety są jak towar,
jak te ryby.
Ale nie moja córka, panie Cosmas.
Czyli twoja córka jest droga? Bo jest lekarką?
Gdybym ją tu wystawił, nikt nie kupiłby jej za 50 000 rupii.
Nie rozumiem.
Życie jest jak kolejka górska, ma wzloty i upadki,
ale tobie podoba się bycie na dnie.
Masz szczęście, że twoja córka jest coś warta.
W przeciwieństwie do niego.
Spójrz na jego głupią minę.
Dadang!
Tak, szefie.
Zupa z makaronem czy smażony makaron?
Czemu pytasz? Masz ochotę?
Robię zupę z makaronem, gotowanym jajkiem i trzema papryczkami chili.
- Setką. - Setką chili?
Robi się.
Faiq.
Mogę cię o coś spytać?
Nie.
Jasne, że tak.
Od kiedy potrzebujesz pozwolenia, żeby mnie o coś pytać?
Zwykle o wszystkim mi mówisz.
Czemu mi nie powiedziałeś, że się żenisz?
To nie tak, że nie chciałem ci powiedzieć
albo unikałem tego.
Ale to wydarzyło się tak szybko.
Myślałam, że jesteś nowoczesny
i postępowy.
Skąd to aranżowane małżeństwo?
Właściwa osoba może znaleźć się w naszym życiu na wiele sposobów.
W tym przypadku
to zasługa naszych rodziców.
Zwłaszcza że Diah spełnia wszystkie wymagania
naszego proroka.
Jest urodziwa,
dobrze wykształcona, zamożna
i pobożna.
Spełnia wszystkie kryteria.
Czego chcieć więcej?
Herman!
Głupek!
Co się stało?
Pomóżcie mu!
Stój!
Proszę jeść owoce i warzywa, by wesprzeć laktację.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
- To dla pani. - Nie trzeba było.
Mogłam kogoś po to wysłać.
- Nie ma problemu. - Dziękuję.
- Pani doktor. - Czy to ta piękna lekarka?
- Jak się masz? - Świetnie, dziękuję.
Bogu dzięki. Co u Faiqa?
- Wrócił z zagranicy? - Wszystko u niego dobrze, wrócił.
Ale mam lepsze wieści.
- Proszę tylko poczekać. - O co chodzi? Mów.
Żeni się?
Kim jest ta szczęściara? To ty, Niyalo?
Oczywiście, że nie, są jak rodzeństwo!
Nie. Osobiście wyślę do pani zaproszenie.
- Mam nadzieję, że pani przyjdzie. - Oczywiście.
- Wyślij mi zaproszenie. - Dobrze. Jeszcze się drukują.
Przepraszam, to tata.
W porządku.
Salam alejkum, tato.
KOMISARIAT POLICJI W SUKARAI
Tato.
Mój Boże.
Czemu to zrobiłeś?
Jeśli nie chcesz pomóc, siedź cicho!
Herman, może pan iść.
Jak to?
Ktoś z rodziny wycofał zarzuty. Właśnie wyszedł.
- Proszę. - Zaczekaj.
Przepraszam.
Czy to ty wycofałeś zarzuty przeciwko mojemu bratu?
Nie pamiętasz mnie, co?
Byłem chłopcem, który ci często dokuczał.
Roger?
To ty wycofałeś zarzuty?
Choć tyle mogę zrobić.
Dziękuję.
Ale Herman jest winny.
Wiem, ale nie mogę znieść, jak mój tata traktuje twoją rodzinę.
Coś jeszcze?
Nie.
Dziękuję.
- Na razie. Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
Twój syn chyba lubi kłopoty.
Proszę wybaczyć, panie Cosmas.
Zrób to jeszcze raz,
a przysięgam na Boga,
że znajdą twoje ciało na pokładzie waszej łodzi,
zrozumiałeś, głupku?
Mój Boże.
Faiq!
- Tak, mamo? - Faiq.
O co chodzi?
- To Niyala. - Co z nią?
Niyala wychodzi za Rogera.
Nie rozumiem.
Czyli…
zgodziła się?
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam. Mów prawdę.
Mama mi powiedziała. Czemu tak nagle?
- To poza moją kontrolą. - Wiem, ale…
Dlaczego, Niyala?
Możesz chociaż wyjaśnić, co stoi za twoją decyzją? Albo…
To przez tatę?
Ma dług do spłacenia?
Trzeba było nam powiedzieć.
Mogliśmy ci jakoś pomóc.
I tak wiele zawdzięczam tobie i twojej rodzinie.
Nie mów tak. Jesteśmy rodziną.
Znajdziemy rozwiązanie i coś zrobimy.
- Zanim się poddasz. - Boże.
Kto mówi, że się poddaję?
Ale muszę to zrobić dla taty. Nie mam wyboru.
Ale…
mówimy o Rogerze. Tym Rogerze.
Wiem.
Wiem, Faiq.
Muszę kończyć.
Jeśli Bóg pozwoli,
sama sobie z tym poradzę.
Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
Bóg jest wielki.
Umi!
Umi! Boże. Pani Ijah!
Pani Ijah! Umi.
Mój Boże.
- Pani Ijah. - Umi.
Proszę ją trzymać.
Faiq!
Salam alejkum, Niyala.
Wa alejkum salam.
Rozumiem
twoją frustrację.
Masz poślubić kogoś, kogo nie kochasz.
Już późno, muszę wracać do domu.
Roger, którego znałaś, się zmienił.
A kim jest teraz?
Od jakiegoś czasu
milczę na temat moich uczuć
do ciebie.
Byłem łobuzem.
Ale chcąc zdobyć twoją miłość…
ciężko pracowałem,
by stać się lepszym człowiekiem.
Daj mi szansę.
A jeśli po tym
i tak nie odwzajemnisz mojej miłości…
powiem tacie,
żeby odwołał ślub.
Wasz dług wobec nas
zostanie spłacony.
Co z tego będziesz mieć?
Będę mieć szansę…
żeby udowodnić ci,
jak bardzo cię kocham.
To mi wystarczy.
No dobrze,
lepiej już pójdę.
Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
Salam alejkum!
Co z mamą?
Dzięki Bogu, coraz lepiej.
Podałem jej witaminy.
Mam nadzieję, że jutro stanie na nogi.
Pewnie martwi się o Niyalę.
Wychowała nas oboje.
Oczywiście, że się martwi.
Życzmy Niyali jak najlepiej.
Proszę dawać jej pożywne jedzenie.
Szybkiego powrotu do zdrowia, skarbie! Trzymaj się.
- Doktor Shinta. - Dzień dobry.
- Jak się pani miewa? - W porządku.
To doktor Niyala.
Czyli to duma i radość pana Rusliego.
Miło cię poznać.
Do zobaczenia.
- Do widzenia! - Do widzenia!
Co? Czemu się uśmiechasz?
Nic takiego.
Przypomniało mi się dzieciństwo. Marzyłaś, by zostać lekarką.
I proszę, jesteś prawdziwą lekarką.
Ale czemu lekarka?
Gdy byłam dzieckiem,
chciałam leczyć mamę.
Ale jako dorosła marzę,
by każdy miał dostęp do opieki zdrowotnej, którego nie miała moja mama.
Wspaniale.
Słyszałam, że studiowałeś w Melbourne.
Czemu wróciłeś do domu?
Moim zdaniem,
tylko my możemy odbudować wioskę.
Nie sądzisz?
Nie ma lepszego miejsca, by się poświęcić,
niż rodzinne miasto.
OŚRODKI ZDROWIA PUBLICZNEGO HARAPAN
Przepraszam, pani doktor.
Mogę porozmawiać z Rogerem?
- Oczywiście. - Dobrze.
Przepraszam.
Jeśli chcesz suknię ślubną podobną do tej z wczoraj,
to robiliśmy już dekoracje w podobnym stylu.
Podoba mi się,
ale szukamy czegoś prostszego. Prawda, kochanie?
Kochanie?
O którym mówiłaś?
Chodzi o to?
Musi być bardziej eleganckie.
Mamy więcej zdjęć.
- Przyniosę je wam. - Dobrze.
Przepraszam.
Kochanie.
Wydaje mi się,
że troszczysz się o Niyalę
inaczej niż o siostrę.
Nie rozumiem.
Cóż…
Jak mężczyzna…
któremu zależy na kobiecie, którą kocha.
Nigdy o niej nie myślałem w ten sposób.
Jesteś…
pierwszą kobietą, z którą jestem w poważnym związku.
A na dodatek
planujemy ślub.
Więc jeśli uważasz…
że sprawiam, że czujesz się przeze mnie nieswojo,
albo że celowo zraniłem twoje uczucia, czy wzbudziłem w tobie zazdrość…
to przepraszam.
Chcę,
żeby układało nam się w związku.
Dobrze.
- Tak? - Tak.
- Nie chcesz eleganckiego wesela? - To ty nie chcesz.
To wszystko na dziś. Dziękuję wszystkim.
JAK ZAPOBIEGAĆ GORĄCZCE KRWOTOCZNEJ
Pójdę już.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Roger.
To dla mnie?
Tak. Otwórz.
Podłącz go.
- Otworzę. - Dobrze.
PREZENTACJA PRZYSZŁOŚCI
SZCZĘŚLIWA RODZINA
SZPITAL NIYALA, 10 LAT PÓŹNIEJ
20 LAT PÓŹNIEJ, RODZINA DOKTOR NIYALI
WSPÓLNA STAROŚĆ, 40 LAT PÓŹNIEJ
WSZYSTKO ZACZYNA SIĘ DZISIAJ
Niyala…
czy zechcesz
zostać moją żoną?
Obiecuję, że będę cię wspierać
w spełnianiu twoich marzeń.
Wybacz, Roger.
Nie jestem gotowa, by odwzajemnić twoją miłość.
Ale…
zaczynam doceniać
sposób…
w jaki mnie kochasz.
Bogu dzięki.
BIURO SPRAW RELIGIJNYCH
PROWINCJA DKI DŻAKARTA DŻAKARTA POŁUDNIOWA
W czym problem?
Zrobił pan literówkę w jej imieniu.
- Tutaj. - Gdzie?
Jaką literówkę?
„Diah Pramestaningrum” pisze się przez „i”.
Ale zamiast tego napisał pan jej imię przez „y”.
- Dobrze. - Chcemy poprawić literówkę.
Co proszę?
Diah Pramestaningrum przez „i”.
To prosta poprawka.
Czemu takim tonem?
Wystarczy przepisać jej imię.
- Proszę uważać na maniery. - Oczywiście.
A gdy podnosi pan głos, czuję się urażony.
Nie chciałem pana urazić.
- Chcę tylko, żeby poprawił pan literówkę. - Dość.
Kochanie.
W porządku.
Imię jest zapisane tak.
Czy może pan poprawić formularz, żeby imię było zapisane jak w dowodzie?
Jeśli to nie problem.
To proste
i jasne.
Imię ma zgadzać się z dowodem.
I tyle.
Daj mi pusty formularz.
- Przepraszamy. - W porządku.
Proszę to wypełnić.
- Mogę pożyczyć długopis? - Proszę. Niech się pan nie pomyli.
Długo to trwa.
Jakie ma pan wykształcenie?
Magistra.
Jakiej uczelni?
W Kairze.
Czy w Kairze większość testów
była testami wielokrotnego wyboru…
A, B, C, D czy musiał pan pisać eseje?
Gotowe!
Mogę najpierw sprawdzić?
Chwileczkę.
- Co to za grymas? - To nie grymas.
- Widać, że mnie pan nie lubi. - Taki mam wyraz twarzy.
- Czemu? - Po prostu.
Skarbie. Przepraszam.
Kto urodził się 8 czerwca 1999 roku?
Boże.
Niyala?
Nie pamięta pan i podał złą datę?
- Ja to wypełnię. - Niech ona to zrobi.
Będzie pan ciągle się mylić.
Bogu dzięki, tato.
Nie sądziłam, że Roger może się zmienić.
Jest kochany
i bardziej dojrzały.
Kto wie,
ludzie mogą się zmienić.
A może to kwestia dojrzałości, bycia dorosłym?
Czyli…
nie masz nic przeciwko temu,
żeby pan Cosmas
przyspieszył termin zaręczyn?
Jestem gotowa.
Miłość może przyjść z czasem.
W takim razie
oboje powinniście
poprosić o błogosławieństwo panią Ambar i Faiqa.
Faiq, to Roger.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
- Jak się masz? - Dobrze, dziękuję.
Roger, poznaj Diah. Przyszłą żonę Faiqa.
Zapraszam wszystkich!
Oczywiście. Idziemy?
- Proszę. - Dziękuję.
Kochanie.
Chyba już go widziałam. Tylko gdzie?
Gdzie? Znasz go?
Na pewno się spotkaliśmy?
Nie przypominam sobie.
Diah, Faiq, chodźcie do środka.
Rozmawiajmy w naszym języku.
Chodźmy.
Niyala mówiła mi o waszych ślubnych planach.
Czy to prawda, Roger?
Tak. Najpierw chciałem jednak przeprosić za sposób,
w jaki musieliśmy się z Niyalą poznać.
Jako jedyny syn
czuję się w obowiązku postępować zgodnie z wolą ojca.
Mimo wszystko
jestem zachwycony naszymi zaręczynami.
Gdy poznałam panią, Faiqa i Diah,
zrozumiałem, skąd wzięło się jej ciepło.
Dziękuję.
Mam nadzieję, że to szczery komplement.
Gdzie studiowałeś?
Roger studiował w Melbourne, tak jak ty.
- Diah? - Nic ci nie jest?
- Co się stało? - W porządku?
Tak, zakrztusiłam się tylko.
Jedzcie.
Jedzmy.
Ustaliliście już datę?
Ceremonia zaręczynowa odbędzie się w tę sobotę.
Mam nadzieję, że przyjdziecie.
Jak Bóg da.
Bogu dzięki.
Jedzmy. Wszyscy gapicie się na jedzenie.
Dobrze.
W imię Boga.
DO WYRZUCENIA
Do widzenia.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
Umi.
- Do widzenia. - Do widzenia. Jedź ostrożnie.
- Dobrze. - Jedźmy.
Do widzenia.
Pani doktor, zapomniała pani szala.
Tak ci się spieszy, że zapomniałaś go założyć.
- Proszę. - Zapomniałam.
Właśnie zauważyłem, że do twarzy ci w nim.
Komplementujesz swój prezent?
Nie żartuję. Mam dobry gust.
Wiem, to piękny szal. Bardzo ładny.
Do zobaczenia.
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
- Pa! - Do widzenia!
Dziękuję, Faiq.
Mam nadzieję, że z twoim błogosławieństwem
będę dobrym mężem dla Niyali.
Nie złam jej serca.
Jedźcie ostrożnie.
- Na razie! - Pa!
Dziękuję, że ze mną przyjechałeś
odwiedzić Umi.
Nie ma za co.
Ale…
Nie zrozum mnie źle,
ale zauważyłem,
że jakoś inaczej
zachowywaliście się z Faiqiem.
- Jak oboje… - Co masz na myśli?
Jesteś zazdrosny?
Jesteśmy jak rodzeństwo.
Tak, rozumiem,
ale pamiętaj, że nieważne jak…
Boże. Jesteśmy jak rodzeństwo.
Nie przerywaj mi, kiedy mówię!
Rozumiesz?
Boże dopomóż.
Niyala.
Przepraszam.
Niyala, ja…
Nie powinienem był na ciebie krzyczeć. Przesadziłem.
Co się stało, Diah?
Nic. Wszystko jest dobrze.
Naprawdę?
Na pewno nic ci nie jest?
- Salam alejkum. - Wa alejkum salam.
- Proszę pani. - Faiq.
Diah na ciebie czekała.
Wiem, przepraszam, były korki.
W porządku. Siadaj.
Porozmawiajcie sobie, idę do kuchni.
Dobrze, mamo.
O co chodzi?
Miałam rację.
Spotkałam Rogera kilka razy w Melbourne.
Ale pewnego dnia zniknął.
Chyba chodziło o sprawę karną.
Jaką?
Chodziło…
o gwałt.
Boże.
Diah,
jesteś pewna?
Jeśli chodzi o sprawę,
to nie mam pewności,
ale jestem przekonana, że byli parą. Spójrz.
Wezmę to.
Niyala.
Zaczekaj. Nadal jesteś na mnie zła?
Poprosiłeś, żebym cię pokochała.
Ale obawiam się,
że będzie mi trudno po tym, co się wydarzyło.
Niyala, zaczekaj.
Przepraszam,
nie chciałem.
To ojciec nauczył mnie tak się zachowywać.
Nie znam innego sposobu,
ale proszę, daj mi szansę, by to naprawić.
Żeby wszystko było jasne,
jesteśmy z Faiqiem blisko,
bo zawsze dobrze mnie traktował.
Cześć.
Niyala.
DO ZACHOWANIA
Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
- Podgrzać zupę? - Nie trzeba.
Dziękuję.
Co powiedziałeś?
Dziękuję.
Usiądź
i dotrzymaj mi towarzystwa.
We wsi mówią, że nie jesteś zwyczajną dziewczyną.
Urodzona pod szczęśliwą gwiazdą.
A ja…
mam szczęście, że się urodziłem.
Prawie wszyscy widzą we mnie nieudacznika.
Poza tobą.
Ale zżerany zazdrością…
odwróciłem się od ciebie.
Wybacz.
CEMPAKA LESTARI, CÓRKA M. RUKHYATA 17 GRUDNIA 1977 – 8 SIERPNIA 2008
Mamo.
Jak się masz?
Ktoś…
mi się oświadczył.
Możesz mi pobłogosławić?
Oby wszystko poszło pomyślnie.
Mam nadzieję, że to najlepsze dla mnie,
dla taty
i dla Hermana.
Wierzę,
że Bóg ma dla nas piękny plan.
Proszę.
- Niyala! - Umi.
Spokojnie, nie musisz wstawać.
Promieniejesz!
Czemu jesteś spięta? Denerwujesz się zaręczynami?
Niyala.
Masz może chwilę?
Zostawię was, żebyście mogły porozmawiać. Pomogę reszcie na zewnątrz.
O co chodzi?
Porozmawiamy na zewnątrz?
Faiq chce przy tym być.
Wiem, że to kiepski moment, żeby ci to mówić, ale…
chodzi o Rogera.
Właśnie dowiedzieliśmy się prawdy
o pobycie Rogera w Australii.
Nie jestem pewien, ale…
Przepraszam.
- Czy ty jesteś Syerin? - Tak.
Jestem Faiq, dzwoniłem wczoraj.
- Wybacz, jestem zajęta. - To zajmie tylko chwilę.
Już mówiłam, że się od tego odcięłam.
Uszanujcie moją prywatność.
Przepraszam.
Syerin.
Rozumiem, że rozdrapywanie przeszłości jest bolesne.
Ale proszę,
chcemy pomóc innej kobiecie.
Syerin wszystko opowiedziała.
Powiedziała, że Roger…
ją zgwałcił.
Zaszła w ciążę i urodziła jego dziecko.
Mój Boże.
Faiq,
Diah.
Próbowałam
przekonać sama siebie,
by zaakceptować Rogera.
Ale to, co powiedzieliście…
nie pozwala mi traktować go poważnie.
Tyle że nie mam wyjścia.
Nie ma już odwrotu.
- Nie w tym rzecz… - Ale…
- Chodzi o twoją przyszłość. - Faiq!
Wiem, kim jest Roger.
Wiem to.
- Ale… - Kochanie.
Już dobrze.
Niyala.
Wybacz, jeśli ta wiadomość cię zaskoczyła.
Proszę, módlcie się za mnie.
I módlcie się,
żebym mogła przyjąć wszystko
z pełnym spokojem.
- Muszę się przygotować. Przepraszam. - Niyala.
Skoro wszyscy już są,
zapytajmy,
czy córka pana Rusliego
zgadza się przyjąć oświadczyny naszego syna.
Tak.
Bogu dzięki.
Od dziś zaręczyny stają się oficjalne.
- Oby wkrótce doszło do ślubu. - Amen.
Włóżcie sobie pierścionki.
Bogu dzięki.
Ale zanim pójdziemy na przyjęcie,
chciałbym przekazać coś jeszcze.
Jeśli Bóg da,
mój syn będzie kandydować
na przywódcę wioski.
Jesteśmy pełni nadziei i prosimy was o wsparcie,
żeby nasza wioska mogła się rozwijać i prosperować.
- Amen! - Amen!
A teraz chodźmy jeść.
Chodźmy.
Co się stało?
Mam pytanie.
Pamiętam, jak prosiłeś mnie,
żebym spróbowała cię pokochać.
Mówiłeś, że mnie kochasz.
Ale czemu miałeś przede mną tajemnice?
Widziałam,
że ty i twój ojciec bardziej cieszyliście się
z twojego startu na przywódcę
niż z naszych zaręczyn.
Niyala,
jeśli chodzi o kandydowanie,
to wymysł mojego ojca. Ja nie mam nic do powiedzenia.
Będę szczery.
Bez względu na to, czy zostanę przywódcą, moje uczucia do ciebie się nie zmienią.
Kocham cię tak samo.
Udowodnij to czynami. Miłość to nie puste obietnice.
Udowadniam ci to.
Jak?
Mając przede mną tajemnice?
Wiem, że cię kontroluje.
Ale musiałeś o tym wiedzieć. Czemu nic mi nie powiedziałeś?
Syerin.
To prawda, że ją zgwałciłeś?
Zaszła w ciążę i urodziła twoje dziecko, ale ją zostawiłeś?
- To prawda? - Tak!
To prawda.
Mam z nią dziecko.
Ale nigdy jej nie zgwałciłem.
Czemu mi nie powiedziałeś? Czemu musiałam dowiedzieć się od innych?
Bo wstydzę się tego.
Myślisz, że nie czuję się winny?
Nie potrafiłem sobie wybaczyć.
Miałem mroczne chwile.
Ale w końcu zamknąłem ten rozdział.
To zamknięty temat. Więcej o tym nie wspomnę.
Tylko ja i Bóg znamy prawdę.
Ale jeśli nie zmienisz o mnie zdania,
tylko Bóg ma moc odmienienia ludzkich serc,
nie ja.
Zbudowałeś ośrodek zdrowia,
odnowiłeś dom modlitewny.
A teraz poślubisz
pierwszą lokalną lekarkę.
Dumę tej wioski.
Wiem, że Niyala jest pobożna
i bardzo religijna.
Wystarczy, że wspomnę o Bogu,
i będzie posłuszna.
Zuch chłopak!
DO WYRZUCENIA
Pięćdziesiąt tysięcy lat przed spotkaniem morza z niebem
Bóg już wybrał ci życiową partnerkę.
Więc nie masz o co się martwić,
jeśli uważasz, że podjąłeś właściwe kroki.
Najpierw taaruf, poznaj ją.
Potem proś Boga o wskazówki.
Wiesz, czym różni się taaruf od randek?
Nie.
Taaruf to poznawanie charakteru, a randki to poznawanie ciała.
Co jest zakazane.
Wciąż masz wątpliwości?
Chyba zastosowałem się
do wszystkich rad.
Ale mam wątpliwości i obawiam się, że pewnego dnia złamie to komuś serce.
Nadal masz wątpliwości.
Nie podam dowodów.
Masz większą wiedzę, skoro studiowałeś w Egipcie.
Znasz je.
Miejsce edukacji nie definiuje naszej mądrości.
- Potrzebuję twoich rad. - Dobrze.
Mam prostą radę.
Porzuć to, co napełnia cię niepewnością,
na rzecz tego, co nie budzi twoich wątpliwości.
To słowa proroka.
Serce nigdy nie zwodzi. Wie, co jest najlepsze.
Jeśli się wahasz,
zatrzymaj się, nim zajdziesz za daleko.
Dobrze?
Nie możesz zgubić bratniej duszy. To nie sandały.
Moje sandały mogą zaginąć.
Sandały można podmienić, ale nie bratnią duszę.
Salam alejkum.
Wa alejkum salam. Dziękuję.
Boże…
dziękuję Ci za dar miłości.
Najpiękniejsze i najpotężniejsze uczucie.
Wszystkie moje uczucia
pochodzą od Ciebie, Boże.
Cokolwiek czuję.
Boże,
jeśli uważasz, że niewłaściwie rozumiem miłość,
prowadź mnie, proszę.
Prowadź mnie, bym obdarzył właściwą osobę szczerą miłością.
Miłością, która pochodzi od Ciebie.
Chcę tylko
Cię zadowolić.
Wciąż czekam, aż Twoje światło wskaże mi ścieżkę miłości.
Jeśli oczekiwałam odwzajemnienia każdego daru,
naucz mnie dawać,
nie oczekując niczego w zamian…
i kochać,
nie mierząc poświęcenia, Boże.
Jeśli muszę kogoś pokochać,
pomóż mi znaleźć siłę,
bym mogła kochać szczerze,
bez złamanego serca.
Pospiesz się.
Ostrożnie.
Zapukaj do drzwi.
Salam alejkum.
- Salam alejkum! - Nie zasypiaj.
Pani doktor.
Proszę pomóc mojej córce. Błagam.
- Od jak dawna gorączkuje? - Od pięciu dni.
Chwileczkę.
Krwawiła z dziąseł lub nosa?
Nie.
- Zaczekajcie tu. - Dobrze, pani doktor.
- Powoli. Chwileczkę. - Usiądź.
Powoli, skarbie.
Wytrzymaj, kochanie.
Doktor Shinta.
Mam pacjentkę z podejrzeniem dengi.
Gorączkuje od pięciu dni. Pojawiają się oznaki szoku.
Potrzebuje leczenia.
Skarbie. Jest źle.
Zna pani kogoś, kto może oddać płytki?
Dziękuję, pani doktor.
Panie Dadang, potrzebujemy auta.
- Robi się. - Ostrożnie, skarbie.
Chwileczkę, niech cię obejrzę.
Liczba płytek krwi rośnie.
Dotarła wczoraj w ostatniej chwili.
Na szczęście była tam doktor Niyala
i zrobiła, co trzeba.
Na szczęście stan krytyczny minął.
Musi więcej jeść, żeby wyzdrowieć. Dobrze?
Dziękujemy. Słyszałaś? Musisz więcej jeść.
- Jedz. - Jeszcze jedna. Moja córeczka.
Przepraszam.
Dziękuję, pani doktor.
Grzeczna dziewczynka.
- Dzięki Bogu, nic jej nie jest. - Dziękuję.
- Dziękujemy. - Nie ma za co.
OŚRODKI ZDROWIA PUBLICZNEGO HARAPAN
Wyślij mi później plik.
Pani doktor.
Panie Dadang.
- Możesz iść. - Dobrze, pani doktor.
Co się stało? Z Putri wszystko w porządku?
Dochodzi do siebie w szpitalu.
Bogu dzięki.
Wiem,
że mówiąc pani o tym,
ryzykuję własnym życiem.
Ale nie rozumiem, o czym pan mówi.
Roger wszystko zaplanował.
Jestem gotów potwierdzić
wszelkie występki pana Cosmasa i Rogera.
Co ma pan na myśli?
Roger od początku panią wykorzystywał,
żeby zostać przywódcą wioski.
Niewielu mieszkańców ma szansę skończyć studia,
a co dopiero zostać lekarzem.
Jeśli Roger się z panią ożeni,
to pomoże mu zyskać popularność.
Boże.
Celowo zatopił tę łódź.
Co?
Żeby zmusić pana Rusliego do wydania pani…
za Rogera.
Mój Boże.
Bardzo mi przykro.
- Przepraszam. - Dobrze.
Mamo.
- Salam alejkum, Umi. - Wa alejkum salam, Niyala. Tu Faiq.
Wszystko w porządku?
Niyala?
Co się stało?
Niyala, oddychaj. O co chodzi? Nic ci nie jest?
Powinnam była ci uwierzyć.
Nic ci nie jest, Niyala?
Proszę, wybacz mi.
- Zajmij się tym. - Tak jest.
Niyala.
Dziękuję.
Cześć.
Co ty tu robisz?
- Co to jest? - Chcę odwołać ślub.
- Co się stało? - Mówiłeś, że jesteś ofiarą.
Że nie masz wyboru.
A ja ci uwierzyłam.
- Co masz na myśli? - Oszukałeś moją rodzinę.
I naraziłeś ich na niebezpieczeństwo!
Wykorzystałeś nawet sytuację mojego ojca!
Wszystko dla własnej korzyści!
Niyala, porozmawiajmy o tym.
- Niyala. - Puść mnie.
- Niyala! - Puszczaj!
I co zrobisz?
Jeśli odwołasz ślub, wsadzę ciebie i twoją rodzinę za kraty. Jasne?
To ja wyślę ciebie do więzienia.
Skończyłaś?
- Puszczaj! - Chodź tu!
- Pomocy! - Zamknij się!
Pomocy!
Nikt cię nie usłyszy!
Pomocy!
Zamknij się.
Twoje życie jest w moich rękach.
Jeśli zechcę cię zabić,
zrobię to.
Skończysz jak Syerin.
Niyala!
- Nic ci nie jest? - Nie.
Boże.
Faiq!
Faiq! Uważaj!
Faiq!
Niyala, nie!
Faiq!
Wystarczy, Faiq.
Nic ci nie jest?
Herman?
Jesteś cała?
Nic mi nie jest.
POLICJA
Wsiadaj do auta.
Przynajmniej nie depczę innych,
by znaleźć się na szczycie.
Do auta.
Po co w ogóle szukałem cię w wiosce?
Dobrze wiedziałem,
że cię tu znajdę.
Tego dnia,
gdy płakałam na grobie mamy,
przyszedłeś do mnie
i dałeś mi ten dywanik.
Od tamtej pory
nigdy się z nim nie rozstawałam.
Gdy…
tęskniłam za mamą.
Gdy się martwiłam,
kiedy tata wypływał.
Gdy…
byłam wdzięczna za matkę, jaką była Umi.
Chcę cię przeprosić…
że oczekiwałam…
od ciebie czegoś więcej.
Nie doceniałam
posiadania brata, któremu na mnie zależy.
Pozwoliłam, by te uczucia rosły.
Dziękuję, Faiq.
Należy do ciebie.
Nigdy nie odbieram nikomu podarowanych prezentów.
Uważaj na siebie.
Salam alejkum.
Wa alejkum salam.
Przeczytałam w pewnej książce opowiadanie
o ludziach, którzy domagają się miłości.
Gdy rodzimy się z miłości,
w końcu znajdujemy nieskończone morze miłości.
Książka opowiada o tym,
jak ludzie się ranią…
gdy oczekują miłości i bycia kochanym.
Ale nadal wierzę,
że gdy miłość puka do naszych drzwi,
to nie przypadek.
Bo jest darem od Boga.
Pani doktor!
Co słychać?
A ponieważ to prawdziwa miłość…
Chciałam to pani dać.
…przyjmę ją.
ZAPROSZENIE
Choć jest nieodwzajemniona.
Sama je wysłałam.
Jest niczym słońce…
WESELE FAIQA I DIAH
…księżyc
i gwiazdy świecące niestrudzenie.
Niczym wiatr wiejący bez ustanku.
Niczym rzeka płynąca nieprzerwanie do morza.
Morza, które bez osądu nas wysłuchuje i przyjmuje każdy nasz sekret.
Bo słońce,
księżyc,
gwiazdy,
rzeki i morza wiedzą,
że z czasem
dotrzemy do bezkresnego oceanu
nazywanego…
miłością.
Wszyscy gotowi?
- Tak. - Jesteśmy gotowi.
Zaczynajmy ceremonię.
- W imię Boga. - W imię Boga.
Muhammadzie Faiqu al-Husaini,
synu Abdullaha Husniego,
niniejszym poślubiam cię
z Diah Pramestaningrum,
córką Dwiego Suprapto,
za posag w wysokości 15 milionów rupii
i 20 gramów złota
płatnych gotówką.
Chwileczkę!
Przepraszam.
Ale muszę przerwać.
Przepraszam, pani Lis.
O co chodzi?
Pamięta pani,
jak odwiedziła Klinikę laktacyjną dr Mutii,
żeby skorzystać z mleka dawczyni?
Pamiętam.
KLINIKA LAKTACYJNA DR MUTII
UMOWA DLA DAWCZYNI MLEKA
Diah Pramestaningrum otrzymała mleko…
pochodzące od pani Ambar Atmaranti.
Czyli Faiq
i Diah
nie mogą wziąć ślubu.
Zgodnie z prawem islamskim
chłopiec i dziewczynka
karmieni mlekiem jednej kobiety
uważani są za rodzeństwo,
co uniemożliwia im małżeństwo.
Pamiętam, jak mi powiedziałeś,
że jestem twoją pierwszą miłością.
Ale najwyraźniej…
znalazłeś prawdziwą miłość, na długo zanim mnie poznałeś.
Nie ukrywaj swoich uczuć przed Niyalą za długo.
To jasne, że łączy was ogromna miłość.
Zaufaj Bożemu wyczuciu czasu.
Odpowiada na modlitwy w odpowiednim momencie.
Życzę wam szczęśliwego życia.
Salam alejkum.
Proszę mi wybaczyć,
że rzadko tu przychodzę.
Ale gdziekolwiek jestem,
zawsze modlę się za panią.
Chciałem prosić o pani pozwolenie.
Muszę coś powiedzieć Niyali.
Niyala.
Nie wiem, od jak dawna…
narasta we mnie to uczucie.
Może od…
pierwszego razu, gdy cię tu pocieszałem.
A może…
od kiedy musiałem
wyjechać do Kairu i zostawić cię na kilka lat.
Nie pamiętam.
Ale jedno jest pewne.
W Kairze nie mogłem spać spokojnie,
dopóki nie upewniłem się, że jesteś w domu.
Nie mogłem delektować się jedzeniem, gdy nie wiedziałem, co jadłaś.
Nie mogłem skupić się na nauce,
zastanawiając się, jak twoje praktyki.
Jeszcze jedno.
Byłem zdruzgotany…
gdy usłyszałem, że wychodzisz za mąż.
Bóg zasiał w moim sercu ziarenko uczucia bez mojej wiedzy.
Kocham cię, Niyala.
Nie jak siostrę.
Czy…
pozwolisz mi zostać twoim mężem?
Chcę dotrzymać obietnicy, że będę się tobą opiekować.
Tak długo, jak Bóg mi pozwoli.
Bogu dzięki.
Jeszcze nie dziękuj Bogu.
Nie zgodziłam się.
Czy milczenie nie oznacza zgody?
Według naszego proroka
milczenie kobiety uznaje się za zgodę.
Podstępny jesteś.
To jak brzmi odpowiedź?
Tak?
Tak.
Bogu dzięki.
Przez te wszystkie lata
nauczyłam się
wierzyć, że los…
to tylko zasłona skrywająca sekrety naszego życia.
Cokolwiek Bóg dla mnie przygotował,
nie muszę tego rozumieć.
Muszę tylko wszystko przyjąć, ufając Jego planowi.
Przeznaczenie wreszcie opuściło swoją zasłonę.
Otworzyło mi oczy na swoje piękno
i dopiero wtedy
mogłam ruszyć naprzód.
Teraz rozumiem,
że nie muszę kwestionować Jego decyzji,
bo to, co dla mnie zaplanował…
zawsze prowadzi do szczęścia.
Napisy: Agnieszka Komorowska