Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
[pogodna muzyka]
[nadal pogodna muzyka, w tle łomot metalowych drzwi]
[muzyka cichnie]
No?
No, poznaję.
Ta, Nowa Zelandia ci się znowu śni, nie?
Już nie. Czego?
Franz, ty to masz farta, bo mnie to się tylko same gówna śnią.
Jakie gówna?
- Różne gówna, jak w klopie pływają. - Dość!
Do panny piszę i się nie umiem wysłowić. Jak to się nazywa?
Współczucie to każdy cham umie. To drugie, to na "eM", wiesz.
- Empatia. - Kurwa, wiedziałem!
No i elegancko.
A znowu taki Wiesiek Zawijał, co w malarni robił,
tylko farby ginęli, więc go zwolnili, i poszedł do pośredniaka.
Doradca zawodowy pyta: "co chce robić?" A Wiesiek mu: "że chciałby robić,
ale góra 2. godz. dziennie, pod dachem, nie narobić się i zarabiać 8. na rękę."
I śmieje się lujowi w ryj. A doradca, mówi: „proszę bardzo",
i dał go do kostnicy szpitalnej na mycie zwłok.
I kiedyś Wieśkowi przywieźli, do kostnicy, taką młodą trutkę,
18 lat miała, piękna była jak sklep monopolowy.
A Wieśkowi się takie napięcia na twarzy robiły i go trzymały,
aż się nie napił, albo sobie nie poruchał.
I go przy tej dziewczynie, napięcie chwyciło
i postanowił wyłomotać te zwłoki.
No i ją tak łomocze, łomocze, na tym kamiennym stole do zwłok,
a ona, zimna, mówi Wiesiek, zimna jak ten kamienny stół,
a tu nieboszczka otwiera oczy i kaszle, jakby ją wyciągnęli z wody.
Przysięgam się, żebym wolności nie doczekał!
Bo ona, śpiączkę miała i ożyła od tego ruchania.
- Co ty mi tu pierdolisz? - Pod Bogiem jedynym przysięgam.
W Expressie, o Wieśku pisali. "Wiesiek cudotwórca".
Morales, będzie mi cię brakowało.
[ponura muzyka, w tle szczeka pies]
[głośno szczeka pies]
[naśladuje szczekanie psa, pies nadal szczeka]
[muzyka cichnie]
- Cicho! - Cicho i ciemno, jak w lodówce.
- Zaraz będzie 6:00. Wchodzimy? - A co z tymi no... psami?
U niego nie widać. Pewnie zjadły trutkę i śpią. Albo zdechły.
Przypominam: Spinaker i jego wice, Wróbel.
Naszym celem głównym jest Spinaker,
który kieruje gangiem narkotykowym po tej stronie Wisły.
Na Spinakera nic nie mamy, ale jak zdejmiemy Wróbla,
to dojedziemy Spinakera. - Odwrotnie.
Spinaker jest po prawej, a Wróbel po lewej.
Podejrzany jest uzbrojony. Zachować szczególną ostrożność.
Dwójka! Wjeżdżamy!
- Nie pękniesz? - Nie bój.
[niepokojąca muzyka]
Taran!
Kurwa, beton jakiś, zabetonowany!
Policja! Otwierać! Otwierać, bo wyważymy drzwi!
Stój policja!
- To on? - On.
- Na bok, Wit! - Nie strzelaj!
- Na bok! - Nie strzelaj!
Strzelaj!
Pojebało was?! Wstrzymać ogień! ldę za nim! Tylko nie strzelaj!
[nadal niepokojąca muzyka]
Stój, debilu!
Wróbel, stój! [klakson]
Stój! Stój ci mówię, Wróbel!
[nadal niepokojąca muzyka]
- Wróbel, zatłukę cię! - Spierdalaj psie!
Zatłukę!
[klakson]
[strzelanie z tasera]
[muzyka cichnie]
Weź skuj go, bo ja nie mam siły.
I po chuj go goniłeś?
[smutna muzyka]
Franz! Do widzenia!
[rozmowa po rosyjsku]
Jestem kapitan Anatolij Aleksandrowicz Jakuszyn z GRU.
- Ty wiesz, co to jest GRU? - No i...?
Ty 25 lat temu, pod Terespolem, w starej cegielni, zabiłeś mojego ojca.
Pamiętasz?
I prawidłowo.
Daję ci tydzień, żebyś załatwił swoje sprawy.
Nie mam żadnych spraw.
Masz milion dolarów od Sawczuka. To moje pieniądze.
Jeżeli w ciągu tygodnia przyniesiesz je, to umrzesz lekką śmiercią.
Mam się bać, bo jesteś z GRU?
Masz się bać, bo kochałem ojca i całe życie mi go brakuje.
U mnie nikogo takiego nie ma.
Dlaczego? Jest...
twoja była w Huston w Teksasie,
twój brat w Aukland, i syn, który z nim mieszka.
Ale nie chce mi się tak daleko szukać.
Tu w Warszawie mieszka niejaki Waldemar Morawiec i jego duża rodzina.
Pomyśl o nich, gdy pomyślisz o zachowaniu pieniędzy.
- A co mnie tam jakiś Morawiec? - Zobaczymy.
- Ajak kawa, smakowała? - Jaka kawa?
Sam wiesz. Jedziemy.
Dzięki.
- Witkowski? - Tak?
- Dynamo. - Zapomniałem, a było użyte raz!
- Wypełnij to. - Dobra, przyniosę.
Gdzie daliście Wróbla, bo mam słowo do debila?
Co za słowo?
- „Klapcengi". Gdzie go daliście? - Nigdzie go nie daliśmy. Uciekł.
Jak uciekł? Skuty uciekł? Gdzie?
No skuty. Wyskoczył ze suki na autostradę i tyle go widzieliśmy.
Lewar musi protokół zniszczenia kajdanek pisać.
Mieliśmy go ścigać na autostradzie? Kurwa, nie jesteśmy debilami.
Zbój, skuty z tyłu, wyskoczył przez zamknięte drzwi z budy?
- W chuja lecisz?! Gdzie jest Wróbel? - Nie tym tonem.
Mów, co jest grane, bo ci zaraz przypierdolę! Taki ton ci pasuje?!
- Witkowski! - Co?! A!
Trochę szacunku dla przełożonych.
- Cześć! - Siemasz!
Daj mu druk na kajdanki.
Spokój mi tu! Spokój mówię!!
- I tak ma być! - Ale Komendancie...
Reszta mnie nie interesuje.
Burdel mi tu z fabryki robią.
[w tle syrena pojadu uprzywilejowanego]
[ponura muzyka]
Przepraszam, Morawiec... mieszka pod 14?
Morawiec? Nie, pod 14. to doktor Bogdański.
A Morawcowie?
Jak tu 18 lat robię, o żadnych nie słyszałem.
Musiał dawniej się wyprowadzić. Albo umarł przede mną.
Nie, nie trzeba. Tobie bardziej się przyda.
[smutna muzyka]
[muzyka cichnie]
Rączka 20, kran 50.
- Jaki kran? - Jak jaki? Francuz.
Jak znasz inne ceny, to to są legendy miejskie.
- Taniej byłoby poniżej kosztów. - A jakie ty masz koszty?
Płyn do płukania ust? Jeszcze coś? Czy wołać Waldiego?
Pogadać chciałem, skoro i tak nie masz klientów.
- Pies? - Pies zaraz!
Kolegi szukam. Dał tu wczoraj w długą, może coś widziałaś, co?
- Długą dał i nie poszedł do ciebie? - No nie, i dlatego się martwię.
Może gdzies ranny leży, bo podobno tu z pędzącej suki wyskoczył.
Miał do ciebie przyjść, jak ty Witkowski jesteś?
Pies ze Śródmieścia. Ty z Melisą chodziłeś.
Melisę znałaś? Weź mi pomóż.
Znałam, to nie znaczy, że lubiłam.
Nos zadzierała. Z psami się prowadzała, a dla naszych, to gorsze niż zoofilia.
O zmarłych albo dobrze, albo wcale.
To co, pomożesz mi?
Nawet się popłakałam jak usłyszałam, że się zaćpała.
Dragi to nic dobrego, bo wóda pokazuje twój prawdziwy charakter,
a dragi go w dupę zmieniają.
A ona mi, że ona nie lubi swojego charakteru.
Podobno chajtnąć się chciałeś a ona cię spuściła.
No. Miałem w życiu słabe momenty.
Ty, nie bądź taka, weź mi pomóż, proszę cię.
Nie pomogę, bo niczego nie widziałam.
[spokojna, klubowa muzyka]
- Panie Spinaker! - Czego?
Bardzo przepraszam, ale sprawę mam.
Ty tu kible sprzątasz, tak? Kostki do pisuarów wkładasz,
te na które szczamy, wyjmujesz je i nowe dajesz.
- Mam rację? - Tak, proszę pana.
I co taki dziad, od obejszczanych kostek pisuarowych, ma za sprawę do mnie?
Znajomy chciałby z panami porozmawiać, ale nie ma śmiałości podejść.
- To twój brat? - Nie, no gdzie?
- Mówię panu, że znajomy. - Jakiego charakteru jest, ta znajomość?
Pan był kiedyś oficerem SB,
a ja jego tajnym współpracownikiem o kryptonimie „Panicz".
Potem odstrzelił siedmiu czy ośmiu, uzbrojonych. Wysadził pociąg wojskowy.
- Dostał dożywocie, zamienione na 25. - Dlaczego „Panicz"?
Bo, nie przymierzając, 30 lat temu, wyglądałem lepiej, niż pan teraz.
Dobry jest. Daj go tu.
SPlNAKER: Co masz za sprawę, ojciec?
Wyszedłem i zarobku szukam, a moje kontakty są nieaktualne.
Ajakie to twoje „kontakty" są nieaktualne.
Stary Bednarz i Młody Bednarz.
No, to Stary Bednarz kituje na raka prostaty,
w hospicjum w Górze Kalwarii.
Podobno strasznie od niego śmierdzi, jakbyś go chciałbyś odwiedzić.
A Młody Bednarz zaćpał się, i zadusił rzygowinami, jakieś 15 lat temu,
w kiblu na Mazowieckiej, jak jeszcze młody był wtedy.
Wolf?
Nie znam.
Więc dlatego mówiłę, że moje kontakty są nieaktualne.
Posłuchaj ojciec.
Panicz wyraził się o tobie, jak specjalista od reklamy kondomów,
że ubiłeś tuzin gierojów, że wypierdoliłeś jakiś pociąg.
Ja nie mówię, że to nieprawda, nie zaprzeczam tej historii.
Pewnie było tak mówiłeś Paniczowi, a on przekazał na mnie.
Ale nawet, jeśli tak było, to było ćwierć wieku temu.
Tu i teraz to nie ma żadnego znaczenia.
Rozumiesz mnie, co do ciebie mówię?
Co chcę ci, kurwa, wyrazić?
Jesteś od Panicza, a Panicz nie zapoznaje mi tu kilera ze Specnazu
albo snajpera z „Black Water", tylko...
kostkę do szczania, pisuarową.
Masz tu 200 złotych, kup se jakieś ciepłe ubrania i idź na dworzec.
Tam jeszcze nie ganiają takich jak ty, jeżeli nie będziesz srał wokoło siebie.
Dworzec to dobre miejsce na starość.
Co się mówi?
Dziękuję panu.
Nic innego nie mam.
Ja nie zjadłem, bo coś mnie w dołku rżnie.
Dzięki.
Sam robiłem, na boczku.
- Dlaczego ten... - Spinaker?
- Nic nie słyszał o Wolfie? - Nikt nic nie słyszał o Wolfie.
Jak panowie ten pociąg...
A potem na procesie, pan porucznik go nie wymienił.
- A ty skąd wiesz, że z nim tam byłem? - Poruczniku ja dużo wiem.
Słyszałem, pamiętam.
To była, można powiedzieć, najważniejsza część mojej pracy. Wiedzieć.
To była umiejętność.
Nie to, co teraz, wszystko jest tu.
Ja teraz nie mogę.
Na razie. I tak gówno ma, nie kwity.
Ty, Panicz! Mów normalnie.
25 lat zeszło. Nawet zabójstwa się przedawniły.
Jak pana porucznika zgarnęli, a Wolf zniknął,
to ja się zaprzyjaźniłem z tą Nadią, Jugolką, co ją Wolf z wojny przywiózł.
Tak jej trochę pomagałem, ona opowiadała różne historie ze swojego życia.
Nadia? Ty i ona. .. No, popatrz...
Jaki to dziwny, dziwny ten świat jest.
- I co u niej? - A wie pan, że nie wiem.
Ale ja jej nie pierdoliłem, słowo panie poruczniku.
Po ludzku ją wysłuchałem.
Co ona mi mówiła?
Tylko jednego człowieka na całym świecie nienawidzi, znaczy się pana.
Jak myślisz, dlaczego Wolfa nikt nie szukał?
Moim zdaniem, jest tylko jedna sensowna odpowiedź.
- Wolf był ze służb. - No, był ze służb.
Pan ma te 200 złotych, panie poruczniku, od Spinakera?
A metę, gdzie je możemy wypić, masz?
[nadal spokojna, klubowa muzyka]
Kapitan Anatolij Aleksandrowicz Jakuszyn GRU.
Po zamachu na Litwinienkę, trzej rosyjscy dyplomaci,
najprawdopodobniej oficerowie GRU,
zostali uznani za persona non grata i wydaleni z UK.
Litwinienko: podpułkownik FSB, emigrant polityczny.
Pojawiły się objawy chorobowe przypisywane otruciu polonem.
Zmarł w Londynie. Polon ...
Tak jest!
Zatrucie minimalną dawką polonu powoduje zgon w ciągu 7-1 0 dni.
Waldemar Morawiec, pamiętasz?
Tak jest! Morawiec! Pana były podkomendny.
Teraz uszczerbek na zdrowiu. Ma, grupę inwalidzką...
- Chyba drugą, z ręką coś. - Ruskie kciuk mu ujebali łopatą.
Wiesz, gdzie go znajdziemy?
Ktoś mi mówił, że on prezesem jest jakiegoś kółka działkowców.
„Morwa" czy „Kurwa"... Nie, no "Morwa" więcej sensu ma.
- To gdzieś za Lasem Kabackim jest. - Masz czym jechać?
Dawno nie odpalałem, bo na benzynę nie mam.
I na OC zresztą też nie.
Nic nie mówię, sam miałem takiego.
Drzwi mu się nie domykały.
A moje... idealnie chodzą.
A ci co? Do roboty nie jeżdżą?
Jeżdżą. Do Londynu.
[spokojna muzyka]
[muzyka cichnie]
[w tle odgłosy wielkomiejskiej ulicy]
[dzwoni domofon]
[szczeka pies]
[dzwoni domofon] DAMIAN: Czego?
Damian, to ja Waldek Morawiec. Tomka szukam,
bo od rana mieliśmy altankę naprawiać na działce.
Tutaj, halo, panie Morawiec! Tutaj halo!
O! Dzwonię do niego na komórkę i nie odpowiada.
- Od rana, trzecią godzinę. - Niech pan wejdzie. Już otwieram.
Spieszę się. Tomek jest u ciebie? Altankę mieliśmy kończyć.
Lepiej pan wejdzie. Idę otworzyć.
Jak to was zamknęli? A za co was zamknęli?
No, nie wiadomo właśnie.
Wypiliśmy po 4 piwa i poszliśmy do Max-Maxu po trawę.
KOLEŚ: Ja nie heavy metal hurt i detal. Ostatni raz ci na sztuki sprzedaję.
D: Wypaliliśmy po blancie i jak szliśmy z powrotem, to nas zgarnęli do suki.
SPINAKER: Nigdy więcej się tu nie pokazuj!
JĄKAJĄC: Na komendzie, na Wąskiej, nas rozdzielili, i do rana siedziałem sam.
A rano pytałem, gdzie jest Tomek, i powiedzieli,
że złożył zeznania, i że wyszedł jeszcze wczoraj, bo był bardziej trzeźwy.
Dzwoniłem do niego na komórkę, ale nie odbierał,
więc przyszedłem do domu położyć się spać,
bo całą noc mnie na krześle trzymali.
- Jakie zeznania? W jakiej sprawie? - Nie wiem, no!
Pytali cały czas Tomka, jak się nazywa. A on, że Tomek Morawiec.
A oni, że nie mają takiego w ewidencji, no i kurwa,
jak się nazywa i jak się nazywa i tak w kółko, no!
Nie mają takiego w ewidencji, bo mają Tomasza Morawca,
a jak on mówił Tomek, to debile pisali Tomek, na pewno.
Nie wiem.
Ja cię nigdy nie pytałem, co ty robisz?
E... Strony projektuję, takie tam.
A to jest dla żołnierzy, znaczy... weteranów, po misji.
- To gdzie mógł pójść? - Nie wiem.
[smutna muzyka]
Dzień dobry.
ale... o tu coś mam.
Pańskiego syna zatrzymano na rynku o godzinie 21 .1 0,
doprowadzano o 21 .30
i po przesłuchaniu i udzieleniu pouczenia, został zwolniony o 22.1 0.
Hm... A kto miał wczoraj dyżur, jak nie pan?
- Takich informacji udzielać nie mogę. - Mnie pan może.
Też byłem w służbie, 20 lat temu, kolego.
Pan był w milicji, a ja pańskim kolegą, panie MO...rawiec, nie jestem.
Kurwa, nie byłem w milicji, milicję zlikwidowali 3 lata wcześniej,
tylko służyłem w policji państwowej, tak jak ty bucu, ale w Śródmieściu,
w samochodówce, u majora Walendy i kapitana Stopczyka.
- Szczytno rocznik '91 . - Nie znam. Proszę nie przeklinać.
Spierdalaj!
Panie Morawiec! Niech pan tu wejdzie na chwilkę.
Pan, panie starszy, się nie unosi.
Syn ma 30 lat, tak?
Najpewniej poszedł na dziwki, albo na bauns.
Dlaczego się pan tak denerwuje? Wróci, jak skończą mu się pieniądze.
A teraz, jak pan się uspokoi, to pana puścimy.
Palec w górę jak pan się zgadza, tylko nie środkowy.
Puść go!
Jak pan służył, to powinien pan wiedzieć,
że z policją nie ma żartów. Panie Morawiec, tak jest?!
Z TRUDEM: Tak jest.
Teraz powinno iść. O, idzie.
- Umie to pani obsługiwać? - No, coś widać.
A może to pani przewinąć, tak od 6.45, na szybkich?
Proszę bardzo.
[w tle rytmiczna piosenka]
- A pan ma żonę? - Nie. A co?
Bo pan tak te dziwki ogląda, a tyle dookoła fajnych dziewczyn.
Stop! Teraz wolne.
- Może mi to pani jakoś skopiować? - A pendrive pan ma?
Skąd mam mieć?
Coś wymyślę i dam panu po robocie, w zamian za kawę.
No, dobra. To o 17.00 w Cuba Cafe na rynku, pasuje?
- Pasuje. - Super.
[rytmiczna piosenka cichnie]
[w tle szczeka pies]
A, rzesz ty!
- Nowy! - Franz?! Co ty tu robisz?
25 lat zeszło i jestem.
- Kiedy wyszedłeś? - Wczoraj.
I tak od razu, do mnie? Coś się stało? Jak mnie znalazłeś?
Nic się nie stało. Nie ja cię znalazłem, tylko Panicz.
To jest Panicz.
Musiało się coś stać, że ty tak od razu do mnie, po tylu latach?
Co do tamtych, zaginionych dolarów, ja nic nie wiem.
Zresztą... mam własne problemy.
[ponura muyzka]
- Jakie problemy, Waldziu? - A co ci do tego?
Może mogę pomóc? Jesteśmy... byliśmy kolegami.
Byliśmy, Franz, byliśmy.
I widzę, że ty już raczej nic nie możesz.
[muzyka cichnie]
- Nie uwierzy pan, co się stało. - Ma pani nagranie?
Jakby pan nie przerywał, to bym panu już powiedziała.
Nie. Jak pan wyszedł, przyszło dwóch od was. Pokazali szefowi „szmaty".
I zabrali nagrania, zanim je skopiowałam.
Jak wyglądali?
Jeden nazywał się, jak kompozytor, chyba Czajkowski, a drugi...
nie wiem jak go opisać, zwyczajny? Nieprzyjemny.
- Może Cegielski? - Cegielski, to nie kompozytor, wiem.
I co pan teraz zrobi?
Kupię kawę, tak jak obiecałem, tylko nam stolik podsiedli.
I wyrzuci pan te dziewczyny, bo jest pan wielkim gliniarzem?
Dlaczego pan został...?
- Kim? - No, kim? Gliniarzem.
A pani dlaczego została sprzedawczynią ze stacji benzynowej?
- Brak innych przymiotów, poza urodą. - To w sumie tak, jak ja.
Jak byłem mały i widziałem śmieciarzy jadących na stopniach śmieciarki,
to chciałem być śmieciarzem.
Myślałem sobie: „Ci to mają fajnie.
Tak sobie jadą a świat przesuwa się przed nimi dookoła".
Ta...
Teraz w sumie to mi się pofarciło.
Czy ja wiem?
Jest pan śmieciarzem tyle, że sprząta pan inny rodzaj śmieci.
A pani kim chciała być? Księżniczką?
To akurat nic trudnego, wystarczy wyjechać do Dubaju.
To co? Nauczycielką?
Mieszkasz sam? Bo ja to u dziadków.
To ta dupa jest.
LEWAR: Witkowski chce ją puknąć. - Albo coś widziała.
Ta kurwa przed stacją widziała, ale się wypiera.
Jeżeli ja ją widziałem, to ona nas chyba też, nie?
[romantyczna muzyka]
Zrobiłbyś coś a nie tylko siedzisz na dupie i gapisz się i gapisz.
Od telewizora nie zmądrzejesz.
- Ja się kładę. - Na brata nie poczekasz?
[pukanie do drzwi]
Nareszcie. Jeszcze klucze zgubił.
Ojciec, on ma 30 lat.
[pukanie]
Mariolu, pamiętasz? Franciszek Maurer.
Jezus Maria, a pan nie powinien być więzieniu?
- Byłem. - Za co pan garował?
- 32 i mieszka z tobą? - A gdzie?
Z mojej renty na wynajem to nas nie stać.
Ajego się jakoś robota nie trzyma.
Zimą trochę porobi, jako instruktor narciarski i tyle tego.
O, latem to chciał do Nowej Zelandii, bo tam u nich jest zima wtedy i sezon.
Ty wiesz, ale na bilety nie było.
Dałbym, ale nie było z czego.
Dawno go nie ma?
Trzy sześć. Obdzwoniliśmy pogotowie, szpitale.
Jak siekiera na dno.
Możliwe, że przepił telefon i zabalował w trupa?
Niemożliwe. Nie Tomek.
Janka, ta starsza, to owszem.
Jakieś 8 lat temu, jednego Włocha zapoznała, to 4 dni jej nie było.
Potem się okazało, że to Włoch, ale z Libii.
Widziałeś obcych przed domem, samochody na zagranicznych blachach?
- Nie, a bo co? - A rozpoznałbyś prowadzoną obserwację?
Weź mnie nie strasz. Franz. Jestem prezesem działkowców. Społecznie.
Znasz jeszcze kogoś w fabryce?
Skąd? Nikogo. Walenda nie żyje. Dziadek to jeszcze zanim mnie zwolnili.
Kaniewski miał wypadek samochodowy po pijaku.
Wawro nie przeszedł ponownej weryfikacji.
Już 10 lat w Kielcach w ochronie dorabia.
Stopczyk żyje, ale ma sklerozę i demencję.
Olo, o... to wiesz. Sam wiesz.
Skurwił się. I skurwiony umarł.
[smutna muzyka]
Pamiętam.
Nowy... 25 lat na rencie inwalidzkiej drugiej grupy.
Maurer... Ćwierć wieku za kratami.
[wzdycha] O Jezu, Jezu...
Tak się zastanawiam, bo... No bo ty...
to może za to, co w przeszłości zrobiłeś za komuny.
Za tych wszystkich biednych, bezbronnych gnojków,
co ich potem zgnoiliście, albo i co gorszego.
Ale ja?
Przecież, nic takiego nie zrobiłem złego.
Za co mnie to wszystko spotkało?
- Nie wiem. - Napijmy się.
Za co?
Za żywych i martwych. Zawsze wiernych.
- Wiernych ale miernych. - Wiernych.
- Komu? - Zasadom.
[nadal smutna muzyka]
- Powtarzamy? - Kobieto, ja mam 40 lat.
To ja ci powtórzę.
- Jakoś nie mogę przy tobie zasnąć. - To komplement czy mam wyjść?
- Pogadajmy. - O czym?
- Nie wiem, o filmach... - Nie znam się na filmach.
Ale chyba z jeden widziałaś? Podobał ci się jakiś?
- Polski, czy zagraniczny? - Niech będzie polski.
To nie bardzo.
Chyba tylko „Smak Wody" i „Człowiek wózków".
Jeszcze ze starszych „Odwet". [natarczywe pukanie do drzwi]
Małżonka?
[znowu natarczywe pukanie do drzwi]
[przeładowuje broń]
- No, no. [szczeka pies]
[trzask otwieranego zamka]
- Jehowe? - One to w parach mieszanych chodzą.
- No fakt, więc? - Franciszek Maurer, Waldemar Morawiec.
Maurer? To ty dożywocie masz?
Nie. Zamienione na ćwiarę. Przedwczoraj odbyłem.
l?
- Po prośbie jesteśmy. - Skurwiłeś się. Nie masz prawa prosić.
- Waldek się nie skurwił. - Albo ja o tym nie wiem.
Możesz go wysłuchać?
Jestem od 8.00 w fabryce, niech się zgłosi do dyżurnego.
Dyżurny mnie Lolą dusił, jak się zgłosiłem.
I nie mówcie o mnie, jak doręczyciel o paczce.
Temat omówiony! Nie wpuszczę was na kwadrat.
- I skąd macie mój adres? - Od kapitana Stopczyka.
Nie znam gościa, a on zna mnie?
Pytaliśmy o kogoś, kto nie bierze.
Stopczyk znał tylko jedno nazwisko. Twoje.
- Siedziałeś za podwójne morderstwo? - Pięciokrotne.
- Zabiłeś ich? - Wszystkich, co do jednego.
Właźcie.
[ponura muzyka]
- Tu gadamy? Przy pani? - Mam jeszcze kibel tylko.
I o co ten raban? Twój syn pewnie, gdzieś zabalował,
w Sopocie lub Zakopanem. Wytrzeźwieje to wróci.
To bardziej prawdopodobne niż to, że policja państwowa go porwała.
Waldek był policjantem, ale ja byłem 11 lat ubekiem.
Nie wszystko jest takie, jak na to wygląda.
Nie mówimy, że to policja, ale widzieli go ostatni.
Jego telefon nie odpowiada. Powiedzmy, że zgubił po pijaku.
No to zarwałby noc, pół dnia, dzień.
Ale potem by dotarło, że się o niego martwimy.
Tomek nie jest debilem, dałby znać z innego numeru.
Nie oskarżamy nikogo, ale musimy wiedzieć to, co wiedzą ci z komendy.
Nam nie powiedzą. Tobie, tak.
[nadal ponura muzyka]
[kalson]
Dyżur miał wtedy Kołodziej. Gadałem z nim.
Zgarnęli ich na rynku po 9. Twojego syna puścili po godzinie,
a tego drugiego, co był nawalony, przetrzymali do rana.
Tyle to wiedzieliśmy i bez ciebie.
Na razie, nic więcej nie pomogę, bo nie ma żadnej sprawy.
No, jak namierzymy tego Kołodzieja?
- Gdzie Sandra? - Klienta ma. Inna nie może być?
No, nie.
[nadal ponura muzyka]
[muzyka cichnie]
Za tę cenę to wolę towarem w piecu palić.
Czego kutasie?
Co jest? Powaliło cię?
- To luj krzywy! - Zapłacił ci?
- Pewnie, że zapłacił. - To jesteś do przodu.
Słuchaj psie, zapłacone, to robię do finału.
Dobra, chodź. Podrzucę cię do roboty.
Widziałem, jak dwóch gliniarzy w cywilkach zgarnęło cię do wozu,
tego dnia, jak Wróbel nawiał.
- I co? - Nic, to im Wróbel uciekł rano.
No, to teraz nie da, bo go nigdzie nie ma!
- I co obciągnęłaś im? - Spróbowałbyś nie.
- Pokaż torebkę. - Po co?
Po to, że cię teraz zgarnę za posiadanie.
To jest na własny użytek. Chyba widzisz?
Mnie to wygląda na pół kilo.
Trzeba to zważyć, poddać analizie chemicznej.
Ajak się okaże, że nie miałem racji, to wyrażę czynny żal.
Miałam zeznać, że koleś w klapkach wyskoczył z suki i uciekł w las.
Znaczy Wróbel, ale nie miałam mówić, że go znam.
Widziałaś to?
Niczego takiego nie widziałam.
Widziałam, jak suka skręca w las, ale nikt z niej nie uciekał.
[ponura muzyka]
PANlCZ: To on, ten co do skody wsiada.
To skurwysyn. Mnie się nie przyznał, że to on.
Jesteś pewien, że to on jest?
Przesyłka była na polecony. Dowód sprawdziłem.
Jedź, bo go zgubisz. Co było w paczce?
Gówno. Nic innego nie miałem pod ręką.
[nadal ponura muzyka]
[muzyka cichnie]
[szczeka pies]
Zaraz! Zaraz, zaraz, pójdziemy na spacer.
Anka, ktoś w ogóle z nim wychodził?
l?
Mieszka z kobitą, ale zaraz wyjdzie z psem.
[smutna muzyka]
[muzyka cichnie]
Dzięki.
Najlepsze hamburgery w mieście.
Super! A znasz najlepszą restaurację w mieście?
- To, jak się zaręczymy. - Nie mogę, jestem już zaręczona.
Tak? A to ciekawe. A kim jest wybranek, jeśli można spytać?
Biznesmanem. Ma fabrykę rajstop w Pabianicach pod Łodzią. "Contessa".
Contessa? Nie, nie słyszałem.
Gdyby moja stara zobaczyła, że wyrzucam tyle żarcia,
toby mnie tak zlała kablem od żelazka po dupie, że bym tydzień na brzuchu leżała.
Pytałeś, mnie kim zawsze chciałam zostać? To ci powiem.
Matką, i żeby się nie przejmować, czy mnie i dzieciom starcza do pierwszego.
- Pomożesz mi w tym? - Znasz tych gości w aucie?
No, jaha, to ci sami, co mi nagranie zabrali.
- Witek, o co tu chodzi? - Nie wiem.
[klakson]
- Widziałaś coś, wtedy pod stacją? - Nic nie widziałam.
Ale wydaje mi się, że lepiej, jak się będę trzymać z dala.
- Od czego? - Od ciebie.
Marnujemy czas.
- Nikt ci nie każe. - I tak o 10.00 muszę jechać do roboty.
Mówię tylko, że marnujemy czas.
[ponura muzyka]
Chodź, piesku chodź.
No, chodź to cię tu puszczę, to się wybiegasz.
Dobry piesek.
- O! Pan Morawiec ze szwagrem. Stać! - Czego się boisz?
Nie dwóch starych dziadów w ciemnym lesie.
- Kołodziej, gdzie jest mój syn? - Skąd, niby mam to wiedzieć!?
- Ty miałeś dyżur i zatrzymałeś Tomka. - I co? Zatrzymałem na pamiątkę?
A po chuj mi twój syn? Jest kimś wybitnym?
Kimś wart milion okupu? Kim on skurwiel jest wyjątkowym?
Jest jego synem, i to go czyni wyjątkowym.
- A kto ty jesteś? - Franciszek Maurer.
Nie słyszałem. Ale mówisz, jakbyś był jakiś Małysz, Ojciec Święty,
albo ten Ze..., Zenon Martyniuk, kurwa!
Nie!
PANlCZ: A powinieneś był słyszeć!
No, co żeś zrobił? Teraz nam nic nie powie.
I tak by wam nic nie powiedział.
Ja muszę do roboty. Panowie... widzimy się jutro.
[spokojna muzyka]
A ty co taki spokojny?
Daję radę, odkąd zaginął mój syn, to i teraz nie pęknę.
Co robimy?
Zostawmy go. Jak jest czysty, to dobierze nam się jutro do dupy.
Ajak nie, to będzie siedział cicho i wtedy jest nasz.
Nie mamy czasu. To znaczy, Tomek nie ma.
Mogę go przesłuchać.
Nic nie musisz. Nie twój dzieciak.
Nie mam nic innego. ldę po samochód.
Zwiąż go paskami, i zabierz mu broń.
[nadal spokojna muzyka]
[Dyżurny próbuje krzyczeć przez taśmę]
[muzyka cichnie]
Kompletnie was popierdoliło?!
Zdejmij to!
Franz, co z tobą?
Benzyny się napiłem. Co ty do baku lejesz?
- To z mojego spuszczałeś? - A z czyjego?
Nie wiem, po drodze trzeba było.
E! E! Co ty robisz stary dziadu?! Kurwa, pojebało cię?!
Panowie!
Zgaś to natychmiast, mówię! Zgaś to! Zgaś to, kurwa!
Na jesień w '86, jeszcze z Dziadkiem, zgarnęliśmy jednego księdza z Radomia
i tu go przywieźliśmy.
[Dyżurny głośno rozpacza]
Dziadek lał go nie z kanistra, tylko z wiadra i mu się za dużo wachy ulało,
tak że cały pysk temu księdzu oblał.
A jak Dziadek wyciągał zapałki, to ten się natychmiast posrał.
Kniaziewicza 31!
SZEPTEM Z PŁACZEM : Pożałujecie.
Jestem policjantem! Pożałujecie...
Nigdy się nie dowiesz, ile jesteś wart, policjant,
dopóki nie spojrzysz śmierci w oczy.
I jak teraz szmato będziesz żył?
To tu.
Przedwczoraj w nocy to tylko dwoje było.
Trutka z bloku na Gocławiu i ten NN.
Ze Śródmieścia.
Chyba z ul. Kruczej.
Na pewno, panowie, chcecie oglądać?
5 minut.
[Waldek 1 raz głośno chlipie]
[Waldek zaczyna płakać]
Daj telefon.
Ni. .. Nigdy nie chorował.
Nigdy się nie gniewał... dłużej niż chwilę.
Nie sprawiał kłopotu, tylko takie tam.
Chciał żyć po swojemu.
Zawsze się uśmiechał.
A teraz... już nie żyje.
I nie będzie żył nigdy więcej.
Mój syn nie żyje, Franz.
Weź dzieciaka pod ramiona.
Tak...
Tak mu jest niewygodnie.
Wiem. Już go kładziemy, porządnie.
[Waldek zanosi się płaczem]
Chcesz to zrobić?
Tak. Pomożesz mi w tym?
Tu? Teraz?
- Nie, potem. - Kiedy potem?
Jak... pozabijam skurwysynów.
Wszystkich, co do jednego.
Franz...
[smutna muzyka]
Nie obchodzimy już nikogo, wiesz? Nie obchodzimy już nikogo, Nowy.
Ale to, że nikogo nie obchodzimy nie znaczy,
że nie mamy rachunków z tym kurewskim światem.
Córki jeszcze mam.
Dobra, mamy jeszcze 5 dni. Za 5 dni, oni wszyscy będą martwi.
[niepokojąca muzyka, syreny policyjne]
Czołem! Cegła i Lewar, to gdzie są?
- Pojechali na realizację. - Coś ważnego?
- Kołodziej zniknął wczoraj wieczorem. - Jak Kołodziej zniknął?
Wyszedł z psem o 10.00.
Pies wrócił po kwadransie, a Kołodzieja już nie było.
Stara tu od rana rozpacza ze szczylami.
Że zostawił bachory i ją, to rozumiem, ale psa?
Wrzuć mi na bęben Morawiec Waldemar. Teraz!
[nadal niepokojąca muzyka]
[muzyka cichnie]
Dłonie razem i na głowę.
Kto jest w domu?
- Tylko ja. - A reszta?
a Tomek...
w ZMS-ie na Kniaziewicza 31 .
[ponura muzyka]
- Dobra, otwieraj. - Łańcuch muszę zdjąć.
No, to dawaj, tylko żebym ręce widział.
Skuj się.
- A ten twój kumpel Maurer, gdzie jest? - Nie wiem. Do Rzeszowa miał jechać.
Kumpel z Rzeszowa chyba wrócił.
Waldek! Nowy!
Nowy!
Wołaj go, tylko bez żadnych numerów z doniczką!
- Rzuć jakąś szmatę! - Nie ma. Do szpitala poszła!
Wejdź! Otworzę ci!
- Nawet nie drgnij. - Nie Franz, nie rób tego!
Skąd wiesz, że to nie on? Bo tak ci powiedział?
No, nie wiem. Stopczyk go poIecił.
Chowam klamkę, dobra? Nie wiem, co się stało z twoim synem.
Nigdy go nie spotkałem. I nie wiem, jak wylądował na ZMS-ie.
Chowam klamkę, tak?
Ojciec? Co się tutaj dzieje?
Nie twoja sprawa. Zrób nam po kawie. Proszę!
- Kołodziej gdzie jest? - Kto?
Nie rżnij głupa. Wczoraj wam podałem nazwisko, a dzisiaj zniknął.
To dorosły chłop jest.
Pewnie zabalował w Zakopanym, albo w Sopocie. O co ten raban?
Jeżeli macie cokolwiek z tym wspólnego, to wam nie pomogę.
To tak, jak dotąd. Chcesz pomóc Kołodziejowi?
Przekonaj nas, że jest czysty.
[ponura muzyka]
Zabierzemy go niedługo, chodź.
[muzyka cichnie]
Mężczyzna rasy kaukaskiej, lat około 30, znaleziony bez oznak funkcji życiowych
w bramie, na ulicy Kruczej 21, około 5.55 nad ranem 3 dni temu.
Pogotowie ratunkowe nie podjęło reanimacji, którą uznano za bezcelową.
Sekcja wykazała zgon około 10 godzin wcześniej.
Przyczyna zgonu: zatrzymanie akcji serca,
w wyniku niewydolności krążeniowo-oddechowej,
spowodowanej przedawkowaniem narkotyków i alkoholu. Tu jest profil toksyn.
Wypił 4 piwa i wypaIił skręta.
Od tego się nie umiera. Zwłaszcza w jego wieku.
- Pani robiła sekcję? - Nie.
Na dokumentacji jest podpis dr Klapczyńskiego.
Waldek, pokaż pani doktor zdjęcia.
Nigdy takich obrażeń, o ile to są obrażenia, nie spotkałam wcześniej.
Z wieloma rzeczami się jeszcze nie spotkałaś, dziecko.
To ślady po taserze, paralizatorze elektrycznym.
Można od tego umrzeć na serce?
Normalnie niby nie, ale ten Polak na lotnisku w Montrealu umarł.
Jak można to udowodnić, jeśli raport patologa mówi co innego?
Nowe tasery X2 mają kamery, włączają się automatycznie.
[dzwoni telefon] Witkowski.
Taki profil toksyn, żywemu jeszcze, to umie pani zrobić?
- Musiałabym panu pobrać krew. - Dobra, jadę.
[ponura muzyka]
- Kto już jest? - Cegła, znaczy Cegielski.
[muzyka cichnie]
Dmuchałem ją ze 100 razy. Szkoda, taka ładna i młoda.
Macie jakieś typowanie?
Jakiś psychol. Normalny człowiek czegoś takiego by nie zrobił.
Wyjęliśmy jej to z tyłka. Co za bydlę.
Mało krwi. Musiał jej to zrobić już po tym, jak poderżnął gardło.
Chodź na słowo.
Jaka, kurwa, litość?
- Myślałem, że wody... - A on myślał, gdy zabijali Tomka?
Ja go nie zabiłem!
- To kto? - Nie wiem! Skąd mam wiedzieć?
Wypuściliśmy go całego i żywego.
Potem zadzwonili do nas z ZMS-u,
że znaleźli go w bramie na Kruczej, 500 metrów od nas.
To się posraliśmy i Polak pobiegł, żeby zabrać mu dokumenty.
- Daleko jeszcze? - Nie chcesz, żeby inni słyszeli.
- Byłeś tu? - Nie, a po co?
Gdzie jest nagranie, na którym widać jak umawiasz się z denatką?
- Zabezpieczone w sprawie Wróbla. - Namawiałeś ją do fałszywych zezań.
Jakby ci więzień spierdolił też byś szukał naocznych.
Tylko, że teraz zbieramy zwłoki naocznej do wora.
[ponura muzyka]
Ja wiem, co kombinujesz.
Miałoby to jakiś sens, jakby zeznała, a potem się chciała wycofać.
Ale ona nic nie zeznała. Nic a nic!
Rozumiesz to, luju? To co? Za karę jej łeb urżnąłem?
Co ja kurwa jestem, alfons jakiś?
Nie wiem, co jesteś, ale się dowiem, obiecuję ci.
Mam za sobą komisariat, górę, Głównego, Lewara na dodatek.
A ty, wale złamany, na kogo możesz liczyć?
Mam za sobą prawo, skurwysynu.
[muzyka cichnie]
Oj Witkowski, Witkowski!
Witkowski!
No i na co czekasz? Aż ja podejdę?
Potrzebuje nurków. Ze 4 zespoły.
- Albo może by to osuszyć? - Cegielski szykuje raport.
Odpieprz się od sprawy Wróbla, i nie oskarżaj przełożonych.
Mam sygnał, że Wróbel być może pływa w zalewie!
Nie wódź mnie, kurwa, na pokuszenie Witkowski.
- Stul ryj, kiedy ja mówię. Jasne? - Jasne.
To spierdalaj do swojej nieletniej i żeby cię tydzień w fabryce nie było.
Albo i dwa.
[spokojna, klubowa muzyka]
Zapłać moje pieniądze za Wróbla to się odwalę.
Cicho kretynie.
Powiedziałem, że zapłacę, to zapłacę.
A ty się miałeś więcej tu nie pokazywać. Mówiłem ci.
Zapłać, kurwa, moje 20 tysięcy,
albo podzielisz kwaterę z widokiem na wodę razem z Wróblem.
[muzyka cichnie]
Chodź do biura. Coś mam, reszta wieczorem.
[romantyczna muzyka]
- Wsiadaj. - Po co?
Wsiądź, chcę ci coś powiedzieć. Przecież nie będziemy tak bez sensu.
Nie wiem nic o dzieciach, o rodzinie, bo się wychowałem w bidulu.
Na usamodzielnieniu mogłem zostać, psem lub monterem instalacji gazowej.
Jedyne kobiety jakie znam to kurwy i złodziejki.
Nie wiem co będzie ze mną, a co dopiero z nami, ale możemy spróbować, prawda?
Mogę ci obiecać, że cię będę trzymał z dala od tego gówna. Wsiądź, proszę.
- Weź klucze i idź do domu. - Wezwać gliny?
. - Ola, idź do domu! - Zebym potem za świadka nie była.
- Kołodziej nie daje znaku życia. - Tomek też nie.
Za porwanie policjanta dostaniecie po 15 lat, a za zabójstwo dożywocie.
- I chuj! - Co?
- Mój syn został zamordowany. - Nie wiesz tego.
Przynieś nam taśmy z tasera, to się dowiemy.
Jak Kołodziej się znajdzie, to pogadam, żeby was nie gnoił.
- Skąd pewność, że się znajdzie? - Skąd pewność, że jest niewinny?
My nie wiemy, czy jest winny, a ty wiesz na pewno, że nie jest?
Macie dwa cztery, żeby się znalazł.
Ty, monter instalacji gazowej, zostaw robotę w robocie.
- Kładź się już, proszę cię. - To co mam robić?
Śpij.
[romantyczna muzyka]
- A ty co będziesz robił? - Muszę coś załatwić.
Morawiec! Potrzebuję kogoś, kto się zna na komputerach.
Jak znaleźć pliki i je ściągnąć, ja się na tym nie znam.
[burza, w tle nadal romatyczna muzyka]
[muzyka cichnie]
To gdzie tego szukać?
Nie wkurwiaj mnie, to ty jesteś specjalista.
[ponura muzyka]
[muzyka cichnie]
To ten. Otwórz.
DAMlAN: To my. POLICJANTKA: Kto to?
POLAK: Ten co nawiał Cegle i Lewarowi. TOMEK: Nikomu nie nawiałem.
Rybak i Polak was shaltowali.
Nie przedstawili się.
POLAK: Gdzie ich dać? - Do 10. i 14.
Zaczekajcie, wydzwoniłam Cegłę.
Ściągnij to i resztę obejrzymy w domu. Zapisz nagrania z 14. i 10. Czekaj!
Niby jak go macie?
Polak i Rybak zgarnęli go z rynku z jakimś drugim.
POLICJANTKA: Żywego, a jakiego? Sam zobacz.
- To nie jest Wróbel. - A kto, jak nie Wróbel?
- Chyba wiem, jak Wróbel wygląda, nie? POLAK: Co jest?
To nie Wróbel.
POLAK: Jak nie Wróbel?
No, kurwa, mówię wyraźnie: To nie jest Wróbel!
POLAK: Ale podobny?
Podobny. I co z tego, że podobny, jak to nie on?
POLAK: Podobny bardzo, bo pewnie jest spokrewniony.
Jeśli to nie Wróbel, ale moim zdaniem to on, to jakiś kuzyn Wróbla.
Powinieneś go przesłuchać.
Ja? Gościa który nie jest Wróblem, w sprawie Wróbla?
On cię zna.
- Mnie? POLAK: Mówi, że cię widział.
- Gdzie? - Jak zajrzałeś, mówi że cię zna.
Gdzie mnie, kurwa, widział?
Nie pamięta, ale jest pewien. Pewnie jak długą dawał.
Wysłuchaj go, to się dowiesz.
Kurwa, to nie on.
To ty straciłeś zatrzymanego, ja chcę pomóc.
RYBAK: Wstawaj! Dokąd z nim?
POLAK: Do konfesjonału. TOMEK: Czemu?
- Do którego numeru oni wchodzą? - Do kibla.
Kurwa, we czterech go do szczania eskortują?
ldą do kibla, bo tam nie ma kamer.
[ponura muzyka]
- Poszukaj plików TX2. - A co to jest?
Oznaczenie paralizatora elektrycznego. Taser X2.
- Dlaczego nie u mnie? - Bo u ciebie są żona i córki.
- Kto to? - Mój prawnik.
Jest konieczny?
To jest mój prawnik. Siadajcie.
Myśmy z Damianem widzieli już fragmenty.
Dlatego lepiej będzie jak opowiem. Szczególnie tobie.
[w tle odgłosy burzy]
Nie. Pokaż mi.
Dobrze ci radzę, jak kolega po służbie.
Pokaż mi wszystko! Wszystko! Rozumiesz?
Graj.
[strzelanie z tasera] TOMEK: Aaa!!! Kurwa! Aaa!
Przestań człowieku!
- Coś ty powiedział?! - Kurwa, nie rób tego!
Jak się nazywasz kutasie złamany?
Nie rób tego, kurwa! Już nie mogę, rozumiesz?!
Pytałem o coś! [strzelanie z tasera]
Kurwa nie rób tak! Aaa!
To cię, kurwa, nauczy kutasie odpowiadać na pytania. Skąd znasz Wróbla?
Nie znam, kurwa, Wróbla!!!
- To twój krewny? Z PŁACZEM: Nie znam gościa!
Mówiłeś, że mnie znasz, a teraz mówisz, że nikogo nie znasz. To jak jest?
TOMEK: Jezu, raz cię widziałem!
- Tam gdzie Wróbla? - Nie znam Wróbla!!
Jesteś spokrewniony z Edmundem Wróblewskim ps. Wróbel?
Kutasy złamane! Kurwa, nikogo nie znam!
[strzelanie z tasera] Aaa!!
[Tomek wydaje bełkotliwe dźwięki, potem cichnie]
Nie graj mi tu, gnoju, nie jesteś piłkarzem.
RYBAK: Zaczekaj.
Kurwa, nic nie czuję!
Ty, Neymar wstawaj!
RYBAK: Przestań, kurwa! Odłóż to! - Nic mu nie jest. Udaje, kutas jeden.
RYBAK: Wyłącz to kurwa, w tej chwili. - Uważaj gnoju, bo do szarży mówisz.
RYBAK: Wypierdalaj ze swoją szarżą! Zabiłeś go! Szarżo jebana! Zabiłeś go!
[smutna muzyka]
Jutro rano przekażę ten film prokuraturze.
Ta sprawa sprzed 3-4 lat, jak się skończyła?
PANICZ: Jeszcze się nie skończyła. - Kurwa, przez tyle lat?
Zwolnili ich ze służby za przekroczenie uprawnień.
Zarzut o umyślne spowodowanie śmierci oddalono.
Biegli orzekli zgon na skutek niewydolności krążeniowo-oddechowej.
- ldziemy. - Posłuchaj!
Jeśli Kołodziej, nie ma go na filmie, nie znajdzie się jutro do 6.00,
to 6.05 wszystkich was dojadę.
To jest sprawa dla prokuratury, a nie na samosąd, rozumiesz?
[nadal smutna muzyka]
[trzaśnięcie drzwi]
Dzięki panowie.
- Resztą ja się zajmę. - Ni... nie zostawię pana.
Tomka zresztą też. Był moim przyjacielem.
- Co? - Nie zostawię.
- To się może źle skończyć. - Nieważne!
Skurwysyny pożałują, że się w ogóle urodzili. I nie za 3 lata! Teraz!
PANICZ: Chłopcze, chłopcze... - Niech pan nie mówi do mnie chłopcze.
Zabiłem, w Afganistanie, więcej ludzi, niż pan zna żywych,
niech pan, nie mówi do mnie "chłopcze"!
Aja nie neguję twojej opowieści.
W okularach do nich strzelałeś?
[nadal smutna muzyka]
Muszę mieć kontakt z Wolfem. Masz jakiś pomysł?
Nie stójmy jak palanty, mamy dużo do zrobienia.
"My"? A co tobie do tego?
To samo co panu.
Nie mam nic innego. Pan wybaczy panie poruczniku.
- Czego oni chcą? - Sprawiedliwości.
- Twoi zamęczyli chłopaka na śmierć. - To nie są żadni "moi".
Rano złożę doniesienie o pełnieniu przestępstwa
i odpowiedzą za nie zgodnie z kodeksem karnym.
Witek, ja tak nie mogę, to nie jest moje życie.
Ale moje, nie uniknę go.
Rano pojadę do Pabianic.
Rano? Po co? Teraz jedź.
[nadal smutna muzyka]
[trzask otwieranych i zamykach metalowych drzwi]
Pić...
[w tle odgłosy odwatrzanej sceny w komputerze]
Widzicie, że mnie tam nie było. Kurwa, teraz widzicie na własne oczy.
Rybak, Polak, Cegła i ta posterunkowa, jak jej tam?
Kurwa, wypuście mnie!
- lch adresy. Wszystkich. - Nie znam.
- Adresy! - Nie znam.
Zaraz jebnę ci w oko. A potem w drugie.
Adresy.
[szczeka pies, muzyka cichnie]
Panie generale!
- Z telewizji? - Nie z telewizji, ze służby.
Franz Maurer, może generał pamięta mnie z polowań.
Strzelałem najwięcej sztuk. Prosił pan, żebym zmienił koło łowieckie.
Mauzera prosiłem.
Franz Maurer, w służbie wołali na mnie Mauzer.
Mauzer, no popatrz.
Polujesz jeszcze?
Tak, na Wilka.
Na wilka?
[strzelanie z tasera]
Nie graj mi tu gnoju, nie jesteś piłkarzem.
Zaczelaj.
Kurwa, nic nie czuję!
Ty, Neymar, wstawaj.
- Przestań, kurwa! Odłóż to! - Nic mu nie jest. Udaje, kutas jeden.
[ponura muzyka]
Wdrożę postępowanie przeciwko tym dwóm. Jak im? Polak, Rybak...
- To Cegielski trzymał paralizator, a... - Kurwa, Witkowski, do kogo mówię!?
Weź chłopaków i zdejmij ojca tego dzieciaka, zanim narobi głupot.
Pamiętaj, że jest podejrzany o uprowadzenie Kołodzieja.
- Zrozumiano? - Tak jest.
Policja! Na ziemię! Nie ruszać się!
Ręce do tyłu!
- Gdzie Morawiec? - Ojciec nie wrócił na noc do domu.
Może pan tego bydlaka wziąć, bo mi kręgosłup złamie.
Mordercy! Oddajcie mi syna!
[muzyka cichnie]
Wolf!
[nostalgiczna muzyka]
Strzała..., Franz.
Strzała, Angela.
Mamo? Wołać tatę?
WOLF: Do domu.
Wiesz, jak się robi małe dziewczynki, Franz?
Co?
Tak samo, jak małe deseczki. Rżnie się duże.
Tylko mu nie miaucz.
Co najwyżej możecie zamuczeć. Jak mnie znalazłeś Franz?
[muzyka cichnie]
Nie ma chłop szczęścia do kobiet.
Może to nie wina szczęścia, tylko jego samego?
Ziemniaki, czy kasza do gulaszu?
Jesteś mi to winien. Nie wystawiłem cię.
Myślisz, że by mnie skazali?
Nie. Gdybym sypał, to by cię odstrzelili, żeby urwać wątek.
Ale trzymałem ryja na kłódkę 25 lat. I dlatego żyjesz.
Czego chcesz?
Czego potrzebujesz Franz, poza zdrowiem?
- Wszystkiego, co masz. - Wszystkiego? Idziesz na wojnę?
- Tak. - Z mafią?
Nie. Z mundurowymi.
- Ja nie handluję już od lat. - Dzwoń do tych, co handlują.
[ponura muzyka]
Kolacja!
Wolf, gdzie jest ten milion, który został przy Sawczuku?
A skąd ja mam wiedzieć? Dlaczego mnie o to pytasz?
Bo są tacy, którzy mnie pytają.
Franz...
[nostalgiczna muzyka]
Ożeniłeś się?
Nie.
A dzieci? Masz?
To co robiłeś przez te wszystkie lata?
Nic.
[nadal nostalgiczna muzyka]
[muzyka cichnie]
- Panie Morawiec... - No?
Jak to się skończy, to będę mógł nadal do państwa przychodzić?
- Bo co? - No...
Do Janki.
[ponura muzyka]
Przyjechali.
Wygląda, że mają wszystko.
[muzyka cichnie]
Kapitan Stopczyk?
Major. Na odejściu dali mi majora. A ty kto?
Witkowski ze Śródmieścia. To mnie wystawił pan Maurerowi.
- Jak wystawił? - Porwali aspiranta Kołodzieja.
- Maurer porwał policjanta? - Maurer i Morawiec.
Nie wierzę.
A jak za ubeckich czasów, żeście z Maurerem kogoś porywali,
to gdzie go trzymaliście?
Umiera pan majorze. lle panu zostało?
Konowały twierdzą,
Niech pan na koniec zrobi coś dobrego.
Maurer z Morawcem zabiją aspiranta, a potem czarni zabiją ich.
- Możemy to jeszcze zatrzymać. - Masz papierosa Witkowski?
O! „Radomskie".
Mieliśmy taką... głęboką piwnicę,
w dawnych zakładach kolejowych... na Woli.
Ja z Damianem weźmiemy Cegielskiego.
A ty z Paniczem tego Rybaka, tego co badał puls Tomka.
Ten Rybak przynajmniej próbował.
Nic nie próbował. Nic!
Nie próbował nic!
Nic!
[smutna muzyka]
Dobra, idziemy.
[muzyka cichnie]
Czekać.
Teraz!
[w tle niepokojąca muzyka]
Przerwać ogień!
Zagazujemy ich.
- Opatrz ramię. - Obcierka tylko.
Wal w okna!
Wypierdalać wszyscy do tyłu!
[nadal strzelanina, w tle syrena policyjna]
Potrzeba, żeby nas było więcej!
Panie Komendancie, co on tu robi?
To samo co ty! Tylko, kurwa, bez animozji.
Mamy sytuację kryzysową, macie współpracować. Zrozumiano?!
- Tak jest! - Witkowski, melduj!
Mamy 5. rannych, w tym jeden ciężko. Tamtych jest 4. Mają broń maszynową.
[głośny wybuch]
- O Kołodzieju nic nie wiadomo. - Jak się zaczęło?
Zauważyli nas jak wyszli z budynku. Jeden z nich sięgnął po broń.
- Chłopaki dali ognia. - Co za burdel!
[niepokojąca muzyka narasta, na tle odgłosów pojazdu i helikoptera]
[muzyka zmienia się na spokojną]
- Ja pierdolę! - Co to jest ?
To mnie, kurwa, wkurwili!
[muzyka cichnie]
Policja!!!
Panicz!? Panicz!!!
Czysto!
Czekaj! Czekaj! Czekaj, czekaj!
Ty gnido! Ja cię znam.
Widziałem, jak w sraczu żądałeś kasy za Wróbla.
Nie za Wróbla, to posadzę cię za młodego Morawca.
Za kogo?
[smutna muzyka]
[nadal smutna muzyka]
[odgłos nadlatującego helikoptera, syrena policyjna]
Skurwysyny!
[w tle helikopter, szczęk otwieranych metalowych drzwi]
[muzyka cichnie]
Nie...
[w tle helikopter]
[nostalgiczna muzyka]
Nie, nie! Ratunku!
Ratunku! Nie! Ratunku! Nie!
- Nie! Nie! - Stój, rzuć broń!
Ach!
- Franz... Gdzie jest Franz? - Znajdziemy go.
Nie chcę tu zdychać sam... jak pies.
Powinienem ci...
I chuj z tym.
[nadal nostalgiczna muzyka]
Przeszukać każdy kąt. Jeszcze dwaj muszą tam leżeć!
Rannych natychmiast do szpitali. Spieszcie się!
Czekaj! Cholera, bierz go.
[helikopter, syreny]
[muzyka cichnie]
[syreny karetek]
[syreny i muzyka cichną]
O kurwa...
Dali cię na snajpera z wadą wzroku?
Nie mam wady. Widzę wszystko bardzo dobrze.
To po co ci okulary?
Chowam się przed...
[smutna muzyka]
WOLF: Panie doktorze, pan pomoże.
- Zajmijcie się nim. - A ty?
Muszę coś dokończyć.
[pukanie do drzwi]
Otwarte, wejść!
[muzyka cichnie]
Nie pojechałam do Pabianic.
- Ta? Kto zdecydował? - To ci stanowi?
- No, stanowi. - Ja sama.
[romantyczna muzyka]
Wejdź.
A gdy już wejdę, to obiecasz mi, że zastanę cię rano każdego dnia?
Obiecuję.
[muzyka cichnie]
Czy to był atak terrorystyczny? Czy napad bandycki?
Co to za organizacja przestępcza dysponująca takim uzbrojeniem?
Czy przestępcy żyją, czy zostali zastrzeleni podczas akcji?
Czy to prawda, że wśród bandytów są byli policjanci?
Panowie wyjdźcie na chwilę.
KOMENDANT: Kto tu wpuścił to bydło?
Zaniósł pan taśmę do prokuratury?
Mam tuzin zabitych, rannych policjantów. Skurwysyny chcą mojej głowy.
- Zaniósł pan? - Mówię, nie teraz.
Zaniósł pan taśmę z zabójstwa Tomasza Morawca?!
Kurwa! To była taśma z przesłuchania Tomasza Morawca.
Zapominasz się, komisarzu Witkowski.
Bardzo się zapominasz!
Nie muszę się spowiadać.
Zaniosłem tę taśmę.
Mam nakaz zatrzymania Polaka i Rybaka.
A Cegielski?
Tylko tych, którzy są widoczni na nagraniu.
Zatrzymasz ich, czy ja mam to zrobić?
LEKTORKA TV: Strzelanina na Woli. Dziś rano, o godzinie 6.45
w budynkach dawnych zakładów kolejowych na Woli doszło do wymiany ognia
między grupą uzbrojonych mężczyzn,
a oddziałami policji i oddziałami antyterrorystycznymi.
W wymianie ognia...
[huk] Policja! Nie ruszać się!
Czysto!
Policjantem byłeś skurwysynu. Byłeś policjantem .
[ponura muzyka]
[muzyka cichnie]
Płaci człowiek za te zabawki.
A tu zero poszanowania!
[w tle niezrozumiała rozmowa Cegielskiego z żoną]
O kurwa!
Wyjmij klamkę lewą ręką i połóż na dachu.
Jestem policjantem, zastanów się.
Jesteś zabójcą, nie policjantem. Odłóż klamkę.
Odłóż broń Maurer.
Oddaj klamkę, więcej nie poproszę.
Franz, to jest sprawa dla sądu, nie dla nas!
- Gdzie są czarni? - Co?
Jeśli to sprawa dla sądu, to gdzie jest oddział szturmowy, żeby zdjął gnoja?
- Samego cię przysłali? - Przed chwilą zdjęliśmy Rybaka.
Gdy złoży zeznania aresztujemy...
Kurwa! Odłóż broń! Powiedziałem ci, odłóż broń!
Łapy do tyłu i nie ruszaj się.
Jak mnie skujesz, to się nie wywiniemy.
- Komu? - GRU.
Przyjechali po mnie i nie zostawią żywego świadka.
- ldziesz ze mną, albo kula w łeb. - Będziesz żałował.
Kurwa! A! A!
[ponura muzyka]
- Jak? - Dostałem, kurwa, umieram.
To prawda.
PO ROSYJSKU: Nie czekałeś na pieniądze, dlaczego?
Wolf ci powiedział, że ich nie mam?
Jakuszyn, co było w kawie? Polon?
Jakuszyn!
Kłamałem, nic ci nie będzie.
[silnik kręci ale nie zapala]
[nadal ponura muzyka]
[w tle syreny policyjne]
Się wypisałem.
Na własne żądanie.
[syreny policyjne]
Jezu ... Zaraz zemdleję.
[spokojna, nostalgiczna muzyka]
Tak?
PO NIEMIECKU: Mówi Heiko Schrottwiesenber z banku w Zurychu.
Przelaliśmy pieniądze na konto panny Janiny Morawiec w Polsce.
Przesyłam dokumenty na pański adres w Tel Awiwie.
Panie Maurer? Jest pan tam?
SMS: „Nie podam, bo twój kolo z celi zmarł wczoraj.
Tydzień pluł krwią, szkoda Moralesa. Paczka jest u mnie na bramie."
[nadal nostalgiczna muzyka]
[nostalgiczna muzyka cichnie]
[smutna muzyka]
[smutna muzyka cichnie]
[cisza]
[smutna muzyka]
[muzyka cichnie]
napisy dla niesłyszących - SONORIA Dorota Suske