Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
W PROCH SIĘ OBRÓCISZ
Chodź, czwarty bracie! Pospiesz się!
Wszyscy na ciebie czekają.
Pospiesz się!
Szybciej!
Załóż nową kurtkę brata.
Ryżu pod dostatkiem.
Nałożyć ci więcej ryżu?
Dziękuję, ale jestem pełny.
Jest data ślubu?
Chętnie przyjdę na wesele.
Wyślemy wujkowi zaproszenie.
A młodszy syn?
Ma narzeczoną, ale czekają do przyszłego roku.
Nie stać nas na dwa śluby.
- Usiądź. - Nie wstawajcie.
Powinnam była zaprosić twojego męża na posiłek i rozmowę.
Jest uparty jak osioł i mało towarzyski.
Co tam robi ten nieszczęsny osioł? Głupie bydlę!
Zawsze mu mało!
Powinienem zatłuc cię kijem.
Naleję ci gorącej wody.
Co sądzisz o czwartym bracie, Guiying? Tak masz na imię?
Miło, że zapamiętałaś.
Idź zrobić siku.
Idzie na siku?
Drodzy, zawsze byłam szczera i nie zamierzam przestawać.
Myślę, że Guiying i czwarty brat do siebie pasują.
Trzeci brat znalazł im dom. Co sądzisz?
Tak, pasują.
Mamy zatem zgodę.
Sprawdzę, czy znalazła ubikację.
Powinna już wrócić.
Guiying, tam jest ubikacja.
Pani Hongmei, proszę przyjąć te 200 juanów.
Przepraszam, że zrzucam na panią
ustalanie dat dla czwartego brata i mojego syna.
Młodzi nie lubią mieszkać ze starszymi.
Może pani zapytać narzeczonej mojego syna,
czy zgodzi się na ślub na wiosnę?
Aranżowała pani śluby wujka i siostrzeńca.
Guiying mieszka u brata na podwórku. Od dziecka była bita i nękana,
nie kontroluje pęcherza i nie może mieć dzieci.
Za kogo innego ma wyjść?
Jej brat i bratowa chcą się jej szybko pozbyć.
Żelazny ożeni się z Guiying i wyprowadzi się,
a narzeczona pani syna będzie musiała się zgodzić.
Bez obaw, wszystko się ułoży.
Dziękuję za pomoc.
Bez pani by się nie udało.
Guiying, zamknij za sobą drzwi, żeby osioł nie wszedł.
Bliżej siebie.
Bliżej, bracie.
Dobrze. Teraz zwróć głowę ku żonie.
Podbródek niżej. Siostro, głowa do góry!
Jeszcze.
Bark za wysoko.
Drugi bark.
Teraz na mnie popatrzcie.
Na mnie.
Raz, dwa, trzy.
Ojcze.
Matko.
To ja, Żelazny.
A to Guiying.
Pobraliśmy się.
Palimy dla was pieniądze.
Przyjmijcie je.
Wydajcie z moimi braćmi.
Złotym i Srebrnym.
Radujcie się.
Masz jabłko. Weź.
Zjedz.
Posil się. Jedz.
Jedz.
"Jeśli żywi nie jedzą, umarli nie mają".
Zwołaliśmy was tu dziś...
bo Zhang Yongfu potrzebuje pomocy.
Jest w szpitalu. Możecie go uratować.
Potrzebuje pomocy?
Pewnie ukrywa się przed nami w mieście.
To nas trzeba ratować.
Miał nam dziś wypłacić rentę gruntową.
Wam zalega z rentą, a radzie wioski z płatnością za wodę.
Dziś jednak leży w szpitalu i czeka na transfuzję krwi.
Ma rzadką grupę krwi.
Jeśli ktoś z was ma grupę Rh -, może go uratować.
Jest z nami jego syn
Nadal nie udało się sprzedać zeszłorocznych plonów.
Próbujemy je sprzedać, by móc wypłacić wam renty.
Zaległe płace.
W tym roku przyjmijcie z powrotem swoją ziemię
i uprawiajcie ją dla siebie.
Uznamy to za roczną rentę.
We wsi taką grupę krwi ma tylko "Żelazny" Ma.
Oby pomógł w potrzebie.
Co za "Żelazny" Ma?
Czwarty z braci Ma.
Z taką grupą krwi chłop jest skarbem narodowym!
Nie jest skarbem, jest żelazem.
Ma żelazną krew.
Nie możemy.
Oddajcie własną krew.
Chcecie czegoś w zamian?
Boję się szpitala.
Rozumiem, wujku.
Zadzwonię do znajomego ze szpitala,
żeby przyjechał tu wozem do poboru krwi.
Pojedziemy do naszego mieszkania w mieście.
Tam oddasz krew, nie w szpitalu. Zgoda?
Już czas. Samochód czeka.
Zatrzymaj się.
- Czemu? - Stój.
Wytrzymaj.
Już otwieram.
Trzeba było powiedzieć, że chce ci się siku.
Najpierw coś zjedz. Ty też.
Są wyniki.
Już wystarczy. Do badania potrzebujemy tylko trochę krwi.
Nie wykryto chorób zakaźnych.
Nie możemy pobrać krwi w takich warunkach. Chodźmy do wozu.
Proszę tu poczekać.
Zjedz coś, ale nie za dużo.
Nic mu nie będzie. Wrócą, jak skończą.
Mam nasiona pszenicy.
Proszę na rachunek.
Oddam, gdy sprzedam
- jesienne zbiory. - Dobrze.
Oddałeś krew.
Powinien kupić ci nasiona, nawóz
i podrzucić do domu w swoim BMW.
Nadal używasz furmanki z osłem?
Trzeci brat wykorzystywał cię od lat. Nie miałeś nawet wesela!
Postaw coś, a oblejemy twój ślub!
Oblewajmy!
Dość tego.
Widziałeś jej minę...
jak usłyszała o flaszce? Posikała się!
590 juanów. Podpisz tu.
Do przewozu mebli weselnych siostrzeńca.
Trzeba przewieźć.
Wynająłem samochód, ale niektóre nie wchodzą.
Wynająłbym drugi, ale nie warto.
Ty pojedź.
Dobrze.
- Wejdź. - Muszę się położyć.
Masz, póki gorące.
Masz wprawne ręce.
Gorące.
Poczekaj, aż ostygnie, zanim zjesz.
Na obiad i kolację.
Odgrzej w woku i zjedz z bułkami.
Wrócę późną nocą.
Ciemno na drogach. Uważaj na siebie.
Wyciągnij bułki, gdy się zrobią.
- Ile za kurtkę? - 400.
Pan nie idzie, dam za 300.
Markowe. Dobra, 150.
Mam 50.
Puszczę za sto.
Proszę mi przetrzymać. Zapłacę, gdy znów będę w mieście.
Ogląda bez pieniędzy?
BMW nie są na sprzedaż. Musimy czymś jeździć.
Sprzeda pani za 80?
Niech będzie. Pierwszy klient.
Szybciej.
Ma pan torbę.
Ale wujek nakupił mebli!
Ze ślubu siostrzeńca.
- Wiozę je mu. - Ma wujek kurtkę.
Proszę wziąć.
Muszę jechać.
Uznam to za pożyczkę.
Mówiłem, żebyś szybko obrócił, a tu środek nocy!
Czyś ty się czołgał po tej drodze?
Uwaga na nogi kanapy!
Co ty tu robisz w środku mroźnej nocy?
Gorące, napij się.
Spociłem się po drodze i nie jest mi zimno.
Gorąca woda...
kilka razy wystygła.
Napełniałam ciągle słój
i czekałam, aż wrócisz, ale nie wracałeś.
Trzymaj, żeby ogrzać ręce. Weź.
Zakładaj, gdy wychodzisz w nocy.
Jest na tyle długi...
że zakryje ci tyłek i ogrzeje.
Wsiądź na furmankę.
Nie wyrzucaj dobrych nasion.
Spróbujmy jeszcze raz.
Gdy już się wynurzyli, zapytałam, czy boją się ryb-ludojadów,
skoro tak szybko wypływają z powrotem na powierzchnię.
Ty nieszczęśniku... tyle harowałeś dla brata,
a musisz wciąż przychodzić do niego, żeby obejrzeć telewizję.
Ludzie przychodzą tu prać ubrania i przemywać pożywienie,
ale w tym dokładnie miejscu
pojawiają się też ryby-ludojady, zwłaszcza w październiku.
Nawet mycie jedzenia staje się tutaj
dosyć niebezpieczne.
Człowiek myje ryby
i nagle dostrzega ruch w wodzie.
Cała ławica ludojadów!
- Co cię tu sprowadza? Usiądź. - Nie trzeba.
Przyszedłem zapytać o waszego sąsiada.
Kiedy ostatnio opuścił swój dom?
Czemu pytasz?
Kilka dni temu odbyło się posiedzenie rady wioski.
Przekazali mieszkańcom, że rząd chce poprawić warunki życia na wsi,
dlatego oferują 15 000 juanów za rozbiórkę starych pustostanów
i dają taką samą kwotę na remont kapitalny.
Wyjechali kilka lat temu.
Zdaje się,
że znaleźli pracę gdzieś na południu i kupili tam nowy dom.
- Miłego wieczoru. - Do widzenia.
Czemu nasikałaś na stołek?
Chusteczka nie wystarczy.
Zapomniałeś jajek.
Ty jesteś... Ma Youwen?
Tak.
- Wróciłeś. - Tak.
Dostałem telefon, że mogę otrzymać 15 000 juanów za zburzenie pustego domu.
Wynieście swoje rzeczy.
Wziąłem urlop, żeby się tym zająć.
Potem wracam do siebie.
Papierosa?
Weź, proszę.
Napij się wody.
Nie, dziękuję.
Nie martwcie się.
W wiosce stoi pełno pustych domów. Wybierzcie sobie jakiś inny.
Właściwie to powinniście załadować furmankę kawałkami drzwi i okien.
Drewno na opał.
Daj mi.
Gniazdo jaskółki.
Już go raczej nie znajdzie.
Gotowa? Jedźmy.
Pomóż.
A teraz?
Trochę w górę.
Dobrze.
Za kilka dni... wyklują się pisklęta.
Do żniw kury powinny składać jaja.
Nic nie poradzimy.
Możemy zrobić z tego nawóz.
Los bywa okrutny.
Pszenica też jest zależna od kaprysów losu.
Gdy nadejdzie lato... i tak zostanie ścięte.
Czemu też nie jedziesz?
Żeby nie przeciążyć osła.
Od tego są osły. Ściągnij tego lenia z furmanki, to i osłowi ulżysz.
- Gdzie teraz? - Tam.
Idziemy.
PUSTOSTAN
Załóż kurtkę.
Popatrz.
Pisklęta się wykluwają.
Te z inkubacji nie mają matek...
więc uznają za matkę pierwszą osobę, jaką zobaczą.
Nie sprawią ci problemów.
Nie możesz im pomagać.
Chodźmy. Poniosę wiadro.
Czas na posiłek. Chodź zjeść.
Muszę skończyć formować cegły.
Daj mi chwilę.
Muszę uformować błoto.
Nie jedź z nim więcej.
Kurtka się przydaje?
Doktorka weźmie moją krew zamiast jego.
Niech odpocznie.
Nie każda krew pasuje, jego jest dobra. Rozluźnij pięść.
Hej!
Chodź coś zjeść.
On dołączy, jak skończy. Chodź.
Nie jedz. Spadło na ziemię.
Nie martw się.
Wszystko pochodzi z ziemi.
Rośnie w niej.
Ziemia nami nie gardzi, czemu my mamy nią gardzić?
Ziemia nas wynagradza.
I potężnych bogaczy, i zwyczajnych ludzi.
Sadzisz pszenicę...
a ziemia odpłaca ci dziesięciokrotnie. Albo i bardziej.
Biedny osioł.
Czemu to je?
Skoro zjadł nasiona kukurydzy,
jesienią dostanie jedną kolbę mniej.
Co zjadł, to jego.
Zabierz wiklinę. Ja wrócę na nogach.
Osioł musi orać, a ze mną będzie miał zbyt ciężko.
Dobrze.
Ja zajmę się pieleniem pola. Wrócę po ciebie.
Chodź do babci. To brudne.
Wsiadaj na furmankę.
Siadaj.
Troszczy się o nią.
Widać, że chce mieć ją blisko siebie i się nią opiekuje.
Nami już nikt się nie przejmuje.
Nikt nas nie kocha.
Trzeba było za niego wyjść!
Wtedy opiekowałby się tobą przez resztę życia.
Głupi jesteś, ja tylko mówię, że jej żyje się lepiej niż nam.
Mężowie zawsze rozpuszczają żony.
Jutro porządnie wypocznij.
Słyszysz?
Znowu wiatr gwiżdże w starych butelkach na dachu.
Uważaj, żeby się nie przewrócić.
Wiatr porwał dużo folii.
Nie płacz, to tylko folia.
Nałóż na siebie.
O mnie się nie martw, chroń cegły.
Wracaj do środka, bo się przeziębisz.
Śmiejesz się przez łzy!
Przeziębiłaś się?
Jestem silna.
Mieszkałam w szopie na podwórku brata.
Jestem nawykła do deszczu i wiatru. Żaden problem.
Jak nasz osioł?
Podobny.
Słomiany osioł to ma dobrze.
Nie musi się paść, nikt mu nie rozkazuje.
Gdy byłam wtedy w domu twojego brata...
widziałam, jak bije osła.
Bratowa bała się, że się zmoczę...
i mnie nie zechcesz,
więc kazała mi się wysikać.
Widziałam... jak doglądasz osła na podwórku.
Dajesz mu kukurydzę.
Ten osioł...
miał lepsze życie niż ja.
Wiedziałam, że...
będziesz dobry...
na męża.
Gdy tak na mnie patrzyłaś, było mi strasznie wstyd.
Nie umiałem na ciebie spojrzeć.
Kobiety i mężczyźni na moście...
mówili, że powinienem...
przywiązać cię do siebie...
żebyś nie spadła w nocy z dachu.
Tu na dachu jest chłodniej.
Słyszę, że telewizor jest włączony.
Idź pooglądać. Zawołam cię, gdy się skończy.
Idź!
Proszę, świeżo mielona mąka.
Przyjedź kiedyś po siano.
Przyjadę jesienią i przywiozę kilka worków ziemniaków.
Wystarczy pół worka.
- Zebrałem krowie łajno. - Przyjedź kiedyś po więcej.
Wystarczy.
Ciągnij osła! Ciągnij.
Bardzo dobrze.
Trochę wolniej!
Trochę wolniej. Nie spadnij.
- Uważaj! - Wiem.
Ojcze.
Matko.
Bracie Złoty.
Bracie Srebrny.
Tu Żelazny.
Budujemy dom.
Przybyliśmy, by spalić dla was pieniądze.
Przyjmijcie je.
Dobrze. Powąchajcie kłosy.
Pięknie pachną.
W naszej wiosce żył kiedyś wariat.
Dzień w dzień mówił to samo.
Pytał sierp: "A co na to pszenica?".
Wróbli pytał: "A co na to pszenica?".
Ostrzałki pytał: "A co na to pszenica?".
Pszenica była nadal ziarnem, to co miała powiedzieć?
W naszej wiosce
też mieliśmy kiedyś podobnego wariata.
Gdy byłem mały, inne dzieci rzucały w niego kamieniami.
Nasz nauczyciel go przygarnął,
a gdy zauważył, że rzucamy w biedaka, ostro nas zganił.
Karmił tego wariata.
Wiele w życiu przeszedłem,
ale dopiero teraz rozumiem, co wariat miał na myśli.
Też nakarmiłam wariata w wiosce,
ale brat i bratowa pobili mnie przez to
tak mocno,
że nie mogłam chodzić przez kilka tygodni.
Może to ten sam wariat.
Zrób sobie przerwę.
Dobrze. Tylko wyprostuję kukurydzę.
Zjedz coś.
Tylko umyję ręce.
Chodź, umyję też tobie ręce.
Przynieś siano i suche drewno.
Spróbuj.
Doktorka.
Worek z krwią już pełny.
Pani wyciągnie igłę.
Jeszcze nie jest pełny.
Pani wyciągnie.
Proszę o cierpliwość.
Przyniosłem kurtkę.
Robi cię ciepło. Nie będziesz się pocić.
Weź.
Słuchaj...
Tak?
Renta gruntowa i płace...
Zapłać ludziom z wioski,
mają i tak bardzo ciężkie życie.
Wysyłają wnuki do szkoły, chodzą do lekarzy...
uprawiają ziemię, płacą za nawóz. To kosztuje.
Potrzebują pieniędzy.
Skup się lepiej na oddawaniu krwi.
Wiem, jak jest.
Zapłacę, gdy sprzedam kukurydzę.
Igła wyszła.
Zjedz coś. Potem będziesz ostrzył.
Zjedz coś. Napij się wody.
Nic mi nie jest. Najpierw trzeba załadować zboże.
Wtedy będę mógł się napić.
Dobrze.
Powoli.
Nie spiesz się.
Dasz radę wrzucić resztę widłami?
Jeśli zejdę, mogę uszkodzić załadowane zboże.
Uważaj! Zniszczysz kłosy!
Jesteś bezużyteczna!
Ciągle jesz, a nie potrafisz pomóc przy ładowaniu.
Osioł przynajmniej ciągnie furmankę.
Wejdź na furmankę.
Daj spokój.
Usiądź, proszę. Z przodu jest za lekko,
usiądź i waga się wyrówna. Siadaj.
Zrobiłem ci gniazdo.
Usiądź tam i trzymaj sznur.
Mocno trzymaj.
Posadziłem ci kwiatka. Został ślad.
Teraz zawsze cię znajdę.
Dobre plony w tym roku. Najedz się.
Jedzenia więcej, ale żołądek ten sam.
Masz wysypkę.
Nie drap tego.
Nie drap, bo będzie bardziej bolało.
Umyj się. Wysypka na karku przestanie swędzieć.
Woda płynie za szybko
Stań pomiędzy kłodami.
Będę cię trzymał.
Zimna!
Ciało przyzwyczai się, gdy wejdziesz do wody. Jest ciepło.
Spokojnie. Pochyl głowę i trzymaj się.
Woda płynie za szybko.
Po prostu się trzymaj. Umyję cię.
Nie ruszaj się, umyję cię.
Jaskółki budują gniazda. Która zechce u was mieszkać?
Ma Chengwan. Wróciłeś.
Ostatnie gniazdo zniszczono wraz z domem.
Daję wam kilka dni, żeby się wyprowadzić.
- Dobrze. - Czas na mnie.
- Wejdź do środka. - Muszę jechać.
- Masz gdzie mieszkać? - Bez obaw.
- To wszystko? - Tak.
Zaczynamy.
Mógłbyś zaczekać kilka dni, żeby pisklęta zdążyły się wykluć?
Muszę wracać do pracy. Nie będę czekał na jaskółki.
Szybciej.
Jedźcie. A wy zaczynajcie rozbiórkę.
Co robisz?
Odlećcie!
Lećcie!
Zobacz, czy jest równo.
Trochę w tę stronę.
Jeszcze trochę.
Jeszcze. Dobrze.
Zjedz coś.
Butelki na dachu brzmią tu lepiej niż w poprzednich domach.
Wiem, o czym mówisz.
Dom jest tam, gdzie my jesteśmy.
Nigdy nie sądziłam...
w swoim życiu...
że będę miała własny dom...
spała we własnym łóżku...
Gdy sprzedamy jesienne plony,
kupię ci na nowy rok telewizor.
A potem pojedziemy razem do miasta
do dobrego lekarza.
Nigdy w życiu... nie byłam w mieście.
Ja też nie. Zwiedzimy całe miasto.
Daj, pomogę.
Już tu mieszkacie.
Byłem ostatnio zajęty ślubem siostrzeńca
i nie pomogłem wam w przeprowadzce.
Proszę, zostało z wesela.
Niejedzone.
Uznaliśmy, że jesteś zbyt zajęty domem, żeby przyjść na wesele.
Wejdź.
Nie trzeba. Musimy o czymś porozmawiać.
Ubogie rodziny mogą ubiegać się o mieszkania komunalne.
Złożyłem za ciebie podanie.
80 metrów kwadratowych za 10 000 juanów.
Zapłacę za was.
Jestem rolnikiem. Co mi z mieszkania w mieście?
Jak je utrzymam?
Gdzie miałbym trzymać osła, świnie i kury?
Nie chcę go.
Twój siostrzeniec twierdzi,
że dziś ceny nieruchomości są tak wysokie, że to prawdziwa okazja.
Zwykle mieszkania kosztują ponad 200 tysięcy juanów.
Powinieneś z tego skorzystać, żeby mieć coś na własność.
Mam guza na ręce,
musiałem ją mocno obwiązać.
Dlaczego akurat ja mam dostać mieszkanie?
Nie przejmuj się w ogóle takimi rzeczami.
Żyjecie przecież z żoną w ubóstwie
i nie macie żadnych dzieci.
A ty jeszcze oddajesz krew dla Zhanga.
Ratując jego życie, ratujesz całą wioskę.
Jeśli on by umarł, kto by zapłacił ludziom?
Od kogo rada wioski dostałaby pieniądze za wodę?
Jeśli chcesz to mieszkanie, nikt nie stanie ci na drodze.
Powinien wozić ci towar swoim BMW.
Moja furmanka z osłem jest lepsza.
Mówi, że auto nie równa się osłowi!
Następny!
Za dzierżawę półtora akra 725 juanów.
Tak.
Weź siedem worków kukurydzy.
Nie zgadza się.
Twoje ceny odbiegają od rynkowych.
Jeśli ci nie pasuje, wracaj do domu i czekaj na zapłatę.
Renta za dwa akry.
500 kilo.
Odbierz w kukurydzy.
Odejmij cenę dwóch kurtek, wezmę 420 kilo.
To była pożyczka.
Nie ma innej opcji.
Załadujcie 420 kilo.
Następny!
Słuchaj...
jakbyś sadziła odciski stóp.
Warzywa mogą nie urosnąć, ale odciski stóp na pewno będą!
Oby nie.
Nie chcę, żeby moje stopy tu rosły.
Wiatr może przewrócić...
osioł ugryźć...
wróble zadziobać. Samo cierpienie.
Racja.
Dzięki stopom możemy chodzić.
Lepiej na polu mieć zboże i warzywa.
One nigdzie nie odejdą.
Wystawione na słońce i wiatr, żyją i umierają, nie opuszczając nigdy pola.
Pozostaje pytanie, gdzie nas stopy zaniosą?
Jesteśmy złączeni z ziemią.
Nie możemy odejść.
Jak rolnik może żyć bez ziemi?
Tędy.
To solidny blok. Dobrze zbudowany.
- Ładny i jasny balkon. - Ujdzie.
"Żelazny" Ma, niedługo się wprowadzicie. Jak się czujesz?
Dobre miejsce dla ludzi...
ale co z osłem, świniami i kurami?
Mieszkanie jest niezłe, tylko kuchnia mała.
Dadzą radę.
Przestronny salon.
Nędzna kura,
zniosła jajka w domu Chengwana.
Wiedziałam, że jedna zniknęła.
Poszła tam znosić jajka.
Zrobię jej grzędę.
Niech się przyzwyczaja.
Wychowała się w tamtym domu.
Co się dzieje?
Kręci mi się w głowie.
Masz ciepłe ręce.
Masz gorączkę. Chodź do środka.
Źle wyglądasz.
Przykryj się kołdrą, żeby się dobrze wypocić.
Podnieś się i zjedz, póki gorące.
I wypij zupę ziołową.
No, już. Jedz, póki jest ciepłe.
Jajka prosto od własnych kur.
Mam pecha.
Gdy mieszkałam w szopie u brata, nigdy nie chorowałam.
Teraz dobrze żyję, ale ciągle choruję.
Masz.
Ty musisz zjeść,
żeby mieć energię do życia. Chociaż spróbuj.
- To dla ciebie. - Jedz.
Będą teraz znosić jajka każdego dnia.
Idę je trochę ogarnąć
albo będą znosić jajka w starym domu.
Jedz, szybciej wyzdrowiejesz.
Może się uda.
Żona przyniosła ci chleb i jajka.
Szukała cię.
Powiedzieliśmy, że niedługo wrócisz,
ale wstała, zakręciło jej się w głowie
i wpadła do wody. Biegnij jej pomóc.
Guiying!
DATA ZAWARCIA MAŁŻEŃSTWA
Mamy więcej strojów weselnych na drugim piętrze.
- Tu mamy wybór garniturów - Ten dobrze leży, zachodni krój.
Tu mamy suknie ślubne
Zdjęcie jest słabej jakości.
Ma pan większą rozdzielczość?
Guiying, zabierz telewizor ze sobą.
Nie chcesz iść?
Masz dość bycia wykorzystywanym?
Biedne zwierzę.
- Sprzedajesz wszystko? - Tak.
- Nic nie zostawiasz? - Nie.
Dobrze.
Pomogę ci nosić.
Pszenica, wychodzi 850 kilo po odjęciu wilgoci.
Kukurydza, 1900 kilo po odjęciu wilgoci.
Zgadza się?
Wychodzi 3974 juany,
w zaokrągleniu 3970.
Tu masz 3900. Przelicz.
A tu 70.
Pomagam ci, bo potrzebujesz gotówki.
Komuś innemu nie dałbym takiej ceny.
Od wiosny brałeś nawóz na rachunek.
Łącznie 1510 juanów, plus ziarna na jesień.
Razem 1570 juanów.
Wszystko się zgadza.
Ochłodziło się od zbiorów kukurydzy.
Idzie zima.
Oddaję pożyczone jajka.
Nie trzeba było.
Tak się należy.
To była pożyczka.
Usiądź z nami.
Masz własny dom,
nie chodzisz głodny i masz czas dla siebie.
- Dom jest pusty? - Tak.
Zaczynamy rozbiórkę.
Śmiało.
Proszę podpisać.
15 000 juanów.
Czwarty brat wybrał inną drogę. Zaczął nowe życie.
WYSTĄPILI
Wersja polska na zlecenie HBO HIVENTY POLAND
Tekst: Dariusz Kuźma