Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Ulan.
Di ko gusto ang ulan.
Sinasabi ng mga tao
na biyaya ang ulan.
Pero para sa 'kin...
Pa!
ulan
ang laging nagdudulot ng sakuna.
Walang hinihintay ang oras.
Akid,
sinabi mong
ngayong araw, handa ka nang magkuwento.
Ano?
Kabir.
Naniniwala ka bang sa mundong 'to,
nakakabalik ang ilang tao
sa nakaraan?
Parang time travel?
Oo, Akid.
Parang time travel.
Teka, ano'ng sinasabi n'yo, Pa?
Kailangan mong makinig nang mabuti.
Sa pamilya natin,
pag umabot ka na sa 18, tulad mo,
puwede tayong bumalik sa nakaraan.
Time travel?
Pero para lang bumalik sa nakaraan.
Okay.
Puwede mo bang ipaliwanag nang mabuti?
Okay.
Mag-isip ka ng
mga numero.
Kahit anong kombinasyon ng numero.
Kahit gaano kakumplikado.
Isulat mo 'yon sa libro mo.
O, tapos?
Tatawag ang asawa mo
para paalalahanan kang bumili ng tinapay at itlog.
Saglit lang.
Hello.
Okay,
bibili ako.
Bye.
- Pero paano...? - Papasok ang assistant mo
para magtanong tungkol sa appointment ni Patient 29.
Pasok.
Pasensya na sa istorbo, Dok.
Appointment ni Patient 29 ngayong araw.
Tuloy pa ba 'to?
Ipagpabukas na lang natin.
Okay, Dok.
Paano mo...?
At ang numero
ay 11911911.
Tama?
E di, ikaw ay...
Bumalik ako nang ilang minuto.
Alam kong tatawag ang asawa mo.
Papasok ang assistant mo
at no'ng bumalik ako, tinanong kita
tungkol sa mga numero.
Okay, Akid.
Okay.
Tatanungin kita ngayon.
Paano?
E di, handa ka nang makinig sa kuwento ko.
Pa.
Ano'ng nangyayari sa 'yo?
Bumalik ka sa nakaraan.
Di ko alam kung ba't may ganito tayong kakayahan.
Sinabi sa 'kin ng lolo mo
na matagal na nating
nagagawa 'to.
Pa.
Ibig sabihin,
- puwede tayong... - Yumaman?
Puwede kang mangarap.
Nasubukan ko na. Di nagtatagal ang pera.
Akid, makinig ka.
May ilang tuntunin
na sinunod ang lolo mo sa tuhod,
na sinunod ng lolo mo,
at sinusunod ko.
Ang unang tuntunin.
Pag bumalik ka sa nakaraan para yumaman,
di 'to gagana.
Totoo ba 'yon, Pa?
Sinubukan ko ang stocks no'n.
Nakaipon ako ng ilang daang libo sa account ko.
Naranasan ko 'to.
Pero no'ng nagkasakit ang lolo mo,
naubos lahat ng pera ko.
Naulit 'to. Dalawa, tatlong beses.
Ang pera, Akid, kahit gaano mo itago 'to,
di 'to magtatagal.
Ang pangalawang tuntunin.
Akid, tingnan mo ang bulaklak na 'to.
Nakatakdang malanta ang bulaklak na 'to.
Kahit ano'ng gawin mo, malalanta pa rin 'to.
Minsan, Akid,
kailangan mong tanggapin
ang mga bagay na nakatakdang mangyari.
Naiintindihan mo?
Ikaw.
Tingnan mo ang ngiting 'yan.
Akid.
Akid, gising.
Napapanaginipan mo ba ang girlfriend mo?
Bakit, Ma?
Naku...
Naaalala mo bang lalabas tayo ngayong araw?
Okay, saglit lang. Magbibihis na ako.
Parang umaga ng Eid.
Sinira lang ng batang 'to ang moment.
Ma, di pa kayo nakabihis. Sabi n'yo sasama kayo sa shopping.
Hindi, di sasama si Mama.
Late ka na nagising.
Di na tayo magsho-shopping.
Samahan mo 'kong bumili ng pataba.
Okay.
Tingnan mo ang mga bata ngayon.
Late silang nagigising
tapos wala lang sa kanila.
Di man lang na-guilty. Tara na.
- Aalis na 'ko, Ma. - Okay.
Magkano, Wong?
Isang daan at sampu. Pero sa 'yo,
- 100 na lang. - Hindi.
Naabala kita, kunin mo na 'tong 120.
Okay, salamat, sir.
Mukha kang masaya.
Okay, tapos na.
May pataba rin ang ibang tindahan, Pa.
Ba't pa magpapagabi para bumili ng panghalaman?
Di mo maiintindihan. Pataba lang ni Wong ang gagana
sa mga bulaklak ko, alam mo ba 'yon?
Ano pa ang hinihintay mo? 'Yang isa.
Bitawan mo ang bag!
- Sinabi nang bitawan mo! - Tulong!
- Kung hindi! - Tulong!
Hoy!
Pa!
Okay ka lang?
Pa.
Pa!
Akid!
Ang pangatlong tuntunin,
at ito ang pinakamahalaga,
puwede ka lang bumalik sa nakaraan
pag kalmado ang kalagayan mo.
Ang taong sumaksak sa kanya,
naaresto kahapon.
Sino siya, Ma? Nasa'n siya ngayon?
Adik siya, Akid.
Wag mo nang sayangin ang oras mo.
At 'yong sasakyan, aksidente 'yon, Akid.
Kailangan nating tanggapin
na dumating na ang oras niya.
Tinadhana 'to, Akid.
Kailangan nating tanggapin 'to.
Kailangan mong maging matatag.
Mangako ka sa 'kin.
Magiging matatag ka.
Kailangan mong maging matatag.
Mula no'n,
nangako akong...
Sir.
maging matatag.
PULIS INSPECTOR AKID AZIZ
Sir, dito.
PANGUNAHING LINYA NG KURYENTE
Man.
Akid.
Aisyah ang pangalan niya, edad 41.
Ang anak niya, si Min, nasa grade 6.
Nagparehab siya dahil sa drug abuse.
Isang taon na siyang nakatira sa apartment na 'to.
Alam ng buong lugar na drug addict siya.
Di mo na kailangang aralin masyado.
Ba't hindi?
Di ba madali lang 'to para sa 'yo?
Perpekto ang record mo.
Wala akong sinabihan tungkol sa kakayahan ko
kasi di ko alam
kung ano'ng gagawin nila
kung meron sila nitong kakayahan.
Kaya pinili ko 'tong ilihim.
Wag kayong lalapit.
Ano'ng gusto n'yo?
Kumalma ka.
Kumalma ka, Aisyah.
Aisyah, kumalma ka.
Ano'ng gusto n'yo?
Aisyah, kumalma ka.
Siya si Min, di ba?
Aisyah.
Isipin mo si Min.
Kawawang Min.
Kawawang Min?
Kahit kailan ba
may nagmalasakit sa 'kin? Kay Min?
Walang nagmamalasakit sa 'kin dito.
Walang nagmamalasakit kay Min.
Aisyah.
Kung tatalon ka, ano'ng maaayos no'n?
Ano'ng maaayos no'n?
Kung tatalon ako,
mapapatunayan kong mabuti akong ina.
Min.
Mahal kita.
Di ako agad bumabalik pag nagkamali ako.
Sinisikap kong pahalagahan ang pagkakamali ko,
at saka ko iisipin kung babaguhin ko
ang nakatakdang mangyari.
Ba't di ka bumalik?
Ba't di ka bumalik para iligtas ako?
Di mo ako mahal.
Sinubukan ko, di ko magawa.
Mahina ka.
Kahit kailan ba
may nagmalasakit sa 'kin? Kay Min?
Walang nagmamalasakit sa 'kin dito.
Walang nagmamalasakit kay Min.
Aisyah.
Makinig ka sa sasabihin ko sa 'yo.
Alam ko.
Minamata ka ng mga tao.
Minamata nila si Min.
Dahil di ka nila naiintindihan.
Di nila nararanasan ang nararanasan mo.
Pero,
naitanong mo na ba kay Min
kung gusto niya ang lahat ng 'to?
Min.
Gusto mo ba lahat ng 'to?
Kung mamamatay ka ngayon,
mawawala ba lahat ng problema mo?
Ma.
Gusto kong mabuhay.
Gusto kong mabuhay, ayokong mamatay.
Ma, gusto kong mabuhay.
Gusto kong mabuhay, Ma. Ayokong mamatay.
Ito ang sistema ko.
Ang unang numero ay ang bilang ng mga pagtatangka kong bumalik.
Ang pangalawang numero
ay ang tinagal ko sa pagbalik.
OPISINA NI ADRIANA
Pag may check,
ibig sabihin naging matagumpay ang layunin ko sa pagbabalik.
Pero para sa'n 'to?
Sa tuwing babalik ako,
mas tatanda ako kaysa sa dati.
Sa tuwing babalik ako,
kailangan kong isakripisyo
ang oras ko sa mundong 'to.
Halimbawa?
Kung babalik ako ng isang taon,
mamamatay ako nang isang taong mas maaga kaysa sa tunay na petsa ng kamatayan ko.
Ibig sabihin,
isinakripisyo ko ang isang taon
ng buhay ko.
Pero pa'no mo malalaman?
Nararamdaman ko 'to, Kabir.
Di na tulad ng dati ang lakas ko.
Tumatanda ang katawan ko
tuwing bumabalik ako.
Napagtanto kong
wala nang mas lulupit pa sa oras.
Sapagkat walang pasensya ang oras.
Iiwan ka nito sa isang iglap.
Dahil 'yan ang kalikasan ng oras.
Kukunin nito ang lahat.
Di alintana kung kailan
at bakit.
Man.
Sabi mo maghahapunan tayo.
Ba't tayo pupunta sa party?
Inimbitahan tayo ng kaibigan ko sa party na 'to.
May barbecue.
Barbecue?
- Wag na. - Bakit?
Tingnan mo ang sarili mo.
Ayaw mong makihalubilo,
ayaw mong makipag-usap sa mga tao.
Kung nasa bahay ka lang, ano'ng mapapala mo?
Nasa loob ka lang.
Tara na.
May karne ng tupa.
Dude!
Ayan na siya, sumisingit sa pila.
Sumingit ka na sa pila, di ka man lang lumingon.
Wag kayong mag-alala, maraming karne ng tupa rito.
Makinig ka sa kaibigan mo.
Misha.
Akid, kaibigan ko 'to, si Misha.
Siya ang nag-imbita sa 'tin dito.
Kailan kita inimbitahan?
Ikaw ang nagmakaawang pumunta.
Kahit totoo 'yon,
wag mong sabihin sa harap ng karne ng tupa.
Masakit 'yon.
Dali.
‪-Dalian mo! Gutom na ako. ‪-Saglit.
Gusto ko ng balun-balunan.
Pero gaya ng sinabi ko,
kalikasan ng oras ang kumuha.
Pero nagbibigay rin ang oras.
Nang walang dahilan,
ibinigay sa 'kin ng oras si Sarah.
- Saglit, hinahanap ko 'yong pakpak. - Ito 'yon.
- Hi! - Sarah.
Nandito ka na.
Ba't di n'yo ako sinundo? Late tuloy ako.
Sorry, kinailangan kong pumunta nang maaga rito.
Nandito ang karne ng tupa.
Ano'ng tinitingnan mo?
Sorry.
- Tumititig ka sa mga babae at nangangarap. - Di kaya.
- Hi. - Hi.
Sarah.
Luq-man.
Hi, Luqman.
Akid.
Sarah.
Luqman, kumuha tayo ng burger sa loob.
- May mga burger sa loob? - Oo.
- Halika. - Tara na.
Ilang beses ko nang sinabi sa 'yo.
Ilang beses sinabi ang alin?
Ba't mo siya kinausap?
Di ko pa siya nakakausap.
Akala ko ba kaibigan kita.
Di ko pa siya nakakausap, bro.
Naka-focus ka.
Di naman.
Pinapanood ko silang malapit nang mag-away.
Sorry, bro.
Parang di ka naman mahilig sa mga party.
Hindi, lagi lang akong busy.
Wala akong oras sa mga party.
Lalo na kung ganito ang nakikita mo.
Nakakatawa ka.
- Talaga? - Oo.
Okay, ibig sabihin, dapat kong baguhin ang career ko at maging stand-up comedian.
Ano'ng trabaho mo ngayon?
Pulis ako.
Okay, aalis na ako.
Teka, bakit?
Wala.
Para ba akong may masamang binabalak?
- Nakuha mo ako. - Nagbibiro lang ako.
Kaya pala di kita mahanap,
nandito ka.
Uy, Sarah.
Alam mo bang nakikipag-usap ka sa isang bayani?
Wag mo nang sabihin, Man.
Bayani?
Oo.
Alam mo bang iniligtas ng lalaking 'to ang isang babae
mula sa pagtalon sa isang gusali kasama ang kanyang anak na babae.
Iniligtas?
- Negotiator ako. - Oo.
Ano'ng meron?
May trabaho ako bukas. Umuwi na tayo.
Sarah, sandali lang?
Maaga pa. Gusto ko pang manatili rito.
Nangako kang ihahatid mo 'ko. Tara na.
Sandali lang, Sarah.
Sandali lang. Gusto pa 'kong makasama ni Misha.
Ayaw nang manatili ni Akid.
Puwede ka niyang ihatid.
Di ba, Akid? Puwede mo siyang ihatid, di ba?
Sorry, medyo makalat...
'yong kotse ko.
Okay lang.
Kung...
puwede kang bumalik sa nakaraan.
Okay ka lang?
Okay lang.
Bumalik sa nakaraan? Ano?
Wala, naisip ko lang.
Kung puwede kang bumalik sa nakaraan,
marami ka bang gustong ayusin?
Di ko alam.
Di ako sigurado.
Ikaw ba?
Ako...
Siguro isa o dalawang bagay.
Pero pinahahalagahan ko ang mga pagkakamali ko.
Ang mga pagkakamaling nagawa ko sa nakaraan
ang humubog sa 'kin kung sino ako ngayon.
Pero wag mong sabihing wala kang
mga bagay na talagang pinagsisisihan mong gawin.
Ganito 'yon.
Ayokong matakot sa hinaharap,
at ayokong pagsisihan ang nakaraan ko.
Gusto kong mabuhay sa kasalukuyan.
Bukas
meron akong Aikido demonstration.
Aikido?
Kung may oras ka, pumunta ka.
Okay.
Salamat.
Walang anuman.
Sana makita kita bukas.
- Bye. - Bye.
‪MAGPARADA SA SARILING PANANAGUTAN
AIKIDO TRAINING CENTER DEMONSTRATION AT OPEN DAY
Sasang-ayon ang lahat
na itong mga damdamin ay karaniwang
di maipapaliwanag ng lohika at katuwiran.
Kasi pakiramdam ko, gumalaw nang kusa ang katawan ko
para pumunta rito.
Good morning, ladies and gentlemen. Welcome.
Ngayong araw, sisimulan natin ang programa
sa isang martial arts demonstration
na gagawin ni Sensei Sarah Zulkifli.
- Salamat, Sensei. - Walang anuman, Datin.
- Mabait siyang bata. - Okay, mag-ingat ka.
- Okay, ikaw rin, Datin. - Bye.
Okay, bye.
- Hello. - Hi.
Hi, salamat sa pagpunta.
Wala 'yon.
Ang galing mong lumaban.
Ayaw mong maging pulis?
Pulis?
Di na lang.
- Ayaw mo? - Hindi.
Pero nakita kong pinaikot-ikot mo sila,
ibinagsak mo sila sa kung saan.
No'ng nag-aaral ka pa lang, gano'n din siguro.
Bumagsak ka nang ilang beses.
Masakit ba?
Medyo masakit.
Pero kung di natin mararamdaman ang sakit,
pa'no tayo magiging mas matatag, di ba?
Mahilig ka ba sa MMA?
MMA?
Mukhang nakaporma ka para sa girlfriend mo, a?
Ba't di ka pa kumakain?
May sasabihin po ako sa inyo.
Ano 'yon?
Ba't di ka muna kumain?
Ang totoo.
Okay.
Ang totoo,
may nakilala ako.
Sarah ang pangalan niya.
Dalawang taon na kaming magkakilala.
Nagtuturo siya ng Japanese martial arts at Aikido.
Espesyal siya, Ma.
Seryoso ka ba talaga rito?
Di basta-basta ang mga bagay na ganito.
Matapos mamatay si Papa,
di ko alam kung bakit
hirap na hirap akong alisin ang lungkot ko.
Alam kong kailangan kong maging matatag.
Matatag para sa sarili ko, matatag para sa 'yo.
Pero,
dahil kay Sarah,
mas lalo kong napahalagahan ang buhay.
Si Sarah ang naging dahilan kong mabuhay.
Hanggang sa puntong
nakalimutan ko ang lahat
ng pilit kong kinakalimutan.
Kaya pakiramdam ko handa na ako, Ma.
Handa na akong pakasalan si Sarah.
- Hello. - Hi.
- Ano'ng ibinigay niya sa 'yo? - Wala.
Ano 'yong gusto mong sabihin?
Interesado ka ba?
Masyado bang maaga?
Akala ko sapat na ang dalawang taon
na magkakilala tayo.
Hindi.
Sapat 'yon.
Kailangan ko lang ng oras.
Okay.
Oo, di puwedeng madaliin ang mga ganitong bagay.
Kailangan mong mag-isip nang mabuti.
Sige lang, pag-isipan mo pa.
Akid.
Sarah.
Umuulan.
I accept.
Except?
Accept.
Oo, except ang alin?
I accept.
Except?
I accept.
Papakasalan kita.
Sobrang dramatic, sa ulan.
Tumutulo ang tubig sa mata ko.
Dahil tinanggap mo,
may sasabihin ako sa 'yo.
Pa'no mo nalaman kung ano'ng nasa bag ko?
Pa'no mo nalaman ang iniisip kong numero?
Sarah. Sarah, masakit.
Mababali ang mga balikat ko, Sarah.
Ipaliwanag mo sa 'kin kung ba't bigla kang nagkaroon ng magic powers.
Anong magic?
Kaya kong mag-time travel.
Sarah, okay ka lang?
Ba't ngayon lang, Akid?
Okay.
Okay, aaminin ko na no'ng una,
ayaw ko talagang sabihin sa 'yo
at gusto kong dalhin na lang 'to hanggang hukay.
Pero iba ka, Sarah.
Espesyal ka.
No'ng tinanggap mo ako,
naisip ko na kailangan mong malaman ang lahat tungkol sa 'kin.
Puwede kang bumalik sa nakaraan.
Puwede mong ayusin ang kahit ano, di ba?
Bumalik ka na ba
sa nakaraan
para masiguradong tama ang sasabihin mo sa 'kin?
Para masiguradong sasabihin mo ang mga gusto kong marinig?
Naaalala mo no'ng nasa kotse tayo?
May sinabi ka sa 'kin.
Sinabi mong
ayaw mong matakot sa hinaharap.
Ayaw mong pagsisihan ang nakaraan.
Gusto mong mabuhay sa kasalukuyan.
O, bakit 'yon?
Gusto kong mabuhay sa kasalukuyan.
Di naman siguro gano'n kadali mag-time travel.
Walang magiging kahihinatnan?
Oo.
Meron.
Kung...
gagawin ko 'to nang madalas, mas mabilis akong tatanda.
Tatanda, pa'no?
Mga puting buhok.
Hindi.
Mangako ka sa 'kin.
Di mo na gagamitin ang kakayahang 'to.
Okay.
Kasi gusto kong mauna sa 'yo.
Kasi di ko kailangan na magkaroon ka ng superpowers
o magic powers.
Ayokong mabuhay kung wala ka, Akid.
Okay, pangako.
Sumainyo nawa ang kapayapaan.
- Ma. - Sumainyo nawa ang kapayapaan.
Okay lang ba kayo sa kusina?
Kailangan n'yo ng tulong?
Natatakot siyang may masabi akong masama tungkol sa kanya.
So.
Tinanggap mo, di ba?
Seryoso ka kay Akid?
Opo, Tita.
Handa na ako.
Pareho si Akid at ang papa niya.
Mabait,
pero matigas ang ulo.
At minsan,
susubukan nilang
magbigay ng higit sa gusto natin
kahit di naman tayo humiling.
Ano'ng nagustuhan mo kay Akid?
Gusto ko siya kasi
cute siya.
Cute?
Cute si Akid?
Cute si Akid, Tita.
Sumainyo nawa ang kapayapaan, pasok po kayo.
Salamat sa pagpunta.
Sumainyo nawa ang kapayapaan, sir.
Salamat sa pagpunta.
Salamat, pumasok po kayo.
Sa wakas, dumating na ang pinakamasayang araw sa buhay ko.
Pakiramdam ko,
tumigil ang oras.
Sa mundong 'to,
parang ako at si Sarah lang ang nandito.
Akid bin Abdul Aziz,
ikinakasal kita kay Sarah Binti Zulkifli
nang may dowry na RM250 cash.
Mr. Akid.
Tinatanggap ko ang pagkakasal
kay Sarah Binti Zulkifli
nang may dowry na RM250 cash.
Minsan, di ba kakaiba
ang mga tao?
Kasi naniniwala akong
naranasan na 'to ng lahat.
Gigising ka, matutulog, kakain, iinom, magtatrabaho,
pero pakiramdam mo, empty ka.
Ano'ng ibig mong sabihin sa empty?
Parang walang saysay ang buhay.
Kasi sa araw-araw na pagtatrabaho ko,
nararamdaman ko 'yong pakiramdam
na empty,
at sigurado akong
naramdaman na rin 'to ng lahat.
Pero si Sarah...
Pinaramdam ni Sarah na may saysay
pati ang mga ordinaryong bagay.
Dahil kahit ano pa man,
kailangan ko pa rin maging pulis.
Abala rin si Sarah sa mga estudyante niya.
Pero di kami nakakalimot
na magkasamang magpalipas ng oras.
Kahit mga simpleng bagay tulad ng panonood ng TV
at pag-uusap.
Lagi kaming may pinag-uusapan.
Mga ordinaryong bagay tulad ng pagkain sa labas.
Bago ko pa mapagtanto,
nang dumating si Sarah sa buhay ko,
wala na akong interes na bumalik.
Nangako ako sa sarili ko
na di ko na gagamitin 'tong kakayahan.
Gusto ko lang masiguradong
mapapahalagahan ko ang bawat sandali kasama si Sarah.
Hanggang sa
nagawa ko ang pinakamalaking pagkakamali
sa buhay ko.
Akid.
Sorry sa pag-abala sa leave mo.
Kumusta si Sarah?
ID?
Walang ID.
Tingin ko first-timer siya.
Anim na oras na niyang hawak ang hostages.
Sinubukan namin siyang kausapin, Akid.
Pero tumanggi siya.
Sir,
pulis ako.
Papasok ako.
Sir.
Pulis ako, walang armas.
Papasok ako, sir.
Ano'ng ginagawa mo?
- Papasok na ako. - Lumabas ka!
Hindi, kumalma ka, sir.
Sabi ko, lumabas ka!
Sir.
Di ako armado. Mag-isa ako, sir.
Sabi ko, lumabas ka!
- Sir. - Lumabas ka!
Sir, kumalma ka.
Akid ang pangalan ko.
Pulis ako. Wala akong gagawin sa 'yo.
Gusto lang kitang makausap.
Wala akong pakialam kung sino ka.
Sabi ko, labas. Lumabas ka!
Kumalma ka, sir.
Kumalma ka.
Sorry, ma'am, di na tayo puwedeng maghintay.
Kailangan na nating pumasok.
Sir, kumalma ka.
Mag-focus ka lang sa 'kin.
Alam kong may mga problema ka ngayon.
Alam kong ayaw mo talagang gawin 'to.
Di mo naiintindihan.
May mga anak ka ba?
Wala pa.
Di mo maiintindihan ang pakiramdam
na marinig na nagmamakaawa at umiiyak ang anak mo.
Bakit? Kasi gutom siya
at nasisante ako,
at ngayon gusto na nila akong lumayas sa bahay ko.
Kumalma ka.
Sarah, kalma. Exhale.
Di ako matalino.
Di ako matagumpay.
Namatay sa panganganak ang asawa ko.
Dok, bumaba nang husto ang tibok ng puso ng sanggol.
Kailangan na ba nating mag-cesarean section?
Okay lang, subukan ulit natin.
Sarah, okay?
Okay, ready. Sige.
Isa, dalawa, ire!
Pinalaki ko ang anak ko.
Pinalaki ko siyang mag-isa.
At ngayon gusto nila siyang kunin.
- Nila? - Oo!
Kayong mga tao!
Sino'ng nagsabing di ko kayang palakihin ang anak ko?
Mula no'n, nabuhay ako para sa kanya.
Ginagawa ko 'tong lahat para sa kanya.
Ginagawa ko ang lahat para sa kanya.
Pinalayas na ako sa bahay ko.
Pa'no ako makakabayad ng upa?
Sa tingin n'yo, trip ko lang 'to?
Sarah, gising.
Umire ka pa, nakikita ko na ang ulo.
Konti na lang. Isa, dalawa, ire!
Sarah, focus!
Sarah. Isa, dalawa, ire!
Sarah!
Nasa kritikal na kondisyon si Sarah.
Sir, ganito 'yon.
Saglit lang.
Alam ko.
Di 'to malaki,
pero baka makatulong sa 'yo sa upa.
Nasa ospital ang asawa ko,
nanganganak sa panganay namin.
Di ko alam kung ano'ng ipinaglalaban mo,
pero siguro sa tamang oras malalaman ko rin.
Ito ang maitutulong ko sa 'yo.
BAN SOON TRADING COMPANY AT DRUG STORE
- Tingnan n'yo 'yong hostage. - Akid, ano'ng nangyayari?
- Tumakas siya pero ligtas ang hostage. - Wala na 'kong oras.
Ligtas ang hostage, pero tumatakbo ka.
Ward ni Sarah Zulkifli.
Saglit lang.
- Jati Ward. - Jati Ward, salamat.
Darling.
Sorry.
Okay lang, naiintindihan ko.
Kumusta? Naayos ba ang trabaho mo?
Ikaw naman.
Di mo kailangang mag-alala.
Ikaw, okay ka lang ba?
Okay lang ako.
Fighter ako, di ba?
Sa ngalan ng Diyos, Pinakamahabagin, Pinakamaawain.
Sumainyo nawa ang kapayapaan.
Gusto mong makita si Mommy?
Iminumulat niya ang mata niya, mahal.
- Tingnan mo. - Hi.
Humihikab siya.
Sumainyo nawa ang kapayapaan.
Congratulations, ma'am, sir.
- Salamat. - Pasensya na sa abala.
Ano 'yon, Dok?
Gusto kong magtanong tungkol sa medical history ng pamilya n'yo.
Meron ba sa inyong may hemophilia?
Isang kondisyon kung saan dahan-dahang namumuo ang dugo.
Ang lola ko.
Di masama ang tadhana.
Di lang natin alam ang biyaya nito.
Sarah.
Wag kang mag-alala.
Malakas ang loob kong magiging okay ang lahat.
Sasamahan kita.
Sasamahan ko si Anas.
Ito ang nagpaalala sa 'kin.
Papa.
Ano'ng tinitingnan n'yo?
Umuwi na tayo, magsasara na si Tauke Wong.
Pag nakikita ko ang neem tree, naaalala ko
no'ng nagkaroon ka ng tigdas.
Nagkaroon ako ng tigdas?
Di mo na maalala.
Tandaan mo 'to.
Pag may asawa't mga anak ka na,
di lang para sa makamundong bagay ang responsibilidad mo.
Kailangan mong ibigay ang lahat.
Nabubuhay ka para sa mga anak mo, tandaan mo 'yan.
Siguro kasi, sa kaibuturan ko, alam kong
natatakot ako
na hindi maging mabuting ama tulad ng papa ko.
Pero
susubukan ko pa rin ang lahat.
Ang pinakamahalagang bagay
ay maging masaya.
Pero sa isang iglap,
lumilipas ang oras pag masaya tayo.
Ikaw.
Kausapin mo siya.
Nas.
Ilang beses ko nang sinabi sa 'yo na wag kang iinom ng matamis?
Konti lang 'yan.
Hindi, di 'to konti, ang dami nito.
Tingnan mo.
Sinabi kong wag mong tupiin ang manggas mo.
Tama na.
- Naiirita na siya sa 'tin? - Tara na.
- Pa, alam mo ba kung ano'ng araw ngayon?
Siyempre alam ko.
Di ko makakalimutan.
Tara na.
Happy birthday to you
Happy birthday to Anas
Happy birthday to you
Dali, mag-wish ka.
Sana di na ako kulitin ni Mama.
Di magandang mag-wish nang ganyan.
- Mag-wish ka nang maayos. - Okay.
Sana lagi ko kayong kasama ni Papa
sa mga birthday ko hanggang sa pagtanda ko.
Sabihin mo na lang na gusto mo ng iPad.
Gusto ko rin 'yon.
Naranasan na ba nating
maging malungkot
habang masaya tayo
kasi natatakot tayong
maging malungkot
pag nawala ang kasiyahan?
Dahil pagkatapos no'n,
nasira ang buhay ko.
- Umuulan. Gusto mo pa ring lumabas? - Opo.
Itong batang 'to.
Ha?
Bakit, Ma?
Di ko alam.
ISTASYON NG PAMBANSANG PULISYA
Di sinasagot ng papa mo ang phone.
- Gusto mong sumakay ng FlyCar? - Opo.
Okay, tanggalin mo ang seatbelt mo.
Hintayin mo 'ko, wag kang mauuna.
Anas.
Okay, pasok na.
Dahan-dahan.
Anas.
Sabi kong wag mong tupiin ang manggas.
Ayokong madapa ka't masaktan.
Halika na, Anas.
Salamat, sir.
Saglit, Anas.
Okay.
Wag masyadong mabilis, mababasa ka.
Ang ganda sana sa bahay ngayon.
Okay, tara na.
Anas.
PHONE MISSED CALLS
Hello.
Sa oras na 'yon, may napagtanto akong
kakaibang bagay.
Di ako nalulungkot.
Galit lang
ako
kasi alam kong
puwede kong baguhin 'to.
Sa mundong 'to,
ako lang ang may kakayahan.
Ikaw.
Ngayon pinalayas na ako sa bahay ko.
Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko.
Ganito ang ibabalik mo sa 'kin?
Pinagsisisihan kong tinulungan kita.
Anong oras? Sa'n?
Tinatanong kita, anong oras? Sa'n?
Anong oras mo pinatay ang asawa't anak ko?
Anong oras? Anong oras?
Sa pagkakataong 'to,
di na ako magkakamali.
Ngayon alam ko nang
puwede akong bumalik.
Dahil sa mundong 'to,
ako lang ang makakatalo sa oras.
Sa'n ka pupunta?
ISTASYON NG PAMBANSANG PULISYA
Bibili ako ng Lego.
Lego? Kabibili lang natin ng Lego no'ng nakaraan.
Gusto ko pa.
Okay, magpabili tayo kay Papa. Okay?
Sarah.
Anas, wag kang tatawid.
Sarah.
Sarah!
DEPARTAMENTO NG PAMBANSANG PULISYA MAPAYAPA, PATAS, MAHUSAY
Sa'n ka pupunta?
Sarah.
Nakatakdang malanta ang bulaklak na 'to.
Kahit ano'ng gawin mo, malalanta pa rin 'to.
Minsan, Akid,
kailangan mong tanggapin ang mga bagay na nakatakdang mangyari.
Akid.
Ipaintindi mo sa 'kin.
Ba't di ka bumalik nang mas maaga nang isa o dalawang araw?
- Inaral mo ba ang sinabi ko kahapon? - Opo.
Lahat 'yon?
Okay, makakakuha ka ba ng A?
Okay.
Sige.
Sarah.
Di mo ihahatid si Anas ngayon.
Anas, di ka papasok sa school, okay?
Bakit?
Hindi, walang lalabas ngayong araw.
May exam siya ngayong araw.
Tara na, Anas.
Mamaya tutulong kang maglinis, okay?
Sarah, teka. Anas.
Please.
Wag kayong lumabas ngayon, please.
Ba't kakaiba ang kinikilos mo ngayon?
Maghintay ka rito, pupunta ako sa banyo.
Saglit lang.
Anas, darling.
Pumasok ka na.
Maglaro ka, kahit ano'ng gusto mo.
Wala nang school ngayon.
Okay, yay!
Sarah.
Hindi, hindi.
Hindi, Sarah.
Sarah, hindi.
Hindi.
Anas.
Anak.
Anas.
Exam mo bukas, di ba?
Binilugan ko na sa libro mo.
- Kailangan mo lang basahin. - Okay.
Magpakabait ka at kumuha ka ng mga A.
Okay?
Ayaw mo ba ng cake mo?
May gusto ka bang kainin?
Noodles? Ipagluluto kita.
Ma, gusto ko ng nuggets.
Hindi, may fried chicken d'yan.
- Ma, gusto ko ng nuggets. - Hindi.
May fried chicken, may cake. Ba't gusto mo ng nuggets?
Gusto ko ng nuggets!
Hindi, Anas. Sinabi kong hindi.
Pero gusto ko ng nuggets!
Anas, wag mong paglaruan ang gas.
Delikado 'yan.
Gusto ko ng nuggets.
Wag mong paglaruan ang gas.
Delikado 'yan.
Anas, wag mong hawakan 'yan. Delikado.
Anas.
Anas, okay ka lang?
Ano'ng meron?
Anas.
- Anas! - Sir!
- Sarah, ano'ng nangyari? - Baby! Di ko alam!
- Di ko alam! - Anas!
Ano 'to?
Tama na 'yan!
Sir? Sir!
- Sir, buksan n'yo ang pinto. - O, Diyos ko!
Sarah.
- Sinubukan ko. - Nasa'n ang susi ng kotse?
Ang susi...
Lahat ng magagawa ko,
sinubukan ko...
Bakit, sir?
- Sir? - Anas!
...nang sinubukan,
nang sinubukan.
Habang mas sinusubukan ko,
mas nagiging di lohikal ito.
Pero patuloy akong sumubok.
Pero pagkaraan,
naintindihan ko.
Habang mas bumabalik ako,
lalong lumalala ang pagkamatay nila.
Ba't di mo pinigilan si Hisham
na magmaneho no'ng araw na 'yon? Baka...
Di mo ba naiintindihan ang sinasabi ko?
Sinubukan ko na ang lahat.
Si...
Sinubukan ko na ang lahat.
Pag bumabalik ako,
kailangan kong pagdaanan
ulit ang lahat,
at wala akong mabago.
Bakit?
Kasi napagtanto kong maililigtas ko lang sila
sa mismong sandali na 'yon.
Sa mismong sandali lang ng aksidente.
Sa'n ka pupunta?
Akid.
Di ka ba napapagod?
Pag determinado kang
labanan ang tadhana,
di ka na tao.
Naging obsessed ako no'n.
Di ko kayang sumuko.
Akid.
Ano 'to?
TUN ISMAIL TOWER JAM!
Kahit ano'ng mangyari,
mananalo ako.
PITONG ORAS AT 54 NA MINUTO WALONG ORAS
Sa'n ka pupunta?
Akid.
Ano'ng ginagawa mo?
Pagkatapos ng ilang daang pagsubok...
Akid.
...ilang daang pagkabigo.
Pero nagsaliksik ako,
kinabisado ko, inulit ko.
Ilang daang beses.
Hoy! Motor ko 'yan!
Nineteenth Street, Kerinchi.
Dali.
'Yong ilang daang pagtatangka
sa loob ng...
mahigit isang taon.
Pero sa huli,
nalaman ko rin ang sagot
sa mga paghihirap ko.
Huminto ka lampas ng traffic light.
Dito na.
Isa lang ang mapipili ko.
Sarah!
Kahit na nailigtas ko si Sarah,
iba ang nailigtas kong Sarah
sa dating Sarah.
Ba't di mo iniligtas si Anas?
Sa totoo lang, natatakot akong
pag sinubukan ko ang ibang oras,
mawawala ulit sa 'kin si Sarah.
Ba't di mo iniligtas si Anas?
Ba't di ka bumalik?
Ba't di ka bumalik at iligtas si Anas?
Sinabi ko sa 'yo.
Di na ako babalik.
Ba't ka nagsisinungaling?
Ilang daang beses, Sarah.
Bumalik ako ng ilang daang beses.
Siguro kung babalik ako ulit,
- wala ka rito. - Di mo dapat ako iniligtas!
Naaalala mo 'to?
Ano 'to, Datin?
Sarah, mula no'ng pumasok ang anak ko sa klase mo,
nabawasan ang social anxiety niya.
Pero, sa kasamaang palad,
lilipat ang asawa ko sa Sabah.
Pero maniwala ka, Sarah.
Napansin namin ng asawa ko.
Malaki ang naitulong ng Aikido sa anak ko.
Kaya please, Sarah.
Pag-isipan mo 'to para sa 'kin.
Paki-coach ang anak ko sa Sabah.
Kailangan ko pa ng konting oras.
Pero bakit?
May mga personal akong dahilan, Datin.
Pero ipangako mo, Sarah.
Pag-iisipan mo 'to.
Oo, Datin.
Ano ba'ng punto mo?
Tinanggap ko dapat
ang alok na pumunta sa Sabah.
Kung tinanggap ko 'yon,
di ako masasaktan nang ganito.
Akid!
Kailangan mong bumalik.
Kahit ano'ng mangyari.
Kailangan mong bumalik.
Naririnig mo 'ko?
Kailangan mong bumalik!
Naririnig mo 'ko?
Kailangan mong bumalik!
Kailangan mong bumalik, Akid!
Akid!
Kailangan mong bumalik!
Ayokong matakot sa hinaharap.
At ayokong pagsisihan ang nakaraan.
Gusto kong mabuhay sa kasalukuyan.
Akid, bumalik ka!
Bumalik ka! Kailangan mong bumalik!
Akid!
Kailangan mong bumalik, naiintindihan mo?
Naiintindihan mo?
Nagawa kong iligtas si Anas,
pero...
Pa, nasa'n si Mama?
Pa, nasa'n si Mama? Gusto ko si Mama.
Pa, gusto ko si Mama.
Tingnan mo 'to.
Si Mama 'to, di ba? Tingnan mo 'to.
Tingnan mo ang mga 'to.
Tingnan mo 'to, Anas. Tingnan mo.
Tingnan mo ang mga 'to.
Tingnan mo hangga't gusto mo!
Wala na si Mama!
Di na natin kasama si Mama.
Di na babalik si Mama.
Makinig ka. Sasabihin ko ulit!
Nasa'n si Mama? Ayoko nang marinig 'yan!
Naiintindihan mo?
Ayoko nang marinig 'yan!
Tama na! Tama na!
Anas.
Pagkatapos no'n, nasira ang relasyon namin ni Anas.
Pag wala si Sarah, di ko alam...
Inumin mo muna ang gamot mo.
...kung pa'no maging isang mabuting ama.
Ubusin mo muna ang gamot mo.
Pag wala si Sarah,
palpak ako.
Gano'n din ang nangyari no'ng iniligtas ko si Sarah.
Si Anas
ay di na tulad ng dati.
Ibang tao siya.
Pero sa pagkakataong 'to, kasalanan ko.
Minsan,
pakiramdam ko,
itong kakayahan na meron ako,
di 'to biyaya.
Parang mas sumpa 'to.
So,
pagkatapos no'n...
- Akid. - Ma.
Ba't di n'yo sinabing pupunta kayo?
Lola.
Anas.
Naisipan kong ilabas si Anas ngayon.
Para lang makapasyal.
Ba't di n'yo muna ako tinanong, Ma?
Baka delikado 'to.
Mag-ayos ka na.
Ano'ng problema mo?
Bakit?
Alam n'yong may hemophilia si Anas.
Pa'no kung may mangyari?
Ano'ng balak mo?
Gusto mo siyang ikulong habambuhay?
Di mo puwedeng gawin 'to sa anak mo.
Isang uri 'to ng pang-aabuso.
Akid.
Di mo kasalanan ang nangyari.
Di natin kayang kontrolin ang lahat.
Wag mong gawing biktima si Anas.
Lola.
Tara na po, late na tayo.
Oo, halika na.
Akid,
tapos na ang nakaraan.
Hayaan mo na.
Sir, ma'am.
Sinusubukan naming i-stabilize ang anak n'yo.
Maraming dugo ang nawala sa kanya.
O negative ang blood type niya.
Hinihintay naming dumating ang blood supply
para isagawa ang pagsasalin.
Gagawin namin ang lahat.
Wag, Akid.
Malalanta ang mga bulaklak, Akid.
Naaalala mo pa ba?
Alam n'yo?
Pareho kayo
ng papa mo,
matigas ang ulo.
Sinabihan ko na siyang
wag bumalik.
Di dapat mangyari ang mga ganitong bagay.
Sinabi niya sa 'kin.
Parang umaga ng Eid.
Tulong!
Hoy!
Akid.
Papa.
Pa, ano'ng problema?
Tara na, marami pa tayong bibilhin.
Wag na tayong mag-shopping.
Kumain na lang tayo.
Okay, tara.
Tara na.
Pero habang mas bumabalik siya...
Lalong lumalala ang pagkamatay ko, di ba?
Sinubukan niya
nang ilang beses.
Maraming beses.
Ilang daang beses.
Hanggang sa
kinailangan niyang
isakripisyo ang sarili niya
para masiguradong
maayos ka.
Hello.
Salamat sa pagpunta.
Pasensya na sa
pag-abala sa araw mo.
Ito ang anak ko,
si Rahim.
Katatapos lang niya sa SPM exams.
Gusto...
Gusto kong humingi ng tawad sa 'yo.
Gusto ko talagang humingi ng tawad sa 'yo.
'Yong perang ibinigay mo sa 'kin dati
ang nagpabago sa buhay ko.
Iniligtas ako ng perang 'yon.
Iniligtas din ng perang 'yon
ang buhay ng anak ko.
Pero...
Pero ang ginawa ko sa 'yo...
Pinapatawad na kita.
Ano?
Pinapatawad na kita.
Ang mga bagay na nakatakdang mangyari,
di natin mapipigilan 'yon.
Naisulat na ang lahat.
Akid.
Alam kong gusto mong sabihin ang lahat,
pero ang trabaho ko rito
ay suriin ang mental condition mo matapos
ang kamatayan ng anak mo.
Kahit ano pa 'yan,
kailangang malaman ng gobyerno kung matatag ka na
para magpatuloy sa trabaho mo.
So, Akid.
Ano'ng susunod mong plano?
Salamat, Kabir.
Sa pakikinig sa kuwento ko.
Tama na.
Alam ko na ang susunod kong gagawin.
Kinailangang isakripisyo ni Papa ang sarili niya
para masiguradong ayos ako.
Ito ang maitutulong ko sa 'yo.
Tinanggap ko dapat
ang alok na pumunta sa Sabah.
Pasensya na.
Gusto ko lang malaman mo
na...
mahal na mahal kita.
Pare-pareho lang kinakain natin lagi, 'no?
Kumain kaya tayo sa labas?
Talaga?
Tara na.
Enjoy.
- Salamat. - Walang anuman.
Anas, alam mo ba?
Ito ang lugar
na lagi naming pinupuntahan
ng mama mo.
Dito kami nagde-date.
Paboritong lugar ni Mama.
'Yong mesa sa likod.
Do'n sa mesang 'yon,
nalaman namin na magiging magulang mo kami.
Masarap po siguro ang pagkain dito, 'no?
Kumain ka.
Pasensya na, Anas.
Happy birthday to you
Happy birthday to...
to Anas.
Nakalimutan n'yo ba ang pangalan ko?
Papa.
Anas, hipan mo na ang kandila.
Yay, high five!
Yay!
Anas, ano'ng hiniling mo?
Gusto ko ng iPad pero...
Pero bakit, anak?
Gusto ko na lang kayong makasama.
Okay.
Magbabakasyon tayo.
Kasama si Mama, kasama si Anas.
- Okay? - Okay.
Okay ka lang ba?
Okay lang ako.
Anas.
- Gising, Sarah. - Sarah, nakikita ko na ang ulo niya.
Konti na lang. Sige na, dali.
Isa, dalawa, ire.
Focus, sige.
Sarah, gising.
Sige, sige.
Sarah.
Konti na lang. Sige, Sarah.
Ready.
Sige, kaya mo 'yan.
Sarah.
Isa.
Dalawa.
Ire!
Okay, nakikita ko na ang ulo niya, dali.
Sa hinaharap,
masaya ba tayo?
Tayo ang pinakamasaya sa mundo.
Kasama si Anas.
Anas?
Ang anak natin.
Napaka-cute niya.
Mukhang nakaporma ka para sa girlfriend mo, a?
Kumain ka ng konti.
Iinom ka lang ng sabaw?
May karne ng tupa.
Akid, dali.
Akid, kalahati sa 'yo,
kalahati sa 'kin.
Akid.
Hoy!
Pumila ka, may mga tao sa likod.
Marami pa naman.
Papa.
Sorry, Pa.
Alam kong mali ang lahat ng 'to, Pa.
Pero ito lang ang magagawa ko.
Gusto kong sabihin sa inyo,
naiintindihan ko na ngayon, Pa.
Naiintindihan ko na kung ba't di kayo bumalik.
Kung ba't n'yo
ginawa ang desisyon na 'yon.
Dahil
gusto n'yong maranasan ko ang buhay.
Akid.
Pa.
Kuntento na ako, Pa.
Kuntento na ako.
Nagkaroon ako ng pamilya, Pa.
Ng asawa.
Ng anak.
Salamat, Pa,
sa pagbibigay ng pagkakataong
maranasan ang kagandahan ng buhay.
Alam kong
ayon sa tadhana,
nauna na dapat ako
sa shopping mall.
Pa, wag na kayong bumalik sa nakaraan.
Wag n'yo nang kalabanin ang tadhana.
Kuntento na ako.
Diyos ko.
Salamat, Pa,
sa lahat.
Akid.
Akid...
Tama na.
Wag, mahal.
Kailangan nating tanggapin ang tadhana.
Kailangan mong tanggapin.
Trahedya sa Petaling Jaya shopping center.
Kahapon, isang armadong pagnanakaw ang kumitil sa buhay ng isang binatilyo.
Si Akid Bin Aziz, na nagtangkang protektahan ang buntis na manggagawa.
Sa kasamaang palad, binawian siya ng buhay sa putok ng baril.
‪Nagsalin ng Subtitle: Naomi Hagi