Downloaded from YTS.MX
ΕΝΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΩΜΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ NETFLIX
Official YIFY movies site: YTS.MX
ΡΟΝΙ ΤΣΕΝΓΚ
ΖΩΝΤΑΝΑ ΑΠ' ΤΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
ΡΟΝΙ ΤΣΕΝΓΚ
Κυρίες και κύριοι, ο Ρόνι Τσενγκ!
Σας ευχαριστώ!
Σας ευχαριστώ, λοιπόν!
Ευχαριστώ.
Πρέπει να ξεκινήσουμε!
Πρέπει να ξεκινήσουμε, παιδιά!
Σας ευχαριστώ, είστε πολύ καλοί.
Ευχαριστώ.
Απ' το Netflix λένε πως χάνουμε θεατές κάθε δευτερόλεπτο, πάμε.
Σας ευχαριστώ.
Κλείνουν το παράθυρο αυτήν τη στιγμή. Ευχαριστώ που ήρθατε.
Χαίρομαι που ήρθα στην Αμερική.
Τι γίνεται στην Αμερική το 2019;
Ξαναξεσπάει η ιλαρά, σωστά;
Επανέρχεται η ιλαρά.
Γιατί όχι;
Γιατί όχι; Πόσο πιο κάτω μπορεί να πάει;
Ας επαναφέρουμε την ιλαρά.
Κάθε χρόνο, η Αμερική γίνεται όλο και πιο χίπστερ.
Θα επαναφέρουμε οργανικές, μικρής παραγωγής ασθένειες.
Φταίνε όλοι οι ηλίθιοι που δεν θέλουν εμβόλια.
Παθαίνουν πλύση εγκεφάλου απ' τις μαλακίες που διαβάζουν στο ίντερνετ
και δεν πάνε για εμβόλιο τα παιδιά τους.
Το ίντερνετ τους έχει κάνει όλους πανηλίθιους.
Ποιος περίμενε πως όλη η γνώση μας μαζεμένη αποβλακώνει τον κόσμο;
Σε 50 χρόνια θα βλέπουμε το ίντερνετ
όπως βλέπουμε το κάπνισμα τώρα.
Θα λέμε "Δεν πιστεύω πως πριν από 50 χρόνια
αφήναμε έγκυες να χρησιμοποιούν το ίντερνετ.
Δεν ξέραμε;
Οι έγκυες χρησιμοποιούσαν το ίντερνετ,
μπροστά σε μωρά...
Και τα μωρά τα βάζαμε στο ίντερνετ".
Σε 50 χρόνια θα έχουμε ειδικούς χώρους έξω από κτίρια
όπου μπορείς να μπεις στο ίντερνετ.
Χώροι για ίντερνετ, 20 μέτρα μακριά από τις εισόδους.
Μη φέρνετε το ίντερνετ σε εσωτερικούς χώρους.
Σκοτώνει η παθητική βλακεία.
Ναι!
Ναι, είμαστε ηλίθιοι!
Ζω εδώ και καιρό στην Αμερική, ωραία είναι εδώ.
Έχουμε πολλά πράγματα εδώ...
Έχουμε τόση αφθονία.
Είναι δύσκολο να το καταλάβεις αν έχεις μεγαλώσει εδώ,
αλλά αν είσαι από άλλη χώρα,
σου φαίνεται προφανής η αφθονία αυτής της χώρας.
Είναι εκτός ελέγχου.
Πάρα πολλά πράγματα.
Κάθε μέρα νέα πράγματα.
Σαν να 'χουμε Χριστούγεννα κάθε μέρα.
Hyperloop, ηλεκτρικά αμάξια, Space X, ρομπότ ηλεκτρικές σκούπες,
iPhone 8 και 10 ταυτόχρονα.
Δεν έχουμε υπομονή στην Αμερική.
Βγάλαμε το iPhone 8 και είπαμε "Γάμα το 8 και το 9!
Πάμε κατευθείαν στο 10!"
Προσπερνάμε μοντέλα iPhone.
Πάρα πολλά πράγματα. Και πάρα πολύ φαγητό εδώ.
Έχουμε πολύ φαγητό...
Φαγητό. Και πολλή διασκέδαση.
Πάρα πολλή διασκέδαση κατά παραγγελία.
Πάρα πολλές οθόνες.
Περισσότερες οθόνες κατά κεφαλήν σε όλο τον κόσμο.
Κάθε νύχτα στην Αμερική είναι σαν διαγωνισμός
για να δούμε πόσες οθόνες χωράνε από δω ως τον τοίχο.
Πρώτα iPhone, μετά iPad,
λάπτοπ,
τηλεόραση
και, τέλος, ένα Apple Watch.
Όσο πιο πολλές οθόνες μπορώ να βάλω μπροστά μου.
Θέλω μία οθόνη κάτω και μία πάνω απ' τα μάτια μου.
Για να μη χάσω τη δράση όταν κοιτάω πάνω ή κάτω,
σ' αυτό το επεισόδιο του Game of Thrones που κόστισε 30 εκατομμύρια,
αλλά που δεν μπορούσαμε να ρυθμίσουμε την αντίθεση
οπότε δεν φαίνεται Χριστός!
Πάρα πολλά πράγματα.
Πάρα πολλές...
Πάρα πολλές συσκευασίες.
Θεέ μου, οι συσκευασίες στην Αμερική.
Όλα εδώ έχουν τριπλή σακούλα.
Αν παραγγείλεις κάτι να φας
από κάποιο εστιατόριο, θα σου δώσουν 50 χαρτοπετσέτες.
Πετάς στα σκουπίδια 80 πετσέτες.
Στην Αμερική πετάς πιο πολλές πετσέτες απ' όσες πήρες.
Παραβιάζεις τους φυσικούς νόμους
λόγω της αφθονίας.
Σε όποιο εστιατόριο κι αν πας σου πετάνε χαρτοπετσέτες.
Ένα ποτήρι νερό με πέντε χαρτοπετσέτες.
Κάθε μέρα Amazon Prime.
Στείλτε μου πράγματα κάθε μέρα.
Να μη βγω ποτέ έξω.
Στην Αμερική μη βγεις ποτέ απ' το σπίτι σου.
Η χώρα της ελευθερίας και η χώρα των εσώκλειστων.
Τίποτα δεν είναι πολύ ασήμαντο...
δεν υπάρχει αρκετά μικρή ποσότητα...
για να μην παραδοθεί
στο σπίτι σου, σαν τον αυτοκράτορα.
Ό,τι θες.
Ό,τι μπορείς να σκεφτείς,
κάθε σκέψη που σου περνάει όταν είσαι μεθυσμένος.
Ό,τι θες.
Θέλω ένα στυλό.
Θέλω ένα μόνο, δεν θέλω όλο το κουτί.
Και το θέλω σε κουτί με συσκευασία.
Βάλε και χαρτοπετσέτες...
Σε άλλο κουτί που είναι σε ένα πιο μεγάλο κουτί.
Κάθε στιγμή πετάνε 50 εκατομμύρια κουτιά στην Αμερική.
Η στρατόσφαιρα της Αμερικής αποτελείται μόνο από το Amazon Prime.
Κουτιά που κουτουλάνε μεταξύ τους,
σαν θραύσματα από δορυφόρους.
Κι άλλο Prime.
Δεν μας φτάνει το Prime.
Το θέλουμε πιο καλό, πιο γρήγορο, πιο δυνατό!
Το θέλουμε πιο γρήγορο, θέλουμε το Prime Now!
Παράδοση εντός δύο ωρών.
Δώστε μου το τώρα!
Όταν πατάω το κουμπί να φέρνεις το προϊόν στο χέρι μου...
αυτή τη στιγμή.
Στην Αμερική δεν υπάρχει καθυστέρηση.
Καμία καθυστέρηση
από όταν πατάω το κουμπί
και όταν βάζουν απαλά στο χέρι μου το προϊόν.
Ώστε να το χρησιμοποιήσω αμέσως.
Παράδοση την ίδια μέρα;
Αντιαμερικανικό.
Την ίδια μέρα;
Τώρα!
Prime Now!
Κάντε διάρρηξη στο σπίτι μου,
βάλτε το φαγητό που παρήγγειλα στο στόμα μου
και βοηθήστε με να το μασήσω!
Και μετά σπρώξτε το στον οισοφάγο μου με το κοντάρι.
Και βγάλτε μου τα κόπρανα από τον πρωκτό τώρα!
Τι μένει να κάνουμε τώρα;
Ως πολιτισμός.
Πόσο πιο πολλή άνεση μπορούμε να 'χουμε;
Πόσο λιγότερη ενέργεια μπορούμε να σπαταλάμε...
για να πάρουμε ό,τι θέλουμε;
Να βγάλουμε και Prime Before.
Να μου το στείλετε πριν να το θελήσω.
2019 έχουμε, πρέπει να παίρνω αποφάσεις;
Πριν να μου στείλετε ό,τι αγοράζω;
Με τεχνητή νοημοσύνη...
να αντικαταστήσετε τη δικιά μου νοημοσύνη
για να ζήσω τη ζωή μου.
Να μου στέλνετε ό,τι θέλω πριν να το θελήσω.
Και βάλτε το σε όσο πιο πολλά κουτιά μπορείτε.
Πάρα πολλές συσκευασίες.
Όμως...
χαίρομαι πολύ που είμαι εδώ.
Γιατί έρχονται άνθρωποι εδώ; Όχι, περιμένετε.
Γιατί έρχονται άνθρωποι εδώ;
Γιατί έρχονται εδώ οι μετανάστες πρώτης γενιάς;
Γιατί έχουμε τα καλύτερα, έτσι;
Έχουμε τα καλύτερα.
Έχουμε το NBA.
Η Αμερική είναι το NBA.
Το ξέρετε πως ζείτε στο NBA;
Στην Ασία, βλέπουμε την Αμερική σαν το NBA.
Εκεί πας για να 'σαι ο καλύτερος σε αυτό που κάνεις.
Έρχεσαι για να το κάνεις με άλλους ανθρώπους που 'ναι οι καλύτεροι.
Στα κινεζικά η Αμερική λέγεται "mei guo".
Αυτό στα Αγγλικά σημαίνει "όμορφη χώρα".
Έτσι λέμε στα κινεζικά την Αμερική, "Όμορφη Χώρα".
Αυτό λέμε όταν αναφέρουμε την Αμερική.
Λέμε "Όμορφη Χώρα".
"Έχεις πάει στην Όμορφη Χώρα;
Έχουν απεριόριστες χαρτοπετσέτες στην Όμορφη Χώρα.
Στα παπάρια τους, δεν τις χρησιμοποιούν καν.
Απλώς τις παίρνουν και τις πετάνε μετά."
Είναι όμορφη χώρα.
Η Κίνα στα κινέζικα είναι "zhong guo". Αυτό σημαίνει "μεσαία χώρα".
Δεν σημαίνει τίποτα!
Βγάλαμε καλύτερο όνομα σ' αυτήν τη χώρα απ' ό,τι στη δική μας!
Πάμε στην Όμορφη Χώρα.
Ας φύγουμε απ' τη Μεσαία Χώρα κι ας πάμε στην Όμορφη Χώρα.
Ας τα ρισκάρουμε όλα για να ξεκινήσουμε απ' το μηδέν στην Όμορφη Χώρα.
Και μετά έρχεσαι εδώ,
και όλοι γύρω σου μισούν τα πάντα.
Για τα μπάζα η Verizon.
Για τα μπάζα η AT&T.
Για τα μπάζα η Υπηρεσία Ασφάλειας Μεταφορών.
Να πάνε να γαμηθούν, που θέλουν να μας κρατήσουν ζωντανούς.
Να πάνε να γαμηθούν.
Για τα μπάζα το μετρό της Νέας Υόρκης.
Χάλια η κίνηση στο Λος Άντζελες.
Για τα μπάζα τα αγάλματα.
Χάλια το να στέκεσαι.
Χάλια το να γονατίζεις.
Για τα μπάζα το Κογκρέσο.
Χάλια οι Ρεπουμπλικανοί.
Χάλια οι Δημοκράτες.
Χάλια οι Ανεξάρτητοι.
Χάλια ο Έλον Μασκ.
Το Netflix...
Εντάξει, καλό το Netflix.
Αυτό το πετύχαμε, καλό το Netflix.
Αλλά χάλια το να βλέπεις Netflix στο iPad!
Δεν έχει ευκολονόητο μενού.
Δεν μπορείς να κατεβάσεις για να δεις χωρίς σύνδεση
για κάθε σειρά, μόνο για τα πρωτότυπα.
Δεν μπορώ να δω σειρές όταν πετάω στον ουρανό με το αεροπλάνο σαν θεός.
Prime Now!
Πρωτοκοσμικές αλλεργίες.
Όλοι θέλουν να 'ρθουν εδώ και όλοι εδώ γκρινιάζουν.
Δεν βγάζει νόημα.
Μ' αρέσει που ταξιδεύω σε όλη την Αμερική.
Έχω την καλύτερη δουλειά.
Με πληρώνουν για να ταξιδεύω σε όλη την Αμερική.
Προσπαθώ να κάνω ανθρώπους να γελάσουν,
να γνωρίσω αληθινούς ανθρώπους.
Όχι μόνο ρώσικα μποτ.
Τέλεια δουλειά.
Είναι προνόμιο που μπορώ να δω...
αυτήν την τεράστια χώρα.
Όσοι δεν είμαστε στην Αμερική,
βλέπουμε την Αμερική ως ένα ενιαίο πράγμα.
Η Αμερική, οι Αμερικάνοι, ένα ενιαίο πράγμα.
Αλλά αν ζήσεις καιρό εδώ, βλέπεις πως είναι τεράστια χώρα.
Κάθε πολιτεία είναι σαν ξεχωριστό κράτος.
Έχουν άλλη κουζίνα, άλλη ομιλία,
άλλες αξίες, άλλες σημαίες.
Γι' αυτό υπάρχει τόση διχόνοια.
Είναι πολλές χώρες που προσπαθούν να ενωθούν.
Γίνεται πολύ προφανές όταν αρχίσεις να ζεις εδώ.
Μπορείς να ξεχωρίσεις τα διάφορα είδη Αμερικάνων,
το τι εκπέμπουν.
Ανατολική Ακτή και Δυτική Ακτή.
Το βλέπεις, είναι προφανές.
Οι Αμερικάνοι από την Ανατολική Ακτή είναι πολύ έντονοι τύποι.
Στη Δυτική Ακτή όλοι έχουν χαλαρώσει λιγάκι.
Ναι.
Είναι λες και στην Ανατολική Ακτή, όλοι ακόμα πολεμάνε με τους Βρετανούς.
Λες και δεν το ξεπέρασαν ποτέ.
Κάθε μέρα στη Νέα Υόρκη...
"Πρόσεχε, περπατάω, γαμώτο!"
Είναι σαν γενετικό μετατραυματικό στρες.
Σαν το Assassin's Creed.
Και μετά αν πας δυτικά, όλοι είναι πολύ πιο χαλαροί.
Κι αυτό φαίνεται από το σύνθημα της κάθε πολιτείας.
Η στάση των ανθρώπων αυτής της πολιτείας
φαίνεται από το σύνθημά της.
Τα συνθήματα από την Ανατολική Ακτή είναι πολύ έντονα.
Γιατί τα γράψανε στο πνεύμα της μάχης.
Η Επανάσταση είναι για πάντα εντυπωμένη σ' αυτούς τους ανθρώπους.
Το σύνθημα μιας πολιτείας από την Ανατολική Ακτή,
για παράδειγμα, του Νιου Χάμσαϊρ,
είναι "Ζήσε Ελεύθερος ή Πέθανε".
Είναι πολύ έντονο σύνθημα.
Αν είσαι απ' το Νιου Χάμσαϊρ και ζεις εκεί,
κάποια στιγμή πρέπει να αναρωτηθείς...
"Πόσο κυριολεκτικά θα το πάρουμε;
Γιατί νιώθω λίγο φυλακισμένος σε αυτή την ουρά για το ταχυδρομείο,
και, ρε φίλε,
ίσως πρέπει να ακολουθήσω το σύνθημά μας!"
Ή για παράδειγμα, της Πενσυλβάνια ή της Μασαχουσέτης.
Κι άλλη πολιτεία Ανατολικής Ακτής, είναι στα λατινικά.
Λέει "Ελευθερία, αλλά μόνο με το σπαθί, αλλιώς θα σε αποκεφαλίσω".
Σαν τίτλοι βιβλιών του Game of Thrones.
Είναι νεκρή γλώσσα, τα παραφράζω.
Και όταν πας δυτικά, οι άνθρωποι ηρεμούν λιγάκι.
Πας νοτιοδυτικά προς το Τενεσί...
Το σύνθημα του Τενεσί
είναι "Γεωργία και Εμπόριο".
Εν συγκρίσει με το "Ζήσε Ελεύθερος ή Πέθανε",
Το "Γεωργία και Εμπόριο" δεν είναι καν έκκληση για δράση.
Δεν λέει καν "Ας αναπτύξουμε τη γεωργία και το εμπόριο".
Δεν έχει καν ρήμα το σύνθημα.
Καταλαβαίνετε; Άρα δεν έχει ενεργητική λέξη.
Οπότε η πρόταση δεν έχει κατεύθυνση, είναι μόνο έννοιες.
Λες και όλοι έφτασαν στο Τενεσί
και είπαν "Θεέ μου, τέλειος ο ήλιος εδώ!
Ναι, γεωργία και...
εμπόριο... Ναι, θα τα βρούμε.
Όχι σήμερα, όμως".
Μετά πας πιο νοτιοδυτικά προς το Τέξας.
Και το σύνθημα του Τέξας είναι...
Ξέρει κανείς εδώ το σύνθημα του Τέξας;
Δεν θα σας κοροϊδέψω αν δεν το πετύχετε.
"Μοναχικό Αστέρι"; Καλά μάντεψες, είναι λάθος.
-Κάτι άλλο; -"Μην πατάς πάνω μου!"
"Μην πατάς πάνω μου"; Καλή μαντεψιά, είναι λάθος.
"Εις μνήμη της μάχης του Άλαμο"; Κακή μαντεψιά, λάθος.
Θα αφήσετε τον ξένο να σας μάθει για τη χώρα σας; Εντάξει.
Δεν θα αρέσει αυτό στον πρόεδρό σας.
Αλλά τέτοιο μήνυμα εκπέμπει.
"Πιάσε τα όπλα σου." "Μην τα βάζεις με το Τέξας."
"Όλα είναι πιο μεγάλα στο Τέξας." "Χτίστε το τείχος."
"Γαμώ τη μάνα σου."
Όχι, το σύνθημα του Τέξας
είναι "Φιλία".
Το σύνθημα του Τέξας
είναι το αντίθετο
από κάθε τι που η πολιτεία υποδηλώνει.
Γκάφα έκανε το τμήμα Δημοσίων Σχέσεων
του Τέξας, αφού έδωσαν τόσο παράδοξο μήνυμα.
Όλοι νομίζαν θα 'ταν "Άντε Γαμήσου", αλλά είναι "Φιλία".
Εντελώς αντίθετο μήνυμα.
Τόσο χαλαρά ήταν όταν έφτασαν στο Τέξας,
είπαν "Φιλία!"
Και μετά πας στην Καλιφόρνια
και το σύνθημά της είναι "Εύρηκα!"
"Τα καταφέραμε!
Πήγαμε όσο πιο μακριά απ' τους Βρετανούς γίνεται.
Να πάνε να γαμηθούν.
Νομιμοποιήστε το χόρτο, φτιάξτε ταινίες, κάντε ό,τι σκατά θέλετε!"
Έκδηλο πεπρωμένο!
Μου αρέσει που γνωρίζω διάφορους τύπους Αμερικάνων.
Σκέφτομαι όλες τις διαφορετικές φυλές, εθνικότητες, πόλεις,
όλοι διαφορετικοί άνθρωποι.
Από όλους τους Αμερικανούς που 'χω γνωρίσει, πιστεύω οι Αφροαμερικάνοι
πρέπει να 'ναι η πιο κουλ φυλή, έτσι;
Είναι οι πιο κουλ. Ό,τι κάνουν είναι πιο κουλ.
Ό,τι αγγίζουν γίνεται πιο πετυχημένο.
Αθλήματα, επιστήμη, μουσική, προεδρίες. Ό,τι κι αν κάνουν!
Έχουν στυλ.
Οι μαύροι έχουν στυλ.
Δεν μπορείς να το αρνηθείς.
Οι μαύροι έχουν στυλ.
Ακόμα και οι ακραίοι ρατσιστές λένε "Ναι, έχουν στυλ".
Είναι αδιαμφισβήτητα κουλ.
Οι μαύροι είναι τόσο κουλ που αλλάζουν τις ρατσιστικές βρισιές τους.
Τόσο κουλ είναι.
Καμία άλλη μειονότητα στην Αμερική δεν είναι τόσο κουλ για να το κάνει αυτό.
Δεν βλέπεις Κινέζους να λένε
"Τι γίνεται, κιτρινιάρη μου;
Τι τρέχει, κιτρινιάρηδες;
Φωνάξτε, κιτρινιάρηδες.
Κιτρινιάρηδές μου.
Μείνετε κίτρινοι, φίλοι μου".
Ακούγεται απαίσιο.
Σαν να γρατζουνάς πίνακα. "Κιτρινιάρηδές μου!"
Νομίζω...
η Αμερική είναι πολύ διχασμένη πολιτικά αυτήν τη στιγμή.
Ό,τι και να αναφέρεις, το θέμα πάει στα πολιτικά
και μετά πάει στη φυλή.
Μερικές φορές πρέπει να ξεχνάμε τη φυλή
και να μιλάμε απλώς ως άνθρωποι.
Και θέλω να σας πω...
πιστεύω πως χρειαζόμαστε πιο πολλούς Ασιάτες εδώ.
Δεν είναι αρκετοί.
Τώρα είμαστε 5,6% του πληθυσμού.
Πρέπει να ανεβάσουμε τα νούμερα.
Χρειαζόμαστε πιο πολλούς Ασιάτες σε αυτήν τη χώρα.
Θα σας πω γιατί.
Γιατί είμαστε οι μόνοι αντικειμενικοί διαιτητές,
στον φυλετικό πόλεμο...
μεταξύ των λευκών και των μαύρων.
Γιατί εσείς δεν νοιάζεστε για μας...
και εμάς δεν μας νοιάζει κανείς απ' τους δυο σας.
Μπορείτε να μας εμπιστευτείτε.
Όταν λέμε κάτι, δεν έχουμε κάποιο απώτερο κίνητρο.
Σας το λέμε ντόμπρα γιατί δεν μας νοιάζει.
Τελευταία γίνονται πολλές συμπλοκές στην Αμερική.
Λευκοί φωνάζουν την αστυνομία
να μαζέψει μαύρους ανθρώπους για πολύ άκακες δραστηριότητες,
όπως το μπάρμπεκιου στο πάρκο.
Ή το να μπαίνουν στα ίδια τους τα σπίτια.
Την επόμενη φορά που σας πειράξει κάτι, μην καλέσετε την αστυνομία,
καλέστε τους Ασιάτες.
Θα μεσολαβήσουμε σε κάθε κατάσταση
αντικειμενικά και αμερόληπτα.
Επειδή δεν μας νοιάζει καθόλου.
Αν μας φωνάζατε στα Starbucks εκείνη τη μέρα, θα λέγαμε...
"Αυτοί οι δύο μαύροι τυπάδες... Απλώς κάθονται και πίνουν καφέ.
Άντε πιες τον καφέ σου και βγάλε τον σκασμό".
Ναι.
Μπορείτε να μας εμπιστευτείτε γιατί δεν μας νοιάζει καθόλου.
Γιατί δεν είμαστε μες στο παιχνίδι.
Κυριολεκτικά, στο NFL και στο NBA δεν παίζουμε ποτέ.
Οπότε, στα παπάρια μας...
ποιος γονατίζει πότε, εντάξει;
Δεν με νοιάζει η ανάλυση του φανταστικού ποδοσφαίρου σου.
Απλώς θέλουμε αποτελέσματα.
Οι Ασιάτες στην Αμερική θέλουν αποτελέσματα.
Δεν μας αποσπά το θέμα της σόου μπίζνες.
Απλώς θέλουμε αποτελέσματα, οπότε σας τα λέμε ντόμπρα.
Μπορείτε να μας εμπιστευτείτε...
Θα σας πούμε την αλήθεια.
Εντάξει; Ναι.
Άσχημες αλήθειες, αλλά και πάλι αλήθειες.
Λευκοί...
Λοιπόν...
Το "Bohemian Rhapsody" είναι για τα μπάζα.
Δεν το χορεύεις αυτό το τραγούδι.
Για όνομα του Θεού, μην πάτε σε πάρτι και μαζεύεστε σε κύκλο να το ψάλλετε.
Αν χρειάζεται, μόνο στο ντους να το κάνετε.
Δεν το λέω με μίσος.
Απλώς δίνω πληροφορίες.
Αν τις θέλετε, τις παίρνετε.
Και τα λέμε σε όλους...
Μαύροι...
Είστε λίγο φασαριόζοι στο σινεμά.
Επαναλαμβάνω, δεν το λέω με μίσος.
Απλώς δίνω λύσεις. Αυτό προσφέρουμε.
Λύσεις σε όλους σας.
Μόνο αυτό.
Χρειαζόμαστε Ασιάτη πρόεδρο, παιδιά.
Άντρα ή γυναίκα.
Βάλτε Ασιάτη πρόεδρο στον Λευκό Οίκο
και θα τα φτιάξουμε όλα σε μια βδομάδα.
Σας το υπόσχομαι, δώστε μας οχτώ μέρες και θα δείτε αποτελέσματα,
γιατί δεν μας νοιάζει, θέλουμε αποτελέσματα μόνο.
Φανταστείτε να αξιοποιούσαμε τη δύναμη των Ασιατών στην κυβέρνηση...
Θεέ μου!
Όλοι οι Ασιάτες θα έφτιαχναν λίστα με όλα τα σπασμένα
και θα τα έφτιαχναν ένα-ένα χωρίς απώτερα κίνητρα.
Με απλή λογική μόνο.
Απλώς κοιτάμε τη λίστα. "Ζήσε πολύ και ευδόκιμα."
"Καλό αυτό, μια χαρά το άλλο,
τέλεια η διάκριση της εξουσίας,
συνήθως αποδίδει, καλό κι αυτό...
Αυτό είναι γάμησέ τα, το ίδιο κι αυτό,
η προστασία περιβάλλοντος είναι γάμησέ τα, το ίδιο κι η δημόσια περίθαλψη...
Κάνε τη δουλειά σου!" Θα χαστουκίζουν κόσμο.
Κάθε εννιά μήνες σ' αυτήν τη χώρα παγώνει το Κογκεσο.
Όλοι απειλούν πως θα κλείσει η κυβέρνηση.
Διακοπή λειτουργίας;
Δεν θα υπάρχει διακοπή της κυβέρνησης με Ασιάτες επικεφαλής.
Δεν διακόπτουμε λειτουργία για κανέναν λόγο.
Ούτε για τα Χριστούγεννα δεν κλείνουμε, καταλάβατε;
Δουλεύουμε τις αργίες.
Σε κάθε πόλη στην Αμερική, πού πας όταν πεινάς στις 3:00 το πρωί;
Στην Τσάιναταουν πας!
Γιατί τα μαγαζιά είναι φθηνά, έχουν νόστιμο φαγητό και είναι ανοιχτά!
Σε τέτοια χώρα θέλετε να ζείτε;
Δεν κλείνουμε ποτέ.
Η Ημέρα των Ευχαριστιών δεν σημαίνει τίποτα για μένα.
Έχετε ιδέα πόσο ανούσια
μου φαίνεται η έννοια της Ημέρας των Ευχαριστιών;
Γάμα την γαλοπούλα, είναι στεγνή.
Προτιμώ να φτιάξω τη δημόσια περίθαλψη αντί να φάω γαλοπούλα.
Θέλετε τέτοιον ηγέτη;
Τότε ψηφίστε τους Ασιάτες όταν έρθει η ευκαιρία σας.
Θα δουλεύουμε όσο τρώτε.
Και έχουμε τις ψήφους από τους Ασιάτες.
Όλοι μας θέλουν, τις μαζεύουμε τις ψήφους.
Όλοι μας αγαπάνε.
Οι Εβραίοι θα μας ψηφίσουν,
γιατί όπως είπα, είμαστε οι μόνοι που τους μαγειρεύουμε τα Χριστούγεννα.
Ήδη τους αρέσουν οι γεύσεις.
Οι Ιταλοί και οι Έλληνες θα μας ψηφίσουν
γιατί έχουμε κοινή κουλτούρα με τα οικογενειακά γεύματα
και επίσης χτυπάμε τα παιδιά μας.
Ξέρουμε τι χρειάζεται...
για να μεγαλώσεις έναν καλό άνθρωπο.
Οι μαύροι θα μας ψηφίσουν
επειδή δεν είμαστε λευκοί, σωστά;
Δεν λέω πως πάει αυτόματα, εντάξει; Απλώς σε περίπτωση ισοπαλίας...
Θα ψηφίσουν τον μη λευκό σε ισοπαλία.
Αυτό εννοώ.
Μην το πάρεις δεδομένο, θα πρέπει να κερδίσεις τη μαύρη ψήφο,
αλλά αν χρειαστεί έχεις αυτό το πλεονέκτημα.
Και...
Οι Λατίνοι και οι Ινδοί θα μας ψηφίσουν.
Ναι, επειδή...
Επειδή τρώμε ρύζι στο φαγητό μας; Δεν ξέρω.
Δεν έχω όλες τις απαντήσεις.
Αλλά κάτι γίνεται μ' αυτό.
Επίσης, χτυπάμε τα παιδιά μας...
Ουσιαστικά, η κακοποίηση των παιδιών είναι αυτό που ενώνει...
τις φυλές και γίνονται πυγμή που χτυπάει τα παιδιά.
Και σκεφτείτε πόσο καλό θα ήταν
αν ψηφίζαμε τον πρώτο Ασιάτη πρόεδρο.
Θα ήταν πολύ υποστηρικτικό
για όλα τα παιδιά απ' την Ασία στην Αμερική.
Αν ψηφιστεί ο πρώτος Ασιάτης πρόεδρος, μπορείς να πας σε παιδιά
σε όλη την Αμερική και να πεις
"Άκου, φιλαράκο.
Δεν χρειάζεται...
να γίνεις νευροχειρουργός μόνο.
Στόχευσε ως τα αστέρια!
Δεν έχουμε ταβάνι από μπαμπού!
Αν σκάσεις και δουλέψεις ακόμα πιο σκληρά... Παλιοσκατό!"
Πρέπει να σκεφτείτε το μήνυμα.
Είναι περίεργο να 'χεις τέτοιο στερεότυπο
συνδεδεμένο με την εθνικότητά σου.
Το στερεότυπο των Ασιατών γονιών που θέλουν το παιδί τους γιατρό.
Είναι πολύ περίεργο πράγμα να λένε για τη φυλή σου.
Είναι καλό; Είναι κακό;
Νόμιζα πως ήταν καλό, αλλά απ' ό,τι φαίνεται αξίζει κοροϊδία.
Έτσι;
Οι Ασιάτες γονείς θέλουν τα παιδιά τους να γίνει γιατροί.
Είναι περίεργο, γιατί ισχύει.
Ξέρω γιατί έτσι ήταν κι οι δικοί μου.
Θέλανε να γίνουμε γιατροί, είχαν εμμονή.
Θέλανε να γίνουμε γιατροί.
Και δεν είναι καλοπροαίρετο,
γιατί όταν Ασιάτες γονείς θέλουν να γίνουν γιατροί τα παιδιά τους,
το ότι βοηθάς τους άλλους είναι ο τελευταίος λόγος που το θέλουν.
Αν είναι καν λόγος
που θέλουν να πας στην ιατρική.
Το ότι βοηθάς ανθρώπους είναι το ατυχές παραπροϊόν
του να γίνεις ασκούμενος γιατρός.
Όταν το έμαθαν δεν το πίστευαν.
Είπαν "Τι σκατά; Πρέπει να βοηθάς ανθρώπους;
Καλά, δεν έχει σημασία.
Μην το αφήσεις να σε αποσπάσει από αυτό που έχει πραγματικά σημασία.
Σημασία έχουν τα λεφτά και το κύρος".
Τα λεφτά και το κύρος.
Γιατί αν είσαι μετανάστης πρώτης γενιάς,
το να γίνουν γιατροί τα παιδιά σου είναι ο πιο γρήγορος τρόπος
να ανεβείς σε μια γενιά.
Άμεση αξιοπιστία, άμεσος σεβασμός και άμεσος πλούτος.
Αντιστρέφεις την εξουσία της φατρίας.
Ξεκινήσαμε απ' τον πάτο και φτάσαμε ως εδώ. Είμαστε γιατροί!
Και είναι περίεργο γιατί τους Ασιάτες γονείς είναι πολύ δύσκολο
να τους πείσεις να πάνε στον γιατρό.
Δεν πάνε ποτέ στον γιατρό!
Έχουν εμμονή μ' αυτούς όλη τη ζωή τους.
Σε καμία περίπτωση δεν θα πάει στον γιατρό η μαμά μου.
Ακόμα και να την έχει τρυπήσει βέλος.
Θέλει να το βγάλει σαν τον Ράμπο.
Αν της πεις "Μαμά, πάμε στον γιατρό",
εκείνη θα σου πει "Όχι.
Τα λεφτά μας θέλουν μόνο".
"Τότε γιατί θέλεις τόσο πολύ τα παιδιά σου να γίνουν γιατροί;"
"Γιατί θέλω τα παιδιά μου να παίρνουν τα λεφτά των άλλων. Προφανώς!
Το γεγονός ότι δεν το καταλαβαίνεις αυτό
είναι ο λόγος που δεν έγινες γιατρός."
Οι Κινέζοι αγαπάνε το χρήμα.
Το αγαπάμε το ρημάδι.
Οι Κινέζοι αγαπάνε το χρήμα!
Νομίζεις οι ράπερ αγαπάνε το χρήμα;
Εμείς αγαπάμε το χρήμα...
πιο πολύ από οποιοδήποτε άλλον.
Μας αρέσει να το φτιάχνουμε, να το σπαταλάμε,
να το δίνουμε, να το παίρνουμε, να το πετάμε στον αέρα.
Οι Κινέζοι αγαπάμε το χρήμα τόσο πολύ
που έχουμε θεό του χρήματος.
Από όλους τους θεούς του Ταοϊσμού, αυτός είναι ο πρώτος, του χρήματος.
Ο Caishenye, του προσευχόμαστε
να μας δώσει κι άλλα χρήματα!
Κάθε μέρα λέμε "Θεέ του χρήματος...
δώσε κι άλλα χρήματα".
Και μας δίνει κι άλλα χρήματα.
Πολύ ασταθής θεός, δεν τον νοιάζει ο πληθωρισμός.
Δεν καταλαβαίνει τις βασικές αρχές της μακροοικονομίας...
Απλώς σου πετάει ψήγματα χρυσού
αν του το ζητήσεις τη σωστή στιγμή. "Πάρε χρήμα.
Κάψε λίγο θυμίαμα. Έλα, φίλε, πάρε λίγο χρήμα".
Ακόμα και την κινέζικη Πρωτοχρονιά,
που είναι η σημαντικότερη γιορτή
για τους Κινέζους,
όταν συναντιόμαστε την Πρωτοχρονιά,
ο τρόπος που χαιρετιόμαστε
είναι λέγοντας "gong xi fa cai"
ή "gong hei fat choy" στα Καντονέζικα.
Σίγουρα θα το έχετε ακούσει κάποια στιγμή γύρω σας, "Gong xi fa cai".
Αυτό σημαίνει "Ελπίζω να γίνεις πλούσιος!"
Δεν σημαίνει "Ευτυχισμένο το νέο έτος".
Καταλαβαίνετε πως η εθιμική φράση της κινέζικης Πρωτοχρονιάς
δεν είναι "Ευτυχισμένο το νέο έτος",
αλλά "Ελπίζω να γίνεις πλούσιος".
Ελπίζω να γίνεις πιο πλούσιος από τους άλλους τους γαμιόληδες.
Ελπίζω να χεστείς στο τάληρο, φίλε.
Και να εύχεσαι να γίνω κι εγώ πλούσιος.
Θα ευχηθούμε... να γίνουμε μαζί πλούσιοι.
Δεν υπάρχει πολύ υπόβαθρο για ιστορίες απ' την Ασία
στην Αμερική. Μιλάω για τον θεό του χρήματος εδώ
και όλοι με κοιτάνε λες κι είμαι Σαηεντολόγος. Υπάρχει.
Υπάρχει, φίλε. Άναψε τα θυμιάματα.
Βγάλε χρήμα.
Μετακόμισα στην Αμερική τον Σεπτέμβριο του 2015
και νόμιζα πως ήρθα εγκαίρως για την τελευταία περίοδο
της Αμερικής του Ομπάμα.
Νόμιζα πως πρόλαβα το τελευταίο μέρος της προεδρίας του Ομπάμα
και αυτής της χρυσής εποχής της Αμερικής,
αλλά αντί γι' αυτό ήρθα εγκαίρως για την Αμερική του Ντόναλντ Τραμπ.
Αυτό είναι σαν να αγοράζεις εισιτήρια για την Μπιγιονσέ,
αλλά τελικά βγαίνει ο Ντοναλντ Τραμπ!
Και περιμένεις το "All the single ladies",
αλλά τελικά είναι το ίδιο χέρι που "τις πιάνει απ' το μουνί".
Δεν έχει σημασία, ελεύθερη ή παντρεμένη...
Μετακόμισα κατευθείαν στη Νέα Υόρκη.
Άλλο ένα όνειρό μου που πραγματοποιήθηκε.
Ήρθα στη Νέα Υόρκη ως stand up κωμικός.
Η Νέα Υόρκη είναι η Μέκκα.
Μπορείς να κάνεις άνετα δέκα σόου τη βραδιά.
Όλοι οι αγαπημένοι μου κωμικοί είναι από εκεί.
Υπάρχει πολλή δημιουργική ενέργεια εκεί.
Είμαι τυχερός που έχω ζήσει σε διάφορες πόλεις στη ζωή μου.
Στο Τζοχόρ Μπαχρού της Μαλαισίας,
στη Σιγκαπούρη,
ζούσα στη Μελβούρνη της Αυστραλίας.
Η Νέα Υόρκη είναι η μόνη πόλη που έχω ζήσει
όπου ο κόσμος παλεύει με το μετρό
και νικάει.
Σε κάθε άλλη πόλη στον κόσμο, όταν οι πόρτες του τρένου κλείνουν...
Αυτό σημαίνει πως φεύγει το τρένο.
Πρέπει να σκάσεις και να περιμένεις το επόμενο τρένο.
Όχι στη Νέα Υόρκη.
Στη Νέα Υόρκη, αν χωρέσεις μια κόλλα χαρτί μεταξύ των πορτών,
ένα χιλιοστό μόνο χρειάζεται.
Έχεις ελπίδα.
Το θεωρούν δεδομένο πλέον,
περπατάνε άνετα προς τις πόρτες που κλείνουν
και τις χτυπάνε...
Η λαστιχένια λωρίδα είναι το προσωπικό τους κουμπί.
Για κάθε έναν που μπαίνει στο τρένο... "Το τρένο δεν ξεκινάει
μέχρι να μπω εγώ.
Θες εισιτήριο; Να το, φίλε."
Την πρώτη μου βδομάδα στη Νέα Υόρκη,
ήμουν σε γεμάτο μετρό
και ήταν τίγκα ως τις πόρτες.
Είμαι στο μετρό που είναι γεμάτο ως τις πόρτες
και οι πόρτες κλείνουν μπροστά μου.
Και όσο κλείνουν οι πόρτες,
ένας τύπος πλησιάζει τις πόρτες
και βάζει τα δάχτυλα ανάμεσα.
Τα βάζει στις πόρτες, χωρίς να τον νοιάζουν τα άκρα του.
Η ανάγκη του να μπει στο μετρό
ήταν πιο μεγάλη απ' την ανάγκη του να έχει χέρια.
Το ανέλυσε στο κεφάλι του.
Και είπε, "Ξέρεις κάτι; Πολύ υπερτιμημένο το χέρι.
Τι να την κάνω αυτήν την κίνηση;
Τι να την κάνω αυτήν την άρθρωση;
Θα μπω στο μετρό και η ζωή μου θα 'ναι τέλεια".
Οπότε, έχει φτιάξει ένα κενό και αρχίζει να παλεύει
και παλεύει με το βαγόνι για οχτώ δευτερόλεπτα.
Το παλεύει μέχρι να ισοφαρήσουν.
Δεν υπάρχει αποτέλεσμα.
Κανείς δεν μπορεί να κουνηθεί, ούτε αυτός ούτε το μετρό.
Και μετά από οχτώ δευτερόλεπτα, έχει κουραστεί,
αρχίζει να λαχανιάζει.
Οπότε βάζει το κεφάλι του για να κρατήσει τις πόρτες.
Σαν σφήνα.
Και ξαναπιάνει με τα χέρια του,
ετοιμάζει τα χέρια του για τον δεύτερο γύρο.
Κι εγώ στέκομαι με το λαδωμένο κεφάλι του μπροστά μου...
Και σκέφτομαι "Ρε φίλε, ξέχνα το...
Είμαι καινούργιος, δεν ξέρω αν πρέπει να σε βοηθήσω
ή αν θα μας συλλάβουν και τους δύο.
Δεν ξέρω πώς να φερθώ σ' αυτήν την περίσταση".
Απλώς ξέρω πως έρχεται άλλο μετρό σε τρία λεπτά.
Σε γραμμή του Μανχάταν είμαστε,
αν τα παρατήσεις θα φτάσουμε όλοι πιο γρήγορα.
Αλλά εκείνος επιμένει "Αυτό είναι το μετρό μου!
Είναι το τελευταίο μετρό στον κόσμο!"
Και πάλεψε με το μετρό
για άλλα τέσσερα δευτερόλεπτα...
και νίκησε!
Το τρένο τα παράτησε.
"Καλή τεχνική έχεις.
Οι λαβές σου πάρα πολύ καλές.
Θέλει κανείς άλλος να μπει τώρα;
Σιγά, δεν έχουμε πρόγραμμα".
Αυτό είναι το πρόβλημα με την Αμερική.
Πάρα πολλές πολιτικές ελευθερίες.
Έχουμε πάρα πολλή ελευθερία εδώ.
Γράψατε ό,τι θέλατε στη ΔιακήρυξηΔικαιωμάτων.
Αυτό ποτέ δεν θα γινόταν στη Μαλαισία.
Στη Μαλαισία, αν βάλεις το χέρι σου στην πόρτα,
οι πόρτες κλείνουν και σε σέρνει το τρένο.
Έτσι;
Το σύστημα σε φτάνει στα γόνατα.
Το μετρό σε πατάει,
κυνηγάει την οικογένειά σου...
Αιμορραγείς στις ράγες.
Οι πόρτες ανοίγουν και περπατάμε πάνω απ' το πτώμα σου.
"Καλά να πάθεις, ρε πανηλίθιε."
Όχι στην Αμερική.
Στην Αμερική, ένας άνθρωπος
μπορεί να σταματήσει όλη τη γραμμή.
Γιατί όλοι μπορούν να κάνουν τη διαφορά.
Ναι...
Μ' αρέσει πολύ να ζω στην Αμερική.
Η Νέα Υόρκη...
Είναι πολύ ωραία πόλη, αλλά, αντικειμενικά...
Είναι βάρβαρη, έτσι;
Αν τη συγκρίνεις με άλλες πόλεις, οποιαδήποτε πόλη στην Ιαπωνία.
Έχει πάει κανείς εδώ στην Ιαπωνία;
Ναι...
Η Ιαπωνία είναι τέλεια. Σαν να 'ναι απ' το μέλλον.
Αν πας στην Ιαπωνία, όλοι είναι φιλικοί και ευγενικοί.
Γενικά είναι πολύ ευγενική και ευσυνείδητη κοινωνία.
Εφαρμόζουν πρακτικά την εξελιγμένη τεχνολογία στην Ιαπωνία.
Στην Ιαπωνία έχουν τουαλέτες που σου πλένουν τον κώλο.
Το ξέρατε αυτό; Φέρνω ειδήσεις απ' την Ανατολή!
Στην Ιαπωνία, έχουν τουαλέτες που σου καθαρίζουν τον κώλο.
Και τις έχουν εδώ και δεκαετίες.
Δεν είναι στα "Καλύτερα του 2015" του BuzzFeed.
Το τελειοποίησαν και το εφάρμοσαν τη δεκαετία του '70.
Όλοι έχουν.
Είναι το συνηθισμένο.
Τα εστιατόρια, τα σπίτια, τα ξενοδοχεία... Όλοι έχουν και αποδίδουν.
Κι εγώ ήμουν σκεπτικός.
Πρώτη φορά που το είδα, σκέφτηκα
"Αποκλείεται να λειτουργεί, για πλάκα είναι".
Βαθιά νυχτωμένος ήμουν.
Το συντριβάνι με το ζεστό νερό...
πάντα πετυχαίνει τον στόχο.
Πώς πετυχαίνει πάντα το στόχο;
Δεν κάνει ποτέ λάθη.
Είναι σαν τον Στεφ Κάρι όταν ρίχνει βολή, μπαίνει αυτόματα.
Πώς πετυχαίνει πάντα τον στόχο;
Λες και έχουν κάμερα σε κάθε τουαλέτα και είναι κάποιος που στοχεύει.
Είναι ο ίδιος τύπος που κουβαλάει τις βαλίτσες σου στο ξενοδοχείο.
Και...
Οι άνθρωποι του δυτικού κόσμου δεν το ξέρουν αυτό,
αλλά οι Κινέζοι κι οι Ιαπωνέζοι έχουν διαμάχες,
από τον Δεύτερο Παγκόσμιο,
γιατί, τότε,
η Ιαπωνία διέπραξε κτηνωδίες κατά των Κινέζων.
Βιασμοί, βασανιστήρια, ανθρώπινα πειράματα...
Σε όλη τη νοτιανατολική Ασία.
Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Σιγκαπούρη, Φιλιππίνες, Βιετνάμ, Ινδονησία.
Και ο δυτικός κόσμος δεν το ξέρει
γιατί δεν υπάρχει Η Λίστα του Σίντλερ για τους Κινέζους.
Κανείς εδώ δεν έφτιαξε γαμάτη ασπρόμαυρη ταινία γι' αυτό,
οπότε δεν είναι κάτι γνωστό.
Αν δεν το ξέρατε, δεν σας τη λέω.
Γιατί να το ξέρετε; Δεν το πάθατε εσείς.
Έγινε στην άλλη μεριά του πλανήτη.
Γιατί να το ξέρετε;
Δεν σας τη λέω.
Απλώς σας λέω πως συνέβη.
Αν μεγάλωσες στη Σιγκαπούρη, όπως εγώ,
σου το θυμίζουν συνεχώς.
Στη Σιγκαπούρη λένε "Να θυμάσαι, το έκαναν.
Τα έκαναν αυτά".
Κάθε χρόνο φτιάχνουν καινούργια σειρά ντοκιμαντέρ που δείχνει τις κτηνωδίες
υπό την Ιαπωνική κατοχή της νοτιανατολικής Ασίας.
"Να θυμάστε. Τα έκαναν αυτά!"
Αν μεγάλωσες στη Σιγκαπούρη και στη Μαλαισία
έχοντας αυτές τις εντυπώσεις
και επισκεφτείς την Ιαπωνία.
Έχοντας ακούσει αυτά τα πράγματα όλη τη ζωή σου,
πας στην Ιαπωνία και όλοι είναι ευγενικοί και φιλικοί.
Και έχουν και τη Sailor Moon.
Έχουν και τουαλέτες που πλένουν τον κώλο σου.
Αναρωτιέται κανείς...
πώς έφτασαν από τον βιασμό, τα βασανιστήρια και τα ανθρώπινα πειράματα
στα Pokémon...
σε μία μόνο γενιά;
Θέλω να πω...
αν δώσουμε δύο δεκαετίες στο ISIS...
Μπορεί να βρουν θεραπεία για τον καρκίνο.
Δεν ξέρουμε τι έπεται στο μέλλον.
Μπορεί να τους κρίνουμε κατά τη διάρκεια μιας πολύ σκληρής ιστορικής περιόδου τους.
Διάφορες αντιδράσεις, το καταλαβαίνω.
Αλλά κωμωδία κάνω, όχι TED Talk.
Ηρεμήστε.
Έχετε σφίξει τον κώλο σας τόσο πολύ που ούτε η Ιαπωνική τουαλέτα δεν τον πλένει.
Όπως είπα, ζούσα στην Αυστραλία.
Άρχισα την κωμωδία στην Αυστραλία.
Μου φέρθηκαν πολύ καλά εκεί.
Η σύζυγός μου είναι Αυστραλή
και την αγαπώ πολύ.
Την αγαπώ τόσο πολύ που την παντρεύτηκα τρεις φορές.
Ναι, παντρεύτηκα την ίδια γυναίκα τρεις φορές.
Γιατί; Επειδή όταν έχεις Ασιάτες γονείς πρέπει να παντρευτείς...
σε κάθε γαμημένη χώρα που έχεις συγγενείς.
Γιατί οι Ασιάτες γονείς θέλουν να καυχιούνται.
Και ξέρω πως όλοι οι γονείς το θέλουν.
Δεν θέλω να μειώσω κανέναν.
Απλώς λέω πως και οι Ασιάτες γονείς θέλουν
και το κάνουν μέσω των γάμων.
Οι γάμοι στην Ασία, για του μπέιμπι μπούμερ,
ήταν σαν το Instagram τους.
Έτσι βλέπουν όλους τους γνωστούς.
Παίρνουν τα like και νιώθουν την ντοπαμίνη.
Αφήνουν σχόλια...
"Γιατί αδυνάτισες; Γιατί πάχυνες; Δεν παντρεύτηκες;
Γιατί δεν έχεις παιδί; Τι έπαθαν τα αρχίδια σου;"
Σου λένε πράγματα που κριτικοί δεν θα 'γραφαν στο ίντερνετ.
Οπότε παντρευτήκαμε τρεις φορές.
Τον πρώτο γάμο τον κάναμε στη Μελβούρνη,
γιατί από εκεί είναι η σύζυγός μου.
Μετά παντρευτήκαμε στην Κουάλα Λουμπούρ στη Μαλαισία,
παρόλο που δεν είμαι από εκεί,
αλλά ποιος νοιάζεται τι θέλει ο γαμπρός;
Ας βρούμε το πιο κοντινό αξιοθέατο στη Μαλαισία που όλοι μπορούν να προφέρουν
με τις πιο πολλές άμεσες πτήσεις...
Και μετά παντρευτήκαμε στη Νέα Υόρκη για πράσινη κάρτα.
Οπότε...
Τρεις πολύ ρομαντικοί γάμοι
για τους σωστούς λόγους.
Αλυσιδωτή μετανάστευση.
Και...
Θα σας πω κάτι τώρα...
Θα σας μιλήσω από καρδιάς για ένα λεπτό.
Αν είναι να θυμάστε μόνο αυτό από το σόου,
ακούστε με τώρα.
Μιλάω από προσωπική εμπειρία.
Δεν υπάρχει κάτι καλύτερο στη ζωή...
απ' το να οργανώνεις τρεις γάμους ταυτόχρονα.
Είναι πολύ ευχάριστο και εύκολο.
Το συστήνω ανεπιφύλακτα.
Για τη ακρίβεια, είναι τόσο ευχάριστο που όταν τους οργανώσεις,
απλώς πήγαινε να αυτοκτονήσεις.
Γιατί δεν θα ξανανιώσεις τόση χαρά
όση όταν οργανώνεις ταυτόχρονα τρεις γάμους.
Για την ακρίβεια, ο μόνος τρόπος να 'ναι πιο ευχάριστο
είναι να οργανώσεις τους τρεις γάμους
όσο πιο μακριά γίνεται από τις τοποθεσίες τους.
Γιατί ισχύει
πως η ευχαρίστηση προς απόσταση αυξάνεται εκθετικά
όσο πιο μακριά θα εξελιχθούν οι γάμοι από το πού βρίσκεσαι.
Ευχάριστο και φθηνό.
Για τον πρώτο γάμο, στη Μελβούρνη,
στέλνω τις προσκλήσεις...
Και πληρώνουμε πολύ γι' αυτές.
Έχουν ανάγλυφα χρυσά γράμματα,
έχουν δέρμα, δαντέλες και ολογραφικό χαρτί.
Κοστίζει 20 δολάρια η καθεμία.
Είναι πιο φθηνό αν γράψεις την προκληση σε χαρτονομίσματα.
"Αν τις γράψουμε σε χαρτονομίσματα και μοιράζουμε λεφτά,
θα μας μείνουν πιο πολλά."
Τις στέλνω
και η σύζυγός μου μου λέει από πίσω,
"Πρέπει να βάλουμε το μέιλ μας
για να στείλουν οι φίλοι μου τις διατροφικές τους απαιτήσεις".
Οι διατροφικές απαιτήσεις των λευκών.
Γαμώ το κέρατό μου!
Δεν υπάρχουν διατροφικές απαιτήσεις.
Στους κινέζικους γάμους στη Μαλαισία δεν υπάρχουν διατροφικές απαιτήσεις.
Στη Μαλαισία έρχονται όλοι, τρώμε,
κάποιοι πεθαίνουν, και μετά γυρνάμε σπίτι.
Δυναμώνει τη φυλή!
Δεν θα αλλάξουμε το φαγητό για αδύναμα γονίδια!
Για χιλιάδες χρόνια κινέζικων γάμων, έρχεται κόσμος και πεθαίνει,
κανείς δεν παραπονιέται.
Κανείς δεν έχει γράψει κακή κριτική στο Yelp,
επειδή πέθαναν σε κινέζικο γάμο.
"Τραγωδία!"
Όλοι το αποδεχόμαστε αυτό ως ενδεχόμενο.
Γιατί η ζωή είναι ριψοκίνδυνη.
Περίμενα τις συνηθισμένες διατροφικές απαιτήσεις.
Αλλεργία στη γλουτένη, βίγκαν φαγητό, αλλεργία στα οστρακοειδή ή στα φυστίκια.
Λογικά πράγματα.
Θεέ μου, τι ακούσαμε.
Ολόκληροι πίνακες...
γεμάτοι γενετικές αποτυχίες.
Η μία μετά την άλλη,
κάθε μία πιο αξιολύπητη απ' την άλλη.
"Με συγχωρείς, Ρόνι!
Δεν μπορώ να φάω σύκα!"
"Ρόνι, δεν μπορώ να φάω κόκκινη πιπεριά.
Τρώω πράσινη, αλλά η κόκκινη πιπεριά κάνει το στόμα μου να κοκκινίζει."
"Συγγνώμη, Ρόνι, δεν τρώω τηγανιτό σκόρδο.
Έχει τηγανιτό σκόρδο;
Θα βγάλω το σκόρδο από το μποκ τσόι."
"Συγγγνώμη, Ρόνι, δεν τρώω μαρούλι.
Το σαν τσόι μπάο είναι τυλιγμένο σε μαρούλι, δεν μπορώ να το φάω!"
Και όλα αυτά από ένα άτομο.
Οι διατροφικές απαιτήσεις είναι σοβαρό θέμα.
Είναι ιατρική πάθηση.
Σημαίνει πως αν το φας, μπορεί να πεθάνεις.
Δεν μπορείς να μου λες αν σου αρέσει η υφή ή όχι.
Θέλουν να αλλάξουν το μενού οι μπάσταρδοι!
Τέλος πάντων, πέρασα τέλεια στον γάμο μου.
Αγαπώ πολύ τη σύζυγό μου.
Μου λέει πως έχω θέμα με τον τόνο μου...
Ό,τι λέω ακούγεται είτε σαρκαστικό είτε θυμωμένο.
Απ' ό,τι λέει...
Ακούστε τις λέξεις, όχι τον τόνο.
"Τέλειος ο γάμος.
Θα το ξανάκανα, ήταν τέλειος."
"Δεν έφτασαν μόνο τρεις γάμοι."
"Οι φίλοι σου είναι τέλειοι."
Αγαπώ πολύ τη σύζυγό μου,
αλλά ο γάμος με έχει κάνει χειρότερο άνθρωπο.
Πριν παντρευτώ, νοιαζόμουν γιατί ήθελα να κάνω σεξ.
Αλλά δεν με νοιάζει πλέον.
Τώρα με νοιάζει τι νομίζει για μένα η σύζυγός μου και το να 'ναι καλά.
Αυτό μόνο με νοιάζει.
Στα παπάρια μου όλοι οι άλλοι...
οι ηλίθιοι στο ίντερνετ...
Ακόμα κι όταν έρχονται οι φίλοι της και λένε "Γεια, Ρόνι!",
λέω "Γάμα το" και φεύγω.
Όταν μου μιλάνε οι φίλοι της συζύγου μου,
δεν μπορώ να κάνω το ελάχιστο
που μου ζητάει η κοινωνία για να επικοινωνήσω μ' αυτό το άτομο.
"Γεια σου, Ρόνι, τι κάνεις;" "Γάμα το, φεύγω."
Όταν οι φίλοι της συζύγου μου μαθαίνουν πως κάνω stand up,
ακολουθεί η χειρότερη συζήτηση
στην ιστορία της ανθρωπότητας.
Και την ακούω ξανά και ξανά.
Το ίδιο πράγμα κάθε φορά. "Γεια σου, Ρόνι.
Είσαι stand up κωμικός;
Πότε έχεις σόου, Ρον;"
"Κάνω έξι σόου κάθε βραδιά στη Νέα Υόρκη.
Οπότε το επόμενο σόου μου θα είναι απόψε ή αύριο,
ανάλογα με το τι ώρα μιλάμε."
"Τι καλά! Πότε είναι το μεγάλο σόου σου;"
"Δεν διακρίνω μεταξύ μεγάλων και μικρών σόου.
Προσπαθώ να κάνω ό,τι μπορώ σε κάθε σόου, οπότε το επόμενο...
το μεγάλο σόου μου είναι το επόμενο, δηλαδή σήμερα ή αύριο,
όπως εξήγησα πριν λίγο στη βασανιστική συζήτησή μας."
"Τι καλά!
Μπορείς να μου πεις όταν κάνεις πάλι σόου;"
"Όπως σου είπα μόλις τώρα...
Έχω τουλάχιστον πέντε ή έξι σόου
κάθε βραδιά στη Νέα Υόρκη.
Δεν γίνεται να σε ενημερώσω...
'Όταν έχεις σόου'.
Δεν γίνεται να σε ενημερώσω γι' αυτό.
Οπότε, όχι. Δεν μπορώ...
να σε ενημερώσω."
"Εντάξει, έχεις σόου το Σάββατο;
Γιατί είμαι ελεύθερος, οπότε
μπορώ να έρθω να σε δω..."
"Άκουσέ με!
Δεν θα σου βγάζω κόκκινο χαλί κάθε φορά που δουλεύω!
Είτε έλα είτε όχι!
Τα γράφει στο Twitter και στη σελίδα μου, κανόνισέ το!
Όλοι οι άλλοι το κανόνισαν!"
Οπότε...
Οπότε, για να το αποφύγω στο μέλλον...
Αυτή είναι η χειρότερη πραγματικότητα.
Είμαι σαν μέντιουμ συζητήσεων,
προβλέπω εγκλήματα συζήτησης πριν να συμβούν.
Είμαι σε δεξαμενή με γάλα και βλέπω τη σφαίρα να κατεβαίνει,
σαν τον Τομ Κρουζ, πετάγομαι και ξεκόβω αυτήν την πραγματικότητα,
πριν να γίνει αληθινή η πραγματικότητα της μαλακίας.
Όταν έρχονται οι φίλοι της συζύγου μου και μου μιλάνε
και λένε "Ρόνι, είσαι stand up κωμικός;
Πότε έχεις σόου;"
Απλώς λέω...
"Όχι, δεν πειράζει".
Και η σύζυγός μου μου λέει "Το 'Όχι, δεν πειράζει'
δεν είναι σωστή απάντηση...
όταν οι φίλοι μου σε ρωτάνε πότε έχεις σόου".
"Με συγχωρείς για ένα λεπτό;
Τι θες να πω, λοιπόν; Τι σκατά θες να πω;
Κάθε φορά που κάνουμε αυτήν τη συζήτηση,
δεν οδηγεί πουθενά, οπότε τι θες να πω;"
"Πες ότι δεν είσαι κωμικός.
Είναι πιο εύκολο αν πεις αυτό."
"Εντάξει, αν με ρωτήσουν οι φίλοι σου
θα πω ότι δεν είμαι κωμικός, δεν κάνω τίποτα. Είμαι άχρηστος σύζυγος.
Απλώς κάθομαι όλη μέρα και γράφω κριτικές."
Οπότε, ο τόνος μου είναι κάτι που θέλω να βελτιώσω
εδώ και πέντε ή έξι χρόνια.
Είναι μια συνεχής διαμάχη.
Συνεχής διαμάχη μεταξύ της συζύγου μου και του τόνου μου.
Φυσικά, εγώ είμαι ο ουδέτερος τρίτος.
Και σίγουρα και οι δύο πλευρές έχουν καλούς ανθρώπους.
Οπότε δεν ξέρω...
Παντρεύτηκα στις 9 το πρωί μια Κυριακή στη Μελβούρνη.
Αυτή ήταν...
Αυτή ήταν η τελετή τσαγιού στη Μελβούρνη.
Αυτό είναι το πιο παραδοσιακό κινέζικο μέρος του γάμου, γίνεται το πρωί.
Έρχονται οι συγγενείς, σερβίρουμε τσάι και συνεχίζουμε.
Δεν τελειώνει ποτέ, συνέχεια γίνεται κάτι, αλλά τότε ξεκινάει.
Μετά από αυτό τρώμε δείπνο και τέτοιες μαλακίες.
Αλλά ξεκινάει στις 9 το πρωί, με την τελετή τσαγιού.
Οπότε έκλεισα πτήση από τη Νέα Υόρκη
στις 10 το βράδυ την Παρασκευή.
Και με τη διαφορά ώρας και τη διάρκεια της πτήσης,
θα έφτανα στη Μελβούρνη στις 9 το πρωί, εγκαίρως για τον γάμο μου.
Το πήγαινα τσίμα-τσίμα.
Όχι από επιλογή,
αλλά επειδή έπρεπε να δουλέψω για να πληρώσω τρεις γάμους!
Δεν μπορώ να παίρνω άδειες.
Πρέπει να δουλέψω σκληρά,
να μπω στο αεροπλάνο και να πάω στον γάμο μου.
Ξέρετε κάτι; Δεν είναι τζάμπα.
Δεν αρέσει στη σύζυγό μου όταν το λέω αυτό, οπότε το λέω πάντα.
Πρέπει να βγάλω λεφτά, να μπω στο αεροπλάνο
και να πάω στον γάμο μου.
Στις 3 το μεσημέρι εκείνη την Παρασκευή,
με παίρνει η σύζυγός μου στο γραφείο του The Daily Show...
με παίρνει και λέει...
"Γιατί δεν πας στο αεροδρόμιο;"
Εκείνη βρίσκεται στην Αυστραλία
και με παίρνει στις 3 το μεσημέρι
στο γραφείο του The Daily Show στο Μανχάταν
και λέει "Γιατί δεν πας στο αεροδρόμιο;"
Και της λέω "Γιατί να πάω στο αεροδρόμιο
από τις 3 το μεσημέρι
όταν πετάω στις 10 το βράδυ;"
Και εκείνη βάζει τα κλάματα.
Και λέει "Επειδή δεν έχεις πτήση στις 10,
έχεις στις 6, ρε πανηλίθιε".
Οπότε, έκανα ένα λαθάκι.
Νόμιζα πως ήταν πτήση στις 10 μ.μ. από τη Νέα Υόρκη.
Αλλά ήταν πτήση στις 6 μ.μ.
Στις 3 το μεσημέρι
ήμουν ακόμα στο γραφείο στο Μανχάταν
και για να προλάβω την πτήση, έπρεπε να πάω σπίτι,
να φτιάξω τις βαλίτσες...
Να περάσω μέσα από την παρασκευιάτικη κίνηση στο Μανχάταν
για να πάω στο αεροδρόμιο εγκαίρως για διεθνή πτήση σε τρεις ώρες
για να πάω στον ίδιο μου τον γάμο.
Πραγματικός άθλος, το ξέρω. Αλλά πιστεύω στον εαυτό μου.
Οπότε...
Η σύζυγός μου αρχίζει τα κλάματα. "Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;"
Κλείνω το τηλέφωνο, το πετάω στον τοίχο.
Γιατί δεν είναι στιγμή για αρνητική ενέργεια!
Εντάξει;
Ακριβώς.
Είμαστε σε λειτουργία εύρεσης λύσεων.
Θα έχουμε όσο χρόνο θέλουμε στο μέλλον
για να δούμε ποιος φταίει...
για αυτό το φιάσκο.
Αλλά τώρα θα επικεντρωθούμε μόνο στην εύρεση λύσεων.
Ευχαριστώ πολύ!
Το κλείνω και το πετάω στον τοίχο και τρέχω στο σπίτι.
Σε 15 λεπτά, τρέχω
και φτάνω στο σπίτι σε 15 λεπτά και φτιάχνω βαλίτσες σε 5 λεπτά.
Ξέρω πως τις έφτιαξα σε 5 λεπτά γιατί με το που έφτασα
είπα "Αλέξα, μέτρησε πέντε λεπτά".
Και η Αλέξα είπε "Θες να σου πάρω και ρολόι;"
Της είπα "Πάρε ό,τι σκατά θέλεις.
Δεν έχω χρόνο τώρα."
"Εντάξει, θα τα αγοράσω όλα τώρα!"
Και ήρθε αμέσως ο ταχυδρόμος ,
του είπα "Φύγε απ' το σπίτι μου!"
Μάζεψα το σμόκιν μου, μια μπλούζα και μια κάλτσα,
γιατί μετά είχαμε τρελό άφτερ πάρτι.
Έκλεισα τις βαλίτσες και έτρεξα έξω.
Φτάνω στον δρόμο με τις βαλίτσες μου.
Κρίσιμη απόφαση:
Παίρνεις ταξί ή μετρό;
Το Google Maps λέει πως το ταξί θα κάνει μιάμιση ώρα στην κίνηση.
και ότι το μετρό θα πάρει 59 λεπτά.
Οπότε σκέφτομαι "Γάμα το, θα πάρω μετρό.
Γιατί δεν θα αντέξω να πάρω ταξί
και να κολλήσω στην κίνηση.
Θα πάρω το μετρό, όπου θα κινούμαι συνεχώς.
Αν χάσω την πτήση, απλώς θα βρω νέα σύζυγο.
Οπότε...
Παίρνω τις βαλίτσες μου
και τρέχω στις σκάλες του μετρό.
Τρέχω στις σκάλες του μετρό.
Φτάνω στην πλατφόρμα και βλέπω το τρένο εκεί.
Και οι πόρτες αρχίζουν να κλείνουν.
Και σκέφτομαι "Ξέρω τι να κάνω!"
Και προσπαθώ να βάλω το κεφάλι μου...
Αλλά δεν φτάνω την πόρτα εγκαίρως.
Ούτε με το χέρι μου δεν τη φτάνω.
Προσπαθώ να παζαρέψω με τους θεούς του μετρό.
"Πάρτε το χέρι μου για αντάλλαγμα, θεοί.
Αξίζει, πάρτε το." Αλλά δεν φτάνω την πόρτα.
Και οι πόρτες κλείνουν.
Και ένας μαύρος τυπάς στέκεται στην πόρτα.
Και με βλέπει να κάνω έτσι.
Και κοιταζόμαστε.
Και βάζει το πόδι του ανάμεσα στις πόρτες.
Και η πόρτα τον χτυπάει,
αλλά δεν τον νοιάζει γιατί είναι μαύρος.
Και με κοιτάει και λέει,
"Μπες μέσα, ρε..."
Σκέφτομαι "Σκατά, για μένα την κρατάει,
οπότε παίρνω τη βαλίτσα και πηδάω μέσα στο μετρό...
"Θεέ μου. Σ' ευχαριστώ πολύ.
Δεν καταλαβαίνεις πόσο με βοήθησες...
Έσωσες τον γάμο μου.
Σίγουρα έσωσες τη ζωή μου".
Και αυτός είναι μαύρος, οπότε είναι πολύ κουλ.
Και λέει "Δεν κάνει τίποτα".
Και λέω "Όχι, δεν καταλαβαίνεις".
Θέλω να καταλάβει τι έκανε.
Δες αυτό το μήνυμα.
Και άρχισα να τον ενοχλώ...
Οπότε λέει "Γάμα το" και πάει σε άλλο βαγόνι.
Και συνειδητοποίησα πως έγινα ο περίεργος στο τρένο.
Γιατί ιδρώνω, κρατάω τη βαλίτσα μου,
δεν φοράω παντελόνι και λέω "Σ' ευχαριστώ!
Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
Σας ευχαριστώ! Έχετε ψιλά, παρακαλώ;
Έχετε ψιλά; Ό,τι έχετε".
Και αντί να τον ευχαριστήσω εκείνη τη στιγμή,
το οποίο είναι πολύ περίεργο,
απλώς τον έβγαλα φωτογραφία όταν δεν με πρόσεχε.
Ώστε, στο μέλλον, όταν έχω αρκετούς ακόλουθους στο Instagram
να ανεβάσω τη φωτογραφία του και να πω "Τον ξέρει κανείς;
Γιατί έσωσε τον γάμο μου!"
Επίσης, μερικές φορές τον κοιτάω όταν είμαι λυπημένος.
Ήταν η τέλεια διαδρομή ως το αεροδρόμιο.
Διαδρομή 59 λεπτών και μετά οι μεταφορές κι όλα αυτά.
Και το καλύτερο ήταν πως ήταν διεθνής πτήση,
αλλά έκανε στάση πρώτα.
Πρώτα στο Λος Άντζελες και μετά στη Μελβούρνη.
Και αν είναι πτήση εσωτερικού,
μπορείς να πας μια ώρα πριν.
Οπότε έφτασα στις 4:55 μ.μ.
Αν φτάσεις πριν τις 5:00, όλα καλά.
Έφτασα 4:55 μ.μ., πήρα τις βαλίτσες μου
τις έκανα τσεκ-ιν. Τους λέω "Πρόλαβα;"
Λένε "Ναι, πρόλαβες, όλα καλά". Τους λέω "Δόξα τω Θεώ!"
Δεν πίστευα πως πρόλαβα.
Πίνω σαμπάνια στην πύλη στις 5:15 μ.μ.
Σκέφτομαι "Είμαι ιδιοφυΐα".
Με παίρνει η σύζυγός μου κλαίγοντας, "Πώς μπόρεσες;"
Λέω "Μην ανησυχείς, τα κατάφερα.
Έκανα τσεκ-ιν, περιμένω να μπω. Όλα θα πάνε καλά".
"Ναι, αλλά και πάλι ξέχασες την ώρα
και τα ρίσκαρες όλα..."
Και πήρα το τηλέφωνο και το πέταξα στον τοίχο.
"Δεν είναι η ώρα για συμπόνια.
Περάσαμε δυσκολίες στη σχέση μας.
Θα έχουμε χρόνο στο μέλλον για να δούμε
ποιος φταίει για αυτό το φιάσκο,
αλλά τώρα ας επικεντρωθούμε στο παρόν
και ας γιορτάσουμε τις επιτυχίες μας. Σ' ευχαριστώ!"
Οπότε το έκλεισα και το πέταξα στον τοίχο.
Και στις 5:15 μ.μ. κάθομαι και πίνω σαμπάνια.
Και στις 5:30 μ.μ.
ανακοινώνουν τετράωρη καθυστέρηση πτήσης.
Οπότε, όταν έφτασα στο Λος Άντζελες,
έχασα την πτήση για τη Μελβούρνη
και έχασα την τελετή τσαγιού.
Έχασα το πιο παραδοσιακό κινέζικο μέρος του γάμου.
Όλοι οι συγγενείς ήταν εκεί, είχαν ταραχτεί.
Οι πεθεροί μου, η οικογένειά μου, η σύζυγός μου, όλοι ταράχτηκαν.
Ο γάμος μας ξεκίνησε πολύ δύσκολα.
Ακόμα επανορθώνω σε όλους,
στους πεθερούς και τους γονείς μου.
Δεν είναι εκεί το θέμα, όμως. Το θέμα είναι...
πως αυτός ο μαύρος τυπάς στο μετρό...
έβαλε το πόδι του στις πόρτες
και τις κράτησε ανοιχτές,
σαν σωστός Αμερικάνος που ασκεί το δικαίωμά του
να γαμήσει όλο το δρομολόγιο για ένα άτομο,
αλλά το έκανε για κάποιον άλλο.
Κι αυτό είναι το νόημα αυτής της όμορφης χώρας.
Να αξιοποιούμε τις ελευθερίες μας για να βοηθάμε
άλλους που δεν έχουν τόσες ελευθερίες.
Αυτούς που δεν έχουν ό,τι έχουμε εμείς.
Είστε τέλειοι, ευχαριστώ που με ακούσατε.
Τα λέμε, παιδιά. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ!
Υποτιτλισμός: Κωνσταντίνος Μουτζουβής
ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑ